/swɔˈvat͡sʲja/
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej;

/swɔˈvat͡ʃka/
osoba płci żeńskiej narodowości słowackiej, obywatelka Słowacji, mieszkanka Słowacji

/ˈswɔvak/
człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;

/swɔˈvɛ̃ɲja/
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

/swɔˈvʲjä̃ɲĩn/
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

/swɔˈvʲjãnka/
(etnografia, etnograficzny) przedstawicielka jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy

/ˈswɔ̃j̃nt͡sɛ/
(astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

(geografia, geograficzny) rzeka na Ukrainie, prawy dopływ Horynia;

czyjaś niewielka wada, zwykle jakieś przyzwyczajenie

/ˈswabɔɕt͡ɕ/

1. odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych
2. wybijająca się niedoskonałość, słaba strona

/ˈswabɨ/

1. posiadający niewielką siłę fizyczną
2. niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny

/ˈswava/
wielki rozgłos

/ˈswɔtʲci/

1. wywołujący miłe uczucie
2. mający smak cukru

/ˈswɔdɨt͡ʃ/
słodki smak

/ˈswɔd͡ʑik/
(spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru;

/ˈswɔ̃ma/
(rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

/swɔ̃ˈmʲjãnɨ/
zrobiony ze słomy

/swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛt͡s/
mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas

(pieszczotliwie, pieszczotliwy) słonko

/swɔ̃ˈnɛt͡ʃʲɲik/

1. (botanika, botaniczny) Helianthus L., rodzaj roślin;
2. (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus L. – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

/ˌswɔ̃nɛt͡ʃʲɲiˈkɔvɨ/

1. zrobiony ze słoneczników
2. związany ze słonecznikiem, dotyczący słonecznika

/swɔ̃ˈnɛt͡ʃnɨ/
związany ze słońcem

/swɔ̃ˈɲit͡sa/
(zoologia, zoologiczny) samica słonia

/swɔ̃ˈɲĩna/
(spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

1. slanina
2. špek

(zdrobniale) od: słonina

związany ze słoniną, dotyczący słoniny

/swɔ̃ˈɲɔ̃ntkɔ/
młode słonia

/ˈswɔ̃nɨ/
mający smak soli

/swɔˈvat͡sʲci/

1. związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków
2. charakterystyczny dla Słowacji lub Słowaków

/swɔˈvat͡sʲci/
(językoznawstwo, językoznawczy) język słowacki;

1. slovenština
2. slovenský

/swɔˈvɛ̃j̃sʲci/
odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

1. slovinský
2. slovinština

/swɔˈvɛ̃j̃sʲci/
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Słowenii;

/swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/

1. (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
2. związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

/ˈswɔvʲik/

1. (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewających z rodziny muchołówek;
2. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju słowik (1.1)

/ˈswɔvʲik ˈrd͡zavɨ/
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia megarhynchos, gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek występującego w południowo-zachodniej Polsce;

/ˈswɔvʲɲik/

1. zasób słownictwa: indywidualny jakiejś osoby lub pewnej zbiorowości
   1. slovní zásoba
   2. slovník
2. 1. zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;
   2. spis słów z tłumaczeniami na inny język
   slovník

(językoznawstwo, językoznawczy) (zobacz) leksykografia

(językoznawstwo, językoznawczy) specjalista układający słowniki

/ˌswɔvʲɲiˈkɔvɨ/
dotyczący słownika, właściwy słownikowi

/ˈswɔvɔ/

1. obietnica, przyrzeczenie
   slovo
2. (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;
   1. slovo
   2. slib

/ˌswɔvɔˈtfurstfɔ/

1. (rzadki, rzadko używany) tworzenie wyrazów
   slovotvorba
2. (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o budowie i tworzeniu wyrazów
   1. slovotvorba
   2. derivatologie
   3. kmenosloví

/swɔ̃ɲ/
(zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

/ˈswɔ̃j̃nt͡sɛ/

1. Słońce widziane jako tarcza na niebie
2. (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
3. (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

/swux/
jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

/ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku;

udział danej stacji radiowej w czasie słuchania radia w jakiejś populacji

/swuˈxafka/
element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie;

/swuˈxafʲci/
(technologia, technika, techniczny) zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha

/ˈswuxat͡ɕ/

1. odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
2. świadomie odbierać czyjąś mowę

/ˈswuɡa/
(dawniej, dawny) osoba, która usługuje

/swup/

1. 1. wysoki, pionowy element konstrukcyjny;
   2. unoszący się pionowo kłąb dymu lub gazu
   sloup
2. (potocznie, potoczny) firma (czasem też osoba, na którą jest ona zarejestrowana), założona w celu uwiarygodnienia nielegalnych interesów innej spółki, np. wykonywania fikcyjnych przelewów, zaciągania kredytów itp.
   bílý kůň

poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

1. podlézavý
2. servilní

/ˈswuʒba ˌbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfa/
(administracja) określenie służb państwowych odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne kraju

(wojskowość, wojskowy) wykonywanie działań, obowiązków wojskowych

/ˈswɨʃɛt͡ɕ/
(fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;