(toponiem) een deelstaat in het noordoosten van Oostenrijk met deelstaat-hoofdstad Sankt Pölten

geen meervoud (taal) West-Germaanse taal bestaande uit een groep niet-gestandaardiseerde dialecten die in Noord-Duitsland en het noordoosten van Nederland gesproken worden en die niet de Hoogduitse klankverschuiving hebben ondergaan

1. dolnoněmecky
2. dolnoněmčina

/ˈnedərˌlɑnt/, /ˈneːdərˌlɑnd/, /ˈneːdərˌlɑnt/
(toponiem: land) land in het westen van Europa, grenzend aan Duitsland en België, belangrijkste deel van het Koninkrijk der Nederlanden

1. Nizozemsko
2. Nizozemí

/ˈne.dər.ˌlɑn.dər/
(demoniem) een inwoner van Nederland of persoon die de Nederlandse nationaliteit bezit

/ˈne.dər.ˌlɑnds/, /ˈne.dər.ˌlɑnts/
(demoniem) met betrekking tot Nederland of de Nederlandse taal

1. nizozemský
2. nizozemská
3. nizozemské
4. nizozemčtí

/ˈne.dər.ˌlɑnds/, /ˈne.dər.ˌlɑnts/
geen meervoud (taal) West-Germaanse taal die wordt gesproken door 25 miljoen mensen in Nederland en het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden, België en Suriname

1. nizozemština
2. nizozemsky
3. holandština

/ˈne.dər.ˌlɑn.tsə/, /ˈne.dər.ˌlɑnd.sə/
(demoniem) vrouwelijke inwoner van Nederland, vrouw uit Nederland

/ˌne.dər.lɑnt.sə.ɑn.ˈtɪ.lə(n)/, /ˌneː.dər.lɑnt.sə̯an.ˈtɪ.lə(n)/
(geschiedenis) (toponiem) voormalig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden dat uit de eilandgebieden Aruba (tot 1986), Bonaire, Curaçao, Saba, Sint Eustatius en Sint Maarten bestond. Het bestond van 1954 tot 2010

geen meervoud (taal) West-Germaanse taal bestaande uit een groep niet-gestandaardiseerde dialecten die in het noorden van Duitsland en het noordoosten van Nederland gesproken worden en die niet hebben deelgenomen aan de Hoogduitse klankverschuiving

1. dolnoněmecky
2. dolnoněmčina

geen meervoud (taal) West-Slavische taal die in het gebied Neder-Lausitz in het oosten van Duitsland gesproken wordt

/ˈnepɑɫ/, /ˈneːpɑl/
(toponiem: land) een land in Azië, gelegen in de Himalaya tussen India en China (Tibet)

geen meervoud (taal) taal die vooral in Nepal gesproken wordt

(toponiem) meer tussen Oostenrijk en Hongarije

/nuˈjɔːrk/
m (toponiem) deelstaat van de Verenigde Staten

een biografie van een overleden persoon en/of een bespreking van diens werk

(medisch) de afsterving van weefsel

(plantkunde) boom Prunus persica var. nucipersica een mutant van de perzik (Prunus persica ) (wikidata: nectarine )

het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer

het verlies van een strijd

een vestiging, een bewoonde plaats

/neː/
duidt ontkenning aan, het tegengestelde van ja

/nen/
ontkenning van de gestelde vraag of gedane bewering

(meteorologie) hemelwater dat in de vorm van regen, sneeuw, hagel enzovoort uit de lucht valt

te snel naar beneden verplaatsen

ontkennend, afwijzend

/ˈne.ɣə(n)/, /ˈne.χə(n)/
"9", het getal tussen acht en tien

/ˈne.ɣən.də/, /ˈne.χən.də/
nummer negen in een rij

"99", het getal tussen achtennegentig en honderd, negentig plus negen

"29", het getal tussen achtentwintig en dertig, twintig plus negen

1. devětadvacet
2. dvacet devět

/ˈne.ɣə(n).ˌhɔn.dərd/, /ˈne.ɣə(n).ˌɦɔn.dərt/, /ˈne.χə(n).ˌɦɔn.dərt/
"900", het getal tussen achthonderdnegenennegentig en negenhonderdeen, negen maal honderd

"19", het getal tussen achttien en twintig, tien plus negen

/ˈne.ɣə(n).təx/, /ˈne.ɣə(n).tɪx/, /ˈne.χə(n).təχ/
"90", het getal tussen negenentachtig en eenennegentig, negen maal tien

(persoon) * iemand met voorouders uit Afrika bezuiden de Sahara met lichamelijke kenmerken daarvan als een donkere huidskleur of zwart kroeshaar

overgankelijk doen alsof iemand of iets niet bestaat.

/nɛk/
(anatomie) achterste gedeelte van de hals

1. šíje
2. týl

/ˈne.mə(n)/
overgankelijk iets vastpakken met de handen

1. vzít
2. brát

/nejoˈɣen/
(geologie) geologisch tijdperk, tweede periode van het era kaenozoïcum, van 23 tot 2,6 miljoen jaar geleden

/nejoˈlitikʏm/

/ˌne.jo.lo.ˈχɪs.mə/, /ˌne.jo.loː.ˈɣɪz.mə/
een woord dat nieuw is of nieuw gevormd is

(scheikunde), (element) een chemisch element, met symbool Ne en atoomnummer 10, en een kleurloos edelgas

1. neon
2. neón

(scheikunde), (element) scheikundig element met symbool Np en atoomnummer 93. Het is een zilverkleurig metalliek actinide

(persoon) iemand die een grote voorliefde voor intellectuele zaken aan de dag legt, maar sociaal en seksueel niet aantrekkelijk wordt gevonden

lijdend aan gespannen zenuwen

/nɛst/
(dierkunde) de verblijf- en broedplaats van bepaalde diersoorten zoals vogels

/ˈnɛstələ(n)/
inergatief het bouwen van een nest en het grootbrengen van jongen erin, gewoonlijk van vogels

een geheel van fijne draden, vaak gebruikt om dieren (m.n. vissen) te vangen

/ˈnɛcəs/
tot netheid geneigd

/ˈnɛcəs/
op een nette manier

(zoötomie) tweede van de vier magen van herkauwers

/'nɛtolon/
het brutoloon waar onder andere belasting en sociale premies van zijn afgetrokken

(anatomie) een vlies aan de binnenkant van het oog waarop een beeld wordt gevormd

/ˈnøːk.bar/

1. prcatelný
2. šukatelný

overgankelijk (dysfemisme) (seksualiteit) geslachtsgemeenschap hebben met

(medisch) zenuwontsteking

overgankelijk met gesloten mond zingen

(beroep) chirurg die gespecialiseerd is in de chirurgische behandeling van aandoeningen aan de hersenen, hersenstam, ruggemerg, en perifere zenuwen

/ˈnøːroˌhipoˌfizə/, /ˈnʏːroˌhipoˌfizə/
het neurale deel van de hypofyse, vanwaar bepaalde hormonen geproduceerd in de hypothalamus afgegeven worden

(wetenschap) een discipline binnen de biologie en geneeskunde die zich bezighoudt met alles wat aandoeningen van het centrale zenuwstelsel betreft

(medisch) met betrekking tot de zenuwen

(medisch) met betrekking tot zenuwen en spieren

(biologie) zenuwcel met haar neuriet en dendrieten, behorend tot de belangrijkste elementen van het zenuwstelsel

(medisch) het niet goed functioneren van een of meer zenuwen

(medisch) met betrekking tot een ziekelijke houding

/ˈnøːrotransˌmɪtər/, /ˈnøːrotrɑnsˌmɪtər/, /ˈnʏːrotrɑnsˌmɪtər/
(biochemie) een chemische stof die fungeert als overbrenger van de zenuwprikkel

/nøʏs/, /nøːs/
(anatomie) orgaan dat gebruikt wordt bij de ademhaling en om te ruiken

(anatomie) een van de beenderen van de schedel, midden in het gelaat

(roofdieren) bepaald soort zoogdier, Nasua nasua , dat in Midden- en Zuid-Amerika leeft

(anatomie) het eerste stuk van het luchtwegstelsel waar de ingeademde lucht doorheen gaat

(onevenhoevigen) een groot en zwaar zoogdier uit de familie van de Rhinocerotidae dat in Afrika en Azië leeft en gekenmerkt wordt door de hoorn op zijn kop

/ˈnøsklɑŋk/
(taalkunde) een klank geproduceerd met een verlaagde velum in de mond, waardoor lucht tijdens het vormen van de klank ongestoord door de neus kan ontsnappen

/nøˈtral/

1. geen partij kiezend in een conflict, afzijdig, onpartijdig
2. (natuurkunde) noch een positieve noch een negatieve lading dragend
3. (scheikunde) noch zuur noch alkaline; med een zuurgraad van 7

het neutraal zijn bijv. een onpartijdige houding aanhouden ten opzichte van twee partijen met een geschil

(meteorologie) wolken in de nabijheid van de grond, ontstaan door plaatselijke oorzaken zoals door afkoeling of door menging van koude met warme vochtige lucht