(mitologia, mitologiczny) ptak (często paw) ognisty występujący w baśniach rosyjskich; utożsamiany z mitologicznym rarogiem;

/ˈʒaba/
(herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

/ˈʒabʲi/
dotyczący żaby, odnoszący się do żaby

/ˈʒapka/

1. (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) styl pływacki, polegający na wykonywaniu równoczesnych ruchów ramionami i nogami, w taki sposób, jak czynią to żaby;
   prsa
2. (herpetologia, herpetologiczny) młoda lub mała żaba
   žabka

/ʒaˈbɔjat/
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) lub (lekceważąco, lekceważący) Francuz

(krawiectwo) (dawniej, dawny) falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik pod szyją;

1. žabot
2. žabó
3. jabot

/ˈʒadɛ̃n/

1. …informujący o braku kogoś lub czegoś
2. znikomo mały, bez wartości

/ˈʒaɟɛl/
(marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

/ʒaɡˈlufka/
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź żaglowa;

/ˈʒakɔ/
(ornitologia, ornitologiczny) gatunek afrykańskiej papugi o szarym upierzeniu i czerwonym ogonie, zdolnej naśladować ludzki głos;

1. papoušek šedý
2. žako

/ʒal/
negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

1. smutek
2. žal

/ʒaˈluzʲja/
osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła;

/ˈʒãndarm/
funkcjonariusz żandarmerii, policji wojskowej

/ˌʒãndarˈmɛrʲja/

1. policja wojskowa;
   1. VP
   2. vojenská policie
2. oddziały policji państwowej pełniące funkcję służby porządkowej i policji politycznej w XIX i na początku XX w.
   četnictvo

związany z osobą lub zawodem żandarma, dotyczący żandarma lub żandarmerii

(zdrobniale) od: żart

/ˌʒarɡɔ̃ˈnɔvɨ/
dotyczący żargonu, związany z żargonem, wyrażony żargonem

/ʒarˈlʲivɨ/
cechujący się dużym zapałem, oddaniem

/ʒart/
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

1. vtip
2. žert

/ˌʒartɔˈblʲivʲjɛ/
humorystycznie, nie na serio, z przymrużeniem oka

/ʒarˈtɔvat͡ɕ/
mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

1. žertovat
2. vtipkovat

/ˌʒartɔvʲˈɲiɕa/
forma żeńska od: żartowniś

/ʒaˈrufka/
(elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

/ˈʒarwɔk/
(potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie

odnoszący się do czeskiego miasta Žatec, związany z Žatcem

/ʒaˈwɔba/
smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

/ʒaˈwɔvat͡ɕ/

1. okazywać komuś współczucie z powodu trudnej sytuacji w jakiej się znalazł
2. ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad
3. odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym