(astronomi) gökyüzünde bulunan bütün cisimlere verilen ortak isim
nebeské těleso
gök mekaniği
noun
nebeská mechanika
gökdelen
noun
mrakodrap
gökdoğan
noun
sokol stěhovavý
gökgerdan
noun
slavík modráček
gökkuşağı
noun
duha
gökkuşağı alabalığı
noun
pstruh duhový
gökküre
noun
nebeská sféra
göknar ağaçkakanı
noun
strakapoud velký
gökyüzü
noun
nebe
gökçe güvercin
noun
holub doupňák
gökçe tuygun
noun
moták pilich
göl
/ˈɡøɫ/
noun
(coğrafya, jeoloji, hidroloji) oluşması genellikle tektonik, volkanik v.s. olaylara bağlı olan, toprakla çevrili, derin ve geniş, tuzlu veya tuzsuz durgun su örtüsü
jezero
gölet
noun
kaluž
louže
gölge
noun
stín
gölge balığı
noun
lipan
gömlek
noun
košile
gömmek
verb
pohřbít
göndermek
verb
poslat
gönüllülük
noun
ochota
görecelik
noun
relativismus
görenek
noun
zvyk
görev
/ɡø.ˈɾev/
noun
úkol
görkem
/ɡøɾ.ˈcem/
noun
büyüklük
göz alıcı ve gösterişli olma hâli
nádhera
görme duyusu
noun
zrak
görmek
verb
vidět
uvidět
görüngü
noun
fenomén
jev
úkaz
görünmek
verb
zdát se
görünmez
verb
neviditelný
görünür
adjective
viditelný
görünüş
noun
výhled
görüş
/ɡøˈɾyʃ/
noun
názor
gösterge
noun
znak
göstergeç
noun
ukazatel
gösteri
noun
představení
göt
/ˈɟøt/
noun
(argo) anüs
alt taraf, dip
kaba et, kıç, popo
(mecaz) güç veya yüreklilik
prdel
gövde
/ɡøv.ˈde/
noun
Bir şeyin asıl bölümü.
(anatomi) Beden
(bitki anatomisi)Ağaç ve bitkilerin dallarının dışında kalan ana bölümü
(anatomisi) Hayvanlarda baş, ayak ve kuyruktan geri kalan bölüm.
(dil bilimi) Ad ve fiil köklerinden eklerle türetilmiş kelime
(mimarlık, İslam) Minarenin bir bölümü
trup
kmen
gövdebilim
noun
anatomie
göz
/ˈɟøz/
noun
(anatomi) Görme organı; basar, ayn, çeşm, dide
oko
göz küresi
noun
bulva
göz yuvarı
noun
bulva
gözatıcı
noun
prohlížeč
gözbilim
noun
oftalmologie
gözenek
noun
pór
gözetlemek
verb
vyčkávat
gözlem
noun
pozorování
gözlemci
noun
pozorovatel
gözlemek
/ɡøz.ɫe.ˈmec/
verb
bir şeyin olmasını veya bir kişinin gelmesini beklemek
pozorovat
gözlük
/ɡøz.ˈɫyc/
noun
(binicilik) Atların çevreden ürkmemeleri için gözlerinin iki yanına takılan siper; at gözlüğü
brýle
gözlükçü
noun
optik
gözyaşı
noun
slza
göç
/ˈɡøt͡ʃ/
noun
(sosyoloji) ekonomik, toplumsal, siyasi sebeplerle bireylerin veya toplulukların bir ülkeden başka bir ülkeye, bir yerleşim yerinden başka bir yerine gitme işi
(nakliyat) taşınma sırasında götürülen ev eşyaları
(sosyoloji) evden eve taşınma, nakil
(zooloji) kuşların, geyiklerin, yarasaların, bazı balık ve böceklerin mevsim, iklim, besin miktarı vb.ne göre çevre değiştirmeleri