(πληροφορική) προαιρετικός όρος σε εντολή που την εξειδικεύει
termín
όροφος
/ˈo.ɾo.fos/
noun
χώρος οικοδομής ανάμεσα σε δύο οροφές που αποτελείται από ένα ή περισσότερα διαμερίσματα που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο (ο όρος δεν εφαρμόζεται στο υπόγειο, το ισόγειο, ή τον ημιώροφο)