Colombia
/ko.ˈlɔm.bi.ja/
pronoun
(toponiem: land) Een land dat volgens ISO-norm ISO 3166-1 wordt aangeduid met de driecijferige landcode: 170, de drieletterige landcode: COL en de tweeletterige landcode: CO gelegen in het noordwesten van Zuid-Amerika. Het grenst in het noorden aan de Caribische Zee, in het oosten aan Venezuela, in het zuidoosten aan Brazilië, in het zuiden aan Peru en Ecuador, en in het westen aan Panama en de Grote Oceaan
Kolumbie
Comorees
pronoun
geen meervoud (taal) Bantoetaal gesproken op de Comoren, Madagaskar, Mayotte en Réunion
komorský
Comoren
/ko.ˈmoː.rə(n)/, /ko.ˈmo̝ː.rə(n)/
pronoun
(toponiem: land) staat gevestigd op de gelijknamige eilanden
Komory
Constantinopel
pronoun
Konstantinopol
Cornisch
/ˈkɔrnis/, /ˈkɔrnɪs/
pronoun
geen meervoud (taal) Keltische taal die gesproken wordt in Cornwall
kornština
Cornwall
pronoun
(toponiem) schiereiland in het zuidwesten van Engeland
Cornwall
Corsica
/'kɔrsɪkɑ/
pronoun
(toponiem: eiland) Frans eiland in de Middellandse Zee, gelegen tussen Sardinië en Ligurië
Korsika
Corsicaans
pronoun
geen meervoud (taal) taal die op Corsica gesproken wordt
korsický
Costa Rica
/ˌkɔs.ta.ˈri.ka/
pronoun
(toponiem: land) een staat in Midden-Amerika, tussen Panama en Nicaragua
Kostarika
co-enzym
noun
koenzym
coalitie
/kowaˈli(t)si/
noun
verbond van twee of meer partijen, mogendheden of staten om een gemeenschappelijk doel te bereiken
koalice
cobra
noun
(reptielen) verscheidene geslachten van slangen uit de familie koraalslangachtigen (Elapidae ). Het woord "cobra" stamt uit het Spaans of Italiaans en is een verkorte vorm voor "cobra capello", het betekent ongeveer "slang met hoed" (verwijzend naar de karakteristieke uitzetbare halsribben achter de kop). De cobra speelt een rol in de symboliek van het hindoeïsme. De cobra is populair bij slangenbezweerders
cobra
coca
noun
(plantkunde) Erythroxylum coca een plant die zijn oorsprong vindt in Zuid-Amerika en die groeit op grotere hoogte, waarvan een aftreksel van de bladeren in Zuid-Amerika, met name in Bolivia en Peru wordt gekauwd als middel tegen hoogteziekte en als stimulans voor arbeiders in de mijnbouw
kokainovník pravý
cocaïne
noun
(scheikunde) een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving
kokain
cocktail
noun
(drinken) drankje bestaande uit gemixte, veelal alcoholische dranken
koktejl
cocktailshaker
noun
Šejkr
cocon
noun
kokon
code
/'kodə/
noun
kód
coderen
verb
overgankelijk in een code brengen
zakódovat
codicil
noun
dovětek
cognac
noun
koňak
cognitief
/kɔxniˈtif/
adjective
met betrekking tot het leerproces, (kennen)
kognitivní
cokes
noun
  1. ontgaste steenkool
  2. ontgaste steenkool
koks
cola
noun
(drinken) een uit kolanoten vervaardigde bruinkleurige drank met prik (frisdrank)
kola
collaborateur
noun
  1. iemand die samenwerkt, een medewerker
  2. (pregnant) iemand die in bezette landen met de vijand samenwerkt
kolaborant
collaboreren
verb
inergatief sinds W.O. II: met de vijand samenwerken ('heulen')
kolaborovat
collage
noun
koláž
collageen
/ˌkɔlɑˈɣen/
noun
(biologie) bindweefselstof, lijmvormend proteïne
kolagen
collectie
noun
sbírka
collectief
noun
meerdere groepen die onder één noemer worden aangesproken, groep samenwerkende personen, samenwerkingsverband
kolektiv
collega
/kɔˈleɣa/, /kɔˈleχa/
noun
  1. een persoon die voor hetzelfde bedrijf werkt.
  2. een vak- of ambtgenoot.
kolega
college
noun
(onderwijs) bijeenkomst waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten
přednáška
collegezaal
noun
(onderwijs) een ruimte waarin les wordt gegeven aan studenten
posluchárna
colloïde
noun
koloid
colonne
/ko'lɔnə/
noun
(militair) convooi, rij van militairen of voertuigen in een groot aantal gelederen van kleine frontbreedte
kolona
coloradokever
noun
(kevers) Leptinotarsa decemlineata een kever uit de familie van de bladkevers (Chrysomelidae) van ongeveer 1 cm lang met een geel rugschild dat is voorzien van 10 overlangse zwarte strepen die zich voedt met bladeren en bloemen van planten uit de nachtschadefamilie (o.a. de aardappelplant)
mandelinka bramborová
coma
/ˈkoːmaː/
noun
(medisch) volkomen bewusteloosheid
kóma
combinatie
noun
kombinace
combinatietang
noun
(gereedschap) werktuig waarmee je zowel op verschillende manieren kan vastknijpen als afknippen
kombinačky
combineren
verb
kombinovat
comité
noun
výbor
commanderen
verb
overgankelijk direct dwingend leiding geven aan
  1. nařídit
  2. přikázat
  3. rozkázat
commando
/kɔ.ˈmɑn.do/
noun
  1. (militair) (beroep) iemand uit een eenheid die extra getraind wordt voor speciale missies
  2. o (militair) speciaal getrainde groep militairen voor speciale missies
komando
commentaar
/kɔmən'tar/
noun
  1. toelichting of verklaring, uitleg
  2. kritiek en/of opinie
komentář
commentator
noun
komentátor
commercieel
/kɔmərˈʃel/, /kɔmɛrˈsjel/
adjective
(handel) zakelijk, handels-
  1. komerční
  2. obchodní
commissie
noun
groep personen met een bepaalde opdracht of voor een bepaald doel bijeengeroepen
komise
communaal
adjective
gemeenschappelijk
komunální
communicatie
/ˌkɔ.my.nɪ.ˈkaː.si/, /ˌkɔmyniˈkasi/, /ˌkɔmyniˈkaʦi/
noun
het uitwisselen van informatie waarbij zender, ontvanger, inhoud en communicatiemedium betrokken zijn
komunikace
communiceren
verb
inergatief door middel van communicatie met elkaar in contact komen; uitwisselen van informatie
komunikovat
communie
/kɔ.ˈmy.ni/, /kɔ.ˈmyː.nɪə̯/
noun
de gemeenschap met lichaam en bloed van Jezus Christus in de vorm van brood en wijn in de katholieke kerk
přijímání
communisme
/kɔmyˈnɪsmə/
noun
(politiek) (economie) (filosofie) atheïstische ideologie die gericht is op gemeenschappelijk bezit van productiemiddelen en verbruiksgoederen
komunismus
communitarisme
noun
komunitarismus
comorbiditeit
noun
(medisch) Comorbiditeit is het tegelijkertijd hebben van twee of meer stoornissen of aandoeningen bij een patiënt
komorbidita
compact
adjective
van geringe omvang, gedrongen, klein
kompaktní
compactheid
noun
het samengedrongen en daardoor stevig zijn
hutnost
compagnie
noun
een gezelschap met commerciële doelstellingen, gewoonlijk met een toegekend monopolie, vennootschap, handelsvereniging
rota
competentie
noun
een ontwikkelbaar vermogen van mensen waarmee ze in voorkomende situaties adequaat, gemotiveerd, proces- en resultaatgericht kunnen handelen
kompetence
competitie
noun
(sport) reeks wedstrijden tussen verschillende clubs
soutěž
competitief
adjective
gewend aan en in staat om strijd te leveren, concurrerend
soutěživý
compileren
verb
kompilovat
complement
noun
doplněk
complex
/kɔmplɛks/
adjective
ingewikkeld, moeilijk, uit veel onderdelen bestaand
komplexní
complexiteit
noun
de mate waarin iets complex is
komplexita
compliceren
verb
overgankelijk (nodeloos) ingewikkeld maken
komplikovat
compliment
noun
een lovende of vleiende opmerking
kompliment
componist
noun
(muziek) (beroep) iemand die muziekstukken schrijft
skladatel
compositie
noun
  1. (muziek) een muziekstuk, werkstuk van een componist
  2. samenstelling zowel in de (taalkunde) als een andere ordening van delen tot een geheel
skladba
compost
noun
residu dat ontstaat na ontbinding van organisch materiaal (d.w.z. van plantaardige of dierlijke oorsprong)
kompost
composteren
verb
overgankelijk tot compost verwerken
kompostovat
compressie
noun
samendrukking, samenpersing
komprese
comprimeren
verb
overgankelijk samenpersen, compact maken
komprimovat
compromis
/kɔmproˈmi/
noun
overeenkomst waarbij de betrokken partijen concessies doen om tot een voor allen aanvaardbare oplossing te komen
kompromis
computer
/kɔm.ˈpju.tər/, /kɔm.ˈpɪ̯uː.tər/
noun
(informatica) programmeerbare machine die door een reeks instructies bewerkingen kan uitvoeren
  1. počítač
  2. computer
  3. komputer
computerprogramma
noun
(informatica) een programma dat geïnstalleerd en gebruikt kan worden op een computer
počítačový program
computerspel
noun
een spel dat via of met de computer gespeeld wordt
počítačová hra
computervirus
noun
(informatica) schadelijk computerprogramma dat zich kopieert naar andere programma's en van binnenuit de computer kapotmaakt
počítačový virus
computerwetenschap
noun
matematická informatika
concentratie
noun
koncentrace
concentratiekamp
noun
afgesloten terrein met barakken waar machthebbers bepaalde groepen mensen zonder rechtsgang onder dwang van de samenleving afgezonderd houden
koncentrační tábor
concentreren
verb
  1. overgankelijk centraliseren, op één plek samenbrengen
    soustředit
  2. wederkerend zich ~ op één zaak toespitsen
    koncentrovat
concentrisch
adjective
van cirkels of bollen dat ze het zelfde middelpunt hebben (maar niet dezelfde straal)
soustředný
concert
noun
(muziek) een muziekuitvoering door een orkest, ensemble, een koor etc.
koncert
conciërge
/kɔn.si.ˈjɛr.ʒə/, /kɔn.ˈʒɛr.ʒə/
noun
(beroep) een huisbewaarder, een toezichthouder in een gebouw
dveřník
conclaaf
noun
een besloten kerkvergadering van kardinalen waarbij een paus gekozen wordt
konkláve
concluderen
/ˌkɔŋklyˈderən/
verb
overgankelijk tot een besluit komen, een conclusie trekken
vyvodit
conclusie
/kɔŋˈklyzi/
noun
závěr
concreet
/kɔnˈkret/
adjective
in de realiteit bestaande, in tegenstelling tot slechts in gedachten
konkrétní
concurrentie
noun
(economie) het mede-wedijveren om iets, in het bijzonder een vorm van winst, in de situatie zijn dat je de concurrent van iemand bent
konkurence
concurrentievoordeel
noun
(economie) het voordeel dat ontstaat wanneer een onderneming op een bepaalde markt een product kan aanbieden dat zich op een positieve manier onderscheidt van andere producten
konkurenční výhoda
condensatie
/kɔndɛn'zasi/
noun
kapalnění
condensator
noun
(elektrotechniek) elektrisch onderdeel dat een hoeveelheid elektrische lading kan opslaan
kondenzátor
condensatorcapaciteit
noun
elektrická kapacita
conditie
noun
  1. (medisch) (fysieke) gezondheidstoestand
  2. (juridisch) voorwaarde
kondice
condoom
noun
  1. kondom
  2. prezervativ
condor
noun
(havikachtigen) benaming voor sommige roofvogels uit de Amerikaanse tak (Cathartidae ) van de gierenfamilie
kondor
conductantie
noun
elektrická vodivost
confectie
noun
confectiekleding. Kleding die in massa geproduceerd wordt
Konfekce
conferentie
noun
konference
confisqueren
verb
overgankelijk (juridisch) van staatswege in beslag nemen
zabavit
conflict
noun
konflikt
conformatie
noun
(scheikunde) opbouw van een molecule, die ontstaat door het draaien van atomen om een enkelvoudige binding
konformace
confrontatie
noun
konfrontace
congres
/kɔŋˈɣrɛs/, /kɔŋˈχrɛs/
noun
een grote vergadering van deskundigen op een bepaald vakgebied
kongres
conisch
adjective
de vorm hebbend van een (afgeknotte) kegel
kuželový
consacreren
verb
overgankelijk (religie) consecratie verrichten
zasvětit
consensus
/kɔnˈsɛnzʏs/
noun
konsenzus
consequentie
noun
een noodzakelijk gevolg
následek
conservatief
/kɔnsɛrvaˈtif/
adjective
vasthoudend aan het oude en vertrouwde, het nieuwe wantrouwen
konzervativec
conservatorium
noun
(onderwijs), (muziek) een school in het hoger onderwijs waar men zich kan laten opleiden tot professioneel musicus, acteur/actrice of danser(es)
konzervatoř
constantaan
noun
konstantan
constipatie
noun
(medisch) verstopping, harde of uitblijvende ontlasting
zácpa
consul
noun
  1. (beroep) (diplomatie) gevolmachtigd vertegenwoordiger van een vreemde regering in een land.
  2. (geschiedenis) (beroep) elk van de beide eerste overheidspersonen tijdens de Republiek in Rome.
konzul
consulaat
noun
(diplomatie) officiële vertegenwoordiging van een staat in het buitenland, voor het behartigen van de belangen van de vertoevende landgenoten, in dat land met minder bevoegdheden dan een ambassade
konzulát
consulent
noun
(beroep) een (hopelijk) deskundige raadgever (mannelijk)
poradce
contact
/kɔn.ˈtɑk/, /kɔn.ˈtɑkt/
noun
  1. (natuurkunde) een toestand waarbij twee voorwerpen elkaar raken
  2. (communicatie) onderlinge communicatie
  3. een contactpersoon
  4. (elektrotechniek) een verbinding van twee elektrische geleidingen
  5. (elektrotechniek) een elektrische schakelaar
  6. (geologie) de grens tussen stollings- en nevengesteente
kontakt
contacteren
verb
overgankelijk contact opnemen met
kontaktovat
contactlens
noun
een zeer kleine kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril
kontaktní čočka
container
noun
kontejner
contaminatie
noun
(medisch) verontreiniging of besmetting met chemische stof of bacterie
kontaminace
contant
adjective
  1. (financieel), (economie) in gereed geld, cash
  2. in contanten betalen: in munten en biljetten betalen
hotově
context
/ˈkɔntɛkst/
noun
verband waarin iets zich voordoet
kontext
continent
noun
een werelddeel
  1. kontinent
  2. světadíl
continu
adverb
spojitý
continueren
/ˌkɔntinyˈweːrə(n)/
verb
overgankelijk voortzetten
pokračovat
continuïteit
noun
spojitost
contrabas
noun
(muziekinstrument) het laagstklinkende muziekinstrument van de strijkinstrumenten met een lagere toon dan de bas
kontrabas
contract
/kɔnˈtrɑkt/
noun
(juridisch) een schriftelijk vastgelegde overeenkomst
smlouva
contrafagot
noun
(muziekinstrument) fagot waarvan de noten een octaaf lager klinken dan van de gewone fagot
kontrafagot
controle
noun
kontrola
controleren
verb
overgankelijk toezicht houden
  1. kontrolovat
  2. prověřit
convergent
/ˌkɔnvɛrˈɣɛnt/
adjective
(optica) in één punt samenkomend
konvergentní
cool
adjective
  1. (informeel), (spreektaal) erg goed
  2. (informeel) stoer
cool
copernicium
noun
(scheikunde), (element) scheikundig element met symbool Cn en atoomnummer 112. Het is een overgangsmetaal
kopernicium
coplanair
adjective
koplanární
coronair
adjective
(medisch) met betrekking tot de kransslagaders van het hart
koronární
corporeel
adjective
lichamelijk
tělesný
correct
adjective
  1. foutloos, goed
  2. burgerlijk, saai, onberispelijk uit moreel oogpunt, zonder af te wijken van de etiquette, politiek correct
správný
correlatie
noun
(medisch), (wiskunde) samenhang, wederzijdse betrekking
korelace
corresponderen
verb
dopisovat
corrigeren
/ˌkɔriˈʒeːrə(n)/, /ˌkɔriˈʒɪːrə(n)/
verb
overgankelijk iets ontdoen van fouten of fouten aanduiden, verbeteren
opravit
corrosie
noun
(scheikunde) roest, aantasting van een materiaal door elektrochemische reacties
koroze
corruptie
noun
bedrog vanwege oneerlijkheid, omkoping. Corruptie leidt tot privileges aan degene die betaalt en onthoudt deze aan degene die niet betaalt.
korupce
coulomb
noun
coulomb
courgette
noun
(groente) Cucurbita pepo, een groente uit de komkommerfamilie
cuketa
couscous
noun
kuskus
cowboy
noun
(beroep), (veeteelt) veedrijver/veehoeder, m.n. in het Midden-Westen
kovboj
coyote
noun
(roofdieren) bepaald soort zoogdier, Canis latrans , een hondachtige die nauw verwant is aan de wolf (Canis lupus ) en voorkomt in een gebied dat zich uitstrekt van Alaska tot Midden-Amerika
kojot
coëfficiënt
noun
(wiskunde) een vermenigvuldigingsfactor van een zeker object. (variabele, vector, functie, differentiaalquotiënt etc.)
  1. koeficient
  2. součinitel
coïtus
noun
(formeel) (seksualiteit) seks waarbij de man met zijn penis het lichaam van de partner binnengaat
koitus
coöperatie
noun
(economie) zelfstandige, op samenwerking opgerichte vereniging die tot doel heeft in bepaalde stoffelijke behoeften van haar leden te voorzien krachtens met hen gesloten overeenkomst
družstvo
coördineren
verb
overgankelijk zo organiseren dat alles en iedereen goed kan samenwerken
koordinovat