/xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/
imię męskie;

/xʲiˈɟɛ̇ja/
(mitologia grecka) bogini i uosobienie zdrowia;

/xʲiˈlarɨ/
imię męskie;

/ˌxʲĩmaˈlajɛ/
(geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

/xʲĩˈmalʲja/

1. (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;
2. (mitologia grecka) nimfa z wyspy Rodos, jedna z kochanek Zeusa;

(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Syrii w dolinie rzeki Orontes;

/xʲĩnˈdukuʃ/
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz środkowym i wschodnim Afganistanie;

/ˈxʲĩndus/
obywatel Indii

/xʲĩnˈduska/
obywatelka Indii

/xʲjɔp/

1. (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;
2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

/ˌxʲirɔˈʃʲĩma/
(geografia, geograficzny) miasto w Japonii, na wyspie Honsiu;

/ˈxʲiʃpãn/
człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

/xʲiʃˈpãɲja/
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

/ˈxʲjat͡sɨ̃nt/

1. (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;
2. (potocznie, potoczny) kwiat hiacynta (1.1)

(biologia, biologiczny) stan fizjologiczny głębokiego uśpienia, w który zapadają niektóre zwierzęta w odpowiedzi na niesprzyjające warunki środowiskowe, szczególnie zimą

(botanika, botaniczny) Hibiscus ketmia, róża chińska, malwa sudańska

/ˈxʲid͡ʑra/
osoba trzeciej płci na subkontynencie indyjskim;

/ˈxʲjɛ̃na/
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

/xʲjɛˈrarxʲja/
układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią

(kościelny) prawosławny mnich wyświęcony na diakona;

/xʲiˈɟɛ̃na/
dbanie o czystość ciała

zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

/ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕt͡ɕ/
podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

/ˌxʲĩmaˈlajsʲci/
dotyczący Himalajów, związany z Himalajami, pochodzący z Himalajów

/ˈxʲĩndʲi/
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii;

/ˌxʲĩndu^jiˈstɨt͡ʃnɨ/
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu

/xʲĩnˈdu^jism̥/
(teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

1. hinduismus
2. hinduizmus

/xʲĩnˈdusʲci/
pochodzący z Indii, dotyczący Indii lub Hindusów

/xʲjɔˈbɔva ˈvʲjɛ̇ɕt͡ɕ/
(biblijny) (potocznie, potoczny) zła, tragiczna, okropna, przerażająca wiadomość czy informacja

cecha tego, co hiperaktywne; cecha tych, którzy są hiperaktywni

/ˌxʲipɛrˈbɔla/

1. (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;
2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;

(medycyna, medyczny) wzrost stężenia glukozy we krwi powyżej górnej granicy normy

utrata wartości pieniądza powyżej pięćdziesięciu procent miesięcznie

(handel, handlowy) bardzo duży nowoczesny sklep samoobsługowy oferujący szeroki asortyment towarów codziennego użytku;

/ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm/
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;

(językoznawstwo, językoznawczy) mylne lub przesadne stosowanie odczuwanych norm językowych (zwłaszcza zasad języka standardowego);

1. hyperkorektnost
2. hyperkorekce
3. hyperkorektivismus

(filozofia, filozoficzny) postmodernistyczna rzeczywistość zapośredniczona przez symulacje, rezultat mieszania się rzeczywistości społecznej z medialną do zatarcia granic rozróżnialności;

(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;

(medycyna, medyczny) nadmierna senność, występowanie senności mimo przespania nocy, przedłużanie się snu lub występowanie senności w czasie przeznaczonym na aktywność;

/xʲipɛrˈtɛkst/
(informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;

(informatyka, informatyczny) związany z takim sposobem zapisania danych w dokumencie elektronicznym, który polega na zastosowaniu połączeń fragmentów tekstu z innymi elementami tego dokumentu albo z innym dokumentem i umożliwia odbiorcy tekstu swobodne przechodzenie między nimi

(medycyna, medyczny) lekarz specjalista w zakresie hipertensjologii

(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny, która zajmuje się przebiegiem i leczeniem nadciśnienia tętniczego;

(medycyna, medyczny) lekarka specjalistka w zakresie hipertensjologii

(medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie;

(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) związany z hipnozą

człowiek stosujący hipnozę

kobieta stosująca hipnozę

/xʲipˈnɔza/
wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen;

/ˈxʲipɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający: pod, poniżej normy

/ˌxʲipɔalɛrʲˈɟit͡ʃnɨ/
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) o kosmetykach: przeznaczony dla alergików, niewywołujący alergii

(medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

/ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨt͡ʃnɨ/
związany z hipochondrią lub hipochondrykami

(medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

1. hypoglykemie
2. hypoglykémie

(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz pieszczotliwy;

(medycyna, medyczny) niedostateczna zawartość tlenu w tkankach narządu lub w całym organizmie;

/ˌxʲipɔˈlɔɟja/
(zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym;

/ˌxʲipɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
(biologia, biologiczny) związany z hipologią, dotyczący hipologii

/xʲiˈpɔ̃ɲĩm/
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

/ˌxʲipɔˈpɔtãm/
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

związany z hipoteką, dotyczący hipoteki

(medycyna, medyczny) forma rehabilitacji z wykorzystaniem konia;

/ˌxʲipɔˈtɛrmʲja/
(medycyna, medyczny) stan chorobowy utraty ciepłoty ciała i zaniku funkcji życiowych;

oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

/ˌxʲipɔˈtɛza/
niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

/xʲiˈstɛrʲja/
(psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

właściwy histerii

/ˈxʲistɔ/
(biologia, biologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z tkanką

(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

(biologia, biologiczny) związany z histologią, dotyczący histologii

/xʲiˈstɔrʲja/

1. nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
   1. historie
   2. dějiny
2. krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia
   příběh

piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych

1. historiografie
2. dějepisectví

/ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/
(filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;

/ˌxʲistɔˈrɨt͡ʃka/
(potocznie, potoczny) specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów

/ˌxʲistɔˈrɨt͡ʃnɨ/

1. związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość
2. o czymś starym, dawnym

/xʲiˈstɔrɨk/

1. specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów
   historik
2. specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów
   1. historička
   2. historik

/xʲiʃˈpãj̃sʲci/
nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

/xʲiʃˈpãj̃sʲci/
(językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;

1. španělština
2. španělský

/ˌxʲiʃpãj̃ˈʃt͡ʃɨzna/
(językoznawstwo, językoznawczy) język hiszpański

/ˌxʲitlɛˈrɔvʲjɛt͡s/
nazista

/ˌxʲitlɛˈrɔfsʲci/
(historia, historyczny, historycznie) związany z Hitlerem, hitleryzmem lub hitlerowcami, dotyczący Hitlera, hitleryzmu lub hitlerowców

/xʲiˈtlɛrɨsm̥/
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu;