geen meervoud (taal) taal die in het zuiden van Frankrijk gesproken wordt
okcitánština
okcitánský
Oceanië
/oseˈjani.jə/, /oseˈjaːni.jə/
pronoun
(toponiem) (werelddeel) de collectieve naam voor een groot aantal eilanden in de Stille Oceaan bij Papoea-Nieuw-Guinea en Australië
Oceánie
ocarina
noun
(muziekinstrument) een fluit die veelal gemaakt wordt van gebakken klei
okarína
occlusief
/ˌɔklyˈsif/
noun
(taalkunde) een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal
exploziva
okluziva
occult
adjective
okultní
oceaan
noun
(aardrijkskunde) een zeer grote zee tussen verschillende werelddelen
oceán
oceaanblauw
adjective
modrá oceán
oceanisch
adjective
betrekking hebbend op de grootste zeeën van de wereld
gelegen in een oceaan
van zeer grote omvang
oceánský
ocelot
noun
(roofdieren) bepaald soort zoogdier, Leopardus pardalis , een kleine katachtige, behorende tot de groep van de pardelkatten
ocelot
ocelot velký
ochtend
noun
(tijdrekening) deel van de dag tussen 6.00 en 12.00 uur
ráno
dopoledne
octaaf
noun
(muziek) het interval tussen twee tonen, waarvoor geldt dat de frequentie van de tweede toon precies het dubbele, of de helft, is van die van de eerste
oktáva
octaan
noun
(scheikunde) een verzadigde koolwaterstof met formule C8H18
oktan
octant
noun
(scheepvaart), (verouderd) een hoekmeetinstrument dat ondermeer werd gebruikt om de hoogtehoek van een hemellichaam boven de horizon te meten, en om de hoek tussen twee aardse objecten te meten
oktant
octaëder
/ɔkta'ʔedər/
noun
(wiskunde) een regelmatig achtvlak, een ruimtelijke figuur begrensd door acht gelijkzijdige driehoeken
osmistěn
oculair
noun
(optica) een lens of lenzenstelsel in een optisch instrument dat naar het oog van de kijker gericht is