/xɛˈfajstɔs/
(mitologia grecka) bóg ognia, wulkanów, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z rzymskim Wulkanem;

/xɛˈkatɛ/

1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 100;
   Hekate
2. (mitologia grecka) bogini czarów, magii, nekromancji, widm i rozdroży (miejsc sprzyjających czarom);
   Hekaté

/xɛˈlɛ̃na/

1. 1. (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;
   2. (mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) królowa spartańska i najpiękniejsza kobieta na świecie; córka Zeusa i Ledy, siostra Polideukesa (Polluksa), Kastora i Klitajmestry oraz żona Menelaosa i ukochana Parysa;
   3. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 101, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1868 r.;
   Helena
2. (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;
   Helene

/ˈxɛlʲjɔs/
(mitologia grecka) bóg i uosobienie słońca, utożsamiany z rzymskim Solem;

/xɛlˈsʲĩnʲci/
(geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

/ˈxɛ̃nrɨk/
imię męskie;

/xɛ̃nˈrɨka/
imię żeńskie;

/ˈxɛra/
(mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, małżonka Zeusa;

(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat;

/xɛrt͡sɛɡˈbɔɕɲa/
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

/ˌxɛrt͡sɛɡɔˈvʲĩna/
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina;

/xɛrˈkulɛs/
imię męskie;

/ˈxɛrmɛs/

1. (mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym;
2. (astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;

(geografia, geograficzny) (biblijny) najwyższy szczyt łańcucha górskiego Antylibanu;

/ˈxɛrɔt/
(historia, historyczny, historycznie) imię męskie;

/ˈxɛsʲja/
(geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

/ˈxɛstʲja/
(mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

/ˈxɛzʲjɔt/
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki epik, obok Homera najwybitniejszy poeta Grecji archaicznej;

(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) osoba zajmująca się naukowo hebraistyką

1. hebraista
2. hebreista

/xɛˈbrajsʲci/
związany z Hebrajczykami

1. hebrejský
2. hebrejština

/xɛˈbrajsʲci/
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

związany z Hebrydami (Wyspami Hebrydzkimi), dotyczący Hebrydów

zwolennik hedonizmu

właściwy hedonizmowi lub/i hedonistom

(filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

1. hédonismus
2. hedonismus

/ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

1. hegemonie
2. nadvláda

związany z hegemonią; mający charakter hegemona; podporządkowujący sobie innych

związany z Heidelbergiem (miastem w Niemczech)

(geometria) wielokąt o sześciu bokach i sześciu kątach wewnętrznych

1. hexagon
2. šestiúhelník

/ˈxɛktar/
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

mający powierzchnię równą 1 hektarowi

(jednostka miary) jednostka objętości równa 100 litrom

(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia równa 100 paskalom

/xɛkˈtɨt͡ʃnɨ/
gorączkowy

/xɛl/
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

/ˌxɛlʲiˈɡɔ̃ŋka/
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj akordeonu, będący idiofonem, czyli de facto instrumentem perkusyjnym; instrument ludowy na Żywiecczyźnie, w Czechach i na Słowacji

/xɛˈlʲikɔ̃n/
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany;

/ˈxɛlʲjɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym

(astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Słońca we wszechświecie;

(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) znawca starożytnej Grecji – języka, historii, kultury; specjalista w dziedzinie hellenistyki

/ˌxɛlːɛ̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
dotyczący hellenizmu

związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów

(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) członek warstwy ludności niewolniczej w społeczeństwie Lacedemonu (Sparty); stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty

1. hélót
2. hélóta

/xɛlˈsʲĩj̃sʲci/
odnoszący się do miasta Helsinki

(medycyna, medyczny) związany z hematologią, dotyczący hematologii

(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

/ˈxɛ̃mɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z krwią

(medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

(medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

związany z hemofilią, dotyczący hemofilii

(psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią

(biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu

(medycyna, medyczny) zatrzymujący krwawienie

(fizjologia, fizjologiczny) proces fizjologicznej równowagi, dzięki któremu organizm zatrzymuje krwawienie po uszkodzeniu naczynia krwionośnego i utrzymuje płynność krwi w naczyniach, gdy są one nieuszkodzone

(biochemia, biochemiczny) węglowodór prosty zawierający 31 atomów węgla;

/ˌxɛpaˈrɨ̃na/
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

(medycyna, medyczny) powiększenie wątroby i śledziony

cecha substancji chemicznej polegająca na zdolności zaburzania funkcji lub uszkadzania komórek wątroby albo całej wątroby

/ˈxɛptãn/
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;

/ˌxɛralˈdɨt͡ʃnɨ/
dotyczący heraldyki

(heraldyka, heraldyczny) nauka o herbach i rodach szlacheckich;

/xɛrp/

1. (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
2. (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;

1. erb
2. znak

/ˌxɛrbaˈt͡ɕãnɨ/

1. dotyczący herbaty, związany z herbatą, zawierający domieszkę herbaty
2. mający kolor pomarańczowożółty lub pomarańczowobrązowy, taki jak kolor naparu z suszonych liści herbaty

/ˌxɛrbaˈt͡ɕarʲɲa/
(gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty

(botanika, botaniczny) zielnik z ułożonymi i opisanymi roślinami;

/xɛrˈbata/

1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z herbaty (1.2);
2. susz z pąków lub liści herbaty (1.1) służący do przygotowania napoju
3. (botanika, botaniczny) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis;
4. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z ziół lub owoców innych niż herbata (1.2)
5. popołudniowe spotkanie towarzyskie przy stole, często przy herbacie (1.3)

(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o chwastach i ich zwalczaniu;

dotyczący herbów, związany z herbem, herbami

1. erbovní
2. erbový

/xɛrt͡s/
(fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz;

związany z Hercegowiną, dotyczący Hercegowiny

1. hercegovinský
2. hercegovský

/ˌxɛrɛˈtɨt͡sʲci/
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący heretyka, herezji

/xɛˈrɛtɨk/
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) zwolennik herezji

1. kacíř
2. heretik

/xɛˈrɛzʲja/

1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;
2. (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów

1. hereze
2. kacířství

(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

(technologia, technika, techniczny) bardzo dokładnie zamknięty, nieprzepuszczający powietrza

/ˌxɛrɔˈ^jĩna/
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

(chemia, chemiczny) związany z heroiną, dotyczący heroiny (narkotyku)

postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami.

/ˈxɛrɔlt/

1. (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu mistrz ceremonii na dworze panującego władcy; także sędzia podczas rycerskich turniejów
2. (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu poseł ogłaszający zarządzenia w imieniu władcy
3. (przenośnie, przenośnia) głosiciel nowej myśli

/ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

/ˌxɛrpɛtɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
(biologia, biologiczny) związany z herpetologią, dotyczący herpetologii

/ˈxɛsʲci/
od Hesja

(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) uznawanie odmiennych poglądów, niezgodnych z obowiązującą doktryną wiary; szerzej: niezgodnych z obowiązującymi zasadami, kanonem;

(książkowy) złożony ze składowych o różnej naturze albo charakterze

zawierający elementy o różnym pochodzeniu lub cechach

/ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ^walnɨ/

1. odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej
2. związany z heteroseksualnością, dotyczący heteroseksualności

specjalista w dziedzinie hetytologii

(antropologia, antropologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka badająca historię i kulturę starożytnego państwa Hetytów

„znalazłem!”, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia lub znalezieniu rozwiązania problemu;