geen meervoud (taal) taal die vooral gesproken wordt in de noordelijke staten van India

1. hindský
2. hindština

een ontbrekend deel, met name in een tekst of ander bestand

(anatomie) een enigszins uitstekend deel achteraan de voet

/ɦiːr/
op deze plaats

1. tady
2. zde

/hɑj/
(spreektaal) in een euforische toestand van veranderd bewustzijn verkerend (al dan niet door drugsgebruik)

/hɛɪ̯/, /ɦɛɪ̯/, /ɦɛː/
mannelijk derde persoon enkelvoud nominatief dat men gebruikt voor verwijzingen naar mannelijke personen of mannelijke zelfstandige naamwoorden

inergatief zwaar ademhalen ten gevolge van een lichamelijke inspanning

overgankelijk iets met een touw of kabel in opwaartse richting trekken, al dan niet middels een katrol

(techniek) een constructie om zware lasten op te tillen

(medisch) een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing, gevolgd door het plots sluiten van het strotklepje, wat een kenmerkend geluid veroorzaakt

1. škytavka
2. škytnutí

/ˈɦɪkə(n)/
inergatief een kort geluid voortbrengen door een onwillekeurige samentrekking van het middenrif

/ˈhɪndə/
(evenhoevigen) een vrouwelijk hert

iets dat de voortgang verstoort

kinderspel, waarbij men zich volgens bepaalde regels deels op één been springend verplaatst tussen een aantal vakken die op de grond zijn aangegeven

inergatief (dierengeluid) het geluid van een paard voortbrengen

1. řehtat
2. ržát

ovale paardenrenbaan

(medisch) met betrekking tot de weefselleer

(wetenschap) geschiedenis van een volk, een land enz

1. dějiny
2. historie

/ˈhɪtə/

1. vedro
2. hic
3. horko

rangorde (van waardigheidsbekleders)

van of volgens de opeenvolging van rangen