Απάτσι

Απέννινα

Αποκάλυψη

Απουλία

Απρίλιος

/aˈpɾi.li.os/

ο τέταρτος μήνας του ημερολογίου. Διαρκεί 30 μέρες
(στον πληθυντικό) χρησιμοποιείται με αριθμό, αντί της λέξης έτη / ετών ή χρόνια / χρόνων για να δηλωθεί η νεαρή ηλικία

Απόλλων

απάθεια

απάνεμος

απάρνηση

απέλαση

απέναντι

ξενόφερτος

απέραντος

/aˈpe.ɾan.dos/

απήγανος

/aˈpi.ɣa.nos/

απήχηση

απίθανος

/aˈpi.θa.ni/, /aˈpi.θa.no/, /aˈpi.θa.nos/

που έχει μικρή πιθανότητα να συμβεί· μη πιθανός, μη ενδεχόμενος

nepravděpodobný

απίστευτα

neuvěřitelně

απίστευτος

/aˈpis.te.ftos/

neuvěřitelný

απαίσιος

απαγγέλλω

/a.paŋˈɟe.lo/

απαγορευμένος

απαγορεύω

/a.pa.ɣoˈɾe.vo/

zakázat
zakazovat

απαγχονισμός

απαγωγέας

/a.pa.ɣoˈʝe.as/

απαγωγή

(ειδικότερα), (κοινά), (νομικός όρος) η αρπαγή και αιχμαλωσία ενός προσώπου προκειμένου, συνήθως, να ζητηθούν λύτρα ή κάποιο άλλο αντάλλαγμα

απαγόρευση

απαισιοδοξία

απαισιόδοξος

/a.pe.siˈo.ðo.ksos/

pesimista
škarohlíd

απαιτητικός

απαιτώ

ζητώ κάτι επιτακτικά, επειδή έχω την εξουσία προς τούτο ή επειδή το θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμά μου

απαλλαγή

απαλλοτρίωση

απαλλοτριώνω

απανθρωποποίηση

απαξία

απαράδεκτος

απαρέμφατο

/a.paˈɾeɱ.fa.to/

απαρίθμηση

απαραίτητος

απαριθμώ

απαρτχάιντ

απαρχαιωμένος

απασβεστώνω

απασχολώ

απασχόληση

απατίτης

απατεώνας

/a.pa.teˈo.nas/

απεγκαθιστώ

/a.peŋ.ɡa.θiˈsto/

απειλή

απειλώ

hrozit
vyhrožovat

απειρία

η έλλειψη πείρας

απειροελάχιστος

απειροστικός λογισμός

infinitezimální počet

απειροστός

infinitezimální

απελατίκι

απελπισία

/a.pel.piˈsi.a/

απελπισμένα

απελπισμένος

απενεργοποιώ

/a.pe.neɾ.ɣo.piˈo/

απερίγραπτα

απεργία

/a.peɾˈʝi.a/

απεργοσπάστης

απεργώ

απεριποίητος

απεριόριστος

απινιδωτής

απληστία

απλοειδής

απλολογία

/a.plo.loˈʝi.a/

απλοομάδα

απλοποιημένος

απλοποιώ

jednoduchý
prostý

απλότητα

αποανάπτυξη

/a.po.aˈna.pti.ksi/

αποαποικιοποίηση

/a.po.a.pi.ci.oˈpi.i.si/

αποβάθρα

nástupiště
perón
molo
náplavka
odraziště

αποβάλλω

(μεταβατικό) διώχνω, δεν έχω πλέον

αποβολή

(ιατρική) ακούσια διακοπή της εγκυμοσύνης και απώλεια του εμβρύου

απογείωση

(αεροπορικός όρος) η ανύψωση αεροπλάνου, ελικοπτέρου, στον αέρα

απογειώνομαι

απογοήτευση

/a.po.ɣoˈi.tef.si/

απογοητευμένος

απογοητεύω

/a.po.ɣo.iˈte.vo/

απογραφή

/a.po.ɣɾaˈfi/

sčítání lidu

αποδέκτης

αποδεικνύω

αποδημία

η φυγή από μια χώρα

αποδιοπομπαίος τράγος

/a.po.ði.o.pomˈbe.os ˈtɾa.ɣos/

obětní beránek

αποδοχή

/a.po.ðoˈçi/

αποδυνάμωση

αποδυτήριο

/a.po.ðiˈti.ɾi.o/

αποθέωση

αποθήκη

χώρος (κτίριο ή μέρος κτιρίου) όπου φυλάσσονται αντικείμενα, όπως εργαλεία, αγαθά ή εμπορεύματα, για την περίοδο που δεν είναι αναγκαίο να χρησιμοποιηθούν

αποθαρρύνω

/a.po.θaˈɾi.no/

αποθετήριο

αποθηκάριος

αποθηκεύω

(πληροφορική) καταγράφω ένα αρχείο ή γενικότερα δεδομένα στον σκληρό δίσκο

αποικία

αποικίζω

αποικιακός

αποικιοκρατία

/a.pi.ci.o.kɾaˈti.a/

αποικισμός

αποκάλυψη

/a.poˈka.li.psi/

αποκέντρωση

αποκαλύπτω

αποκεφαλίζω

αποκεφαλισμός

αποκλεισμός

αποκλειστικός

αποκλειστικότητα

/a.po.kli.stiˈko.ti.ta/

exkluzivita
exkluzivnost

αποκληρώνω

/a.po.kliˈɾo.no/

αποκοιμιέμαι

/a.po.ciˈmɲe.me/

αποκρυφισμός

αποκρύπτω

/a.poˈkɾi.pto/

αποκωδικοποιητής

απολίθωμα

απολαμβάνω

/a.po.laɱˈva.no/

απολογητικός

/a.po.lo.ʝi.tiˈkos/

απολυμαντικό

dezinfekční prostředek

απολυμαντικός

απολυτήριο

απολυταρχία

απολυτρωτικός

απολύμανση

απολύω

απομένω

απομόνωση

αποξήρανση

αποξενώνω

/a.po.kseˈno.no/

αποπλανώ

αποπληθωρισμός

αποπληξία

αποπυρηνικοποίηση

απορία

η κατάσταση κατά την οποία κάποιος δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε κάποιο ερώτημα που τον απασχολεί

απορρίπτω

/a.poˈɾi.pto/

απορριμματοφόρο

popelářský vůz

απορροφήσιμος

absorbovatelný

απορροφώ

ρουφώ
αφομοιώνω, ρουφώ στο εσωτερικό μου μία υγρή ή αέρια ουσία
μειώνω ή εξαλείφω την ένταση ενός φαινομένου
(μεταφορικά) συγχωνεύω
(μεταφορικά) ενσωματώνω, αφομοιώνω
(μεταφορικά) καταναλώνω
(μεταφορικά) προσλαμβάνω εργατικό δυναμικό
(μεταφορικά) κάνω κάποιον να αφοσιωθεί σε κάτι ολότελα και να ξεχάσει όλα τα άλλα
(φυσική) ελαττώνω την ένταση ή την ενέργεια ηχητικού ή ηλεκτρομαγνητικού κύματος καθώς αυτό διαδίδεται μέσα σε υλικό σώμα

απορρυπαντικό

απορρόφηση

/a.poˈɾo.fi.si/

αποσαφήνιση

αποσκευές

/a.po.sceˈves/

(περιληπτικό) ό,τι μεταφέρει μαζί του ένας ταξιδιώτης, π.χ. βαλίτσες

αποσκευή

αποσμητικό

/a.po.zmi.tiˈko/

αποσταθεροποίηση

αποστακτήρας

destilační baňka

αποστακτήριο

αποστασία

αποστειρώνω

αποστολέας

αποστολή

1. η ανάθεση σε άτομο ή άτομα συγκεκριμένης ενέργειας, συνήθως επίσημης ή σχετικά περίπλοκης ή απαιτητικής σε υπευθυνότητα. Επίσης η ανάθεση έργου που ίσως χρειάζεται να διεκπεραιωθεί κάπου μακριά
2. ο βασικός σκοπός ύπαρξης εταιρείας "Αποστολή, Αρχές, Αξίες και Πολιτικές".
misie
η ανάθεση σε υπηρεσία (π.χ. στα ΕΛΤΑ) ή σε πρόσωπο να μεταφέρει ένα αντικείμενο και η διεκπεραίωση της μεταφοράς. Το αντικείμενο της αποστολής "Καταμέτρηση των αποστολών".
výprava
η αντιπροσωπεία αυτή καθαυτή "Η αποστολή του ΟΗΕ για τις διαπραγματεύσεις έφτασε όταν πια δεν είχε νόημα".
mise

αποστρέφω

/a.poˈstɾe.fo/

αποστροφή

/a.po.stɾoˈfi/

(ρητορικό σχήμα) το να απευθύνεται ρητορικά ο ομιλητής σε κάποιο πρόσωπο

αποσυναρμολογώ

αποσυνδέω

αποσφαλματωτής

αποσφαλματώνω

αποτέλεσμα

/a.poˈte.le.zma/

αποτέφρωση

/a.poˈte.fɾo.si/

αποτελεσματικός

/a.po.te.le.zma.tiˈkos/

αποτελεσματικότητα

αποτελώ

(με αιτιατική)
είμαι, συνιστώ
(μόνο στον ενικό) είμαι μέρος ή μέλος ενός συνόλου
(στην παθητική φωνή, με από)

αποτιτάνωση

αποτρέπω

αποτσίγαρο

αποτυγχάνω

/a.po.tiŋˈxa.no/

αποτυχία

/a.po.tiˈçi.a/

απουσία

αποφασίζω

/a.po.faˈsi.zo/

αποφασιστικός

/a.po.fa.si.stiˈkos/

αποφασιστικότητα

αποφεύγω

/a.poˈfe.vɣo/

αποφοίτηση

αποχρεμπτικό

αποχυμωτής

/a.po.çi.moˈtis/

odšťavňovač

αποχωρητήριο

/a.po.xo.ɾiˈti.ɾio/

χώρος που προορίζεται για την αφόδευση και την ούρηση

αποχώρηση

/a.poˈxo.ɾi.si/

απούλητος

απρόσιτος

nedosažitelný

απρόσωπος

/aˈpɾo.so.pos/

απτικός

απτόητος

απόγευμα

/aˈpo.ʝev.ma/

απόγνωση

απόγονος

/aˈpo.ɣo.nos/

απόδειξη

/aˈpo.ði.ksi/

důkaz
(οικονομία) χαρτάκι που δίνεται στον πελάτη με πληροφορίες για κάτι που αγόρασε, συμπεριλαμβανομένων της τιμής, του φόρου, της ημερομηνίας κ.α.
paragon

απόδειπνο

απόδραση

/aˈpo.ðɾa.si/

απόκλιση

(μαθηματικά) στατιστικός όρος που προσδιορίζει διάφορες αριθμητικές στατιστικές αποκλίσεις (1)

απόκοσμος

απόλαυση

απόλυση

απόλυτος

απόπατος

απόπειρα

απόπτωση

(ιατρική) διεργασία προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου

απόρρητος

απόρριψη

απόσπασμα

/aˈpo.spa.zma/

απόσταξη

/aˈpo.sta.ksi/

απόσταση

απόστημα

απόστολος

/aˈpo.sto.los/

απόστροφος

/aˈpo.stɾo.fos/

απότομος

απόφαση

απόχρωση

/aˈpo.xɾo.si/

απώλεια

το να χάσει κάποιος κάτι, το χάσιμο