(toponiem) Vlaamse provinciehoofdstad van Oost-Vlaanderen, België

(toponiem) een stad in Noordwest-Italië

(toponiem) hoofdstad van de gelijknamige Zwitserse deelstaat

/ɣeˈjɔrɣis/, /ɣeˈjɔrɣɪs/, /χeˈjɔrχis/
geen meervoud (taal) de taal die in Georgië gesproken wordt

1. gruzínský
2. gruzínština

/ɣeˈjɔrɣisə/, /χeˈjɔrχisə/
(demoniem) een vrouwelijke inwoner van Georgië, of een vrouw afkomstig uit Georgië

/ɣeˈjɔrɣi.jə/, /χeˈjɔrχi.jə/
(toponiem: land) een soevereine staat in West-Azië, gelegen in de Kaukasus, met grensen met Rusland, Azerbeidzjan, Armenië en Turkije. De officiële taal is het Georgisch

/ɣɛrˈmaːns/, /χɛrˈmans/
betrekking hebbend op de taal der Germanen of de talen die er van afstammen

/ɣə'bɛt/
het bidden.

een verzameling van bergen die met elkaar een groter geheel vormen

/ɣə'bɵːrə(n)/
ergatief plaatshebben, werkelijkheid worden

1. docházet
2. dojít

iets dat zich voordoet

/ɣəˈbit/, /χəˈbit/
een deel van het aardoppervlak

(anatomie) alle tanden en kiezen van een dier of mens

/xəˈblat/
(dierengeluid) mekkerend geluid van een schaap

/ɣəˈbladərtə/, /χəˈbladərtə/
een verzameling van bladeren van één of meer bomen

/ɣəˈboːrtə/, /χəˈbo̝ːrtə/
bevalling, actie waarbij een organisme uit zijn/haar moeder komt en aan zijn zelfstandige leven begint

(demografie) een getal dat aangeeft hoeveel geboorten er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden

(bouwkunde) een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken

1. budova
2. stavba

toepassen van iets

naar gewoonte, zoals men regelmatig doet

/ɣəˈbrœʏkən/, /χəˈbrœʏkən/
overgankelijk zich bedienen van, toepassen

1. používat
2. užít

/ɣə'brœːkər/, /χə'brœʏkər/
iemand die iets gebruikt

/ɣə'dɑɣdə/, /ɣəˈdɑxtə/
hetgeen wat men denkt

/ɣəˈdeltələk/, /ʝəˈdeltələk/

1. čiastočný
2. částečný

degelijk, grondig

(dichtkunst) een in versmaat of in dichterlijke stijl opgesteld stuk tekst

/ɣə'dɛɪə(n)/
ergatief voorspoedig groeien

(natuurkunde), (scheikunde) de manier waarop iets (bijv. een stof of element) ergens op reageert

wederkerend zich ~: de manieren die iemand meest in de omgang met anderen aan de dag legt

/xə'drɑxswɛizə/
de manier waarop iemand handelt, manier van doen

/ɣədʏɫt/
de rust en bereidheid om te wachten

/gə'dʌldəx/
bereid te wachten en tegenslagen te verdragen

binnen het tijdsverloop van (om aan te geven binnen welke periode iets gebeurt)

/ɣeːl/, /ɣeːɫ/, /χeɪɫ/
met een kleur als een eierdooier of een citroen

1. žlutý
2. žlutá
3. žluté

/ɣeːl/, /ɣeːɫ/, /χeɪɫ/
(kleur) primaire kleur zoals die van licht met een golflengte van ca. 570 - 582 nm

1. žlutý
2. žlutá

niemand

/ɣeːst/, /χeːst/

1. (psychologie) dat wat zich afspeelt in iemands gedachten
2. een onsubstantieel wezen

op een spitse manier grappig, humoristisch, mogelijk wat scherp en/of ironisch

/ɣɪːwə(n)/
inergatief onwillekeurig den mond opsperren en tevens diep inademen en weer uitademen

(heraldiek) met driehoekige vlakken (geren) bezet

iemand met een beperking van lichamelijke, verstandelijke, psychische en/of sociale aard

/ɣəɦɛɪm/
verborgen, niet openbaar

/ɣəɦɛɪm/
informatie die verborgen wordt en bestemd is om dat te blijven

(anatomie) het organische systeem om geluiden waar te nemen

voorzien van horens, horens dragend

/ɣə'hoːrzam/, /ɣə'ɦoːrzam/, /χə'ɦo̝ːrzam/
bereid gehoor te geven aan regels of bevelen

overgankelijk gevolg geven aan een opdracht of bevel

(techniek) (natuurkunde) instrument voor het meten van radioactieve straling

/ˈɣɛɪ̯t/, /ˈɣɛːt/, /ˈχɛɪ̯t/
(evenhoevigen) (veeteelt) bepaald soort zoogdier Capra aegagrus hircus

1. koza
2. kozel

(voeding) vocht dat de tepels van een geit (Capra hircus ) afscheiden om haar jong te voeden, ook gebruikt voor menselijke consumptie (wikidata: geitenmelk )

een product om haar mee in model te houden

/ˈɣɛlt/, /ˈχɛlt/
in vaste eenheden verdeeld ruilmiddel dat in een samenleving wordt gebruikt voor betalen en sparen

waarvan de waarde of wettigheid erkend wordt

/ɣəˈledə(n)/, /χəˈledə(n)/
een woord om aan te duiden dat iets zich in het verleden af heeft gespeeld

/ɣə.let.ˈpo.tə.ɣə/, /ɣə.ˈleːd.ˌpoː.ti.ɣə/, /χə.let.ˈpo.tə.χə/
(dierkunde) een dier met een uitwendig skelet van chitine, eventueel versterkt met calciumcarbonaat, waarvan de poten een aantal gewrichten hebben

zich veel aan studie gewijd hebbend

iemand die onderricht en bekwaam is in een bepaalde tak van de wetenschap

/ɣǝ.'le.ɣǝn.ɦɛjt/
mogelijkheid tot

/ɣəlɛɪgˈbenəx/

1. (wiskunde) (gezegd van een driehoek) waarvan twee aanliggende zijden gelijk in lengte zijn
2. (wiskunde) (gezegd van een trapezium) waarvan de twee niet-evenwijdige zijden gelijk in lengte zijn

de mate waarin iets of iemand aan een ander doet denken

(wiskunde) waarvan alle zijden gelijk in lengte zijn

/ɣə'lɔftə/
een plechtige verklaring iets voortaan te zullen doen of na te zullen laten

/ɣəˈlof/, /χəˈlof/
(filosofie) de overtuiging dat iets zo is

de mate waarin iets of iemand verdient geloofd te worden

overgankelijk overtuigd zijn dat iets waar is

/ɣə.ˈlo.vi.ɣə/, /ɣə.ˈlo.və.ɣə/, /χə.ˈlo.və.χə/
iemand die een bepaald geloof aanhangt

/ɣəˈlɵk/, /χəˈlɵk/
prettige gemoedstoestand waarin men tevreden is met zichzelf en met de omgeving

in een tevredene toestand zijn, zich goed voelen

op een gelukkige manier, door gunstig toeval

(plantkunde), (specerij) Zingiber officinale , een specerij met een scherpe smaak gemaakt van de wortelstok van een tropische plant

beneden de gordel, buiten alle regels

/ɣəˈmentə/, /ɣəˈmeɪntə/, /ʝəˈmentə/
bestuurlijke eenheid in een staat, onder bestuur van een raad, een burgemeester en wethouders of schepenen

(wiskunde) de som van een aantal getallen gedeeld door het aantal ervan

(evenhoevigen) Rupicapra rupicapra klein, uiterst behendig, geitachtig hoefdier dat leeft in de hooggebergtes van Europa en West-Azië, met aan de top naar achteren gekromde hoorns en twee donkere strepen langs de kop

(biologie) drager van informatie van de erfelijke eigenschappen

/ˈdʒɛndər/
(sociologie) geheel van sociale en culturele kenmerken die maatschappelijk worden gekoppeld aan een bepaalde sekse

een discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderonderzoek dan wel de afstamming van de familienaam

/γ̊əˈneːskʏndə/
(wetenschap) de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van ziekten

1. lékařství
2. medicína

alle personen die min of meer tegelijkertijd geboren zijn

1. generace
2. pokolení

/ˌɣenəˈratɔr/, /ˌχenəˈratɔr/
een apparaat of persoon die iets genereert (doet ontstaan)

(wetenschap) de wetenschap van alles wat de werking van genen betreft, in het bijzonder erfelijke overdracht

/ɣəˈnetis/
gerelateerd aan de erfelijkheid

het aanhoudend zaniken, zeuren en neuzelen

briljant, zeer slim, uitmuntend

1. geniální
2. briljantní

iemand die buitengewoon slim is of die ergens uitzonderlijk goed in is

overgankelijk voordeel hebben van iets.

(medisch) met betrekking tot de geslachtsorganen

(grammatica) een van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen die oorspronkelijk een oorzakelijk voorwerp aanduidde, later vooral een bezitsrelatie

(juridisch) "een van de volgende handelingen, gepleegd met de bedoeling om een nationale, etnische, godsdienstige groep, dan wel een groep, behorende tot een bepaald ras, geheel of gedeeltelijk als zodanig te vernietigen: het doden van leden van de groep; het toebrengen van ernstig lichamelijk of geestelijk letsel aan leden van de groep; het opzettelijk aan de groep opleggen van levensvoorwaarden die gericht zijn op haar gehele of gedeeltelijke lichamelijke vernietiging; het nemen van maatregelen, bedoeld om geboorten binnen de groep te voorkomen en het gewelddadig overbrengen van kinderen van de groep naar een andere groep." (definitie uit Verdrag inzake de voorkoming en de bestraffing van genocide van de Verenigde Naties uit 1948)

/xəˈnom/
een verzameling van alle genen van de chromosomen van een organisme

(wetenschap) het geheel van genetische kenmerken dat een soort onderscheidt

categorie in een kunstvorm (literatuur, muziek, film, enz.) met specifieke kenmerken

(wetenschap) wetenschap die de aarde beschrijft

1. zeměpis
2. geografie

aardrijkskundig, met betrekking tot de aardrijkskunde

1. geografický
2. zeměpisný

(aardrijkskunde) wetenschappelijke discipline die zich bezighoudt met alles wat te maken heeft met de bouw en ontwikkeling van de aardkorst

op de geologie betrekking hebbend

(wiskunde) een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met ruimtelijke figuren

(futen) Podiceps nigricollis futensoort met zwarte nek, zwarte kop en een goudgele oorpluim

op het geotropisme betrekking hebbend

(kookkunst) een bepaald soort voedsel op een bepaalde wijze bereid

(gereedschap) afsluitbare bak waarin gereedschap opgeborgen en bijeengehouden wordt

(medisch) met betrekking tot de medische zorg voor de oudere mens

(taalkunde) (pejoratief) woord of uitdrukking overgenomen uit het Duits of gevormd naar het Duits

(scheikunde), (element) een scheikundig element met symbool Ge en atoomnummer 32. Het is een grijswit metalloïde

voorkeur hebbend voor geslachtelijke liefde met bejaarden

(medisch) (wetenschap) tak van wetenschap die het "ouder worden" bestudeert, zowel in lichamelijk, maatschappelijk als in geestelijk opzicht

(bloemplanten) gecultiveerde soort Hordeum vulgare , een graansoort. Ze stamt af van de wilde gerst (Hordeum spontaneum ), die nog steeds in het Midden-Oosten voorkomt. Gerst behoort net als alle overige granen zoals tarwe, haver, rogge, gierst en rijst tot de grassenfamilie (wikidata: gerst )

/ɣə'rɵxt/

1. lawaai; een klein geluid
   drb
2. een mededeling of nieuwtje dat de ronde doet maar nog niet bevestigd is, zodat je niet zeker bent of het waar is
   zvěst

(taalkunde) zelfstandig gebruikte verbogen infinitief, zoals die voorkomt in het Latijn, maar ook in andere talen zoals het Middelnederlands

/ɣəˈsxɛŋk/, /ʝəˈsçɛŋk/
iets dat men iemand geeft, meestal ter gelegenheid van een speciale gebeurtenis

/ɣəˈsxidəˌnɪs/

1. het geheel van gebeurtenissen van het verleden
2. (wetenschap) de wetenschap die de gebeurtenissen van het verleden beschrijft, geschiedkunde

1. historie
2. dějiny

met de juiste eigenschappen

/ˈɣeː.zəl/, /ˈχe.səɫ/
werktuig van touwen of riempjes met knopen of stukjes metaal, waarmee men ter bestraffing op iemands lichaam slaat

/ɣesələ(n)/
overgankelijk iemand met een zweep of gesel tuchtigen

/χəˈslɑχt/

1. (biologie) de geslachtsorganen
   rod
2. (grammatica) grammaticaal geslacht, genus zn [1]
   1. jmenný rod
   2. rod

/ɣəˈslɑxtsɔrɣaːn/, /ʝəˈslɑxtsɔrʝaːn/
(seksualiteit) lichaamsdeel dat de voortplanting van de soort dient

/ɣɛsp/
beugel met tong of pin om twee uiteindes van één of twee riemen of linten aan elkaar te fixeren

met sterk ontwikkelde stevige spieren

(communicatie) een mondelinge conversatie waarbij informatie uitgewisseld wordt

1. rozhovor
2. hovor

een persoon die deelneemt aan een gesprek

geleidelijk maar persistent

op gestage wijze

/ɣəˈstentə/
(geologie) het materiaal waaruit de aardkorst bestaat, bestaande uit mineralen

1. hornina
2. skála

(straalvinnigen) bepaalde soort zoetwatervis, Alburnoides bipunctatus

/ɣəˈstɔːrt/, /χəˈstɔːrt/
(van personen) geen normale functionering van iets (vaak de geest) hebbend

talent hebbend, een aangeboren bekwaamheid in iets hebbend

(elektrotechniek) (werktuigbouwkunde) een elektrische centrale die functioneert op het verschil tussen eb en vloed

(elektrotechniek) (werktuigbouwkunde) elektrische centrale die werkt door middel van getijdenstromen ontstaan door het hoogteverschil tussen eb en vloed

aanhoudend je met snelle, kleine pasjes voortbewegen, zoals kleine diertjes dat doen

een echtpaar vormend

(juridisch) iemand die een gebeurtenis heeft meegemaakt of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

inergatief ~ over: een veelal beëdigde verklaring afleggen ten aanzien van de ware toedracht van een zaak

/ɣøːr/, /χøːr/
(biologie) gewaarwording met de neus van de aanwezigheid van een gasvormige uitwaseming

/ɣəˈvar/
(groot) risico.

/ɣəˈvarlək/, /ɣəˈvaːrlɪk/, /χəˈvarlək/
gevaar met zich meebrengend

één bepaalde mogelijkheid uit meerdere mogelijke

iemand die gevangen genomen is

/ɣǝvɑŋǝnis/
(juridisch), (misdaad) een gebouw waarin veroordeelde personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden

1. vězení
2. věznice

(verkeer) een driehoekige rode reflector die in sommige Europese landen verplicht in de auto aanwezig moet zijn

/ɣəˈvɛxt/, /χəˈvɛxt/
een handgemeen

/ˈɣevə(n)/, /ˈχevə(n)/
overdragen van het bezit van iets aan iemand anders

1. dát
2. darovat
3. dávat

met vleugels, voorzien van vleugels

een verzamelnaam voor vogels die gekweekt worden als voedsel

/ɣəˈvɔlx/, /ɣəˈvɔɫx/, /χəˈvɔɫχ/
resultaat dat voortkomt uit iets anders (de oorzaak)

(zoötomie) een stel uit been bestaande hoorns van herten; al dan niet vertakt

elke dwangmatige kracht van meer dan geringe betekenis uitgeoefend op personen, goederen of zaken

een proces waarbij een eerder ongewone prikkel steeds meer als normaal ervaren gaat worden

/ɣəˈʋetə(n)/
het deel van iemand waarmee die persoon zijn daden op goed en kwaad beoordeelt.

/ɣəˈʋɪxt/, /χəˈʋɪxt/
(natuurkunde) de kracht die een voorwerp op zijn ondersteuning of ophanging uitoefent

(krachtsport) een sport waarbij de beoefenaars proberen om zware gewichten op te heffen die aan stalen staven zijn bevestigd

/xə'wɪxthɛfər/
(sport) beoefenaar van het gewichtheffen

(bloemplanten) bepaald soort loofboom, Acer pseudoplatanus , die inheems is in de Benelux en tot 30 meter hoog kan worden

(walvisachtigen) Balaenoptera physalus walvisachtige uit de familie van de vinvissen (Balaenopteridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd als Balaena physalus in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. Het is een groot zeezoogdier, lang en gestroomlijnd met puntige kop

/ɣəˈwoːn/, /ɣəˈβ̞oːn/, /χəˈʋon/

(bloemplanten) Galanthus nivalis een bolgewas uit de narcisfamilie (Amaryllidaceae ). De plant is afkomstig uit Zuid-Europa en in de Lage Landen sinds de achttiende eeuw plaatselijk ingeburgerd, oorspronkelijk vooral als stinsenplant. Hij wordt veel aangeplant en verwildert gemakkelijk

/ɣəˈwoːntə/, /ɣəˈβ̞oːntə/, /χəˈʋontə/
vaste wijze om dingen te doen

1. zvyk
2. návyk

(anatomie) beweegbare verbinding van twee of meer beenderen

(grammatica) het geheel van alle werk- en naamwoorden in een zin die samen met het onderwerp de zinsbasis (zinskern) vormen

middeleeuwse ambachtsman in een gilde die nog niet de rang van meester of baas had verworven

/ɣə'zɛlsxɑp/

1. een groep mensen die iets gemeen hebben
2. een vereniging met een bepaald doel

(anatomie) de voorkant van een menselijk hoofd

/xə.ˈzɔnt/, /ɣə.ˈzɔnt/

1. vrij van ziektes en zeertes
2. bevorderlijk voor een goede conditie

(medisch) welbevinden, in goede staat zijn

(medisch) het volledige fysieke, spirituele en sociale welzijn

aan houdend hard en moeizaam werken