/ɣɾiˈɣo.ɾi.os/

/ɣɾi.lanˈði.a/

/ˈɣɾa.ma/
σύμβολο ή χαρακτήρας του αλφάβητου, το οποίο αντιστοιχεί σε ένα φθόγγο

/ˈɣɾa.fi.ma/

1. (γλωσσολογία) σύμβολο του γραπτού λόγου που παριστάνει ένα φώνημα ή ένα συνδυασμό φωνημάτων
   grafém
2. η οπτική απεικόνιση με διάφορα σχήματα (κύκλος, ράβδοι κ.λπ.) κάποιων δεδομένων (αριθμών κ.ά.)
   graf

/ˈɣɾa.fo/

1. psát
2. napsat

/ˈɣɾi.ɣo.ɾa/

/ˈɣɾi.ɣo.ɾos/

1. spěšný
2. rychlý

/ˈɣɾi.pi/

/ɣɾaˈva.ta/

/ɣɾaˈmi/

/ɣɾa.maˈte.as/

1. sekretář
2. sekretářka

/ɣɾa.ma.tiˈci/
(γλωσσολογία, μη αριθμητό) το σύνολο των γραμματικών κανόνων που διέπουν τον προφορικό και γραπτό λόγο μιας γλώσσας (φωνολογία, μορφολογία, συντακτικό)

1. mluvnice
2. gramatika

που αναφέρεται στη γραμματική

(φιλολογία, ιστορία) ονομασία των φιλολόγων της Αλεξάνδρειας στην ελληνιστική περίοδο

/ɣɾa.maˈto.si.mo/

/ɣɾaˈna.zi/
(μηχανολογία) οδοντωτός τροχός που σε ζεύγη χρησιμοποιείται για την μετάδοση κίνησης

/ɣɾaˈni.tis/

/ɣɾaˈsi.ði/

/ɣɾaˈfe.as/

/ɣɾaˈfi/

1. η ανθρώπινη επινόηση για την παράσταση του λόγου και της σκέψης με σύμβολα (γράμματα, συλλαβογράμματα, ιδεογράμματα) που σχηματίζονται πάνω σε κατάλληλο υλικό (πέτρα, περγαμηνή, χαρτί κλπ)
2. ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο κάποιος γράφει ή ο γραφικός χαρακτήρας ενός ατόμου

/ɣɾaˈfi.tis/

1. grafit
2. tuha

/ɣɾaˈfi.o/

1. psací stůl
2. úřad

/ɣɾa.fi.oˈkɾa.tis/

/ɣɾa.fi.o.kɾaˈti.a/

/ɣɾa.fiˈka/
(πληροφορική) η εικαστική παρουσίαση δεδομένων (data) οπτικού περιεχομένου

/ɣɾa.fiˈkos/

1. γοητευτικός, χαριτωμένος
2. περίεργος, παράξενος, εκκεντρικός, συνήθως με αρνητική έννοια και ενίοτε συγκατάβαση

/ɣɾa.fo.loˈʝi.a/

/ɣɾa.foˈlo.ɣos/

/ɣɾa.fo.mi.xaˈni/

/ɣɾe.naˈðʝe.ɾos/

/ɣɾiˈa/

/ɣɾoˈθça/

/ˈɣɾi.pas/