o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie

1. sténat
2. kňourat
3. naříkat
4. kvílet

/ˈjɛ̃n͇t͡ʃmʲjɛ̇̃ɲ/

1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
2. (spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)

/jɛ̃ŋk/
żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia

(botanika, botaniczny) błoniasty twór występujący u niektórych roślin;

/ˈjɛ̃w̃zɨk/

1. (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
2. (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
3. (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
4. część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie

1. jazyk
2. řeč

(językoznawstwo, językoznawczy) mowa będąca środkiem komunikacji wśród przedstawicieli określonego narodu;

/ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpt͡sɨ/
(językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

/ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈt͡ʃɨstɨ/
(językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

1. mateřský jazyk
2. mateřština

/ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/
(informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych;

(językoznawstwo, językoznawczy) prestiżowa odmiana danego języka, pełniąca funkcję normy ogólnoetnicznej, stawiana w opozycji do wernakularnych form języka

1. spisovný jazyk
2. standardní jazyk

/ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznaft͡sa/
(językoznawstwo, językoznawczy) specjalista w zakresie językoznawstwa

/ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;

1. jazykověda
2. lingvistika