(muziekinstrument) muziekinstrument met één of meer snaren die in trilling worden gebracht door tokkelen, aanslaan of door strijken
strunný nástroj
snaarklinker
noun
(muziekinstrument) een verzamelnaam voor muziekinstrumenten die een toon voortbrengen door een trillende snaar
chordofon
snaartheorie
noun
teorie strun
snavel
/ˈsnavəɫ/
noun
(zoötomie) bek van een vogel of schildpad
zobák
sneep
noun
(straalvinnigen) bepaald soort vis die in de middenloop van een rivier leeft, Chondrostoma nasus
ostroretka
sneeuw
/sneʊ̯/, /sneːβ̞/, /snɪːβ̞/
noun
(meteorologie) in vlokkige kristallen bevroren water
sníh
sneeuwbal
/ˈsneʊ̯bɑl/, /ˈsnɪːwbɑɫ/
noun
een tot een bal samengepakte hoeveelheid sneeuw, vaak bedoeld voor een speels sneeuwballengevecht of sneeuwpop
sněhová koule
sneeuwen
verb
onpersoonlijk (meteorologie) het vallen van hemelwater onder de vorm van sneeuwvlokken
sněžit
sneeuwgans
noun
husa sněžní
sneeuwhoen
noun
(hoendervogels) patrijsachtige vogel uit koude streken, die in de zomer een bruinig en in de winter wit verenkleed heeft, Lagopus mutus
bělokur
sneeuwjacht
/'snewjɑxt/
noun
sneeuwval met windstoten boven windkracht 5 waardoor er vaak weinig zicht is, afhankelijk van de intensiteit van de sneeuw
blizard
sneeuwman
noun
een pop gemaakt van sneeuw
sněhulák
sneeuwpop
noun
een pop die gemaakt is van sneeuw
sněhulák
sneeuwstorm
/'snew.stɔrm/
noun
sněhová bouře
blizard
sneeuwuil
noun
(uilen) bepaald soort vogel, Bubo scandiacus , die vooral leeft op de besneeuwde toendra's
sovice sněžní
sneeuwval
noun
sněžení
sneeuwvlok
/'snewvlɔk/
noun
(meteorologie) een kleine massa aaneengehechte sneeuwkristallen
sněhová vločka
snel
/snɛɫ/
adjective
rychlý
snelheid
noun
(natuurkunde) verhouding tussen de afgelegde weg en de daarvoor gebruikte tijd bij verplaatsing van een voorwerp
rychlost
snelheidsmeter
noun
meter die de snelheid meet van de lucht (luchtvaart)
rychloměr
snijbiet
noun
mangold
snijden
/ˈsnɛɪdə(n)/
verb
overgankelijk met een scherp voorwerp in stukken delen
řezat
snijding
noun
met een mes gemaakte snee
řez
snijpunt
noun
průsečík
snip
noun
(steltloperachtigen) benaming voor vogels uit de familie Scolopacidae
bekasina
snoeien
/ˈsnujə(n)/
verb
overgankelijk (van planten) terugbrengen op gewenste lengte
prořezat
snoek
noun
(straalvinnigen) bepaald soort roofvis die in zoete wateren voorkomt, Esox lucius
štika
snoekbaars
noun
(straalvinnigen) bepaald soort zoetwaterroofvis, Sander lucioperca
candát
candát obecný
snoep
noun
(snoepgoed) een meestal grotendeels van suiker vervaardigde lekkernij
sladkost
snor
noun
beharing tussen neus en bovenlip
knír
(zangvogels) vogel (Locustella luscinioides ) die tot de rietzangers Sylviidae behoort en een snorrend geluid voortbrengt
cvrčilka slavíková
snorkel
noun
een holle gebogen buis van rubber of plastic, met een mondstuk, dat je in staat stelt adem te halen als je aan het wateroppervlak zwemt met je hoofd onder water, onderdeel van een snorkeluitrusting of duikuitrusting
een toestel voor luchtverversing in een onderzeeboot
šnorchl
snot
noun
een slijmerige afscheiding uit de neusholte, neusvocht
nudle
snotneus
noun
(persoon) (scheldwoord) jonge onverlaat, iemand die nog niet meetelt
smrkáč
snowboard
noun
(wintersport) soort skiplank
snowboard
snuit
noun
(zoötomie) reukorgaan van dieren
čenich
snuiten
verb
overgankelijk door beurtelings de neus samen te knijpen en door de neus te blazen slijm uit de neusholte verwijderen
smrkat
smrknout
snurken
verb
inergatief ademen met een niet goed geopende luchtpijp, waardoor een rochelend geluid ontstaat