(γλωσσολογία) γλωσσική ποικιλία μιας διαλέκτου ή μιας γλώσσας που χαρακτηρίζει έναν τόπο ή μια κοινωνική ομάδα, στην οποία οι διαφορές (από τη συνηθισμένη γλώσσα) είναι φανερές, αλλά δεν εμποδίζουν την κατανόηση
idiom
ιδανικός
/i.ða.niˈkos/
adjective
ideální
ιδεαλισμός
/i.ðe.a.liˈzmos/
noun
idealismus
ιδεογραφία
noun
ideografie
ιδεολογία
/i.ðe.o.loˈʝi.a/
noun
ideologie
ιδεολογικός
/i.ðe.o.lo.ʝiˈkos/
adjective
ideologický
ιδεολόγος
/i.ðe.oˈlo.ɣos/
noun
ideolog
ιδεόγραμμα
/i.ðeˈo.ɣɾa.ma/
noun
ideogram
ιδεώδες
noun
ideál
ιδιοκτήτης
noun
majitel
vlastník
ιδιοκτήτρια
noun
majitelka
ιδιοκτησία
/i.ði.o.ktiˈsi.a/
noun
vlastnictví
majetek
ιδιοτιμή
/i.ði.o.tiˈmi/
noun
vlastní hodnota
ιδιοτροπία
noun
protivnost
ιδιωματικός
adjective
idiomatický
ιδιωτικοποίηση
/i.ði.o.ti.koˈpi.i.si/
noun
privatizace
ιδιωτικός
adjective
soukromý
ιδιωτισμός
/i.ði.o.tiˈzmos/
noun
idiom
ιδιότητα
/i.ðiˈo.ti.ta/
noun
χαρακτηριστικό, γνώρισμα μιας κατηγορίας προσώπων ή πραγμάτων ή ενός μεμονωμένου ατόμου και κατάστασης