/[kʊɾ.ˈʔɑːn]/
(İslâm, kitap) Müslümanlarca Allah kelâmı olarak kabul edilen mukaddes kitap

/[kʊ.ˈzɛj kɯb.ɾɯs]/
ülke

/cu.zej ma.ɾi.ˈja.na a.da.la.ɾɯ/
(coğrafya) Kuzey Pasifik Okyanusu'nda, Amerika Birleşik Devletleri ile siyasî birlik içerisinde olan adalar topluluğu

/ku.vaɾk/

/kubˈbe/

1. kopule
2. kupole

(baykuşgiller) Baykuşgillerden Asya, Avrupa ve Kuzey Afrika'da yaşayan, kahverengi tüylerinin üzerinde beyaz benekleri olan, başını 180 derece çevirebilen baykuş türü

1. sýček obecný
2. sýček

/[kʰuˈɫ̪äkʰ]/

/cul.la.nɯ.ˈd͡ʒɯ a.ɾa.jy.zy/

/cuˈlyp/

/ˈcum/
(jeoloji, madencilik) silisli kütlelerin, kayaların, doğal etkenlerle parçalanarak ufalanmasından oluşan, deniz kıyısı, dere yatağı v.s. yerlerde çok bulunan, ufak, sert tanecikler

/kum sɑaˈti/

/[ˈkʊm tɑ.ʃɯ]/

/ku.ˈmaʃ/
(kumaş, tekstil) pamuk, yün, ipek v.s.'nden makinede dokunmuş her türlü dokuma

/kuɾdɛˈlɛ/

/cuɾtaɾˈmac/

/kuɾ.tuˈɫuʃ/

/ku.ˈɾul/

/ku.ɾu.ˈluʃ/

/ku.ˈɾum/

/kutlaˈmac/

/kut.ˈsal/

1. bozulmaması, dokunulmaması, karşı çıkılmaması gereken, üstüne titrenilen
2. tapınılacak veya yolunda can verilecek derecede sevilen
3. (din) güçlü bir dinî saygı uyandıran veya uyandırması gereken

/cuˈtu/

1. krabice
2. schránka

/kuv.ˈvet/

1. 1. Maddî güç, canlı bir organizmanın faâliyetini sağlayan güç:
   2. Zor, şiddet, cebir
   1. moc
   2. síla
2. (fizik) Bir cismin konumunun, hareket özelliğinin veya şeklinin değişmesine sebep olan tesir, güç
   1. síla
   2. moc

/kuvvetˈɫi/

/cuj.ɾuc.ˈlu jɯl.dɯz/
(astronomi) Bir yıldız çevresinde büyük bir elips veya bir parabol yörüngede dolaşan, hatta bazen yıldızlararası boşlukta eliptik yörünge üzerinde hareket edebilen, o yıldıza yaklaştığında yüzeyinde ortaya çıkan gazların ve tozların oluşturduğu kuyruk denilen ışıklı bir uzantısı olan gök cismi.

/ku.ˈju/
(su) su tabakasına varıncaya kadar derinliğine kazılan, genellikle silindir şeklinde, çevresine duvar örülen, suyundan yararlanılan çukur

/cu.ˈzen/
(aile) erkek yeğen, amca, dayı, hala veya teyzenin erkek çocuğu.

/[kʊ.ˈzɛj]/
(yönler) sağını doğuya, solunu batıya veren kimsenin tam karşısına düşen yön, dört ana yönden biri

/ku.ˈzej.ba.tɯ/
(yönler) Kuzeyle batı arasındaki yön

/cu.ˈzin/
(aile) kız yeğen, amca, dayı, hala veya teyzenin kız çocuğu.

/[ˈkuʃ]/

/ku.ˈʃac/
(coğrafya)Yeryüzünde benzer özellikler gösteren coğrafi sahaların oluşturduğu bölgeleri ifade etmek için kullanılan genel ad: sıcak kuşak, deprem kuşağı, orman kuşağı vb.