/ˈʋudə/
(psychologie) gevoel van erge kwaadheid

krachtig geluid met korte tussenpozen, zoals een hond dat kan uitstoten

/ˈwukərar/
(juridisch) iemand die woeker drijft

(knaagdieren) klein, gravend, muisachtig knaagdier uit de onderfamilie Arvicolinae , met een dikke kop, stompe snuit, korte staart, poten en oren en een stevig lichaam, en dat van plantewortels leeft, zowel vochtige weiden als droge hooglanden bewoont en veel schade aanricht aan gewassen

/ˈʋunzdɑx/
(tijdrekening), (dag) een dag van de week die na dinsdag en voor donderdag komt

(eendvogels) het mannetje van een eendensoort

een onherbergzaam gebied dat door niemand verzorgd wordt

grote dorre vlakte, met weinig neerslag (relatief t.a.v. de daar heersende temperatuur) en weinig vegetatie

/ˈvɔɪ̯vɔtsxɑp/
naam voor bepaalde bestuurlijke gebieden in Polen en vroeger ook in andere delen van Oost-Europa

(huishouden) (kookkunst) ronde pan die wordt gebruikt in de oosterse keuken, vooral om te roerbakken

/ʋɔl/
(textiel) weefsel van wollen garens

/wɔlf/, /ʋɔlf/
(roofdieren) bepaald zoogdier, Canis lupus , dat in groepen jaagt en voorkomt op het noordelijk halfrond

(scheikunde), (element) scheikundig element met symbool W en atoomnummer 74. Het is een grijswit overgangsmetaal

(meteorologie) samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes

1. mrak
2. oblak

/ˈwɔlkə(n)ˌkrɑbər/, /ˈʋɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/, /ˈβ̞ɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/
(bouwkunde) een zeer hoog gebouw dat met bewolkt weer zichtbaar in de wolken kan steken

/wɔlə(n)/
gemaakt van wol

/wɔlˈvɪn/, /ʋɔlˈvɪn/
(dierkunde) vrouwelijke wolf

/wɔnd/, /ʋɔnt/, /β̞ɔnt/
(medisch) een beschadiging in of aan het lichaam

een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt en die men niet anderszins logisch kan verklaren

1. zázrak
2. div

/ˈwo.nə(n)/, /ˈʋo.nə(n)/, /ˈβ̞o.nə(n)/
inergatief een permanente behuizing hebben

(vertrek), (wonen) een kamer die primair is ingericht om in te wonen en gasten te ontvangen

/ʋoːrt/, /ˈʋʊːrt/, /ˈβoːrd/, /ˈβoːrt/

1. 1. (taalkunde) spraakklank of betekeniseenheid die bestaat uit minimaal één vrij morfeem en minimaal nul gebonden morfemen
   2. (religie) (in het christendom:) het woord van God, Jezus Christus, of de inhoud van de bijbel
   3. (informatica) de natuurlijke eenheid van informatie voor een bepaalde computerarchitectuur
   slovo
2. belofte
   1. slib
   2. slovo

/ˈʋɔːrdə(n)ˌbuk/
(taalkunde) een boek waarin de woorden en uitdrukkingen van een taal zijn gerangschikt met hun grammatische eigenschappen, gebruiksmogelijkheden, betekenissen of vertalingen

(taalkunde) categorie waarin bepaalde woorden naar gelang het grammaticale gebruik in onderverdeeld worden

een persoon die namens anderen spreekt

(taalkunde) volgorde van woorden in een zin

/ˈwɔrdə(n)/, /ˈʋɔrdə(n)/, /ˈβ̞ɔrdə(n)/

iemand die verslaafd is aan hard werken en daardoor zichzelf of anderen schaadt

/ʋɔrm/
(informatica) is een zichzelf vermenigvuldigend computerprogramma. Via een netwerk worden kopieën van deze worm doorgestuurd zonder een tussenkomst van een gebruiker. Een worm is geen computervirus want hij heeft geen computerprogramma nodig om zich aan vast te hechten. Men kan stellen dat een worm schade toebrengt aan een netwerk, waar een virus een gerichte aanval op een computer doet

door wormen aangevreten en bedorven (met name van hout en vruchten)

/ʋɔrp/

1. de handeling van het werpen van iets
2. (dierkunde) aantal jonge zoogdieren die tegelijk uit een moeder geboren worden

(voeding) een toegebonden eind darm of vlies dat gevuld is met vleeswaar

1. klobása
2. párek

aftreksel van mout, gezoet en gehopt beslag voor de bereiding van bier

/ˈʋɔrtəl/

1. (groente) de eetbare wortel van de peen Daucus carota
   mrkev
2. 1. (plantkunde) het ondergrondse gedeelte van een plant of boom
   2. (wiskunde) een getal gezien in zijn verhouding tot het getal van zijn tweede macht, derde macht, enz
   3. (taalkunde) radix, de kleinste betekenisvolle eenheid in een taal, ontdaan van alle afhankelijke, betekenisdragende elementen, zoals klinkerwisseling, voor- en achtervoegsels, invoegsels en uitgangen.
   kořen

/ʋʌʊ̯/, /β̞ʌːβ̞/
(havikachtigen) benaming voor roofvogels uit het geslacht Milvus of het geslacht Haliastur