άρχης suffix
archa

ίτιδα ˈi.ti.ða suffix
itis

α suffix
iter
κατάληξη για το σχηματισμό αφηρημένων θηλυκών ουσιαστικών παραγώγων

αλγία alˈʝi.a suffix
algia

γραφία ɣɾaˈfi.a suffix
graphia

ι- suffix
i-

ικός iˈkos suffix
icus

ισμός iˈzmos suffix
ismus isma

κλής ˈklis suffix
cles

ληψία liˈpsi.a suffix
lepsia lepsis

λογία loˈʝi.a suffix
logia
η επιστήμη ή η δραστηριότητα η σχετική με αυτό που δηλώνει το πρώτο συνθετικό

πάθεια ˈpa.θi.a suffix
pathia

ποιώ piˈo suffix
ifico

τζής ˈd͡zis suffix
arius

Άαχεν pn
Aquisgranum Aquae Grani

Άβδηρα ˈa.vði.ɾa pn
Abdēra

Άβελ pn
Abelus

Άγγλος pn
Anglus

Άγιο Πνεύμα pn
Spiritus Sanctus

Άγιοι Τόποι pn
Terra Sancta

Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες pn
Sanctus Vincentius et Granatinae

Άγιος Γεώργιος pn
Sanctus Georgius

Άγιος Μαρίνος pn
Sanctus Marinus

Άγιος Νικόλαος pn
Sanctus Nicolaus

Άγκυρα ˈaŋ.ɟi.ɾa pn
Ancyra

Άδης pn
Hades
(ελληνική μυθολογία) ο θεός του κάτω κόσμου, ο Πλούτωνας

Άθως ˈa.θos pn
Athōs

Άκαμπα ˈa.ka.ba pn
Aelana

Άκκρα ˈa.kɾa pn
Accra

Άλδος pn
Aldus

Άλκαμο
Alcamum

Άλπεις ˈal.pis pn
Alpes

Άμστερνταμ ˈam.steɾ.dam pn
Amstelodamum

Άνδεις ˈan.ðis pn
Andes

Άνδρος ˈan.ðɾos pn
Andros

Άνθρωπος ο σοφός pn
Homo sapiens

Άννα ˈa.na pn
Anna

Άντρα Πραντές
Andhra Pradesa

Άντσιο ˈan.t͡si.o
Antium

Άουγκσμπουργκ ˈa.ugs.buɾg pn
Augusta Vindelicorum

Άραβας ˈa.ɾa.vas pn
Arabes

Άρης ˈa.ɾis pn
Mars
πλανήτης (αστρονομία) ο τέταρτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Άρνεμ ˈaɾ.nem pn
Arecanum

Άρνος ˈaɾ.nos pn
Arnus

Άρτεμις pn
Diana

Άσμα Ασμάτων pn
Canticum Canticorum

Άτλας ˈa.tlas pn
Atlas

Έκτορας pn
Hector

Έκτωρ pn
Hector

Έλληνας ˈe.li.nas pn
Graecus

Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών pn
Unio Rerum Publicarum Sovieticarum Socialisticarum

Έξοδος n
Exodus

Έρις pn
Discordia

Έρως ˈe.ɾos pn
Eros

Έρωτας ˈe.ɾo.tas pn
Eros

Έσδρας pn
Esdrae

Έσσεν pn
Assindia

Έχιδνα ˈe.çi.ðna pn
Echidna echidna
ταξινομικός όρος - γένος: → δείτε τη λέξη Echidna που ανήκει στην οικογένεια Ταχυγλωσσίδες

Ήλιος pn
Helius

Ήπειρος ˈi.pi.ɾos pn
Epirus

Ήρα ˈi.ɾa pn
Hera
(ελληνική μυθολογία) θεά του γάμου και προστάτιδα των γυναικών, αδερφή και σύζυγος του Δία

Ήφαιστος ˈi.fe.stos pn
Hephaestus

Ίαιρος pn
Iair Iairus

Ίκαρος n
Icarus

Ίμβρος pn
Imbros

Ίνσμπρουκ pn
Oenipons

Ίουλος pn
Iulus

Όκλαντ ˈo.kland pn
Aucopolis

Όλγα pn
Olga

Όλιβερ pn
Olivarius

Όλυμπος pn
Olympus

Όμηρος pn
Homerus

Όσλο pn
Asloa

Όστιν ˈos.tin pn
Augustinopolis
ανδρικό όνομα
πόλεων των ΗΠΑ όνομα πόλεων των ΗΠΑ, με γνωστότερη την πρωτεύουσα του Τέξας

Όφις pn
Serpens

Ύδρα ˈi.ðɾa pn
Hydra
όνομα αστερισμού του νότιου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 48 αστερισμούς που σημειώθηκαν πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση
Hydrea Hydra
νησί νησί του Αργοσαρωνικού

Ύδρος pn
Hydrus

Ύψιστος ˈi.psi.stos pn
Altissimus

Ώξος ˈo.ksos pn
Oxus

Ώρχους ˈoɾ.xus
Aarhusium

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Bellum Orbis Terrarum I

ΑΕΠ
PDG
ουδέτερο άκλιτο ακρωνύμιο, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν

Αίγινα ˈe.ʝi.na pn
Aegina

Αίγυπτος ˈe.ʝi.ptos pn
Aegyptus

Αίμος pn
Haemus

Αίσωπος ˈe.so.pos pn
Aesopus

Αίτνα ˈet.na pn
Aetna

Ααρών a.aˈɾon pn
Aaron

Αβάνα aˈva.na pn
Avana

Αββακούμ pn
Habacuc Abacuc

Αβελλίνο a.veˈli.no
Abellinum

Αβινιόν a.viˈɲon pn
Avenio

Αβραάμ pn
Abraham

Αγάθη pn
Agatha

Αγάθων pn
Agatho

Αγία Γραφή
Sacra Scriptura

Αγία Λουκία pn
Sancta Lucia

Αγία Πετρούπολη pn
Petropolis

Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία pn
Sacrum Romanum Imperium

Αγία Τράπεζα
ara

Αγία Τριάδα pn
Trinitas

Αγγαίος pn
Aggaeus

Αγγλία aŋˈɡli.a pn
Anglia Albion

Αγγλοσάξονας aŋ.ɡloˈsa.kso.nas pn
Anglosaxones

Αγκριτζέντο
Agrigentum

Αγνή aˈɣni pn
Agnes

Αγνοδίκη a.ɣnoˈði.ci pn
Hagnodice

Αγρίνιο aˈɣɾi.ni.o pn
Agrinium

Αγχίσης pn
Anchises

Αδάμ aˈðam aˈðam pn
Adamus

Αδριανούπολη a.ðɾi.aˈnu.po.li pn
Hadrianopolis

Αδόλφος pn
Adolphus

Αετός a.eˈtos pn
Aquila

Αζερμπαϊτζάν pn
Adrabigania Atropatia

Αζοφική a.zo.fiˈci pn
Palus Maeotis

Αζόρες aˈzo.ɾes pn
Azores

Αθήνα aˈθi.na pn
Athenae

Αθανάσιος a.θaˈna.si.os pn
Athanasius

Αθηνά a.θiˈna pn
Athena

Αιγέας eˈʝe.as pn
Aegeus

Αιγαίο Πέλαγος pn
Mare Aegaeum

Αιγόκερως pn
Capricornus

Αιθιοπία pn
Aethiopia

Αικατερίνη e.ka.teˈɾi.ni pn
Catalina

Αιμίλιος eˈmi.li.os pn
Aemilius

Αιμιλία e.miˈli.a pn
Aemilia

Αινείας pn
Aeneas

Αισχύλος eˈsçi.los pn
Aeschylus

Ακάκιος pn
Acacius

Ακουιτανία a.ku.i.taˈni.a pn
Aquitania

Ακρόπολη pn
Acropolis

Ακτή Ελεφαντοστού pn
Litus Eburneum

Ακτουάριος adj
Actuarius

Ακυλίνα pn
Aquilina

Αλάσκα pn
Alasca

Αλέξανδρος aˈle.ksan.ðɾos pn
Alexander

Αλίαρτος aˈli.aɾ.tos pn
Haliartus

Αλαμπάμα pn
Alabama

Αλανός pn
Alanus

Αλβέρτος alˈveɾ.tos pn
Albertus

Αλβανία al.vaˈni.a pn
Albania

Αλγέρι alˈʝe.ɾi pn
Algeria

Αλγερία al.ʝeˈɾi.a pn
Algeria Algerium

Αλεξάνδρα a.leˈksan.ðɾa pn
Alexandra

Αλεξάνδρεια a.leˈksan.ðɾi.a pn
Alexandrea Alexandria

Αλεξία pn
Alexia

Αλεξανδρινός a.le.ksanˈðɾi.nos pn
Alexandreus

Αλεξανδρούπολη a.le.ksanˈðɾu.po.li pn
Alexandropolis

Αλευρίτης pn
Aleurites

Αλιάκμονας a.liˈak.mo.nas pn
Haliacmon

Αλιβέρι a.liˈve.ɾi pn
Aliberium

Αλικαρνασσός a.li.kaɾ.naˈsos pn
Halicarnassus

Αλλάχ pn
Allah

Αλσατία al.saˈti.a pn
Alsatia Elisatia

Αλώπηξ pn
Vulpecula

Αμάλθεια pn
Amalthea

Αμάσεια aˈma.si.a pn
Amasia

Αμαζόνιος a.maˈzo.ni.os pn
Amazonum flumen

Αμβέρσα aɱˈveɾ.sa pn
Ando Verpia Antverpia

Αμβούργο pn
Hamburgum

Αμβρόσιος aɱˈvɾo.si.os pn
Ambrosius

Αμερική a.me.ɾiˈci pn
America

Αμερικανική Σαμόα a.me.ɾi.ka.niˈci saˈmo.a pn
Samoa Americana

Αμερικανός a.me.ɾi.kaˈnos pn
Americanus

Αμιένη aˈmʝe.ni pn
Samarobriva

Αμμόχωστος pn
Amagusta

Αμπερντίν a.beɾˈdin pn
Aberdonia

Αμπιτζάν a.biˈd͡zan pn
Abidjan

Αμπχαζία pn
Abasci

Αμφιτρίτη pn
Amphitrītē

Αμώς pn
Amos

Ανάπολις aˈna.po.lis
Annapolis

Ανάφη pn
Anaphe

Αναγέννηση n
Renascentia litterarum

Αναστασία a.na.staˈsi.a pn
Anastasia

Ανατολία a.na.toˈli.a pn
Asia Minor

Ανγκουλέμ pn
Engolisma

Ανγκόλα aŋˈɡo.la pn
Angolia

Ανδαλουσία an.ða.luˈsi.a pn
Vandalitia

Ανδρέας anˈðɾe.as pn
Andreas

Ανδρομάχη pn
Andromacha

Ανδρομέδα pn
Andromeda

Ανδρόνικος anˈðɾo.ni.kos pn
Andronīcus

Ανδόρα anˈðo.ɾa pn
Andorra

Ανκόνα anˈko.na pn
Ancon

Αννίβας aˈni.vas pn
Hannibal

Αντίμπ anˈdib pn
Antipolis

Αντίς Αμπέμπα aˈdis aˈbe.ba pn
Neanthopolis

Ανταναναρίβο an.da.na.naˈɾi.vo pn
Antananarivo

Ανταρκτική an.daɾ.ktiˈci pn
Antarctica

Αντιόχεια an.diˈo.çi.a pn
Antiochia

Αντλία pn
Antlia

Αντωνία pn
Antonina

Αντώνιος anˈdo.ni.os pn
Antonius

Απέννινα aˈpe.ni.na pn
Appennini

Αποκάλυψη pn
Apocalypsis

Απουλήιος pn
Apuleius

Απουλία a.puˈli.a pn
Apulia

Απρίλιος aˈpɾi.li.os pn
Aprilis aprilis
ο τέταρτος μήνας του ημερολογίου. Διαρκεί 30 μέρες
(στον πληθυντικό) χρησιμοποιείται με αριθμό, αντί της λέξης έτη / ετών ή χρόνια / χρόνων για να δηλωθεί η νεαρή ηλικία

Απόλλων pn
Apollo

Αράλη aˈɾa.li pn
Oxianus

Αρέτσο
Ārrētium

Αρίων pn
Arion

Αραβία a.ɾaˈvi.a pn
Arabia

Αραγονία a.ɾa.ɣoˈni.a pn
Aragonia

Αργείος aɾˈʝi.os pn
Argivus

Αργεντινή aɾ.ʝen.diˈni pn
Argentina

Αρδέννες aɾˈðe.nes pn
Arduenna

Αρθούρος aɾˈθu.ɾos pn
Arthurus

Αριάδνη pn
Ariadna

Αριθμοί n
Numeri Numerī

Αριστοτέλης pn
Aristoteles

Αριστοφάνης pn
Aristophanes

Αρκάνσας aɾˈkan.sas pn
Arcansia

Αρκτική aɾ.ktiˈci pn
Arctica

Αρλ ˈaɾl pn
Arelate

Αρμαγεδών aɾ.ma.ʝeˈðon pn
Armagedon

Αρμενία aɾ.meˈni.a pn
Armenia

Αρούμπα aˈɾu.ba pn
Aruba

Αρχάγγελσκ aɾˈxaŋ.ɟelsk pn
Archangelopolis

Αρχιμήδης pn
Archimedes

Ασία aˈsi.a pn
Asia

Ασκληπιός pn
Aesculāpius

Ασουάν a.suˈan pn
Syene

Ασπίς pn
Scutum

Ασσυρία a.siˈri.a pn
Assyria

Αστραχάν a.stɾaˈxan pn
Agitarcan

Ατλάντα atˈlan.da pn
Atlanta

Ατλαντικός Ωκεανός a.tlan.diˈkos o.ce.aˈnos pn
Atlanticus Oceanus Atlanticus

Αττίλας pn
Attila

Αττική a.tiˈci pn
Attica

Αυγή aˈvʝi pn
Auge

Αυγουστίνος a.vɣuˈsti.nos pn
Augustinus

Αυλώνας aˈvlo.nas pn
Aulona

Αυστρία afˈstɾi.a pn
Austria

Αυστραλία af.stɾaˈli.a pn
Australia
κράτος της Ωκεανίας κράτος της Ωκεανίας που βρίσκεται στο ομώνυμο νησί με πρωτεύουσα την Καμπέρα, επίσημη γλώσσα τα αγγλικά και νόμισμα το δολάριο Αυστραλίας

Αυστροουγγαρία pn
Austriacum-Hungaricum

Αφγανιστάν af.ɣa.niˈstan pn
Afgania Ariana

Αφρική a.fɾiˈci pn
Africa Libya

Αφρικανός pn
Āfer

Αφροδίτη a.fɾoˈði.ti pn
Venus
(ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεά του έρωτα και της ομορφιάς στην αρχαία ελληνική μυθολογία
πλανήτης (αστρονομία) ο δεύτερος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Αχέρων pn
Acherōn

Αχαΐα a.xaˈi.a pn
Achāia
νομός της Ελλάδας νομός της Ελλάδας
περιοχή της αρχαίας Ελλάδας περιοχή της αρχαίας Ελλάδας

Αχαιός pn
Ăchaeus
(ιστορία, εθνικό όνομα) μέλος αρχαίου ελληνικού φύλου (Αχαιοί, Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς)

Αχιλλέας a.çiˈle.as pn
Achillēs Achilles

Αϊτή pn
Haitia

Αύγουστος ˈa.vɣu.stos pn
Augustus
(ιστορία) τιμητικός τίτλος που αποδόθηκε στον Οκταβιανό, πρώτο αυτοκράτορα της Ρώμης, και στους διαδόχους του
ο όγδοος μήνας του ημερολογίου

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
secundum bellum mundanum

Βάαλ pn
Baal

Βέλγιο ˈvel.ʝi.o pn
Belgica Belgia Belgium

Βέλος ˈve.los pn
Sagitta

Βέρνη ˈveɾ.ni pn
Verona

Βίας ˈvi.as pn
Biantes Bias

Βίβλος pn
Biblia biblia

Βίκτωρ ˈvi.ktoɾ pn
Victor

Βίλνιους pn
Vilna

Βαβυλώνα pn
Babylon

Βαγδάτη vaˈɣða.ti pn
Bagdadum Bagdatum

Βακτριανή vak.tɾi.aˈni pn
Bactria

Βαλένθια pn
Valentia

Βαλεντίνος pn
Valentinus

Βαλκάνια valˈka.ni.a pn
Balcania

Βαλτική Θάλασσα val.tiˈci ˈθa.la.sa pn
Mare Balticum

Βανκούβερ pn
Vancuverium

Βαντούζ pn
Aquaeductus

Βαρβάρα vaɾˈva.ɾa pn
Barbara

Βαρθολομαίος pn
Bartholomaeus

Βαρκελώνη vaɾ.ceˈlo.ni pn
Barcino

Βαρνάβας vaɾˈna.vas pn
Barnabas
ανδρικό όνομα

Βαρσοβία pn
Varsovia

Βασίλειος vaˈsi.li.os pn
Basilius

Βασιλεία va.siˈli.a pn
Basilea Basilia

Βασιλειών Α' pn
I Regum

Βασιλειών Β' pn
II Regum

Βασόρα vaˈso.ɾa pn
Basra

Βατικανό pn
Civitas Vaticana

Βαυαρία va.vaˈɾi.a pn
Bavaria

Βεατρίκη pn
Beatrix

Βεγγάζη veŋˈga.zi pn
Hesperides

Βεγγάλη veŋˈga.li pn
Bengala

Βεζούβιος veˈzu.vi.os pn
Vesuvius

Βελιγράδι ve.liˈɣɾa.ði pn
Bellogradum Belgradum

Βελισάριος pn
Belisarius

Βενέδικτος veˈne.ði.ktos pn
Benedictus

Βενεζουέλα pn
Venetiola

Βενεράλια pn
Veneralia

Βενετία ve.neˈti.a pn
Venetia Venetiae
πόλη ιστορική πόλη της βόρειας Ιταλίας, στο μυχό της Αδριατικής

Βενιαμίν pn
Beniamin

Βερενίκη ve.ɾeˈni.ci pn
Berenice

Βερνάρδος verˈnar.ðos pn
Bernardus

Βερολίνο ve.roˈli.no pn
Berolinum

Βερολινέζος ve.ɾo.liˈne.zos pn
scriblīta

Βερόνικα pn
Veronica

Βεσσαραβία ve.sa.ɾaˈvi.a pn
Bessarabia

Βεστφαλία vest.faˈli.a pn
Vestphalia

Βηθλεέμ vi.θleˈem pn
Bethlehemum Bethleem

Βηρυτός vi.ɾiˈtos pn
Berytus

Βιέννη pn
Vindobona Vienna

Βιετνάμ vi̯etˈnam pn
Vietnamia

Βιθυνία vi.θiˈni.a pn
Bithynia

Βικιλεξικό vi.ci.le.ksiˈko pn
Victionarium

Βικιπαίδεια vi.ciˈpe.ði.a pn
Vikipaedia Vicipaedia

Βικτωρία vi.ktoˈɾi.a pn
Victoria

Βιργινία pn
Virginia

Βιρτζίνια pn
Virginia

Βισκαϊκός κόλπος vi.ska.iˈkos ˈkol.pos pn
Mare Cantabricum

Βιστούλας pn
Vistula

Βλάσιος ˈvla.si.os pn
Blasius

Βλαδιβοστόκ pn
Vladivostokium

Βλαντίμιρ vlaˈdi.miɾ
Volodimiria

Βοημία vo.iˈmi.a pn
Bohemia

Βοημός vo.iˈmos pn
Bohemus

Βοιωτία pn
Boeotia

Βολιβία vo.liˈvi.a pn
Bolivia

Βοσνία vozˈni.a pn
Bosnia

Βοσνία και Ερζεγοβίνη voˈsni.a ce‿eɾ.ze.ɣoˈvi.ni pn
Bosnia et Herzegovina

Βοστώνη voˈsto.ni pn
Bostonia

Βουδαπέστη vu.ðaˈpe.sti pn
Budapestinum

Βουκουρέστι vu.kuˈɾe.sti pn
Bucaresta

Βουλγαρία vul.ɣaˈɾi.a pn
Bulgaria

Βουργουνδία vuɾ.ɣunˈði.a pn
Burgundia

Βούδας ˈvu.ðas pn
Budda

Βούλγαρος ˈvul.ɣa.ɾos pn
Bulgarus

Βούτομο pn
Butomus
ταξινομικός όρος - γένος: υδρόβιο / υδροχαρές γένος φυτών της οικογένειας Βουτομίδες (αρσενικό) / Butomaceae

Βοώτης pn
Bootes

Βρέμη ˈvɾe.mi pn
Brema

Βραβάντη vɾaˈvan.di pn
Brabantia

Βραζιλία vɾa.ziˈli.a pn
Brasilia

Βρανδεμβούργο vɾan.ðeɱˈvuɾ.ɣo pn
Brandenburgum

Βρετάνη vɾeˈta.ni pn
Britannia minor

Βρετανία vɾe.taˈni.a pn
Britannia

Βρετανική Κολομβία vɾe.ta.niˈci ko.loɱˈvi.a pn
Columbia Britannica

Βρυξέλλες vɾiˈkse.les pn
Bruxellae

Βυζάντιο viˈzan.di.o pn
Bȳzantium Byzantium
αρχαία πόλη αρχαία πόλη που ιδρύθηκε από τους Μεγαρείς στο Βόσπορο, δίπλα στον Κεράτιο κόλπο, και αργότερα ονομάστηκε Κωνσταντινούπολη, όταν έγινε πρωτεύουσα του ρωμαϊκού κράτους

Βυζαντινή Αυτοκρατορία vi.zan.diˈni a.fto.kɾa.toˈɾi.a pn
Imperium Byzantinum

Βωμός pn
Ara

Βόλγας pn
Rha

Βόννη ˈvo.ni pn
Bonna

Βόρεια Αμερική pn
America Septentrionalis

Βόρεια Θάλασσα ˈvo.ɾi.a ˈθa.la.sa pn
Mare Germanicum

Βόρεια Ιρλανδία pn
Hibernia Septentrionalis

Βόρεια Καρολίνα pn
Carolīna Septentriōnālis

Βόρεια Κορέα pn
Corea Borealis

Βόρεια Μακεδονία pn
Macedonia Septentriōnālis

Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία pn
Rhenania Septentrionalis et Vestfalia

Βόρνεο ˈvoɾ.ne.o pn
Borneum

Βόσπορος ˈvo.spo.ɾos pn
Bosporus

Βύβλος ˈvi.vlos pn
Byblus

Γάζα ˈɣa.za pn
Gaza

Γάλλος ˈɣa.los pn
Francus

Γάνδη pn
Gandavum

Γένεση n
Genesis

Γένοβα pn
Genua

Γαία ˈʝe.a pn
Gaea

Γαβριήλ pn
Gabriel

Γαλάτες pn
Galatas
(χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Γαλάτας ένα βιβλίο της Καινής Διαθήκης, αποτελούμενο από έξι κεφάλαια

Γαλάτης pn
Gallus

Γαλάτσι ɣaˈla.t͡si pn
Galați
πόλη της Ρουμανίας πόλη της Ρουμανίας, εξελληνισμένη μορφή του Γκαλάτσι

Γαλαξίας ɣa.laˈksi.as n
Via Lactea

Γαλαξίδι ɣa.laˈksi.ði pn
Galaxidium

Γαλατία ɣa.laˈti.a pn
Gallia

Γαλλία ɣaˈli.a pn
Gallia Francia Francogallia

Γαλλίδα pn
Franca

Γαργηττός ɣaɾ.ʝiˈtos pn
Gargettus

Γενεύη ʝeˈne.vi pn
Genava

Γενοβέφα ʝe.noˈve.fa pn
Genovefa

Γερανός pn
Grus

Γερβάσιος pn
Gervasius

Γερμανία ʝeɾ.maˈni.a pn
Germania

Γεωργία pn
Georgia
χώρα της Ασίας, κοντά στον Καύκασο, με πρωτεύουσα την Τιφλίδα

Γεώργιος ʝeˈoɾ.ʝi.os pn
Georgius

Γη ˈʝi pn
Tellus

Γιάννης ˈʝa.nis pn
Ioannes

Γιαχβέ pn
Iehova

Γιβραλτάρ pn
Columnae Herculis Calpe

Γιερεβάν pn
Erevanum

Γιουγκοσλαβία pn
Iugoslavia

Γιουτλάνδη ʝutˈlan.ði pn
Iutlandia

Γιώργος ˈʝoɾ.ɣos pn
Georgius

Γκάνα pn
Gana

Γκίζα ˈɟi.za pn
Giza

Γκαμπόν pn
Gabonia

Γκελζενκίρχεν
Gelsenkircha

Γκιλγκαμές pn
Gilgamus

Γκντανσκ pn
Dantiscum Gedania

Γκρατς pn
Graecium

Γκρενόμπλ pn
Gratianopolis

Γλυφείον pn
Caelum

Γλύπτης ˈɣli.ptis pn
Sculptor

Γνώμων pn
Norma

Γοδεφρείδος pn
Godefridus

Γολγοθάς γol.γoˈθas pn
Golgotha

Γουαδελούπη pn
Guadalupa

Γουατεμάλα pn
Guatimala

Γουιάνα pn
Guiana

Γουινέα pn
Guinea

Γουλιέλμος ɣu.liˈel.mos pn
Gulielmus
ανδρικό όνομα
ανδρικό επώνυμο (θηλυκό Γουλιέλμου)

Γρηγόριος ɣɾiˈɣo.ɾi.os pn
Gregorius

Γροιλανδία ɣɾi.lanˈði.a pn
Groenlandia

Γότθος ˈɣot.θos pn
Gothus

ΔΚΟ ˈði.ko
DCI

ΔΦΑ ðu fu a
API

Δάρδανος pn
Dardanus

Δάφνη ˈðaf.ni pn
Daphnē

Δέσποινα ˈðe.spi.na pn
Despoena

Δήλος ˈði.los pn
Delos

Δήμητρα ˈði.mi.tɾa pn
Dēmētēr

Δίας ˈði.as pn
Iuppiter
(ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) ο Ζευς, θεός της ελληνορωμαϊκής μυθολογίας, ο πρώτος ανάμεσα στους θεούς του Ολύμπου
πλανήτης (αστρονομία) ο πέμπτος κατά σειρά από τον Ήλιο και πρώτος σε μέγεθος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Δίδυμοι pn
Gemini

Δίκτυον pn
Reticulum

Δαμασκός pn
Damascus

Δανία ðaˈni.a pn
Dania

Δαναός pn
Danaus

Δανιήλ ða.niˈil pn
Daniel
ανδρικό όνομα
(θρησκεία) Ιουδαίος προφήτης που έζησε πιθανόν κατά τον 6-7ο αιώνα π.Χ. και στον οποίο αποδίδεται ένα από τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης

Δανός pn
Dani

Δαρδανέλλια pn
Dardanellae

Δαρείος ðaˈri.os pn
Darius

Δεκέλεια ðeˈce.li.a pn
Decelea

Δεκέμβριος ðeˈceɱ.vɾi.os pn
December december

Δελφίν pn
Delphinus

Δελφοί ðelˈfi pn
Delphi

Δευτέρα ðeˈfte.ɾa pn
dies lunae dies Lunae
η δεύτερη ημέρα της εβδομάδας, μετά την Κυριακή και πριν την Τρίτη

Δευτερονόμιο n
Deuteronomium

Δημήτριος pn
Dēmētrius

Δημοκρατία της Ιρλανδίας pn
Res publica Hiberniae

Δημοκρατία της Κίνας pn
Res publica Sinarum

Δημοκρατία του Κονγκό pn
Res publica Congensis

Δημόκριτος pn
Democritus

Διαβήτης pn
Circinus

Διεθνές Σύστημα Μονάδων
Systema Internationale Unitatum

Διομήδης ði.oˈmi.ðis pn
Diomedes

Δνείπερος pn
Danapris

Δνείστερος pn
Danaster Tyras

Δομινικανή Δημοκρατία pn
Respublica Dominicana

Δον Κιχώτης pn
Dominus Quixotus

Δονάτος pn
Donatus

Δοράς pn
Dorado

Δουβλίνο pn
Eblana

Δούναβης ˈðu.na.vis pn
Danubius Danuvius

Δράκων pn
Draco
όνομα αστερισμού του βόρειου ημισφαιρίου

Δρέσδη pn
Dresda

Δυρράχιο pn
Dyrrachium

Δωδεκάνησα pn
Dodecanesus

Δωδώνη pn
Dodona

Δωροθέα ðo.ɾoˈθe.a pn
Dorothea

Δόρα Ριπάρια pn
Duria Ripuaria

Εβραίος eˈvɾe.os pn
hebraea

Εβραίους pn
Hebræos

Εγγύς Ανατολή pn
Oriens Proximus

Εγκέλαδος pn
Enceladus

Εδιμβούργο pn
Edinburgum

Εδουάρδος e.ðuˈaɾ.ðos pn
Eduardus

Ειρήνη pn
Irene

Ειρηνικός Ωκεανός pn
Ōceanus Pācificus

Εκάβη pn
Hecuba

Εκάλη eˈka.li pn
Hecale

Εκάτη pn
Hecate

Εκκλησιαστής pn
Ecclesiastes

Ελ Σαλβαδόρ pn
Salvatoria

Ελένη eˈle.ni pn
Helene Helena

Ελασσόνα e.laˈso.na pn
Elassona

Ελβετία pn
Helvetia

Ελβετός pn
Helvetia

Ελευσίνα e.lefˈsi.na pn
Eleusis

Ελευσίνια Μυστήρια e.lefˈsi.ni.a miˈsti.ɾi.a n
Sacra Eleusinia

Ελικώνας pn
Helicon

Ελισάβετ e.liˈsa.vet pn
Elisabeth

Ελλάδα eˈla.ða pn
Graecia

Ελλήσποντος pn
Hellespontus Dardanellae

Ελσίνκι pn
Helsingia

Εμπεδοκλής pn
Empedocles

Εξάς pn
Sextans

Εξκάλιμπερ eksˈka.li.beɾ pn
Caliburnus

Επίδαυρος eˈpi.ða.vɾos pn
Epidaurus

Επίκουρος eˈpi.ku.ɾos pn
Epicurus

Εποχή του Χαλκού
aetas aenea

Ερέχθειο eˈɾe.xθi.o pn
Erechtheum

Ερινύες
Dirae Furiae

Ερμής eɾˈmis pn
Mercurius
(ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεός της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας
πλανήτης (αστρονομία) ο πρώτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Ερρίκος eˈɾi.kos pn
Henricus

Ερυθραία e.ɾiˈθɾe.a pn
Erythraea
Mimas

Εσθήρ eˈsθiɾ pn
Esther

Εσθονία pn
Estonia

Εσπερία e.speˈɾi.a pn
Hesperia

Ετρούσκοι
Aetruscanum

Ευαγγελισμός n
Annuntiatio

Ευγένιος eˈvʝe.ni.os pn
Eugenius

Ευπάλιο efˈpa.li.o pn
Eupalium

Ευρασία pn
Eurasia

Ευριπίδης e.vɾiˈpi.ðis pn
Euripides

Ευρυδίκη e.vɾiˈði.ci pn
Eurydice

Ευρωπαίος e.vɾoˈpe.os pn
Europaeus

Ευρωπαϊκή Ένωση pn
Unio Europaea

Ευρωπαϊκή Επιτροπή e.vɾo.pa.iˈci e.pi.tɾoˈpi pn
Commissio Europaea

Ευρώπη eˈvɾo.pi pn
Europa
(ελληνική μυθολογία) η κόρη του Φοίνικα και της Τηλέφασσας

Ευσέβιος efˈse.vi.os pn
Eusebius

Ευστάθιος efˈsta.θi.os pn
Eustathius

Ευτέρπη efˈteɾ.pi pn
Euterpe

Ευφράτης pn
Euphrates

Εφεσίους
Ephesios
αιτιατική πληθυντικού} του Εφέσιος

Εφιάλτης pn
Ephialtēs

Εφραίμ pn
Ephraim

Εωσφόρος pn
lūcifer
(αστρονομία) ο Αυγερινός, ο πλανήτης Αφροδίτη ως άστρο της αυγής

Εύα ˈe.va pn
Eva

Εύβοια ˈe.vi.a pn
Euboea

Εύξεινος Πόντος ˈef.ksi.nos ˈpon.dos pn
Pontus Euxinus

Ζάγκρεμπ pn
Zagrabia

Ζάκυνθος ˈza.cin.θos pn
Zacynthus

Ζάμπια pn
Zambia

Ζακχαίος pn
Zacchaeus

Ζαχαρίας pn
Zacharias

Ζεβεδαίος ze.veˈðe.os pn
Zebedaeus

Ζιμπάμπουε pn
Zimbabuia

Ζυγός pn
Libra

Ζυρίχη pn
Turicum

Ζωροάστρης pn
Zoroaster

Ηγερία pn
Egeria

Ηνίοχος iˈni.o.xos pn
Auriga

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα pn
Phylarchiarum Arabicarum Confoederatio

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής pn
Civitates Foederatae Americae

Ηνωμένο Βασίλειο pn
Regnum Unitum

Ηπειρώτης i.piˈɾo.tis pn
Epirotes

Ηρακλής pn
Hercules Geniculator

Ηριδανός i.ɾi.ðaˈnos pn
Eridanus

Ηρόδοτος pn
Herodotus

Ησίοδος iˈsi.o.ðos pn
Hesiodus

Ησαΐας pn
Isaiae Isaias

Ηώς pn
Aurora

Θάλασσα του Μαρμαρά
Propontis

Θέμις ˈθe.mis pn
Themis

Θέτις pn
Thetis

Θήβα ˈθi.va pn
Thebae

Θαβώρ θaˈvoɾ pn
Tabor

Θεέ μου θeˈe mu
Deus meus

Θεοβάλδος θe.oˈval.ðos pn
Theobaldus

Θεοδόσιος θe.oˈðo.si.os pn
Theodosius

Θεοδώριχος θe.oˈðo.ɾi.xos pn
Theodoricus

Θεοτόκος θe.oˈto.kos pn
Dei Genitrix

Θεοφάνια θe.oˈfa.ni.a pn
Epiphania

Θεού θέλοντος
Deo volente

Θερσίτης pn
Thersites

Θεσσαλία pn
Thessalia

Θεσσαλονίκη θe.sa.loˈni.ci pn
Thessalonica

Θεόδουλος θeˈo.ðu.los pn
Theodulus

Θεόδωρος pn
Theodorus

Θεόκριτος pn
Theocritus

Θεός θeˈos n
Deus Dominus

Θεόφιλος pn
Theophilus

Θηλαστικά pn
Mammalia

Θηρεσία θi.ɾe.ˈsi.a pn
Teresia
γυναικείο όνομα

Θησέας θiˈse.as pn
Theseus

Θιβέτ pn
Thibetum

Θορ pn
Thorus

Θορικός θo.ɾiˈkos pn
Thoricus

Θουριγγία pn
Thuringia

Θράκη ˈθɾa.ci pn
Thracia

Θρήνοι pn
Lamentationes

Θωμάς θoˈmas θoˈmas pn
Thomas

ΙΝΒΙ
INRI

Ιάκωβος pn
Iacobus

Ιάμβλιχος pn
Iamblichus

Ιάπωνας pn
Iapo

Ιάσονας iˈa.so.nas pn
Iason

Ιακώβ pn
Jacobus

Ιανουάριος i.a.nuˈa.ɾi.os pn
Ianuarius
ο πρώτος μήνας του Γρηγοριανού ημερολόγιου

Ιανός i.aˈnos pn
Janus Ianus
(ρωμαϊκή μυθολογία) θεός του πολέμου με τα δύο πρόσωπα, όλων των ενάρξεων και των διαβάσεων, όπως είναι οι θύρες, οι πύλες και οι γέφυρες
δορυφόρος (αστρονομία) δορυφόρος του Πλούτωνα (ανακαλύφθηκε το 1966)

Ιαπωνία i.a.poˈni.a pn
Iaponia Japonia

Ιγνάτιος iˈɣna.ti.os pn
Ignatius

Ιεζεκιήλ pn
Ezechiel

Ιερά Εξέταση pn
Inquisitio

Ιεράπολη i.eˈɾa.po.li pn
Hierapolis

Ιερεμίας pn
Ieremias Hieremias

Ιερουσαλήμ i.e.ɾu.saˈlim pn
Hierosolyma Hierusalem

Ιερώνυμος i.eˈɾo.ni.mos pn
Hieronymus

Ιεχωβά pn
Iehova

Ιησούς pn
Iesus

Ιησούς Χριστός pn
Iesus Christus

Ιλιάδα pn
Ilias

Ιλλυρία pn
Illyria

Ιμαλάια i.maˈla.i.a pn
Himalaja

Ινδία inˈði.a pn
India

Ινδονησία pn
Indonesia

Ινδός inˈðos pn
Indus
όνομα αστερισμού του νότιου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 12 αστερισμούς που δημιούργησαν οι Pieter Dirkszoon Keyser και Frederick de Houtman από το 1595 ως το 1597 (πρωτοεμφανίσθηκε στην Ουρανομετρία του Johann Bayer το 1603) και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση

Ιξίων pn
Ixion

Ιοκάστη pn
Iocasta

Ιορδάνης i.orˈða.nis pn
Iordanus

Ιορδανία pn
Iordania

Ιουδαίος i.uˈðe.os pn
iudaeus

Ιουστινιανός pn
Justinianus

Ιούδας pn
Iudas

Ιούλιος iˈu.li.os pn
Iulius

Ιούνιος iˈu.ni.os pn
Iunius
ο έκτος μήνας του ημερολογίου

Ιππάριον pn
Equuleus

Ιπποκράτης i.poˈkɾa.tis pn
Hippocrates

Ιράκ pn
Iraquia

Ιράν pn
Irania

Ιρλανδία pn
Hibernia Irlandia

Ισημερινή Γουινέα pn
Guinea Aequatorensis

Ισημερινός i.si.me.ɾiˈnos pn
Aequatoria

Ισλάμ iˈslam n
islam

Ισλανδία i.slanˈði.a pn
Islandia Snelandia

Ισμήνη pn
Ismene

Ισπανία pn
Hispania

Ισπανός i.spaˈnos pn
Hispanus

Ισραήλ i.zɾaˈil pn
Israel

Ισραηλίτης pn
Israelita

Ιστία pn
Vela

Ιταλία pn
Italia

Ιταλός pn
itala

Ιφιγένεια pn
Īphigenīa

Ιχθύες pn
Pisces

Ιχθύς Ιπτάμενος pn
Volans

Ιχθύς Νότιος pn
Piscis Austrinus

Ιωάννα i.oˈa.na pn
Ioanna

Ιωάννης i.oˈa.nis pn
Ioannes Iohannes

Ιωήλ pn
Ioel

Ιωλκός pn
Iolcus

Ιωνάς i.oˈnas pn
Ionas

Ιωνία i.oˈni.a pn
Iōnia

Ιωσήφ pn
Iosephus

Ιωσούας pn
Iosue

Ιόνια νησιά pn
Insulae Ioniae

Ιόνιο πέλαγος iˈo.ni.o ˈpe.la.ɣos pn
Mare Ionium

Ιώ pn
Io

Ιώβ pn
Iobus

Κάδιθ ˈka.ðiθ
Gades

Κάιρο ˈka.i.ɾo pn
Cairus

Κάλιαρι ˈka.ʎa.ɾi pn
Caralis

Κάμινος pn
Fornax

Κάννες ˈka.nes pn
Canoe

Κάντερμπερι ˈkan.deɾ.be.ɾi pn
Durovernum

Κάπουα ˈka.pu.a
Capua

Κάπρι ˈka.pɾi
Capreae

Κάρλαϊλ ˈkaɾ.lail
Luguvalium

Κάρολος ˈka.ɾo.los pn
Carolus

Κάρπαθος ˈkaɾ.pa.θos pn
Carpathos

Κάρυστος ˈka.ɾi.stos pn
Carystus

Κάτω Σαξονία pn
Saxonia inferior

Κάτω Χώρες pn
Nederlandia
άλλη μορφή του Ολλανδία (ειδικότερα) ( χώρα) άλλη μορφή του Ολλανδία

Κέα pn
Cea

Κέιμπριτζ ˈce.im.bɾid͡z pn
Cantabrigia

Κέμνιτς pn
Chemnicium

Κένταυρος pn
Centaurus

Κένυα pn
Kenia

Κέρβερος ˈceɾ.ve.ɾos pn
Cerberus

Κέρκυρα ˈceɾ.ci.ɾa pn
Corcyra

Κήτος ˈci.tos pn
Cetus

Κίεβο ˈci.e.vo pn
Kiovia Chiovia

Κίελο pn
Chilonium

Κίνα ˈci.na pn
Sina Sinae

Κίτρος ˈci.tɾos pn
Citrus
ταξινομικός όρος - γένος: εσπεριδοειδών δέντρων όπως η λεμονιά, η πορτοκαλιά, η μανταρινιά και άλλα

Καβυλία ka.viˈli.a pn
Cabylia

Καβύλος kaˈvi.los pn
cabylus

Καγιέν kaˈʝen pn
Caienna

Καζακστάν pn
Casachia

Καζαμπλάνκα ka.zaˈblan.ka pn
Casablanca

Καινή Διαθήκη pn
Novum Testamentum

Καισάρεια pn
Caesarea

Καλαί kaˈle pn
Caletum

Καλαβρή ka.laˈvɾi pn
Calabriense

Καλαβρία ka.laˈvɾi.a pn
Calabria

Καλαβρός ka.laˈvɾos pn
Calabriensis

Καλιφόρνια ka.liˈfoɾ.ni.a pn
California

Καλκούτα kalˈku.ta pn
Calcutta

Καλλίδρομο kaˈli.ðɾo.mo pn
Callidromus

Καλλίπολη kaˈli.po.li pn
Callipolis
πόλη της Τουρκίας αρχαία και σύγχρονη πόλη της Τουρκίας
χερσόνησος της Τουρκίας χερσόνησος της Τουρκίας στην Ανατολική Θράκη

Καλλιόπη kaˈʎo.pi pn
Calliope

Καλοβάμονα n
Charadrii
ταξινομικός όρος - υποτάξη: Charadrii της τάξης Πελεκανόμορφα Charadriiformes: πουλιά που έχουν μακριά πόδια ώστε να περπατούν ευκολότερα στην λάσπη, όπως ο πελαργός, o ερωδιός

Καλτανισσέττα kal.ta.niˈse.ta pn
Nissa

Καμερούν ka.meˈrun pn
Cameronia

Καμηλοπάρδαλις pn
Camelopardalis

Καμπέρα kamˈbe.ɾa pn
Kanbera

Καμπανία kam.baˈni.a pn
Campania
πόλη της Ιταλίας περιφέρεια και πόλη της Ιταλίας

Καμπούλ pn
Cabulium

Καμπότζη kamˈbo.d͡zi pn
Cambosia Cambodia

Κανάριοι Νήσοι kaˈna.ɾi.i ˈni.si pn
Canariae Insulae

Καναδάς ka.naˈðas pn
Canada

Καναδός ka.naˈðos pn
canadensis

Κανταβρία kan.taˈvɾi.a pn
Cantabria

Καντουαρία pn
Cantuar

Καπερναούμ ka.peɾ.naˈum pn
Capharnaum

Καπιτώλιο pn
Capitolium

Καππαδοκία ka.pa.ðoˈci.a pn
Cappadocia

Καππαδόκης ka.paˈðo.cis pn
Cappadox

Καράκας kaˈɾa.kas pn
Caracae

Καρία kaˈɾi.a pn
Caria

Καρακάλλας pn
Caracalla

Καραϊβική Θάλασσα ka.ɾai.viˈci ˈθa.la.sa pn
Mare Caribicum

Καρθαγένη kaɾ.θaˈʝe.ni pn
Carthago Nova

Καρινθία ka.ɾinˈθi.a pn
Carinthia

Καρκίνος kaɾˈci.nos pn
Cancer

Καρκασόν kaɾ.kaˈson
Carcaso

Καρνιόλα kaɾˈɲo.la pn
Carniola

Καρολομάγνος pn
Carolus Magnus

Καρπάθια kaɾˈpa.θi.a pn
Alpes Bastarnicae

Καρταχένα kaɾ.taˈxe.na pn
Carthāgō Nova

Καρχηδόνα kaɾ.çiˈðo.na pn
Carthago Karthago

Καρχηδόνιος kaɾ.çiˈðo.ni.os pn
Poenus

Κασσάνδρα pn
Cassandra

Κασσιόπη pn
Cassiopeia

Καστίλλη kaˈsti.li pn
Castella

Κατάνια kaˈta.ni.a pn
Catana

Κατάρ kaˈtar pn
Quataria

Καταλονία ka.ta.loˈni.a pn
Catalonia

Καψικόν pn
capsicum
ταξινομικός όρος - γένος: (Capsicum) φυτά από το φύλο Capsiceae της οικογένειας Στρυχνοειδών

Καύκασος ˈkaf.ka.sos pn
Caucasus

Κεμπέκ pn
Quebecum

Κεντάκι pn
Chentuchia

Κεντρική Αμερική pn
America Centralis

Κεντροαφρικανική Δημοκρατία pn
Respublica Africae Mediae

Κεραμεικός ce.ɾa.miˈkos pn
Ceramicus

Κεφαλονιά pn
Cephallenia

Κεφαλόποδα pn
Cephalopoda

Κεϋλάνη pn
Tāprobanē

Κητώδη pn
Cetacea

Κηφεύς pn
Cepheus

Κηφισιά ci.fiˈsça pn
Cephisia

Κικέρων pn
Cicerō

Κιλικία ci.liˈci.a pn
Cilicia

Κινέζος ciˈne.zos pn
Sinensis

Κιργιζία pn
Chirgisia

Κιότο pn
Kioto

Κλέων ˈkle.on pn
Cleon

Κλαύδιος ˈklav.ði.os pn
Claudius

Κλειώ kliˈo pn
Clio

Κλεοπάτρα kle.oˈpa.tɾa pn
Cleopatra

Κνίδος pn
Cnidus

Κοινωνία των Εθνών pn
Societas Civitatum

Κοκκινοσκουφίτσα ko.ci.no.skuˈfi.t͡sa pn
Lacernella Rubra

Κολομβία pn
Columbia

Κολοράντο pn
Colōrātum
πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ουδέτερο) πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Κολοσσαίο ko.loˈse.o pn
Colosseum

Κολοσσαείς pn
Colossenses
(χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Κολοσσαείς, δώδεκα βιβλία της Καινής Διαθήκης, που αποτελείται από μόνο τέσσερα κεφάλαια.

Κολχίδα pn
Colchis

Κολωνία pn
Colonia Agrippina CCAA

Κονέκτικατ pn
Connecticuta

Κοπεγχάγη ko.peŋˈxa.ʝi pn
Hafnia

Κοράνιο pn
Alcoranus

Κορινθία pn
Corinthia

Κορσική koɾ.siˈci pn
Corsica

Κορσικανός koɾ.si.kaˈnos pn
Corsa

Κορυδαλλός ko.ɾi.ðaˈlos pn
Corydallus

Κουάλα Λουμπούρ pn
Cuala Lumpuria

Κουρασάο pn
Cucensis

Κοϊντίνος pn
Quintinus

Κούβα ˈku.va pn
Cuba

Κρήτη pn
Creta

Κρακοβία pn
Cracovia

Κρατήρ pn
Crater

Κριμαία kɾiˈme.a pn
Crimaea

Κριτές pn
Iudices

Κριός pn
Aries

Κροίσος ˈkɾi.sos pn
Croesus

Κροατία pn
Croatia

Κρόνος ˈkɾo.nos pn
Saturnus
(ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεότητα της ελληνικής μυθολογίας
πλανήτης (αστρονομία) ο έκτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και δεύτερος μεγαλύτερος με χαρακτηριστικούς δακτύλιους

Κυκλάδες ciˈkla.ðes pn
Cyclades

Κυρήνη ciˈɾi.ni pn
Cyrenae Cyrene

Κυριάκος ciɾˈʝa.kos pn
Cyriacus

Κυριακή ciɾ.ʝaˈci pn
dies Solis dies Dominica
η πρώτη (ή, κατ' άλλους, η τελευταία) ημέρα της εβδομάδας, μετά το Σάββατο και πριν την Δευτέρα

Κυριακή προσευχή
Pater noster

Κυριακή των Βαΐων pn
Dominica in Palmis de passione Domini

Κωνστάντιος konˈstan.di.os pn
Constantius

Κωνσταντίνος kon.stanˈdi.nos pn
Constantinus

Κωνσταντινούπολη kon.stan.diˈnu.po.li pn
Constantinopolis

Κως pn
Coos Cos

Κόιντος pn
Quintus

Κόμη Βερενίκης pn
Coma Berenices

Κόρδοβα pn
Curtuba

Κόρινθος ˈko.ɾin.θos pn
Corinthus

Κόστα Ρίκα ˈko.sta ˈɾi.ka pn
Ora Opulenta

Κύθηρα ˈci.θi.ɾa pn
Cythera

Κύκνος pn
Cygnus

Κύνες Θηρευτικοί pn
Canes Venatici

Κύπρος ˈci.pɾos pn
Cyprus Cypros

Κύριε ελέησον ci.ɾi̯eˈle.i.son ˈci.ɾi.e eˈle.i.son
Domine, miserere
(θρησκεία) φράση που επαναλαμβάνεται σε προσευχές και λειτουργικά κείμενα: Κύριε, σπλαχνίσου μας

Κύριλλος pn
Cyrillus

Κύριος ˈci.ɾi.os pn
Dominus

Κώνστας ˈkon.stas pn
Constans

Λάζαρος pn
Lazarus

Λάιος ˈla.i.os pn
Lāius
(ελληνική μυθολογία) αρχαίο ανδρικό όνομα

Λάος pn
Laonia Laotia

Λάρητες pn
Lares

Λάρισα ˈla.ɾi.sa pn
Larissa

Λάτιο pn
Latium

Λέσβος pn
Lesbos

Λέων pn
Leo

Λέων Μικρός pn
Leo Minor

Λήμνος pn
Lēmnos

Λίβανος ˈli.va.nos pn
Libanus

Λίλιθ pn
Līlīth

Λίμα ˈli.ma pn
Lima

Λίμπεκ pn
Lubeca

Λίπαρι pn
Lipara

Λίχτενσταϊν ˈlix.ten.stai̯n ˈlɪçtn̩ˌʃtaɪ̯n pn
Lichtenstenum

Λα Σπέτσια pn
Spedia

Λαγωός pn
Lepus

Λαιστρυγόνες pn
Laestrygoniae

Λακωνία pn
Laconia

Λαπωνία la.poˈni.a pn
Lapponia Laponia

Λας Βέγκας pn
Campi

Λαυρέντιος laˈvɾen.di.os pn
Laurentius

Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας pn
Res publica popularis Sinarum

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό pn
Respublica Democratica Congensis

Λαύριο ˈla.vɾi.o pn
Laurium

Λβιβ pn
Leopolis

Λεία pn
Lia

Λειψία liˈpsi.a pn
Lipsia

Λετονία pn
Lettonia

Λευκορωσία lef.ko.ɾoˈsi.a pn
Ruthenia Alba Russia Alba

Λευκωσία pn
Nicosia

Λευϊτικό n
Leviticus

Λεωνάρδος le.oˈnaɾ.ðos pn
Leōnardus

Λητώ pn
Latona

Λιβαδιά li.vaˈðʝa pn
Lebadea Lebadia

Λιβύη pn
Libya

Λιθουανία li.θu.aˈni.a pn
Lituania

Λιμόζ pn
Augustoritum

Λιντς
Lentia

Λιουμπλιάνα pn
Aemona Labacum

Λισαβόνα pn
Lisbonum

Λοκρίδα loˈkɾi.ða pn
Locris

Λονδίνο lonˈði.no pn
Londinium

Λος Άντζελες pn
Angelopolis

Λουιζιάνα pn
Lūdovīcia

Λουκάς luˈkas pn
Lucas

Λουξεμβούργο pn
Luxemburgum

Λουτέτια pn
Lutetia

Λυγξ pn
Lynx

Λυδία pn
Lȳdia
γυναικείο όνομα
χωριό της Ελλάδας χωριό της Ελλάδας, στο νομό (περιφερειακή ενότητα) Καβάλας, κοντά στους αρχαίους Φιλίππους
Lydia
αρχαία χώρα (ιστορία) αρχαία χώρα στη Μικρά Ασία, η κατά τον Όμηρο Μαιονία. Οι κάτοικοί της ονομάζονταν Λυδοί.

Λυκία liˈci.a pn
Lycia

Λυκαβηττός li.ka.viˈtos pn
Lycabettus

Λυσίας pn
Lysias

Λυών pn
Lugdunum

Λωζάνη pn
Lausanna

Λύκος pn
Lupus

Λύρα pn
Lyra

Μάαστριχτ pn
Mosae Traiectum

Μάγχη ˈmaŋ.çi pn
Oceanus Britannicus

Μάιντς pn
Moguntiacum

Μάιος ˈma.i.os pn
Maius
ο πέμπτος μήνας του ημερολογίου

Μάλι pn
Malium

Μάλτα ˈmal.ta pn
Melita Melitta

Μάνη ˈma.ni n
Mane

Μάντσεστερ pn
Mancunium

Μάριος pn
Marius

Μάρκος ˈmaɾ.kos pn
Marcus

Μάρτιος ˈmaɾ.ti.os pn
Martius
ο τρίτος μήνας του έτους και ο πρώτος της άνοιξης

Μάρτυρας του Ιεχωβά
Testis Jehovah

Μέγαρα ˈme.ɣa.ɾa pn
Megara

Μέγας Κύων pn
Canis Maior

Μέδουσα ˈme.ðu.sa pn
Medusa

Μέιν pn
Cenomannica

Μέλας Δρυμός ˈme.las ðɾiˈmos pn
Nigra silva

Μέριλαντ pn
Marylandia

Μέση Ανατολή pn
Oriens Medius

Μήδεια ˈmi.ði.a pn
Medea

Μίλητος pn
Miletus

Μίνστερ ˈmin.steɾ
Monasterium

Μίσιγκαν pn
Michigania

Μαγιότ pn
Maiotta

Μαδαγασκάρη pn
Madagascaria

Μαδρίτη maˈðɾi.ti pn
Madritum Matritum

Μαδριλένος ma.ðɾiˈle.nos pn
Matritensis

Μαθουσάλας ma.θuˈsa.las n
Mathusael

Μακεδονία ma.ce.ðoˈni.a pn
Macedonia

Μαλαισία pn
Malaesia

Μαλαχίας pn
Malachias

Μαλδίβες pn
Divi

Μαλτέζος pn
Melitensis
(εθνικό όνομα) αυτός που κατάγεται από τη Μάλτα ή έχει μαλτέζικη υπηκοότητα, (στο θηλυκό: Μαλτέζα)

Μανίλα pn
Manila

Μανασσής pn
Manasse
ανδρικό επώνυμο (θηλυκό: Μανασσή)

Μαντίνεια manˈdi.ni.a pn
Mantinea

Μαρία maˈɾi.a pn
Maria

Μαραθώνας ma.ɾaˈθo.nas pn
Marathon

Μαργαρίτα pn
Margarita

Μαριούπολη ma.ɾiˈu.po.li pn
Mariupolis

Μαρτίνος maɾˈti.nos pn
Martinus

Μαρτινίκα pn
Martinica

Μαρόκο pn
Marocum

Μασσαλία ma.saˈli.a pn
Massilia

Ματθαίος matˈθe.os pn
Matthaeus

Μαυρίκιος maˈvɾi.ci.os pn
Mauritia

Μαυριτανία pn
Mauretania

Μαυροβούνιο mav.ɾoˈvu.ni.o pn
Mons Niger Mōns Niger

Μεγάλη Άρκτος pn
Ursa Maior Ursa Major

Μεγάλη Βρετανία pn
Britannia

Μεγάλη Εβδομάδα meˈɣa.li e.vðoˈma.ða pn
Hebdomas Sancta Settimana Maggiore

Μεγάλη Παρασκευή pn
Dies Passionis Domini

Μεγαλειότατε me.ɣa.liˈo.ta.te
Maiestas Tua
(προσφώνηση) προσφώνηση αυτοκράτορα (αυτοκράτειρας) ή βασιλιά (βασίλισσας)

Μεθόδιος pn
Methodius

Μελανία pn
Melania

Μελιτόπολη me.liˈto.po.li pn
Melitopolis

Μελόκακτος pn
Melocactus

Μενέλαος pn
Menelaus

Μεξικό me.ksiˈko pn
Mexicum
χώρα χώρα της Βόρειας Αμερικής, με πρωτεύουσα την ομώνυμη πόλη και επίσημη γλώσσα τα ισπανικά

Μεσοποταμία me.so.po.taˈmi.a pn
Mesopotamia

Μεσόγειος pn
Mare Internum

Μεσόγειος Θάλασσα meˈso.ʝi.os ˈθa.la.sa pn
Mare Mediterraneum Mare Nostrum

Μεταρρύθμιση me.taˈɾi.θmi.si n
refōrmātiō

Μηλοφάγος mi.loˈfa.ɣos pn
Melophagus
(εντομολογία) ταξινομικός όρος - γένος: Melophagus, παρασιτικά έντομα (σε πρόβατα) που ανήκουν στους Ιπποβοσκίδες (οικογένεια Hippoboscidae)

Μιθριδάτης pn
Mithridātēs

Μικρά Ασία pn
Asia Minor

Μικρή Άρκτος pn
Ursa Minor

Μικροσκόπιον pn
Microscopium

Μικρός Κύων pn
Canis Minor

Μιλάνο pn
Mediolanum

Μιλτιάδης pn
Miltiades

Μινσκ pn
Minsca

Μιχάλης miˈxa.lis pn
Michaēl

Μιχαήλ pn
Michaelus

Μιχαήλ Άγγελος pn
Michaēl Angelus

Μιχαίας pn
Michaeas

Μνημοσύνη pn
Mnemosyne

Μογγολία pn
Mongolia

Μογκαντίσου pn
Mogadīscium

Μοζαμβίκη mo.zaɱˈvi.ci pn
Mozambicum

Μονακό pn
Monoecus

Μοναστήρι mo.naˈsti.ɾi pn
Monasterium
πόλη της Βόρειας Μακεδονίας (ιστορία) η πόλη της Βόρειας Μακεδονίας Μπίτολα (→ δείτε και Βιτώλια)

Μοντάνα pn
Montana

Μονόκερως pn
Monoceros

Μοσούλη pn
Mausilium

Μπάλατον ˈba.la.ton
Pelso

Μπάρι ˈba.ɾi pn
Barium

Μπάτνα ˈbat.na
Lambaesis

Μπάφαλο ˈba.fa.lo
Bufalum

Μπέργκαμο ˈbeɾ.ga.mo pn
Bergomum

Μπίλεφελντ ˈbi.le.feld
Bilivelda

Μπίντγκοστς ˈbind.gost͡s
Bidgostia

Μπαγιόν baˈʝon
Lapurdum

Μπαθ ˈbaθ
Aquae Sulis

Μπακού baˈku pn
Baku

Μπανγκλαντές ban.glaˈdes pn
Bangladesia

Μπανταχόθ ba.daˈxoθ
Pax Augusta

Μπαρμπάντος baɾˈba.dos pn
Barbata

Μπας Τερ ˈbas ˈteɾ pn
Ima Tellus

Μπατόν Ρουζ pn
Rubribaculum

Μπαχάμες baˈxa.mes pn
Insulae Bahamenses

Μπαχρέιν baˈxɾe.in pn
Bachrania

Μπαϊρόιτ ba.iˈɾo.it
Baruthum

Μπεζανσόν be.zanˈson
Vesontio

Μπελίζ beˈliz pn
Beliza

Μπενίν beˈnin pn
Beninum

Μπενεβέντο be.neˈven.to
Beneventum

Μπενελούξ be.neˈluks pn
Benelux

Μπετζάγια beˈd͡za.ʝa
Saldae

Μπιλμπάο bilˈba.o pn
Amanun Portus

Μπισκέκ biˈscek pn
Biscecum

Μπλουά pn
Blesae

Μπολτσάνο bolˈt͡sa.no
Bauzanum

Μπολόνια pn
Bononia

Μποναίρ boˈneɾ pn
Boni Aëris

Μπορντό pn
Burdigala

Μποτσουάνα bo.t͡suˈa.na pn
Botsuana

Μπουένος Άιρες buˈe.nos ˈa.i.ɾes pn
Bonaeropolis

Μπουρζ ˈbuɾz
Avaricum

Μπουρκίνα Φάσο buɾˈci.na ˈfa.so pn
Burcina Faso

Μπουρούντι buˈɾun.di pn
Burundia

Μπουτάν buˈtan pn
Butania

Μπουχάρα buˈxa.ɾa pn
Bochara

Μπούντβα ˈbud.va
Butua

Μπούργκενλαντ ˈbuɾ.gen.land
Burgenlandia

Μπράουνσβαϊγκ ˈbɾa.unz.vaig
Brūnōnis vīcus

Μπρέγκεντς ˈbɾe.gent͡s
Brigantium

Μπρέντα ˈbɾe.nda
Breda

Μπρέσια ˈbɾe.si.a pn
Brixia

Μπρίντιζι ˈbɾin.di.zi pn
Brundisium

Μπρίστολ ˈbɾi.stol pn
Bristolium

Μπραγκάνσα bɾaˈgan.sa
Brigantia

Μπρασόβ bɾaˈsov
Corona

Μπρατισλάβα bɾa.tiˈsla.va pn
Posonium

Μπρνο ˈbɾno
Bruna

Μπρουνέι bɾuˈne.i pn
Bruneium

Μπρούκλιν ˈbɾu.klin pn
Brooklynium

Μπρυζ ˈbɾiz pn
Brugae

Μπόισι ˈbo.i.si
Boscatum

Μπόντρουμ ˈbo.dɾum pn
Halicarnassus

Μπόχουμ ˈbo.xum
Baucum

Μυία pn
Musca

Μυκήνες miˈci.nes pn
Mycenae

Μυσία pn
Mysia

Μωάμεθ moˈa.meθ pn
Mahometus

Μωυσής mo.iˈsis pn
Moyses

Μόναχο pn
Monachium Monacum

Μόντρεαλ ˈmon.tɾe.al pn
Marianopolis

Μόσχα pn
Moscua Muscovia

Μύκονος pn
Myconus

Νάντη pn
Naundes

Νάξος pn
Naxos

Νάπολη pn
Neapolis

Νέα Ζηλανδία pn
Nova Zelandia Nova Seelandia

Νέα Ρώμη pn
Nova Roma

Νέα Υόρκη ˈne.a iˈoɾ.ci pn
Neo-Eboracum Novum Eboracum

Νέο Μεξικό pn
Novum Mexicum

Νέος Κόσμος ˈne.os ˈko.zmos pn
novus orbis
(ιστορία) προσδιορισμός που περιγράφει το Δυτικό Ημισφαίριο (Αμερική) ή την Αυστραλία

Νήσοι Κουκ pn
Insulae Cook

Νήφων pn
Nephon

Νίγηρας ˈni.ʝi.ras pn
Niger

Νίκαια ˈni.ce.a pn
Antigonia
αρχαίων πόλεων ονομασία αρχαίων πόλεων
Nicaea
πόλη της Γαλλίας πόλη της Γαλλίας, αρχαία αποικία Ελλήνων

Νίκη ˈni.ci pn
Nice

Ναγκασάκι pn
Nagasacium

Ναμίμπια pn
Namibia

Ναούμ pn
Nahum

Ναυσικά pn
Nausicaa

Νεβάδα pn
Nivāta

Νεεμίας pn
Nehemiae

Νεπάλ pn
Nepalia

Νεφελοκοκκυγία pn
Abdēra

Νιγηρία pn
Nigeria

Νικαράγουα pn
Nicaragua

Νικόδημος pn
Nicodemus

Νικόλαος pn
Nicolaus

Νοέμβριος noˈeɱ.vɾi.os pn
Novembris November
ο ενδέκατος μήνας του ημερολογίου

Νοβοσιμπίρσκ pn
Novosibirscum

Νορβηγία noɾ.viˈʝi.a pn
Norvegia

Νορμανδία noɾ.manˈði.a pn
Normandia Normannia

Ντάρμστατ
Darmstadium

Ντέλαγουερ pn
Delavaria

Ντίσελντορφ pn
Dusseldorpium

Ντούισμπουργκ
Duisburgum

Ντόρτμουντ pn
Tremonia

Ντόχα pn
Doha

Νυρεμβέργη pn
Norimberga

Νότια Αμερική pn
America Australis

Νότια Αφρική ˈno.ti.a a.fɾiˈci pn
Africa Australis

Νότια Καρολίνα pn
Carolīna Austrālis

Νότια Κορέα pn
Corea Meridiana Corea Meridionalis

Νότιος Πόλος pn
australis

Νώε ˈno.e pn
Noe

Ξάνθη pn
Xanthe

Ξέρξης ˈkser.ksis pn
Xerxes Xerses

Οίακας pn
Oeax

Οβίδιος pn
Ovidius

Οβδιού pn
Abdiae

Οδησσός pn
Odessus

Οδυσσέας o.ðiˈse.as pn
Odysseus

Οδύσσεια pn
Odyssea

Οιδίποδας iˈði.po.ðas pn
Oedipus

Οκλαχόμα pn
Urbs Oclahoma

Οκρίβας pn
Pictor

Οκτάς pn
Octans

Οκτώβριος oˈkto.vɾi.os pn
October
o δέκατος μήνας του ημερολογίου και ο δεύτερος του φθινοπώρου που έχει 31 ημέρες

Ολλανδία o.lanˈði.a pn
Hollandia
περιοχή των Κάτω Χωρών, όνομα δυο επαρχιών των Κάτω Χωρών, η Βόρεια Ολλανδία και η Νότια Ολλανδία.

Ολυμπιακοί Αγώνες o.lim.bi.aˈci aˈɣo.nes
Olympiae Olympia

Ομάν pn
Omania

Ονδούρα pn
Honduria

Οντίν pn
Othinus

Οξφόρδη pn
Oxfordia

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών pn
Consociatio Nationum Nationes Unitae

Ορθόδοξη Εκκλησία
Ecclēsia Orthodoxa

Ορλεάνη pn
Aurelia

Οσάκα pn
Ōsaca

Οττάβα pn
Ottavia

Ουαλία u.aˈli.a pn
Cambria

Ουγγαρία pn
Hungaria

Ουζμπεκιστάν pn
Usbecia

Ουκρανία u.kɾaˈni.a pn
Ucraina

Ουλμ pn
Ulma

Ουράλια uˈra.li.a pn
Uralense iugum

Ουρανός u.ɾaˈnos pn
Uranus
(ελληνική μυθολογία) θεός των αρχαίων Ελλήνων, ο πρώτος πατέρας των θεών που ενώθηκε με τη Γαία κι εκθρονίστηκε από το γιο του τον Κρόνο
πλανήτης (αστρονομία) ο έβδομος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού συστήματος που ανακαλύφθηκε το 1781 από τον Βρετανό αστρονόμο William Herschel

Ουρουγουάη pn
Uraquaria

Ουτρέχτη pn
Traiectum ad Rhenum

Ουψάλα pn
Upsālia

Οφηλία o.fiˈli.a pn
Ophelia

Οφιούχος o.fiˈu.xos pn
Ophiuchus

Ούγγρος pn
Hungarus

Ούννος pn
Hunni

Πάνας pn
Pan

Πάντοβα pn
Patavium

Πάρης pn
Paris

Πάρθος pn
Parthus

Πάρνηθα ˈpaɾ.ni.θa pn
Parnes

Πάρος pn
Paros

Πάσχα ˈpa.sxa pn
Pascha pascha

Πάτερ ημών ˈpa.teɾ iˈmon n
Pater noster

Πάτρα ˈpa.tɾa pn
Patrae

Πάτροκλος ˈpa.tɾo.klos pn
Patroclus

Πάφος pn
Paphos

Πέμπτη ˈpem.pti ˈpem.ti pn
dies Iovis dies jovis
ημέρα της εβδομάδας· προηγείται η Τετάρτη και ακολουθεί η Παρασκευή

Πέρσης ˈpeɾ.sis pn
Persa

Πέτρος pn
Petrus

Πήγασος pn
Pegasus

Πήλιο pn
Pelion

Πίκτος pn
Pictus

Πίνδος pn
Pindus Pindos

Παγγαία paŋˈʝe.a pn
Pangaea

Παγκόσμιος Ιστός pn
Tela Totius Terrae

Παιανία pe.aˈni.a pn
Paeania

Πακιστάν pn
Pakistania

Παλέρμο pn
Panormus

Παλαιά Διαθήκη pn
Vetus Testāmentum

Παλαιστίνη pn
Palaestina

Παναγία pa.naˈʝi.a pn
Beāta Virgō

Παναμάς pa.naˈmas pn
Panama

Πανδώρα panˈðo.ɾa pn
Pandora

Παννονία pn
Pannonia

Παντοδύναμος pan.doˈði.na.mos pn
Omnipotēns

Παρίσι paˈɾi.si pn
Lutetia Parisii

Παραγουάη pn
Paraguaia

Παραλειπομένων Α΄ pn
I Paralipomenon

Παραλειπομένων Β' pn
II Paralipomenon

Παρασκευή pa.ɾa.sceˈvi pn
dies Veneris feria sexta
η έκτη ημέρα της εβδομάδας· προηγείται η Πέμπτη και ακολουθεί το Σάββατο
(σπάνιο) γυναικείο επώνυμο, θηλυκό του Παρασκευής

Παρθένος pn
Virgo

Παρθία pn
Parthia

Παριζιάνα pa.ɾiˈzi̯a.na pn
Parīsiensis

Παριζιάνος pa.ɾiˈzi̯a.nos n
Parīsiensis

Παροιμίες pn
Proverbia

Παυλίνα pn
Paulina

Παχώμιος pn
Pachomius

Παύλος ˈpa.vlos pn
Paulus

Πεδεμόντιο pe.ðeˈmon.di.o pn
Pedemontium

Πειραιάς pi.ɾeˈas pn
Piraeus

Πεκίνο peˈci.no pn
Pecinum Pechinum

Πελάγιος pn
Pelagius

Πελαγία pn
Pelagia

Πελοπόννησος pe.loˈpo.ni.sos pn
Peloponnesus

Πενσυλβάνια pn
Pennsilvania

Πεντάτευχος pn
Pentateuchus

Περίοικοι pn
Perioecos Periœcos

Περικλής pn
Pericles

Περιστερά pn
Columba

Περού peˈɾu pn
Peruvia

Περσέας pn
Perseus

Περσία peɾˈsi.a pn
Persia

Περσίδα peɾˈsi.ða pn
perses

Περσεύς pn
Perseus

Πετράρχης peˈtrar.çis pn
Petrarcha Petrarca

Πηλέας pn
Peleus

Πηνειός pi.niˈos pn
Peneus

Πηνελόπη pi.neˈlo.pi pn
Penelope

Πιατσέντσα pçaˈt͡sen.t͡sa pn
Placentia

Πιονγιάνγκ pn
Pyeongyang

Πιστεύω pn
credo

Πλάτων pn
Plato Platon

Πλήθων pn
Pletho

Πλειάδες pliˈa.ðes pn
Pleiades

Πλούταρχος pn
Plutarchus

Πλούτωνας pn
Pluto Pluton
(ελληνική μυθολογία) θεός του κάτω κόσμου στην ελληνορωμαϊκή μυθολογία
Pluto
πλανήτης (αστρονομία) ο (τέως) ένατος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος που δεν θεωρείται πλέον πλανήτης

Πλωτίνος pn
Plotinus

Πολιτεία pn
Res publica

Πολυξένη po.liˈkse.ni pn
Polyxena

Πολωνία pn
Polonia

Πολωνός pn
polonus

Πολύβιος pn
Polybius

Πομερανία po.me.ɾaˈni.a pn
Pomerania

Πομπηία pom.biˈi.a pn
Pompeii

Πομόνα pn
Pomona

Πορτογάλος pn
lusitanus

Πορτογαλία poɾ.to.ɣaˈli.a pn
Lusitania Portugallia

Ποσειδώνας po.siˈðo.nas pn
Neptunus
πλανήτης (αστρονομία, πάντα τον ενικό) ο όγδοος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού συστήματος

Πουσάν puˈsan
Pusanum

Πράγα pn
Praga

Πράξεις των Αποστόλων pn
Actus Apostolorum

Πράσινο Ακρωτήριο ˈpɾa.si.no a.kɾoˈti.ɾi.o pn
Insulae Gorgades

Πρέβεζα ˈpɾe.ve.za pn
Nicopolis

Πρίσκιλλα pn
Priscilla

Προμηθέας pn
Prometheus

Προποντίδα pn
Propontis
(θάλασσα) (θάλασσα) αρχαία ονομασία της Θάλασσας του Μαρμαρά

Προύσα ˈpɾu.sa pn
Prusa

Πρωσία pɾoˈsi.a pn
Borussia

Πρύμνη pn
Puppis

Πρώσος ˈpɾo.sos pn
Borussus

Πτηνά ptiˈna pn
Aves

Πτηνόν Παραδείσιον pn
Apus

Πτολεμαίος pn
Ptolemaeus

Πυξίς pn
Pyxis

Πόζναν pn
Posnania

Πόρος ˈpo.ɾos pn
Calauria

Πόρρος pn
Porrhos

Πύργος του Άιφελ pn
Turris Eiffelia

Ρέα pn
Rhea
(ελληνική μυθολογία) κόρη του Ουρανού και της Γης, σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία
γυναικείο όνομα
(αστρονομία) δορυφόρος του Κρόνου

Ρέγκενσμπουργκ
Ratisbona

Ρέικιαβικ pn
Reykiavica

Ρήνεια pn
Rhenia

Ρήνος ˈɾi.nos pn
Rhenus

Ραβέννα pn
Ravenna

Ραμπάτ pn
Rabatum

Ραφαήλ pn
Raphael

Ρεν pn
Condate Redonum

Ρεϋνιόν pn
Reunio

Ριχάρδος pn
Richardus

Ροβέρτος ɾoˈveɾ.tos pn
Robertus

Ρογήρος pn
Rogerius

Ροδανός ɾo.ðaˈnos pn
Rhodanus

Ρομ pn
cingarus

Ρουβίκωνας pn
Rubico

Ρουθ pn
Ruth

Ρουμανία ɾu.maˈni.a pn
Romania

Ρωμαίος ɾoˈme.os pn
Romana
(εθνικό όνομα, ιστορία) πολίτης ή κάτοικος της Ρώμης ή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Romaeus
ανδρικό όνομα

Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία pn
Imperium Romanum

Ρωμύλος ɾoˈmi.los pn
Rōmulus

Ρωσία ɾoˈsi.a pn
Russia Ruthenia

Ρωσίδα pn
russus

Ρωσική Ομοσπονδία pn
Foederatio Russica

Ρόδος ˈɾo.ðos pn
Rhodos

Ρότερνταμ ˈɾo.teɾ.dam pn
Roterodamum

Ρώμη ˈɾo.mi pn
Roma

Ρώσος pn
Russus

Σάββατο pn
dies Saturni sabbatum

Σάλτσμπουργκ pn
Salisburgum

Σάμος ˈsa.mos pn
Samus

Σάρα pn
Sara

Σέργιος ˈseɾ.ʝi.os pn
Sergius

Σέρρες ˈse.ɾes pn
Sirae

Σίμων pn
Simon

Σαβά pn
Saba

Σακελλάριος sa.ceˈla.ɾi.os pn
Sacellarius
ανδρικό όνομα
για τον τίτλο ευγενείας στο Βυζάντιο → δείτε τη λέξη σακελλάριος

Σακραμέντο pn
Sacrāmentum

Σαλαμίνα sa.laˈmi.na pn
Salamis

Σαμοθράκη sa.moˈθɾa.ci pn
Samothracia

Σαμουήλ pn
Samuelis

Σαμψών pn
Samson

Σαμόα pn
Samoa

Σαντορίνη pn
Thera

Σαξονία pn
Saxonia

Σαουδική Αραβία sa.u.ðiˈci a.ɾaˈvi.a pn
Arabia Saudiana

Σαπφώ pn
Sapphō

Σαράγεβο pn
Seraium

Σαραγόσα pn
Caesaraugusta

Σαρδηνία pn
Sardinia

Σαρκοφάγα saɾ.koˈfa.ɣa pn
Carnivora

Σαρωνικός sa.ɾo.niˈkos pn
Saronicus

Σατουρνάλια pn
Saturnalia

Σατούρνος saˈtur.nos pn
Saturnus

Σαχάρα saˈxa.ɾa pn
Sahāra

Σαύρα pn
Lacerta

Σείριος ˈsi.ɾi.os pn
Canicula

Σεαρά se.aˈɾa
Siara

Σεβίλλη seˈvi.li pn
Hispalis

Σεβαστούπολη pn
Sebastopolis

Σεβιλλιάνα se.viˈʎa.na pn
Hispalēnsis

Σεβιλλιανός se.vi.li.aˈnos pn
Hispalēnsis

Σεγόβια seˈɣo.vi.a
Segovia

Σειρήνα n
Siren

Σενεγάλη pn
Senegalia

Σεούλ pn
Seulum

Σεπτέμβριος seˈpteɱ.vɾi.os pn
September
ο ένατος μήνας του ημερολογίου

Σερβία pn
Serbia

Σερβία και Μαυροβούνιο pn
Serbia et Nigromontium

Σεϋχέλλες pn
Insulae Seisellenses

Σηκουάνας pn
Sequana Sequanus

Σηλυβρία pn
Selymbria

Σιέρα Λεόνε pn
Mons Leoninus

Σιβηρία pn
Siberia

Σιγκαπούρη pn
Singapura

Σικάγο pn
Sicagum

Σικελία pn
Sicilia

Σκανδιναβία skan.ði.naˈvi.a pn
Scandinavia

Σκιάθος ˈsca.θos pn
Sciathus

Σκορπιός skoɾˈpçios pn
Scorpio Scorpius

Σκωτία skoˈti.a pn
Scotia Caledonia

Σκόπια pn
Scupi

Σκύλλα pn
Scylla

Σκύρος pn
Scyros Scyrus

Σλάβος pn
Slavus

Σλοβακία pn
Slovakia

Σλοβενία pn
Slovenia

Σμίλη pn
Caelum

Σμύρνη ˈzmiɾ.ni pn
Smyrna

Σοβιετική Ένωση pn
Uniō Sovietica

Σολομών so.loˈmon pn
Salomon

Σομαλία pn
Somalia

Σουαβία su.aˈvi.a pn
Suābia

Σουδάν suˈðan pn
Sudania

Σουηδία su.iˈði.a pn
Suecia

Σουμάτρα pn
Sumatra

Σουρινάμ pn
Surinamia

Σοφία pn
Sophia
γυναικείο όνομα

Σοφοκλής pn
Sophocles

Σοφονίας pn
Sophonias

Σούζα
Segusium

Σούνιο ˈsu.ni.o pn
Sunium

Σπάρτη pn
Sparta

Σπερχειός speɾ.çiˈos pn
Sperchius

Σπυρίδων pn
Spyridion

Σρι Λάνκα sri ˈlan.ka pn
Sri Lanca Taprobane

Στάλιν pn
Stalin

Στέφανος pn
Stephanus

Στέφανος Βόρειος pn
Corona Borealis

Στέφανος Νότιος pn
Corona Australis

Σταυρός του Νότου pn
Crux

Σταχτοπούτα sta.xtoˈpu.ta pn
Cinerella

Στεφανία pn
Stephania

Στοκχόλμη pn
Stockholmia Holmia

Στράτος ˈstɾa.tos pn
Stratus

Στρασβούργο pn
Argentoratum Stratœburgus

Στρυμόνας pn
Strymo

Στύγα pn
Styx

Συΐδες pn
Suidae

Συμφερόπολη pn
Sympheropolis

Συρία siˈɾi.a pn
Syria

Συρακούσες pn
Syracusae

Σφίγγα pn
Sphinx

Σωκράτης pn
Socrates

Σόλων pn
Solon

Σόφια ˈso.fça pn
Serdica

Σύμη ˈsi.mi pn
Syme

Τάγος ˈta.ɣos pn
Tagus

Τάκιτος pn
Tacitus

Τάμεσης ˈta.me.sis pn
Tamesis

Τάραντας ˈta.ɾan.das pn
Tarentum

Τήλος pn
Telos

Τήνος pn
Tenos Tenus

Τίβολι
Tībur

Τίγρης ˈti.ɣɾis pn
Tigris

Τίμων ˈti.mon pn
Tīmon

Τίτος pn
Titus

Ταβιθά ta.viˈθa pn
Tabitas

Ταλμούδ pn
Talmūd

Τανζανία pn
Tanzania

Ταράντο pn
Tarentum

Τασκένδη pn
Taskentum

Τασμανία pn
Tasmania

Τατζικιστάν ta.d͡zi.ciˈstan pn
Tadzikistania

Ταϊβάν pn
Taivania

Ταϊλάνδη pn
Thailandia

Ταϊπέι pn
Taipeia

Ταύρος ˈta.vɾos pn
Taurus
όνομα αστερισμού του βόρειου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 48 αστερισμούς που σημειώθηκαν πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση
οροσειρά της Τουρκίας οροσειρά της Τουρκίας

Ταώς pn
Pavo

Τενεσί pn
Tennesia

Τερψιχόρη teɾ.psiˈxo.ɾi pn
Terpsichorē

Τετάρτη teˈtaɾ.ti pn
dies Mercurii

Τεχεράνη pn
Teheranum

Τζαμάικα pn
Iamaica

Τζιμπουτί pn
Dzibutum

Τζόρτζια pn
Georgia

Τηθύς pn
Tethys

Τηλεσκόπιον pn
Telescopium

Τιπάρηνος tiˈpa.ɾi.nos pn
Tiparenos

Τιφλίδα pn
Tiphlis

Τοξότης pn
Sagittarius

Τορίνο pn
Augusta Taurinorum Taurinum

Τουκάνα pn
Tucana

Τουλούζη pn
Tolosa

Τουλόν pn
Telo Martius

Τουρκία tuɾˈci.a pn
Turcia

Τουρκμενιστάν pn
Turcmenia

Τράπεζα pn
Mensa

Τρίγωνον pn
Triangulum

Τρίγωνον Νότιον pn
Triangulum Australe

Τρίκαλα ˈtɾi.ka.la pn
Tricca

Τρίπολη pn
Tripolis

Τρίτη pn
dies Martis
η τρίτη μέρα της εβδομάδας· προηγείται η Δευτέρα και ακολουθεί η Τετάρτη

Τραϊανός pn
Traianus

Τριόδια tɾiˈo.ði.a n
compitalia

Τροία pn
Troia Troja

Τροιζήνα tɾiˈzi.na pn
Troezen

Τρωάδα n
Trōas

Τρόπις pn
Carina

Τσέχα pn
Bohemus

Τσέχος pn
Cechus

Τσαντ pn
Tzadia

Τσερνίχιβ
Czernihovia

Τσεχία pn
Tzekia Cechia Czechia

Τσεχοσλοβακία pn
Bohemoslovacia

Τυνησία pn
Tunesia

Τωβίας pn
Tobias

Τόκιο pn
Tocio

Τύνιδα pn
Tunes

Τύρος pn
Tyrus

Υγεία pn
Hygēa

Υγιεία pn
Hygēa

Υδροχόος pn
Aquarius

Υεμένη pn
Iemenia

Υμηττός i.miˈtos pn
Hymettus

Υπερδνειστερία i.peɾ.ðni.steˈɾi.a pn
Trānsdanastria

Υπρ
Ypra

Υόρκη iˈoɾ.ci pn
Eboracum

Φάληρο ˈfa.li.ɾo pn
Phalerum

Φήλιξ ˈfi.liks pn
Felix

Φίτζι pn
Viti

Φαιστός feˈstos pn
Phaistos

Φαραώ pn
pharaō

Φεβρουάριος fe.vɾuˈa.ɾi.os pn
Februarius

Φεζ ˈfez
Fezza

Φερενίκη pn
Pherenice

Φιλιππίνες fi.liˈpi.nes pn
Philippinae

Φιλιππησίους
Philippenses
(χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Φιλιππησίους ενδέκατο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, που αποτελείται από μόνο τέσσερα κεφάλαια.

Φινλανδία pn
Finnia Fennia

Φλάνδρα ˈflan.ðɾa pn
Flandria

Φλαβιούπολις pn
Flaviopolis

Φλοράλια pn
Floralia

Φλωρεντία pn
Florentia

Φοίβη ˈfi.vi pn
Phoebe

Φοίβος ˈfi.vos pn
Phoebus

Φοίνιξ pn
Phoenix

Φράγκος ˈfɾaŋ.ɡos pn
Francus

Φράιμπουργκ pn
Friburgum Brisgoviae

Φρίξος pn
Phrixus

Φραγκίσκος fɾaŋˈɟi.skos pn
Franciscus

Φρειδερίκος pn
Fridericus

Φριγκ pn
Frigg

Φότζα pn
Fovea

Φώκαια ˈfo.ce.a pn
Phōcaea

Φώτιος ˈfo.ti.os pn
Photius

Χάγη pn
Haga

Χάρυβδη pn
Charybdis

Χίμαιρα pn
Chimaera
(ελληνική μυθολογία) το μυθικό τρίμορφο τέρας που είχε χαρακτηριστικά κατσίκας (χίμαιρας, στα αρχαία ελληνικά), κεφάλι λεονταριού και ουρά δράκου, καρπός του Τυφώνα και της Έχιδνας. Γέννησε τη Σφίγγα και τον Λέοντα της Νεμέας

Χίος ˈçi.os pn
Chios

Χαβάη pn
Civitas Havaiorum

Χαλέπι xaˈle.pi pn
Beroea

Χαλκηδόνα xal.ciˈðo.na pn
Chalcedon
πόλη αρχαία πόλη στη σημερινή Τουρκία

Χαλκιδική pn
Chalcidice

Χαμαιλέων pn
Chamaeleon

Χαναάν pn
Canaan

Χερσόνησος çeɾˈso.ni.sos pn
Chersonesus

Χερσώνα çeɾˈso.na pn
Chersona

Χιλή çiˈli pn
Chilia Chile

Χιονάτη çoˈna.ti pn
Albanix

Χιροσίμα pn
Hiroshima

Χονγκ Κονγκ pn
Hongcongum

Χριστίνα pn
Christina

Χριστιανός xɾi.stʝaˈnos pn
Chrīstiāna

Χριστούγεννα xɾiˈstu.ʝe.na pn
Christi Natalis

Χριστός xɾiˈstos pn
Christus

Χριστόφορος xɾiˈsto.fo.ɾos pn
Christophorus

Χρυσόστομος pn
Chrysostomus

Χόλιγουντ ˈxo.li.ɣud pn
Ruscisilva

Ψαλμοί pn
Psalmi

Ωβέρνη oˈveɾ.ni pn
Arvernia

Ωκεανία o.ce.aˈni.a pn
Oceania

Ωκεανός o.ce.aˈnos pn
Ōceanus

Ωρίων oˈɾi.on pn
Orion

Ωρολόγιον pn
Horologium

Ωρωπός o.ɾoˈpos pn
Oropus

Ωσηέ pn
Osee

άβακας ˈa.va.kas n
abacus

άβολος adj
incommodus

άβυσσος ˈa.vi.sos n
abyssus

άγ. ˈa.ʝi.os
S.

άγαλμα ˈa.ɣal.ma n
statua

άγαμος adj
caelebs

άγγελος ˈaŋ.ɟe.los n
angelus
(θρησκεία) ουράνιο ον, αγγελιαφόρος του θεού

άγγιγμα ˈaŋ.ɟiɣ.ma n
tangere taxare toccare

άγευστος adj
insulsus

άγιος ˈa.ʝi.os ˈa.ʝos adj
sanctus sacer

άγκιστρο ˈaŋ.ɟi.stɾo n
hāmus

άγκυρα ˈaŋ.ɟi.ɾa n
ancora

άγνοια ˈa.ɣni.a n
ignorantia

άγνωστος ˈa.ɣno.stos adj
ignoratus
που δεν είναι γνωστός

άγνωστος ˈa.ɣno.stos n
advena
κάποιος άνθρωπος που δεν τον γνωρίζουμε· ένας ξένος

άγονος ˈa.ɣo.nos adj
infertilis

άγουρος n
immītis

άγραφος adj
inscriptus

άγρια adv
atrociter

άγριος ˈa.ɣɾi.os adj
saevus

άγω ˈa.ɣo v
ago

άδεια ˈa.ði.a ˈa.ðʝa n
licentia

άδειος ˈa.ðʝos adj
inanis

άδηλος ˈa.ði.los adj
incertus

άζυμος adj
azȳmus

άζωτο ˈa.zo.to n
nitrogenium
(χημεία) αμέταλλο χημικό στοιχείο, με ατομικό αριθμό 7 και χημικό σύμβολο το N
άχρωμο, άοσμο και άγευστο αέριο, το μόριο του οποίου αποτελείται από δύο άτομα αζώτου (N2) και αποτελεί το 78% του ατμοσφαιρικού αέρα

άθαφτος ˈa.θa.ftos adj
intumulatus

άθεος n
atheos

άθικτος adj
intactus

άθλιος ˈa.θli.os adj
miser

άθλος n
factus

άθραυστος adj
infragilis

άθροισμα n
summa

άκανθα n
spina
(λόγιο) αγκάθι

άκαρδος adj
insensibilis

άκαρι ˈa.ka.ɾi n
acarus

άκαυλος adj
acaulis

άκλιτος ˈa.kli.tos adj
indeclinabilis

άκμονας ˈak.mo.nas n
incūs

άκρο ˈa.kɾo n
cacumen
ένα από τα τέσσερα ακραία μέλη του σώματος, δηλαδή τα χέρια ή τα πόδια

άκρως adv
perquam

άκυρος adj
irritus

άλγεβρα ˈal.ʝe.ѵɾa n
algebra

άλγος ˈal.ɣos n
dolor

άλικος adj
coccinus

άλκη ˈal.ci n
alces

άλλος ˈa.los
alius alter

άλλοτε adv
aliquando

άλμα n
saltum

άλμη ˈal.mi n
muria

άλμπατρος ˈal.ba.tɾos n
diomedea

άλογο ˈa.lo.ɣo n
equus caballus
(θηλαστικό ζώο) (Equus caballus) τετράποδο χορτοφάγο θηλαστικό με δυνατές οπλές, πλούσια χαίτη και μακριά ουρά, που διαθέτει μεγάλη ταχύτητα στο τρέξιμο. Χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα ως μέσο μετακίνησης και αποτέλεσε την μοναδική κινητήρια δύναμη των ιππήλατων αμαξών

άλσος n
lucus

άλφα n
alpha

άμαξα ˈa.ma.ksa n
plaustrum

άμεμπτος ˈa.mem.ptos adj
indelictus

άμεσα adv
rēctā

άμεσος adj
dīrectus

άμμος ˈa.mos n
arena harena

άμυλο n
amylum

άμυνα n
defensio

άμωμος adj
immaculāta

άνδρας ˈan.ðɾas n
vir
κάθε άνθρωπος αρσενικού φύλου που ηλικιακά έχει ξεπεράσει την εφηβεία

άνεμος ˈa.ne.mos n
ventus anima

άνετος adj
commodus
(για ανθρώπινους χαρακτήρες) που συναναστρέφεται με ευκολία και άνεση με τους γύρω του, που δεν είναι τυπικός

άνευ προηγουμένου
inaudītus

άνηθος ˈa.ni.θos n
anethum

άνθος ˈan.θos n
flos
το μέρος του φυτού που περιλαμβάνει τα όργανα αναπαραγωγής του, τα πέταλα και σέπαλα και στο οποίο αναπτύσσεται ο καρπός μετά τη γονιμοποίηση

άνθρακας ˈan.θɾa.kas n
carbonium

άνθρωπος ˈan.θɾo.pos n
homo

άνοδος n
anhodus

άνοιξη ˈa.ni.ksi n
primavera ver

άντωση n
anosa

άνυδρος adj
aridus

άνωση n
anosa

άξεστος ˈa.kse.stos adj
horridus

άξιος ˈa.ksi.a ˈa.ksi.o ˈa.ksi.os adj
dignus

άξονας n
axis

άπαξ ˈa.paks
semel

άπειρο ˈa.pi.ɾo n
infinitas
(μαθηματικά) μαθηματική έννοια που έχει την υπόσταση αριθμού και συμβολίζεται με \infty

άπειρος ˈa.pi.ɾos adj
infīnītus
που δεν έχει τέλος, όρια
imperītus
που δεν έχει πείρα

άπιστος ˈa.pi.stos adj
īnfidēlis

άπληστος adj
avidus

άποικος ˈa.pi.kos n
colonus

άποψη ˈa.po.psi n
iudicium

άργιλος n
argilla

άργυρος ˈaɾ.ʝi.ɾos n
argentum

άρθρο ˈaɾ.θɾo n
articulus

άρθρωση n
articulus
η σύνδεση μελών του σώματος

άρκευθος ˈaɾ.ce.fθos n
juniperus

άρμα ˈaɾ.ma n
curriculum

άρμα μάχης
autocurrus armatus

άρνηση n
infitiae

άροτρο n
aratrum

άρπα ˈaɾ.pa n
harpa psalterium

άρρητος αριθμός ˈaɾitos ariˈθmos
numerus irrationalis

άρρωστος adj
aeger infirmus

άρτιος adj
par

άρτος n
panis

άρωμα ˈa.ɾo.ma n
aqua aromatica
costum
παρασκεύασμα με ευχάριστη μυρωδιά, που χρησιμοποιείται από άνδρες και γυναίκες ως καλλυντικό

άσθμα ˈa.zma ˈas.θma n
asthma

άσκαυλος ˈa.ska.vlos n
utriculus

άσκηση n
exercitium

άσπρο ˈa.spɾo n
albus candidus alba album
το λευκό χρώμα, που είναι σύνθεση όλων των χρωμάτων

άσπρος ˈa.spɾos adj
candidus

άστατο n
astatum astatium
(χημεία) αμέταλλο, ραδιενεργό χημικό στοιχείο, που ανήκει στα αλογόνα, με ατομικό αριθμό 85, ατομικό βάρος 210 και χημικό σύμβολο το At

άστατος adj
inconstans

άστεγος adj
palabundus

άσυλο ˈa.si.lo n
asylum

άσφαλτος ˈa.sfal.tos n
bitumen

άσχημος ˈa.sçi.mos adj
turpis

άτακτος adj
improbus

άτι ˈa.ti n
equus

άτιμος ˈa.ti.mos adj
fraudulentus

άτλαντας n
atlas

άτομο ˈa.to.mo n
atomus
ένας μεμονωμένος άνθρωπος, ένα πρόσωπο
(ειρωνικά)
(χημεία) η ελάχιστη μονάδα ενός χημικού στοιχείου

άτρωτος adj
atrōtus

άυπνος adj
insomnis

άφατος ˈa.fa.tos adj
ineffabilis

άφιξη n
adventus

άφνιο n
hafnium

άφυλλος adj
infrons

άχραντος ˈa.xɾan.dos adj
immaculatus

άχρηστος ˈa.xɾi.sti ˈa.xɾi.sto ˈa.xɾi.stos adj
inūtilis

άχρωμος ˈa.xɾo.mos adj
achromaticus

άχυρο ˈa.çi.ɾo n
stramentum

άψυχος adj
inanimus

έβδομος
septimus

έβενος ˈe.ve.nos n
hebeneus

έγγραφο ˈeŋ.ɣɾa.fo n
documentum

έγκλημα ˈeŋ.ɡli.ma n
scelus facinus

έγκλημα πολέμου
scelus bellicum

έγκυος ˈeŋ.ɟi.os n
gravida
γυναίκα σε κατάσταση εγκυμοσύνης

έγνοια ˈe.ɣɲa n
cura

έγχορδο n
fides

έδαφος ˈe.ða.fos n
solum
territōrium
η έκταση γης που ανήκει σε κράτος

έδρα ˈe.ðɾa n
sedes

έθιμο n
consuetudo

έθνος ˈe.θnos n
natio

έθος n
mos

έκβαση n
effectus

έκθεση ˈek.θe.si n
auditio
γραπτή (συνήθως) αναφορά γεγονότων, ιδεών, κρίσεων

έκλειψη ˈe.kli.psi n
eclipsis

έκπληξη n
inopīnātum

έκρηξη ˈe.kɾi.ksi n
diruptio

έκταση n
regio

έκτος ˈe.ktos
sextus

έκτρωση ˈek.tɾo.si n
abortus abortio

έκφραση ˈek.fɾa.si n
verbum

έλαιο n
oleum

έλατο ˈe.la.to n
abies

έλεγχος ˈe.leŋ.xos n
imperium

έλεος
misericordia

έλικας ˈe.li.kas n
helix
(ναυτικός όρος, αεροπορικός όρος) όργανο αεροπλάνου ή πλεούμενου, με ειδικά πτερύγια, που συμβάλλει στην προώθηση του μέσου

έλκος ˈel.kos n
ulcus

έλλογος ˈe.lo.ɣos adj
ratiocinatio

έλος ˈe.los n
lāma

έμβιος adj
vivus

έμβλημα ˈeɱ.vli.ma n
insigne

έμβρυο ˈeɱ.vɾi.o n
fetus

έμεσμα n
vomitus

έμμεσος adj
obliquus

έμπειρος ˈem.bi.ɾos adj
perītus

έμπορος ˈem.bo.ɾos n
mercator

έμφραγμα ˈeɱ.fɾaɣ.ma n
infarctus cordis
(ιατρική) νέκρωση ιστού εξαιτίας απόφραξης αρτηρίας από θρόμβωση ή εμβολή

έμψυχος ˈem.psi.xos adj
animalis

ένα ˈe.na
unus una
το απόλυτο αριθμητικό (1) που ακολουθεί το μηδέν και προηγείται του δύο

έναρξη ˈe.naɾ.ksi n
initium

ένας
unus
αντί ουσιαστικού, κάποιος, αλλά αγενές, συχνά -όχι πάντα- με υποτιμητική χροιά, δηλώνοντας ενίοτε κάποιο ιδιαίτερα ασήμαντο ή και πιθανόν τιποτένιο άτομο
για να εκφραστεί αλληλοπάθεια

έναστρος ˈe.na.stɾos adj
stellātus

ένατος
nonus

ένδεια n
indigentia

ένδοξος adj
gloriosus

ένεση n
iniectiō

ένοικος n
incola

ένοπλος n
armiger

ένορκος ˈe.noɾ.kos n
iudex

ένοχος ˈe.no.xos adj
culpabilis

ένσταση n
hypophora

ένστικτο ˈen.sti(ŋ).kto n
instinctus

ένταση ˈen.da.si n
intentio

έντεκα
undecim

έντερο ˈen.de.ɾo n
lactes

έντομο ˈen.do.mo n
insectum

ένωση ˈe.no.si n
adunatio
η σύμπραξη διαφόρων προσώπων ή πολυπρόσωπων συνόλων και η υπαγωγή τους σε μια ενιαία διοίκηση
adūnātiō
(θεωρία συνόλων) δυαδικός τελεστής που δέχεται ως τελεστέους δύο σύνολα και παράγει ως αποτέλεσμα ένα νέο σύνολο με τα στοιχεία και των δύο συνόλων

έξι ˈe.ksi n
sex

έξοδος ˈe.kso.ðos n
exitus

έξυπνος ˈe.ksi.pnos adj
catus

έξω ˈe.kso adv
forīs
στο εξωτερικό μέρος, εκτός ενός κλειστού χώρου, συνήθως ενός κτηρίου

έξω ˈe.kso n
forīs
η διασκέδαση (εκτός σπιτιού)

έξωση ˈe.kso.si n
dēiectiō
(νομικός όρος) το διώξιμο ενός ενοικιαστή από το ακίνητο που νοικιάζει

έπειτα adv
post

έπιπλο n
apparatus

έποικος ˈe.pi.kos n
agripeta

έρβιο n
erbium

έργο ˈeɾ.ɣo n
labor opus

έρευνα ˈe.ɾev.na n
investigatio

έρημος ˈe.ɾi.mos n
arena desertum
(γεωγραφία) περιοχή στην οποία υπάρχει ξηρασία και σχεδόν καθόλου βλάστηση, λόγω των σπανιότατων βροχοπτώσεων που σημειώνονται εκεί

έρπω ˈeɾ.po v
rēpō

έρχομαι v
venire

έρωτας ˈe.ɾo.tas n
amor

έσο έτοιμος ˈe.so ˈe.ti.mos
estote parati

έσοδο ˈe.so.ðo n
reditus

έσω ους
auris interna

έτοιμος ˈe.ti.mos adj
aptus

έτος ˈe.tos n
annus

έτος φωτός
spatium lucis annuae

έτσι ˈe.t͡si adv
ita sic
(τροπικό επίρρημα) με αυτόν τον τρόπο

έτσι κι έτσι ˈe.t͡si ˈce.t͡si
plus minus

έφηβη n
iuvenis

έφηβος ˈe.fi.vos n
iuvenis

έχιδνα n
aspis
(φίδι) είδος δηλητηριώδους φιδιού
(μεταφορικά) επικίνδυνη γυναίκα, ύπουλη, πονηρή, φαρμακόγλωσση
(ταξινομία) μέλος του γένους Έχιδνα (Echidna), ωοτόκο θηλαστικό της οικογένειας των Tαχυγλωσσιδών, που μοιάζει με τον σκαντζόχοιρο

έχω ˈe.xo v
habere
habeo
(γραμματική) βοηθητικό ρήμα στους σύνθετους χρόνους

ή ˈi
aut

ήδη ˈi.ði adv
iam

ήλθον, είδον, ενίκησα ˈil.θon ˈi.ðon eˈni.ci.sa
veni, vidi, vici

ήλιο ˈi.li.o ˈi.ʎo n
helium

ήλιος ˈi.ʎos n
sol
(αστρονομία) κάθε άστρο, δηλαδή κάθε αυτόφωτο ουράνιο σώμα

ήμαρτον ˈi.maɾ.ton
mea culpa

ήξεις αφήξεις
Ibis redibis non morieris in bello

ήπειρος ˈi.pi.ɾos n
continere
(γεωγραφία) μεγάλη επιφάνεια ξηράς σε αντιπαραβολή με νησιωτική ή παραθαλάσσια περιοχή

ήπιος ˈi.pi.os adj
cicur

ήρεμος ˈi.ɾe.mi ˈi.ɾe.mo ˈi.ɾe.mos adj
placidus

ήρωας n
hērōs

ήσυχος adj
tranquillus

ήττα ˈi.ta n
clades

ήχος ˈi.xos n
canor accentus
ό,τι αντιλαμβάνονται οι ζωντανοί οργανισμοί με την αίσθηση της ακοής

ίασπις n
iaspis

ίδιος ˈi.ðʝos adj
eadem
όμοιος με κάτι/κάποιον άλλο

ίκτερος n
aurūgō

ίνα n
fibra

ίνδιο n
indium

ίντσα n
uncia

ίουλος n
iulus
(βοτανική) ταξιανθία σε μορφή βότρυος

ίππαρχος ˈi.paɾ.xos n
equitum

ίσιος ˈi.sços adj
rectus

ίσος ˈi.si ˈi.so ˈi.sos adj
aequus

ίσως ˈi.sos adv
fortasse forsitan

ίταμος ˈi.ta.mos n
taxus

ίχνος ˈi.xnos n
vestigium
πολύ μικρή ποσότητα

α-
in-
α- στερητικό πρόθημα, που δηλώνει έλλειψη, απουσία, στέρηση.

αέναα adv
iūgiter

αέναος adj
iūgis

αέρας aˈe.ɾas n
aer
ο αέρας που παρέχεται σε μια συσκευή

αέριο n
gas

αέτωμα n
fastīgium

αήττητος adj
invictus

αίγαγρος ˈe.ɣa.ɣɾos n
ibex
η άγρια γίδα

αίθουσα ˈe.θu.sa n
cella

αίθριο n
atrium

αίμα ˈe.ma n
sanguis cruor
(πληθυντικός) αίματα: μεγάλη ποσότητα αίματος >Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)

αίνιγμα ˈe.niɣ.ma n
aenigma griphus

αίρεση ˈe.ɾe.si n
haeresis

αίσθημα ˈe.sθi.ma n
affectus
(ψυχολογία)

αίσχος ˈe.sxos n
opprobrium

αίτιο ˈe.ti.o n
causa

αβάς aˈvas n
abbas
(εκκλησιαστικός όρος) καθολικός ιερέας, πνευματικός πατέρας, ηγούμενος, ανώτερος μοναχός σε αβαείο

αβέβαιος aˈve.ve.os adj
incertus

αβίαστος aˈvi.a.stos adj
extemporālis

αβαείο a.vaˈi.o n
abbatia

αβαρής adj
levis

αβγό aˈvɣo n
ovum

αβεβαιότητα a.ve.veˈo.ti.ta n
incertum

αβιογένεση n
abiogenesis

αβουλία a.vu.li.a n
voluntatis deféctio

αβροφροσύνη n
cōmitās

αβρότητα n
cōmitās

αβύθιστος adj
immersābilis

αγάπη aˈɣa.pi n
amor caritas
συναίσθημα συμπάθειας, φιλίας ή στοργής καθώς και η έκφρασή του με λόγια ή πράξεις

αγέλαστος aˈʝe.la.stos adj
ater

αγέλη aˈʝe.li n
grex

αγένειος adj
imberbis

αγίασμα aˈʝi.a.zma n
aqua lustralis

αγαθά n
bona

αγαθοεργία a.ɣa.θo.eɾˈʝi.a n
stips

αγαθός a.ɣaˈθos adj
bonus

αγαλματίδιο a.ɣal.maˈti.ði.o n
sigillum

αγαπάω a.ɣaˈpa.o v
amare

αγαπημένος a.ɣa.piˈme.nos
cārus
που τον αγαπά ένα πρόσωπο
ο προτιμώμενος, ο εκλεκτός, ο ξεχωριστός
το ερωτικά προτιμώμενο άτομο

αγαπητός adj
cārus

αγαύη n
agave

αγγίζω aŋˈɟi.zo v
tango

αγγείο aŋˈɟi.o n
vas

αγγειοδιαστολή n
vasodilatatio

αγγειοπλάστης aŋ.ɟi.oˈpla.stis n
fictiliārius

αγγελία aŋ.ɟeˈli.a n
nuntius

αγγελικός aŋ.ɟe.liˈkos adj
angelicus

αγγελιοφόρος aŋ.ɟe.li.oˈfo.ɾos n
cursor

αγγλικά aŋ.ɡliˈka n
lingua Anglica

αγγλικός aŋ.ɡliˈkos adj
anglicus

αγγλόφωνος adj
Anglophona

αγγουριά n
cucumis

αγγούρι aŋˈɡu.ɾi n
cucumis sativus cucumis

αγελάδα a.ʝeˈla.ða n
vacca bos
(θηλαστικό ζώο) μεγαλόσωμο μηρυκαστικό, θηλαστικό, το οποίο που εκτρέφεται κυρίως για το κρέας και το γάλα του, το θηλυκό του βοδιού

αγελαδάρης n
bubulcus

αγενής a.ʝeˈnis adj
importūnus

αγιόκλημα aˈʝo.kli.ma n
caprifolium

αγκάθι aŋˈɡa.θi n
spina

αγκαλιάζω aŋ.ɡaˈʎa.zo v
amplector

αγκινάρα aŋ.ɟiˈna.ɾa n
carduus

αγκιτάτορας n
agitator

αγκομαχάω aŋ.ɡo.maˈxa.o v
anhēlō

αγκράφα n
buccula

αγκυροβολώ aŋ.ɟi.ɾo.voˈlo v
sto

αγκώνας aŋˈɡo.nas n
ancon cubitum

αγνεία aˈɣni.a n
castitās

αγνοώ a.γnoˈo v
ignōrō

αγνωστικισμός n
agnosticismus

αγνός aˈɣnos adj
pudīcus

αγνότητα aˈɣno.ti.ta n
candor
η ιδιότητα του αγνού

αγνώμων aˈɣno.mon adj
ingrātus

αγορά a.ɣoˈɾa n
forum
(αρχαιολογία, ιστορία) ο χώρος στο κέντρο μιας πόλης, όπου συγκεντρώνονταν οι πολίτες για να συζητήσουν τα τρέχοντα προβλήματα και να αγοράσουν προϊόντα
forum mercatus
(χώρος) το μέρος μιας πόλης όπου είναι συγκεντρωμένα εμπορικά καταστήματα

αγοράζω a.ɣoˈɾa.zo v
emere emo

αγορίστικος adj
puerārius

αγοραστής a.ɣo.ɾaˈstis n
ēmptor

αγοραφοβία n
agoraphobia

αγοροκόριτσο n
puella masculina

αγράμματος adj
illitteratus

αγρίεμα n
feritas

αγρανάπαυση n
vervactum

αγρινό a.ɣɾiˈno n
musimo

αγριοκύμινο n
cuminum

αγριοπερίστερο a.ɣɾi.o.peˈɾi.ste.ɾo n
columba

αγριότητα n
saevitia

αγριόχοιρος n
aper

αγροίκος aˈɣɾi.kos adj
rupex

αγροικία n
colōnica

αγροτικός adj
agrārius
που αναφέρεται, χαρακτηρίζει ή ανήκει στους αγρότες και τη γεωργία
agrestis
που βρίσκεται στην ύπαιθρο

αγρυπνία a.ɣɾiˈpni.a n
vigilia

αγρυπνώ v
vigilare

αγρόκτημα n
villa vicus

αγρός aˈɣɾos n
ager arvum

αγρότης aˈɣɾo.tis n
agricola

αγχόνη n
arbor

αγχώδης aŋˈxo.ðis adj
anxius

αγωγιάτης a.ɣoˈʝa.tis n
mulio

αγωγός a.ɣoˈɣos n
canālis

αγωνίζομαι a.ɣoˈni.zo.me v
battuere

αγόρι aˈɣo.ɾi n
puer

αγύρτης aˈʝiɾ.tis n
magus

αγώνας aˈɣo.nas n
colluctatio
η προσπάθεια
certāmen
(αθλητισμός)

αδέλφι aˈðel.fi n
frater

αδένας aˈðe.nas n
glandula

αδέξιος adj
inconcinnus

αδήωτος adj
indīreptus

αδίκημα aˈði.ci.ma n
offensa

αδειάζω aˈðʝa.zo v
vacuō

αδελφή a.ðelˈfi n
soror

αδελφικός adj
frāternus

αδελφοσύνη n
frāternitās

αδελφός a.ðelˈfos n
frater

αδημονώ a.ði.moˈno v
aestuō

αδηφάγος adj
vorax

αδιάβατος adj
invius

αδιάθετος aˈði̯a.θe.tos adj
aeger
λίγο άρρωστος

αδιάλειπτος adj
assiduus

αδιάφθορος n
incoinquinabilis

αδιάφορος aˈði̯a.fo.ɾos adj
incūriōsus

αδιέξοδο n
fundula

αδιαντροπιά n
impudentia

αδιαπέραστος adj
impenetrābilis

αδικία a.ðiˈci.a n
iniūria

αδοκίμαστος adj
inexpertus

αδολεσχία n
garrulitās

αδούλωτος adj
invictus

αδράνεια aˈðɾa.ni.a n
dēsidia
το να έχει παραμείνει κάποιος (ή κάτι) αδρανής επί ένα ορισμένο διάστημα
η ακινησία, η έλλειψη διάθεσης για ενέργεια, δράση

αδράχτι n
fusus

αδρεναλίνη n
adrenalinum

αδυναμία a.ði.naˈmi.a n
debilitas
έλλειψη δύναμης, δυνατότητας ή δεξιότητας

αδυνατίζω v
mācrēscō
(αμετάβατο) χάνω βάρος και γίνομαι πιο αδύνατος

αδυσώπητος a.ðiˈso.pi.tos adj
implācābile

αδύναμος adj
debilis

αδύνατος adj
invalidus
που δεν έχει μεγάλη δύναμη ή δεν είναι ανθεκτικός ή έχει μεγάλη ικανότητα σε κάτι

αειθαλής a.i.θaˈlis adj
sempervirens

αεράκι a.eˈɾa.ci n
ventulus

αερίζω a.eˈɾi.zo v
ventilo

αερισμός a.e.ɾiˈzmos n
ventilatio

αεροδρόμιο a.e.ɾoˈðɾo.mi.o n
aeroportus

αεροπλάνο a.e.ɾoˈpla.no n
aeroplanum
(μέσο μεταφορών, αεροπορικός όρος) πτητική συσκευή, βαρύτερη από τον αέρα, που πετά χάρη στην εμφάνιση δυναμικής άνωσης στις επιφάνειες των φτερών του

αεροπλανοφόρο a.e.ɾo.pla.noˈfo.ɾo n
navis aëroplanigera

αερόλιθος n
āerolithus

αετίνα n
aquila

αετόπουλο n
pullus

αετός a.eˈtos n
aquila
(πτηνό) αρπακτικό πουλί

αηδιάζω v
fastīdior

αηδιαστικός a.i.ði.a.stiˈkos adj
foedus

αηδόνι ai̯ˈðo.ni n
luscinia

αθάνατος adj
immortalis

αθανασία a.θa.naˈsi.a n
immortalitas

αθεϊσμός a.θe.iˈzmos n
atheismus

αθεϊστής n
atheos

αθηναϊκός a.θi.na.iˈkos adj
atheniensis

αθλητής a.θliˈtis n
athleta

αθροίζω v
addo

αθρυμμάτιστος adj
irruptus

αθυμία n
maeror

αθυρόστομος a.θiˈɾo.sto.mos adj
maledicax

αθωότητα n
innocentia

αθόρυβος adj
impercussus

αθώος adj
innocēns
αγνός που δεν έχει μέσα του κακία ή υστεροβουλία

αι e
ae

αιδοίο eˈði.o n
vulva

αιδοιολειξία e.ði.o.liˈksi.a n
cunnilingus

αιθάλη n
fūlīgō

αιθένιο n
ethenum

αιθέριος eˈθe.ɾi.os adj
aetherius

αιθανόλη n
ethanol

αιλουροειδής e.lu.ɾo.iˈðis adj
fēlīnus

αιμάτωμα eˈma.to.ma n
livor

αιματικός adj
sanguineus

αιματοχυσία e.ma.to.çiˈsi.a n
caedes

αιμομικτικός adj
incestus

αιμομιξία e.mo.miˈksi.a n
incestus

αιμορραγία e.mo.ɾaˈʝi.a n
haemorrhagia

αιμορραγώ v
sanguinem mittō

αινιγματικός e.niɣ.ma.tiˈkos adj
aenigmaticus

αιρεσιάρχης n
haeresiarcha

αιρετικός e.ɾe.tiˈkos adj
haeresiacus
(θρησκεία) που έχει σχέση με αίρεση ή την υποστηρίζει
(μεταφορικά) που έχει διαφορετικές απόψεις από τις συνηθισμένες
(ουσιαστικοποιημένο) ο αιρετικός

αισθάνομαι eˈsθa.no.me v
sentire
αντιλαμβάνομαι κάτι με τις αισθήσεις, κυρίως με την αίσθηση της αφής ή της όσφρησης

αισχρός adj
obscēnus

αιτία n
causa

αιτιατική e.ti.a.tiˈci n
accusativus

αιτώ eˈto v
peto

αιφνιδιάζω v
decipio

αιχμή n
cuspis

αιχμαλωτίζω v
capere

αιωνιότητα e.o.niˈo.ti.ta n
aeternitas

αιωρούμαι e.oˈɾu.me v
oberrō

αιώνας eˈo.nas n
saeculum
χρονική περίοδος εκατό (100) ετών (με σύστημα χρονολόγησης που χρησιμοποιεί την περίοδο 100 ετών)

αιώνια adv
aeternō

αιώνιος adj
aeternus

αιώρα eˈo.ɾa n
lectulus pensilis

ακάθαρτος adj
sordidus

ακέραιος adj
plenus

ακίνητο n
rēs solī

ακαδημία a.ka.ðiˈmi.a n
academia

ακακία a.kaˈci.a n
acacia

ακανθόχοιρος n
hystrix

ακανόνιστος a.kaˈno.ni.stos adj
inconditus

ακατάλληλος adj
alienus

ακατάστατος a.kaˈta.sta.tos adj
incomptus

ακατάσχετος adj
inapprehensibilis

ακαταβύθιστος adj
immersābilis

ακατανόητος a.ka.taˈno.i.tos adj
incōgitābilis

ακοή a.koˈi n
audientia

ακολασία a.ko.laˈsi.a n
luxuria

ακολουθώ v
sequi

ακονίζω a.koˈni.zo v
acuō

ακορντεόν a.koɾ.deˈon n
accordio

ακουαμαρίνα n
Aquamarina

ακουστικό n
auscultabulum

ακούραστα adv
impigre

ακούρευτος adj
intonsus

ακούω aˈku.o v
audio audire
(αμετάβατο) έχω την αίσθηση της ακοής

ακρίδα aˈkɾi.ða n
locusta

ακριβά adv
carus

ακριβής a.kɾiˈvis adj
exactus

ακριβός a.kɾiˈvos adj
carus impensus

ακριβώς a.kɾiˈvos adv
examussim

ακροατήριο a.kɾo.aˈti.ɾi.o n
audientes

ακροατής a.kɾo.aˈtis n
audiens

ακροβάτης a.kɾoˈva.tis n
petaurista

ακροβολιστής n
rōrārii

ακροβυστία n
praeputium præputium

ακρογιαλιά a.kɾo.ʝaˈʎa n
arena

ακροστιχίδα n
acrostichis

ακρωτηριάζω v
amputare

ακρότατο n
extremum

ακτή n
litus

ακτίνα aˈkti.na n
radius
γραμμή φωτός (ή παρόμοιας ακτινοβολίας)

ακτίνιο n
actinium

ακυρώνω a.ciˈɾo.no v
rescindō

ακόλαστος aˈko.la.stos adj
intemperans
που ζει μια ζωή γεμάτη ακολασίες, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ηθικού φραγμού και παράδοση στις ηδονές, ιδιαίτερα τις γενετήσιες

ακόλουθος aˈko.lu.θos adj
deinceps
αυτός που έπεται χρονικά, που είναι μετά

ακόμη aˈko.mi adv
adhunc

ακόμη και
etiam

ακόνι aˈko.ni n
cōs
(συνεκδοχικά) κάθε υλικό ή εργαλείο που χρησιμοποιείται για την ίδια δουλειά

ακόντιο aˈkon.dio n
hasta

ακύρωση aˈci.ɾo.si n
abolicio

αλάβαστρο aˈla.va.stɾo n
alabaster

αλάτι aˈla.ti n
sal

αλέθω v
molere

αλέτρι n
aratrum

αλήθεια aˈli.θça n
veritas

αλίμονο
eheu

αλαβάρδα a.laˈvaɾ.ða n
hallebarda halbarda

αλαζονεία a.la.zoˈni.a n
superbia

αλατιέρα a.laˈtçe.ɾa n
salīnum

αλβανικός al.va.niˈkos adj
albanicus

αλγόριθμος n
algorithmus

αλειμματοκέρι n
candela

αλεξίπτωτο a.leˈksi.pto.to n
umbrella descensoria

αλεπουδίσιος adj
vulpīnus

αλεπού a.leˈpu n
vulpes vulpecula
(θηλαστικό ζώο) μικρό θηλαστικό με κοκκινωπή γούνα, που ανήκει στην οικογένεια των Κυνοειδών

αλεύρι aˈle.vɾi n
farina

αληθής a.liˈθis adj
verus

αληθινός a.li.θiˈnos adj
vērus

αλησμόνητος adj
memorābilis

αλιγάτορας n
alligator

αλιεύω a.liˈe.vo v
piscor

αλισίβα n
lixa

αλκάνιο n
alcanum

αλκοολικός al.ko.o.liˈkos n
alcoholismo affectus
(ουσιαστικοποιημένο) που είναι αλκοολικός

αλκοόλ n
alcohol

αλλά aˈla
sed

αλλάζω aˈla.zo v
mutare

αλλήλων
ad invicem

αλλαγή a.laˈʝi n
cambiatio

αλλαντοπώλης n
porcinarius

αλλεργία a.leɾˈʝi.a n
allergia

αλληλεπίδραση al.li.leˈpi.ðɾa.si n
interaction
η αμοιβαία επίδραση μεταξύ δύο προσώπων ή συστημάτων

αλληλούια a.liˈlu.i.a
allelūia

αλλιώς adv
alioqui

αλλοδαπός a.lo.ðaˈpos n
barbarus

αλλού adv
alibi

αλλούβιο aˈlu.vi.o n
alluvium

αλλούβιος aˈlu.vi.os adj
alluvius

αλμυρός adj
salsus

αλογόμυγα n
tabānus
(έντομο) χοντρή μύγα της οποίας το θηλυκό τρέφεται από το αίμα των ζώων

αλογόνο n
halogenus

αλοιφή a.liˈfi n
unguentum

αλουμίνιο a.luˈmi.ni.o n
aluminium

αλυκή n
salina

αλυσίδα a.liˈsi.ða n
catena

αλφάβητο alˈfa.vi.to n
alphabetum abecedarium

αλφαβητάριο al.fa.viˈta.ɾi.o n
abecedārium

αλφαβητικός adj
abecedarius

αλχημεία al.çiˈmia n
alchemia

αλχημιστής n
alchemista

αλωνίζω a.loˈni.zo v
trituro

αλόη aˈlo.i n
aloe

αλύπητος aˈli.pi.tos adj
immisericors

αλώνι n
ārea

αμάζευτος aˈma.ze.ftos adj
illēctus

αμάξι n
carrus

αμάρτημα aˈmaɾ.ti.ma n
peccatum

αμέθυστος n
amethystus

αμέλεια n
incūria

αμέριμνος adj
sēcūrus

αμέσως aˈme.sos adv
statim

αμήν aˈmin
āmēn

αμαγείρευτος a.maˈʝi.ɾe.ftos adj
crūdus

αμαξοστοιχία n
hamaxostichus

αμαρτάνω v
pecco

αμαρτία a.maɾˈti.a n
peccatum

αμαρτωλός n
peccator

αμβλυωπία n
amblyōpia

αμβλυωπικός adj
amblyōpicus

αμβλύς aɱˈvlis adj
hebes
που στην άκρη του είναι κάπως πλατύς κι όχι οξύς ή μυτερός
που η έντασή του δεν είναι μεγάλη

αμβροσία n
ambrosia

αμελής a.meˈlis adj
neglegens

αμελλητί adv
mora

αμελώ v
neglegō

αμερίκιο a.meˈɾi.ci.o n
americium

αμετάβατος adj
intransitīvus

αμετρωπία n
ametropia

αμμοδοχείο n
arenarium

αμμοθύελλα a.moˈθi.e.la n
procella arenae

αμμουδιά a.muˈðʝa n
acta

αμμωνία n
ammoniacum

αμμόκρινο aˈmo.kɾi.no n
Pancratium maritimum

αμνηστία n
abolitio

αμνός aˈmnos n
agnus

αμοιβάδα a.miˈva.ða n
amoeba

αμοιβαίος adj
mutuus

αμοιρολόγητος adj
illacrimābilis

αμπάρι n
caverna

αμπέλι amˈbe.li n
vitis

αμπέχονο n
tunica

αμπαζούρ n
lampadis umbraculum

αμυγδαλή n
tonsillae
(ανατομία) (συνήθως στον πληθυντικό: αμυγδαλές) αδένας που μοιάζει με αμύγδαλο και βρίσκεται στον φάρυγγα

αμυγδαλεκτομή n
tonsillectomia

αμυντικός n
defendēns
ο παίκτης που σε μια ομάδα έχει μια καθορισμένη θέση στον σχηματισμό της άμυνάς της

αμφίβιος aɱˈfi.vi.os adj
amphibius

αμφίβολος adj
dubius

αμφίεση n
vestis

αμφιβάλλω aɱ.fiˈva.lo v
dubitare

αμφιβολία n
dubium dubitatio

αμφιλεγόμενος aɱ.fi.leˈɣo.me.nos
contrōversus

αμφισβητώ aɱ.fi.zviˈto v
percontor

αμφιφυλοφιλία n
bisexualitas

αμφιφυλόφιλος n
bisexuālis

αμφορέας aɱ.foˈɾe.as n
amphora

αμφότεροι aɱˈfo.te.ɾi
ambae

αμόνι aˈmo.ni n
incus

αμόρφωτος adj
illitterātus

αμύγδαλο n
amygdala amygdalum

αμύριστος adj
inodōrus
που δεν μυρίζει, δεν αναδίδει οσμή

αν ˈan
si

αν και
quamquam

ανάβω aˈna.vo v
accendō

ανάγκη aˈnaŋ.ɟi n
necessitas

ανάγνωση aˈna.ɣno.si n
lectio

ανάγραμμα n
anagramma

ανάθεμα n
deprecatio

ανάκτηση n
sanatio

ανάλεκτα aˈna.le.kta n
analecta

ανάληψη n
assumptio
(θρησκεία) η άνοδος στον ουρανό

ανάλυση aˈna.li.si n
analysis
η μέθοδος μελέτης ενός αντικειμένου ή προβλήματος χρησιμοποιώντας το διαχωρισμό του σε επιμέρους τμήματα

ανάμεσα adv
inter

ανάμνηση n
memoria

ανάξιος adj
indignus

ανάποδα aˈna.po.ða adv
recessim
με κατεύθυνση κίνησης προς τα πίσω
inversus
με τρόπο αντίθετο από τον συνηθισμένο

ανάφλεξη n
ignitio

ανέλπιδος adj
desperatus

ανέπαφος adj
incolumis
που δεν έχει υποστεί βλάβη ή φθορές

ανέφικτος aˈne.fi.ktos adj
inaccessus

ανέχομαι v
perpetior

ανήθικος aˈni.θi.kos adj
improbus

ανήκω aˈni.ko v
insum

ανίατος adj
desperatus

ανίερος adj
nefastus

ανίκητος aˈni.ci.tos adj
invincibilis

ανίσχυρος adj
aeger

ανίχνευση n
detectio

αναβάτης a.naˈva.tis n
rector
αυτός που καβαλικεύει άλογο, που ιππεύει

αναβλητικότητα n
morōsitās

αναβολέας n
stapes stapia

αναβράζω v
fermentō
(για μούστο / κρασί) υφίσταμαι ζύμωση

αναγκάζω a.naŋˈɡa.zo v
cōgō

αναγνωρίζω v
cōgnōscō

αναγνώστης n
lector

αναδιφώ v
scrūtor

αναζήτηση n
scrūtinium

αναζητώ v
quaerō

αναζωογονώ v
animo

αναθεματίζω v
dētestor

αναιμία n
anaemia

ανακάλυψη n
inventio

ανακαινίζω a.na.ceˈni.zo v
renovo

ανακαλύπτω v
comperiō

ανακαλώ v
revocare

ανακατεύομαι a.na.kaˈte.vo.me v
admisceō

ανακοινώνω v
adnuntiō

ανακούφιση a.naˈku.fi.si n
aberrātiō

ανακρίνω v
percontor

ανακριτής n
percontātor

ανακτώ v
relego

ανακόπτω v
reprimō

ανακύπτω v
surgere
παρουσιάζομαι, εμφανίζομαι, προκύπτω (ξαφνικά)

αναλυτικός adj
ănălytĭcus

αναλόγιο n
pulpitum

αναμάρτητος adj
impeccans

αναμένω a.naˈme.no v
expecto

ανανάς n
Ananas sativus

αναξιοσύνη n
indignitās

αναξιότητα n
indignitās

αναπαύομαι a.naˈpa.vo.me v
requiescere
(μεταφορικά) για τον θάνατο, την ξεκούραση από τα βάρη της ζωής: πεθαίνω, είμαι θαμμένος

αναπαύσου εν ειρήνη a.naˈpaf.su en iˈɾi.ni
requiescat in pace

αναπηρία a.na.piˈɾi.a n
aegritudo

αναπηρικό αμαξίδιο a.na.pi.ɾiˈko a.maˈksi.ði.o
sella rotalis

αναπληρωτής n
lēgātus

αναπνέω a.naˈpne.o v
aspiro

αναπνοή a.na.pnoˈi n
spiritus

αναπολώ v
meminī

αναπτήρας n
ignitabulum

αναπτύσσω a.naˈpti.so v
creare

αναπόδραστος adj
inēluctābilis

αναπόφευκτος a.naˈpo.fef.ktos adj
inevitabilis

αναρθρία n
anarthria

αναρμόδιος a.naɾˈmo.ði.os adj
inscitus

αναρχία a.naɾˈçia n
anarchia

αναρωτιέμαι a.na.ɾoˈtçe.me v
diū (mēcum) reputō

ανασκαφή a.na.skaˈfi n
excavatio

ανασκευάζω v
redarguō
αντικρούω τα επιχειρήματα υπέρ αντίθετης άποψης, αποδεικνύω ότι δεν ευσταθούν

ανασταίνομαι v
revivesco

αναστενάζω a.na.steˈna.zo v
suspiro

αναστεναγμός n
suspīrium

ανατέμνω a.naˈte.mno v
dissecō

ανατοκισμός n
anatocismus

ανατολή a.na.toˈli n
oriens
(συνεκδοχικά) ένα από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, από την πλευρά που ανατέλλει ο ήλιος

ανατολικός a.na.to.liˈkos adj
orientalis

ανατομή n
dissectio

ανατομία n
anatomia

ανατρέφω v
erigō

ανατριχίλα n
cutis anserina

ανατροπή a.na.tɾoˈpi n
stragēs

ανατόμος a.naˈto.mos n
anatomicus

αναφέρω v
memorō
μιλώ για κάτι χωρίς να δίνω πολλές λεπτομέρειες

αναφιλητό a.na.fi.liˈto n
singultus

αναφορά n
auditio

αναφορικός adj
anaphoricus

αναφωνώ a.na.foˈno v
exclāmō

αναχωρώ v
abambulo

αναχώρηση a.naˈzo.ɾi.si n
abitio

αναψυχή n
ludus

ανδρεία anˈðɾi.a n
mīlitia
η ιδιότητα και η συμπεριφορά του ανδρείου

ανδρικό μόριο
membrum virile

ανδροπρέπεια n
virtus

ανείπωτος aˈni.po.tos adj
ineffabilis

ανεβαίνω v
ascendo

ανεκτικός a.ne.ktiˈkos adj
tolerans

ανεκτός adj
tolerābilis

ανελκυστήρας a.nel.ciˈsti.ɾas n
anabathrum

ανεμιστήρας a.ne.miˈsti.ɾas n
ventilatorium

ανεμοβλογιά n
varicella

ανεμοκάμηλο a.ne.moˈka.mi.lo n
Chamaeleo africanus

ανεμοστρόβιλος a.ne.moˈstɾo.vi.los n
vertigo

ανεμόπτερο a.neˈmo.pte.ɾo n
aëronavis velivola

ανεμώδης a.neˈmo.ðis adj
ventōsus

ανεξάρτητος a.neˈksaɾ.ti.ti a.neˈksaɾ.ti.to a.neˈksaɾ.ti.tos adj
independens

ανεξήγητος adj
inēnōdābilis

ανεξαρτησία a.ne.ksaɾ.tiˈsi.a n
libertas

ανεπίσημος adj
inofficialis

ανεπαρκώς adv
parum

ανησυχώ a.ni.siˈxo v
sollicitor
(μεταβατικό) προκαλώ ανησυχία, αγωνία σε κάποιον

ανθεκτικός adj
dūrābilis

ανθεκτικότητα an.θe.ktiˈko.ti.ta n
firmitās

ανθο- an.θo
antho-

ανθοδοχείο an.θο.ðoˈçi.o n
vāse

ανθοκεφαλή n
anthodium

ανθολογία n
anthologicon

ανθρακικό νάτριο
nitrum

ανθρωπισμός an.θɾo.piˈzmos n
humanismus

ανθρωποκεντρισμός n
anthropocentrismus

ανθρωποκτονία n
homicīdium

ανθρωπολογία n
anthropologia

ανθρωπολόγος n
anthropologus

ανθρωπότητα n
humanitas

ανθρώπινος anˈθɾo.pi.nos adj
humanus

ανθυγιεινός an.θi.ʝi.iˈnos adj
insalubris

ανθυποτάξη n
infraordo

ανθόκηπος n
flōrētum

ανθός anˈθos n
flōs

ανθύπατος n
proconsul

ανιδιοτέλεια a.ni.ði.oˈte.li.a n
abstinentia

ανισοσύλλαβος adj
perittosyllabus

ανισότητα n
inīquitās

ανιψιά n
fratris filia

ανιψιός n
nepos

ανοίγω aˈni.ɣo v
aperio

ανοικοδομώ v
restaurō

ανοιχτός adj
apertus

ανομοιότητα n
dissimilaritas

ανορθωτής n
reductor

ανορθόδοξος adj
abnōrmis

ανοσολογία n
immunologia

αντάρτης anˈdaɾ.tis aˈdaɾ.tis n
rebellis
αυτός που εξεγείρεται ένοπλα εναντίον κάποιου καθεστώτος

αντέχω anˈde.xo v
habeo

αντί
pro
αντικατάσταση

αντίγραφο anˈdi.ɣɾa.fo n
exemplar

αντίδι n
intibum

αντίδοτο anˈdi.ðo.to n
antidotum

αντίδραση anˈdi.ðɾa.si n
reāctiō

αντίζηλος n
aemula
αντίζηλος, αντίπαλος, ανταγωνιστής
αντεραστής

αντίθετα anˈdi.θe.ta adv
contrāriō

αντίκτυπος n
repercussio

αντίο aˈdi.o n
bene ambulā

αντίπαλος anˈdi.pa.los n
adversus
που είναι αντίπαλος

αντίπαπας n
antipapa

αντίρρηση anˈdi.ɾi.si n
hypophora

αντίσταση anˈdi.sta.si n
resistentia

αντίσωμα n
anticorpus

αντίφαση anˈdi.fa.si n
oblocutio

αντίχειρας n
pollex

ανταγωνισμός n
rīvālitās

ανταγωνιστής an.da.ɣo.niˈstis n
aemula

ανταμοιβή n
fructus

ανταποδεικνύω v
redarguō

αντεπιχείρημα n
contradictio

αντηρίδα an.diˈɾi.ða n
erisma
(αρχιτεκτονική) τοίχος που κτίζεται κάθετα προς κάποιον άλλο τοίχο, τον οποίο και στηρίζει
(γεωλογία) βουνοκορφή που προεξέχει σε διαφορετική κατεύθυνση από άλλες βουνοκορφές της οροσειράς

αντηχητικός an.di.çi.tiˈkos adj
resonus

αντι-
contra-

αντιήρωας an.diˈi.ɾo.as n
antiheros

αντιβασιλιάς n
vicerex

αντιβιοτικό an.di.vi.o.tiˈko n
antibioticum

αντιγράφω an.diˈɣɾa.fo v
simulō
(ειδικότερα) (για γραπτές εξετάσεις) γράφω κοιτάζοντας παράνομα το κείμενο κάποιου άλλου ή κάποιο βιβλίο ή κάποιο σκονάκι

αντιγραφέας n
librariolus

αντιγόνο an.diˈɣo.no n
antigenum

αντιδημοτικός an.di.ði.mo.tiˈkos adj
invīsus

αντικαθιστώ v
repono

αντικαταθλιπτικό an.di.ka.ta.θli.ptiˈko n
antidepressivum

αντικείμενο an.diˈci.me.no n
objectum
(γραμματική) μέρος του λόγου που λειτουργεί ως αποδέκτης της ενέργειας του ρήματος
(αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) τύπος δεδομένων που περιέχει ταυτόχρονα δεδομένα (ιδιότητες) και υποπρογράμματα (μέθοδοι) και δημιουργείται από το πρότυπο μιας κλάσης με την εκτέλεση του κώδικα της μεθόδου κατασκευής
(Ορολογία) καθετί αντιληπτό με τις αισθήσεις ή συλληπτό με τον νου κάποια στιγμή

αντιλαμβάνομαι an.di.laɱˈva.no.me v
dispecto

αντιλόπη n
dorcas

αντιμόνιο an.diˈmo.ni.o n
stibium

αντινομία n
oblocutio

αντιπάθεια an.diˈpa.θi.a n
abhorrēre

αντιπαθώ an.di.paˈθo v
odi

αντιπροσωπεία an.di.pɾo.soˈpi.a n
dēlēgātiō
μια ομάδα ανθρώπων που αντιπροσωπεύουν ένα μεγαλύτερο σύνολο στο οποίο είναι ενταγμένοι ή μιλούν και διαπραγματεύονται ως εκπρόσωποί τους

αντιπρόεδρος n
praeses vicarius

αντιπρόσωπος an.diˈpɾo.so.pos n
procurator
που αντιπροσωπεύει
(οικονομία, επάγγελμα) που έχει την αντιπροσώπευση μιας φίρμας, εταιρείας ή επιχείρησης σε κάποιο μέρος

αντιστέκομαι v
adversor

αντιστοιχώ an.di.stiˈxo v
congruō

αντισύλληψη n
contraconceptio

αντλία andˈli.a n
antlia

αντοχή an.doˈçi n
firmitās

αντωνυμία an.do.niˈmi.a n
pronomen

αντώνυμο anˈdo.ni.mo n
antonymum

ανυπάκουος a.niˈpa.ku.os adj
inobsequens

ανυπέρβλητος adj
insuperābilis

ανυπακοή n
inobedientia

ανυπεράσπιστος adj
immunitus

ανυπομονησία n
impatientia

ανυπόμονα adv
impatienter

ανυπόμονος adj
impatiens

ανυπότακτος n
rebellis
(στρατιωτικός όρος) αυτός που δεν παρουσιάστηκε να καταταχτεί στο στρατό ως νεοσύλλεκτος, ενώ τον είχαν καλέσει

ανυπόφορος adj
impetibilis

ανυψώνω v
tollō

ανωτερότητα n
superioritas

ανόητος aˈno.i.tos adj
stultus

ανόμοιος adj
dissimilis

ανύπαντρος adj
caelebs

ανώδυνος aˈno.ði.nos adj
indolorius

ανώμαλος adj
anomalus
που δεν ακολουθεί τον κανόνα, που παρεκκλίνει από αυτό που θεωρείται κανονικό ή φυσιολογικό
(γραμματική) για λέξεις που κλίνονται με ιδιαίτερο τρόπο και δεν ακολουθούν τα συνήθη πρότυπα σχηματισμού κλιτών τύπων
χωρίς σταθερό ρυθμό, με απρόβλεπτες διακυμάνσεις
που παρουσιάζει εμπόδια
που διεξάγεται με πολλές δυσκολίες και χωρίς να υπάρχουν οι συνήθεις συνθήκες
(για ανθρώπους) σεξουαλικά διεστραμμένος, ο διαστροφικός

ανώριμος adj
immātūrus

ανώτατος aˈno.ta.tos adj
supremus

ανώφελος adj
inutilis

ανώφλι n
hyperthyrum

αξέχαστος adj
memorābilis

αξία aˈksi.a n
pretium

αξίζω v
mereō

αξίνα n
dolābra

αξίωμα aˈksi.o.ma n
axioma
(φιλοσοφία, λογική, μαθηματικά) πρόταση η οποία δεν αποδεικνύεται αλλά τη δεχόμαστε σαν αληθινή (έχει αληθοτιμή 'Αληθές')

αξεπέραστος a.kseˈpe.ɾa.sti a.kseˈpe.ɾa.sto a.kseˈpe.ɾa.stos adj
insuperābilis

αξιαγάπητος adj
amābilis

αξιολύπητος adj
flēbilis

αξιομνημόνευτος adj
memorābilis

αξιοποιώ v
utor

αξιοπρέπεια n
dignitas

αξιωματικός a.ksi.o.ma.tiˈkos n
alfinus
(στρατιωτικός βαθμός) στρατιωτικός με βαθμό ίσο ή ανώτερο του ανθυπολοχαγού στο στρατό ξηράς ή του αντίστοιχού του στα άλλα σώματα

αξιωματούχος a.ksi.o.maˈtu.xos n
officialis

αξιόπιστος adj
fīdus

αξιότιμος a.ksiˈo.ti.mos adj
honestus

αξονικός adj
articulatio

αξύριστος adj
intonsus

αορτή a.oɾˈti n
aorta

αορτήρας n
funda

απάγω v
rapiō

απάθεια n
apathīa

απάνεμος aˈpa.ne.mos adj
tranquillus

απάνθρωπος aˈpan.θɾo.pos adj
inhumanis

απάντηση aˈpan.di.si n
responsum

απάρνηση n
reiectiō

απάτη aˈpa.ti n
fraus

απέναντι aˈpe.nan.di adv
oppositus

απέξω adj
memoriter
ξενόφερτος

απέραντος aˈpe.ɾan.dos adj
effūsus

απήγανος aˈpi.ɣa.nos n
ruta

απίστευτος aˈpis.te.ftos adj
incredibilis

απαίσιος aˈpe.si.os adj
dīrus

απαγγέλλω a.paŋˈɟe.lo v
recitō

απαγορευμένος
impermissus

απαγορεύω a.pa.ɣoˈɾe.vo v
abnegō

απαγχονισμός n
suspendium

απαγωγέας a.pa.ɣoˈʝe.as n
plagiāria

απαγωγή n
abductiō
(ειδικότερα), (κοινά), (νομικός όρος) η αρπαγή και αιχμαλωσία ενός προσώπου προκειμένου, συνήθως, να ζητηθούν λύτρα ή κάποιο άλλο αντάλλαγμα
(γυμναστική) η απομάκρυνση των άκρων από τον κορμό

απαγόρευση n
vetitum

απαιτώ v
efflāgitō
ζητώ κάτι επιτακτικά, επειδή έχω την εξουσία προς τούτο ή επειδή το θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμά μου

απαλλάσσω a.paˈla.so v
libero
εξαιρώ από υποχρέωση

απαλός adj
glaber

απαξιώνω a.pa.skiˈo.no v
apolactizare

απαρέμφατο a.paˈɾeɱ.fa.to n
infinitivus

απαραβίαστος adj
intemerātus

απαρατήρητος adj
imperceptus

απαρεμπόδιστος a.pa.ɾemˈbo.ði.stos adj
expedītus

απαρηγόρητος adj
inconsolabilis

απασχόληση n
negotium

απατηλός adj
fallax

απειλή n
minacia

απειλητικός adj
minax

απειλώ a.piˈlo v
minor

απειρία n
imperītia
η έλλειψη πείρας

απελατίκι n
clava ferrea

απελπίζω a.pelˈpi.zo v
desperare

απελπισία a.pel.piˈsi.a n
desperatio

απελπισμένος
exspes

απεργία a.peɾˈʝi.a n
cessatio

απεριποίητος adj
incomptus

απεριόριστος adj
infīnītus

απεχθάνομαι a.peˈxθa.no.me v
abominare

απλά adv
simpliciter

απλοποιώ v
simplificor

απλός adj
simplex

απλότητα n
simplicitas

απλώς adv
modo

απνευστί adv
uno flatu

αποβάθρα n
exstructum

αποβάλλω a.poˈva.lo v
aborior
(για μαθητή) του δίνω αποβολή, τον διώχνω (επίσημα) για κάποιο σοβαρό παράπτωμα από το σχολείο για σύντομο χρονικό διάστημα (ή -σπάνια- μόνιμα)
(αμετάβατο) (για έγκυο) γεννώ πρόωρα νεκρό παιδί

αποβίβαση n
egressio

αποβολή n
abortiō
φυσιολογική ή και εκούσια απώλεια
ακούσια διακοπή της εγκυμοσύνης
exactiō
η πειθαρχική ποινή με την οποία επιβάλλεται σε κάποιον παραβάτη (μαθητή ή αθλητή) να αποχωρήσει (από το σχολείο ή τον αγώνα)

απογοητευμένος
dēstitūtus

απογοητεύω a.po.ɣo.iˈte.vo v
frustro

αποδέκτης n
acceptor

αποδεικνύω v
arguō

αποδημία n
transmigratio
η φυγή από μια χώρα

αποδιοπομπαίος τράγος a.po.ði.o.pomˈbe.os ˈtɾa.ɣos
caper emissarius

αποδοκιμάζω v
abdīcō

αποδοχή a.po.ðoˈçi n
acceptatio

αποδρώ v
effugere

αποθέωση n
apotheosis

αποθήκη a.poˈθi.ci n
apothēca
χώρος (κτίριο ή μέρος κτιρίου) όπου φυλάσσονται αντικείμενα, όπως εργαλεία, αγαθά ή εμπορεύματα, για την περίοδο που δεν είναι αναγκαίο να χρησιμοποιηθούν

αποθαρρύνω a.po.θaˈɾi.no v
dehortor

αποθετήριο n
apothēca

αποθετικό ρήμα
deponens verbum

αποθηκεύω v
servo
(πληροφορική) καταγράφω ένα αρχείο ή γενικότερα δεδομένα στον σκληρό δίσκο

αποθησαυρίζω v
accumulō

αποικία n
colonia

αποικιακός adj
colōnicus

αποκάλυψη a.poˈka.li.psi n
revelatio

αποκήρυξη n
abrenuntiatio

αποκαλύπτω v
acclārō

αποκεφαλίζω v
decapito

αποκεφαλισμός n
decapitatio

αποκηρύσσω v
negō

αποκλίνων adj
demens Ceritus Cerritus amens astrosus cerebrosus

αποκλεισμός n
obsessiō

αποκληρώνω a.po.kliˈɾo.no v
exhērēdō

αποκοιμίζω a.po.ciˈmi.zo v
addormire

αποκρουστικός a.po.kɾu.stiˈkos adj
abominabilis

αποκρύπτω a.poˈkɾi.pto v
cēlō

αποκόπτω v
amputare

απολίθωμα n
fossilis

απολίτιστος a.poˈli.ti.stos adj
barbarus

απολαμβάνω a.po.laɱˈva.no v
fruor

απολογητικός a.po.lo.ʝi.tiˈkos adj
apologeticus

απολυταρχία n
absolutus

απομνημονεύω v
memini

απομονωμένος
sēcrētus

απονέμω a.poˈne.mo v
addīcō

αποξένωση n
amentia

αποξενώνω a.po.kseˈno.no v
abalieno

αποπλάνηση n
inlectamentum

αποπλέω a.poˈple.o v
velificor

απορία n
dubium
η κατάσταση κατά την οποία κάποιος δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε κάποιο ερώτημα που τον απασχολεί

απορροφώ a.po.ɾoˈfo v
absorbeō

απορώ a.poˈɾo v
consulere

αποσβήνω v
exstinguo

αποσιωπώ v
taceo

αποσκευές a.po.sceˈves n
impedimenta
(περιληπτικό) ό,τι μεταφέρει μαζί του ένας ταξιδιώτης, π.χ. βαλίτσες

αποσκιρτώ v
dēscīscō

αποστάζω v
destillō

αποστάτης a.poˈsta.tis n
apostata

αποστασία n
apostasia

αποστηθίζω v
memini

αποστολή a.po.stoˈli n
expedītiō
η ανάθεση σε άτομο ή άτομα συγκεκριμένης ενέργειας, συνήθως επίσημης ή σχετικά περίπλοκης ή απαιτητικής σε υπευθυνότητα. Επίσης η ανάθεση έργου που ίσως χρειάζεται να διεκπεραιωθεί κάπου μακριά
η αντιπροσωπεία αυτή καθαυτή "Η αποστολή του ΟΗΕ για τις διαπραγματεύσεις έφτασε όταν πια δεν είχε νόημα".
ο βασικός σκοπός ύπαρξης εταιρείας "Αποστολή, Αρχές, Αξίες και Πολιτικές".

αποστολικός adj
apostolicus

αποστροφή a.po.stɾoˈfi n
āversiō
έντονο αρνητικό συναίσθημα για κάτι ή κάποιον που σε κάνει να στρέφεσαι προς την άλλη μεριά, αντιπάθεια ή απέχθεια ή αηδία

αποσυναρμολογώ v
distrahō

αποσύρω v
dētrāhō

αποτέλεσμα a.poˈte.le.zma n
fructus

αποτέφρωση a.poˈte.fɾo.si n
cremātiō

αποτίμηση n
taxatio

αποτελεσματικός a.po.te.le.zma.tiˈkos adj
efficax

αποτρέπω v
arceō

αποτυχία a.po.tiˈçi.a n
dēfectiō

απουσία a.puˈsi.a n
absentia

απουσιάζω a.pu.siˈa.zo v
desum

αποφασίζω a.po.faˈsi.zo v
decido

αποφεύγω a.poˈfe.vɣo v
vītō

αποχρών
causa efficiens
αποχρών λόγος (αποχρώσα αιτία): (φιλοσοφία) ο βαθύτερος και ουσιαστικότερος λόγος (ή αιτία), για τον οποίο γίνεται κάτι

αποχώρηση a.poˈxo.ɾi.si n
recessus

απρονοησία n
improvidentia

απρόκλητος aˈpɾo.kli.tos adj
illacessītus

απρόοπτος adj
imprōvīsus

απρόσιτος adj
inaccessus

απρόσωπος aˈpɾo.so.pos adj
impersonalis

απτόητος adj
interritus

από apo
ab

από καθέδρας a.po‿kaˈθe.ðɾas
ex cathedra

από κτίσεως κόσμου
anno mundi

από μηχανής θεός a.po‿mi.xaˈnis θeˈos
deus ex machina

απόβρασμα n
caenum

απόγευμα aˈpo.ʝev.ma adv
postmeridianum tempus

απόγνωση n
desperatio

απόδειξη aˈpo.ði.ksi n
argūmentum

απόδειπνο n
completorium

απόδραση aˈpo.ðɾa.si n
effugium

απόκεντρος adj
abditus

απόκοσμος adj
ultrāmundānus

απόκριση n
responsum

απόλυτος adj
absolutus

απόμαχος aˈpo.ma.xos adj
veteranus

απόπειρα aˈpo.pi.ɾa n
conatus

απόρθητος adj
inexpugnabilis

απόσπασμα aˈpo.spa.zma n
excerptum

απόσταση aˈpo.sta.si n
distantia

απόστημα n
abcessus

απόστολος aˈpo.sto.los n
apostolus

απόστροφος aˈpo.stɾo.fos n
apostrophus

απόσυρση n
recessus

απότομος aˈpo.to.mos adj
arduus

απόφαση aˈpo.fa.si n
decisio

απόφυση aˈpo.fi.si n
apophysis

απόχρωση aˈpo.xɾo.si n
color

απώλεια n
zamia
το να χάσει κάποιος κάτι, το χάσιμο

απών aˈpon
absēns

αράχνη aˈɾa.xni n
aranea araneus
(συνεκδοχικά) ιστός αράχνης

αρένα n
arena

αραβικά a.ɾa.viˈka n
arabice

αραβικός a.ɾa.viˈkos adj
arabicus Arabicus

αραγονικά a.ɾa.ɣo.niˈka n
aragonensis

αραιώνω a.ɾeˈo.no v
affligere
μειώνω την πυκνότητα κάποιου διαλύματος, προσθέτοντας μια άλλη ουσία

αρακάς n
pisum

αργά adv
tarde
σε προχωρημένη ώρα

αργία n
fēriae
ο χρόνος κατά τον οποίο διακόπτεται η εργασία κυρίως εξαιτίας κάποιας γιορτής ή ενός σημαντικού γεγονότος

αργινίνη n
arginina

αργυραμοιβός aɾ.ʝi.ɾa.miˈvos n
nummularius

αργυροχόος n
faber argentarius

αργυρώνητος adj
nummaria

αργόν aɾˈɣon n
argon

αργός aɾˈɣo aɾˈɣos aɾˈʝi adj
lentus

αργότερα adv
sētius

αρετή n
virtus

αρθρίτιδα n
cheragra

αρθραλγία aɾ.θɾalˈʝi.a n
arthritis

αριά aɾˈʝa n
īlex

αριθμός n
numerus

αριθμώ a.ɾiˈθmo v
numerare

αριστερά a.ɾi.steˈɾa adv
a sinistra parte

αριστερός a.ɾi.steˈɾos adj
sinister

αριστούργημα a.ɾiˈstuɾ.ʝi.ma n
magnum opus

αρκετά aɾ.ceˈta adv
satis

αρκετός adj
aliquot

αρκοσόλιο n
arcosolium

αρκούδα aɾˈku.ða n
ursus

αρμέγω aɾˈme.ɣo v
mulgere

αρματώνω v
armo

αρμενικά aɾ.me.niˈka n
Armeniacus

αρμονία aɾ.moˈni.a n
concentio

αρμοστής n
praefectus triumvir

αρνί aɾˈni n
agnina agna agnellina

αρνησικυρία n
vetare

αρνούμαι aɾˈnu.me v
abnegō

αρουραίος a.ɾuˈɾe.os n
rattus

αρπάζω v
corripiō

αρπακτικό n
praedator

αρπαχτή n
spolium

αρραβωνιαστικιά a.ɾa.vo.ɲa.stiˈca n
sponsa

αρραβώνας a.ɾaˈvo.nas n
sponsālia

αρραβώνιασμα a.ɾaˈvo.ɲa.zma n
sponsālia
η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του αρραβωνιάζω: τέλεση αρραβώνα

αρρώστια aˈɾo.stça n
morbus infirmitas

αρσενικό n
arsenicum
(χημεία) χημικό στοιχείο, που ανήκει στα μεταλλοειδή, με ατομιθό αριθμό 33 και χημικό σύμβολο το As, με σταχτί χρώμα και μεταλλική λάμψη, το οποίο σχηματίζει τοξικές ενώσεις

αρσενικός aɾ.se.niˈkos adj
masculinus

αρτέμων n
artemon

αρτηρία aɾ.tiˈɾi.a n
arteria
(ανατομία) μυώδες ελαστικό σωληνοειδές αγγείο μέσω του οποίου το αίμα μεταφέρεται από την καρδιά προς όλα τα όργανα

αρτοποιείο n
pistrīna

αρτοσκεύασμα n
crustum

αρχάγγελος aɾˈxaŋ.ɟe.los n
archangelus

αρχάριος aɾˈxa.ɾi.os adj
inceptor

αρχή aɾˈçi n
initium
το τοπικό ή χρονικό σημείο από όπου αρχίζει κάτι, η αφετηρία ή η αρχική φάση, το ξεκίνημα
principium
η προέλευση, το αρχικό σημείο της δημιουργίας
institūtum
θεμελιακός κανόνας στη φύση, στην επιστήμη, στην τέχνη, στην πολιτική κ.λπ.
βασικός κανόνας που ρυθμίζει την προσωπική ή την κοινωνική συμπεριφορά

αρχίζω v
incipere

αρχαία ελληνικά
graece antique

αρχαίος adj
antiquus

αρχαιολογία aɾ.çe.o.loˈʝi.a n
archaeologia

αρχαιολόγος aɾ.çe.oˈlo.ɣos n
archaeologista

αρχαιότητα aɾ.çeˈo.ti.ta n
antiquitas
οι αρχαίοι χρόνοι

αρχαϊκός adj
archaicus

αρχείο aɾˈçi.o n
archium

αρχειοφύλακας n
archeota

αρχηγείο n
praetōrium

αρχηγός aɾ.çiˈɣos n
dominus

αρχιδούκας n
archidux

αρχιδούκισσα n
archiducissa

αρχιεπίσκοπος n
archiepiscopus archepiscopus

αρχιμανδρίτης aɾ.çi.manˈðɾi.tis n
archimandrita

αρχιπέλαγος aɾ.çiˈpe.la.ɣos n
archipelagus

αρχιτέκτονας aɾ.çiˈte.kto.nas n
architectus

αρχιτεκτονική n
architectura

αρωματικός a.ɾo.ma.tiˈkos adj
hālāns

ασέληνος adj
illūnis

ασήμαντος adj
perexiguus

ασήμι aˈsi.mi n
argentum

ασανσέρ a.sanˈseɾ n
anabathrum

ασαφής adj
vagus

ασβέστης aˈzve.stis n
calx

ασβέστιο aˈzve.sti.o n
calcium

ασβεστοκάμινος n
calcāria

ασβεστόλιθος a.zveˈsto.li.θos n
calx

ασβεστώνω v
dealbo

ασβός n
meles

ασελγής adj
impudīcus

ασημαντότητα n
parvitās

ασθένεια aˈsθe.ni.a n
morbus infirmitas

ασθενής a.sθeˈnes a.sθeˈnis n
aegrotus
ο άρρωστος, που πάσχει από μία ασθένεια

ασθενοφόρο a.sθe.noˈfo.ɾo n
arcera

ασιατικός a.si.a.tiˈkos adj
Asiaticus

ασκήτρια n
ascēta

ασκητής n
ascēta

ασπάζομαι v
amplector

ασπάλακας aˈspa.la.kas n
talpa

ασπίδα aˈspi.ða n
scutum

ασπιρίνη a.spiˈɾi.ni n
Acidum acetylosalicylicum

ασπράδι n
albāmentum
το άσπρο μέρος του αυγού

ασσυριακός a.si.ɾi.aˈkos adj
Assyrius

αστάθεια aˈsta.θi.a n
instabilitas

αστέρας n
stēlla

αστέρι aˈste.ɾi n
astrum stella

αστακός a.staˈkos n
cammarus

αστείο n
facetia

αστείος aˈsti.os adj
ioculāris

αστερίας n
stella marina

αστερίσκος a.steˈɾi.skos n
asterīscus

αστερισμός a.ste.ɾiˈzmos n
sidus astrum

αστεροειδής n
asteroides

αστεροσκοπείο a.ste.ɾo.skoˈpi.o n
observatorium

αστικός a.stiˈkos adj
urbānus

αστράγαλος aˈstɾa.ɣa.los n
talus
(ανθρώπινο σώμα) το αντίστοιχο τμήμα του ποδιού

αστρίτης aˈstɾi.tis n
vipera berus

αστραπή a.stɾaˈpi adv
fulgur fulmen

αστραπόφιδο n
dolichophis caspius

αστρικός adj
stēllāris

αστρο- a.stɾo
astro-

αστρολογία n
astrologia

αστρολογικός adj
astrologicus

αστρολόγος a.stɾoˈlo.ɣos n
astrologus

αστροναύτης a.stɾoˈna.ftis n
nauta sideralis

αστρονομία a.stɾo.noˈmi.a n
astronomia astrologia

αστρονομικός adj
astrologicus

αστρονόμος n
astrologus astronomus

αστροφυσική a.stɾo.fi.siˈci n
astrophysica

αστυνομία n
vigiles biocolyta

αστυνομικός n
denuntiator

αστυφύλακας n
vigil
(ειδικότερα, βαθμός αστυνομίας) κατώτερο όργανο της αστυνομίας, κατώτερος από υπαρχιφύλακα

ασυμβίβαστος adj
dissociābilis

ασυμφωνία a.siɱ.foˈni.a n
discrepantia

ασυνήθιστος adj
insolens
που δεν έχει συνηθίσει κάτι
που δεν συμβαίνει συχνά, όχι συνήθης

ασφάλεια aˈsfa.li.a n
securitas

ασφαλής adj
securus

ασφαλίζω a.sfaˈli.zo v
polliceri

ασύλητος adj
indīreptus

ασύλληπτος adj
fugāx

ασύρματος aˈsiɾ.ma.tos n
sine filo
συσκευή ηχητικής επικοινωνίας μεταξύ δύο σταθμών που δεν συνδέονται μεταξύ τους με καλώδιο

ατελείωτος adj
aeternus

ατζέντης n
procurator

ατιμάζω a.tiˈma.zo v
dehonesto
ενεργώ με τέτοιο τρόπο, ώστε να στερήσω από κάποιον την τιμή και υπόληψή του

ατιμωρησία n
impūnitās

ατμός aˈtmos n
vapor

ατμόσφαιρα aˈtmo.sfe.ɾa n
atmosphaera
(φυσική) μονάδα μέτρησης της πίεσης που ασκούν ατμοί ή αέρια

ατομική βόμβα
pȳrobolus atomicus
βόμβα τρομακτικής εκρηκτικής ισχύος, η λειτουργία της οποίας βασίζεται στη διάσπαση του ατόμου του ουρανίου και του πλουτωνίου}}

ατομικός αριθμός
numerus atomicus

ατραπός n
semita

ατρόμητος adj
inpavidus

ατσάλι n
chalybs

ατυχία n
adversa

ατύχημα aˈti.çi.ma n
calamitas

αυγή aˈvʝi n
aurora

αυθαίρετος aˈfθe.ɾe.tos adj
arbitrārius

αυθεντικότητα n
bite

αυθόρμητος aˈfθoɾ.mi.tos adj
extemporālis

αυλάκι aˈvla.ci n
sulcus
το αντίστοιχο τεχνητό όρυγμα, που χρησιμοποιείται για τη σπορά ή το φύτεμα

αυλή aˈvli n
aula
υπαίθριος περιφραγμένος χώρος που ανήκει σε ένα σπίτι-κτήριο
(μεταφορικά) (λόγιο) το σύνολο των αυλικών, των αξιωματούχων και συμβούλων που πλαισιώνουν έναν ηγεμόνα

αυλαία n
sīparium

αυλικός n
aulicus
μέλος της ηγεμονικής αυλής

αυλός aˈvlos n
aulus

αυνανίζομαι v
glubo

αυνανισμός av.na.niˈzmos n
masturbatio

αυξάνω afˈksa.no v
accumulō

αυριανός adj
crastinus
που αναφέρεται στο αύριο ή έχει σχέση με το αύριο

αυστηρός af.stiˈɾos adj
acerbus

αυστηρότητα af.stiˈɾo.ti.ta n
austēritās

αυτάδελφος n
germanus

αυτεξούσιος adj
homo sui juris

αυτισμός a.ftiˈsmos n
autismus

αυτοέλεγχος a.ftoˈe.leŋ.xos n
temperantia

αυτοθυσία af.to.θiˈsi.a n
sacrificatio

αυτοκέφαλος a.ftoˈce.fa.los adj
autocephalus
(ιδιωματικό) ξεροκέφαλος

αυτοκίνητο af.toˈci.ni.to n
automobilis autocinetum

αυτοκεφαλία n
autocephalia

αυτοκινητόδρομος a.fto.ci.niˈto.ðɾo.mos n
strada

αυτοκράτειρα n
imperatrix

αυτοκράτορας n
imperator

αυτοκρατορία a.fto.kɾa.toˈɾi.a n
imperium

αυτοκρατορικά adv
imperatorie

αυτοκρατορικός a.fto.kɾa.to.ɾiˈkos adj
dominicus

αυτοκτονία a.fto.ktoˈni.a n
suicidium

αυτοκτονώ a.fto.ktoˈno v
mihi mortem conscisco

αυτολεξεί adv
ipsis litteris

αυτομολώ v
dēscīscō

αυτοπροσωπογραφία n
effigies sui
προσωπογραφία / πορτρέτο που παριστάνει κάποιον ζωγράφο κι έχει ζωγραφιστεί απ’ τον ίδιο

αυτοσχεδιάζω v
ad libitum

αυτόγραφο aˈfto.ɣɾa.fo n
idiographus

αυτόματος aˈfto.ma.tos adj
automatus

αυτόμολος n
dēfector

αυτός aˈftos
is
(προσωπική αντωνυμία) τρίτο ενικό πρόσωπο, → δείτε τη λέξη εγώ
hic
(δεικτική αντωνυμία) δηλώνει κάποιον ή κάτι που είναι τοπικά ή χρονικά κοντά

αυτόχθων n
indigenus

αυχένας n
collum

αφέψημα n
infusio

αφή aˈfi n
tāctus
μία από τις πέντε αισθήσεις
(λόγιο, επίσημο) το άναμμα στις φράσεις

αφήνω aˈfi.no v
descisco

αφίδα aˈfi.ða n
lens olerum

αφαίρεση aˈfe.ɾe.si n
subtractio
(αριθμητική) πράξη (δυαδικός τελεστής) που από έναν αριθμό (τον αφαιρετέο) αφαιρεί έναν άλλο (τον αφαιρέτη) και δίνει, έτσι, ένα αποτέλεσμα (τη διαφορά)

αφαιρετική n
ablativus

αφαιρώ a.feˈɾo v
dēdūcō
μειώνω κάτι ποιοτικά ή ποσοτικά

αφαλός n
umbilicus omphalus

αφγανικός af.ɣa.niˈkos adj
afghanicus

αφελής a.feˈles a.feˈlis adj
simplex

αφεντικό n
domina

αφθονία a.fθoˈni.a n
abundantia

αφθώδης πυρετός
aphtae epizooticae

αφιερώνω a.fi.eˈɾo.no v
addīcō

αφικνούμαι a.fiˈknu.me v
accidere

αφιλόξενος adj
inhospitalis

αφοδεύω a.foˈðe.vo v
assidere

αφορίζω a.foˈɾi.zo v
excommunicare

αφορισμός a.fo.ɾiˈzmos n
excommūnicātiō
(θρησκεία) εκκλησιαστική ποινή με την οποία μέλος ενός χριστιανικού δόγματος αποκλείεται εντελώς από τη χριστιανική κοινότητα, ως τιμωρία για πολύ σοβαρά αμαρτήματα στα οποία περιέπεσε
aphorismus
σύντομη, περιεκτική δήλωση

αφοσίωση a.foˈsi.o.si n
dēvōtiō

αφού aˈfu
postquam
(χρονικός) εισάγει δευτερεύουσες προτάσεις που δηλώνουν το προτερόχρονο

αφρικανικός adj
Afer

αφρός aˈfɾos n
spuma

αφτί aˈfti n
auris auricula

αφωνία n
aphonia

αχάτης n
achātēs

αχίλλειος τένοντας
tendo Achillis

αχαμνά n
inguen
(λαϊκότροπο) τα αντρικά γεννητικά όργανα

αχθοφόρος a.xθoˈfo.ɾos n
bāiulus

αχινός n
echinus

αχλάδι aˈxla.ði n
pirum

αχλαδιά a.xlaˈðʝa n
pirus

αχυρώνας n
horreum

αχόρταγος aˈxoɾ.ta.ɣos adj
lurcinābundus

αψίδα n
arcus

αϋπνία a.iˈpni.a n
insomnia

αόριστος aˈo.ɾi.stos n
indēfīnītus
(γραμματική) χρόνος ρήματος ο οποίος δηλώνει συνοπτικά κάτι που έγινε στο παρελθόν σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή περίοδο

αύξηση ˈaf.ksi.si n
auctus

αύριο ˈa.vɾi.o n
cras
το άμεσο μέλλον, η επόμενη μέρα

βάζο ˈva.zo n
vas
πήλινο, γυάλινο, μεταλλικό ή πλαστικό ανοικτό δοχείο, που το χρησιμοποιούμε συνήθως ως διακοσμητικό

βάζω ˈva.zo v
locō

βάθος ˈva.θos n
altitudo

βάιλος ˈva.i.los n
baiulus

βάλανος n
glāns pēnis

βάλσαμο n
ascyron

βάλτος ˈval.tos n
palūs

βάρβαρος ˈvaɾ.va.ɾos n
barbara

βάρδος ˈvaɾ.ðos n
bardus
(επάγγελμα) ποιητής και τραγουδιστής στους αρχαίους Κέλτες που εξυμνούσε ηγεμόνες και ήρωες, κρατώντας έτσι ζωντανή την προφορική ιστορική παράδοση αυτών των λαών

βάριο ˈva.ɾi.o n
barium

βάρος ˈva.ɾos n
pondus
carrus
κάτι που το αντιμετωπίζω ως δυσκολία, ως επίπονο έργο που με κάνει να δυσανασχετώ

βάση ˈva.si n
solum

βάτος ˈva.tos n
rubus
(γενικά) αγκαθωτός θάμνος διαφόρων ειδών, ή χαμηλό δέντρο

βάτραχος n
rana

βάφω ˈva.fo v
pingere

βέβαιος ˈve.ve.os adj
certus

βέλασμα n
balatus

βέλος n
sagitta

βέτο ˈve.to n
veto

βήμα ˈvi.ma n
gradus
η απόσταση που διανύουμε όταν κάνουμε μία τέτοια κίνηση

βήμα-βήμα
pedatim

βήρυλλος n
beryllus

βήτα n
bēta

βήχας ˈvi.xas n
tussis

βήχιο n
bechion

βήχω v
tussio

βία ˈvi.a n
violentia

βίαια adv
rapaciter

βίαιος ˈvi.e.os adj
violentus

βίδα ˈvi.ða n
cochlea versatilis
(τεχνολογία, μηχανολογία) μηχανικό εξάρτημα με σπείρωμα, που χρησιμεύει στη σύνδεση τμημάτων ενός μηχανισμού ή στερέωση αντικειμένων σε σταθερή επιφάνεια

βίκι ˈvi.ci n
vici

βίσονας ˈvi.so.nas n
bison

βαβυλωνιακός va.vi.lo.ni.aˈkos adj
babylonicus

βαγόνι vaˈɣo.ni n
carrus

βαδίζω vaˈði.zo v
ambulo

βαθμηδόν va.θmiˈðon adv
gradātim

βαθμιαία adv
gradātim

βαθμός vaˈθmos n
gradus
(βάσεις δεδομένων) το πλήθος των γνωρισμάτων (attributes) μιάς σχέσης στο σχεσιακό μοντέλο ή το πλήθος των στηλών ενός πίνακα (table) στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων

βαθυκόκκινος va.θiˈko.ci.nos adj
coccineus

βακτήριο n
bactērium

βαλίτσα vaˈli.t͡sa n
riscus

βαλλίστρα vaˈli.stɾa n
ballistra

βαλτικός val.tiˈkos adj
balticus

βαμβάκι vaɱˈva.ci n
xylon

βαμμένος
suffectus

βανάδιο n
vanadium

βανδαλισμός van.ða.liˈzmos n
corruptiō

βαρέλι vaˈɾe.li n
cupa

βαρήκοος adj
surdaster

βαραίνω vaˈɾe.no v
gravo

βαριά n
marcus

βαρυστομαχιά n
cruditas

βαρόμετρο vaˈɾo.me.tɾo n
barometrum

βαρόνος n
barō

βαρύς vaˈɾis adj
gravis

βαρύτητα vaˈɾi.ti.ta n
gravitās
(φυσική) η παγκόσμια ελκτική δύναμη πάνω στην ύλη
(μεταφορικά) το ιδιαίτερο βάρος, η ιδιαίτερη σημασία που έχει κάτι

βασίλειο vaˈsi.li.o n
regnum
χώρα που διοικείται από έναν βασιλιά
(ταξινομία) ταξινομική βαθμίδα κατώτερη της επικράτειας και ανώτερη της συνομοταξίας για το σύνολο των ζώων, των φυτών, των μυκήτων, και άλλων οργανισμών. Υπάρχουν έξι ή επτά βασίλεια.

βασίλισσα vaˈsi.li.sa n
regina
γυναίκα που ασκεί τη βασιλική εξουσία

βασανίζω va.saˈni.zo v
cruciō

βασανιστήριο va.sa.niˈsti.ɾi.o n
supplicium

βασανιστής va.sa.niˈstis n
tortor

βασιλίσκος n
regulus
υποτιμητικός χαρακτηρισμός για έναν ασήμαντο βασιλιά

βασιλεία va.siˈli.a n
rēgnum

βασιλιάς va.siˈʎas n
rex

βασιλιάς των ζώων va.siˈʎas ton ˈzo.on
rex animalium

βασιλιάς των πουλιών va.siˈʎas ton puˈʎon
rex avium

βασιλική va.si.liˈci n
basilica

βασιλικός va.si.liˈkos adj
regius

βασιλοπούλα n
principissa

βασιλόπουλο va.siˈlo.pu.lo n
prīnceps

βασκικά va.sciˈka n
lingua Vasconica

βασκικός va.sciˈkos adj
Vasconicus

βατόμουρο n
morum

βαυαρικός va.va.ɾiˈkos adj
bavaricus

βαφέας n
tinctor

βαφή n
tinctūra

βαφτίζω vaˈfti.zo v
baptizare

βγάζω v
exuō

βγαίνω ˈvʝe.no v
exeō

βδέλλα ˈvðe.la n
hirudo sanguisuga

βδομάδα n
hebdomas

βεβαιότητα ve.veˈo.ti.ta n
certitūdō

βεζίρης n
vezirus

βελάζω v
balo

βελανίδι n
glans

βελανιδιά ve.la.niˈðʝa n
quercus

βελονισμός n
acupunctura

βελτίωση n
melioratio

βελτιώνω vel.tiˈo.no v
meliorem facio

βελόνα veˈlo.na n
acus

βεντάλια n
flabellum

βεράντα veˈɾan.da n
subdiale

βερίκοκο veˈɾi.ko.ko n
armeniacum

βερικοκιά ve.ɾi.koˈca n
armeniaca

βερμούτ veɾˈmut n
absinthium

βετεράνος ve.teˈɾa.nos n
veteranus

βηρύλλιο viˈɾi.li.o n
beryllium
(χημεία) χημικό στοιχείο, που ανήκει στις αλκαλικές γαίες, με ατομικό αριθμό 4 και χημικό σύμβολο το Be
(μεταλλουργία) δισθενές, εύθραυστο, ελαφρύ και τοξικό μέταλλο, με γκρίζο χρώμα κι αντιμαγνητικές ιδιότητες, που χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία και την πυρηνική τεχνολογία

βιάζω viˈa.zo ˈvʝa.zo v
constuprō

βιασμός vi.aˈzmos n
illata pudicitiae

βιαστής vi.aˈstis n
constuprātor

βιβλίο viˈvli.o n
liber codex

βιβλιοδέτης n
glūtinātōr

βιβλιοθήκη vi.vli.oˈθi.ci n
bibliotheca
δημόσιος ή ιδιωτικός χώρος, κτήριο ή αίθουσα, που περιέχει βιβλία, κατάλληλα τοποθετημένα και ταξινομημένα. Στην περίπτωση της δημόσιας βιβλιοθήκης τα βιβλία ή όποιο άλλο πληροφοριακό υλικό βρίσκονται στη διάθεση του κοινού ή ειδικών επιστημόνων, τους οποίους αναλαμβάνουν να εξυπηρετήσουν οι υπάλληλοι της βιβλιοθήκης.
ο οργανισμός που διευθύνει αυτό το χώρο
έπιπλο με ράφια, κατάλληλο για την τοποθέτηση βιβλίων

βιβλιοθηκάριος n
bibliothecarius

βιβλιοθηκονόμος n
bibliothecarius

βιβλιοπώλης n
bibliopola

βιβλιοφάγος n
helluo librorum

βιεννέζικος vi̯eˈne.zi.kos adj
Vindobonēnsis

βικάριος n
vicarius

βιντεοπαιχνίδι vi.de.o.peˈxni.ði n
lūdus vīsuālis

βιογεωγραφία n
biogeographia

βιογραφία n
biographia curriculum vitae

βιογραφικό n
curriculum vitae

βιοδιασπάσιμος adj
biodegradibilis

βιολί vʝoˈli n
fidiculae violina

βιολετής vi̯o.leˈtis adj
ianthinus

βιολογία vi.o.loˈʝi.a n
biologia

βιολογικός vi.o.lo.ʝiˈkos adj
biologicus
σχετικός με τη βιολογία

βιολοντσέλο vʝo.lonˈt͡se.lo n
violoncellum

βιολόγος vi.oˈlo.ɣos n
biologus

βιομηχανία vi.o.mi.xaˈni.a n
industria

βιοποικιλότητα n
biodiversitas

βιοτεχνολογία vi.o.te.xno.loˈʝi.a n
biotechnologia

βιοχημεία n
biochemica biochemia

βισμούθιο n
bisemutum

βιτρίνα n
fenestra tabernaria

βιόλα ˈvʝo.la n
vitula
(μουσικό όργανο) έγχορδο μουσικό όργανο παρόμοιο με το βιολί λίγο μεγαλύτερο σε μέγεθος και με βαθύτερο ήχο

βιόσφαιρα n
biosphaera

βλ. ˈvle.pe
q.v.

βλάκας n
blennus stultus bardus

βλάπτω v
noceō

βλάστηση n
vegetatio

βλάχος ˈvla.xos n
polyprion americanus
(ψάρι) είδος ψαριού (Polyprion americanum - Πολυπρίων ο αμερικανός), συγγενές του ροφού, της σφυρίδας και της στήρας, ανήκει στην οικογένεια των σερανιδών

βλέννα ˈvle.na n
mūcus

βλέπω ˈvle.po v
video videre

βλέφαρο ˈvle.fa.ɾo n
palpebra

βλασφημία vla.sfiˈmi.a n
blasphēmia

βλασφημώ vla.sfiˈmo v
blasphēmō

βλεννόρροια n
gonorrhoea

βλεφαρίδα n
cilium

βοήθεια voˈi.θi.a voˈi.θça
auxilium adiumentum
λέγεται από κάποιον που βρίσκεται σε κίνδυνο, όταν κάνει έκκληση για προστασία

βοήθεια voˈi.θi.a voˈi.θça n
auxilium adiumentum

βοεβοδάτο n
palinatus

βοεβόδας n
voivoda

βοηθάω voi̯ˈθa.o v
adiuvo

βοηθός voi̯ˈθos n
minister

βοημικός vo.i.miˈkos adj
bohemicus

βολβός volˈvos n
bulbus

βολιβιανός vo.li.vi.aˈnos adj
boliviana

βολικός adj
commodus

βολφράμιο n
wolframium

βομβαρδίζω voɱ.vaɾˈði.zo v
bombardare

βορράς n
septemtrio

βοσκή voˈsci n
pascua

βοσκός voˈskos n
pastor

βοσκότοπος n
pābulātiō

βοστρυχίζω vo.stɾiˈçi.zo v
crispo

βοτανολόγος n
botanicus

βουβάλι vuˈva.li n
bubulus bubalus

βουβωνικός vu.vo.niˈkos adj
inguinalis

βουβώνας vuˈvo.nas n
inguen

βουδισμός vu.ðiˈzmos n
Buddhismus

βουλή n
parlamentum
(πολιτική) το νομοθετικό σώμα

βουλγαρικά vul.ɣa.ɾiˈka n
lingua Bulgarica

βουλγαρικός vul.ɣa.ɾiˈkos adj
bulgaricus

βουλοκέρι vu.loˈce.ɾi n
lacca

βουνίσιος vuˈni.sços adj
montaniosus

βουνό vuˈno n
mons

βουργράβος n
castellanus

βουτάνιο vuˈta.ni.o n
butanum

βουτηχτάρα n
mergus

βούκερος ˈvu.ce.ɾos n
telis
(φυτό) κοινή ονομασία για το αρωματικό φυτό Trigonella foenum-graecum ή Buceras foenum-graecum, που ευδοκιμεί στη Μέση Ανατολή, στην Ινδία, στην Κίνα κ.ά., και μπαχαρικό που παρασκευάζεται από τους σπόρους του

βούκινο ˈvu.ci.no n
bucina
(ζωολογία) είδος οστρακόδερμου (Buccinum undatum)

βούλα ˈvu.la n
macula
σημάδι σε σχήμα κύκλου διαφορετικού χρώματος

βούληση ˈvu.li.si n
voluntas

βούρκος ˈvur.kos n
lutum

βούρλο n
iuncus
(φυτό) ποώδες αειθαλές υδρόφιλο φυτό του γένους Juncus, με κυλινδρικό βλαστό και φύλλα μακρόστενα και συνήθως κυλινδρικά επίσης· τα άνθη του είναι μικρά, και από τα φύλλα του φτιάχνονται καλάθια
(μεταφορικά) ηλίθιος, βλάκας

βούρτσα n
peniculus

βούτυρο ˈvu.ti.ɾo n
butyrum butyr
(τρόφιμο) λιπαρό τρόφιμο με υπόλευκο ή κίτρινο χρώμα που γίνεται από το γάλα ή ορισμένα φυτά κι έχει μαγειρική ζαχαροπλαστική χρήση

βράγχιο ˈvɾaŋ.çi.o n
branchia

βράδυ ˈvɾa.ði n
vesper

βράζω v
aestuare

βράσιμο n
ars coquinaria

βράχος ˈvɾa.xos n
saxum petra

βρέφος ˈvɾe.fos n
infans
το πολύ μικρό παιδί στους πρώτους μήνες της ζωής του
(αργκό) που είναι πολύ νεαρός, ανώριμος

βρέχω ˈvɾe.xo v
pluit

βρίσκω v
invenire

βραβείο n
praemium

βραδινός adj
vespertinus

βραδύτητα vɾaˈði.ti.ta n
lentitudo

βραζιλιάνικος vɾa.ziˈʎa.ni.kos adj
brasilianus

βραχιόλι vɾaˈço.li n
armilla

βραχνός adj
raucus

βρετανικός adj
Britanniae

βρεφοκτονία n
īnfanticīdium

βρικόλακας vɾiˈko.la.kas n
vampyrus

βρογχικός adj
bronchialis

βρομάω vɾoˈma.o v
foeteō
έχω άσχημη οσμή
σαπίζω, χαλάω (κυρίως για φαγητό)

βροντή vɾonˈdi n
tonitrus

βροχή vɾoˈçi n
pluvia imber
(μεταφορικά) παρόμοια γεγονότα που συμβαίνουν σε μεγάλο αριθμό μέσα σε μικρό διάστημα

βροχερός vɾo.çeˈɾos adj
imbridus

βρυόφυτα n
muscus

βρόμη n
avena

βρόμικος ˈvɾo.mi.kos adj
sordidus

βρόμιο n
bromium

βρύο ˈvɾi.o n
muscus

βρύση ˈvɾi.si n
epitonium

βυθίζω viˈθi.zo v
mergo

βυθισμένος
summersus

βυθός viˈθos n
fundus

βυσσινής vi.siˈnis adj
coccineus

βωμός voˈmos n
ara altaria

βόδι ˈvo.ði n
bos

βόμβα ˈvoɱ.va n
bomba pyrobolus
(οπλισμός) συσκευή γεμάτη εκρηκτικά, χρησιμοποιούμενη για την καταστροφή πραγμάτων
(μεταφορικά) καταστροφή, ξαφνική αποκάλυψη σκανδάλου με μεγάλες επιπτώσεις

βόμβος n
stridor

βόρειος adj
borealis

βόριο ˈvo.ɾi.o n
borium
(χημεία) αμέταλλο χημικό στοιχείο (συμβολίζεται διεθνώς με το B), με μαύρο χρώμα. Είναι πολύ σκληρό και κρυσταλλικό. Χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία ως προστατευτικό από την οξείδωση, στην πυρηνική τεχνολογία και, γενικά, στις εφαρμογές που έχουν υψηλή θερμοκρασία

βότανο ˈvo.ta.no n
herba

βότκα n
vodca

βύσσινο n
cerasum

γάβρος ˈɣa.vɾos n
carpinus

γάγγραινα ˈɣaŋ.ɡɾe.na n
gangraena

γάιδαρος ˈɣai̯.ða.ɾos n
asinus Equus asinus
(θηλαστικό ζώο) κατοικίδιο (και σπανιότερα άγριο) θηλαστικό της οικογένειας του αλόγου, το οποίο χρησιμοποιείται ως υποζύγιο (επιστημονική ονομασία: Equus asinus)

γάλα ˈɣa.la n
lac

γάλλιο n
gallium

γάμος ˈɣa.mos n
nuptiae coniugium
η επίσημη τελετή ένωσης δύο ατόμων, η γαμήλια τελετή
matrimonium coniugium
(κατ’ επέκταση) η αναγνωρισμένη από το νόμο συμβίωση δύο ανθρώπων, που έχει γίνει μετά από σύμφωνη με τη νομοθεσία διαδικασία

γάμπα n
apala

γάνα n
aerugo

γάντζος ˈɣan.d͡zos n
hāmus

γάντι ˈɣan.di n
digitabulum

γάτα ˈɣa.ta n
felis feles cattus
(θηλαστικό ζώο) κατοικίδιο τετράποδο θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια των Αιλουροειδών. Έχει ευλύγιστο σώμα, στρογγυλό κεφάλι, μακριά ουρά και γαμψά νύχια που εξυπηρετούν στην αναρρίχηση και τη σύλληψη του θηράματος

γάτος ˈɣa.tos n
cattus
(θηλαστικό ζώο) το αρσενικό της γάτας

γέεννα ˈʝe.e.na n
gehenna

γέλιο ˈʝe.ʎo n
risus

γέμιση ˈʝe.mi.si n
fartum

γένι ˈʝe.ni n
barba

γέννα ˈʝe.na n
partus

γέννηση ˈʝe.ni.si n
ortus

γένος ˈʝe.nos n
genus

γέρικος adj
vetus

γέροντας ˈʝe.ɾon.das n
senex

γέρος ˈʝe.ɾos n
senex

γέφυρα ˈʝe.fi.ɾa n
pons

γίγαντας ˈʝi.ɣan.das n
gigas

γίγγλυμος ˈʝiŋ.ɡli.mos adj
ginglymus

γίνομαι ˈʝi.no.me v
fieri

γίντις adj
lingua iudaeogermanicus

γαβγίζω v
lātrō

γαγάτης n
gagates

γαδολίνιο n
gadolinium

γαζέλα ɣaˈze.la n
dorcas

γαλάζιος ɣaˈla.zʝos adj
caeruleus

γαλήνιος adj
placidus

γαλαξίας ɣa.laˈksi.as n
galaxias

γαλλικά n
lingua Francogallica

γαλλικό κόρνο
cornu

γαλλικό φιλί n
bāsium linguae

γαλλικός ɣa.liˈkos adj
francogallicus

γαλοπούλα n
gallopāvō

γαλόνι ɣaˈlo.ni n
congius
αγγλοσαξωνική μονάδα όγκου, ίσο με 4,405 λίτρα (ξηρό γαλόνι στις ΗΠΑ) ή 3,785 λίτρα (υγρό γαλόνι στις ΗΠΑ) ή 4,454 λίτρα (αυτοκρατορικό γαλόνι στο Ηνωμένο Βασίλειο)

γαμιάς ɣaˈmɲas n
futūtor

γαμπρός ɣamˈbɾos n
gener
ο σύζυγος της κόρης μου, της αδελφής μου ή γενικότερα κάποιας συγγενή μου

γαρ
enim

γαρίδα ɣaˈɾi.ða n
cāris

γαργαλώ v
tītillō

γατάκι ɣaˈta.ci n
catulus felis

γαϊδουράγκαθο ɣai̯.ðuˈɾaŋ.ɡa.θo n
carduus

γαϊδούρα n
asella

γαύρος ˈɣa.vɾos n
apua

γδέρνω ˈɣðeɾ.no v
dēcutio

γείσο n
grunda
το τμήμα της στέγης που εξέχει από τους τοίχους

γείτονας ˈʝi.to.nas n
adcola
άτομο που κατοικεί κοντά σε κάποιον άλλον

γείτσες ˈʝi.t͡ses
absit omen

γείωση ˈʝi.o.si n
terra

γεγονός ʝe.ɣoˈnos n
factum

γεια ˈʝa
salve

γειτονεύω v
vicinor

γελάω ʝeˈla.o v
rideo

γελοία adv
perrīdiculē

γελοίος ʝeˈli.os adj
rīdiculus

γεμάτος adj
plēnus

γεμίζω ʝeˈmi.zo v
pleo

γεμιστός ʝe.miˈstos adj
fartus

γενέθλια ʝeˈne.θli.a n
dies natalis

γενέθλιος ʝeˈne.θli.os adj
indiges
που αναφέρεται στη γέννηση

γενέτειρα n
incūnābula

γενίτσαρος ʝeˈni.t͡sa.ɾos n
ianizarus

γενεαλογία ʝe.ne.a.loˈʝi.a n
genealogia

γενειάδα ʝe.niˈa.ða n
barba

γενειοφόρος n
barbatus

γενιά n
aetas

γενική ʝe.niˈci n
genitivus

γενικός ʝe.niˈkos n
catholicus

γεννήτορας n
genitor

γενναίος ʝeˈne.os adj
animosus
που δείχνει ή χαρακτηρίζεται από γενναιότητα, που αντιμετωπίζει τους κινδύνους ή τις αντιξοότητες χωρίς να δειλιάσει, που δείχνει θάρρος και ταυτόχρονα υψηλό ήθος

γενναιοδωρία n
largitās

γενναιόδωρος adj
largus

γεννητικά όργανα ʝe.ni.tiˈka ˈoɾ.ɣa.na
verenda

γεννιέμαι v
nāscor

γενοκτονία n
genocīdium

γεράκι ʝeˈɾa.ci n
falco

γερακάρης n
falconarius

γερακίνα n
būteō

γερανός ʝe.ɾaˈnos n
grus
(πτηνό) μεγαλόσωμο υδρόβιο πτηνό με μακριά πόδια, μακρύ ράμφος και λαιμό
ciconia
το όχημα που έχει το προηγούμενο μηχάνημα

γερμάνιο n
germanium

γερμανικά n
Germanica

γερμανικός adj
germanicus theodiscus

γεροντικός adj
senīlis

γερουνδιακό n
gerundivum

γερουσιαστής ʝe.ɾu.si.aˈstis n
senator

γερούνδιο n
gerundium

γευματίζω v
prandeō

γεφυροποιός n
pontifex
(μεταφορικά) αυτός που αποπειράται να συμβιβάσει δύο ή περισσότερες πλευρές που διαφωνούν μεταξύ τους, και να τους φέρει σε επαφή και επικοινωνία

γεω-
geo-

γεωγράφος n
geographus

γεωγραφία ʝe.o.ɣɾaˈfi.a n
geographia

γεωγραφικό πλάτος
latitudo geographica

γεωλογία ʝe.o.loˈʝi.a n
geologia

γεωλόγος n
geologista

γεωμετρία ʝe.o.meˈtɾi.a n
geometria

γεωργία n
agricultūra

γεωργός ʝe.oɾˈɣos n
agricola

γεύμα ˈʝev.ma n
cena

γεύομαι ˈʝe.vo.me v
gusto

γεύση ˈʝef.si n
sapor

γη ˈʝi n
Tellus
(αστρονομία) → δείτε Γη (ο πλανήτης)

γηγενής ʝi.ʝeˈnis adj
indigenus

για ʝa ˈʝa
ad

για να
ut
τελικός σύνδεσμος που εισάγει προτάσεις που σημαίνουν το σκοπό μιας ενέργειας

γιαγιά ʝaˈʝa n
avia

γιακουτικά n
Iacuticus

γιαλός ʝaˈlos n
litus

γιαούρτι ʝaˈuɾ.ti n
iogurtum

γιασεμί n
jasminum

γιατί
cur
αιτιολογικός σύνδεσμος που αναφέρεται στο λόγο την αιτία ή το σκοπό μιας πράξης

γιατρεύω ʝaˈtɾe.vo v
curo

γιατρικό n
remedium

γιατρός ʝaˈtɾos n
medicus medica

γιατρόφιδο n
lamenis longissimus

γιδοβοσκός n
caprāria

γιεν n
ienum

γιορτάζω ʝoɾˈta.zo v
celebrō

γιορτή ʝoɾˈti n
festum

γιος ˈʝos n
filius natus

γιρλάντα n
serta

γιώτα n
iota

γκέι n
cinaedus

γκαζόν n
virectum

γκαλερί n
pinacotheca

γκαλερίστας n
galileus

γκαράζ ɡaˈɾaz n
stabulum

γκαρίζω v
oncō
(για γάιδαρο) βγάζω τη χαρακτηριστική φωνή του γαϊδάρου
(για άνθρωπο) τραγουδώ παράφωνα

γκασπάτσο n
gazophylacium

γκι ˈɟi n
viscum

γκιόνης ˈɟo.nis n
otus scops

γκλίτσα ˈɡli.t͡sa n
agolum

γκλουβάιν n
calidum

γκολφ n
pilamalleus

γκρίζος ˈɡɾi.za ˈɡɾi.zo ˈɡɾi.zos adj
canus

γκρεμός n
abruptum

γκρι n
griseus

γκριζάρω v
cānēscō

γλάρος ˈɣla.ɾos n
larus gavia

γλάστρα n
tēsta
δοχείο, συνήθως από πηλό ή πλαστικό, το οποίο γεμίζουμε με χώμα και φυτεύουμε ένα φυτό, κυρίως λουλούδια ή μυρωδικά

γλαδιόλα ɣlaˈðʝo.la n
gladiolus

γλαύκωμα n
glaucoma

γλείφω ˈɣli.fo v
lambo lingo

γλιστρίδα ɣliˈstɾi.ða n
cappara

γλουτός ɣluˈtos n
natis
(ανατομία, λόγιο) το καθένα από τα δύο σαρκώδη ημισφαίρια που σχηματίζονται στην πίσω πλευρά του ανθρώπινου σώματος, χαμηλά, μεταξύ της μέσης και των μηρών, η περιοχή αριστερά και δεξιά από τον πρωκτό

γλυκάνισο ɣliˈka.ni.so n
anisum

γλυκόζη n
glucosium

γλυκόπικρος adj
dulcamarus

γλυκόριζα n
glycyrrhiza glabra

γλυκός ɣliˈkos adj
dulcis

γλυπτική ɣli.ptiˈci n
sculptura

γλυπτό n
sculptura

γλωσσάριο n
glossarium

γλωσσικός adj
linguālis

γλωσσολογία ɣlo.so.loˈʝi.a n
linguistica

γλωσσολογικός adj
linguistica

γλωσσόφιλο ɣloˈso.fi.lo n
bāsium linguae

γλύκισμα ˈɣli.ci.zma n
dulce

γλύπτης ˈɣli.ptis n
sculptor

γλώσσα ˈɣlo.sa n
lingua
(ανατομία) ευκίνητο και μυώδες όργανο του στόματος, που αποτελεί το αισθητήριο όργανο της γεύσης. Χρησιμοποιείται, επίσης, στο μάσημα και την κατάποση της τροφής, αλλά και στην ανθρώπινη ομιλία, κατά την άρθρωση των φθόγγων
(γλωσσολογία) ο κώδικας επικοινωνίας που αποτελείται από γράμματα, λεξήματα και γραμματικούς κανόνες και είναι το κύριο μέσο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων μιας συγκεκριμένης εθνότητας ή ομάδας
solea
(ψάρι) γένος ψαριού, της οικογένειας των Πλευρονηκτιδών, με πεπλατυσμένο σώμα, που ζει στον αμμώδη πυθμένα της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας

γλώσσα προγραμματισμού
lingua programmandi

γνήσιος ˈɣni.si.os adj
vērus

γνωρίζω ɣnoˈɾi.zo v
agnosco
ξέρω
coeō
συναντώ κάποιον για πρώτη φορά

γνωριμία n
nōtitia

γνωστός ɣnoˈstos n
nōtus
κάποιος που τον γνωρίζω καλά ή τον έχω συναντήσει ή μας έχουν συστήσει

γνώθι σαυτόν ˈɣno.θi saˈfton
nōsce tē ipsum

γνώμη ˈɣno.mi n
iudicium
η άποψη κάποιου για ένα ζήτημα

γνώμονας ˈɣno.mo.nas n
norma

γνώση ˈɣno.si n
scientia

γοητεία ɣo.iˈti.a n
lepos

γοητεύω ɣo.iˈte.vo v
dēlēniō

γομολάστιχα ɣo.moˈla.sti.xa n
gummis

γονέας n
genitor

γονίδιο ɣoˈni.ði.o n
genum

γονείς ɣoˈnis
parentes

γονικός adj
parentālis

γονιμοποίηση n
fecundatio

γονιμότητα ɣo.niˈmo.ti.ta n
fecunditas
η ικανότητα αναπαραγωγής, η ιδιότητα του γόνιμου

γοργόνα ɣoɾˈɣo.na n
semipuella

γοργός ɣoɾˈɣos adj
rapidus

γουδί ɣuˈði n
mortarium mortariolum

γουδοχέρι ɣu.ðoˈçe.ɾi n
pistillum

γουρουνόπουλο n
porcella

γουρούνα n
porca

γουρούνι ɣuˈɾu.ni n
porcus maialis

γοφός n
femur

γούνα ˈɣu.na n
corium

γούρι ˈɣu.ɾi n
fortuna

γούστο n
gustus

γράμμα ˈɣɾa.ma n
littera litera
σύμβολο ή χαρακτήρας του αλφάβητου, το οποίο αντιστοιχεί σε ένα φθόγγο

γράσο n
pingue

γράφω ˈɣɾa.fo v
scribo
(προφορικό, οικείο ή αγενές) αγνοώ επιδεικτικά την παράκληση ή τη συμβουλή κάποιου

γρήγορα ˈɣɾi.ɣo.ɾa adv
celeriter

γρήγορος ˈɣɾi.ɣo.ɾos adj
rapidus

γρίπη ˈɣɾi.pi n
influentia

γρίφος ˈɣɾi.fos n
aenigma

γραβάτα ɣɾaˈva.ta n
focale Croatum

γραμμή ɣɾaˈmi n
euthīa

γραμματέας ɣɾa.maˈte.as n
librariolus librarius

γραμματική ɣɾa.ma.tiˈci n
grammatica
(γλωσσολογία, μη αριθμητό) το σύνολο των γραμματικών κανόνων που διέπουν τον προφορικό και γραπτό λόγο μιας γλώσσας (φωνολογία, μορφολογία, συντακτικό)

γραμματικός adj
grammaticālis
που αναφέρεται στη γραμματική

γραμματικός n
grammaticus
(φιλολογία, ιστορία) ονομασία των φιλολόγων της Αλεξάνδρειας στην ελληνιστική περίοδο

γραμματόσημο ɣɾa.maˈto.si.mo n
pittacium epistulare

γραμμόφωνο n
discophonum

γρανίτης ɣɾaˈni.tis n
granitus

γραπτό n
scriptum

γραπτός adj
scrīptus

γρασάρω v
lūbricō

γρασίδι ɣɾaˈsi.ði n
caespes

γραφέας ɣɾaˈfe.as n
librāriolus

γραφή ɣɾaˈfi n
scriptura
η ανθρώπινη επινόηση για την παράσταση του λόγου και της σκέψης με σύμβολα (γράμματα, συλλαβογράμματα, ιδεογράμματα) που σχηματίζονται πάνω σε κατάλληλο υλικό (πέτρα, περγαμηνή, χαρτί κλπ)

γραφίτης ɣɾaˈfi.tis n
graphites

γραφείο ɣɾaˈfi.o n
mensa scriptoria

γραφική διεπαφή χρήστη
graphica usoris interfacies

γραφικό στοιχείο
imperium

γραφικός ɣɾa.fiˈkos adj
ornatior
γοητευτικός, χαριτωμένος
περίεργος, παράξενος, εκκεντρικός, συνήθως με αρνητική έννοια και ενίοτε συγκατάβαση

γριά ɣɾiˈa n
anus

γροθιά ɣɾoˈθça n
pugnus

γροιλανδικά n
lingua Groenlandica

γρύλος n
Gryllus
(έντομο) είδος ορθόπτερου εντόμου, που παράγει χαρακτηριστικό ήχο

γρύπας ˈɣɾi.pas n
gryps

γυαλί ʝaˈli n
vitrum

γυαλίζω ʝaˈli.zo v
poliō
(μεταβατικό) κάνω κάτι να λάμπει, να είναι γυαλιστερό / αστραφτερό

γυαλιά ʝaˈʎa n
perspicillum

γυαλιστερός ʝa.li.steˈɾos adj
polītus

γυαλόχαρτο n
harenae charta

γυμνάσιο ʝiˈmna.si.o n
gymnasium
(εκπαίδευση) η κατώτερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Κύπρο

γυμνισμός ʝi.mniˈzmos n
gymnismus

γυμνοσάλιαγκας n
limax

γυμνός ʝiˈmnos adj
nudus

γυμνότητα ʝiˈmno.ti.ta n
nuditas

γυναίκα ʝiˈne.ka n
femina mulier
κάθε ενήλικος άνθρωπος θηλυκού φύλου (κατ' αντιδιαστολή προς το κορίτσι)

γυναικάς ʝi.neˈkas n
fēmellārius

γυναικείος ʝi.neˈci.os adj
femininus

γυρίζω v
rebito

γυρίνος n
gyrinus

γυρολόγος n
circulātor

γωνία ɣoˈni.a n
angulus
(γεωμετρία) ο χώρος που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ευθείες που τέμνονται, κοντά στο σημείο τομής τους

γόνατο ˈɣo.na.to n
genu poples

γόνιμος adj
fertilis

γύπας ˈʝi.pas n
vultur

γύρη n
pollen

γύψος n
gypsum

δάγκωμα n
morsus

δάκρυ n
lacrima

δάνειο ˈða.ni.o n
crēditum

δάπεδο n
solum

δάσκαλος ˈða.ska.los n
magister magistra

δάσος ˈða.sos n
silva lustrum

δάφνη ˈðaf.ni n
laurus

δάχτυλο ˈða.xti.lo n
digitus
(ανθρώπινο σώμα) κάθε μία από τις αρθρωτές άκρες των χεριών και των ποδιών ανθρώπων και ζώων

δέκα n
decem

δέκατο n
decimum

δέκατος
decimus

δέκατος τρίτος
terdecimus

δέκατος όγδοος
duodevicesimus

δέμα ˈðe.ma n
fasciculus

δέντρο ˈðen.dɾo n
arbor

δένω ˈðe.no v
ligare
ligo
συνδέω κάτι με κάτι άλλο, το ενσωματώνω ή το κάνω να προσεγγίσει αρκετά, το σταθεροποιώ
περιορίζω τις κινήσεις ανθρώπου ή ζώου, τον κρατάω δέσμιο με διάφορα μέσα ή περιορίζω κάτι σημαντικό για την ελευθερία του
nectō
εξασφαλίζω ότι ένα δεμένο σχοινί ή παρόμοιο υλικό δεν θα χαλαρώσει

δέος ˈðe.os n
formido
συναίσθημα φόβου ή σεβασμού και αναγνώρισης της δύναμης και του μεγαλείου μιας υπέρτερης δύναμης

δέρμα ˈðeɾ.ma n
corium cutis

δέρνω ˈðeɾ.no v
battuere

δέχομαι v
accipio

δήμαρχος ˈði.maɾ.xos n
magister civium
εκλεγμένος τοπικός άρχοντας, επικεφαλής ενός δήμου

δήμιος ˈði.mi.os n
carnifex

δήμος ˈði.mos n
commune
(γεωγραφία) η διοικητική υποδιαίρεση της χώρας που αποτελεί και τον πρώτο βαθμό αυτοδιοίκησης

δίαιτα ˈði.e.ta n
diaeta

δίγλωσσος ˈði.ɣlo.sos adj
bilinguis bilinguus

δίδαγμα ˈði.ðaɣ.ma n
disciplina

δίδυμος ˈði.ði.mos n
geminus

δίκαιο ˈði.ce.o n
iura

δίκαιος adj
iustus

δίκτυο n
reticulum

δίλημμα ˈði.li.ma n
dilemma

δίλοβος adj
bilobatus

δίνη ˈði.ni n
Charybdis

δίνω ˈði.no v
do dare

δίοδος n
diodus
η ενέργεια της διέλευσης μέσα από οριοθετημένο διάστημα, το πέρασμα
(ηλεκτρολογία) ηλεκτρονικό εξάρτημα που επιτρέπει την κίνηση του ρεύματος μόνο προς μία κατεύθυνση

δίπλα ˈði.pla n
juxta
διπλανός

δίπλωμα ˈði.plo.ma n
probatoria

δίπτερος adj
dipteros

δίσκος ˈði.skos n
discus

δίφθογγος ˈði.fθoŋ.ɡos n
diphthongus

δίχτυ ˈði.xti n
rete rēte

δίψα ˈði.psa n
sitis

δαίμονας ˈðe.mo.nas n
daemon

δαγκώνω ðaŋˈɡo.no v
mordeo

δακτυλιοειδής adj
ānulāris

δακτύλιος n
ānulus

δαμάλα n
iunix

δαμάσκηνο n
prunum prūnum

δανδής n
formaster

δανείζω ðaˈni.zo v
commodō

δανειστής ða.niˈstis n
crēditor

δανικός adj
Danicus

δαντέλα ðanˈde.la n
reticulum

δασεία n
dasīa

δασκάλα n
magistra

δασμός ðaˈzmos n
telōnium

δασομυωξός n
glis

δαφνοκερασιά n
laurocerasus

δαφνόφυλλο n
laurus

δαφνώνας n
lauretum

δαχτυλίδι ða.xtiˈli.ði n
anulus circulus

δείγμα ˈðiɣ.ma n
exemplum

δείκτης ˈði.ktis n
digitus secundus

δείπνο ˈði.pno n
cena

δεδομένα n
data

δειλία ðiˈli.a n
īgnāvia

δειλός adj
ignavus
που δεν έχει θάρρος, που δεν τολμά να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο
που του λείπει η αποφασιστικότητα, που διστάζει ή που ντρέπεται

δεινόσαυρος ðiˈno.sa.vɾos n
dinosaurus

δεισιδαιμονία ði.si.ðe.moˈni.a n
superstitio

δεκάγωνο n
decagōnum

δεκάπρωτοι n
decemprimi decemviri

δεκαέξι n
sedecim

δεκαεννιά n
undeviginti novemdecim novendecim

δεκαεξαδικός adj
sedecimalis

δεκαετία ðe.ka.eˈti.a n
decas

δεκαεφτά n
septendecim

δεκαοχτώ n
duodeviginti octodecim

δεκαπέντε n
quindecim

δεκαπενθήμερο ðe.ka.penˈθi.me.ɾo n
quindenarius

δεκατέσσερα n
quattuordecim

δεκατρία n
tredecim

δεκατρείς adj
tredecim

δεκατόμετρο n
decimetrus

δελφίνι n
delphinus

δεμάτι ðeˈma.ti n
garba

δεν ðen
non

δενδρογαλιά n
hierophis gemonensis

δενδροχρονολόγηση ðen.ðro.xro.noˈlo.ʝi.si n
dendrochronologia

δεντρολίβανο ðen.dro.ˈli.va.no n
Rosmarinus

δεξαμενή n
lacus

δεξιά ðe.ksiˈa n
dextra
(λόγιο) το δεξί χέρι

δεξιός ðe.ksiˈos ðeˈksços adj
dexter

δεοντολογία n
ethica

δερματίτιδα n
dermatitis

δερματολόγος n
dermatologista

δεσμοφύλακας n
carcerārius

δεσποτισμός ðe.spo.tiˈzmos n
despotismus

δεσπόζω ðeˈspo.zo v
dominor

δεσπότης ðeˈspo.tis n
tyrannus

δευτερόλεπτο ðe.fteˈɾo.le.pto n
secundum

δεύτερος ˈðe.fte.ɾos
secundus

δηκτικός ði.ktiˈkos adj
dicax

δηλ.
h. e.

δηλαδή ði.laˈði
vidēlicet

δηλητήριο ði.liˈti.ɾi.o n
venenum toxicum

δηλητηριάζω v
venēnō

δηλητηριώδης adj
toxicus

δηλώνω ðiˈlo.no v
dico

δημήτριο n
cerium

δημαρχείο n
curia

δημητριακά n
frūmentum

δημιουργία ði.mi.uɾˈʝi.a n
creatio

δημιουργικός ði.mi.uɾ.ʝiˈkos adj
ingeniosus

δημιουργισμός n
creationismus

δημιουργός n
conditor

δημιουργώ ði.mi.uɾˈɣo v
creare

δημιούργημα ði.miˈuɾ.ʝi.ma n
opus

δημοκρατία ði.mo.kɾaˈti.a n
democratia
(πολιτική) πολιτικό σύστημα όπου ο λαός έχει την εξουσία άμεσα ή έμμεσα
respublica res publica
κράτος με αυτό το πολιτικό σύστημα

δημοπράτης n
praecō

δημοπρασία ði.mo.pɾaˈsi.a n
subhastatio

δημοσιεύω ði.mo.siˈe.vo v
annuntiare

δημοσιογράφος ði.mo.si.oˈɣɾa.fos n
diurnarius

δημοσιογραφία ði.mo.si.o.ɣɾaˈfi.a n
diurnalismus

δημοσιότητα ði.mo.siˈo.ti.ta n
publicum

δημοτικότητα ði.mo.tiˈko.ti.ta n
popularitas

δημοφιλής adj
favōrābilis

δημοψήφισμα ði.moˈpsi.fi.zma n
referendum

δημόσια υγεία ðiˈmo.si.a iˈʝi.a
salus publica

δημόσιος ðiˈmo.si.os adj
publicus

δημώδης ðiˈmo.ðis adj
vernacularis

διά ζώσης
cōram

διάβασμα n
lectio

διάβολος ˈðʝa.vo.los n
antitheus

διάγγελος n
internuntius

διάδοχος ˈði̯a.ðo.xos n
successor
ο επόμενος σε μια σειρά διαδοχής, αυτός που αναμένεται να διαδεχτεί ή έχει διαδεχτεί
(οικείο) ο πρωτότοκος γιος

διάδραση n
interaction

διάδρομος ˈðʝa.ðɾo.mos n
andron

διάκονος ˈði̯a.ko.nos n
diaconus

διάκριση n
distinctiō

διάλειμμα ˈðʝa.li.ma n
pausa

διάλεκτος ˈði̯a.le.ktos n
dialectus dialectos

διάλογος n
dialogus

διάμετρος ˈði̯a.me.tɾos n
diametrus

διάρκεια ˈði̯aɾ.ci.a n
tempestas

διάρρηξη n
compīlātiō

διάρροια n
diarrhoea

διάσειση ˈði̯a.si.si n
commotio cerebri

διάσημος ˈði̯a.si.mos adj
fāmōsus

διάσκεψη ˈði̯a.sce.psi n
conferentia

διάσταση n
dimensio

διάστημα ˈði̯a.sti.ma n
spatium
αόριστη ή συγκεκριμένη τοπική, χρονική ή τονική απόσταση
(μουσική) η διαφορά ανάμεσα σε δυο τονικά ύψη

διάσωση ˈði̯a.so.si n
ademptio

διάταγμα n
decretum

διάφορος ˈði̯a.fo.ɾos adj
varius

διάφραγμα ˈði̯a.fɾaɣ.ma n
praecordia
(ανατομία) λεπτή μεμβράνη που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά ή διαχωρίζει άλλα όργανα

διήγημα ðiˈi.ʝi.ma n
contus

διαίρει και βασίλευε
divide et impera

διαίρεση ðiˈe.ɾe.si n
divisio
ο χωρισμός σε κομμάτια, τμήματα
(αριθμητική) μία από τις τέσσερις βασικές πράξεις στην αριθμητική

διαβάζω ðʝaˈva.zo v
lego legere
μπορώ να κάνω ανάγνωση
κάνω ανάγνωση ενός κειμένου σιωπηρά

διαβήτης ðʝaˈvi.tis n
circinus
(γεωμετρία) όργανο που χρησιμοποιείται στη γεωμετρία για τη χάραξη κύκλων

διαβατήριο ði̯a.vaˈti.ɾi.o n
syngraphus

διαβολή ði̯a.voˈli n
calumnia

διαβόητος adj
infāmis

διαγράφω ði̯aˈɣɾa.fo v
dēleō
σβήνω ένα τμήμα κειμένου είτε τελείως είτε χαράζοντας πάνω του μια οριζόντια γραμμή, ένα Χ ή άλλο σύμβολο

διαγωνισμός ði̯a.ɣo.niˈzmos.ɣo.niˈzmos n
certāmen

διαγώνισμα n
inquisitio

διαδήλωση ði̯aˈði.lo.si n
demonstratio

διαδίκτυο ði̯aˈði.kti.o n
interrete internexus

διαδηλωτής n
reclāmitātor

διαδικτυακός ðʝa.ði.kti.aˈkos adj
interretialis

διαδοκίδα ði.a.ðoˈci.ða n
epistȳlium

διαδοχή ði̯a.ðoˈçi n
seriēs
η ενέργεια του διαδέχομαι
η ανάληψη αξιώματος ή θέσης που μέχρι πρότινος κατείχε κάποιος άλλος
η ακολούθηση κάποιου πράγματος, φαινομένου κ.λπ. από κάτι άλλο

διαδοχικός ði̯a.ðo.çiˈkos adj
successorius

διαζύγιο ðʝaˈzi.ʝi.o n
diffarreatio

διαθέσιμος adj
promptus

διαθήκη ði̯aˈθi.ci n
testamentum

διαιρετέος ði.e.ɾeˈte.os n
dividendum

διαιτητής ði̯e.tiˈtis n
disceptātor
(νομικός όρος) ο μεσολαβητής μεταξύ δύο διαδίκων για μια υπόθεσή τους
(κατ’ επέκταση, επάγγελμα) ο μεσολαβητής μεταξύ δύο αντιτιθέμενων μερών για μια υπόθεσή τους

διαιτολόγιο ði.e.toˈlo.ʝi.o n
diaeta

διακοίνωση n
nota

διακοπές n
cessātiō

διακορεύω ði̯a.koˈɾe.vo v
defloro

διακοσιοστός ði̯a.ko.si.oˈstos adj
ducentesima

διακοσμώ ði̯a.koˈzmo v
adōrnō

διακρίβωση ði.aˈkɾi.vo.si n
confirmatio

διακρίνω ði̯aˈkɾi.no v
dispecto

διακόρευση ði̯aˈko.ɾef.si n
defloratio

διακόσια ðʝaˈko.sça
ducenti

διαλέγω v
optare

διαλεκτική n
dialectica

διαλογισμός n
meditātiō

διαλυτικά n
diaeresis

διαμάντι ðʝaˈman.di n
adamas

διαμάχη n
dissensus

διαμέρισμα ði̯aˈme.ɾi.zma n
diaeta
σύνολο δωματίων ενός πολυώροφου κτηρίου, με λειτουργική ενότητα που αποτελούν μία κατοικία
regio
(γεωγραφία) μεγάλη γεωγραφική ενότητα, τμήμα μιας χώρας

διαμαρτυρόμενος n
Protestāns

διαμαρτύρομαι ðʝa.maɾˈti.ɾo.me v
reclāmō

διαμεσόγαμα n
diamesogama

διανέμω ði.aˈne.mo v
dividere

διανομέας n
dīvīsor

διανομή ði̯a.noˈmi n
distributio
dīvīsiō
(λογισμικό) distribution, distro: ομάδα διαφορετικών συνεργαζόμενων προγραμμάτων (λογισμικό) που παραδίδονται στον τελικό χρήστη σαν πακέτο, όπως ένα λειτουργικό σύστημα που συνοδεύεται από πληθώρα άλλων προγραμμάτων (επεξεργαστές κειμένου, φυλλομετρητές, κλπ)

διαπληκτισμός n
altercātiō

διαπραγματεύομαι ði̯a.pɾaɣ.maˈte.vo.me v
agō

διαρκώ ði̯aɾˈko/ /ðʝaɾˈko v
aeternō

διαρρέω ði̯aˈɾe.o v
pereo

διαρρήκτης ðʝaˈɾi.ktis n
effractor

διασημότητα n
celebritas

διασκέδαση ðʝaˈsce.ða.si n
oblectāmen

διασκορπίζω ði̯a.skoɾˈpi.zo v
dissipo

διασταύρωση ði.aˈsta.vɾo.si n
ambivium
η τομή ενός δρόμου με άλλον

διαστημόπλοιο ðʝa.stiˈmo.pli.o n
navis sideralis

διαστολή n
expānsiō

διασχίζω ði̯aˈsçi.zo v
trānseō

διατάζω v
imperō

διατάσσω v
imperō

διαταγή ði̯a.taˈʝi n
imperium

διατηρώ ði̯a.tiˈɾo v
habeo

διατρέχω v
ambulo

διατριβή n
detractatus

διατροφή ði̯a.tɾoˈfi n
nutritio
η ενέργεια του να διατρέφεις κάποιο άνθρωπο ή ζώο
το σύνολο ή ο συνδυασμός των τροφών που λαμβάνει κάποιος σε σταθερή βάση

διατρυπώ ði̯a.tɾiˈpo v
terebrō

διατυπώνω v
dico

διαυγής adj
clārus

διαφέρω ði̯aˈfe.ɾo v
differō

διαφήμιση ði̯aˈfi.mi.si n
prescriptio

διαφανής adj
limpidus

διαφεύγω v
defugio

διαφημίζω v
venditō

διαφθείρω ði̯aˈfθi.ɾo v
corrumpō

διαφθορά ði̯a.fθoˈɾa n
corruptio

διαφορά ði̯a.foˈɾa n
differentia
(βάσεις δεδομένων, στη σχεσιακή άλγεβρα) ειδική περίπτωση της θεωρίας συνόλων, όπου τα σύνολα είναι οι σχέσεις, οι οποίες περιέχουν ως στοιχεία πλειάδες

διαφορετικά adv
differenter

διαφορετικός adj
absimilis

διαφωνία n
dissensus

διαφωνώ v
dissentiō

διαχείριση ði̯aˈçi.ɾi.si n
administrātiō

διαχειρίζομαι ði̯a.çiˈɾi.zo.me v
moderor

διαχειρίστρια n
administratrix

διαχειριστής n
administrator

διαψεύδω v
abnego

διδάκτωρ n
clinicus

διδάσκω ðiˈða.sko v
addoceo

διδακτικός ði.ða.ktiˈkos adj
ars docendi

διδασκαλία n
catechesis

διείσδυση ðiˈiz.ði.si n
penetratio

διεθνής ði̯eˈθnis adj
internationalis

διεθνής κοινή ονομασία
denominatio communis internationalis

διεμφυλικός n
transgener

διεπαφή n
interfacies

διερεύνηση n
indagatio

διερμηνέας ði̯eɾ.miˈne.as n
interpres

διετία ði.eˈti.a n
biennium

διεφθαρμένος
corruptus

διεύθυνση n
domicilium
η περιοχή, η οδός και ο αριθμός που ορίζουν την τοποθεσία ενός κτηρίου

διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
inscriptio electronica

διηγούμαι v
narrare

διθυραμβικός ði.θi.ɾaɱ.viˈkos adj
dithyrambicus

δικάζω v
judico

δικέφαλος ðiˈce.fa.los adj
bicéphale

δικαίωμα ðiˈce.o.ma n
iūs

δικαιοδοσία n
diciō

δικαιολογία n
praetextum

δικαιολογώ v
iustifico

δικαιοσύνη ði.ce.oˈsi.ni n
iustitia

δικαστήριο n
considium

δικαστής ði.kaˈstis n
iudex

δικαστικός n
iūdiciālis
(επάγγελμα) που δικάζει (δικαστής, εισαγγελέας κ.λπ.)

δικηγόρος ði.ciˈɣo.ɾos n
advocatus causidicus

δικομανής n
lītigiōsus

δικράνι ðiˈkɾa.ni n
furca

δικτάτορας n
dictator

διοίκηση ðiˈi.ci.si n
administratio

διοικητής n
administrator

διοικώ ði.iˈko v
administro

διοξείδιο του άνθρακα
carbonii dioxidum

διορθώνω ði̯oɾˈθo.no v
corrigō

διπλάσιος adj
binus

διπλανός ði.plaˈnos n
proximus

διπλασιάζω ði.pla.siˈa.zo v
duplicō

διπλωμάτης ði.ploˈma.tis n
legatus

διπλός adj
duplex

διπλώνω ðiˈplo.no v
plicō

δις ˈðis
bis
σύντμηση της λέξης δισεκατομμύριο

δισεκατομμύριο ði.se.ka.toˈmi.ɾi.o n
deciens miliens centena milia milliardum

δισκοπότηρο n
calix

διστάζω ðiˈsta.zo v
dubito

δισταγμός n
cunctātiō

διστακτικός adj
cunctans

διφορούμενος
ambiguus

διχτάκι n
retiaculum reticulum reticulus

διψάω ðiˈpsa.o v
sitire

διψασμένος
siccus

διότι ðiˈo.ti
cum

διώκω ðiˈo.ko v
persequi

διώνυμος adj
dionymus

διώρυγα n
canalis

δογματικός adj
doctrinalis

δοκάρι ðoˈka.ɾi n
trabs
λεπτό και μακρύ ξύλο, σκυρόδεμα ή μέταλλο που στηρίζει στέγες σπιτιών

δοκιμάζω v
perīclitor

δοκιμή ðo.ciˈmi n
experimentum

δολάριο ðoˈla.ɾi.o n
dollarium

δολοφονία n
assassinātiō

δολοφονικός adj
internecīvus

δολοφονώ v
occido

δολοφόνος ðo.loˈfo.nos n
assassīnus

δομέστικος ðoˈme.sti.kos n
domesticus

δοξάρι ðoˈksa.ɾi n
arcus

δοτική ðo.tiˈci n
dativus

δουκάτο n
ducātus
κράτος ή περιοχή που διοικείται από δούκα

δουλεία ðuˈli.a n
servitium

δουλειά ðuˈʎa n
negōtium

δουλεύω v
laboro

δουλικός ðu.liˈkos adj
humilis

δουλοπρέπεια ðu.loˈpɾe.pi.a n
obsequentia

δοχείο n
capsa

δούκας ˈðu.kas n
dux

δούκισσα n
ducissa

δούλος ˈðu.los n
servus

δούρειος ίππος
Equus Troianus

δράκαινα ˈðɾa.ce.na n
dracaena
θηλυκό του δράκος

δράκος n
draco

δράμα ˈðɾa.ma n
drama

δράπανο n
terebra

δράστης ˈðɾa.stis n
patrātor

δραπέτης ðɾaˈpe.tis n
fugitīvus

δραπετεύω v
aufugio

δραστηριότητα ðɾa.sti.ɾiˈo.ti.ta n
actiō

δραχμή n
drachma

δρεπάνι ðɾeˈpa.ni n
falx

δρομάκι n
angiportus

δρομέας ðɾoˈme.as n
cursor
(αθλητισμός) αθλητής που τρέχει σε αγώνα δρόμου

δροσερός ðɾo.seˈɾos adj
frigidus

δρουγγάριος n
drungarius

δρυΐδης ðɾiˈi.ðis n
druias

δρυμός ðɾiˈmos n
silva

δρυοκολάπτης n
picus

δρω v
agere

δρόμος ˈðɾo.mos n
via

δυναστεία n
dynastia

δυνατός ði.naˈtos adj
potens
με μεγάλη σωματική δύναμη
potens potis
ο εφικτός

δυσάρεστος ðiˈsa.ɾe.stos adj
illepidus

δυσαρεστημένος
inexplētus

δυσεντερία n
dysenteria

δυσκολία ði.skoˈli.a n
artum

δυσλεξία ðiz.leˈksi.a n
dyslexia

δυσπεψία n
cruditas

δυσπιστία n
incredulitas

δυσπρόσιο n
dysprosium

δυσπρόσιτος adj
inaccessus

δυστυχία ði.stiˈçi.a n
adversa

δυστυχισμένος
miser

δυστυχώς ði.stiˈxos adv
improsperē

δυστύχημα n
accidens

δυτικός adj
occidentalis

δωδέκατος
duodecimus

δωδεκαδάκτυλο n
duodenum

δωμάτιο ðoˈma.ti.o n
conclave

δωρεάν adv
grātīs

δωρητής n
benefactor

δωρικός ðo.ɾiˈkos adj
Dorica Doricus

δωροδοκία n
largitio

δόλιος ˈðo.li.os ˈðo.ʎos adj
perfidus
που ενεργεί με δόλο

δόλωμα ˈðo.lo.ma n
esca
ένα μικρό κομμάτι τροφής που τοποθετείται σε ένα αγκίστρι για ψάρεμα
(μεταφορικά) οποιοδήποτε μέσο χρησιμοποιείται για να δελεάσει και να εξαπατήσει ένα υποψήφιο θύμα

δόνηση ˈðo.ni.si n
vibrātiō

δόντι ˈðon.di n
dens dentis

δόξα ˈðo.ksa n
gloria

δόξα τω Θεώ ˈðo.ksa to‿θeˈo
Deo gratias

δόρυ ˈðo.ɾi n
hasta

δόση ˈðo.si n
dosis

δύναμη ˈði.na.mi n
vis potentia
(φυσική) το φυσικό διανυσματικό μέγεθος που προκαλεί αλλαγή της κινητικής κατάστασης ή παραμόρφωση ενός φυσικού σώματος

δύο ˈði.o
duo duae

δύση n
occidens occasus

δύσκολος ˈði.sko.los adj
difficilis

δύσοσμος adj
foetulentus

δύτης ˈði.tis n
ūrīnātor

δύω ˈði.o v
occidō

δώδεκα
duodecim

δώρο ˈðo.ɾo n
donum

είδος ˈi.ðos n
species
τα αντικείμενα που πωλούνται

είδωλο n
īdōlum

είκοσι ˈi.ko.si n
viginti

είκοσι ένα i.ko.siˈe.na
unus et viginti

είκοσι δύο
vigintiduo

είλωτας n
Hīlōta

είμαι ˈi.me v
sum esse
αξίζω, είμαι ικανός, ταιριάζω σε κάτι

είναι
ens
γ' ενικό οριστικής ενεστώτα του ρήματος είμαι

είσοδος n
introitus

είτε ˈi.te
alteruter

εβένινος eˈve.ni.nos adj
hebeneus

εβδομάδα e.vðoˈma.ða n
septimana hebdomas

εβδομήντα e.vðoˈmin.da n
septuaginta

εβδομηκοστός
septuāgēsimus

εβραϊκά n
lingua hebraica

εβραϊκός adj
hebraeus

εγγονή n
neptis

εγγονός eŋ.ɡoˈnos n
nepos

εγγράφω v
conscrībō
γράφω (με επίσημο τρόπο) κάποιον ή κάτι σε μια κατάσταση, κατάλογο ή σε κάποιο (λογιστικό) βιβλίο / έγγραφο

εγγόνι n
nepos

εγγύηση eŋˈɟi.i.si n
vadimōnium

εγείρω eˈʝi.ɾo v
levo
σηκώνω, προβάλλω
(μεταφορικά) προκαλώ, γεννώ σκέψη ή σκέψεις

εγκέφαλος eŋˈɟe.fa.los n
cerebellum cerebrum

εγκαινιάζω eŋ.ɟe.niˈa.zo v
auspicor

εγκαταλείπω v
deserere

εγκεφαλικό eŋ.ɟe.fa.liˈko n
apoplēxia

εγκληματίας eŋ.ɡli.maˈti.as n
scelestus

εγκληματικός adj
scelestus

εγκλιτικό n
encliticum

εγκράτεια eŋˈɡɾa.ti.a n
abstinentia

εγκρίνω eŋˈɡɾi.no v
approbare

εγκρατής adj
abstēmius

εγκυκλοπαίδεια eŋ.ɟi.kloˈpe.ði.a n
encyclopaedia

εγκυμοσύνη eŋ.ɟi.moˈsi.ni n
graviditas

εγκωμιάζω eŋ.ɡo.miˈa.zo v
laudo

εγώ eˈɣo
ego
(προσωπική αντωνυμία) εκφράζει το πρόσωπο το οποίο μιλά

εδάφιο eˈða.fi.o n
versiculus
μικρή παράγραφος κειμένου, ιδιαίτερα νομικού ή θρησκευτικού που διακρίνεται από τις άλλες με αρίθμηση αριθμού ή γράμματος του αλφάβητου

εδρεύω eˈðɾe.vo v
sedem habere

εδώ eˈðo adv
hic
(τοπικό επίρρημα) σε αυτό το μέρος, στο σημείο που βρίσκομαι ή για το οποίο γίνεται λόγος

εδώδιμος eˈðo.ði.mos adj
edulis

εθελοντής n
volo

εθελοντικός adj
automatus

εθνικισμός e.θni.ciˈzmos n
nationalismus
μια εθνοπολιτική ιδεολογία με κέντρο την ιδέα του έθνος που οδηγεί στην επιδίωξη συγκρότησης ανεξάρτητου κράτους

εθνικός e.θniˈkos adj
nātiōnālis

εθνικός ύμνος
carmen patrium

εθνογραφία e.θno.ɣɾaˈfi.a n
ethnographia

εθνοκεντρισμός n
ethnocentrismus

εθνόσημο eˈθno.si.mo n
insigne

ειδάλλως adv
aliter

ειδικά adv
apprime

ειδικός i.ðiˈkos adj
eximius

ειδοί iˈði n
idus

ειδωλολατρία i.ðo.lo.laˈtɾi.a n
īdōlolatrīa

εικάζω iˈka.zo v
coniectō

εικασία n
coniectūra

εικονική πραγματικότητα i.ko.niˈci pɾaɣ.ma.tiˈko.ti.ta
realitas virtualis

εικονικός i.ko.niˈkos adj
virtualis

εικοστός
vicesimus

εικόνα iˈko.na n
imago
(μεταφορικά) γενική, λιτή, αλλά ουσιαστική και πιστή αναπαράσταση ή η εμφάνιση μιας κατάστασης

εικόνισμα n
icon

ειλικρίνεια i.liˈkɾi.ni.a n
sinceritas

ειλικρινά adv
sincērē

ειλικρινής i.li.kɾiˈnis adj
sincērus

ειρήνη iˈɾi.ni n
pax

ειρηνιστής n
imbellis

ειρηνοποιός i.ɾi.no.piˈos adj
pacificator

ειρωνεία i.ɾoˈni.a n
ironia

ειρωνικός i.ɾo.niˈci i.ɾo.niˈko i.ɾo.niˈkos adj
ironicus

εις άτοπον απαγωγή
reductio ad absurdum

εις το επανιδείν
vale

εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος is to ˈo.no.ma tu paˈtɾos ce tu iˈu ce tu aˈʝi.u ˈpnev.ma.tos
in nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti
(χριστιανισμός) στο όνομα του πατέρα, του υιού και του αγίου πνεύματος (φράση με την οποία οι χριστιανοί αναφέρονται στην Αγία Τριάδα)

εισάγω v
advectō
(οικονομία) κάνω εισαγωγή, φέρνω προϊόντα από ξένες χώρες
annuntiare
(γραμματική) (για μέρη του λόγου) ξεκινάω μια πρόταση

εισαγωγή i.sa.ɣoˈʝi n
inductiō

εισαγωγικά n
signum citationis

εισβάλλω iˈzva.lo v
incursō

εισβολή n
incursiō

εισπνέω isˈpne.o v
inhālō

εισφορά n
stips

εισόδημα iˈso.ði.ma n
fructus

εκ μέρους
prō

εκ των υστέρων
a posteriori

εκ των ων ουκ άνευ ek‿ton‿ˈon ˈuk ˈanef
sine qua non

εκατομμύριο e.ka.toˈmi.ɾi.o n
decies centena milia deciens centena milia

εκατονταρχία n
centuria

εκατοστόγραμμο e.ka.toˈsto.ɣɾa.mo n
centigramma

εκατοστός
centēsimus

εκατό n
centum
ο αριθμός τηλεφώνου της υπηρεσίας άμεσης δράσης της Ελληνικής Αστυνομίας

εκατόμβη n
hecatombe

εκατόνταρχος e.kaˈton.daɾ.xos n
centurio

εκβιασμός ek.vi.aˈzmos n
repetundae

εκβολή ek.voˈli n
aestuārium

εκδήλωση n
manifēstātiō

εκδίδω v
prōdō

εκδίκηση ekˈði.ci.si n
ultio

εκδικήτρια n
ultrix

εκδικητής ek.ði.ciˈtis n
ultor
αυτός που εκδικείται, που παίρνει εκδίκηση για μια άδικη πράξη

εκδικούμαι ek.ðiˈku.me v
ulcisci

εκδότρια n
editrix

εκεί adv
ibi illic

εκεχειρία n
guerra recrēdūta

εκθέτω ekˈθe.to v
discooperio

εκθειάζω ek.θiˈa.zo v
extollō

εκθετικός adj
expōnentiālis

εκθηλύνω v
effemino

εκκίνηση n
initium

εκκενώνω e.ceˈno.no v
ēvacuō

εκκλησία e.kliˈsi.a n
ecclesia

εκκλησιαστικά λατινικά
lingua Latina Ecclesiastica

εκκλησιαστικός n
ecclēsiasticus

εκκρεμές e.kɾeˈmes n
pendulum

εκλέγω eˈkle.ɣo v
dīligō

εκλαμψία ek.lamˈpsi.a n
eclampsia

εκλεκτικός e.kle.ktiˈkos adj
eclecticus

εκλεπτυσμένος
cultus

εκλιπαρώ e.kli.paˈɾo v
adōrō

εκλιπών e.kliˈpon
dēfūncta

εκλογικός adj
comitiālis

εκμηδενίζω ek.mi.ðeˈni.zo v
annihilō

εκπαίδευση ekˈpe.ðef.si n
cultus

εκπαραθύρωση ek.pa.ɾaˈθi.ɾo.si n
defenestratio

εκπληκτικός adj
mirabilis
που προκαλεί έκπληξη, που ξαφνιάζει

εκπνέω v
exhālō

εκπορνεύω ek.poɾˈne.vo v
prōstituō

εκπρόσωπος ekˈpɾo.so.pos n
repraesentātīva

εκσκαφή ek.skaˈfi n
excavatio

εκσπερμάτιση n
patrātiō

εκσπερματίζω v
ēiaculor

εκτάριο eˈkta.ɾi.o n
hectarium

εκτέλεση eˈkte.le.si n
carnificīna
(πληροφορική) πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή σε κατάσταση λειτουργίας

εκτελεστής n
carnifex

εκτελώ v
ad necum mittō
(πληροφορική) για πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή, όταν το θέτω σε κατάσταση λειτουργίας

εκτρέπω v
diverto

εκτυφλώνω v
caeco

εκτός eˈktos
extra
εξαιρουμένου +γενική, με εξαίρεση, εξαιρώντας, πέρα +από, πέραν +γενική
επιπλέον +από/+γενική, πέρα +από, πέραν +γενική

εκχύλισμα n
extractum

ελάττωμα eˈla.to.ma n
menda

ελάφι eˈla.fi n
cervus cerva

ελάχιστος eˈla.çi.stos adj
minimus

ελέγχω eˈleŋ.xo v
imperō

ελέκτορας eˈle.kto.ɾas n
elector

ελέφαντας n
elephantus elephas barrus

ελαιοπαραγωγός adj
olearius

ελαιόλαδο n
oleum

ελαφάκι e.laˈfa.ci n
hinnuleus

ελαφίνα e.laˈfi.na n
cerva

ελαφρόπετρα n
pūmex

ελαφρός e.laˈfɾos adj
levis

ελβετικός adj
helvēticus

ελεγκτής e.leŋˈktis n
moderātor

ελεημοσύνη e.le.i.moˈsi.ni n
eleemosyna

ελευθερία n
libertas

ελευθερώνω e.le.fθeˈɾo.no v
lībertō

ελεφαντουργός n
eborarius

ελεύθερος eˈle.fθe.ɾos adj
liber libera liberum
(χώρα ή λαός) που δε βρίσκεται υπό ξένη κατοχή ή τυραννικό καθεστώς

ελεύθερος χρόνος
ōtium

ελιά eˈʎa n
olea
(δέντρο) αιωνόβιο και αειθαλές δένδρο με στιλπνά ωοειδή φύλλα, στρεβλό (συνήθως) κορμό, με γκρίζο φλοιό και καρπό ωοειδούς σχήματος και πράσινο και σκληρό περικάρπιο, που, όταν ωριμάσει, μαυρίζει και μαλακώνει. Καλλιεργείται κυρίως στις μεσογειακές χώρες
olea oliva
(τρόφιμο) ο καρπός του ομώνυμου δέντρου, που γίνεται βρώσιμος με ποικίλες ειδικές επεξεργασίες και είναι η πηγή για το μαγειρικό λάδι
naevus
μελανόχρωμη κηλίδα του δέρματος που συνήθως εξέχει κι οφείλεται στην υπερβολική έκκριση μελανίνης

ελικόπτερο n
helicopterum

ελκυστικός adj
formosus
(μεταφορικά) που ελκύει, που θέλγει

ελλέβορος n
helleborus

ελληνικά e.li.niˈka n
Graeca Graece
η ελληνική γλώσσα σε όλες τις ιστορικές της περιόδους και όλες τις ποικιλίες (διαλέκτους και ιδιώματα)

ελληνικός e.li.niˈkos n
Graecus

ελλιπής e.liˈpis adj
inabsolutus

ελονοσία e.lo.noˈsi.a n
malaria

ελπίδα elˈpi.ða n
spes

ελπίζω elˈpi.zo v
spero

ελπιδοφόρος el.pi.ðoˈfo.ɾos adj
pollicitator

εμένα
me

εμίρης n
amiralis

εμβαδόν eɱ.vaˈðon n
area

εμβολίζω v
arietō

εμβολιασμός n
vaccinatio

εμβόλιο eɱˈvo.li.o n
vaccinum

εμείς eˈmis
nos

εμετικός adj
emeticus

εμετός n
vomitus

εμμηνόρροια e.miˈno.ɾi.a n
menstruatio

εμπειρία n
perītia

εμπιστεύομαι em.biˈste.vo.me v
fido

εμπιστοσύνη n
fides

εμπνέω emˈbne.o v
afflō

εμπορείο em.boˈɾi.o n
taberna

εμπορεύομαι v
negotiari

εμπρηστής n
incendiārius

εμπόδιο emˈbo.ði.o n
impedīmentum

εμπόρευμα emˈbo.ɾev.ma n
merx

εμπόριο emˈbo.ɾi.o n
commercium

εμφάνιση eɱˈfa.ni.si n
species

εμφανίζομαι v
appareo

εμφύλιος πόλεμος
bellum civile

εν οίνω αλήθεια en ˈi.no aˈli.θi.a en ˈi.no aˈli.θça
in vino veritas

ενάγων eˈna.ɣon n
actor

ενάρετος eˈna.ɾe.tos adj
virtuosus

ενέδρα eˈne.ðɾa n
insidiae

ενέργεια eˈneɾ.ʝi.a n
āctiō
η ανθρώπινη πράξη
energia
(φυσική) η θεμελιώδης ποσότητα που χαρακτηρίζει ένα σώμα ή χώρο που μπορεί να μεταβάλλει κάποιο άλλο σώμα ή να μεταβληθεί

ενέχυρο n
pignus

ενήλικος n
adulta

ενδέκατος
undecimus

ενδεής en.ðeˈis adj
egens

ενδεκάγωνο n
hendecagon

ενδιάμεση μνήμη
conditorium intermedium

ενδιαφέρων en.ði̯aˈfe.ɾon
oblectans

ενδο- en.ðo
intra-

ενδοκρινολόγος n
endocrinologista

ενδομυϊκός adj
intramuscularis

ενδοσκόπιο n
endoscopium

ενδοτάξη n
infraordo

ενενήντα
nonaginta

ενεργητική φωνή
genus activum

ενεργός e.neɾˈɣos adj
activus

ενεργώ e.neɾˈɣo v
agere

ενεστώτας n
praesens

ενεχυροδανειστής n
pignerātor

ενθάρρυνση n
exhortātiō

ενθαρρύνω v
accelerare

ενθουσιασμός en.θu.si.aˈzmos n
studium

ενιαχού e.ni.aˈxu adv
passim disperse

ενικός e.niˈkos n
singularis

ενισχύω v
corrōborō

εννιά eˈɲa
novem

εννιακόσια
nongenti

εννοώ e.noˈo v
indicō

ενοίκιο eˈni.ci.o n
merces
χρηματικό ποσό που πληρώνει κανείς για το δικαίωμα προσωρινής χρήσης ενός χώρου για κατοίκηση, εμπορικούς σκοπούς κλπ.

ενοθεϊσμός n
henotheismus

ενοχή e.noˈçi n
culpa
(και στον πληθυντικό) η κατάσταση κατά την οποία κάποιος μέμφεται τον εαυτό του για πράξη ή παράλειψή του - το συναίσθημα που συνοδεύει αυτήν την κατάσταση

ενοχλώ e.noˈxlo v
turbō

ενσταλάζω v
indō

ενταφιάζω en.da.fiˈa.zo v
humō

εντελέχεια n
perfectihabia

εντελής en.deˈlis adj
perfectum

εντολέας n
mandator

εντολή e.ndoˈli n
praeceptum
iussus
(πληροφορική) command: εντολή που δίδεται σε λειτουργικό σύστημα ή σε ένα πρόγραμμα ή γενικότερα σε ηλεκτρονικό υπολογιστή για να εκτελέσει κάποια λειτουργία

εντομοκτόνο n
insecticida

εντροπία n
entropia

εντός adv
in

ενυδρίδα e.niˈðɾi.ða n
lutra

ενωμένος
ūnītus

ενωτικό e.no.tiˈko n
virgula

ενότητα eˈno.ti.ta n
ūnitās

ενόχληση n
molestia

ενώνω eˈno.no v
aduno

εξ απαλών ονύχων
de tenero ungui

εξ όνυχος τον λέοντα
ex ungue leonem

εξάγωνο eˈksa.ɣo.no n
hexagonum

εξάνθημα eˈksan.θi.ma n
vitiligo

εξάντληση eˈksand.li.si n
dēfatīgātiō

εξάρθρωση n
lūxus
(ιατρική): η μετακίνηση οστού εκτός άρθρωσης, το βγάλσιμο της κεφαλής ενός οστού από την κοιλότητα στην οποία βρίσκεται συνήθως

εξάσκηση n
usus

εξέγερση eˈkse.ʝeɾ.si n
insurrectio

εξέδρα n
exstructum

εξέλιξη eˈkse.li.ksi n
ēvolūtiō vītae

εξέταση eˈkse.ta.si n
inquisitio

εξήγηση eˈksi.ʝi.si n
explanatio

εξήντα
sexaginta

εξίσωση eˈksi.so.si n
aequatio
(μαθηματικά) μαθηματική έκφραση με δύο ίσα σκέλη, τα οποία ενώνονται με το σημείο του ίσον (=)

εξαίρεση eˈkse.ɾe.si n
exceptio

εξαγιάζω v
consecro

εξαγνίζω v
purgare

εξαερισμός e.ksa.e.ɾiˈzmos n
ventilatio

εξαιρετικά adv
eximiē

εξαιρετικός adj
eximius

εξαιτίας e.kseˈti.as
ob

εξακόσια
sescenti

εξαντλώ e.ksandˈlo v
terō

εξαπατώ e.ksa.paˈto v
calvor

εξαρθρώνω v
luxō

εξαφάνιση n
abitus

εξαφανίζομαι v
abolescō

εξερευνώ e.kse.ɾevˈno v
speculor

εξετάστρια n
inquīsītor

εξεταστής n
inquīsītor

εξηγώ e.ksiˈɣo v
explicō

εξηκοστός
sexāgēsimus

εξκουβίτορας eks.kuˈvi.to.ɾas n
excubitor

εξομαλύνω e.kso.maˈli.no v
poliō
κάνω κάτι ομαλό, επίπεδο ή λείο

εξομολογώ e.kso.mo.loˈɣo v
confiteor

εξομολόγηση e.kso.moˈlo.ʝi.si n
cōnfessiō

εξοπλισμός n
armāmentum
(μεταφορικά) το σύνολο των αντικειμένων που είναι απαραίτητα σε κάτι

εξορία e.ksoˈɾi.a n
exsilium

εξορίζω e.ksoˈɾi.zo v
exsulo

εξορκίζω v
adiuro

εξορκισμός n
exorcismus

εξουσία e.ksuˈsi.a n
potestas

εξοφθαλμία e.kso.fθalˈmi.a n
exophthalmia

εξοχή n
rus
τοποθεσία έξω από τις κατοικημένες περιοχές

εξού adv
ergo

εξυψώνω v
extollō

εξωγήινος n
extrā terram

εξωτερικός e.kso.te.ɾiˈkos adj
exter

εξωτικός adj
peregrinus

εορταστικός adj
festivus

επ' αόριστον
ad Kalendas graecas

επάρκεια n
satietas

επέκταση eˈpe.kta.si n
expānsiō

επένδυση n
collocātiō
(οικονομία) η διάθεση χρηματικών ποσών ή άλλων περιουσιακών στοιχείων με σκοπό να δημιουργηθεί νέο κεφαλαίο

επέτειος eˈpe.ti.os n
natalis

επί λέξει epi‿ ˈleksi
verbātim ac litterātim

επί ποδός πολέμου e.pi‿poˈðos poˈle.mu
sur pedis belli

επί τούτω
ad hoc

επίγειος eˈpi.ʝi.os adj
terrestris

επίδεσμος n
fascia

επίδραση eˈpi.ðɾa.si n
influens

επίθεση eˈpi.θe.si n
aggressiō

επίθετο eˈpi.θe.to n
adiectivum adjectivum
(γραμματική) κλιτή λέξη που χαρακτηρίζει το ουσιαστικό, φανερώνοντας κάποια ποιότητα ή ιδιότητά του

επίθημα eˈpi.θi.ma n
suffixum

επίκεντρο eˈpi.cen.dɾo n
epicentrum

επίμονος adj
pervicax

επίπεδο eˈpi.pe.ðo n
gradus

επίπεδος eˈpi.pe.ðos adj
aequus

επίπληξη eˈpi.pli.ksi n
admonitus

επίπτωση n
repercussio

επίρρημα eˈpi.ɾi.ma n
adverbium

επίσημος eˈpi.si.mos adj
officialis

επίσης adv
quoque etiam

επίσκοπος eˈpi.sko.pos n
episcopus

επίφυση n
glandula pinealis

επαγρύπνηση e.paˈɣɾi.pni.si n
vigilantia

επαινώ e.peˈno v
laudo

επαληθεύω v
verifico

επανάληψη n
iterātiō

επανάσταση e.paˈna.sta.si n
revolutio res novae

επαναγοράζω v
redimō

επαναλαμβάνω e.pa.na.laɱˈva.no v
instaurō

επαναστάτης e.pa.naˈsta.tis n
rebellis

επανόρθωση n
clārigātiō

επαρκώς adv
affatim

επαρχία e.paɾˈçi.a n
provincia

επαφή e.paˈfi n
contactus

επείγον n
exigentia

επείγων eˈpi.ɣon
instans

επειδή
cum quia quod quoniam

επεισόδιο e.piˈso.ði.o n
episodium

επεξεργαστής κειμένου
programma editorium

επευφημώ v
acclamare

επηρεάζω e.pi.ɾeˈa.zo v
afficio

επιβεβαιώνω v
confirmō

επιβιώνω v
reliquus sum

επιγονάτιο e.pi.ɣoˈna.ti.o n
epigonatium

επιγονατίδα e.pi.ɣo.naˈti.ða n
patella
(ανατομία) οστό τριγωνικού σχήματος και μικρού μεγέθους που βρίσκεται στο γόνατο

επιδέξιος e.piˈðe.ksi.os adj
perītus

επιδείνωση n
deperitiō

επιδερμίδα n
epidermis

επιδημία e.pi.ðiˈmi.a n
luēs

επιδημιολογία n
epidemiologia

επιδιδυμίδα n
epididymis

επιδιορθώνω e.pi.ði̯oɾˈθo.no v
reficiō

επιείκεια e.piˈi.ci.a n
clēmentia

επιζώ e.piˈzo v
reliquus sum

επιζών e.piˈzon
superstes

επιθήλιο n
epithelium

επιθετικός e.pi.θe.tiˈkos adj
aggressivus
που έχει σχέση με την επίθεση
adiectivalis
(γραμματική) που συσχετίζεται με το επίθετο

επιθεωρήτρια n
inspectrix

επιθυμία e.pi.θiˈmi.a n
cupiditas

επιθυμητός adj
optābilis

επιθυμώ v
cupiō

επικίνδυνος e.piˈcin.ði.nos adj
periculosus

επικαλούμαι e.pi.kaˈlu.me v
advocare

επικαρπία e.pi.kaɾˈpi.a n
ususfructus

επικοινωνία e.pi.ci.noˈni.a n
communicatio

επικολλώ v
agglūtinō
(πληροφορική) βάζω τα δεδομένα που υπάρχουν στο πρόχειρο μέσα στο τρέχον αντικείμενο ή πρόγραμμα

επικοντισμός n
saltus perticarius

επιλέγω e.piˈle.ɣo v
opto

επιληψία e.pi.liˈpsi.a n
epilēpsia

επιλογή e.pi.loˈʝi n
delectus

επιμέλεια e.piˈme.li.a n
cura
η φροντίδα και το ενδιαφέρον για κάτι
(νομικός όρος) η ανάληψη της ευθύνης και η φροντίδα προς κάποιο πρόσωπο που δεν μπορεί να φροντίζει μόνο του τον εαυτό του

επιμένω e.piˈme.no v
efflāgitō

επιμίσθιο n
dōnātīvum

επιμελής e.pi.meˈlis adj
diligens

επιμονή e.pi.moˈni n
patientia

επιπλέον adv
amplius

επιπόλαιος e.piˈpo.le.os adj
frīvolus

επιρροή e.pi.ɾoˈi n
auctōritās

επισκέπτης n
adventor

επισκέπτομαι e.piˈsce.pto.me v
visere

επισκευάζω v
reficiō

επισκόπηση n
breviārium

επισπεύδω e.piˈspe.vðo v
expedio

επιστήμη e.piˈsti.mi n
scientia

επιστήμονας e.piˈsti.mo.nas n
vir doctus

επιστημονική φαντασία
scientia ficticia

επιστολή e.pi.stoˈli n
epistula epistola
γραπτό μήνυμα που αποστέλλεται μέσω ταχυδρομείου μέσα σε φάκελο

επιστρέφω e.piˈstɾe.fo v
reddō
γυρίζω πίσω, έρχομαι πάλι στον τόπο από τον οποίο είχα φύγει κάποτε
γυρίζω πίσω, δίνω σε κάποιον κάτι που μου είχε δώσει

επιστροφή e.pi.stɾoˈfi n
fructus

επιστύλιο n
epistȳlium

επισυνάπτω e.pi.siˈna.pto v
adiciō

επισφαλής adj
precarius

επιτάχυνση n
acceleratio

επιτέλους e.piˈte.lus
dēmum
επιφωνηματική έκφραση, για να δηλωθεί

επιτίθεμαι v
adoriri

επιτακτικός adj
necessum

επιταχύνω e.pi.taˈçi.no v
accelerare

επιτευκτός adj
impetrābilis

επιτρέπω v
concedere

επιτυχία e.pi.tiˈçi.a n
successus

επιτυχών
prosper

επιφάνεια e.piˈfa.ni.a n
superficiēs

επιφυλακτικός adj
cautus

επιφώνημα n
interiectiō

επιχείρημα e.piˈçi.ɾi.ma n
argumentum

επιχειρηματίας e.pi.çi.ɾi.maˈti.as n
negotians

επομένη e.poˈme.ni n
postera die

επομένως
igitur

εποχή e.poˈçi n
hora
υποδιαίρεση του έτους (για τις εύκρατες περιοχές: άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας)
aetas
υποδιαίρεση του ιστορικού χρόνου, μεγάλη ή μικρότερη ιστορική περίοδος

επτά θανάσιμα αμαρτήματα eˈpta θaˈna.si.ma a.maɾˈti.ma.ta
septem peccata capitalia septem peccata mortalia

επτακόσια
septingenti

επωδή e.poˈði n
carmen

επωδός e.poˈðos n
epodos

επόμενος eˈpo.me.nos
sequens

επώνυμο eˈpo.ni.mo n
cōgnōmen

εραστής e.ɾaˈstis n
amator

εργάζομαι eɾˈɣa.zo.me v
laborare

εργάτης eɾˈɣa.tis n
operarius

εργένης eɾˈʝe.nis n
baccalaureus

εργαλείο eɾ.ɣaˈli.o n
instrumentum

εργασία n
labor
pensum
(πληροφορική) process: ο όρος εργασία χρησιμοποιείται μερικές φορές αντί του διεργασία

εργαστήριο eɾ.ɣaˈsti.ɾi.o n
fabrica

εργολάβος eɾ.ɣoˈla.vos n
redemptor
(επάγγελμα) πρόσωπο που συμβάλλεται µε τον κύριο του έργου και αναλαμβάνει την εκτέλεση ολόκληρου του έργου ή τμήματός του, ανεξάρτητα από την ιδιότητα µε την οποία φέρεται ασφαλισμένος σε ασφαλιστικό οργανισμό.
στα δηµόσια έργα ο ανάδοχος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 3 του ν.1418/84 ([Π.Δ. 305/96]).
(γλυκό) γλύκισμα με αμύγδαλα
(παρωχημένο) εραστής

εργοστάσιο eɾ.ɣoˈsta.si.o n
fabrica

ερείπιο eˈɾi.pi.o n
ruīna

ερεθισμός n
molestia

ερευνώ e.ɾevˈno v
aspicio

ερημίτης e.ɾiˈmi.tis n
inclūsus

ερημιά e.ɾiˈmɲa n
dēsertum

ερημονήσι n
insula deserta

ερημόφιδο n
eryx jaculus

ερμίνα eɾˈmi.na n
Mustela erminea
(θηλαστικό ζώο) μικρό σαρκοφάγο θηλαστικό

ερμηνευτική n
hermeneutica

ερμηνεύω v
interpretor

ερπετολογία n
herpetologia

ερπετό eɾ.pe'to n
reptilia reptile

ερυθρά n
rubella

ερυσίπελας n
serpēdo

ερωδιός e.ɾo.ðiˈos n
ardea

ερωμένη n
amāns

ερωτεύομαι e.ɾoˈte.vo.me v
amorem ardeo

ερωτοδουλειά n
amōrēs

ερύθημα eˈɾi.θi.ma n
erythema

ερώτηση n
quaestio

εσείς
vos

εσθονικός adj
Estonicus

εσκεμμένος e.sceˈme.nos
ultrōneus

εσπεράντο e.speˈɾan.do n
Esperantica

εστιατόριο n
caupona

εσφαλμένος
erroneus

εσχατολογικός adj
eschatologicus

εσωτερικό n
interior

εσωτερικός e.so.te.ɾiˈkos adj
internus

εσύ eˈsi
tu

ετήσιος adj
annuus

εταιρεία e.teˈɾi.a n
societas

ετικέτα e.tiˈce.ta n
pittacium

ετοιμοθάνατος adj
moribundus

ετυμηγορία e.ti.mi.ɣoˈɾi.a n
crīmen

ετυμολογία e.ti.mo.loˈʝi.a n
etymologia

ευάλωτος eˈva.lo.ti eˈva.lo.to eˈva.lo.tos adj
forābilis

ευέλικτος eˈve.li.ktow adj
flexibilis

ευέξαπτος adj
īrācundus

ευαγγέλιο e.vaŋˈɟe.li.o n
evangelium

ευγένεια eˈvʝe.ni.a n
cōmitās
η ιδιότητα του ευγενικού

ευγενικός e.vʝe.niˈkos adj
cōmis

ευγνωμονώ ev.ɣno.moˈno v
gratias ago

ευγνωμοσύνη ev.ɣno.moˈsi.ni n
gratia

ευγονική e.vɣo.niˈci n
eugenica

ευελιξία e.ve.liˈksi.a n
flexibilitās

ευεργεσία n
beneficium

ευεργετώ e.veɾ.ʝeˈto v
beneficio

ευημερία e.vi.meˈɾi.a n
prosperitas

ευθανασία e.fθa.naˈsi.a n
euthanasia

ευθύνη eˈfθi.ni n
auctoritas

ευκάλυπτος efˈka.li.ptos n
eucalyptus

ευκίνητος efˈci.ni.tos adj
agilis

ευκαιρία n
opportunitas

ευκινησία n
agilitās

ευκολία ef.koˈli.a n
commodum

ευλογημένος
beatus

ευλογοφανής adj
probābilis

ευλογώ v
benedīcō

ευνοϊκός ev.no.iˈkos adj
dexter

ευνούχος evˈnu.xos n
eunuchus

ευνοώ ev.noˈo v
addīcō
δείχνω ιδιαίτερη προτίμηση και προσοχή σε κάποιον· δείχνω εύνοια· είμαι ευνοϊκός απέναντι σε κάποιον

ευπροσηγορία ef.pɾo.si.ɣoˈɾi.a n
facilitas

ευπρόσδεκτος adj
acceptus

ευρηματικότητα n
ingeniositas

ευρωπαϊκός e.vɾo.pa.iˈkos adj
Europaeus

ευρύς adj
latus

ευρύχωρος adj
capax

ευρώ eˈvɾo n
euro

ευρώπιο n
europium

ευσέβεια efˈse.vi.a n
pietas

ευσεβής ef.seˈvis adj
pius

ευσπλαχνία n
misericordia

ευσταθής adj
firmus stabilis

ευσυνείδητος ef.siˈni.ði.tos adj
pius
που φέρεται σωστά και έντιμα, σύμφωνα με τη συνείδησή του

ευτυχία e.ftiˈçi.a n
felicitas

ευτυχισμένος
felix

ευφημισμός e.fi.miˈzmos n
euphemismus

ευφράδεια n
fācundia

ευφραδής adj
argūtus

ευχάριστος eˈfxa.ɾi.stos adj
acceptabilis

ευχή efˈçi n
desiderium

ευχαρίστηση ef.xaˈɾi.sti.si n
delectamentum

ευχαριστώ ef.xa.ɾiˈsto v
gratias agere gratias
δείχνω σε κάποιον ότι τον ευγνωμονώ για κάτι που μου έκανε ή που μου έδωσε
gratias gratias ago
κάνω κάποιον να νιώσει όμορφα, ικανοποιώ κάποιον

ευχολόγιο n
primerum

ευωδιαστός adj
hālāns

εφήβαιο n
pubes

εφίδρωση n
sudor

εφεξής e.feˈksis adv
amodo
(χρονικό επίρρημα) από εδώ και πέρα, στο εξής

εφευρίσκω e.feˈvɾi.sko v
inveniō

εφεύρημα n
inventio

εφηβεία e.fiˈvi.a n
adolescentia

εφημερίδα e.fi.meˈɾi.ða n
acta diurna acta

εφιάλτης e.fiˈal.tis n
incubus

εφικτός adj
impetrābilis

εφτά eˈfta
septem

εφόσον
tamdiū quam

εχθρικός ex.θɾiˈkos adj
alienus

εχθρός exˈθɾos n
inimicus hostis

εχινοκοκκίαση e.çi.no.koˈci.a.si n
echinococcoses

εχινόκοκκος e.çiˈno.ko.kos n
echinococcus

εύγευστος adj
saporosus

εύγλωττος adj
ēloquens

εύθραυστος ˈef.θɾaf.stos adj
fragilis

εύκαμπτος adj
flexibilis

εύκολα ˈef.ko.la adv
facile

εύκολος ˈef.ko.los adj
facilis

εύπιστος ˈef.pi.stos adj
crēdulus

εύπορος ˈef.po.ɾos adj
dīs

εύχομαι v
cupio

ζάρα n
rūga
πτυχή, τσαλάκωμα σε ασιδέρωτο ρούχο

ζάρι ˈza.ɾi n
alea

ζάχαρη ˈza.xa.ɾi n
saccharum

ζέβρα ˈze.vɾa n
equus zebra

ζέστη ˈze.sti n
calor

ζήλια ˈzi.ʎa n
invidia

ζήλος ˈzi.los n
studium

ζήτα n
zēta

ζήτω
io

ζαλάδα n
vertīgō

ζαμενής n
dolichophis jugularis
είδος (ανιοβόλου) φιδιού

ζαμπόν zamˈbon n
perna

ζαρκάδι zaɾˈka.ði n
caprea

ζαφείρι n
sapphirus

ζαφορά za.foˈɾa n
crocus

ζαχαροπλάστης n
crustularius

ζαχαρωτό za.xa.ɾoˈto n
bellāria

ζεία ˈzi.a n
triticum dicoccum

ζενίθ zeˈniθ n
cenit

ζεστός zeˈsti zeˈsto zeˈstos adj
calidus

ζευγάρι zeˈvɣa.ɾi n
par
συνδυασμός δύο στοιχείων που αποτελούν ένα σύνολο
δύο άνθρωποι που ενώνονται με τα δεσμά του γάμου ή συνδέονται ερωτικά

ζεύγμα n
adnexio annexio ligatio nexum zeugma

ζεύγος n
par

ζηλεύω ziˈle.vo v
invidia
διακατέχομαι από παροδικά ή μόνιμα συναισθήματα ζήλιας, κτητικότητας απέναντι στον ερωτικό μου σύντροφο

ζημιά ziˈmɲa n
noxia

ζητάω ziˈta.o v
quaerere

ζητιάνος ziˈtça.nos n
mendicus

ζητιανεύω zi.tçaˈne.vo v
mendīcor

ζητιανιά zi.tçaˈɲa n
mendicitas

ζιρκόνιο ziɾˈko.ni.o n
zirconium
(χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 40 και χημικό σύμβολο το Zr

ζιφιός n
ziphius

ζούγκλα ˈzuŋ.ɡla n
iungala

ζυγίζω ziˈʝi.zo v
expendō

ζυγαριά zi.ɣaɾˈʝa n
trutina

ζυγός ziˈɣos n
iugum

ζυγώτης ziˈɣo.tis n
zygota

ζυθοποιείο n
bracitorium

ζυμώνω v
depsō

ζω ˈzo v
vivere vivo

ζωή zoˈi n
vita

ζωγράφος zoˈɣɾa.fos n
pictor

ζωγραφίζω zo.ɣɾaˈfi.zo v
pingō

ζωγραφιά n
pictura

ζωγραφική n
pictura

ζωμός zoˈmos n
cremor

ζωντανός zon.daˈnos adj
vividus
που ζει, βρίσκεται στη ζωή, δεν είναι νεκρός

ζωογόνος adj
animabilis

ζωολογία zo.o.loˈʝi.a n
zoologia

ζωολογικός κήπος
vīvārium

ζωροαστρισμός n
Religio Zoroastrea

ζωτικός zo.tiˈkos adj
vītālis

ζύμη ˈzi.mi n
pasta

ζύμωση n
tumor

ζώδιο n
signum

ζώνη ˈzo.ni n
zona
οτιδήποτε μοιάζει με ζώνη ρούχου

ζώο ˈzo.o n
animal bestia

η ισχύς εν τη ενώσει i iˈsçis. en‿ti‿eˈno.si
virtus unita fortior

ηγέτης iˈʝe.tis n
caput

ηγουμένη n
abbātissa

ηθικό i.θiˈko n
animus

ηθολογία n
ēthologia

ηθοποιός i.θo.pi.ˈos n
actor

ηλίανθος iˈli.an.θos n
heliotropium

ηλεκτρική σκούπα
pulveris hauritorium

ηλεκτρικό ρεύμα
fluxus oneris electrici

ηλεκτρικό φορτίο
onus electricum

ηλεκτρικός i.le.ktɾiˈkos adj
electricus

ηλεκτρισμός i.lek.tɾiˈzmos n
ēlectricitās

ηλεκτρομαγνητισμός n
elecromagnetismus

ηλεκτρονική n
electronica

ηλεκτρονικό ταχυδρομείο i.lek.tɾo.niˈko ta.çi.ðɾoˈmi.o
cursus electronicus

ηλεκτρονικός adj
electronicus

ηλεκτρονικός υπολογιστής
computatrum

ηλεκτρόνιο i.leˈktɾo.ni.o n
electro

ηλεμήνυμα n
electrogramma litterae electronicae

ηλιακό ρολόι
sōlārium

ηλιακός i.li.aˈkos n
solaris

ηλικία i.liˈci.a n
aetas-atis aetas

ηλικιωμένος
magnaevus

ηλιοβασίλεμα n
crepusculum

ηλιοστάσιο i.li.oˈsta.si.o n
solstitium

ηλιοτρόπιο i.ʎoˈtɾo.pi.o ή i.li.oˈtɾo.pi.o n
heliotropium

ηλιόλουστος iˈʎo.lu.stos adj
apricus

ημίγυμνος iˈmi.ʝi.mni iˈmi.ʝi.mno iˈmi.ʝi.mnos adj
sēminūdus

ημίθεος iˈmi.θe.os n
sēmideus

ημίφωνο iˈmi.fo.no n
semivocalis

ημεράδα n
placiditās

ημερήσιος adj
diurnus

ημεραλωπία n
hemeralopia

ημερολόγιο i.me.ɾoˈlo.ʝi.o n
calendarium

ημερομηνία i.me.ɾo.miˈni.a n
dies

ημι-
hemi-

ημικρανία n
hemicranium

ημικυκλικός adj
hemicyclius

ημικύκλιο n
hēmicyclium

ημισέληνος i.miˈse.li.nos n
semiluna

ημιστίχιο i.miˈsti.çi.o n
hemistichium

ημισφαίριο i.miˈsfe.ɾi.o n
hemisphaerium

ημιτόνιο n
semitonium

ημιόλιο n
sesquialtera

ηνιοχεία n
aurigatio

ηπατίτιδα n
hepatitis

ηρεμώ v
sēdō

ηρωίνη n
heroinum

ησυχία n
silentium

ηττώμαι v
āmittō

ηφαίστειο iˈfe.sti.o n
mons ignifer
(γεωλογία) άνοιγμα ή ρωγμή στο φλοιό της Γης ή άλλου πλανήτη, από όπου, συχνά, εκρέουν ή εκρήγνυνται ατμός και ρευστά πετρώματα στην επιφάνεια με την μορφή λάβας
(συνεκδοχικά) το βουνό ή ο λόφος που σχηματίζεται από στερεοποιημένα υλικά που έχουν αναβλύσει γύρω από το παραπάνω άνοιγμα ή ρήγμα
(μεταφορικά) τόπος ή κατάσταση με μεγάλες συγκρούσεις και πιέσεις
(μεταφορικά) άνθρωπος με εκρηκτικό ταμπεραμέντο και θερμή ερωτική συμπεριφορά

ηφαιστειολογία n
vulcanologia

ηχομιμητικός i.xo.mi.mi.tiˈkos adj
onomatopoeticus

ηχορύπανση i.xoˈɾi.pan.si n
sonitus pollutio

ηχώ n
imāgo vōcis
φυσικό φαινόμενο κατά το οποίο ένας ήχος αντανακλάται σε ένα εμπόδιο που απέχει περισσότερο από 17 μέτρα από την πηγή του και επιστρέφοντας ακούγεται διακριτά και συνήθως με πολλαπλές επαναλήψεις (σε αντίθεση με την αντήχηση η οποία δεν εμφανίζει διακριτές επαναλήψεις)

θάβω v
humō
τοποθετώ έναν νεκρό σε τάφο, ενταφιάζω

θάλασσα ˈθa.la.sa n
mare pontus

θάλλιο n
thallium

θάμνος ˈθa.mnos n
frutex

θάνατος ˈθa.na.tos n
mors exitium quietus

θάρρος ˈθa.ɾos n
cervix

θέα ˈθe.a n
adspectus

θέατρο ˈθe.a.tɾo n
theatrum

θέληση n
voluntas

θέλω v
velle volo

θέμα ˈθe.ma n
thema

θέση n
gradus

θέτω v
ponere

θήκη ˈθi.ci n
vagina

θήλυ n
fēmina

θήλωμα n
papillōma

θαλάσσιος θaˈla.si.os adj
maritimus

θαμμένος
sepultus

θαρραλέος θa.ɾaˈle.os adj
animosus

θαυμάζω θavˈma.zo v
admirari

θαυμάσιος adj
magnificus

θαυμασμός θav.maˈzmos n
admīrātiō

θαύμα n
miraculum

θεά θeˈa n
dea
θηλυκή θεότητα

θεία ˈθi.a n
amita matertera

θείο n
sulfur sulphur

θείος ˈθi.os n
patruus avunculus
(οικογένεια) ο αδελφός του πατέρα ή της μητέρας
(οικογένεια) ο εξάδελφος του πατέρα ή της μητέρας
(οικογένεια) ο αδελφός του παππού ή της γιαγιάς

θεατής θe.aˈtis n
spectator

θειάφι θiˈa.fi n
sulfur

θειικό οξύ
acidum sulphuricum

θεμέλιο θeˈme.li.o n
fundamentum

θεμελιωτής n
conditor

θεογεννήτρια n
Mater Dei

θεολογία θe.o.loˈʝi.a n
theologia

θεολόγος n
theologus

θεοποιώ v
deificō

θεοφάνεια n
theophania

θερίστρια n
mestrix

θεραπεία θe.ɾaˈpi.a n
therapīa

θεραπεύω v
curo

θερινή ώρα θe.ɾiˈni ˈo.ɾa
hora aestiva

θερινό ηλιοστάσιο
sōlstitium

θερινός θe.ɾiˈnos adj
aestivus aestivalis

θερμίδα n
caloria

θερμοδυναμική θeɾ.mo.ði.na.miˈci n
thermodynamica

θερμοκήπιο θeɾ.moˈci.pi.o n
caldarium

θερμοκρασία n
temperatura

θερμοπίδακας θeɾ.moˈpi.ða.kas n
fons calidae atque alte exsilientis aquae

θερμοπηγή n
fons

θερμόμετρο θeɾˈmo.me.tɾo n
thermometrum

θερμός θeɾˈmos adj
calidus

θερμότητα θeɾˈmo.ti.ta n
calor

θεσπίζω v
scisco

θεωρία θe.oˈɾi.a n
ars

θεωρητικός θe.o.ɾi.tiˈkos adj
doctrīnālis

θεϊκός θe.iˈkos adj
divus

θεϊσμός n
theismus

θεός θeˈos n
deus

θεότητα θeˈo.ti.ta n
deitas

θεώρημα θeˈo.ɾi.ma n
theōrēma

θηκάρι θiˈka.ɾi n
vāgīna

θηλάζω v
alō
(μεταβατικό) βάζω ένα βρέφος στο στήθος και του δίνω να πιει το μητρικό γάλα

θηλή n
papilla

θηλαστικά
mammalia

θηλαστικό n
mammalia

θηλιά n
laqueus

θηλυκός adj
femininus

θηλυπρεπής adj
feminatus

θηριοδαμαστής θi.ɾi.o.ða.maˈstis n
domitor

θηριοτροφείο θi.ɾi.o.tɾoˈfi.o n
vivarium

θησαυρίζω θi.saˈvɾi.zo v
thesaurizare

θησαυροφυλάκιο n
aerārium

θησαυρός θi.saˈvɾos n
thesaurus

θητεία θiˈti.a n
officium

θλίψη ˈθli.psi n
maeror

θλιβερός adj
tristis

θνητός θniˈtos n
mortālis

θολός θoˈlos adj
nebulosus

θορυβώδης θo.ɾiˈvo.ðis adj
sonābilis

θούλιο n
thulium

θράκα n
favilla

θράσος ˈθɾa.sos n
ferocia

θρήσκευμα n
religio

θρήσκος ˈθɾi.skos adj
religiōsus

θρίαμβος ˈθɾi.aɱ.vos n
triumphus

θραύσμα n
fragmen

θρησκεία θɾiˈsci.a n
religio

θρούμπι ˈθɾum.bi n
thymbra

θρυλικός θɾi.liˈci θɾi.liˈko θɾi.liˈkos adj
fabularis

θρόμβος ˈθɾoɱ.vos n
blatta

θρόνος ˈθɾo.nos n
thronus sedes

θρύλος ˈθɾi.los n
legenda fabula

θυμάμαι v
edisco

θυμάρι θiˈma.ɾi n
thymum

θυμίζω v
commoneō

θυμιατό θi.mɲaˈto n
tūribulum

θυμωμένος θi.moˈme.nos
īrātus

θυμός θiˈmos n
ira

θυσία n
sacrificium

θυσανοσωρείτης θi.sa.no.soˈɾi.tis n
cirrocumulus

θυσανόστρωμα θi.saˈno.stɾo.ma n
cirrostratus

θυσιάζω θi.siˈa.zo v
condono

θωπεύω θoˈpe.vo v
contrectō

θόλος ˈθo.los n
tholus

θόριο n
thorium

θόρυβος ˈθo.ɾi.vos n
clangor

θύελλα ˈθi.e.la n
tempestas

θύμα ˈθi.ma n
victima

θύμος ˈθi.mos n
thymus
(ανατομία) (θύμος αδένας) ενδοκρινής αδένας που υπάρχει στα βρέφη και στους εφήβους και μικραίνει ιδιαίτερα στους ενήλικες και στον οποίο ωριμάζουν τα Τ-λεμφοκύτταρα (Τ-κύτταρα), τα οποία έχουν σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα

θύρα n
ianua

θύρσος ˈθiɾ.sos n
thyrsus

θύσανος n
cirrus
(μετεωρολογία) το είδος νεφών, τα οποία έχουν λευκή και διάφανη όψη

θώρακας ˈθo.ɾa.kas n
thorax
(ανατομία) μέρος του σώματος: το ανώτερο μέρος του κορμού σπονδυλωτών ζώων, μεταξύ του λαιμού και της κοιλιάς, που προστατεύεται από τα πλευρά· στη θωρακική κοιλότητα περικλείονται οι πνεύμονες και η καρδιά
lōrīca
(οπλισμός) αμυντικό όπλο που προφύλασσε τον κορμό των πολεμιστών παλιών εποχών

ιέρεια iˈe.ɾi.a n
antistita

ιαπωνικά n
Lingua Iaponica

ιαπωνικός adj
Iaponicus

ιατρική n
medicina

ιβίσκος iˈvi.skos n
hibiscus hibiscum ebiscum

ιγμορίτιδα n
sinusitis

ιδέα iˈðe.a n
idea

ιδεολογία i.ðe.o.loˈʝi.a n
ideologia

ιδεολογικός i.ðe.o.lo.ʝiˈkos adj
ideologicus

ιδεολόγος i.ðe.oˈlo.ɣos n
ideologus

ιδιοκτήτης n
dominus

ιδιοκτησία i.ði.o.ktiˈsi.a n
dominium

ιδιοτελής adj
mercenarius

ιδιοφυΐα i.ði.o.fiˈi.a n
genius

ιδιωτικός adj
privatus

ιδιότητα i.ðiˈo.ti.ta n
proprietās
χαρακτηριστικό, γνώρισμα μιας κατηγορίας προσώπων ή πραγμάτων ή ενός μεμονωμένου ατόμου και κατάστασης

ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα iðˈu i‿ˈɾoðos iˈðu ce‿to‿ˈpiðima
hic Rhodus, hic salta

ιδρυτής i.ðɾiˈtis n
fundator

ιδρύω v
fundō

ιδρώνω iˈðɾo.no v
sudare

ιδρώτας iˈðɾo.tas n
sudor

ιεράρχης i.eˈɾaɾ.çis n
hierarcha

ιεραπόστολος n
missiōnārius

ιεραρχία n
hierarchia

ιερογραφικός adj
hierographicus

ιεροκήρυκας i.e.ɾoˈci.ɾi.kas n
praedicator

ιεροσυλία i.e.ɾo.siˈli.a n
sacrilegium

ιερό οστό n
sacrum

ιερός i.eˈɾos adj
sacrus sacer

ιερότητα n
sanctitās

ιθαγενής n
indigenus

ιθυφαλλικός adj
ithyphallica

ικανοποίηση i.ka.noˈpi.i.si n
fructus

ικανοποιημένος
satiātus

ικανοποιώ i.ka.no.piˈo v
satisfacio

ικανός i.kaˈni i.kaˈno i.kaˈnos adj
potens

ικανότητα n
habilitas

ικετεύω v
dēprecor

ιλαρά i.laˈɾa n
boa

ιλαροτραγωδία n
tragicocomoedia

ινδική κάνναβη n
Cannabis indica

ινδοευρωπαϊκός in.ðo.e.vɾo.pa.iˈkos adj
Indo-Europaeus

ινδονησιακός in.ðo.ni.si.aˈkos adj
indonesicus

ινδουισμός in.ðu.iˈzmos n
Hinduismus

ινσουλίνη in.suˈli.ni n
insulinum

ιουδαϊκός adj
Iudaeicus

ιουδαϊσμός i.u.ða.iˈzmos n
iudaismus

ιουλιανός adj
Iulianus

ιουστινιάνειος adj
Justinianeus

ιππέας n
eques

ιππασία i.paˈsi.a n
equitatio

ιππεύω v
equitare

ιππικό n
equitatus

ιπποκόμος i.poˈko.mos n
agāsō

ιπποπόταμος i.poˈpo.ta.mos n
hippopotamus

ιππόκαμπος n
hippocampus

ιππότης iˈpo.tis n
eques

ιπτάμενος δίσκος
patella volans

ιρίδιο iˈɾi.ði.o n
iridium

ιρανικός adj
iranicus

ισημερία n
aequinoctium

ισημερινός n
aequator

ισθμός n
isthmus

ισλαμοφοβία i.sla.mo.foˈvi.a n
islamophobia

ισοδύναμος i.soˈði.na.mos adj
aequivalens

ισορροπία i.so.ɾoˈpi.a n
aequabilĭtas

ισπανικά i.spa.niˈka n
castillana

ισπανικός adj
hispanicus

ιστίο n
velum

ιστιοπλοΐα i.sti.o.ploˈi.a n
velificatio

ιστιοφόρο n
navis velifera

ιστορία i.stoˈɾi.a n
historia

ιστορικός n
historicus

ιστοριογραφία n
historiographia

ιστοσελίδα i.sto.seˈli.ða n
pāgina interrētiālis

ιστοχώρος i.stoˈxo.ɾos n
situs interrētiālis

ιστός n
tela

ιστότοπος n
situs interretialis

ισχιαλγία n
ischias

ισχνός isˈxni isˈxno isˈxnos adj
macer

ισχυρίζομαι i.sçiˈɾi.zo.me v
praetentō

ισχυρός adj
imperiōsus

ισχύς iˈsçis n
potentia potestas
(φυσική, μονάδα μέτρησης) ο ρυθμός (παραγωγής, εκπομπής, μετάδοσης, απορρόφησης, κατανάλωσης) ενέργειας σε συνάρτηση με τον χρόνο

ισότητα n
aequalitas

ιταλικά n
italicum

ιταλικός adj
italicus italus

ιταμός i.taˈmos adj
effrons

ιταμώς adv
arroganter

ιτιά iˈtça n
salix

ιχθυολογία n
ichthyologia

ιχθυοπώλης i.χθi.oˈpo.lis n
bolonae

ιχθυοφάγος n
ichthyophagus

ιχθυόσαυρος i.xθiˈo.sa.vɾos n
ichthyosaurus

ιχνηλάτης n
vestigator

ιχώρ n
ichor

ιωβηλαίο i.o.viˈle.o n
iobeleus

ιός iˈos n
virus

ιώδιο iˈo.ði.o n
iodium

ιώτα ˈʝo.ta n
iota

κ.ά.
et al.

κ.α.
et alibi

κάβουρας ˈka.vu.ɾas n
cancer
(ζωολογία) καρκινοειδές μαλακόστρακο που ζει στη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια. Έχει φαρδύ πεπλατυσμένο σώμα με σκληρό περίβλημα και δέκα πόδια, από τα οποία τα δύο εμπρόσθια καταλήγουν σε δαγκάνες. Τα πόδια βρίσκονται γύρω από το σώμα, με αποτέλεσμα να κινείται μόνο πλάγια. Αλιεύεται για τη νόστιμη σάρκα του
(ναυτικός όρος) ειδικό άγκιστρο ασφάλισης (έχμασης) της καδένας της άγκυρας, φέρεται μόνιμα στο κατάστρωμα στην πλώρη των πλοίων

κάδμιο n
cadmium

κάθε
omnis

κάθετος ˈka.θe.tos adj
vertical
(γεωμετρία) χαρακτηρισμός ευθείας ή ευθύγραμμου τμήματος που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών με άλλη ευθεία ή ευθύγραμμο τμήμα

κάθισμα n
sedīle

κάθομαι ˈka.θo.me v
sedeo sedere

κάιζερ n
imperātor

κάκτος ˈka.ktos n
cactus

κάλεσμα ˈka.le.zma n
invītātiō

κάλιο ˈka.li.o n
kalium

κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει ˈka.ʎo ˈpen.de ce sto ˈçe.ɾi paˈɾa ˈðe.ka ce kaɾˈte.ɾi
est avis in dextra melior, quam quattuor extra

κάλος ˈka.los n
callum

κάλπη ˈkal.pi n
cista

κάλτσα ˈkal.t͡sa n
tībiāle

κάμβιο ˈkaɱ.vi.o n
cambium

κάμπια ˈkam.bʝa n
eruca

κάνιστρο ˈka.ni.stɾo n
canistellum
αβαθής και ευρύς κάλαθος πλεκτός από λυγαριά ή καλάμι κοινώς πανέρι

κάνω ˈka.no v
facio facere

κάνω την τρίχα τριχιά
nodum in scirpo quero

κάπα n
cappa

κάπαρη ˈka.pa.ɾi n
capparis

κάποιος
aliquid

κάποτε ˈka.po.te adv
aliquandō
κάποια στιγμή, κάποια χρονική περίοδο (στο παρελθόν ή στο μέλλον)
κάποιες φορές

κάπου adv
alicubi
(ποσοτικό ή χρονικό) περίπου

κάπως adv
aliquā

κάρβουνο ˈkaɾ.vu.no n
carbo
(γεωλογία) υλικό από άνθρακα, το οποίο παράγεται με αργή και ατελή καύση οργανικών ουσιών (κυρίως το ξύλο) και χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη

κάρδαμο n
Cardamine
(φυτό) φυτό, κηπευτικό τα φύλλα του οποίου χρησιμοποιούνται κυρίως σε σαλάτες

κάστανο ˈka.sta.no n
castanea

κάστορας ˈka.sto.ras n
castor

κάστρο ˈka.stɾo n
castellum castrum

κάταγμα ˈka.taɣ.ma n
fractūrā

κάτι ˈka.ti n
aliquid

κάτοικος ˈka.ti.kos n
incola cultor

κάτοπτρο ˈka.to.ptɾo n
speculum

κάτω ˈka.to
deorsum

κάψιμο ˈka.psi.mo n
cremo

κέδρινος adj
cedrinus

κέδρος ˈce.ðɾos n
cedrus

κέικ n
libum

κέλυφος n
putāmen

κέντημα ˈcen.di.ma n
acupictura
η ενέργεια του κεντάω (σε ύφασμα)

κέντρο ˈcen.dɾo n
centrum

κέρατο ˈce.ɾa.to n
cornu

κέρδος ˈceɾ.ðos n
faenus

κέρμα ˈceɾ.ma n
moneta
(νόμισμα) μεταλλικό νόμισμα (συνήθως μικρής αξίας)

κέτσαπ ˈce.t͡sap ˈce.t͡ʃap n
kečups

κέφαλος n
mugil

κέφι ˈce.fi n
delicia

κήλη ˈci.li n
hernia

κήνσορας cin.so.ɾas n
censor

κήπος ˈci.pos n
hortus

κήρυγμα ˈci.ɾiɣ.ma n
praedicatio

κήρυκας ˈci.ɾi.kas n
ceryx

κίκι n
ricinus communis

κίνδυνος ˈcin.ði.nos n
periculum

κίνημα ˈci.ni.ma n
mōtus

κίνηση ˈci.ni.si n
motus

κίνητρο ˈci.ni.tɾo n
incitāmentum
κάτι που δημιουργεί θετικό κλίμα ή παρέχει σε κάποιον θετικούς λόγους, για να κάνει μια ορισμένη ενέργεια

κίρρωση n
cirrhosis

κίσσα ˈki.sa n
Garrulus glandarius

κίστος ˈki.stos n
cisthos

κίτρινο ˈci.tɾi.no n
flavus

κίτρινος ˈci.tɾi.nos adj
flavus gilvus

κίχλη n
turdus

καίσιο n
caesium

καίτοι ˈce.ti
etsi

καίω v
aestuō

καβαλέτο n
vāra
(ζωγραφική) τρίποδο που χρησιμοποιεί ένας ζωγράφος ως βάση υποστήριξης ενός τελάρου που ζωγραφίζει

καγκελάριος kaŋ.ɟeˈla.ɾi.os n
cancellārius
τίτλος που συνοδεύει διάφορα αξιώματα, όπως του αρχηγού της κυβέρνησης (πρωθυπουργού στη Γερμανία και την Αυστρία ή του υπουργού Χρηματοοικονομικών στο Ηνωμένο Βασίλειο

καγκουρό kaŋ.ɡuˈɾo n
macropus

καζάνι n
cortīna

καζίνο kaˈzi.no n
āleātōrium

καθέδρα kaˈθe.ðɾa n
cathedra

καθήκον kaˈθi.kon n
officium

καθαρίζω v
mundo

καθαρτήριο n
purgatorium

καθαρτικό ka.θaɾ.tiˈko n
laxans

καθαρός ka.θaˈɾos adj
mundus

καθετήρας n
mēlōtris

καθηγήτρια n
profestrix

καθηγητής ka.θi.ʝiˈtis n
professor praeceptor
ο πανεπιστημιακός δάσκαλος, ιδιαίτερα αυτός με βαθμίδα ανώτερη του λέκτορα (επίκουρος, αναπληρωτής, ομότιμος κ.λπ.)
τίτλος γιατρών που απορρέει από την πανεπιστημιακή τους ιδιότητα, αποδίδεται όμως και σε διευθυντές κλινικών που μπορεί να μην έχουν πανεπιστημιακή θέση

καθηγητικός adj
professorius

καθημερινά ka.θi.me.ɾiˈna adv
quotīdiē

καθημερινή n
feria

καθημερινός ka.θi.me.ɾiˈnos adj
cōtīdiānus

καθολικός ka.θo.liˈkos adj
universalis
(εκκλησιαστικός όρος) σχετικός με τον καθολικισμό

καθρέφτης kaˈθɾe.ftis n
speculum

καθυστέρηση n
mora

καθόλου kaˈθo.lu adv
haudquāquam

και ce ˈce
ac atque et

και ούτω καθεξής adv
et cetera

καινούριος ceˈnuɾ.ʝos adj
novus

καιροφυλακτώ ce.ɾo.fi.laˈkto v
scrutari

καιρός ceˈɾos n
caelum tempestas
(μετεωρολογία) οι επικρατούσες μετεωρολογικές συνθήκες που αναφέρονται στην κατάσταση της ατμόσφαιρας, όπως περιγράφεται με τις βραχυπρόθεσμες εναλλαγές της θερμοκρασίας, της υγρασίας, της φωτεινότητας, της συννεφιάς, της έντασης των ανέμων, της ορατότητας κ.λπ.
tempus
η κατάλληλη στιγμή για να κάνει κάποιος κάτι

κακά n
cacare

κακαρίζω ka.kaˈɾi.zo v
glocido

κακαόδεντρο ka.kaˈo.ðen.dɾo n
cacao

κακομεταχειρίζομαι v
violō

κακοποίηση n
maletractatio

κακοποιώ ka.ko.piˈo v
violō

κακόβουλος kaˈko.vu.los adj
malevolens

κακός kaˈkos adj
malus

κακότροπος adj
ācriculus

κακώς kaˈkos adv
male

καλά kaˈla adv
bene

καλά Χριστούγεννα kaˈla xɾiˈstu.ʝe.na
Natale Hilare felix dies Nativitatis

καλάθι kaˈla.θi n
corbis

καλάμι kaˈla.mi n
canna
(φυτό) πολυετές υδροχαρές φυτό με ευλύγιστο κούφιο ξυλώδη βλαστό που φτάνει σε μεγάλο ύψος

καλέμι n
caelum

καλένδες n
Kalendae

καλέντουλα n
caltha

καλή όρεξη
bene sapiat

καλαθοποιός ka.la.θo.pi.ˈos n
vītor

καλαμάρι ka.laˈma.ɾi n
loligo
(μαλάκιο) Κεφαλόποδο μαλάκιο με μακρόστενο σώμα, τριγωνικά πτερύγια στην κάτω πλευρά του και δέκα πλοκάμια στο κεφάλι εκ των οποίων τα δύο είναι μεγαλύτερα από τα υπόλοιπα

καλαμιά ka.laˈmɲa n
stipula
(φυτό) κοινή ονομασία για πολλά πολυετή υδροχαρή φυτά
harundō
(γενικότερα) το στέλεχος των αγρωστωδών φυτών

καλαμπόκι ka.lamˈbo.ci n
frumentum

καλαπόδι ka.laˈpo.ði n
mustricula

καλειδοσκόπιο ka.li.ðoˈsko.pi.o n
calidoscopium

καλημέρα ka.liˈme.ɾa n
bonum diem

καληνύχτα ka.liˈni.xta n
bonam noctem

καλικάντζαρος ka.liˈkan.d͡za.ɾos n
cobalus

καλιφορνέζικος ka.li.foɾˈne.zi.kos adj
californicus

καλιφόρνιο ka.liˈfoɾ.ni.o n
californium

καλκάνι kalˈka.ni n
Psetta maxima Scophthalmus maximus rhοmbus
είδος ψαριού (Scophthalmus maximus (Χρειάζεται τεκμηρίωση…)) με πεπλατυσμένο ρομβοειδές σώμα και τριγωνικά πτερύγια

καλλιεργημένος ka.li.eɾ.ʝiˈme.nos
cultus

καλλιτέχνης ka.liˈte.xnis n
artifex

καλλιτέχνιδα n
artifex

καλλιτεχνικός adj
mūsīvus

καλλυντικό ka.lin.diˈko n
offūcia

καλλωπίζω ka.loˈpi.zo v
decoro

καλντέρα kalˈde.ɾa n
caldera

καλογρίτσα ka.loˈɣɾi.t͡sa n
Chromis chromis
(ψάρι) είδος ψαριού (Chromis chromis) του αλμυρού νερού

καλοθρεμμένος
laetus

καλοκαίρι ka.loˈce.ɾi n
aestas

καλοκαιρινός ka.lo.ce.ɾiˈnos adj
aestivus

καλοπιάνω ka.loˈpça.no v
lactō

καλοφαγάς ka.lo.faˈɣas n
liguritor

καλπονοθεία n
fraus electoralis

καλτσοδέτα kal.t͡soˈðe.ta n
genuālia

καλωσορίζω v
adventu festum ago

καλό δρόμο
bonum cursum

καλό ταξίδι
bonum cursum

καλόγερος kaˈlo.ʝe.ɾos n
monachus
(θρησκεία) μοναχός
Parus major
(κατ’ επέκταση) άνθρωπος που ζει απομονωμένος σαν μοναχός
(πτηνό) είδος πουλιού (Parus Major)

καλός kaˈlos adj
bonus

καλύβα kaˈli.va n
attegia

καλύπτω v
obruere

καλύτερα kaˈli.te.ɾa adv
melior

καλύτερος kaˈli.te.ɾos adj
melior

καλώ kaˈlo v
adhibeo

καλώς kaˈlos adv
bene

καμήλα n
camelus camela

καμίνι kaˈmi.ni n
fornax

καμηλοπάρδαλη ka.mi.loˈpaɾ.ða.li n
giraffa camelopardalis
(θηλαστικό ζώο) μηρυκαστικό θηλαστικό ζώο της Αφρικής. Είναι το ψηλότερο ζώο της γης με ύψος που φτάνει (στα ενήλικα άτομα) τα 5,5 μέτρα. Το σώμα της καλύπτεται από παχύ ωχροκίτρινο δέρμα και φέρει καφετιές κηλίδες. Το κεφάλι της είναι μικροσκοπικό σε σχέση με το μακρύ λαιμό της και καταλήγει σε δύο μικρά χόνδρινα κέρατα, που καλύπτονται από δέρμα

καμπάνα kamˈba.na kaˈba.na n
campana
ηχητικό όργανο που έχει σχήμα ανάποδου κόλουρου κώνου μέσα στον οποίο βρίσκεται ένα γλωσσίδι και συνήθως χρησιμεύει για σήμαντρο εκκλησίας ή σχολείου

καμπάνια n
expedītiō

καμπούρα n
gibber

καμπύλη kamˈbi.li n
anfractus

καμφορά n
camphora

κανάλι kaˈna.li n
fossa
μια ορισμένη περιοχή συχνοτήτων

κανάτα kaˈna.ta n
urceus

κανέλα kaˈne.la n
cinnamum

κανένας
nullus
ούτε ένας

κανίβαλος kaˈni.va.los n
anthrōpophagus

καναδικός ka.na.ðiˈkos adj
canadensis

καναπές ka.naˈpes n
lectus

καναρίνι n
canaria fringilla

κανθός kanˈθos n
canthus

κανονισμός ka.no.niˈzmos n
praescriptum

καντιανός adj
Cantianus

καντόνι n
pāgus

κανόνας kaˈno.nas n
lēx
(μουσική, χριστιανισμός) εκκλησιαστικός ύμνος που αποτελείται από εννέα ωδές, οι οποίες αντιστοιχούσαν αρχικά με τις εννέα ωδές της Βίβλου

κανόνι n
pyrobolus

καουτσούκ n
gumma

καπάκι kaˈpa.ci adv
operculum
(οικείο) αμέσως μετά, ακριβώς μετά (στο καπάκι)

καπέλο kaˈpe.lo n
petasus

καπίστρι n
capistrum

καπηλειό ka.piˈʎo n
taberna

καπιταλισμός n
capitalismus

καπιτουλάριο n
capitularium

καπνίζω kaˈpni.zo v
fumare
(για καύσιμη ύλη που καίγεται ή για το χώρο όπου καίγεται) βγάζω, αναδίδω καπνό
κρεμώ κρέας, ψάρι, τυρί ή άλλες τροφές πάνω από τον καπνό ξύλων που καίγονται με σκοπό τη συντήρησή τους
(συνήθως στην παθητική φωνή) κάνω κάτι να μαυρίσει, να μουντζουρωθεί από την καπνιά

καπνοδοχοκαθαριστής ka.pno.ðo.xo.ka.θa.ɾiˈstis n
caminarius

καπνός kaˈpnos n
fumus
(πληθυντικός: οι καπνοί) μείγμα από αέρια και στερεά σωματίδια άνθρακα, το οποίο είναι αποτέλεσμα της καύσης ενός σώματος. Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι η πυκνότητα, η αδιαφάνεια και η χαρακτηριστική οσμή
tabacum
(πληθυντικός: τα καπνά) (φυτό) (ετερογενές) μονοετές, ποώδες φυτό με μεγάλα ωοειδή φύλλα, τα οποία περιέχουν νικοτίνη και μετά από ξήρανση και κατεργασία χρησιμοποιούνται για την κατασκευή τσιγάρων, πούρων κ.λπ.

καπόνι n
chelidonichthys obscurus
(ψάρι) επίμηκες ψάρι με πλατύ και μεγάλο κεφάλι (Chelidonichthys obscurus: Χελιδωνιχθύς ο σκοτεινός)

καράβι kaˈɾa.vi n
navis

καράτε n
carate

καρέκλα kaˈɾe.kla n
cathedra sella sedes

καρακάξα ka.ɾaˈka.ksa n
pīca

καραμέλα ka.ɾaˈme.la n
bellāria
(γλυκό) μικρό στερό σκληρό γλύκισμα διαφόρων γεύσεων και αρωμάτων που λειώνει στο στόμα

καραμπίνα n
carabina

καραντίνα n
quarantanna

καρβέλι n
pānis

καρβονικό οξύ
acidum carboxylicum

καρβονικός adj
carboxylicum

καρδερίνα kaɾ.ðeˈɾi.na n
Carduelis carduelis

καρδιά kaɾˈðʝa n
cor
(ανατομία) μυώδες κοίλο όργανο που λειτουργεί ως αντλία για την κυκλοφορία του αίματος

καρδινάλιος n
cardinalis
(χριστιανισμός) κληρικός της Καθολικής Εκκλησίας σε ανώτατη βαθμίδα. Από το σώμα των καρδιναλίων με εσωτερική ψηφοφορία εκλέγεται ο πάπας

καρκίνος n
cancer
(βοτανική) ασθένεια των φυτών παρόμοια με την 5

καρκίνωμα n
carcinōma

καρμίνη n
cocceus

καροτσάκι ka.ɾoˈt͡sa.ci n
pabō

καρούλι n
alabrum
κύλινδρος στον οποίο τα άκρα προεξέχουν και είναι πεπλατυσμένα ώστε στο ενδιάμεσο διάστημα να μπορεί να τυλιχτεί κάποιο υλικό που έχει μορφή νήματος

καρποκάψα n
Cydia pomonella

καρποφόρος adj
fēcundus

καρπούζι kaɾˈpu.zi n
citrullus lanatus cucumis

καρπός kaɾˈpos n
carpus
(ανατομία) άρθρωση του ανθρώπινου σώματος: εκεί που ενώνεται η παλάμη με την κερκίδα και την ωλένη

καρυδιά n
iūglāns

καρυκεύω v
condiō

καρφί kaɾˈfi n
unguis clavus
αιχμηρό κομμάτι μετάλλου που χρησιμοποιείται για να ενώσει δύο τμήματα μιας ξύλινης κατασκευής ή για την ανάρτηση αντικειμένων σε τοίχο

καρφίτσα n
acus
κόσμημα που έχει στο πίσω μέρος ακίδα ή μηχανισμό παρόμοιο με της παραμάνας για να στερεώνεται στο ρουχισμό

καρχαρίας kaɾ.xaˈɾi.as n
squalus

καρχηδονιακός adj
Carthāginiēnsis

καρωτίδα n
caroticus

καρότο kaˈɾo.to n
carōta carota

καρύδι n
iūglāns

καρύκευμα n
pulmentum

κασκόλ n
fōcāle

κασσίτερος kaˈsi.te.ɾos n
stannum

καστανιά ka.staˈɲa n
castanea

καστανιέτα ka.staˈɲe.ta n
crotalum

καστανό n
aquilus

καστανός ka.staˈnos adj
spādix

κατά γράμμα
ad litteram

κατά κόσμον
natus

κατάδυση kaˈta.ði.si n
praeceps dēsiliō

κατάθεση n
testimōnium
(νομικός όρος) η μαρτυρία σε δημόσιες αρχές

κατάθλιψη kaˈta.θli.psi n
depressio

κατάληξη n
exitus
τέλος σε κάτι, τέρμα
(γραμματική, γλωσσολογία, για γλώσσες με κλίση) το μεταβλητό τελείωμα λέξης

κατάλληλος kaˈta.li.li kaˈta.li.lo kaˈta.li.los adj
aptus

κατάλογος kaˈta.lo.ɣos n
index

κατάμαυρος kaˈta.ma.vɾos adj
piceus

κατάπλασμα n
fōmentum

κατάρα kaˈta.ɾa n
exsecratio

κατάργηση kaˈtaɾ.ʝi.si n
abolitio

κατάρρευση kaˈta.ɾef.si n
lābēs

κατάρτι kaˈtaɾ.ti n
malus

κατάσκοπος n
otacustes

κατάσταση kaˈta.sta.si n
status
ο τρόπος με τον οποίο υπάρχει κάτι σε δεδομένο τόπο και χρόνο
οι φυσικές, οικονομικές ή κοινωνικές συνθήκες υπάρξεως

κατάστημα kaˈta.sti.ma n
taberna

κατάστρωμα n
stega

κατάσχεση kaˈta.sçe.si n
publicatio

κατάσχω v
auferō

κατάφρακτος adj
cataphractes

κατάχρηση n
abūsiō

κατήγορος kaˈti.ɣo.ɾos n
accūsātor

κατήφορος kaˈti.fo.ɾos n
descensus

καταβροχθίζω ka.ta.vɾoˈxθi.zo v
peredō

καταγωγή ka.ta.ɣoˈʝi n
origo

καταδέχομαι v
digno

καταδίκη n
damnatio

καταδιώκω ka.ta.ðiˈo.ko v
persequor

καταδότης ka.taˈðo.tis n
dēlātor

καταθέτω v
dēpōnō
(οικονομία) τοποθετώ χρήματα σε λογαριασμό

καταιγίδα ka.teˈʝi.ða n
procella

κατακλυσμός ka.ta.kliˈzmos n
diluvium

κατακτητής ka.ta.ktiˈtis n
dēbellātor

κατακτώ ka.taˈkto v
debello

καταλαβαίνω v
intellegere

καταλανικά ka.ta.la.niˈka n
Catalane

καταλανικός ka.ta.la.niˈkos adj
catalanicus

καταληψία n
catalepsis

καταλύω ka.taˈli.o v
aboleō
διαλύω, καταστρέφω, παραλύω, καταργώ

κατανάλωση ka.taˈna.lo.si n
absūmēdō

καταναλώνω v
consumo

κατανομή ka.ta.noˈmi n
distributio

κατανοώ ka.ta.noˈo v
intelligere

καταπέλτης ka.taˈpel.tis n
catapulta

καταπίνω ka.taˈpi.no v
gluttiō

καταπολεμώ ka.ta.po.leˈmo v
pugnare

καταργώ ka.taɾˈɣo v
aboleō

καταρράκτης ka.taˈɾa.ktis n
cataracta catadupa
(γεωγραφία) η ορμητική πτώση του νερού ενός ποταμού από μεγάλο ύψος, η οποία προκαλείται από την ανώμαλη διαμόρφωση του εδάφους με μεγάλες υψομετρικές διαφορές
cataracta
(ιατρική) ασθένεια των ματιών που οφείλεται στη μη φυσιολογική ανάπτυξη θαμπάδας στον οφθαλμικό φακό με συνέπεια την απώλεια ή τη μείωση της όρασης

καταρχήν adv
in principio

κατασκήνωση n
castra
ο χώρος με σκηνές όπου κατασκηνώνει ένα σύνολο ανθρώπων

κατασκευάζω v
compingō

κατασκηνώνω v
vivo in castrum

κατασκοπεία n
speculatio

κατασκοπεύω ka.ta.skoˈpe.vo v
speculor

καταστιχογράφος n
perscriptor

καταστρέφω ka.taˈstɾe.fo v
abolefaciō

καταστροφή ka.ta.stɾoˈfi n
calamitas

καταστροφικός ka.ta.stɾo.fiˈci ka.ta.stɾo.fiˈko ka.ta.stɾo.fiˈkos adj
calamitōsus

καταυλισμός ka.ta.vliˈzmos n
castra

καταφεύγω v
confugio

καταφρόνηση ka.taˈfɾo.ni.si n
contemptus

καταφύγιο ka.taˈfi.ʝi.o n
suffugium

κατεβαίνω ka.teˈve.no v
descendō

κατειλημμένος ka.ti.limˈme.nos
occupātus

κατευθείαν ka.teˈfθi.an adv
rēctā

κατευνάζω v
pācificō

κατεψυγμένος
gelātus

κατεύθυνση n
pars

κατηγορία n
categoria

κατηγορητικός adj
accūsātōrius

κατηγορούμενος ka.ti.ɣoˈɾu.me.nos n
reus

κατηγόρημα ka.tiˈɣo.ri.ma n
attribūtum
(γλωσσολογία, συντακτικό) η απλή μορφή της ρηματικής φράσης, το μέρος της πρότασης που αποτελείται, είτε από μόνο το αμετάβατο ρήμα, είτε από το μεταβατικό ρήμα και το αντικείμενο ή αντικείμενα, είτε από το συνδετικό ρήμα και το κατηγορούμενο
(φιλοσοφία) το βασικό ή ουσιαστικό στοιχείο μιας υπόστασης, έννοιας, ιδιότητας κ.λπ.
(λογική, πληροφορική) μία συνάρτηση ή έκφραση που επιστρέφει την τιμή "αληθές" ή "ψευδές"

κατηχητικός adj
catecheticus

κατηχούμενος ka.tiˈxu.me.nos n
catechumenus

κατοικήσιμος ka.tiˈci.si.mos adj
habitabilis

κατοικία ka.tiˈci.a n
domicilium

κατοικώ ka.tiˈko v
possideo

κατολίσθηση ka.toˈli.sθ.si n
lābīna
(γεωλογία) φυσική καταστροφή, κατά την οποία μια μάζα αποκόπτεται από ένα ψηλότερο σημείο και ολισθαίνει προς ένα χαμηλότερο σημείο, παρασύροντας οτιδήποτε βρίσκεται στη πορεία της

κατονομάζω ka.to.noˈma.zo v
appellare

κατορθώνω ka.toɾˈθo.no v
impetro

κατοχή n
possessio

κατσίκα n
capra caper hircus

κατσίκι kaˈt͡si.ci n
haedus

κατσαρίδα n
blatta tinea

κατσαρόλι n
cacubus

κατσαρός kat͡saˈɾos adj
crispus

κατσουλιέρης n
cassīta

κατώτερος kaˈto.te.ɾos n
secundārius

κατώφλι kaˈto.fli n
līmen

καυκαλήθρα kaf.kaˈli.θɾa n
seseli

καυλωμένος
lascīvus

καυτερός ka.fteˈɾos adj
acer
(μεταφορικά) δηκτικός

καυτός adj
calidus

καυχηματίας kaf.çi.maˈti.as n
iactātor

καυχησιάρης kaf.çiˈsça.ɾis n
jactator

καφέ n
brunus
(χρώμα) το χρώμα του καφέ

καφές n
cafea coffea

καφεΐνη ka.fe.ˈi.ni n
coffēinum

καφενείο ka.feˈni.o n
cafeum

καφετέρια n
cafeum

καχεκτικός ka.çe.ktiˈkos adj
cachectes

καψαλίζω v
frīgō

κβάντωση ˈkvan.do.si n
quantizatio

κείμενο ˈci.me.no n
textus

κελτικός cel.tiˈkos adj
celticus

κεμπάπ n
alchiebābat

κενοτάφιο ce.noˈta.fi.o n
cenotaphium

κεντάω kenˈda.o v
acū pingo
περνάω με βελόνα χρωματιστές κλωστές σε ένα ύφασμα και δημιουργώ ένα διακοσμητικό σχέδιο· φτιάχνω ένα κέντημα

κεντηνάριος n
centenarius

κεντρί cenˈdɾi n
aculeus

κεντρίζω v
īcō

κεντρικός cen.dɾiˈkos adj
medius

κενό n
vacuum
vacuus
(φυσική) χώρος χωρίς ύλη
lacūna
το άδειο κομμάτι ενός χώρου
ένα χάσμα που διακόπτει τη συνέχεια μιας επιφάνειας

κεράσι ceˈɾa.si n
cerasum cerasus

κερί ceˈɾi n
cera candela
επίμηκες κυλινδρικό αντικείμενο από κερί (ή παραφίνη) που έχει ενσωματωμένο ένα νήμα (φιτίλι) και χρησιμεύει ως πηγή φωτισμού

κεραία ceˈɾe.a n
antenna
(εντομολογία) λεπτό σαν τρίχα αισθητήριο όργανο ορισμένων εντόμων που προεξέχει από το κεφάλι τους

κεραμική n
fictile

κερασιά ce.ɾaˈsça n
cerasus

κερασφόρος ce.ɾaˈsfo.ɾos adj
corniger

κερατίνη n
ceratina

κεραυνός ce.ɾavˈnos n
fulmen

κερδίζω v
mereō

κετσές ceˈt͡ses n
coactum

κεφάλαιο ceˈfa.le.o n
caput
μεγάλη ενότητα ενός βιβλίου

κεφάλι n
caput
το επάνω άκρο του ανθρώπινου σώματος, το οποίο στηρίζεται στον κορμό με το λαιμό

κεφαλιά n
arietatio

κεφαλογραβιέρα n
cephalograbiera

κεχρί n
milium

κεχριμπάρι ce.xɾiˈba.ɾi n
glaesum

κηδεία ciˈði.a n
fūnus

κηδεμόνας ci.ðeˈmo.nas n
tūtor

κηλίδα n
macula

κηποτάφιο n
cepotaphium

κηπουρός ci.puˈɾos n
hortulanus

κηρήθρα ciˈɾi.θɾa n
favus

κηροπήγιο ci.ɾoˈpi.ʝi.o n
candelabrum

κηροσβέστης n
emunctorium

κηρύκειο n
caduceum

κηρύσσω ciˈɾi.so v
praedicō
(θρησκεία) κάνω κήρυγμα, μιλώντας για το λόγο του θεού

κηφήνας ciˈfi.nas n
fucus

κιβωτός ci.voˈtos n
arca

κιβώτιο ciˈvo.ti.o n
capsa

κιθάρα ciˈθa.ɾa n
cithara

κιθαρωδός ci.θa.ɾoˈðos n
citharoedus

κικιρίκου
coco coco

κιμάς ciˈmas n
minūtal

κιμωλία n
creta

κινέζικος adj
sinensis

κιναισθησία ci.ne.sθiˈsi.a n
cinaesthesia

κινεζικά n
Sinesis
η κινεζική γλώσσα που μιλιέται στην Κίνα, η γλώσσα των Χαν, κυρίως η μανδαρίνικη ποικιλία, με ιστορία 3.000 χρόνων. Μιλιέται από πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Γράφεται με λογογραφικό σύστημα γραφής απλοποιημένη ή παραδοσιακή αλλά και με λατινικούς χαρακτήρες (πινγίν).

κινητικότητα n
mōbilitās

κινητό τηλέφωνο ci.niˈto tiˈle.fo.no
tēlephōnium gestābile

κινητός ci.niˈtos adj
mobilis

κινώ ciˈno v
moveo

κιούριο n
curium

κιρσός n
varix

κισσός ciˈsos n
hedera

κιτάπι n
caudex

κιτρινοπράσινος adj
galbinus

κιόλας ˈco.las adv
iam
ήδη, νωρίς

κλάβικορντ kla.viˈkoɾ.d n
clavichordium

κλάμα ˈkla.ma n
fletus

κλάνω v
pēdō

κλάσμα ˈkla.zma n
fractiō

κλέβω ˈkle.vo v
clepere

κλέφτης ˈkle.ftis n
fur latro
που κλέβει χρήματα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία

κλίμα ˈkli.ma n
clima

κλίμακα ˈkli.ma.ka n
scala
(γεωγραφία) αριθμητικό κλάσμα που εκφράζει την αναλογία ανάμεσα στις διαστάσεις που απεικονίζονται σε έναν χάρτη και τις πραγματικές
(φυσική) σειρά υποδιαιρέσεων ενός οργάνου με το οποίο μετρούνται φυσικά μεγέθη
(μουσική) καθορισμένη σειρά από φθόγγους σε διαδοχική σειρά (ανιούσα ή κατιούσα

κλίνη ˈkli.ni n
lectus

κλίση ˈkli.si n
coniugātiō
(γραμματική) ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο σχηματίζονται οι διάφοροι τύποι ενός ονόματος, αντωνυμίας ή ρήματος
declinatio
(γραμματική) ομάδα ονομάτων με κοινές καταλήξεις και κοινό σχηματισμό των πτώσεων

κλαίω ˈkle.o v
flere fleo

κλαδί klaˈði n
ramus

κλαδεύω v
pampinō

κλαρινέτο kla.ɾiˈne.to n
clarinetum

κλείδα n
clāvicula
(ανατομία) το καθένα από τα δύο επιμήκη οστά του άνω τμήματος του θώρακα που ενώνουν τις ωμοπλάτες με το στέρνο

κλείδωση ˈkli.ðo.si n
articulus

κλείνω ˈkli.no v
claudō

κλειδί n
clavis

κλειδαράς kli.ðaˈɾas n
claustrārius
(επάγγελμα) τεχνίτης που κατασκευάζει κλειδιά και ανοίγει, επισκευάζει κλειδαριές

κλειδαριά kli.ðaɾˈʝa n
claustra

κλειδαρότρυπα kli.ðaˈɾo.tɾi.pa n
claustellum

κλειστός adj
clausus

κλειτορίδα kli.toˈɾi.ða n
clitoris

κλεπτομανία n
cleptomania

κλεψύδρα kleˈpsi.ðɾa n
clepsydra

κληρικός n
clericus

κληροδότης n
legator

κληρονομιά kli.ɾo.noˈmɲa n
herctum
περιουσία ή περιουσιακό στοιχείο που έρχεται στην κυριότητα, νομή ή κατοχή μου μετά το θάνατο συγγενών μου

κληρονομώ v
heredito

κληρονόμος kli.ɾoˈno.mos n
hērēs

κλητικός kli.tiˈkos adj
vocātīvus

κλιμακοστάσιο kli.ma.koˈsta.si.o n
scalaria

κλιματική αλλαγή kli.ma.tiˈci a.laˈʝi
climatis mutatio

κλιματολογία n
climatologia

κλισέ n
platitudo

κλιτός adj
flexibilis

κλοπή kloˈpi n
furtum

κλουβί kluˈvi n
cavea

κλπ.
&c.

κλωστή kloˈsti n
fīlum
λεπτό νήμα τυλισμένο σε μικρά πλαστικά μασουράκια με το οποίο ράβουμε

κλόουν ˈkloun n
scurra

κλύσμα ˈkli.zma n
enema

κνήμη ˈkni.mi n
tibia

κοάζω koˈa.zo v
coaxō

κοίλος ciˈlos adj
concavus

κοίμηση ˈci.mi.si n
dormitio

κοβάλτιο n
cobaltum

κοιλάδα ciˈla.ða n
vallis

κοιλιά ciˈʎa n
venter abdomen

κοιλότητα ciˈlo.ti.ta n
cavea
η κοίλη περιοχή μιας επιφάνειας ή ενός σώματος

κοιμάμαι ciˈma.me v
dormire dormio

κοιμισμένος
cubitus

κοινοβούλιο ci.noˈvu.li.o n
parlamentum

κοινολογώ v
divulgō

κοινοπολιτεία ci.no.po.liˈti.a n
respublica

κοινωνία ci.noˈni.a n
societas
σύνολο ανθρώπων που ζουν οργανωμένα και σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες

κοινωνιογλωσσολογία ci.no.ni.o.ɣlo.so.loˈʝi.a n
sociolinguistica

κοινωνιολογία ci.no.ni.o.loˈʝi.a n
sociologia

κοινό ciˈno n
publicum

κοινός ciˈnos adj
communis

κοινότητα ciˈno.ti.ta n
communitas
ομάδα μαθητών ή καθηγητών σε σχολή ή σχολείο

κοινότοπος adj
usitatus

κοιτάζω ciˈta.zo v
conspicere

κοιτώνας n
dormitorium
ο χώρος για ύπνο δύο ή περισσότερων ατόμων σε ιδρύματα, στρατώνες κτλ.

κοκίτης n
pertussis

κοκκινίζω v
rubescō

κοκκινομάλλης ko.ci.noˈma.lis adj
rufus

κοκκινωπός adj
minius

κοκτέιλ n
gallicauda

κολέγιο koˈle.ʝi.o n
collegium educationis superioris

κολακεία n
adulatio

κολακεύω ko.laˈce.vo v
adulor blandior

κολατσιό ko.laˈt͡sço n
merenda

κολεός n
vāgīna

κολιέ koˈʎe kɔ.lje n
monīle

κολιμπρί ko.liˈbɾi n
colibris

κολλώδης adj
viscidus

κολοκάσι n
colocasia

κολοκύθι ko.loˈci.θi n
cucurbita

κολοσσιαίος adj
colossēus

κολοσσός n
colossus

κολυμβητής n
natator

κολυμπώ ko.limˈbo v
nare

κολόνα n
columna

κομήτης n
cometes

κομμάτι koˈma.ti n
pars

κομμουνισμός ko.mu.niˈzmos n
communismus

κομμουνιστής n
communista
(πολιτική) αυτός που ασπάζεται την ιδεολογία του κομμουνισμού

κομμωτής n
tonsor

κομμώτρια n
cinerārius

κομπάζω komˈba.zo v
glorior

κομπαστής kom.baˈstis n
iactātor

κομπρέσα n
fōmentum

κομπόστ n
compostus

κομψός komˈpsos adj
facētus

κονεσέρ n
cognitor

κονιορτός ko.ɲoɾˈtos n
pulvis

κονκλάβιο n
conclave

κοντά konˈda adv
prope iuxta

κοντάρι n
asser

κοντινός adj
propinquus

κοντός adj
brevis
(για άνθρωπο ή άλλο ζωντανό ον) που έχει μικρό ανάστημα
(για αντικείμενο) που έχει μικρό μήκος
humilis
(για αντικείμενο) που έχει μικρό ύψος

κοπάδι n
grex

κοπερνίκιο n
copernicium

κοπρίτης koˈpɾi.tis n
scelestus

κοπριά n
fimum

κοπροφάγος adj
coprophagus

κοπτήρας n
incisivus

κοπτικά n
lingua Coptica

κοπτικός adj
Copticus
που αναφέρεται στους Κόπτες

κοράκι koˈɾa.ci n
corvus

κοράλλι koˈɾa.li n
corallium

κορίτσι koˈɾi.t͡si n
puella puera

κορδέλα koɾˈðe.la n
taenia

κορεατικά n
Lingua Coreana

κορεσμός ko.ɾeˈzmos n
satietas

κορινθιακός ko.ɾin.θi.aˈkos adj
Corinthiacus

κοριός n
cimex

κορμί koɾˈmi n
corpus

κορμοράνος koɾ.moˈɾa.nos n
phalacrocorax

κορμός n
caudex
(βοτανική) το τμήμα του φυτού πάνω από τις ρίζες και μέχρι τα κλαριά του
truncus
(ανατομία) το μεσαίο τμήμα του ανθρώπινου σώματος, πάνω από τα πόδια και μέχρι τον αυχένα, το ανθρώπινο σώμα μη περιλαμβανομένων των άκρων και της κεφαλής

κορονοϊός ko.ɾo.no.iˈos n
coronavirus

κοροϊδεύω ko.ɾoi̯ˈðe.vo v
cavillor
αναφέρομαι με περιπαικτικό τρόπο (λέξεις ή χειρονομίες) στα ελαττώματα, τις αδυναμίες ή τις ιδιαιτερότητες κάποιου

κορσικανικά n
corsice

κορσικανικός koɾ.si.ka.niˈkos adj
corsicus

κορυδαλλός ko.ɾi.ðaˈlos n
alauda

κορυφή ko.ɾiˈfi n
apex
(γεωγραφία) το υψηλότερο σημείο ενός υψώματος, βουνού ή λόφου ή οποιουδήποτε αντικειμένου
(γενικότερα) το ανώτερο σημείο σε κάθε ιεραρχικό σύστημα

κορόνα koˈɾo.na n
corona
το στέμμα του βασιλιά

κοσκινίζω ko.sciˈni.zo v
cernere

κοσμήτορας koˈzmi.to.ɾas n
praepositus

κοσμηματοπώλης n
gemmārius

κοσμικός ko.zmiˈkos adj
profānus
που αναφέρεται στην κοινωνία και όχι στην εκκλησία ή τη θρησκεία

κοσμογονία n
cosmogonia

κοσμοθεωρία ko.zmo.θe.oˈɾi.a n
cosmotheoria

κοσμοναύτης n
cosmonauta

κοσμοσυρροή n
turba

κοτέτσι n
gallinarium

κοτσυφίνα n
merula femina

κοτόπουλο koˈto.pu.lo n
gallina

κουάρκ n
quarcum

κουβάρι n
glomus

κουβάς kuˈvas n
situla hama

κουβέντα kuˈve.da kuˈven.da n
conventus

κουβέρτα kuˈveɾ.ta n
lōdix
ύφασμα, μάλλινο ή βαμβακερό, που χρησιμοποιείται πάνω από τα σεντόνια του κρεβατιού για να προστατεύει από το κρύο

κουδούνι kuˈðu.ni n
tintinnabulum

κουζίνα kuˈzi.na n
coquina culina
o χώρος όπου ετοιμάζονται και μαγειρεύονται οι τροφές
(γαστρονομία) η μαγειρική τέχνη της ετοιμασίας και μαγειρικής των τροφών
(συσκευή) πάνω στην οποία ψήνονται οι τροφές

κουκί n
faba

κουκιά n
vicia faba

κουκουβάγια ku.kuˈva.ʝa n
noctua strix

κουκούλα n
cucullus
κάλυμμα της κεφαλής προσαρτημένο σε ένα άλλο ρούχο, π.χ. παλτό, αδιάβροχο κ.λπ.

κουκούτσι n
nūcleus

κουλτούρα n
cultura

κουμαριά n
arbutus

κουμπί kumˈbi n
bulla

κουνάβι kuˈna.vi n
viverra

κουνέλι n
cuniculus

κουνελάκι n
laurices

κουνιάδος n
levir

κουνουπίδι ku.nuˈpi.ði n
Brassica oleracea botrytis

κουνουπιέρα n
conopium

κουνούπι kuˈnu.pi n
culex

κουντεπιέ ku.deˈpçe n
metatarsus

κουπί kuˈpi n
remus

κουράδα kuˈɾa.ða n
stercus

κουράζω kuˈɾa.zo v
fatīgō

κουρέας n
tonsor

κουρέλι kuˈɾe.li n
pannus

κουρασμένος ku.ɾaˈzme.nos
fessus

κουρείο n
tonstrīna

κουρεύω kuˈɾe.vo v
tondeō

κουρούνα n
corvus corone

κουρτίνα kuɾˈti.na n
aulaeum

κουτάβι n
catellus

κουτάλα n
trua

κουτάλι kuˈta.li n
cochlear

κουτσαίνω kuˈt͡se.no v
claudeō

κουτσός kuˈt͡sos adj
claudus

κουφός kuˈfos adj
surdus

κοφτερός ko.fteˈɾos adj
acutus

κούκλα ˈku.kla n
pupa

κούκος ˈku.kos n
cuculus

κούμαρο n
arbutum

κούνια ˈku.ɲa n
oscillum
berciolum
το κρεβατάκι ενός μωρού, ενίοτε με ειδική βάση για να λικνίζεται

κούπα ˈku.pa n
hēmīna
κύπελλο ή πολύ μεγάλο φλιτζάνι με ή χωρίς λαβή

κούραση n
lassitūdō

κούτσουρο ˈku.t͡su.ɾo n
cala

κούφιος adj
cavus

κράζω ˈkɾa.zo v
crocio

κράμβη ˈkɾaɱ.vi n
olus

κράμπα n
pnix

κράνο ˈkɾa.no n
cornum

κράνος n
galea

κράτος ˈkɾa.tos n
civitas

κρέας ˈkɾe.as n
caro carō

κρίνο ˈkɾi.no n
līlium

κρίση ˈkɾi.si n
crīmen
η ενέργεια και το αποτέλεσμα του κρίνω, η νοητική ενέργεια που οδηγεί σε μια απόφαση ή επιλογή

κρίσιμος ˈkɾi.si.mi ˈkɾi.si.mo ˈkɾi.si.mos adj
sonticus

κρίταμο n
crethmos crithmum maritimum

κραγιόν kraˈʝon n
baculum

κραδαίνω v
vibrō

κραδασμός kɾa.ðaˈzmos n
impulsus

κρανίο n
calva calvaria

κρασί kɾaˈsi n
vinum

κρατήρας kɾaˈti.ɾas n
crater

κρατούμενος n
arrestans

κρατώ v
tenere habere

κρεατοελιά n
verruca

κρεβάτι kɾeˈva.ti n
lectus alveus
(έπιπλο) το επίπεδο έπιπλο πάνω στο οποίο κοιμόμαστε

κρεβατοκάμαρα n
cubiculum
το υπνοδωμάτιο, το δωμάτιο του σπιτιού που είναι επιπλωμένο με κρεβάτι και όπου κοιμόμαστε

κρεμάλα kɾeˈma.la n
arbor

κρεματόριο kɾe.maˈto.ɾi.o n
crematorium

κρεμμύδι kɾeˈmi.ði n
cepa caepa

κρεοπωλείο kɾe.o.poˈli.o n
laniēna

κρεοπώλης n
lanius

κρηπίδα kɾiˈpi.ða n
crepido

κρησφύγετο n
lustrum

κρητικός kɾi.tiˈkos adj
Cretanus

κριάρι n
aries

κριθάρι kɾiˈθa.ɾi n
hordeum

κριός n
aries
μεσαιωνική πολιορκητική μηχανή που χρησίμευε στην εκπόρθηση των θυρών των κάστρων. Ήταν φτιαγμένη από έναν κορμό και μια ενισχυμένη κεφαλή που θύμιζε ακριβώς το κεφάλι του κριαριού.

κροατικός adj
croaticus

κροκοδειλάκι n
laudakia stellio
(ερπετό) σαύρα της ελληνικής υπαίθρου (Stellagama stellio συνώνυμο του Laudakia stellio)

κροκόδειλος kɾoˈko.ði.los n
crocodilus

κρυολόγημα n
gravēdō

κρυπτογραφία n
cryptographia

κρυπτονόμισμα kɾi.ptoˈno.mi.zma n
cryptocurrentia

κρυπτό n
krypton

κρυσταλλογραφία kɾi.sta.lo.ɣɾaˈfi.a n
crystallographia

κρυφά adv
clam

κρόκος ˈkɾo.kos n
crocus
για το φυτό

κρόταφος ˈkɾo.ta.fos n
tempus

κρύβω ˈkɾivo v
abscondō

κρύο ˈkɾi.o n
algor frigus

κρύος ˈkɾi.os adj
frigidus

κρύσταλλο ˈkɾi.sta.lo n
cristallus

κρύσταλλος ˈkɾi.sta.los n
crystallum

κτίριο ˈkti.ɾi.o n
aedificium aedificatio

κτηνίατρος n
veterinarius
(επάγγελμα) ο επιστήμονας που ασχολείται με την πρόληψη και θεραπεία των ασθενειών των ζώων. Στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται και η επιθεώρηση των προϊόντων ζωικής προέλευσης

κτηνοβασία n
bestialitas

κτλ.
&c.

κυανός ci.aˈnos adj
caeruleus
θαλασσής, γαλάζιος, μπλε

κυβέρνηση ciˈveɾ.ni.si n
regimen rectio

κυβερνάω ci.veɾˈna.o v
regere regnare gubernare

κυβερνήτης n
gubernator

κυβερνητική n
cybernetica

κυβισμός n
cubismus

κυβόφιδο n
natrix tessellata

κυδωνιά ci.ðoˈɲa n
cotonium

κυδώνι ci.ˈðo.ni n
cydonia
(φρούτο) ο καρπός του φυτού κυδωνιά(Cydonia oblonga), που ανήκει στα εσπεριδοειδή
(ζωολογία) το δίθυρο μαλάκιο της οικογένειας "Καρδιίδες" (Cardiidae)

κυκλάμινο ciˈkla.mi.no n
cyclamen

κυματίζω ci.maˈti.zo v
quassō

κυνήγι n
venatio

κυνηγός n
captor

κυπαρίσσι ci.paˈɾi.si n
cupressus

κυπρίνος n
carpa

κυπριακός ci.pɾi.aˈkos adj
Cyprius

κυρία ciˈɾi.a n
domina

κυριαρχία ci.ɾi.aɾˈçi.a n
principatus

κυρτός ciɾˈtos adj
convexus

κυτταρικός ci.ta.riˈkos adj
cellularis

κυτταρολογία n
cytologia

κυτταρόπλασμα n
cytoplasma

κυψέλη ciˈpse.li n
alvarium

κωλοτρυπίδα n
pōdex

κωλυσιεργώ v
obstrare
παρεμβάλλω σκόπιμα εμπόδια για προσωπικό όφελος και ταυτόχρονα καθυστερώ τη διεξαγωγή εργασιών ή διαδικασιών

κωμικός adj
iocularis
ο σχετικός με την κωμωδία
που προκαλεί το γέλιο

κωμωδία n
cōmoedia

κωπηλάτης ko.piˈla.tis n
remex

κωπηλατώ v
remigo

κόβω ˈko.vo v
curto

κόκαλο n
os
(καθομιλουμένη) κάθε ένα από τα στερεά τμήματα του σκελετού του ανθρώπου και όλων των σπονδυλωτών

κόκκινο ˈko.ci.no n
rutilus

κόκκινος ˈko.ci.nos adj
ruber rufus
που έχει το χρώμα της φωτιάς, του αίματος, της παπαρούνας
ruber russus
(πολιτική) ο κομμουνιστής

κόκορας ˈko.ko.ɾas n
gallus
(πτηνό) το αρσενικό της κότας

κόλακας n
adulator

κόλαση ˈko.la.si n
gehenna

κόλιαντρος n
coriandrum

κόλλα ˈko.la n
gluten
η παχύρρευστη ουσία που χρησιμοποιείται για να κολλήσουν στέρεα μεταξύ τους δύο σώματα

κόλπο ˈkol.po n
dolus

κόλπος ˈkol.pos n
sinus baia
(γεωγραφία) σχηματισμός της ακτογραμμής, η κοιλότητα που η θάλασσα εισδύει στην ξηρά
vagina
(γυναικολογία) η κοιλότητα των γυναικείων γεννητικών οργάνων, μεταξύ της μήτρας και του αιδοίου, που, κατά τη συνουσία, υποδέχεται το πέος

κόμη ˈko.mi n
coma

κόμης ˈko.mis n
comes

κόμισσα n
comitessa comitissa

κόμμα ˈko.ma n
comma
σημείο στίξης το οποίο χωρίζει προτάσεις, όρους προτάσεων, φράσεις κτλ.

κόμπος ˈkom.bos n
nōdus

κόμπρα ˈco.bɾa n
naja

κόντρα adv
contra

κόπανος n
pertica trituaria
το εργαλείο κοπανήματος σκλάβων

κόρα n
crusta

κόρακας ˈko.ɾa.kas n
corvus

κόρη ˈko.ɾi n
filia nata
(οικογένεια) η θυγατέρα

κόσα n
falx
(γλώσσα) η γλώσσα Xhosa που μιλιέται στη Νότια Αφρική

κόσκινο n
incerniculum

κόσμημα n
gemma

κόσμος ˈko.zmos n
mundus
οι άνθρωποι, η κοινωνία

κότα ˈko.ta n
gallina

κότσυφας ˈko.t͡si.fas n
merula

κύαθος ˈci.a.θos n
cyathus

κύβος ˈci.vos n
cubus alea
Alea jacta est
γεωμετρικό στερεό με 6 ίσες τετραγωνικές έδρες και 12 ίσες ακμές
(μαθηματικά) η ύψωση στην τρίτη δύναμη
το ζάρι (στη γνωστή φράση του Καίσαρα και στα παράγωγα)

κύηση ˈci.i.si n
praegnātiō

κύκλος ˈci.klos n
circulus circus
(γεωμετρία) ο γεωμετρικός τόπος των σημείων που απέχουν συγκεκριμένη απόσταση από ένα άλλο σημείο
cyclus
(σχήμα λόγου) λογοτεχνικό σχήμα κατά το οποίο η πλοκή ξεκινάει και τελειώνει με το ίδιο γεγονός

κύκνειο άσμα ˈciknio ˈazma
cantus cycneus

κύκνος ˈci.knos n
cygnus Cygnus olor olor

κύλικα ˈci.li.ka n
cylix

κύλινδρος ˈci.lin.ðɾos n
cylindrus

κύμα ˈci.ma n
unda fluctus

κύμβαλο ˈciɱ.va.lo n
cymbalum

κύμινο n
cumin

κύπρος n
cyprus
η χένα, το φυτό Lawsonia inermis και η χρωστική, το έλαιο καθώς και το άρωμα που έβγαινε από αυτό (εικάζεται ότι ονομάστηκε έτσι επειδή ίσως εισαγόταν από την Κύπρο ή υπάρχει και η θεωρία ότι αντιστρόφως η ονομασία της Κύπρου προήλθε από τη λέξη κύπρος)

κύριο όνομα
nomen proprium

κύριος ˈci.ɾi.os n
dominus
(προσφώνηση) ως προσφώνηση οποιουδήποτε άντρα και στο σχολείο του δασκάλου από τους μαθητές

κύστη n
vesica

κύτταρο ˈci.ta.ɾo n
cellula šūna

κύψελος ˈci.pse.los n
apus

κώδικας ˈko.ði.kas n
codex

κώλος ˈko.los n
culus

κώμα ˈko.ma n
coma

κώνειο n
cicuta

κώνος n
cōnus

κώφωση n
surditās

λάβα n
lava

λάβαρο n
vexillum

λάβδανο n
labdanum

λάγνος ˈla.ɣnos adj
cupidus

λάδι ˈla.ði n
oleum

λάθος ˈla.θos n
error
καθετί που αποκλίνει από τον κανόνα, κάτι που δε λέγεται ή που δε γίνεται σωστά
ατυχής επιλογή, πράξη, εκτίμηση μιας κατάστασης
καθετί που βρίσκεται σε απόσταση από την αλήθεια ή την πραγματικότητα
η απόκλιση ανάμεσα στην πραγματικη τιμή που προκύπτει από μια μαθηματική πράξη και στην τιμή που βρίσκει κάποιος από αυτήν

λάκκος ˈla.kos n
fovea

λάμπα ˈlam.ba n
lucerna

λάπαθο n
rumex

λάρυγγας n
larynx

λάσπη ˈla.spi n
lutum

λάτρης n
adorator

λάτρισσα n
adorator

λάχανο ˈla.xa.no n
olus brassica

λέαινα n
lea

λέιζερ ˈlei̯.zeɾ n
laser

λέμφος ˈleɱ.fos n
lympha

λέμφωμα ˈlem.o.a n
lymphoma

λέξη ˈle.ksi n
verbum vocabulum

λέπι n
squāma

λέπρα n
lepra

λέω ˈle.o v
dico

λήθαργος ˈli.θaɾ.ɣos n
torpedo

λήθη ˈli.θi n
oblīviō

λήμμα ˈli.ma n
lēmma
(λεξικογραφία) καταχώρηση, άρθρο που υπάρχει αλφαβητικά καταχωρισμένο σε ένα λεξικό ή εγκυκλοπαίδεια

λίβρα n
libra

λίγο adv
paucus

λίγος ˈli.ɣos adj
aliquot

λίθιο ˈli.θi.o n
lithium

λίμα ˈli.ma n
līma

λίμνη ˈli.mni n
lacus

λίμπερο adj
libero

λίπος n
adeps

λίρα ˈli.ɾa n
libra

λίστα ˈli.sta n
index
καταγραφή λέξεων που ανήκουν σε κάποια ομάδα, συνήθως — αλλά όχι πάντα — με ορισμένη σειρά

λαίδη ˈle.ði n
domina

λαίμαργος ˈle.maɾ.ɣos adj
edax

λαβή laˈvi n
manūbrium

λαβίδα n
forceps

λαβράκι n
dicentrarchus labrax

λαβύρινθος laˈvi.ɾin.θos n
labyrinthus

λαγάνα n
tracta

λαγνεία n
cupido

λαγός laˈɣos n
lepus

λαδώνω laˈðo.no v
lūbricō
αλείφω με λάδι

λαθρεμπόριο la.θɾemˈbo.ɾi.o n
contrabannum

λαιμαργία n
gula

λαιμοδέτης n
fascia

λαιμός leˈmos n
collum cervix
(ανατομία) μέρος του σώματος που συνδέει το κεφάλι με το κυρίως σώμα
gula guttur
(ειδικότερα) το μπροστινό εσωτερικό μέρος του τμήματος αυτού που περιλαμβάνει το λάρυγγα και τον φάρυγγα

λακές laˈces n
pedisequus

λακκάκι laˈka.ci n
fossa
υποκοριστικό του λάκκος
(ειδικότερα) βαθούλωμα στο μάγουλο, που γίνεται εμφανές κυρίως με το χαμόγελο

λακτόζη n
lactosum

λακωνικός adj
breviloquens

λαλιά laˈʎa n
genus verbi

λανδγράβος n
comes prīncipālis

λανθάνιο n
lanthanum
(χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο, που ανήκει στις λανθανίδες, με ατομικό αριθμό 57 και χημικό σύμβολο το La

λανθασμένα adv
barbare

λανθασμένος
falsus

λανολίνη la.noˈli.ni n
adeps lānae

λαούτο laˈu.to n
lyra

λαπαροσκόπηση la.pa.ɾoˈsko.pi.si n
abdominoscopia

λαρδί laɾˈði n
arvina

λαρυγγίτιδα la.ɾiŋˈɟi.ti.ða n
laryngitis

λαρυγγικός la.ɾiŋ.ɟiˈkos adj
laryngeālis

λαρυγγολογία n
laryngologia

λατινικά la.ti.niˈka adv
Latīnum
χρησιμοποιώντας τη λατινική γλώσσα

λατινικό αλφάβητο
Alphabetum latinum

λατινικός adj
latīnus

λατιφούντιο n
latifundium

λατομείο la.toˈmi.o n
lapicīdīnae

λατρεία laˈtɾi.a n
adoratio

λαχαίνω laˈçe.no v
sortior
συνώνυμο του τυχαίνω (οικείο) συνώνυμο του τυχαίνω σε κλήρωση, αποδίδομαι σε κάποιον με κλήρωση

λαχανιάζω v
anhēlō

λαχανικό n
olus holus

λαχανόκηπος n
holerarium

λαχταρώ v
dēsīderō

λαψάνα n
Sinapis alba Sinapis arvensis

λαός laˈos n
populus

λείος adj
glaber

λείπω ˈli.po v
desum

λείριον n
lilium

λείψανο ˈli.psa.no n
reliquiae

λεβάντα n
lavandula

λεγεωνάριος n
legionarius

λεγεώνα n
legio

λειαίνω v
poliō

λειρί n
crista

λειτουργία li.tuɾˈʝi.a n
liturgia missa
(θρησκεία) λατρευτική ιεροτελεστία της Εκκλησίας με κέντρο το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας

λειτουργικό σύστημα
systema internum

λειτουργικός li.tuɾ.ʝiˈkos adj
liturgicalis

λειτουργώ v
laborare

λεκάνη n
pelvis
(ανατομία) μεγάλο σύνθετο οστό που αποτελείται από το ιερόν οστούν, τον κόκκυγα, τα δύο λαγόνια και τα δύο ισχιακά οστά· η διάταξη αυτή σχηματίζει μια μεγάλη κοιλότητα στη βάση του κορμού που κλείνει μπροστά στην ηβική σύμφυση και ενώνεται προς τα πάνω με τη σπονδυλική στήλη και προς τα κάτω με τους μηρούς

λεμονί le.moˈni n
citreus

λεμφαγγείο leɱ.faŋˈɟi.o n
lymphocytus

λεμόνι leˈmo.ni n
citreus citrus

λεξικογραφία le.ksi.ko.ɣɾaˈfi.a n
lexica condere

λεξικό le.ksiˈko n
dictionarium lexicon

λεοπάρδαλη n
leopardus

λεπίδα n
lamina

λεπρός adj
leprōsus

λεπτό n
horae pars sexagesima minuta
υποδιαίρεση της μονάδας μέτρησης της γωνίας του κύκλου ίση με το ένα εξηκοστό της μοίρας

λεπτό έντερο
lactēs

λεπτός adj
tenuis

λερώνω v
foedō

λεσβία leˈzvi.a n
tribas

λεσβιακός le.zvi.aˈkos adj
Lesbiacus

λετονικά n
lettonica lingua

λευκάργα n
creta

λευκαίνω v
albicō

λευκορωσικά lef.ko.ɾo.siˈka n
Belarusice

λευκορωσικός lef.ko.ɾo.siˈkos adj
Alborussicus

λευκοσίδηρος lef.koˈsi.ði.ɾos n
stannum

λευκό n
albus candidus alba album

λευκός lefˈkos adj
albus

λευκόχρυσος n
platinum
(χημεία) χημικό στοιχείο της κατηγορίας των μετάλλων με ατομικό αριθμό 78 και χημικό σύμβολο το Pt· η πλατίνα

λευχαιμία n
leucaemia

λεφτά leˈfta n
pecunia

λεχώνα n
puerpera

λεωφορείο le.o.foˈɾi.o n
laophŏrium

λεύκα ˈlef.ka n
populus

λεύκη ˈlef.ci n
vitiligo
(ιατρική) δερματική πάθηση που συνίσταται στην εμφάνιση λευκών κηλίδων σε ένα ή σε περισσότερα σημεία του δέρματος

λημέρι liˈme.ɾi n
lustrum

λησμονιά n
oblivio

λησμοσύνη n
oblivio

ληστής liˈstis n
latroncula

ληστεύω v
latrocinor

λιακωτό ʎa.koˈto n
solarium

λιβάδι liˈva.ði n
pratum

λιβάνι liˈva.ni n
libanus

λιβελούλα li.veˈlu.la n
libellula

λιγνίτης n
lignitus

λιγνός liˈɣnos adj
petilus

λιγούστρο n
ligustrum

λιγότερο liˈɣo.te.ɾo adv
minus

λιθάργυρος n
lithargyrus

λιθουανικά n
lingua Lituana

λιθουανικός adj
lithuanicus

λιθόσφαιρα liˈθo.sfe.ɾa n
lithosphaera

λιθώνας liˈθo.nas n
morēna

λιμάνι liˈma.ni n
portus

λιμάρω v
līmō

λιμασμένος
vorax

λιμός liˈmos n
fames
πολύ μεγάλη πείνα που οφείλεται σε έλλειψη τροφίμων σε μια περιοχή

λινάρι liˈna.ɾi n
līnum

λιοντάρι ʎonˈda.ɾi n
leo

λιονταρίνα ʎon.daˈɾi.na n
leaena

λιπαίνω liˈpe.no v
lūbricō

λιποτάκτης n
dēsertor

λιποτακτώ v
dēscīscō

λιποταξία n
dēfectiō

λιπόψυχος adj
pusillanimis

λιτότητα liˈto.ti.ta n
acerbitas

λιώνω ˈʎo.no v
obsolesco

λοίμωξη ˈli.mo.ksi n
infectio

λογάριθμος loˈɣa.ɾi.θmos n
logarithmus

λογική n
dialectica

λογισμικό n
programmatura

λογιστής n
perscriptor

λογοκρισία lo.ɣo.kɾiˈsi.a n
cēnsūra

λογοτεχνία lo.ɣo.teˈxni.a n
litterae

λογόρροια n
aperantologia

λογότυπο n
logotypus

λοιπόν
ergo

λονδρέζικος adj
Londīnensis

λοστός loˈstos n
vectis

λοταρία lo.taˈɾi.a n
sortītiō

λουίζα n
hercularia

λουκάνικο luˈka.ni.ko n
botulus
(γαστρονομία) φαγώσιμο από χοιρινό ή βοδινό κρέας, ψιλοκομμένο και γεμισμένο με καρυκεύματα, σε σχήμα κυλινδρικό

λουκούμι luˈku.mi n
lucumium

λουλούδι luˈlu.ði n
flos

λουσέρνα n
lucerna

λουστράρω luˈstɾa.ɾo v
poliō

λουτήτιο n
lutetium

λουτρό luˈtɾo n
balnearia

λουτρώνας n
balneae

λοφάκι n
colliculus

λοφίσκος loˈfi.skos n
colliculus

λούπινο ˈlu.pi.no n
lupinus

λυγίζω liˈʝi.zo v
curvō

λυγαριά li.ɣaɾˈʝa n
vīmen

λυγμός n
singultus

λυκάκι liˈka.ci n
lupellus

λυκάνθρωπος liˈkan.θɾo.pos n
lycanthropus

λυκίσκος liˈci.skos n
lupus

λυκόπουλο liˈko.pu.lo n
lupellus
παιδί μέλος του παιδικού τμήματος στον προσκοπισμό

λυκόφως liˈko.fos n
crepusculum

λυσίνη n
lysina

λυχνάρι n
lucerna

λωρένσιο n
lawrencium

λωτός loˈtos n
lotus

λόγιος ˈlo.ʝi.os adj
ērudītus

λόγος ˈlo.ɣos n
causa

λόγχη ˈloŋ.çi n
lancea

λόξιγκας ˈlo.ksiŋ.ɡas n
singultus

λόφος ˈlo.fos n
collis

λόχμη n
frutectum

λύγκας ˈliŋ.ɡas n
lynx

λύκαινα n
lupa

λύκος ˈli.kos n
lupus hirpus irpus
(θηλαστικό ζώο) άγριο θηλαστικό, συγγενές με το σκύλο

λύνω ˈli.no v
solvō
χαλαρώνω το δέσιμο, ξεσφίγγω, ξεδένω, αποδεσμεύω, ελευθερώνω από δέσιμο

λύπη ˈli.pi n
tristitia

λύρα ˈli.ɾa n
lyra

λύση ˈli.si n
solutio
η ενέργεια και το αποτέλεσμα του λύνω

λύσσα ˈli.sa n
rabies

λύτρα n
pretium

μ.Χ.
A. C.

μάγειρας ˈma.ʝi.ɾas n
coquus cocus

μάγισσα ˈma.ʝi.sa n
malefica maga

μάγος n
magus

μάγουλο ˈma.ɣu.lo n
bucca gena

μάζα ˈma.za n
massa

μάθημα n
auditio documentum

μάθηση n
doctrina

μάλλινος adj
lāneus

μάλλον ˈma.lon adv
fortasse

μάντης ˈman.dis n
fatus

μάντρα ˈman.dɾa n
mantra
(ινδουισμός) συλλαβές που επαναλαμβάνουν οι διαλογιζόμενοι ως μορφή επίκλησης

μάραθο n
fēnuculum

μάρμαρο ˈmaɾ.ma.ɾo n
lapis marmor

μάρτυρας ˈmaɾ.ti.ɾas n
testis
που ακούει ή βλέπει κάτι τη στιγμή που αυτό γίνεται

μάσκα ˈma.ska n
persona

μάστορας n
magister

μάταια adv
inane

μάταιος adj
cassus

μάτι ˈma.ti n
oculus
(ανατομία) ο οφθαλμός, το όργανο της όρασης

μάχη ˈma.çi n
pugna proelium

μέγεθος ˈme.ʝe.θos n
magnitūdō

μέδουσα ˈme.ðu.sa n
halipleumon

μέθη ˈme.θi n
ēbrietās

μέθοδος ˈme.θo.ðos n
via

μέλι ˈme.li n
mel-mellis mel

μέλινος adj
fraxineus

μέλισσα n
apis
(έντομο) (Apis melifera) υμενόπτερο έντομο με δηλητηριώδες κεντρί. Ζει σε κοινωνίες κι εκτρέφεται για το μέλι και το κερί που παράγει

μέλλον ˈme.lon n
futurum

μέλλοντας ˈme.lon.das n
futūrum
(γραμματική) ο γραμματικός χρόνος των ρημάτων που αναφέρεται στο μέλλον

μέλος ˈme.los n
sodalis
(ανατομία) τμήμα του σώματος το οποίο εκτελεί συγκεκριμένη εργασία (πχ. πόδι, χέρι, κεφάλι, δάκτυλο)

μέντα n
menta

μέντορας ˈmen.do.ɾas n
oraculum

μένω ˈme.no v
habito
κατοικώ
sto
εξακολουθώ να βρίσκομαι στην ίδια θέση, δε μετακινούμαι, παραμένω

μέρα ˈme.ɾa n
dies
χρονικό διάστημα 24 ωρών
χρονικό διάστημα μεταξύ ανατολής και δύσης του ηλίου

μέρος ˈme.ɾos n
pars
το τμήμα ενός ευρύτερου συνόλου, κομμάτι από κάτι μεγαλύτερο

μέρος του λόγου ˈmeɾos tu‿ˈloɣu
pars orationis
(γραμματική) κάθε μία από τις κατηγορίες στις οποίες διαχωρίζονται οι λέξεις

μέσα ˈme.sa adv
in
σε κάποια χρονικά όρια

μέση ˈme.si n
medium
το μεσαίο τμήμα μιας απόστασης ή ενός χώρου, το κεντρικό τμήμα, που ισαπέχει από τα δύο άκρα
το μεσαίο τμήμα ενός χρονικού διαστήματος
media pars corporis
το μέρος εκείνο του κορμού ενός ανθρώπου που βρίσκεται πάνω από τους γλουτούς και κάτω από τα πλευρά
subligāculum
το μέρος του ενδύματος που αντιστοιχεί στο παραπάνω αναφερόμενο τμήμα του κορμού

μέσο n
medium
κάτι που απέχει εξίσου από δύο άλλα πράγματα
(μεταφορικά) κάτι που βρίσκεται ανάμεσα σε άλλα πράγματα

μέσος ˈme.sos adj
medius

μέσος ˈme.sos n
digitus medius
(ανθρώπινο σώμα) το μεγαλύτερο δάχτυλο από όλα και αυτό που βρίσκεται στη μέση

μέταλλο ˈme.ta.lo n
metallum

μέτοικος n
metoecus

μέτριος ˈme.tɾi.os n
mediocris
(για τον καφέ) ούτε γλυκός ούτε πικρός

μέτρο ˈme.tɾo n
metrum

μέτωπο ˈme.to.po n
frons

μέχρι
ad

μήκος n
longitūdō

μήλο ˈmi.lo n
malum pomum

μήνας ˈmi.nas n
mensis

μήνυμα ˈmi.ni.ma n
adnuntiatio

μήπως ˈmi.pos
-ne

μήτρα n
uterus
(ανατομία) μυώδες κοίλο όργανο του γεννητικού συστήματος των γυναικών που βρίσκεται στη λεκάνη ανάμεσα στην ουροδόχο κύστη και το ορθό έντερο· στα τοιχώματά της προσκολλάται το γονιμοποιημένο ωάριο και στη συνέχεια στο εσωτερικό της αναπτύσσεται το έμβρυο μέχρι τη γέννησή του.

μίσος ˈmi.sos n
odium

μίσχος n
caulis

μίτρα ˈmi.tɾa n
mitra

μα
a
ως ορκωτικό μόριο

μαία n
obstetrīx

μαίανδρος ˈme.an.ðɾos n
Maeander

μαγαζί n
taberna

μαγγάνιο n
manganum

μαγεία maˈʝi.a n
magia magice

μαγείρισσα n
coqua

μαγειρεύω v
coquo

μαγειρική ma.ʝi.ɾiˈci n
coctūra

μαγιά maˈʝa n
fermentum

μαγικός adj
magicus

μαγνήσιο n
magnesium

μαγνήτης n
magnes

μαγνητικό πεδίο n
campus magneticus

μαγνητικός ma.ɣni.tiˈkos adj
magneticus

μαγνητισμός n
magnetismus

μαδριλένικος ma.ðɾiˈle.ni.kos adj
Matritensis

μαζί adv
simul una

μαζεύω maˈze.vo v
colligō

μαθήτρια maˈθi.tɾi.a n
alumnus

μαθαίνω maˈθe.no v
disco docere

μαθηματικά ma.θi.ma.tiˈka n
mathematica

μαθηματικός n
mathematicus
(επάγγελμα) ο/η επιστήμονας που ασχολείται με τα μαθηματικά
(επάγγελμα) ο καθηγητής/η καθηγήτρια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που διδάσκει το μάθημα των μαθηματικών

μαθητής n
discipula

μαθητευόμενος
discipulus

μακαρίτης n
abortus

μακεδονικός adj
Macedonicus

μακριά ma.kɾi.a adv
procul

μακρινός adj
distans

μακροζωία ma.kɾo.zoˈi.a n
longaevitās

μακροοικονομία n
macrooeconomia

μακροχέρης adj
longimanus

μακρόστενος adj
oblongus

μακρύς maˈkɾis adj
longus

μαλακός ma.laˈkos adj
mollis

μαλαχίτης n
molochītis

μαλλί n
lāna
το πλούσιο τρίχωμα ορισμένων ζώων όπως του προβάτου

μαλλιά maˈʎa n
pilus

μαλτέζικος adj
Maltēnsis

μαμή n
iatromea

μανάβης n
holitor

μανάτος n
manatus
(θηλαστικό ζώο) μεγάλο υδρόβιο θηλαστικό ζώο της οικογένειας των τριχεχιδών, της τάξης των σειρηνοειδών

μανίκι n
manica

μανδύας n
amictus

μανιέρα n
modus

μανιτάρι n
fungus boletus
(μυκητολογία) μύκητας που εμφανίζεται σε μορφή φυτού με χαρακτηριστικό σχήμα (μικρός βλαστός, ομπρελωτή κορυφή) μέσα στα δάση

μανιχαϊσμός n
Manichaeismus

μανουάλι ma.nuˈa.li n
candēlābrum

μανούλα n
mater

μανταρίνι ma(n).daˈɾi.ni n
citrus tangerina

μαντείο manˈdi.o n
oraculum

μαντεύω v
hariolor

μαντζουράνα man.d͡zuˈɾa.na n
amaracus amaracum

μαντολάτο man.doˈla.to n
nucatum

μαξιλάρι ma.ksiˈla.ɾi n
pulvinus cervical

μαραγκός ma.ɾaŋˈɡos n
lignārius

μαραθώνιος ma.ɾaˈθo.ni.os adj
Marathon

μαργαριτάρι n
margarita

μαριχουάνα n
cannabis

μαρκήσιος maɾˈci.si.os n
marchensis

μαρμελάδα maɾ.meˈla.ða n
condītus

μαρούλι maˈɾu.li n
lactuca

μαστάρι n
rūma

μαστίγιο n
flagellum

μαστίχα n
lentiscus

μαστιγώνω v
flagellare

μαστός n
mamma

μασχάλη n
ala

ματαίωση n
abolicio

ματαιοδοξία n
vānitās

ματς n
certāmen

ματσόλα n
malleus
δικέφαλο σφυρί, παρόμοιο με τη βαριοπούλα και τον ματρακά, που έχει ξύλινη ή πλαστική κεφαλή αντί για σιδερένια και χρησιμοποιείται κυρίως σε επιφάνειες από ξύλο ή λαμαρίνα, λευκοσίδηρο

ματωμένος
cruentus

ματώνω v
sanguinem mittō

μαυσωλείο maf.soˈli.o n
Mausoleum

μαχαίρι maˈçe.ɾi n
culter

μαχαιρώνω ma.çeˈɾo.no v
confodio

μαχητής n
bellator

μαϊμού maiˈmu n
simia cercops clura

μαϊντανός mai̯.daˈnos n
petroselinum petroselinon

μαύρη τρύπα ˈma.vɾi ˈtɾi.pa
foramen nigrum

μαύρο n
niger ater fuscus

μαύρος ˈma.vɾos n
niger ater

με me
cum
αιτιατική ενικού} του εγώ

με τα πόδια
pedes

μείγμα ˈmiɣ.ma n
mixtūra

μείωση n
minoratio

μεγάλος meˈɣa.los adj
magnus grandis

μεγέθυνση n
prōlātiō

μεγαλείο me.ɣaˈli.o n
magnitudo

μεγαλειότητα me.ɣa.liˈo.ti.ta n
māiestās

μεγαλοψυχία n
magnanimitas

μεγαλώνω me.ɣaˈlo.no v
erigō
(μεταβατικό) ανατρέφω ένα παιδί
adolescō
(αμετάβατο) γίνομαι μεγαλύτερος στην ηλικία
(αμετάβατο) γίνομαι μεγαλύτερος ως προς το μέγεθος

μεδούλι n
medulla

μεθάνιο n
methanum

μεθαύριο adv
perendie

μεθοδικά adv
disciplinabiliter

μεθυσμένος me.θiˈzme.nos
ebrius

μεθώ v
inebriare

μειονέκτημα mi.oˈne.kti.ma n
damnum

μελάνι meˈla.ni n
atramentum

μελάνωμα n
melanoma
(ιατρική) όγκος από μελανοκύτταρα

μελένιος meˈle.ɲos adj
mellītus

μελίγκρα meˈli.ɡɾa n
lens olerum

μελαγχολία me.laŋ.xoˈli.a n
melancholia

μελαγχολικός me.laŋ.xo.liˈkos adj
maestus

μελανοδοχείο me.la.no.ðoˈçi.o n
atramentale

μελανούρι me.laˈnu.ɾi n
melanurus

μελανόστρωμα me.laˈno.stɾo.ma n
nimbostratus

μελετηρός adj
studiosus

μελικουκιά n
celtis australis

μελισσοβότανο n
melissa officinalis

μελισσοκομείο me.li.so.koˈmi.o n
apiārium

μελισσοκόμος me.li.soˈko.mos n
apiarius

μελισσοφάγος n
merops

μελιτζάνα me.liˈd͡za.na n
melongena

μελλοντικός me.lon.diˈkos adj
futūrus

μελωδία me.loˈði.a n
canor melodia

μεμβράνη meɱˈvɾa.ni n
membrana

μεμβρανώδης adj
membrānāceus

μεμψίμοιρος memˈpsi.mi.ros adj
querulus

μενεξές me.neˈkses n
Viola tricolor

μεντελέβιο n
mendelelevium

μεντεσές n
cardo

μερίδιο meˈɾi.ði.o n
pars

μερικοί me.ɾiˈci
aliquot

μερλούκιος n
merlucius

μεσάζων n
interpres
(γενικότερα, επάγγελμα) ο άνθρωπος που παρεμβαίνει ανάμεσα σε δύο ή περισσότερους άλλους ανθρώπους ώστε να τους φέρει σε επικοινωνία με σκοπό κάποιο όφελος, συνήθως οικονομικό

μεσάνυχτα n
media nox intempestum

μεσαίος adj
medius

μεσαίωνας meˈse.o.nas n
Medium Aevum

μεσαιωνικός adj
mediaevalis

μεσημέρι me.siˈme.ɾi n
meridies

μεσημβρινός n
meridianus
(ειδικότερα) το παραπάνω ημικύκλιο της υδρογείου που προσδιορίζει το γεωγραφικό μήκος

μεσημεριανό n
cena

μεσοβασιλεία n
interregnum

μεσογειακός me.so.ʝi.aˈkos adj
mediterraneus

μεσολάβηση n
intercessio

μεσολιθική n
Mesolithicus

μεσοφόρι me.soˈfo.ɾi n
castula

μετά meˈta
post

μετάλλιο meˈta.li.o n
medalis

μετάξι meˈta.ksi n
bombȳx

μετάφραση meˈta.fɾa.si n
interpretatio

μεταβάλλω v
mūtō

μεταβλητή me.ta.vliˈti n
variābilis

μεταβολισμός me.ta.vo.liˈzmos n
metabolismus

μεταγλωττιστής n
compīlātor

μεταγραμματισμός me.ta.ɣɾa.ma.tiˈzmos n
transcriptio

μετακάρπιο me.taˈkaɾ.pi.o n
metacarpus

μετακινώ me.ta.ciˈno v
moveo muto

μετακομίζω v
migrō

μετακόμιση n
migratio

μεταλλείο me.taˈli.o n
fodina

μεταλλικός adj
metallicus

μεταλλουργία me.ta.luɾˈʝi.a n
metallurgia

μεταλλωρύχος n
metallārius

μεταμορφώνω me.ta.moɾˈfo.no v
immuto

μεταμόρφωση me.taˈmoɾ.fo.si n
metamorphoses

μετανάστευση me.taˈna.stef.si n
migratio

μεταναστεύω v
demigrare

μετανιώνω me.taˈɲo.no v
lamentō

μεταξοσκώληκας me.ta.ksoˈsko.li.kas n
bombyx

μεταξύ me.taˈksi adv
inter

μεταξύ σφύρας και άκμονος
inter malleum et incudem

μεταπλασμός me.ta.plaˈzmos n
metaplasmus

μετασχηματίζω me.ta.sçi.maˈti.zo v
muto

μετασχηματισμός me.ta.sçi.ma.tiˈzmos n
transformatio

μετασχηματιστής n
transformatrum

μετατάρσιο n
metatarsus

μετατρέπω me.taˈtɾe.po v
mutare

μεταφέρω me.taˈfe.ɾo v
porto

μεταφορά me.ta.foˈɾa n
vectūra
η μετακίνηση ενός πράγματος ή ανθρώπου (πχ εμπορευμάτων - επιβατών) από ένα μέρος σε ένα άλλο, συνήθως με κάποιο μεταφορικό μέσο

μεταφορικός adj
tropicus
(γραμματική) που έχει σχέση με μεταφορά ή αναφέρεται σ’ αυτή

μεταφράζω v
traducere vertere

μεταφραστής me.ta.fɾaˈstis n
interpres

μεταφυσική n
metaphysica

μεταχειρισμένος me.ta.çi.ɾiˈzme.nos
redivīvus

μετεμψύχωση n
metempsychosis

μετενσάρκωση n
reincarnatio

μετεωρολογία me.te.o.ɾo.loˈʝi.a n
meteorologia

μετουσίωση me.tuˈsi.o.si n
transsubstantiatio
η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του μετουσιώνω
(κυριολεκτικά) το άλλαγμα της ουσίας ενός πράγματος, η αλλαγή της υπόστασής του
(χριστιανισμός) η μετατροπή του άρτου και του οίνου της Θείας Ευχαριστίας σε σώμα και αίμα Χριστού

μετοχή me.toˈçi n
participium
(γραμματική) κλιτή λέξη που διαθέτει τις ιδιότητες του επιθέτου και του ρήματος, ένα είδος ρηματικού επιθέτου

μετράω meˈtɾa.o v
computō

μετρήσιμος adj
mēnsūrābilis

μετρικός adj
metricus

μετριοφροσύνη n
modestia

μετριότητα n
mediocritas

μετρό meˈtɾo n
ferrivia metropolitana

μετωνυμία n
metonymia

μετόπη meˈto.pi n
metopa

μεφιτικός adj
mephiticus

μη μου άπτου
noli me tangere

μηδέν miˈðen n
nullus nihilum

μηδενισμός mi.ðe.niˈzmos n
nihilismus
(πολιτική) πολιτική θεωρία που επιδιώκει την καταστροφή κάθε θρησκευτικού, κοινωνικού, πολιτικού οργάνου

μηλίτης adj
sīcera

μηλιά miˈʎa n
malus

μηνιαίος mi.niˈe.os adj
mēnstruus

μηνολόγιο n
menologium

μηνύω miˈni.o v
lītem inferō

μηρυκάζω v
rūmīnō

μηρυκαστικός adj
ruminans

μηρός miˈɾos n
femur

μητέρα miˈte.ɾa n
māter mater

μητριά mi.tɾiˈa n
matrastra

μητρικός mi.tɾiˈkos adj
māternālis

μητροκτονία n
mātricīdium

μητροκτόνος mi.tɾoˈkto.nos n
mātricīda

μητρόπολη miˈtɾo.po.li n
metropolis

μηχανή mi.xaˈni n
machina
(συνεκδοχικά) το πρώτο όχημα όπου βρίσκεται ο μηχανισμός και που έλκει μια αμαξοστοιχία "δηζελάμαξα" με κινητήρες πετρελαίου = ντίζελ ή "ηλεκτράμαξα" με ηλεκτροκινητήρες έλξης

μηχανική mi.xa.niˈci n
mechanicus

μηχανικός n
māchinātor
(επάγγελμα) επαγγελματίας με αντικείμενο είτε το σχεδιασμό και την επίβλεψη δομικών έργων, είτε θέματα που αφορούν μηχανές

μηχανισμός n
māchina

μια φορά κι έναν καιρό ˈmɲa foˈɾa ˈcenan‿ɟeˈɾo
ōlim

μικιμάους n
Michael Mus

μικροβιολογία mi.kɾo.vi.o.loˈʝi.a n
microbiologia

μικροσκοπικός adj
minūtus

μικροσκόπιο n
microscopium

μικροτάξη n
parvordo

μικρόμετρο n
micrometrus
όργανο ακριβείας που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση διαστάσεων

μικρός adj
parvus

μιλάω miˈla.o v
loqui loquere orare

μιλιταρισμός n
militarismus

μιμητής n
imitātor

μιμούμαι miˈmu.me v
imitor

μισάωρο n
sēmihōra

μισανθρωπία mi.san.θɾoˈpi.a n
misanthropia

μισθοφόρος n
mercēnārius

μισθός miˈsθos n
aes

μισός miˈsi miˈso miˈsos adj
semis

μισώ v
odisse

μνήμη ˈmni.mi n
memoria

μνημείο mniˈmi.o n
monumentum

μνημόνιο mniˈmo.ni.o n
memorandum

μνημόσυνο mni.ˈmo.si.no n
missa pro defunctis

μνηστήρας n
procus

μοίρα ˈmi.ɾa n
fatum
το πεπρωμένο, το γραφτό, το ριζικό
gradus
(γεωμετρία) μονάδα μέτρησης τόξων ή γωνιών, ίση με το 1/360 του κύκλου (συμβολίζεται με °)
turma
(στρατιωτικός όρος) μονάδα του πυροβολικού, των ειδικών δυνάμεων, του ναυτικού ή της αεροπορίας

μοβ ˈmov n
purpureus

μογγολικός adj
mongolicus
σχετικός με τη Μογγολία ή τους Μογγόλους

μοιάζω ˈmɲa.zo v
similō

μοιράζω miˈɾa.zo v
dīvidō
διαιρώ κάτι σε κομμάτια και τα δίνω σε διαφορετικούς ανθρώπους (πιθανόν να παίρνω κι εγώ μερίδιο)

μοιχεία n
adulterium

μοιχός n
moechus

μολονότι
quamquam

μολυβδαίνιο n
molybdaenum

μολόχα n
malva

μολύβι moˈli.vi n
plumbum
(γραφική ύλη) αντικείμενο που χρησιμεύει στη γραφή, αποτελούμενο από μια στήλη γραφίτη περιβαλλόμενη συνήθως από ξύλο

μονάδα moˈna.ða n
unitas

μονάρχης moˈnaɾ.çis n
dominus

μονήρης adj
solitarius

μοναδικός mo.na.ðiˈkos adj
ūnicus

μοναξιά n
solitudo
η κατάσταση αυτού που ζει μόνος, που δεν έχει επαφή με άλλους ανθρώπους

μοναρχία n
monarchia

μοναστήρι mo.nasˈti.ɾi n
monasterium

μοναχή n
monacha

μοναχικός mo.na.çiˈci mo.na.çiˈko mo.na.çiˈkos adj
sēcrētus

μοναχισμός mo.na.xiˈzmos n
monachismus

μοναχός adj
monachus nonnus
που απέμεινε μόνος, δίχως συντροφιά

μονογαμία n
monogamia

μονοθεϊσμός n
monotheïsmus

μονομάχος mo.noˈma.xos n
gladiator
ο δούλος ή ο επαγγελματίας μαχητής στη αρχαία Ρώμη, ο οποίος μαχόταν, συχνά μέχρι θανάτου, με κάποιον αντίπαλο για την τέρψη των θεατών

μονοπάτι mo.noˈpa.ti n
semita

μονοπώλιο n
monopolium

μονοψώνιο mo.noˈpso.ni.o n
monopsonium

μοντέρνος moˈdeɾ.na moˈdeɾ.no moˈdeɾ.nos adj
modernus

μονόδρομος moˈno.ðɾo.mos n
irredux

μονόκερως n
monoceros

μονόλιθος moˈno.li.θos n
monolithus

μονόφθαλμος moˈno.fθal.mos adj
cocles

μοριακή γενετική
molecularis geneticus

μορφή moɾˈfi n
figūra

μορφασμός n
sanna

μορφολογία moɾ.fo.loˈʝi.a n
morphologia

μορφολογικός mor.fo.lo.ʝiˈkos adj
morphologicus

μοσχάρι moˈsxa.ɾi n
vitellus vitulus
(θηλαστικό ζώο) το μικρό της αγελάδας
vitulina
(τρόφιμο) το κρέας αυτού του ζώου ως φαγητό, το μοσχαρίσιο κρέας

μοσχοκάρυδο n
nux muscatus

μοτέτο n
motectum

μοτοσικλέτα mo.to.siˈkle.ta n
autobirota

μου
meus
κτητική αντωνυμία α' προσώπου

μουλάρι muˈla.ɾi n
mulus
(θηλαστικό ζώο) στείρο ζώο που προκύπτει από διασταύρωση, συνήθως, φοράδας με αρσενικό γάιδαρο και, σπανιότερα, αρσενικού αλόγου με γαϊδούρα. Χαρακτηρίζεται από μεγάλη αντοχή, δύναμη και σταθερότητα στο βάδισμα για αυτό και στο παρελθόν χρησιμοποιούταν σε γεωργικές εργασίες (όργωμα, μεταφορές, κ.λπ.). Το κεφάλι και το σώμα του μοιάζουν περισσότερο με του αλόγου ενώ τα αυτιά και τα πόδια του με του γαϊδάρου

μουλαράς n
mulio

μουνί muˈni n
cunnus

μουριά muɾˈʝa n
mōrum

μουρμουρίζω muɾ.muˈɾi.zo v
murmurō

μουρμουρητό n
murmur

μουσείο muˈsi.o n
museum

μουσική mu.siˈci n
musica cantus

μουσικολογία n
musicologia

μουσικός mu.siˈkos adj
canōrus

μουσικός mu.siˈkos n
mūsica

μουσκέτο n
mosquetum

μουσκεμένος
madidus

μουστάκι muˈsta.ci n
mystax

μουστάρδα n
sināpi

μουτζούρα n
litūra

μουχλιάζω muˈxʎa.zo v
mucesco

μοχλός moˈxlos n
vectis

μούδιασμα n
torpor

μούμια ˈmu.mɲa n
mumia

μούργα n
amurga

μούρο n
mōrum

μούσα ˈmu.sa n
Musa

μούστος ˈmu.stos n
mustum

μούχλα ˈmu.xla n
mucor

μπάλα ˈba.la n
pila

μπάλωμα ˈba.lo.ma n
pannus

μπάνιο ˈba.ɲo n
natātiō
η κολύμβηση για αναψυχή
balneum
το δωμάτιο του λουτρού

μπάρμαν n
vīnārius

μπάσος ˈba.sos n
bassus

μπάσταρδος n
irrumātor

μπέιζμπολ n
basipila

μπέικον ˈbei̯.kon n
laridum

μπέρδεμα n
tumultus

μπίρα ˈbi.ɾa n
cervisia

μπαίνω ˈbe.no v
ingredior

μπακίρι n
aes

μπαλκόνι balˈko.ni n
maenianum podium

μπαλόνι baˈlo.ni n
balonus
ελαστικός και διάφανος (συνήθως) σάκος, διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων, που γεμίζει με αέρα ή αέριο και αποκτά διάφορα σχήματα. Χρησιμοποιείται στη διακόσμηση και αρέσει πολύ στα παιδιά

μπαμπάρα n
lingua Bambara

μπαμπάς baˈbas n
tata

μπαμπού n
bambusa

μπαμπούλας baˈbu.las n
larva

μπανάνα baˈna.na n
ariena
(φρούτο) o καρπός της μπανανιάς. Φρούτο στενόμακρο, σε σχήμα μισοφέγγαρου, είναι πράσινη όταν είναι άγουρη και κίτρινη όταν ωριμάσει, έχει παχιά φλούδα που ανοίγει σε 4-5 κομμάτια, λευκή τρυφερή και γλυκιά "σάρκα".

μπανιέρα n
labrum

μπαρμπούνι n
Mullus surmuletus

μπαρόκ baˈɾok n
barocus

μπαστούνι n
baculum
ραβδί για την υποβοήθηση της βάδισης

μπε ˈbe
bee
(φωνή ζώου) λέξη που αποδίδει το βέλασμα του πρόβατου

μπεκάτσα n
attagēna

μπελάς beˈlas n
difficultās

μπερδεμένος
inconditus
που βρίσκεται σε σύγχυση

μπερκέλιο beɾˈce.li.o n
berkelium

μπιζέλι n
pīsum

μπισκότο biˈsko.to n
bucellātum

μπιφτέκι biˈfte.ci n
isicium

μπιχλιμπίδι n
nugae
(μεταφορικά) (χαϊδευτικά ή ειρωνικά) κάθε μικροαντικείμενο

μπλε adj
caerulus caeruleus

μπλοκάρω bloˈka.ɾo v
obstruō

μποζόνιο n
boson

μπολ n
alveus

μπομπάρδα bomˈbaɾ.ða n
bombarda
(ιστορία, ναυτικός όρος) παλιότερος τύπος πλοίου με κανόνια

μπομπίνα n
alabrum

μπορώ boˈɾo v
posse

μποτ n
botum

μπουκάλι buˈka.li n
ampulla
(συνεκδοχικά) το περιεχόμενο του παραπάνω δοχείου

μπουκιά n
buccea

μπουλντόγκ n
Molossus

μπουντρούμι buˈdɾu.mi n
carcer

μπουφές n
abacus
ξύλινο έπιπλο (ντουλάπι αλλά όχι εντοιχισμένο) όπου φυλάσσονται πιατικά, σερβίτσια, κρύσταλλα κλπ

μπούκλα ˈbu.kla n
crīnis

μπούμερανγκ n
cateia

μπούτι n
femur

μπούφος ˈbu.fos n
bubo

μπράβο ˈbɾa.vo
mactē

μπράτσο ˈbɾa.t͡so n
humerus
συνώνυμο του βραχίονας (ανθρώπινο σώμα) συνώνυμο του βραχίονας

μπρέξιτ n
Brexitus

μπριζόλα bɾiˈzo.la n
praecīsum

μπροστά bɾoˈsta adv
ante
(τοπικό, για στάση) προς την κατεύθυνση που κοιτάζει ο παρατηρητής

μπρούντζος ˈbɾun.d͡zos n
aes

μπόλι n
clāvula

μπόλικος adj
amplus

μπότα n
caliga
(υπόδηση) κλειστό και ψηλό παπούτσι που καλύπτει το πόδι αρκετά πάνω από τον αστράγαλο

μπόχα n
paedor

μυαλό mɲaˈlo n
cerebellum

μυγαλή n
sorex

μυγοσκοτώστρα n
muscārium

μυθικός mi.θiˈci mi.θiˈko mi.θiˈkos adj
fabularis

μυθιστόρημα mi.θiˈsto.ɾi.ma n
mythistoria

μυθολογία n
mythologia

μυθομανία n
mythomania

μυκητίαση n
mycosis

μυκονιάτικος adj
Myconiana Myconianum Myconianus

μυλωνάς mi.loˈnas n
molinarius

μυλόπετρα n
mola

μυρίζω miˈɾi.zo v
fragrō

μυριάδα mi.ɾiˈa.ða n
mȳrias

μυρμήγκι miɾˈmiŋ.ɟi n
formica

μυροβλύτης mi.ɾoˈvli.tis n
myroblyta

μυρτιά miɾˈtça n
myrtus murtus

μυρωδιά mi.ɾoˈðʝa n
odor

μυρωδικό n
herba

μυς n
musculus
μυώνας

μυστήριο miˈsti.ɾi.o n
mysterium

μυστήριος miˈsti.ɾi.os adj
arcanus

μυστηριώδης mi.sti.ɾiˈo.ðis adj
arcanus

μυστικισμός mi.sti.ciˈzmos n
mystica

μυστικό n
arcanum

μυστικός mi.stiˈkos adj
arcānus

μυστρί n
rutrum

μυωπία mi.oˈpi.a n
myopia

μωρό moˈɾo n
infans

μωσαϊκό mo.sa.iˈko n
musivum
(οικοδομική) πάτωμα που έχει προέλθει από το τρίψιμο της επιφάνειας συμπαγούς μάζας χρωματισμένου τσιμέντου και χαλικιών διαφόρων μεγεθών με αποτέλεσμα να δίνει την αίσθηση του ψηφιδωτού

μόδι ˈmo.ði n
modius

μόλις adv
modo
(χρονικό επίρρημα)
simulac
(+ απόλυτο αριθμητικό) για κάτι που έγινε σχετικά πρόσφατα
ελάχιστη ώρα πριν
την ίδια στιγμή
(τροπικό επίρρημα)
ελάχιστα, σχεδόν καθόλου, με μεγάλη δυσκολία

μόλυβδος n
plumbum

μόλυνση ˈmo.lin.si n
infectio

μόνο ˈmo.no adv
solum modo

μόνος adj
solus
(χωρίς άρθρο) ολομόναχος, δίχως συντροφιά ή βοήθεια· δείτε και την αντωνυμία παρακάτω

μόριο ˈmo.ɾi.o n
molecula
(φυσική) η μικρότερη ποσότητα ύλης που μπορεί να υπάρχει ελεύθερη χωρίς να χάνει τις ιδιότητές της
particula
(γραμματική)

μόρφημα ˈmoɾ.fi.ma n
morphema

μόχθος n
labor

μύγα ˈmi.ɣa n
musca

μύδι ˈmi.ði n
mitulus

μύθος ˈmi.θos n
fabula

μύκητας n
fungus

μύλος ˈmi.los n
mola
η βιομηχανική ή βιοτεχνική εγκατάσταση - εργαστήριο όπου γίνεται άλεση καρπών

μύρτιλο n
vaccīnium

μύτη ˈmi.ti n
nasus naris

μύτιλος n
mytilus

μώλωπας ˈmo.lo.pas n
contusio

νάνος ˈna.nos n
nanus

νάρκισσος n
narcissus

νάτριο ˈna.tɾi.o n
natrium

νάφθα n
naphtha

νέον n
neon

νέφος ˈne.fos n
nūbēs

νήμα ˈni.ma n
fīlum
(πληροφορική) τα νήματα, τα προγράμματα που εκτελούνται παράλληλα και ανεξάρτητα

νίκη ˈni.ci n
victoria

να
-ere
χρησιμεύει για να δείξουμε κάτι
συνοδευόμενο από ένα ή δύο χέρια με όλα τα δάχτυλα ανοιχτά, σημαίνει βρισιά (παλιότερα κακή ευχή)

ναζισμός n
nazismus

ναι ˈne adv
sic ita ita vero recte

νανοτεχνολογία n
nanotechnologia

νανούρισμα naˈnu.ɾi.zma n
lallus

ναρκισσισμός naɾ.ci.siˈzmos n
Narcissismus

ναυάγιο naˈva.ʝi.o n
naufragium

ναυμάχος navˈma.xos n
naumachus

ναυτία n
nausea

ναυτικό n
classis

ναυτικός na.ftiˈkos adj
maritimus

ναός naˈos n
templum delubrum

ναύαρχος ˈna.vaɾ.xos n
nāvarchus

ναύλα n
naulum

ναύτης ˈna.ftis n
nauta

νγκόνι n
lingua Ngonica

νεαρός adj
iuvenis

νεκρολογία ne.kɾo.loˈʝi.a n
obituārius

νεκροταφείο ne.kɾo.taˈfi.o n
coemeterium
τόπος προορισμένος για το θάψιμο ανθρώπων

νεκρόπολη n
necropolis

νεκρός neˈkɾos adj
mortuus

νεογέννητος ne.oˈʝe.ni.tos adj
neonatus

νεοδύμιο n
neodymium

νεολαία ne.oˈle.a n
iuventus

νεολιθική n
Neolithicus

νεολογισμός n
neologismus

νεράιδα neˈɾai̯.ða n
alfa

νεραγκούλα ne.ɾaŋˈɡu.la n
gallīcrūs

νερολάπαθο n
Rumex aquaticus

νεροποντή ne.ɾo.ponˈdi n
-bris

νεροχύτης ne.ɾoˈçi.tis n
fusorium

νερό neˈɾo n
aqua

νερόφιδο n
natrix natrix

νερώνειος adj
Neroneus Neronianus

νερώνω neˈɾo.no v
diluo

νετρίνο n
neutrino

νετρόνιο n
neutron

νευρικός ne.vɾiˈkos n
iracundus
αυτός που νευριάζει εύκολα, που δεν παραμένει ψύχραιμος

νευροτυπικός adj
neurotypicus

νευρώνας neˈvɾo.nas n
neuron

νεφάριος adj
nefarius

νεφέλωμα n
nebula

νεφρίτης neˈfɾi.tis n
lapis nephrīticus

νεφρό n
ren

νεωκόρος n
sēcrētārius

νεόπλουτος neˈo.plu.tos n
novus homo

νεότητα neˈo.ti.ta n
iuvenilitas

νεύρο n
nervus

νηρηίδα n
Nērēis

νησί niˈsi n
insula
(γεωγραφία) ένα τμήμα ξηράς που βρέχεται από όλες τις μεριές του από θάλασσα

νησιώτης niˈsço.tis n
insulānus

νηστεία niˈsti.a n
ieiunium

νηστεύω v
iēiūnō

νηφάλιος adj
sobrius

νηφαλιότητα n
sōbrietās

νι n
nu

νιάου n
miau

νιάτα ˈɲa.ta n
iuventās

νιανιά n
pāpārium

νιαουρίζω v
felio

νικέλιο niˈke.li.o n
niccolum

νικητής n
victor

νικηφόρος adj
victor

νικοτίνη n
nicotina

νικώ v
vincō

νιπτήρας n
alveus

νιρβάνα n
nirvāna

νιόβιο n
niobium

νιώθω ˈɲo.θo v
sentio

νοηματική γλώσσα
lingua gesticulatoria

νοημοσύνη no.i.moˈsi.ni n
ingenium

νοικοκυρά ni.ko.ciˈɾa n
domiseda

νομή noˈmi n
possessio
(νομικός όρος) η φυσική εξουσίαση κάποιου πράγματος από πρόσωπο, χωρίς η θέληση να το κατέχει να στηρίζεται πάντοτε σε πραγματικό δικαίωμα

νομίζω noˈmi.zo v
putare

νομενκλατούρα n
nomenclatura

νομικό πρόσωπο
persona iuridica

νομικός no.miˈki no.miˈko no.miˈkos adj
legalis
που αναφέρεται ή ανήκει στους νόμους ή στους ασχολούμενους με αυτούς

νομισματικός no.mi.zma.tiˈci no.mi.zma.tiˈko no.mi.zma.tiˈkos adj
monetalis

νομισματοκοπείο n
monēta

νομοθέτης n
lēgislātor

νομοθεσία n
lēgislātiō

νομοθετώ v
lēgem ferre

νομπέλιο n
nobelium

νονά n
matrina

νονός noˈnos n
patrinus

νορβηγικά n
lingua norvegica

νοσοκομείο no.so.koˈmi.o n
nosocomium valetudinarium

νοσοκομειακός adj
hospitarum

νοσταλγία n
desiderium patriae

νουβέλα n
novellus

νουθετώ v
moneo

νους ˈnus n
mens

νους υγιής εν σώματι υγιεί nus i.ʝiˈis en‿ˈso.ma.ti i.ʝiˈi
mens sana in corpore sano

νούμερο n
numerus

νούντσιος ˈnun.t͡si.os n
nuntius

νούφαρο ˈnu.fa.ɾo n
ciboria

ντάμα ˈda.ma n
rēgīna
φύλλο της τράπουλας που παριστάνει μια γυναικεία μορφή

νταής n
grassātor
(λαϊκότροπο) παλικαράς, καβγατζής

νταμάρι daˈma.ɾi n
lapicīdīnae

ντελίριο n
dēlīrium

ντιτζέι diˈd͡ze.i n
discimpositor

ντοκ ˈdok n
navalia

ντομάτα doˈma.ta n
lycopersicum

ντοματιά n
lycopersicum

ντουλάπα duˈla.pa n
armarium

ντουλάπι duˈla.pi n
armarium

ντροπή dɾoˈpi n
pudor

ντροπαλοσύνη n
verēcundia

ντροπαλός dɾo.paˈlos adj
fugax

ντροπιαστικός adj
difficilis

ντύνω ˈdi.no v
induere

νυστέρι n
scalpellum

νυσταγμένος ni.staɣˈme.nos
fatigatus

νυφίτσα niˈfi.t͡sa n
mustela

νυχτερίδα ni.xteˈɾi.ða n
vespertilio

νωθρός noˈθɾi noˈθɾo noˈθɾos adj
languidus

νωθρότητα n
pigritia

νωτιαίος μυελός no.tiˈe.os mi.eˈlos
medulla spinalis

νόημα ˈno.i.ma n
sensus

νόθος adj
spurius

νόμιμος adj
legitimus

νόμισμα ˈno.mi.zma n
moneta nummus

νόμος ˈno.mos n
lex

νόσος ˈno.sos n
morbus infirmitas

νόστιμος ˈno.sti.mos adj
sapidus
αυτός που έχει πολύ ωραία γεύση

νότιος ˈno.ti.os adj
australis meridionalis

νότος ˈno.tos n
meridies auster

νύκτωρ adv
noctu

νύστα ˈni.sta n
veternus

νύφη ˈni.fi n
nūpta
η γυναίκα που πρόκειται να παντρευτεί ή την ώρα του γάμου της
nurus
η γυναίκα του γιου μου
frātria
η γυναίκα του αδελφού μου

νύχι ˈni.çi n
unguis
οτιδήποτε μοιάζει με νύχι

νύχτα ˈni.xta n
nox

νύχτωμα n
annoctatio

ξάδερφος n
consobrinus

ξάφνιασμα n
inopīnātum

ξένοιαστος adj
sēcūrus

ξένον n
xenon

ξένος ˈkse.nos adj
peregrinus

ξέρω ˈkse.ɾo v
scire

ξίγκι ˈksiŋ.ɟi n
saevum

ξίδι ˈksi.ði n
acetum

ξίφος ˈksi.fos n
gladius

ξαίνω v
carminō

ξανά ksaˈna adv
iterum

ξανάρχομαι v
redeō

ξανανιώνω v
repubesco

ξαναρχίζω v
repetō

ξανθός ksanˈθos adj
flāvus

ξαπλώνω v
cubō
πέφτω στο κρεβάτι για να κοιμηθώ ή απλώς να ξεκουραστώ

ξαφνιάζω v
decipio

ξαφνικά ksa.fniˈka adv
repente subito

ξαφνικός adj
repentinus subitus

ξαφρίζω v
spumo

ξεκινώ v
incipiō
(μεταβατικό) θέτω σε κίνηση ή σε λειτουργία κάτι

ξεκοκαλίζω v
exossō

ξελόγιασμα n
inlectamentum

ξεμαθαίνω v
dedisco

ξεμπλέκω v
extrīcō
ξεμπερδεύω μαλλιά, νήματα

ξεναγός n
dux

ξενιτεύομαι v
demigrare

ξενοδοχείο kse.no.ðoˈçi.o n
deversorium

ξενώνας kseˈno.nas n
hospitāle

ξεπλένω v
eluo

ξεραίνω v
assicco

ξερός kseˈɾos adj
siccus

ξεφλουδίζω v
glubo

ξεχασμένος
oblītus

ξεχείλισμα n
alluviō

ξεχειλίζω kse.çiˈli.zo v
inundō

ξηρά n
terra

ξηρασία n
siccitās

ξηρός adj
siccus

ξηρός καρπός
nux

ξινός ksiˈnos adj
acidus

ξιφίας n
xiphias

ξιφομάχος n
gladiator

ξιφομαχία ksi.fo.maˈçi.a n
ars gladii

ξυλοκόπος n
lignātor

ξυλοπόδαρο ksi.loˈpo.ða.ɾo n
grallae
ξύλινη κατασκευή που μοιάζει με μακρόστενο πόδι, πάνω στην οποία πατάει κάποιος και περπατάει

ξυλοπόδαρος ksi.loˈpo.ða.ɾos adj
grallātor

ξυλουργός n
faber tignarius

ξυλόφωνο ksiˈlo.fo.no n
xylophonium

ξυπνάω ksiˈpna.o v
evigilo
(αμετάβατο) σταματάω να έχω ψευδαισθήσεις, να ζω σε μια ονειρική πραγματικότητα ή να είμαι αδρανής, αφυπνίζομαι
(μεταβατικό) αφυπνίζω κάποιον που ζει με ψευδαισθήσεις, σε μια ονειρική πραγματικότητα ή είναι αδρανής

ξυπόλυτος ksiˈpo.li.tos ksiˈpo.ltos adj
planipes

ξυράφι ksiˈɾa.fi n
rasorium

ξυρίζω ksiˈɾi.zo v
radere

ξωτικό n
alfus

ξόρκι n
cantio

ξύλινος ˈksi.li.ni ˈksi.li.no ˈksi.li.nos adj
ligneus

ξύλο ˈksi.lo n
lignum
(μόνο στον ενικό) η άσκηση βίας εναντίον ανθρώπου ή ζώου· ξυλοκόπημα, βιαιοπραγία

ξύνω ˈksi.no v
rādō

ξύπνημα n
ēvigilātiō

ξύπνιος n
vigil
η εγρήγορση

ο
ille
αρσενικό οριστικό άρθρο που μπαίνει πριν από ουσιαστικό, κύριο όνομα ή επίθετο (ονομαστική ενικού)

ο κύβος ερρίφθη o‿ˈci.vos eˈɾi.fθi
alea jacta est alea iacta est

ο σκοπός αγιάζει τα μέσα
exitus acta probat

οίδημα ˈi.ði.ma n
oedema

οίκος ˈi.kos n
domus

οίκος ανοχής ˈi.kos a.noˈçis
lupanar latrina lustrum meritorium

οίκτος ˈi.ktos n
misericordia

οίμοι ˈi.mi
mē miserum

οβελίσκος n
obeliscus

οβολός n
obolus

ογδοηκοστός
octogesimus

ογδόντα
octoginta octaginta

ογκολογία n
oncologia

οδηγός o.ðiˈɣos n
auriga

οδηγώ o.ðiˈɣo v
ducere

οδικός χάρτης
itinerārium
χάρτης που δείχνει τις οδικές αρτηρίες μιας περιοχής καθώς και άλλες χρηστικές πληροφορίες
(νεολογισμός, μεταφορικά) σχέδιο δράσης, στο οποίο περιγράφονται λεπτομερώς ή αδρομερώς οι μελλοντικές ενέργειες που απαιτείται να γίνουν για ένα ζήτημα

οδοντίατρος o.ðonˈdi.a.tɾos n
medicus dentarius

οδοντογλυφίδα o.ðon.do.ɣliˈfi.ða n
dentiscalpium lentiscum

οδοντόκρεμα n
dentifricium

οδός oˈðos n
via iter

οθωμανική οχιά n
montivipera xanthina

οθωμανικός adj
osmanicus

οικείος iˈci.os adj
familiaris

οικιακός i.ci.a.ˈkos adj
domesticus

οικο- i.ko
oeco-

οικογένεια i.koˈʝe.ni.a n
familia

οικοδεσπότης n
hospes

οικοδομώ i.ko.ðoˈmo v
aedificare

οικολογία i.ko.loˈʝi.a n
oecologia
(επιστήμη, βιολογία) η μελέτη του μεγέθους και της διάδοσης των πληθυσμών των ζώντων οργανισμών

οικονομικά n
oeconomia

οικοσύστημα n
oecosystema

οικουμενισμός i.ku.me.niˈzmos n
oecumenismus

οικτίρω v
misereor

οικόσημο iˈko.si.mo n
īnsīgne

οινοφόρος i.noˈfo.ɾos adj
oenophorus
(για σκεύος) αυτούς με τον οποίο μεταφέρεται κρασί ή στον οποίο περιέχεται ή διατηρείται

οινοχόος n
pincerna

οινόπνευμα iˈno.pnev.ma n
alcohol

οιονεί adv
quasi

οισοφάγος i.soˈfa.ɣos n
fistula cibālis

οιωνοσκοπία n
auspicium

οιωνοσκόπος i.o.noˈsko.pos n
augur

οιωνός i.oˈnos n
omen

οκτάγωνο n
octagonon

οκτακόσια
octingenti

ολιγαρχία n
oligarchia

ολισθηρός o.li.sθiˈɾi o.li.sθiˈɾo o.li.sθiˈɾos adj
lūbricus

ολλανδικά n
batavice

ολλανδικός adj
batavicus

ολοκαίνουριος o.loˈce.nuɾ.ʝos adj
recentissimus

ολοκαύτωμα o.loˈka.fto.ma n
holocaustum

ολοκληρώνω o.lo.kliˈɾo.no v
finiō

ολονύκτιος adj
pernox

ολυμπιάδα n
Olympias

ολόκληρος oˈlo.kli.ɾos adj
cunctus

ολύμπιος adj
Olympius

ομάδα oˈma.ða n
grex
manipulus turma
(ειδικότερα) σύνολο αθλητών που συμμετέχουν σε ομαδικό παιχνίδι αντιμετωπίζοντας έναν αντίπαλο

ομάδα αίματος
genus sanguinis

ομίχλη oˈmi.xli n
nebula

ομελέτα o.meˈle.ta n
ova spongia

ομηρικός o.miˈɾi.kos adj
Homeriacus

ομιλία o.miˈli.a n
dictiō

ομιλητής o.mi.liˈtis n
orator
αυτός που εκφωνεί ένα λόγο, μια ομιλία

ομοιοκαταληξία o.mi.o.ka.ta.liˈksi.a n
homoeoteleuton

ομοιόμορφος adj
uniformis

ομοιόσταση n
homeostasis

ομοιότητα o.miˈo.ti.ta n
similitūdō

ομολογώ v
confiteor

ομοουσιότητα n
consubstantialitas

ομορφαίνω v
decoro
(μεταβατικό) κάνω κάτι πιο όμορφο

ομορφιά o.moɾˈfʝa n
pulchritudo forma

ομοσπονδία o.mo.sponˈði.a n
foederātiō

ομοταξία o.mo.taˈksi.a n
classis

ομοφυλοφιλία o.mo.fi.lo.fiˈli.a n
homosexualitas

ομοφυλοφιλικός adj
homosexualis

ομοφυλόφιλος o.mo.fiˈlo.fi.los n
homosexualis

ομοφωνία n
consensus

ομπρέλα omˈbɾe.la n
umbella

ομφάλιος adj
umbilīcāris

ομφάλιος λώρος oɱˈfa.li.os ˈlo.ɾos
funiculus umbilicalis

ομφαλός n
umbilicus

ομόνοια n
concentus

ονειρεύομαι o.niˈɾe.vo.me v
somniō

ονειροκρίτης n
coniector
που ερμηνεύει τα όνειρα
βιβλίο που περιέχει διάφορες ερμηνείες ονείρων

ονειρολογία o.ni.ɾo.loˈʝi.a n
oneirologia

ονειροπολώ o.ni.ɾo.poˈlo v
somnio

ονειροπόλημα o.ni.ɾoˈpo.li.ma n
somnium

ονειροπόλος n
cupītor

ονομάζω v
appello

ονομαστική o.no.ma.stiˈci n
nominativus
(γραμματική) η πτώση με την οποί δηλώνεται το υποκείμενο στα κλιτά μέρη του λόγου

ονοματίζω o.no.maˈti.zo v
nuncupō

ονοματοποιία o.no.ma.to.piˈi.a n
onomatopoeia

οντολογία n
ontologia

οξιά oˈksça n
fagus

οξυγόνο o.ksiˈɣo.no n
oxygenium
(συνεκδοχικά) η συσκευή παροχής οξυγόνου για ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα
(βιολογία) κύκλος του οξυγόνου : η κυκλική μεταφορά του οξυγόνου στη φύση από την κατανάλωσή από τους ανθρώπους τα ζώα και τα φυτά μέχρι την εκ νέου παραγωγή του από τα φυτά

οξυδέρκεια n
perspicācitās

οξυδερκής o.ksi.ðeɾˈcis adj
perspicax

οξύ n
acidum

οξύρρυγχος oˈksi.ɾiŋ.xos adj
ocupenser

οξύς oˈksis adj
acidus

οξύτονος adj
oxytonus

οπαδός o.paˈðos n
fautor

οπισθότονος o.piˈsθo.to.nos n
opisthotonus

οπλή oˈpli n
ungula

οπλισμός o.pliˈzmos n
arma
ένα σύνολο από όπλα (που χρησιμοποιεί ένας ένοπλος ή ένα σύνολο ανθρώπων, π.χ. στρατός)

οποιοσδήποτε o.pçozˈði.po.te
quaecumque

οποτεδήποτε o.op.teˈði.po.te adv
quandōcumque

οπουδήποτε o.puˈði.po.te adv
ubicumque

οπτική n
optica

οπτοπλινθοδομή n
opus testaceum

οπτόπλινθος n
testa

ορίζοντας oˈɾi.zon.das n
fīniens

ορατός adj
spectābilis

οργή oɾˈʝi n
īra

οργανισμός oɾ.ɣa.niˈzmos n
organismus

οργασμός oɾ.ɣaˈzmos n
orgasmus patrātiō

οργώνω oɾˈɣo.no v
arare

ορείχαλκος oˈri.xal.kos n
orichalcum

ορειβάτης n
oribata

ορεκτικό o.ɾe.ktiˈko n
gustātiō
οτιδήποτε τρώγεται πριν από το κανονικό φαγητό, προκειμένου ν’ ανοίξει η όρεξη

ορθογραφία oɾ.θo.ɣɾaˈfi.a n
orthographia

ορθογώνιο παραλληλόγραμμο
rectangulum

ορθογώνιος adj
rectangulus

ορθοδοξία o.ɾθo.ðoˈksi.a n
orthodoxae

ορθόδοξος oɾˈθo.ðo.ksos n
orthodoxus

ορθός oɾˈθos adj
dexter
(μεταφορικά) σωστός

οριζόντιος o.ɾiˈzon.di.os adj
horizontalis

ορισμός o.ɾiˈzmos n
definitio
σύντομη και περιεκτική περίοδος λόγου με την οποία περιγράφεται και ερμηνεύεται επακριβώς μια έννοια, σημασία λέξης ή φράσης

οριστική o.ɾi.stiˈci n
indicativus
(γραμματική) έγκλιση του ρήματος που χρησιμοποιείται για να δηλωθεί το πραγματικό

οριστικοποιώ v
confirmō

ορκίζομαι oɾˈci.zo.me v
iūrō

ορμέμφυτο ˈen.sti.kto adj
impulsus

ορνιθολογία oɾ.ni.θo.loˈʝi.a n
ornithologia

ορογένεση o.ɾoˈʝe.ne.si n
orogenesis

οροφή o.ɾoˈfi n
lacunar

ορτανσία oɾ.tanˈsi.a n
Hydrangea

ορτύκι oɾˈti.ci n
coturnix

ορυκτό o.ɾiˈkto n
minerale

ορυχείο n
fodina

ορφάνια n
orbitās

ορφανοτροφείο oɾ.fa.no.tɾoˈfi.o n
orphanotrophium

ορφανός oɾ.faˈnos adj
orphanus

ορφνός adj
obscurus

ορχήστρα n
orchestra

ορχιδέα oɾ.çiˈðe.a n
orchis

οσιοποίηση n
beatificatio

οστεοποίηση n
ossificatio

οστεοπόρωση o.ste.oˈpo.ɾo.si n
osteoporosis

οστεοσάρκωμα n
osteosarcoma

οστεοφυλάκιο n
ossuarium

οστρακόδερμο n
concha

οστό n
os

οτιδήποτε
quidquid

ουίσκι uˈi.sci n
vischium

ουαί τοις ηττημένοις uˈe tis‿itiˈmenis
vae victis

ουγγιά uŋˈɟa n
uncia

ουγγρικός uŋ.ɡɾiˈkos adj
hungaricus

ουδέτερος adj
neuter

ουδετερότητα u.ðe.teˈro.ti.ta n
neutralitas

ουλή uˈli n
cicatrix

ουρά uˈɾa n
cauda
λεπτή προέκταση προς τα πίσω αρκετών ζώων ιδίως ερπετών και ψαριών

ουράνιο uˈɾa.nio n
uranium

ουράνιο τόξο
arcus arcus caelestis

ουράνιος uˈɾa.ni.os adj
caelestis

ουρήθρα uˈri.θra n
urethra

ουρανίσκος u.ɾaˈnis.kos n
palātum

ουρανοξύστης u.ɾa.noˈksi.stis n
caeliscalpium

ουρανός u.ɾaˈnos n
caelum
ο αέρας της ατμόσφαιρας και το διάστημα πέρα από αυτόν, όπως φαίνονται από τη γη, με σχήμα θόλου και βάση τον ορίζοντα

ουρητήρας u.ɾiˈti.ɾas n
ureter
(ανατομία) ένας από τους δύο σωλήνες μαλακών μυϊκών ινών που συνδέουν τον νεφρό με την ουροδόχο κύστη

ουρικός u.ɾiˈkos adj
urinalis

ουρλιάζω uɾˈʎa.zo v
ululo

ουροποιητικός u.ɾo.pi.i.tiˈkos adj
urinalis

ουσάρος uˈsa.ɾos n
hussaro

ουσία uˈsi.a n
materia

ουσιαστικό u.si.a.stiˈko n
nomen substantivum substantivum

ουφ ˈuf
ufa

οφείλω oˈfi.lo v
debere

οφειλέτης n
dēbitor

οφθαλμίατρος n
oculāria

οχιά oˈça n
aspis

οχτώ oˈxto n
octo

οχυρό o.çiˈɾo n
arx

οχύρωμα n
mūnīmentum

οψιανός o.psi.aˈnos n
lapis obsidianus

ούλο n
gingiva

ούρο ˈu.ro n
urina

π.Κ.Ε.
ante aer. comm.

π.Χ.
[[a. Chr. n.]] / [[a. C. n.]]

π.χ. pa.ɾaˈðiɣ.ma.tos ˈxa.ɾin ˈpi ˈçi ˈpu ˈxu
e.g. v.g.

πάγκρεας ˈpaŋ.ɡɾe.as n
pancreas

πάγος ˈpa.ɣos n
glacies
μια μικρή ή μεγάλη μάζα πάγου

πάγουρος n
pīnotērēs

πάθος n
perturbatio
πολύ ισχυρό συναίσθημα που υπερισχύει της λογικής
μεγάλη αγάπη και ενθουσιασμός για κάτι, ολοκληρωτική αφοσίωση, μεγάλη ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα για την επίτευξη κάποιου στόχου
το αντικείμενο του πάθους

πάλη ˈpa.li n
luctātiō

πάλη των τάξεων
pugna classis

πάλι ˈpa.li adv
iterum

πάμπλουτος adj
ditissimus magnificentissimus opulentissimus pecuniosissimus

πάνα ˈpa.na n
fascea

πάνθηρας ˈpan.θi.ɾas n
panthera

πάντα ˈpan.da adv
semper

πάντως ˈpan.dos adv
utcumque

πάνω adv
de
(τοπικό) στην επιφάνεια ενός πράγματος
εχθρική διάθεση, εναντίωση
αναφορικά, σχετικά με, σε σχέση με κάτι
κατοχή αντικειμένου ή μέσων, μαζί με κάποιον, δίπλα σε κάποιον
super
σε ψηλότερο σημείο

πάπας ˈpa.pas n
papa
(χριστιανισμός) τίτλος του επισκόπου Ρώμης και προκαθημένου της Καθολικής Εκκλησίας

πάπια n
anas
(πτηνό) νηκτικό πτηνό που μοιάζει με τη χήνα, αλλά μικρότερο σε μέγεθος

πάπλωμα n
strātum

πάπυρος n
charta

πάρκο ˈpaɾ.ko n
horti
χώρος που έχει διαμορφωθεί με κήπους και δέντρα και τον επισκέπτονται άνθρωποι για ψυχαγωγικούς ή ερευνητικούς σκοπούς

πάρτι n
festum

πάσσαλος n
pālus

πάτερ φαμίλιας n
pater familias

πάτος ˈpa.tos n
fundus
ο πυθμένας, ο βυθός

πάτρονας ˈpa.tɾo.nas n
patronus

πάτωμα n
humus

πάχνη ˈpax.ni n
pruina

πάχος ˈpa.xos n
crassitūdō

πέδικλο ˈpe.ði.klo n
pedica

πέδιλο ˈpe.ði.lo n
crepida
αντίστοιχη βάση ανάλογου σκοπού, π.χ. που στηρίζει το κατάρτι ιστιοφόρου

πέλμα n
planta

πέμπτος
quintus

πένθιμος adj
ater

πένθος ˈpen.θos n
lūctus

πέντε ˈpen.de
quinque

πέος ˈpe.os n
penis

πέπλο ˈpe.plo n
rīca

πέρασμα ˈpe.ɾa.zma n
vadum

πέρδικα ˈpeɾ.ði.ka n
perdix

πέρκα ˈpeɾ.ka n
perca

πέρυσι adv
anno ante

πέσο ˈpe.so n
pensum

πέστροφα ˈpe.stɾo.fa n
tructa

πέταλο ˈpe.ta.lo n
ferrum equōrum
(μεταφορικά) κάθε τι που έχει σχήμα πετάλου (1) (ειδικότερα για ένα από τα δυο τμήματα γηπέδου και τμήμα του δρόμου)

πέτρα ˈpe.tɾa n
lapis

πέφτω ˈpe.fto v
cado

πέψη n
digestio

πήχης ˈpi.çis n
antebrachium
(ανατομία) το μέρος του άνω άκρου από τον αγκώνα έως τον καρπό

πίεση ˈpi.e.si n
nīsus

πίθηκος n
simia cercops

πίκρα n
acerbitās
(κυριολεκτικά) η αίσθηση του πικρού, η πικρή γεύση
(μεταφορικά) η βαθιά στενοχώρια από κάποιον ή κάτι που μας πίκρανε

πίνακας ˈpi.na.kas n
pictura
έργο ζωγραφικής
rationarium
κατάλογος στοιχείων ή πληροφοριών διατεταγμένων σε γραμμές και στήλες
(βάσεις δεδομένων) στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων: ειδική δομή αποθήκευσης δεδομένων στην οποία καταχωρίζονται τα δεδομένα σε γραμμές (εγγραφές) και στήλες (η κάθε μία από τις τελευταίες έχει μοναδική ονομασία και αποτελούν τα πεδία των γραμμών-εγγραφών) ούτως ώστε στην κάθε στήλη να καταχωρίζονται δεδομένα του ιδίου τύπου (data type)

πίνακας περιεχομένων
de contentis in eodem tables

πίνω ˈpi.no v
bibere bibo

πίσσα n
pix
μαύρη παχύρρευστη ουσία, υποπροϊόν απόσταξης λιθανθράκων ή πετρελαίου που χρησιμοποιείται ως στεγανωτικό υλικό, στην ασφαλτόστρωση δρόμων κλπ

πίστη ˈpi.sti n
fides

πίσω adj
post

πίτα ˈpi.ta n
crustum

πίτουρο ˈpi.tu.ɾo n
acus

πίτσα ˈpi.t͡sa n
pitta placenta neapolitana

παίζω ˈpe.zo v
cano

παίκτης n
lūsor

παίρνω ˈpeɾ.no v
capere sumo

παγίδα paˈʝi.ða n
casses

παγανιστής n
ethnicalis

παγανιστικός adj
ethnicalis

παγερός pa.ʝeˈɾos adj
hostilis

παγετώνας n
glaciarium

παγιδεύω pa.ʝiˈðe.vo v
laqueō

παγκάκι n
scamnum

παγκοσμιοποίηση paŋ.ɡo.zmi.oˈpi.i.si n
globalizatio

παγκράτιο paŋˈɡɾa.ti.o n
pammachum

παγκόσμια θέρμανση paŋˈɡo.zmi.a ˈθeɾ.man.si
calefactio universalis

παγκόσμιος paŋˈɡo.zmi.os adj
mundanus

παγοκρύσταλλος pa.ɣoˈkɾi.sta.los n
stīria

παγούρι n
laguncula
μικρής χωρητικότητας κλειστό δοχείο από σκληρό υλικό που χρησιμοποιείται για να μεταφέρει νερό

παγωτό pa.ɣoˈto n
gelatum

παγόβουνο paˈɣo.vu.no n
mons glacialis

παγώνι n
pavo

παγώνω paˈɣo.no v
gelo

παζάρι paˈza.ɾi n
forum
η υπαίθρια αγορά

παθητική φωνή
passivum

παθητικός adj
passivus

παθητικότητα pa.θi.tiˈko.ti.ta n
passivitas

παθιασμένος
passionatus

παιδί peˈði n
puer infans

παιδαριώδης pe.ða.ɾiˈo.ðis adj
puerīlis

παιδεραστής pe.ðe.ɾaˈstis n
paedīcō

παιδιάστικος adj
puerīlis

παιδιατρική n
paediatria

παιδοκτονία pe.ðo.ktoˈni.a n
infanticidium

παιδοφιλία n
paedophilia

παιχνίδι peˈxni.ði n
ludus

παιχνιδιάρης pe.xniˈðʝa.ɾis adj
lūdibundus

παιχνιδοκονσόλα n
consola ludis electronicis

πακέτο paˈce.to n
fascis
(δίκτυο υπολογιστών) packet: μικρό τμήμα ενός συνόλου δεδομένων που άγεται (μεταφέρεται) από τον ένα κόμβο (node) στον άλλο, σε ένα δίκτυο μεταγωγής πακέτων

παλάμη paˈla.mi n
palma

παλάτι paˈla.ti n
palatium

παλίρροια paˈli.ɾi.a n
aestus

παλαδίνος n
pugnator

παλαιογραφία pa.le.o.ɣɾaˈfi.a n
palaeographia

παλαιολιθική n
palaeolithicus

παλαιστής
luctātor

παλαιστινιακός adj
Palaestinensis

παλαιός pa.leˈos adj
veteris

παλεύω paˈle.vo v
luctor

παλιάνθρωπος paˈʎan.θɾo.pos n
furcifer

παλιομοδίτικος pa.ʎo.moˈði.ti.kos adj
priscus

παλιός paˈʎos adj
veteris vetus

παλλάδιο n
palladium

παλλακίδα pa.laˈci.ða n
concubina

παλμός n
pulsus

παλούκι paˈlu.ci n
pālus
o πάσσαλος

παλτό n
laena

παμφάγος adj
omnivorus

πανάκεια paˈna.ci.a n
panacea

πανέρι n
calathus

πανίδα n
fauna

παναγιότητα n
Sanctitas

πανδέκτης panˈðe.ktis n
digestum

πανδημία pan.ðiˈmi.a n
pandemia

πανδοχείο n
hospitium

πανεπιστήμιο pa.ne.piˈsti.mi.o n
universitas studium generale

πανθεϊσμός n
pantheismus

πανικοβάλλομαι v
infligō pavōrem

πανικός pa.niˈkos n
pavor

παννυχίδα pa.niˈçi.ða n
pervigilium vigilia

πανσέληνος panˈse.li.nos n
plenilunium

παντελόνι pan.deˈlo.ni n
bracae

παντζάρι n
Beta vulgaris

παντογνώστης pan.doˈɣno.stis n
omniscius

παντοδύναμος pan.doˈði.na.mos adj
omnipotens

παντού adv
ubīque

παντρεμένος pan.dɾeˈme.nos
marītus

παντρεύομαι panˈdɾe.vo.me v
nubere

παντρεύω panˈdɾe.vo v
marito

παντόγραμμα n
pangramus

παντόφλα panˈdo.fla n
soccus

πανωφόρι pa.noˈfo.ɾi n
laena

παξιμάδι pa.ksiˈma.ði n
scrofa
μεταλλικό εξάρτημα που βιδώνει γύρω από μια βίδα και συνδέει αντικείμενα μεταξύ τους

παπαγάλος pa.paˈɣa.los n
psittacus

παπαρούνα n
papaver

παπικός adj
papalis

παπούτσι paˈpu.t͡si n
calceus

παππούς n
avus

παρ' ελπίδα par‿elˈpiða
contrā tōtum prōgnōsticum

παρά
quamquam
υποδείχνει αντίθεση

παράγοντας paˈɾa.ɣon n
factor
(μαθηματικά) αριθμός (ή παράσταση) που πολλαπλασιάζεται με άλλον

παράγραφος paˈɾa.ɣɾa.fos n
paragraphus

παράγω paˈɾa.ɣo v
pariō

παράδειγμα paˈɾa.ðiɣ.ma n
exemplum

παράδεισος paˈɾa.ði.sos n
paradisus

παράδοξος paˈɾa.ðo.ksos adj
paradoxus

παράδοση paˈɾa.ðo.si n
dēditiō
το να παραδίδεις κάτι σε κάποιον, η μεταφορά ενός αντικειμένου σε κάποιον, το δόσιμο
cōnsuētūdō
τα έθιμα και οι συνήθειες των ανθρώπων, που διατηρούνται από γενιά σε γενιά· οι παγιωμένες συνήθειες ή πρακτικές σε διάφορους τομείς δραστηριότητας

παράθυρο paˈɾa.θi.ɾo n
fenestra

παράκληση paˈɾa.kli.si n
invocātiō

παράλειψη paˈɾa.li.psi n
omissiō

παράλογος paˈɾa.lo.ɣos adj
absurdus

παράλυση paˈɾa.li.si n
paralysis

παράμεσος n
anularius
ανθρώπινο δάχτυλο που βρίσκεται ανάμεσα από το μικρό και το μεσαίο

παράνομος paˈɾa.no.mos adj
illicitus
αντίθετος με τις κοινωνικές συμβάσεις, ακόμη κι αν δεν απαγορεύεται από τους νόμους

παράνομος paˈɾa.no.mos n
proscriptus
ο ενσυνείδητος παραβάτης του νόμου, ο εκτός νόμου

παράπονο pa.ˈɾa.po.no n
querēla

παράσιτο n
parasitus
(βιολογία) οργανισμός που ζει και αναπτύσσεται σε βάρος ενός άλλου οργανισμού
(μεταφορικά) για κάποιον που βασίζεται σε άλλους για την επιβίωση ή την ανάδειξή του, με απαξιωτική σημασία

παράσπονδος paˈɾa.spon.ðos adj
perfidus

παράτολμος adj
audax

παρέλαση paˈɾe.la.si n
pompa

παρήχηση paˈɾi.çi.si n
alliteratio

παραίσθηση paˈɾe.sθi.si n
hallucinatio

παραίτηση n
abdicatio

παραβάλλω v
comparare

παραβιάζω v
violō

παραβολή n
parabola parabole
η αλληγορική διήγηση πραγματικού ή φανταστικού γεγονότος που έχει σαν σκοπό να οδηγήσει σε ηθικά διδάγματα, χρήση τέτοιας μορφής διηγήσεων έκαναν ο Αίσωπος, αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι καθώς και ο Χριστός.
parabola
(γεωμετρία) είδος ανοιχτής καμπύλης

παραγωγή pa.ɾa.ɣoˈʝi n
productio

παραδέχομαι pa.ɾaˈðe.xo.me v
confiteor

παραδεισένιος adj
paradisiacus

παραδοσιακός pa.ɾa.ðo.si.aˈkos adj
translaticius

παραιτούμαι v
abdicō

παρακαλώ
amabo
χρησιμοποιείται σαν ευγενική απάντηση σε κάποιον που λέει « ευχαριστώ »

παρακαλώ v
amabo
ζητώ με σεβασμό

παρακμή n
declinatio

παρακολουθώ pa.ɾa.ko.luˈθo v
aspecto

παραλήγουσα n
paenultimus

παραλήπτης pa.ɾaˈli.ptis n
acceptor

παραλήρημα pa.ɾaˈli.ɾi.ma n
dēlīrium
ο ασυνάρτητος και χωρίς νόημα λόγος, ο οποίος αποτελεί σύμπτωμα ορισμένων οργανικών ή ψυχικών παθήσεων, παραμιλητό

παραλία pa.ɾaˈli.a n
ora

παραλίγο adv
ferē

παραλείπω v
omittō

παραλογισμός n
absurditas

παραμάνα n
nutrix
(επάγγελμα) γυναίκα που έχει σαν επάγγελμα τη φροντίδα και διαπαιδαγώγηση παιδιών, συνήθως σε μικρή ηλικία

παραμένω v
maneo

παραμελώ v
neglegō

παραμύθι pa.ɾaˈmi.θi n
fabula

παραπατώ v
caespito

παραπλανώ pa.ɾa.plaˈno.me v
decipio

παραπληγία pa.ɾa.pliˈʝi.a n
paraplegia

παραπονιέμαι v
queror

παραπόταμος pa.ɾaˈpo.ta.mos n
fecit tributarias

παρασάγγης pa.naˈsaŋ.ɟis n
parasanga

παρασόλ n
umbella

παρασύρω pa.ɾaˈsi.ɾo v
asportare

παρατήρηση n
animadversiō
το να παρατηρείς κάτι, να το κοιτάς προσεκτικά επί αρκετή ώρα για να ανακαλύψεις ή να καταλάβεις κάτι

παρατατικός n
imperfectum

παρατεταμένος
prōductus

παρατηρητήριο pa.ɾa.ti.ɾiˈti.ɾi.o n
specula

παρατηρητής pa.ɾa.ti.ɾiˈtis n
contemplātor

παρατηρώ v
animadverto

παρατσούκλι n
cognomen

παρατώ v
relinquō

παραχαράκτης n
falsārius

παραχώρηση pa.ɾaˈxo.ɾi.si n
concessum

παρεγκεφαλίδα n
cerebellum

παρεκκλήσι n
aedicula

παρεκκλίνω pa.ɾeˈkli.no v
descisco

παρελθόν n
praeteritum

παρεμποδίζω v
impediō

παρεξήγηση pa.ɾeˈksi.ʝi.si n
ambiguitas

παρεξηγώ pa.ɾe.ksiˈɣo v
fallor

παρηγοριά n
cōnsōlātiō

παρηγορώ pa.ɾi.ɣoˈɾo v
alloquor

παρθένα paɾˈθe.na n
virgo

παρθένος paɾˈθe.nos n
virgineus

παρθενιά paɾ.θeˈɲa n
virginitas

παριζιάνικος pa.ɾiˈzi̯a.ni.kos adj
Lutetianus

παροιμία pa.ɾiˈmi.a n
adagium proverbium

παροιμιακός adj
prōverbiālis

παροτρύνω v
hortor

παρουσία pa.ɾuˈsi.a n
praesentia

παρουσιάζω pa.ɾu.siˈa.zo v
condono
δείχνω, φανερώνω κάτι
exhibeō
κάνω φανερή την παρουσία κάποιου πράγματος ή ιδιότητας
προβάλλω κάποια ιδιότητα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα

παρτέρι n
flōrētum

παρτούζα n
orgia

παρωδία pa.ɾoˈði̯a n
cavillatio

παρωνυχίδα n
reduvia

παρόμοιος adj
similis

παρόν paˈɾon n
praesentia

παρόρμηση paˈɾoɾ.mi.si n
impulsus

παρών paˈɾon
adsum

πασπατεύω pa.spaˈte.vo v
depsō

παστίλια paˈsti.ʎa n
pastillus

πασχαλίτσα n
coccinella

πασχαλιά n
syringa

πατ n
stancamentum

πατάτα paˈta.ta n
patata
ο κόνδυλος του φυτού της πατατιάς
(τρόφιμο) μαγειρεμένος ο κόνδυλος της πατατιάς

πατέρας paˈte.ɾas n
pater genitor

πατητήρι n
pressorium

πατρίδα paˈtɾi.ða n
patria

πατριάρχης pa.tɾiˈaɾ.çis n
patriarcha

πατρικός pa.tɾiˈkos adj
paternus

πατριμόνιο n
patrimonium

πατριωτισμός pa.tɾi.o.tiˈzmos n
amor patriae

πατροκτονία n
pātricīdium

πατροκτόνος pa.tɾoˈkto.nos n
pātricīda
που είναι πατροκτόνος

πατρονία n
patronatus

πατρότητα n
paternitas

πατρώνυμο paˈtɾo.ni.mo n
nōmen patrōnymicum

πατόκορφα paˈto.koɾ.fa adv
a capite ad calcem
(οικείο) από πάνω μέχρι κάτω

παχυσαρκία pa.çi.saɾˈci.a n
adeps

παχύ έντερο paˈçi ˈendeɾo
crassundia

παχύς paˈçis adj
crassus
που έχει μεγάλο πάχος ή όγκο

παχύσαρκος paˈçi.saɾ.kos adj
obesus

παχύφυλλος adj
pachyphyllus

παϊδάκι n
praecīsum

παύση ˈpaf.si n
pausa

πείθω v
convinco

πείνα ˈpi.na n
fames

πείραμα n
experimentum

πεδίο n
campus

πεδιάδα pe.ðiˈa.ða n
planities

πεζικάριος pe.ziˈka.ɾi.os n
pedester pedo

πεζικό pe.ziˈko n
peditatus

πεζογραφία pe.zo.ɣɾaˈfi.a n
prōsa

πεζός peˈzos n
pedes
που κινείται με τα πόδια, σε αντίθεση με τους εποχούμενους

πεθαίνω peˈθe.no v
mori

πεθαμένος pe.θaˈme.nos
mortuus

πεθερά pe.θeˈɾa n
socrus

πεθερός pe.θeˈɾos n
socer patraster

πειθαρχία pi.θaɾˈçi.a n
disciplina
η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του πειθαρχώ, η υπακοή σε κάποιες αρχές, κανόνες, νόμους ή στις διαταγές κάποιου ιεραρχικά ανώτερου

πειθώ n
suādēla

πεινασμένος
iēiūnus

πεινώ v
esurire

πειρασμός pi.ɾaˈzmos n
temptatio

πειρατής pi.ɾaˈtis n
pirata

πειρατεία n
pīrātica

πεισματάρης pizmaˈtaɾis adj
obstinātus

πειστικός pi.stiˈkos adj
suāsōrius

πελάτης n
emptor

πελαργός pe.laɾˈɣos n
ciconia

πελεκάνος pe.leˈka.nos n
pelecanus pelicanus

πελιδνός pe.liðˈnos adj
pallidus

πελώριος adj
enormis

πενήντα peˈnin.da
quinquaginta

πενία n
indigentia

πενικίλιο n
penicillium

πεντάγωνο penˈda.ɣo.no n
pentagonum

πεντακόσια
quingenti

πενταρχία n
pentarchia

πεντηκοστός
quinquagesima

πεπερασμένος pe.pe.raˈzme.nos
fīnītus

πεπόνι peˈpo.ni n
pepo

περήφανος adj
altus

περί peˈɾi
de

περίεργος peˈɾi.eɾ.ɣos adj
curiosus

περίληψη n
breviārium

περίνεο pɛˈɾi.nɛ.ɔ n
perineum

περίοδος peˈɾi.o.ðos n
tempus

περίπλοκος adj
complicatus

περίπλους n
periplūs

περίπου peˈɾi.pu adv
circa

περίπτωση n
casus

περίσσευμα peˈɾi.sev.ma n
cumulus

περίττωμα peˈɾi.to.ma n
fimum

περίφραση n
circumlocūtiō

περγαμηνή peɾ.ɣa.miˈni n
membrana

περιέργεια pe.ɾiˈeɾ.ʝi.a n
curiositas

περιέχω pe.ɾiˈe.xo v
contineo

περιβάλλον n
circumiectum

περιβραχιόνιο n
galbeus

περιβόλι pe.ɾiˈvo.li n
hortus

περιγράφω v
dēscrībō

περιγραφή n
dēscrīptiō

περιδέραιο n
monile

περιεργάζομαι v
scrūtor
κοιτάζω με προσοχή και περιέργεια

περιεχόμενο n
materia

περικόχλιο pe.ɾiˈko.xli.o n
scrofa

περιμένω pe.ɾiˈme.no v
exspecto opperior

περιοδικός πίνακας
systema periodicum

περιοδόντιο pe.ɾi.oˈðon.di.o n
periodontium

περιορίζω pe.ɾi.oˈɾi.zo v
cohibeō

περιορισμένος
dēfinītus

περιοχή pe.ɾi.oˈçi n
plaga

περιπέτεια pe.ɾiˈpe.ti.a n
periculum

περιπατητικός pe.ri.pa.ti.tiˈkos adj
peripateticus
(ιστορία, φιλοσοφία) που έχει σχέση με τη σχολή του Αριστοτέλη, τον Περίπατο ή αναφέρεται σ’ αυτόν

περιπλανώμενος
errans

περιπολώ pe.ɾi.poˈlo v
fraxō

περισσότερο pe.ɾiˈso.te.ɾo adv
plus

περισσότερος pe.ɾiˈso.te.ɾos adj
plus

περιστέρι pe.ɾiˈste.ɾi n
columba columbus

περιστερώνας pe.ɾi.steˈɾo.nas n
columbarium

περιστρεφόμενος
volubilis

περιστροφή pe.ɾi.stɾoˈfi n
rotatio

περιτέμνω v
circumcidere

περιτομή pe.ɾi.toˈmi n
circumcisio

περιττός pe.ɾiˈtos adj
superfluus
που δεν είναι απαραίτητος, ο μη αναγκαίος
impār
(μαθηματικά) ακέραιος αριθμός που έχει υπόλοιπο όταν διαιρείται με το 2

περιτόναιο n
omentum
(ανατομία) λεπτή και διάφανης μεμβράνη που εκτείνεται στην εσωτερική επιφάνεια της κοιλιακής κοιλότητας και περιβάλλει τα σπλάχνα

περιφέρεια pe.ɾiˈfe.ɾi.a n
circumferentia

περιφρονώ v
apolactizare

περιφρόνηση n
contemptus

περνάω peɾˈna.o v
praetereo

περουβιανός adj
peruviana

περούκα peˈɾu.ka n
caliandrum

περπατάω peɾ.paˈta.o v
ambulō

περσικά peɾ.siˈka n
Achaemenius

περσικός peɾ.siˈkos adj
persicus

πεσκαντρίτσα n
lophius piscatorius

πεταλίδα n
mītulus

πεταλούδα pe.taˈlu.ða n
papilio
(έντομο) είδος εντόμου, με τέσσερα μεγάλα πολύχρωμα φτερά
στιλ κολύμβησης στο οποίο οι αθλητές κουνάνε κυκλικά από πίσω προς τα μπρος τα χέρια τους και με κυματισμούς τα πόδια τους

πετρέλαιο peˈtɾe.le.o n
petroleum

πετσέτα peˈt͡se.ta n
mantele

πεψίνη n
pepsinum

πεύκο ˈpef.ko n
pinus

πηγάδι piˈɣa.ði n
puteus

πηγή piˈʝi n
fons

πηγαίνω piˈʝe.no v
ire vadere vehere
κινούμαι από ένα σημείο προς ένα άλλο σημείο, μεταβαίνω

πηγαίος κώδικας
fōns

πηδάλιο piˈða.li.o n
gubernāculum

πηδάω piˈða.o v
futuō

πηδαλιούχος pi.ða.liˈu.xos n
gubernātor

πηλός piˈlos n
argilla

πιάνο ˈpça.no n
clavile
(μουσικό όργανο)

πιάνω ˈpça.no v
capiō

πιάτο ˈpça.to n
catinus lanx

πιανίστας n
pianistus

πιατάκι n
scutella

πιγκάλ n
xylospongium

πιεμοντέζικα n
lingua Pedemontana

πιθανός pi.θaˈnos adj
probabilis

πιθανότητα pi.θaˈno.ti.ta n
probabilitas

πιθηκάνθρωπος pi.θiˈkan.θɾo.pos n
pithecanthropus

πικραγγουριά pi.kraŋ.ɟuˈrʝa n
Ecballium elaterium

πικραλίδα pi.kɾaˈli.ða n
dens leonis

πικρός piˈkɾos adj
amarus acerbus

πινέλο n
pēnicillum

πινακοθήκη pi.na.koˈθi.ci n
pinacothēca

πιο ˈpço adv
-ior

πιπέρι piˈpe.ɾi n
piper
μπαχαρικό που παράγεται από τους καρπούς των φυτών της οικογένειας Piperaceae

πιπεριά pi.peɾˈʝa n
piper

πιπερόριζα pi.peˈɾo.ɾi.za n
zingiber

πιρούνι n
furca
(κουζινικά) σκεύος σερβιρίσματος για λήψη στερεού φαγητού, με λαβή και αιχμές

πισίνα piˈsi.na n
piscina

πιστεύω piˈste.vo v
credo
έχω πίστη

πιστοποιητικό n
probatoria

πιστωτής n
crēditor

πιστωτική κάρτα
tessera crediticia

πιστόλι n
pistōla

πιστόνι piˈsto.ni n
embolus

πιστός piˈstos adj
fidus
που παραμένει σταθερός, αφοσιωμένος σε κάτι ή κάποιον

πιστός piˈstos n
fidus
που πιστεύει, που ακολουθεί μια θρησκεία

πισωκολλητό pi.so.ko.liˈto n
coitus mōre ferārum

πιτυρίδα pi.tiˈɾi.ða n
porrigo

πιόνι n
pedes

πλάνη ˈpla.ni n
erratum
η λανθασμένη γνώμη, η πίστη σε κάτι ψευδές
plāna
εργαλείο για την λείανση ξύλινων επιφανειών, το ροκάνι

πλάσμα ˈpla.zma n
creātūra

πλάστης ˈpla.stis n
effector
αυτός που δημιουργεί

πλάτανος ˈpla.ta.nos n
platanus

πλάτη ˈpla.ti n
dorsum tergum

πλάτος n
lātitūdō

πλέκω ˈple.ko v
plectō

πλένω ˈple.no v
luo

πλέω v
nāvigō
ταξιδεύω σε λίμνη, ποταμό ή θάλασσα

πλήθος ˈpli.θos n
turba
μεγάλη ομάδα ανθρώπων

πλήξη ˈpli.ksi n
taedium

πλήρης ˈpli.ɾis adj
integer

πλίνθος ˈplin.θos n
later

πλαίσιο ˈple.si.o n
compactiō

πλακίδιο plaˈci.ðio n
tabula
(φαρμακευτική) φαρμακευτικό σκεύασμα
(ηλεκτρονική) μικρή πλακέτα

πλανήτης plaˈni.tis n
planeta

πλανητάριο n
theatrum planetarium

πλασματικός adj
fictus

πλαστογράφος pla.stoˈɣɾa.fos n
falsārius

πλαστογραφία pla.sto.ɣɾaˈfi.a n
falsificatio

πλατεία plaˈti.a n
forum
(πολεοδομία) επίπεδος, διαμορφωμένος χώρος μέσα σε κατοικημένη περιοχή που περιβάλλεται από κτίρια ή και δρόμους

πλατυποδία n
pes planus

πλατωνικός adj
Platonicus

πλατύποδας plaˈti.po.ðas n
ornithorhynchus

πλατύς plaˈtis adj
latus

πλειονότητα n
majōritās

πλειοψηφία pli.o.psiˈfi.a n
magnus numerus

πλειστηριάζω v
praeco

πλειστηριασμός n
auctiō

πλεονέκτημα n
emolumentum

πλεονεξία n
avāritia

πλευρά pleˈvɾa n
costa
(γεωμετρία) ένα ευθύγραμμο τμήμα ενός επίπεδου γεωμετρικού σχήματος
η μία από τις δύο περιοχές μίας επιφάνειας ή χώρου που ορίζονται από μία (νοητή) γραμμή
(μεταφορικά) η αντίθετη άποψη

πλευρό pleˈvɾo n
costa
(ανθρώπινο σώμα) το μέρος του κορμού του σώματος μεταξύ της πλάτης και του στήθους/κοιλιακής χώρας
κάποιο πλάγιο τμήμα επιφάνειας, πράγματας

πληβείος n
plēbēius

πληγή pliˈʝi n
vulnus

πληγώνω v
ferio

πληθυντικός pli.θin.diˈkos n
pluralis

πληθυσμός pli.θiˈzmos n
populatio
(γεωγραφία) το σύνολο των κατοίκων κάποιου τόπου

πληθωρισμός n
inflatio

πληθώρα pliˈθo.ɾa n
plethora

πληκτρολόγιο pli.ktɾoˈlo.ʝi.o n
claviatura

πλημμυρίζω v
diluvio

πλημμύρα pliˈmi.ɾa n
inundatio

πληροφορία pli.ɾo.foˈɾi.a n
indicium

πληροφορική pli.ɾo.fo.ɾiˈci n
informatica
(επιστήμη) επιστήμη που ερευνά την κωδικοποίηση, διαχείριση και μετάδοση συμβολικών αναπαραστάσεων πληροφοριών

πληροφοριοδότης n
dēlātor

πληροφορώ pli.ɾo.foˈɾo v
doceo

πληρωμή n
pensiō

πληρώνω v
dapinare

πλησίον pliˈsi.on n
proximus

πλησιάζω pli.siˈa.zo v
appropinquare

πλησμονή n
abundantia

πλιατσικολόγος n
expīlātor

πλοίο ˈpli.o n
navis carina

πλοηγώ v
gubernō

πλοκή ploˈci n
argumentum

πλουσιότατος adj
ditissimus magnificentissimus opulentissimus pecuniosissimus

πλουτισμός n
divitatio

πλουτώνιο n
plutonium

πλούσιος ˈplu.si.os adj
dives

πλούτος ˈplu.tos n
opulentia

πλώρη ˈplo.ɾi n
prora

πνίγω ˈpni.ɣo v
angō

πνευματικός pnev.ma.tiˈkos adj
spiritalis
που έχει σχέση με το πνεύμα (σε αντίθεση με την ύλη και τον αισθητό κόσμο)

πνευματικότητα n
spiritalitas

πνευμονία n
pneumonia

πνευμονο- pev.mo.no
pneumon- pneumono-

πνευμονογαστρικό νεύρο
nervus vagus

πνεύμα ˈpnev.ma n
mens spiritus
ο νους του ανθρώπου, ατομικά ή συλλογικά

πνεύμονας ˈpnev.mo.nas n
pulmo

πνοή pnoˈi n
anima

ποίημα ˈpi.i.ma ˈpi.ma n
carmen fabula

ποίηση ˈpi.i.si n
poësis poesis

ποδάγρα n
gutta

ποδήλατο poˈði.la.to n
birota
(μέσο μεταφορών) όχημα, κυρίως δίτροχο, που κινεί ο αναβάτης με τα πόδια του, δίνοντας ώθηση στα πετάλια

ποδηλασία po.ði.laˈsi.a n
birotatio

ποδιά n
līmus

ποδόσφαιρο poˈðo.sfe.ɾo n
pediludium

ποθώ v
cupio

ποιήτρια n
poetria

ποιητής n
poeta

ποικίλος piˈci.los adj
varius
που παρουσιάζει ή εμφανίζει ποικιλία, έχει πολλά διαφορετικά χαρακτηριστικά

ποικιλότητα n
diversitas

ποιμνιοστάσιο n
bercaria

ποινή piˈni n
poena

ποινικός pi.niˈkos adj
scelestus

ποιος ˈpços
quis qui

ποιότητα piˈo.ti.ta n
prōprietās

πολίτης poˈli.tis n
civis

πολεμίστρια n
bellatrix

πολεμικό n
navis bellica

πολεμικός adj
bellax

πολεμοχαρής adj
bellax

πολιορκία po.li.oɾˈci.a n
obsessiō

πολιορκώ v
obsideō

πολιτεία po.liˈti.a n
res publica

πολιτική n
cīvīlitās

πολιτικός po.li.tiˈkos adj
polīticus

πολιτισμός n
cultura

πολλαπλασιάζω po.la.pla.siˈa.zo v
multiplicō

πολλαπλασιασμός n
multiplicatio

πολτός polˈtos n
intrīta

πολυάριθμος adj
creber

πολυβόλο n
arma machinae

πολυγαμία n
polygamia

πολυγωνικός adj
multangulus

πολυκατοικία n
insula

πολυλογάς adj
lingulāca

πολυμαθής adj
homō ūniversālis

πολυπληθέστατος adj
ditissimus magnificentissimus opulentissimus pecuniosissimus

πολυτέλεια po.liˈte.li.a n
luxus

πολυτελής po.li.teˈlis adj
dapsilis

πολυφωνία po.li.foˈni.a n
polyphonia
(μουσική) πολλές ανεξάρτητες φωνές (μελωδίες) συνδυασμένες αρμονικά

πολυώνυμο n
polynomium

πολωνικά n
polonice

πολωνικός adj
polonicus

πολύ poˈli adv
multum

πολύανθος adj
multiflorus

πολύγλωσσος adj
polyglottus

πολύγωνο poˈli.ɣo.no n
polygonum

πολύπλοκος poˈli.plo.kos adj
complex

πολύσπαστο poˈli.spa.sto n
polyspaston

πολύτιμος poˈli.ti.mos adj
pretiosus

πολύτιμος λίθος
gemma

πολώνιο n
polonium

πονοκέφαλος n
capitis dolor

ποντάρω v
faciō sponsiōnem

ποντίκι ponˈdi.ci n
mus
(θηλαστικό ζώο) μικρό τρωκτικό ζώο που ζει στις πόλεις, στους αγρούς και στα σπίτια

ποντίφικας ponˈdi.fi.kas n
pontifex

ποντικοπαγίδα pon.di.ko.paˈʝi.δa n
captentula

πορδή poɾˈði n
flātulentia

πορεία n
curriculum

πορθμός poɾˈθmos n
fauces

πορνεία n
prostitutio

πορνείο poɾˈni.o n
lupanar

πορνογραφία por.no.ɣraˈfi.a n
pornographia

πορσελάνη n
porcellanus

πορτιέρης poɾˈtçe.ɾis n
ostiārius

πορτογαλικά n
lingua Lusitana

πορτοκάλι poɾ.toˈka.li n
malum aureum

πορτοκαλής poɾ.to.kaˈlis adj
aurantius

πορτοκαλί poɾ.to.kaˈli n
aurantiacus
(χρώμα) το χρώμα του πορτοκαλιού

πορτοφολάς n
manticulator
κλέφτης πορτοφολιών

πορτοφόλι poɾ.toˈfo.li n
pēra

πορφυρό n
ostrum

πορφύρα poɾˈfi.ɾa n
purpura

ποσειδώνιο n
neptunium

ποσότητα poˈso.ti.ta n
quantitas

ποτέ adv
numquam umquam
καμία φορά, σε κανένα χρονικό διάστημα

ποτήρι poˈti.ɾi n
calix

ποτίζω poˈti.zo v
irrigō

ποτίστρα n
aquarium

ποταμίσιος adj
fluviālis

ποταμός po.taˈmos n
flumen fluvius
(γεωγραφία) μεγάλη υδάτινη μάζα που ρέει σε μεγάλη απόσταση με φυσική ροή εντός μίας καθορισμένης κοίτης, ξεκινώντας από μία ή περισσότερες φυσικές πηγές ή λίμνες και καταλήγοντας στη θάλασσα ή σε λίμνη
(μεταφορικά, στον πληθυντικό) μεγάλη ποσότητα (υγρού)

ποτιστήρι n
nāsiterna

ποτό n
potio potus

που
qui

πουθενά pu.θeˈna adv
nusquam
σε κανέναν τόπο (στάση)
σε κανέναν τόπο (κατεύθυνση)
κάπου (αόριστα, σε ερωτήσεις)

πουκάμισο puˈka.mi.so n
tunicula

πουλάρι puˈla.ɾi n
equulus

πουλάω puˈla.o v
vendō

πουλί puˈli n
avis

πουλόβερ n
thorax

πουρνάρι puɾˈna.ɾi n
Quercus Ilex Quercus coccifera

πουτάνα puˈta.na n
meretrix

πού adv
ubi ubinam
(τοπικό επίρρημα) σε ποιο μέρος; σε ποιον τόπο;

πούλμαν n
carrūca

πούρο n
sigarum

πούστης ˈpu.stis n
draucus

πούτσα n
mentula

πράγμα ˈpɾaɣ.ma n
res
κάθε υλικό αντικείμενο σε αντιδιαστολή με τα ζώα

πράξη ˈpɾa.ksi n
āctus

πράσινο ˈpɾa.si.no n
viridis

πράσινος adj
viridis
(ουσιαστικοποιημένο) πράσινο:
(ουσιαστικοποιημένο) πράσινοι:

πράσο n
porrum

πρέπει ˈpɾe.pi v
debere

πρέσβειρα n
legata

πρέσβης ˈpɾe.zvis n
lēgātus

πρήζομαι v
adaestuō

πρίγκιπας ˈpɾiŋ.ɟi.pas n
princeps regulus

πραίτορας n
praetor

πραγματεία n
detractatus

πραγματικός adj
verus

πραγματικότητα n
realitas

πραξικόπημα pɾa.ksiˈko.pi.ma n
eversio reipublicae

πρασεοδύμιο n
praseodymium

πρασινωπός adj
pallens

πρελούδιο n
praelūdium

πρεσβεία pɾeˈzvi.a n
legatio lēgātio

πρεσβευτής pɾe.zveˈftis n
legatus

πρηνής adj
prōnus

πρησμένος
aemidus

πριγκίπισσα pɾiŋˈɟi.pi.sa n
filia regis

πριγκιπικός pɾiŋ.ɟi.piˈkos adj
aulicus

πριν pɾin
ante
με δευτερεύουσα πρόταση, δείχνει ότι η πράξη που περιγράφεται ακολουθεί χρονικά την πράξη της κύριας πρότασης

πριονίδι n
lānūgō

πριονίζω v
serrare

πριόνι n
serra

προάγγελος pɾoˈaŋ.ɟe.los n
praenuntius

προάστιο pɾoˈa.sti.o n
suburbium

προέλευση pɾoˈe.lef.si n
principium

προέρχομαι v
provenio

προίκα ˈpɾi.ka n
dos

προαίσθημα pɾoˈe.sθi.ma n
praemonitus

προαιρετικός adj
automatus

προαστιακός adj
suburbānus

προαύλιο pɾoˈa.vli.o n
ārea

προβλέπω pɾoˈvle.po v
cano

προβοσκίδα n
proboscis

προγιαγιά n
proavia

προγονή n
filiastra

προγονός n
filiaster

προγραφή n
proscriptio

προδίδω v
dēmōnstrō

προδοσία n
proditio

προδότης pɾoˈðo.tis n
traditor

προειδοποίηση pɾo.i.ðoˈpi.i.si n
monitum

προειδοποιώ pɾo.i.ðo.piˈo v
promonere

προετοιμάζω v
parō

προετοιμασμένος
parātus

προηγουμένως adv
anteā

προηγούμαι pɾo.iˈɣu.me v
antecedere
περπατώ μπροστά από άλλους
praecēdō
συμβαίνω πριν από κάτι άλλο

προηγούμενος pɾo.iˈɣu.me.nos n
antiquus
αυτός που προηγείται

προκαλώ pɾo.kaˈlo v
diffido

προκατάληψη pɾo.kaˈta.li.psi n
praeiūdicium

προκαταβολή n
arrabō

προκουράτορας n
procurator

προληπτικός pɾo.li.ptiˈkos adj
superstitiosus
που προλαμβάνει, που με τις εκ των προτέρων ενέργειες ή πράξεις του προλαβαίνει την εκδήλωση ή την εμφάνιση κάποιων πραγμάτων, τα αποτρέπει ή τα ματαιώνει
που έχει προλήψεις ή πιστεύει σ’ αυτές

προμήθεια n
cōpia

προμήθειο n
promethium

προμηθευτής pɾo.mi.θeˈftis n
praebitor

προμηνύω pɾo.miˈni.o v
portendō

προνόμιο pɾoˈno.mi.o n
prīvilēgium

προνύμφη pɾoˈniɱ.fi n
larva

προξενητής pɾo.kse.niˈtis n
conciliātrix

προοδεύω pɾo.oˈðe.vo v
prōficiō

προορισμός n
dēstinātiō

προπάππος n
proavus

προπάτορας pɾoˈpa.to.ɾas n
ava

προπέλα pɾoˈpe.la n
helix

προπαραλήγουσα n
antepaeneultimus

προπατορικό αμάρτημα
peccatum originale

προπονητής pɾo.po.niˈtis n
exercitor

προπραίτορας n
propraetor

προς ˈpɾos
ad
(τοπικά) δηλώνει την κατεύθυνση της κίνησης, προς το μέρος
(μεταφορικά) δηλώνει την κατεύθυνση μιας ενέργειας
(χρονικά) πλησιάζοντας σε ένα χρονικό σημείο

προς Θεσσαλονικείς Α΄ pn
I Thessalonicenses

προς Θεσσαλονικείς Β΄ pn
II Thessalonicenses

προς Κορινθίους Α' pn
I Corinthios

προς Κορινθίους Β' pn
II Corinthios

προς Ρωμαίους pn
Romani

προσέγγιση n
accessus
η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού προσεγγίζω
(μεταφορικά) πραγμάτευση, εξέταση

προσέχω pɾoˈse.xo v
specto
caveo
προφυλάσσω, προφυλάσσομαι

προσαρμογή pɾo.saɾ.moˈʝi n
accommodātiō
η τροποποίηση και αλλαγή που γίνεται σε κάτι, προκειμένου να ταιριάζει ή να συμφωνεί με κάτι άλλο

προσβλητικός pɾoz.vli.tiˈkos adj
iniuriosus

προσβολή pɾo.zvoˈli n
assultus

προσδιορισμός pɾoz.ði.o.ɾiˈzmos n
attributum

προσεγγίζω pɾo.seŋˈɟi.zo v
accēdō

προσεκτικός pɾo.se.ktiˈkos adj
cautus

προσευχή pɾo.sefˈçi n
precatio prex
θρησκευτική πράξη κατά την οποία απευθύνεται κάποιος προς τον Θεό

προσεύχομαι v
precor

προσθέτω pɾosˈθe.to pɾoˈsθe.to v
addere

προσθήκη pɾoˈsθi.ci n
additamentum

προσθετέος pɾo.sθeˈte.os adj
addendus

προσιτός adj
intrābilis

προσκήνιο pɾoˈsci.ni.o n
proscaenium
(θέατρο) το τμήμα ενός αρχαίου θεάτρου στο οποίο εμφανίζονταν και έπαιζαν οι ηθοποιοί

προσκαλώ pɾo.skaˈlo v
adhibeō

προσκρούω pɾosˈkɾu.o pɾoˈskɾu.o v
confligo

προσκύνημα pɾoˈsci.ni.ma n
peregrīnātiō
επίσκεψη πιστών σε κάποιον τόπο όπου εκδηλώνουν τη λατρεία τους
(μεταφορικά) ταξίδι σε τόπο με τον οποίο κάποιος συνδέεται συναισθηματικά

προσοχή n
attentiō

προσπάθεια pɾoˈspa.θi.a n
conatus

προσποιούμαι pɾo.spiˈu.me v
fingo

προσροφώ v
absorbere

προστάτης n
prostata
(βιολογία) ο αδένας που ανήκει στο ανδρικό γεννητικό σύστημα

προστασία pɾo.staˈsi.a n
dēfensa

προστατεύω pɾo.staˈte.vo v
defendo

προσφέρω pɾoˈsfe.ɾo v
praebeō

προσφορά pɾo.sfoˈɾa n
licitatio
η πρόταση που υποβάλλει ένας οίκος σε υποψήφιο αγοραστή για την προμήθεια αγαθών ή υπηρεσιών, ιδιαίτερα στο πλαίσιο ενός διαγωνισμού· η επιχειρηματική πρόταση, πχ αυτή για την εξαγορά μιας επιχείρησης

προσωδιακός adj
prosodiacus

προσωπικότητα n
indolēs

προτείνω pɾoˈti.no v
cēnseō
κάνω μία πρόταση, προσφορά ή υπόδειξη σε κάποιον

προτελευταίος adj
paenultimus

προτεσταντισμός n
Protestantes

προτιμητέος adj
potior

προτομή n
herma

προφήτης pɾoˈfi.tis n
propheta prophēta
(θρησκεία) θρησκευτικό πρόσωπο που σύμφωνα με τις γραφές, είχε την ικανότητα της θείας έμπνευσης την οποία αποκάλυπτε στο λαό
αυτός που προβλέπει το μέλλον

προφανής adj
manifestus

προφανώς adv
quippe

προφητεία n
fatus

προφητεύω v
prophetizo

προφορά n
appellatio

προφορικός adj
dictus

προφύλαξη n
cura

προχθές adv
nudius tertius

προχωρημένος
prōvectus

προωνύμιο n
praenomen

προϊόν n
fructus

προϋπόθεση pɾo.iˈpo.θe.si n
conditio

πρωί pɾoˈi n
mane

πρωινό n
ientāculum
το γεύμα που τρώμε το πρωί, το πρόγευμα

πρωκτός n
anus

πρωσικός pɾo.siˈkos adj
prussicus

πρωτάρης adj
inceptor

πρωταθλητής pɾo.ta.θliˈtis n
adversaria

πρωτακτίνιο n
protactinium

πρωτεύουσα pɾoˈte.vu.sa n
caput

πρωτογένεια n
primogenitura

πρωτονοτάριος pɾo.to.noˈta.ɾi.os n
protonotarius

πρωτόγαλα n
colostrum

πρωτόγονος pɾoˈto.ɣo.ni pɾoˈto.ɣo.no pɾoˈto.ɣo.nos adj
primitivus

πρωτόνιο n
proton

πρωτότυπος pɾoˈto.ti.pos adj
novitatis

πρόβατο ˈpɾo.va.to n
ovis

πρόβλεψη ˈpɾo.vle.psi n
praedictum

πρόβλημα ˈpɾo.vli.ma n
problema quaestio

πρόγευμα ˈpɾo.ʝev.ma n
prandium

πρόγνωση ˈpɾo.ɣno.si n
prognosis

πρόγονος ˈpɾo.ɣo.nos n
abavus

πρόγραμμα ˈpɾo.ɣɾa.ma n
institūtum

πρόδρομος ˈpɾo.ðɾo.mos adj
prodromus
που προηγείται και προαναγγέλλει

πρόεδρος ˈpro.e.ðros n
praesidens praesidēns

πρόθεση n
praepositio
(εκκλησιαστικός όρος) η παρουσίαση των τίμιων δώρων στο ιερό για τη θεία ευχαριστία

πρόθημα ˈpɾo.θi.ma n
praefixum

πρόκληση ˈpɾo.kli.si n
prōvocātiō

πρόλοβος ˈpɾo.lo.vos n
ingluvies

πρόοδος ˈpɾo.o.ðos n
prōgressus

πρόσβαση n
aditus

πρόσθεση ˈpɾo.sθe.si n
additio

πρόσκληση n
invitatio

πρόστιμο ˈpɾo.sti.mo n
multa

πρόστυχος ˈpɾo.sti.xo ˈpɾo.sti.xos ˈpɾo.sti.çi adj
impudīcus

πρόσφατος pɾoˈsfa.tos adj
recens

πρόσφυγας n
profugus

πρόσφυμα ˈpɾo.sfi.ma n
affixum

πρόσωπο ˈpɾo.so.po n
vultus facies
(ανθρώπινο σώμα) το μπροστινό μέρος του κεφαλιού
persona
(γραμματική) γραμματικός όρος που δείχνει ποιος ενεργεί

πρόταση ˈpɾo.ta.si n
sententia
(γραμματική) μια νοηματικά ολοκληρωμένη σειρά απο λέξεις με κεντρικό χαρακτηριστικό ένα ρήμα

πρόωρα adv
pro tempore

πρύμνη ˈpɾi.mni n
puppis

πρώην n
anterior

πρώιμος ˈpɾo.i.mos adj
matutinus

πρώτα ˈpɾo.ta adv
prīmum

πρώτος ˈpɾo.tos
primus

πρώτος αριθμός
numerus primus

πτήση ˈpti.si n
volatus

πτερύγιο n
penna

πτηνοτροφικός adj
gallinarius

πτηνοτρόφος n
gallinarius

πτώμα ˈpto.ma n
cadaver

πτώση ˈpto.si n
casus
η κίνηση προς τα κάτω λόγω βαρύτητας, η ενέργεια του πέφτω
η μείωση της αριθμητικής τιμής
(γραμματική) κάθε ένας από τους τύπους που σχηματίζουν τα κλιτά μέρη του λόγου εκτός από το ρήμα
(ιατρική) η μετακίνηση οργάνων προς τα κάτω

πτώχευση n
dēcoctiō

πυγμάχος piɣˈma.xos n
pugil

πυγμή n
pugnus
το χέρι όταν είναι κλειστό, με όλα τα δάχτυλα προς τα μέσα

πυγμαχία n
pugilatus

πυγολαμπίδα pi.ɣo.lamˈbi.ða n
cicindela

πυθμένας piθˈme.nas n
fundus

πυκνωτής n
capacitor

πυκνός piˈknos adj
dēnsus

πυκνότητα piˈkno.ti.ta n
densitas

πυλώνας piˈlo.nas n
aditus
η κυρίως (επιβλητική) πύλη

πυξάρι n
buxus

πυξίδα piˈksi.ða. n
pyxis pyxis nautica
όργανο προσανατολισμού. Αποτελείται από ένα κουτί, κατασκευασμένο από μη μαγνητικό υλικό, που στο κέντρο του είναι στερεωμένη μια μαγνητική βελόνα η οποία δείχνει πάντα το βορρά
οτιδήποτε χρησιμοποιείται ως μέσο προσανατολισμού

πυρ piɾ
ignis

πυρά pi.ˈɾa n
pyra
εστία φωτιάς

πυρέτιο n
febricula

πυρήνας pi.ˈɾi.nas n
nucleus

πυρίτιο n
silicium

πυραμίδα pi.ɾaˈmi.ða n
pyramis

πυρετός pi.ɾeˈtos n
febris

πυρηναϊκός adj
Pyrenaeus

πυρκαγιά piɾ.kaˈʝa n
incendium

πυροβολικό
artillaria

πυροσβέστης pi.ɾoˈzve.stis n
siphonarius vigil ignis

πυρσός n
fax

πυτιά n
coagulum

πυώδης piˈo.ðis adj
purulentus

πωλήτρια poˈli.tɾia n
vēnditor

πωλητής n
institor

πόδι ˈpo.ði n
pes crus
(ανθρώπινο σώμα) το τμήμα του ανθρώπινου σώματος κάτω από τον αστράγαλο

πόθος ˈpo.θos n
cupitas

πόλεμος ˈpo.le.mos n
bellum arma

πόλη ˈpo.li n
urbs oppidum civitas

πόλος ˈpo.los n
polus

πόνος ˈpo.nos n
dolor

πόρνη ˈpoɾ.ni n
meretrix lupa

πόρτα ˈpoɾ.ta n
ianua ostium

πόσιμος adj
poculentus

πόσο adv
quam

πόσο μάλλον
nedum

πότε adv
quando

πότης ˈpo.tis n
bibitor

πύλη ˈpi.li n
porta

πύραυλος ˈpi.ɾa.vlos n
missile igneum

πύργος ˈpiɾ.ɣos n
turris
(σκάκι) πιόνι σε σχήμα πύργου που μπορεί να κινείται οριζόντια και κάθετα προχωρώντας όσα τετράγωνα επιθυμεί ο παίκτης

πώληση n
venditio

πώς adv
quomodo

ράβδωση ˈɾa.vðo.si n
linea

ράβω v
suō

ράδιο ˈɾa.ði.o n
radium
(χημεία) ραδιενεργό, μεταλλικό χημικό στοιχείο, που ανήκει στις αλκαλικές γαίες, με ατομικό αριθμό 88 και χημικό σύμβολο το Ra, με λευκό χρώμα και μεταλλική λάμψη που, όταν οξειδώνεται σε επαφή με τον αέρα, γίνεται μαύρο. Ανακαλύφθηκε το 1898 και είναι ιδιαίτερα τοξικό

ράμφος ˈɾaɱ.fos n
rostrum

ράφτης n
sartorius

ρέγκα ˈreŋ.ɟa n
aringus

ρέμα n
rivulus

ρέω v
fluō

ρήμα ˈɾi.ma n
verbum

ρήνιο n
rhenium

ρίγανη ˈɾi.ɣa.ni n
origanum
(φυτό) είδος αρωματικού φυτού
(γαστρονομία) τα τριμμένα φύλλα και άνθη του παραπάνω φυτού που χρησιμοποιούνται ως μυρωδικό στη μαγειρική

ρίγος ˈɾi.ɣos n
tremor

ρίζα n
radix
το μέρος φυτού που είναι ριζωμένο στο χώμα
(γλωσσολογία) το αρχικό και αμετάβλητο μέρος μιας λέξης από το οποίο μπορούν να παράγονται πολλά θέματα
η πηγή, η προέλευση, η αιτία

ρίσκο n
perīculum

ρίχνω ˈɾi.xno v
mitto
(λαϊκό) (για ποινές, τιμωρία) επιβάλλω

ραβδοσκόπος ɾa.vðoˈsko.pos n
aquilex

ραγίζω v
fatiscō

ραδίκι n
cichorium intibus

ραδερφόρντιο n
rutherfordium

ραδιόφωνο ɾaˈðʝo.fo.no n
capsella radiophonica

ραδόνιο n
radon

ραθυμία n
pigritia

ραντεβού ɾan.deˈvu n
constitutum
ερωτική συνάντηση

ραπάνι ɾaˈpa.ni n
raphanum

ρατσισμός n
elatio phyletica discriminatrix

ραφή n
sutura

ραχοκοκαλιά n
columna vertebralis

ρεαλισμός ɾe.a.liˈzmos n
realismus

ρεβίθι n
cicer

ρεπουμπλικανισμός ɾe.pu.bli.ka.niˈzmos n
republicanismus

ρεπόρτερ n
relātor

ρεστία n
tumor

ρετσίνι ɾeˈt͡si.ni n
resina

ρευματολογία n
rheumatologia

ρευστότητα ɾefˈsto.ti.ta n
liquiditas

ρεύμα ˈɾev.ma n
aestus

ρεύομαι v
rūctō

ρητίνη n
resina

ρητορική ɾi.to.ɾiˈci n
Ars rhetorica

ρητός αριθμός
numerus rationalis

ρηχός ɾiˈxos adj
vadōsus

ριβόσωμα n
ribosoma

ριγώ v
horreo

ριζάρι n
rubia

ριζοβολώ ɾi.zo.voˈlo v
radico

ριζούλα n
radicula

ρινίζω ɾiˈni.zo v
līmō

ρινική κοιλότητα
cavitās nāsī

ρινόκερος n
rhinoceros

ροή ɾoˈi n
fluxus
(πληροφορική) flow: η σειρά με την οποία εκτελούνται τα διάφορα τμήματα ενός προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή

ροδάκινο ɾoˈða.ci.no n
persicum

ροδάριο n
rosarium

ροδακινιά n
duracinum

ροδιά ɾoˈðʝa n
punica malus

ροδοπελεκάνος n
pelecanus onocrotalus

ροδόκηπος n
rosētum

ροδώνας n
rosētum

ροζ n
roseus
το ροζ χρώμα

ροζάριο ɾoˈza.ɾi.o n
rosarium

ροκανίζω ɾo.kaˈni.zo v
rōdō

ρολόι ɾoˈlo.i n
horologium

ρομποτική ɾo.bo.tiˈci n
ars robotica

ρομπότ ɾoˈbot n
robotum

ρουβίδιο n
rubidium

ρουζ n
fūcus

ρουθήνιο n
ruthenium

ρουθούνι n
naris

ρουμπίνι ɾuˈbi.ni n
rubinus

ρουνικός ɾu.niˈkos adj
runicus

ρουστίκ n
rusticus

ροφός n
acernia

ροχαλίζω v
rhonchō

ρούμι ˈɾu.mi n
rhomium

ρούχο n
vestimentum

ρυάκι ɾiˈa.ci n
rivus

ρυθμίζω ɾiθˈmi.zo v
accommodō

ρυθμός ɾiˈθmos n
rhythmus

ρυπαρός adj
sordidus

ρυτίδα ɾiˈti.ða n
rūga

ρυτό n
rhytion

ρωμαϊκός ɾo.ma.iˈkos adj
Romanum Romanus

ρωσικά ɾo.siˈka n
lingua Ruthenica

ρωτώ v
rogo

ρόδα ˈɾo.ða n
rota

ρόδι n
granatum malum granatum

ρόδιο n
rhodium

ρόζος ˈɾo.zos n
nōdus
(σε ξύλο) η τοπική σκλήρυνση που διακόπτει τη συνέχεια του ξύλου

ρόκα ˈɾo.ka n
colus
ράβδος στην οποία τοποθετούταν μαλλί για γνέσιμο
ērūca
(φυτό) ποώδες φυτό με άσπρα άνθη (επιστημονική ονομασία Eruca sativa), που τα φύλλα του τρώγονται σε σαλάτες

ρόμβος n
rhombus

ρόπαλο n
caia

ρύγχος ˈɾiŋ.xos n
rostrum

ρύζι ˈɾi.zi n
oryza

ρώγα ˈɾo.ɣa n
papilla
η θηλή του μαστού

σάβανο n
brandeum

σάκος n
follis

σάλιο ˈsa.ʎo n
saliva

σάλπιγγα ˈsal.piŋ.ɡa n
bucina
(μουσικό όργανο) πνευστό όργανο της οικογένειας των χάλκινων που μοιάζει με απλή τρομπέτα χωρίς βαλβίδες ή τρύπες. Παράγει μόνο ήχους μίας αρμονικής σειράς. Χρησιμοποιείται κυρίως στο στρατό για να μεταδώσει παραγγέλματα.

σάλτσα n
condimentum

σάουνα n
sūdātōrium

σάπιος ˈsa.pços adj
puter putris

σάρκα ˈsaɾ.ka n
caro

σάρκωμα n
sarcoma

σάτυρος n
satyrus

σέβομαι v
honōrō

σέκτα ˈse.kta n
cultus

σέλα ˈse.la n
sella

σέλας n
aurora

σέλινο ˈse.li.no n
apium

σέρνω ˈseɾ.no v
duco

σέσκουλο n
beta

σήμερα ˈsi.me.ɾa n
hodie
το παρόν

σήραγγα ˈsi.ɾaŋ.ɡa n
cuniculus crypta

σίγμα ˈsiɣ.ma n
sigma

σίγουρα adv
certē

σίγουρος ˈsi.ɣu.ɾi ˈsi.ɣu.ɾo ˈsi.ɣu.ɾos adj
certus

σίδερο n
ferrum

σίδηρος ˈsi.ði.ɾos n
ferrum

σίκαλη n
sēcale

σίλφιο n
silphium

σίμη ˈsi.mi n
sima

σαγόνι saˈɣo.ni n
maxilla
οι σιαγόνες, η άνω και κάτω γνάθος

σακάκι n
amiculum

σακίδιο n
sacciperium dorsale

σακούλα saˈku.la n
follis

σαλάμι saˈla.mi n
salāmen

σαλάτα saˈla.ta n
acetaria

σαλαμάνδρα n
salamandra

σαλιγκάρι sa.liŋˈɡa.ɾi n
cochlea

σαλόνι saˈlo.ni n
sessōrium
δωμάτιο επιπλωμένο με καναπέδες και πολυθρόνες για την υποδοχή επισκεπτών

σαμάρι n
clītellae

σαμάριο n
samarium

σαμιακός adj
Samius

σαμουράι n
samuraeus

σαμπούκος n
sambucus

σαν
iuxta
όταν, αφού
μόλις
όποτε, κάθε φορά που...

σανίδα saˈniða n
tabula

σανδάλι sanˈða.li n
crepida

σανσκριτικά n
lingua Sanscrita

σανός saˈnos n
faenum

σαξόφωνο saˈkso.fo.no n
saxophonus

σαπίτης n
malpolon monspessulanus

σαπούνι n
sapo

σαράντα saˈɾan.da
quadraginta

σαρίν n
sarinum

σαρανταποδαρούσα sa.ɾan.da.po.ðaˈɾu.sa n
scolopendra

σαρδέλα n
sarda

σαρδηνιακά n
Sarda

σαρδόνυχας saɾˈðo.ni.xas n
sardonyx

σαρκασμός n
dicācitās

σαρκαστικός adj
dicax

σαρκοβόρος adj
carnivora

σαρκοφάγος adj
carnivora

σαρωτής n
sarotis

σασί n
capsa

σατανισμός sa.ta.niˈzmos n
satanismus

σατράπης n
satrapēs

σατυρίαση n
satyriasis

σαφής adj
continuus

σαφράνι n
safranum

σαύρα ˈsav.ɾa n
lacerta

σβάρνα n
hirpex

σβέρκος ˈzveɾ.kos n
cervix collum

σβήνω ˈzvi.no v
exstinguo

σβαρνίζω zvaɾˈni.zo v
occō

σε
in
αιτιατική του εσύ, μορφή του εσένα
(ιδιωματικό) αντί του σου

σεβασμός n
caeremonia

σεβιλλιάνικος se.viˈʎa.ni.kos adj
Hispalēnsis

σεζόν seˈzon n
hora

σειρά siˈɾa n
seriēs

σειρήνα n
Siren

σεισμικός adj
seismicus

σεισμογράφος si.zmoˈγɾa.fos n
seismographus

σεισμολογία n
seismologia

σεισμός siˈzmos n
terrae motus

σεκόγια seˈko.ʝa n
Sequoia

σελήνη seˈli.ni n
luna

σελήνιο n
selenium

σελίδα seˈli.ða n
pagina

σεληνιακός se.li.ni.aˈkos adj
lunaris

σεληνόφως se.liˈno.fos n
lūx

σεξισμός n
sexismus

σεξουαλικός adj
sexualis

σεξουαλικότητα se.ksu.a.liˈko.ti.ta n
sexualitas

σερβιτόρα n
administra

σερβιτόρος n
administer

σερπεντίνης seɾ.penˈdi.nis n
ophites

σερσένι seɾˈse.ni n
crābrō

σηκώνομαι v
surgō
παύω να βρίσκομαι στην οριζόντια ή καθιστή στάση ώστε να σταθώ όρθιος
orior
(για μαθητή του σχολείου) πηγαίνω από το θρανίο μου στην έδρα ή στον πίνακα για να εξεταστώ στο μάθημα

σηκώνω v
tollō

σημάδι siˈma.ði n
signum

σημαία siˈme.a n
vexillum

σημαίνω siˈme.no v
indicō

σημαδούρα si.maˈðu.ɾa n
attollo

σημαιολογία n
vexillologia

σημαιοφόρος si.me.oˈfo.ɾos n
signifer

σημαντικός si.man.diˈkos adj
gravis

σημασία si.maˈsi.a n
significatio
το νόημα μιας λέξης, φράσης
momentum
η σπουδαιότητα κάποιου πράγματος, έννοιας, ιδέας, έργου, ενέργειας κλπ.

σημείο n
pūnctum

σημείωση siˈmi.o.si n
nota

σημειωματάριο si.mi.o.maˈta.ɾi.o n
commentārius

σημερινός adj
hodiernus

σημύδα n
betula betulla

σηπτικός adj
sēpticus

σηστέρτιος n
sestertius

σθένος n
fortitudo
η ψυχική δύναμη

σιέστα n
merīdiātiō

σιαγόνα si.aˈɣo.na n
bucca
(ανατομία) η γνάθος

σιγά siˈɣa adv
lente
αργά, με μικρή ταχύτητα

σιγή siˈʝi n
silentium

σιδεράς n
ferrarius

σιδερένιος si.ðeˈɾe.ɲos adj
ferreus
που είναι φτιαγμένος από σίδερο

σιδερώνω v
ferro levigare

σιδηρουργός si.ði.ɾuɾˈɣos n
faber

σιδηρόδρομος si.ðiˈɾo.ðɾo.mos n
ferrivia

σιλεντιάριος si.len.diˈa.ɾi.os n
silentiarius

σιλουέτα si.luˈe.ta n
adumbrātiō

σινάπι n
sināpe

σινεμά n
cīnēmatēum

σιρόπι n
sapa

σιτάρι n
triticum

σιταποθήκη n
grānārium

σιτοβολώνας si.to.voˈlo.nas n
grānārium

σκάκι ˈska.ci n
scacci latrunculi

σκάλα ˈska.la n
scalae
μεταφέρσιμη κατασκευή, ξύλινη ή μεταλλική, που είναι φορητή από άνθρωπο ή τοποθετημένη σε ειδικό (συνήθως πυροσβεστικό) όχημα, για να τοποθετείται όπου μας εξυπηρετεί, για άνοδο και για κάθοδο

σκάνδαλο ˈskan.ða.lo n
flāgitium

σκάνδιο n
scandium

σκάφη n
linter

σκάω ˈska v
dīrumpō
(αμετάβατο) εκρήγνυμαι

σκέιτμπορντ n
tabula subrotata

σκέτος ˈsce.tos adj
merus

σκέφτομαι ˈsce.fto.me v
cogitare cogito

σκέψη ˈsce.psi n
cogitatio idea

σκήπτρο ˈskip.tɾo n
sceptrum

σκίζω ˈsci.zo v
lanio
κόβω στη μέση τραβώντας ή κάνοντας άνοιγμα

σκίουρος n
veverica sciurus

σκίτσο ˈsci.t͡so n
informatio

σκαθάρι skaˈθa.ɾi n
coleopterum
(έντομο) είδος κολεόπτερου

σκακιέρα skaˈce.ɾa n
scaccarium

σκαμνί n
scamnum

σκανδάλη skanˈða.li n
lingula

σκανδιναβικός adj
scandinavicus

σκαντζόχοιρος n
ericius

σκαρπέλο n
caelum

σκαρφαλώνω v
ascendō

σκατά
merda

σκατό skaˈto n
merda

σκαφοειδές οστό
os scaphoideum

σκαφοειδής ska.fo.iˈðis adj
excavatus
που μοιάζει με σκάφη, που έχει κάποιο κοίλωμα ή βύθιση σε κάποιο τμήμα του

σκαφοειδής θώρακας
pectus excavatum

σκελετός sce.leˈtos n
sceletus

σκεπή sceˈpi n
tectum

σκεπτικισμός n
scepticismus

σκεπτικό sce.ptiˈko n
ratiocinatio

σκευοφυλάκιο n
sacristia

σκευοφύλακας n
aedituus

σκηνή sciˈni n
tabernaculum
κατασκευή από ύφασμα με εύκαμπτο ή άκαμπτο σκελετό που συναρμολογείται στην ύπαιθρο για να χρησιμεύσει ως πρόχειρο κατάλυμα
locus
(γενικότερα) τμήμα ή απόσπασμα ενός θεατρικού ή κινηματογραφικού ή λογοτεχνικού έργου
scaena
(θέατρο) τμήμα ενός θεατρικού έργου, υποδιαίρεση του επεισοδίου στο αρχαίο δράμα ή της πράξης στο νεότερο θέατρο· η αλλαγή σκηνής σηματοδοτείται από την είσοδο ή την έξοδο ενός θεατρικού ήρωα
(θέατρο) υπερυψωμένη συνήθως κατασκευή μπροστά από την πλατεία ενός σύγχρονου θέατρου, πάνω στην οποία εμφανίζονται οι ηθοποιοί

σκηνοπηγία ski.no.piˈʝi.a n
scenopegia
(αρχαιοπρεπές) το στήσιμο / η εγκατάσταση σκηνών
(θρησκεία) μεγάλη ιουδαϊκή εορτή σε ανάμνηση της διαμονής των Ισραηλιτών σε σκηνές στην έρημο μετά την έξοδό τους από την Αίγυπτο

σκιά sciˈa n
umbra

σκιάχτρο ˈsca.xtɾo n
terriculum avium

σκιερός sci.eˈɾos adj
opācus

σκλάβος ˈskla.vos n
servus

σκλαβηνία skla.viˈni.a n
Sclavinia

σκληρός skliˈɾos adj
durus

σκνίπα ˈskni.pa n
cinips
(έντομο) κοινή ονομασία για έντομα που μοιάζουν με κουνούπι και ανήκουν σε οικογένειες δίπτερων

σκονοδιάβολος sko.noˈðʝa.vo.los n
vertigo

σκοπεύω skoˈpe.vo v
habeo in animo
έχω ως σκοπό, ως πρόθεση

σκοπιά skoˈpça n
specula

σκοπός skoˈpos n
scopus
η αναγνωρισμένη επιθυμητή κατάσταση, ο στόχος, ο στόχος επίτευξης

σκορβούτο n
scorbutus

σκορπιός skoɾˈpçios n
scorpio nepa

σκοτάδι skoˈta.ði n
caligo

σκοτεινός sko.tiˈnos adj
creper

σκοτώνω skoˈto.no v
necare occidere

σκουλήκι skuˈli.ci n
vermis

σκουλαρίκι sku.laˈɾi.ci n
inauris

σκουμπρί n
scomber

σκουπίδι skuˈpi.ði n
purgamen

σκουπίζω skuˈpi.zo v
tergō

σκουπιδοτενεκές n
siclus prō quisquiliās

σκουριά n
ferrūgō

σκουριασμένος
aerūginōsus

σκούπα ˈsku.pa n
ruscum

σκυθρωπός sci.θɾoˈpos adj
maestus

σκυλολόι sci.loˈlo.i n
popellus
(μεταφορικά, μειωτικό) σύνολο ή ομάδα ανθρώπων με άσχημα χαρακτηριστικά χαρακτήρα και συμπεριφοράς

σκυρόδεμα n
caementicium

σκωληκοειδής adj
vermiformis

σκωληκοειδής απόφυση
appendix

σκωληκοειδίτιδα sko.li.ko.iˈði.ti.ða n
appendicitis

σκόνη ˈsko.ni n
pulvis

σκόρδο ˈskoɾ.ðo n
allium

σκόρος n
tinea

σκύλα n
canicula

σκύλος ˈsci.los n
canis

σλοβακικός adj
slovachus

σμέουρο ˈzme.u.ɾo n
rubus

σμέρνα ˈzmeɾ.na n
muraena

σμήνος ˈzmi.nos n
exāmen

σμαράγδι zmaˈɾa.ɣði n
smaragdus

σμύριδα ˈzmi.ɾi.ða n
smyris

σμύρνα ˈzmiɾ.na n
murra

σοβαρός so.vaˈɾos adj
serius

σοβιέτ n
sovieti

σοβιετικός adj
sovieticus

σοδειά soˈðʝa n
messis

σοδομίτης so.ðoˈmi.tis n
cinaedus

σοκολάτα so.koˈla.ta n
cacaotica socolata

σολοικισμός so.li.ciˈzmos n
stribligo

σολομός so.loˈmos n
salmo

σονέτο n
epigramma

σονατίνα so.naˈti.na n
sonatina

σοσιαλισμός so.si.a.liˈzmos n
socialismus

σοσιαλιστής so.si.a.liˈstis n
socialista
αυτός που ασπάζεται την ιδεολογία του σοσιαλισμού

σου su ˈsu
tonus
κτητική αντωνυμία δεύτερου προσώπου ενικού για έναν κτήτορα: δικός σου

σουαχίλι n
lingua Suahelica

σουηδικά n
lingua Suecica

σουηδικός adj
Suecius

σουλτάνος n
sultanus

σουπίνο n
supinum

σουπερμάρκετ n
praegrande emporium

σουπιά suˈpça n
sepia

σουρβιά n
sorbus

σουρωτήρι n
colum

σουρώνω v
percolō
μεθάω, γίνομαι σκνίπα

σουσάμι suˈsa.mi n
sēsamum

σουσαμιά n
sēsamum

σουτιέν suˈtçen n
fascia

σουφισμός n
Sufismus

σοφία soˈfi.a n
sapientia

σοφιστεία n
argūtia

σοφός soˈfos adj
sapiens

σοφός soˈfos n
sophus

σούβλα ˈsu.vla n
veru

σούπα ˈsu.pa n
intrita sorbitio

σούρβο n
sorbum

σπάνια
raro

σπάνιος adj
rarus

σπάρος n
Diplodus annularis

σπάρτο ˈspaɾ.to n
Spartium junceum

σπάτουλα ˈspa.tu.la n
rutabulum

σπάω v
cōnfringō

σπέρμα n
sperma

σπέρνω ˈspeɾ.no v
conserō

σπίθα n
scintilla

σπίνος ˈspi.nos n
fringilla

σπίτι ˈspi.ti n
domus casa

σπαγγέτι n
pasta vermiculata

σπαθί spaˈθi n
gladius
όπλο που αποτελείται από μια μακριά, κοφτερή και, συνήθως, ατσάλινη λεπίδα που έχει προσαρμοστεί σε ειδική λαβή

σπανάκι spaˈna.ci n
spinacia

σπανιότητα spa.niˈo.ti.ta n
raritas

σπανός spaˈnos adj
glaber

σπαράγγι n
asparagus

σπασμένος
frāctus

σπείρα ˈspi.ra n
helica
μία πλήρης περιστροφή αυτής της καμπύλης

σπερματοφόρος adj
seminiferus

σπεύδε βραδέως
festina lente

σπηλιά spiˈʎa n
antrum
μεγάλη κοιλότητα στο εσωτερικό βράχου που δημιουργήθηκε πιθανόν από διάβρωση ή άλλη φυσική αιτία ή από τον άνθρωπο και έχει έξοδο στην επιφάνεια της γης

σπινθήρας spinˈθi.ɾas n
scintilla

σπιρούνι spiˈɾu.ni n
calcar

σπλήνα ˈspli.na n
liēn

σπονδή n
libatio

σπονδυλική στήλη spon.ði.liˈci ˈsti.li
columna vertebralis

σποράγγειο n
sporangium

σπουδή spuˈði n
studium
η ενέργεια του σπουδάζω, η μελέτη, η σοβαρή ενασχόληση με ένα αντικείμενο

σπουργίτι spuɾˈʝi.ti n
passer

σπρώχνω v
pello

σπυρί spiˈɾi n
papula
φλεγμονή στο δέρμα που δημιουργεί ένα εξόγκωμα, συνήθως με πύον
grānum
σπόρος, κόκκος

σπόνδυλος n
vertebra
(ανατομία) το καθένα από τα οστά που συναπαρτίζουν τη σπονδυλική στήλη

σπόριμος adj
sativus

σπόρος n
semen

στάβλος n
equile

στάδιο ˈsta.ði.o n
stadium
μονάδα μήκους κατά την αρχαιότητα, ίση με 184,87 μέτρα

στάθμη ˈstaθ.mi n
libella

στάση ˈsta.si n
pausa

στάχτη ˈsta.xti n
cinis

στάχυ ˈsta.çi n
arista spica

στέκομαι ˈste.ko.me v
stare

στέλνω v
mittō

στέμμα n
corona

στέρνα n
cisterna

στέρνο n
pectus

στέψη ˈste.psi n
corōnātiō
(ειδικότερα) η ηεπίσημη τελετή ανάληψης της εξουσίας από ηγεμόνα, κατά την οποία υψηλόβαθμος κληρικός (πατριάρχης, πάπας κ.ά.) βάζουν το στέμμα στην κεφαλή του ηγεμόνα

στήθος ˈsti.θos n
mamma

στήλη ˈsti.li n
columna
(βάσεις δεδομένων) η στήλη ενός πίνακα στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων. Τα δεδομένα της στήλης είναι του ιδίου τύπου και λαμβάνουν τιμές από συγκεκριμένο πεδίο ορισμού

στίγμα ˈstiɣ.ma n
stigma
σημάδι σε επιφάνειες (από στάλες ή φθορές)
(μεταφορικά, κακόσημο) κάτι που σημαδεύει και συνήθως ντροπιάζει εκείνον που το φέρει
(χριστιανισμός, στον πληθυντικό: τα στίγματα) σημάδια που κάποιοι άνθρωποι θεωρείται ότι παρουσιάζουν στα σημεία του σώματος όπου είχε καρφωθεί ο Χριστός στο σταυρό

στα τέσσερα adv
quadrupēs

σταγόνα n
gutta

σταδιακά adv
gradātim

σταθεροποιώ v
stabiliō

σταθερός sta.θeˈɾos adj
constans

σταθερότητα sta.θeˈɾo.ti.ta n
firmitas

σταθμός n
statio ferriviaria
το μέρος όπου περιμένουμε το λεωφορείο, το τρένο ή άλλο μέσο μεταφοράς
ειδικές εγκαταστάσεις οργανισμού ή υπηρεσίας
σημαντικό, κομβικό γεγονός που σημαδεύει την ιστορική εξέλιξη

σταυροδρόμι n
compita

σταυροφόρος sta.vɾoˈfo.ɾos n
crucesignatus

σταυρός staˈvɾos n
crux
(γεωμετρία) γεωμετρικό σχήμα αποτελούμενο στην πιο απλή του μορφή από δύο ευθύγραμμα τμήματα τεμνόμενα σε γωνία 90 μοιρών

σταυρώνω v
crucifīgō

σταφίδα staˈfi.ða n
passa
αποξηραμένο σταφύλι, ως ξηρός καρπός

σταφύλι staˈfi.li n
uva

σταχτής staˈxtis adj
cineraceus

σταύρωση n
crucifixio

στείρος n
sterilis

στεγνός steˈɣnos adj
siccus

στεγνώνω v
arefacio

στειρώνω v
sterilizare

στενεύω steˈne.vo v
angustō

στενογράφος n
actuārius

στεντόρειος adj
stentorianus

στενός steˈnos adj
angustus artus

στερέωμα steˈɾe.o.ma n
firmāmentum

στερεό n
solidum

στερεός ste.ɾeˈos adj
solidus

στεριώνω steɾˈʝo.no v
contineo

στεφάνι steˈfa.ni n
corōna

στηθοσκόπιο sti.θoˈsko.pi.o n
stethoscopium

στιγμή stiɣˈmi n
momentum
μικρό χρονικό διάστημα

στιλ n
stilus

στιλό stiˈlo n
calamus

στλεγγίδα n
strigilis

στοίχημα n
sponsiō

στοιχείο stiˈçi.o n
elementum
το μέρος μιας σειράς, ενός συνόλου
(χημεία) το φυσικό σώμα που δεν μπορεί να διαιρεθεί σε άλλα φυσικά σώματα με τις συνηθισμένες χημικές μεθόδους που δεν παρεμβαίνουν στον πυρήνα του ατόμου.

στοιχειώδης sti.çiˈo.ðes sti.çiˈo.ðis adj
elementārius

στοιχηματίζω v
faciō sponsiōnem

στολή stoˈli n
ornatus

στομάχι stoˈma.çi n
stomachus venter alvus aqualiculus
(ανατομία) στον άνθρωπο ή στα ζώα, εσωτερικό όργανο που χρησιμεύει στην πέψη των τροφίμων

στομίδα n
frēnum

στράτευμα ˈstɾatevma n
exercitus

στραβολαίμης adj
jynx

στραγγαλίζω stɾaŋ.ɡaˈli.zo v
strangulare
σφίγγω το λαιμό κάποιου με τα χέρια μου ή κάποιο αντικείμενο, μέχρι να θανατωθεί

στρατήγημα stɾaˈti.ʝi.ma n
stratēgēma

στρατηγική stɾa.ti.ʝiˈci n
ars bellica

στρατηγός stɾa.tiˈɣos n
dux

στρατιωτίνα n
miles

στρατιωτικός stɾa.ti̯o.tiˈkos n
mīlitāris

στρατιώτης stɾa.tiˈo.tis stɾaˈtço.tis n
miles
(στρατιωτικός βαθμός) κάποιος που υπηρετεί στο στρατό (κυρίως στο στρατό ξηράς) και έχει τον κατώτατο βαθμό στη στρατιωτική ιεραρχία

στρατόπεδο stɾaˈto.pe.ðo n
castra

στρατός stɾaˈtos n
exercitus legio

στρατώνας n
castra

στρείδι ˈstri.ði n
ostrea

στρογγυλός adj
rotundus

στρουθοκάμηλος stɾu.θoˈka.mi.los n
struthiocamelus struthio

στρωματοσωρείτης stɾo.ma.to.soˈɾi.tis n
stratocumulus

στρόντιο n
strontium

στρώμα ˈstɾo.ma n
culcita
(μετεωρολογία) στον πληθυντικό, τα στρώματα, ειδική κατηγορία νεφών (<απόδοση του όρου stratus clouds) σε αντιδιαστολή προς τους σωρείτες

στυλίτης n
stȳlītissa

στυπτηρία n
alūmen

στυφός stiˈfos adj
acerbus

στόλος ˈsto.los n
classis

στόμα ˈsto.ma n
os bucca
το άνοιγμα μιας κοιλότητας

στόχος n
scopus

στύση n
ērectiō

στύψη ˈsti.psi n
alumen

συγγένεια siŋˈɟe.ni.a n
coniūnctiō

συγγνώμη siŋˈɣno.mi n
doleō

συγγραφέας siŋ.ɡɾaˈfe.as siŋ.ɣɾaˈfe.as n
scriptor

συγκεκριμένος
specialis

συγκεχυμένος siŋ.ɟe.çiˈme.nos
confūsus

συγκινητικός siŋ.ɟi.ni.tiˈkos adj
flexanimus

συγκινώ si.ɟiˈno v
concitare

συγκομιδή siŋ.ɡo.miˈði n
messis

συγκρίνω v
comparare

συγκριτικός siŋ.ɡɾi.tiˈkos adj
collatio secunda

συγκρούομαι v
confligo

συγχαίρω v
congrātulor

συγχωροχάρτι siŋ.xo.ɾoˈxaɾ.ti n
indulgentia

συγχωρώ siŋ.xoˈɾo v
ignosco

συγχώνευση n
colliquatio

συγχώρεση n
remissio

συζήτηση n
altercatio

συζητήσιμος si.ziˈti.si.mi si.ziˈti.si.mo si.ziˈti.si.mos adj
contrōversus

συζητώ v
colloquor

συζυγικός adj
coniugālis

συκιά siˈca n
ficus

συκοφάγος n
ficedula

συκοφαντία si.ko.fanˈdi.a n
blasphēmia

συκώτι siˈko.ti n
iecur hepar

συλλέκτης siˈle.ktis n
collector

συλλαβή si.laˈvi n
syllaba

συλλαβικός adj
syllabicus

συλλαμβάνω v
concipiō
καθίσταμαι έγκυος
κατανοώ
(μεταφορικά) εμφανίζεται στο νου μου μια παράσταση ή μια ιδέα

συλλογή si.loˈʝi n
collēctus
η συγκέντρωση πραγμάτων

συλλογιστική
ratiocinatio

συμβιβασμός siɱ.vi.vaˈzmos n
compromitto

συμβολαιογράφος siɱ.vo.le.oˈɣɾa.fos n
notarius

συμβολισμός n
symbolismus

συμβουλή siɱ.vuˈli n
consilium

συμβουλεύομαι v
sciscitor

συμβουλεύω v
consilior

συμβούλιο siɱˈvu.li.o n
consilium

συμβόλαιο siɱˈvo.le.o n
contractus

συμμαχία n
societas

συμμετέχω v
participō

συμμετοχή n
participium

συμμετρία si.meˈtɾi.a n
symmetria

συμπάθεια simˈba.θi.a n
compassio

συμπέθερος simˈbe.θe.ɾos n
consocer

συμπεραίνω v
coniecto

συμπεριλαμβάνω v
inclūdō

συμπεριφορισμός sim.be.ɾi.fo.ɾiˈzmos n
behaviorismus

συμπλήρωμα simˈbli.ɾo.ma n
appendix

συμπληρώνω si(m).bliˈɾo.no v
compleo
προσθέτω περιεχόμενο σε κάτι ελλιπές, ώστε να ολοκληρωθεί

συμπολίτης sim.boˈli.tis n
concivis

συμπολεμιστής n
commiles

συμπυκνωμένος
spissātus

συμπυκνώνω v
condēnsō

συμπόνια n
misericordia

συμφωνία siɱ.foˈni.a n
compectum
η κοινή πεποίθηση ή δράση ασχέτως υπάρξεως ή μη κάποιας απόφασης

συμφωνικός siɱ.fo.niˈkos adj
symphoniacus

συμφωνώ siɱ.foˈno v
assentiō

συν
co- col- com- con- cor-

συνάδελφος n
collega

συνάντηση siˈnan.di.si n
concilium

συνάρτηση siˈnaɾ.ti.si n
fūnctiō

συνέντευξη siˈnen.def.ksi n
colloquium

συνέπεια siˈne.pi.a n
cōnsequentia
το αποτέλεσμα

συνέχεια siˈne.ça siˈne.çi.a n
continuitas

συνήγορος n
advocātus

συνήγορος του διαβόλου
advocatus diaboli

συνήθεια siˈni.θi.a n
consuetudo

συναίνεση siˈne.ne.si n
consensiō

συναίσθημα siˈne.sθi.ma n
affectus

συναγωγή si.na.ɣoˈʝi n
synagoga
το αποτέλεσμα του συνάγω (π.χ. ένα συμπέρασμα)
(φυσική) η θερμοσυναγωγή, τρόπος με τον οποίο μεταφέρεται η θερμότητα μέσα σε ένα ρευστό

συναγωνισμός si.na.ɣo.niˈzmos n
certāmen

συναρπαστικός adj
excitans

συνασπισμός si.na.spiˈzmos n
societās

συναυλία n
concentus

συνδέω sinˈðe.o v
cōpulō

συνδιαλέγομαι v
colloquor

συνδρομητής n
subscriptor

συνδυασμός sin.ði.aˈzmos n
combīnātiō

συνείδηση siˈni.ði.si n
cōnscientia

συνειδητός adj
cōnscius

συνεισφέρω si.niˈsfe.ɾo v
contribuō

συνεκδοχή n
synecdoche

συνεκτικός si.ne.ktiˈci si.ne.ktiˈko si.ne.ktiˈkos adj
contextus

συνεπώς adv
consequenter

συνεργάσιμος adj
cooperātivus

συνεργός n
correus

συνεσταλμένος
pavidus

συνεχίζω si.neˈçi.zo v
continuo

συνεχόμενος
confīnis

συνηθισμένος si.ni.θiˈzme.nos
cotidianus
που τον έχουμε συνηθίσει, που δεν παρουσιάζει κάποια ιδιαιτερότητα ή πρωτοτυπία
solitus
που έχει συνηθίσει κάτι και το αντέχει

συνθέτης n
compositor
(μουσική, επάγγελμα) αυτός που συνθέτει, ιδίως μουσική

συνθέτρια n
musicographa

συνθέτω sinˈθe.to v
compingō

συνθήκη n
foedus

συνθηκολόγηση n
dēditiō

συνθλίβω v
pīnsō

συνοδεία si.noˈði.a adv
cohors
Η αρχαία δοτική ενικού της λέξης (συνοδείᾳ) χρησιμοποιείται και σήμερα επιρρηματικά (χωρίς να σημειώνεται η υπογεγραμμένη): με συνοδεία

συνοικία si.niˈci.a n
vicus

συνοπτικός adj
succinctus

συνουσία si.nuˈsi.a n
coitus

συνοχή si.noˈçi n
cohaesiō

συντάκτης n
editor

συνταγή sin.daˈʝi n
praeceptum
(γαστρονομία, μαγειρική) οδηγίες παρασκευής φαγητού, γλυκού, ποτού κ.λπ.: υλικά, ποσότητα, τρόπος παρασκευής κ.ά.

συντακτικό sin.da.ktiˈko n
syntaxis

συντελεστής sin.de.leˈstis n
coefficiēns
(μαθηματικά) ο αριθμός με τον οποίο πολλαπλασιάζεται παράσταση πολυωνύμου

συντεταγμένη n
coōrdināta

συντομεύω sin.doˈme.vo v
abbreviare

συντομογραφία n
abbreviatio

συντρίβω sinˈdɾi.ѵo v
pīnsō

συντριπτικός adj
vastificus

συντροφιά sin.dɾoˈfça n
coetus

συνυφαίνω si.niˈfe.no v
intexō

συνωμοσία si.no.moˈsi.a n
coniuratio

συνωμοτώ v
coniūrō

συνώνυμο siˈno.ni.mo n
cognominis

συρραπτικό n
consutorium

συρτάρι siɾˈta.ɾi n
loculus

συρφετός siɾ.feˈtos n
quisquiliae

συσκευή si.sceˈvi n
māchina
(πληροφορική) device: είναι ηλεκτρονική κατασκευή, που συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με την κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) και την κεντρική μνήμη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή και παρέχει ή δέχεται δεδομένα

συσσώρευση siˈso.ɾef.si n
accumulatio

συστάδα siˈsta.ða n
racēmus

συστήνω v
intrōdūcō

συστατική επιστολή
diploma

συστατικό n
pars

συχνά adv
saepe

συχνός adj
frequens

συχνότητα n
frequentia

σφάλμα ˈsfal.ma n
error

σφήκα ˈsfi.ka n
vespa

σφήνα n
cuneus

σφίγγω ˈsfiŋ.ɡo v
premere
στρέφω κάτι ή το μαζεύω ώστε να μην είναι χαλαρό

σφαίρα ˈsfe.ɾa n
sphaera
(γεωμετρία, στερεομετρία) το γεωμετρικό στερεό στο οποίο όλα τα σημεία της επιφάνειας ισαπέχουν από το κέντρο του

σφαγή sfaˈʝi n
clades

σφαιρικός sfe.ɾiˈkos adj
globōsus

σφαλιαρίζω v
alapam dō

σφεντόνα sfenˈdo.na n
funda
πρωτόγονο όπλο κατασκευασμένο από ιμάντες που χρησιμεύει για τη ρίψη πετρών

σφετερίζομαι sfe.teˈɾi.zo.me v
usurpare

σφιγκτήρας sfiŋˈkti.ɾas n
sphincter

σφοδρός adj
flagrans

σφουγγάρι sfuŋˈga.ɾi n
spongia

σφραγίδα sfɾaˈʝi.ða n
sigillum

σφυγμός n
pulsus

σφυρί n
malleus
από προεδρεύοντες σε συνεδριάσεις (δικαστηρίων κοινοβουλίων κ.λπ.) για την επαναφορά στην τάξη

σφυρίζω v
sibilo

σφυρηλατώ v
incudo

σφύρα ˈsfi.ɾa n
malleus

σχάρα n
frixorium

σχέδιο ˈsçe.ði.o n
cōnsilium

σχέση n
necessitudo

σχήμα ˈsçi.ma n
forma

σχίσμα n
schisma

σχεδία sçeˈði.a n
ratis

σχεδιάζω sxe.ðiˈa.zo v
pingo
απεικονίζω κάτι με ακρίβεια

σχεδόν sçeˈðon adv
fere

σχετικά adv
relātīvē

σχετικισμός n
relativismus

σχετικότητα sçe.tiˈko.ti.ta n
relātīvitās

σχηματίζω v
figūrō

σχιζοφρένεια sçi.zoˈfɾe.ni.a n
schizophrenia

σχοινοβάτης n
fūnambulus

σχολείο sxoˈli.o n
schola ludus

σχόλιο ˈsxo.li.o n
scholium
(φιλολογία) ερμηνευτική σημείωση σε αρχαίο κείμενο

σωλήνας soˈli.nas n
tubus

σωματοφύλακας so.ma.toˈfi.la.kas n
custōs corporis

σωρειτομελανίας so.ɾi.to.me.laˈni.as n
cumulonimbus

σωρός soˈɾos n
cumulus

σωσίας n
sosia

σωσίβιο soˈsi.vi.o n
cortex

σωστός soˈstos adj
correctus

σωτηρία so.tiˈɾi.a n
conservatio

σόλα n
solea

σόλιδος ˈso.li.ðos n
solidus

σύγκριση n
comparatio

σύγκρουση ˈsiŋ.ɡɾu.si n
collisio

σύγχυση ˈsiŋ.çi.si n
tumultus

σύζυγος n
uxor
(οικογένεια) ο άντρας ή η γυναίκα σε ένα παντρεμένο ζευγάρι

σύκο ˈsi.ko n
ficus

σύμβολο ˈsiɱ.vo.lo n
signum

σύμμαχος ˈsi.ma.xos n
socius

σύμπαν n
universum

σύμπλεγμα n
racēmus

σύμπτωση ˈsim.pto.si n
casus

σύμφυτο n
alum

σύμφωνο ˈsiɱ.fo.no n
consonans
(γλωσσολογία, φωνητική) φθόγγος που παράγεται από το στένεμα ή τη φραγή του αέρα από τα φωνητικά όργανα
pactiō
(πολιτική) συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών

σύνδεση n
nexus
η ένωση δυο ή περισσότερων πραγμάτων

σύνδεσμος n
conjunctio
(πληροφορική) link: ο υπερσύνδεσμος σε ένα υπερκείμενο, που οδηγεί σε άλλο υπερκείμενο, όπως οι σύνδεσμοι σε μια γλώσσα σήμανσης σαν την HTML

σύνθεση n
compositio
(αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) η χρήση αντικειμένων που περιέχουν άλλα αντικείμενα ως μέλη δεδομένων

σύννεφο ˈsi.ne.fo n
nubes nebula

σύνοδος ˈsi.no.ðos n
synodus
περίοδος λειτουργίας ενός συλλογικού θεσμού

σύνολο ˈsi.no.lo n
copia
(μαθηματικά, θεωρία συνόλων) η συλλογή στοιχείων που είναι απολύτως διακριτά μεταξύ τους αλλά που αξιωματικά θεωρούμε ως μία ολότητα ή ενότητα

σύνορο ˈsi.no.ɾo n
finis

σύνοψη n
breviārium

σύνταγμα ˈsin.da.ɣma n
constitutio
(νομικός όρος) ο θεμελιώδης νόμος μιας δημοκρατικής πολιτείας
cohors
(στρατιωτικός όρος) μονάδα του στρατού ξηράς, μεγαλύτερη από το τάγμα, που αριθμεί περί τους 1.000 άνδρες

σύνταξη ˈsin.da.ksi n
syntaxis
(μαθηματικά, λογική) καθορισμός των επιτρεπτών ακολουθιών συμβόλων

σύντομα adv
mox

σύντομος sin.do.mos adj
brevis

σύντροφος ˈsin.dɾo.fos n
comes

σύρραξη n
cōnflictus

σύστημα ˈsi.sti.ma n
systema

σύφιλη ˈsi.fi.li n
syphilis

σώζω ˈso.zo v
servo salvo

σώμα ˈso.ma n
corpus
ευρύτερος αυτοτελής στρατιωτικός σχηματισμός του στρατού ξηράς, ο οποίος καλύπτει μια γεωγραφική περιοχή. Περιλαμβάνει μικρότερες αυτοτελείς μονάδες και σχηματισμούς, όπους μεραρχίες, ταξιαρχίες, συντάγματα και τάγματα.

σώος και αβλαβής ˈso.os ce a.vlaˈvis
incolumis

τάβλι n
nerdiludium

τάγμα n
cohors
μονάδα του στρατού ξηράς μικρότερη από το σύνταγμα και μεγαλύτερη από λόχο, που διοικείται από ταγματάρχη και αριθμεί περίπου 300 άνδρες
ōrdō
κοινότητα μοναχών της καθολικής εκκλησίας που είχαν αυστηρούς κανόνες διαβίωσης

τάλκης n
talcum

τάξη ˈta.ksi n
ordo classis
(ταξινομία) υποδιαίρεση ταξινομικής βαθμίδας ανώτερη από την οικογένεια και χαμηλότερη από την ομοταξία

τάπητας ˈta.pi.tas n
strāgulum

τάρανδος n
tarandrus

τάση ˈta.si n
prōpensiō

τάφος ˈta.fos n
bustum

τάφρος ˈta.fɾos n
fossa

τέθριππο n
quadriga

τέκνο ˈtek.no n
musica technica
(μουσική) είδος ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής

τέλειος adj
absolutus

τέλος ˈte.los n
finis
το σημείο πέραν του οποίου δε συνεχίζεται μια ενέργεια ή ένα πράγμα, το έσχατο σημείο, το πέρας
(οικονομία) ο φόρος, ο δασμός (συνήθως στον πληθυντικό: τα τέλη)

τέλος πάντων
ceterum
δήλωση ότι συμβιβαζόμαστε επιφανειακά με τα προηγούμενα

τένις n
tenisia

τένοντας ˈte.non.das n
desma

τέντα adv
vēlārium
ορθάνοιχτα

τέρας n
bēlua
φανταστικό ζώο που δεν υπάρχει και είναι μεγάλο και τρομακτικό

τέρβιο n
terbium

τέσσερα ˈte.se.ɾa
quattuor

τέτανος n
tetanus

τέταρτος
quartus

τέτοιος
talis

τέφρα ˈte.fɾa n
cinis

τέφρα σόδας
nitrum

τέχνη ˈte.xni n
ars

τήκω v
liquefaciō

τίγρη n
tigris

τίμιος adj
honestus

τίποτα
nihil

τίτλος n
nomen
φράση ή λέξη που καθορίζει κάποιο βιβλίο ή, γενικά, κάποιο έργο

τα αγαθά κόποις κτώνται
quī arat olīvētum, rogat fructum

τα γραπτά μένουν
scripta manent

ταΐζω v
alō

ταβάνι taˈva.ni n
lacunar

ταβέρνα n
taberna

ταγματάρχης n
maior

ταινία teˈni.a n
pellicula
(κινηματογράφος) κινηματογραφικό έργο με μεγάλη ή μικρή διάρκεια

τακούνι taˈku.ni n
fulmenta

τακτική ta.ktiˈci n
dispositio

ταλέντο taˈlen.do n
indoles

ταμίας taˈmi.as n
cistellātrix

ταμπού n
indicendus

τανάλια taˈna.ʎa n
forceps

ταντάλιο n
tantalum

ταξί n
taxiraeda

ταξίδι taˈksi.ði n
cursus

ταξιδεύω ta.ksiˈðe.vo v
itineror

ταξιδιωτικός adj
itinerator

ταξιδιώτης ta.ksiˈðʝo.tis n
itinerator

ταπεινά adv
humiliter

ταπεινοφροσύνη n
humilitas

ταπεινός ta.piˈnos adj
humilis

ταριχεύω v
condiō

ταταρικός adj
tataricus

ταυτότητα taˈfto.ti.ta n
identitas

ταυτόχρονα taˈfto.xɾo.na adv
simul

ταφή taˈfi n
humātiō

ταφόπλακα n
lapillus

ταχυδακτυλουργία ta.çi.ða.kti.luɾˈʝi.a n
praestīgiae

ταχυδρομείο ta.çi.ðɾoˈmi.o n
diribitorium
το κτίριο που στεγάζει αυτήν την υπηρεσία

ταχυδρόμος ta.çiˈðɾo.mos n
tabellārius

ταχυκαρδία ta.çi.kaɾˈði.a n
tachycardia

ταχυφαγείο ta.çi.faˈʝi.o n
voratrina

ταχύπους adj
celeripes

ταχύτητα n
celeritas velocitas

ταϊλανδικά n
lingua thai

ταύρος n
taurus bos

τείχος ˈti.xos n
murus

τεκμήριο n
argūmentum

τελεία n
punctum
σημείο στίξης που σηματοδοτεί το τέλος μιας πρότασης

τελειοποιώ te.li.o.piˈo v
perficiō

τελειότητα te.liˈo.ti.ta n
perfectio

τελειώνω teˈli.o.no teˈʎo.no v
finio
(μεταβατικό) ολοκληρώνω μια εργασία
ολοκληρώνομαι

τελεσίγραφο n
ultimatum

τελεσιγραφικός adj
ultimativus

τελετή te.leˈti n
caerimōnia

τελετουργικό te.le.tuɾ.ʝiˈko n
caerimōnia

τελευταίος te.leˈfte.os adj
ultimus
που βρίσκεται στο τέλος μιας σειράς ή μιας ακολουθίας

τελικά adv
aliquando

τελικός te.liˈci te.liˈko te.liˈkos adj
finalis
που είναι στο τέλος, ο τελευταίος

τελικός te.liˈci te.liˈko te.liˈkos n
finalis
(σε αθλήματα) ο τελευταίος αγώνας που θα κρίνει τον πρώτο από τον δεύτερο

τελλούριο n
tellurium

τεμπέλης temˈbe.lis n
cessātor
τεμπέλης
(ιδιωματισμός, μεταφορικά) ο παίκτης παρτίδας πρέφας που διαδοχικά δεν παίζει όταν έρχεται η σειρά του να μοιράσει τα φύλλα της τράπουλας (όποτε σε παρτίδα παίζουν τέσσερις παίκτες, αντί των κανονικών τριών)
(προφορικό) θήκη αντικειμένων ανάμεσα στο κάθισμα του οδηγού και του συνοδηγού του αυτοκινήτου, το υποβραχιόνιο

τεμπελιά tem.beˈʎa n
pigritia

τενέσιο n
tennessium

τεράστιος teˈɾa.sti.os adj
immānis

τερέτισμα n
pīpiō

τερματίζω teɾ.maˈti.zo v
finem habeo

τεσσαρακοστός adj
quadragesima

τετράγωνο teˈtɾa.ɣo.no n
forum
(γεωμετρία) παραλληλόγραμμο που είναι ορθογώνιο και ρόμβος, έχει δηλαδή τέσσερις ίσες πλευρές και τέσσερις ορθές γωνίες
(πολεοδομία) το τμήμα μιας περιοχής που σχηματίζεται από τέσσερις δρόμους χωρίς άλλο δρόμο να το διαπερνά

τετράγωνος teˈtɾa.ɣo.ni teˈtɾa.ɣo.no teˈtɾa.ɣo.nos adj
quadrus

τετράδιο teˈtɾa.ði.o n
commentārius

τετραγράμματο n
Tetragrammaton

τετραδόνιο n
quaternio

τετρακόσια
quadrigenti

τετραρχία te.tɾaɾˈçi.a n
tetrarchia quadrumvirate

τεφροδόχος te.fɾoˈðo.xos n
urna

τεφρώδης adj
cinereus
που μοιάζει με την τέφρα ως προς το χρώμα ή τη σύσταση

τεχνήτιο n
technetium

τεχνίτης n
artifex

τεχνητή γλώσσα
lingua artificialis
(γλωσσολογία) γλώσσα ειδικά κατασκευασμένη για συγκεκριμένη επικοινωνία, με αυστηρή διατύπωση, ώστε να αποφεύγονται οι ασάφειες της φυσικής γλώσσας της οποίας και είναι υποσύνολο

τεχνολογία the.xno.loˈʝi.a n
technologia

τζάμι ˈd͡za.mi n
vitrum

τζάουλ ˈd͡za.u.l n
joulium

τζίνι ˈd͡zi.ni n
daemonium genius

τζίτζικας ˈd͡zi.d͡zi.kas n
cicada

τζαζ n
iazium

τζαμί d͡zaˈmi n
meschita

τζατζίκι d͡zaˈd͡zi.ci n
tzatzicium

τζιν n
gin

τζογαδόρος n
āleātor

τζόγος n
ālea
χαρτοπαιξία

τηγάνι tiˈɣa.ni n
sartago

τηγανίτα n
laganum

τηγανητός ti.ɣa.niˈtos adj
frictus

τηλέγραφος tiˈle.ɣɾa.fos n
tēlegraphum
(τεχνολογία) σύστημα επικοινωνίας που μεταδίδει γραπτά μηνύματα κωδικοποιημένα με το αλφάβητο Μορς και λειτουργεί με την αποστολή ηλεκτρικών σημάτων μεταξύ δύο σταθμών

τηλέφωνο tiˈle.fo.no n
telephonum telephonium

τηλεομοιοτυπία ti.le.o.mi.o.tiˈpi.a n
facsimilis

τηλεσκόπιο ti.leˈsko.pi.o n
telescopium

τηλεόραση ti.leˈo.ɾa.si n
televisio telehorasis

τηρώ tiˈɾo v
servo

τι
quod

τιάρα ˈtça.ɾa n
tiara

τιμή n
pretium
η προσωπική αντίληψη κάποιου για τη δική του αξία που απορρέει από τη φύση του ως ανθρώπου

τιμής ένεκεν tiˈmis ˈenecen
honoris causa
(λόγιο) για το λόγο απόδοσης τιμής, σε ένδειξη σεβασμού (για να αποδοθεί τιμή σε κάποιο πρόσωπο)

τιμητής n
censor

τιμωρία n
poena

τιμωρός ti.moˈɾos n
pūnitor

τιμωρώ v
punire

τιρκουάζ tiɾ.kuˈaz adj
callais

τιρμπουσόν n
extraculum

τιτάνιο n
titanium

το
hoc
(δεικτική αντωυνμία)

τοίχος ˈti.xos n
murus paries

τοίχωμα ˈti.xo.ma n
pariēs

τοκετός to.ceˈtos n
partus

τοκιστής n
faenerātor

τοκογλυφία n
ūsūra immodica

τοκογλύφος to.koˈɣli.fos n
danista

τολμηρός tol.miˈɾos adj
audax

τοξικολογία n
toxicologia

τοξικός adj
toxicus

τοξότης n
sagittarius

τοπάζι toˈpa.zi n
chrȳsolithos

τοπικός to.piˈkos adj
localis

τοποθεσία n
locus

τοπολογία n
analysis situs geometria situs

τοπωνύμιο to.poˈni.mi.o n
nomen loci

τουλάχιστον tuˈla.çi.ston adv
saltem

τουλίπα tuˈli.pa n
tulipa

τουρκικά tuɾ.ciˈka n
Lingua Turcica

τουρκικός adj
Turcicus

τουρτουρίζω v
horreo

τουφέκι tuˈfe.ci n
sclopetum

τούβλο ˈtu.vlo n
later
(οικοδομική) αντικείμενο που χρησιμεύει ως οικοδομικό υλικό· έχει σχήμα ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, κατασκευάζεται από πηλό και ψήνεται σε υψηλή θερμοκρασία

τούνδρα ˈtun.ðɾa n
tundra

τούνελ ˈtu.nel n
cuniculus

τούρτα n
torta

τούτος ˈtu.tos
hic

τράγος ˈtɾa.ɣos n
caper

τράπεζα ˈtɾa.pe.za n
argentaria
(οικονομία) πιστωτικός οργανισμός που ασχολείται με χρηματοπιστωτικές εργασίες. Π.χ. δέχεται καταθέσεις ιδιωτών ή νομικών προσώπων, παραχωρεί δάνεια, διαχειρίζεται χαρτοφυλάκια για λογαριασμό των πελατών του κ.λπ.

τράπουλα ˈtɾapula n
fasciculus

τρέλα ˈtɾe.la n
amentia
(ιατρική) παθολογική κατάσταση κατά την οποία διαταράσσεται η πνευματική ισορροπία και η λογική του ανθρώπου

τρέμω ˈtɾe.mo v
tremere
tremō
(για φωνή) εμφανίζω ακούσιες διακυμάνσεις ή διακοπές

τρένο ˈtɾe.no n
hamaxostichus

τρέφω ˈtɾe.fo v
alere

τρέχω ˈtɾe.xo v
curro currere

τρία ˈtɾi.a
tres

τρίαινα ˈtɾi.e.na n
fuscina

τρίβω v
frico

τρίγωνο ˈtɾi.ɣo.no n
triangulum

τρίδυμος adj
trigemina

τρίκυκλο n
tricyclus

τρίποδας n
vāra

τρίτο n
triens

τρίτος
tertius

τρίφτης n
rādula

τρίχα ˈtɾi.xa n
capillus pilus

τρίχωμα n
corium

τραγικός tɾa.ʝiˈkos adj
tragicus

τραγουδάω tɾa.ɣuˈða.o v
canere
αρθρώνω λέξεις ή ήχους με ορισμένο ρυθμό και αλλαγές στη συχνότητα του ήχου, ακολουθώ μια μελωδία
(για πουλιά) κελαηδώ, παράγω ευχάριστους και μελωδικούς ήχους

τραγουδιστής n
cantor

τραγούδι tɾaˈɣu.ði n
carmen

τραγωδία tɾa.ɣoˈði.a n
tragoedia

τραμπάλα n
oscillum

τρανσφοβία n
transphobia

τραντάζω tɾanˈda.zo v
commoveō

τραπέζι tɾaˈpe.zi n
mensa tabula
έπιπλο με τέσσερα, συνήθως, πόδια

τραπέζιο n
mensula

τραπεζίτης n
argentārius
(επάγγελμα) ιδιοκτήτης τράπεζας (θηλυκό τραπεζίτρια)

τραπεζαρία n
cēnāculum

τραπουλόχαρτο n
charta a ludo

τραυλίζω tɾaˈvli.zo v
balbutiō

τραυματίζω v
noceo

τραυματικός adj
traumaticus

τραυματισμένος
laesus

τραχεία tɾaˈçi.a n
trachia

τραύμα ˈtɾav.ma n
vulnus

τρεις adj
tres

τρελός tɾeˈlos n
amens

τρενάκι του τρόμου
curriculum retroflexum

τριάντα
triginta

τριακοστός
trīcēsimus

τριακόσια
trecenti

τριανδρία tɾi.anˈðɾi.a n
triumviratus

τριαντάφυλλο tɾi.a(n)ˈda.fi.lo n
rosa

τριανταφυλλής adj
roseus

τριανταφυλλιά tɾi.an.da.fiˈʎa n
rosa

τριβή n
frictio

τριγυρίζω v
errō

τριγωνικός adj
triangulus

τριγωνομετρία n
trigonometria

τριλογία n
trilogia

τρις adv
ter

τριταίος adj
tertius

τριφύλλι tɾiˈfi.li n
trifolium

τριχωτός adj
pilōsus

τρολ n
trollum

τρομάζω tɾoˈma.zo v
terreō
(μεταβατικό) προκαλώ τρόμο σε κάποιον, φοβίζω

τρομοκράτης tɾo.moˈkɾa.tis n
terrorista

τρομοκρατία tɾo.mo.kɾaˈti.a n
tromocratia

τρομοκρατικός adj
terroristicus

τρομπέτα tɾomˈbe.ta n
buccina

τρομπόνι tɾomˈbo.ni n
tubae

τροφή n
alimentum

τροχαλία tɾo.xaˈli.a n
trochlea

τροχιά tɾoˈça n
ambitus

τροχός tɾoˈxos n
rota

τρούλος ˈtɾu.los n
tholus

τρούφα n
tuber

τρυγόνι n
turtur

τρυπητός adj
pertūsus

τρυποφράχτης n
rēgulus

τρυφερός tɾi.feˈɾos adj
tener

τρόμος ˈtɾo.mos n
formīdō
πολύ ισχυρός φόβος

τρόμπα n
antlia

τρόπος ˈtɾo.pos n
modus
(αρχαία ελληνική μουσική) → δείτε τους συνώνυμους όρους τρόπος, τόνος και ἁρμονία

τρύπα ˈtɾi.pa n
forāmen

τρώω ˈtɾo.o v
edere
μου αρέσει το συγκεκριμένο φαγητό

τσάι ˈt͡sa.i n
thea

τσάπα ˈt͡sa.pa n
sarculum
εργαλείο για σκάψιμο που έχει ξύλινη λαβή και κάθετα σ’ αυτήν ένα πλατύ και ελαφρά κυρτό μεταλλικό κοφτερό εξάρτημα

τσάρεβιτς n
царэвіч

τσάρος n
tzar

τσέμπαλο ˈt͡sem.ba.lo n
harpicordium

τσέπη ˈt͡se.pi n
sinus

τσίκνα ˈtsi.kna n
nidor

τσίμπλα n
grāmiae

τσίρκο n
circus

τσίχλα ˈt͡si.xla n
turdus
(πτηνό) κοινή ονομασία για διάφορα είδη στρουθιόμορφων πουλιών του γένους Turdus

τσαγκάρης tsaŋˈga.ɾis n
calceolarius

τσακάλι t͡saˈka.li n
thos canis aureus

τσαλαπετεινός n
upupa

τσαπίζω v
sariō

τσεκούρι t͡seˈku.ɾi n
ascia securis

τσεχικά n
lingua bōhēmica

τσεχικός adj
bohemicus

τσιγάρο n
sigarellum

τσιγκουνιά t͡siŋ.ɡuˈɲa n
avaritia

τσιγκούνης t͡siŋˈɡu.nis adj
avarus

τσικνιάς n
ardea

τσιμέντο t͡siˈmen.do n
ferrūmen

τσιμπάω t͡simˈba.o v
mordeō
(για έντομα) τρυπώ με το κεντρί
(για ψάρια) δαγκώνω το δόλωμα μιας πετονιάς με το στόμα

τσιμπούρι t͡siˈbu.ɾi n
ricinus

τσιπούρα n
sparus aurata

τσουγκράνα n
rastellus

τσουκνίδα n
urtica

τσούρμο n
cantilena
(μεταφορικά) πλήθος ανθρώπων

τυπογραφία n
typographia

τυρί tiˈɾi n
caseus cāseus

τυραννία ti.ɾaˈni.a n
tyrannia

τυραννικός ti.ɾaˈni.kos adj
imperiōsus
(για πολίτευμα) που είχε σχέση με την τυραννία, με έναν τυράννου

τυφλίνος n
typhlops vermicularis

τυφλίτης n
caecilia

τυφλοπόντικας n
talpa

τυφλόμυγα tiˈflo.mi.ɣa n
myinda

τυφλός adj
caecus

τυφλότητα n
caecitās

τυφλώνω v
caecō

τυφώνας tiˈfo.nas n
typhonas

τυχαία tiˈçe.a adv
fere
κατά τυχαίο τρόπο, στην τύχη
χωρίς να το περιμένω, κατά τύχη, αναπάντεχα

τυχαίνω tiˈçe.no v
fieri

τυχαίος tiˈçe.a tiˈçe.o tiˈçe.os adj
fortuītus

τυχερός ti.çeˈɾos adj
faustus

τόγα ˈto.ɣa n
toga

τόκος ˈto.kos n
faenus

τόλμη ˈtol.mi n
ferocia

τόμος n
tomus

τόνος ˈto.nos n
thunnus
ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των Σκομβριδών (Scombridae), κυρίως του γένους Θύννος (Thunnus)

τόξο ˈto.kso n
arcus

τόπος ˈto.pos n
locus

τόσο ˈto.so adv
tam

τότε ˈto.te adv
tum tunc
το χρονικό διάστημα το οποίο αναφέρθηκε προηγούμενα στην πρόταση

τύμπανο ˈtim.ba.no n
tympanum

τύπος ˈti.pos n
genus
το είδος, η κατηγορία
(+ γενική προσώπου) το είδος του ανθρώπου που ταιριάζει με κάποιον

τύραννος n
tyrannus

τύφλωση n
caecitās

τύχη ˈti.çi n
fors

τύψη n
cōnscientia

τώρα ˈto.ɾa n
nunc iam
το παρόν, η συγκεκριμένη χρονική στιγμή

υάκινθος n
hyacinthus

υβρίδιο iˈvɾi.ði.o n
hybrida

υγεία iˈʝi.a n
sanitas salus

υγιής i.ʝiˈis adj
sanus

υγιεινή i.ʝi.iˈni n
sanitas

υγιεινός i.ʝi.iˈnos adj
salūber

υγρό n
liquor liquidus

υγρός adj
madidus

υδατοφράκτης n
claustra

υδράργυρος iˈðɾaɾ.ʝi.ɾos n
hydrargyrum argentum vivum

υδρία iˈðri.a n
urna

υδραγωγείο n
aquaeductus

υδραυλικός n
plumbarius
(επάγγελμα) τεχνίτης που ασχολείται με εργασίες υδραυλικών εγκαταστάσεων

υδρογόνο i.ðɾoˈɣo.no n
hydrogenium

υδρολογία n
hydrologia

υδρόβιος iˈðɾo.vi.os adj
aquāticus

υδρόμελι n
hydromel

υδρόμελο n
hydromeli

υιοθεσία i.o.θeˈsi.a n
adoptio

υιοθετώ v
adoptare

υλικό i.liˈko n
materia

υλικός adj
corporeus

υλοτόμος n
lignarius

υμνωδία i.mnoˈði.a n
hymnus

υπάκουος iˈpa.ku.i iˈpa.ku.o iˈpa.ku.os n
oboediens

υπάλληλος iˈpa.li.los n
conductus

υπάρχω iˈpaɾ.xo v
exsisto
έχω υπόσταση, συνιστώ μια οντότητα
ζω
υφίσταμαι
βρίσκομαι κάπου
(στον αόριστο, με κατηγορούμενο) διατελώ, είμαι
έχω αξία για κάποιον, είμαι κάτι σημαντικό

υπέρ iˈpeɾ
ob

υπέρταση n
hypertensio
(ιατρική) η μεγαλύτερη από το κανονικό αρτηριακή πίεση

υπήκοος iˈpi.ko.os n
cīvis
πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα / ιθαγένεια ενός κράτους· ο πολίτης ενός κράτους
subiectus
ο υποκείμενος στην εξουσία

υπαίτιος adj
auctor

υπακοή i.pa.koˈi n
oboedientia

υπακούω i.paˈku.o v
pareo

υπασπιστής i.pa.spiˈstis n
optiō

υπενθύμιση n
admonitiō

υπεξαίρεση i.peˈkse.ɾe.si n
subtractio

υπεξαιρώ v
pecūlor

υπερασπίζω v
defendo

υπερασπιστής n
dēfensor

υπερβολή i.peɾ.voˈli n
hyperbole
(γραμματική) σχήμα λόγου κατά το οποίο περιγράφεται κάτι με χαρακτηριστικό μεγαλύτερο, πιο έντονο, πιο δυνατό από όσο πραγματικά έχει, για να δοθεί έμφαση στο χαρακτηριστικό εκείνο

υπερβολικά adv
nimis

υπερβολικός adj
improbus
που ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια ως προς την ποσότητα ή την ένταση
(για πρόσωπο) που υπερβάλλει μιλώντας

υπερηφανεύομαι v
glorior

υπερθετικός adj
superlativus
(γραμματική) βαθμός παραθετικών επιθέτου ή επιρρήματος που φανερώνει ότι η λέξη κατέχει την ιδιότητα που δηλώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό

υπεροχή n
superioritas

υπεροψία i.pe.ɾoˈpsi.a n
superbia

υπερρεαλισμός n
surrealismus

υπερτάξη n
superordo

υπερφυσικός i.peɾ.fi.siˈkos adj
divinus

υπερχείλιση n
alluviō

υπηκοότητα n
civitas

υπηρέτης i.piˈɾe.tis n
minister

υπηρέτρια i.piˈɾe.tɾi.a n
ancilla

υπηρεσία n
prodessendum

υπηρεσιακός i.pi.re.si.aˈkos adj
official

υπηρετώ v
servio

υπνάκος iˈpna.kos n
intervigilium

υπνοφόρος i.pnoˈfo.ɾos adj
somnifer soporifer

υπνωτήριο n
dormitorium

υπνωτική
somnifera

υποβάλλω v
subeo

υπογράφω v
subnotare

υπογραφή n
subscriptiō

υποδέχομαι i.poˈðe.xo.me v
adventu festum ago

υποδηματοποιός i.po.ði.ma.to.piˈos n
calceolarius

υποδομή n
infrastuctura

υποδουλώνω i.po.ðuˈlo.no v
servum faciō

υποδοχή i.po.ðoˈçi n
receptio

υποδόριος i.poˈðo.ɾi.os adj
subcutaneus

υποείδος n
subspecies

υποζύγιο n
iumentum

υποθάλαμος i.poˈθa.la.mos n
hypothalamium

υποθέτω i.poˈθe.to v
spērō

υποθήκη i.poˈθi.ci n
hypotheca

υποθετικός adj
condiciōnālis

υποθηκεύω i.po.θiˈce.vo v
pignerō

υποκείμενο n
subjectum

υποκοριστικό n
(nomen) deminutivum

υποκύπτω v
succumbō

υπολογίζω v
calculare

υπολογισμός i.po.lo.ʝiˈzmos n
calculātiō

υπολογιστής i.po.lo.ʝiˈstis n
computatrum
(πληροφορική) ηλεκτρονικός υπολογιστής

υπομένω i.poˈme.no v
patior

υπομονή i.po.moˈni n
patientia

υπομονετικός adj
patiēns

υπομόχλιο n
fulcrum

υπονοώ v
subaudio

υποπτεύομαι v
suspiciō

υποπόδιο n
scabellum

υποσκάπτω v
surruō

υποστηρικτής n
adiutor

υποσχετική i.po.sçe.tiˈci n
syngrapha

υποτιμημένος
subestimatus

υποτονία n
hypotonia

υπουργείο i.puɾˈʝi.o n
ministerium

υποφέρω v
aggravor

υποχονδρία n
hypochondria

υποχρέωση n
obligātiō

υποχρεώνω i.po.xɾeˈo.no v
coercere

υποχώρηση i.pɔˈxɔ.ɾi.si n
recessus

υποψήφιος i.poˈpsi.fi.os adj
candidatus

υπό i.po
sub

υπόγειο iˈpo.ʝi.o n
basis
όροφος κτίσματος ο οποίος βρίσκεται κάτω από το επίπεδο της επιφάνειας του εδάφους

υπόγειος iˈpo.ʝi.os n
subterraneum
ο υπόγειος σιδηρόδρομος

υπόδημα iˈpo.ði.ma n
calceus

υπόθεση n
causa
ένα θέμα που μας απασχολεί
hypothesis
μία πρόταση με την οποία υποθέτουμε κάτι το οποίο είτε είναι δυνατόν να συμβεί είτε αδύνατο είτε απλώς πιθανό, ώστε να εξετάσουμε ή να δηλώσουμε τα πιθανά αποτελέσματα
(γραμματική) το πρώτο σκέλος ενός υποθετικού λόγου με δεύτερο την απόδοση· συνήθως είναι υποθετική πρόταση που εισάγεται με το αν, μπορεί όμως να είναι και ευθεία ερώτηση ή να έχει άλλες μορφές.
coniectūra
(λογική, μαθηματικά) βλ. συνώνυμο εικασία

υπόθετο iˈpo.θe.to n
suppositorium

υπόκαυστο n
hypocauston hypocaustum

υπόκαυστος adj
hypocaustus

υπόληψη iˈpo.li.psi n
diligere

υπόλοιπο n
reliquum

υπόσχεση iˈpo.sçe.si n
promissum

υπόσχομαι v
polliceor

υπόταση n
hypotensio

υστερικός i.ste.ɾiˈkos adj
hystericus

υττέρβιο n
ytterbium

υφάντρια n
textrix

υφίσταμαι iˈfi.sta.me v
compareo

υφαίνω iˈfe.no v
plecto

υφαντής i.fanˈdis n
textor

υφηγεσία n
habilitatio

υψίπεδο n
montuosa

υψίστρωμα iˈpsi.stɾo.ma n
altostratus

υψισωρείτης i.psi.soˈɾi.tis n
altocumulus

φάκελος ˈfa.ce.los n
involucrum
θήκη από χαρτί για την αποστολή επιστολών
categoria
διπλωμένο χοντρό χαρτί για το φύλαγμα χαρτιών, επιστολών, αποδείξεων, κ.λπ.
πληροφορίες που κρατιούνται για ένα άτομο από την αστυνομία ή άλλες αρχές
(πληροφορική) λογικός ονοματισμένος χώρος σε δίσκο ή άλλο μέσο, συνήθως με ιεραρχική δομή δένδρου (tree), για την αποθήκευση αρχείων ή άλλων φακέλων (υποφακέλων).

φάλαγγα n
phalanga

φάλαινα ˈfa.le.na n
balaena ballaena

φάντασμα ˈfan.da.zma n
larva phantasma

φάρμακο ˈfaɾ.ma.ko n
cura

φάρος ˈfa.ɾos n
pharus

φάρυγγας ˈfa.ɾiŋ.ɡas n
pharynx

φέρετρο ˈfe.ɾe.tɾo n
capulus arca

φέρμιο n
fermium

φέρνω v
addō

φέρω v
fero

φέτος adv
hornō

φήμη ˈfi.mi n
auditus
διάδοση, λόγια που διαδίδονται από στόμα σε στόμα χωρίς να είναι διασταυρωμένα
fama
η εντύπωση που επικρατεί στους άλλους ανθρώπους για το χαρακτήρα και την ποιότητα κάποιου, το καλό ή κακό "όνομα" που έχει αποκτήσει κάποιος
fāma
η διασημότητα, το να είναι κανείς φημισμένος, διάσημος

φίδι ˈfi.ði n
serpens anguis
(ερπετό) στενόμακρο ερπετό χωρίς πόδια, ωοτόκο (σπανιότερα ωοζωοτόκο)

φίλη n
amica

φίλντισι n
ebur

φίλος ˈfi.los n
amicus familiaris

φίλτρο ˈfil.tɾo n
liquatorium
μέσο διήθησης και επεξεργασίας, συγκράτησης και διαχωρισμού ουσιών, ακτινοβολιών ή και σκέψεων
pōtiō
οποιοδήποτε παρασκεύασμα με συνήθως παράδοξα συστατικά με μαγικές ιδιότητες

φίσκα adv
refertus

φίστουλα n
fistula

φαίνομαι ˈfe.no.me v
videor

φαγητό n
cibus

φαγούρα faˈɣu.ra n
prūrīgō

φαγώσιμος adj
edulis

φακή n
lens

φακίδα faˈci.ða n
lenticula

φακοειδής fa.ko.eˈðis adj
lentiformis

φακός faˈkos n
lanterna
φορητή συσκευή φωτός

φαλάκρα faˈla,kra n
calvitium

φαλακροκόρακας n
phalacrocorax

φαλακρός fa.laˈkros adj
calvus

φαλαρίδα n
fulica

φαλλός n
phallus

φανάρι faˈna.ɾi n
lampas

φανατικός fa.na.tiˈkos adj
fanaticus

φαντάζομαι fanˈda.zo.me v
crēdō

φαντασία fan.daˈsi.a n
opinio
(μειωτικό) κάτι που δεν είναι πραγματικό αλλά έχει αναπαραχθεί στο μυαλό κάποιου

φανταστικός fan.da.stiˈkos adj
imaginarius
πλάσμα της φαντασίας, μη πραγματικός

φανταστικός αριθμός
numerus imaginarius

φαράγγι n
barathrum vorago

φαρέτρα n
pharetra

φαρμάκι n
toxicum

φαρμακείο faɾ.maˈci.o n
medicamentaria
(μεταφορικά) για έμπορο ή κατάστημα που έχει πολύ υψηλές τιμές

φαρμακοποιός faɾ.ma.ko.piˈos n
pharmacopola

φαρμακώνω v
venēnō

φασιανός fa.sçaˈnos n
phasianus

φασισμός n
fascismus

φασκομηλιά n
salvia

φασόλι faˈso.li n
faba

φαφλατάς n
lingulāca

φαύλος ˈfa.vli ˈfa.vlo ˈfa.vlos adj
vitiosus

φαύλος κύκλος ˈfav.los ˈci.klos
circulus vitiosus

φελλός feˈlos n
cortex

φελούκα feˈlu.ka n
pheluca

φεμινισμός fe.mi.niˈzmos n
feminismus

φεουδαρχία n
feudalismus

φερμιόνιο n
fermion

φεστιβάλ fe.stiˈval n
feria

φευ fef
vae

φευγαλέος fe.vɣaˈle.os adj
fugāx

φεύγω v
abambulo

φθινοπωρινός adj
autumnalis

φθινόπωρο n
autumnus

φθόριο n
fluor

φιάλη fiˈa.li n
ampulla
γυάλινο ή πλαστικό κυλινδρικό δοχείο με κλειστό λαιμό για υγρά, μπουκάλι, μποτίλια

φιδόχορτο fiˈðo.xoɾ.to n
Arum

φιλέ n
rēticulum
εξάρτημα ένδυσης, σαν δίχτυ, που το χρησιμοποιούμε για να συγκρατούμε τα μαλλιά

φιλί fiˈli n
basium basiatio philema

φιλία fiˈli.a n
amicitia

φιλανθρωπία n
phĭlanthrōpĭa

φιλελευθερισμός fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos n
liberalismus

φιλενάδα n
amicula

φιλικός adj
amicus

φιλιππινέζικα n
lingua Philippina

φιλιόκβε n
filioque

φιλοδοξία n
ambitio

φιλοξενία fi.lo.kseˈni.a n
hospitium

φιλοξενώ v
hospitō

φιλοσοφία n
philosophia

φιλοσοφική λίθος
lapis philosophorum

φιλόλογος fiˈlo.lo.ɣos n
grammaticus

φιλόξενος fiˈlo.kse.nos adj
hospitālis

φιλόσοφος fiˈlo.so.fos n
philosophus

φιλύρα n
tilia

φιλώ v
osculari

φινλανδικά n
lingua Finnica

φινλανδικός adj
Finnicus

φιτίλι fiˈti.li n
mergulus

φλάουτο ˈfla.u.to n
tībia

φλέβα ˈfle.va n
vena

φλέμα n
sputum
(φυσιολογία) παχύρρευστη βλεννώδης ουσία που μοιάζει με τη μύξα και αποβάλλεται από το στόμα ως πτύελο· προέρχεται είτε από τους πνεύμονες είτε από τη ρινική κοιλότητα

φλαμένκο n
flamencum

φλαμίνγκο n
phoenicopterus

φλασκί flaˈsci n
laguncula

φλεβοτομία n
phlebotomia

φλεγμονή fleɣ.moˈni n
inflammatio

φλερόβιο n
flerovium

φλιτζάνι fliˈd͡za.ni n
poculum

φλογέρα floˈʝe.ɾa n
tibia recta

φλογίτσα n
flammula

φλοιός n
cortex

φλούδα n
crusta

φλυαρώ fli.aˈɾo v
garrire

φλόγα n
flamma

φοίνικας ˈfi.ni.kas n
palma
(δέντρο) αειθαλές τροπικό δέντρο της οικογένειας Palmae ή Arecaceae, το οποίο έχει ψηλό και κυλινδρικό, σχεδόν ίσιο και χωρίς κλαδιά, κορμό που καταλήγει σε θύσανο

φοβάμαι v
formidō

φοβία n
phobia

φοβισμένος fo.viˈzme.nos
metuens

φοιτητής fi.tiˈtis n
discens

φονιάς foˈɲas n
homicida

φονικός fo.niˈkos adj
internecīvus

φονταμενταλισμός fon.da.men.ta.liˈzmos n
fundamentalismus

φορά foˈɾa n
semel
η ξεχωριστή περίπτωση, περίσταση ή περίοδος

φοράδα foˈɾa.ða n
equa

φορείο n
grabātus

φορειοφόρος adj
lecticarius

φορητός fo.ɾiˈti fo.ɾiˈto fo.ɾiˈtos adj
circumlatitius

φοροεισπράκτορας n
exactor

φορτίο n
onus

φουντουκιά n
corylus

φουντούκι funˈdu.ci n
Corylus avellana

φουρκέτα n
crīnāle

φουρνάρισσα fuɾˈna.ɾi.sa n
panifica

φουρτούνα n
auster

φουσκάλα n
pustula

φουσκώνω fuˈsko.no v
inflō

φούγκα ˈfu.ɡa n
contrapunctus

φούρναρης n
panifex

φούρνος ˈfuɾ.nos n
furnus
η κατασκευή ή συσκευή που περιλαμβάνει ένα χώρο, μέσα στον οποίο μπορούν να αναπτυχθούν πολύ υψηλές θερμοκρασίες για το ψήσιμο κεραμικών ή ψωμιού, φαγητού κ.λπ

φούρνος μικροκυμάτων
clībanus mīcrocȳmaticus

φούσκα 'fu.ska n
bulla
ποσότητα αέρα που περικλείεται από ένα πολύ λεπτό μεμβρανώδες υλικό, κύστη, μπαλόνι, φουσκάλα
οικονομικό μέγεθος (πχ η τιμή μιας μετοχής) που έχει διογκωθεί τεχνητά

φράγκιο n
francium

φράξια ˈfɾa.ksi̯a n
pars

φράουλα ˈfɾaula n
fragum

φράση n
sententia

φράχτης n
saepēs

φρέσκο ˈfɾe.sko n
pictura

φρέσκος ˈfɾe.skos adj
recens

φρίκη ˈfɾi.ci n
horror

φρενάρω v
sufflāminō

φρενίτιδα n
furia

φρικτός adj
horribilis

φρονιμίτης fɾo.niˈmi.tis n
dens sapientiae

φρουρώ fɾuˈɾo v
custodio

φρουτοπολτός fɾu.to.polˈtos n
potus commixtus

φρούριο ˈfɾu.ɾi.o n
castrum

φρούτο ˈfru.to n
fructus

φρόνημα n
animus
η αυτοπεποίθηση, το ηθικό (λαού, στρατού κ.λπ.)

φρύγανο n
phrygana

φρύδι ˈfɾi.ði n
supercilium

φρύνος ˈfɾi.nos n
bufo

φτάνω ˈfta.no v
advenio
έρχομαι από στιγμή σε στιγμή, υπόσχομαι ότι φτάνω εγώ ή κάτι αμέσως
(μεταφορικά) οδηγούμαι σε ένα σημείο συνήθως παρά τη θέλησή μου ή πάντως χωρίς να το επιδιώκω συνειδητά, καταντώ

φτάρνισμα n
sternumentum

φτέρη ˈfte.ɾi n
filix

φτέρνα ˈfteɾ.na n
calx

φταίξιμο n
culpa

φτελιά fteˈʎa n
ulmus

φτερούγα n
ala

φτερό n
ala
(ορνιθολογία) το καθένα από τα δύο μέλη (άνω άκρα) του σώματος των πτηνών και τα αντίστοιχα αρκετών εντόμων που χρησιμεύουν στο πέταγμα
(αθλητισμός) το χαρακτηριστικό μπαλάκι του μπάντμιντον

φτηνός ftiˈnos adj
vilis

φτιάχνω v
fīgō
(κατ’ επέκταση) επιδιορθώνω ή μεταποιώ κάτι

φτυάρι n
rutrum pala

φτωχός ftoˈxos adj
pauper

φτύνω ˈfti.no v
conspuō

φτώχια n
paupertas

φυγάς n
fugitīvus

φυγή fiˈʝi n
fuga

φυλάω fiˈla.o v
servo

φυλέτης n
tribulis

φυλή fiˈli n
tribus

φυλακή fi.laˈci n
carcer
χώρος κράτησης καταδίκων
ποινή για αδικήματα στα ποινικά δικαστήρια

φυλακισμένος
captus

φυλαχτό n
phylacterium

φυλλωσιά n
frons

φυμάτιο n
tuberculum

φυματίωση fi.maˈti.o.si n
phthisis

φυσαλίδα fi.saˈli.ða n
bulla

φυσητήρας fi.si.ˈti.ɾas n
spiraculum
μηχάνημα το οποίο φυσάει αέρα

φυσικά fi.siˈka adv
naturaliter

φυσική fi.siˈci n
physica

φυσικό αέριο fi.siˈko aˈe.ɾi.o
gasium naturale

φυσικός adj
physicus

φυσιογνωμιστής n
physiognomon

φυσιολογία fi.si.o.loˈʝi.a n
physiologia

φυσιολογικός fi.si.o.lo.ʝiˈkos adj
normalis
που ακολουθεί αυτό που συμβαίνει συνήθως στη φύση

φυτεία fiˈti.a n
plantatio

φυτό fiˈto n
planta herba
(βοτανική) ζωντανός οργανισμός ριζωμένος στο έδαφος από το οποίο απορροφά νερό ως πηγή θρεπτικών στοιχείων, και μετατρέπει την ηλιακή ενέργεια σε χημική μέσω της φωτοσύνθεσης
planta
(μεταφορικά) ασθενής που δεν έχει επικοινωνία με το περιβάλλον και συνείδηση

φυτώριο n
seminarium

φωλιά foˈʎa n
nidus
(μεταφορικά) οτιδήποτε μοιάζει με φωλιά πουλιού

φωνάζω foˈna.zo v
clāmō
μιλώ με δυνατή φωνή για να ακουστώ καλά

φωνή foˈni n
vox

φωνήεν n
vocalis

φωνητική χορδή
ligamentum vocale

φωνολογία fo.no.loˈʝi.a n
phonologia

φως ˈfos n
lumen lux

φωσφόρος fosˈfo.ɾos n
phosphǒrus

φωτίζω v
illuminare

φωτεινός fo.tiˈnos adj
clarus

φωτεινότητα n
candor

φωτιά foˈtça n
ignis incendium

φωτογραφία fo.to.ɣɾaˈfi.a n
photographia

φωτοσύνθεση n
photosynthesis
(βιολογία, βοτανική) βιοχημικές αντιδράσεις χάρη στις οποίες τα πράσινα φυτά μετατρέπουν την ενέργεια του φωτός σε χημική ενέργεια υπό τη μορφή σακχάρων (μόρια που αποθηκεύουν την ενέργεια). Αυτά συντίθενται από το διοξείδιο του άνθρακα και το οξυγόνο.

φωτοφοβία n
photophobia

φωτόσπαθο foˈto.spa.θo n
gladius lūcidus

φόβος ˈfo.vos n
pavor

φόρεμα ˈfo.ɾe.ma n
stola

φόρμα n
facies
καλούπι που δίνει μορφή σε άλλα αντικείμενα όταν αυτά είναι από από εύπλαστο υλικό ή γίνονται εύπλαστα κάτω από ειδικές συνθήκες
(μεταφορικά) η φυσική κατάσταση,

φόρος ˈfo.ɾos n
vectigal tributum
(οικονομία) έμμεσος φόρος: καταναλωτικοί φόροι, χρηματικά ποσά που ενσωματώνονται στην τιμή των εμπορευμάτων ή των παρεχομένων υπηρεσιών και που επίσης αποτελούν κρατικό έσοδο

φόρτιση n
onus electricum

φύκι n
alga

φύλακας ˈfi.la.kas n
cura

φύλλο ˈfi.lo n
folium frons
(βοτανική) διακριτό μέρος φυτού στο οποίο συμβαίνει η φωτοσύνθεση
folium
(χαρτοποιία) τυποποιημένο επίπεδο κομμάτι χαρτιού

φύλλωμα n
foliatura

φύλο ˈfi.lo n
sexus
το καθένα από τα δύο γένη (ανδρικό - γυναικείο) στα οποία διαιρούνται τα έμβια όντα, ανάλογα με τα αναπαραγωγικά τους όργανα.
σύνολο ανθρώπων με κοινή καταγωγή και αυτόνομη κοινωνικοπολιτική συγκρότηση· φυλή

φύση ˈfi.si n
natura

φώκια n
phoca

φώνημα n
phonema

φώτιση n
lux

χ.χ. xoˈɾis xɾonoloˈʝia
s.a. sine anno

χάκερ n
effractarius electronicus

χάλκινος adj
aereus

χάλυβας ˈxa.li.vas n
chalybs

χάμπουργκερ n
pastillum Hamburgense

χάνι ˈxa.ni n
caca

χάνω ˈxa.no v
amitto
παύω να έχω κάτι

χάος n
chaos
το άπειρο διάστημα

χάουζ n
domestica

χάπι ˈxa.pi n
catapotium

χάρακας ˈxa.ɾa.kas n
rēgula

χάρη ˈxa.ɾi n
gratia

χάρισμα ˈxa.ɾi.zma n
donum
το δώρο
μια φυσική ικανότητα που διαθέτει κάποιος

χάρτης ˈxaɾ.tis n
tabula
η σημείωση στοιχείων και πληροφοριών πάνω σε γεωγραφικό χάρτη

χάσμα n
barāthrum

χέδρωπας n
siliqua
(βοτανική) το πολύσπορο φυτικό θηκάρι (συνήθως των ψυχανθών), λοβός

χέζω ˈçe.zo v
caco

χέλι n
anguilla

χένα n
cyprus

χέρι ˈçe.ɾi n
manus
(ανθρώπινο σώμα) το καθένα από τα δύο άνω άκρα του ανθρώπινου σώματος, από τον ώμο μέχρι τις άκρες των δαχτύλων

χέρι χέρι ˈçe.ɾi ˈçe.ɾi
manibus nexis

χήνα ˈçi.na n
anser avica

χήρα ˈçi.ɾa n
vidua

χήρος ˈçi.ɾos n
viduus

χίλια ˈçi.ʎa
mille

χίντι n
Hindica

χα
ha

χαίτη n
iuba

χαβανέζικα n
Havaiana

χαζός adj
stultus

χαιρετώ v
salutare

χαλάζι xaˈla.zi n
grandō

χαλάρωση xaˈla.ɾo.si n
relaxātiō

χαλί xaˈli n
strāgulum

χαλίκι xaˈli.ci n
glārea

χαλαρός xa.laˈɾos adj
solūtus
remissus
που δεν χαρακτηρίζεται από ένταση ή γρήγορους ρυθμούς ή εκνευρισμό

χαλδαϊκός adj
chaldaicus

χαλινάρι xa.liˈna.ɾi n
aurea

χαλκωματάς n
aerarius

χαλκός xalˈkos n
aes cuprum

χαμένος
dēsīderārī

χαμίνι n
cicarō

χαμαιλέοντας xa.meˈle.on.das n
chamaeleon

χαμηλός xa.miˈlos adj
bassus

χαμηλώνω v
discedo

χαμογελάω xa.mo.ʝeˈla.o v
subrīdeō

χαμόγελο xaˈmo.ʝe.lo n
risus

χαν n
chanis

χαντάκι xanˈda.ci n
fossa

χαρά xaˈɾa n
gaudium laetitia

χαράκωμα n
fossa

χαρακτήρας xa.ɾaˈkti.ɾas n
character

χαριτωμένος xa.ɾi.toˈme.ni xa.ɾi.toˈme.no xa.ɾi.toˈme.nos
bellus
που έχει χάρη
που προκαλεί ευχαρίστηση με έξυπνο ή ευρηματικό τρόπο

χαρούμενος xaˈɾu.me.nos
laetus

χαρούπι n
cerātium

χαρτί xaɾˈti n
charta papyrus

χαρτί υγείας
anitergium

χαρταετός n
draco volans papyreus

χαρτογραφία n
cartographia

χαρτονόμισμα xaɾ.toˈno.mi.zma n
charta argentaria

χαρτοπώλης n
chartarius

χασάπης xaˈsa.pis n
lanius

χασμουρητό xa.zmu.ɾiˈto n
oscitātiō

χασμουριέμαι v
oscito

χαστουκίζω v
alapam dō

χαστούκι xaˈstu.ci n
alapa

χαϊδεύω xai̯ˈðe.vo v
blandior

χείλος ˈçi.los n
labium labrum

χειμώνας çiˈmo.nas n
hiems hibernum

χειροκροτώ v
applaudere

χειροκρότημα n
applausus

χειρολαβή n
ampla

χειρονομία çi.ɾo.noˈmi.a n
gestus

χειροτεχνία n
manufactura

χειροτονία çi.ɾo.toˈni.a n
teleta

χειρουργική çi.ɾuɾ.ʝiˈci n
chirurgia

χειρουργός çi.ɾuɾˈɣos n
chīrurgus

χειρόγραφο çiˈɾo.ɣɾa.fo n
chirographarius

χειρότερος çiˈɾo.te.ɾos adj
peior
συγκριτικός βαθμός του κακός: περισσότερο κακός, δυσάρεστος, δύσκολος κ.λπ. από κάποιον άλλο

χελιδόνι n
hirundo

χελώνα çeˈlo.na n
chelys testudo

χερούλι çeˈɾu.li n
manubrium

χερσόνησος çeɾˈso.ni.sos n
paeninsula

χημεία çiˈmi.a n
chemica chemia

χημικός çi.miˈkos adj
chemicus
που αναφέρεται στην επιστήμη της χημείας και τα υλικά σώματα από τη σκοπιά που τα εξετάζει η επιστήμη αυτή

χιλιετία n
millennium

χιλιοστός
millēsimus

χιλιόγραμμο çiˈʎo.ɣɾa.mo n
chiliogramma

χιονάνθρωπος çoˈnan.θɾo.pos n
vir nivis

χιονίζω v
ningit

χιονοθύελλα ço.noˈθi.e.la n
ningor

χιονόμπαλα çoˈno.ba.la n
globus nivis
μπάλα από χιόνι, όπως αυτές του χιονοπόλεμου

χιτζάμπ n
calautica

χιόνι ˈço.ni n
nix
(μετεωρολογία) καιρικό φαινόμενο κατά στο οποίο οι υδρατμοί της ατμόσφαιρας κρυσταλλοποιούνται από το κρύο και πέφτουν στη γη με τη μορφή νιφάδων

χλευάζω v
illudere

χλιαρός adj
tepidus

χλιμιντρίζω v
hinniō

χλοοτάπητας n
caespes

χλωμιάζω v
albesco

χλωροφόρμιο xlo.ɾoˈfoɾ.mi.o n
chloroformium

χλωρός xloˈɾos adj
viridis

χλώριο ˈxlo.ɾi.o n
chlorum chlorium

χνούδι ˈxnu.ði n
lānūgō

χοιρινό n
(carō) porcīna

χοιρομέρι n
perna

χοιροστάσιο n
hara

χολ n
auditorium

χολέρα xoˈle.ɾa n
cholera

χολή xoˈli n
bilis

χοληστερίνη n
cholestērolum

χοντραίνω xonˈdɾe.no v
accrescere

χοντρός xonˈdɾos adj
crassus
(για άνθρωπο) που έχει μεγάλο βάρος σε σχέση με το ύψος του, παχύς
(για αντικείμενα) που έχει μεγάλη διάμετρο

χορδή n
chorda

χορευτής xo.ɾeˈftis n
saltatrix

χορεύω xoˈɾe.vo v
salto

χορογράφος xo.ɾoˈɣɾa.fos n
choreographus

χορογραφία xo.ɾo.ɣɾaˈfi.a n
choreographia

χορωδία xo.ɾoˈði.a n
chorus

χορός n
saltatio

χουρμάς n
dactylus palmula

χούφτα ˈxu.fta n
manipulus

χρένο n
armoracia

χρέος ˈxɾe.os n
dēbitum

χρήμα ˈxɾi.ma n
pecunia

χρήση ˈxɾi.si n
usurpatio

χρήσιμος ˈxɾi.si.mos adj
utilis

χρήστης ˈxɾi.stis n
usor

χρήστρια n
usor

χρειάζομαι xɾiˈa.zo.me v
desiderō

χρεωκοπία xɾe.o.koˈpi.a n
dēcoctiō

χρεωκοπημένος
decoctor

χρηματιστήριο xɾi.ma.tiˈsti.ɾi.o n
bursa

χρηματοκιβώτιο n
arca

χρηματοοικονομικά n
financius

χρησικτησία n
usucapio

χρησιμοποιώ xɾi.si.mo.piˈo v
utor uti

χρησιμότητα n
utilitas

χρησμός xɾiˈzmos n
fatus

χρηστομάθεια n
chrestomathia

χρηστώνυμο n
nomen usitatoris

χριστιανικός xɾi.stça.niˈkos adj
Chrīstiānus

χριστιανισμός xɾis.tça.niˈzmos n
Christianismus

χριστιανοσύνη n
Chrīstiānitās

χριστιανός xɾi.stçaˈnos n
Chrīstiāna

χριστός xɾiˈstos adj
unctus

χρονικό n
annales

χρονογραφία n
chronographia

χρονολογία xɾo.no.loˈʝi.a n
chronologia

χρυσάνθεμο xɾiˈsan.θe.mo n
chrysanthemum

χρυσαφένιος xɾi.sa.feˈɲos adj
aurosus

χρυσαφής adj
aureus

χρυσοβήρυλλος xri.soˈvi.ri.los n
chrysoberyllus

χρυσοχόος xɾi.soˈxo.os n
aurifex

χρυσωρυχείο n
aurifodīna

χρυσωρύχος n
aurifossor

χρυσόμαλλο δέρας
pellis aurāta

χρυσός xɾiˈsos n
aurum
(χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο, με ατομικό αριθμό 79 και χημικό σύμβολο το Au
(συνεκδοχικά) το χρήμα, ο πλούτος

χρυσόψαρο xɾiˈso.psa.ɾo n
Carassius auratus auratus

χρωματίζω xɾo.maˈti.zo v
colōrō

χρωμόσωμα xɾoˈmo.so.ma n
chromosoma

χρωστάω xɾoˈsta.o v
dēbeō

χρόνος ˈxɾo.nos n
tempus hora
(με πληθυντικό, αρσενικό οι χρόνοι ή και ουδέτερο τα χρόνια)
(με πληθυντικό μόνον αρσενικό: οι χρόνοι)
annus
(με γενική πληθυντικού: χρόνων και προφορικό: χρονών & χρονώ) μονάδα μέτρησης της ηλικίας
tempus
(γραμματική) ρηματικός τύπος που φανερώνει πότε γίνεται αυτό που σημαίνει το ρήμα

χρώμα ˈxɾo.ma n
color

χρώμιο n
chromium

χτένα n
pecten

χτένι n
pecten
θαλάσσιο οστρακόδερμο της οικογένειας Pectinidae

χτένισμα n
tōnsus

χτίζω ˈxti.zo v
aedificō

χτίστης ˈxti.stis n
caementarius

χταπόδι n
octopus
(μαλάκιο) θαλασσινό κεφαλόποδο μαλάκιο, με μεγάλο κεφάλι απ' όπου ξεκινούν οχτώ πλοκάμια

χτενίζω xteˈni.zo v
pectō

χτες ˈxtes n
heri here
το (πρόσφατο) παρελθόν

χτυπάω xtiˈpa.o v
pulsō
tinniō
(παθητικό) χτυπιέμαι: οδύρομαι

χυλός çiˈlos n
granea

χυμός n
cremor

χυμώδης çi.ˈmo.ðis adj
sūcidus

χωλός adj
claudus

χωνί n
fundibulum

χωράφι n
ager

χωρίς xoˈɾιs
sine

χωρητικότητα n
capācitās

χωριάτης xoɾˈʝa.tis n
petrō
που κατοικεί σε χωριό

χωριάτικος adj
agrestis

χωρικός xo.ɾiˈkos adj
spatialis
που αφορά το χωριό
(νεολογισμός, μουσική) που αφορά τρισδιάστατο ήχο ή σχετική μείξη ήχου

χωριουδάκι xoɾ.ʝuˈða.ci n
vīculus

χωρισμός xo.ɾiˈzmos n
secessio

χωριστά adv
seorsum

χωριό xoɾˈʝo n
vicus pagus
(συνεκδοχικά) το σύνολο των κατοίκων του οικισμού, οι χωρικοί

χωρογραφία xo.ɾoˈɣɾa.fi.a n
chorographica

χόμπιτ n
hobbitus

χόνδρος n
cartilago

χόρτο n
gramen

χύνω v
effundo
(μεταβατικό) προκαλώ τη ροή ενός υγρού από το δοχείο στο οποίο βρισκόταν προς τα κάτω.
eiaculare
(αμετάβατο) (χυδαίο) εκσπερματίζω, φτάνω σε οργασμό.

χύσι ˈçi.si n
serum

χύτρα ˈçi.tɾa n
cortīna

χώμα ˈxo.ma n
terra

χώρα ˈxo.ɾa n
terra patria

χώρος ˈxo.ɾos n
spatium

ψάρι ˈpsa.ɾi n
piscis

ψάχνω v
quaerere

ψέμα n
mendacium

ψήνω ˈpsi.no v
torreō

ψήφισμα ˈpsi.fi.zma n
scītum

ψήφος ˈpsi.fos n
suffrāgium

ψίθυρος ˈpsi.θi.ɾos n
susurrus

ψίχουλο ˈpsi.xu.lo n
frustum

ψαλίδι psaˈli.ði n
axicia forfex

ψαλμός n
psalmus

ψαλτήριο n
psalterium

ψαράς n
piscātor

ψαρεύω psaˈɾe.vo v
piscor

ψαροπούλι psa.ɾoˈpu.li n
alcedo

ψαρόνι psaˈɾo.ni n
sturnus

ψείρα n
pēdis

ψευδάνθρακας n
carbunculus

ψευδάργυρος psevˈðaɾ.ʝi.ɾos n
zincum

ψευδής psevˈðis adj
falsus

ψευδορκία n
periūrium

ψευδόφιλος adj
falsus amicus

ψευδώνυμο pseˈvðo.ni.mo n
pseudonymum

ψεύδομαι ˈpse.vðo.me v
mentiri

ψεύτης ˈpse.ftis n
mendax

ψεύτρα ˈpse.ftɾa n
falsus

ψηλός psiˈlos adj
altus
(για άνθρωπο ή άλλο ζωντανό ον) που έχει μεγάλο ανάστημα
altus arduus
(για αντικείμενο) που έχει μεγάλο ύψος

ψημένος
torridus

ψηφίζω psiˈfi.zo v
suffrāgō

ψηφιδωτό n
musivum

ψηφοδόχος n
cista

ψηφολέκτης n
diribitor

ψηφοφόρος n
suffrāgātor

ψιθυρίζω psi.θiˈɾi.zo v
susurrō

ψιλός psiˈlos adj
subtīlis

ψυγείο psiˈʝi.o n
apparatus frigorificus

ψυχή psiˈçi n
anima animus cor

ψυχίατρος psiˈçi.a.tɾos n
psychiater

ψυχαγωγία n
oblectāmen

ψυχολογία psi.xo.loˈʝi.a n
psychologia

ψυχολόγος psi.xoˈlo.ɣos n
mentis doctor

ψυχομάνα n
altrix

ψυχοπάθεια psi.xoˈpa.θi.a n
psychopathia

ψυχοπομπός psi.xo.pomˈbos n
psychopompus

ψυχοφαρμακολογία n
psychopharmacologia

ψυχρός psiˈxɾos adj
hostilis

ψυχρός πόλεμος
Bellum Frigidum

ψυχρότητα psiˈxɾo.ti.ta n
frigor

ψωμάκι n
torta

ψωμί psoˈmi n
panis

ψωνίζω v
emo

ψωρίαση n
lepra

ψόφιος ˈpso.fços adj
mortuus

ψύλλος ˈpsi.los n
pulex

ψώρα n
scabies

ω
eheu
επιφώνημα κλητικό που παλιότερα γραφόταν ὦ

ωάριο oˈa.ɾi.o n
ovum

ωδή n
oda

ωδείο oˈði.o n
odeum
(στην αρχαιότητα) το κτίριο όπου γινόταν η προετοιμασία μουσικών ή θεατρικών παραστάσεων πριν την επίσημη παρουσίασή τους στο θέατρο

ωκεανός o.ce.aˈnos n
oceanus
(γεωγραφία) μεγάλη θαλάσσια έκταση που χωρίζει ηπείρους μεταξύ τους και καλύπτει μεγάλο μέρος της υδρογείου.

ωμέγα n
omega

ωμοπλάτη n
armus

ωορρηξία n
ovulatio

ωοτόκος o.oˈto.kos adj
oviparus

ωραίος oˈɾe.os adj
pulcher

ωρείο n
horreum

ωριμότητα o.ɾiˈmo.ti.ta n
mātūritās

ωροσκόπιο o.ɾoˈsko.pi.o n
horoscopium

ως
qua
με την ιδιότητα του/της
σας μιλώ ως επιστήμονας
για κάτι που του αποδίδεται μία ιδιότητα, όπως (και) έναν/μια/ένα
να αντιμετωπίζεις καθετί νέο ως πρόκληση και όχι ως απειλή
ο γιατρός μου το αντιμετωπίζει ως κρυολόγημα
με βλέπουν ως ξένο
πως/ότι είμαι
θεωρείται ως αριστούργημα
θεωρείται ως το αριστούργημά του
θεωρείται ως η κορυφαία στο χώρο της

ως adv
qua

ωσότου
donec

ωτίτης n
digitulus

ωφελώ v
beneficio

ωχ ˈox
au

ωχριώ v
albesco

ωχρός oˈxɾos adj
lūridus

ωχρότητα n
pallor

ωόν n
ovum

ό,τι ˈo.ti
quidquid

ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός
nōn omne quod nitet aurum est

όγδοος
octavus

όλισβος ˈo.li.zvos n
fascinum

όλμιο n
holmium

όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη ˈo.li i ˈðɾo.mi o.ðiˈɣun sti ˈɾo.mi
omnibus viis Romam pervenitur

όλος adj
omnis

όμηρος ˈo.mi.ɾos n
obses

όμοιος ˈo.mi.os adj
similis

όμορφος ˈo.moɾ.fos adj
formosus

όμως ˈo.mos
tamen

όναγρος n
onager

όνειδος n
probrum

όνειρα γλυκά ˈo.ni.ɾa ˈɣli.ka
bene dormiās

όνειρο ˈo.ni.ɾo n
somnium

όνομα ˈo.no.ma n
nomen existimatio

όπερ έδει δείξαι ˈo.peɾ ˈe.ði ˈði.kse
quod erat demonstrandum

όπιο ˈo.pi.o n
opium

όπλο ˈo.plo n
arma telum

όποιος
quicumque

όποτε
quandōcumque

όπου ˈo.pu adv
ubi

όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος
post verba verbera

όπως
quam
(χρονικός) ενώ
για παράδειγμα

όραμα ˈo.ɾa.ma n
somnium

όραση ˈo.ɾa.si n
lux

όργανο n
organum

όργιο n
orgia

όρεξη ˈo.ɾe.ksi n
appetītus

όρθρος n
mātūtīnum

όριο ˈo.ɾi.o n
finis

όρκος ˈoɾ.kos n
sacramentum

όρνιο ˈoɾ.ɲo n
Gyps fulvus

όροφος ˈo.ɾo.fos n
tabulātum
χώρος οικοδομής ανάμεσα σε δύο οροφές που αποτελείται από ένα ή περισσότερα διαμερίσματα που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο (ο όρος δεν εφαρμόζεται στο υπόγειο, το ισόγειο, ή τον ημιώροφο)

όρχις n
testiculus

όσμιο n
osmium

όσο ˈo.so adv
as
για δήλωση ποσότητας ή έκτασης, ενίοτε σε ίδιο επίπεδο με μια άλλη

όσπριο n
legumen

όστια n
hostia

όστρακο n
testa

όσφρηση ˈo.sfɾi.si n
olfactus

όσχεο ˈo.sçe.o n
culleus

όφελος n
beneficium

όχημα ˈo.çi.ma n
vehiculum

όχθη ˈo.xθi n
ripa

όχι ˈo.çi adv
nōn non

όχλος n
turba

όψη n
aspectus

ύαινα ˈi.e.na n
hyaena

ύλη ˈi.li n
māteria

ύμνος n
hymnus

ύπαιθρος ˈi.pe.θɾos n
rūs
(περιληπτικό) οι μη αστικές περιοχές

ύπαρξη n
exsistentia

ύπατος ˈi.pa.tos n
consul

ύπνος ˈi.pnos n
somnus

ύποπτος ˈi.po.ptos n
suspectus

ύπτιος ˈi.pti.os adj
supīnus

ύσσωπος n
hysopum

ύττριο n
yttrium

ύφασμα n
textus

ύφος n
stilus

ύψος ˈi.psos n
altitudo

ώμος ˈo.mos n
humerus umerus

ώρα ˈo.ɾa n
hora

ώριμος adj
maturus

ώσμωση n
osmosis

ώσπου
donec