έτα ˈe.ta suffix
etta

έτο suffix
etto

ίστας ˈi.stas suffix
ista

α suffix
mente
κατάληξη για το σχηματισμό αφηρημένων θηλυκών ουσιαστικών παραγώγων

γένεση suffix
genesi

γραφία ɣɾaˈfi.a suffix
grafia

ιάνος suffix
iano

ικός iˈkos suffix
ico

ισμός iˈzmos suffix
ismo

κρατία kɾaˈti.a suffix
crazia

λογία loˈʝi.a suffix
logia
η επιστήμη ή η δραστηριότητα η σχετική με αυτό που δηλώνει το πρώτο συνθετικό

μετρία meˈtɾi.a suffix
metria

φοβία foˈvi.a suffix
fobia

Άαχεν pn
Aquisgrana

Άβελ pn
Abele

Άβολα
Avola

Άγγλος pn
inglese

Άγιο Πνεύμα pn
Spirito Santo

Άγιος Ανδρέας ˈa.ʝi.os anˈðɾe.as pn
San Andrea
ονομασία οικισμών της Ελλάδας και της Κύπρου

Άγιος Βαρθολομαίος pn
San Bartolomeo

Άγιος Γεώργιος pn
San Giorgio

Άγιος Θωμάς pn
San Tommaso

Άγιος Ιωάννης pn
San Giovanni

Άγιος Μάρκος pn
San Marco

Άγιος Μαρίνος pn
San Marino

Άγιος Μαρτίνος pn
San Martino

Άγιος Νικόλαος pn
San Nicolò

Άγιος Πέτρος pn
San Pietro

Άγιος Παύλος pn
San Paolo

Άγιος Στέφανος ˈa.ʝi.os ˈste.fa.nos pn
San Stefano

Άγκυρα ˈaŋ.ɟi.ɾa pn
Ankara

Άδης pn
Ade
(ελληνική μυθολογία) ο θεός του κάτω κόσμου, ο Πλούτωνας

Άθως ˈa.θos pn
Athos

Άκαμπα ˈa.ka.ba pn
Acaba

Άκκρα ˈa.kɾa pn
Accra

Άλδος pn
Aldo

Άλκαμο
Alcamo

Άλπεις ˈal.pis pn
Alpi

Άλσφελντ
Alsfeld

Άμστερνταμ ˈam.steɾ.dam pn
Amsterdam

Άνδεις ˈan.ðis pn
Ande

Άνδρος ˈan.ðɾos pn
Andro

Άννα ˈa.na pn
Anna

Άνουβις pn
Anubi

Άντσιο ˈan.t͡si.o
Anzio

Άνω Βόλτα ˈa.no ˈvol.ta pn
Alto Volta

Άνω Λιόσια ˈa.no ˈʎo.sça pn
Ano Liosia

Άουγκσμπουργκ ˈa.ugs.buɾg pn
Augusta

Άουσβιτς pn
Auschwitz
(ιστορία) γερμανικό «μικτό» στρατόπεδο συγκέντρωσης (συγκέντρωσης-εργασίας κρατουμένων, και εξόντωσης το «Άουσβιτς ΙΙ» - Μπίρκεναου) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κοντά στην ομώνυμη πόλη, στην περιοχή της Κρακοβίας, στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία

Άπω Ανατολή pn
Estremo Oriente

Άραβας ˈa.ɾa.vas pn
arabo

Άρης ˈa.ɾis pn
Marte
πλανήτης (αστρονομία) ο τέταρτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Άρνος ˈaɾ.nos pn
Arno

Άσμα Ασμάτων pn
Cantico dei Cantici

Άστι ˈa.sti
Asti

Άτλας ˈa.tlas pn
Atlante

Έκο ˈe.ko pn
Eco

Έκτορας pn
Ettore

Έκτωρ pn
Ettore

Έλληνας ˈe.li.nas pn
greco

Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών pn
Unione delle Repubbliche Socialiste Sovietiche

Έξοδος n
Esodo

Έρμος ˈeɾ.mos pn
Ermo

Έρμπα
Erba

Έρως ˈe.ɾos pn
Cupido Eros

Έσδρας pn
Esdra

Έχιδνα ˈe.çi.ðna pn
echidna
ταξινομικός όρος - γένος: → δείτε τη λέξη Echidna που ανήκει στην οικογένεια Ταχυγλωσσίδες

Ήλιος pn
Sole

Ήπειρος ˈi.pi.ɾos pn
Epiro

Ήρα ˈi.ɾa pn
Era
(ελληνική μυθολογία) θεά του γάμου και προστάτιδα των γυναικών, αδερφή και σύζυγος του Δία

Ήφαιστος ˈi.fe.stos pn
Efesto

Ίαιρος pn
Giairo

Ίκαρος n
Icaro

Ίλιον ˈi.li.on pn
Ilion

Ίμολα
Imola

Όλιβερ pn
Oliviero

Όλυμπος pn
Olimpo

Όμηρος pn
Omero

Όσλο pn
Oslo

Όφις pn
Serpente

Ύδρα ˈi.ðɾa pn
Idra femmina Idra
όνομα αστερισμού του νότιου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 48 αστερισμούς που σημειώθηκαν πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση
Idra
νησί νησί του Αργοσαρωνικού

Ύδρος pn
Idro

Ώρχους ˈoɾ.xus
Aarhus

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Prima guerra mondiale

ΑΕΠ
PIL
ουδέτερο άκλιτο ακρωνύμιο, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν

ΑΤΙΑ aˈti.a
OVNI

Αίγυπτος ˈe.ʝi.ptos pn
Egitto

Αίολος ˈe.o.los pn
Eolo

Αίσωπος ˈe.so.pos pn
Esopo

Αίτνα ˈet.na pn
Etna

Ααρών a.aˈɾon pn
Aronne

Αβάνα aˈva.na pn
Avana

Αββακούμ pn
Abacuc Abacucco

Αβελλίνο a.veˈli.no
Avellino

Αβιλιάνο
Avigliano

Αβινιόν a.viˈɲon pn
Avignone

Αβραάμ pn
Abramo

Αγία Άννα pn
Santa Anna

Αγία Γραφή
Sacra Scrittura

Αγία Λουκία pn
Santa Lucia

Αγία Μαύρα pn
Santa Maura

Αγία Πετρούπολη pn
San Pietroburgo

Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία pn
Sacro Romano Impero

Αγία Τριάδα pn
Trinità Santissima Trinità

Αγγαίος pn
Ageo

Αγγλία aŋˈɡli.a pn
Inghilterra

Αγγλίδα pn
inglese

Αγγλικανική Εκκλησία
Chiesa anglicana

Αγκριτζέντο
Agrigento

Αγνή aˈɣni pn
Agnese

Αδάμ aˈðam aˈðam pn
Adamo

Αδόλφος pn
Adolfo

Αετός a.eˈtos pn
Aquila

Αζερμπαϊτζάν pn
Azerbaigian Azerbaijan

Αζόρες aˈzo.ɾes pn
Azzorre

Αηδόνι
Aidoni

Αθήνα aˈθi.na pn
Atene

Αθηνά a.θiˈna pn
Atena

Αθηναίος a.θiˈne.os pn
ateniese
(πατριδωνυμικό) που κατάγεται ή είναι δημότης ή κάτοικος της Αθήνας (θηλυκό Αθηναία)

Αθμονία a.θmoˈni.a pn
Athmonía

Αιγέας eˈʝe.as pn
Egeo

Αιγαίο Πέλαγος pn
Mar Egeo

Αιγιαλεύς pn
Egialeo

Αιγιλία e.ʝiˈli.a pn
Egilia

Αιγωλιός ο πένθιμος pn
Civetta capogrosso

Αιγόκερως pn
Capricorno

Αιγύπτιος pn
egiziano

Αιθαλίδες e.θaˈli.ðes pn
Etalide

Αιθιοπία pn
Etiopia

Αικατερίνη e.ka.teˈɾi.ni pn
Caterina

Αιμίλιος eˈmi.li.os pn
Emilio

Αιμιλία e.miˈli.a pn
Emilia

Αιξωνή e.ksoˈni pn
Essone

Αισχύλος eˈsçi.los pn
Eschilo

Ακάκι pn
Akaki

Ακάκιος pn
Acacio Acazio

Ακίνδυνος pn
Acindino

Ακουιτανία a.ku.i.taˈni.a pn
Aquitania

Ακρόπολη pn
Acropoli

Ακτή Ελεφαντοστού pn
Costa d'Avorio

Αλάσκα pn
Alaska Alasca

Αλέξανδρος aˈle.ksan.ðɾos pn
Alessandro Sandro

Αλή pn
Alì

Αλίκη aˈli.ci pn
Alice

Αλαμπάμα pn
Alabama

Αλβέρτος alˈveɾ.tos pn
Alberto

Αλβανία al.vaˈni.a pn
Albania

Αλβανός al.vaˈnos pn
albanese

Αλβιώνα al.viˈo.nα pn
Albione

Αλγέρι alˈʝe.ɾi pn
Algeri

Αλγερία al.ʝeˈɾi.a pn
Algeria Algeri

Αλγερινή al.ʝe.ɾiˈni pn
algerina

Αλγερινός al.ʝe.ɾiˈnos pn
algerino

Αλεξάνδρεια a.leˈksan.ðɾi.a pn
Alessandria

Αλεξανδρινός a.le.ksanˈðɾi.nos pn
alessandrino

Αλεξανδρούπολη a.le.ksanˈðɾu.po.li pn
Alessandropoli

Αλιάκμονας a.liˈak.mo.nas pn
Aliacmone

Αλιμούς a.liˈmus pn
Alimunte

Αλλάχ pn
Allah

Αλσατία al.saˈti.a pn
Alsazia

Αλσατός al.saˈtos pn
alsaziano

Αλταμούρα al.taˈmu.ɾa
Altamura

Αλωπεκή a.lo.peˈci pn
Alopece

Αλώπηξ pn
Volpetta

Αμάλφι aˈmal.fi
Amalfi

Αμαζόνιος a.maˈzo.ni.os pn
Amazzoni Rio delle Amazzoni

Αμβέρσα aɱˈveɾ.sa pn
Anversa

Αμβούργο pn
Amburgo

Αμβρόσιος aɱˈvɾo.si.os pn
Ambrogio

Αμερική a.me.ɾiˈci pn
America Americhe

Αμερικανίδα a.me.ɾi.kaˈni.ða pn
americana

Αμερικανική Σαμόα a.me.ɾi.ka.niˈci saˈmo.a pn
Samoa americane Samoa Americane

Αμερικανός a.me.ɾi.kaˈnos pn
americano

Αμμάν aˈman pn
Amman

Αμμόχωστος pn
Famagosta

Αμπιτζάν a.biˈd͡zan pn
Abidjan

Αμπρούτσο aˈbɾu.t͡so
Abruzzo

Αμπχαζία pn
Abcasia Abkhazia

Αμφιτροπή aɱ.fi.tɾoˈpi pn
Anfitrope

Αμώς pn
Amos

Αναγέννηση n
Rinascimento

Αναξίμανδρος pn
Anassimandro

Αναστασία a.na.staˈsi.a pn
Anastasia

Ανατολία a.na.toˈli.a pn
Anatolia

Ανγκολέζα aŋ.goˈle.za pn
angolana

Ανγκολέζος aŋ.goˈle.zos pn
angolano

Ανγκουίλα aŋ.guˈi.la pn
Anguilla

Ανγκόλα aŋˈɡo.la pn
Angola

Ανδαλουσία an.ða.luˈsi.a pn
Andalusia

Ανδαλουσιανή an.ða.lu.si.aˈni pn
andalusa

Ανδαλουσιανός an.ða.lu.si.aˈnos pn
andaluso

Ανδορανή an.ðo.ɾaˈni pn
andorrana

Ανδορανός an.ðo.ɾaˈnos pn
andorrano

Ανδρέας anˈðɾe.as pn
Andrea

Ανδρομέδα pn
Andromeda

Ανδόρα anˈðo.ɾa pn
Andorra

Ανδόρα λα Βέλια anˈðo.ɾa ˈla ˈve.ʎa pn
Andorra la Vella

Ανθεστηριώνας an.θe.sti.ɾiˈo.nas pn
Antesterione

Ανκόνα anˈko.na pn
Ancona

Αννίβας aˈni.vas pn
Annibale

Αντήνορας pn
Antenore

Αντίγκουα και Μπαρμπούντα anˈdi.gu.a ˈce baɾˈbu.da pn
Antigua e Barbuda

Αντίλλες anˈdi.les pn
Antille

Αντίμπ anˈdib pn
Antibes

Αντίς Αμπέμπα aˈdis aˈbe.ba pn
Addis Abeba

Ανταρκτική an.daɾ.ktiˈci pn
Antartide

Αντικύθηρα an.diˈci.θi.ɾa pn
Cerigotto

Αντιόχεια an.diˈo.çi.a pn
Antiochia

Αντλία pn
Macchina Pneumatica

Αντχριμνίρ pn
Andhrímnir

Αντωνία pn
Antonia

Αντώνιος anˈdo.ni.os pn
Antonio Antonia

Ανόι pn
Hanoi

Απέννινα aˈpe.ni.na pn
Appennini

Αποκάλυψη pn
Apocalisse

Απουλήιος pn
Apuleio

Απουλία a.puˈli.a pn
Puglia

Απρίλιος aˈpɾi.li.os pn
Aprile aprile
ο τέταρτος μήνας του ημερολογίου. Διαρκεί 30 μέρες
(στον πληθυντικό) χρησιμοποιείται με αριθμό, αντί της λέξης έτη / ετών ή χρόνια / χρόνων για να δηλωθεί η νεαρή ηλικία

Απόλλων pn
Apollo

Αράβισσα aˈɾa.vi.sa pn
araba

Αράλη aˈɾa.li pn
Aral

Αρέτσο
Arezzo

Αραβία a.ɾaˈvi.a pn
Arabia

Αραγονέζος a.ɾa.ɣoˈne.zos pn
aragonese

Αραγονία a.ɾa.ɣoˈni.a pn
Aragona

Αργεντινή aɾ.ʝen.diˈni pn
Argentina
argentina

Αργεντινός aɾ.ʝen.diˈnos pn
argentino

Αργυρούπολη aɾ.ʝiˈɾu.po.li pn
Argiroupoli

Αρθούρος aɾˈθu.ɾos pn
Arturo

Αριάδνη pn
Arianna

Αριζόνα a.ɾiˈzo.na pn
Arizona

Αριθμοί n
Numeri

Αριστοτέλης pn
Aristotele

Αριστοφάνης pn
Aristofane

Αρκτική aɾ.ktiˈci pn
Artide

Αρμένια aɾˈme.ni.a pn
armena

Αρμένιος aɾˈme.ni.os pn
armeno

Αρμενία aɾ.meˈni.a pn
Armenia

Αρναούτης aɾ.naˈu.tis pn
Arnavut
(εθνικό όνομα, παρωχημένο) ο Αρβανίτης, ο Αλβανός (θηλυκό Αρναούτισσα)

Αρούμπα aˈɾu.ba pn
Aruba

Αρχάγγελος Μιχαήλ pn
San Michele

Αρχάγγελσκ aɾˈxaŋ.ɟelsk pn
Arcangelo

Ασία aˈsi.a pn
Asia

Ασιάτης a.siˈa.tis pn
asiatico

Ασιάτισσα a.siˈa.ti.sa pn
asiatica

Ασκληπιός pn
Asclepio

Ασουάν a.suˈan pn
Assuan

Ασουνσιόν a.sunˈsçon pn
Asunción
πρωτεύουσα της Παραγουάης η πρωτεύουσα της Παραγουάης

Ασπίς pn
Scudo

Ασσυρία a.siˈri.a pn
Assiria

Αστούρια aˈstu.ɾi.a pn
Asturie

Ατλάντα atˈlan.da pn
Atlanta

Ατλαντικός Ωκεανός a.tlan.diˈkos o.ce.aˈnos pn
Oceano Atlantico

Αττική a.tiˈci pn
Attica

Αυγουστίνος a.vɣuˈsti.nos pn
Agostino

Αυστρία afˈstɾi.a pn
Austria

Αυστραλία af.stɾaˈli.a pn
Australia
κράτος της Ωκεανίας κράτος της Ωκεανίας που βρίσκεται στο ομώνυμο νησί με πρωτεύουσα την Καμπέρα, επίσημη γλώσσα τα αγγλικά και νόμισμα το δολάριο Αυστραλίας

Αυστραλασία af.stɾa.laˈsi.a pn
Australasia

Αυστραλός af.stɾaˈlos pn
australiano

Αυστριακή af.stɾi.aˈci pn
austriaca

Αυστριακός af.stɾi.aˈkos pn
austriaco

Αφγανή af.ɣaˈni pn
afghana

Αφγανιστάν af.ɣa.niˈstan pn
Afghanistan Afganistan

Αφγανός af.ɣaˈnos pn
afghano afgano

Αφρική a.fɾiˈci pn
Africa

Αφροδίτη a.fɾoˈði.ti pn
Afrodite
(ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεά του έρωτα και της ομορφιάς στην αρχαία ελληνική μυθολογία
Venere
πλανήτης (αστρονομία) ο δεύτερος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Αχαιός pn
Acheo
(ιστορία, εθνικό όνομα) μέλος αρχαίου ελληνικού φύλου (Αχαιοί, Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς)

Αχιλλέας a.çiˈle.as pn
Achille

Αϊτή pn
Haiti

Αύγουστος ˈa.vɣu.stos pn
agosto
ο όγδοος μήνας του ημερολογίου

Βάαλ pn
Baal

Βάδη-Βυρτεμβέργη pn
Baden-Vurtemberga

Βάσκος ˈva.skos pn
basco

Βέλγιο ˈvel.ʝi.o pn
Belgio

Βέλγος ˈvel.ɣos pn
belga

Βέλος ˈve.los pn
Freccia

Βέρβερος ˈveɾ.ve.ɾos pn
berbero

Βέρνη ˈveɾ.ni pn
Berna

Βέρνον pn
Vernon

Βίας ˈvi.as pn
Biante

Βίβλος pn
Bibbia

Βίκινγκ ˈvi.ciŋɡ pn
vichingo

Βίλνιους pn
Vilna

Βίνταρ pn
Víðarr

Βαβυλωνία va.vi.loˈni.a pn
Babilonia
αρχαία χώρα αρχαία χώρα της Μέσης Ανατολής, με πρωτεύουσα τη Βαβυλώνα

Βαβυλώνα pn
Babilonia

Βαβυλώνιος va.viˈlo.ni.os pn
babilonese

Βαγδάτη vaˈɣða.ti pn
Bagdad Baghdad

Βακτριανή vak.tɾi.aˈni pn
Battria

Βαλένθια pn
Valencia Valenzia

Βαλέτα pn
La Valletta

Βαλεαρίδες va.le.aˈɾi.ðes pn
Baleari

Βαλεντίνος pn
Valentino

Βαλκάνια valˈka.ni.a pn
Balcani

Βαλντεμάρ pn
Valdimaro Waldemaro

Βαλτική Θάλασσα val.tiˈci ˈθa.la.sa pn
Mar Baltico

Βαλτιμόρη val.tiˈmo.ɾi pn
Baltimora

Βανέσσα vaˈne.sa pn
Vanessa

Βανουάτου pn
Vanuatu

Βαντούζ pn
Vaduz

Βαραββάς pn
Barabba

Βαρβάρα vaɾˈva.ɾa pn
Barbara

Βαρθολομαίος pn
Bartolomeo

Βαρκελώνη vaɾ.ceˈlo.ni pn
Barcellona

Βαρνάβας vaɾˈna.vas pn
Barnaba
ανδρικό όνομα
Varnava
οικισμός οικισμός της Αττικής

Βαρσοβία pn
Varsavia

Βασίλειος vaˈsi.li.os pn
Basilio

Βασιλεία va.siˈli.a pn
Basilea

Βασιλειών Α' pn
I Re

Βασιλειών Β' pn
II Re

Βατικανό pn
Vaticano

Βαυαρή va.vaˈɾi pn
bavarese

Βαυαρία va.vaˈɾi.a pn
Baviera

Βαυαρός va.vaˈɾos pn
bavarese

Βαϊκάλη va.iˈka.li pn
Bajkal lago Bajkal

Βεατρίκη pn
Beatrice

Βεγγάζη veŋˈga.zi pn
Bengasi

Βεγγάλη veŋˈga.li pn
Bengala

Βεζούβιος veˈzu.vi.os pn
Vesuvio

Βελγίδα velˈʝi.ða pn
belga

Βελιγράδι ve.liˈɣɾa.ði pn
Belgrado

Βενέδικτος veˈne.ði.ktos pn
Benedetto Benito

Βενεζουέλα pn
Venezuela

Βενετία ve.neˈti.a pn
Venezia
πόλη ιστορική πόλη της βόρειας Ιταλίας, στο μυχό της Αδριατικής

Βενιαμίν pn
Beniamino

Βερίγγειος Πορθμός veˈɾiŋ.ɟi.os poɾˈθmos pn
stretto di Bering

Βερμούδες veɾˈmu.ðes pn
Bermude Bermuda

Βερνάρδος verˈnar.ðos pn
Bernardo

Βερολίνο ve.roˈli.no pn
Berlino

Βερολινέζος ve.ɾo.liˈne.zos pn
berlinese

Βερτσέλλι
Vercelli

Βερόνικα pn
Veronica

Βεσσαραβία ve.sa.ɾaˈvi.a pn
Bessarabia

Βεστφαλία vest.faˈli.a pn
Westfalia

Βηθεσδά vi.θeˈsða pn
Betzaeta
δεξαμενή στην Ιερουσαλήμ που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη

Βηθλεέμ vi.θleˈem pn
Betlemme

Βηρυτός vi.ɾiˈtos pn
Beirut

Βιέννη pn
Vienna

Βιβιάνα pn
Viviana Vivianna

Βιεντιάν pn
Vientiane

Βιετνάμ vi̯etˈnam pn
Vietnam

Βιθυνία vi.θiˈni.a pn
Bitinia

Βικιλεξικό vi.ci.le.ksiˈko pn
Wikizionario

Βικιπαίδεια vi.ciˈpe.ði.a pn
Wikipedia

Βιργινία pn
Virginia Virna

Βισκαϊκός κόλπος vi.ska.iˈkos ˈkol.pos pn
golfo di Biscaglia

Βιστούλας pn
Vistola

Βλάσιος ˈvla.si.os pn
Biagio

Βλαντίμιρ vlaˈdi.miɾ
Vladimiro

Βλαχία pn
Valacchia

Βοημία vo.iˈmi.a pn
Boemia

Βοημός vo.iˈmos pn
boemo

Βολίνη pn
Boline

Βολιβία vo.liˈvi.a pn
Bolivia

Βολιβιανή vo.li.vi.aˈni pn
boliviana

Βολιβιανός vo.li.vi.aˈnos pn
boliviano

Βομβάη vomˈva.i pn
Bombay

Βοσνία vozˈni.a pn
Bosnia

Βοσνία και Ερζεγοβίνη voˈsni.a ce‿eɾ.ze.ɣoˈvi.ni pn
Bosnia-Erzegovina Bosnia ed Erzegovina

Βοστώνη voˈsto.ni pn
Boston

Βουδαπέστη vu.ðaˈpe.sti pn
Budapest

Βουκουρέστι vu.kuˈɾe.sti pn
Bucarest

Βουλγάρα vulˈɣa.ɾa pn
bulgara

Βουλγάτα pn
Vulgata

Βουλγαρία vul.ɣaˈɾi.a pn
Bulgaria

Βουργουνδία vuɾ.ɣunˈði.a pn
Borgogna

Βουτάδες vuˈta.ðes pn
Butade

Βοϊβοντίνα pn
Voivodina

Βούλγαρος ˈvul.ɣa.ɾos pn
bulgaro

Βοώτης pn
Boote

Βρέμη ˈvɾe.mi pn
Brema

Βραβάντη vɾaˈvan.di pn
Brabante

Βραζιλία vɾa.ziˈli.a pn
Brasile

Βραζιλιάνα vɾa.ziˈʎa.na pn
brasiliana

Βραζιλιάνος vɾa.ziˈʎa.nos pn
brasiliano

Βρανδεμβούργο vɾan.ðeɱˈvuɾ.ɣo pn
Brandeburgo

Βραυρώνα vɾaˈvɾo.na pn
Braurone

Βρετάνη vɾeˈta.ni pn
Bretagna

Βρετανική Αυτοκρατορία vɾe.ta.niˈci a.fto.kɾa.toˈɾi.a pn
Impero Britannico

Βρετανική Κολομβία vɾe.ta.niˈci ko.loɱˈvi.a pn
Colombia Britannica

Βρυξέλλες vɾiˈkse.les pn
Bruxelles

Βυζάντιο viˈzan.di.o pn
Bisanzio
αρχαία πόλη αρχαία πόλη που ιδρύθηκε από τους Μεγαρείς στο Βόσπορο, δίπλα στον Κεράτιο κόλπο, και αργότερα ονομάστηκε Κωνσταντινούπολη, όταν έγινε πρωτεύουσα του ρωμαϊκού κράτους

Βυζαντινή Αυτοκρατορία vi.zan.diˈni a.fto.kɾa.toˈɾi.a pn
Impero bizantino

Βυτίνα pn
Vitina

Βωμός pn
Altare

Βόλγας pn
Volga

Βόλφανγκο pn
Volfango Wolfgang Wolfgango

Βόννη ˈvo.ni pn
Bonn

Βόρεια Αμερική pn
America del Nord

Βόρεια Θάλασσα ˈvo.ɾi.a ˈθa.la.sa pn
mare del Nord

Βόρεια Ιρλανδία pn
Irlanda del Nord

Βόρεια Κορέα pn
Corea del Nord

Βόρεια Μακεδονία pn
Macedonia del Nord

Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία pn
Renania Settentrionale-Vestfalia

Βόρνεο ˈvoɾ.ne.o pn
Borneo

Βόσνια ˈvoz.ni.a pn
bosniaca

Βόσνιος ˈvoz.ni.os pn
bosniaco

Βόσπορος ˈvo.spo.ɾos pn
Bosforo

Βύβλος ˈvi.vlos pn
Biblo

Γάζα ˈɣa.za pn
Gaza

Γάλλος ˈɣa.los pn
francese

Γάνδη pn
Gand

Γάσπαρης pn
Gaspare

Γένεση n
Genesi

Γένοβα pn
Genova

Γαβριήλ pn
Gabriele

Γαλάτες pn
Galati
(χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Γαλάτας ένα βιβλίο της Καινής Διαθήκης, αποτελούμενο από έξι κεφάλαια

Γαλάτσι ɣaˈla.t͡si pn
Galați
πόλη της Ρουμανίας πόλη της Ρουμανίας, εξελληνισμένη μορφή του Γκαλάτσι
Galatsi
προάστιο της Αθήνας προάστιο της Αθήνας

Γαλαξίας ɣa.laˈksi.as n
Via Lattea

Γαλατία ɣa.laˈti.a pn
Gallia

Γαλικία pn
Galizia

Γαλλία ɣaˈli.a pn
Francia

Γαλλίδα pn
francese

Γαλλική Πολυνησία pn
Polinesia francese

Γαργηττός ɣaɾ.ʝiˈtos pn
Gargetto

Γενεύη ʝeˈne.vi pn
Ginevra

Γενοβέφα ʝe.noˈve.fa pn
Genoveffa

Γερανός pn
Gru

Γερβάσιος pn
Gervasio

Γερμανία ʝeɾ.maˈni.a pn
Germania

Γερμανίδα pn
tedesca

Γερμανός pn
tedesco

Γεσθημανή pn
Getsemani
(περιοχή) (περιοχή) τοπωνύμιο κήπου, παρά το τρικόρυφο όρος των ελαιών στην Ιερουσαλήμ, που αποτελεί ιερό χριστιανικό προσκύνημα.

Γεωργία pn
Georgia
χώρα της Ασίας, κοντά στον Καύκασο, με πρωτεύουσα την Τιφλίδα

Γεώργιος ʝeˈoɾ.ʝi.os pn
Giorgio

Γη ˈʝi pn
Terra

Γιακουμής ʝa.kuˈmis pn
Giacomo
ανδρικό όνομα
ανδρικό επώνυμο (θηλυκό Γιακουμή)

Γιαννιτσά pn
Giannitsa Yannitsa

Γιαπωνέζα pn
giapponese

Γιβραλτάρ pn
Gibralterra Gibilterra

Γιερεβάν pn
Yerevan

Γιουγκοσλαβία pn
Jugoslavia Iugoslavia

Γιουτλάνδη ʝutˈlan.ði pn
Jutland

Γκάμπια pn
Gambia

Γκάνα pn
Ghana

Γκίζα ˈɟi.za pn
Giza

Γκαγκαουζία ga.ga.uˈzi.a pn
Gagauzia

Γκαμπόν pn
Gabon

Γκντανσκ pn
Danzica

Γκούρα
Gura
γενική, αιτιατική και κλητική ενικού} του Γκούρας

Γκρατς pn
Graz

Γκρενόμπλ pn
Grenoble

Γκροσσέτο gɾoˈse.to
Grosseto

Γλυφείον pn
Bulino

Γλύπτης ˈɣli.ptis pn
Scultore

Γνώμων pn
Regolo

Γολγοθάς γol.γoˈθas pn
Golgota Calvario

Γουαδελούπη pn
Guadalupa

Γουατεμάλα pn
Guatemala

Γουιάνα pn
Guyana

Γουινέα pn
Guinea

Γουλιέλμος ɣu.liˈel.mos pn
Guglielmo
ανδρικό όνομα
ανδρικό επώνυμο (θηλυκό Γουλιέλμου)

Γρανάδα pn
Granada

Γρενάδα pn
Grenada

Γρηγόριος ɣɾiˈɣo.ɾi.os pn
Gregorio

Γροιλανδία ɣɾi.lanˈði.a pn
Groenlandia

ΔΚΟ ˈði.ko
DCI

ΔΝΤ
FMI

ΔΦΑ ðu fu a
AFI

Δάρδανος pn
Dardano

Δήλος ˈði.los pn
Delo

Δήμητρα ˈði.mi.tɾa pn
Cerere Demetra

Δίας ˈði.as pn
Zeus
(ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) ο Ζευς, θεός της ελληνορωμαϊκής μυθολογίας, ο πρώτος ανάμεσα στους θεούς του Ολύμπου
Giove
πλανήτης (αστρονομία) ο πέμπτος κατά σειρά από τον Ήλιο και πρώτος σε μέγεθος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Δίδυμοι pn
Gemelli

Δίκτυον pn
Reticolo

Δαιδαλίδες ðe.ðaˈli.ðes pn
Dedalide

Δαμασκός pn
Damasco

Δανία ðaˈni.a pn
Danimarca

Δανιήλ ða.niˈil pn
Daniele
ανδρικό όνομα
(θρησκεία) Ιουδαίος προφήτης που έζησε πιθανόν κατά τον 6-7ο αιώνα π.Χ. και στον οποίο αποδίδεται ένα από τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης

Δανός pn
danese

Δαρδανέλλια pn
Dardanelli

Δαρείος ðaˈri.os pn
Dario

Δεκέλεια ðeˈce.li.a pn
Decelea

Δεκέμβριος ðeˈceɱ.vɾi.os pn
dicembre

Δελφίν pn
Delfino

Δευκαλίων pn
Deucalione

Δευτέρα ðeˈfte.ɾa pn
lunedì
η δεύτερη ημέρα της εβδομάδας, μετά την Κυριακή και πριν την Τρίτη

Δευτερονόμιο n
Deuteronomio

Δημοκρατία της Κίνας pn
Repubblica di Cina

Δημοκρατία του Κονγκό pn
Repubblica del Congo

Δημόκριτος pn
Democrito

Διαβήτης pn
Compasso

Διαφωτισμός n
illuminismo

Διομήδης ði.oˈmi.ðis pn
Diomede

Διόνυσος ˈðʝo.ni.sos pn
Dioniso

Δνείπερος pn
Dnepr Nipro

Δομινικανή Δημοκρατία pn
Repubblica Dominicana

Δον Κιχώτης pn
Don Chisciotte

Δοράς pn
Dorado

Δουβλίνο pn
Dublino

Δούμα ˈðu.ma pn
duma

Δούναβης ˈðu.na.vis pn
Danubio

Δράκων pn
Dragone
όνομα αστερισμού του βόρειου ημισφαιρίου

Δρέσδη pn
Dresda

Δρακουμέλ pn
Gargamella
(φανταστικός χαρακτήρας) ο μοχθηρός μάγος στην ελληνική μεταγλώττιση του βελγικού κόμικ των Στρουμφ (Les Schtroumpfs: τα Στρουμφάκια)

Δραπετσώνα ðɾa.peˈt͡so.na pn
Drapetsona

Δυρράχιο pn
Durazzo

Δωδεκάνησα pn
Dodecaneso

Δωροθέα ðo.ɾoˈθe.a pn
Dorotea

Δόρα Ριπάρια pn
Dora Riparia

ΕΚΤ
BCE

ΕΠΕ eˈpe
Srl

ΕΣΣΔ e su su ˈðu
URSS

ΕΤΠΑ ˈet.pa
FESR

Εβραίος eˈvɾe.os pn
ebreo

Εβραίους pn
Ebrei

Εγκέλαδος pn
Encelado

Εδιμβούργο pn
Edimburgo

Εδουάρδος e.ðuˈaɾ.ðos pn
Edoardo Eduardo

Ειρήνη pn
Irene

Ειρεσίδες i.ɾeˈsi.ðes pn
Ireside

Εκάβη pn
Ecuba

Εκκλησιαστής pn
Ecclesiaste

Ελ Σαλβαδόρ pn
El Salvador

Ελένη eˈle.ni pn
Elena

Ελαιούς e.leˈus pn
Eleunte

Ελασσόνα e.laˈso.na pn
Elassona

Ελαφηβολιών e.la.fi.vo.liˈon pn
Elafebolione

Ελβετία pn
Svizzera

Ελεονώρα e.le.oˈno.ɾa pn
Eleonora

Ελευθερές e.le.fθeˈɾes pn
Eleutere

Ελευσίνα e.lefˈsi.na pn
Eleusi

Ελευσίνια Μυστήρια e.lefˈsi.ni.a miˈsti.ɾi.a n
Misteri eleusini

Ελισάβετ e.liˈsa.vet pn
Elisabetta

Ελλάδα eˈla.ða pn
Grecia

Ελλήσποντος pn
Ellesponto Dardanelli

Ελληνίδα pn
greca

Ελσίνκι pn
Helsinki

Εμμανουήλ e.ma.nuˈil pn
Emanuele

Εμπεδοκλής pn
Empedocle

Εξάς pn
Sestante

Εξκάλιμπερ eksˈka.li.beɾ pn
Excalibur

Επίδαυρος eˈpi.ða.vɾos pn
Epidauro

Επίκουρος eˈpi.ku.ɾos pn
Epicuro

Επαμεινώνδας pn
Epaminonda Epaminondas

Επικηφισιά e.pi.ci.fiˈsça pn
Epicefisia

Εποχή του Λίθου pn
età della pietra

Εποχή του Χαλκού
Età del bronzo età del bronzo

Ερέχθειο eˈɾe.xθi.o pn
Eretteo

Εργατική Πρωτομαγιά
Festa dei lavoratori

Ερζεγοβίνη eɾ.ze.ɣoˈvi.ni pn
Erzegovina

Ερμής eɾˈmis pn
Mercurio Ermes
(ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεός της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας
Mercurio
πλανήτης (αστρονομία) ο πρώτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος

Ερρίκος eˈɾi.kos pn
Enrico

Ερυθραία e.ɾiˈθɾe.a pn
Eritrea
eritrea

Ερυθραίος e.ɾiˈθɾe.os pn
eritreo

Ερυθρός Σταυρός e.ɾiˈθɾos staˈvɾos pn
Croce Rossa

Εσθήρ eˈsθiɾ pn
Ester

Εσθονία pn
Estonia

Εσθονός pn
estone

Εστιαία e.stiˈe.a pn
Estiea

Ετρούσκοι
etrusca

Ευάγγελος eˈvaŋ.ɟe.los pn
Evangelio Evangelo

Ευαγγελία pn
Evangela Evangelia

Ευαγγελίνα pn
Evangelina

Ευαγγελισμός n
annunciazione

Ευαγόρας pn
Evagora

Ευγένιος eˈvʝe.ni.os pn
Eugenio

Ευγενία e.vʝeˈni.a pn
Eugenia

Ευπυρίδες ef.piˈɾi.ðes pn
Eupiride

Ευρασία pn
Eurasia

Ευριπίδης e.vɾiˈpi.ðis pn
Euripide

Ευρυδίκη e.vɾiˈði.ci pn
Euridice

Ευρωζώνη pn
zona euro eurozona

Ευρωομάδα pn
eurogruppo

Ευρωπαίος e.vɾoˈpe.os pn
europeo

Ευρωπαϊκή Ένωση pn
Unione Europea Unione europea

Ευρωπαϊκή Επιτροπή e.vɾo.pa.iˈci e.pi.tɾoˈpi pn
Commissione europea

Ευρώπη eˈvɾo.pi pn
Europa
(ελληνική μυθολογία) η κόρη του Φοίνικα και της Τηλέφασσας

Ευσέβιος efˈse.vi.os pn
Eusebio

Ευστάθιος efˈsta.θi.os pn
Eustachio

Ευτύχιος eˈfti.çi.os pn
Eutichio

Ευφράτης pn
Eufrate

Εφεσίους
Efesini
αιτιατική πληθυντικού} του Εφέσιος

Εωσφόρος pn
Lucifero
εβραϊκός κακόβουλος δαίμονας, ο σατανάς, ο αρχάγγελος της κόλασης, ο διάβολος

Εύα ˈe.va pn
Eva

Εύβοια ˈe.vi.a pn
Eubea

Εύμηλος pn
Eumelo

Εύξεινος Πόντος ˈef.ksi.nos ˈpon.dos pn
Mar Nero

Εύφημος ˈe.fi.mos pn
Eufemo
ανδρικό όνομα

Ζάγκρεμπ pn
Zagabria

Ζάκυνθος ˈza.cin.θos pn
Zante

Ζάλογγο ˈza.loŋ.ɡo pn
Zalongo

Ζάμπια pn
Zambia

Ζάρκο pn
Žarko

Ζήσης ˈzi.sis pn
Zísis
ανδρικό όνομα

Ζαΐρα pn
Zaira

Ζαρμινέ pn
Zarmine

Ζαχαρίας pn
Zaccaria

Ζεβεδαίος ze.veˈðe.os pn
Zebedeo

Ζιμπάμπουε pn
Zimbabwe

Ζλάτα pn
Zlata

Ζλάταν pn
Zlatan

Ζλάτκο pn
Zlatko

Ζυγός pn
Bilancia

Ζυρίχη pn
Zurigo

Ζωγράφου zoˈɣɾa.fu pn
Zografo

Ζόλταν pn
Zoltán

ΗΠΑ ˈi.pa
USA

Ηγεμόνη pn
Egemone

Ηλίας iˈli.as pn
Elia

Ηνίοχος iˈni.o.xos pn
Cocchiere Auriga

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα pn
Emirati Arabi Uniti

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής pn
Stati Uniti d’America

Ηνωμένο Βασίλειο pn
Regno Unito

Ηρακλής pn
Ercole

Ηριδανός i.ɾi.ðaˈnos pn
Eridano

Ηρόδοτος pn
Erodoto

Ησίοδος iˈsi.o.ðos pn
Esiodo

Ησαΐας pn
Isaia

Θάλασσα Μπάρεντς ˈθa.la.sa ˈba.ɾent͡s pn
mare di Barents

Θέτις pn
Teti

Θήβα ˈθi.va pn
Tebe

Θαβώρ θaˈvoɾ pn
Tabor

Θεέ μου θeˈe mu
Dio mio mio Dio

Θεοβάλδος θe.oˈval.ðos pn
Teobaldo

Θεοδώριχος θe.oˈðo.ɾi.xos pn
Teodorico

Θεσσαλία pn
Tessaglia

Θεσσαλονίκη θe.sa.loˈni.ci pn
Salonicco

Θεόδωρος pn
Teodoro

Θεόκριτος pn
Teocrito

Θεός θeˈos n
Dio

Θεόφιλος pn
Teofilo

Θηρεσία θi.ɾe.ˈsi.a pn
Teresa
γυναικείο όνομα

Θησέας θiˈse.as pn
Teseo

Θιβέτ pn
Tibet

Θορ pn
Thor

Θορικός θo.ɾiˈkos pn
Torico

Θουριγγία pn
Turingia

Θράκη ˈθɾa.ci pn
Tracia

Θρήνοι pn
Lamentazioni

Θρία ˈθɾi.a pn
Tria

Θριάσιο Πεδίο θɾiˈa.si.o peˈði.o pn
pianura Triasia

Θυμαιτάδες θi.meˈta.ðes pn
Timetade

Θωμάς θoˈmas θoˈmas pn
Tommaso

Ιάκωβος pn
Giacomo

Ιάμβλιχος pn
Iamblico

Ιάπωνας pn
giapponese

Ιανουάριος i.a.nuˈa.ɾi.os pn
gennaio
ο πρώτος μήνας του Γρηγοριανού ημερολόγιου

Ιανός i.aˈnos pn
Giano
(ρωμαϊκή μυθολογία) θεός του πολέμου με τα δύο πρόσωπα, όλων των ενάρξεων και των διαβάσεων, όπως είναι οι θύρες, οι πύλες και οι γέφυρες
δορυφόρος (αστρονομία) δορυφόρος του Πλούτωνα (ανακαλύφθηκε το 1966)

Ιαπωνία i.a.poˈni.a pn
Giappone

Ιβοριανή pn
ivoriana

Ιγνάτιος iˈɣna.ti.os pn
Ignazio

Ιεζεκιήλ pn
Ezechiele

Ιεράπετρα pn
Ierapetra

Ιεράπολη i.eˈɾa.po.li pn
Hierapolis

Ιερεμίας pn
Geremia

Ιερουσαλήμ i.e.ɾu.saˈlim pn
Gerusalemme

Ιερώνυμος i.eˈɾo.ni.mos pn
Girolamo Geronimo

Ιησούς pn
Gesù

Ιησούς Χριστός pn
Gesù Cristo

Ικάριο iˈka.ɾi.o pn
Icario
δήμος της αρχαίας Αθήνας δήμος της αρχαίας Αθήνας

Ιλιάδα pn
Iliade

Ινδία inˈði.a pn
India

Ινδιάνος pn
indiano

Ινδονησία pn
Indonesia

Ινδός inˈðos pn
indiano
(εθνικό όνομα) (θηλυκό Ινδή) αυτός που κατάγεται από την Ινδία ή έχει ινδική υπηκοότητα
Indo
ποταμός της Ασίας (στον ενικό) ποταμός της Ασίας που ξεκινά από το Θιβέτ, διασχίζει το Πακιστάν και την Ινδία
Indiano
όνομα αστερισμού του νότιου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 12 αστερισμούς που δημιούργησαν οι Pieter Dirkszoon Keyser και Frederick de Houtman από το 1595 ως το 1597 (πρωτοεμφανίσθηκε στην Ουρανομετρία του Johann Bayer το 1603) και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση

Ιξίων pn
Issione

Ιορδάνης i.orˈða.nis pn
Giordano

Ιορδανία pn
Giordania

Ιουδαίος i.uˈðe.os pn
ebreo

Ιούδας pn
Giuda

Ιούλιος iˈu.li.os pn
luglio

Ιούνιος iˈu.ni.os pn
giugno
ο έκτος μήνας του ημερολογίου

Ιππάριον pn
Cavallino

Ιπποκράτης i.poˈkɾa.tis pn
Ippocrate

Ιράκ pn
Iraq

Ιράν pn
Iran

Ιρακινός pn
iracheno

Ιρανός pn
iraniano

Ιρλανδία pn
Irlanda

Ισίδωρος iˈsi.ðo.ɾos pn
Isidoro

Ισημερινή Γουινέα pn
Guinea Equatoriale

Ισημερινός i.si.me.ɾiˈnos pn
Ecuador

Ισλάμ iˈslam n
islam

Ισλανδία i.slanˈði.a pn
Islanda

Ισπανία pn
Spagna

Ισπανός i.spaˈnos pn
spagnolo

Ισραήλ i.zɾaˈil pn
Israele

Ιστία pn
Vele

Ισφαχάν i.sfaˈxan
Esfahan

Ιταλία pn
Italia

Ιταλίδα pn
italiana

Ιταλός pn
italiano

Ιφιστιάδες i.fi.stiˈa.ðes pn
Ifistiade

Ιχθύες pn
Pesci

Ιχθύς Ιπτάμενος pn
Pesce Volante

Ιχθύς Νότιος pn
Pesce Australe

Ιωάννα i.oˈa.na pn
Giovanna

Ιωάννης i.oˈa.nis pn
Giovanni Gianni Giano

Ιωήλ pn
Gioele

Ιωνάθαν i.oˈna.θan pn
Gionathan

Ιωνάς i.oˈnas pn
Giona

Ιωσήφ pn
Giuseppe

Ιώ pn
Io

Ιώβ pn
Giobbe

ΚΚΣΕ ku.kuˈse
PCUS

Κάδιθ ˈka.ðiθ
Cadice

Κάιρο ˈka.i.ɾo pn
Il Cairo

Κάλιαρι ˈka.ʎa.ɾi pn
Cagliari

Κάμινος pn
Fornace

Κάντερμπερι ˈkan.deɾ.be.ɾi pn
Canterbury

Κάπουα ˈka.pu.a
Capua

Κάπρι ˈka.pɾi
Capri

Κάρολος ˈka.ɾo.los pn
Carlo

Κάρυστος ˈka.ɾi.stos pn
Caristo

Κάτω Χώρες pn
Paesi Bassi
άλλη μορφή του Ολλανδία (ειδικότερα) ( χώρα) άλλη μορφή του Ολλανδία

Κέιπ Τάουν ˈce.ip ˈta.un pn
Città del Capo

Κένταυρος pn
Centauro

Κέρβερος ˈceɾ.ve.ɾos pn
Cerbero

Κέρκυρα ˈceɾ.ci.ɾa pn
Corfù

Κήτος ˈci.tos pn
Balena

Κίεβο ˈci.e.vo pn
Kijev Kiev

Κίνα ˈci.na pn
Cina

Καβυλία ka.viˈli.a pn
Cabilia

Καγιέν kaˈʝen pn
Caienna

Καζέρτα kaˈzeɾ.ta pn
Caserta

Καζακστάν pn
Kazakistan

Καζαμπλάνκα ka.zaˈblan.ka pn
Casablanca

Καινή Διαθήκη pn
Nuovo Testamento

Καισαριανή ce.saɾ.ʝaˈni pn
Kesariani

Καλάβρυτα pn
Kalavryta

Καλαβρία ka.laˈvɾi.a pn
Calabria

Καλαβρός ka.laˈvɾos pn
calabrese

Καλιφορνέζα ka.li.foɾˈne.za pn
californiana

Καλιφορνέζος ka.li.foɾˈne.zos pn
californiano

Καλιφόρνια ka.liˈfoɾ.ni.a pn
California

Καλκούτα kalˈku.ta pn
Calcutta

Καλλιόπη kaˈʎo.pi pn
Calliope

Καλτανισσέττα kal.ta.niˈse.ta pn
Caltanissetta

Καμερουνέζα ka.me.ɾuˈne.za n
camerunese

Καμερουνέζος ka.me.ɾuˈne.zos n
camerunese

Καμερούν ka.meˈrun pn
Camerun

Καμηλοπάρδαλις pn
Giraffa

Καμπέρα kamˈbe.ɾa pn
Canberra

Καμπανία kam.baˈni.a pn
Campania
πόλη της Ιταλίας περιφέρεια και πόλη της Ιταλίας

Καμπομπάσο kam.boˈba.so
Campobasso

Καμποτζιανή kam.bo.d͡zi.aˈni pn
cambogiana

Καμποτζιανός kam.bo.d͡zi.aˈnos pn
cambogiano

Καμπούλ pn
Kabul

Καμπότζη kamˈbo.d͡zi pn
Cambogia

Καμόρα kaˈmo.ɾa n
Camorra

Κανάριοι Νήσοι kaˈna.ɾi.i ˈni.si pn
Isole Canarie

Καναδάς ka.naˈðas pn
Canada

Καναδός ka.naˈðos pn
canadese

Κανταβρία kan.taˈvɾi.a pn
Cantabria

Καπερναούμ ka.peɾ.naˈum pn
Cafarnao

Καππαδοκία ka.pa.ðoˈci.a pn
Cappadocia

Καππαδόκης ka.paˈðo.cis pn
cappadoce

Καράκας kaˈɾa.kas pn
Caracas

Καρία kaˈɾi.a pn
Caria

Καρακάλλας pn
Caracalla

Καραϊβική Θάλασσα ka.ɾai.viˈci ˈθa.la.sa pn
mare Caraibico

Καρινθία ka.ɾinˈθi.a pn
Carinzia

Καρκίνος kaɾˈci.nos pn
Cancro

Καρκασόν kaɾ.kaˈson
Carcassona

Καρνιόλα kaɾˈɲo.la pn
Carniola

Καρολίνα ka.ɾoˈli.na pn
Carolina

Καρπάθια kaɾˈpa.θi.a pn
Carpazi

Καρς pn
Kars

Καρχηδόνα kaɾ.çiˈðo.na pn
Cartagine

Κασπία kaˈspi.a pn
mar Caspio

Κασσιανή pn
Kassiane

Κασσιόπη pn
Cassiopea

Καστίλλη kaˈsti.li pn
Castiglia

Καστίλλη-Λα Μάντσα kaˈsti.li la‿man.t͡sa pn
Castiglia-La Mancia

Καστιλλιάνα ka.stiˈʎa.na pn
castigliana

Καστιλλιάνος ka.stiˈʎa.nos pn
castigliano

Κατάνια kaˈta.ni.a pn
Catania

Κατάρ kaˈtar pn
Qatar

Καταλανή ka.ta.laˈni pn
catalana

Καταλανός ka.ta.laˈnos pn
catalano

Καταλονία ka.ta.loˈni.a pn
Catalogna

Καταντζάρο ka.tanˈd͡za.ɾo
Catanzaro

Καύκασος ˈkaf.ka.sos pn
Caucaso

Κειριάδες ci.ɾiˈa.ðes pn
Ciriade

Κεμπέκ pn
Quebec Québec

Κεντροαφρικανική Δημοκρατία pn
Repubblica Centrafricana

Κερατσίνι ce.ɾaˈt͡si.ni pn
Keratsini

Κερύνεια pn
Kyrenia

Κεφαλή ce.faˈli pn
Cefale

Κεϋλάνη pn
Ceylon

Κηπουρός ci.puˈɾos pn
Giardinaro Giardinieri Iardino
ανδρικό επώνυμο

Κηφεύς pn
Cefeo

Κηφισιά ci.fiˈsça pn
Kifisià

Κηφισός ci.fiˈsos pn
Cefiso

Κικέρων pn
Cicerone

Κινέζος ciˈne.zos pn
cinese

Κινσάσα pn
Kinshasa

Κιργιζία pn
Kirghizistan

Κιότο pn
Kyoto

Κλέων ˈkle.on pn
Cleone

Κλαύδιος ˈklav.ði.os pn
Claudio

Κοίλη ˈci.li pn
Cele

Κοζάκος pn
cosacco

Κοινωνία των Εθνών pn
Società delle Nazioni

Κοκκινοσκουφίτσα ko.ci.no.skuˈfi.t͡sa pn
Cappuccetto Rosso

Κολλυτός ko.liˈtos pn
Collito

Κολομβία pn
Colombia

Κολοράντο pn
Colorado
πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ουδέτερο) πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
ποταμός των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (αρσενικό, εννοείται: ποταμός) ποταμός των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

Κολοσσαίο ko.loˈse.o pn
Colosseo

Κολοσσαείς pn
Colossesi
(χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Κολοσσαείς, δώδεκα βιβλία της Καινής Διαθήκης, που αποτελείται από μόνο τέσσερα κεφάλαια.

Κολωνία pn
Colonia

Κολωνός ko.loˈnos pn
Colono

Κομόρες pn
Comore

Κονθύλη konˈθi.li pn
Contile

Κοπεγχάγη ko.peŋˈxa.ʝi pn
Copenaghen

Κοράνιο pn
Corano

Κοσμάς pn
Cosma

Κοτσάνα
Cozzana

Κουβέιτ pn
Kuwait

Κουρασάο pn
Curaçao

Κοϊντίνος pn
Quintino

Κούβα ˈku.va pn
Cuba

Κρήτη pn
Creta

Κρακοβία pn
Cracovia

Κρατήρ pn
Cratere

Κρεμλίνο kɾemˈli.no pn
Cremlino

Κριμαία kɾiˈme.a pn
Crimea

Κριτές pn
Giudici

Κριός pn
Ariete

Κροάτης pn
croato

Κροίσος ˈkɾi.sos pn
Creso

Κροατία pn
Croazia

Κρωπίδες kɾoˈpi.ðes pn
Cropide

Κρόνος ˈkɾo.nos pn
Crono
(ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεότητα της ελληνικής μυθολογίας
Saturno
πλανήτης (αστρονομία) ο έκτος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και δεύτερος μεγαλύτερος με χαρακτηριστικούς δακτύλιους

Κυδαθήναιο ciˈðaˈθi.ne.o pn
Cidateneo

Κυδαντίδες ci.ðanˈdi.ðes pn
Cidantide

Κυθέρεια ciˈθe.ɾi.a pn
Citerea

Κυκλάδες ciˈkla.ðes pn
Cicladi

Κυρήνη ciˈɾi.ni pn
Cirene

Κυριακή ciɾ.ʝaˈci pn
domenica
η πρώτη (ή, κατ' άλλους, η τελευταία) ημέρα της εβδομάδας, μετά το Σάββατο και πριν την Δευτέρα

Κυριακή προσευχή
Padre nostro

Κυριακή των Βαΐων pn
Domenica delle Palme

Κωνσταντίνος kon.stanˈdi.nos pn
Costantino

Κωνσταντινούπολη kon.stan.diˈnu.po.li pn
Costantinopoli

Κως pn
Coo

Κόιντος pn
Quinto Quintino

Κόμη Βερενίκης pn
Chioma di Berenice

Κόπρος ˈko.pɾos pn
Copro

Κόρδοβα pn
Cordova

Κόρινθος ˈko.ɾin.θos pn
Corinto

Κόστα Ρίκα ˈko.sta ˈɾi.ka pn
Costa Rica

Κύθηρα ˈci.θi.ɾa pn
Cerigo

Κύκνος pn
Cigno

Κύνες Θηρευτικοί pn
Cani da Caccia

Κύπριος ˈci.pɾi.os pn
cipriota
(εθνικό όνομα) αυτός που κατάγεται από την Κύπρο ή έχει κυπριακή υπηκοότητα

Κύπρος ˈci.pɾos pn
Cipro

Κύριε ελέησον ci.ɾi̯eˈle.i.son ˈci.ɾi.e eˈle.i.son
Signore, pietà
(θρησκεία) φράση που επαναλαμβάνεται σε προσευχές και λειτουργικά κείμενα: Κύριε, σπλαχνίσου μας

Κύριλλος pn
Cirillo

Κύριος ˈci.ɾi.os pn
Signore

Κύρος pn
Ciro

Λάζαρος pn
Lazzaro

Λάνσελοτ ˈlan.se.lot pn
Lancillotto

Λάος pn
Laos

Λέτα
Letta

Λέων pn
Leone

Λέων Μικρός pn
Leone Minore

Λίβανος ˈli.va.nos pn
Libano

Λίβυος pn
libico

Λίμα ˈli.ma pn
Lima

Λίπαρι pn
Lipari

Λα Σπέτσια pn
La Spezia

Λαγκαδάς laŋ.ɡaˈdas pn
Langagdas

Λαγωός pn
Lepre

Λακεδαιμόνιος n
Lacedemone Spartano

Λακιάδες la.ciˈa.ðes pn
Laciade

Λαμπτρές lampˈtɾes pn
Lamptra

Λαπωνία la.poˈni.a pn
Lapponia

Λαυρέντιος laˈvɾen.di.os pn
Lorenzo

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό pn
Repubblica Democratica del Congo

Λβιβ pn
Leopoli

Λεία pn
Lia

Λείθας pn
Leita

Λειψία liˈpsi.a pn
Lipsia

Λετονία pn
Lettonia

Λευκάδα pn
Leuca Leucade

Λευκορωσία lef.ko.ɾoˈsi.a pn
Bielorussia

Λευκορωσίδα lef.ko.ɾoˈsi.ða pn
bielorussa

Λευκορώσος lef.koˈɾo.sos pn
bielorusso

Λευκωσία pn
Nicosia

Λευϊτικό n
Levitico

Λιβανέζος pn
libanese

Λιβύη pn
Libia

Λιθουανία li.θu.aˈni.a pn
Lituania

Λιθουανός pn
lituano

Λιουμπλιάνα pn
Lubiana

Λισαβόνα pn
Lisbona

Λονδίνο lonˈði.no pn
Londra

Λονδρέζα pn
londinese

Λονδρέζος pn
londinese

Λος Άντζελες pn
Los Angeles

Λουίζα pn
Luisa

Λουγκάνσκ pn
Lugansk

Λουκάς luˈkas pn
Luca

Λουκία luˈci.a pn
Lucia

Λουξεμβούργο pn
Lussemburgo

Λουχάνσκ pn
Luhans'k

Λυγξ pn
Lince

Λυδία pn
Lidia
αρχαία χώρα (ιστορία) αρχαία χώρα στη Μικρά Ασία, η κατά τον Όμηρο Μαιονία. Οι κάτοικοί της ονομάζονταν Λυδοί.

Λυκαβηττός li.ka.viˈtos pn
Licabetto

Λυκόβρυση liˈko.vɾi.si pn
Likovrissi

Λυτρωτής li.tɾoˈtis pn
Redentore

Λυχνάφτια pn
Lychnaftia

Λυών pn
Lione

Λωζάνη pn
Losanna

Λόκι ˈlo.ci pn
Loki

Λύκος pn
Lupo

Λύρα pn
Lira

Μάγχη ˈmaŋ.çi pn
La Manica

Μάιντς pn
Magonza

Μάιος ˈma.i.os pn
maggio
ο πέμπτος μήνας του ημερολογίου

Μάλι pn
Mali

Μάλτα ˈmal.ta pn
Malta

Μάνη ˈma.ni n
Maina

Μάντσεστερ pn
Manchester

Μάξιμος ˈma.ksi.mos pn
Maxiums

Μάρκος ˈmaɾ.kos pn
Marco

Μάρτιος ˈmaɾ.ti.os pn
marzo
ο τρίτος μήνας του έτους και ο πρώτος της άνοιξης

Μέγαρα ˈme.ɣa.ɾa pn
メガラ

Μέγας Κύων pn
Cane Maggiore

Μέδουσα ˈme.ðu.sa pn
Medusa

Μέλας Δρυμός ˈme.las ðɾiˈmos pn
Foresta Nera

Μέση Ανατολή pn
Medio Oriente

Μήδεια ˈmi.ði.a pn
Medea

Μαγιοράνα pn
Majorana

Μαδαγασκάρη pn
Madagascar

Μαδρίτη maˈðɾi.ti pn
Madrid

Μαδριλένα ma.ðɾiˈle.na pn
madrilena

Μαδριλένος ma.ðɾiˈle.nos pn
madrileno

Μαθουσάλας ma.θuˈsa.las n
Matusalemme

Μακεδονία ma.ce.ðoˈni.a pn
Macedonia

Μακρινίτσα pn
Makrinitsa

Μαλάουι pn
Malawi

Μαλαισία pn
Malaysia Malesia

Μαλαχίας pn
Malachia

Μαλδίβες pn
Maldive

Μανάμα pn
Manama

Μανίλα pn
Manila

Μανασσής pn
Manasse
ανδρικό επώνυμο (θηλυκό: Μανασσή)

Μαντίνεια manˈdi.ni.a pn
Mantinea

Μαρία maˈɾi.a pn
Maria

Μαραθώνας ma.ɾaˈθo.nas pn
Maratona

Μαργαρίτα pn
Margherita

Μαριάννα pn
Marianna

Μαριούπολη ma.ɾiˈu.po.li pn
Marijupil'

Μαροκινός pn
marocchino

Μαρούσι maˈɾu.si pn
Maroussi

Μαρτινίκα pn
Martinica

Μαρόκο pn
Marocco

Μασσαλία ma.saˈli.a pn
Marsiglia

Ματθίλδη matˈθil.ði pn
Matilde

Ματθαίος matˈθe.os pn
Matteo

Μαυρέτα pn
Mauretta

Μαυρίκιος maˈvɾi.ci.os pn
Maurizio Mauritius

Μαυριτανία pn
Mauritania

Μαυροβούνιο mav.ɾoˈvu.ni.o pn
Montenegro

Μαυροβούνιος pn
montenegrino

Μαύρα pn
Maura

Μεγάλη Άρκτος pn
Orsa Maggiore

Μεγάλη Βρετανία pn
Gran Bretagna

Μεγάλη Εβδομάδα meˈɣa.li e.vðoˈma.ða pn
Settimana Santa

Μεγάλη Παρασκευή pn
Venerdì Santo

Μεγαλειότατε me.ɣa.liˈo.ta.te
Sua Maestà
(προσφώνηση) προσφώνηση αυτοκράτορα (αυτοκράτειρας) ή βασιλιά (βασίλισσας)

Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία pn
Meclemburgo-Pomerania Anteriore Meclemburgo-Pomerania Occidentale

Μελισσάνθη pn
Melisanda

Μελόνι meˈlo.ni
Meloni

Μεξικό me.ksiˈko pn
Messico Città del Messico
χώρα χώρα της Βόρειας Αμερικής, με πρωτεύουσα την ομώνυμη πόλη και επίσημη γλώσσα τα ισπανικά

Μεσολόγγι me.soˈloŋ.ɟi pn
Missolungi

Μεσοποταμία me.so.po.taˈmi.a pn
Mesopotamia

Μεσόγειος Θάλασσα meˈso.ʝi.os ˈθa.la.sa pn
Mar Mediterraneo Mediterraneo

Μεφιστοφελής n
Mefistofele

Μικρά Ασία pn
Asia Minore

Μικρή Άρκτος pn
Orsa Minore

Μικρονησία pn
Micronesia

Μικροσκόπιον pn
Microscopio

Μικρός Κύων pn
Cane Minore

Μιλάνο pn
Milano

Μινσκ pn
Minsk

Μιρέλλα miˈɾe.la pn
Mirella

Μιχαέλα pn
Michaela

Μιχαήλ pn
Michele

Μιχαήλ Άγγελος pn
Michelangelo

Μιχαίας pn
Michea

Μνημοσύνη pn
Mnemosine

Μογγολία pn
Mongolia

Μοζαμβίκη mo.zaɱˈvi.ci pn
Mozambico

Μονακό pn
Monaco Principato di Monaco

Μονπελιέ pn
Montpellier

Μονόκερως pn
Unicorno

Μπάρι ˈba.ɾi pn
Bari

Μπάφαλο ˈba.fa.lo
Buffalo

Μπέλγκοροντ ˈbel.go.ɾod
Belgorod

Μπέλλα
Bella

Μπέλφαστ ˈbel.fast pn
Belfast

Μπέργκαμο ˈbeɾ.ga.mo pn
Bergamo

Μπέστλα pn
Bestla

Μπακού baˈku pn
Baku

Μπαλντρ pn
Baldr

Μπανγκλαντές ban.glaˈdes pn
Bangladesh

Μπανγκόκ banˈgok pn
Bangkok

Μπαρλέτα baɾˈle.ta
Barletta

Μπαρμπάντος baɾˈba.dos pn
Barbados

Μπας Τερ ˈbas ˈteɾ pn
Basse-Terre

Μπασιλικάτα ba.si.liˈka.ta
Basilicata

Μπασκορτοστάν ba.skoɾ.toˈstan pn
Baschiria

Μπαστιά baˈstʝa
Bastia

Μπαχάμες baˈxa.mes pn
Bahama Bahamas

Μπαχρέιν baˈxɾe.in pn
Bahrain Bahrein

Μπεζανσόν be.zanˈson
Besançon

Μπελίζ beˈliz pn
Belize

Μπελούνο beˈlu.no
Belluno

Μπενίν beˈnin pn
Benin

Μπενεβέντο be.neˈven.to
Benevento

Μπενελούξ be.neˈluks pn
Benelux

Μπενιζέλος pn
Mpenizelos

Μπετζάγια beˈd͡za.ʝa
Bugia

Μπετόβεν pn
Beethoven

Μπιζέρτα biˈzeɾ.ta pn
Biserta

Μπισκέκ biˈscek pn
Biškek

Μπογκοτά bo.goˈta pn
Bogotà

Μπολτσάνο bolˈt͡sa.no
Bolzano

Μπολόνια pn
Bologna

Μποναίρ boˈneɾ pn
Bonaire

Μπορντό pn
Bordeaux

Μποτσουάνα bo.t͡suˈa.na pn
Botswana

Μποτσουανή bo.t͡su.aˈni pn
botswaniana

Μποτσουανός bo.t͡su.aˈnos pn
botswaniano

Μπουένος Άιρες buˈe.nos ˈa.i.ɾes pn
Buenos Aires

Μπουζουμπούρα bu.zumˈbu.ɾa pn
Bujumbura

Μπουργκάς buɾˈgas pn
Burgas

Μπουρκίνα Φάσο buɾˈci.na ˈfa.so pn
Burkina Faso

Μπουρουντιανή bu.ɾun.di.aˈni pn
burundese

Μπουρούντι buˈɾun.di pn
Burundi

Μπουτάν buˈtan pn
Bhutan

Μπουτανέζα bu.taˈne.za pn
bhutanese

Μπουτανέζος bu.taˈne.zos pn
bhutanese

Μπούντβα ˈbud.va
Budua

Μπούργκενλαντ ˈbuɾ.gen.land
Burgenland

Μπρέγκεντς ˈbɾe.gent͡s
Bregenz

Μπρέντα ˈbɾe.nda
Breda

Μπρέσια ˈbɾe.si.a pn
Brescia

Μπρίντιζι ˈbɾin.di.zi pn
Brindisi

Μπραγκάνσα bɾaˈgan.sa
Braganza

Μπραζίλια bɾaˈzi.li.a pn
Brasilia

Μπρατισλάβα bɾa.tiˈsla.va pn
Bratislava

Μπρεσανόνε bɾe.saˈno.ne
Bressanone

Μπρεστ ˈbɾest pn
Brest

Μπρουνέι bɾuˈne.i pn
Brunei

Μπρυζ ˈbɾiz pn
Bruges

Μπόλιγουντ ˈbo.li.ɣud pn
Bollywood

Μυία pn
Mosca

Μυρρινούς mi.ɾiˈnus pn
Mirrinunte

Μωάμεθ moˈa.meθ pn
Maometto

Μωυσής mo.iˈsis pn
Mosè

Μόναχο pn
Monaco Monaco di Baviera

Μόρφου pn
Morphou

Μόσχα pn
Mosca

Μύκονος pn
Micono

Μύρτα ˈmiɾ.ta pn
Mirta Myrta

Νάξος pn
Nasso

Νάπολη pn
Napoli

Νέα Ερυθραία ˈne.a e.ɾiˈθɾe.a pn
Nea Eritrea

Νέα Ζηλανδία pn
Nuova Zelanda

Νέα Καληδονία pn
Nuova Caledonia

Νέα Υόρκη ˈne.a iˈoɾ.ci pn
Nuova York New York

Νέα Φιλαδέλφεια ˈne.a fi.laˈðel.fi.a pn
Nea Filadelfia

Νέα Χαλκηδόνα ˈne.a xal.ciˈðo.na pn
Nea Chalchidona

Νέο Δελχί pn
Nuova Delhi

Νέο Ψυχικό ˈne.o psi.çiˈko pn
Neo Psichikò

Νέος Κόσμος ˈne.os ˈko.zmos pn
Nuovo Mondo
(ιστορία) προσδιορισμός που περιγράφει το Δυτικό Ημισφαίριο (Αμερική) ή την Αυστραλία

Νέρτους pn
Nerthus

Νήσοι Κουκ pn
Isole Cook

Νήσοι Φώκλαντ n
isole Falkland isole Malvine

Νίγηρας ˈni.ʝi.ras pn
Niger

Νίκαια ˈni.ce.a pn
Nizza
πόλη της Γαλλίας πόλη της Γαλλίας, αρχαία αποικία Ελλήνων

Νίσαια ˈni.se.a pn
Nisea

Ναμίμπια pn
Namibia

Ναούμ pn
Naum

Ναούρου pn
Nauru

Ναταλία pn
Natalia

Ναυσικά pn
Nausicaa

Νεεμίας pn
Neemia

Νεοϋορκέζος ne.o.i.oɾˈce.zos n
Newyorkese

Νεπάλ pn
Nepal

Νησιά του Σολομώντα pn
Isole Salomone

Νιγηρία pn
Nigeria

Νικαράγουα pn
Nicaragua

Νικολέττα pn
Nicoletta

Νικόδημος pn
Nicodemo

Νικόλαος pn
Nicola

Νοέμβριος noˈeɱ.vɾi.os pn
novembre
ο ενδέκατος μήνας του ημερολογίου

Νοβοσιμπίρσκ pn
Novosibirsk

Νορβηγία noɾ.viˈʝi.a pn
Norvegia

Νορβηγίδα pn
norvegese

Νορβηγός pn
norvegese

Νορμανδία noɾ.manˈði.a pn
Normandia

Ντάκα pn
Dacca

Ντίνσλακεν
Dinslaken

Ντουμπάι pn
Dubai

Ντόχα pn
Doha

Νυρεμβέργη pn
Norimberga

Νότια Αμερική pn
America meridionale

Νότια Αφρική ˈno.ti.a a.fɾiˈci pn
Sudafrica

Νότια Κορέα pn
Corea del Sud

Νώε ˈno.e pn
Noè

Ξάνθη pn
Xanthi

Ξάνθιππος pn
Santippo Xantippo

Ξέρξης ˈkser.ksis pn
Serse

ΟΥΕΦΑ uˈe.fa
UEFA

Οίον ˈi.on pn
Eo

Οίτη ˈi.ti pn
Eta

Οβδιού pn
Obadia

Οδησσός pn
Odessa

Οδύσσεια pn
Odissea

Οθωμανική Αυτοκρατορία pn
Impero ottomano

Οθωμανός o.θo.maˈnos pn
osmanli

Οιδίποδας iˈði.po.ðas pn
Edipo

Οκρίβας pn
Pittore

Οκτάς pn
Ottante

Οκτώβριος oˈkto.vɾi.os pn
Ottobre ottobre
o δέκατος μήνας του ημερολογίου και ο δεύτερος του φθινοπώρου που έχει 31 ημέρες

Ολλανδία o.lanˈði.a pn
Olanda
περιοχή των Κάτω Χωρών, όνομα δυο επαρχιών των Κάτω Χωρών, η Βόρεια Ολλανδία και η Νότια Ολλανδία.

Ολλανδός pn
olandese

Ολυμπιακοί Αγώνες o.lim.bi.aˈci aˈɣo.nes
giochi olimpici Giochi Olimpici

Ομάν pn
Oman

Ονδούρα pn
Honduras

Οντίν pn
Odino

Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου pn
Organizzazione del Trattato Nord Atlantico

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών pn
Organizzazione delle Nazioni Unite

Οτρύνη oˈtɾi.ni pn
Otrine

Οττάβα pn
Ottawa

Ουαλία u.aˈli.a pn
Galles

Ουαλός pn
gallese

Ουγγαρία pn
Ungheria

Ουγκάντα pn
Uganda

Ουζμπεκιστάν pn
Uzbekistan

Ουκρανή pn
ucraina

Ουκρανία u.kɾaˈni.a pn
Ucraina

Ουκρανός pn
ucraino

Ουλουρού u.luˈɾu pn
Uluru

Ουλρ pn
Ullr

Ουράλης uˈra.lis pn
Ural

Ουράλια uˈra.li.a pn
Urali

Ουρανός u.ɾaˈnos pn
Urano
(ελληνική μυθολογία) θεός των αρχαίων Ελλήνων, ο πρώτος πατέρας των θεών που ενώθηκε με τη Γαία κι εκθρονίστηκε από το γιο του τον Κρόνο
πλανήτης (αστρονομία) ο έβδομος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού συστήματος που ανακαλύφθηκε το 1781 από τον Βρετανό αστρονόμο William Herschel

Ουρουγουάη pn
Uruguay

Οφηλία o.fiˈli.a pn
Ofelia

Οφιούχος o.fiˈu.xos pn
Ofiuco

Ούγγρος pn
Ungherese

Ούννος pn
Unno unno

Πάνας pn
Pan

Πάντειο ˈpan.di.o pn
Pantio

Πάντοβα pn
Padova

Πάρνηθα ˈpaɾ.ni.θa pn
Parnete

Πάσχα ˈpa.sxa pn
Pasqua

Πάτερ ημών ˈpa.teɾ iˈmon n
Padre Nostro

Πάτρα ˈpa.tɾa pn
Patrasso Pàtra

Πάτροκλος ˈpa.tɾo.klos pn
Patroclo

Πάφος pn
Pafo

Πέμπτη ˈpem.pti ˈpem.ti pn
giovedì
ημέρα της εβδομάδας· προηγείται η Τετάρτη και ακολουθεί η Παρασκευή

Πέργαμος ˈpeɾ.ɣa.mos pn
Pergamo

Πέρσης ˈpeɾ.sis pn
persiano

Πέρσιβαλ pn
Parsifal

Πέτρος pn
Pietro Piero

Πήγασος pn
Pegaso

Πήληκες ˈpi.li.ces pn
Pelece

Πίος pn
Pio

Παΐσιος paˈi.si.os pn
Paisios

Παγές paˈɣes pn
Paghe

Παγγαία paŋˈʝe.a pn
Pangea

Παιονίδες pe.oˈni.ðes pn
Peonide

Πακιστάν pn
Pakistan

Παλάου pn
Palau

Παλαιά Διαθήκη pn
Antico Testamento

Παλαιστίνη pn
Palestina

Παλαιός Κόσμος pa.leˈos ˈkoz.mos pn
Vecchio mondo

Παμβωτάδες pam.voˈta.ðes pn
Pambotade

Παναγιώτης pa.naˈʝo.tis pn
Panait

Παναμάς pa.naˈmas pn
Panamá Panama

Πανδώρα panˈðo.ɾa pn
Pandora

Παννονία pn
Pannonia

Πανταλέων pan.daˈle.on pn
Pantaleone

Παντελεήμων pn
Pantaleimone Pantalemone

Παντοδύναμος pan.doˈði.na.mos pn
Onnipotente

Παντολέων pan.doˈle.on pn
Pantoleone

Παπουτσωμένος Γάτος pn
Il gatto con gli stivali

Παρίσι paˈɾi.si pn
Parigi

Παραγουάη pn
Paraguay

Παραλειπομένων Α΄ pn
I Croniche

Παραλειπομένων Β' pn
II Croniche

Παρασκευή pa.ɾa.sceˈvi pn
venerdì
η έκτη ημέρα της εβδομάδας· προηγείται η Πέμπτη και ακολουθεί το Σάββατο
(σπάνιο) γυναικείο επώνυμο, θηλυκό του Παρασκευής

Παρθένος pn
Vergine

Παρθενώνας paɾ.θeˈno.nas pn
Partenone

Παριζιάνα pa.ɾiˈzi̯a.na pn
parigina

Παριζιάνος pa.ɾiˈzi̯a.nos n
parigino

Παροιμίες pn
Proverbi

Παύλος ˈpa.vlos pn
Paolo

Πεδεμόντιο pe.ðeˈmon.di.o pn
Piemonte

Πειραιάς pi.ɾeˈas pn
Pireo Il Pireo

Πεκίνο peˈci.no pn
Pechino

Πεκς
Pécs

Πελάγιος pn
Pelagio

Πελασγός pn
Pelasgi pelasgo
(ελληνική μυθολογία) ανδρικό όνομα, ο γενάρχης των Πελασγών

Πελοπόννησος pe.loˈpo.ni.sos pn
Peloponneso

Πενσυλβάνια pn
Pennsylvania

Πεντάτευχος pn
Pentateuco

Πεντελικό pen.de.liˈko pn
Pentelico

Πεντηκοστή pn
Pentecoste

Περγασή peɾ.ɣaˈsi pn
Pergase

Περικλής pn
Pericle

Περιστερά pn
Colomba

Περού peˈɾu pn
Perù

Περσέας pn
Perseo

Περσία peɾˈsi.a pn
Persia

Περσεύς pn
Perseo

Πετράρχης peˈtrar.çis pn
Petrarca

Πηλέας pn
Peleo

Πηνειός pi.niˈos pn
Peneo

Πιατσέντσα pçaˈt͡sen.t͡sa pn
Piacenza

Πιονγιάνγκ pn
Pyongyang

Πιστόια piˈsto.i.a
Pistoia

Πλάτων pn
Platone

Πλήθων pn
Pletone

Πλειάδες pliˈa.ðes pn
Pleiadi

Πλούταρχος pn
Plutarco

Πλούτωνας pn
Plutone
(ελληνική μυθολογία) θεός του κάτω κόσμου στην ελληνορωμαϊκή μυθολογία
πλανήτης (αστρονομία) ο (τέως) ένατος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος που δεν θεωρείται πλέον πλανήτης

Πλωτίνος pn
Plotino

Πλώθεια ˈplo.θi.a pn
Plotia

Πνύκα ˈpni.ka pn
Pnice

Πολιτεία pn
La Repubblica

Πολυνησία pn
Polinesia

Πολυξένη po.liˈkse.ni pn
Polissena

Πολωνία pn
Polonia

Πολωνός pn
polacco

Πολύμνια poˈli.mni.a pn
Polinnia

Πομερανή po.me.ɾaˈni pn
pomerana

Πομερανία po.me.ɾaˈni.a pn
Pomerania

Πομερανός po.me.ɾaˈnos pn
pomerano

Πομπηία pom.biˈi.a pn
Pompei

Πορτογάλος pn
portoghese

Πορτογαλία poɾ.to.ɣaˈli.a pn
Portogallo

Ποσειδώνας po.siˈðo.nas pn
Poseidone
(ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) θεός των θαλασσών (αντίστοιχος στη ρωμαϊκή μυθολογία: Neptunus)
Nettuno
πλανήτης (αστρονομία, πάντα τον ενικό) ο όγδοος σε σειρά από τον Ήλιο πλανήτης του ηλιακού συστήματος

Ποταμός po.taˈmos pn
Potamo

Πουσάν puˈsan
Busan

Πράγα pn
Praga

Πράξεις των Αποστόλων pn
Atti degli Apostoli

Πράσινο Ακρωτήριο ˈpɾa.si.no a.kɾoˈti.ɾi.o pn
Capo Verde

Προμηθέας pn
Prometeo

Πρωσία pɾoˈsi.a pn
Prussia

Πρωσίδα pɾoˈsi.ða pn
prussiana

Πρωτοχρονιά pɾo.to.xɾoˈɲa pn
capodanno Capodanno

Πρύμνη pn
Poppa

Πρώσος ˈpɾo.sos pn
prussiano

Πτηνόν Παραδείσιον pn
Uccello del Paradiso

Πτολεμαία pn
Tolomea

Πτολεμαίος pn
Tolomeo

Πυθία pn
Pizia

Πυξίς pn
Bussola

Πύργος του Άιφελ pn
Torre Eiffel torre Eiffel

Ρέα pn
Rea
(ελληνική μυθολογία) κόρη του Ουρανού και της Γης, σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία
γυναικείο όνομα
(αστρονομία) δορυφόρος του Κρόνου

Ρέγκενσμπουργκ
Ratisbona

Ρέθυμνο ˈɾe.θi.mno pn
Retimo Retimno

Ρέικιαβικ pn
Reykjavík

Ρήνος ˈɾi.nos pn
Reno

Ρίγα pn
Riga

Ρίο ντε Τζανέιρο pn
Rio de Janeiro

Ραβέννα pn
Ravenna

Ραμπάτ pn
Rabat

Ραφαέλα pn
Raffaella

Ραφαήλ pn
Raffaele Raffaello

Ρεβέκκα ɾeˈve.ka pn
Rebecca

Ρηνανία-Παλατινάτο pn
Renania-Palatinato

Ριέτι
Rieti

Ριχάρδος pn
Riccardo

Ρογήρος pn
Ruggero

Ροδανός ɾo.ðaˈnos pn
Rodano

Ρουβίκωνας pn
Rubicone

Ρουθ pn
Rut

Ρουμάνος ɾuˈma.nos pn
romeno

Ρουμανία ɾu.maˈni.a pn
Romania

Ρωμαίος ɾoˈme.os pn
romana romano
(εθνικό όνομα, ιστορία) πολίτης ή κάτοικος της Ρώμης ή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Romeo
ανδρικό όνομα

Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία pn
Impero Romano Impero romano

Ρωμύλος ɾoˈmi.los pn
Romolo Romulus

Ρωξάνη ɾoˈksa.ni pn
Rossane Rossana

Ρωσία ɾoˈsi.a pn
Russia

Ρωσίδα pn
russa

Ρόδος ˈɾo.ðos pn
Rodi

Ρώμη ˈɾo.mi pn
Roma

Ρώσος pn
russo

Σάββατο pn
sabato

Σάλτσμπουργκ pn
Salisburgo

Σέρβος ˈseɾ.vos pn
serbo

Σίολ n
Sheol

Σαβά pn
Saba

Σαββατοκύριακο n
fine settimana week-end

Σακραμέντο pn
Sacramento

Σαλαμίνα sa.laˈmi.na pn
Salamina

Σαμαρίνα sa.maˈri.na pn
Samarina

Σαμοθράκη sa.moˈθɾa.ci pn
Samotracia

Σαμουήλ pn
Samuele

Σαμπρίνα pn
Sabrina

Σαμψών pn
Sansone

Σαμόα pn
Samoa

Σαξονία pn
Sassonia

Σαουδάραβας pn
saudita

Σαουδική Αραβία sa.u.ðiˈci a.ɾaˈvi.a pn
Arabia Saudita

Σαπφώ pn
Saffo

Σαραγόσα pn
Saragozza

Σαρδηνία pn
Sardegna

Σαρωνικός sa.ɾo.niˈkos pn
Saronico

Σαχάρα saˈxa.ɾa pn
Sahara

Σαύρα pn
Lucertola

Σεαρά se.aˈɾa
Ceará

Σεβίλλη seˈvi.li pn
Siviglia

Σεβαστούπολη pn
Sebastopoli

Σεβιλλιάνα se.viˈʎa.na pn
sivigliana

Σεβιλλιανός se.vi.li.aˈnos pn
sivigliano

Σενεγάλη pn
Senegal

Σεούλ pn
Seoul

Σεπτέμβριος seˈpteɱ.vɾi.os pn
settembre
ο ένατος μήνας του ημερολογίου

Σεραφίνα pn
Serafina

Σερβία pn
Serbia

Σερβία και Μαυροβούνιο pn
Serbia e Montenegro

Σεχόλ n
Sheol

Σεϋχέλλες pn
Seychelles

Σηκουάνας pn
Senna

Σημαχίδες si.maˈçi.ðes pn
Semachide

Σιέρα Λεόνε pn
Sierra Leone

Σιβηρία pn
Siberia

Σιγκαπούρη pn
Singapore

Σικελία pn
Sicilia

Σιφ pn
Sif

Σκάλα pn
la Scala
Σκάλα του Μιλάνο, διάσημη αίθουσα για όπερες

Σκαμβωνίδες skam.voˈni.ðes pn
Scambonide

Σκανδιναβία skan.ði.naˈvi.a pn
Scandinavia

Σκανδιναβός pn
scandinavo

Σκεντέρμπεης pn
Scanderbeg

Σκορπιός skoɾˈpçios pn
Scorpione

Σκωτία skoˈti.a pn
Scozia

Σκωτσέζος pn
scozzese

Σκόπια pn
Skopje

Σκύλλα pn
Scilla

Σλάβος pn
slavo

Σλοβακία pn
Slovacchia

Σλοβενία pn
Slovenia

Σμύρνη ˈzmiɾ.ni pn
Smirne

Σοβιετική Ένωση pn
Unione Sovietica

Σομαλία pn
Somalia

Σουαβία su.aˈvi.a pn
Svevia

Σουδάν suˈðan pn
Sudan

Σουηδή pn
svedese

Σουηδία su.iˈði.a pn
Svezia

Σουηδός pn
svedese

Σουρινάμ pn
Suriname

Σοφία pn
Sofia
γυναικείο όνομα

Σοφονίας pn
Sofonia

Σούζα
Susa

Σπάιντερμαν ˈspai̯.deɾ.man pn
Uomo Ragno

Σπάρτη pn
Sparta

Σπερχειός speɾ.çiˈos pn
Spercheo

Σπυρίδων pn
Spiridione

Σρι Λάνκα sri ˈlan.ka pn
Sri Lanka

Στάλιν pn
Stalin

Στέφανι
Stefani

Στέφανος pn
Stefano

Στέφανος Βόρειος pn
Corona Boreale

Στέφανος Νότιος pn
Corona Australe

Σταυρός του Νότου pn
Croce del Sud

Σταχτοπούτα sta.xtoˈpu.ta pn
Cenerentola

Στεφάνι steˈfa.ni
Stefani

Στοκχόλμη pn
Stoccolma

Στράουσμπεργκ
Strausberg

Στρασβούργο pn
Strasburgo

Στόουνχεντζ ˈsto.un.çend͡z pn
Stonehenge

Συλβέστρος pn
Silvestro

Συμφερόπολη pn
Sinferopoli

Συρία siˈɾi.a pn
Siria

Συρακούσες pn
Siracusa

Σφίγγα pn
Sfinge

Σφηττός sfiˈtos pn
Sfetto

Σωκράτης pn
Socrate

Σωσθένης pn
Sostene Sosteno Sostine

Σωτήριος pn
Salvatore

Σόνια pn
Sonia

Σόφια ˈso.fça pn
Sofia

Σύμη ˈsi.mi pn
Simi Sime

ΤΚ tafˈka.pa
CAP

ΤΝ
IA

Τάγος ˈta.ɣos pn
Tago

Τάκιτος pn
Tacito

Τάμεσης ˈta.me.sis pn
Tamigi

Τάραντας ˈta.ɾan.das pn
Taranto

Τέξας pn
Texas

Τέρνι ˈteɾ.ni
Terni

Τήλος pn
Píscopi

Τήνος pn
Tino

Τίβολι
Tivoli

Τίτος pn
Tito

Τανζανία pn
Tanzania

Τασκένδη pn
Tashkent

Τασμανία pn
Tasmania

Τατζικιστάν ta.d͡zi.ciˈstan pn
Tagikistan

Τατιάνα pn
Tatiana

Ταϊβάν pn
Taiwan

Ταϊλάνδη pn
Tailandia

Ταϊλανδός pn
thailandese

Ταύρος ˈta.vɾos pn
Toro
όνομα αστερισμού του βόρειου ημισφαιρίου. Ανήκει στους 48 αστερισμούς που σημειώθηκαν πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και στους 88 επίσημους αστερισμούς που το 1922 θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση
οροσειρά της Τουρκίας οροσειρά της Τουρκίας

Ταώς pn
Pavone

Τερψιχόρη teɾ.psiˈxo.ɾi pn
Tersicore

Τετάρτη teˈtaɾ.ti pn
mercoledì

Τεχεράνη pn
Teheran

Τζακάρτα pn
Giacarta

Τζαμάικα pn
Giamaica

Τζιμπουτί pn
Djibouti Gibuti

Τζοκόντα pn
Gioconda

Τηθύς pn
Teti Tetide

Τηλεσκόπιον pn
Telescopio

Τιρ pn
Týr

Τιφλίδα pn
Tbilisi

Τοξότης pn
Sagittario

Τορίνο pn
Torino

Τοτός pn
Toto

Τουκάνα pn
Tucano

Τουλούζη pn
Tolosa

Τουρκία tuɾˈci.a pn
Turchia

Τουρκμενιστάν pn
Turkmenistan

Τούλα pn
Tula
πόλη της Ρωσίας στην Ευρώπη πόλη της Ρωσίας στην Ευρώπη

Τούρκος pn
turco

Τράπεζα pn
Mensa

Τρίβερο
Trivero

Τρίγωνον pn
Triangolo

Τρίγωνον Νότιον pn
Triangolo Australe

Τρίπολη pn
Tripoli

Τρίτη pn
martedì
η τρίτη μέρα της εβδομάδας· προηγείται η Δευτέρα και ακολουθεί η Τετάρτη

Τρίτος Κόσμος ˈtɾi.tos ˈko.zmos pn
terzo mondo

Τρεβίζο tɾeˈvi.zo
Treviso

Τρινέμεια tɾiˈne.mi.a pn
Trinemea

Τρινιντάντ και Τομπάγκο pn
Trinidad e Tobago

Τροία pn
Troia

Τροιζήνα tɾiˈzi.na pn
Trezene

Τροντσάνο Βερτσελλέζε
Tronzano Vercellese

Τρόπις pn
Carina

Τρύφων pn
Trifone

Τσέχος pn
ceco

Τσίτι
Citti

Τσαντ pn
Ciad

Τσεφαλού t͡se.faˈlu
Cefalù

Τσεχία pn
Repubblica Ceca Cechia

Τσεχοσλοβακία pn
Cecoslovacchia

Τσουκαλάς t͡su.kaˈlas pn
Vasaio
ανδρικό επώνυμο

Τυνησία pn
Tunisia

Τόγκο pn
Togo

Τόκιο pn
Tokyo

Τόνυ pn
Tony

Τύνιδα pn
Tunisi

Τύρος pn
Tiro

Υδροχόος pn
Aquario Acquario

Υεμένη pn
Yemen

Υμηττός i.miˈtos pn
Imetto

Υπερδνειστερία i.peɾ.ðni.steˈɾi.a pn
Transnistria

ΦΠΑ fi.piˈa
IVA

Φήλιξ ˈfi.liks pn
Felice

Φίτζι pn
Figi

Φαύστα pn
Fausta

Φεβρουάριος fe.vɾuˈa.ɾi.os pn
febbraio

Φεζ ˈfez
Fes Fez

Φιλίσκος pn
Filico Philiscus

Φιλαΐδες fi.laˈi.ðes pn
Filaide

Φιλιατρά pn
Filiatra

Φιλιππίνες fi.liˈpi.nes pn
Filippine

Φιλιππησίους
Filippesi Filipesi
(χριστιανισμός) → δείτε τον τίτλο προς Φιλιππησίους ενδέκατο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, που αποτελείται από μόνο τέσσερα κεφάλαια.

Φινλανδία pn
Finlandia

Φινλανδός pn
finlandese

Φλάνδρα ˈflan.ðɾa pn
Fiandre

Φλωρεντία pn
Firenze

Φλύα ˈfli.a pn
Flia

Φοίνιξ pn
Fenice

Φοίνισσες pn
Le Fenicie

Φοινίκη fiˈni.ci pn
Fenicia

Φράγκος ˈfɾaŋ.ɡos pn
franco

Φράιμπουργκ pn
Friburgo

Φρίξος pn
Frisso.

Φραγκίσκος fɾaŋˈɟi.skos pn
Francesco

Φρανκφούρτη pn
Francoforte

Φρειδερίκη pn
Federica

Φρειδερίκος pn
Federico

Φριγκ pn
Frigg

Φυλή fiˈli pn
File

Φόρμια pn
Formia

Φότζα pn
Foggia

Χάγη pn
L'Aia L’Aia

Χάροντας pn
Caronte

Χάρυβδη pn
Cariddi

Χέιμνταλ pn
Heimdallr

Χίμαιρα pn
Chimera
(ελληνική μυθολογία) το μυθικό τρίμορφο τέρας που είχε χαρακτηριστικά κατσίκας (χίμαιρας, στα αρχαία ελληνικά), κεφάλι λεονταριού και ουρά δράκου, καρπός του Τυφώνα και της Έχιδνας. Γέννησε τη Σφίγγα και τον Λέοντα της Νεμέας

Χίος ˈçi.os pn
Chio

Χαβάη pn
Hawaii

Χαλάνδρι xaˈlan.ðɾi pn
Chalandri

Χαλέπι xaˈle.pi pn
Aleppo

Χαλκίδα xalˈci.ða pn
Calcide

Χαλκηδόνα xal.ciˈðo.na pn
Calcedonia
πόλη αρχαία πόλη στη σημερινή Τουρκία

Χαμαιλέων pn
Camaleonte

Χαουμέα pn
Haumea

Χαρτούμ pn
Khartum

Χατσατούρ pn
Khachatur

Χεζμπολάχ çez.boˈlax pn
Hezbollah

Χερσώνα çeɾˈso.na pn
Cherson

Χιλή çiˈli pn
Cile

Χιονάτη çoˈna.ti pn
Biancaneve

Χονγκ Κονγκ pn
Hong Kong

Χονδριχθύες pn
Chondrichthyes

Χοντ pn
Höðr

Χριστάδελφος pn
cristadelfiano Cristadelfiano

Χριστιανός xɾi.stʝaˈnos pn
Cristiano

Χριστούγεννα xɾiˈstu.ʝe.na pn
Natale

Χριστός xɾiˈstos pn
Cristo

Χριστόφορος xɾiˈsto.fo.ɾos pn
Cristoforo

Χριψιμέ pn
Ripsima

Χρυσόστομος pn
Crisostomo

Χύτροι ˈçi.tri pn
Pentole

Χώρα των Βάσκων ˈxo.ɾa ton‿ˈva.skon pn
Paese basco

Ψαλμοί pn
Salmi

Ψυττάλεια psiˈta.li.a n
Psittalia

Ψυχικό psi.çiˈko pn
Psichiko

Ωβέρνη oˈveɾ.ni pn
Alvernia

Ωκεανία o.ce.aˈni.a pn
Oceania

Ωρίων oˈɾi.on pn
Orione

Ωραία Κοιμωμένη pn
La bella addormentata

Ωριγένης pn
Origene di Alessandria

Ωρολόγιον pn
Orologio

Ωσηέ pn
Osea

άβακας ˈa.va.kas n
abaco

άβυσσος ˈa.vi.sos n
abisso

άγαλμα ˈa.ɣal.ma n
statua

άγγελος ˈaŋ.ɟe.los n
angelo
(θρησκεία) ουράνιο ον, αγγελιαφόρος του θεού

άγγιγμα ˈaŋ.ɟiɣ.ma n
toccare

άγιος ˈa.ʝi.os ˈa.ʝos adj
santo

άγκυρα ˈaŋ.ɟi.ɾa n
ancora àncora

άγνοια ˈa.ɣni.a n
ignoranza

άγνωστος ˈa.ɣno.stos adj
ignoto sconosciuto
που δεν είναι γνωστός

άγριος ˈa.ɣɾi.os adj
selvaggio

άγχος ˈaŋ.xos n
ansia angoscia

άδεια ˈa.ði.a ˈa.ðʝa n
permesso

άδεια οδήγησης ˈa.ði.a oˈði.ʝi.sis
patente di guida

άεθνος adj
non-razziale

άζυμος adj
azzimo

άζωτο ˈa.zo.to n
azoto
(χημεία) αμέταλλο χημικό στοιχείο, με ατομικό αριθμό 7 και χημικό σύμβολο το N
άχρωμο, άοσμο και άγευστο αέριο, το μόριο του οποίου αποτελείται από δύο άτομα αζώτου (N2) και αποτελεί το 78% του ατμοσφαιρικού αέρα

άθεος n
ateo ateista

άθλημα n
sport

άθλιος ˈa.θli.os adj
misero gretto meschino miserevole

άθραυστος adj
infragibile

άθροισμα n
somma

άκρη ˈa.kɾi n
orlo

άκρο ˈa.kɾo n
estremità
ένα από τα τέσσερα ακραία μέλη του σώματος, δηλαδή τα χέρια ή τα πόδια

άκρως adv
estremamente

άκυρος adj
invalido

άλβεδο n
albedo

άλγεβρα ˈal.ʝe.ѵɾa n
algebra

άλικος adj
scarlatto fiammato

άλκη ˈal.ci n
alce

άλλεν n
brugola

άλλοθι ˈa.lo.θi n
alibi

άλλος ˈa.los
altro

άλμα n
salto

άλμα επί κοντώ
salto con l'asta

άλμη ˈal.mi n
salamoia

άλμπατρος ˈal.ba.tɾos n
albatro

άλμπουμ n
album

άλογο ˈa.lo.ɣo n
cavallo
(θηλαστικό ζώο) (Equus caballus) τετράποδο χορτοφάγο θηλαστικό με δυνατές οπλές, πλούσια χαίτη και μακριά ουρά, που διαθέτει μεγάλη ταχύτητα στο τρέξιμο. Χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα ως μέσο μετακίνησης και αποτέλεσε την μοναδική κινητήρια δύναμη των ιππήλατων αμαξών

άλσος n
bosco

άλτο ˈal.to adj
alto
(μουσική)
(για ανθρώπινη φωνή) η πιο χαμηλή από τις γυναικείες φωνές μιας χορωδίας
→ δείτε και τη λέξη κοντράλτο
(για μουσικά όργανα) από την οικογένεια ενός οργάνου, εκείνο που καλύπτει την έκταση της φωνής άλτο
το άλτο φλάουτο ηχεί σε σολ, όχι σε ντο

άλτο ˈal.to n
alto
(μουσική σημειογραφία) το μουσικό κλειδί του ντο με το κεντρικό ντο (C4)) να γράφεται στην τρίτη γραμμή του πενταγράμμου Κλειδί του ντο (C) της άλτο.

άλφα n
alfa

άλως ˈa.los n
areola

άμαξα ˈa.ma.ksa n
carrozza

άμβικας n
alambicco

άμβρα ˈam.vɾa n
ambra grigia

άμβωνας ˈaɱ.vo.nas n
pulpito

άμεσος adj
immediato

άμισχος adj
sessile

άμμος ˈa.mos n
sabbia rena

άμορφος adj
amorfo

άμπρα κατάμπρα
abracadabra

άμπωτη n
bassa marea

άμυλο n
amido appretto

άμυνα n
difesa

άνδρας ˈan.ðɾas n
uomo
κάθε άνθρωπος αρσενικού φύλου που ηλικιακά έχει ξεπεράσει την εφηβεία

άνεμος ˈa.ne.mos n
vento

άνεργος adj
disoccupato

άνηθος ˈa.ni.θos n
aneto

άνθος ˈan.θos n
fiore
το μέρος του φυτού που περιλαμβάνει τα όργανα αναπαραγωγής του, τα πέταλα και σέπαλα και στο οποίο αναπτύσσεται ο καρπός μετά τη γονιμοποίηση

άνθρακας ˈan.θɾa.kas n
carbone carbonio

άνθρωπος ˈan.θɾo.pos n
uomo umano

άνοδος n
anodo

άνοια n
demenza

άνοιξη ˈa.ni.ksi n
primavera

άξιος ˈa.ksi.a ˈa.ksi.o ˈa.ksi.os adj
valido degno

άξονας n
asse

άουτο ντα φε n
autodafé

άπαξ ˈa.paks
una volta

άπατρις adj
apolide
που δεν αγαπά την πατρίδα του, που δρα ενάντια στην ίδια του την πατρίδα

άπειρο ˈa.pi.ɾo n
infinito
(μαθηματικά) μαθηματική έννοια που έχει την υπόσταση αριθμού και συμβολίζεται με \infty

άπειρος ˈa.pi.ɾos adj
infinito
που δεν έχει τέλος, όρια
inesperto
που δεν έχει πείρα

άπληστος adj
avido vorace

άπορος ˈa.po.ɾi ˈa.po.ɾo ˈa.po.ɾos adj
indigente

άπτομαι v
toccare commuovere

άραγε
chissà forse mi chiedo mi domando

άργιλος n
argilla

άργυρος ˈaɾ.ʝi.ɾos n
argento

άρθρο ˈaɾ.θɾo n
articolo

άρθρωση n
articolazione
η σύνδεση μελών του σώματος
ο τρόπος προφοράς των φθόγγων, των συλλαβών

άρια n
aria

άρκευθος ˈaɾ.ce.fθos n
ginepro

άρμα μάχης
carro armato

άρμεγμα n
mungitura

άρνηση n
negazione

άρουλα n
braciere

άρπα ˈaɾ.pa n
arpa

άρπισμα n
arpeggio

άρρητος adj
irrazionale
(μαθηματικά) για πραγματικό αριθμό που δεν είναι ρητός (→ δείτε τον όρο άρρητος αριθμός)

άρρωστος adj
malato

άρση βαρών
sollevamento pesi

άρωμα ˈa.ɾo.ma n
profumo aroma

άσθμα ˈa.zma ˈas.θma n
asma

άσκηση n
esercizio

άσπρο ˈa.spɾo n
bianco
το λευκό χρώμα, που είναι σύνθεση όλων των χρωμάτων

άσπρος ˈa.spɾos adj
bianco

άστατο n
astato
(χημεία) αμέταλλο, ραδιενεργό χημικό στοιχείο, που ανήκει στα αλογόνα, με ατομικό αριθμό 85, ατομικό βάρος 210 και χημικό σύμβολο το At

άστοχος ˈa.sto.xos adj
inopportuno
(κυριολεκτικά) που δεν βρίσκει τον στόχο του

άσυλο ˈa.si.lo n
asilo

άσφαλτος ˈa.sfal.tos n
asfalto bitume

άσχημος ˈa.sçi.mos adj
brutto

άσωτος υιός
figliol prodigo

άτομο ˈa.to.mo n
atomo
ένας μεμονωμένος άνθρωπος, ένα πρόσωπο
(ειρωνικά)
(χημεία) η ελάχιστη μονάδα ενός χημικού στοιχείου

άυπνος adj
insonne

άφιξη n
arrivo

άφνιο n
afnio

άχρηστος ˈa.xɾi.sti ˈa.xɾi.sto ˈa.xɾi.stos adj
inutile fannullone

άχρωμος ˈa.xɾo.mos adj
incolore

άχυρο ˈa.çi.ɾo n
paglia

έβδομος
settimo

έγγραφο ˈeŋ.ɣɾa.fo n
atto documento

έγκαυμα ˈeŋ.ɡav.ma n
bruciatura

έγκλημα ˈeŋ.ɡli.ma n
crimine delitto

έγκλημα καθοσιώσεως
lesa maestà
(ιστορία, νομικός όρος, ρωμαϊκό δίκαιο) έγκλημα εσχάτης προδοσίας, εναντίον της εξουσίας του αυτοκράτορα

έγκλημα πολέμου
crimine di guerra

έγκλιση ˈeŋ.ɡli.si n
modo
(γραμματική) ρηματική μορφή που δηλώνει μια ιδιαίτερη απόχρωση για την ενέργεια του ρήματος, πχ το πραγματικό, το πιθανό, το ευκταίο, κ.λπ

έγκριση ˈeŋ.ɡɾi.si n
omologazione approvazione

έγκυος ˈeŋ.ɟi.os n
incinta gravida
γυναίκα σε κατάσταση εγκυμοσύνης

έδαφος ˈe.ða.fos n
suolo

έδικτο n
editto

έθιμο n
usanza

έθνος ˈe.θnos n
nazione

έθος n
abitudine

έκδοση ˈek.ðo.si n
edizione
το σύνολο των αντιτύπων ενός βιβλίου που προέρχονται από την ίδια στοιχειοθεσία.

έκδυση n
serpento

έκζεμα ˈek.ze.ma n
eczema

έκθεση ˈek.θe.si n
esposizione mostra
η δημόσια παρουσίαση προϊόντων ή έργων τέχνης σε ειδικό χώρο

έκκληση ˈe.kli.si n
appello

έκκριση ˈe.kɾi.si n
escrezione

έκλειψη ˈe.kli.psi n
eclisse eclissi

έκπτωση n
sconto

έκρηξη ˈe.kɾi.ksi n
esplosione scoppio

έκσταση n
estasi
(φιλοσοφία, θρησκεία) ψυχοσωματική κατάσταση με μυστικιστικές καταβολές και προεκτάσεις, κατά την οποία το υποκείμενο αισθάνεται πνευματική μεταρσίωση και προσέγγιση προς το θείο

έκταση n
estensione

έκτη αίσθηση
sesto senso

έκτος ˈe.ktos
sesto

έκτρωση ˈek.tɾo.si n
aborto provocato aborto

έκφραση ˈek.fɾa.si n
espressione

έλατο ˈe.la.to n
abete

έλκηθρο ˈel.ci.θɾo n
slitta

έλκος ˈel.kos n
ulcera

έλλειμμα ˈe.li.ma n
deficit

έλλειψη ˈe.li.psi n
ellisse
(γεωμετρία) κλειστή ωοειδής καμπύλη με δύο εστίες· το άθροισμα των αποστάσεων από τις δύο εστίες είναι σταθερό για όλα τα σημεία της καμπύλης αυτής
(γραμματική) η παράλειψη, στο λόγο, ορισμένων συστατικών στοιχείων μιας πρότασης, τα οποία εννοούνται εύκολα από τα συμφραζόμενα

έλλογος ˈe.lo.ɣos adj
ragionato

έλξη ˈel.ksi n
attrazione

έλος ˈe.los n
palude

έμβλημα ˈeɱ.vli.ma n
emblema

έμβρυο ˈeɱ.vɾi.o n
embrione feto

έμμεσος adj
indiretto

έμπνευση ˈem.bnef.si n
ispirazione

έμπορος ˈem.bo.ɾos n
negoziante commerciante

έμφαση ˈeɱ.fa.si n
enfasi

ένα ˈe.na
uno una
το απόλυτο αριθμητικό (1) που ακολουθεί το μηδέν και προηγείται του δύο

έναρξη ˈe.naɾ.ksi n
inizio

ένας
un
αντί ουσιαστικού, κάποιος, αλλά αγενές, συχνά -όχι πάντα- με υποτιμητική χροιά, δηλώνοντας ενίοτε κάποιο ιδιαίτερα ασήμαντο ή και πιθανόν τιποτένιο άτομο
για να εκφραστεί αλληλοπάθεια

έναστρος ˈe.na.stɾos adj
stellato

ένατος
nono

ένδεια n
indigenza

ένδειξη n
indicazione

ένδοξος adj
glorioso

ένεση n
puntura iniezione

ένζυμο ˈen.zi.mo n
enzima

έννοια ˈe.ni.a ˈe.ɲa n
concetto
αφηρημένη ιδέα, νοητό κατασκεύασμα ή σύνθεση, μονάδα γνώσης που αντιπροσωπεύει στον νου ένα αντικείμενο ή ένα σύνολο αντικειμένων που έχουν κοινές ιδιότητες

ένοικος n
abitante

ένοπλες δυνάμεις ˈe.no.ples ðiˈna.mis
forze armate

ένοπλος n
armato

ένορκος ˈe.noɾ.kos n
giuria

ένοχος ˈe.no.xos adj
colpevole

ένσταση n
obiezione

ένστικτο ˈen.sti(ŋ).kto n
istinto

ένταση ˈen.da.si n
tensione

έντεκα
undici

έντερο ˈen.de.ɾo n
intestino

έντιμος ˈen.di.mi ˈen.di.mo ˈen.di.mos adj
probo onesto onorato

έντομο ˈen.do.mo n
insetto

έντονος ˈen.do.nos adj
intenso

ένωση ˈe.no.si n
unione
η σύμπραξη διαφόρων προσώπων ή πολυπρόσωπων συνόλων και η υπαγωγή τους σε μια ενιαία διοίκηση

έξαλλος ˈe.ksa.los adj
furioso sfrenato

έξαψη n
eccitazione caldana vampata

έξι ˈe.ksi n
sei

έξοδο n
spesa

έξοδος ˈe.kso.ðos n
uscita esodo

έξοδος κινδύνου ˈe.kso.ðos cinˈði.nu
uscita di emergenza

έξω ˈe.kso adv
fuori
στο εξωτερικό μέρος, εκτός ενός κλειστού χώρου, συνήθως ενός κτηρίου

έξω ˈe.kso n
fuori
η διασκέδαση (εκτός σπιτιού)
η εξωτερική πλευρά ενός αντικειμένου

έξωση ˈe.kso.si n
espulsione
(νομικός όρος) το διώξιμο ενός ενοικιαστή από το ακίνητο που νοικιάζει
(λόγιο) το διώξιμο μονάρχη απ’ τη χώρα μετά από εκθρόνιση

έπειτα adv
prossimo

έπιπλο n
mobile

έρβιο n
erbio

έργο ˈeɾ.ɣo n
lavoro

έργο τέχνης
opera d'arte

έρευνα ˈe.ɾev.na n
ricerca

έρημος ˈe.ɾi.mos adj
deserto abbandonato
που είναι απομακρυσμένος από τους άλλους

έρημος ˈe.ɾi.mos n
deserto
(γεωγραφία) περιοχή στην οποία υπάρχει ξηρασία και σχεδόν καθόλου βλάστηση, λόγω των σπανιότατων βροχοπτώσεων που σημειώνονται εκεί

έριδα ˈe.ɾi.ða n
conflitto contesa disputa

έρμα ˈeɾ.ma n
zavorra

έρπω ˈeɾ.po v
strisciare

έρρινος adj
nasale

έρχομαι v
venire

έρωτας ˈe.ɾo.tas n
amore

έσο έτοιμος ˈe.so ˈe.ti.mos
sii preparato

έσχατος ˈe.sxa.tos adj
estremo pessimo ultimo

έτοιμος ˈe.ti.mos adj
pronto

έτος φωτός
anno luce

έτσι ˈe.t͡si adv
così
(τροπικό επίρρημα) με αυτόν τον τρόπο

έτσι κι έτσι ˈe.t͡si ˈce.t͡si
così così

έφεση ˈe.fe.si n
appello

έφηβη n
adolescente

έφηβος ˈe.fi.vos n
adolescente

έχω ˈe.xo v
avere
avere essere
(γραμματική) βοηθητικό ρήμα στους σύνθετους χρόνους

ή ˈi
o ovvero

ήδη ˈi.ði adv
già

ήλιο ˈi.li.o ˈi.ʎo n
elio

ήλιος ˈi.ʎos n
sole
(αστρονομία) κάθε άστρο, δηλαδή κάθε αυτόφωτο ουράνιο σώμα

ήπειρος ˈi.pi.ɾos n
continente
(γεωγραφία) μεγάλη επιφάνεια ξηράς σε αντιπαραβολή με νησιωτική ή παραθαλάσσια περιοχή

ήπιος ˈi.pi.os adj
mite

ήρα n
loglio

ήρεμος ˈi.ɾe.mi ˈi.ɾe.mo ˈi.ɾe.mos adj
calmo

ήρωας n
eroe

ήσυχος adj
calmo

ήττα ˈi.ta n
disfatta sconfitta

ήχος ˈi.xos n
suono
ό,τι αντιλαμβάνονται οι ζωντανοί οργανισμοί με την αίσθηση της ακοής

ίδιος ˈi.ðʝos adj
medesimo stesso
όμοιος με κάτι/κάποιον άλλο
proprio
(λόγιο) που χαρακτηρίζει με ιδιαίτερο τρόπο ένα άτομο, ανήκει σε αυτό ή προέρχεται από αυτό, δικός, προσωπικός

ίδρυση ˈi.ðɾi.si n
fondazione

ίκτερος n
itterizia ittero

ίλιγγος ˈi.liŋ.ɡos n
vertigine

ίνα n
fibra

ίνδιο n
indio

ίντσα n
pollice

ίουλος n
gattino
(βοτανική) ταξιανθία σε μορφή βότρυος

ίριδα n
iride
το χρωματιστό κυκλικό τμήμα του ματιού που περιβάλλει την κόρη

ίσος ˈi.si ˈi.so ˈi.sos adj
uguale

ίσως ˈi.sos adv
forse può darsi

ίταμος ˈi.ta.mos n
tasso

ίχνος ˈi.xnos n
impronta

α καπέλα adv
a cappella

α τέμπο a ˈtem.po adv
a tempo

α-
in-
α- στερητικό πρόθημα, που δηλώνει έλλειψη, απουσία, στέρηση.

αέρας aˈe.ɾas n
aria
ο αέρας που παρέχεται σε μια συσκευή

αέριο n
gas

αίγαγρος ˈe.ɣa.ɣɾos n
stambecco
η άγρια γίδα

αίθουσα ˈe.θu.sa n
sala

αίθριο n
atrio

αίμα ˈe.ma n
sangue
(πληθυντικός) αίματα: μεγάλη ποσότητα αίματος >Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)

αίνιγμα ˈe.niɣ.ma n
enigma

αίρεση ˈe.ɾe.si n
eresia

αίσθημα ˈe.sθi.ma n
sentimento
(ψυχολογία)

αβάθεια n
poco profonditü

αβάς aˈvas n
abate
(εκκλησιαστικός όρος) καθολικός ιερέας, πνευματικός πατέρας, ηγούμενος, ανώτερος μοναχός σε αβαείο

αβέβαιος aˈve.ve.os adj
incerto

αβαείο a.vaˈi.o n
abbazia badia

αβαθής a.vaˈθis adj
basso poco profondo

αβγοτάραχο a.vɣoˈta.ɾa.xo n
bottarga

αβγό aˈvɣo n
uovo

αβεβαιότητα a.ve.veˈo.ti.ta n
incertezza

αβιογένεση n
abiogenesi

αβοκάντο a.voˈka.do n
avocado

αβουλία a.vu.li.a n
abulia

αβουλησία n
abulia

αγάπη aˈɣa.pi n
amore passione
συναίσθημα συμπάθειας, φιλίας ή στοργής καθώς και η έκφρασή του με λόγια ή πράξεις

αγέρωχος aˈʝe.ɾo.xos adj
fiero

αγαθά n
bene

αγαθοεργία a.ɣa.θo.eɾˈʝi.a n
carità

αγαθός a.ɣaˈθos adj
gentile

αγαλματίδιο a.ɣal.maˈti.ði.o n
statuetta

αγανακτισμένος
indignato

αγαπάω a.ɣaˈpa.o v
amare

αγαπημένος a.ɣa.piˈme.nos
favorito
που τον αγαπά ένα πρόσωπο
ο προτιμώμενος, ο εκλεκτός, ο ξεχωριστός
το ερωτικά προτιμώμενο άτομο

αγαποβότανο a.ɣa.poˈvo.ta.no n
camedrio polio

αγαύη n
agave

αγγίζω aŋˈɟi.zo v
toccare

αγγείο aŋˈɟi.o n
vaso

αγγείωμα aŋˈɟi.o.ma n
angioma

αγγειογραφία n
angiografia

αγγειοδιαστολή n
vasodilatazione

αγγειοδραστικός adj
vasoattivo

αγγειοπλάστης aŋ.ɟi.oˈpla.stis n
vasaio

αγγειόσπασμος an.ɟiˈo.spa.zmos n
vasospasmo

αγγελία aŋ.ɟeˈli.a n
avviso

αγγελικός aŋ.ɟe.liˈkos adj
angelico

αγγελιοφόρος aŋ.ɟe.li.oˈfo.ɾos n
messaggero

αγγλικά aŋ.ɡliˈka n
inglese

αγγλικανισμός aŋ.gli.ka.niˈzmos n
anglicanesimo

αγγλικό κόρνο
corno inglese

αγγλικός aŋ.ɡliˈkos adj
inglese

αγγλισμός n
anglicismo anglismo

αγγλόφωνος adj
anglofono

αγγουράκι n
cetriolino

αγγούρι aŋˈɡu.ɾi n
cetriolo

αγελάδα a.ʝeˈla.ða n
vacca mucca
(θηλαστικό ζώο) μεγαλόσωμο μηρυκαστικό, θηλαστικό, το οποίο που εκτρέφεται κυρίως για το κρέας και το γάλα του, το θηλυκό του βοδιού

αγελαδάρης n
vaccaio

αγενής a.ʝeˈnis adj
scortese

αγιατολάχ n
ayatollah

αγιόκλημα aˈʝo.kli.ma n
caprifoglio

αγιόφιδο n
telescopus fallax

αγκάθι aŋˈɡa.θi n
spina

αγκαζέ adv
a braccetto

αγκαλιάζω aŋ.ɡaˈʎa.zo v
abbracciare

αγκινάρα aŋ.ɟiˈna.ɾa n
carciofo

αγκράφα n
fibbia

αγκυροβολώ aŋ.ɟi.ɾo.voˈlo v
ancorare

αγκώνας aŋˈɡo.nas n
gomito

αγνοώ a.γnoˈo v
ignorare

αγνωστικισμός n
agnosticismo

αγνός aˈɣnos adj
puro

αγνότητα aˈɣno.ti.ta n
castità purezza
η ιδιότητα του αγνού

αγνώμων aˈɣno.mon adj
ingrato

αγνώριστος adj
irriconoscibile

αγορά a.ɣoˈɾa n
agorà piazza
(αρχαιολογία, ιστορία) ο χώρος στο κέντρο μιας πόλης, όπου συγκεντρώνονταν οι πολίτες για να συζητήσουν τα τρέχοντα προβλήματα και να αγοράσουν προϊόντα
mercato
(χώρος) το μέρος μιας πόλης όπου είναι συγκεντρωμένα εμπορικά καταστήματα

αγοράζω a.ɣoˈɾa.zo v
comprare acquistare

αγοραστής a.ɣo.ɾaˈstis n
compratore acquirente

αγοραστική δύναμη
potere d’acquisto

αγοραφοβία n
agorafobia

αγοροκόριτσο n
maschiaccio

αγράμματος adj
analfabeta

αγρανάπαυση n
maggese

αγριοκύμινο n
carvi

αγριόπαπια n
anatra selvatica

αγριόχοιρος n
cinghiale

αγρονομία n
agronomia

αγρονομικός adj
agronomico

αγροτεχνολογία n
ingegneria agraria

αγροτικός adj
rurale
που βρίσκεται στην ύπαιθρο

αγροχημεία n
agrochimica

αγρόκτημα n
fattoria podere

αγρός aˈɣɾos n
campo

αγρότης aˈɣɾo.tis n
agricoltore

αγρότισσα n
contadina

αγχιστεία n
parentela acquisita per matrimonio

αγχώδης aŋˈxo.ðis adj
ansioso

αγωγή aɣoˈʝi n
trattamento

αγωγιμότητα aɣo.ʝiˈmo.ti.ta n
conduttività

αγωνιώδης adj
agonizzante

αγόρι aˈɣo.ɾi n
ragazzo cameriere bambino

αγύρτης aˈʝiɾ.tis n
ciarlatano

αδένας aˈðe.nas n
ghiandola

αδένωμα n
adenoma

αδέξιος adj
impacciato goffo

αδειάζω aˈðʝa.zo v
vuotare

αδελφή a.ðelˈfi n
sorella suora

αδελφή ψυχή
anima gemella

αδελφικός adj
fraterno

αδελφογαμία n
adelfogamia

αδελφοκτόνος adj
fratricida
φονιάς αδελφού, αδελφής ή συμπατριώτη

αδελφός a.ðelˈfos n
fratello confratello

αδενίνη n
adenina

αδενοσίνη n
adenosina

αδιάβροχο n
impermeabile

αδιάβροχος adj
impermeabile

αδιάκριτος aˈði̯a.kɾi.tos adj
indiscreto
που επεμβαίνει στην προσωπική ζωή των άλλων, που δεν έχει διακριτικότητα

αδιάφθορος n
incorruttibile

αδιάφορος aˈði̯a.fo.ɾos adj
indifferente

αδιέξοδο n
vicolo cieco impasse

αδιαβατικός adj
adiabatico

αδιαπέραστος adj
impenetrabile

αδιαφορία a.ði̯a.foˈɾi.a n
indifferenza

αδιαφύλακτος adj
non custodito

αδιευκρίνιστος a.ði.efˈkɾi.ni.stos/, /a.ði̯efˈkɾi.ni.stos adj
non chiarito

αδικία a.ðiˈci.a n
ingiustizia

αδικαιολόγητος adj
ingiustificabile

αδιόρθωτος a.ðiˈoɾ.θo.tos adj
incorreggibile
που έχει μια ιδιότητα που δεν εννοεί να την απαρνηθεί

αδουλαίος n
adularia

αδράνεια aˈðɾa.ni.a n
inerzia
(φυσική) η ιδιότητα των σωμάτων να αντιστέκονται σε οποιαδήποτε μεταβολή της κινητικής τους κατάστασης

αδράχτι n
fuso

αδρεναλίνη n
adrenalina

αδρόνιο n
adrone

αδυναμία a.ði.naˈmi.a n
debolezza
έλλειψη δύναμης, δυνατότητας ή δεξιότητας

αδύναμος adj
debole

αδύνατος adj
impossibile
που δεν μπορεί να γίνει, να συμβεί, να επιτευχθεί
debole
που δεν έχει μεγάλη δύναμη ή δεν είναι ανθεκτικός ή έχει μεγάλη ικανότητα σε κάτι

αειθαλής a.i.θaˈlis adj
sempreverde

αεράκι a.eˈɾa.ci n
brezza

αερίζω a.eˈɾi.zo v
aerare

αεριοποιώ a.e.ɾi.o.piˈo v
gassificare

αεροδρόμιο a.e.ɾoˈðɾo.mi.o n
aeroporto

αεροδυναμική a.e.ɾo.ði.na.miˈci n
aerodinamica

αεροδυναμικός adj
aerodinamico

αεροζόλ n
aerosol

αερομοντελισμός n
aeromodellismo

αεροναυτική a.e.ɾo.na.ftiˈci n
aeronautica

αεροναυτικός a.e.ɾo.na.ftiˈkos adj
aeronautico

αεροπλάνο a.e.ɾoˈpla.no n
aereo aeroplano
(μέσο μεταφορών, αεροπορικός όρος) πτητική συσκευή, βαρύτερη από τον αέρα, που πετά χάρη στην εμφάνιση δυναμικής άνωσης στις επιφάνειες των φτερών του

αεροπλανοφόρο a.e.ɾo.pla.noˈfo.ɾo n
portaerei

αεροπονία n
aeroponica

αεροπορία n
aviazione aeronautica militare fuerza aerea
(ειδικότερα) η Πολεμική Αεροπορία

αεροπορική βάση a.e.ɾo.po.ɾiˈci ˈva.si
base aerea

αεροσκάφος a.e.ɾoˈska.fos n
aeromobile

αεροσυμπιεστής n
compressore

αεροσυνοδός n
assistente di volo hostess

αεροφαγία n
aerofagia

αερόλιθος n
aerolite

αερόσακος a.eˈɾo.sa.kos n
airbag cuscino salvavita

αερόστατο a.eˈɾo.sta.to n
mongolfiera aerostato

αερόφωνο n
aerofono

αετός a.eˈtos n
aquila
(πτηνό) αρπακτικό πουλί

αζεριανά a.ze.ɾi.aˈna n
azerbaigiano

αζερικός a.ze.ɾiˈkos adj
azerbaigiano

αζιμούθιο a.ziˈmu.θi.o n
azimut

αζουλένιο a.zuˈle.ni.o n
azulene

αζουρίτης n
azzurrite

αζωθαιμία a.zo.θeˈmi.a n
azotemia

αζωικός adj
azoico

αηδία a.iˈði.a n
schifo

αηδόνι ai̯ˈðo.ni n
usignolo

αθάνατος adj
immortale

αθάρρευτος adj
scoraggiato

αθανασία a.θa.naˈsi.a n
immortalità

αθεϊσμός a.θe.iˈzmos n
ateismo

αθλητής a.θliˈtis n
atleta

αθροίζω v
sommare

αθωότητα n
innocenza

αθόρυβος adj
silenzioso

αθώα aˈθo.a adv
innocentemente

αθώος adj
innocente
αγνός που δεν έχει μέσα του κακία ή υστεροβουλία

αιγίδα eˈʝi.ða n
egida

αιγυπτιακός e.ʝi.pti.aˈkos adj
egiziano

αιγυπτιολογία e.ʝi.pti.o.loˈʝi.a n
egittologia

αιδοίο eˈði.o n
vulva

αιδοιολειξία e.ði.o.liˈksi.a n
cunnilinguo

αιθάλη n
fuliggine

αιθέρας eˈθe.ɾas n
etere

αιθανόλη n
etanolo

αιθύλιο n
etile

αιμάτωμα eˈma.to.ma n
ematoma

αιμοδιάλυση n
emodialisi

αιμολακρία e.mo.laˈkri.a n
emolacria

αιμομικτικός adj
incestuoso

αιμομιξία e.mo.miˈksi.a n
incesto

αιμορραγία e.mo.ɾaˈʝi.a n
emorragia

αιμορραγικός adj
emorragico

αιμοσφαιρίνη e.mo.sfeˈɾi.ni n
emoglobina

αιμοσφαιρινουρία n
emoglobinuria

αιμοφιλία e.mo.fiˈli.a n
emofilia

αινιγματικός e.niɣ.ma.tiˈkos adj
enigmatico

αιρετικός e.ɾe.tiˈkos adj
eretico
(θρησκεία) που έχει σχέση με αίρεση ή την υποστηρίζει
(μεταφορικά) που έχει διαφορετικές απόψεις από τις συνηθισμένες
(ουσιαστικοποιημένο) ο αιρετικός

αισθάνομαι eˈsθa.no.me v
sentire
αντιλαμβάνομαι κάτι με τις αισθήσεις, κυρίως με την αίσθηση της αφής ή της όσφρησης

αισθησιακός adj
sensuale
που διεγείρει την ερωτική διάθεση

αισθησιοκρατία e.sθi.si.o.kɾaˈti.a n
sensismo

αισθησιοκρατικός adj
sensisto

αισιοδοξία n
ottimismo

αισιόδοξος adj
ottimista ottimistico

αισχρός adj
osceno

αισχύνη eˈsçi.ni n
vergogna disdoro

αιτιατική e.ti.a.tiˈci n
accusativo

αιτιολογία e.ti.o.loˈʝi.a n
eziologia

αιτιοπαθογενετικός adj
eziopatogenetico

αιτιότητα e.tiˈo.ti.ta n
causalità

αιτώ eˈto v
chiedere

αιφνιδιασμός n
colpo di mano

αιχμή n
punta

αιχμαλωτίζω v
prendere

αιωνιότητα e.o.niˈo.ti.ta n
eternità

αιώνας eˈo.nas n
secolo
χρονική περίοδος εκατό (100) ετών (με σύστημα χρονολόγησης που χρησιμοποιεί την περίοδο 100 ετών)
περίοδος της ιστορίας που χαρακτηρίζεται από την παρουσία και το έργο μιας προσωπικότητας ή την επίδραση μιας κοινωνικής, τεχνολογικής κλπ εξέλιξης
(γεωλογία) γεωλογική περίοδος (και με κεφαλαίο: Αιώνας)

αιώνιο n
aeonium

αιώνιος adj
eterno

αιώρα eˈo.ɾa n
amaca branda

ακάθαρτος adj
sporco

ακαής a.kaˈis adj
incombusto

ακαδημία a.ka.ðiˈmi.a n
accademia

ακαδημαϊκός n
accademico

ακακία a.kaˈci.a n
acacia

ακανθόχοιρος n
istrice porcospino

ακανόνιστος a.kaˈno.ni.stos adj
irregolare

ακατέργαστος a.kaˈteɾ.ɣa.stos adj
greggio

ακατανόητος a.ka.taˈno.i.tos adj
incomprensibile

ακετυλοσαλικυλικό οξύ
acido acetilsalicilico

ακετυλοσαλικυλικός adj
acetilsalicilico

ακετόνη a.ceˈto.ni n
acetone

ακινησία a.ci.niˈsi.a n
immobilità

ακμή akˈmi n
fioritura
η περίοδος κατά την οποία ακμάζει (φτάνει στο ανώτερο και ακραίο σημείο της ανάπτυξής του) ένας πολιτισμός, ένας τομέας της ανθρώπινης δραστηριότητας ή ένα άτομο
acne
η άκρη, η κόψη

ακοή a.koˈi n
udito

ακολουθία n
successione
η λογική σειρά σκέψης, λόγου και πράξης, η συνεχής και συνεκτική διαδοχή τους
(μαθηματικά) κάθε συνάρτηση που έχει σαν πεδίο ορισμού το σύνολο των φυσικών αριθμών
(πληροφορική) κατηγορία δομών δεδομένων (data structures) που έχουν χαρακτηριστικά ακολουθίας, όπως ο πίνακας (array), η λίστα (list), η πλειάδα (tuple), η συμβολοσειρά (string), κλπ

ακολουθώ v
seguire

ακομπανιάρω v
accompagnare

ακονίζω a.koˈni.zo v
affilare

ακοομετρία n
audiometria

ακορντεόν a.koɾ.deˈon n
fisarmonica

ακοστάρω v
accostare

ακουαμαρίνα n
Acquamarina

ακουστική n
acustica
κλάδος της επιστήμης της φυσικής που μελετά τον ήχο

ακουστικός a.ku.stiˈkos adj
acustico

ακοόγραμμα a.koˈo.ɣɾa.ma n
audiogramma

ακοόμετρο a.koˈo.me.tɾo n
audiometro

ακούραστος adj
infaticabile instancabile

ακούσια adv
involontariamente

ακούω aˈku.o v
sentire udire ascoltare
(αμετάβατο) έχω την αίσθηση της ακοής

ακράτεια aˈkɾa.ti.a n
incontinenza
(ιατρική) η πάθηση ασθενούς ο οποίος δεν μπορεί να συγκρατήσει τις απεκκρίσεις

ακρίβεια aˈkɾi.vi.a aˈkɾi.vʝa n
esattezza
που είναι χωρίς [ατέλεια|ατέλειες]], χωρίς σφάλμα

ακρίδα aˈkɾi.ða n
cavalletta

ακρεμόνας n
grazia

ακριβής a.kɾiˈvis adj
accurato preciso

ακριβός a.kɾiˈvos adj
costoso caro

ακριβώς a.kɾiˈvos adv
esattamente

ακριτομυθία n
indiscrezione

ακροατήριο a.kɾo.aˈti.ɾi.o n
uditorio

ακροατής a.kɾo.aˈtis n
ascoltatore

ακροβάτης a.kɾoˈva.tis n
acrobata

ακρογωνιαίος λίθος
pietra angolare

ακροκεντρικός a.cɾo.cen.dɾiˈkos adj
acrocentrico

ακρυλικό n
acrilico

ακρυλικός a.kri.liˈkos adj
acrilato

ακρωτήριο a.kɾoˈti.ɾi.o n
capo
(γεωγραφία) τμήμα της ξηράς που εισέρχεται βαθιά στη θάλασσα (και ακρωτήρι)

ακρωτηριάζω v
amputare

ακρωτηριασμός n
amputazione

ακρόαση aˈkɾo.a.si n
audizione

ακρόπρωρο n
polena

ακρότατο n
estremo

ακτή n
costa

ακτίνα aˈkti.na n
raggio
γραμμή φωτός (ή παρόμοιας ακτινοβολίας)
(γεωμετρία)

ακτίνιο n
radiante
attinio

ακταιωρός a.kte.oˈɾos n
pattugliatore
(ναυτικός όρος) σκάφος του λιμενικού σώματος ή του πολεμικού ναυτικού που περιπολώντας επιβλέπει και φυλάσσει τις ακτές

ακτιβισμός a.kti.viˈzmos n
attivismo

ακτιβιστής n
attivista

ακτινίδιο n
actinidia

ακτινοβολία a.kti.no.voˈli.a n
radiazione

ακτοπλοΐα n
cabotaggio

ακυρώνω a.ciˈɾo.no v
annullare

ακόλαστος aˈko.la.stos adj
libertino
που ζει μια ζωή γεμάτη ακολασίες, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ηθικού φραγμού και παράδοση στις ηδονές, ιδιαίτερα τις γενετήσιες

ακόμη aˈko.mi adv
ancora

ακόνη n
cote

ακόντιο aˈkon.dio n
giavellotto lancia

ακόρεστος aˈko.ɾe.stos adj
insaturo

ακύρωση aˈci.ɾo.si n
abrogazione

αλάβαστρο aˈla.va.stɾo n
alabastro

αλάνης aˈla.nis n
vagabondo

αλάνι n
guaglione scugnizzo

αλάτι aˈla.ti n
sale

αλέθω v
macinare

αλήθεια aˈli.θça n
verità

αλίευση n
pesca

αλίμονο
purtroppo

αλαβάρδα a.laˈvaɾ.ða n
alabarda

αλαμπρατσέτα adv
a braccetto

αλατίζω a.laˈti.zo v
salare

αλατιέρα a.laˈtçe.ɾa n
saliera

αλβανικά n
albanese

αλβανικός al.va.niˈkos adj
albanese

αλγεβρικός adj
algebrico

αλγερινός al.ʝe.ɾiˈnos adj
algerino

αλγόριθμος n
algoritmo

αλδεΰδη n
aldeide

αλεξίπτωτο a.leˈksi.pto.to n
paracadute

αλεξίσφαιρος adj
antiproiettile

αλεξανδρίτης n
alessandrite

αλεξιθυμία n
alessitimia

αλεξικέραυνο n
parafulmine

αλεξιπτωτιστής n
paracadutista

αλεπού a.leˈpu n
volpe
(θηλαστικό ζώο) μικρό θηλαστικό με κοκκινωπή γούνα, που ανήκει στην οικογένεια των Κυνοειδών

αλεύρι aˈle.vɾi n
farina

αληγείς άνεμοι a.liˈʝis ˈa.ne.mi
aliseo

αληθινός a.li.θiˈnos adj
vero

αληθοφανής adj
verosimile verosimigliante

αλιγάτορας n
alligatore

αλιεία n
pesca

αλιζαρίνη n
alizarina

αλκάνιο n
alcano

αλκαλικός adj
alcalino

αλκοολικός al.ko.o.liˈkos n
alcolizzato
(ουσιαστικοποιημένο) που είναι αλκοολικός

αλκοολισμός n
alcolismo

αλκοόλ n
alcool

αλλά aˈla
ma

αλλάζω aˈla.zo v
cambiare cambiarsi

αλλήθωρος adj
strabico

αλλαγή a.laˈʝi n
cambiamento cambio

αλλαισθησία n
alestesia

αλλαντίαση n
allantiasi

αλλαντικό a.lan.di.ˈko n
salume

αλλεπάλληλος adj
ripetuto continuo

αλλεργία a.leɾˈʝi.a n
allergia

αλλεργικός n
allergico

αλληγορία a.li.ɣoˈɾi.a n
allegoria

αλληγορικός adj
allegorico

αλληλεγγύη a.li.leŋˈɟi.i n
solidarietà

αλληλεπίδραση al.li.leˈpi.ðɾa.si n
interazione
η αμοιβαία επίδραση μεταξύ δύο προσώπων ή συστημάτων

αλληλογραφώ v
corrispondere

αλληλοπάθεια a.li.loˈpa.θi.a n
allelopatia
(βοτανική) η απελευθέρωση από ένα φυτό μιας τοξίνης για την καταστολή της ανάπτυξης γειτονικών ανταγωνιστικών φυτών

αλληλοπαθητικός adj
allelopatico
(βοτανική) που έχει σχέση με την αλληλοπάθεια ή αναφέρεται σ’ αυτή

αλληλούια a.liˈlu.i.a
alleluia

αλλιώς adv
altrimenti

αλλογαμία n
allogamia

αλλοδαπός a.lo.ðaˈpos n
straniero

αλλοκεντρισμός n
allocentrismo

αλλοτροπικός adj
allotropico

αλλού adv
altrove da un'altra parte

αλλόγλωσσος aˈlo.ɣlo.sos adj
alloglotto

αλλόδοξος adj
eterodosso

αλμυρός adj
salato

αλογάκι της Παναγίας
mantide religiosa

αλογοουρά n
coda di cavallo

αλογόμυγα n
tafano
(έντομο) χοντρή μύγα της οποίας το θηλυκό τρέφεται από το αίμα των ζώων

αλογόνο n
alogeno

αλοιφή a.liˈfi n
pomata unguento

αλουμίνα n
allumina

αλουμίνιο a.luˈmi.ni.o n
alluminio

αλπινισμός n
alpinismo

αλπινιστής n
alpinista

αλσατικός al.sa.tiˈkos adj
alsaziano

αλτήρας n
manubrio

αλτρουίστρια al.tɾuˈi.stɾi.a n
altruista

αλτρουισμός n
altruismo

αλτρουιστής n
altruista

αλτρουιστικός adj
altruista

αλυκή n
salina

αλυσίδα a.liˈsi.ða n
catena

αλυσοπρίονο a.li.soˈpɾi.o.no n
motosega

αλφάβητο alˈfa.vi.to n
alfabeto

αλφάδι adv
livella

αλφαβητισμός n
alfabetizzazione

αλφισμός n
albinismo

αλχημεία al.çiˈmia n
alchimia

αλχημιστής n
alchimista

αλωνίζω a.loˈni.zo v
trebbiare

αλόη aˈlo.i n
aloe

αλώνι n
aia

αμάθεια n
ignoranza ciucaggine insipienza

αμάλγαμα a.ˈmal.ɣa.ma n
amalgama

αμάν aˈman ˈaˈman
accidenti

αμάξι n
auto macchina automobile

αμάξωμα aˈma.kso.ma n
carrozzeria

αμέλεια n
negligenza

αμέσως aˈme.sos adv
subito immediatamente

αμήν aˈmin
amen così sia

αμίαντος n
amianto asbesto
(ορυκτολογία) ομάδα διαφορετικών πυριτικών ορυκτών που αποτελούνται από ίνες, που παλιότερα χρησιμοποιούνταν συχνά, σήμερα όμως η χρήση τους έχει απαγορευθεί, επειδή η εισπνοή τους προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων

αμίλητος adj
sillenzioso

αμαζόνα n
amazzone

αμαρέτο n
amaretto

αμαρτάνω v
peccare

αμαρτία a.maɾˈti.a n
peccato

αμαρτωλός n
peccatore

αμαστία n
amastia

αμβλύνω aɱˈvli.no v
smussare indebolire

αμβλύς aɱˈvlis adj
ottuso smussato
που στην άκρη του είναι κάπως πλατύς κι όχι οξύς ή μυτερός

αμείβω v
ricompensare

αμελής a.meˈlis adj
negligente incurante

αμερίκιο a.meˈɾi.ci.o n
americio

αμερικανικός a.me.ɾi.ka.niˈkos adj
americano statunitense

αμερικανιστής a.me.ɾi.ka.niˈstis n
americanista

αμερικανοποίηση a.me.ɾi.ka.noˈpi.i.si n
americanizzazione

αμερικανοποιώ a.me.ɾi.ka.no.piˈo v
americanizzare

αμερόληπτος adj
imparziale

αμετάβατος adj
intransitivo

αμετάκλητος a.meˈta.kli.tos adj
irrevocabile

αμετρωπία n
ametropia

αμηνόρροια n
amenorrea

αμηχανία n
imbarazzo

αμιγής adj
non tutti i mali vengono per nuocere
καθαρός, ομοιόμορφος, χωρίς διαφορετικά ή ξένα στοιχεία

αμμοθύελλα a.moˈθi.e.la n
tempesta di sabbia

αμμουδιά a.muˈðʝa n
spiaggia di sabbia

αμμωνία n
ammoniaca

αμνησία n
amnesia

αμνηστία n
amnistia

αμοιβάδα a.miˈva.ða n
amoeba ameba

αμοιβαίος adj
mutuo

αμορτισέρ a.moɾ.tiˈseɾ n
ammortizzatore

αμπάρι n
stiva

αμπέλι amˈbe.li n
vite

αμπέρ amˈbeɾ n
ampere

αμπαζούρ n
paralume

αμπαλάρισμα n
imballaggio

αμπαλάρω am.baˈla.ɾo v
abballare
τοποθετώ με τάξη αντικείμενα μέσα σε κιβώτιο, κουτί, φάκελο κλπ ή τα τυλίγω με χαρτί ή άλλο παρόμοιο υλικό και στη συνέχεια ασφαλίζω το δέμα πριν το μεταφέρω ή το στείλω ταχυδρομικώς κάπου

αμπαρώνω v
sbarrare sprangare

αμπελόφυλλο n
pampino

αμπερόμετρο n
amperometro

αμπερώριο n
amperora

αμπούλα amˈbu.la n
ampolla

αμπχαζικά n
abcaso

αμυγδαλιά a.mi.ɣðaˈʎa n
mandorlo

αμυντικός n
difensivo
ο παίκτης που σε μια ομάδα έχει μια καθορισμένη θέση στον σχηματισμό της άμυνάς της

αμφίβιος aɱˈfi.vi.os adj
anfibio

αμφίβολος adj
dubbio

αμφίεση n
abbigliamento

αμφίκοιλος adj
biconcavo

αμφεταμίνη n
anfetamina

αμφιβάλλω aɱ.fiˈva.lo v
dubitare

αμφιβολία n
dubbio

αμφιδέξιος adj
ambidestro

αμφιθέατρο aɱ.fiˈθe.a.tɾo n
anfiteatro

αμφιλεγόμενος aɱ.fi.leˈɣo.me.nos
controverso

αμφιφυλοφιλία n
bisessualità

αμφιφυλόφιλος n
bisessuale

αμφορέας aɱ.foˈɾe.as n
anfora

αμχαρικά n
amarico

αμόνι aˈmo.ni n
incudine

αμόρφωτος adj
incolto

αμύγδαλο n
mandorla

αν ˈan
se

αν και
benché sebbene

ανάβω aˈna.vo v
accendere

ανάγκη aˈnaŋ.ɟi n
necessità bisogno

ανάγλυφο n
bassorilievo

ανάγραμμα n
anagramma

ανάκλαση aˈna.kla.si n
riflessione

ανάκριση n
istruttoria interrogatorio

ανάλυση aˈna.li.si n
analisi
η μέθοδος μελέτης ενός αντικειμένου ή προβλήματος χρησιμοποιώντας το διαχωρισμό του σε επιμέρους τμήματα

ανάμεσα adv
dentro

ανάμνηση n
memoria

ανάπαυση aˈna.paf.si n
riposo
η ξεκούραση, ο ύπνος ή το διάλειμμα στις υποχρεώσεις -ιδιωματικά το λένε μερικοί ανάπαψη

ανάπηρος adj
disabile

ανάποδα aˈna.po.ða adv
retromarcia
με κατεύθυνση κίνησης προς τα πίσω

ανάπτυξη aˈna.pti.ksi n
crescita

ανάρτηση aˈnaɾ.ti.si n
sospensione
(πληθυντικός) σύστημα των μηχανοκίνητων τροχοφόρων οχημάτων που εξυπηρετεί την απόσβεση των κραδασμών και συνδέει ελαστικά το αμάξωμα με τους άξονες των τροχών, ελέγχοντας την πρόσφυση στην κίνηση

ανάσα n
fiato alito

ανάχωμα n
argine

ανέκδοτο aˈnek.ðo.to n
aneddoto

ανέκδοτος adj
inedito

ανέλο n
anello

ανέμη aˈne.mi n
arcolaio

ανέχομαι v
sopportare

ανήθικος aˈni.θi.kos adj
immorale

ανήξερος adj
fare lo gnorri

ανίατος adj
incurabile

ανίκανος aˈni.ka.nos adj
incapace

ανίκητος aˈni.ci.tos adj
invincibile

αναίδεια n
sfrontatezza svergognatezza

αναίρεση n
bequadro
διπλή αναίρεση (\natural\natural), αναίρεση δίεση (\natural\sharp), αναίρεση ύφεση (\natural\natural): αλλοιώσεις που δεν χρησιμοποιούνται πλέον σήμερα

αναβολέας n
staffa

αναβολικός adj
anabolico

αναβολισμός a.na.vo.liˈzmos n
anabolismo

αναβοσβήνω a.na.voˈzvi.no v
lampeggiare

αναβοσβήσιμο n
lampeggio

αναγέννηση a.naˈʝe.ni.si n
rinascimento

αναγνωρίζω v
riconoscere

αναγνωστήριο n
sala di lettura

αναγνώστης n
lettore

αναγραμματισμός n
anagrammatismo

αναγωγή a.na.ɣoˈʝi n
riduzione
(μαθηματικά) η απλοποίηση ενός κλάσματος και η μετατροπή του σε κάτι άλλο ισοδύναμο
(χημεία) η διαδικασία ή χημική αντίδραση κατά την οποία ένα στοιχείο ή μία χημική ένωση προσλαμβάνει ηλεκτρόνια (στις οργανικές ενώσεις του άνθρακα, όταν προστίθεται υδρογόνο ή αφαιρείται οξυγόνο)

αναδιοργάνωση n
riorganizzazione

αναδρομή n
retrospettiva

αναδρομικός σχηματισμός anaðɾomiˈkos sçimatiˈzmos
retroformazione

αναζήτηση n
ricerca

αναζητησιμότητα n
ricercabilità

αναιμία n
anemia

αναιμικός a.ne.miˈkos adj
anemico

ανακάλυψη n
scoperta

ανακαίνιση n
rinnovamento

ανακαλύπτω v
scoprire

ανακεφαλαιοποίηση a.na.ce.fa.le.oˈpi.i.si n
ricapitalizzazione

ανακεφαλαιώνω a.na.ce.fa.leˈo.no v
resume

ανακοίνωση n
annuncio

ανακρίνω v
interrogare

ανακτοβούλιο a.na.ktoˈvu.li.o n
consiglio privato

ανακυκλώσιμος adj
riciclabile

ανακόντα a.naˈkon.da n
anaconda

αναλγησίνη n
analgesina

αναλγητικό n
analgesico

αναλγητικός adj
analgesico

αναληπτικός adj
analettico

αναλογία a.na.loˈʝi.a n
analogia

αναλογικός adj
analogico

αναλύω v
analizzare
(γραμματική) τεχνολογώ

αναμέτρηση n
competizione

αναμενόμενος a.na.meˈno.me.nos
atteso

αναμνηστικός a.na.mni.stiˈkos adj
commemorativo

αναμοχλεύω v
rastrellare

ανανάς n
ananas ananasso

αναπαράσταση a.na.paˈɾa.sta.si n
raffigurazione

αναπαραγωγή n
riproduzione

αναπαύσου εν ειρήνη a.naˈpaf.su en iˈɾi.ni
riposi in pace

αναπηρικό αμαξίδιο a.na.pi.ɾiˈko a.maˈksi.ði.o
sedia a rotelle

αναπνέω a.naˈpne.o v
respirare

αναπνοή a.na.pnoˈi n
respirare respiro

αναπτήρας n
accedino accendino

αναπτύσσω a.naˈpti.so v
sviluppare

αναπόφευκτος a.naˈpo.fef.ktos adj
inevitabile

αναρρίχηση a.naˈɾi.çi.si n
arrampicata

αναρχία a.naɾˈçia n
anarchia

αναρχικός adj
anarchica

αναρχισμός n
anarchismo

αναρωτιέμαι a.na.ɾoˈtçe.me v
chiedersi domandarsi

ανασκολοπίζω a.na.sko.loˈpi.zo v
impalare

αναστενάρια n
nestinarstvo

αναστεναγμός n
sospiro

αναστολή n
inibizione

αναστοχαστικός a.na.sto.xa.stiˈkos adj
riflessivo

ανασυντάσσω v
riorganizzare

ανατέλλων
levante

ανατέμνω a.naˈte.mno v
dissecare

ανατινάζω v
esplodere

ανατοκισμός n
anatocismo

ανατολή a.na.toˈli n
est
est oriente levante
(συνεκδοχικά) ένα από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, από την πλευρά που ανατέλλει ο ήλιος

ανατολίτικος a.na.toˈli.ti.kos adj
anatolico

ανατολικός a.na.to.liˈkos adj
orientale

ανατομία n
anatomia

ανατριχίλα n
pelle d'oca

αναφιλητό a.na.fi.liˈto n
singhiozzo

αναφυλαξία n
anafilassi

αναχαιτίζω v
arrestare intercettare

αναχρονισμός a.na.xɾo.niˈzmos n
anacronismo

αναχρονιστικός adj
anacronistico

αναχωρητής n
anacoreta

αναχώρηση a.naˈzo.ɾi.si n
partenza

ανγκολέζικος aŋ.goˈle.zi.kos adj
angolano

ανδαλουσιανός an.ða.lu.si.aˈnos adj
andaluso

ανδρικός an.ðɾiˈkos adj
maschile

ανδροειδές an.ðɾo.iˈðes n
androide

ανδρολογία n
andrologia

ανδροπρέπεια n
mascolinità

ανεβαίνω v
salire

ανεκδιήγητος a.nek.ðiˈi.ʝi.tos adj
inenarrabile

ανελέητος adj
spietato crudele

ανεμιστήρας a.ne.miˈsti.ɾas n
ventilatore

ανεμο- a.ne.mo
anemo-

ανεμογράφος a.ne.moˈɣɾa.fos n
anemografo

ανεμοδείκτης a.ne.moˈði.ktis n
banderuola

ανεμόμετρο a.neˈmo.me.tɾo n
anemómetro

ανεμόμυλος a.neˈmo.mi.los n
mulino a vento

ανεμόπτερο a.neˈmo.pte.ɾo n
aliante

ανεμώνη n
anemone
(λουλούδι) αγγειόσπερμο δικοτυλήδονο ποώδες φυτό με όμορφα άνθη, της οικογένειας των Bατραχιοειδών της τάξης των Bατραχιωδών

ανενδοίαστος a.nenˈði.a.stos adj
privo di scrupoli

ανεξάρτητος a.neˈksaɾ.ti.ti a.neˈksaɾ.ti.to a.neˈksaɾ.ti.tos adj
indipendente

ανεξήγητος adj
inesplicabile

ανεξίτηλος adj
indelebile

ανεξαρτησία a.ne.ksaɾ.tiˈsi.a n
indipendenza

ανεξιθρησκία n
tolleranza libertà

ανεπίσημος adj
ufficioso

ανεπαρκής adj
insufficiente

ανεργία a.neɾˈʝi.a n
disoccupazione

ανεύθυνος adj
irresponsabile

ανεύρυσμα n
aneurisma

ανησυχία n
preoccupazione

ανησυχώ a.ni.siˈxo v
preoccupare
(μεταβατικό) προκαλώ ανησυχία, αγωνία σε κάποιον

ανηχοϊκός adj
anecoico

ανθεκτικός adj
resistente

ανθοδοχείο an.θο.ðoˈçi.o n
vaso da fiori

ανθοκομία an.θo.koˈmi.a n
floricoltura

ανθολογία n
antologia

ανθοπώλης an.θoˈpo.lis n
fioraia

ανθοφόρος an.θoˈfo.ɾos adj
florifero

ανθρακικό οξύ
acido carbonico

ανθρακικός adj
carbonico

ανθρωπάκι an.θɾoˈpa.ci n
ometto

ανθρωπισμός an.θɾo.piˈzmos n
umanesimo

ανθρωπιστικός adj
umanitario
που σχετίζεται με την προσφορά στο συνάνθρωπο

ανθρωποκεντρισμός n
antropocentrismo

ανθρωπολογία n
antropologia

ανθρωπολόγος n
antropologo

ανθρωπομετρία n
antropometria

ανθρωπομετρικός adj
antropometrico

ανθρωπομορφισμός n
antropomorfismo

ανθρωπότητα n
umanità genere umano

ανθρώπινος anˈθɾo.pi.nos adj
umano

ανθυγιεινός an.θi.ʝi.iˈnos adj
insalubre

ανθυποβρυχιακός adj
antisommergibile

ανθυποβρύχιο n
cacciasommergibile

ανθυπολοχαγός n
sottotenente

ανιδιοτέλεια a.ni.ði.oˈte.li.a n
disinteresse senza secondi fini

ανιλίνη a.niˈli.ni n
anilina

ανισοτροπία a.ni.so.tɾoˈpi.a n
anisotropia

ανιψιά n
nipote

ανιψιός n
nipote

ανιόν n
anione

ανοίγω aˈni.ɣo v
aprire

ανοιχτήρι n
apribottiglie

ανοιχτός adj
aperto

ανοξία a.noˈksi.a n
anossia

ανοργασμικός adj
anorgasmico

ανορεξία n
anoressia

ανοσμία a.noˈzmi.a n
anosmia

ανοσοθεραπεία n
immunoterapia

ανοσολογία n
immunologia

ανοσολογικός adj
immunologico

ανουρία n
anuria

ανοχή a.noˈçi n
tolleranza

αντάρτης anˈdaɾ.tis aˈdaɾ.tis n
partigiano
αυτός που εξεγείρεται ένοπλα εναντίον κάποιου καθεστώτος

αντάτζιο aˈda.d͡zi.o aˈda.d͡ʒo adv
adagio

αντένδειξη n
controindicazione

αντέχω anˈde.xo v
sopportare

αντί
anziché
αντικατάσταση

αντίβαρο anˈdi.va.ɾo n
contrappeso

αντίδι n
indivia

αντίδοτο anˈdi.ðo.to n
antidoto

αντίδραση anˈdi.ðɾa.si n
reazione

αντίθεση anˈdi.θe.si n
opposizione

αντίθετα anˈdi.θe.ta adv
al contrario

αντίληψη anˈdi.li.psi n
percezione

αντίμετρο anˈdi.me.tɾo n
contromisura

αντίο aˈdi.o n
addio ciao

αντίπαλος anˈdi.pa.los n
avversario avversaria
που είναι αντίπαλος

αντίπαπας n
antipapa

αντίρρηση anˈdi.ɾi.si n
obiezione

αντίσταση anˈdi.sta.si n
resistenza

αντίστιξη anˈdi.sti.ksi n
contrappunto

αντίστροφη μέτρηση
conto alla rovescia

αντίσωμα n
anticorpo

αντίτυπο anˈdi.ti.po n
copia

αντίφαση anˈdi.fa.si n
contraddizione

αντίφραση n
antifrasi

αντίφωνο n
antifona

αντίχειρας n
pollice

αντίχριστος anˈdi.xɾi.stos n
anticristo

ανταγωνίζομαι v
competere

ανταγωνισμός n
antagonismo

ανταγωνιστής an.da.ɣo.niˈstis n
competitore

ανταλλάσσω v
scambiare

ανταλλαγή n
scambio

ανταμοιβή n
ricompensa

αντανάκλαση an.daˈna.kla.si n
riflessione

αντεγγύηση n
controgaranzia

αντεπίθεση an.deˈpi.θe.si n
contrattacco

αντεπιτίθεμαι v
contrattaccare

αντηρίδα an.diˈɾi.ða n
contrafforte
(αρχιτεκτονική) τοίχος που κτίζεται κάθετα προς κάποιον άλλο τοίχο, τον οποίο και στηρίζει
(γεωλογία) βουνοκορφή που προεξέχει σε διαφορετική κατεύθυνση από άλλες βουνοκορφές της οροσειράς

αντιήρωας an.diˈi.ɾo.as n
antieroe

αντιαεροπορικός adj
antiaereo

αντιαμερικανισμός an.di.a.me.ɾi.ka.niˈzmos n
antiamericanismo

αντιβαίνω an.diˈve.no v
conflitto contrastare

αντιβασιλεία n
reggenza

αντιβιοτικό an.di.vi.o.tiˈko n
antibiotico

αντιβιόγραμμα n
antibiogramma

αντιγράφω an.diˈɣɾa.fo v
copiare imitare
(ειδικότερα) (για γραπτές εξετάσεις) γράφω κοιτάζοντας παράνομα το κείμενο κάποιου άλλου ή κάποιο βιβλίο ή κάποιο σκονάκι

αντιγόνο an.diˈɣo.no n
antigene

αντιδραστήρας an.di.ðɾaˈsti.ɾas n
reattore

αντιδρώ an.diˈðɾo v
reagire
συμπεριφέρομαι θετικά ή αρνητικά σε κάποιο ερέθισμα

αντιεμετικός adj
antiemetico

αντιιικός adj
antivirus

αντικαθιστώ v
sostituire rimpiazzare

αντικαπιταλισμός n
anticapitalismo

αντικαταθλιπτικό an.di.ka.ta.θli.ptiˈko n
antidepressivo

αντικατασκοπία n
controspionaggio

αντικείμενο an.diˈci.me.no n
oggetto
(γραμματική) μέρος του λόγου που λειτουργεί ως αποδέκτης της ενέργειας του ρήματος
(αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) τύπος δεδομένων που περιέχει ταυτόχρονα δεδομένα (ιδιότητες) και υποπρογράμματα (μέθοδοι) και δημιουργείται από το πρότυπο μιας κλάσης με την εκτέλεση του κώδικα της μεθόδου κατασκευής
argomento oggetto
(Ορολογία) καθετί αντιληπτό με τις αισθήσεις ή συλληπτό με τον νου κάποια στιγμή

αντικειμενικά adv
oggettivamente

αντικειμενικός adj
obiettivo

αντικληρικός adj
anticlericale

αντικοινωνικός an.di.ci.no.niˈkos adj
asociale

αντικουάρκ n
antiquark

αντικυκλώνας an.di.ciˈklo.nas n
anticiclone

αντιλαμβάνομαι an.di.laɱˈva.no.me v
comprendere accorgersi avvertire

αντιλογάριθμος n
antilogaritmo

αντιλόπη n
antilope

αντιμεταβολίτης n
antimetabolita

αντιμικροβιακός adj
antimicrobico

αντιμνημονιακός n
anti-memorandum

αντιμόνιο an.diˈmo.ni.o n
antimonio

αντιοφικός adj
antiofidico

αντιπάθεια an.diˈpa.θi.a n
antipatia avversione

αντιπολίτευση n
opposizione

αντιπροσωπεία an.di.pɾo.soˈpi.a n
delegazione
μια ομάδα ανθρώπων που αντιπροσωπεύουν ένα μεγαλύτερο σύνολο στο οποίο είναι ενταγμένοι ή μιλούν και διαπραγματεύονται ως εκπρόσωποί τους

αντιπροσωπευτικός adj
rappresentativo

αντιπρόεδρος n
vicepresidente

αντιπτέριση n
badminton

αντιπυρίνη n
antipirina

αντιπυρετικό n
antipiretico

αντιπυρετικός adj
antipiretico

αντιρετροϊκός adj
retrovirale

αντισεισμικός an.di.si.zmiˈkos adj
asismico

αντισημιτισμός n
antisemitismo

αντισηπτικό n
antisettico

αντισηπτικός adj
antisettico

αντισταθμίζω an.di.staˈθmi.zo v
controbilanciare
(μεταφορικά) επιφέρω μια ισορροπία, μια εξίσωση

αντιστικτικός adj
contrappuntistico

αντιστοιχώ an.di.stiˈxo v
corrispondere

αντισυνταγματικά an.di.sin.daɣ.ma.tiˈka adv
anticostituzionalmente

αντισυνταγματικότητα anti.sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta n
incostituzionalità

αντισύλληψη n
contraccezione

αντιτοξικός adj
antitossico

αντιτορπιλικό an.di.toɾ.pi.liˈko n
cacciatorpediniere

αντιτρομοκρατικός adj
antiterroristica antiterroristico

αντιφεμινιστικός adj
antifemminista

αντιύλη n
antimateria

αντλώ v
pompare

αντονομασία an.do.no.maˈsi.a n
antonomasia

αντοχή an.doˈçi n
resistenza sopportazione tolleranza

αντωνυμία an.do.niˈmi.a n
pronome

αντώνυμο anˈdo.ni.mo n
antonimo

ανυπάκουος a.niˈpa.ku.os adj
disubbidiente

ανυπαρξία n
inesistenza

ανυποληψία a.ni.po.liˈpsi.a n
discredito

ανυπολόγιστος adj
incalcolabile

ανυπομονησία n
impazienza

ανυπόμονος adj
impaziente

ανυπότακτος n
ribelle
(στρατιωτικός όρος) αυτός που δεν παρουσιάστηκε να καταταχτεί στο στρατό ως νεοσύλλεκτος, ενώ τον είχαν καλέσει

ανυπόφορος adj
insopportabile

ανωμαλία n
anomalia

ανωνυμία n
anonimato

ανωριμότητα n
immaturità

ανόδιο aˈno.ði.o n
anodo

ανόητος aˈno.i.tos adj
sciocco

ανύπαντρος adj
scapolone

ανύπαρκτος adj
inesistente

ανώδυνος aˈno.ði.nos adj
indolore

ανώμαλος adj
irregolare
που δεν ακολουθεί τον κανόνα, που παρεκκλίνει από αυτό που θεωρείται κανονικό ή φυσιολογικό
(γραμματική) για λέξεις που κλίνονται με ιδιαίτερο τρόπο και δεν ακολουθούν τα συνήθη πρότυπα σχηματισμού κλιτών τύπων
χωρίς σταθερό ρυθμό, με απρόβλεπτες διακυμάνσεις
που παρουσιάζει εμπόδια
που διεξάγεται με πολλές δυσκολίες και χωρίς να υπάρχουν οι συνήθεις συνθήκες
(για ανθρώπους) σεξουαλικά διεστραμμένος, ο διαστροφικός

ανώνυμα aˈno.ni.ma adv
anonimamente

ανώνυμη εταιρεία aˈno.ni.mi e.teˈɾi.a
società per azioni società anonima

ανώριμος adj
immaturo

ανώτατος aˈno.ta.tos adj
supremo

ανώφελος adj
inutile vano

αξέχαστος adj
indimenticabile

αξία aˈksi.a n
valore

αξίζω v
meritare

αξίνα n
piccone

αξίωμα aˈksi.o.ma n
assioma
(φιλοσοφία, λογική, μαθηματικά) πρόταση η οποία δεν αποδεικνύεται αλλά τη δεχόμαστε σαν αληθινή (έχει αληθοτιμή 'Αληθές')

αξιοκρατία n
meritocrazia

αξιολογία n
assiologia

αξιολογώ a.ksi.o.loˈɣo v
valutare

αξιολόγηση a.ksi.oˈlo.ʝi.si n
valutazione

αξιοπρέπεια n
dignità

αξιωματικός a.ksi.o.ma.tiˈkos n
ufficiale alfiere
(στρατιωτικός βαθμός) στρατιωτικός με βαθμό ίσο ή ανώτερο του ανθυπολοχαγού στο στρατό ξηράς ή του αντίστοιχού του στα άλλα σώματα

αξιωματούχος a.ksi.o.maˈtu.xos n
funzionario

αξονομετρικός adj
assonometrico

αορτή a.oɾˈti n
aorta

αορτήρας n
tracolla

αορτικός adj
aortico

αορτοστεφανιαίος adj
aortocoronarico

απάγω v
rapire

απάθεια n
apatia

απάνεμα adv
sottovento

απάνθρωπα adv
inumanamente

απάνθρωπος aˈpan.θɾo.pos adj
inumano

απάντηση aˈpan.di.si n
risposta

απάτη aˈpa.ti n
truffa frode

απέλαση aˈpe.la.si n
espulsione

απέραντος aˈpe.ɾan.dos adj
immenso

απήχηση n
risonanza

απίθανος aˈpi.θa.ni aˈpi.θa.no aˈpi.θa.nos adj
improbabile
που έχει μικρή πιθανότητα να συμβεί· μη πιθανός, μη ενδεχόμενος

απίστευτος aˈpis.te.ftos adj
incredibile

απαίδευτος adj
ineducato

απαίσιος aˈpe.si.os adj
infausto

απαίτηση n
esigenza

απαγγελία a.paŋ.ɟeˈli.a n
recitazione pronuncia

απαγορεύω a.pa.ɣoˈɾe.vo v
proibire vietare

απαγχονισμός n
impiccagione

απαγωγέας a.pa.ɣoˈʝe.as n
rapitore

απαγωγή n
rapimento
(ειδικότερα), (κοινά), (νομικός όρος) η αρπαγή και αιχμαλωσία ενός προσώπου προκειμένου, συνήθως, να ζητηθούν λύτρα ή κάποιο άλλο αντάλλαγμα

απαγόρευση n
divieto

απαισιοδοξία n
pessimismo

απαισιόδοξος a.pe.siˈo.ðo.ksos adj
pessimista

απαλλαγή n
esenzione

απαλλοτριώνω v
espropriare

απαράδεκτος adj
inammissibile

απαρέμφατο a.paˈɾeɱ.fa.to n
infinito

απαρίθμηση n
enumerazione

απαραίτητος adj
necessario

απαρατήρητος adj
inosservato

απαρηγόρητος adj
inconsolabile

απαρτχάιντ n
apartheid

απαρχαιωμένος
obsoleto

απασχολησιμότητα n
assumibilità

απασχολώ v
impiegare

απασχόληση n
occupazione

απατίτης n
apatite

απατεώνας a.pa.teˈo.nas n
truffatore

απατηλός adj
ingannevole

απειλή n
minaccia

απειλώ a.piˈlo v
minacciare

απελευθέρωση n
liberazione

απελπισία a.pel.piˈsi.a n
disperazione

απελπισμένος
disperato

απενεργοποιώ v
disattivare

απερίγραπτα adv
indescrivibilmente

απεργία a.peɾˈʝi.a n
sciopero

απεργοσπάστης n
crumiro

απερισκεψία a.pe.ɾi.skeˈpsi.a n
imprudenza

απεριόριστος adj
illimitato

απεχθάνομαι a.peˈxθa.no.me v
detestare aborrire

απλά adv
semplicemente

απλήρωτος adj
impagato

απληστία n
avidità insalizabilità voracità

απλολογία a.plo.loˈʝi.a n
aplologia

απλός adj
semplice

απλότητα n
semplicità

αποανάπτυξη a.po.aˈna.pti.ksi n
decrescita

αποβάθρα n
banchina

αποβίβαση n
sbarco

αποβιομηχάνιση n
deindustrializzazione

αποβλακώνω a.po.vlaˈko.no v
abbrutire

αποβολή n
aborto
ακούσια διακοπή της εγκυμοσύνης

απογέμισμα n
riempimento

απογείωση n
decollo
(αεροπορικός όρος) η ανύψωση αεροπλάνου, ελικοπτέρου, στον αέρα

απογοήτευση a.po.ɣoˈi.tef.si n
delusione

απογοητευμένος
deluso

απογοητεύω a.po.ɣo.iˈte.vo v
deludere

απογραφή a.po.ɣɾaˈfi n
censimento

απογραφειοκρατικοποίηση n
sburocratizzazione

απογραφειοκρατικοποιώ v
sburocratizzare

αποδεικνύω v
dimostrare

αποδεκατίζω a.po.ðe.kaˈti.zo v
decimare

αποδημία n
emigrazione
η φυγή από μια χώρα

αποδιδράσκω v
sfuggire scampare

αποδιοπομπαίος τράγος a.po.ði.o.pomˈbe.os ˈtɾa.ɣos
capro espiatorio

αποδοχή a.po.ðoˈçi n
accettazione

αποδρώ v
sfuggire scampare

αποδυτήριο a.po.ðiˈti.ɾi.o n
spogliatoio

αποεπένδυση a.po.eˈpen.ði.si n
disinvestimento

αποζημίωση n
compensazione
το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται σε αυτόν που έπαθε κάποια ζημιά από τον υπαίτιο ή το κράτος
το χρηματικό ποσό που καταβάλλεται σε κάποιον για την εκτέλεση ενός ορισμένου έργου, αμοιβή

αποθέωση n
apoteosi

αποθήκη a.poˈθi.ci n
magazzino
χώρος (κτίριο ή μέρος κτιρίου) όπου φυλάσσονται αντικείμενα, όπως εργαλεία, αγαθά ή εμπορεύματα, για την περίοδο που δεν είναι αναγκαίο να χρησιμοποιηθούν

αποθαρρυντικός adj
scoraggiante

αποθαρρύνω a.po.θaˈɾi.no v
scoraggiare

αποθεματικό n
fonto di riserva

αποικία n
colonia

αποικιακός adj
coloniale

αποικιοκρατία a.pi.ci.o.kɾaˈti.a n
colonialismo

αποικισμός n
colonizzazione

αποκάλυψη a.poˈka.li.psi n
rivelazione

αποκέντρωση n
decentralizzazione

αποκαλύπτω v
svelare

αποκεφαλίζω v
decapitare

αποκεφαλισμός n
decapitazione

αποκλίνων adj
anormale matto

αποκλεισμός n
blocco

αποκλειστικός adj
esclusivo

αποκληρώνω a.po.kliˈɾo.no v
diseredare

αποκοιμιέμαι a.po.ciˈmɲe.me v
addormentarsi

αποκοπή n
apocope
(γραμματική) η αποβολή του τελικού φωνήεντος μιας λέξης μπροστά από το αρχικό φωνήεν της επόμενης λέξης

αποκρούω v
respingere rifiutare confutare

αποκρυφισμός n
occultismo

απολίθωμα n
fossile

απολαμβάνω a.po.laɱˈva.no v
godere

απολογία a.po.loˈʝi.a n
apologia

απολυμαντικό n
disinfettante

απολυτήριο n
maturità

απολυταρχία n
assolutismo

απολύμανση n
disinfezione

απολύω v
licenziare

απομνημονεύω v
memorizzare

απομόνωση n
isolamento

απονέμω a.poˈne.mo v
premiare

αποναρκοθέτηση n
sminamento

αποξένωση n
alienazione

αποπειρώμαι v
tentare tentativo

αποπληθυσμός n
spopolamento

αποπληθωρισμός n
deflazione

αποπροσανατολισμός n
disorientamento

αποπυρηνικοποιώ v
denuclearizzare

απορία n
stupore
η κατάσταση κατά την οποία κάποιος δεν μπορεί να δώσει απάντηση σε κάποιο ερώτημα που τον απασχολεί

απορροφώ a.po.ɾoˈfo v
assorbire

απορρυπαντικό n
detersivo

απορρυπαντικός adj
detersivo

αποσκευές a.po.sceˈves n
bagagli
(περιληπτικό) ό,τι μεταφέρει μαζί του ένας ταξιδιώτης, π.χ. βαλίτσες

αποσκληρυντής n
addolcitore

αποσμητικό a.po.zmi.tiˈko n
deodorante

αποσμητικός adj
deodorante

αποστέλλω v
inviare

αποσταγματοποιός n
distillatore

αποσταθεροποίηση n
destabilizzazione

αποστακτήρας n
distillatore

αποστασία n
apostasia

αποστηθίζω v
memorizzare

αποστολέας n
mittente

αποστρατιωτικοποιώ v
smilitarizzare

αποσυναρμολογώ v
smontare

αποσύνδεση a.poˈsin.ðe.si n
disinserzione
ο διαχωρισμός στοιχείων που ήταν πριν συνδεδεμένα

αποσύνθεση n
decomposizione

αποσύρω v
ritirare

αποτέλεσμα a.poˈte.le.zma n
risultato

αποτέφρωση a.poˈte.fɾo.si n
cremazione

αποτίμηση n
valutazione

αποταμιεύω a.po.ta.miˈe.vo v
risparmiare

αποτελεσματικός a.po.te.le.zma.tiˈkos adj
efficace

αποτελεσματικότητα n
efficacia

αποτεφρωτήρας n
incineratore

αποτιτάνωση n
calcificazione

αποτοξίνωση n
disintossicazione

αποτρέπω v
prevenire

αποτρίχωση n
depilazione

αποτραβώ a.po.tɾaˈvo v
allontanare scostare
μεταφέρω ή απομακρύνω κάτι ή κάποιον από κάπου

αποτρεπτικός a.po.tɾe.ptiˈkos adj
dissuasivo

αποτυχία a.po.tiˈçi.a n
fallimento insuccesso

απουσία a.puˈsi.a n
assenza

αποφασίζω a.po.faˈsi.zo v
decidere

αποφασιστικός a.po.fa.si.stiˈkos adj
decisivo

αποφεύγω a.poˈfe.vɣo v
evitare

αποχή a.poˈçi n
astinenza

αποχαλινώνομαι v
essere sfrenati scatenarsi

αποχαυνώνω a.po.xavˈno.no v
intorpidire inebitire rimbabire

αποχωρώ a.po.xoˈɾo v
abbandonare ritirarsi

αποχώρηση a.poˈxo.ɾi.si n
ritiro

αποϋλοποίηση n
dematerializzazione

απούλητος adj
invenduto

απροκάλυπτος a.pɾoˈka.li.ptos adj
aperto franco non riparato

απρόσωπος aˈpɾo.so.pos adj
impersonale

από apo
di

απόβαρο n
tara

απόγευμα aˈpo.ʝev.ma adv
pomeriggio

απόγνωση n
disperazione

απόγονος aˈpo.ɣo.nos n
discendente

απόδειξη aˈpo.ði.ksi n
prova

απόδειπνο n
compieta

απόδοτε τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ aˈpo.ðo.te ta‿ˈce.sa.ɾos ˈce.sa.ɾi ce ta‿tu‿θeˈu to‿θeˈo
Date a Cesare quel che è di Cesare e a Dio quel che è di Dio

απόδραση aˈpo.ðɾa.si n
evasione

απόκριση n
risposta

απόλαυση aˈpo.laf.si n
delizia

απόλυτα adv
assolutamente
(και απολύτως) σε απόλυτο βαθμό, εντελώς, τελείως

απόλυτος adj
assoluto

απόπτωση n
apoptosi
(ιατρική) διεργασία προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου

απόρθητος adj
inespugnabile

απόρρητο n
segreto

απόρριψη n
rigetto

απόσβεση n
ammortamento

απόσπασμα aˈpo.spa.zma n
estratto

απόσταξη aˈpo.sta.ksi n
distillazione

απόσταση aˈpo.sta.si n
distanza

απόστημα n
ascesso

απόστολος aˈpo.sto.los n
apostolo

απόστροφος aˈpo.stɾo.fos n
apostrofo

απότομος aˈpo.to.mos adj
ripido

απόφαση aˈpo.fa.si n
decisione

απόφυση aˈpo.fi.si n
apofisi

απόχρωση aˈpo.xɾo.si n
sfumatura

απόψε aˈpo.pse adv
stasera

απώλεια n
perdita
το να χάσει κάποιος κάτι, το χάσιμο
scomparsa
ο θάνατος ενός συγγενούς ή γενικότερα ενός σημαντικού ανθρώπου, ο χαμός
perdite
(στον πληθυντικό) οι νεκροί σε μία πολεμική σύγκρουση

απών aˈpon
assente

αράχνη aˈɾa.xni n
ragno
(συνεκδοχικά) ιστός αράχνης

αρέσω aˈɾe.so v
piacere

αραίωση n
diluizione

αραβικά a.ɾa.viˈka n
arabo

αραβικός a.ɾa.viˈkos adj
arabo

αραγονέζικος a.ɾa.ɣoˈne.zi.kos adj
aragonese

αραγονικά a.ɾa.ɣo.niˈka n
aragonese

αραιώνω a.ɾeˈo.no v
diluire diradare distanziarsi
μειώνω την πυκνότητα κάποιου διαλύματος, προσθέτοντας μια άλλη ουσία

αρακάς n
piselli

αραουκάρια n
araucaria

αργά adv
tardi
σε προχωρημένη ώρα

αργίλιο aɾˈʝi.li.o n
alluminio

αργαλειός n
telaio

αργεντινός aɾ.ʝen.diˈnos adj
argentino

αργόν aɾˈɣon n
argon

αργός aɾˈɣo aɾˈɣos aɾˈʝi adj
lento

αργότερα adv
più tardi

αρετή n
virtù

αρθρίτιδα n
artrite

αρθραλγία aɾ.θɾalˈʝi.a n
artrite artritide

αρθρογραφικός adj
redazionale

αρθρόποδο n
artropode

αριθμητικό n
numerale

αριθμός n
numero

αριθμώ a.ɾiˈθmo v
numerare

αριστερά a.ɾi.steˈɾa adv
a sinistra

αριστερός a.ɾi.steˈɾos adj
sinistro

αριστερόχειρας a.ɾi.steˈɾo.çi.ɾas n
mancino

αριστοκρατία a.ɾi.sto.kɾaˈti.a n
aristocrazia

αριστούργημα a.ɾiˈstuɾ.ʝi.ma n
capolavoro

αρκετά aɾ.ceˈta adv
abbastanza

αρκετός adj
sufficiente

αρκοσόλιο n
arcosolio

αρκούδα aɾˈku.ða n
orso

αρκώ aɾˈko v
bastare

αρλεκίνος n
arlecchino

αρμέγω aɾˈme.ɣo v
mungere

αρμένικος aɾˈme.ni.kos adj
armeno

αρμαδίλλος n
armadillo

αρμαδόρος n
armatore

αρματιστής n
carrista

αρματολός n
armatolo

αρμενικά aɾ.me.niˈka n
armeno

αρμονία aɾ.moˈni.a n
armonia

αρμόνιο aɾˈmo.ni.o n
armonium

αρνί aɾˈni n
agnello abbacchio

αρνητικό n
negativo
(φωτογραφία) εμφανισμένο φιλμ που περιέχει τη φωτογράφιση με χρώματα αντίθετα από τα φυσικά και χρησιμοποιείται για την αναπαραγωγή φωτογραφιών

αρνητικός adj
negativo

αρνητισμός n
negativismo

αρνούμαι aɾˈnu.me v
rifiutare

αρουραίος a.ɾuˈɾe.os n
ratto topo

αρπέτζιο n
arpeggio

αρπαγή aɾ.paˈʝi n
ratto ruberia

αρραβώνας a.ɾaˈvo.nas n
fidanzamento

αρρενωπός adj
virile

αρρώστια aˈɾo.stça n
malattia

αρσενικό n
arsenico
(χημεία) χημικό στοιχείο, που ανήκει στα μεταλλοειδή, με ατομιθό αριθμό 33 και χημικό σύμβολο το As, με σταχτί χρώμα και μεταλλική λάμψη, το οποίο σχηματίζει τοξικές ενώσεις

αρσενικός aɾ.se.niˈkos adj
maschile

αρτηρία aɾ.tiˈɾi.a n
arteria
(ανατομία) μυώδες ελαστικό σωληνοειδές αγγείο μέσω του οποίου το αίμα μεταφέρεται από την καρδιά προς όλα τα όργανα

αρτοπωλείο n
panetteria

αρχάγγελος aɾˈxaŋ.ɟe.los n
arcangelo

αρχέτυπο aɾˈçe.ti.po n
archetipo

αρχή aɾˈçi n
principio
θεμελιακός κανόνας στη φύση, στην επιστήμη, στην τέχνη, στην πολιτική κ.λπ.
βασικός κανόνας που ρυθμίζει την προσωπική ή την κοινωνική συμπεριφορά

αρχίδι aɾˈçi.ði n
coglione
(χυδαίο) ο ένας από τους δύο αδένες που παράγουν το σπέρμα, ο όρχις

αρχίζω v
cominciare iniziare

αρχαίος adj
antico

αρχαιολογία aɾ.çe.o.loˈʝi.a n
archeologia

αρχαιολόγος aɾ.çe.oˈlo.ɣos n
archeologo archeologa

αρχαιότητα aɾ.çeˈo.ti.ta n
antichità
οι αρχαίοι χρόνοι

αρχείο aɾˈçi.o n
archivio file

αρχειοθετώ v
archiviare

αρχειοφύλακας n
archivista

αρχηγός aɾ.çiˈɣos n
capo

αρχιδούκας n
arciduca

αρχιεπίσκοπος n
arcivescovo

αρχιληστής n
capobanda

αρχιναύαρχος n
Grande Ammiraglio

αρχινοσοκόμα n
capoinfermiera

αρχινοσοκόμος n
capoinfermiera

αρχιπέλαγος aɾ.çiˈpe.la.ɣos n
arcipelago

αρχιστράτηγος aɾ.çiˈstra.ti.ɣos n
generalissimo

αρχιτέκτονας aɾ.çiˈte.kto.nas n
architetto

αρχιτεκτονική n
architettura

αρχιτεκτονικός aɾ.çi.te.kto.niˈkos adj
architetturale

αρχολίπαρος adj
cortigianesco

αρχονταρίκι n
foresteria

αρχοντικό n
palazzo

αρωματίζω v
aromatizzare

αρωμουνικά n
aromuno arumeno

αρόσιμος adj
arabile

αρύβαλλος aˈɾi.va.los n
ariballo

ασέβεια aˈse.vi.a n
irriverenza

ασέληνος adj
illune

ασήμαντος adj
insignificante

ασήμι aˈsi.mi n
argento

ασαμικά n
Assamese

ασανσέρ a.sanˈseɾ n
ascensore

ασβέστιο aˈzve.sti.o n
calcio

ασβεστόλιθος a.zveˈsto.li.θos n
calcare

ασβός n
tasso

ασεβής a.seˈvis adj
empio

ασεξουαλικότητα n
asessualità

ασθένεια aˈsθe.ni.a n
malattia

ασθενής a.sθeˈnes a.sθeˈnis n
paziente
ο άρρωστος, που πάσχει από μία ασθένεια

ασθενοφόρο a.sθe.noˈfo.ɾo n
ambulanza

ασθματικός adj
asmatico

ασιατικός a.si.a.tiˈkos adj
asiatico

ασκαλώνιο n
scalogno

ασπάλακας aˈspa.la.kas n
talpa

ασπίδα aˈspi.ða n
scudo

ασπαρτάμη a.spaɾˈta.mi n
aspartame

ασπιρίνη a.spiˈɾi.ni n
aspirina

ασπροπάρης n
capovaccaio

ασσυριακός a.si.ɾi.aˈkos adj
assiro

ασσυριολογία a.si.ɾi.o.loˈʝi.a n
assiriologia

ασσυριολόγος a.si.ɾi.oˈlo.ɣos n
assiriologo

αστάθεια aˈsta.θi.a n
instabilità

αστέρι aˈste.ɾi n
stella

αστακός a.staˈkos n
aragosta astice

αστείο n
scherzo

αστείος aˈsti.os adj
divertente

αστερίας n
stella marina stella di mare

αστερισμός a.ste.ɾiˈzmos n
costellazione

αστεροειδής n
asteroide pianetino

αστεροσκοπείο a.ste.ɾo.skoˈpi.o n
osservatorio

αστιγματισμός n
astigmatismo

αστικοποίηση n
urbanizzazione

αστικός a.stiˈkos adj
urbano

αστουριανός a.stu.ɾi.aˈnos adj
asturiano

αστράγαλος aˈstɾa.ɣa.los n
caviglia
(ανθρώπινο σώμα) το αντίστοιχο τμήμα του ποδιού

αστράφτω aˈstɾa.fto v
lampeggiare

αστρίτης aˈstɾi.tis n
marasso

αστραπή a.stɾaˈpi adv
baleno lampo

αστραπιαία a.stɾa.piˈe.a adv
in un lampo

αστραχάν a.stɾaˈxan n
astracan

αστρικός adj
stellare

αστροβιολογία n
astrobiologia

αστρολάβος n
astrolabio

αστρολογία n
astrologia

αστρολογικός adj
astrologico

αστρολόγος a.stɾoˈlo.ɣos n
astrologo astrologa

αστροναύτης a.stɾoˈna.ftis n
astronauta

αστρονομία a.stɾo.noˈmi.a n
astronomia

αστρονομικός adj
astronomico

αστρονόμος n
astronomo astronoma

αστροφυσική a.stɾo.fi.siˈci n
astrofisica

αστροφωτογράφος a.stɾo.fo.toˈɣɾa.fos n
astrofotografo

αστροφωτογραφία a.stɾo.fo.to.ɣɾaˈfi.a n
astrofotografia

αστυνομία n
polizia

αστυνομικός adj
poliziesco

αστυνομικός n
poliziotto

αστυνόμος a.stiˈno.mos n
poliziotto

ασυγχώρητος a.siŋˈxo.ɾi.tos adj
imperdonabile

ασυμβατότητα n
incompatibilità

ασυμπλήρωτος adj
completo incompleto

ασυμφωνία a.siɱ.foˈni.a n
disaccordo

ασυνάρτητος adj
incoerente

ασυνείδητα adv
inconsciamente

ασφάλεια aˈsfa.li.a n
sicurezza

ασφάλιση n
assicurazione

ασφαλής adj
salvo sicuro

ασφαλίσιμος a.sfaˈli.si.mos adj
assicurabile

ασφυξία n
asfissia

ασφόδελος n
asfodelo

ασχήμια aˈsçi.mɲa n
bruttezza

ασχημόπαπο n
brutto anatroccolo

ασύγκριτος adv
incomparabile

αταβιστικός adj
atavico

αταξία n
disordine

ατελείωτος adj
interminabile

ατιμάζω a.tiˈma.zo v
disonorare
ενεργώ με τέτοιο τρόπο, ώστε να στερήσω από κάποιον την τιμή και υπόληψή του

ατιμία n
disonore infamia azione infame

ατιμωρησία n
impunità

ατμομάγειρας a.tmoˈma.ʝi.ɾas n
vaporiera

ατμομηχανή a.tmo.mi.xaˈni n
motore a vapore

ατμοσφαιρική πίεση a.tmo.sfe.ɾiˈci ˈpi.e.si
pressione atmosferica

ατμοσφαιρικός adj
atmosferico

ατμός aˈtmos n
vapore

ατμόσφαιρα aˈtmo.sfe.ɾa n
atmosfera
(φυσική) μονάδα μέτρησης της πίεσης που ασκούν ατμοί ή αέρια

ατομική βόμβα
bomba A
βόμβα τρομακτικής εκρηκτικής ισχύος, η λειτουργία της οποίας βασίζεται στη διάσπαση του ατόμου του ουρανίου και του πλουτωνίου}}

ατομικός adj
individuale

ατομικός αριθμός
numero atomico

ατροφία n
atrofia

ατρόμητος adj
intrepido

ατσάλι n
acciaio

ατσελεράντο n
accelerando

ατύχημα aˈti.çi.ma n
accidente

αυγή aˈvʝi n
alba

αυθαίρετος aˈfθe.ɾe.tos adj
arbitrario

αυθεντικός a.fθen.diˈkos adj
originale autentico

αυθεντικότητα n
autenticità

αυθυποβολή a.fθi.po.voˈli n
autosuggestione

αυθόρμητος aˈfθoɾ.mi.tos adj
spontaneo

αυλάκι aˈvla.ci n
solco
το αντίστοιχο τεχνητό όρυγμα, που χρησιμοποιείται για τη σπορά ή το φύτεμα
το ίχνος που αφήνουν στο έδαφος οι τροχοί ενός τροχοφόρου

αυλή aˈvli n
cortile
υπαίθριος περιφραγμένος χώρος που ανήκει σε ένα σπίτι-κτήριο
(μεταφορικά) (λόγιο) το σύνολο των αυλικών, των αξιωματούχων και συμβούλων που πλαισιώνουν έναν ηγεμόνα

αυλαία n
sipario

αυλικός n
cortigiano
μέλος της ηγεμονικής αυλής

αυνανίζομαι v
masturbare

αυνανισμός av.na.niˈzmos n
masturbazione onanismo

αυξάνω afˈksa.no v
aumentare

αυστηρός af.stiˈɾos adj
severo

αυστηρότητα af.stiˈɾo.ti.ta n
severità

αυστραλιανός af.stɾa.li.aˈnos adj
australiano

αυστριακός af.stɾi.aˈkos adj
austriaco

αυστροφασισμός n
austrofascismo

αυταρχία n
autocrazia

αυτισμός a.ftiˈsmos n
autismo

αυτιστικός n
autistico

αυτοάμυνα n
autodifesa

αυτοαντίσωμα a.fto.an.ˈdi.so.ma n
autoanticorpo

αυτοβιογραφία n
autobiografia

αυτοβοήθεια n
autoaiuto

αυτογένεση n
autogenesi

αυτοδιάθεση n
autodeterminazione

αυτοθυσία af.to.θiˈsi.a n
sacrificio

αυτοκέφαλος a.ftoˈce.fa.los adj
autocefalo
(ιδιωματικό) ξεροκέφαλος

αυτοκίνητο af.toˈci.ni.to n
automobile macchina auto

αυτοκαταδίκη n
autocondanna

αυτοκινητόδρομος a.fto.ci.niˈto.ðɾo.mos n
autostrada

αυτοκράτειρα n
imperatrice

αυτοκράτορας n
imperatore

αυτοκρατορία a.fto.kɾa.toˈɾi.a n
impero

αυτοκρατορικός a.fto.kɾa.to.ɾiˈkos adj
imperiale

αυτοκτονία a.fto.ktoˈni.a n
suicidio

αυτοκτονώ a.fto.ktoˈno v
suicidarsi

αυτομετάγγιση n
autotrasfusione

αυτονομία n
autonomia

αυτοοικολογία n
autoecologia

αυτοπαθής adj
riflessivo

αυτοπειθαρχία n
autodisciplina

αυτοπροσωπογραφία n
autoritratto
προσωπογραφία / πορτρέτο που παριστάνει κάποιον ζωγράφο κι έχει ζωγραφιστεί απ’ τον ίδιο

αυτοσυσχέτιση n
autocorrelazione

αυτοσχεδιάζω v
improvvisare

αυτοφαγία a.fto.faˈʝi.a n
autofagia

αυτοφοβία n
autofobia

αυτοφυλόφιλος a.fto.fiˈlo.fi.los adj
autosessuale

αυτοχρηματοδοτούμαι a.fto.xɾi.ma.to.ðoˈtu.me v
autofinanziarsi

αυτόγραφο aˈfto.ɣɾa.fo n
autografo

αυτόματος aˈfto.ma.tos adj
automatico

αυτόνομος aˈfto.no.mpra adj
autonomo

αυτός aˈftos
lui egli
(προσωπική αντωνυμία) τρίτο ενικό πρόσωπο, → δείτε τη λέξη εγώ
questo
(δεικτική αντωνυμία) δηλώνει κάποιον ή κάτι που είναι τοπικά ή χρονικά κοντά

αυτόχειρας n
suicida

αυχένας n
nuca

αφάνταστος adj
inimmaginabile

αφέντης aˈfen.dis n
padrone

αφέψημα n
infusione

αφή aˈfi n
tatto
μία από τις πέντε αισθήσεις
tatto contatto
(λόγιο, επίσημο) το άναμμα στις φράσεις

αφήγηση aˈfi.ʝi.si n
narrazione

αφήλιο aˈfi.li.o n
afelio

αφήνω aˈfi.no v
lasciare

αφίσα aˈfi.sa n
poster manifesto

αφαίμαξη n
salasso
(ιατρική) παραδοσιακή πρακτική κατά την οποία γίνεται τομή σε μία φλέβα του αρρώστου και αφήνεται να αιμορραγήσει για λίγο, με σκοπό να φύγει το "κακό" αίμα

αφαίρεση aˈfe.ɾe.si n
sottrazione
(αριθμητική) πράξη (δυαδικός τελεστής) που από έναν αριθμό (τον αφαιρετέο) αφαιρεί έναν άλλο (τον αφαιρέτη) και δίνει, έτσι, ένα αποτέλεσμα (τη διαφορά)

αφαιρετική n
ablativo

αφαιρώ a.feˈɾo v
levare sottrarre
μειώνω κάτι ποιοτικά ή ποσοτικά

αφαλάτωση a.faˈla.to.si n
dissalazione

αφαλός n
ombelico

αφασία n
afasia afemia

αφγάνι afˈɣa.ni n
afghani

αφγανικός af.ɣa.niˈkos adj
afghano afgano

αφελής a.feˈles a.feˈlis adj
ingenuo semplice

αφεντικό n
capo

αφηγητής a.fi.ʝiˈtis n
narratore

αφηρημένος
astratto

αφηρημένος εξπρεσιονισμός
espressionismo astratto

αφθιταλίτης pn
aftitalite

αφθονία a.fθoˈni.a n
abbondanza

αφθώδης adj
aftoso

αφθώδης πυρετός
afta epizootica

αφιέρωση n
dedica

αφοδεύω a.foˈðe.vo v
defecare

αφομοιώνω a.fo.miˈo.no v
assimilare

αφοπλίζω v
disarmare

αφοπλισμός a.fo.pliˈzmos n
disarmo

αφορίζω a.foˈɾi.zo v
abolire

αφορισμός a.fo.ɾiˈzmos n
aforisma
σύντομη, περιεκτική δήλωση

αφορμή a.foɾˈmi n
ragione

αφορώ a.foˈɾo v
concernere

αφοσίωση a.foˈsi.o.si n
devozione

αφού aˈfu
dopo
(χρονικός) εισάγει δευτερεύουσες προτάσεις που δηλώνουν το προτερόχρονο

αφρικάανς n
afrikaans

αφρικανικός adj
africano

αφροδίσιος adj
venereo sessuale

αφροδισία n
sessualità

αφροδισιάζω v
avere rapporti sessuali fare l'amore fare sesso

αφροδισιακός adj
afrodisiaco

αφροδισιασμός n
concupiscenza carnalità senso

αφρός aˈfɾos n
spuma schiuma

αφτί aˈfti n
orecchio

αφυδάτωση n
disidratazione

αφυλαξία n
allergia

αφυλετικός adj
non-razziale

αφυπνίζω v
svegliare

αφωνία n
afonia

αχάτης n
agata

αχίλλεια aˈçi.li.a n
achillea millefoglie

αχίλλειος πτέρνα
tallone d'Achille tallone di Achille

αχίλλειος τένοντας
tendine di Achille

αχθοφόρος a.xθoˈfo.ɾos n
facchino portabagagli

αχινός n
riccio di mare

αχλάδι aˈxla.ði n
pera

αχλαδιά a.xlaˈðʝa n
pero

αχρησιμοποίητος adj
inutilizzato inutilizzabile

αχυρώνας n
fienile

αχόρταγος aˈxoɾ.ta.ɣos adj
insaziabile

αψέντι aˈpsen.di n
assenzio

αψίδα n
arco

αϊ-Βασίλης ai̯.vaˈsi.lis pn
Babbo Natale
ο Άγιος Βασίλειος

αϊνσταΐνιο n
einstenio

αϊράνι n
ayran

αϋπνία a.iˈpni.a n
insonnia

αόριστος aˈo.ɾi.stos n
aoristo
(γραμματική) χρόνος ρήματος ο οποίος δηλώνει συνοπτικά κάτι που έγινε στο παρελθόν σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή περίοδο

αύξηση ˈaf.ksi.si n
aumento

αύρα ˈa.vɾa n
brezza

αύριο ˈa.vɾi.o n
domani
το άμεσο μέλλον, η επόμενη μέρα

βάζο ˈva.zo n
barattolo vaso
πήλινο, γυάλινο, μεταλλικό ή πλαστικό ανοικτό δοχείο, που το χρησιμοποιούμε συνήθως ως διακοσμητικό

βάθος ˈva.θos n
profontidà profondità

βάλσαμο n
balsamo

βάλτος ˈval.tos n
palude

βάρβαρος ˈvaɾ.va.ɾos n
barbara

βάρδια ˈvaɾ.ði.a n
cambio

βάριο ˈva.ɾi.o n
bario

βάρκα ˈvaɾ.ka n
barca

βάρος ˈva.ɾos n
peso

βάση ˈva.si n
base

βάση δεδομένων
banca dati

βάτραχος n
rana

βάφλα ˈva.fla n
cialda

βάφω ˈva.fo v
dipingere

βέβαιος ˈve.ve.os adj
sicuro

βέλασμα n
belato

βέλος n
freccia

βένδα n
venda

βέρα n
fede vera

βέργα n
verga

βέσπα ˈve.spa n
vespa

βήμα ˈvi.ma n
passo
η απόσταση που διανύουμε όταν κάνουμε μία τέτοια κίνηση

βήχας ˈvi.xas n
tosse

βήχιο n
farfara

βήχω v
tossire

βία ˈvi.a n
violenza

βίαια adv
violentemente

βίαιος ˈvi.e.os adj
violento

βίδα ˈvi.ða n
vite
(τεχνολογία, μηχανολογία) μηχανικό εξάρτημα με σπείρωμα, που χρησιμεύει στη σύνδεση τμημάτων ενός μηχανισμού ή στερέωση αντικειμένων σε σταθερή επιφάνεια

βίκι ˈvi.ci n
wiki

βίλα ˈvi.la n
villa

βίντεο ˈvi.de.o n
video

βίντσι n
derrick

βίσονας ˈvi.so.nas n
bisonte

βαβυλωνιακός va.vi.lo.ni.aˈkos adj
babilonico

βαθιά adv
profondamente

βαθιά μάθηση vaˈθça ˈma.θi.si
apprendimento profondo

βαθμηδόν va.θmiˈðon adv
passo a passo

βαθμός vaˈθmos n
punto

βαθυμετρία n
batimetria

βαθυσκάφος n
batiscafo

βαθύσφαιρα n
batisfera

βακελίτης n
bachelite

βακτήριο n
batterio

βαλίτσα vaˈli.t͡sa n
valigia

βαλβιδοπάθεια n
valvulopatia

βαλκανικός val.ka.niˈkos adj
balcanico

βαλκανοποίηση val.ka.noˈpi.i.si n
balcanizzazione

βαλλίστρα vaˈli.stɾa n
balestra
(οπλισμός) φορητό όπλο, είδος τόξου με στέλεχος για στήριξη και σκόπευση και μηχανισμό σκανδάλης

βαλλιστικός adj
balistico

βαλς n
valzer

βαλτικός val.tiˈkos adj
baltico

βαλτόμπουφος n
gufo di palude

βαμβάκι vaɱˈva.ci n
cotone ovatta

βαμβακουργείο n
cotonificio

βανάδιο n
vanadio

βανίλια n
vaniglia

βανδαλισμός van.ða.liˈzmos n
vandalismo

βαρέλι vaˈɾe.li n
fusto barile

βαρίδι n
affondatore
σε αλιευτικά εργαλεία (πετονιά, καλάμι, δίχτυα), για να τα κρατά βυθισμένα στο νερό
pendolo peso
στο νήμα της στάθμης του αλφαδιού των οικοδόμων
piombino piombo
μικρό μεταλλικό αντικείμενο που προσθέτει βάρος

βαρίτης n
barite

βαριά n
mazza

βαρκαρόλα n
barcarola

βαρομετρικός adj
barometrico

βαρονέτος va.ɾoˈne.tos n
baronetto

βαρονία va.ɾoˈni.a n
baronia

βαρόμετρο vaˈɾo.me.tɾo n
barometro

βαρόνη n
baronessa

βαρόνος n
barone

βαρύς vaˈɾis adj
pesante

βαρύτητα vaˈɾi.ti.ta n
gravitazione
(φυσική) η παγκόσμια ελκτική δύναμη πάνω στην ύλη

βασάλτης n
basalto

βασίλειο vaˈsi.li.o n
regno reame
χώρα που διοικείται από έναν βασιλιά

βασίλισσα vaˈsi.li.sa n
regina
γυναίκα που ασκεί τη βασιλική εξουσία

βασανίζω va.saˈni.zo v
tormentare

βασικός adj
fondamentale
θεμέλιος, πρωταρχικός

βασιλιάς va.siˈʎas n
re

βασιλική va.si.liˈci n
basilica

βασιλικός va.si.liˈkos adj
reale regale

βασιλικός va.si.liˈkos n
basilico
φυτό

βασιλομήτωρ n
regina madre

βασιλοπούλα n
principessa

βασιλόπουλο va.siˈlo.pu.lo n
principe

βασιλόφρων n
realista

βασκικά va.sciˈka n
basco

βασκικός va.sciˈkos adj
basco

βατ ˈvat n
watt

βατίστα n
batista

βατραχάνθρωπος va.tɾaˈxan.θɾo.pos n
sommozzatore

βατόμετρο vaˈto.me.tɾo n
wattmetro

βατόμουρο n
mora

βαυαρικός va.va.ɾiˈkos adj
bavarese

βαφή n
tinta

βαφτίζω vaˈfti.zo v
battezare battezzare

βγαίνω ˈvʝe.no v
uscire

βδέλλα ˈvðe.la n
sanguisuga mignatta

βδομάδα n
settimana

βεβαιότητα ve.veˈo.ti.ta n
certezza

βεγγαλέζικος veŋ.gaˈle.zi.kos adj
Bengalese

βελάζω v
belare

βελανίδι n
ghianda

βελανιδιά ve.la.niˈðʝa n
quercia

βελγικός vel.ʝiˈkos adj
belga

βελονισμός n
agopuntura

βελούδο veˈlu.ðo n
velluto

βελτιώνω vel.tiˈo.no v
migliorare

βελόνα veˈlo.na n
ago agulla

βενζίνη venˈzi.ni n
benzina

βενζοδιαζεπίνη n
benzodiazepina

βεντάλια n
ventaglio

βεντέτα venˈde.ta veˈde.ta n
vendetta
πρόσωπο (κυρίως του θεάματος: ηθοποιός, τραγουδιστής) που έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη και (ενδεχομένως) έχει εκκεντρική, υπεροπτική ή αλαζονική συμπεριφορά

βεράντα veˈɾan.da n
veranda

βερίκοκο veˈɾi.ko.ko n
albicocca

βερικοκιά ve.ɾi.koˈca n
albicocco

βερμούδα veɾˈmu.ða n
bermuda

βερμούτ veɾˈmut n
vermut

βερνίκι verˈni.ci n
vernice

βερονίκη n
veronica

βετεράνος ve.teˈɾa.nos n
veterano

βηρύλλιο viˈɾi.li.o n
berillio
(χημεία) χημικό στοιχείο, που ανήκει στις αλκαλικές γαίες, με ατομικό αριθμό 4 και χημικό σύμβολο το Be
(μεταλλουργία) δισθενές, εύθραυστο, ελαφρύ και τοξικό μέταλλο, με γκρίζο χρώμα κι αντιμαγνητικές ιδιότητες, που χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία και την πυρηνική τεχνολογία

βιάζω viˈa.zo ˈvʝa.zo v
stuprare violentare

βιασμός vi.aˈzmos n
stupro

βιαστής vi.aˈstis n
stupratore

βιαστικός vʝa.stiˈkos adj
frettoloso

βιασύνη vʝaˈsi.ni n
furia

βιβλίο viˈvli.o n
libro

βιβλιογραφία vi.vli.o.ɣɾaˈfi.a n
bibliografia

βιβλιοθήκη vi.vli.oˈθi.ci n
biblioteca libreria
δημόσιος ή ιδιωτικός χώρος, κτήριο ή αίθουσα, που περιέχει βιβλία, κατάλληλα τοποθετημένα και ταξινομημένα. Στην περίπτωση της δημόσιας βιβλιοθήκης τα βιβλία ή όποιο άλλο πληροφοριακό υλικό βρίσκονται στη διάθεση του κοινού ή ειδικών επιστημόνων, τους οποίους αναλαμβάνουν να εξυπηρετήσουν οι υπάλληλοι της βιβλιοθήκης.
ο οργανισμός που διευθύνει αυτό το χώρο
libreria biblioteca
έπιπλο με ράφια, κατάλληλο για την τοποθέτηση βιβλίων

βιβλιοθηκάριος n
bibliotecario

βιβλιομανής adj
bibliomane

βιβλιοπωλείο vi.vli.o.poˈli.o n
libreria

βιβλιοπώλης n
libraio

βιβλιοφάγος n
bibliofago

βιβλιστής n
biblista

βιδολόγος n
filiera

βιεννέζικος vi̯eˈne.zi.kos adj
viennese

βιζόν viˈzon n
visone

βιμπράτο viˈbɾa.to n
vibrato

βιντεογράφος n
videografo

βιντεοκασέτα n
videocassetta

βινύλιο n
vinile

βιογένεση n
biogenesi

βιογεωγραφία n
biogeografia

βιογραφία n
biografia

βιογραφικός adj
biografico

βιοδείκτης vi.oˈði.ktis n
biomarcatore

βιοδιασπασιμότητα n
biodegradabilità

βιοκλιματολογία n
bioclimatologia

βιολί vʝoˈli n
violino

βιολογία vi.o.loˈʝi.a n
biologia

βιολοντσέλο vʝo.lonˈt͡se.lo n
violoncello

βιολοντσελίστας vʝo.lon.t͡seˈli.stas n
violoncellista

βιολόγος vi.oˈlo.ɣos n
biologo biologa

βιομηχανία vi.o.mi.xaˈni.a n
industria

βιομηχανικός adj
industriale

βιομηχανοποιώ vi.o.mi.xa.no.piˈo v
industrializzare

βιομοριακός adj
biomolecolare

βιομόριο n
biomolecola

βιοπάλη n
lotta per la vita

βιοπειρατεία n
biopirateria

βιοποικιλότητα n
biodiversità

βιορυθμός vi.o.ɾiˈθmos n
bioritmo

βιοσπηλαιολογία n
biospeleologia

βιοτεχνία n
artigianato

βιοτεχνολογία vi.o.te.xno.loˈʝi.a n
biotecnologia

βιοτεχνολόγος n
biotecnologa biotecnologo

βιοτυπολογία n
biotipologia

βιοχημεία n
biochimica

βιοψία vi.oˈpsi.a n
biopsia

βιοϊατρική vi.o.i.a.tɾiˈci n
biomedicina

βιοϊατρικός vi.o.i.a.tɾiˈkos adj
biomedico

βιρτουόζος n
virtuoso

βισμούθιο n
bismuto

βιταλισμός vi.ta.liˈzmos n
vitalismo

βιταμίνη n
vitamina

βιτρίνα n
vetrina

βιόλα ˈvʝo.la n
viola
(μουσικό όργανο) έγχορδο μουσικό όργανο παρόμοιο με το βιολί λίγο μεγαλύτερο σε μέγεθος και με βαθύτερο ήχο

βιόσφαιρα n
biosfera

βλάκας n
stupido sciocco ignorante

βλάπτω v
danneggiare

βλάστηση n
vegetazione

βλέμμα ˈvle.ma n
sguardo
η στροφή των ματιών σε κάποιον ή κάτι, η ματιά

βλέπω ˈvle.po v
vedere

βλέφαρο ˈvle.fa.ɾo n
palpebra

βλήμα ˈvli.ma n
proiettile

βλαβερός vla.veˈɾos adj
dannoso

βλαστοκύτταρο n
cellula staminale

βλασφημία vla.sfiˈmi.a n
bestemmia

βλεννόρροια n
gonorrea

βλεφαρίδα n
ciglia ciglio

βοήθεια voˈi.θi.a voˈi.θça
aiuto
λέγεται από κάποιον που βρίσκεται σε κίνδυνο, όταν κάνει έκκληση για προστασία

βοήθεια voˈi.θi.a voˈi.θça n
aiuto assistenza

βοεβοδάτο n
voivodato

βοηθάω voi̯ˈθa.o v
aiutare

βοηθός voi̯ˈθos n
aiutante assistente

βοημικός vo.i.miˈkos adj
boemo

βολάν voˈlan n
volano
εξάρτημα με το οποίο επιτυγχάνεται η αύξηση της ροπής αδράνειας σε συγκεκριμμένα σημεία ενός συστήματος μετάδοσης κίνησης
το τιμόνι του αυτοκινήτου

βολή n
tiro

βολβός volˈvos n
bulbo

βολιβιανός vo.li.vi.aˈnos adj
boliviano

βολικός adj
comodo

βολτ ˈvolt n
volt

βολταϊκός adj
voltaico

βολφράμιο n
tungsteno wolframio

βομβαρδίζω voɱ.vaɾˈði.zo v
bombardare

βομβαρδισμός n
bombardamento

βορά voˈɾa n
preda

βορράς n
nord

βοσκός voˈskos n
pastore mandriano

βοσνιακά voz.ni.aˈka n
bosniaco

βοσνιακός voz.ni.aˈkos adj
bosniaco

βουβάλι vuˈva.li n
bufalo

βουβωνικός vu.vo.niˈkos adj
inguinale bubbonico
peste bubbonica
που έχει σχέση με τον βουβώνα, ανήκει σ’ αυτόν ή αναφέρεται σ’ αυτόν

βουβόκυκνος vuˈvo.ci.knos n
cigno reale

βουβός vuˈvos adj
muto

βουβώνας vuˈvo.nas n
inguine

βουδισμός vu.ðiˈzmos n
buddismo

βουλγαρικά vul.ɣa.ɾiˈka n
bulgaro

βουλγαρικός vul.ɣa.ɾiˈkos adj
bulgaro

βουλευτής n
deputato

βουλιμία n
voracità

βουλκανισμός n
vulcanizzazione

βουλοκέρι vu.loˈce.ɾi n
ceralacca

βουνίσιος vuˈni.sços adj
montagnoso

βουνό vuˈno n
montagna monte montagne

βουργράβος n
burgravio

βουτάνιο vuˈta.ni.o n
butano

βουτυρόγαλα n
latticello

βούρκος ˈvur.kos n
fango

βούρτσα n
spazzola

βούτυρο ˈvu.ti.ɾo n
burro
(τρόφιμο) λιπαρό τρόφιμο με υπόλευκο ή κίτρινο χρώμα που γίνεται από το γάλα ή ορισμένα φυτά κι έχει μαγειρική ζαχαροπλαστική χρήση

βράγχιο ˈvɾaŋ.çi.o n
branchia

βράδυ ˈvɾa.ði n
sera notte

βράζω v
bollire

βράκτιο n
brattea

βράσιμο n
cottura

βράχος ˈvɾa.xos n
masso roccia

βρέχει καρεκλοπόδαρα
piove a dirotto

βρίσκομαι v
trovarsi

βρίσκω v
trovare rinvenire

βραβείο n
premio

βραβείο Νόμπελ
premio Nobel

βραδινός adj
serale

βραδυκαρδία n
bradicardia

βραδύτητα vɾaˈði.ti.ta n
lentezza

βραζιλιάνικος vɾa.ziˈʎa.ni.kos adj
brasiliano

βραστήρας a.tmo.vɾaˈsti.ɾas n
bollitore

βραχιόλι vɾaˈço.li n
braccialetto

βραχνός adj
rauco

βραχυπρόθεσμος adj
a breve termine

βρετανικός adj
britannico

βρετονικά vɾe.to.niˈka n
bretone

βρικόλακας vɾiˈko.la.kas n
vampiro

βρογχεκτασία vɾoŋ.çe.ktaˈsi.a n
bronchiectasia

βρογχικός adj
bronchiale

βρογχιολίτιδα vɾoŋ.çi.oˈli.ti.ða n
bronchiolite

βρογχοκήλη vɾoŋ.xoˈci.li n
gozzo

βρογχοκηλικός vɾoŋ.xo.ci.liˈkos adj
gozzuto

βρογχοσκόπηση n
broncoscopia

βρογχοτομία n
broncotomia

βρομάω vɾoˈma.o v
puzzare
έχω άσχημη οσμή
σαπίζω, χαλάω (κυρίως για φαγητό)

βρομιά n
porcheria

βροντή vɾonˈdi n
tuono

βροχή vɾoˈçi n
pioggia
(μεταφορικά) παρόμοια γεγονότα που συμβαίνουν σε μεγάλο αριθμό μέσα σε μικρό διάστημα

βροχερός vɾo.çeˈɾos adj
piovoso

βρόγχος ˈvɾoŋ.xos n
bronco

βρόμη n
avena

βρόμικος ˈvɾo.mi.kos adj
sporco sudicio

βρόμιο n
bromo

βρόχινος ˈvɾo.çi.nos adj
pluviale

βρύση ˈvɾi.si n
rubinetto

βυζί viˈzi n
mammella

βυζαντινολόγος n
bizantinista

βυζαντινός vi.zan.diˈnos adj
bizantino

βυζαρού n
popputa tettona

βυθός viˈθos n
fondo

βυρσοδέψης n
conciatore pellaio

βυρωνισμός n
byronismo

βυσσινής vi.siˈnis adj
cremisi

βωμολόχος n
boccaccia
αισχρολόγος

βωμός voˈmos n
altare

βωξίτης n
bauxite baussite

βόας n
boa

βόδι ˈvo.ði n
bove bue

βόμβα ˈvoɱ.va n
bomba‎ bomba
(οπλισμός) συσκευή γεμάτη εκρηκτικά, χρησιμοποιούμενη για την καταστροφή πραγμάτων
(μεταφορικά) καταστροφή, ξαφνική αποκάλυψη σκανδάλου με μεγάλες επιπτώσεις

βόμβος n
ronzio

βόρεια σότο n
sotho del nord sesotho del nord

βόρειο ημισφαίριο
emisfero boreale

βόρειος adj
nordico settentrionale

βόριο ˈvo.ɾi.o n
boro
(χημεία) αμέταλλο χημικό στοιχείο (συμβολίζεται διεθνώς με το B), με μαύρο χρώμα. Είναι πολύ σκληρό και κρυσταλλικό. Χρησιμοποιείται στη μεταλλουργία ως προστατευτικό από την οξείδωση, στην πυρηνική τεχνολογία και, γενικά, στις εφαρμογές που έχουν υψηλή θερμοκρασία

βόστρυχος ˈvo.stɾi.xos n
riccio

βότανο ˈvo.ta.no n
erba

βότκα n
vodka

βότσαλο ˈvo.t͡sa.lo n
ciottolo

βύνη n
malto

βύσσινο n
amarena

γάββρος ˈɣa.vɾos n
gabbro

γάβγισμα n
latrato

γάβρος ˈɣa.vɾos n
carpino

γάγγραινα ˈɣaŋ.ɡɾe.na n
cancrena

γάζα ˈɣa.za n
garza

γάιδαρος ˈɣai̯.ða.ɾos n
asino
(θηλαστικό ζώο) κατοικίδιο (και σπανιότερα άγριο) θηλαστικό της οικογένειας του αλόγου, το οποίο χρησιμοποιείται ως υποζύγιο (επιστημονική ονομασία: Equus asinus)

γάλα ˈɣa.la n
latte

γάλλιο n
gallio

γάμος ˈɣa.mos n
nozze matrimonio
η επίσημη τελετή ένωσης δύο ατόμων, η γαμήλια τελετή
matrimonio nozze
(κατ’ επέκταση) η αναγνωρισμένη από το νόμο συμβίωση δύο ανθρώπων, που έχει γίνει μετά από σύμφωνη με τη νομοθεσία διαδικασία

γάμπα n
gamba

γάντι ˈɣan.di n
guanto

γάτα ˈɣa.ta n
gatto gatta
(θηλαστικό ζώο) κατοικίδιο τετράποδο θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια των Αιλουροειδών. Έχει ευλύγιστο σώμα, στρογγυλό κεφάλι, μακριά ουρά και γαμψά νύχια που εξυπηρετούν στην αναρρίχηση και τη σύλληψη του θηράματος

γάτος ˈɣa.tos n
gatto
(θηλαστικό ζώο) το αρσενικό της γάτας

γέλιο ˈʝe.ʎo n
riso risata

γέμιση ˈʝe.mi.si n
impasto

γένι ˈʝe.ni n
barba

γέννα ˈʝe.na n
parto

γέννηση ˈʝe.ni.si n
nascita parto

γένος ˈʝe.nos n
genere sesso

γέρικος adj
vecchio antico

γέρνω ˈʝeɾ.no v
inclinare

γέροντας ˈʝe.ɾon.das n
vecchio

γέφυρα ˈʝe.fi.ɾa n
ponte

γήπεδο ˈʝi.pe.ðo n
campo

γίγαντας ˈʝi.ɣan.das n
gigante

γίνομαι ˈʝi.no.me v
diventare accadere succedere

γίντις adj
yiddish

γαβ
bau

γαβγίζω v
abbaiare

γαδολίνιο n
gadolinio

γαζέλα ɣaˈze.la n
gazzella

γαλάζιος ɣaˈla.zʝos adj
celeste

γαλάκτωμα ɣaˈla.kto.ma n
emulsione

γαλέρα n
galera

γαλήνη ɣaˈli.ni n
serenità

γαλαζοαίματος ɣa.la.zoˈe.ma.tos adj
sangue blu

γαλακτοκομείο n
caseificio

γαλαντόμος adj
generoso magnanimo

γαλαξίας ɣa.laˈksi.as n
galassia

γαλαξιακός ɣa.la.ksi.aˈkos adj
galattico

γαλβανισμός n
galvanizzazione

γαλλικά n
francese

γαλλικό κόρνο
corno

γαλλικό φιλί n
bacio alla francese

γαλλικός ɣa.liˈkos adj
francese

γαλοπούλα n
tacchino

γαλόνι ɣaˈlo.ni n
gallone
αγγλοσαξωνική μονάδα όγκου, ίσο με 4,405 λίτρα (ξηρό γαλόνι στις ΗΠΑ) ή 3,785 λίτρα (υγρό γαλόνι στις ΗΠΑ) ή 4,454 λίτρα (αυτοκρατορικό γαλόνι στο Ηνωμένο Βασίλειο)
διακριτικό που φέρουν οι αξιωματικοί και δηλώνει το βαθμό τους

γαμάω ɣaˈma.o v
scopare

γαμήσι ɣaˈmi.si n
scopata

γαμπρός ɣamˈbɾos n
sposo
ο άντρας που παντρεύεται ή νυμφεύεται
genero cognato
ο σύζυγος της κόρης μου, της αδελφής μου ή γενικότερα κάποιας συγγενή μου

γαρίδα ɣaˈɾi.ða n
gamberetto

γαργαλώ v
solleticare

γαρδένια ɣaɾˈðe.ɲa n
gardenia

γαστρονομία n
gastronomia

γαστρονομικός adj
gastronomico

γαστροσκόπηση n
gastroscopia

γαστροστομία n
gastrostomia

γατάκι ɣaˈta.ci n
gattino gattina

γατόπαρδος ɣaˈto.paɾ.ðos n
ghepardo gattopardo

γατόπορτα n
gattaiòla

γαϊδουράγκαθο ɣai̯.ðuˈɾaŋ.ɡa.θo n
cardo

γαϊδουροκαλόκαιρο ɣai.ðu.ro.kaˈlo.ce.ro n
estate di San Martino
(οικείο) καλοκαιρία κατά την περίοδο του τέλους Οκτωβρίου

γαύρος ˈɣa.vɾos n
acciuga

γδέρνω ˈɣðeɾ.no v
spellare

γείτονας ˈʝi.to.nas n
vicino
άτομο που κατοικεί κοντά σε κάποιον άλλον

γείωση ˈʝi.o.si n
terra massa

γεγονός ʝe.ɣoˈnos n
avvenimento fatto

γεια ˈʝa
ciao

γελάω ʝeˈla.o v
ridere

γελοία adv
ridicolmente

γελοίος ʝeˈli.os adj
ridicolo

γελοιοποιώ v
ridicolizzare

γεμίζω ʝeˈmi.zo v
riempire

γεμιστήρας ʝe.miˈsti.ɾas n
caricatore

γεμιστός ʝe.miˈstos adj
farcito

γενέθλια ʝeˈne.θli.a n
compleanno genetliaco

γενίκευση n
generalizzazione

γενίτσαρος ʝeˈni.t͡sa.ɾos n
giannizzero

γενεαλογία ʝe.ne.a.loˈʝi.a n
genealogia

γενετική n
genetica

γενετιστής n
genetista

γενιά n
generazione

γενική ʝe.niˈci n
genitivo

γενικεύσιμος adj
generalizzabile

γενικός ʝe.niˈkos n
generale

γεννάω ʝeˈna.o v
generare mettere al mondo partorire

γεννήτρια n
generatore

γενναιοδωρία n
generositá

γενναιόδωρος adj
generoso

γεννιέμαι v
nascere

γενοκτονία n
genocidio

γεράκι ʝeˈɾa.ci n
astore falco

γερακάρης n
falconiere

γερανός ʝe.ɾaˈnos n
gru
(πτηνό) μεγαλόσωμο υδρόβιο πτηνό με μακριά πόδια, μακρύ ράμφος και λαιμό
το όχημα που έχει το προηγούμενο μηχάνημα

γερμάνιο n
germanio

γερμανικά n
tedesco

γερμανικός adj
tedesco

γεροντοκόρη n
zitella

γεροντολογία n
gerontologia

γερουσία n
senato

γερουσιαστής ʝe.ɾu.si.aˈstis n
senatore

γερούνδιο n
gerundio

γευματίζω v
pranzare

γεφυροποιία n
construzione di ponti

γεωβιολογία n
geobiologia

γεωγράφος n
geografo

γεωγραφία ʝe.o.ɣɾaˈfi.a n
geografia

γεωγραφικό πλάτος
latitudine

γεωδαισία n
geodesia

γεωεντοπισμός n
geolocalizzazione

γεωκεντρικός ʝe.o.cen.dɾiˈkos adj
geocentrico

γεωλογία ʝe.o.loˈʝi.a n
geologia

γεωλογικός adj
geologico

γεωλόγος n
geologo geologa

γεωμαγνητικός adj
geomagnetico

γεωμετρία ʝe.o.meˈtɾi.a n
geometria

γεωμορφολογία n
geomorfologia

γεωπολιτική ʝe.o.po.li.tiˈci n
geopolitica

γεωργία n
agricoltura

γεωργιανά n
georgiano

γεωργικός adj
agricolo

γεωτροπισμός n
geotropismo

γεύμα ˈʝev.ma n
pasto

γεύση ˈʝef.si n
gusto sapore

γη ˈʝi n
Terra
(αστρονομία) → δείτε Γη (ο πλανήτης)

γηρατειά ʝi.ɾaˈtça n
età

γιάπης n
yuppie

γιάρδα ˈʝaɾ.ða n
iarda
(μονάδα μέτρησης) αγγλική μονάδα μήκους ίση με 3 πόδια ή 0,9144 μέτρα

γιάφκα ˈʝa.fka n
covo

για ʝa ˈʝa
per

γιαίνω ˈʝe.no v
guarire guarire, sanarsi

γιαγιά ʝaˈʝa n
nonna

γιακ ˈʝak n
yak

γιακάς ʝaˈkas n
bavero

γιαούρτι ʝaˈuɾ.ti n
yogurt iogurt

γιασεμί n
gelsomino

γιατί
perché
αιτιολογικός σύνδεσμος που αναφέρεται στο λόγο την αιτία ή το σκοπό μιας πράξης

γιατρός ʝaˈtɾos n
medico dottore

γιατρόφιδο n
colubro di esculapio

γιγαβατώρα ɣi.ɣa.vaˈto.ra n
gigawattora

γιγαντισμός n
gigantismo

γιεν n
yen

γινόμενο n
prodotto

γιορτάζω ʝoɾˈta.zo v
celebrare

γιορτή ʝoɾˈti n
festa festività

γιος ˈʝos n
figlio figliolo

γιουγκοσλαβικός adj
jugoslavo

γιρλάντα n
festone

γιόγκα n
yoga

γιώτα n
iota

γκάζι n
gas
φωταέριο
acceleratore
Το πετάλι επιτάχυνσης του αυτοκινήτου.

γκάιντα ˈɡai̯.da n
zampogna

γκάφα ˈɡa.fa n
gaffe

γκέισα ˈɟei̯.sa n
geisha

γκέτα n
ghette
κάλυμμα της γάμπας ή του χεριού, τμήμα στολής στρατιωτών αρχικά
περικνήμιο
κάλτσα σωλήνα γάμπας-κνήμης (όχι κλασική μακριά κάλτσα)

γκέτο ˈɟe.to n
ghetto

γκίμπαλ n
sospensione cardanica

γκαλερί n
galleria

γκαλερίστας n
gallerista

γκαμπί n
gambetto

γκαράζ ɡaˈɾaz n
garage

γκαρίζω v
ragliare
(για γάιδαρο) βγάζω τη χαρακτηριστική φωνή του γαϊδάρου
(για άνθρωπο) τραγουδώ παράφωνα

γκασπάτσο n
gazpacho

γκιλοτίνα ɟi.loˈti.na n
ghigliottina

γκιόνης ˈɟo.nis n
assiolo assiuolo

γκλάσνοστ ˈɡlas.nost n
glasnost

γκλίτσα ˈɡli.t͡sa n
pastorale

γκλισάντο n
glissando

γκλουβάιν n
vin brulé

γκνου n
gnu

γκολφ n
golf

γκοργκοντζόλα goɾ.gonˈd͡zo.la n
gorgonzola

γκουανό n
guano

γκουρού n
santone

γκοφρέτα ɡoˈfɾe.ta n
wafer

γκούντα ˈɡu.da n
gouda

γκράπα ˈɡɾa.pa n
grappa

γκράφιτι n
graffitismo graffito

γκρέιπφρουτ n
pompelmo

γκρίζος ˈɡɾi.za ˈɡɾi.zo ˈɡɾi.zos adj
grigio

γκρανκάσα ɡɾaŋˈka.sa n
grancassa

γκρεμός n
precipizio

γκρι n
grigio

γκρουπούσκουλο n
gruppuscolo

γκρόσσα n
grossa

γκόμενα ˈɡo.me.na n
gnocca

γλάρος ˈɣla.ɾos n
gabbiano

γλάστρα n
vaso da fiori
δοχείο, συνήθως από πηλό ή πλαστικό, το οποίο γεμίζουμε με χώμα και φυτεύουμε ένα φυτό, κυρίως λουλούδια ή μυρωδικά

γλαγολιτικός adj
glagolitico

γλαδιόλα ɣlaˈðʝo.la n
gladiolo

γλαρώνω ɣlaˈɾo.no v
essere assonnato far l'occhio di triglia

γλαφυρός ɣla.fiˈɾos adj
vivace elegante raffinato

γλείφω ˈɣli.fo v
leccare

γλειφιτζούρι n
lecca-lecca

γλεντοκόπι n
baldoria

γλιστράω ɣliˈstɾa.o v
scivolare

γλουτένη n
glutine

γλουτός ɣluˈtos n
natica
(ανατομία, λόγιο) το καθένα από τα δύο σαρκώδη ημισφαίρια που σχηματίζονται στην πίσω πλευρά του ανθρώπινου σώματος, χαμηλά, μεταξύ της μέσης και των μηρών, η περιοχή αριστερά και δεξιά από τον πρωκτό

γλυκάνισο ɣliˈka.ni.so n
anice

γλυκαίνω v
addolcire

γλυκαιμικός ɣli.ce.miˈkos adj
glicemico

γλυκανάλατος adj
mieloso sdolcinato

γλυκερίνη n
glicerina

γλυκογόνο ɣli.koˈɣo.no n
glicogeno

γλυκοπατάτα ɣli.ko.paˈta.ta n
patata dolce batata

γλυκοπρωτεΐνη n
glicoproteina

γλυκόζη n
glucosio

γλυκόξινος adj
agrodolce

γλυκόπικρος adj
dolceamaro agrodolce

γλυκόριζα n
liquirìzia liquirizia

γλυκός ɣliˈkos adj
dolce zuccheroso

γλυπτική ɣli.ptiˈci n
scultura

γλυπτό n
scultura

γλυφοσάτη n
glifosato

γλωσσάριο n
glossario

γλωσσικός adj
linguale

γλωσσοδέτης ɣlo.soˈðe.tis n
scioglilingua

γλωσσολογία ɣlo.so.loˈʝi.a n
linguistica

γλωσσολογικός adj
linguistico

γλωσσολόγος n
linguista

γλόμπος ˈɣlom.bos n
lampadina

γλύπτης ˈɣli.ptis n
scultore

γλώσσα ˈɣlo.sa n
lingua linguaggio
(ανατομία) ευκίνητο και μυώδες όργανο του στόματος, που αποτελεί το αισθητήριο όργανο της γεύσης. Χρησιμοποιείται, επίσης, στο μάσημα και την κατάποση της τροφής, αλλά και στην ανθρώπινη ομιλία, κατά την άρθρωση των φθόγγων
linguaggio lingua
(γλωσσολογία) ο κώδικας επικοινωνίας που αποτελείται από γράμματα, λεξήματα και γραμματικούς κανόνες και είναι το κύριο μέσο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων μιας συγκεκριμένης εθνότητας ή ομάδας
sogliola
(ψάρι) γένος ψαριού, της οικογένειας των Πλευρονηκτιδών, με πεπλατυσμένο σώμα, που ζει στον αμμώδη πυθμένα της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας

γνωρίζω ɣnoˈɾi.zo v
conoscere
ξέρω

γνωριμία n
conoscenza

γνωστικισμός n
gnosticismo

γνωστικός ɣno.stiˈkos adj
gnostico

γνωστός ɣnoˈstos n
conosciuto conoscente
κάποιος που τον γνωρίζω καλά ή τον έχω συναντήσει ή μας έχουν συστήσει

γνώθι σαυτόν ˈɣno.θi saˈfton
conosci te stesso

γνώμη ˈɣno.mi n
opinione
η άποψη κάποιου για ένα ζήτημα

γνώμονας ˈɣno.mo.nas n
squadra

γνώρισμα ˈɣno.ɾi.zma n
caratteristica tratto

γνώση ˈɣno.si n
conoscenza consapevolezza coscienza

γοητεία ɣo.iˈti.a n
seduzione

γομαλάκα n
gommalacca

γονίδιο ɣoˈni.ði.o n
gene

γονείς ɣoˈnis
genitori

γονιμοποιώ ɣo.ni.mo.piˈo v
fecondare

γονιμότητα ɣo.niˈmo.ti.ta n
fertilità
η ικανότητα αναπαραγωγής, η ιδιότητα του γόνιμου

γονυκλισία γo.ni.kliˈsi.a n
genuflessione

γορίλλας n
gorilla

γουέστερν ˈwu&#x032F;esteɾn n
western

γουδί ɣuˈði n
mortaio

γουδοχέρι ɣu.ðoˈçe.ɾi n
pestello

γουλί ɣuˈli adv
rapa

γουλιά ɣuˈʎa n
sorso

γουρουνόπουλο n
maialino

γουρούνι ɣuˈɾu.ni n
porco maiale

γοφός n
anca

γούνα ˈɣu.na n
pelliccia

γούρι ˈɣu.ɾi n
portafortuna

γούστο n
gusto

γούφερ n
woofer

γράμμα ˈɣɾa.ma n
lettera carattere
σύμβολο ή χαρακτήρας του αλφάβητου, το οποίο αντιστοιχεί σε ένα φθόγγο

γράσο n
grasso

γράφω ˈɣɾa.fo v
scrivere
(προφορικό, οικείο ή αγενές) αγνοώ επιδεικτικά την παράκληση ή τη συμβουλή κάποιου

γράψιμο ˈɣɾa.psi.mo n
scrittura

γρήγορα ˈɣɾi.ɣo.ɾa adv
rapidamente velocemente

γρήγορος ˈɣɾi.ɣo.ɾos adj
svelto rapido

γρίπη ˈɣɾi.pi n
influenza

γρίπη των πτηνών
influenza aviaria

γρίφος ˈɣɾi.fos n
indovinello

γραβάτα ɣɾaˈva.ta n
cravatta

γραβιέρα ɣɾaˈvʝe.ɾa n
graviera
(τυρί) είδος ελληνικού σκληρού κίτρινου τυριού
groviera gruviera
(τυρί, σπάνιο) παρόμοιο είδος τυριού, ελβετικής προέλευσης

γραμμάριο n
grammo

γραμμή ɣɾaˈmi n
linea

γραμματέας ɣɾa.maˈte.as n
segretario

γραμματική ɣɾa.ma.tiˈci n
grammatica
(γλωσσολογία, μη αριθμητό) το σύνολο των γραμματικών κανόνων που διέπουν τον προφορικό και γραπτό λόγο μιας γλώσσας (φωνολογία, μορφολογία, συντακτικό)

γραμματοκιβώτιο n
buca delle lettere

γραμματόσημο ɣɾa.maˈto.si.mo n
francobollo bollo

γραμμικός adj
lineare

γρανίτα n
granita

γρανίτης ɣɾaˈni.tis n
granito

γραπτός adj
scritto

γραπώνω v
grappare

γρασίδι ɣɾaˈsi.ði n
erba

γραφένιο n
grafene

γραφή ɣɾaˈfi n
scrittura
η ανθρώπινη επινόηση για την παράσταση του λόγου και της σκέψης με σύμβολα (γράμματα, συλλαβογράμματα, ιδεογράμματα) που σχηματίζονται πάνω σε κατάλληλο υλικό (πέτρα, περγαμηνή, χαρτί κλπ)
ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο κάποιος γράφει ή ο γραφικός χαρακτήρας ενός ατόμου

γραφίτης ɣɾaˈfi.tis n
grafite

γραφείο ɣɾaˈfi.o n
ufficio scrivania

γραφειοκράτης ɣɾa.fi.oˈkɾa.tis n
burocrate

γραφειοκρατία ɣɾa.fi.o.kɾaˈti.a n
burocrazia

γραφικά ɣɾa.fiˈka n
grafica
(πληροφορική) η εικαστική παρουσίαση δεδομένων (data) οπτικού περιεχομένου

γραφικός ɣɾa.fiˈkos adj
pittoresco
περίεργος, παράξενος, εκκεντρικός, συνήθως με αρνητική έννοια και ενίοτε συγκατάβαση

γραφομηχανή ɣɾa.fo.mi.xaˈni n
macchina da scrivere macchina per scrivere

γραφόμετρο n
grafometro

γρεναδιέρος ɣɾe.naˈðʝe.ɾos n
granatiere

γροθιά ɣɾoˈθça n
pugno

γρουσουζιά ɣɾu.suˈzi̯a n
iella

γρύπας ˈɣɾi.pas n
grifone

γυαλί ʝaˈli n
vetro

γυαλιά ʝaˈʎa n
occhiali

γυμνάσιο ʝiˈmna.si.o n
college
(εκπαίδευση) η κατώτερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Κύπρο

γυμνίστρια n
nudista

γυμναστήριο ʝi.mnaˈsti.ɾi.o n
palestra

γυμναστής ʝi.mnaˈstis n
allenatore istruttore

γυμναστική ʝi.mna.stiˈci n
ginnastica

γυμνισμός ʝi.mniˈzmos n
naturismo

γυμνός ʝiˈmnos adj
nudo

γυμνότητα ʝiˈmno.ti.ta n
nudità

γυναίκα ʝiˈne.ka n
donna femmina
κάθε ενήλικος άνθρωπος θηλυκού φύλου (κατ' αντιδιαστολή προς το κορίτσι)

γυναικάς ʝi.neˈkas n
donnaiolo

γυναικοκτονία ʝi.ne.ko.ktoˈni.a n
femminicidio

γυναικολογία ʝi.ne.ko.loˈʝi.a n
ginecologia

γυναικολόγος ʝi.ne.koˈlo.ɣos n
ginecologo ginecologa

γυπαετός n
gipeto

γυρίζω v
tornare

γυρίνος n
girino

γυροσκόπιο n
giroscopio

γυψοσανίδα n
cartongesso

γωνία ɣoˈni.a n
angolo
(γεωμετρία) ο χώρος που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ευθείες που τέμνονται, κοντά στο σημείο τομής τους

γόμπιρας n
gobbo

γόνατο ˈɣo.na.to n
ginocchio

γόνδολα n
gondola

γόνιμος adj
fecondo fertile

γόπα n
cicca
(ψάρι) είδος μικρού ψαριού (Βόωψ ο βόωψ, Boops boops) της οικογένειας των Σπαριδών, γκριζογάλαζο και ασημί, που συναντάται συχνά στα ανατολικά ύδατα του Ατλαντικού Ωκεανού, στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα
αυτό που μένει από το τσιγάρο αφού κάποιος το έχει καπνίσει

γόρδιος δεσμός ˈɣoɾ.ði.os ðeˈzmos
nodo gordiano

γύπας ˈʝi.pas n
avvoltoio

γύρη n
polline

γύρω γύρω όλοι
giro giro tondo

γύφτος ˈʝi.ftos n
zingaro gitano

γύψος n
gesso intonaco

δάγκωμα n
morso morsicatura

δάδα n
fiaccola

δάκρυ n
lacrima

δάνειο ˈða.ni.o n
prestito

δάπεδο n
pavimento

δάσκαλος ˈða.ska.los n
maestro insegnante

δάσος ˈða.sos n
foresta bosco

δάφνη ˈðaf.ni n
alloro lauro

δάχτυλο ˈða.xti.lo n
dito dita
(ανθρώπινο σώμα) κάθε μία από τις αρθρωτές άκρες των χεριών και των ποδιών ανθρώπων και ζώων

δέκα n
dieci

δέκατος
decimo

δέκατος τρίτος
tredicesimo

δέκατος όγδοος
diciottesima

δέμα ˈðe.ma n
pacchetto

δέντρο ˈðen.dɾo n
albero

δένω ˈðe.no v
legare

δέος ˈðe.os n
timore
συναίσθημα φόβου ή σεβασμού και αναγνώρισης της δύναμης και του μεγαλείου μιας υπέρτερης δύναμης

δέρμα ˈðeɾ.ma n
pelle

δέσμη n
fascio

δέστρα n
bitta

δέχομαι v
accettare

δήλωση n
dichiarazione

δήμαρχος ˈði.maɾ.xos n
sindaco borgomastro
εκλεγμένος τοπικός άρχοντας, επικεφαλής ενός δήμου

δήμιος ˈði.mi.os n
boia

δήμος ˈði.mos n
municipalità
(γεωγραφία) η διοικητική υποδιαίρεση της χώρας που αποτελεί και τον πρώτο βαθμό αυτοδιοίκησης

δίαιτα ˈði.e.ta n
dieta

δίγαμος ˈði.ɣa.mos adj
bigamo

δίγλωσσος ˈði.ɣlo.sos adj
bilingue

δίδυμος ˈði.ði.mos n
gemello

δίεση n
diesis
(μουσική)

δίκαιος adj
giusto

δίκαννο ˈði.ka.no n
doppietta

δίκη n
causa

δίκτυο n
rete

δίλημμα ˈði.li.ma n
dilemma

δίμηνο ˈði.mi.no n
bimestre

δίνη ˈði.ni n
vortice

δίνω ˈði.no v
dare

δίνω γη και ύδωρ
dare terra e acqua

δίοδος n
diodo
η ενέργεια της διέλευσης μέσα από οριοθετημένο διάστημα, το πέρασμα
(ηλεκτρολογία) ηλεκτρονικό εξάρτημα που επιτρέπει την κίνηση του ρεύματος μόνο προς μία κατεύθυνση

δίπλα ˈði.pla n
vicino a prossimo
διπλανός

δίπλωμα ˈði.plo.ma n
diploma

δίποδος ˈði.po.ðos adj
bipede

δίπτερος adj
dittero

δίσκος ˈði.skos n
disco

δίστιχο ˈði.sti.xo n
distico

δίφθογγος ˈði.fθoŋ.ɡos n
dittongo

δίχτυ ˈði.xti n
rete

δίψα ˈði.psa n
sete

δαίμονας ˈðe.mo.nas n
demone

δαγκώνω ðaŋˈɡo.no v
mordere

δαδί ðaˈði n
esca torcia

δαιμονολογία n
demonologia

δακτυλογραφώ v
dattilografare

δακτύλιος n
anello

δαμάλα n
giovenca

δαμάσκηνο n
susina prugna

δανείζω ðaˈni.zo v
prestare

δανικά n
danese

δανικός adj
danese

δαντέλα ðanˈde.la n
merletto

δαπάνη ðaˈpa.ni n
spesa

δαπανηρός ða.pa.niˈɾos adj
costoso

δασότοπος n
bosco

δαχτυλίδι ða.xtiˈli.ði n
anello

δείγμα ˈðiɣ.ma n
campione

δείκτης ˈði.ktis n
indice

δείπνο ˈði.pno n
cena

δείχνω v
mostrare indicare
τεντώνω τον δείκτη του χεριού με κατεύθυνση κάτι ή κάποιον

δεδομένα n
dato

δεδομένο ðe.ðoˈme.no n
dato

δειγματοληψία ði.ɣma.to.liˈpsi.a n
campionamento

δειλία ðiˈli.a n
viltà

δεινόσαυρος ðiˈno.sa.vɾos n
dinosauro

δεισιδαιμονία ði.si.ðe.moˈni.a n
superstizione

δεκάγωνο n
decagono

δεκάλογος ðeˈka.lo.ɣos n
decalogo

δεκαέξι n
sedici

δεκαδικός adj
decimale

δεκαεννιά n
diciannove

δεκαεπτάγωνο n
eptadecagono

δεκαετία ðe.ka.eˈti.a n
decade

δεκαεφτά n
diciassette

δεκαμηνιαίος adj
decamestrale

δεκανέας n
caporale

δεκαοχτώ n
diciotto

δεκαπέντε n
quindici

δεκαπενθήμερο ðe.ka.penˈθi.me.ɾo n
quindicina

δεκατέσσερα n
quattordici

δεκατρία n
tredici

δεκατριάγωνο n
tridecagono

δεκατόμετρο n
decimetro

δελφίνι n
delfino

δεν ðen
non

δενδρογαλιά n
couleuvre

δενδροκαλλιέργεια ðen.ðɾo.ka.liˈeɾ.ʝi.a n
arboricoltura

δενδρολογία n
dendrologia

δενδροχρονολόγηση ðen.ðro.xro.noˈlo.ʝi.si n
dendrocronologia

δεντρολίβανο ðen.dro.ˈli.va.no n
rosmarino

δεξίωση n
ricevimento

δεξαμενή n
serbatoio

δεξαμενόπλοιο n
petroliera

δεξιά ðe.ksiˈa adv
a destra destra
από τη δεξιά πλευρά

δεξιά ðe.ksiˈa n
destra
(πολιτική) τα συντηρητικά κόμματα

δεξιοτεχνία ðe.ksi.o.teˈxni.a n
abilità

δεξιός ðe.ksiˈos ðeˈksços adj
destro

δεοντοκρατία n
deontocrazia

δεοντολογία n
etica

δερματίτιδα n
dermatite

δερματικός adj
cutaneo

δερματολογία n
dermatologia

δερματολόγος n
dermatologo dermatologa

δερμογραφία n
dermografia dermografismo

δεσποινίς ðe.spiˈnis n
signorina

δεσποτισμός ðe.spo.tiˈzmos n
dispotismo

δεσπόζουσα n
dominante

δεσπόζω ðeˈspo.zo v
dominare

δευτερεύων ðe.fteˈɾe.von
secondario
που βρίσκεται σε δεύτερη θέση, ο λιγότερος σημαντικός, ο μη καθοριστικός, ο επουσιώδης

δευτερόλεπτο ðe.fteˈɾo.le.pto n
secondo

δεόντως adv
propriamente

δεύτερος ˈðe.fte.ɾos
secondo

δηλητήριο ði.liˈti.ɾi.o n
veleno

δηλητηριάζω v
avvelenare

δηλητηριώδης adj
velenoso

δηλώνω ðiˈlo.no v
dichiarare

δημήτριο n
cerio

δημαγωγία n
demagogia

δημαγωγός ði.ma.ɣoˈɣos n
demagogo

δημαρχίνα n
sindaca

δημαρχείο n
comune municipio

δημεύω v
confiscare

δημιουργία ði.mi.uɾˈʝi.a n
creazione

δημιουργικός ði.mi.uɾ.ʝiˈkos adj
creativo

δημιουργικότητα ði.mi.uɾ.ʝiˈko.ti.ta n
creatività

δημιουργισμός n
creazionismo

δημιουργιστής n
creazionista

δημιουργός n
creatore

δημιουργώ ði.mi.uɾˈɣo v
creare

δημογράφος n
demografa demografo

δημογραφία n
demografia

δημογραφικός adj
demografico

δημοκράτης n
democratica democratico

δημοκρατία ði.mo.kɾaˈti.a n
democrazia
(πολιτική) πολιτικό σύστημα όπου ο λαός έχει την εξουσία άμεσα ή έμμεσα
repubblica
κράτος με αυτό το πολιτικό σύστημα

δημοκρατικός adj
democratico

δημοσίευμα n
pubblicazione

δημοσιογράφος ði.mo.si.oˈɣɾa.fos n
giornalista

δημοσιογραφία ði.mo.si.o.ɣɾaˈfi.a n
giornalismo

δημοσιογραφικός adj
giornalistico

δημοσκόπηση n
sondaggio

δημοτικός ði.mo.tiˈkos adj
civico

δημοτικότητα ði.mo.tiˈko.ti.ta n
popolarità

δημοφιλής adj
popolare

δημοψήφισμα ði.moˈpsi.fi.zma n
referendum plebiscito

δημόσιος ðiˈmo.si.os adj
pubblico

δημόσιος υπάλληλος
funzionario

διάβαση πεζών
attraversamento pedonale passaggio pedonale

διάβολος ˈðʝa.vo.los n
diavolo

διάγνωση ˈði̯a.ɣno.si n
diagnosi

διάγραμμα n
diagramma

διάδημα ˈði̯a.ði.ma n
diadema

διάδοση ˈðʝa.ðo.si n
divulgazione

διάδοχος ˈði̯a.ðo.xos n
erede
ο επόμενος σε μια σειρά διαδοχής, αυτός που αναμένεται να διαδεχτεί ή έχει διαδεχτεί
(οικείο) ο πρωτότοκος γιος

διάδρομος ˈðʝa.ðɾo.mos n
corridoio pista

διάθεση n
disposizione

διάθλαση n
rifrazione

διάκονος ˈði̯a.ko.nos n
diacono

διάκριση n
distinzione discriminazione discernimento discrezione

διάλειμμα ˈðʝa.li.ma n
ricreazione

διάλεκτος ˈði̯a.le.ktos n
dialetto

διάλεξη n
lezione

διάλυμα ˈði̯a.li.ma n
soluzione

διάμετρος ˈði̯a.me.tɾos n
diametro

διάνυσμα n
vettore

διάρρηξη n
effrazione

διάρροια n
diarrea

διάσειση ˈði̯a.si.si n
commozione cerebrale

διάσκεψη ˈði̯a.sce.psi n
conferenza

διάσταση n
dimensione

διάστημα ˈði̯a.sti.ma n
spazio
αόριστη ή συγκεκριμένη τοπική, χρονική ή τονική απόσταση
(φυσική, αστρονομία) το υπόλοιπο, εκτός της Γης, σύμπαν

διάστιχο ˈði̯a.sti.xo n
interlinea

διάστρεμμα ˈði̯a.stɾe.ma n
slogatura

διάσωση ˈði̯a.so.si n
salvataggio

διάταγμα n
decreto

διάφραγμα ˈði̯a.fɾaɣ.ma n
diaframma
(ανατομία) λεπτή μεμβράνη που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά ή διαχωρίζει άλλα όργανα

διάχυση ˈði̯a.çi.si n
diffusione

διήγημα ðiˈi.ʝi.ma n
favola

διαίρεση ðiˈe.ɾe.si n
divisione
ο χωρισμός σε κομμάτια, τμήματα
(αριθμητική) μία από τις τέσσερις βασικές πράξεις στην αριθμητική

διαίσθηση ðiˈe.sθi.si n
intuizione

διαβάζω ðʝaˈva.zo v
leggere
μπορώ να κάνω ανάγνωση
κάνω ανάγνωση ενός κειμένου σιωπηρά

διαβάτης n
passante

διαβήτης ðʝaˈvi.tis n
compasso
(γεωμετρία) όργανο που χρησιμοποιείται στη γεωμετρία για τη χάραξη κύκλων
diabete
(ιατρική) μεταβολική πάθηση που χαρακτηρίζεται από την αυξημένη παρουσία σακχάρου στο αίμα και οφείλεται σε ελλιπή έκκριση ινσουλίνης

διαβατήριο ði̯a.vaˈti.ɾi.o n
passaporto

διαβρωμένος
corroso

διαβρώνω v
corrodere

διαγνωσιολόγος n
diagnosta

διαγνωστικός ði̯a.ɣno.stiˈkos adj
diagnòstico diagnostico

διαγωνισμός ði̯a.ɣo.niˈzmos.ɣo.niˈzmos n
competizione

διαγώνισμα n
esame

διαδίκτυο ði̯aˈði.kti.o n
internet Internet

διαδίκτυο των πραγμάτων
Internet delle cose IdC

διαδηλώνω ði̯a.ðiˈlo.no v
manifestare
δημοσιοποιώ τη στάση μου ή τα συναισθήματά μου σε σχέση με κάτι
συμμετέχω σε συλλαλητήριο, κάνω διαδήλωση εκφράζοντας μια κοινή γνώμη

διαδικασία n
procedimento

διαδοχή ði̯a.ðoˈçi n
successione
η ενέργεια του διαδέχομαι
η ανάληψη αξιώματος ή θέσης που μέχρι πρότινος κατείχε κάποιος άλλος
η ακολούθηση κάποιου πράγματος, φαινομένου κ.λπ. από κάτι άλλο

διαδραστικός adj
interattivo

διαδρομή n
itinerario

διαζύγιο ðʝaˈzi.ʝi.o n
divorzio

διαθέσιμος adj
disponibile

διαθήκη ði̯aˈθi.ci n
testamento

διαθεσιμότητα n
disponibilità

διαιρέτης n
divisore

διαιρετέος ði.e.ɾeˈte.os n
dividendo

διαιρώ ði.eˈɾo v
dividere

διαιτητής ði̯e.tiˈtis n
arbitro
(αθλητισμός, επάγγελμα) αυτός που επιτηρεί και ρυθμίζει τη διεξαγωγή ενός παιχνιδιού ή ενός αγώνα, σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν εκ των προτέρων τεθεί
(νομικός όρος) ο μεσολαβητής μεταξύ δύο διαδίκων για μια υπόθεσή τους
(κατ’ επέκταση, επάγγελμα) ο μεσολαβητής μεταξύ δύο αντιτιθέμενων μερών για μια υπόθεσή τους

διαιωνίζω v
perpetuare
διατηρώ κάτι (στη μνήμη) για αιώνες, για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα

διαιώνιση ði.eˈo.ni.si n
perpetuazione

διακοίνωση n
nota dichiarazione

διακοπές n
vacanze ferie

διακοπή ði̯a.koˈpi n
interruzione

διακοπτόμενη συνουσία
coito interrotto

διακορεύω ði̯a.koˈɾe.vo v
deflorare

διακοσιοστός ði̯a.ko.si.oˈstos adj
duecentesimo

διακοσμητικός adj
decorativo

διακοσμώ ði̯a.koˈzmo v
adornare

διακρίβωση ði.aˈkɾi.vo.si n
accertamento

διακρίνω ði̯aˈkɾi.no v
discernere distinguere

διακριτικότητα ði̯a.kɾi.tiˈko.ti.ta n
discrezione

διακόπτης n
interruttore

διακόπτω ði̯aˈko.pto v
interrompere

διακόσια ðʝaˈko.sça
duecento

διακόσμηση n
decorazione

διαλέγω v
scegliere

διαλειτουργικότητα n
interoperabilità

διαλεκτική n
dialettica

διαλεκτολογία n
dialettologia

διαλογίζομαι v
meditare

διαλυτικά n
dieresi

διαλυτός ði̯a.liˈtos adj
solubile

διαλυτότητα ði̯a.liˈto.ti.ta n
solubilità

διαμάντι ðʝaˈman.di n
diamante

διαμέρισμα ði̯aˈme.ɾi.zma n
appartamento
σύνολο δωματίων ενός πολυώροφου κτηρίου, με λειτουργική ενότητα που αποτελούν μία κατοικία

διαμαρτυρία ðʝa.maɾ.tiˈɾi.a n
protesta

διαμαρτύρομαι ðʝa.maɾˈti.ɾo.me v
protestare

διανέμω ði.aˈne.mo v
distribuire

διανομή ði̯a.noˈmi n
distribuzione
(λογισμικό) distribution, distro: ομάδα διαφορετικών συνεργαζόμενων προγραμμάτων (λογισμικό) που παραδίδονται στον τελικό χρήστη σαν πακέτο, όπως ένα λειτουργικό σύστημα που συνοδεύεται από πληθώρα άλλων προγραμμάτων (επεξεργαστές κειμένου, φυλλομετρητές, κλπ)

διαπίστωση n
constatazione accertamento

διαπασών n
diapason
(μουσική) μικρό μουσικό όργανο με επικρουστικό γλωσσίδι που χρησιμοποιούν οι μουσικοί για να παράγουν κανονικούς φθόγγους και κυρίως το λα

διαπραγματεύομαι ði̯a.pɾaɣ.maˈte.vo.me v
negoziare

διαπραγματεύσιμος adj
negoziabile

διαπρεπής ði̯a.pɾeˈpis adj
distinto eminente

διαρκώ ði̯aɾˈko/ /ðʝaɾˈko v
durare

διαρρήκτης ðʝaˈɾi.ktis n
scassinatore

διαρροή n
falla

διασημότητα n
celebrità

διασκέδαση ðʝaˈsce.ða.si n
divertimento

διασκεδαστικός ðʝa.sce.ða.stiˈkos adj
divertente

διαστημόπλοιο ðʝa.stiˈmo.pli.o n
nave spaziale astronave

διαστρεβλώνω ði̯a.stɾeˈvlo.no v
distorcere stravolgere

διασυνδετισμός n
connessionismo conexionismo

διασχίζω ði̯aˈsçi.zo v
attraversare

διαταγή ði̯a.taˈʝi n
ordine

διατηρώ ði̯a.tiˈɾo v
conservare

διατλαντικός ði.a.tlan.diˈkos adj
transatlantico

διατονικός ði̯a.to.niˈkos adj
diatonico

διατροπικός adj
intermodale

διατροφή ði̯a.tɾoˈfi n
alimentazione
η ενέργεια του να διατρέφεις κάποιο άνθρωπο ή ζώο

διαυγής adj
chiaro

διαφάνεια ði̯aˈfa.ni.a n
trasparenza

διαφέρω ði̯aˈfe.ɾo v
differire

διαφήμιση ði̯aˈfi.mi.si n
pubblicità reclame

διαφανής adj
trasparente

διαφημίζω v
pubblicizzare

διαφθείρω ði̯aˈfθi.ɾo v
corrompere

διαφθορά ði̯a.fθoˈɾa n
corruzione

διαφορά ði̯a.foˈɾa n
differenza

διαφορετικός adj
differente

διαφοροποίηση n
differenziazione

διαφραγματοκήλη ði̯a.fɾaɣ.ma.toˈci.li n
ernia iatale

διαχείριση ði̯aˈçi.ɾi.si n
amministrazione

διαχειρίζομαι ði̯a.çiˈɾi.zo.me v
dirigere

διαχειρίστρια n
amministratrice

διαχρονικός adj
diacronico

διαχυτικότητα ði̯a.çi.tiˈko.ti.ta n
espansività

διγαμία n
bigamia

διγλωσσία ði.ɣloˈsi.a n
diglossia

διδάκτορας n
dottore

διδάσκω ðiˈða.sko v
insegnare

διείσδυση ðiˈiz.ði.si n
infiltrazione penetrazione

διεθνής ði̯eˈθnis adj
internazionale

διεθνής κοινή ονομασία
denominazione comune internazionale

διεθνισμός ði.e.θniˈzmos n
internazionalismo

διεθνοποίηση n
internazionalizzazione

διεθνοποιώ v
internazionalizzare

διεθνώς adv
internazionalmente

διεισδύω v
penetrare infiltrarsi

διεπιφάνεια n
interfaccia

διεργασία n
processo

διερμηνέας ði̯eɾ.miˈne.as n
interprete

διευθυντής n
direttore

διευθύνων σύμβουλος ði.eˈfθi.non ˈsiɱ.vu.los
amministratore delegato

διευρύνω ði.eˈvɾi.no v
allargare

διεφθαρμένος
corrotto

διεύθυνση n
indirizzo
η περιοχή, η οδός και ο αριθμός που ορίζουν την τοποθεσία ενός κτηρίου

διηγούμαι v
raccontare

διηνεκής adj
continuo

διηπειρωτικός adj
intercontinentale

δικάζω v
giudicare

δικαίωμα ðiˈce.o.ma n
diritto

δικαιοδοσία n
giurisdizione

δικαιολογία n
scusa

δικαιολογώ v
giustificare

δικαιοπραξία n
negozio giuridico

δικαιοσύνη ði.ce.oˈsi.ni n
giustizia

δικαστήριο n
tribunale

δικαστής ði.kaˈstis n
giudice

δικαστικός n
giudiziario
(επάγγελμα) που δικάζει (δικαστής, εισαγγελέας κ.λπ.)

δικηγορία ði.ci.ɣoˈɾi.a n
avvocatura

δικηγόρος ði.ciˈɣo.ɾos n
avvocato legale

δικράνι ðiˈkɾa.ni n
forcone

δικτάτορας n
dittatore

δικτατορία ði.kta.toˈɾi.a n
dittatura

διοίκηση ðiˈi.ci.si n
amministrazione

διοικητικός ði.i.ci.tiˈkos adj
amministrativo

διοικώ ði.iˈko v
amministrare

διοξείδιο n
biossido diossido

διοξείδιο του άνθρακα
diossido di carbonio

διορατικότητα n
perspicacia

διορθώνω ði̯oɾˈθo.no v
correggere

διπλοσάγονο n
doppio mento

διπλωμάτης ði.ploˈma.tis n
diplomatico

διπλωματία ði.plo.maˈti.a n
diplomazia

διπλωματικός ði.plo.ma.tiˈkos adj
diplomatico

διπλωπία n
diplopia

διπλώνω ðiˈplo.no v
piegare

δισεκατομμυριοστός ði.se.ka.to.mi.ɾi.oˈstos adj
miliardesimo

δισεκατομμύριο ði.se.ka.toˈmi.ɾi.o n
miliardo

δισκέτα n
dischetto

δισκοβολία ði.sko.voˈli.a n
lancio del disco

δισκοβόλος ði.skoˈvo.los n
discobolo discobola

δισκοπρίονο n
sega circolare

δισκοπότηρο n
calice

διστάζω ðiˈsta.zo v
esitare

δισταγμός n
esitazione

διστακτικός adj
esitante

δισύλλαβος ðiˈsi.la.vos adj
bisillabo

διφθερίτιδα ði.fθeˈɾi.ti.ða n
difterite

διφορούμενος
ambiguo

διχειλικός ði.çi.liˈkos adj
bilabiale

διχοτόμηση n
dicotomia

διχοτόμος n
bisettrice

διχρωμία ði.xɾoˈmi.a n
bicromia

διχρωμικός adj
dicromico

διχόνοια n
discordia

διψασμένος
assetato

διόδιο ðiˈo.ði.o n
pedaggio
το κόστος χρήσης αυτοκινητοδρόμων

διόρθωση n
correzione

διότι ðiˈo.ti
perché

διώνυμο ðiˈo.ni.mo n
binomio

δογματικός adj
dogmatico

δοθιήνας n
foruncolo

δοκάρι ðoˈka.ɾi n
trave
λεπτό και μακρύ ξύλο, σκυρόδεμα ή μέταλλο που στηρίζει στέγες σπιτιών

δοκίμιο ðoˈci.mi.o n
saggio
(φιλολογία) γραπτό κείμενο μέτριας έκτασης και καλλιεργημένου ύφους με το οποίο ο συγγραφέας αποπειράται να διερευνήσει θεωρητικά ένα φιλοσοφικό, κοινωνικό, ιστορικό, φιλολογικό ζήτημα

δοκιμάζω v
provare

δοκιμή ðo.ciˈmi n
assagio

δοκιμαστικός σωλήνας
provetta

δολιοφθορά n
sabotaggio

δολοφονία n
assassinio

δολοφονώ v
uccidere assassinare

δολοφόνος ðo.loˈfo.nos n
assassino

δομή ðoˈmi n
struttura

δον n
don

δοξάζω ðoˈksa.zo v
glorificare

δοξάρι ðoˈksa.ɾi n
archetto

δοξολογία ðo.kso.loˈʝi.a n
dossologia

δορυφόρος ðo.ɾiˈfo.ɾos n
satellite
(για κράτος, μειωτικό) → δείτε τον όρο κράτος δορυφόρος
(πολεοδομία) → δείτε τον όρο πόλη δορυφόρος

δοτική ðo.tiˈci n
dativo

δουκάτο n
ducato
κράτος ή περιοχή που διοικείται από δούκα

δουλεία ðuˈli.a n
schiavitù

δουλεύω v
lavorare

δουλοπρέπεια ðu.loˈpɾe.pi.a n
ossequiosità

δοχείο n
recipiente contenitore

δούκας ˈðu.kas n
duca

δούκισσα n
duchessa

δούλος ˈðu.los n
schiavo

δούρειος ίππος
cavallo di Troia

δράκαινα ˈðɾa.ce.na n
draga
θηλυκό του δράκος

δράκος n
drago

δράμα ˈðɾa.ma n
dramma

δρακόντειος adj
draconiano

δραματουργός n
drammaturgo drammaturga

δραπετομανία n
drapetomania

δραστηριότητα ðɾa.sti.ɾiˈo.ti.ta n
operositá attività

δραχμή n
dracma

δρεπάνι ðɾeˈpa.ni n
falce falcetto

δρομάδα n
dromedario

δρομέας ðɾoˈme.as n
corridore
(αθλητισμός) αθλητής που τρέχει σε αγώνα δρόμου
(ορνιθολογία) πτηνό που δεν μπορεί να πετάξει αλλά τρέχει (όπως η στρουθοκάμηλος)

δρομολόγιο ðɾo.moˈlo.ʝi.o n
itinerario

δροσερός ðɾo.seˈɾos adj
fresco

δροσιά ðɾoˈsça n
freschezza
(μετεωρολογία) ελαφρά ψυχρός και ευχάριστος αέρας ή καιρός

δρυΐδης ðɾiˈi.ðis n
druido

δρυοκολάπτης n
picchio

δρόμος ˈðɾo.mos n
strada via

δρύπη n
drupa

δυαδικός ði.a.ðiˈkos adj
binario

δυναμίτης n
dinamite

δυναμική ði.na.miˈci n
dinamica

δυναμικό n
potenziale

δυναμό ði.naˈmo n
dinamo

δυναμόμετρο ði.naˈmo.me.tɾo n
dinamometro

δυναστεία n
dinastia

δυνατός ði.naˈtos adj
forte potente
με μεγάλη σωματική δύναμη
possible possibile
ο εφικτός

δυνατότητα n
possibilità

δυσάρεστος ðiˈsa.ɾe.stos adj
sgradevole

δυσαρέσκεια n
scontentezza

δυσαρεστημένος
insoddisfatto

δυσαρθρία ði.saɾˈθɾi.a n
disartria

δυσεντερία n
dissenteria

δυσκοιλιότητα n
stipsi stitichezza

δυσκολία ði.skoˈli.a n
difficoltà

δυσλειτουργία ðiz.li.tuɾˈʝi.a n
disfunzione malfunzionamento

δυσλεξία ðiz.leˈksi.a n
dislessia

δυσπιστία n
diffidenza

δυσπρόσιο n
disprosio

δυστοκία n
irresoluzione
(μεταφορικά) οι δυσκολίες που παρουσιάζονται κατά την διαδικασία δημιουργίας ή ολοκλήρωσης ενός πράγματος

δυστοπία n
distopia

δυστοπικός adj
distopico

δυστυχώς ði.stiˈxos adv
purtroppo sfortunatamente

δυσφωνία n
disfonia

δυσφωτικός adj
disfotico

δυτικοποίηση ði.ti.koˈpi.i.si n
occidentalizzazione

δυτικός adj
occidentale

δωδέκατος
dodicesimo

δωδεκάγωνο n
dodecagono

δωδεκάδα ðo.ðeˈka.ða n
dozzina

δωδεκάεδρο n
dodecaedro

δωδεκαδάκτυλο n
duodeno

δωδεκαδακτυλίτιδα n
duodenite

δωμάτιο ðoˈma.ti.o n
camera stanza

δωρεάν adv
gratis

δωρικός ðo.ɾiˈkos adj
dorico

δωροδοκώ ðo.ɾo.ðoˈko v
corrompere

δωροληψία n
corrompere corruzione

δόγα n
doga

δόγμα n
dogma

δόλωμα ˈðo.lo.ma n
esca
ένα μικρό κομμάτι τροφής που τοποθετείται σε ένα αγκίστρι για ψάρεμα

δόντι ˈðon.di n
dente

δόξα ˈðo.ksa n
gloria

δόξα τω Θεώ ˈðo.ksa to‿θeˈo
grazie a Dio

δόση ˈðo.si n
rata dose

δύναμη ˈði.na.mi n
forza
(φυσική) το φυσικό διανυσματικό μέγεθος που προκαλεί αλλαγή της κινητικής κατάστασης ή παραμόρφωση ενός φυσικού σώματος

δύο ˈði.o
due

δύση n
ovest occidente

δύσκολος ˈði.sko.los adj
difficile
discolo
που προξενεί προβλήματα, που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς εύκολα τον ιδιότροπο χαρακτήρα του

δύσπνοια n
dispnea

δύστροπος ˈði.stɾo.pos adj
intrattable scontroso

δύτης ˈði.tis n
tuffatore

δώδεκα
dodici

δώρο ˈðo.ɾo n
dono regalo presente

είδος ˈi.ðos n
specie
τα αντικείμενα που πωλούνται

είδωλο n
idolo

είκοσι ˈi.ko.si n
venti

είκοσι ένα i.ko.siˈe.na
ventuno

είκοσι δύο
ventidue

είκοσι τρία
ventitre

είμαι ˈi.me v
essere stare
αξίζω, είμαι ικανός, ταιριάζω σε κάτι

είναι
essere
γ' ενικό οριστικής ενεστώτα του ρήματος είμαι

είσοδος n
entrata ingresso

είσπραξη ˈi.spɾa.ksi n
incasso

είτε ˈi.te
alcuno

εαρινοποίηση n
jarovizzazione

εβδομάδα e.vðoˈma.ða n
settimana

εβδομήντα e.vðoˈmin.da n
settanta

εβδομαδιαίος adj
settimanale

εβδομηκοστός
settantesimo

εβονίτης n
ebanite

εβραϊκά n
ebraico

εβραϊκή άρπα
scacciapensieri

εβραϊκός adj
ebraico

εγγαστρίμυθος adj
ventriloquo

εγγλυφή eŋ.ɣliˈfi n
intaglio

εγγονή n
nipote

εγγονός eŋ.ɡoˈnos n
nipote

εγγυητική επιστολή eŋɟiitiˈci epistoˈli
lettera di garanzia

εγγόνι n
nipote

εγγύηση eŋˈɟi.i.si n
garanzia

εγερτήριο n
sveglia

εγκάρδιος eŋˈɡaɾ.ði.os adj
cordiale

εγκέφαλος eŋˈɟe.fa.los n
cervello

εγκαινιάζω eŋ.ɟe.niˈa.zo v
inaugurare

εγκαταλείπω v
abbandonare

εγκαταλελειμμένος eŋ.ɡa.ta.le.liˈme.nos
abbandonato

εγκεφαλίτιδα n
encefalite

εγκληματίας eŋ.ɡli.maˈti.as n
criminale

εγκληματίας πολέμου
criminale di guerra

εγκληματικός adj
criminale

εγκληματικότητα n
criminalità

εγκληματολογία n
criminologia

εγκλιματισμός n
acclimatazione

εγκρίνω eŋˈɡɾi.no v
approvare

εγκυκλοπαίδεια eŋ.ɟi.kloˈpe.ði.a n
enciclopedia

εγκυκλοπαιδιστής n
enciclopedista

εγκυμοσύνη eŋ.ɟi.moˈsi.ni n
gravidanza

εγκυρότητα n
validità

εγχειρίδιο eŋ.çiˈɾi.ði.o n
manuale
βιβλίο συνήθως μικρού μεγέθους που εκθέτει με οργανωμένο τρόπο τις βασικές αρχές ενός γνωστικού αντικειμένου

εγωίστρια n
egoista

εγωισμός e.ɣo.iˈzmos n
egoismo

εγωιστής n
egoista

εγωκεντρικός e.ɣo.cen.dɾiˈkos adj
egocentrico

εγωκεντρισμός n
egocentrismo

εγώ eˈɣo
io
(προσωπική αντωνυμία) εκφράζει το πρόσωπο το οποίο μιλά

εδάφιο eˈða.fi.o n
versetto
μικρή παράγραφος κειμένου, ιδιαίτερα νομικού ή θρησκευτικού που διακρίνεται από τις άλλες με αρίθμηση αριθμού ή γράμματος του αλφάβητου

εδαφικός e.ða.fiˈci e.ða.fiˈko e.ða.fiˈkos adj
territoriale
που αναφέρεται σε έκταση που ανήκει σε χώρα

εδαφικότητα n
territorialità

εδαφολογικός e.ða.fo.lo.ʝiˈci e.ða.fo.lo.ʝiˈko e.ða.fo.lo.ʝiˈkos adj
pedologico

εδώ eˈðo adv
qui qua
(τοπικό επίρρημα) σε αυτό το μέρος, στο σημείο που βρίσκομαι ή για το οποίο γίνεται λόγος

εδώδιμος eˈðo.ði.mos adj
commestibile mangiabile

εθελοντής n
volontario

εθνικισμός e.θni.ciˈzmos n
nazionalismo
μια εθνοπολιτική ιδεολογία με κέντρο την ιδέα του έθνος που οδηγεί στην επιδίωξη συγκρότησης ανεξάρτητου κράτους

εθνικιστικός adj
nazionalista

εθνικοποίηση n
nazionalizzazione

εθνικός e.θniˈkos adj
nazionale

εθνικός ύμνος
inno nazionale

εθνογραφία e.θno.ɣɾaˈfi.a n
etnografia

εθνογραφικός adj
etnografico

εθνοκάθαρση n
pulizia etnica

εθνοκεντρισμός n
etnocentrismo

εθνομουσικολογία n
etnomusicologia

εθνομουσικολόγος n
etnomusicologo

εθνοψυχολογία n
etnopsicologia

εθνόσημο eˈθno.si.mo n
stemma

ειδεχθής i.ðeˈxθis adj
atroce

ειδικά adv
specialmente

ειδικός i.ðiˈkos adj
specialista

ειδωλολατρία i.ðo.lo.laˈtɾi.a n
idolatria

ειδύλλιο iˈði.li.o n
idillio

εικασία n
congettura

εικονικός i.ko.niˈkos adj
virtuale

εικονογράφηση i.ko.noˈɣɾa.fi.si n
illustrazione vignetta vignettatura

εικονοκλάστης n
iconoclasta

εικονομετρία n
iconometria

εικονοστάσιο i.ko.noˈsta.si.o n
iconostasi
(αρχιτεκτονική, χριστιανισμός) το ξύλινο, μαρμάρινο ή πέτρινο διάφραγμα που χωρίζει το Ιερό Βήμα από τον κυρίως χριστιανικό ορθόδοξο ναό

εικοστός
ventesimo

εικοστός πρώτος
ventunesimo

εικοτολογικός i.ko.to.lo.ʝiˈkos adj
congetturale

εικόνα iˈko.na n
immagine icona
(μεταφορικά) γενική, λιτή, αλλά ουσιαστική και πιστή αναπαράσταση ή η εμφάνιση μιας κατάστασης

ειλικρίνεια i.liˈkɾi.ni.a n
sincerità

ειλικρινά adv
francamente

ειλικρινής i.li.kɾiˈnis adj
sincero

ειρήνη iˈɾi.ni n
pace

ειρηνιστής n
pacifista

ειρηνοποιός i.ɾi.no.piˈos adj
pacificatore

ειρωνεία i.ɾoˈni.a n
ironia

ειρωνικά adv
ironicamente

ειρωνικός i.ɾo.niˈci i.ɾo.niˈko i.ɾo.niˈkos adj
ironico

εις το επανιδείν
arrivederci

εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος is to ˈo.no.ma tu paˈtɾos ce tu iˈu ce tu aˈʝi.u ˈpnev.ma.tos
nel nome del Padre, del Figlio e dello Spirito Santo
(χριστιανισμός) στο όνομα του πατέρα, του υιού και του αγίου πνεύματος (φράση με την οποία οι χριστιανοί αναφέρονται στην Αγία Τριάδα)

εισάγω v
importare
(οικονομία) κάνω εισαγωγή, φέρνω προϊόντα από ξένες χώρες

εισαγγελέας n
procuratore

εισαγωγέας n
importatore

εισαγωγή i.sa.ɣoˈʝi n
importazione introduzione

εισαγωγικά n
virgolette

εισαγωγικός i.sa.ɣoˈʝi.ci i.sa.ɣoˈʝi.ko i.sa.ɣoˈʝi.kos adj
introduttivo

εισαγόμενος
importato

εισβάλλω iˈzva.lo v
invadere

εισβολέας i.zvoˈle.as n
invasore

εισβολή n
invasione

εισιτήριο i.siˈti.ɾi.o n
biglietto

εισπνέω isˈpne.o v
inalare

εκατομμυριούχος n
milionario

εκατομμύριο e.ka.toˈmi.ɾi.o n
milione

εκατονταετηρίδα n
centenario

εκατοστός
centesimo

εκατό n
cento
ο αριθμός τηλεφώνου της υπηρεσίας άμεσης δράσης της Ελληνικής Αστυνομίας

εκατόμβη n
ecatombe

εκατόνταρχος e.kaˈton.daɾ.xos n
centurione

εκβιάζω ek.viˈa.zo v
ricattare

εκβιασμός ek.vi.aˈzmos n
ricatto

εκβιαστής ek.vi.aˈstis n
ricattatore

εκβιομηχάνιση n
industrializzazione

εκβολή ek.voˈli n
estuario

εκδήλωση n
manifestazione

εκδίκηση ekˈði.ci.si n
vendetta rivalsa

εκδικητής ek.ði.ciˈtis n
vendicatore
αυτός που εκδικείται, που παίρνει εκδίκηση για μια άδικη πράξη

εκδικητική πορνογραφία n
pornovendetta

εκδικητικός ek.ði.ci.tiˈkos adj
vendicativo

εκδικούμαι ek.ðiˈku.me v
vendicare

εκδοχή ek.ðoˈçi n
versione

εκδρομή ek.ðɾoˈmi n
escursione

εκδότης n
editore

εκεί adv
là lì

εκθέτω ekˈθe.to v
esporre

εκθετικός adj
esponenziale

εκκένωση eˈce.no.si n
evacuazione
η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του εκκενώνω

εκκίνηση n
partenza inizio

εκκαθάριση n
epurazione

εκκεντρικότητα e.cen.dɾiˈko.ti.ta n
eccentricità

εκκενώνω e.ceˈno.no v
evacuare

εκκλησία e.kliˈsi.a n
chiesa Chiesa

εκκλησιαστικός n
ecclesiastico

εκκρεμές e.kɾeˈmes n
pendolo

εκλέγω eˈkle.ɣo v
eleggere

εκλαμψία ek.lamˈpsi.a n
eclampsia

εκλειπτική n
eclittica

εκλογή e.kloˈʝi n
elezione

εκλογικό σώμα e.klo.ʝiˈko ˈso.ma
elettorato

εκλογικός adj
elettorale

εκμετάλλευση ek.meˈta.lef.si n
sfruttamento

εκμηδενίζω ek.mi.ðeˈni.zo v
annientare

εκμηχάνιση n
meccanizzazione

εκνευρισμός n
irritazione

εκούσια adv
volontariamente

εκπαίδευση ekˈpe.ðef.si n
educazione

εκπαιδευτικός ek.pe.ðe.ftiˈkos n
educativo

εκπαιδεύω v
istruire

εκπαραθύρωση ek.pa.ɾaˈθi.ɾo.si n
defenestrazione

εκπληκτικός adj
sorprendente
που προκαλεί έκπληξη, που ξαφνιάζει

εκπνέω v
espirare

εκπονώ v
elaborare realizzare

εκπρόσωπος ekˈpɾo.so.pos n
rappresentante

εκρηκτικός e.kɾi.ktiˈci e.kɾi.ktiˈko e.kɾi.ktiˈkos adj
esplosivo

εκρηκτικότητα n
esplosività

εκσκαφή ek.skaˈfi n
scavo

εκτάριο eˈkta.ɾi.o n
ettaro

εκταφή n
esumazione

εκτελωνισμός n
sdoganamento

εκτελώ v
eseguire

εκτιμώ e.ktiˈmo v
apprezzare
κάνω μια εκτίμηση, έναν υπολογισμό για την αξία (ή την έκταση, το μέγεθος κ.λπ.) κάποιων πραγμάτων

εκτροχιάζομαι v
deragliare

εκτυπωτής n
stampante

εκτόπλασμα n
ectoplasma

εκτός eˈktos
tranne
επιπλέον +από/+γενική, πέρα +από, πέραν +γενική

εκφοβίζω ek.foˈvi.zo v
intimidire

εκφράζω v
esprimere

εκφωνητής n
presentatore

εκχριστιανίζω v
cristianizzare

εκχύλισμα n
estratto

ελάττωμα eˈla.to.ma n
difetto

ελάφι eˈla.fi n
cervo

ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο
minimo comune multiplo

ελέγχω eˈleŋ.xo v
controllare

ελέκτορας eˈle.kto.ɾas n
principe elettore

ελέφαντας n
elefante

ελαιο- e.le.o
eleo-

ελαστίνη e.laˈsti.ni n
elastina

ελατήριο e.laˈti.ɾi.o n
molla
μεταλλικό εξάρτημα που έχει ελαστικότητα και τη δυνατότητα να συμπτύσσεται ή να επεκτείνεται όταν ασκούμε πίεση ενώ επανέρχεται στην αρχική του κατάσταση όταν σταματήσουμε να ασκούμε πίεση

ελαφάκι e.laˈfa.ci n
cerbiatto

ελαφίνα e.laˈfi.na n
cerva

ελαφρότητα e.laˈfɾo.ti.ta n
leggerezza

ελαχιστοποιώ e.la.çi.sto.piˈo v
minimizzare

ελβετικός adj
elvetico svizzero

ελεήμων adj
misericordioso

ελεγειακός adj
elegiaco

ελεημοσύνη e.le.i.moˈsi.ni n
elemosina

ελευθερία n
libertà

ελευθεροτεκτονισμός e.le.fθe.ɾo.te.kto.niˈzmos n
massoneria
παγκόσμια μυστική αδελφότητα της οποίας τα μέλη ανήκουν σε κατά τόπους τεκτονικές Στοές, έχουν κοινές ηθικές και μεταφυσικές απόψεις και αλληλοϋποστηρίζονται

ελευθερώνω e.le.fθeˈɾo.no v
liberare

ελεύθερος eˈle.fθe.ɾos adj
gratuito
που δεν έχει περιορισμούς και δεσμεύσεις, εσωτερικές ή εξωτερικές, στη δράση του
(ειδικότερα) που δεν περιορίζεται η κίνησή του επειδή δεν είναι δεμένος
διαθέσιμος, αδέσμευτος
που δεν είναι στη φυλακή
(για δρόμους, διόδους κ.λπ) που δεν έχει εμπόδια, ανοιχτός
(για το σώμα ή τα μέλη) χαλαρός, όχι σφιγμένος
ανύπαντρος
(αθλητισμός) που δεν ακολουθείται σε μικρή απόσταση από αντίπαλο παίκτη
libero gratuito
(χώρα ή λαός) που δε βρίσκεται υπό ξένη κατοχή ή τυραννικό καθεστώς

ελεύθερος επαγγελματίας eˈle.fθe.ɾos e.paŋ.gel.maˈti.as
libero professionista

ελεύθερος σκοπευτής n
cecchino

ελεύθερος χρόνος
tempo libero

ελεώ v
fare l'elemosina

ελιά eˈʎa n
olivo
(δέντρο) αιωνόβιο και αειθαλές δένδρο με στιλπνά ωοειδή φύλλα, στρεβλό (συνήθως) κορμό, με γκρίζο φλοιό και καρπό ωοειδούς σχήματος και πράσινο και σκληρό περικάρπιο, που, όταν ωριμάσει, μαυρίζει και μαλακώνει. Καλλιεργείται κυρίως στις μεσογειακές χώρες
oliva uliva
(τρόφιμο) ο καρπός του ομώνυμου δέντρου, που γίνεται βρώσιμος με ποικίλες ειδικές επεξεργασίες και είναι η πηγή για το μαγειρικό λάδι
nevo
μελανόχρωμη κηλίδα του δέρματος που συνήθως εξέχει κι οφείλεται στην υπερβολική έκκριση μελανίνης

ελικοστροβιλοκινητήρας n
turbopropulsore

ελικόπτερο n
elicottero

ελιτισμός n
elitismo

ελκυστικός adj
attrattivo
(μεταφορικά) που ελκύει, που θέλγει

ελλέβορος n
elleboro

ελλειπτικός e.li.ptiˈkos adj
ellittico
(γεωμετρία) που έχει το γεωμετρικό σχήμα της έλλειψης

ελληνικά e.li.niˈka n
greco
η ελληνική γλώσσα σε όλες τις ιστορικές της περιόδους και όλες τις ποικιλίες (διαλέκτους και ιδιώματα)

ελληνικός e.li.niˈkos n
greco

ελληνορθόδοξος adj
greco-ortodosso

ελλιπής e.liˈpis adj
imperfetto

ελονοσία e.lo.noˈsi.a n
malaria

ελπίδα elˈpi.ða n
speranza

ελπίζω elˈpi.zo v
sperare

εμίρης n
emiro

εμβατήριο eɱ.vaˈti.ɾi.o n
marcia

εμβολή eɱ.voˈli n
embolia

εμβολίζω v
speronare

εμβολιασμός n
vaccinazione

εμβρυολογία n
embriologia

εμβρυϊκός adj
embrionale

εμβόλιο eɱˈvo.li.o n
vaccino

εμείς eˈmis
noi

εμετικός adj
emetico

εμετός n
vomito

εμμηνόπαυση e.miˈno.paf.si n
menopausa

εμμηνόρροια e.miˈno.ɾi.a n
ciclo mestruale mestruazione

εμμονή e.moˈni n
fissazione insistenza

εμπάργκο n
embargo

εμπειρία n
esperienza

εμπειρικός adj
empirico

εμπιστευτικά adv
confidenzialmente

εμπιστευτικότητα em.bi.ste.ftiˈko.ti.ta n
confidenzialità

εμπιστεύομαι em.biˈste.vo.me v
fidarsi

εμπιστοσύνη n
fiducia

εμποδίζω em.boˈði.zo v
impedire

εμπορευματολογία n
merceologia

εμπορικό κέντρο
centro commerciale

εμπορικός adj
commerciale

εμποροπανήγυρη n
fiera mercato

εμπρηστής n
incendiario

εμπόλεμος adj
belligerante

εμπόρευμα emˈbo.ɾev.ma n
merce

εμπόριο emˈbo.ɾi.o n
commercio

εμφάνιση eɱˈfa.ni.si n
apparenza

εμφανίζομαι v
apparire sembrare

εμφιαλώνω eɱ.fi.aˈlo.no v
imbottigliare

εμφύλιος πόλεμος
guerra civile

εμφύσημα eɱˈfi.si.ma n
enfisema

εν ανάγκη
all'occorrenza se è necessario

ενέδρα eˈne.ðɾa n
imboscata

ενέργεια eˈneɾ.ʝi.a n
azione
η ανθρώπινη πράξη
energia
(φυσική) η θεμελιώδης ποσότητα που χαρακτηρίζει ένα σώμα ή χώρο που μπορεί να μεταβάλλει κάποιο άλλο σώμα ή να μεταβληθεί

ενέχυρο n
pegno

ενήλικος n
adulto

ενίσχυση n
rinforzo

εναλλακτικός e.na.la.ktiˈkos adj
alternativo

ενδέκατος
undicesimo

ενδαγγειακός adj
endovascolare

ενδεής en.ðeˈis adj
indigente

ενδεκάγωνο n
endecagono

ενδεχομένως adv
potenzialmente

ενδεχόμενο n
eventualità

ενδημικός adj
endemico

ενδιαφέρον en.ði̯aˈfe.ɾon n
interesse

ενδιαφέρω en.ði̯aˈfe.ɾo v
interessare

ενδιαφέρων en.ði̯aˈfe.ɾon
interessante

ενδογαμία en.ðo.ɣaˈmi.a n
endogamia

ενδοδερμικός adj
endodermico

ενδοδιαδικαστικός adj
endoprocedimentale

ενδοιασμός n
esitazione

ενδοκάρπιο n
endocarpo

ενδοκρινής adj
endocrino

ενδοκρινολογία n
endocrinologia

ενδοκρινολόγος n
endocrinologo

ενδοκυβερνητικός adj
intergovernativo

ενδομήτριος en.ðoˈmi.tɾi.os adj
intrauterino

ενδομητρίωση n
endometriosi

ενδομυϊκός adj
intramuscolare

ενδοσκόπηση n
endoscopia
(ιατρική) η εξέταση των φυσικών κοιλοτήτων του σώματος χάρη σε ένα ειδικό όργανο, το ενδοσκόπιο

ενδοσκόπιο n
endoscopio

ενδοτοξίνη n
endotossina

ενδοφλέβιος en.ðoˈfle.vi.os adj
intravenoso

ενδυματολόγος n
costumista

ενδόμυχος enˈðo.mi.xos adj
intimo

ενδόρρηξη enˈðo.ɾi.ksi n
implosione

ενενήντα
novanta

ενεργοποίηση n
attivazione

ενεργός e.neɾˈɣos adj
attivo

ενεχυροδανειστήριο n
monte di pietà banco dei pegni

ενζυμολογία n
enzimologia

ενημέρωση e.niˈme.ɾo.si n
aggiornamento

ενημερώνω e.ni.meˈɾo.no v
aggiornare
καταγράφω όλες τις μεταβολές μιας αξίας που έχουν συμβεί από την προηγούμενη φορά

ενθαρρύνω v
incoraggiare

ενθουσιασμός en.θu.si.aˈzmos n
entusiasmo

ενθύμιο enˈθi.mi.o n
ricordo

ενικός e.niˈkos n
singolare

ενισχυτής n
amplificatore

εννιά eˈɲa
nove

εννιακόσια
novecento

ενοίκιο eˈni.ci.o n
pigione
χρηματικό ποσό που πληρώνει κανείς για το δικαίωμα προσωρινής χρήσης ενός χώρου για κατοίκηση, εμπορικούς σκοπούς κλπ.

ενοθεϊσμός n
enoteismo monolatria

ενορία n
parrocchia

ενορχηστρώνω v
orchestrare

ενοχή e.noˈçi n
colpa
(και στον πληθυντικό) η κατάσταση κατά την οποία κάποιος μέμφεται τον εαυτό του για πράξη ή παράλειψή του - το συναίσθημα που συνοδεύει αυτήν την κατάσταση

ενοχλώ e.noˈxlo v
disturbare

ενσάρκωση n
incarnazione

ενσταλάζω v
instillare

ενστερνίζομαι v
abbracciare

ενστικτωδώς adv
istintivamente

ενστικτώδης adj
istintivo

ενσυναίσθηση n
empatia

ενσωματώνω v
incorporare

εντατικοποίηση n
intensificazione

εντατικός en.da.tiˈkos adj
acceleratoa intenso

εντελβάις n
stella alpina

εντελώς adv
completamente totalmente assolutamente

εντολή e.ndoˈli n
comandamento

εντομοκτόνο n
insetticida

εντοπισμός n
localizzazione

εντροπία n
entropia

εντυπωσιακός adj
impressionante

εντόσθια n
interiora

εντύπωση enˈdi.po.si n
impressione

ενυδατώνω e.ni.ðaˈto.no v
idratare

ενυδρίδα e.niˈðɾi.ða n
lontra

ενυδρείο e.niˈðɾi.o n
acquario

ενότητα eˈno.ti.ta n
unità

ενόχληση n
fastidio

ενώνω eˈno.no v
unire

εξάγωνο eˈksa.ɣo.no n
esagono

εξάεδρο n
esaedro

εξάμηνο eˈksa.mi.no n
semestre

εξάνθημα eˈksan.θi.ma n
eruzione cutanea

εξάρθρωση n
lussazione
(ιατρική): η μετακίνηση οστού εκτός άρθρωσης, το βγάλσιμο της κεφαλής ενός οστού από την κοιλότητα στην οποία βρίσκεται συνήθως

εξάρτηση eˈksaɾ.ti.si n
dipendenza
το κρέμασμα
(συντακτικό) η ιεραρχική σχέση μεταξύ συντακτικών όρων.

εξάσκηση n
pratica

εξάτμιση n
evaporazione
(φυσική) το φυσικό φαινόμενο της εξαέρωσης κατά το οποίο μετατρέπεται σε αέριο μόνο η επιφάνεια του υγρού

εξέγερση eˈkse.ʝeɾ.si n
insurrezione rivolta

εξέδρα n
tribuna

εξέλιξη eˈkse.li.ksi n
evoluzione

εξέταση eˈkse.ta.si n
esame

εξήγηση eˈksi.ʝi.si n
spiegazione esegesi

εξήντα
sessanta

εξίσωση eˈksi.so.si n
equazione
(μαθηματικά) μαθηματική έκφραση με δύο ίσα σκέλη, τα οποία ενώνονται με το σημείο του ίσον (=)

εξαίρεση eˈkse.ɾe.si n
eccezione

εξαγιάζω v
santificare

εξαγωγή n
esportazione

εξαγόμενος
exportato

εξαερισμός e.ksa.e.ɾiˈzmos n
ventilazione

εξαιρετικός adj
eccellente

εξαιρώ e.skeˈɾo v
eccettuare escludere

εξακόσια
seicento

εξαντλητικός e.ksand.li.tiˈkos adj
esaustivo

εξαπάτηση e.ksaˈpa.ti.si n
soperchieria

εξαπατώ e.ksa.paˈto v
truffare frodare

εξαραβίζω e.ksa.ɾaˈvi.zo v
arabizzare

εξαργυρώνω v
incassare riscattare

εξαρτημένος n
dipendente

εξαρχάτο n
esarcato

εξατμίζω v
evaporare

εξαφάνιση n
scomparsa

εξαφανίζομαι v
scomparire

εξελληνίζω v
grecizzare

εξερευνώ e.kse.ɾevˈno v
esplorare

εξετάζω e.kseˈta.zo v
esaminare

εξευρωπαϊσμός e.kse.vɾo.pa.iˈzmos n
europeizzazione

εξηγώ e.ksiˈɣo v
spiegare

εξιδρώνω e.ksiˈðɾo.no v
trasudare

εξισλαμίζω v
islamizzare

εξισλαμισμός n
islamizzazione

εξομολογητήριο e.kso.mo.lo.ʝiˈti.ɾi.o n
confessionale

εξομολογητής e.kso.mo.lo.ʝiˈtis n
confessore

εξομολογώ e.kso.mo.loˈɣo v
confessare

εξομολόγηση e.kso.moˈlo.ʝi.si n
confessione

εξοπλισμός n
attrezzatura

εξορία e.ksoˈɾi.a n
esilio

εξορίζω e.ksoˈɾi.zo v
esiliare

εξοργιστικός e.ksoɾ.ʝi.stiˈkos adj
irritante

εξορκισμός n
esorcismo

εξοστρακισμός n
ostracismo

εξουδετερώνω e.ksu.ðe.teˈɾo.no v
neutralizzare

εξουσία e.ksuˈsi.a n
potere

εξουσιοδοτώ e.ksu.si.o.ðoˈto v
autorizzare

εξουσιοδότηση e.ksu.si.oˈðo.ti.si n
autorizzazione

εξοχή n
campagna
τοποθεσία έξω από τις κατοικημένες περιοχές

εξοχότητα e.ksoˈxo.ti.ta n
eccellenza

εξπρεσιονισμός n
espressionismo

εξυφαίνω v
tessere tramare

εξωγήινος n
extraterrestre

εξωγαμία e.kso.ɣaˈmi.a n
esogamia

εξωκοινοβουλευτικός adj
extraparlamentare

εξωραΐζω v
abbellire

εξωραϊσμός n
abbellimento

εξωσυζυγικός adj
extraconiugale

εξωτερική πολιτική
politica estera

εξωτικός adj
esotico

εξόστωση eˈkso.sto.si n
esostosi

εξόφληση n
adempimento estinzione saldo

εξώπορτα eˈkso.poɾ.ta n
portone uscio

εξώφυλλο n
copertina
(συνεκδοχικά) ό,τι αναγράφεται ή απεικονίζεται στο εξώφυλλο

εορταστικός adj
festivo

επ' αόριστον
alle calende greche

επάγγελμα eˈpaŋ.ɟel.ma n
professione mestiere

επένδυση n
investimento
(οικονομία) η διάθεση χρηματικών ποσών ή άλλων περιουσιακών στοιχείων με σκοπό να δημιουργηθεί νέο κεφαλαίο

επέτειος eˈpe.ti.os n
anniversario

επί λέξει epi‿ ˈleksi
parola per parola

επί ποδός πολέμου e.pi‿poˈðos poˈle.mu
sul piede di guerra

επίδεσμος n
benda

επίδομα n
sussidio indennità

επίδοση n
prestazione attitudine

επίδραση eˈpi.ðɾa.si n
influenza

επίθεση eˈpi.θe.si n
attacco

επίθετο eˈpi.θe.to n
aggettivo
(γραμματική) κλιτή λέξη που χαρακτηρίζει το ουσιαστικό, φανερώνοντας κάποια ποιότητα ή ιδιότητά του
epiteto
ουσιαστικό ή επίθετο που συνοδεύει συχνά το όνομα κάποιου

επίθημα eˈpi.θi.ma n
suffisso

επίκαιρος eˈpi.ce.ɾos adj
attuale
(στον πληθυντικό) → δείτε τη λέξη επίκαιρα

επίκεντρο eˈpi.cen.dɾo n
epicentro

επίκουρος n
assistente

επίκριση n
critica biasimo

επίπεδο eˈpi.pe.ðo n
livello piano

επίπεδος eˈpi.pe.ðos adj
piano

επίπληξη eˈpi.pli.ksi n
biasimo ammonimento

επίρρημα eˈpi.ɾi.ma n
avverbio

επίσημος eˈpi.si.mos adj
ufficiale

επίσης adv
anche pure

επίσκεψη eˈpi.sce.psi n
visita

επίσκοπος eˈpi.sko.pos n
vescovo

επίσχεση n
contenzione
αναβολή, καθυστέρηση
διακοπή, σταμάτημα
ritenzione contenzione
(ιατρική) η κατακράτηση και μη αποβολή, για διάφορες αιτίες, υλικού από ανθρώπινα όργανα

επίτοκος adj
partoriente

επίτροπος eˈpi.tɾo.pos n
commissario

επαγγελματίας e.paŋ.ɟel.maˈti.as n
professionista

επαγρύπνηση e.paˈɣɾi.pni.si n
vigilanza

επαγωγή e.pa.ɣoˈʝi n
induzione

επανάληψη n
ripetizione

επανάσταση e.paˈna.sta.si n
rivoluzione

επανένωση n
riunificazione

επαναεριοποίηση n
rigassificazione

επαναλαμβάνω e.pa.na.laɱˈva.no v
ripetere

επαναληπτικός e.pa.na.li.ptiˈkos adj
ripetitivo

επαναξιολογώ e.pa.na.ksi.o.loˈɣo v
rivalutare

επαναστατικός adj
rivoluzionario
που δημιουργεί μια εξέγερση, που αντιδρά στο κατεστημένο
που κάνει σημαντική πρόοδο για την επιστήμη ή την ανθρωπότητα

επανεκλογή n
rielezione

επανεξέταση n
riesame

επαρχία e.paɾˈçi.a n
provincia

επαυξάνω v
accrescere

επαφή e.paˈfi n
contatto

επαφίεμαι e.paˈfi.e.me v
fidarsi di

επείγον n
urgenza

επείγων eˈpi.ɣon
urgente

επειδή
perché

επεισοδιακός e.pi.so.ði.aˈkos adj
episodico

επεισόδιο e.piˈso.ði.o n
episodio

επεκτατισμός n
espansionismo

επεκτείνω e.peˈkti.no v
stendere

επηρεάζω e.pi.ɾeˈa.zo v
influenzare

επιβάτης e.piˈva.tis n
passeggero

επιβίβαση n
imbarco

επιβίωση e.piˈvi.o.si n
sopravvivenza

επιβεβαίωση n
conferma

επιβιώνω v
sopravvivere

επιβουλεύομαι e.pi.vuˈle.vo.me v
insidiare tramare

επιγονατίδα e.pi.ɣo.naˈti.ða n
rotula
(ανατομία) οστό τριγωνικού σχήματος και μικρού μεγέθους που βρίσκεται στο γόνατο
ginocchiera
(κατ’ επέκταση) ειδικό κάλυμμα ή νάρθηκας που προστατεύει, στηρίζει και στερεώνει το γόνατο

επιγραμματικός adj
epigrammatico lapidario

επιδέξιος e.piˈðe.ksi.os adj
abile destro

επιδείνωση n
peggioramento

επιδειξιομανία e.pi.ði.ksi.o.maˈni.a n
esibizionismo

επιδερμίδα n
cute epidermide

επιδημία e.pi.ðiˈmi.a n
epidemia

επιδημικός adj
epidemico

επιδημιολογία n
epidemiologia

επιδημιολόγος n
epidemiologo

επιδιδυμίδα n
epididimo

επιδοκιμασία n
approvazione

επιδόρπιο e.piˈðoɾ.pi.o n
dessert

επιεικής e.pi.iˈcis adj
indulgente

επιζώ e.piˈzo v
sopravvivere

επιζών e.piˈzon
superstite

επιθετικός e.pi.θe.tiˈkos adj
offensivo
που έχει σχέση με την επίθεση
aggettivale
(γραμματική) που συσχετίζεται με το επίθετο

επιθετικότητα n
aggressione

επιθεωρητής e.pi.θe.o.ɾiˈtis n
ispettore

επιθεώρηση n
ispezione

επιθυμία e.pi.θiˈmi.a n
desiderio

επιθυμητός adj
desiderabile

επιθυμώ v
desiderare

επικίνδυνος e.piˈcin.ði.nos adj
pericoloso

επικαλούμαι e.pi.kaˈlu.me v
invocare

επικαρπία e.pi.kaɾˈpi.a n
usufrutto

επικείμενος e.piˈci.me.nos
imminente

επικοινωνία e.pi.ci.noˈni.a n
comunicazione

επικοινωνώ e.pi.ci.noˈno v
comunicare

επικονίαση n
impollinazione

επικονιάζω v
impollinare

επικοντισμός n
salto con l'asta

επικροτώ v
applaudire

επικός e.piˈkos adj
epico

επιλέγω e.piˈle.ɣo v
scegliere

επιληπτικός n
epilettica

επιληψία e.pi.liˈpsi.a n
epilessia

επιλογή e.pi.loˈʝi n
scelta

επιλοχαγός n
primo capitano

επιλόχειος e.piˈlo.çi.os adj
puerperale

επιμένω e.piˈme.no v
insistere

επιμελής e.pi.meˈlis adj
diligente

επιμονή e.pi.moˈni n
perseveranza

επινοητικότητα n
ingegnosità

επινόηση n
invenzione

επιπεδομετρικός adj
planimetrico

επιπεφυκίτιδα n
congiuntivite

επιπλέον adv
inoltre

επιπλοποιός e.pi.plo.piˈos n
ebanista

επιρρηματικός adj
avverbiale

επιρροή e.pi.ɾoˈi n
influenza

επισκέπτης n
visitatore

επισκέπτομαι e.piˈsce.pto.me v
visitare

επισκέψιμος e.piˈsce.psi.mos adj
visitabile

επισκοπείο n
vescovato

επιστήμη e.piˈsti.mi n
scienza

επιστήμονας e.piˈsti.mo.nas n
scienziato

επιστημονικός e.pi.sti.mo.niˈkos adj
scientifico

επιστολή e.pi.stoˈli n
lettera
γραπτό μήνυμα που αποστέλλεται μέσω ταχυδρομείου μέσα σε φάκελο

επιστολικός e.pi.sto.liˈkos adj
epistolare

επιστρέφω e.piˈstɾe.fo v
rendere
γυρίζω πίσω, δίνω σε κάποιον κάτι που μου είχε δώσει

επιστροφή e.pi.stɾoˈfi n
resa

επισυμβαίνω e.pi.siɱˈve.no v
sopravvivere

επισυνάπτω e.pi.siˈna.pto v
legare

επιτάχυνση n
accelerazione

επιτέλους e.piˈte.lus
finalmente
επιφωνηματική έκφραση, για να δηλωθεί

επιτίθεμαι v
attaccare

επιταγή e.pi.taˈʝi n
assegno

επιτακτικός adj
imperativo

επιταχύνω e.pi.taˈçi.no v
accelerare

επιτετραμμένος
incaricato d'affari

επιτρέπω v
permettere

επιτραπέζιο παιχνίδι
gioco da tavolo

επιτροπή n
commissione

επιτροπεία n
commissariato

επιτυχία e.pi.tiˈçi.a n
successo riuscita

επιτόκιο e.piˈto.ci.o n
tasso ď interesse

επιφάνεια e.piˈfa.ni.a n
superficie

επιφυλακτικός adj
cauto

επιφύλαξη e.piˈfi.la.ksi n
riserva

επιφώνημα n
interiezione

επιχείρηση e.piˈçi.ɾi.si n
ditta impresa

επιχειρηματίας e.pi.çi.ɾi.maˈti.as n
uomo d'affari

επιχρωμιώνω v
cromare

επομένως
dunque

εποξείδιο n
epossido

εποξικός e.po.ksiˈkos adj
epossidico

εποπτεία e.poˈpti.a n
percezione sorveglianza

εποχή e.poˈçi n
stagione
υποδιαίρεση του έτους (για τις εύκρατες περιοχές: άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας)

επτά θανάσιμα αμαρτήματα eˈpta θaˈna.si.ma a.maɾˈti.ma.ta
sette peccati capitali

επτακόσια
settecento

επωδός e.poˈðos n
ritornello

επωμίδα e.poˈmi.ða n
spallina

επόμενος eˈpo.me.nos
seguente prossimo

επόπτης n
supervisore

επώαση n
incubazione

επώδυνα adv
dolorosamente

επώδυνος eˈpo.ði.ni eˈpo.ði.no eˈpo.ði.nos adj
doloroso

επώνυμο eˈpo.ni.mo n
cognome

εραλδική e.ɾal.ðiˈci n
araldica

εραλδικός e.ɾal.ðiˈci e.ɾal.ðiˈko e.ɾal.ðiˈkos adj
araldico

ερασιτέχνης e.ɾa.siˈte.xnis n
amatore

ερασιτεχνισμός e.ɾa.si.te.xniˈzmos n
dilettantismo

ερασμιακός adj
erasmiano

εραστής e.ɾaˈstis n
amante

εργάζομαι eɾˈɣa.zo.me v
lavorare

εργάτης eɾˈɣa.tis n
operaio lavoratore

εργάτρια n
lavoratrice
(επάγγελμα) θηλυκό του εργάτης

εργένης eɾˈʝe.nis n
scapolo

εργαλείο eɾ.ɣaˈli.o n
utensile strumento

εργαλειοποιώ eɾ.ɣa.li.o.piˈo v
strumentalizzare

εργαστήριο eɾ.ɣaˈsti.ɾi.o n
bottega laboratorio

εργοδικός adj
ergodico

εργοδότης n
datore di lavoro

εργολάβος eɾ.ɣoˈla.vos n
appaltatore
(επάγγελμα) πρόσωπο που συμβάλλεται µε τον κύριο του έργου και αναλαμβάνει την εκτέλεση ολόκληρου του έργου ή τμήματός του, ανεξάρτητα από την ιδιότητα µε την οποία φέρεται ασφαλισμένος σε ασφαλιστικό οργανισμό.
στα δηµόσια έργα ο ανάδοχος, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 3 του ν.1418/84 ([Π.Δ. 305/96]).
(γλυκό) γλύκισμα με αμύγδαλα
(παρωχημένο) εραστής

εργοστάσιο eɾ.ɣoˈsta.si.o n
fabbrica

ερείπιο eˈɾi.pi.o n
rovina

ερεθισμός n
irritazione

ερευνητής e.ɾev.ni.ˈtis n
investigatore
(επάγγελμα) αυτός που διεξάγει έρευνα

ερευνώ e.ɾevˈno v
indagare

ερημίτης e.ɾiˈmi.tis n
eremita

ερημοποίηση n
desertificazione

ερμίνα eɾˈmi.na n
ermellino
(θηλαστικό ζώο) μικρό σαρκοφάγο θηλαστικό

ερμηνευτικός κύκλος
circolo ermeneutico

ερμηνεύω v
interpretare

ερμητικός eɾ.mi.tiˈci eɾ.mi.tiˈko eɾ.mi.tiˈkos adj
ermetico

ερπετό eɾ.pe'to n
rettile reptilia

ερυθρά n
rosolia

ερυθραιμία n
eritremia

ερυθραϊκός e.ɾi.θɾa.iˈkos adj
eritreo

ερυθροκύτταρο n
eritrocito eritrocita

ερυθροποίηση n
eritropoiesi

ερωδιός e.ɾo.ðiˈos n
airone

ερωμένη n
amante

ερωτευμένος e.ɾo.tevˈme.nos
innamorato

ερωτεύομαι e.ɾoˈte.vo.me v
innamorarsi

ερωτηματικό n
punto interrogativo

ερωτηματικός e.ɾo.ti.ma.tiˈkos adj
interrogativo

ερωτηματολόγιο n
questionario

ερωτικός adj
erotico

ερωτισμός n
erotismo

ερωτομανία n
erotomania

ερώτηση n
domanda

εσάρπα eˈsaɾ.pa n
sciarpa

εσείς
voi Lei

εσθονικά n
estone

εσθονικός adj
estone

εσκεμμένος e.sceˈme.nos
intenzionale

εσπεράντο e.speˈɾan.do n
esperanto

εσπεραντιστής n
esperantista

εσπρέσο n
espresso

εστέτ eˈstet n
esteta

εστιάζω e.stiˈa.zo v
focalizzare

εστιάτορας e.stiˈa.to.ɾas n
ristoratore

εστιατόριο n
ristorante

εσχατολογία n
escatologia

εσχατολογικός adj
escatologico

εσωστρεφής adj
introverso

εσωτερικό n
interno

εσωτερικός e.so.te.ɾiˈkos adj
interno

εσύ eˈsi
tu

ετήσιος adj
annuale

εταζέρα n
asse

εταιρεία e.teˈɾi.a n
ditta

εταιρεία περιορισμένης ευθύνης
società a responsabilità limitata

ετερογονία n
eterogenesi

ετεροδικία e.te.ɾo.ðiˈci.a n
extraterritorialità

ετεροφυλοφιλία n
eterosessualità

ετεροφυλόφιλος n
eterosessuale

ετερόρρυθμη εταιρεία e.teˈɾo.ɾi.θmi e.teˈɾi.a n
società in accomandita

ετοιμασία e.ti.maˈsi.a n
preparazione preparativo

ετοιμοθάνατος adj
morente

ετοιμοπόλεμος adj
bellicoso

ετυμηγορία e.ti.mi.ɣoˈɾi.a n
verdetto

ετυμολογία e.ti.mo.loˈʝi.a n
etimologia

ευάλωτος eˈva.lo.ti eˈva.lo.to eˈva.lo.tos adj
vulnerabile

ευέλικτος eˈve.li.ktow adj
flessibile

ευαίσθητος eˈve.sθi.tos adj
sensibile

ευαγγέλιο e.vaŋˈɟe.li.o n
vangelo

ευαγγελιστής n
evangelista

ευαισθησία e.ve.sθiˈsi.a n
sensibilità
η ικανότητα κάποιου να αισθάνεται εξωτερικά ερεθίσματα ή επιδράσεις

ευανάγνωστος e.vaˈna.ɣno.stos adj
leggibile

ευγένεια eˈvʝe.ni.a n
cortesia nobiltà
η ιδιότητα του ευγενικού

ευγενές αέριο
gas nobile

ευγενικός e.vʝe.niˈkos adj
cortese

ευγνωμοσύνη ev.ɣno.moˈsi.ni n
gratitudine

ευδαιμονία e.vðe.moˈni.a n
felicità
η έντονη ευτυχία

ευδαιμονιστής n
eudemonista

ευδιάκριτος adj
discernibile

ευελπιστώ e.vel.piˈsto v
essere speranzoso sperare

ευεργετικός adj
benefico

ευημερία e.vi.meˈɾi.a n
prosperità

ευθανασία e.fθa.naˈsi.a n
eutanasia

ευθεία n
retta
(γεωμετρία) η γραμμή που διέρχεται από δύο σημεία Α και Β, απείρου μήκους, χωρίς πάχος, χωρίς αρχή και τέλος και απολύτως ίσια. Είναι ένα από τα πρωταρχικά αξιώματα της ευκλείδειας γεωμετρίας.

ευθυγραμμίζω v
allineare

ευθυμογράφος n
umorista

ευθύνη eˈfθi.ni n
responsabilità

ευκάλυπτος efˈka.li.ptos n
eucalipto

ευκαιρία n
occasione opportunità

ευκινησία n
agilità

ευκολία ef.koˈli.a n
facilità

ευλογία n
benedizione

ευλογημένος
beato

ευλογιά e.vloˈʝa n
vaiolo

ευλογώ v
benedire

ευμεταβλητότητα n
levità

ευνήκτης n
eunectes

ευνοούμενος ev.noˈu.me.nos n
ΧΧΧ

ευνουχίζω e.vnuˈçi.zo v
castrare
(για άνδρα ή αρσενικό ζώο) αποκόπτω ή καταστρέφω τους γεννητικούς αδένες και καθιστώ στείρο

ευνουχισμός n
castrazione

ευνοϊκός ev.no.iˈkos adj
favorevole

ευνούχος evˈnu.xos n
eunuco

ευνοώ ev.noˈo v
preferire
δείχνω ιδιαίτερη προτίμηση και προσοχή σε κάποιον· δείχνω εύνοια· είμαι ευνοϊκός απέναντι σε κάποιον

ευπρόσδεκτος adj
benvenuto

ευρετική n
euristica

ευρωβουλευτής n
eurodeputato europarlamentare

ευρωπαϊκός e.vɾo.pa.iˈkos adj
europeo

ευρωσκεπτικισμός n
euroscetticismo

ευρωσκεπτικιστής n
euroscettica

ευρύχωρος adj
spazioso

ευρώ eˈvɾo n
euro

ευρώπιο n
europio

ευσέβεια efˈse.vi.a n
pietà

ευστοχία ef.stoˈçi.a n
precisione nel colpire

ευσυνείδητος ef.siˈni.ði.tos adj
coscienzioso
που φέρεται σωστά και έντιμα, σύμφωνα με τη συνείδησή του

ευτράπελος efˈtɾa.pe.los adj
faceto

ευτροφισμός ef.tɾo.fiˈzmos n
eutrofizzazione

ευτυχία e.ftiˈçi.a n
felicità

ευτυχισμένος
felice

ευφημισμός e.fi.miˈzmos n
eufemismo

ευφορία ef.foˈɾi.a n
euforia
χαρά και ευφροσύνη

ευφορβία n
euphorbia

ευφυής e.fiˈis adj
intelligente

ευφωνία e.foˈni.a n
eufonia

ευφωνικός e.fo.niˈkos adj
eufonico

ευφωτικός adj
eufotico

ευφώνιο eˈfo.ni.o n
eufonio euphonium flicorno basso

ευχάριστος eˈfxa.ɾi.stos adj
gradevole piacevole

ευχή efˈçi n
desiderio

ευχαριστώ ef.xa.ɾiˈsto v
grazie ringraziare
δείχνω σε κάποιον ότι τον ευγνωμονώ για κάτι που μου έκανε ή που μου έδωσε
grazie
κάνω κάποιον να νιώσει όμορφα, ικανοποιώ κάποιον

ευωδιαστός adj
profumato

εφήμερος eˈfi.me.ɾos adj
effimero

εφαπτομένη e.fa.ptoˈme.ni n
tangente

εφαρμογή e.faɾ.moˈʝi n
impiego

εφεδρεία e.feˈðɾi.a n
riserva

εφεξής e.feˈksis adv
d’ora in avanti d’ora in poi
(χρονικό επίρρημα) από εδώ και πέρα, στο εξής

εφευρέτης n
inventore

εφευρίσκω e.feˈvɾi.sko v
inventare

εφεύρεση n
invenzione

εφεύρημα n
invenzione

εφηβεία e.fiˈvi.a n
adolescenza

εφημερίδα e.fi.meˈɾi.ða n
giornale quotidiano

εφημεριδοπώλης e.fi.me.ɾi.ðoˈpo.lis n
giornalaio

εφιάλτης e.fiˈal.tis n
incubo brutto sogno

εφοπλίστρια n
armatrice

εφοπλιστής e.fo.pliˈstis n
armatore

εφτά eˈfta
sette

εχθρός exˈθɾos n
nemico

εύγευστος adj
delizioso

εύγλωττος adj
eloquente

εύθραυστος ˈef.θɾaf.stos adj
fragile

εύκολα ˈef.ko.la adv
facilmente

εύκολος ˈef.ko.los adj
facile

εύνοια ˈev.ni.a n
favore

εύπεπτος adj
assimilabile

εύπορος ˈef.po.ɾos adj
agiato benestante

εύρηκα ˈe.vɾi.ka
eureka

εύχομαι v
augurare

εἰσπρακτορεῖον n
esattoria

ζάλη ˈza.li n
agitazione vertigine

ζάρα n
grinza
πτυχή, τσαλάκωμα σε ασιδέρωτο ρούχο

ζάρι ˈza.ɾi n
dado

ζάχαρη ˈza.xa.ɾi n
zucchero

ζέβρα ˈze.vɾa n
zebra

ζέπελιν n
zeppelin

ζέστη ˈze.sti n
caldo

ζήλια ˈzi.ʎa n
gelosia invidia

ζήλος ˈzi.los n
zelo

ζήτω
evviva

ζαγκέτα n
zanchétta

ζακέτα zaˈce.ta n
golf

ζαλάδα n
stordimento

ζαμπαγιόνε n
zabaglione zabaione zabajone

ζαμπόν zamˈbon n
prosciutto

ζαρκάδι zaɾˈka.ði n
capriolo

ζαρντινιέρα zaɾ.diˈɲe.ɾa n
fioriera

ζαφείρι n
zaffiro

ζαχαρίνη za.xaˈɾi.ni n
saccarina

ζαχαριέρα n
zuccheriera

ζαχαροκάλαμο za.xa.ɾoˈka.la.mo n
canna da zucchero

ζαχαροπλαστείο n
pasticceria

ζαχαρωτό za.xa.ɾoˈto n
caramella

ζαχαρότευτλο za.xaˈɾo.tef.tlo n
barbabietola da zucchero

ζαχαρώνω za.xaˈɾo.no v
zuccherare
ρίχνω ζάχαρη σε κάτι ή το ρίχνω μέσα σε διάλυμα ζάχαρης

ζεία ˈzi.a n
farro

ζελεδάκι n
gelatina

ζεματίζω ze.maˈti.zo v
scottare

ζενίθ zeˈniθ n
zenit

ζεσεοσκόπιο ze.se.oˈsko.pi.o n
ebullioscopio

ζεστή σοκολάτα zeˈsti so.koˈla.ta
cioccolata calda

ζεσταίνομαι zeˈste.no.me v
riscaldarsi

ζεστός zeˈsti zeˈsto zeˈstos adj
caldo

ζευγάρι zeˈvɣa.ɾi n
paio
συνδυασμός δύο στοιχείων που αποτελούν ένα σύνολο
coppia
δύο άνθρωποι που ενώνονται με τα δεσμά του γάμου ή συνδέονται ερωτικά

ζεύγος n
coppia

ζηλεύω ziˈle.vo v
invidiare
διακατέχομαι από παροδικά ή μόνιμα συναισθήματα ζήλιας, κτητικότητας απέναντι στον ερωτικό μου σύντροφο

ζηλιάρης ziˈʎa.ɾis n
geloso

ζημιά ziˈmɲa n
danni

ζητιάνος ziˈtça.nos n
mendicante

ζητιανεύω zi.tçaˈne.vo v
mendicare elemosinare

ζιβάγκο ziˈva.ɡo n
dolcevita

ζιζάνιο n
zizzania

ζιζανιοκτόνο n
diserbante

ζιρκόνιο ziɾˈko.ni.o n
zirconio
(χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 40 και χημικό σύμβολο το Zr

ζιφιός n
zifio

ζογκλάρω v
destreggiarsi

ζουλού n
zulu

ζούγκλα ˈzuŋ.ɡla n
giungla

ζυγίζω ziˈʝi.zo v
pesare

ζυγαριά zi.ɣaɾˈʝa n
bilancia

ζυγωματικό n
zigomo

ζυγός ziˈɣos n
giogo

ζυγώτης ziˈɣo.tis n
zigote

ζυθοποιείο n
birrificio

ζυμαρικό n
pasta

ζυμώνω v
impastare

ζω ˈzo v
vivere

ζωή zoˈi n
vita

ζωγράφος zoˈɣɾa.fos n
pittore pittrice

ζωγραφίζω zo.ɣɾaˈfi.zo v
dipingere

ζωγραφιά n
dipinto pittura

ζωγραφική n
pittura verniciatura

ζωηρός zo.iˈɾos adj
arzillo

ζωμός zoˈmos n
brodo

ζωντάνια zonˈda.ɲa n
brio

ζωντανός zon.daˈnos adj
vivo
που ζει, βρίσκεται στη ζωή, δεν είναι νεκρός

ζωολογία zo.o.loˈʝi.a n
zoologia

ζωολογικός zo.o.lo.ʝiˈkos adj
zoologico

ζωολογικός κήπος
zoo

ζωολόγος n
zoologo

ζωοφόρος zo.oˈfo.ɾos n
freggio

ζωροαστρισμός n
zoroastrismo

ζωόφυτο zoˈo.fi.to n
zoofito

ζόμπι ˈzom.bi n
zombi

ζύμη ˈzi.mi n
lievito pasta

ζύμωση n
fermentazione

ζώνη ˈzo.ni n
cintura
οτιδήποτε μοιάζει με ζώνη ρούχου

ζώνη ασφαλείας
cintura di sicurezza

ζώνη ώρας ˈzo.ni ˈo.ɾas
fuso orario

ζώο ˈzo.o n
animale bestia

ηγεμονία i.ʝe.moˈni.a n
egemonia

ηγεμόνας i.ʝeˈmo.nas n
sovrano

ηγουμένη n
badessa

ηγουμενία n
abbazia priorato prioria

ηθική i.θiˈci n
etica
(φιλοσοφία)

ηθολογία n
etologia

ηθολόγος n
etologo

ηθοποιός i.θo.pi.ˈos n
attore

ηλέκτριση n
elettrificazione

ηλίανθος iˈli.an.θos n
girasole

ηλίαση iˈli.as.i n
insolazione

ηλεκτρική καρέκλα
sedia elettrica

ηλεκτρική σκούπα
aspirapolvere

ηλεκτρικό ρεύμα
corrente elettrica

ηλεκτρικό φορτίο
carica elettrica

ηλεκτρικός i.le.ktɾiˈkos adj
elettrico

ηλεκτρισμός i.lek.tɾiˈzmos n
elettricità

ηλεκτροαπόθεση i.lek.tɾo.aˈpo.θe.si n
elettrodeposizione

ηλεκτροδυναμική n
elettrodinamica

ηλεκτροεγκεφαλογράφημα n
elettroencefalogramma

ηλεκτροεγκεφαλογράφος n
elettroencefalografo

ηλεκτροκαυτηρίαση i.lek.tɾo.kaf.tiˈɾi.a.si n
elettrocauterizzazione

ηλεκτρολόγος i.le.ktɾoˈlo.ɣos n
elettricista

ηλεκτρομαγνητικός adj
elettromagnetico

ηλεκτρομαγνητισμός n
elettromagnetismo

ηλεκτρομηχανικός n
elettromeccanico
(τεχνολογία) (επάγγελμα) ο μηχανικός ηλεκτρολόγος που ειδικεύεται στην σχεδίαση, κατασκευή και συντήρηση ηλεκτρομηχανικών συσκευών

ηλεκτρομυογράφος i.lek.tɾo.mi.oˈɣɾa.fos n
elettromiografo

ηλεκτρονικό ταχυδρομείο i.lek.tɾo.niˈko ta.çi.ðɾoˈmi.o
posta elettronica

ηλεκτρονικός adj
elettronico

ηλεκτρονικός υπολογιστής
ordinatore

ηλεκτροφορητικός adj
elettroforetico

ηλεκτροφόρηση n
elettroforesi

ηλεκτροχημεία n
elettrochimica

ηλεκτρόδιο n
elettrodo

ηλεκτρόλυση i.leˈktɾo.li.si n
elettrolisi

ηλεκτρόνιο i.leˈktɾo.ni.o n
elettrone

ηλιακό σύστημα
sistema solare

ηλιακός i.li.aˈkos n
solare

ηλικία i.liˈci.a n
età

ηλικιωμένος
anziano

ηλιο- i.ʎo
elio-

ηλιοθεραπεία i.ʎo.θe.ɾaˈpi.a n
elioterapia

ηλιοκεντρικός i.li.o.cen.dɾiˈkos adj
eliocentrico

ηλιοστάσιο i.li.oˈsta.si.o n
solstizio

ηλιοφάνεια i.li.oˈfa.ni.a n
eliofania

ηλιόλουστος iˈʎo.lu.stos adj
soleggiato assolato

ηλιόπαυση i.liˈo.paf.si n
eliopausa

ημίγυμνος iˈmi.ʝi.mni iˈmi.ʝi.mno iˈmi.ʝi.mnos adj
seminudo semivestito

ημίξηρος iˈmi.ksi.ɾos adj
demi-sec

ημίτονο iˈmi.to.no n
seno

ημερήσιος adj
diurno

ημερολόγιο i.me.ɾoˈlo.ʝi.o n
calendario diario

ημερομηνία i.me.ɾo.miˈni.a n
data

ημιαγωγός i.mi.a.ɣoˈɣos n
semiconduttore

ημικίονας n
semicolonna

ημικρανία n
emicrania

ημικύκλιο n
semicerchio

ημιπεριφέρεια n
semicirconferenza

ημιπροεδρικός adj
semipresidenziale

ημισέληνος i.miˈse.li.nos n
mezzaluna

ημιστίχιο i.miˈsti.çi.o n
emistichio

ημιστερεός adj
semisolido

ημισφαίριο i.miˈsfe.ɾi.o n
emisfero

ημισφαιρικός adj
emisferico

ημιτόνιο n
semitono

ηπατικός adj
epatico

ηπειρωτικός adj
continentale

ηράκλειος iˈɾa.kli.os adj
erculeo

ηρωίδα n
eroina

ηρωίνη n
eroina

ηρωισμός n
eroismo

ησυχία n
calma

ησυχαστής i.si.xaˈstis n
quietista

ησυχαστικός adj
quietista
(θρησκεία) που έχει σχέση με τον ησυχασμό ή τον ησυχαστή ή αναφέρεται σ’ αυτούς

ηττοπάθεια i.toˈpa.θi.a n
disfattismo

ηφαίστειο iˈfe.sti.o n
vulcano
(γεωλογία) άνοιγμα ή ρωγμή στο φλοιό της Γης ή άλλου πλανήτη, από όπου, συχνά, εκρέουν ή εκρήγνυνται ατμός και ρευστά πετρώματα στην επιφάνεια με την μορφή λάβας
(συνεκδοχικά) το βουνό ή ο λόφος που σχηματίζεται από στερεοποιημένα υλικά που έχουν αναβλύσει γύρω από το παραπάνω άνοιγμα ή ρήγμα
(μεταφορικά) τόπος ή κατάσταση με μεγάλες συγκρούσεις και πιέσεις
(μεταφορικά) άνθρωπος με εκρηκτικό ταμπεραμέντο και θερμή ερωτική συμπεριφορά

ηφαιστειολογία n
vulcanologia

ηφαιστειολογικός adj
vulcanologico

ηφαιστειολόγος n
vulcanologo

ηχήεις adj
risonante reboante sonoro

ηχηρός adj
sonoro

ηχολαλία n
ecolalia

ηχώ n
eco
φυσικό φαινόμενο κατά το οποίο ένας ήχος αντανακλάται σε ένα εμπόδιο που απέχει περισσότερο από 17 μέτρα από την πηγή του και επιστρέφοντας ακούγεται διακριτά και συνήθως με πολλαπλές επαναλήψεις (σε αντίθεση με την αντήχηση η οποία δεν εμφανίζει διακριτές επαναλήψεις)

ηωζωικός adj
eocene

θάλαμος ˈθa.la.mos n
camera

θάλαμος αερίων
camera a gas

θάλασσα ˈθa.la.sa n
mare

θάλλιο n
tallio

θάμνος ˈθa.mnos n
cespuglio arbusto

θάνατος ˈθa.na.tos n
morte decesso

θάρρος ˈθa.ɾos n
coraggio sostegno

θέα ˈθe.a n
vista

θέαμα ˈθe.a.ma n
spettacolo

θέατρο ˈθe.a.tɾo n
teatro

θέλγητρο ˈθel.ʝi.tɾo n
malia

θέληση n
volontà

θέλω v
volere

θέμα ˈθe.ma n
tema soggetto

θέση n
posizione

θήκη ˈθi.ci n
fodero

θαλασσινά n
frutti di mare

θαλασσοθεραπεία n
talassoterapia

θαλασσόλυκος θa.laˈso.li.kos n
lupo di mare

θαλλός n
germoglio tallo

θαλπωρή θal.poˈɾi n
benessere

θαμπός θamˈbos adj
opaco

θαμώνας n
cliente

θαυμάζω θavˈma.zo v
ammirare

θαυμάσια adv
meravigliosamente

θαυμάσιος adj
meraviglioso

θαυμασμός θav.maˈzmos n
meraviglia

θαυμαστικό n
punto esclamativo

θαύμα n
miracolo meraviglia

θεά θeˈa n
dea
θηλυκή θεότητα

θεία ˈθi.a n
zia

θείο n
zolfo

θείος ˈθi.os n
zio
(οικογένεια) ο αδελφός του πατέρα ή της μητέρας
(οικογένεια) ο εξάδελφος του πατέρα ή της μητέρας
(οικογένεια) ο αδελφός του παππού ή της γιαγιάς

θεατής θe.aˈtis n
spettatore

θειάφι θiˈa.fi n
zolfo

θεμέλιο θeˈme.li.o n
fondazione

θεμελιώδης θe.me.liˈo.ðis adj
fondamentale

θεμελιώνω θe.me.liˈo.no v
fondare

θεογεννήτρια n
Madre di Dio

θεοκρατία n
teocrazia

θεοκρατικός adj
teocratico

θεολογία θe.o.loˈʝi.a n
teologia

θεολόγος n
teologo

θεοποιώ v
deificare

θεοφαγία n
teofagia

θεραπεία θe.ɾaˈpi.a n
terapia

θεραπευτής θe.ɾa.peˈftis n
terapista

θεραπεύω v
guarire

θεριζοαλωνιστική μηχανή
mietitrebbiatrice

θερινή ώρα θe.ɾiˈni ˈo.ɾa
ora legale

θερινός θe.ɾiˈnos adj
estivo

θεριστής n
mietitore

θερμίδα n
caloria

θερμαίνω v
scaldare

θερμοβαρικός θer.mo.va.riˈkos adj
termobarico

θερμοδυναμική θeɾ.mo.ði.na.miˈci n
termodinamica

θερμοζεύγος θeɾ.moˈzev.ɣos n
termocoppia

θερμοκήπιο θeɾ.moˈci.pi.o n
serra

θερμοκρασία n
temperatura

θερμοκρασιακή αναστροφή θeɾ.mo.kɾa.si.aˈci a.na.stɾoˈfi
inversione termica

θερμοπίδακας θeɾ.moˈpi.ða.kas n
geyser

θερμοπληξία n
insolazione

θερμοπυρηνικός θeɾ.mo.pi.ɾi.niˈkos adj
termonucleare

θερμοσίφωνας θeɾ.moˈsi.fo.nas n
scaldabagno

θερμοστάτης θeɾ.moˈsta.tis n
termostato

θερμοχημεία n
termochimica

θερμό μέτωπο θeɾˈmo ˈme.to.po
fronte caldo

θερμόμετρο θeɾˈmo.me.tɾo n
termometro

θερμότητα θeɾˈmo.ti.ta n
calore

θερμόφιλος θeɾˈmo.fi.los n
termofilo
(βιολογία) οργανισμός που προτιμά να ζει και να αναπτύσσεται σε υψηλές θερμοκρασίες

θετικές επιστήμες
scienze astratte scienze formali

θετικισμός n
positivismo

θετός θeˈtos adj
adottivo

θεωρία θe.oˈɾi.a n
teoria

θεωρητικά adv
teoricamente

θεωρητικός θe.o.ɾi.tiˈkos adj
teorico

θεωρητικός θe.o.ɾi.tiˈkos n
teorico

θεωρώ θe.oˈɾo v
considerare

θεϊκός θe.iˈkos adj
divino

θεϊσμός n
teismo

θεός θeˈos n
dio

θεότητα θeˈo.ti.ta n
divinità

θεώρημα θeˈo.ɾi.ma n
teorema

θηλάζω v
allattare
(μεταβατικό) βάζω ένα βρέφος στο στήθος και του δίνω να πιει το μητρικό γάλα

θηλαστικά
mammifero

θηλαστικό n
mammifero

θηλιά n
laccio

θηλυκός adj
femminile

θηλυκότητα n
femminilità

θημωνιά θi.moˈɲa n
pagliaio

θηριοτροφείο θi.ɾi.o.tɾoˈfi.o n
recinto serraglio

θησαυροφύλακας θi.sa.vɾoˈfi.la.kas n
tesoriere

θησαυρός θi.saˈvɾos n
tesoro

θητεία θiˈti.a n
servizio

θιβετιανά n
tibetano

θλάση n
contusione

θλίβω v
infestare

θλίψη ˈθli.psi n
tristezza

θλιβερός adj
triste

θνητότητα n
mortalità

θορυβώδης θo.ɾiˈvo.ðis adj
rumoroso chiassoso

θούλιο n
tulio

θράκα n
brace

θρήσκευμα n
confessione

θρήσκος ˈθɾi.skos adj
religioso

θρίαμβος ˈθɾi.aɱ.vos n
trionfo

θρανίο n
banco di scuola

θρησκεία θɾiˈsci.a n
religione

θριαμβεύω θɾi.aɱˈve.vo v
trionfare

θρούμπι ˈθɾum.bi n
santoreggia

θρυλικός θɾi.liˈci θɾi.liˈko θɾi.liˈkos adj
leggendario

θρόνος ˈθɾo.nos n
trono

θρύλος ˈθɾi.los n
leggenda

θυμάρι θiˈma.ɾi n
timo

θυμίζω v
ricordare

θυμιατό θi.mɲaˈto n
incensiere

θυμωμένος θi.moˈme.nos
arrabbiato

θυμός θiˈmos n
collera ira rabbia

θυσία n
sacrificio

θυσανοσωρείτης θi.sa.no.soˈɾi.tis n
cirrocumulo

θυσανόστρωμα θi.saˈno.stɾo.ma n
cirrostrato

θυσιάζω θi.siˈa.zo v
sacrificare

θωμισμός θo.miˈzmos n
tomismo

θωρακικός θo.ɾa.ciˈkos adj
toracico

θωρηκτό n
corazzata

θόλωμα n
appannamento

θόριο n
torio

θόρυβος ˈθo.ɾi.vos n
rumore

θύελλα ˈθi.e.la n
bufera

θύμα ˈθi.ma n
vittima

θύμος ˈθi.mos n
timo
(ανατομία) (θύμος αδένας) ενδοκρινής αδένας που υπάρχει στα βρέφη και στους εφήβους και μικραίνει ιδιαίτερα στους ενήλικες και στον οποίο ωριμάζουν τα Τ-λεμφοκύτταρα (Τ-κύτταρα), τα οποία έχουν σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα

θύρσος ˈθiɾ.sos n
tirso

θύσανος n
cirro
(μετεωρολογία) το είδος νεφών, τα οποία έχουν λευκή και διάφανη όψη

θώρακας ˈθo.ɾa.kas n
torace
(ανατομία) μέρος του σώματος: το ανώτερο μέρος του κορμού σπονδυλωτών ζώων, μεταξύ του λαιμού και της κοιλιάς, που προστατεύεται από τα πλευρά· στη θωρακική κοιλότητα περικλείονται οι πνεύμονες και η καρδιά

ιέρεια iˈe.ɾi.a n
sacerdotessa

ιαγουάρος n
giaguaro

ιαπωνικά n
giapponese

ιαπωνικός adj
giapponese

ιατρική n
medicina

ιατρογενής adj
iatrogenico

ιατροδικαστική n
medicina legale

ιατροχειρουργικός i.a.tɾo.çi.ɾuɾ.ʝiˈkos adj
medicochirurgico

ιβίσκος iˈvi.skos n
ibisco

ιβηρικός i.vi.ɾiˈkos adj
iberico

ιγκλού n
iglù

ιγμορίτιδα n
sinusite

ιδέα iˈðe.a n
idea nozione

ιδανικός i.ða.niˈkos adj
ideale

ιδεαλισμός i.ðe.a.liˈzmos n
idealismo

ιδεαλιστής i.ðe.a.liˈstis n
idealista

ιδεαλιστικός adj
idealistico

ιδεοκινητικός adj
ideomotorio

ιδεοληψία n
ossessione

ιδεολογία i.ðe.o.loˈʝi.a n
ideologia

ιδεολογικός i.ðe.o.lo.ʝiˈkos adj
ideologico

ιδεολόγος i.ðe.oˈlo.ɣos n
ideologo

ιδιοκτήτης n
proprietario

ιδιοκτησία i.ði.o.ktiˈsi.a n
proprietà

ιδιορρυθμία n
bislaccheria
η ιδιαιτερότητα ενός ανθρώπου, πράγματος ή κατάστασης που χαρακτηρίζονται ως ιδιόρρυθμα

ιδιοσυγκρασία i.ði.o.siŋ.ɡɾaˈsi.a n
idiosincrasia

ιδιοτιμή i.ði.o.tiˈmi n
autovalore

ιδιοτροπία n
bizzarria

ιδιοφυΐα i.ði.o.fiˈi.a n
genio

ιδιωματικός adj
idiomatico

ιδιωτική ετικέτα i.ði.o.tiˈci e.tiˈce.ta
marca commerciale

ιδιωτικοποίηση i.ði.o.ti.koˈpi.i.si n
privatizzazione

ιδιωτικός adj
privato

ιδιότητα i.ðiˈo.ti.ta n
qualità proprietà
χαρακτηριστικό, γνώρισμα μιας κατηγορίας προσώπων ή πραγμάτων ή ενός μεμονωμένου ατόμου και κατάστασης

ιδού
ecco

ιδρυτής i.ðɾiˈtis n
fondatore

ιδρύτρια n
fondatrice

ιδρύω v
fondare

ιδρώνω iˈðɾo.no v
sudare

ιδρώτας iˈðɾo.tas n
sudore

ιεραπόστολος n
missionaria missionario

ιεραρχία n
gerarchia

ιεραρχικός adj
gerarchico

ιεροκήρυκας i.e.ɾoˈci.ɾi.kas n
predicatore

ιερό οστό n
osso sacro

ιερόδουλη i.eˈro.ðu.li n
prostituta

ιερός i.eˈɾos adj
sacro

ιζηματολογία n
sedimentologia

ιθαγενής n
indigeno

ικανοποίηση i.ka.noˈpi.i.si n
soddisfazione

ικανοποιημένος
contento

ικανοποιώ i.ka.no.piˈo v
accontentare

ικανός i.kaˈni i.kaˈno i.kaˈnos adj
abile capace

ικανότητα n
abilità capacità

ικεμπάνα n
ikebana

ικετεύω v
implorare pregare

ιλαρά i.laˈɾa n
morbillo

ιμάντας iˈman.das n
cinghia

ιμπάλα imˈpa.la n
impala

ιμπεριαλιστής im.be.ɾi.a.liˈstis n
imperialista

ιμπρεσιονιστής im.pɾe.si̯o.niˈstis n
impressionista

ινίο iˈni.o n
occipite

ινδικός adj
indiano

ινδοευρωπαϊκός in.ðo.e.vɾo.pa.iˈkos adj
indoeuropeo

ινδονησιακός in.ðo.ni.si.aˈkos adj
indonesiano

ινδουιστής in.ðu.iˈstis n
induista

ινσουλίνη in.suˈli.ni n
insulina

ινσουλίνωμα n
insulinoma

ινστιτούτο in.stiˈtu.to n
istituto

ιντελιγκέντσια n
intellighenzia

ιντερλούδιο n
interludio

ιντερμέτζο in.teɾˈme.d͡zo n
intermezzo

ιντερνούντσιος in.teɾˈnun.t͡si.os n
internuncio

ινφλουέντσα n
influenza

ινωδολυτικός adj
fibrinolitico

ινωδόλυση n
fibrinolisi

ιολογία n
virologia

ιονίζω i.oˈni.zo v
ionizzare

ιονόσφαιρα n
ionosfera

ιουδαϊσμός i.u.ða.iˈzmos n
ebraismo

ιππέας n
cavaliere

ιππασία i.paˈsi.a n
equitazione

ιππεύω v
cavalcare

ιππικό n
cavalleria

ιππικός i.piˈkos adj
equestre

ιπποκόμος i.poˈko.mos n
palafreniere

ιπποπόταμος i.poˈpo.ta.mos n
ippopotamo

ιπποσύνη i.poˈsi.ni n
cavalleria

ιπποφαές n
olivello spinoso

ιππόκαμπος n
cavallucio marino

ιππότης iˈpo.tis n
cavaliere

ιρίδιο iˈɾi.ði.o n
iridio

ιρανικός adj
iraniano

ιρρεδεντισμός n
irredentismo

ισημερία n
equinozio

ισημερινός n
equatore

ισθμός n
istmo

ισιωτικό μαλλιών
piastra

ισιώνω iˈsço.no v
drizzare

ισλαμικός i.sla.miˈkos adj
islamico

ισλαμοφοβία i.sla.mo.foˈvi.a n
islamofobia

ισοβαρής καμπύλη i.so.vaˈɾis kamˈbi.li
isobara

ισογώνιος adj
equiangolo

ισοδύναμος i.soˈði.na.mos adj
equivalente

ισοθερμία i.so.θeɾˈmi.a n
isotermia

ισομερής i.so.meˈɾis adj
isomero

ισομετρία i.so.meˈtɾi.a n
isometria

ισοπαλία n
pareggio

ισοπρένιο i.soˈpɾe.ni.o n
isoprene

ισορροπία i.so.ɾoˈpi.a n
equilibrio

ισοτονικός adj
isotonico

ισοτροπία n
isotropia

ισπανικά i.spa.niˈka n
spagnolo

ισπανικός adj
spagnolo

ισραηλινός adj
israeliano israeliana

ισταμίνη n
istamina

ιστολογικός i.sto.lo.ʝiˈkos adj
istologico

ιστολόγιο i.sto.ˈlo.ɣi.o n
blog

ιστορία i.stoˈɾi.a n
storia

ιστορικό n
cronologia

ιστορικός adj
storico

ιστορικός n
storico storica

ιστοσελίδα i.sto.seˈli.ða n
pagina web

ιστοχώρος i.stoˈxo.ɾos n
sito

ιστός n
tessuto

ιστότοπος n
sito

ισχαιμία n
ischemia

ισχαιμικός adj
ischemico

ισχνός isˈxni isˈxno isˈxnos adj
magro

ισχυρότατα i.sçiˈɾo.ta.ta adv
fortissimamente

ισχύς iˈsçis n
potenza potere
(φυσική, μονάδα μέτρησης) ο ρυθμός (παραγωγής, εκπομπής, μετάδοσης, απορρόφησης, κατανάλωσης) ενέργειας σε συνάρτηση με τον χρόνο

ισόβιος adj
a vita

ισόγειο n
piano terra pianterreno

ισόπλευρος adj
equilatero

ισότητα n
uguaglianza

ισότοπο iˈso.to.po n
isotopo

ιταλικά n
italiano

ιταλικός adj
italiano

ιταμώς adv
sfacciatamente

ιτιά iˈtça n
salice salcio

ιχθυογεννητικός adj
ittiogenico

ιχθυοπωλείο i.xθi.o.poˈli.o n
pescheria

ιχθυοπώλης i.χθi.oˈpo.lis n
pescivendolo

ιχθυοτρόφος n
pescicoltore

ιχθυόλη n
ittiolo

ιχώρ n
icore

ιωβηλαίο i.o.viˈle.o n
giubileo

ιόν n
ione

ιός iˈos n
virus

ιώδιο iˈo.ði.o n
iodio

κ.λπ.
ecc.

κάβουρας ˈka.vu.ɾas n
granchio
(ζωολογία) καρκινοειδές μαλακόστρακο που ζει στη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια. Έχει φαρδύ πεπλατυσμένο σώμα με σκληρό περίβλημα και δέκα πόδια, από τα οποία τα δύο εμπρόσθια καταλήγουν σε δαγκάνες. Τα πόδια βρίσκονται γύρω από το σώμα, με αποτέλεσμα να κινείται μόνο πλάγια. Αλιεύεται για τη νόστιμη σάρκα του
(ναυτικός όρος) ειδικό άγκιστρο ασφάλισης (έχμασης) της καδένας της άγκυρας, φέρεται μόνιμα στο κατάστρωμα στην πλώρη των πλοίων

κάδμιο n
cadmio

κάθαρση ˈka.θaɾ.si n
catarsi

κάθε
ogni

κάθετος ˈka.θe.tos adj
perpendicolare
(γεωμετρία) χαρακτηρισμός ευθείας ή ευθύγραμμου τμήματος που σχηματίζει γωνία 90 μοιρών με άλλη ευθεία ή ευθύγραμμο τμήμα

κάθισμα n
sedile

κάθομαι ˈka.θo.me v
sedere

κάιζερ n
imperatore

κάκτος ˈka.ktos n
cactus

κάλιο ˈka.li.o n
potassio

κάλος ˈka.los n
callo

κάλπη ˈkal.pi n
urna elettorale

κάλτσα ˈkal.t͡sa n
calza calzino

κάλυκας ˈka.li.kas n
calice
(βοτανική) το μέρος του άνθους που αποτελείται από τα σέπαλα και προστατεύει το άνθος

κάματος n
spossatezza stanchezza

κάμπια ˈkam.bʝa n
bruco

κάννη ˈka.ni n
canna

κάνω ˈka.no v
fare

κάπελας ˈka.pe.las n
taverniere

κάποιος
qualcuno

κάποτε ˈka.po.te adv
un tempo

κάππαρη n
cappero

κάπως adv
in qualche modo

κάρβουνο ˈkaɾ.vu.no n
carbone
(γεωλογία) υλικό από άνθρακα, το οποίο παράγεται με αργή και ατελή καύση οργανικών ουσιών (κυρίως το ξύλο) και χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη

κάργια ˈkaɾ.ʝa n
taccola
(πτηνό) πουλί με μαύρο φτέρωμα (Corvus monedula)

κάρδαμο n
crescione
(φυτό) φυτό, κηπευτικό τα φύλλα του οποίου χρησιμοποιούνται κυρίως σε σαλάτες

κάρτα n
biglietto

κάσα n
cassa

κάστα n
casta

κάστανο ˈka.sta.no n
castagna

κάστορας ˈka.sto.ras n
castoro

κάστρο ˈka.stɾo n
castello

κάτι ˈka.ti n
qualcosa

κάτοικος ˈka.ti.kos n
abitante

κάτοπτρο ˈka.to.ptɾo n
specchio

κάτω ˈka.to
giù

κέδρος ˈce.ðɾos n
cedro

κέικ n
torta margherita

κέλυφος n
guscio

κέντρο ˈcen.dɾo n
centro

κέρατο ˈce.ɾa.to n
corno

κέρδος ˈceɾ.ðos n
beneficio profitto

κέρμα ˈceɾ.ma n
moneta
μικρό κομμάτι
(νόμισμα) μεταλλικό νόμισμα (συνήθως μικρής αξίας)

κέτσαπ ˈce.t͡sap ˈce.t͡ʃap n
ketchup

κέφαλος n
cefalo

κέφι ˈce.fi n
vena

κήπος ˈci.pos n
giardino

κήρυγμα ˈci.ɾiɣ.ma n
sermone

κήρυκας ˈci.ɾi.kas n
araldo

κήτος ˈci.tos n
cetaceo

κίνδυνος ˈcin.ði.nos n
pericolo

κίνηση ˈci.ni.si n
movimento

κίρρωση n
cirrosi

κίσσα ˈki.sa n
ghiandaia

κίτρινο ˈci.tɾi.no n
giallo gialla

κίτρινος ˈci.tɾi.nos adj
giallo

κίτρο ˈci.tɾo n
cedro

καίσιο n
cesio

καίω v
bruciare

καβαλέτο n
cavalletto
(ζωγραφική) τρίποδο που χρησιμοποιεί ένας ζωγράφος ως βάση υποστήριξης ενός τελάρου που ζωγραφίζει

καβαλίνα ka.vaˈli.na n
letame

καβαλιστής ka.va.liˈstis n
cabalista

καβγάς kaˈvɣas n
lite

καβουράκι n
borsalino
(ενδυμασία) είδος αντρικού καπέλου, ρεπούμπλικα με στενό γείσο

καβουρντιστήρι n
tostino

καβούκι n
guscio

καγκελάριος kaŋ.ɟeˈla.ɾi.os n
cancelliere
τίτλος που συνοδεύει διάφορα αξιώματα, όπως του αρχηγού της κυβέρνησης (πρωθυπουργού στη Γερμανία και την Αυστρία ή του υπουργού Χρηματοοικονομικών στο Ηνωμένο Βασίλειο

καγκελαρία kaŋ.ɟe.laˈɾi.a n
cancellierato

καγκουρό kaŋ.ɡuˈɾo n
canguro

καθήκον kaˈθi.kon n
dovere

καθαρίζω v
pulire

καθαρεύουσα ka.θaˈɾe.vu.sa n
katharevousa

καθαριότητα ka.θa.ɾiˈo.ti.ta n
pulizia

καθαρτήριο n
purgatorio

καθαρτικό ka.θaɾ.tiˈko n
purgante

καθαρός ka.θaˈɾos adj
pulito

καθεδρικός ka.θe.ðɾiˈkos adj
cattedrale

καθεστώς ka.θeˈstos n
regime

καθετήρας n
catetere

καθετί
tutto ogni cosa

καθηγήτρια n
professoressa

καθηγητής ka.θi.ʝiˈtis n
professore
ο πανεπιστημιακός δάσκαλος, ιδιαίτερα αυτός με βαθμίδα ανώτερη του λέκτορα (επίκουρος, αναπληρωτής, ομότιμος κ.λπ.)
τίτλος γιατρών που απορρέει από την πανεπιστημιακή τους ιδιότητα, αποδίδεται όμως και σε διευθυντές κλινικών που μπορεί να μην έχουν πανεπιστημιακή θέση

καθημερινός ka.θi.me.ɾiˈnos adj
quotidiano giornaliero

καθιερώνω v
stabilire

καθιστώ v
rendere porre

καθολικισμός ka.θo.li.ciˈzmos n
cattolicesimo

καθολικός ka.θo.liˈkos adj
cattolico universale
(εκκλησιαστικός όρος) σχετικός με τον καθολικισμό

καθολικός ka.θo.liˈkos n
cattolico
ο πιστός του καθολικισμού

καθορίζω v
determinare

καθρέφτης kaˈθɾe.ftis n
specchio

καθυστέρηση n
ritardo

καθυστερώ ka.θi.steˈɾo v
ritardare essere in ritardo far tardare

και ce ˈce
e ed

καινοζωικός ce.no.zo.iˈkos adj
cenozoico

καινοτομία ce.no.toˈmi.a n
innovazione

καινοφανής adj
d'avanguardia

καινούριος ceˈnuɾ.ʝos adj
nuovo

καιρός ceˈɾos n
tempo
(μετεωρολογία) οι επικρατούσες μετεωρολογικές συνθήκες που αναφέρονται στην κατάσταση της ατμόσφαιρας, όπως περιγράφεται με τις βραχυπρόθεσμες εναλλαγές της θερμοκρασίας, της υγρασίας, της φωτεινότητας, της συννεφιάς, της έντασης των ανέμων, της ορατότητας κ.λπ.
η κατάλληλη στιγμή για να κάνει κάποιος κάτι

καισαροβασιλικός adj
Imperial Regio

κακά n
cacca

κακάο kaˈka.o n
cacao

κακία kaˈci.a n
cattiveria

κακο-
caco-

κακοήθης ka.koˈi.θis adj
maligno

κακοκαιρία n
maltempo

κακοποίηση n
maltrattamento

κακοσμία n
lezzo

κακουχία n
stento

κακοφωνία ka.ko.foˈni.a n
cacofonia

κακό n
male

κακός kaˈkos adj
cattivo malefico

κακώς kaˈkos adv
male

καλά kaˈla adv
bene

καλά Χριστούγεννα kaˈla xɾiˈstu.ʝe.na
buon Natale

καλάθι kaˈla.θi n
canestro cesta

καλάμι kaˈla.mi n
canna
(φυτό) πολυετές υδροχαρές φυτό με ευλύγιστο κούφιο ξυλώδη βλαστό που φτάνει σε μεγάλο ύψος

καλάσνικοφ kaˈla.sni.kof n
kalashnikov

καλέντουλα n
calendola

καλές τέχνες
belle arti

καλή όρεξη
buon appetito

καλαβρέζικος ka.laˈvɾe.zi.kos adj
calabrese

καλαμάκι ka.laˈma.ci n
cannuccia
(συνήθως πλαστικός) σωλήνας που χρησιμοποιείται για να ρουφήξουμε υγρό σε μικρές ποσότητες

καλαμάρι ka.laˈma.ɾi n
calamaro
(μαλάκιο) Κεφαλόποδο μαλάκιο με μακρόστενο σώμα, τριγωνικά πτερύγια στην κάτω πλευρά του και δέκα πλοκάμια στο κεφάλι εκ των οποίων τα δύο είναι μεγαλύτερα από τα υπόλοιπα

καλαμίθρα n
nepitèlla
(φυτό) κοινή ονομασία του φυτού Clinopodium nepeta ή άλλων παρόμοιων

καλαμπόκι ka.lamˈbo.ci n
mais granturco granoturco

καλαφάτης ka.laˈfa.tis n
calafato

καλαφατίζω v
calafatare

καλειδοσκόπιο ka.li.ðoˈsko.pi.o n
caleidoscopio

καλημέρα ka.liˈme.ɾa n
buongiorno buon giorno

καληνύχτα ka.liˈni.xta n
buonanotte buona notte

καλησπέρα ka.liˈspe.ɾa n
buona sera

καλιφορνέζικος ka.li.foɾˈne.zi.kos adj
californiano

καλιφόρνιο ka.liˈfoɾ.ni.o n
Xcalifornio californio

καλκάνι kalˈka.ni n
rombo
είδος ψαριού (Scophthalmus maximus (Χρειάζεται τεκμηρίωση…)) με πεπλατυσμένο ρομβοειδές σώμα και τριγωνικά πτερύγια

καλλι-
calli-

καλλιέργεια ka.liˈeɾ.ʝi.a n
coltivazione

καλλιγράφος ka.liˈγɾa.fos n
calligrafo

καλλιγραφία n
calligrafia

καλλιγραφικός adj
calligrafico

καλλιεργημένος ka.li.eɾ.ʝiˈme.nos
colto

καλλιτέχνης ka.liˈte.xnis n
artista

καλλιτέχνιδα n
artista

καλλιτεχνικός adj
artistico

καλλυντικό ka.lin.diˈko n
cosmetico

καλντέρα kalˈde.ɾa n
caldera

καλοήθης ka.loˈi.θis adj
benigno

καλογρίτσα ka.loˈɣɾi.t͡sa n
castagnola
(ψάρι) είδος ψαριού (Chromis chromis) του αλμυρού νερού

καλοκαίρι ka.loˈce.ɾi n
estate

καλοντυμένος
agghindato azzimato

καλοπιάνω ka.loˈpça.no v
lusingare buone

καλοριφέρ ka.lo.ɾiˈfeɾ n
radiatore calorifero

καλουπιτζής n
carpentiere

καλπονοθεία n
frode elettorale

καλτσόν n
collant

καλτσόνε n
calzone

καλωσορίσατε ka.lo.soˈɾi.sa.te
benvenuto
καλώς ήρθατε! (για πολλά πρόσωπα, ή πληθυντικός ευγενείας για ένα πρόσωπο)

καλό ταξίδι
buon viaggio

καλόγερος kaˈlo.ʝe.ɾos n
frate monaco
(θρησκεία) μοναχός

καλός kaˈlos adj
buono

καλύβα kaˈli.va n
capanna

καλύπτω v
coprire

καλύτερος kaˈli.te.ɾos adj
meglio

καλώ kaˈlo v
chiamare

καλώδιο kaˈlo.ði.o n
cavo

καμάκι kaˈma.ci n
arpione
εργαλείο για ψάρεμα, παρόμοιο με ακόντιο που έχει επιπρόσθετα τουλάχιστον μια πλάγια προεξοχή ώστε να αγκιστρώνεται στο ψάρι

καμέλια kaˈme.li.a n
camelia

καμένος kaˈme.nos
bruciato

καμήλα n
cammello

καμαρίλα n
camarilla

καμαριέρα ka.maɾˈʝe.ɾa n
cameriera

καμεραλισμός n
cameralismo

καμερουνέζικος ka.me.ɾuˈne.zi.kos adj
camerunense

καμηλιέρης ka.miˈʎe.ɾis n
cammelliere

καμηλοπάρδαλη ka.mi.loˈpaɾ.ða.li n
giraffa
(θηλαστικό ζώο) μηρυκαστικό θηλαστικό ζώο της Αφρικής. Είναι το ψηλότερο ζώο της γης με ύψος που φτάνει (στα ενήλικα άτομα) τα 5,5 μέτρα. Το σώμα της καλύπτεται από παχύ ωχροκίτρινο δέρμα και φέρει καφετιές κηλίδες. Το κεφάλι της είναι μικροσκοπικό σε σχέση με το μακρύ λαιμό της και καταλήγει σε δύο μικρά χόνδρινα κέρατα, που καλύπτονται από δέρμα

καμινάδα ka.miˈna.ða n
camino

καμουφλάζ ka.muˈflaz n
mimetizzazione

καμπάνα kamˈba.na kaˈba.na n
campana
ηχητικό όργανο που έχει σχήμα ανάποδου κόλουρου κώνου μέσα στον οποίο βρίσκεται ένα γλωσσίδι και συνήθως χρησιμεύει για σήμαντρο εκκλησίας ή σχολείου

καμπίνα n
cabina

καμπαναριό kam.ba.naɾˈʝo n
campanile

καμποτζιανός kam.bo.d͡zi.aˈnos adj
cambogiano

καμπούρα n
gobba

καμπούρης n
gobbo

καμπύλη kamˈbi.li n
curva

καμπύλος kamˈbi.los adj
curvato

καμφορά n
canfora

κανάγιας n
canaglia

κανάλι kaˈna.li n
canale
μια ορισμένη περιοχή συχνοτήτων
τηλεοπτικός σταθμός
διαδικτυακός τόπος όπου γίνεται chat

κανάτα kaˈna.ta n
brocca

κανέλα kaˈne.la n
cannella

κανένας
nessuno
ούτε ένας

κανίβαλος kaˈni.va.los n
cannibale

καναδικός ka.na.ðiˈkos adj
canadese

καναπές ka.naˈpes n
divano sofà

καναρίνι n
canarino

κανιβαλισμός ka.ni.va.liˈzmos n
cannibalismo

κανοκιάλι n
cannocchiale

κανονίζω v
organizzare
προγραμματίζω μια μελλοντική ενέργεια, συχνά μαζί με άλλους

κανονικοποίηση ka.no.ni.koˈpi.i.si n
normalizzazione

κανονικότητα n
normalità

κανονισμός ka.no.niˈzmos n
regolamento

καντάτα kanˈta.ta n
cantata

καντίνα n
mensa

καντονέζικα kan.doˈne.zi.ka n
cantonese

καντρίλια n
quadriglia

καντσονέτα n
canzonetta

καντόνι n
cantone

κανό n
canoa

κανόνας kaˈno.nas n
regola
(μουσική, χριστιανισμός) εκκλησιαστικός ύμνος που αποτελείται από εννέα ωδές, οι οποίες αντιστοιχούσαν αρχικά με τις εννέα ωδές της Βίβλου

κανόνι n
cannone

καουτσούκ n
gomma

καπάκι kaˈpa.ci adv
coperchio
(οικείο) αμέσως μετά, ακριβώς μετά (στο καπάκι)

καπάρο n
caparra

καπέλο kaˈpe.lo n
cappello
far tanto di cappello
(ενδυμασία) εξάρτημα της ανδρικής και γυναικείας ενδυμασίας διαφόρων σχημάτων, σχεδίων και χρωμάτων, το οποίο φοριέται στο κεφάλι για λόγους αισθητικούς και πρακτικούς (π.χ. προστασία από τον ήλιο ή το κρύο) ή λειτουργικούς (οπότε είναι δηλωτικό του επαγγέλματος ή του αξιώματος)

καπίκι n
copeco

καπελάνος n
cappellano

καπελιέρα ka.peˈʎe.ɾa n
cappelliera

καπιταλισμός n
capitalismo

καπιτουλάριο n
capitulario

καπνίζω kaˈpni.zo v
fumare
(για καύσιμη ύλη που καίγεται ή για το χώρο όπου καίγεται) βγάζω, αναδίδω καπνό
κρεμώ κρέας, ψάρι, τυρί ή άλλες τροφές πάνω από τον καπνό ξύλων που καίγονται με σκοπό τη συντήρησή τους
(συνήθως στην παθητική φωνή) κάνω κάτι να μαυρίσει, να μουντζουρωθεί από την καπνιά

καπνιστής n
fumatore

καπνοδοχοκαθαριστής ka.pno.ðo.xo.ka.θa.ɾiˈstis n
spazzacamino

καπνός kaˈpnos n
fumo
(πληθυντικός: οι καπνοί) μείγμα από αέρια και στερεά σωματίδια άνθρακα, το οποίο είναι αποτέλεσμα της καύσης ενός σώματος. Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι η πυκνότητα, η αδιαφάνεια και η χαρακτηριστική οσμή
tabacco
(πληθυντικός: τα καπνά) (φυτό) (ετερογενές) μονοετές, ποώδες φυτό με μεγάλα ωοειδή φύλλα, τα οποία περιέχουν νικοτίνη και μετά από ξήρανση και κατεργασία χρησιμοποιούνται για την κατασκευή τσιγάρων, πούρων κ.λπ.

καππαδοκικός ka.pa.ðo.ciˈkos adj
cappadoce

καπό n
cofano

καπόνι n
capone
(ψάρι) επίμηκες ψάρι με πλατύ και μεγάλο κεφάλι (Chelidonichthys obscurus: Χελιδωνιχθύς ο σκοτεινός)
cappone
(ζωολογία) ευνουχισμένος κόκορας (με ιδιαίτερη εκτροφή)

καράτε n
karate

καράτι kaˈɾa.ti n
carato

καράφα n
caraffa
γυάλινο δοχείο υγρών χωρίς πώμα, με σφαιρικό σώμα, στενό λαιμό και πλατύ στόμιο

καρέκλα kaˈɾe.kla n
sedia seggiola

καρίνα kaˈɾi.na n
chiglia

καραβάνι n
carovana

καραβέλα ka.ɾaˈve.la n
caravella

καραβίδα ka.ɾaˈvi.ða n
gambero
η θαλάσσια καραβίδα (Nephrops norvegicus)

καρακάξα ka.ɾaˈka.ksa n
gazza

καραμέλα ka.ɾaˈme.la n
caramella
(γλυκό) μικρό στερό σκληρό γλύκισμα διαφόρων γεύσεων και αρωμάτων που λειώνει στο στόμα

καραμούζα ka.ɾaˈmu.za n
cornamusa

καραμπίνα n
carabina

καραμπινιέρος ka.ɾa.biˈɲe.ɾos n
carabiniere

καρατερίστας ka.ɾa.teˈɾi.stas n
caratterista

καραόκε ka.ɾaˈo.ke n
karaoke

καρβουναριό kaɾ.vu.naɾˈʝo n
fummachio
(οικείο) αποθήκη για κάρβουνα

καρδερίνα kaɾ.ðeˈɾi.na n
cardellino

καρδιά kaɾˈðʝa n
cuore
(ανατομία) μυώδες κοίλο όργανο που λειτουργεί ως αντλία για την κυκλοφορία του αίματος

καρδινάλιος n
cardinale
(χριστιανισμός) κληρικός της Καθολικής Εκκλησίας σε ανώτατη βαθμίδα. Από το σώμα των καρδιναλίων με εσωτερική ψηφοφορία εκλέγεται ο πάπας
(πτηνό) πουλί της οικογένειας των Καρδιναλιδών (Cardinalidae)

καρδιοαναπνευστικός adj
cardiorespiratorio

καρδιογράφος kaɾ.ði.oˈɣɾa.fos n
cardiografo

καρδιολογία kaɾ.ði.o.loˈʝi.a n
cardiologia

καρδιολογικός adj
cardiologico

καρδιολόγος n
cardiologa cardiologo

καρδιομεγαλία n
cardiomegalia

καρδιοπαλμός kaɾ.ði.o.palˈmos n
battito

καρδιοπνευμονικός adj
cardiopolmonare

καρδιοτονωτικός kaɾ.ði.o.to.no.tiˈkos adj
cardiotonico

καριέρα kaɾˈʝe.ɾa n
carriera

καριερίστας n
carrierista

καριερισμός ka.rʝe.ri.ˈzmos n
carrierismo

καρικατουρίστας n
caricaturista

καριόλα kaɾˈʝo.la n
carriola

καρκίνος n
cancro
(βοτανική) ασθένεια των φυτών παρόμοια με την 5

καρκίνωμα n
carcinoma

καρκινογόνος adj
cancerogeno

καρμπονάρα kaɾ.boˈna.ɾa n
carbonara

καρναβάλι n
carnevale

καροτσάκι ka.ɾoˈt͡sa.ci n
carrozzella

καρουζέλ n
carosello

καρπουζιά n
anguria

καρποφάγος adj
frugivoro

καρποφορώ kaɾ.po.foˈɾo v
fruttificare

καρπούζι kaɾˈpu.zi n
cocomero anguria

καρπός kaɾˈpos n
polso
(ανατομία) άρθρωση του ανθρώπινου σώματος: εκεί που ενώνεται η παλάμη με την κερκίδα και την ωλένη

καρτ ποστάλ n
cartolina postale

καρυάτιδα ka.ɾiˈa.ti.ða n
cariatide

καρυδιά n
noce

καρυοτυπικός ka.ɾi.o.ti.piˈkos adj
cariotipico

καρυότυπος kaˈɾiˈo.ti.pos n
cariotipo

καρφί kaɾˈfi n
chiodo
αιχμηρό κομμάτι μετάλλου που χρησιμοποιείται για να ενώσει δύο τμήματα μιας ξύλινης κατασκευής ή για την ανάρτηση αντικειμένων σε τοίχο

καρφώνω v
fissare inchiodare
μπήζω αιχμηρό αντικείμενο σε άλλο αντικείμενο

καρχαρίας kaɾ.xaˈɾi.as n
squalo pescecane

καρωτίδα n
carotide

καρότο kaˈɾo.to n
carota

καρύδα kaˈɾi.ða n
noce di cocco

καρύδι n
noce

καρύκευμα n
condimento

κασέλα n
cassa scatola

κασέτα kaˈse.ta n
cassetta

κασίδα kaˈsi.ða n
tigna favosa

κασετόφωνο n
magnianastri

κασκόλ n
sciarpa

κασουάριο n
casuario

κασσίτερος kaˈsi.te.ɾos n
stagno

καστανιά ka.staˈɲa n
castagno

καστανιέτα ka.staˈɲe.ta n
nacchere

καστανοπράσινος ka.sta.noˈpɾa.si.nos adj
nocciola

καστανός ka.staˈnos adj
castano

καστελάνος n
castellano

καστιλλιάνικα ka.stiˈʎa.ni.ka n
castigliano

κατά κόσμον
nato

κατάδυση kaˈta.ði.si n
immersione immersione subacquea

κατάθεση n
deposito
(οικονομία) η παράδοση χρημάτων σε πιστωτικό ίδρυμα

κατάθλιψη kaˈta.θli.psi n
depressione

κατάκτηση kaˈta.kt.isi n
conquista

κατάληξη n
terminazione
τέλος σε κάτι, τέρμα
(γραμματική, γλωσσολογία, για γλώσσες με κλίση) το μεταβλητό τελείωμα λέξης

κατάληψη n
occupazione

κατάλληλος kaˈta.li.li kaˈta.li.lo kaˈta.li.los adj
appropriato

κατάλογος kaˈta.lo.ɣos n
catalogo

κατάλυμα kaˈta.li.ma n
alloggio

κατάμεστος kaˈta.me.stos adj
del tutto pieno gremito

κατάπλασμα n
cataplasma

κατάπληξη kaˈta.pli.ksi n
sorpresa

κατάρα kaˈta.ɾa n
maledizione

κατάργηση kaˈtaɾ.ʝi.si n
abolizione

κατάρτι kaˈtaɾ.ti n
albero (della nave) albero

κατάσκοπος n
spia

κατάσταση kaˈta.sta.si n
stato
ο τρόπος με τον οποίο υπάρχει κάτι σε δεδομένο τόπο και χρόνο
οι φυσικές, οικονομικές ή κοινωνικές συνθήκες υπάρξεως

κατάστημα kaˈta.sti.ma n
negozio magazzino

κατάστιξη n
tatuaggio punteggiatura

κατάστρωμα n
tolda

κατάσχεση kaˈta.sçe.si n
confisca

κατάσχω v
confiscare

κατάφωρος adj
manifesto palese

κατάχρηση n
abuso

κατάψυξη kaˈta.psi.ksi n
congelatore
περιορισμένος χώρος με θερμοκρασία χαμηλότερη του ψυγείου για πιο μακροχρόνια συντήρηση τροφίμων

κατέχω kaˈte.xo v
possedere
έχω στην κατοχή μου, στην ιδιοκτησία μου

κατήγορος kaˈti.ɣo.ɾos n
accusatore

κατήφορος kaˈti.fo.ɾos n
discesa

κατήχηση kaˈti.çi.si n
addottrinamento

καταβεβλημένος
abbattuto prostrato sfinito

καταβολάδα n
margotta

καταβροχθίζω ka.ta.vɾoˈxθi.zo v
ingurgitare

καταγγελία ka.taŋ.ɟeˈli.a n
denuncia
η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του καταγγέλλω

καταδίκη n
condanna

καταδρομικό n
incrociatore

καταδότης ka.taˈðo.tis n
informatore

καταθέτης n
depositante impositore
(ειδικότερα) αυτός που καταθέτει χρηματικό ποσό σε τραπεζικό λογαριασμό ή, γενικότερα, που έχει καταθετικό λογαριασμό

καταιγίδα ka.teˈʝi.ða n
tempesta bufera

κατακλυσμός ka.ta.kliˈzmos n
diluvio

κατακραυγή ka.ta.kɾaˈvʝi n
protesta

κατακτώ ka.taˈkto v
conquistare

κατακόρυφος ka.taˈko.ɾi.fos adj
verticale
(γεωμετρία) που ακολουθεί τη διεύθυνση της βαρύτητας, που είναι κάθετος σε ένα οριζόντιο επίπεδο

καταλήγω ka.taˈli.ɣo v
andare a finire finire

καταλαβαίνω v
capire

καταλανικά ka.ta.la.niˈka n
catalano

καταλανικός ka.ta.la.niˈkos adj
catalano

καταληπτικός n
catalettico

καταλυτικός adj
catalitico

καταλύτης n
catalizzatore

καταμαράν ka.ta.maˈɾan n
catamarano

καταναλωτής n
consumatore

κατανομή ka.ta.noˈmi n
distribuzione

κατανοώ ka.ta.noˈo v
capire

κατανόηση ka.taˈno.i.si n
comprensione

καταπέλτης ka.taˈpel.tis n
catapulta

καταπίεση ka.taˈpi.e.si n
oppressione

καταπίνω ka.taˈpi.no v
deglutire

καταπακτή n
botola

καταπατώ ka.ta.paˈto v
calpestare fede usurpare violare

καταπόδας adv
a ridosso

καταραμένος ka.ta.ɾaˈme.nos
maledetto

καταρράκτης ka.taˈɾa.ktis n
cascata cataratta
(γεωγραφία) η ορμητική πτώση του νερού ενός ποταμού από μεγάλο ύψος, η οποία προκαλείται από την ανώμαλη διαμόρφωση του εδάφους με μεγάλες υψομετρικές διαφορές
(ιατρική) ασθένεια των ματιών που οφείλεται στη μη φυσιολογική ανάπτυξη θαμπάδας στον οφθαλμικό φακό με συνέπεια την απώλεια ή τη μείωση της όρασης

καταρρακτώδης adj
torrenziale

καταρτισμένος
preparato

κατασκήνωση n
campeggio
η ενέργεια του κατασκηνώνω

κατασκευάζω v
fabbricare

κατασκευή n
fabbricazione

κατασκευαστής n
produttore

κατασκηνώνω v
campeggiare

κατασκοπεύω ka.ta.skoˈpe.vo v
spiare

καταστολή ka.ta.stoˈli n
repressione

καταστρέφω ka.taˈstɾe.fo v
distruggere

καταστροφέας n
distruttore

καταστροφή ka.ta.stɾoˈfi n
catastrofe disastro

καταστροφικός ka.ta.stɾo.fiˈci ka.ta.stɾo.fiˈko ka.ta.stɾo.fiˈkos adj
disastroso

κατατονία n
catatonia

καταφύγιο ka.taˈfi.ʝi.o n
riparo

κατεβάζω ka.teˈva.zo v
scaricare

κατεβαίνω ka.teˈve.no v
discendere scendere

κατεδάφιση ka.teˈða.fi.si n
demolizione

κατειλημμένος ka.ti.limˈme.nos
occupato

κατεστημένο n
establishment

κατευνάζω v
pacificare

κατεύθυνση n
direzione

κατηγορία n
accusa

κατηγορούμενος ka.ti.ɣoˈɾu.me.nos n
accusato

κατηγορώ v
accusare

κατηγόρημα ka.tiˈɣo.ri.ma n
predicato
(γλωσσολογία, συντακτικό) η απλή μορφή της ρηματικής φράσης, το μέρος της πρότασης που αποτελείται, είτε από μόνο το αμετάβατο ρήμα, είτε από το μεταβατικό ρήμα και το αντικείμενο ή αντικείμενα, είτε από το συνδετικό ρήμα και το κατηγορούμενο
(φιλοσοφία) το βασικό ή ουσιαστικό στοιχείο μιας υπόστασης, έννοιας, ιδιότητας κ.λπ.

κατηχούμενος ka.tiˈxu.me.nos n
catecumeno

κατιόν ka.tiˈon n
catione

κατοικήσιμος ka.tiˈci.si.mos adj
abitabile

κατοικία ka.tiˈci.a n
residenza

κατοικώ ka.tiˈko v
abitare

κατολίσθηση ka.toˈli.sθ.si n
frana
(γεωλογία) φυσική καταστροφή, κατά την οποία μια μάζα αποκόπτεται από ένα ψηλότερο σημείο και ολισθαίνει προς ένα χαμηλότερο σημείο, παρασύροντας οτιδήποτε βρίσκεται στη πορεία της

κατορθώνω ka.toɾˈθo.no v
raggiungere

κατοχή n
possesso

κατσίκα n
capra

κατσαβίδι ka.t͡saˈvi.ði n
cacciavite giravite

κατσαρίδα n
scarafaggio blatta

κατσαρόλα n
pentola

κατσαρός kat͡saˈɾos adj
persona dai capelli ricci riccio

κατώτερος kaˈto.te.ɾos n
inferiore

κατώφλι kaˈto.fli n
soglia

καυστικός kaf.stiˈkos adj
caustico

καυτερός ka.fteˈɾos adj
piccante
(μεταφορικά) δηκτικός

καφέ n
marrone bruno
(χρώμα) το χρώμα του καφέ

καφέ-ω-λαι n
caffè e latte

καφές n
caffè

καφεΐνη ka.fe.ˈi.ni n
caffeina

καφενείο ka.feˈni.o n
caffè

καφετέρια n
caffetteria

καφετιέρα ka.feˈtçe.ɾa n
caffettiera

καφκικός adj
kafkiano

καψαϊκίνη ka.psa.iˈci.ni n
capsaicina

καύσιμο n
carburante combustibile

κβάζαρ n
quasar

κβάντωση ˈkvan.do.si n
quantizzazione

κβαντομηχανική n
meccanica quantistica

κείμενο ˈci.me.no n
testo

κεκλεισμένων των θυρών ce.kliˈzme.non ton θiˈɾon
a porte chiuse
με κλειστές τις πόρτες, χωρίς την παρουσία του κοινού, ακροατών

κελί n
cella

κελτικός cel.tiˈkos adj
celtico

κεμπάπ n
kebab

κενοτάφιο ce.noˈta.fi.o n
cenotafio

κεντάω kenˈda.o v
ricamare
περνάω με βελόνα χρωματιστές κλωστές σε ένα ύφασμα και δημιουργώ ένα διακοσμητικό σχέδιο· φτιάχνω ένα κέντημα

κεντρί cenˈdɾi n
pungiglione

κεντρικός cen.dɾiˈkos adj
centrale

κεντρομερές n
centromero

κενό n
vuoto
(φυσική) χώρος χωρίς ύλη

κεράσι ceˈɾa.si n
ciliegia
molto fumo e poco arrosto tanto fumo e poco arrosto
(φρούτο) του δέντρου της κερασιάς (Prunus avium)

κερί ceˈɾi n
candela cera
επίμηκες κυλινδρικό αντικείμενο από κερί (ή παραφίνη) που έχει ενσωματωμένο ένα νήμα (φιτίλι) και χρησιμεύει ως πηγή φωτισμού

κεραία ceˈɾe.a n
antenna
(εντομολογία) λεπτό σαν τρίχα αισθητήριο όργανο ορισμένων εντόμων που προεξέχει από το κεφάλι τους

κεραμίδι ce.ɾaˈmi.ði n
tegola

κεραμική n
ceramica

κερασιά ce.ɾaˈsça n
ciliegio

κερατάς ce.ɾaˈtas n
cornuto

κερατίνη n
cheratina

κερατοειδής χιτώνας
cornea

κερατώνω ce.ɾaˈto.no v
fare le corna mettere le corna

κεραυνοβόλος έρωτας ce.ɾav.noˈvo.los ˈe.ɾo.tas
amore a prima vista colpo di fulmine

κεραυνός ce.ɾavˈnos n
fulmine baleno

κερδίζω v
guadagnare

κερκυραϊκός ceɾ.ci.ɾa.iˈkos adj
corfioto

κετσές ceˈt͡ses n
feltro

κετόνη ceˈto.ni n
chetone

κεφάλαιο ceˈfa.le.o n
capitolo
μεγάλη ενότητα ενός βιβλίου
capitale
(οικονομία) οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο (κτίρια, μηχανές, γη) ενσωματώνεται στην παραγωγική διαδικασία

κεφάλι n
testa být paličatý dělat (si) všechno po svém fare di testa propria
το επάνω άκρο του ανθρώπινου σώματος, το οποίο στηρίζεται στον κορμό με το λαιμό

κεφτές ceˈftes n
polpetta

κεχριμπάρι ce.xɾiˈba.ɾi n
ambra

κηδεία ciˈði.a n
funerale

κηδεμόνας ci.ðeˈmo.nas n
tutore curatore

κηλίδα n
macchia

κηπουρική ci.pu.ɾiˈci adj
giardinaggio

κηπουρός ci.puˈɾos n
giardiniere

κηροπήγιο ci.ɾoˈpi.ʝi.o n
candelabro

κηροσβέστης n
spegnitoio

κηρύκειο n
caduceo

κηφήνας ciˈfi.nas n
fuco

κιάλια n
binocolo

κιβωτός ci.voˈtos n
arca

κιβώτιο ciˈvo.ti.o n
cassa

κιγκλίδωμα ciŋˈɡli.ðo.ma n
balaustra

κιζερίτης n
kieserite

κιθάρα ciˈθa.ɾa n
chitarra

κιθαρίστας ci.θaˈɾi.stas n
chitarrista

κιλό ciˈlo n
chilo

κιλότα ciˈlo.ta n
mutandine
(ενδυμασία) γυναικείο εσώρουχο που περιβάλλει τους μηρούς και το υπογάστριο

κιμπούτς n
kibbutz

κιμωλία n
gessetto gesso

κινέζικος adj
cinese

κινίνο ciˈni.no n
chinino

κινεζικά n
cinese
η κινεζική γλώσσα που μιλιέται στην Κίνα, η γλώσσα των Χαν, κυρίως η μανδαρίνικη ποικιλία, με ιστορία 3.000 χρόνων. Μιλιέται από πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Γράφεται με λογογραφικό σύστημα γραφής απλοποιημένη ή παραδοσιακή αλλά και με λατινικούς χαρακτήρες (πινγίν).

κινηματογράφος ci.ni.ma.toˈɣɾa.fos n
cinematografo
η τέχνη της κινούμενης εικόνας, η έβδομη τέχνη

κινηματογραφώ ci.ni.ma.to.ɣɾaˈfo v
filmare

κινητήρας n
motore

κινητικότητα n
mobilità

κινητοποίηση ci.ni.toˈpi.i.si n
mobilitazione

κινόνη ciˈno.ni n
chinone

κινώ ciˈno v
muoversi

κιονόκρανο ci.oˈno.kɾa.no n
capitello

κιούριο n
curio

κισσός ciˈsos n
edera

κιτρικό οξύ
acido citrico

κιτρικός ˈci.tɾiˈkos adj
citrico

κιτς adj
kitsch

κιόλας ˈco.las adv
già
ήδη, νωρίς

κλάβικορντ kla.viˈkoɾ.d n
clavicordo clavicordio manicordo monacordo monocordo

κλάδος ˈkla.ðos n
ramo

κλάμα ˈkla.ma n
pianto

κλάση ˈkla.si n
classe

κλάσμα ˈkla.zma n
frazione

κλέβω ˈkle.vo v
rubare

κλέφτης ˈkle.ftis n
ladro ladra
που κλέβει χρήματα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία

κλήρος ˈkli.ɾos n
clero

κλίκα n
camarilla cosca

κλίμα ˈkli.ma n
clima

κλίμακα ˈkli.ma.ka n
scala
(φυσική) σειρά υποδιαιρέσεων ενός οργάνου με το οποίο μετρούνται φυσικά μεγέθη
(μουσική) καθορισμένη σειρά από φθόγγους σε διαδοχική σειρά (ανιούσα ή κατιούσα

κλίμακα Μποφόρ
Scala di Beaufort

κλίμακα Ρίχτερ ˈkli.ma.ka ˈɾi.xteɾ
scala Richter

κλίνη ˈkli.ni n
letto

κλίση ˈkli.si n
coniugazione
(γραμματική) ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο σχηματίζονται οι διάφοροι τύποι ενός ονόματος, αντωνυμίας ή ρήματος
declinazione
(γραμματική) ομάδα ονομάτων με κοινές καταλήξεις και κοινό σχηματισμό των πτώσεων

κλαίω ˈkle.o v
piangere

κλαδί klaˈði n
ramo

κλαδεύω v
potare

κλαρινέτο kla.ɾiˈne.to n
clarinetto

κλαρινετίστας n
clarinettista

κλασικισμός kla.si.ciˈzmos n
classicismo

κλασικιστής n
classicista

κλείδα n
clavicola
(ανατομία) το καθένα από τα δύο επιμήκη οστά του άνω τμήματος του θώρακα που ενώνουν τις ωμοπλάτες με το στέρνο

κλείνω ˈkli.no v
chiudere

κλειδί n
chiave

κλειδαράς kli.ðaˈɾas n
serraturiere
(επάγγελμα) τεχνίτης που κατασκευάζει κλειδιά και ανοίγει, επισκευάζει κλειδαριές

κλειδαριά kli.ðaɾˈʝa n
serratura

κλειδαρότρυπα kli.ðaˈɾo.tɾi.pa n
buco della serratura

κλειστοφοβία n
claustrofobia

κλειστό σύστημα
sistema chiuso

κλειστός adj
occlusivo
για γραφείο, κατάστημα, υπηρεσία κλπ. που δεν λειτουργεί για μικρό συνήθως χρονικό διάστημα
(γλωσσολογία) (για ήχο) που προκαλείται από απότομο κλείσιμο και άνοιγμα του ρεύματος αέρα μέσα στο στόμα

κλειτορίδα kli.toˈɾi.ða n
clitoride

κλειτοριδικός kli.to.ɾi.ðiˈkos adj
clitorico

κλεπτοκρατία n
cleptocrazia

κλεπτομανία n
cleptomania

κλεψύδρα kleˈpsi.ðɾa n
clessidra

κληρικός n
chierico

κληροδότης n
testatore

κληρονομιά kli.ɾo.noˈmɲa n
eredità
περιουσία ή περιουσιακό στοιχείο που έρχεται στην κυριότητα, νομή ή κατοχή μου μετά το θάνατο συγγενών μου

κληρονομικός kli.ɾo.no.miˈkos adj
ereditario

κληρονομικότητα kli.ɾo.no.miˈko.ti.ta n
eredità

κληρονομώ v
ereditare

κληρονόμος kli.ɾoˈno.mos n
erede

κληρουχία kli.ɾuˈçi.a n
cleruchia

κλητική n
vocativo

κλιματική αλλαγή kli.ma.tiˈci a.laˈʝi
cambiamento climatico

κλιματικός adj
climatico

κλιματολογικός adj
climatologico

κλοάκη n
cloaca

κλοπή kloˈpi n
furto

κλοπιμαία klo.piˈme.a n
refurtiva

κλοτσιά kloˈt͡sça n
calcio

κλουβί kluˈvi n
gabbia

κλπ.
ecc.

κλωνοποίηση n
clonaggio

κλωστή kloˈsti n
filo
λεπτό νήμα τυλισμένο σε μικρά πλαστικά μασουράκια με το οποίο ράβουμε

κλόουν ˈkloun n
pagliaccio

κνήμη ˈkni.mi n
tibia

κνησμός n
prurito

κοάζω koˈa.zo v
gracidare

κοάλα koˈa.la n
koala

κοίλος ciˈlos adj
concavo

κοίτη ˈci.ti n
alveo

κοβάλτιο n
cobalto

κογιότ n
coyote

κογχοειδής adj
concoide

κοιλάδα ciˈla.ða n
valle vallata

κοιλιά ciˈʎa n
pancia addome

κοιλιοκάκη n
celiachia

κοιλιοπλαστική n
addominoplastica

κοιλότητα ciˈlo.ti.ta n
cavità
η κοίλη περιοχή μιας επιφάνειας ή ενός σώματος

κοιμάμαι ciˈma.me v
dormire

κοιμισμένος
addormentato

κοινοβουλευτικός ci.no.vu.lef.tiˈci ci.no.vu.lef.tiˈko ci.no.vu.lef.tiˈkos adj
parlamentare

κοινοβούλιο ci.noˈvu.li.o n
parlamento

κοινοτικοποίηση n
comunitarizzazione

κοινοτοπία n
luogo comune

κοινωνία ci.noˈni.a n
società
σύνολο ανθρώπων που ζουν οργανωμένα και σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες

κοινωνική τάξη
classe sociale

κοινωνικοποίηση n
socializzazione

κοινωνικοπολιτιστικός adj
socioculturale

κοινωνικό δίκτυο ci.no.niˈko ˈði.kti.o
rete sociale

κοινωνικός ci.no.niˈkos adj
sociale
που αναφέρεται στην κοινωνία, το οργανωμένο σύνολο ανθρώπων

κοινωνιολογία ci.no.ni.o.loˈʝi.a n
sociologia

κοινωνιολογικός adj
sociologico

κοινωνιόγραμμα ci.no.niˈo.ɣɾa.ma n
sociogramma

κοινωνιόλεκτος n
socioletto

κοινωφελής adj
caritatevole

κοινό ciˈno n
pubblico

κοινό κτήμα ciˈno ˈkti.ma
pubblico dominio

κοινός ciˈnos adj
comune

κοινότητα ciˈno.ti.ta n
comunità
ομάδα μαθητών ή καθηγητών σε σχολή ή σχολείο

κοινώς ciˈnos adv
comunemente generalmente

κοιτάζω ciˈta.zo v
guardare

κοκαΐνη n
cocaina

κοκκινίζω v
arrossire

κοκκινολαίμης n
pettirosso

κοκκινωπός adj
rossastro

κοκκομετρία n
granulometria

κοκκομετρικός adj
granulometrico

κοκοφοίνικας n
palma da cocco

κοκτέιλ n
cocktail

κολάζ koˈlaz n
collage

κολάζω v
tentare mitigare punire

κολακεύω ko.laˈce.vo v
adulare

κολατσιό ko.laˈt͡sço n
spuntino

κολεκτιβοποίηση n
collettivizzazione

κολεόπτερα n
coleotteri

κολιμπρί ko.liˈbɾi n
colibrì

κολλαγόνο n
collagene

κολλητήρι n
saldatore

κολλοειδής adj
colloide

κολοκυθάκι n
zucchina zucchino

κολοκύθα ko.loˈci.θa n
zucca

κολονοσκόπηση n
colonscopia

κολονοσκόπιο n
colonscopio

κολοσσιαίος adj
colossale

κολοσσός n
colosso

κολπικός adj
vaginale
που αναφέρεται στον γυναικείο κόλπο

κολποσκόπηση n
colposcopia

κολυμβητής n
nuotatore

κολυμπώ ko.limˈbo v
nuotare

κολχικίνη kol.çiˈci.ni n
colchicina

κολχόζ n
kolchoz

κολύμβηση koˈliɱ.vi.si n
nuoto

κομήτης n
cometa

κομητεία n
contea contado

κομμάτι koˈma.ti n
parte

κομμεορρητίνη n
gommoresina

κομμουνίστρια n
comunista

κομμουνισμός ko.mu.niˈzmos n
comunismo

κομμουνιστής n
comunista
(πολιτική) αυτός που ασπάζεται την ιδεολογία του κομμουνισμού

κομμουνιστικός adj
comunista

κομμωτής n
parrucchiere

κομμώτρια n
parrucchiera

κομοδίνο n
comodino

κομπάρσα n
comparsa

κομπάρσος n
comparsa

κομπανία kom.paˈni.a n
compagnia

κομπλιμεντόζος kom.pli.menˈto.zos adj
complimentoso

κομπρέσα n
compressa

κομπόστα komˈbo.sta n
composta

κομψός komˈpsos adj
elegante

κομψότητα komˈpso.ti.ta n
eleganza

κονβόι n
convoglio

κονιάκ koˈɲak n
cognac

κονκορδάτο n
concordato

κονσέρβα n
scatoletta

κονστρουκτιβισμός n
costruttivismo

κοντά konˈda adv
vicino vicino a

κοντεύω konˈde.vo v
avvicinarsi

κοντοτιέρος kon.doˈtçe.ɾos n
condottiere

κοντράλτο konˈtɾal.to n
contralto

κοντράτο n
contratto

κοντραμπάσο kon.tɾaˈba.so n
contrabbasso

κοντραπάσο kon.tɾaˈpa.so n
contrapasso contrappasso

κοντός adj
piccolo
(για άνθρωπο ή άλλο ζωντανό ον) που έχει μικρό ανάστημα
basso
(για αντικείμενο) που έχει μικρό ύψος
corto
(για αντικείμενο) που έχει μικρό μήκος

κοντόσταβλος n
conestabile

κοοπτάτσια ko.oˈpta.t͡si.a n
cooptazione

κοπάδι n
gregge

κοπερνίκιο n
copernicio

κοπριά n
letame

κοράκι koˈɾa.ci n
corvo imperiale

κοράλλι koˈɾa.li n
corallo

κορίστας n
corista

κορίτσι koˈɾi.t͡si n
ragazza bambina

κορβέτα n
corvetta

κορδέλα koɾˈðe.la n
nastro

κορδόνι n
cordone

κορεατικός koɾeatiˈkos adj
coreano

κοριτσάκι n
ragazzina

κοριός n
cimice

κορμί koɾˈmi n
corpo

κορμοράνος koɾ.moˈɾa.nos n
cormorano

κορμός n
tronco
(βοτανική) το τμήμα του φυτού πάνω από τις ρίζες και μέχρι τα κλαριά του

κορνάρω v
clacsonare

κορνέτα koɾˈne.ta n
cornetta

κορνίζα n
cornice

κορονοϊός ko.ɾo.no.iˈos n
coronavirus

κοροϊδία n
presa in giro

κορσές koɾˈses n
corsetto

κορσικανικός koɾ.si.ka.niˈkos adj
corso

κορυδαλλός ko.ɾi.ðaˈlos n
allodola

κορυφή ko.ɾiˈfi n
vetta
(γεωγραφία) το υψηλότερο σημείο ενός υψώματος, βουνού ή λόφου ή οποιουδήποτε αντικειμένου
(γενικότερα) το ανώτερο σημείο σε κάθε ιεραρχικό σύστημα

κορόνα koˈɾo.na n
corona
το στέμμα του βασιλιά

κορύνη n
birillo clava

κοσκινίζω ko.sciˈni.zo v
setacciare

κοσμήτορας koˈzmi.to.ɾas n
decano

κοσμικός ko.zmiˈkos adj
cosmico
που αναφέρεται ή προέρχεται από τον κόσμο, το σύμπαν
mondano
που αναφέρεται σε κοινωνικές εκδηλώσεις

κοσμοδρόμιο n
cosmodromo

κοσμολογία ko.zmo.loˈʝi.a n
cosmologia

κοσμοναύτης n
cosmonauta

κοσμοπολίτης ko.zmo.poˈli.tis n
cosmopolita

κοσμοσύστημα n
sistema-mondo

κοστούμι n
abito

κοτάβα n
kotava

κοτέτσι n
pollaio

κοτολέτα ko.toˈle.ta n
costoletta

κοτσίδα n
treccia

κοτυληδόνα n
cotiledone

κοτόπουλο koˈto.pu.lo n
gallina

κοτύλη n
cottile

κουάρκ n
quark

κουίζ ˈkui̯z n
quiz

κουίντα n
quinta

κουαρτέτο n
quartetto

κουβάς kuˈvas n
secchio

κουβέντα kuˈve.da kuˈven.da n
discorso

κουβέρτα kuˈveɾ.ta n
coperta
ύφασμα, μάλλινο ή βαμβακερό, που χρησιμοποιείται πάνω από τα σεντόνια του κρεβατιού για να προστατεύει από το κρύο

κουδούνι kuˈðu.ni n
campanello

κουζίνα kuˈzi.na n
cucina
o χώρος όπου ετοιμάζονται και μαγειρεύονται οι τροφές
(γαστρονομία) η μαγειρική τέχνη της ετοιμασίας και μαγειρικής των τροφών
(συσκευή) πάνω στην οποία ψήνονται οι τροφές

κουκί n
fava

κουκουβάγια ku.kuˈva.ʝa n
gufo civetta

κουκουνάρα n
pigna

κουκούλα n
cappuccio
κάλυμμα της κεφαλής προσαρτημένο σε ένα άλλο ρούχο, π.χ. παλτό, αδιάβροχο κ.λπ.

κουκούτσι n
nocciolo

κουλούρι kuˈlu.ɾi n
ciambella

κουλτούρα n
cultura

κουμαριά n
corbezzolo

κουμπί kumˈbi n
bottone pulsante tasto

κουμπαράς kum.baˈɾas n
salvadanaio

κουμπότρυπα n
occhiello

κουνάβι kuˈna.vi n
furetto

κουνέλι n
coniglio

κουνελάκι n
coniglietto

κουνιάδα n
cugnata

κουνιάδος n
cognato

κουνουπίδι ku.nuˈpi.ði n
cavolfiore

κουνουπιέρα n
zanzariera

κουνούπι kuˈnu.pi n
zanzara

κουπί kuˈpi n
remo

κουρέας n
barbiere

κουρέλι kuˈɾe.li n
straccio

κουρασμένος ku.ɾaˈzme.nos
stanco affaticato

κουρεύω kuˈɾe.vo v
tosare

κουρούνα n
cornacchia

κουρτίνα kuɾˈti.na n
cortina tenda

κουσκούς n
cuscus
(γαστρονομία) φαγητό βορειοαφρικανικής προέλευσης από χοντρόκοκκο σιμιγδάλι, κρέας ή ψάρι, λαχανικά και πικάντικες σάλτσες

κουτάβι n
cucciolo

κουτάλα n
mestolo ramaiolo

κουτάλι kuˈta.li n
cucchiaio

κουτσαίνω kuˈt͡se.no v
zoppicare

κουτσομπολιό ku.t͡so.boˈʎo n
pettegolezzo

κουτσό kuˈt͡so n
campana

κουφέτο n
confetto

κουφός kuˈfos adj
sordo

κοφτερός ko.fteˈɾos adj
tagliente

κοχλίας n
chiocciola

κούκλα ˈku.kla n
bambola

κούκος ˈku.kos n
cuculo cucù

κούμαρο n
corbezzola

κούνια ˈku.ɲa n
altalena
culla
το κρεβατάκι ενός μωρού, ενίοτε με ειδική βάση για να λικνίζεται

κούπα ˈku.pa n
coppa
κύπελλο ή πολύ μεγάλο φλιτζάνι με ή χωρίς λαβή

κούραση n
stanchezza

κούρεμα ˈku.ɾe.ma n
taglio
(μεταφορικά) ο ήχος και η φθορά που προκαλείται στα γρανάζια του κιβωτίου των ταχυτήτων των οχημάτων από κακή χρήση κατά την αλλαγή ταχύτητας

κούρμπα n
incurvatura

κούτσουρο ˈku.t͡su.ɾo n
ciocco

κούφιος adj
vacuo

κράμα ˈkɾa.ma n
lega

κράνο ˈkɾa.no n
corniola

κράνος n
elmetto casco

κράσπεδο ˈkɾa.spe.ðo n
margine del marciapiede

κράτηση ˈkɾa.ti.si n
prenotazione
η εξασφάλιση ή η αναγνώριση κατοχής μιας θέσης σε μεταφορικό μέσο, θέατρο κ.λπ., ή ενός δωματίου σε ξενοδοχείο

κράτος ˈkɾa.tos n
stato

κρέας ˈkɾe.as n
carne

κρέμα ˈkɾe.ma n
crema

κρίκετ ˈkɾi.ket n
cricket

κρίμα adv
peccato

κρίνο ˈkɾi.no n
giglio

κρίση ˈkɾi.si n
crisi
η ενέργεια και το αποτέλεσμα του κρίνω, η νοητική ενέργεια που οδηγεί σε μια απόφαση ή επιλογή

κρίση πανικού ˈkɾi.si pa.niˈku
attacco di panico

κρίσιμος ˈkɾi.si.mi ˈkɾi.si.mo ˈkɾi.si.mos adj
critico

κραγιόν kraˈʝon n
rossetto

κραδασμός kɾa.ðaˈzmos n
vibrazione

κραιπάλη n
grande bevuta

κρακόβιακ n
cracoviana

κρανίο n
cranio teschio

κρασί kɾaˈsi n
vino

κρατήρας kɾaˈti.ɾas n
cratere

κρατούμενος n
detenuto

κρατώ v
tenere

κραυγή kɾaˈvʝi n
urlo

κρεατίνη n
creatina

κρεατοελιά n
verruca

κρεατομηχανή kɾe.a.to.mi.xaˈni n
tritacarne

κρεβάτι kɾeˈva.ti n
letto alveo
(έπιπλο) το επίπεδο έπιπλο πάνω στο οποίο κοιμόμαστε

κρεμάστρα kɾeˈma.stɾa n
attaccapanni gruccia

κρεμμυδάκι n
cipollina
ο νωπός βλαστός και η ρίζα του κρεμμυδιού που δεν έχει ακόμα σχηματίσει μεγάλο βολβό

κρεμμύδι kɾeˈmi.ði n
cipolla

κρεοπωλείο kɾe.o.poˈli.o n
macelleria

κρεοσκοπία n
carni

κρεπερί kɾe.peˈɾi n
creperia

κρεσέντο kɾeˈsen.do adv
crescendo

κρητικός kɾi.tiˈkos adj
cretese

κριάρι n
montone

κριθάρι kɾiˈθa.ɾi n
orzo

κριμαϊκός kɾi.maiˈkos adj
crimeano

κρινολίνο kɾi.noˈli.no n
crinolina

κριτικισμός kri.ti.ciˈzmos n
criticismo

κριτικός kɾi.tiˈkos n
critico

κροατικά n
croato

κροατικός adj
croato

κροκέτα n
crocchetta

κροκοδειλάκι n
stellione
(ερπετό) σαύρα της ελληνικής υπαίθρου (Stellagama stellio συνώνυμο του Laudakia stellio)

κροκόδειλος kɾoˈko.ði.los n
coccodrillo

κροταλίας kɾo.taˈli.as n
crotalo

κρουαζιέρα kɾu.aˈzʝe.ɾa n
crociera

κρουασάν kɾu.aˈsan n
brioche cornetto

κρούστα n
crosta

κρυμμένος
nascosto

κρυοσκοπία n
crioscopia

κρυοσκοπικός adj
crioscopico

κρυοσκόπιο n
crioscopio

κρυπτογραφία n
crittografia

κρυπτονόμισμα kɾi.ptoˈno.mi.zma n
criptovaluta

κρυπτό n
cripto

κρυστάλλωση kɾiˈsta.lo.si n
cristallizzazione

κρυσταλλικός kɾis.ta.liˈci kɾis.ta.liˈko kɾis.ta.liˈkos adj
cristallino

κρυσταλλογραφία kɾi.sta.lo.ɣɾaˈfi.a n
cristallografia

κρυφά adv
di nascosto

κρυφτό n
nascondino rimpiattino

κρυψορχία kɾi.psoɾˈçi.a n
criptorchidismo

κρόκος ˈkɾo.kos n
croco
για το φυτό

κρόταφος ˈkɾo.ta.fos n
tempia

κρύβω ˈkɾivo v
nascondere

κρύο ˈkɾi.o n
freddo

κρύος ˈkɾi.os adj
freddo

κρύπτη ˈkɾi.pti n
cripta

κρύσταλλο ˈkɾi.sta.lo n
cristallo

κρύσταλλος ˈkɾi.sta.los n
cristallo

κτήμα ˈkti.ma n
fondo

κτίριο ˈkti.ɾi.o n
edificio stabile

κτηματολόγιο n
catasto

κτηνίατρος n
veterinario veterinaria
(επάγγελμα) ο επιστήμονας που ασχολείται με την πρόληψη και θεραπεία των ασθενειών των ζώων. Στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται και η επιθεώρηση των προϊόντων ζωικής προέλευσης

κτλ.
ecc. eccetera

κυάμωση n
favismo

κυάνιο n
cianuro

κυανίδιο ci.aˈni.ði.o n
cianuro

κυανοβακτήριο n
cianobatterio

κυβέρνηση ciˈveɾ.ni.si n
governo

κυβερνάω ci.veɾˈna.o v
governare dominare

κυβερνήτης n
governatore

κυβερνητική n
cibernetica

κυβερνητικός ci.veɾ.ni.tiˈkos adj
governativo

κυβερνο-
ciber-

κυβικός adj
cubico

κυβισμός n
cubismo

κυβόφιδο n
biscia tassellata

κυδώνι ci.ˈðo.ni n
cotogna mela cotogna
(φρούτο) ο καρπός του φυτού κυδωνιά(Cydonia oblonga), που ανήκει στα εσπεριδοειδή
(ζωολογία) το δίθυρο μαλάκιο της οικογένειας "Καρδιίδες" (Cardiidae)

κυκλάμινο ciˈkla.mi.no n
ciclamino

κυκλικός ci.kliˈkos adj
circolare

κυκλοθυμία n
ciclotimia

κυκλοφορικός ci.klo.fo.ɾiˈci ci.klo.fo.ɾiˈko ci.klo.fo.ɾiˈkos adj
circolatorio

κυκλώνας ciˈklo.nas n
ciclone

κυλινδρώνω v
ruolo

κυματοθραύστης n
frangiflutti

κυνήγι n
caccia

κυνήγι μαγισσών
caccia alle streghe

κυνηγητό n
caccia

κυνηγός n
cacciatore

κυνικά adv
cinicamente

κυνικός n
cinico
(φιλοσοφία) μέλος του κύκλου των κυνικών φιλοσόφων

κυνισμός n
cinismo

κυοφορία ci.o.foˈɾi.a n
gestazione

κυπαρίσσι ci.paˈɾi.si n
cipresso

κυπαρισσώνας n
cipressaia cipresseto

κυπρίνος n
carpa

κυπριακός ci.pɾi.aˈkos adj
cipriota

κυρία ciˈɾi.a n
signora

κυριαρχία ci.ɾi.aɾˈçi.a n
sovranità

κυριλλικός ci.ɾi.liˈkos adj
cirillico

κυριολεκτικός adj
letterale proprio

κυρτός ciɾˈtos adj
convesso

κυστεογραφία n
cistografia

κυστεοσκόπηση n
cistoscopia

κυστικός adj
cistico

κυτοκίνη ci.toˈci.ni n
citochina

κυτοφυσιολογία n
citofisiologia

κυτταρίνη n
cellulosa

κυτταρικός ci.ta.riˈkos adj
cellulare

κυτταρολογία n
citologia

κυτταροπλασματικός adj
citoplasmatico

κυτταροστατικός adj
citostatico

κυτταρόπλασμα n
citoplasma

κυψέλη ciˈpse.li n
alveare arnia

κωδεΐνη n
codeina

κωδικός n
prefisso

κωλοβαράω v
cazzeggiare

κωλοτούμπα ko.loˈtum.ba n
capriola

κωλοφαρδία n
colpo di culo

κωλοχανείο n
manicomio

κωλυσιεργώ v
obstruire
παρεμβάλλω σκόπιμα εμπόδια για προσωπικό όφελος και ταυτόχρονα καθυστερώ τη διεξαγωγή εργασιών ή διαδικασιών

κωματώδης ko.maˈto.ðis adj
comatoso

κωπηλάτης ko.piˈla.tis n
rematore

κωπηλάτισσα n
rematrice

κωπηλασία ko.pi.laˈsi.a n
canottaggio

κωπηλατώ v
remare

κόβω ˈko.vo v
smettere tagliare

κόκαλο n
osso
(καθομιλουμένη) κάθε ένα από τα στερεά τμήματα του σκελετού του ανθρώπου και όλων των σπονδυλωτών
calzascarpe
αντικείμενο από κέρατο ή αλλο υλικό που το χρησιμοποιούμε για να φορέσουμε τα παπούτσια μας

κόκκινη κάρτα n
cartellino rosso

κόκκινο ˈko.ci.no n
rosso

κόκκινος ˈko.ci.nos adj
rosso
που έχει το χρώμα της φωτιάς, του αίματος, της παπαρούνας
(πολιτική) ο κομμουνιστής

κόκορας ˈko.ko.ɾas n
gallo
(πτηνό) το αρσενικό της κότας

κόκπιτ n
abitacolo

κόλαση ˈko.la.si n
inferno

κόλιαντρος n
coriandolo

κόλλα ˈko.la n
colla
η παχύρρευστη ουσία που χρησιμοποιείται για να κολλήσουν στέρεα μεταξύ τους δύο σώματα

κόλπο ˈkol.po n
trucco

κόλπος ˈkol.pos n
baia golfo
(γεωγραφία) σχηματισμός της ακτογραμμής, η κοιλότητα που η θάλασσα εισδύει στην ξηρά
vagina
(γυναικολογία) η κοιλότητα των γυναικείων γεννητικών οργάνων, μεταξύ της μήτρας και του αιδοίου, που, κατά τη συνουσία, υποδέχεται το πέος

κόμβος ˈkoɱ.vos n
nodo
σημείο συνάντησης ή συνένωσης
(ναυτικός όρος) μονάδα μέτρησης ταχύτητας πλοίου, ίση με ένα ναυτικό μίλι την ώρα. Επίσης, χρησιμοποιείται ως μονάδα μέτρησης και για τα αεροπλάνα

κόμης ˈko.mis n
conte

κόμισσα n
contessa

κόμμα ˈko.ma n
virgola
σημείο στίξης το οποίο χωρίζει προτάσεις, όρους προτάσεων, φράσεις κτλ.
partito
(πολιτική) συγκροτημένος πολιτικός οργανισμός που, προβάλλοντας την ιδεολογία και τις θέσεις του, διεκδικεί συμμετοχή στους πολιτικούς θεσμούς ενός κράτους, ή ενός διακρατικού συστήματος (όπως λ.χ. η Ευρωπαϊκή Ένωση), όπου λειτουργούν ιδεολογικά συγγενή εθνικά κόμματα

κόμπος ˈkom.bos n
nodo

κόμπρα ˈco.bɾa n
cobra

κόνδυλος n
tubero
(βοτανική) υπόγειος βλαστός με αποταμιευτικό ρόλο

κόντες n
conte

κόπανος n
correggiato mestola
το εργαλείο κοπανήματος σκλάβων

κόρακας ˈko.ɾa.kas n
corvo

κόρη ˈko.ɾi n
figlia
(οικογένεια) η θυγατέρα

κόρνο ˈkoɾ.no n
corno

κόρυζα ˈko.ɾi.za n
pipita

κόσα n
xhosa falce
(γλώσσα) η γλώσσα Xhosa που μιλιέται στη Νότια Αφρική

κόσκινο n
setaccio

κόσμημα n
gioiello

κόσμος ˈko.zmos n
mondo
οι άνθρωποι, η κοινωνία

κόστος ˈko.stos n
costo

κότα ˈko.ta n
gallina pollo

κότερο ˈko.te.ɾo n
cutter

κότσυφας ˈko.t͡si.fas n
merlo

κόφτης ˈko.ftis n
tronchese

κόψιμο n
taglio

κύβος ˈci.vos n
cubo

κύηση ˈci.i.si n
gravidanza

κύκλος ˈci.klos n
cerchio circolo
(γεωμετρία) ο γεωμετρικός τόπος των σημείων που απέχουν συγκεκριμένη απόσταση από ένα άλλο σημείο
ciclo
(σχήμα λόγου) λογοτεχνικό σχήμα κατά το οποίο η πλοκή ξεκινάει και τελειώνει με το ίδιο γεγονός

κύκνειο άσμα ˈciknio ˈazma
canto del cigno

κύκνος ˈci.knos n
cigno

κύλινδρος ˈci.lin.ðɾos n
cilindro

κύμα ˈci.ma n
onda

κύμινο n
cumino

κύπελλο n
coppa

κύριο όνομα
nome proprio

κύριος ˈci.ɾi.os adj
principale

κύριος ˈci.ɾi.os n
signore
(προσφώνηση) ως προσφώνηση οποιουδήποτε άντρα και στο σχολείο του δασκάλου από τους μαθητές

κύρος n
prestigio

κύρωση n
sanzione
τιμωρία ή μέτρα εναντίον κάποιου λόγω της παράβασης ενός κανονισμού, των όρων μιας συμφωνίας, μιας διεθνούς συνθήκης κ.λπ.

κύστη n
vescica

κύτος ˈci.tos n
scafo stiva

κύτταρο ˈci.ta.ɾo n
cellula

κύψελος ˈci.pse.los n
rondone

κώδικας ˈko.ði.kas n
codice

κώλος ˈko.los n
culo

κώμα ˈko.ma n
coma

κώνος n
cono

κώφωση n
sordità

λάβα n
lava

λάδι ˈla.ði n
olio
dare esca al fuoco
(τρόφιμο) το έλαιο που παράγεται από τη σύνθλιψη των καρπών του δέντρου της ελιάς, το ελαιόλαδο
το ορυκτέλαιο
υγρό για την επάλειψη του δέρματος
υγρό για την επάλειψη επιφανειών
(ζωγραφική) η λαδομπογιά
(ζωγραφική) πίνακας που έχει ζωγραφιστεί με λαδομπογιές
(αργκό, μεταφορικά) χρηματισμός, δωροδοκία (κυρίως το ποσό)

λάθος ˈla.θos n
errore sbaglio
καθετί που αποκλίνει από τον κανόνα, κάτι που δε λέγεται ή που δε γίνεται σωστά
ατυχής επιλογή, πράξη, εκτίμηση μιας κατάστασης
καθετί που βρίσκεται σε απόσταση από την αλήθεια ή την πραγματικότητα
η απόκλιση ανάμεσα στην πραγματικη τιμή που προκύπτει από μια μαθηματική πράξη και στην τιμή που βρίσκει κάποιος από αυτήν

λάκα ˈla.ka n
lacca

λάκκος ˈla.kos n
fossa

λάμα n
lama

λάμπα ˈlam.ba n
lampada

λάμψη n
splendore

λάρυγγας n
laringe

λάσπη ˈla.spi n
fango

λάτε adj
caffellatte caffè latte

λάχανο ˈla.xa.no n
cavolo

λέβητας ˈle.vi.tas n
bollitore

λέιζερ ˈlei̯.zeɾ n
laser

λέμφωμα ˈlem.o.a n
linfoma

λέξη ˈle.ksi n
parola termine

λέπι n
scaglia squama

λέπρα n
lebbra

λέσχη ˈle.sçi n
circolo club

λέω ˈle.o v
dire

λέω τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη
dire pane al pane e vino al vino

λήθαργος ˈli.θaɾ.ɣos n
letargo

λήμμα ˈli.ma n
lemma
(λεξικογραφία) καταχώρηση, άρθρο που υπάρχει αλφαβητικά καταχωρισμένο σε ένα λεξικό ή εγκυκλοπαίδεια

λήξη n
scadenza

λίγο adv
poco

λίγος ˈli.ɣos adj
poco

λίθιο ˈli.θi.o n
litio

λίμα ˈli.ma n
lima

λίμνη ˈli.mni n
lago

λίμπερο adj
libero

λίπος n
grasso

λίπωμα n
lipoma

λίρα ˈli.ɾa n
lira

λίστα ˈli.sta n
lista
καταγραφή λέξεων που ανήκουν σε κάποια ομάδα, συνήθως — αλλά όχι πάντα — με ορισμένη σειρά

λίτρο n
litro

λα n
la

λαβή laˈvi n
elsa

λαβράκι n
branzino spigola

λαβυρινθίτιδα la.vi.ɾinˈθi.ti.ða n
labirintite

λαβύρινθος laˈvi.ɾin.θos n
labirinto

λαγουδάκι n
leprotto

λαγουμιτζής n
minatore

λαγός laˈɣos n
lepre

λαδινικά n
Ladino

λαζάνια laˈza.ɲa n
lasagna

λαζαριστής n
lazzarista

λαθρέμπορος laˈθɾem.bo.ɾos n
contrabbandiere

λαθρεμπόριο la.θɾemˈbo.ɾi.o n
contrabbando

λαθρεπιβάτης n
clandestino

λαθροθήρας n
bracconiere

λαθροθηρία n
bracconaggio

λαιμαργία n
ghiottoneria

λαιμός leˈmos n
gola collo
(ανατομία) μέρος του σώματος που συνδέει το κεφάλι με το κυρίως σώμα
gola
(ειδικότερα) το μπροστινό εσωτερικό μέρος του τμήματος αυτού που περιλαμβάνει το λάρυγγα και τον φάρυγγα

λακές laˈces n
valletto

λακκάκι laˈka.ci n
fossetta
(ειδικότερα) βαθούλωμα στο μάγουλο, που γίνεται εμφανές κυρίως με το χαμόγελο

λακωνικός adj
laconico

λαμαρίνα n
lamiera

λαμαϊσμός n
lamaismo

λαμδακισμός n
lamdacismo

λαμιακός la.mi.aˈkos adj
lamiaco

λαμπερός lam.beˈɾos adj
brillante

λανδγράβος n
langravio

λανθάνιο n
lantanio
(χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο, που ανήκει στις λανθανίδες, με ατομικό αριθμό 57 και χημικό σύμβολο το La

λανθάνων lanˈθa.non
latente
που παραμένει κρυμμένος και δεν γίνεται αντιληπτός

λανθασμένα adv
erroneamente

λανολίνη la.noˈli.ni n
lanolina

λαοθάλασσα n
marea di persone marea umana

λαουτίστας n
liutista

λαούτο laˈu.to n
liuto

λαπαροσκοπικός la.pa.ɾo.sko.piˈkos adj
laparoscopico

λαπαροσκόπηση la.pa.ɾoˈsko.pi.si n
laparoscopia

λαρυγγίτιδα la.ɾiŋˈɟi.ti.ða n
laringite

λαρυγγολογία n
laringologia

λατέρνα n
organo a rullo

λατινικά la.ti.niˈka adv
latino
χρησιμοποιώντας τη λατινική γλώσσα

λατινικό αλφάβητο
Alfabeto latino

λατινισμός la.ti.niˈzmos n
latinismo

λατινιστής n
latinista

λατομείο la.toˈmi.o n
cava di pietra cava

λατρεία laˈtɾi.a n
adorazione

λαχανιάζω v
ansare

λαχανικό n
verdura

λαϊκή αγορά la.iˈci a.ɣoˈɾa
mercato delle pulci

λαϊκή δημοκρατία la.iˈci ði.mo.kɾaˈti.a
repubblica popolare

λαϊκισμός n
populismo

λαϊκός la.iˈkos adj
popolare
που προέρχεται από το λαό ή ανήκει ή αναφέρεται σε αυτόν

λαός laˈos n
popolo

λεία ˈli.a n
preda

λείος adj
liscio

λείπω ˈli.po v
mancare

λείψανο ˈli.psa.no n
salma

λεβάντα n
lavanda

λεγεωνάριος n
legionario

λειτουργία li.tuɾˈʝi.a n
funzione
ο ιδιαίτερος ρόλος που παίζει ένα μέρος ενός συστήματος, π.χ. το εξάρτημα μιας μηχανής ή ο τομέας ενός οργανισμού ή το όργανο του σώματος
liturgia messa
(θρησκεία) λατρευτική ιεροτελεστία της Εκκλησίας με κέντρο το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας

λειτουργικός li.tuɾ.ʝiˈkos adj
funzionale

λειτουργικότητα li.tuɾ.ʝiˈko.ti.ta n
funzionalità

λειτουργισμός n
funzionalismo

λειτουργώ v
funzionare

λεκάνη n
bacino
(ανατομία) μεγάλο σύνθετο οστό που αποτελείται από το ιερόν οστούν, τον κόκκυγα, τα δύο λαγόνια και τα δύο ισχιακά οστά· η διάταξη αυτή σχηματίζει μια μεγάλη κοιλότητα στη βάση του κορμού που κλείνει μπροστά στην ηβική σύμφυση και ενώνεται προς τα πάνω με τη σπονδυλική στήλη και προς τα κάτω με τους μηρούς
bacinella
(γεωγραφία) μεγάλη υπέργεια ή υποθαλάσσια έκταση που περιβάλλεται από υψώματα

λεκές leˈces n
chiazza

λεκιθίνη n
lecitina

λεμονιά n
limone

λεμφατισμός n
linfatismo

λεμφοκύτταρο n
linfocita
μικρό στρογγυλό κύτταρο με σφαιρικό πυρήνα, βασικό συστατικό της λέμφου

λεμόνι leˈmo.ni n
limone

λενινισμός n
leninismo

λεξικογραφία le.ksi.ko.ɣɾaˈfi.a n
lessicografia

λεξικό le.ksiˈko n
dizionario vocabolario

λεξιλόγιο le.ksiˈlo.ʝi.o n
vocabolario

λεοπάρδαλη n
leopardo

λεπίδα n
lama

λεπρός adj
lebbroso

λεπτομέρεια n
dettaglio

λεπτομερής le.pto.meˈɾis adj
dettagliato

λεπτό n
minuto
υποδιαίρεση της μονάδας μέτρησης της γωνίας του κύκλου ίση με το ένα εξηκοστό της μοίρας

λεπτό έντερο
intestino tenue

λεπτόνιο n
leptone

λεπτός adj
sottile

λεσβία leˈzvi.a n
lesbical lesbica

λεσβιασμός n
lesbismo

λετονικός adj
lettone

λευκή απεργία
sciopero bianco

λευκαίνω v
imbiancare

λευκοκυτόλυση n
leucocitolisi

λευκορωσικά lef.ko.ɾo.siˈka n
bielorusso

λευκορωσικός lef.ko.ɾo.siˈkos adj
bielorusso

λευκό n
bianco

λευκό αιμοσφαίριο
leucocito

λευχαιμία n
leucemia

λευχαιμικός adj
leucemico

λεφτά leˈfta n
soldi

λεωφορείο le.o.foˈɾi.o n
autobus

λεωφόρος le.oˈfo.ɾos n
viale

λεύκα ˈlef.ka n
pioppo

ληγμένος
scaduto

λησμοσύνη n
dimenticanza

ληστεύω v
rapinare

λιάνα ˈʎana n
liana

λιβάδι liˈva.ði n
prato

λιβάνι liˈva.ni n
incenso

λιβανέζικος li.vaˈne.zi.kos adj
libanese

λιβελογράφος li.ve.loˈɣɾa.fos n
libellista

λιβελούλα li.veˈlu.la n
libellula

λιγνίτης n
lignite

λιγοστεύω v
diminuire

λιγούστρο n
ligustro

λιγότερο liˈɣo.te.ɾo adv
meno

λιθάνθρακας n
carbone fossile

λιθάργυρος n
litargirio

λιθογραφία li.θo.ɣraˈfi.a n
litografia
(τυπογραφία) η τέχνη της αναπαραγωγής έντυπου υλικού με τη χρήση πέτρας, νερού, λιπαντικού και μελανιού

λιθοτομία n
litotomia
(ιατρική) (παρωχημένο) χειρουργική τεχνική για αφαίρεση λίθων του νεφρού

λιθουανικός adj
lituano

λιθόσφαιρα liˈθo.sfe.ɾa n
litosfera

λικέρ liˈceɾ n
liquore

λιμάνι liˈma.ni n
porto

λιμασμένος
affamato

λιμεναρχείο li.me.naɾˈçi.o n
capitaneria di porto

λιμνάζω v
ristagnare

λιμνοθάλασσα n
laguna

λιμνόβιος adj
lacustre

λιμοντσέλο li.monˈt͡se.lo n
limoncello

λιμπρέτο n
libretto

λιμός liˈmos n
carestia
πολύ μεγάλη πείνα που οφείλεται σε έλλειψη τροφίμων σε μια περιοχή

λινάρι liˈna.ɾi n
lino

λινόλεουμ n
linoleum

λιοντάρι ʎonˈda.ɾi n
leone

λιονταράκι ʎon.daˈɾa.ci n
leonessa

λιονταρίνα ʎon.daˈɾi.na n
leonessa

λιπαίνω liˈpe.no v
lubrificare

λιπαρός li.paˈɾos adj
grasso

λιποαναρρόφηση n
liposuzione

λιπογλυπτική n
liposcultura

λιποθυμία li.po.θiˈmi.a n
svenimento

λιποπρωτεΐνη li.po.pro.teˈi.ni n
lipoproteina

λιποτάκτης n
disertore

λιποτακτώ v
disertare

λιποταξία n
diserzione

λιρέτα liˈɾe.ta n
liretta

λιτότητα liˈto.ti.ta n
austerità

λιώνω ˈʎo.no v
sciogliere

λοίμωξη ˈli.mo.ksi n
infezione

λοβοτομή n
lobotomia

λοβός n
lobo

λογάριθμος loˈɣa.ɾi.θmos n
logaritmo

λογαριασμός n
bolletta conto

λογική n
logica

λογισμικό n
software programma

λογιστής n
contabile

λογιστική n
contabilità

λογογράφος n
logografo

λογοκλοπή lo.ɣo.klo.ˈpi n
plagio

λογοκλοπώ v
plagiare

λογοκρισία lo.ɣo.kɾiˈsi.a n
censura

λογοπαίγνιο lo.ɣoˈpe.ɣni.o n
gioco di parole

λογοτεχνία lo.ɣo.teˈxni.a n
letteratura

λογοτεχνικός adj
letterario

λογόρροια n
logorrea

λοιδορία n
ingiuria oltraggio

λοιδορώ li.ðoˈɾo v
oltraggiare ingiurare

λοιπόν
allora dunque

λοκάντα n
locanda

λοκντάουν n
lockdown misure di confinamento

λοξός loˈksos adj
storto
ο μη ευθύς

λοσιόν loˈsi̯on n
lozione

λοστρόμος n
nostromo

λοστός loˈstos n
piede di porco

λοταρία lo.taˈɾi.a n
lotteria

λουθηρανισμός n
luteranesimo

λουθηρανός adj
luterano

λουκάνικο luˈka.ni.ko n
salsiccia
(γαστρονομία) φαγώσιμο από χοιρινό ή βοδινό κρέας, ψιλοκομμένο και γεμισμένο με καρυκεύματα, σε σχήμα κυλινδρικό

λουκέτο luˈce.to n
lucchetto

λουκούμι luˈku.mi n
lokum

λουλούδι luˈlu.ði n
fiore

λουσέρνα n
lucerna

λουτήτιο n
lutezio

λουτζ ˈlud͡z n
slittino

λουτρό luˈtɾo n
stanza da bagno

λουφάζω v
imbacuccare tacere

λοχίας loˈçi.as n
sergente

λοχαγός lo.xaˈɣos n
capitano

λούπινο ˈlu.pi.no n
lupino

λυγίζω liˈʝi.zo v
piegare

λυγαριά li.ɣaɾˈʝa n
vimine

λυγμός n
singhiozzo

λυθρίνι n
pagello

λυκάκι liˈka.ci n
lupacchiotto

λυκάνθρωπος liˈkan.θɾo.pos n
licantropo lupo mannaro

λυκόφως liˈko.fos n
crepuscolo

λυπημένος
triste

λυτρωτής li.tɾoˈtis n
redentore

λυχνάρι n
lucerna

λωρένσιο n
laurenzio

λωτός loˈtos n
loto cachi

λόγος ˈlo.ɣos n
ragione

λόγχη ˈloŋ.çi n
lancia

λόξιγκας ˈlo.ksiŋ.ɡas n
singhiozzo

λόφος ˈlo.fos n
collina colle

λόχμη n
bosco cespo

λόχος n
compagnia

λύγκας ˈliŋ.ɡas n
lince

λύκαινα n
lupa

λύκειο n
liceo scuola superiore

λύκος ˈli.kos n
lupo
(θηλαστικό ζώο) άγριο θηλαστικό, συγγενές με το σκύλο
lupus
(ιατρική) μορφή αυτοάνοσης δερματοπάθειας

λύπη ˈli.pi n
tristezza

λύρα ˈli.ɾa n
lira

λύση ˈli.si n
soluzione
η ενέργεια και το αποτέλεσμα του λύνω

λύσσα ˈli.sa n
accanimento rabbia

λύτρα n
riscatto

λύτρωση n
riscatto

μάγειρας ˈma.ʝi.ɾas n
cuoco cuciniere

μάγευση n
incantimento incanto

μάγια ˈma.ʝa n
fattura
η μαγική ενέργεια που στρέφεται προς κάποιον ή κάτι
(μεταφορικά) η μαγεία, η γοητεία, η ομορφιά, τα θέλγητρα

μάγισσα ˈma.ʝi.sa n
strega

μάγμα n
magma

μάγουλο ˈma.ɣu.lo n
guancia gota

μάζα ˈma.za n
massa

μάθημα n
lezione

μάθηση n
apprendimento

μάλλον ˈma.lon adv
abbastanza

μάνγκο ˈmaŋ.ɡo n
mango

μάντης ˈman.dis n
indovino

μάντρα ˈman.dɾa n
mantra
(ινδουισμός) συλλαβές που επαναλαμβάνουν οι διαλογιζόμενοι ως μορφή επίκλησης

μάντρα ˈman.dɾa ˈman.tɾa n
recinto
οικόπεδο, συνήθως περιφραγμένο, που χρησιμοποιείται για τη συγκέντρωση και την πώληση οικοδομικών υλικών, αυτοκινήτων κλπ

μάραθο n
finocchio

μάργα n
marna

μάρκο ˈmaɾ.ko n
marco

μάρμαρο ˈmaɾ.ma.ɾo n
marmo

μάρτυρας ˈmaɾ.ti.ɾas n
teste testimone
που ακούει ή βλέπει κάτι τη στιγμή που αυτό γίνεται
martire
που βασανίστηκε ή και θανατώθηκε για τις πεποιθήσεις του

μάσκα ˈma.ska n
maschera

μάσκαρα n
mascara

μάστιγα ˈma.sti.ɣa n
flagello
(μεταφορικά) χαρακτηρισμός για κάτι που επιφέρει μεγάλη συμφορά, που προκαλεί μεγάλη καταστροφή

μάτην ˈma.tin adv
invano

μάτι ˈma.ti n
occhio
(ανατομία) ο οφθαλμός, το όργανο της όρασης
fare la politica dello struzzo
ασχημάτιστη φύτρα, βλαστός φυτού

μάχη ˈma.çi n
battaglia

μέγγενη ˈmeŋ.ɟe.ni n
morsa

μέγεθος ˈme.ʝe.θos n
dimensione

μέδουσα ˈme.ðu.sa n
medusa

μέθη ˈme.θi n
sbronza

μέθοδος ˈme.θo.ðos n
metodo

μέλι ˈme.li n
miele

μέλισσα n
ape ape domestica
(έντομο) (Apis melifera) υμενόπτερο έντομο με δηλητηριώδες κεντρί. Ζει σε κοινωνίες κι εκτρέφεται για το μέλι και το κερί που παράγει

μέλλον ˈme.lon n
futuro avvenire

μέλλοντας ˈme.lon.das n
futuro
(γραμματική) ο γραμματικός χρόνος των ρημάτων που αναφέρεται στο μέλλον

μέλος ˈme.los n
membro
(ανατομία) τμήμα του σώματος το οποίο εκτελεί συγκεκριμένη εργασία (πχ. πόδι, χέρι, κεφάλι, δάκτυλο)

μέντα n
menta

μέντορας ˈmen.do.ɾas n
mentore

μένω ˈme.no v
abitare
κατοικώ
restare
εξακολουθώ να βρίσκομαι στην ίδια θέση, δε μετακινούμαι, παραμένω

μέρα ˈme.ɾa n
giorno giornata
χρονικό διάστημα 24 ωρών

μέρισμα n
dividendo

μέρος ˈme.ɾos n
parte
το τμήμα ενός ευρύτερου συνόλου, κομμάτι από κάτι μεγαλύτερο

μέρος του λόγου ˈmeɾos tu‿ˈloɣu
parte del discorso
(γραμματική) κάθε μία από τις κατηγορίες στις οποίες διαχωρίζονται οι λέξεις

μέσα ˈme.sa adv
a
στο εσωτερικό κάποιου χώρου ή αντικειμένου
με κατεύθυνση το εσωτερικό κάποιου χώρου ή αντικειμένου
σε κάποια χρονική στιγμή
δηλώνοντας συμμετοχή

μέση ˈme.si n
metà
το μεσαίο τμήμα μιας απόστασης ή ενός χώρου, το κεντρικό τμήμα, που ισαπέχει από τα δύο άκρα

μέσος ˈme.sos adj
medio

μέσος ˈme.sos n
medio
(ανθρώπινο σώμα) το μεγαλύτερο δάχτυλο από όλα και αυτό που βρίσκεται στη μέση

μέταλλο ˈme.ta.lo n
metallo

μέτζο σοπράνο ˈme.d͡zo soˈpɾa.no n
mezzosoprano

μέτοικος n
meteco

μέτοχος ˈme.to.xos n
azionista
(οικονομία) που έχει μετοχές μιας εταιρείας

μέτριος ˈme.tɾi.os n
medio mediocre
(για τον καφέ) ούτε γλυκός ούτε πικρός

μέτρο ˈme.tɾo n
metro

μέτωπο ˈme.to.po n
fronte

μήκος n
lunghezza

μήλο ˈmi.lo n
mela pomo

μήνας ˈmi.nas n
mese

μήνας του μέλιτος
luna di miele

μήνυμα ˈmi.ni.ma n
messaggio

μήνυση ˈmi.ni.si n
denuncia querela

μήτρα n
utero
(ανατομία) μυώδες κοίλο όργανο του γεννητικού συστήματος των γυναικών που βρίσκεται στη λεκάνη ανάμεσα στην ουροδόχο κύστη και το ορθό έντερο· στα τοιχώματά της προσκολλάται το γονιμοποιημένο ωάριο και στη συνέχεια στο εσωτερικό της αναπτύσσεται το έμβρυο μέχρι τη γέννησή του.

μίλι n
miglio

μίσος ˈmi.sos n
odio

μίσχος n
gambo

μίτρα ˈmi.tɾa n
mitra

μα
di
ως ορκωτικό μόριο

μαΐστρος n
maestrale

μαίανδρος ˈme.an.ðɾos n
meandro

μαγγάνιο n
manganese

μαγδαλήνιος ma.ɣðaˈli.ni.os adj
magdaleniano

μαγεία maˈʝi.a n
magia

μαγείρισσα n
cuoca

μαγιά maˈʝa n
lievito

μαγικός adj
magico

μαγιονέζα ma.ʝoˈne.za n
maionese

μαγιό maˈʝo n
costume da bagno costume

μαγκάλι ma(ŋ)ˈɡa.li n
braciere

μαγκούρα maŋˈɡu.ɾa maˈɡu.ɾa n
bastone con manico curvo

μαγκούστα maŋˈkus.ta n
mangusta

μαγνήσιο n
magnesio

μαγνήτης n
calamita magnete

μαγνησία n
magnesia

μαγνητικό πεδίο n
campo magnetico

μαγνητικός ma.ɣni.tiˈkos adj
magnetico

μαγνητισμός n
magnetismo

μαγνητόσφαιρα n
magnetosfera

μαγνητόφωνο n
magnetofono

μαδαροκέφαλος adj
calvo

μαδριλένικος ma.ðɾiˈle.ni.kos adj
madrileno

μαζί adv
insieme assieme

μαζοχίστρια n
masochista

μαζοχισμός n
masochismo

μαθαίνω maˈθe.no v
imparare apprendere

μαθηματικά ma.θi.ma.tiˈka n
matematica

μαθηματικοποιώ v
matematizzare

μαθηματικός n
matematico
(επάγγελμα) ο/η επιστήμονας που ασχολείται με τα μαθηματικά
(επάγγελμα) ο καθηγητής/η καθηγήτρια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που διδάσκει το μάθημα των μαθηματικών

μαθητευόμενος
apprendista

μακέλεμα n
mandragora

μακαρίτης n
defunto

μακαρόν ma.kaˈɾon n
macaron

μακεδορουμανικός adj
macedoromena macedoromeno

μακιάτο n
macchiato

μακιαβελικός ma.cia.ve.liˈkos adj
machiavellico

μακιαβελισμός ma.ca.ve.liˈzmos n
machiavellismo

μακιγιάζ n
trucco

μακριά ma.kɾi.a adv
lontano

μακρινός adj
distante

μακροβιοτική n
macrobiotica

μακροζωία ma.kɾo.zoˈi.a n
longevitá

μακρομόριο n
macromolecola

μακροοικονομία n
macroeconomia

μακροοικονομικός adj
macroeconomico

μακροπρόθεσμος adj
a lungo termine

μακρόκλιμα n
macroclima

μακρόκοσμος n
macrocosmo

μακρύς maˈkɾis adj
lungo

μαλάκας maˈla.kas n
coglione segaiolo

μαλάκιο maˈla.ci.o n
mollusco

μαλακτικό n
balsamo

μαλαϊκά n
malese

μαλλί n
lana
το πλούσιο τρίχωμα ορισμένων ζώων όπως του προβάτου

μαλλιά maˈʎa n
fronte

μαλτέζικος adj
maltese

μαμά maˈma n
mamma

μαμή n
ostetrica

μαμούθ n
mammut

μανάτος n
lamantino
(θηλαστικό ζώο) μεγάλο υδρόβιο θηλαστικό ζώο της οικογένειας των τριχεχιδών, της τάξης των σειρηνοειδών

μανέστρα n
minestra orzo risi risoni

μανία maˈni.a n
mania

μανίκι n
manica

μανδαρίνος n
mandarino

μανδαρινισμός n
mandarinism

μανδραγόρας n
mandragora

μανδύας n
mantello

μανιέρα n
maniera

μανιακός n
maniaco

μανιβέλα ma.niˈve.la n
manivella

μανιτάρι n
fungo
(μυκητολογία) μύκητας που εμφανίζεται σε μορφή φυτού με χαρακτηριστικό σχήμα (μικρός βλαστός, ομπρελωτή κορυφή) μέσα στα δάση

μανιφέστο ma.niˈfe.sto n
manifesto

μανούλα n
mamà

μαντίλι manˈdi.li n
fazzoletto

μανταρίνι ma(n).daˈɾi.ni n
mandarino

μαντείο manˈdi.o n
oracolo

μαντζουράνα man.d͡zuˈɾa.na n
maggiorana

μαντινάδα man.diˈna.ða n
mantinada

μαντολάτο man.doˈla.to n
mandorlato torrone

μαντολίνο man.doˈli.no n
mandolino

μαντόλα manˈdo.la n
mandola

μανόμετρο n
manometro

μαξιλάρι ma.ksiˈla.ɾi n
guanciale cuscino

μαξιμαλισμός n
massimalismo

μαοϊσμός n
maoismo

μαρέγκα n
meringa

μαρίδα n
pesce minuto
(μεταφορικά, κατ’ επέκταση, μόνο στον ενικό) οι μικροί, ασήμαντοι απατεώνες, τα «μικρά ψάρια», σε αντιδιαστολή με τα «μεγάλα ψάρια», τους «καρχαρίες» ή «μεγαλοκαρχαρίες»

μαραθώνιος ma.ɾaˈθo.ni.os adj
maratona

μαρασκίνο ma.ɾaˈsci.no n
maraschino

μαργαρίνη n
margarina

μαργαρίτα n
margherita

μαργράβος n
margravio

μαργραβάτο n
marca margraviato

μαριχουάνα n
erba

μαρκήσιος maɾˈci.si.os n
marchese

μαρκαδόρος n
marcatore

μαρκησία n
marchesa

μαρμαρυγίας n
mica
(ορυκτολογία) είδος ημιδιαφανούς φυλλοπυριτικού ορυκτού

μαρμελάδα maɾ.meˈla.ða n
marmellata

μαρμότα n
marmotta

μαρξισμός n
marxismo

μαροκινός adj
marocchino

μαρούλι maˈɾu.li n
lattuga

μασητήρας n
massetere

μασσαλιώτιδα n
marsigliese

μαστίγιο n
frusta

μαστόδοντας n
mastodonte

μασχάλη n
ascella

ματαιοδοξία n
vanità

ματαιόδοξος adj
vanitoso

ματαιώνω ma.teˈo.no v
annullare

ματζόρε adj
maggiore

ματσόλα n
mazzuolo
δικέφαλο σφυρί, παρόμοιο με τη βαριοπούλα και τον ματρακά, που έχει ξύλινη ή πλαστική κεφαλή αντί για σιδερένια και χρησιμοποιείται κυρίως σε επιφάνειες από ξύλο ή λαμαρίνα, λευκοσίδηρο

ματωμένος
insanguinato

μαυροτσιρώνι n
leuciscus rutilus

μαυσωλείο maf.soˈli.o n
mausoleo

μαφία n
mafia

μαχαίρι maˈçe.ɾi n
coltello

μαχαιρώνω ma.çeˈɾo.no v
pugnalare

μαχαραγιάς n
maragià

μαϊμού maiˈmu n
scimmia

μαϊντανός mai̯.daˈnos n
prezzemolo

μαϊστράλι n
maestrale

μαϊτνέριο n
meitnerio

μαόνι maˈo.ni n
mogano

μαύρη αγορά
mercato nero

μαύρο n
nero

μαύρος ˈma.vɾos n
nero

μαύρος πάγος ˈma.vɾos ˈpa.ɣos
vetrone

με me
con
αιτιατική ενικού} του εγώ

με τα πόδια
a piedi

μείγμα ˈmiɣ.ma n
miscela

μείον n
meno segno meno
(μαθηματικά) ουσιαστικοποιημένο επίρρημα: το σύμβολο της αφαίρεσης και των αρνητικών αριθμών

μείωση n
diminuzione

μεγάλος meˈɣa.los adj
grande grosso

μεγάφωνο n
megafono
εξάρτημα ή συσκευή αναπαραγωγής ήχου, που δέχεται ηλεκτρικό ακουστικό σήμα και το μετατρέπει σε ήχο

μεγαβατώρα me.ɣa.vaˈto.ra n
megawattora

μεγαηλεκτρονιοβόλτ n
megaelettronvolt

μεγαλείο me.ɣaˈli.o n
grandezza

μεγαλειότητα me.ɣa.liˈo.ti.ta n
maestà

μεγαλιθικός adj
megalitico

μεγαλοπρεπής adj
magnifico

μεγαλοφυΐα n
genio

μεγαλούπολη n
megalopoli

μεγαλόδοντας me.ɣaˈlo.ðon.das n
megalodonte

μεγαλόκερος n
megacero
(ζωολογία, παλαιοντολογία) γένος πολύ μεγάλης άλκης

μεγαλώνω me.ɣaˈlo.no v
crescere
(αμετάβατο) γίνομαι μεγαλύτερος στην ηλικία
(αμετάβατο) γίνομαι μεγαλύτερος ως προς το μέγεθος

μεγαπυρκαγιά n
mega incendio

μεγιστάνας me.ʝiˈsta.nas n
magnate

μεγιστοποίηση n
massimizzazione

μεδούλι n
midollo

μεζές n
antipasto

μεθάνιο n
metano

μεθανόλη n
metanolo

μεθαύριο adv
dopodomani posdomani

μεθοδικός adj
metodico

μεθοδισμός me.θo.ðiˈzmos n
metodismo

μεθοδιστικός me.θo.ði.stiˈkos n
metodista

μεθοδολογία n
metodologia

μεθυλένιο n
metilene

μεθυσμένος me.θiˈzme.nos
ubriaco

μεθύλιο n
metile

μεικτή μάθηση
apprendimento misto

μειονέκτημα mi.oˈne.kti.ma n
svantaggio

μειονότητα mi.oˈno.ti.ta n
minoranza

μελάνι meˈla.ni n
inchiostro

μελάνωμα n
melanoma
(ιατρική) όγκος από μελανοκύτταρα

μελάσα meˈla.sa n
melassa

μελέτη meˈle.ti n
studio

μελαγχολία me.laŋ.xoˈli.a n
malinconia

μελαγχολικός me.laŋ.xo.liˈkos adj
malinconico

μελαμίνη me.laˈmi.ni n
melamina

μελανοδοχείο me.la.no.ðoˈçi.o n
calamaio

μελανοψίνη n
melanopsina

μελανούρι me.laˈnu.ɾi n
occhiata

μελανόστρωμα me.laˈno.stɾo.ma n
nembostrato

μελαχρινός adj
bruno

μελετάω me.leˈta.o v
studiare

μελισσοκομείο me.li.so.koˈmi.o n
apiario

μελισσοκόμος me.li.soˈko.mos n
apicoltore apicultore

μελισσοφάγος n
merops

μελισσώνας me.liˈso.nas n
apiario

μελιτζάνα me.liˈd͡za.na n
melanzana

μελλοθάνατος me.loˈθa.na.tos adj
morituro

μελοδραματικός me.lo.ðɾa.ma.tiˈkos adj
melodrammatico

μελομακάρονο me.lo.maˈka.ɾo.no n
melomakarono

μελτέμι melˈte.mi n
meltemi

μελωδία me.loˈði.a n
melodia

μελόδραμα meˈlo.ðɾa.ma n
melodramma

μεμβράνη meɱˈvɾa.ni n
membrana

μεμβρανώδης adj
membranoso

μενίρ n
menhir

μενδελισμός n
mendelismo

μενεστρέλος me.neˈstɾe.los n
menestrello

μενουέτο me.nuˈe.to n
minuetto

μεντελέβιο n
mendelevio

μεντεσές n
cerniera

μεντρεσές n
madrasa

μερίδιο meˈɾi.ði.o n
parte

μερίστωμα n
meristema

μεραρχία me.ɾaɾˈçi.a n
divisione

μερεολογία n
mereologia

μερικοί me.ɾiˈci
qualche

μερικός me.ɾiˈkos adj
parziale

μεριμνώ v
prendersi cura provvedere

μεσάνυχτα n
mezzanotte

μεσαίωνας meˈse.o.nas n
medioevo

μεσαιωνικός adj
medievale

μεσημέρι me.siˈme.ɾi n
mezzogiorno

μεσημβρινός n
meridiano
(ειδικότερα) το παραπάνω ημικύκλιο της υδρογείου που προσδιορίζει το γεωγραφικό μήκος

μεσιτεύω v
mediare

μεσκίνης n
meschino

μεσοβασιλεία n
interregno

μεσογειακός me.so.ʝi.aˈkos adj
mediterraneo

μεσοδρομίς me.so.ðɾoˈmis adv
a mezza via

μεσοκοιλιακός adj
interventricolare

μεσοκολπικός adj
interatriale

μεσοκυττάριος adj
intercellulare

μεσολάβηση n
mediazione

μεσολαβώ v
mediare

μεσολιθική n
Mesolitico

μεσονυχτίς adv
a notte alta

μεσοφόρι me.soˈfo.ɾi n
sottoveste

μεσσιανισμός n
messianismo

μεσόνιο n
mesone

μετά meˈta
dopo

μετά χαράς me.ta‿xaˈɾas
con piacere

μετάβαση meˈta.va.si n
transizione

μετάλλιο meˈta.li.o n
medaglia

μετάξι meˈta.ksi n
seta

μετάσταση n
metastasi

μετάφραση meˈta.fɾa.si n
traduzione

μετέρχομαι meˈteɾ.xo.me v
esercitare impiegare ricorrere a

μετέωρο n
meteora

μεταβίβαση me.taˈvi.va.si n
trasferimento

μεταβατικός me.ta.va.tiˈkos adj
transitivo
(γραμματική) που εκφράζει μεταβατικότητα

μεταβιβάζω v
trasmettere comunicare

μεταβλητή me.ta.vliˈti n
variabile

μεταβολικός adj
metabolico

μεταβολισμός me.ta.vo.liˈzmos n
metabolismo

μεταγλώσσα n
metalinguaggio

μεταγραφή me.ta.ɣɾaˈfi n
trascrizione

μεταδοτικός me.ta.ðo.tiˈci me.ta.ðo.tiˈko me.ta.ðo.tiˈkos adj
contagioso

μεταθανάτιος adj
postumo
για κάτι που συμβαίνει μετά τον θάνατο κάποιου· μετά θάνατον

μετακανόνας n
meta-regola metanorma

μετακλασικός adj
postclassico

μετακομίζω v
traslocare

μεταλλάσσω v
transmutare

μεταλλειολογία n
mineralogia

μεταλλικός adj
metallico

μεταλλογραφικός adj
metallografico

μεταλλουργία me.ta.luɾˈʝi.a n
metallurgia

μεταλλωρύχος n
minatore mineraio

μεταμέλεια me.taˈme.li.a n
pentimento

μεταμφιέζω me.taɱ.fiˈe.zo v
mascherare camuffare travestire

μεταμόρφωση me.taˈmoɾ.fo.si n
metamorfosi

μετανάστευση me.taˈna.stef.si n
emigrazione

μετανάστης me.taˈna.stis n
emigrato

μεταξοσκώληκας me.ta.ksoˈsko.li.kas n
baco da seta

μεταξοτυπία me.ta.kso.tiˈpi.a n
serigrafia
(τυπογραφία) σύστημα εκτύπωσης κατά το οποίο χρησιμοποιείται τεντωμένο μεταξωτό (ή κι από άλλο υλικό) ύφασμα ως μήτρα

μεταξοτύπης me.ta.kso.ˈti.pis n
serigrafo

μεταξύ me.taˈksi adv
fra tra

μεταξύ σφύρας και άκμονος
tra l'incudine e il martello

μεταρρυθμίζω me.ta.ɾiˈθmi.zo v
riformare

μετασταθής adj
metastabile

μετασχηματίζω me.ta.sçi.maˈti.zo v
trasformare

μετασχηματισμός me.ta.sçi.ma.tiˈzmos n
trasformazione

μετασχηματιστής n
trasformatore

μετατάρσιο n
metatarso

μεταφέρω me.taˈfe.ɾo v
trasportare

μεταφορά me.ta.foˈɾa n
metafora
η μεταγραφή, διασκευή ή απόδοση ενός δημιουργικού έργου σε άλλη μορφή από την αρχική του
(φιλολογία, ρητορική) σχήμα λόγου κατά το οποίο οι ιδιότητες ενός στοιχείου αποδίδονται (μεταφέρονται) σε ένα άλλο, το οποίο έχει διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά από το πρώτο

μεταφράζω v
tradurre

μεταφραστικό δάνειο me.ta.fɾa.stiˈko ˈða.ni.o
calco

μετεγχειρητικός me.teŋ.çi.ɾi.tiˈkos adj
postoperatorio

μετεμψύχωση n
metempsicosi

μετενσάρκωση n
reincarnazione

μετεωρίτης n
meteorite

μετεωρικός adj
meteorico

μετεωρολογία me.te.o.ɾo.loˈʝi.a n
meteorologia

μετεωρολόγος n
meteorologo

μετονοματικός me.to.no.ma.tiˈkos adj
denominativo

μετουσίωση me.tuˈsi.o.si n
transustanziazione
η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του μετουσιώνω
(κυριολεκτικά) το άλλαγμα της ουσίας ενός πράγματος, η αλλαγή της υπόστασής του
(χριστιανισμός) η μετατροπή του άρτου και του οίνου της Θείας Ευχαριστίας σε σώμα και αίμα Χριστού

μετοχή me.toˈçi n
participio
(γραμματική) κλιτή λέξη που διαθέτει τις ιδιότητες του επιθέτου και του ρήματος, ένα είδος ρηματικού επιθέτου
azione
(οικονομία) χρηματικός τίτλος που αντιπροσωπεύει ένα μέρος του κεφαλαίου μιας επιχείρησης

μετρητής n
contatore

μετρικός adj
metrico

μετριοφροσύνη n
modestia

μετριότητα n
mediocrità

μετρονόμος n
metronomo

μετροταινία n
flessometro rotella metrica

μετροφωτογραφία me.tɾo.fo.to.ɣɾaˈfi.a n
metrofotografia

μετρό meˈtɾo n
metrò metropolitana

μετωνυμικός adj
metonimico

μετόπη meˈto.pi n
metopa

μεφίτιδα n
moffetta
(θηλαστικό ζώο) το αγριοκούναβο

μεφιστοφελικός adj
mefistofelico

μηδέν miˈðen n
zero

μηδαμινός adj
insignificante da nulla

μηδενισμός mi.ðe.niˈzmos n
nichilismo
(πολιτική) πολιτική θεωρία που επιδιώκει την καταστροφή κάθε θρησκευτικού, κοινωνικού, πολιτικού οργάνου

μηλίτης adj
sidro

μηλιά miˈʎa n
melo

μηλολόνθη n
melolontha melolontha maggiolino

μηλόπιτα n
torta di mele

μην
non

μηνιαίος mi.niˈe.os adj
mensilmente

μηνιγγίτιδα n
meningite

μηρυκάζω v
ruminare

μηρυκαστικός adj
ruminante

μηρός miˈɾos n
coscia

μητέρα miˈte.ɾa n
madre mamma

μητριά mi.tɾiˈa n
matrigna

μητριαρχία mi.tɾi.aɾ.çi.aˈ n
matriarcato

μητρική κάρτα
scheda madre

μητρικός mi.tɾiˈkos adj
materno materna

μητρομηχανική n
meccanica delle matrici

μητρόπολη miˈtɾo.po.li n
metropoli cattedrale

μητρότητα miˈtɾo.ti.ta n
maternità

μητρώο miˈtɾo.o n
matricola

μηχανή mi.xaˈni n
macchina
(συνεκδοχικά) το πρώτο όχημα όπου βρίσκεται ο μηχανισμός και που έλκει μια αμαξοστοιχία "δηζελάμαξα" με κινητήρες πετρελαίου = ντίζελ ή "ηλεκτράμαξα" με ηλεκτροκινητήρες έλξης

μηχανική mi.xa.niˈci n
meccanica

μηχανική μάθηση mi.xa.niˈci ˈma.θi.si
apprendimento automatico

μηχανικός adj
meccanico

μηχανικός n
ingegnere
(επάγγελμα) επαγγελματίας με αντικείμενο είτε το σχεδιασμό και την επίβλεψη δομικών έργων, είτε θέματα που αφορούν μηχανές
(σπάνιο) χειριστής μιας μηχανής

μηχανισμός n
meccanismo

μι n
mi

μια φορά κι έναν καιρό ˈmɲa foˈɾa ˈcenan‿ɟeˈɾo
c’era una volta

μιαρός adj
empio infame

μιγαδικός adj
complesso
μ(ε)ικτός

μικρή κουκουβάγια
civetta

μικρή οθόνη
piccolo schermo

μικροβιακός adj
microbico

μικροβιοκτόνος adj
microbicida

μικροβιολογία mi.kɾo.vi.o.loˈʝi.a n
microbiologia

μικροβιολόγος n
microbiologa microbiologo

μικροβισμός n
microbismo

μικρογραμμάριο n
microgrammo

μικροδακτυλία n
microdattilia

μικροδευτερόλεπτο n
microsecondo

μικροδορυφόρος n
microsatellite

μικροεπεξεργαστής n
microprocessore

μικροκινητικότητα mi.kro.ci.ni.tiˈko.ti.ta n
micromobilità

μικροκυτταραιμία n
microcitosi

μικρομελία n
micromelia

μικροοικονομικός adj
microeconomico

μικροπαλαιοντολογία n
micropaleontologia

μικροπεριμετρία n
microperimetria

μικροσκοπικός adj
microscopico

μικροσκόπιο n
microscopio

μικροσφυγμία n
microsfigmia

μικροφίλμ n
microfilm

μικρόβιο miˈkɾo.vi.o n
microbo

μικρόκοκκος n
micrococco

μικρός adj
piccolo

μικρόφωνο n
microfono

μιλάω miˈla.o v
parlare

μιλιμετρέ n
carta millimetrata

μιλιταρισμός n
militarismo

μιλφέιγ milˈfei̯ʝ n
millefoglie

μιλόρδος miˈloɾ.ðos n
milordo

μιμόζα n
mimosa

μιναρές mi.naˈɾes n
minareto

μινεστρόνε n
minestrone

μινόρε n
minore

μισάνθρωπος miˈsan.θɾo.pos n
misantropo

μισακάρης mi.saˈka.ɾis n
mezzadro

μισανθρωπία mi.san.θɾoˈpi.a n
misantropia

μισθωτήριο n
contratto d'affitto

μισθός miˈsθos n
stipendio salario

μισθώνω miˈsθo.no v
affittare

μισογυνία n
misoginia

μισογύνης mi.soˈʝi.nis n
misogino

μισονεϊσμός n
misoneismo

μισός miˈsi miˈso miˈsos adj
mezzo

μισώ v
odiare

μιόνιο mi.ˈo.ni.o n
muone

μνήμη ˈmni.mi n
memoria

μνημονικός adj
mnemonico

μνημόνιο mniˈmo.ni.o n
memorandum

μνημόσυνο mni.ˈmo.si.no n
requiem

μνηστήρας n
pretendente

μοίρα ˈmi.ɾa n
destino,fato destino
το πεπρωμένο, το γραφτό, το ριζικό
grado
(γεωμετρία) μονάδα μέτρησης τόξων ή γωνιών, ίση με το 1/360 του κύκλου (συμβολίζεται με °)

μογγολικός adj
mongolo
σχετικός με τη Μογγολία ή τους Μογγόλους

μοιάζω ˈmɲa.zo v
assomiglia sembra

μοιασίδι n
rassomiglianza

μοιρογνωμόνιο mi.ɾo.ɣnoˈmo.ni.o n
protrattore

μοιχεία n
adulterio

μολονότι
benché malgrado nonostante quantunque sebbene

μολυβδίαση mo.liˈvði.a.si n
saturnismo

μολυβδαίνιο n
molibdeno

μολυβδούχος adj
piombifero

μολόχα n
malva

μολύβι moˈli.vi n
matita lapis
(γραφική ύλη) αντικείμενο που χρησιμεύει στη γραφή, αποτελούμενο από μια στήλη γραφίτη περιβαλλόμενη συνήθως από ξύλο

μομφή n
biasimo rimprovero

μονάδα moˈna.ða n
unità

μονάρχης moˈnaɾ.çis n
monarca

μοναδικός mo.na.ðiˈkos adj
unico

μοναδισμός n
monadismo

μοναδολογία n
monadologia

μοναξιά n
solitudine
η κατάσταση αυτού που ζει μόνος, που δεν έχει επαφή με άλλους ανθρώπους

μοναρχία n
monarchia

μοναστήρι mo.nasˈti.ɾi n
monastero

μοναστικός adj
monastico

μοναχισμός mo.na.xiˈzmos n
monachesimo

μοναχός adj
frate monaco
που απέμεινε μόνος, δίχως συντροφιά

μονεγασκικός adj
monegasco

μονογαμία n
monogamia

μονογραφία mo.no.ɣɾaˈfi.a n
monografia

μονοδοσικός adj
unidose

μονοθεϊσμός n
monoteismo

μονοκαλλιέργεια n
monocoltura

μονοκύτταρος adj
unicellulare

μονολατρεία n
monolatria

μονομάχος mo.noˈma.xos n
gladiatore
ο δούλος ή ο επαγγελματίας μαχητής στη αρχαία Ρώμη, ο οποίος μαχόταν, συχνά μέχρι θανάτου, με κάποιον αντίπαλο για την τέρψη των θεατών

μονομανία n
monomania

μονομαχία mo.no.maˈçi.a n
duello singolar tenzone

μονομερής adj
unilaterale

μονοπάτι mo.noˈpa.ti n
sentiero

μονοπέταλος adj
monopetalo

μονοπωλιακός adj
monopolistico

μονοπώλιο n
monopolio

μονοτονία mo.no.toˈni.a n
monotonia

μονοτροχιόδρομος n
monorotaia

μονοφυσιτισμός n
monofisismo

μονοψώνιο mo.noˈpso.ni.o n
monopsonio

μοντέλο n
modella

μοντέρνος moˈdeɾ.na moˈdeɾ.no moˈdeɾ.nos adj
moderno

μοντεράτο n
moderato

μονωτής n
isolante

μονόγραμμα n
monogramma

μονόδρομος moˈno.ðɾo.mos n
senso unico

μονόκερως n
unicorno

μονόκλ n
monocolo

μονόλιθος moˈno.li.θos n
monolito

μονόλογος moˈno.lo.ɣos n
monologo

μονόχρωμος moˈno.xro.mos adj
unicolore

μονώνυμο n
monomio

μορέντο adv
morendo

μοριακός mo.ɾi.aˈkos adj
molecolare

μορταδέλα moɾ.taˈðe.la n
mortadella

μορφή moɾˈfi n
volto

μορφασμός n
smorfia

μορφινομανία n
morfinomania

μορφολογία moɾ.fo.loˈʝi.a n
morfologia

μορφοσύνταξη n
morfosintassi

μορφωτικός moɾ.fo.tiˈci moɾ.fo.tiˈko moɾ.fo.tiˈkos adj
culturale instruttivo

μοσκόβιο n
moscovio

μοσχάρι moˈsxa.ɾi n
vitello
(θηλαστικό ζώο) το μικρό της αγελάδας
(τρόφιμο) το κρέας αυτού του ζώου ως φαγητό, το μοσχαρίσιο κρέας

μοσχοβίτικος adj
moscovita

μοσχοκάρυδο n
moscata

μοτέλ n
motel

μοτέτο n
mottetto

μοτοποδήλατο n
ciclomotore

μοτοσικλέτα mo.to.siˈkle.ta n
motocicletta

μου
mu
mio
κτητική αντωνυμία α' προσώπου

μουζικάντης n
musicante

μουλάρι muˈla.ɾi n
mulo
(θηλαστικό ζώο) στείρο ζώο που προκύπτει από διασταύρωση, συνήθως, φοράδας με αρσενικό γάιδαρο και, σπανιότερα, αρσενικού αλόγου με γαϊδούρα. Χαρακτηρίζεται από μεγάλη αντοχή, δύναμη και σταθερότητα στο βάδισμα για αυτό και στο παρελθόν χρησιμοποιούταν σε γεωργικές εργασίες (όργωμα, μεταφορές, κ.λπ.). Το κεφάλι και το σώμα του μοιάζουν περισσότερο με του αλόγου ενώ τα αυτιά και τα πόδια του με του γαϊδάρου

μουλιάζω v
ammolare

μουνί muˈni n
figa fica

μουσακάς n
moussaka

μουσείο muˈsi.o n
museo

μουσελίνα n
mussola

μουσική mu.siˈci n
musica

μουσική δωματίου mu.siˈci ðo.maˈti.u
musica da camera

μουσικολογία n
musicologia

μουσικομανία n
musicomania

μουσικός mu.siˈkos adj
musicale

μουσικός mu.siˈkos n
musicista

μουσουλμάνος mu.sulˈma.nos n
musulmano

μουσουλμανικός adj
musulmano

μουστάκι muˈsta.ci n
baffo baffi

μουστάρδα n
mostarda senape

μουσώνας muˈso.nas n
monsone

μουχλιασμένος
ammuffito

μοχίτο n
mojito

μοχλός moˈxlos n
leva

μούμια ˈmu.mɲa n
mummia

μούρο n
mora

μούσα ˈmu.sa n
Muse

μούσι ˈmu.si n
pizzetto
(κομμωτική) το γένι που αφήνεται να αναπτυχθεί μόνο στο πηγούνι

μούσμουλο ˈmu.zmu.lo n
nespola

μούστος ˈmu.stos n
mosto

μούχλα ˈmu.xla n
muffa

μπάλα ˈba.la n
pallone palla

μπάμια ˈba.mɲa n
gombo

μπάνιο ˈba.ɲo n
bagno
το πλύσιμο του σώματος

μπάντζο ˈban.d͡zο n
banjo

μπάσο ˈba.so n
basso

μπάσταρδος n
bastardo

μπέικον ˈbei̯.kon n
pancetta

μπέρτα n
berta

μπίρα ˈbi.ɾa n
birra

μπαίνω ˈbe.no v
entrare

μπαγιάτικος baˈʝa.ti.kos adj
stantio
(για τρόφιμα) που έχει αρκετά παλιά ημερομηνία παραγωγής / παρασκευής και η γεύση του, η όψη του και η οσμή του δεν το κάνουν πια ελκυστικό για κατανάλωση

μπαζούκα baˈzu.ka n
bazooka

μπακαλιάρος ba.kaˈʎa.ros n
merluzzo

μπακαράς ba.kaˈɾas n
baccarà

μπακλαβάς ba.klaˈvas n
baklava

μπαλάντα baˈla.da n
ballata

μπαλένα n
fanone

μπαλαλάικα ba.laˈla.i.ka n
balalaika

μπαλκόνι balˈko.ni n
balcone

μπαλσάμικο balˈsa.mi.ko n
aceto balsamico

μπαλτάς balˈtas n
mannarino

μπαλόνι baˈlo.ni n
palloncino
ελαστικός και διάφανος (συνήθως) σάκος, διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων, που γεμίζει με αέρα ή αέριο και αποκτά διάφορα σχήματα. Χρησιμοποιείται στη διακόσμηση και αρέσει πολύ στα παιδιά

μπαμπάρα n
bambara

μπαμπάς baˈbas n
papà babbo

μπαμπουίνος ba.buˈi.nos n
babbuino

μπαμπού n
bambù

μπαμπούλας baˈbu.las n
babau

μπαμπούλης n
papà

μπανάνα baˈna.na n
banana
(φρούτο) o καρπός της μπανανιάς. Φρούτο στενόμακρο, σε σχήμα μισοφέγγαρου, είναι πράσινη όταν είναι άγουρη και κίτρινη όταν ωριμάσει, έχει παχιά φλούδα που ανοίγει σε 4-5 κομμάτια, λευκή τρυφερή και γλυκιά "σάρκα".

μπανανία ba.naˈni.a n
repubblica delle banane

μπανανόφλουδα n
buccia di banana

μπανανόψαρο n
pescebanana

μπανιέρα n
vasca da bagno

μπαομπάμπ ba.oˈbab n
baobab

μπαρ n
bar
κατάστημα που σερβίρει οινοπνευματώδη ποτά

μπαρόκ baˈɾok n
barocco

μπαστούνι n
picche
(χαρτοπαίγνιο) ένα από τα χρώματα της τράπουλας (♠)

μπαταρία n
pila batteria

μπατζάκι n
calzone

μπαχάρι baˈxa.ɾi n
pepe della Giamaica
(μπαχαρικό) είδος μπαχαρικού που φτιάχνεται από αποξηραμένους καρπούς δέντρου της Καραϊβικής (Pimenta dioica), γνωστό και ως ινδικό πιπέρι

μπεζ adj
beige
αυτός που έχει μπεζ χρώμα

μπεκάτσα n
beccaccia

μπεκρής n
ubriacone

μπενγκάλι beŋˈga.li n
bengali

μπερέτα beˈre.ta n
beretta Βeretta
κάθε όπλο (και ιδίως τα πιστόλια) της ιταλικής εταιρείας κατασκευής πυροβόλων όπλων Beretta

μπερκέλιο beɾˈce.li.o n
berkelio

μπερμπάντης n
birbante

μπιέλα n
biella

μπιγκόνια biˈɡo.ni.a biˈɡo.ɲa n
begonia

μπιενάλε n
biennale

μπιζέλι n
pisello

μπικίνι biˈci.ni n
bikini

μπιλιάρδο biˈʎaɾ.ðo n
biliardo

μπιμπερό n
biberon poppatoio

μπινελίκι n
bignè

μπιντές biˈdes n
bidè bidet

μπισκότο biˈsko.to n
biscotto

μπιφτέκι biˈfte.ci n
polpetta

μπλέντερ ˈblen.der n
frullatore

μπλε adj
blu azzurro

μπλοκ ˈblok n
blocco

μπλοκάρω bloˈka.ɾo v
bloccare

μπογάζι n
braccio di mare traghetto

μπογιατζής n
imbianchino

μποζόνιο n
bosone

μπολ n
scodella

μπολονέζ bo.loˈnez n
bolognese

μπολσεβίκος bol.seˈvi.kos n
bolscevico

μπομπάρδα bomˈbaɾ.ða n
bombarda
(ιστορία, ναυτικός όρος) παλιότερος τύπος πλοίου με κανόνια
(παρωχημένο, μουσικό όργανο) μεσαιωνικό πνευστό μουσικό όργανο που έμοιαζε με όμποε ή φαγκότο

μπονάτσα n
bonaccia

μπονσάι n
bonsai

μπορντό boɾˈdo n
borgogna
(χρώμα) σκούρα απόχρωση του κόκκινου προς το βυσσινί

μπορς n
boršč

μπορώ boˈɾo v
potere

μποτιλιάρισμα n
ingorgo
(μεταφορικά) συσσώρευση οχημάτων τέτοια, που σταματά ή επιβραδύνει υπερβολικά την κυκλοφορία

μποτσουανός bo.t͡su.aˈnos adj
botswaniano

μπουγάζι buˈɣa.zi n
braccio di mare traghetto

μπουγάτσα buˈɣa.t͡sa n
bougatsa

μπουκάλι buˈka.li n
bottiglia
(συνεκδοχικά) το περιεχόμενο του παραπάνω δοχείου

μπουκιά n
boccata

μπουλντόγκ n
bulldog

μπουλντόζα n
apripista bulldozer

μπουντρούμι buˈdɾu.mi n
segreta

μπουρζουαζία n
borghesia

μπουρνούζι buɾˈnu.zi n
accappatoio

μπουφάν buˈfan n
giubbotto

μπουφετζής n
barista

μποϊκοτάζ bo.i.koˈtaz n
boicottaggio

μποϊκοτάρω v
boikottare

μπούκλα ˈbu.kla n
boccolo

μπούμερανγκ n
boomerang bumerang

μπούστο n
busto
(ανατομία) το μέρος του σώματος από τη μέση (ή το στήθος) ως τον λαιμό και τους ώμους
(συνεκδοχικά) είδος (γυναικείου) ενδύματος που καλύπτει (σφιχτά) το μπούστο (1)
(κατ’ επέκταση) άγαλμα που παριστάνει έναν άνθρωπο από την κεφαλή ως τη μέση (ή ως το στήθος)

μπούτι n
coscia

μπούφος ˈbu.fos n
gufo reale

μπράβο ˈbɾa.vo
bravo

μπράτσο ˈbɾa.t͡so n
braccio
συνώνυμο του βραχίονας (ανθρώπινο σώμα) συνώνυμο του βραχίονας

μπρέικ ντάνσινγκ ˈbrei̯k ˈdansɪŋ n
break dance

μπρίκι ˈbɾi.ci n
brigantino

μπριτζ n
bridge

μπροστά bɾoˈsta adv
davanti innanzi
(τοπικό, για στάση) προς την κατεύθυνση που κοιτάζει ο παρατηρητής
andare avanti
δηλώνει κίνηση προς τα εμπρός

μπρούντζος ˈbɾun.d͡zos n
bronzo

μπρόκολο ˈbɾo.ko.lo n
broccolo

μπόγιας n
boia
(επάγγελμα) αυτός που μαζεύει τα αδέσποτα σκυλιά

μπόρα ˈbo.ɾa n
bora

μπόριο n
bohrio

μπότα n
botta stivale
(υπόδηση) κλειστό και ψηλό παπούτσι που καλύπτει το πόδι αρκετά πάνω από τον αστράγαλο

μπόχα n
puzza

μυαλό mɲaˈlo n
cervello

μυατροφία n
miatrofia

μυδρίαση miˈðɾi.a.si n
midriasi

μυθικός mi.θiˈci mi.θiˈko mi.θiˈkos adj
mitico

μυθιστοριογράφος n
romanziere romanziera

μυθιστόρημα mi.θiˈsto.ɾi.ma n
romanzo

μυθολογία n
mitologia

μυθομανής adj
mitomane

μυθομανία n
mitomania

μυκονιάτικος adj
miconiana miconiano

μυλοκόπι n
ombrina
(ψάρι) επίμηκες ψάρι των ελληνικών θαλασσών και ευρύτερα της Μεσογείου που φθάνει τα 50 εκατοστά, ιδιαίτερα εύγευστο

μυλωνάς mi.loˈnas n
mugnaio mulinaro

μυλόπετρα n
mola macina

μυξωμάτωση n
mixomatosi

μυοκάρδιο mi.oˈkaɾ.ði.o n
miocardio

μυομήτριο n
miometrio

μυρίζω miˈɾi.zo v
sentire

μυρμήγκι miɾˈmiŋ.ɟi n
formica

μυρωδιά mi.ɾoˈðʝa n
odore

μυρωδικό n
erba aromatica

μυς n
muscolo
μυώνας

μυστήριο miˈsti.ɾi.o n
mistero sacramento

μυστικό n
segreto

μυστικός mi.stiˈkos adj
segreto

μυστρί n
cazzuola

μυωπία mi.oˈpi.a n
miopia

μυϊκός adj
muscolare

μυώδης adj
muscoloso

μωρό moˈɾo n
bebè

μόδα ˈmo.ða n
moda

μόλυβδος n
piombo

μόλυνση ˈmo.lin.si n
infezione

μόνο ˈmo.no adv
solamente

μόνος adj
solo
(χωρίς άρθρο) ολομόναχος, δίχως συντροφιά ή βοήθεια· δείτε και την αντωνυμία παρακάτω

μόντεμ ˈmo.dem n
modem

μόνωση ˈmo.no.si n
isolamento

μόριο ˈmo.ɾi.o n
molecola
(φυσική) η μικρότερη ποσότητα ύλης που μπορεί να υπάρχει ελεύθερη χωρίς να χάνει τις ιδιότητές της
particella
(γραμματική)

μόρφημα ˈmoɾ.fi.ma n
morfema

μόσχος n
muschio
είδος αρωματικής ουσίας

μύγα ˈmi.ɣa n
mosca

μύδι ˈmi.ði n
cozza mitilo

μύθος ˈmi.θos n
mito

μύκητας n
fungo

μύλος ˈmi.los n
mulino
η βιομηχανική ή βιοτεχνική εγκατάσταση - εργαστήριο όπου γίνεται άλεση καρπών

μύξωμα n
mixoma

μύρτιλο n
mirtillo

μύτη ˈmi.ti n
naso

μύωμα n
mioma

μύωση n
miosi

νάιρα ˈna.i.ɾa n
naira

νάνι ˈna.ni n
nanna
(νηπιακή λέξη) ο ύπνος

νάνος ˈna.nos n
nano

νάρδος ˈnaɾ.ðos n
nardo

νάρθηκας ˈnaɾ.θi.kas n
nartece
(αρχιτεκτονική) χώρος στην είσοδο των χριστιανικών ναών, ο οποίος στους πρωτοχριστιανικούς αιώνες προοριζόταν για τους κατηχούμενους

νάρκη ˈnaɾ.ci n
torpore

νάτριο ˈna.tɾi.o n
sodio

νέκρωση n
necrosi

νέκταρ n
nettare

νέον n
neon

νήμα ˈni.ma n
filo

νίκη ˈni.ci n
vittoria vincita

ναβάχο adj
navajo

ναδίρ naˈðiɾ n
nadir

ναζισμός n
nazismo

ναι ˈne adv
sì

νανοβιοτεχνολογία n
nanobiotecnologia

νανοσωματίδιο na.no.so.maˈti.ði.o n
nanoparticella

νανούρισμα naˈnu.ɾi.zma n
ninnananna

νανόκοσμος naˈno.ko.zmos n
nanomondo

νανόχεντρα n
vipera dell'Orsini

ναπολεόντειος na.po.leˈon.di.os adj
napoleonico

ναργιλές n
narghilè

ναρκισσισμός naɾ.ci.siˈzmos n
narcisismo

ναρκοληψία n
narcolessia

ναρκοπέδιο naɾ.koˈpe.ði.o n
campo minato

ναρκωτικά
droga narcotici

ναρκωτικό n
droga narcotico

νατιβισμός na.ti.viˈzmos n
nativismo

νατράσβεστος n
calce sodata

νατριαιμία n
natriemia

ναυάγιο naˈva.ʝi.o n
naufragio

ναυαγοσώστης n
bagnino

ναυτία n
nausea

ναυτίλος naˈfti.los n
nautilo

ναυτικό n
marina flotta

ναυτικό μίλι
miglio nautico

ναϊάδα n
naiade

ναός naˈos n
tempio

ναύαρχος ˈna.vaɾ.xos n
ammiraglio

ναύτης ˈna.ftis n
marinaio

νγκόνι n
ngoni

νεάργυρος n
alpacca

νεκρή φύση ne.ˈkɾi ˈfi.si
natura morta
(ζωγραφική) πίνακας που παριστάνει άψυχα πράγματα, απλά καθημερινά αντικείμενα, φρούτα, λουλούδια

νεκροθάφτης ne.kɾoˈθa.ftis n
becchino

νεκρολογία ne.kɾo.loˈʝi.a n
necrologio

νεκροφοβικός adj
necrofobico

νεκροφόρα n
carro funebre

νεκρόπολη n
necropoli

νεκρός neˈkɾos adj
morto

νεκρόφοβος n
necrofobo

νεκταρίνι ne.ktaˈɾi.ni n
nettarina

νεοαττικός ne.o.a.tiˈkos adj
neoattico

νεογέννητος ne.oˈʝe.ni.tos adj
neonato

νεογοτθικός adj
neogotico

νεοδαρβινισμός n
neodarvinismo

νεοδύμιο n
neodimio

νεοθετικισμός n
neopositivismo

νεοθετικιστικός adj
neopositivistico

νεολαία ne.oˈle.a n
gioventù

νεολιθική n
Neolitico

νεολιθικός adj
neolitico

νεολογισμός n
neologisimo neologismo

νεομαρξισμός n
neomarxismo

νεομπαρόκ ne.o.baˈɾok n
neobarocco

νεοπλατωνισμός n
neoplatonismo

νεοσσός ne.oˈsos n
uccellino

νεοτενία ne.o.teˈni.a n
neotenia

νεοφασίστας n
neofascista

νεοφασισμός ne.o.fa.siˈzmos n
neofascismo

νεοφιλελευθερισμός ne.o.fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos n
neoliberismo

νεοφλοιός ne.o.fliˈos n
neocorteccia

νεποτισμός n
nepotismo

νεράιδα neˈɾai̯.ða n
fata

νεραγκούλα ne.ɾaŋˈɡu.la n
ranuncolo

νεραντζιά ne.ɾanˈd͡zʝa n
arancio amaro

νεροκάρδαμο n
crescione

νεροκότσυφας n
merlo acquaiolo

νεροποντή ne.ɾo.ponˈdi n
acquazzone

νεροχύτης ne.ɾoˈçi.tis n
lavandino

νερό neˈɾo n
acqua

νερόκοτα neˈɾo.ko.ta n
gallinella d'acqua

νερόφιδο n
biscia dal collare

νερώνειος adj
neroniano

νετρίνο n
neutrino

νετρόνιο n
neutrone

νευρικός ne.vɾiˈkos n
nervoso
αυτός που νευριάζει εύκολα, που δεν παραμένει ψύχραιμος

νευροανάδραση n
EEG Biofeedback EEG biofeedback neurofeedback

νευροανάπτυξη n
neurosviluppo

νευροβλάστη n
neuroblasto

νευροδιεγέρτης n
neurostimolatore

νευροεκφυλιστικός adj
neurodegenerativo

νευρολογία ne.vɾo.loˈʝi.a n
neurologia

νευροοφθαλμολογία n
neuroftalmologia

νευροπαθολογία n
neuropatologia

νευρορραφή n
neurorrafia

νευροτοξικός ne.vro.to.ksiˈkos adj
neurotossico

νευρώνας neˈvɾo.nas n
neurone

νεφέλωμα n
nebulosa

νεφελώδης ne.feˈlo.ðis adj
nuvoloso

νεφολογία n
nefologia

νεφρίδιο n
nefridio

νεφρίτης neˈfɾi.tis n
giada

νεφρολογία n
nefrologia

νεφρολογικός adj
nefrologico

νεφρολόγος n
nefrologo

νεφρό n
rene

νεφρώνας n
nefrone

νεύρο n
nervo

νεύρωμα n
neuroma

νεύρωση n
nevrosi
(ψυχολογία) παθολογική διαταραχή της ψυχικής κατάστασης που όμως δεν σχετίζεται με αλλοιώσεις ή παθήσεις του νευρικού συστήματος (δείτε ψύχωση). Εκδηλώνεται με ψυχοσωματικά συμπτώματα (εφίδρωση, ταχυπαλμία, αϋπνία, κ.λπ.)

νεώριο neˈo.ɾi.o n
arsenale

νηοπομπή n
convoglio

νηπιαγωγείο ni.pi.a.ɣoˈʝi.o n
asilo

νησί niˈsi n
isola
(γεωγραφία) ένα τμήμα ξηράς που βρέχεται από όλες τις μεριές του από θάλασσα

νηστεία niˈsti.a n
digiuno

νηστεύω v
digiunare

νηστικός adj
digiuno

νηφάλιος adj
sobrio

νιάου n
miao

νιάτα ˈɲa.ta n
giovinezza

νιανιά n
pappa

νιαουρίζω v
miagolare

νικέλιο niˈke.li.o n
nichel nickelio

νικελίνης n
niccolite

νικητής n
vincitore

νικηφόρος adj
vittorioso

νικοτίνη n
nicotina

νικώ v
vincere

νιοστός ni.oˈsti ni.oˈsto ni.oˈstos adj
ennesimo n-esimo

νιπτήρας n
lavandino

νιτρικός adj
nitrico

νιτροβενζόλιο n
nitrobenzene

νιτροποίηση n
nitrificazione

νιτσεϊκός adj
nietzschiano

νιφάδα niˈfa.ða n
fiocco

νιχόνιο n
nihonio

νιόβιο n
niobio

νοηματική γλώσσα
lingua dei segni

νοημοσύνη no.i.moˈsi.ni n
intelligenza

νοθεύω noˈθe.vo v
adulterare

νοικιάζω niˈca.zo v
affittare noleggiare

νοικοκυριό ni.ko.ciɾˈʝo n
famiglia

νομίζω noˈmi.zo v
pensare

νομενκλατούρα n
nomenclatura

νομικό πρόσωπο
persona giuridica

νομικός no.miˈki no.miˈko no.miˈkos adj
giuridico
που αναφέρεται ή ανήκει στους νόμους ή στους ασχολούμενους με αυτούς

νομιμοποιώ v
legalizzare

νομιμότητα n
legalità

νομοθέτης n
legislatore

νομοθεσία n
legislazione

νομοθετώ v
legiferare

νομολογία n
giurisprudenza

νομοσχέδιο n
disegno di legge proposta di legge

νομπέλιο n
nobelio

νονά n
comare madrina

νονός noˈnos n
padrino compare

νοοτροπία no.o.tɾoˈpi.a n
mentalità

νορβηγικά n
norvegese

νορβηγικός adj
norvegese

νοσοκομείο no.so.koˈmi.o n
ospedale nosocomio

νοσοκομειακός adj
ospedaliero

νοσοκόμα n
infermiera

νοσοκόμος no.soˈko.mos n
infermiere

νοσομανία n
nosomania

νοσταλγία n
nostalgia

νοσταλγώ v
mancare provare nostalgia

νουβέλα n
novella

νουθετώ v
ammonire

νουνεχής adj
prudente assennato

νούμερο n
numero taglia

νούντσιος ˈnun.t͡si.os n
nunzio

νούφαρο ˈnu.fa.ɾo n
giglio d'acqua ninfea

ντάλια n
dalia

ντέφι ˈde.fi n
tamburello

νταμιτζάνα n
damigiana

ντανταϊσμός n
dadaismo

νταρμστάντιο n
darmstadtio

ντερβίσης deɾˈvi.sis n
derviscio

ντεσιμπέλ n
decibel

ντεϊσμός n
deismo

ντιβάνι diˈva.ni n
divano sofà

ντιβανοκασέλα n
letto ad armadio

ντοκιμαντέρ n
documentario

ντομάτα doˈma.ta n
pomodoro

ντοπαμίνη do.paˈmi.ni n
dopamina

ντουέτο duˈe.to n
duo

ντουλάπα duˈla.pa n
armadio

ντουλάπι duˈla.pi n
armadio

ντους ˈdus n
doccia

ντούμπνιο n
dubnio

ντούτσε ˈdu.t͡se n
duce

ντρέπομαι v
vergognarsi

ντρεζίνα n
dresina

ντροπή dɾoˈpi n
vergogna

ντροπαλός dɾo.paˈlos adj
timido

ντροπιαστικός adj
imbarazzante

ντόμπερμαν n
dobermann

ντόπιος ˈdo.pços adj
locale

ντύνω ˈdi.no v
vestire

ντύσιμο n
abbigliamento

νυμφομανής adj
ninfomane

νυμφομανία n
ninfomania

νυφίτσα niˈfi.t͡sa n
donnola

νυχοκόπτης n
tagliaunghie

νυχτερίδα ni.xteˈɾi.ða n
pipistrello

νυχτερινός ni.xte.ɾiˈni ni.xte.ɾiˈno ni.xte.ɾiˈnos adj
notturno

νυχτωδία n
serenata

νωρίς adv
presto

νωτιαίος μυελός no.tiˈe.os mi.eˈlos
midollo spinale

νόημα ˈno.i.ma n
cenno

νόθος adj
bastardo

νόμισμα ˈno.mi.zma n
moneta valuta

νόμος ˈno.mos n
legge

νόσος ˈno.sos n
malattia

νότα ˈno.ta n
nota
διπλωματικό σημείωμα, διακοίνωση

νότια σότο n
sesotho sotho sotho del sud

νότιο ημισφαίριο
emisfero australe

νότιος ˈno.ti.os adj
meridionale

νότος ˈno.tos n
mezzogiorno sud meridione

νύμφη ˈniɱ.fi n
ninfa

νύστα ˈni.sta n
sonnolenza

νύφη ˈni.fi n
sposa
η γυναίκα που πρόκειται να παντρευτεί ή την ώρα του γάμου της
nuora
η γυναίκα του γιου μου
cognata
η γυναίκα του αδελφού μου

νύχι ˈni.çi n
unghia
οτιδήποτε μοιάζει με νύχι

νύχτα ˈni.xta n
notte

ξάδερφος n
cugino

ξένοιαστος adj
spensierato

ξένον n
xeno

ξένος ˈkse.nos adj
straniero estraneo

ξένος ˈkse.nos n
sconosciuto

ξέρω ˈkse.ɾo v
sapere

ξέφωτο ˈkse.fo.to n
radura

ξίγκι ˈksiŋ.ɟi n
sego

ξίδι ˈksi.ði n
aceto

ξίφος ˈksi.fos n
spada

ξανά ksaˈna adv
ancora

ξανανιώνω v
ringiovanire

ξαναρχίζω v
ricominciare

ξαστοχώ v
fallire il bersaglio

ξαφνικά ksa.fniˈka adv
improvvisamente all'improvviso

ξαφνικός adj
improvviso

ξεβλασταρώνω v
tallire

ξεβράζω v
rigettare

ξεθαμπώνω v
pulire

ξεθολώνω v
pulire

ξεκοκαλίζω v
disossare

ξεναγός n
guida turistica

ξενιτεύομαι v
espatriare

ξενοδοχείο kse.no.ðoˈçi.o n
albergo hotel

ξενομανία n
esterofilia

ξενοφοβία n
xenofobia

ξενοφοβικός adj
xenofobo

ξενόφοβος n
xenofobo

ξενώνας νεότητας
ostello della gioventù

ξεπλένω v
sciacquare

ξεπουλάω kse.puˈla.o v
svendere

ξερόλας kseˈɾo.las n
tuttologo

ξερός kseˈɾos adj
secco

ξεσκονίζω kse.skoˈni.zo v
spolverare

ξεφεύγω kseˈfe.vɣo v
fuggire
γλιτώνω από κάτι που μου είναι δυσάρεστο

ξεφωνητό n
grido

ξεχασμένος
dimenticato

ξεχειμωνιάζω kse.çi.moˈɲa.zo v
svernare inverno

ξεχνάω kseˈxna.o v
dimenticare

ξηρά n
terra

ξηρασία n
siccità

ξηροκαλλιέργεια n
aridocoltura

ξηροφθαλμία n
occhio secco

ξινός ksiˈnos adj
acido

ξιφίας n
pesce spada

ξιφασκία ksi.faˈsci.a n
scherma

ξιφολόγχη ksi.foˈloŋ.çi n
baionetta

ξοδεύω ksoˈðe.vo v
spendere
πληρώνω και εξαντλώ ένα ποσό για κάτι που θέλω

ξυλιά ksiˈʎa n
sculacciata

ξυλογραφία n
xilografia

ξυλοδαρμός ksi.lo.ðaɾˈmos n
bastonata

ξυλοκόπος n
boscaiolo taglialegna

ξυλοπόδαρο ksi.loˈpo.ða.ɾo n
trampolo
ξύλινη κατασκευή που μοιάζει με μακρόστενο πόδι, πάνω στην οποία πατάει κάποιος και περπατάει

ξυλοπόδαρος ksi.loˈpo.ða.ɾos adj
trampoliere

ξυλουργείο n
falegnameria

ξυλουργός n
falegname

ξυλόφωνο ksiˈlo.fo.no n
xilofono

ξυπνάω ksiˈpna.o v
svegliare
(αμετάβατο) σταματάω να έχω ψευδαισθήσεις, να ζω σε μια ονειρική πραγματικότητα ή να είμαι αδρανής, αφυπνίζομαι
(μεταβατικό) αφυπνίζω κάποιον που ζει με ψευδαισθήσεις, σε μια ονειρική πραγματικότητα ή είναι αδρανής

ξυπνητήρι n
sveglia

ξυπόλυτος ksiˈpo.li.tos ksiˈpo.ltos adj
scalzo

ξυράφι ksiˈɾa.fi n
rasoio

ξυρίζω ksiˈɾi.zo v
radere

ξωτικό n
elfo

ξύλινος ˈksi.li.ni ˈksi.li.no ˈksi.li.nos adj
di legno ligneo

ξύλο ˈksi.lo n
legno
(μόνο στον ενικό) η άσκηση βίας εναντίον ανθρώπου ή ζώου· ξυλοκόπημα, βιαιοπραγία

ξύλωμα ˈksi.lo.ma n
xilema

ξύνω ˈksi.no v
raschiare

ο
il lo
αρσενικό οριστικό άρθρο που μπαίνει πριν από ουσιαστικό, κύριο όνομα ή επίθετο (ονομαστική ενικού)

ο κύβος ερρίφθη o‿ˈci.vos eˈɾi.fθi
il dado è tratto

ο σκοπός αγιάζει τα μέσα
il fine giustifica i mezzi

ο χρόνος είναι χρήμα o ˈxɾo.nos ˈi.ne ˈxɾi.ma
il tempo è denaro

οίδημα ˈi.ði.ma n
edema

οίκος ˈi.kos n
casa

οίκος ανοχής ˈi.kos a.noˈçis
casa di tolleranza bordell

οίκος ευγηρίας ˈi.kos e.vʝiˈɾi.as
casa di riposo

οίκτος ˈi.ktos n
pietà

οίμοι ˈi.mi
ahimè

οίστρος ˈi.stɾos n
estro
(βιολογία) το σύνολο των φαινομένων που σχετίζονται με την ωορρηξία των θηλαστικών

οβίδα oˈvi.ða n
granata

οβελίσκος n
obelisco

οβιδοβόλο n
obice

ογδοηκοστός
ottantesimo

ογδοντάχρονος adj
ottantenne

ογδόντα
ottanta

ογκολογία n
oncologia

ογκώδης adj
voluminoso

οδαλίσκη o.ðaˈli.sci n
odalisca

οδηγός o.ðiˈɣos n
autista guidatore

οδηγώ o.ðiˈɣo v
condurre

οδικός χάρτης
mappa stradale
χάρτης που δείχνει τις οδικές αρτηρίες μιας περιοχής καθώς και άλλες χρηστικές πληροφορίες

οδογέφυρα o.ðoˈʝe.fi.ɾa n
viadotto

οδοδείκτης o.ðoˈði.ktis n
cartello

οδοντίατρος o.ðonˈdi.a.tɾos n
dentista

οδοντίνη o.ðonˈdi.ni n
dentina

οδοντικός o.ðon.diˈkos adj
dentale dentario
που ανήκει ή αναφέρεται στα δόντια
(γλωσσολογία) το σύμφωνο που παράγεται με την επαφή της γλώσσας πάνω στα δόντια

οδοντο- o.ðon.do
odonto-

οδοντογένεση n
odontogenesi

οδοντογλυφίδα o.ðon.do.ɣliˈfi.ða n
stuzzicadenti

οδοντοστοματολογία n
odontostomatologia

οδοντόβουρτσα n
spazzolino da denti

οδοντόλιθος n
odontolito

οδός oˈðos n
strada via

οδόφραγμα n
barricata

οζονομετρικός o.zo.no.me.tɾiˈkos adj
ozonometrico

οζοντομετρία o.zon.do.meˈtɾi.a n
ozonometria

οζοντομετρικός o.zon.do.me.tɾiˈkos adj
ozonometrico

οζοντόμετρο o.zoˈdo.me.tɾo n
ozonometro

οζονόσφαιρα n
ozonosfera

οθωμανική οχιά n
vipera ottomana

οθόνη oˈθo.ni n
schermo

οικειοποιούμαι i.ci.o.piˈu.me v
appropriarsi

οικειότητα i.ciˈo.ti.ta n
familiarità

οικισμός n
insediamento

οικο- i.ko
eco-

οικογένεια i.koˈʝe.ni.a n
famiglia

οικολογία i.ko.loˈʝi.a n
ecologia
(επιστήμη, βιολογία) η μελέτη του μεγέθους και της διάδοσης των πληθυσμών των ζώντων οργανισμών

οικολογικός i.ko.lo.ʝiˈkos adj
ecologico

οικολόγος i.koˈlo.ɣos n
ecologo

οικονομία n
economia

οικονομικός adj
economico

οικονομολόγος n
economista

οικοσυστημικός adj
ecosistemico

οικοσύστημα n
ecosistema

οικοτοξικολογία n
ecotossicologia

οικοτουρισμός n
ecoturismo

οικουμενισμός i.ku.me.niˈzmos n
ecumenismo

οικόπεδο iˈko.pe.ðo n
terreno

οικόσημο iˈko.si.mo n
stemma

οικότυπος n
ecotipo

οινικός adj
viticolo vitivinicolo

οινο- i.no
eno-

οινολογία n
enologia

οινόφιλος n
enofilo
αυτός που του αρέσει το κρασί

οισοφάγος i.soˈfa.ɣos n
esofago

οισοφαγίτιδα n
esofagite

οισοφαγοσκόπηση n
esofagoscopia

οιστρογόνο n
estrogeno

οιωνός i.oˈnos n
presagio

οκά n
occa

οκαρίνα o.kaˈɾi.na n
ocarina

οκνηρία n
accidia oziosità

οκτάβα n
octave

οκτάγωνο n
ottagono

οκτακόσια
ottocento

ολέθριος oˈle.θɾi.os adj
distruttivo deleterio funesto

ολιβίνης o.liˈvi.nis n
olivina

ολιγαρχία n
oligarchia

ολιγοδενδρίτης n
oligodendrocita

ολιγοπώλιο n
oligopolio

ολιγωρία n
incuria negligenza

ολιγόλογος o.liˈɣo.lo.ɣos adj
taciturno

ολισμός o.liˈzmos n
olismo

ολλανδικά n
olandese

ολλανδικός adj
olandese nederlandese

ολογραφία o.lo.ɣɾaˈfi.a n
olografia

ολοεδρία n
oloedria

ολοκλήρωμα n
integrale

ολοκλήρωση n
integrazione
(μαθηματικά) ο υπολογισμός του ολοκληρώματος, η διαδικασία υπολογισμού του

ολοκληρωμένο κύκλωμα
circuito integrato

ολοκληρωμένος
completo

ολοκληρωτισμός o.lo.kli.ɾo.tiˈzmos n
totalitarismo

ολοκληρώνω o.lo.kliˈɾo.no v
completare

ολυμπιάδα n
olimpiade

ολόγλυκος adj
dolce

ολόιδιος adj
identico

ολόκληρος oˈlo.kli.ɾos adj
intero

ομάδα oˈma.ða n
gruppo
squadra
(ειδικότερα) σύνολο αθλητών που συμμετέχουν σε ομαδικό παιχνίδι αντιμετωπίζοντας έναν αντίπαλο

ομάδα αίματος
gruppo sanguigno

ομίχλη oˈmi.xli n
foschia nebbia

ομελέτα o.meˈle.ta n
omelette frittata

ομερτά n
omertà

ομηρικός o.miˈɾi.kos adj
omerico

ομιχλώδης adj
fosco

ομοβροντία n
salva

ομοιοκαταληξία o.mi.o.ka.ta.liˈksi.a n
rima

ομοιομορφία n
uniformità

ομοιομορφισμός n
omeomorfismo
(μαθηματικά) Συνάρτηση που στην τοπολογία υφίσταται για έναν γεωμετρικό σχηματισμό ο οποίος μπορεί να μετατραπεί σε έναν άλλο ισοδύναμο μέσω ελαστικής παραμόρφωσης.

ομοιοπαθητική n
omeopatia

ομοιόμορφος adj
uniforme

ομολογώ v
confessare

ομορφιά o.moɾˈfʝa n
bellezza

ομοσκεδαστικότητα n
omoschedasticità

ομοσπονδία o.mo.sponˈði.a n
federazione

ομοσπονδιακός o.mo.spon.ði.aˈkos adj
federale

ομοφυλοφιλία o.mo.fi.lo.fiˈli.a n
omosessualità

ομοφυλοφιλικός adj
omosessuale

ομοφυλόφιλος o.mo.fiˈlo.fi.los n
omosessuale

ομπρέλα omˈbɾe.la n
ombrello parapioggia

ομπρελίνο n
ombrellino

ομπρελοποιός n
ombrellaio

ομφάλιος λώρος oɱˈfa.li.os ˈlo.ɾos
funicolo ombelicale cordone ombelicale

ομφαλός n
ombelico

ομόθυμος oˈmo.θi.mos adj
concorde unanime

ομόλογο n
obbligazione

ομόφωνος oˈmo.fo.nos adj
omofono
(φωνητική) για γράμματα ή λέξεις που προφέρονται με τον ίδιο τρόπο

ονειρεύομαι o.niˈɾe.vo.me v
sognare

ονειρομαντεία n
oniromanzia

ονειροπολώ o.ni.ɾo.poˈlo v
fantasticare

ονειροπόλος n
sognatore

ονομάζω v
chiamare

ονομασία o.no.maˈsi.a n
denominazione

ονομαστική o.no.ma.stiˈci n
nominativo
(γραμματική) η πτώση με την οποί δηλώνεται το υποκείμενο στα κλιτά μέρη του λόγου

ονομαστική αξία
valore nominale

ονοματική φράση
locuzione nominale

ονοματοποιία o.no.ma.to.piˈi.a n
onomatopea

οντογένεση n
ontogenesi

οντολογία n
ontologia

οξέωση n
acidosi

οξαλικός o.ksa.liˈkos adj
ossalico

οξείδιο n
ossido

οξειδοαναγωγή n
ossidoriduzione

οξιά oˈksça n
faggio

οξοναιμικός adj
acetonemico

οξυγονοθεραπεία n
ossigenoterapia

οξυγονώνω o.ksi.ɣoˈno.no v
ossigenare

οξυγόνο o.ksiˈɣo.no n
ossigeno
(συνεκδοχικά) η συσκευή παροχής οξυγόνου για ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα
(βιολογία) κύκλος του οξυγόνου : η κυκλική μεταφορά του οξυγόνου στη φύση από την κατανάλωσή από τους ανθρώπους τα ζώα και τα φυτά μέχρι την εκ νέου παραγωγή του από τα φυτά

οξύ n
acido

οξύρρυγχος oˈksi.ɾiŋ.xos adj
storione

οπισθοφυλακή n
retroguardia

οπισθότονος o.piˈsθo.to.nos n
opistotono

οπλή oˈpli n
zoccolo

οπληφόρος n
ungulato

οπουδήποτε o.puˈði.po.te adv
ovunque in qualsiasi luogo

οπτική n
ottica

οπτική ίνα
fibra ottica

οπτομέτρης n
optometrista

ορίζοντας oˈɾi.zon.das n
orizzonte

ορίζουσα n
determinante

ορατόριο o.ɾaˈto.ɾi.o n
oratorio

ορατότητα o.ɾaˈto.ti.ta n
visibilità

οργή oɾˈʝi n
collera rabbia ira

οργανικισμός n
organicismo

οργανικός oɾ.ɣa.niˈkos adj
organico

οργανισμός oɾ.ɣa.niˈzmos n
organismo

οργανογένεση n
organogenesi

οργανογραφία n
organografia
(βιολογία) η επιστημονική περιγραφή της δομής και της λειτουργίας των οργάνων των ζώντων οργανισμών

οργανώνομαι v
organizzarsi

οργανώνω oɾ.ɣaˈno.no v
organizzare

οργασμικός adj
orgasmico

οργασμός oɾ.ɣaˈzmos n
orgasmo

οργουελικός adj
orwelliano

οργώνω oɾˈɣo.no v
arare

ορείχαλκος oˈri.xal.kos n
ottone

ορειβάτης n
alpinista

ορεκτικό o.ɾe.ktiˈko n
antipasto
οτιδήποτε τρώγεται πριν από το κανονικό φαγητό, προκειμένου ν’ ανοίξει η όρεξη

ορθή γωνία
angolo retto

ορθογραφία oɾ.θo.ɣɾaˈfi.a n
ortografia

ορθογωνιότητα n
ortogonalità

ορθογώνιο παραλληλόγραμμο
rettangolo

ορθογώνιος adj
rettangolare

ορθοδοξία o.ɾθo.ðoˈksi.a n
ortodossia

ορθοσκόπηση n
ortoscopia

ορθόδοξος oɾˈθo.ðo.ksos n
ortodosso

οριζόντια adv
orizzontalmente

οριζόντιος o.ɾiˈzon.di.os adj
orizzontale

οριοθετώ v
delimitare

ορισμός o.ɾiˈzmos n
definizione
σύντομη και περιεκτική περίοδος λόγου με την οποία περιγράφεται και ερμηνεύεται επακριβώς μια έννοια, σημασία λέξης ή φράσης

οριστικά adv
definitivamente

οριστική o.ɾi.stiˈci n
indicativo
(γραμματική) έγκλιση του ρήματος που χρησιμοποιείται για να δηλωθεί το πραγματικό

ορκίζομαι oɾˈci.zo.me v
giurare

ορμή oɾˈmi n
foga

ορμονικός adj
ormonale

ορμόνη oɾˈmo.ni n
ormone

ορνιθολογία oɾ.ni.θo.loˈʝi.a n
ornitologia

ορνιθολόγος n
ornitologo ornitologa

ορνιθοπανίδα oɾ.ni.θo.paˈni.ða n
avifauna

ορντινάντσα n
ordinanza

ορογενετικός adj
orogenetico

ορογραφία n
orografia
ορεογραφία

ορολογία o.ɾo.loˈʝi.a n
terminologia
(ιατρική) (από ετυμολογία 2) η επιστημονική μελέτη του ορού και άλλων σωματικών υγρών

οροσειρά o.ɾo.siˈɾa n
catena montuosa

ορτύκι oɾˈti.ci n
quaglia

ορυκτολογία o.ɾi.kto.loˈʝi.a n
mineralogia

ορυκτό o.ɾiˈkto n
minerale

ορφανοτροφείο oɾ.fa.no.tɾoˈfi.o n
orfanotrofio

ορφανός oɾ.faˈnos adj
orfano

ορχήστρα n
orchestra

ορχηστρικός adj
orchestrale

ορχιδέα oɾ.çiˈðe.a n
orchidea

ορόσημο n
pietra miliare

οσσετικά n
osseto

οστεοκλασία n
osteoclasia

οστεομαλακία n
osteomalacia

οστεοποίηση n
ossificazione

οστεοπόρωση o.ste.oˈpo.ɾo.si n
osteoporosi

οστεοσάρκωμα n
osteosarcoma

οστεοφυλάκιο n
ossario

οστεόφυτο n
osteofita

οστό n
osso

οσφρητικός adj
olfattivo

οσφυϊκός adj
lombare

ουίσκι uˈi.sci n
whisky

ουαλικά n
gallese

ουαλικός adj
gallese

ουγγρικά n
ungherese

ουγγρικός uŋ.ɡɾiˈkos adj
ungherese

ουδέτερος adj
neutro neutrale

ουδετερότητα u.ðe.teˈro.ti.ta n
neutralità

ουλή uˈli n
cicatrice

ουρά uˈɾa n
coda
λεπτή προέκταση προς τα πίσω αρκετών ζώων ιδίως ερπετών και ψαριών
σειρά από πράγματα ή πρόσωπα που περιμένουν

ουράνιο uˈɾa.nio n
uranio

ουράνιο σώμα
oggetto celeste

ουράνιο τόξο
arcobaleno iride

ουράνιος uˈɾa.ni.os adj
celeste

ουρήθρα uˈri.θra n
uretra

ουρία uˈɾi.a n
urea

ουραιμία u.reˈmi.a n
uremia

ουραιμικός adj
uremico

ουρακοτάγκος u.ɾa.koˈtaŋ.ɡos n
orango

ουρανίσκος u.ɾaˈnis.kos n
palato

ουρανοξύστης u.ɾa.noˈksi.stis n
grattacielo

ουρανός u.ɾaˈnos n
cielo
ο αέρας της ατμόσφαιρας και το διάστημα πέρα από αυτόν, όπως φαίνονται από τη γη, με σχήμα θόλου και βάση τον ορίζοντα

ουρητήρας u.ɾiˈti.ɾas n
uretere
(ανατομία) ένας από τους δύο σωλήνες μαλακών μυϊκών ινών που συνδέουν τον νεφρό με την ουροδόχο κύστη

ουρητήριο u.ɾiˈti.ɾi.o n
orinatoio

ουρλιάζω uɾˈʎa.zo v
urlare

ουρμπανισμός n
urbanistica

ουσάρος uˈsa.ɾos n
ussaro

ουσία uˈsi.a n
sostanza

ουσιαστικό u.si.a.stiˈko n
sostantivo nome

ουτοπία n
utopia

ουχρονία n
ucronia

ουψαλίτης n
upsalite

οφείλω oˈfi.lo v
dovere

οφθαλμικός o.fθal.miˈkos adj
oculare

οφθαλμοκινητικός adj
oculomotore

οφιόλιθος n
ofiolite

οχιά oˈça n
vipera dal corno

οχλοκρατία o.xlo.kɾaˈti.a n
oclocrazia

οχτώ oˈxto n
otto

οχυρό o.çiˈɾo n
baluardo

οψίνη oˈpsi.ni n
opsina

ούζο n
ouzo

ούλο n
gengiva

ούνα φάτσα, ούνα ράτσα ˈu.na ˈfa.t͡sa ˈu.na ˈɾa.t͡sa
una faccia, una razza

ούρηση ˈu.ɾi.si n
minzione
η ενέργεια και το αποτέλεσμα του ουρώ

ούρο ˈu.ro n
urina orina

ούτε ˈu.te
neppure

π.χ. pa.ɾaˈðiɣ.ma.tos ˈxa.ɾin ˈpi ˈçi ˈpu ˈxu
ad es.

πάγκος ˈpaŋ.ɡos n
bancone
μακρόστενη ορθογώνια επιφάνεια σε ύψος κατάλληλο για διάφορες εργασίες όπως πχ. το μαγείρεμα, που γίνονται από όρθια συνήθως θέση

πάγκρεας ˈpaŋ.ɡɾe.as n
pancreas

πάγος ˈpa.ɣos n
ghiaccio
μια μικρή ή μεγάλη μάζα πάγου

πάγουρος n
bernardo l'eremita, paguro

πάθος n
passione
πολύ ισχυρό συναίσθημα που υπερισχύει της λογικής
μεγάλη αγάπη και ενθουσιασμός για κάτι, ολοκληρωτική αφοσίωση, μεγάλη ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα για την επίτευξη κάποιου στόχου
το αντικείμενο του πάθους

πάνα ˈpa.na n
pannolini pannolino

πάνθηρας ˈpan.θi.ɾas n
pantera

πάντα ˈpan.da adv
sempre

πάντως ˈpan.dos adv
in ogni caso

πάνω adv
su sopra

πάπας ˈpa.pas n
papa pontefice
(χριστιανισμός) τίτλος του επισκόπου Ρώμης και προκαθημένου της Καθολικής Εκκλησίας

πάπια n
anatra
(πτηνό) νηκτικό πτηνό που μοιάζει με τη χήνα, αλλά μικρότερο σε μέγεθος

πάπλωμα n
piumino piumone

πάπρικα ˈpa.pɾi.ka n
paprica

πάπυρος n
papiro

πάρκο ˈpaɾ.ko n
parco
χώρος που έχει διαμορφωθεί με κήπους και δέντρα και τον επισκέπτονται άνθρωποι για ψυχαγωγικούς ή ερευνητικούς σκοπούς
box
κατασκευή με ειδική περίφραξη, μέσα στην οποία κοιμούνται ή κινούνται περιορισμένα και με ασφάλεια πολύ μικρά παιδιά

πάρτι n
festa

πάσσαλος n
palo

πάσχω ˈpa.sxo v
soffrire

πάτερο ˈpa.te.ɾo n
puntone traversa

πάτος ˈpa.tos n
fondo
ο πυθμένας, ο βυθός
(μεταφορικά) η πλήρης αποτυχία
ο πρωκτός, ο πισινός, ο κώλος
(υπόδηση) ένα πρόσθετο κομμάτι από μαλακό υλικό που προστίθεται ανάμεσα στο πέλμα και το παπούτσι

πάτωμα n
pavimento

πάχνη ˈpax.ni n
brina

πάχος ˈpa.xos n
spessore

πέμπτος
quinto

πέμφιγα ˈpeɱ.fi.ɣa n
pemfigo

πέναλτι ˈpe.nal.ti n
calcio di rigore rigore
(αθλητισμός) βαρύ λάθος που γίνεται από έναν ποδοσφαιριστή, ενώ η μπάλα βρίσκεται στη μεγάλη περιοχή της ομάδας του
(αθλητισμός) λάκτισμα που εκτελείται από έναν παίκτη της αντίπαλης ομάδας απέναντι στον αμυνόμενο τερματοφύλακα μετά από φάουλ στη μεγάλη περιοχή

πένθος ˈpen.θos n
lutto

πένσα n
pinza

πένταθλο n
pentathlon

πέντε ˈpen.de
cinque

πέντολο ˈpen.do.lo n
pendolo

πέος ˈpe.os n
pene

πέπλο ˈpe.plo n
velo

πέργκολα n
pergola

πέρδικα ˈpeɾ.ði.ka n
pernice

πέρκα ˈpeɾ.ka n
pesce persico perca

πέρλα n
perla

πέρμαφροστ n
permafrost

πέρυσι adv
l'anno scorso

πέστο n
pesto

πέστροφα ˈpe.stɾo.fa n
trota

πέταγμα n
volo
η πτήση (αεροπλάνων, πουλιών κ.λπ.)

πέταλο ˈpe.ta.lo n
ferro di cavallo
(μεταφορικά) κάθε τι που έχει σχήμα πετάλου (1) (ειδικότερα για ένα από τα δυο τμήματα γηπέδου και τμήμα του δρόμου)

πέτρα ˈpe.tɾa n
sasso pietra

πέτρωμα ˈpe.tɾo.ma n
roccia

πέφτω ˈpe.fto v
cadere

πέψη n
digestione

πήχης ˈpi.çis n
avambraccio
(ανατομία) το μέρος του άνω άκρου από τον αγκώνα έως τον καρπό

πίεση ˈpi.e.si n
pressione

πίθηκος n
scimmia

πίκολο ˈpi.ko.lo n
ottavino

πίκρα n
amarezza
(κυριολεκτικά) η αίσθηση του πικρού, η πικρή γεύση

πίνακας ˈpi.na.kas n
quadro dipinto
έργο ζωγραφικής
tabella
κατάλογος στοιχείων ή πληροφοριών διατεταγμένων σε γραμμές και στήλες
lavagna
(προγραμματισμός) ειδική δομή αποθήκευσης ομοειδών στοιχείων με μία προκαθορισμένη διάταξη η οποία υπακούει σε ένα κανόνα αρίθμησης κατά τον οποίον αντιστοιχείται ένας μοναδικός συνδυασμός ακεραίων αριθμών στην κάθε θέση της δομής και αναλόγως τον αριθμό των ακεραίων που αποτελούν τον κάθε συνδυασμό μιλάμε για μονοδιάστατο, δισδιάστατο, τρισδιάστατο κλπ. πίνακα και, γενικά, για τη διάσταση του πίνακα

πίνω ˈpi.no v
bere

πίπα ˈpi.pa n
pipa

πίσσα n
catrame
μαύρη παχύρρευστη ουσία, υποπροϊόν απόσταξης λιθανθράκων ή πετρελαίου που χρησιμοποιείται ως στεγανωτικό υλικό, στην ασφαλτόστρωση δρόμων κλπ

πίστη ˈpi.sti n
fiducia

πίσω adj
indietro

πίτα ˈpi.ta n
torta crostata

πίτουρο ˈpi.tu.ɾo n
crusca

πίτσα ˈpi.t͡sa n
pizza

πίφερο ˈpi.fe.ɾo n
fiffaro piffero

παέγια n
paella

παίζω ˈpe.zo v
giocare

παίκτης n
giocatore

παίρνω ˈpeɾ.no v
prendere

παβάνα n
pavana

παγάκι n
cubetto di ghiaccio

παγίδα paˈʝi.ða n
trappola tranello

παγετώνας n
ghiacciaio

παγκοσμιοποίηση paŋ.ɡo.zmi.oˈpi.i.si n
globalizzazione

παγκράτιο paŋˈɡɾa.ti.o n
pancrazio

παγκόσμια θέρμανση paŋˈɡo.zmi.a ˈθeɾ.man.si
riscaldamento globale

παγκόσμιος paŋˈɡo.zmi.os adj
mondiale

παγοθήκη n
secchiello del ghiaccio

παγοκρύσταλλος pa.ɣoˈkɾi.sta.los n
ghiacciolo

παγούρι n
borraccia
μικρής χωρητικότητας κλειστό δοχείο από σκληρό υλικό που χρησιμοποιείται για να μεταφέρει νερό

παγωμένος
gelato

παγωτομηχανή n
sorbettiera

παγωτό pa.ɣoˈto n
gelato

παγόβουνο paˈɣo.vu.no n
iceberg

παγώνι n
pavone

παγώνω paˈɣo.no v
congelare

παθητική ανοσοποίηση
immunizzazione passiva

παθητική φωνή
forma passiva passivo

παθητικοεπιθετικός adj
passivo-aggressivo

παθητικός adj
passivo

παθητικότητα pa.θi.tiˈko.ti.ta n
passività

παθιασμένος
appassionato

παθολογία n
patologia

παιδί peˈði n
figlio figlia bambino

παιδίατρος n
pediatra

παιδαγωγικός adj
pedagogico

παιδεραστής pe.ðe.ɾaˈstis n
pederasta

παιδιατρική n
pediatria

παιδοκτονία pe.ðo.ktoˈni.a n
infanticidio

παιχνίδι peˈxni.ði n
giocattolo giuoco gioco

παιώνια n
peonia

πακέτο paˈce.to n
pacco

παλάμη paˈla.mi n
palma

παλάτι paˈla.ti n
palazzo

παλίρροια paˈli.ɾi.a n
marea

παλαιοανθρωπολογία n
paleoantropologia

παλαιολιθική n
Paleolitico

παλαιολιθικός adj
paleolitico

παλαιοντολογία n
paleontologia

παλαιοπαθολογία n
paleopatologia

παλαιοϊστολογία n
paleistologia

παλαιός pa.leˈos adj
vecchio

παλαμάρι pa.laˈma.ɾi n
cavo

παλαμίδα pa.laˈmi.ða n
palamita

παλαμικός adj
Palamite palamita
→ δείτε τη λέξη Παλαμισμός
που αναφέρεται στο έργο του Έλληνα ποιητή Κωστή Παλαμά (1859-1943) ή σχετίζεται με αυτό

παλιάνθρωπος paˈʎan.θɾo.pos n
canaglia

παλινόρθωση pa.liˈnoɾ.θo.si n
restaurazione

παλιός paˈʎos adj
vecchio

παλλάδιο n
palladio

παλλακίδα pa.laˈci.ða n
concubina

παλμός n
battito

παλτό n
paltò

παμφάγος adj
onnivoro

πανάκεια paˈna.ci.a n
panacea toccasana

πανίδα n
fauna

παναμάς n
panama

παναμερικανισμός pa.na.me.ɾi.ka.niˈzmos n
panamericanismo

πανδαισία pan.ðeˈsi.a n
imbandigione

πανδημία pan.ðiˈmi.a n
pandemia

πανδημικός adj
pandemico

πανδοχείο n
locanda

πανελλήνιος adj
panellenico

πανεπιστήμιο pa.ne.piˈsti.mi.o n
università ateneo

πανετόνε pa.neˈto.ne n
panettone

πανηγύρι pa.niˈʝi.ɾi n
sagra

πανθεϊσμός n
panteismo

πανικός pa.niˈkos n
panico

πανοπλία pa.noˈpli.a n
armatura corazza

πανοραμικός adj
panoramico

πανσέληνος panˈse.li.nos n
plenilunio luna piena

πανσλαβισμός n
panslavismo

πανσπερμία pan.speɾˈmi.a n
panspermia
(βιολογία) παλαιότερη θεωρία που υποστηρίζει ότι η ζωή στη γη προήλθε από σπέρματα που μεταφέρθηκαν από άλλους πλανήτες

παντελόνι pan.deˈlo.ni n
calzoni pantaloni

παντεσπάνι n
pandispagna

παντεϊσμός n
pandeismo

παντζάρι n
barbabietola

παντζούρι panˈd͡zu.ɾi n
scuro

παντογνωσία pan.doˈɣno.si.a n
onniscienza

παντογνώστης pan.doˈɣno.stis n
onnisciente

παντοδύναμος pan.doˈði.na.mos adj
onnipotente

παντοκατευθυντικός adj
omnidirezionale

παντοτινός adj
eterno perenne perpetuo

παντού adv
dappertutto

παντρεμένος pan.dɾeˈme.nos
sposato

παντρεύομαι panˈdɾe.vo.me v
sposarsi sposare

παντρεύω panˈdɾe.vo v
sposare

παντόγραμμα n
pangramma

παντόφλα panˈdo.fla n
pantofola ciabatta

πανόραμα n
panorama

παξιμάδι pa.ksiˈma.ði n
dado
μεταλλικό εξάρτημα που βιδώνει γύρω από μια βίδα και συνδέει αντικείμενα μεταξύ τους

παξιμαδιάζω v
biscottare

παπάγια n
papaia

παπαγάλος pa.paˈɣa.los n
pappagallo

παπαδάκι n
abatino

παπαδόσπιτο n
canonica

παπαρούνα n
papavero

παπαφίγκος n
papafico

παπιγιόν n
cravatta a farfalla

παπισμός pa.piˈzmos n
papismo

παπουτσωμένος
il gato con gli stivali
Ο παπουτσωμένος γάτος: τίτλος γνωστού παραμυθιού για έναν γάτο που φορούσε μπότες

παπούτσι paˈpu.t͡si n
scarpa calzatura

παππούς n
nonno

παρά
malgrado nonostante

παράβλημα n
parabordo

παράγοντας paˈɾa.ɣon n
fattore
(μαθηματικά) αριθμός (ή παράσταση) που πολλαπλασιάζεται με άλλον

παράγραφος paˈɾa.ɣɾa.fos n
paragrafo

παράγω paˈɾa.ɣo v
produrre

παράγωγο n
derivato

παράδειγμα paˈɾa.ðiɣ.ma n
esempio

παράδεισος paˈɾa.ði.sos n
paradiso

παράδοξος paˈɾa.ðo.ksos adj
paradossale

παράδοση paˈɾa.ðo.si n
tradizione
τα έθιμα και οι συνήθειες των ανθρώπων, που διατηρούνται από γενιά σε γενιά· οι παγιωμένες συνήθειες ή πρακτικές σε διάφορους τομείς δραστηριότητας

παράθεμα paˈɾa.θe.ma n
citazione

παράθυρο paˈɾa.θi.ɾo n
finestra

παράκτιος adj
costiero

παράλλαξη n
parallasse

παράλληλα adv
parallelamente

παράλληλος paˈɾa.li.los n
parallelo

παράλογος paˈɾa.lo.ɣos adj
assurdo

παράλυση paˈɾa.li.si n
paralisi

παράλυτος paˈɾa.li.tos n
paralizzato

παράμεσος n
anulare
ανθρώπινο δάχτυλο που βρίσκεται ανάμεσα από το μικρό και το μεσαίο

παράμετρος n
parametro

παράξενος paˈɾa.kse.nos adj
strano

παράπονο pa.ˈɾa.po.no n
reclamo lamentela lamento

παράσιτο n
parassita
(βιολογία) οργανισμός που ζει και αναπτύσσεται σε βάρος ενός άλλου οργανισμού
(μεταφορικά) για κάποιον που βασίζεται σε άλλους για την επιβίωση ή την ανάδειξή του, με απαξιωτική σημασία

παράσπονδος paˈɾa.spon.ðos adj
perfido

παράσταση n
rappresentazione

παρέα paˈɾe.a n
compagnia

παρέκβαση paˈɾek.va.si n
digressione

παρέλαση paˈɾe.la.si n
parata

παρένθεση paˈɾen.θe.si n
parentesi

παρήχηση paˈɾi.çi.si n
allitterazione

παραίσθηση paˈɾe.sθi.si n
allucinazione

παραίτηση n
abdicazione

παραβάν n
paravento

παραβιάζω v
violare

παραβολή n
parabola
η αλληγορική διήγηση πραγματικού ή φανταστικού γεγονότος που έχει σαν σκοπό να οδηγήσει σε ηθικά διδάγματα, χρήση τέτοιας μορφής διηγήσεων έκαναν ο Αίσωπος, αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι καθώς και ο Χριστός.
(γεωμετρία) είδος ανοιχτής καμπύλης

παραγάγγλιο n
paraganglio

παραγγέλλω v
ordinare

παραγοντοποιώ v
fattorizzare

παραγωγή pa.ɾa.ɣoˈʝi n
produzione

παραγωγικός pa.ɾa.ɣo.ʝiˈkos adj
produttivo

παραγωγικότητα pa.ɾa.ɣo.ʝiˈko.ti.ta n
produttività

παραγωγός pa.ɾa.ɣoˈɣos n
produttore

παραδέχομαι pa.ɾaˈðe.xo.me v
ammettere riconoscere

παραδοσιακά adv
tradizionalmente

παραδοσιακός pa.ɾa.ðo.si.aˈkos adj
tradizionale

παραδόξως adv
paradossalmente

παραισθησιογόνος adj
allucinogeno

παρακάμπτω pa.ɾaˈkam.pto v
aggirare

παρακαλώ
per favore
χρησιμοποιείται σαν ευγενική απάντηση σε κάποιον που λέει « ευχαριστώ »

παρακείμενος pa.raˈci.me.nos adj
passato prossimo
που βρίσκεται δίπλα σε κάτι άλλο, ο διπλανός

παρακμή n
declino

παρακμιακός adj
decadente

παραλήρημα pa.ɾaˈli.ɾi.ma n
delirio
ο ασυνάρτητος και χωρίς νόημα λόγος, ο οποίος αποτελεί σύμπτωμα ορισμένων οργανικών ή ψυχικών παθήσεων, παραμιλητό

παραλία pa.ɾaˈli.a n
spiaggia arenile

παραλείπω v
omettere

παραληρώ pa.ɾa.liˈɾo v
delirare

παραλλακτικός adj
parallattico

παραλληλεπίπεδο n
parallelepipedo

παραλληλόγραμμο n
parallelogramma

παραλογισμός n
assurdità

παραλύω pa.ɾaˈli.o v
paralizzare

παραμάνα n
spilla di sicurezza
είδος καρφίτσας

παραμένω v
restare

παραμελώ v
trascurare

παραμονή pa.ɾa.moˈni n
permanenza soggiorno
η διαμονή, η κατοίκηση
vigilia
(προηγούμενη μέρα) η μέρα που προηγείται ενός σημαντικού γεγονότος, γιορτής ή επετείου (και παραμονές)

παραμονεύω pa.ɾa.moˈne.vo v
nascondersi

παραμυθάς pa.ɾa.miˈθas n
cantastorie

παραμύθι pa.ɾaˈmi.θi n
favola fiaba

παραπαίω v
barcollare traballare

παραπατώ v
inciampare

παραπλανητικός adj
fuorviante

παραπληγία pa.ɾa.pliˈʝi.a n
paraplegia

παραπληγικός pa.ɾa.pli.ʝiˈkos n
paraplegica

παραπληροφόρηση pa.ɾa.pli.ɾoˈfo.ɾi.si n
disinformazione

παραποίηση pa.ɾaˈpi.i.si n
contraffazione

παραπονιέμαι v
lamentarsi

παρασίτωση n
parassitosi

παρασιτισμός n
parassitismo

παρασκιά n
penombra

παραστατικός pa.ɾa.sta.tiˈkos adj
espressivo

παραστιά n
camino

παραστρατιωτικός adj
paramilitare

παρασόλ n
parasole

παρασύνθεση n
parasintesi

παρατήρηση n
osservazione
το να παρατηρείς κάτι, να το κοιτάς προσεκτικά επί αρκετή ώρα για να ανακαλύψεις ή να καταλάβεις κάτι

παρατατικός n
imperfetto

παρατημένος
abbandonato

παρατηρώ v
osservare

παρατσούκλι n
soprannome nomignolo

παραφίνη n
paraffina

παραφασία n
parafasia

παραφορά n
foga impeto veemenza

παραφράζω v
parafrasare

παραψυχολογία n
parapsicologia

παρδαλός paɾ.ðaˈlos adj
variopinto

παρεγκεφαλίδα n
cervelletto

παρειδωλία n
pareidolia

παρεκτόπιση n
dislocamento

παρελθόν n
passato

παρεμβάλλω v
intercalare interporre

παρεμβαίνω pa.ɾeɱˈve.no v
intervenire frapporsi

παρεμποδίζω v
intralciare

παρενέργεια n
effetto collaterale

παρενόχληση pa.ɾeˈno.xli.si n
molestia

παρεξηγώ pa.ɾe.ksiˈɣo v
fraintendere equivocare

παρετυμολογία n
paretimologia

παρηγοριά n
consolazione

παρηγορώ pa.ɾi.ɣoˈɾo v
consolare

παρηκμασμένος
decadente

παρθένα paɾˈθe.na n
vergine

παρθενιά paɾ.θeˈɲa n
verginità

παρθενικός υμένας paɾ.θe.niˈkos iˈme.nas n
imene

παρκάρω paɾˈka.ɾo v
parcheggiare

παρκόμετρο n
parchimetro

παρμπρίζ paɾˈbɾiz n
parabrezza

παροιμία pa.ɾiˈmi.a n
proverbio

παροιμιώδης adj
proverbiale

παρονομαστής n
denominatore
(μαθηματικά) το ένα από τα δύο μέρη του κλάσματος (το κάτω από τη γραμμή του απλού κλάσματος), ο αριθμός που εκφράζει σε πόσα μέρη διαιρείται κάτι.

παροξυσμός n
parossismo

παροξύτονος adj
parossitono

παρορμητικός pa.ɾoɾ.mi.tiˈkos adj
impulsivo

παροτρύνω v
incoraggiare

παρουσία pa.ɾuˈsi.a n
presenza

παρουσιαστικό n
aspetto

παροχή n
fornitura sovvenzione

παρτίδα paɾˈti.ða n
partita
(παιχνίδι) φιλική αντιμετώπιση αντιπάλων, κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού

παρτιτούρα n
partitura spartito

παρωνυχίδα n
pipita

παρωπίδα n
paraocchi

παρόν paˈɾon n
presente

πασάς paˈsas n
pascià

πασέτα n
bassetta

πασατέμπος n
passotempo

πασιέντσα n
solitario

πασπατεύω pa.spaˈte.vo v
palpare

παστίς paˈstis n
pasticcio

παστίτσιο paˈsti.t͡sço n
pasticcio
(γαστρονομία) είδος φαγητού με μακαρόνια, κιμά και κάλυψη από μια στρώση μπεσαμέλ

παστεριώνω pa.ste.ɾiˈo.no v
pastorizzare

πασχαλίτσα n
coccinella

πασχαλιά n
lillà

πασχαλινός adj
pasquale

πατάκι paˈta.ci n
zerbino

πατάτα paˈta.ta n
patata
ο κόνδυλος του φυτού της πατατιάς
(τρόφιμο) μαγειρεμένος ο κόνδυλος της πατατιάς

πατέρας paˈte.ɾas n
padre babbo papà

πατισάχ n
padiscià

πατρίδα paˈtɾi.ða n
patria

πατρίκιος n
patrizio

πατριάρχης pa.tɾiˈaɾ.çis n
patriarca

πατριαρχικός pa.tɾi.aɾ.çiˈkos adj
patriarcale

πατρικός pa.tɾiˈkos adj
paterno

πατριωτικός adj
patriottico

πατριωτισμός pa.tɾi.o.tiˈzmos n
patriottismo

πατριός n
patrigno

πατριώτης pa.tɾiˈo.tis n
patriota
αυτός που τιμά, που αγαπάει την πατρίδα του, αυτός που θυσιάζεται γι' αυτήν

πατρολογία pa.tro.loˈʝi.a n
patrologia

πατρωνυμικός adj
patronimico

πατρότητα n
paternità

παυσίπονο n
analgesico

παχνί n
greppia

παχυσαρκία pa.çi.saɾˈci.a n
obesità

παχύ έντερο paˈçi ˈendeɾo
intestino crasso

παχύς paˈçis adj
spesso
που έχει μεγάλο πάχος ή όγκο

παχύσαρκος paˈçi.saɾ.kos adj
obeso corpulento

παϊδάκι n
costoletta

παύση ˈpaf.si n
pausa

πείθω v
convincere

πείνα ˈpi.na n
fame

πείραμα n
esperimento

πείσμα n
ripicca

πεδίο n
campo

πεδίο μάχης
campo di battaglia

πεδιάδα pe.ðiˈa.ða n
pianura

πεζικό pe.ziˈko n
fanteria

πεζογράφος pe.zoˈɣɾa.fos n
prosatore

πεζογραφία pe.zo.ɣɾaˈfi.a n
prosa

πεζοδρόμηση pe.zoˈðɾo.mi.si n
pedonalizzazione

πεζοδρόμιο pe.zoˈðro.mi.o n
marciapiede

πεζοπορία pe.zo.poˈɾi.a n
scarpinata

πεζούρα n
fanteria

πεζός peˈzos n
pedone
που κινείται με τα πόδια, σε αντίθεση με τους εποχούμενους

πεθαίνω peˈθe.no v
morire

πεθερά pe.θeˈɾa n
suocera

πεθερός pe.θeˈɾos n
suocero

πειθήνια adv
docilmente ubbidienza

πειθήνιος piˈθi.ni.a piˈθi.ni.o piˈθi.ni.os adj
docile ubbidiente

πειθαρχία pi.θaɾˈçi.a n
disciplina
η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του πειθαρχώ, η υπακοή σε κάποιες αρχές, κανόνες, νόμους ή στις διαταγές κάποιου ιεραρχικά ανώτερου

πειθώ n
persuasione

πεινώ v
avere fame

πειράζω v
irritare

πειραματικός adj
sperimentale

πειραματόζωο pi.ɾa.maˈto.zo.o n
cavia

πειρασμός pi.ɾaˈzmos n
tentazione

πειρατής pi.ɾaˈtis n
pirata

πεισματάρης pizmaˈtaɾis adj
ostinato

πεκινουά pe.ci.nuˈa n
pechinese

πελάγρα peˈla.ɣɾa n
pellagra

πελάτης n
cliente compratore

πελαργός pe.laɾˈɣos n
cicogna

πελατεία pe.laˈti.a n
clientela

πελατειακός adj
clientelismo
σχετικός με την πελατεία ή με τον πελάτη

πελεκάνος pe.leˈka.nos n
pellicano

πελματικός adj
plantare

πελότα n
pelota
παιχνίδι ισπανικής προέλευσης

πελώριος adj
enorme

πεμπτουσία pem.ptuˈsi.a n
quintessenza

πενήντα peˈnin.da
cinquanta

πενικιλίνη n
penicillina

πεντάγραμμο n
pentagramma

πεντάγωνο penˈda.ɣo.no n
pentagono

πεντάγωνος penˈda.ɣo.nos adj
pentagonale

πεντάλ peˈdal n
pedale

πεντάνιο n
pentano

πεντακόσια
cinquecento

πενταλό n
pedalò

πενταρχία n
pentarchia

πεντζέχρι n
bezoario

πεολειχία n
fellatio

πεπτίδιο n
peptide

πεπτόνη n
peptone

πεπόνι peˈpo.ni n
melone

περήφανος adj
fiero orgoglioso

περίεργος peˈɾi.eɾ.ɣos adj
curioso strano

περίθαλψη peˈɾi.θal.psi n
trattamento

περίληψη n
sommario

περίμετρος peˈɾi.me.tɾos n
perimetro

περίνεο pɛˈɾi.nɛ.ɔ n
perineo

περίοδος peˈɾi.o.ðos n
periodo

περίπλοκος adj
intricato

περίπλους n
circumnavigazione

περίπολος peˈɾi.po.los n
pattuglia

περίπου peˈɾi.pu adv
circa

περίπτερο peˈɾi.pte.ɾo n
chiosco

περίπτωση n
caso

περίστροφο peˈɾi.stɾo.fo n
revolver

περίττωμα peˈɾi.to.ma n
escremento

περίφραση n
circonlocuzione

περγαμηνή peɾ.ɣa.miˈni n
pergamena

περιέργεια pe.ɾiˈeɾ.ʝi.a n
curiosità

περιήλιο pe.ɾiˈi.li.o n
perielio

περιβάλλον n
ambiente

περιβαλλοντικός adj
ambientale

περιβόλι pe.ɾiˈvo.li n
orto

περιγράφω v
descrivere

περιγραφή n
descrizione

περιγραφικός adj
descrittivo

περιδέραιο n
collana

περιεχόμενο n
contenuto

περιηγητής pe.ɾi.i.ʝiˈtis n
escursionista viaggiatore visitatore

περιηγούμαι v
girare viaggiare

περικάρδιο n
pericardio

περικυκλώνω pe.ɾi.ciˈklo.no v
accerchiare

περιμένω pe.ɾiˈme.no v
aspettare attendere

περινεύριο n
perinevrio

περιοδικό pe.ɾi.o.ðiˈko n
rivista periodico

περιοδολόγηση pe.ɾi.o.ðoˈlo.ʝi.si n
periodizzazione

περιορίζω pe.ɾi.oˈɾi.zo v
limitare

περιορισμένος
limitato

περιορισμός pe.ɾi.o.ɾiˈzmos n
restrizione

περιοχή pe.ɾi.oˈçi n
zona

περιπέτεια pe.ɾiˈpe.ti.a n
avventura

περιπολώ pe.ɾi.poˈlo v
pattugliare

περιπτωσιολογία n
casistica

περισκόπιο pe.ɾiˈsko.pi.o n
periscopio

περισσότερο pe.ɾiˈso.te.ɾo adv
vieppiù

περιστέρι pe.ɾiˈste.ɾi n
piccione colombo

περισταλτισμός n
peristalsi

περιστερώνας pe.ɾi.steˈɾo.nas n
colombaia piccionaia

περιστροφή pe.ɾi.stɾoˈfi n
rotazione rivoluzione

περιτομή pe.ɾi.toˈmi n
circoncisione

περιτονίτιδα n
peritonite

περιττός pe.ɾiˈtos adj
inutile
που δεν είναι απαραίτητος, ο μη αναγκαίος

περιτόναιο n
peritoneo
(ανατομία) λεπτή και διάφανης μεμβράνη που εκτείνεται στην εσωτερική επιφάνεια της κοιλιακής κοιλότητας και περιβάλλει τα σπλάχνα

περιφέρεια pe.ɾiˈfe.ɾi.a n
circonferenza

περιφρονώ v
disprezzare

περιφρόνηση n
disprezzo

περμανάντ peɾ.maˈnant n
permanente

περούκα peˈɾu.ka n
parrucca

περπατάω peɾ.paˈta.o v
camminare

περσικά peɾ.siˈka n
persiano

περσικός peɾ.siˈkos adj
persiano

περσοναλισμός n
personalismo

περόνη peˈɾo.ni n
perone

πεσκαντρίτσα n
coda di rospo

πετέχια peˈte.çi.a n
petecchia

πεταβατώρα pe.ta.vaˈto.ra n
petawattora

πεταλούδα pe.taˈlu.ða n
farfalla
(έντομο) είδος εντόμου, με τέσσερα μεγάλα πολύχρωμα φτερά
στιλ κολύμβησης στο οποίο οι αθλητές κουνάνε κυκλικά από πίσω προς τα μπρος τα χέρια τους και με κυματισμούς τα πόδια τους

πεταλωτής n
maniscalco

πεταλώνω v
ferrare

πετούνια peˈtu.ɲa n
petunia

πετρέλαιο peˈtɾe.le.o n
petrolio

πετραρχικός adj
petrarchesco

πετρογραφία n
petrografia

πετροδολάριο pe.tɾo.ðoˈla.ɾi.o n
petrodollaro

πετροπέρδικα n
alectoris graeca

πετσέτα peˈt͡se.ta n
asciugamano tovagliolo

πεχάμετρο n
pH-metro

πεψίνη n
pepsina

πεύκο ˈpef.ko n
pino

πηγάδι piˈɣa.ði n
pozzo

πηγάζω piˈɣa.zo v
nascere origine

πηγή piˈʝi n
fonte sorgente

πηγαίνω piˈʝe.no v
andare camminare
κινούμαι από ένα σημείο προς ένα άλλο σημείο, μεταβαίνω

πηδάλιο piˈða.li.o n
timone

πηδάλιο κλίσης piˈða.li.o ˈkli.sis
alettone

πηδάω piˈða.o v
saltare

πηδαλιούχος pi.ða.liˈu.xos n
nocchiero

πηλίκο piˈli.ko n
quoziente

πηνίο n
bobina

πιάνο ˈpça.no n
pianoforte
(μουσικό όργανο)

πιάνω ˈpça.no v
afferrare

πιάστης n
collettore

πιάτο ˈpça.to n
piatto

πιέζω piˈe.zo v
premere

πιανίσιμο adv
pianissimo

πιανίστας n
pianista

πιανιστικός adj
pianistico

πιανόλα piaˈno.la n
autopiano pianola

πιατάκι n
piattino

πιγκουίνος piŋ.ɡuˈi.nos n
pinguino

πιγούνι n
mento

πιεζοηλεκτρισμός pi.e.zo.i.le.ktɾiˈzmos n
piezoelettricità

πιεζομετρία n
piezometria

πιεμοντέζικα n
Piemontese

πιεστήριο n
stampa

πιεσόμετρο n
sfigmomanometro

πιθανός pi.θaˈnos adj
probabile

πιθανότητα pi.θaˈno.ti.ta n
probabilità

πιθηκίζω v
scimmiottare

πικάντικος adj
piccante

πικραλίδα pi.kɾaˈli.ða n
dente di leone

πικρός piˈkɾos adj
amaro

πιλότος piˈlo.tos n
pilota

πινέλο n
pennello

πινακοθήκη pi.na.koˈθi.ci n
pinacoteca

πινγκ πονγκ ˈpiŋ ˈpoŋ n
tennis da tavolo

πιπέρι piˈpe.ɾi n
pepe
μπαχαρικό που παράγεται από τους καρπούς των φυτών της οικογένειας Piperaceae

πιπίλα piˈpi.la n
ciuccio succhiotto

πιπεριά pi.peɾˈʝa n
peperone

πιπερόριζα pi.peˈɾo.ɾi.za n
zenzero

πιπερώνω v
pepare

πιράνχας piˈɾaŋ.xas n
piranha

πιρουνιά pi.ru.ˈɲa n
forchettata

πιρούνι n
forchetta
(κουζινικά) σκεύος σερβιρίσματος για λήψη στερεού φαγητού, με λαβή και αιχμές
(τεχνολογία) τμήμα του σκελετού των οχημάτων στο οποίο εφαρμόζει συνήθως το αμορτισέρ

πιρόγα n
piroga

πισίνα piˈsi.na n
piscina

πισινός pi.siˈnos adj
sedere

πιστεύω piˈste.vo v
credere
έχω πίστη

πιστοποιητικό n
certificato

πιστωτική κάρτα
carta di credito

πιστόλι n
pistola

πιστόνι piˈsto.ni n
pistone

πιστός piˈstos adj
credente fedele
που παραμένει σταθερός, αφοσιωμένος σε κάτι ή κάποιον

πιστός piˈstos n
fedele
που πιστεύει, που ακολουθεί μια θρησκεία

πισωκολλητό pi.so.ko.liˈto n
pecorina

πιτζάμα piˈd͡za.ma n
pigiama

πιτσαδόρος pi.t͡saˈðo.ɾos n
pizzaiolo
(επάγγελμα) ο παρασκευαστής πίτσας

πιτσαρία n
pizzeria

πιτυρίδα pi.tiˈɾi.ða n
forfora

πιόνι n
pedone pedina

πλάθω v
formare

πλάκα ˈpla.ka n
lastra

πλάνη ˈpla.ni n
pialla
εργαλείο για την λείανση ξύλινων επιφανειών, το ροκάνι

πλάσμα ˈpla.zma n
plasma

πλάστης ˈpla.stis n
matterello
(κουζινικά) κυλινδρικό εργαλείο για πλάσιμο

πλάτανος ˈpla.ta.nos n
platano

πλάτη ˈpla.ti n
dorso schiena

πλάτος n
larghezza

πλέκω ˈple.ko v
intrecciare

πλένω ˈple.no v
lavare

πλήθος ˈpli.θos n
numero
folla torma
μεγάλη ομάδα ανθρώπων

πλήκτρο n
tasto

πλήξη ˈpli.ksi n
noia

πλήρωμα n
equipaggio
το προσωπικό, το σύνολο των ατόμων που χρησιμοποιείται σε ένα μεταφορικό μέσο εάν κατά τη μετακίνησή του χρειάζεται τουλάχιστον πάνω από ένα άτομο

πλίνθος ˈplin.θos n
plinto laterizio

πλαίσιο ˈple.si.o n
contesto

πλαγκτόν plaŋˈkton n
plancton

πλαισιώνω ple.siˈo.no v
incorniciare

πλακάκι n
mattonella

πλακούντας plaˈkun.das n
placenta

πλανήτης plaˈni.tis n
pianeta

πλανητάριο n
planetario

πλανητικός adj
planetario

πλανόδιος adj
itinerante

πλασματικός adj
fittizio

πλαστικός adj
plastico

πλαστογραφία pla.sto.ɣɾaˈfi.a n
falsificazione

πλατεία plaˈti.a n
piazza
(πολεοδομία) επίπεδος, διαμορφωμένος χώρος μέσα σε κατοικημένη περιοχή που περιβάλλεται από κτίρια ή και δρόμους

πλειοψηφία pli.o.psiˈfi.a n
maggioranza

πλεξιγκλάς n
plexiglas polimetilmetacrilato

πλεονέκτημα n
vantaggio beneficio

πλεοναστικός adj
pleonastico

πλεονεκτικός adj
vantaggioso

πλεονεξία n
avidità

πλευρό pleˈvɾo n
costola
(ανθρώπινο σώμα) το μέρος του κορμού του σώματος μεταξύ της πλάτης και του στήθους/κοιλιακής χώρας

πλευστότητα n
navigabilità

πλεόνασμα n
surplus

πληγή pliˈʝi n
ferita

πληγώνω v
offendere

πληθυντικός pli.θin.diˈkos n
plurale

πληθυσμός pli.θiˈzmos n
populazione popolazione
(γεωγραφία) το σύνολο των κατοίκων κάποιου τόπου

πληθωρισμός n
inflazione

πληθώρα pliˈθo.ɾa n
pletora

πληκτρολόγιο pli.ktɾoˈlo.ʝi.o n
tastiera

πλημμυρίδα n
alta marea

πλημμυρίζω v
allagare

πλημμύρα pliˈmi.ɾa n
inondazione alluvione

πλην Λακεδαιμονίων
Eccetto gli Spartani

πληρεξούσιος adj
plenipotenziario

πληροφορία pli.ɾo.foˈɾi.a n
informazione

πληροφορική pli.ɾo.fo.ɾiˈci n
informatica
(επιστήμη) επιστήμη που ερευνά την κωδικοποίηση, διαχείριση και μετάδοση συμβολικών αναπαραστάσεων πληροφοριών

πληροφοριοδότης n
informatore

πληροφορώ pli.ɾo.foˈɾo v
informare

πληρωμένος
corrotto pagato

πληρωτής n
pagatore

πληρώνω v
pagare

πλησίον pliˈsi.on n
prossimo

πλιάτσικο ˈpʎa.t͡si.ko n
saccheggio bottino

πλοίο ˈpli.o n
nave

πλοηγίδα plo.iˈʝi.ða n
pilotina

πλοκάμι ploˈka.mi n
tentacolo

πλουσιοπάροχα adv
lautamente

πλουτοκρατικός adj
plutocratico

πλουτώνιο n
plutonio

πλούσιος ˈplu.si.os adj
ricco

πλούτος ˈplu.tos n
ricchezza

πλυντήριο πιάτων
lavastoviglie

πλότερ n
diagrammatore

πλύση εγκεφάλου ˈpli.si eŋ.ɟeˈfa.lu
lavaggio del cervello

πλώρη ˈplo.ɾi n
prua prora

πνίγω ˈpni.ɣo v
affogare

πνευματικά δικαιώματα
diritto d'autore

πνευματικός pnev.ma.tiˈkos adj
mentale
που έχει σχέση με το πνεύμα και (κυρίως ως διανοητική εργασία ή ικανότητα), διανοητικός
spiritoso spiritosa
που έχει σχέση με το πνεύμα (σε αντίθεση με την ύλη και τον αισθητό κόσμο)

πνευματικός pnev.ma.tiˈkos n
confessore

πνευματικότητα n
spiritualità

πνευμοθώρακας n
pneumotorace

πνευμονία n
polmonite

πνευμονικός adj
polmonare

πνευμονο- pev.mo.no
neumo-

πνευμονολόγος pnev.mo.noˈlo.ɣos n
pneumologo

πνευμονόκοκκος pev.moˈno.ko.kos n
pneumococco

πνεύμα ˈpnev.ma n
spirito
ο νους του ανθρώπου, ατομικά ή συλλογικά

πνεύμονας ˈpnev.mo.nas n
polmone

ποίημα ˈpi.i.ma ˈpi.ma n
poesia poema

ποίηση ˈpi.i.si n
poesia

ποίμνιο n
gregge

πογκρόμ n
pogrom

ποδήλατο poˈði.la.to n
bicicletta bici
(μέσο μεταφορών) όχημα, κυρίως δίτροχο, που κινεί ο αναβάτης με τα πόδια του, δίνοντας ώθηση στα πετάλια

ποδηλασία po.ði.laˈsi.a n
ciclismo

ποδηλατοδρόμιο n
velodromo

ποδιά n
grembiule

ποδοστάτης n
poggiapiedi

ποδοσφαιριστής po.ðo.sfe.ɾiˈstis n
calciatore calciatrice

ποδόσφαιρο poˈðo.sfe.ɾo n
calcio

ποζιτρόνιο n
positrone

ποιητής n
poeta

ποιητικός adj
poetico

ποικιλία pi.ciˈli.a n
varietá
πολλά και, κυρίως, διαφορετικά πράγματα ή είδη ή μορφές

ποικιλότητα n
diversità

ποιμένας piˈme.nas n
pastore

ποιμενικό pi.me.niˈko n
pastorella

ποινή piˈni n
pena

ποιος ˈpços
chi

ποιότητα piˈo.ti.ta n
qualità

πολίτης poˈli.tis n
cittadino civile

πολεμιστής po.le.miˈstis n
guerriero combattente

πολεμοχαρής adj
bellicoso

πολική αρκούδα
orso polare

πολιορκία po.li.oɾˈci.a n
assedio

πολιορκώ v
assediare

πολιτεία po.liˈti.a n
stato

πολιτική n
politica

πολιτικός po.li.tiˈkos n
politico

πολιτισμός n
cultura

πολιτοφυλακή n
milizia

πολλαπλασιάζω po.la.pla.siˈa.zo v
moltiplicare

πολλαπλασιασμός n
moltiplicazione

πολτός polˈtos n
poltiglia

πολυάνθρωπος adj
popoloso

πολυάριθμος adj
numeroso

πολυέλαιος po.liˈe.le.os n
candelabro lampadario

πολυακετάλη n
poliacetale

πολυβόλο n
mitragliatrice

πολυεθνικός adj
multinazionale

πολυετής adj
perenne

πολυθεϊσμός n
politeismo

πολυθρόνα po.liˈθɾo.na n
poltrona

πολυκατοικία n
condominio

πολυμαθής adj
erudito

πολυμεράση po.li.meˈɾa.si n
polimerasi

πολυμερές po.li.meˈɾes n
polimero

πολυμορφισμός n
polimorfismo
(βιολογία) η ικανότητα / ιδιότητα ορισμένων ειδών να εμφανίζονται σε ποικίλες μορφές ή εκδηλώσεις χωρίς να υπάρχει ουσιαστική αλλαγή στη βασική τους φύση
(χημεία, φυσική) η ικανότητα ενός στερεού υλικού να υπάρχει σε περισσότερες από μία μορφές ή κρυσταλλικές δομές
(πληροφορική) χαρακτηριστικό του αντικειμενοστραφούς προγραμματισμού που επιτρέπει σε αντικείμενα της ίδιας ιεραρχίας να αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα της βασικής κλάσης, παρά τις πραγματικές τους διαφορές

πολυνευροπάθεια n
polineuropatia

πολυπολιτισμικός po.li.po.li.ti.zmiˈkos adj
multiculturale

πολυπολιτισμικότητα po.li.po.li.ti.zmiˈko.ti.ta n
multiculturalismo

πολυσεξουαλικότητα n
polisessualità

πολυσυνθετικός adj
polisintetico

πολυσύμπαν po.liˈsim.ban n
multiverso

πολυτέλεια po.liˈte.li.a n
lusso

πολυτελής po.li.teˈlis adj
lussuoso

πολυτιμότητα n
pregevolezza preziosismo

πολυυπνογραφία n
polisonnografia

πολυφωνία po.li.foˈni.a n
polifonia
(μουσική) πολλές ανεξάρτητες φωνές (μελωδίες) συνδυασμένες αρμονικά

πολυφωνικός po.li.fo.niˈkos adj
polifonico

πολυώνυμο n
polinomio

πολφός n
polpa

πολωνέζα n
polacca

πολωνικά n
polacco

πολωνικός adj
polacco

πολύ poˈli adv
molto

πολύγλωσσος adj
multilingue

πολύγωνο poˈli.ɣo.no n
poligono

πολύποδας poˈli.po.ðas n
polipo poliep

πολύς poˈlis adj
molto

πολύτιμος poˈli.ti.mos adj
prezioso

πολύτιμος λίθος
pietra preziosa

πολώνιο n
polonio

πομεράνιαν po.meˈɾa.ni.an n
volpino

πομερανικός po.me.ɾa.niˈkos adj
pomerano

πομπώδης pomˈbo.ðis adj
pomposo

πονάω poˈna.o v
dolere far male

πονηριά po.niɾˈʝa n
trucco furbizia
η ιδιότητα του πονηρού
η ενέργεια του πονηρού

πονηρός po.niˈɾos adj
furbo

πονοκέφαλος n
mal di testa

ποντίκι ponˈdi.ci n
topo sorcio mouse
(θηλαστικό ζώο) μικρό τρωκτικό ζώο που ζει στις πόλεις, στους αγρούς και στα σπίτια

ποντιακός pon.di.aˈkos adj
pontico

ποντικοπαγίδα pon.di.ko.paˈʝi.δa n
trappola per topi

πορδή poɾˈði n
peto

πορεία n
corso

πορθμός poɾˈθmos n
stretto

πορνεία n
prostituzione

πορνογραφία por.no.ɣraˈfi.a n
pornografia

πορνογραφικός adj
pornografico

πορσελάνη n
porcellana

πορτμπαγκάζ port.baˈgaz n
bagagliaio baule

πορτογαλικά n
portoghese

πορτογαλικός adj
portoghese

πορτοκάλι poɾ.toˈka.li n
arancia arancio

πορτοκαλής poɾ.to.kaˈlis adj
arancione arancio

πορτοκαλί poɾ.to.kaˈli n
arancione arancio
(χρώμα) το χρώμα του πορτοκαλιού

πορτοκαλιά poɾ.to.kaˈʎa n
arancio

πορτοφολάς n
borsaiolo borseggiatore
κλέφτης πορτοφολιών

πορτοφόλι poɾ.toˈfo.li n
portafoglio

πορτρέτο n
ritratto

ποσέτ n
fazzoletto

ποσειδώνιο n
nettunio

ποσοστό po.soˈsto n
percento

ποσοτικοποιώ v
quantificare

ποσότητα poˈso.ti.ta n
quantità

ποτάσα poˈta.sa n
potassa

ποτέ adv
mai giammai
καμία φορά, σε κανένα χρονικό διάστημα

ποτήρι poˈti.ɾi n
bicchiere

ποτίζω poˈti.zo v
annaffiare

ποτίστρα n
beverino

ποταμάκι n
ruscello rigagnolo

ποταμός po.taˈmos n
fiume
(γεωγραφία) μεγάλη υδάτινη μάζα που ρέει σε μεγάλη απόσταση με φυσική ροή εντός μίας καθορισμένης κοίτης, ξεκινώντας από μία ή περισσότερες φυσικές πηγές ή λίμνες και καταλήγοντας στη θάλασσα ή σε λίμνη
(μεταφορικά, στον πληθυντικό) μεγάλη ποσότητα (υγρού)

ποταπός adj
vile

ποτιστήρι n
annaffiatoio

ποτό n
bevanda bibita

ποτό του Μάη n
maitrank

που
che

πουθενά pu.θeˈna adv
da nessuna parte
σε κανέναν τόπο (στάση)
σε κανέναν τόπο (κατεύθυνση)
κάπου (αόριστα, σε ερωτήσεις)

πουκάμισο puˈka.mi.so n
camicia maglia

πουλάκι n
uccellino
μικρό σε μέγεθος ή σε ηλικία πουλί.

πουλάρι puˈla.ɾi n
puledro

πουλάω puˈla.o v
vendere

πουλί puˈli n
uccello

πουλερικό n
pollame
(συνήθως στον πληθυντικό: πουλερικά) οικόσιτο εκτρεφόμενο πτηνό (κότα, γαλοπούλα, πάπια, χήνα κ.λπ.)

πουρές puˈɾes n
purè

πουριτανισμός n
puritanesimo

πουριτανός n
puritano

πουρνάρι puɾˈna.ɾi n
leccio

πουτάνα puˈta.na n
puttana

πουτίγκα puˈtiŋ.ɡa n
pudding

πουτσαράς pu.t͡saˈɾas n
tipo superdotato

πού adv
dove
(τοπικό επίρρημα) σε ποιο μέρος; σε ποιον τόπο;

πούπουλο ˈpu.pu.lo n
piumino

πούρο n
sigaro

πούστης ˈpu.stis n
frocio

πούτσα n
cazzo

πράγμα ˈpɾaɣ.ma n
cosa
κάθε υλικό αντικείμενο σε αντιδιαστολή με τα ζώα

πράκτορας ˈpɾa.kto.ɾas n
agente

πράξη ˈpɾa.ksi n
azione

πράσινο ˈpɾa.si.no n
verde

πράσινο ξέπλυμα
greenwashing

πράσινος adj
verde
(ουσιαστικοποιημένο) πράσινο:
(ουσιαστικοποιημένο) πράσινοι:

πράσο n
porro
cogliere / prendere qlcu. con le mani nel sacco
(συνεκδοχικά, γαστρονομία) το φαγητό που γίνεται με πράσα

πρέζα n
pizzico

πρέπει ˈpɾe.pi v
dovere

πρέσβης ˈpɾe.zvis n
ambasciatore

πρήζομαι v
gonfiarsi

πρήζω τ' αρχίδια
rompere i coglioni

πρίγκιπας ˈpɾiŋ.ɟi.pas n
principe

πρίμο n
primo

πρίμουλα n
primula

πρίσμα ˈpɾi.zma n
prisma

πραγματικά adv
infatti

πραγματικός adj
reale

πραγματικότητα n
realità realtà

πραγματιστικός adj
pragmatico

πραγματοποιώ v
compiere

πρακτικός pɾa.ktiˈkos adj
pratico

πρακτορείο pɾa.ktoˈɾi.o n
agenzia

πραξικόπημα pɾa.ksiˈko.pi.ma n
colpo di stato

πρασεοδύμιο n
praseodimio

πρασινωπός adj
verdastro

πρεβαντόριο pre.vaˈnto.ri.o n
preventorio

πρελούδιο n
preludio

πρεσβεία pɾeˈzvi.a n
ambasciata

πρεσβευτής pɾe.zveˈftis n
ambasciatore

πρεσβυωπία n
presbiopia

πριγκιπάτο pɾiŋ.ɟiˈpa.to n
principato

πριμαντόνα pɾi.maˈdo.na n
primadonna prima donna

πριν pɾin
prima
με δευτερεύουσα πρόταση, δείχνει ότι η πράξη που περιγράφεται ακολουθεί χρονικά την πράξη της κύριας πρότασης

πριονίζω v
segare

πριονιστήριο n
segheria

πρισματικός adj
prismatico

πριτσίνι n
ribattino

πριόνι n
sega

προάλλες n
altro recente

προάστιο pɾoˈa.sti.o n
sobborgo suburbio

προίκα ˈpɾi.ka n
dote

προαίσθημα pɾoˈe.sθi.ma n
presentimento intuizione

προαγωγή pɾo.a.ɣoˈʝi n
promozione

προαιρετικός adj
volontario

προανάφλεξη pɾo.aˈna.fle.ksi n
preaccensione

προβάλλω pɾoˈva.lo v
progettare affacciarsi opporre
(μεταβατικό) μετακινώ κάτι προς τα εμπρός ή προς τα έξω
(μεταβατικό) δίνω μεγάλη δημοσιότητα (προβολή) σε κάτι

προβατίνα n
pecora

προβλέπω pɾoˈvle.po v
predire

προβλέψιμος adj
prevedibile

προβληματικός adj
problematico

προβοκάτσια n
provocazione

προβοκατόρισσα n
provocatrice

προβολέας n
riflettore

προβολόνε pro.voˈlo.ne n
provolone

προβοσκίδα n
proboscide

προγεννητικός adj
prenatale

προγιαγιά n
bisnonna bisavola

προγναθισμός pɾo.ɣna.θiˈzmos n
prognatismo

προγονός n
figliastro

προγραμματίζω pɾo.ɣɾa.maˈti.zo v
programmare

προγραμματισμός n
programmazione

προδίδω v
tradire

προδιάθεση pɾoˈðʝa.θe.si n
predisposizione

προδοσία n
tradimento

προδότης pɾoˈðo.tis n
traditore

προεδρικός adj
presidenziale

προειδοποίηση pɾo.i.ðoˈpi.i.si n
avvertimento

προειδοποιώ pɾo.i.ðo.piˈo v
avvertire

προεκλαμψία n
preeclampsia

προελαύνω pɾo.eˈlav.no v
avanzare

προελληνικός pɾo.e.li.niˈkos adj
preellenico

προεπισκόπηση n
previsualizzazione

προετοιμάζω v
preparare

προετοιμασία n
preparazione preparativo

προηγουμένως adv
anteriormente

προηγούμενος pɾo.iˈɣu.me.nos n
precedente
αυτός που προηγείται

προθάλαμος n
anticamera

προθεσμία pɾo.θeˈzmi.a n
scadenza

προθρομβίνη n
protrombina

προκάρδιο n
precordio

προκάτοχος adj
predecessore

προκαλώ pɾo.kaˈlo v
stuzzicare

προκατάληψη pɾo.kaˈta.li.psi n
pregiudizio

προκαταβολή n
acconto

προκλινικός adj
preclinico

προκοπή pɾo.koˈpi n
operosità progresso

προκυμαία n
banchina

προλετάριος pɾo.leˈta.ɾi.os n
proletario

προλεταριάτο pɾo.le.ta.ɾiˈa.to n
proletariato

προληπτικός pɾo.li.ptiˈkos adj
superstizioso
που προλαμβάνει, που με τις εκ των προτέρων ενέργειες ή πράξεις του προλαβαίνει την εκδήλωση ή την εμφάνιση κάποιων πραγμάτων, τα αποτρέπει ή τα ματαιώνει
που έχει προλήψεις ή πιστεύει σ’ αυτές

προμήθεια n
approvvigionamento

προμήθειο n
promezio

προμηθευτής pɾo.mi.θeˈftis n
fornitore

προνοώ pɾo.noˈo v
provvedere

προνόμιο pɾoˈno.mi.o n
privilegio

προνύμφη pɾoˈniɱ.fi n
larva

προξενείο n
consolato

προοδευτικά adv
progressivamente

προοδευτικός adj
progressivo

προορισμός n
destinazione

προπάππος n
bisnonno

προπαγάνδα n
propaganda

προπαραλήγουσα n
terzultima

προπαροξύτονος adj
proparossitono

προπατορικό αμάρτημα
peccato originale

προπατορικός pɾo.pa.to.ɾiˈkos adj
ancestrale

προπηλακίζω pro.pi.laˈki.zo v
coprire di insulti schernire vituperare

προπληρωμένη κάρτα
carte prepagate

προπονώ v
allenare

προπόνηση pɾoˈpo.ni.si n
allenamento

προπύργιο n
baluardo

προς ˈpɾos
verso

προς Θεσσαλονικείς Α΄ pn
I Tessalonicesi

προς Θεσσαλονικείς Β΄ pn
II Tessalonicesi

προς Κορινθίους Α' pn
I Corinzi

προς Κορινθίους Β' pn
II Corinzi

προς Ρωμαίους pn
Romani

προσάπτω v
imputare muovere un'accusa

προσέγγιση n
avvicinamento
η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού προσεγγίζω

προσέχω pɾoˈse.xo v
fare attenzione
είμαι συγκεντρωμένος
φροντίζω, περιποιούμαι
προφυλάσσω, προφυλάσσομαι

προσανατολισμός n
orientamento

προσαράζω v
incagliarsi

προσαρμόζω pɾo.saɾˈmo.zo v
adattare

προσβλητικός pɾoz.vli.tiˈkos adj
offensivo

προσβολή pɾo.zvoˈli n
insulto

προσγείωση n
atterraggio

προσγειώνω v
atterrare

προσδοκία n
aspettativa

προσεγγίζω pɾo.seŋˈɟi.zo v
accostare

προσεκτικός pɾo.se.ktiˈkos adj
prudente attento

προσελκύω pɾo.selˈci.o v
attirare

προσεταιριστικός adj
associativo

προσευχή pɾo.sefˈçi n
preghiera orazione
θρησκευτική πράξη κατά την οποία απευθύνεται κάποιος προς τον Θεό

προσεύχομαι v
pregare

προσηλυτισμός n
proselitismo conversione

προσθέτω pɾosˈθe.to pɾoˈsθe.to v
aggiungere

προσιτός adj
accessibile

προσκαλώ pɾo.skaˈlo v
invitare

προσκλητήριο n
appello
(στρατιωτικός όρος) η πρόσκληση σύνταξης και καταμέτρησης των στρατιωτών

προσκοπισμός pɾo.sko.piˈzmos n
scautismo

προσκυνητής n
pellegrino

προσκύνημα pɾoˈsci.ni.ma n
pellegrinaggio
επίσκεψη πιστών σε κάποιον τόπο όπου εκδηλώνουν τη λατρεία τους
(μεταφορικά) ταξίδι σε τόπο με τον οποίο κάποιος συνδέεται συναισθηματικά

προσκύνηση n
Adorazione Inginocchiamento Venerazione

προσομοιωτής n
simulatore

προσοχή n
attenzione attenti

προσροφώ v
adsorbire

προσρόφηση n
adsorbimento

προστάτης n
prostata
(βιολογία) ο αδένας που ανήκει στο ανδρικό γεννητικό σύστημα

προστασία pɾo.staˈsi.a n
tutela protezione

προστατευτισμός n
protezionismo

προστατεύω pɾo.staˈte.vo v
proteggere

προσυλλογισμός pro.si.lo.ɣiˈzmos n
prosillogismo

προσφέρω pɾoˈsfe.ɾo v
offrire

προσφορά pɾo.sfoˈɾa n
offerta
η ενέργεια του προσφέρω, το να δίνεις σε κάποιον κάτι με επισημότητα σε ένδειξη σεβασμού ή αγάπης ή θρησκευτικής λατρείας κ.λπ.
η πρόταση που υποβάλλει ένας οίκος σε υποψήφιο αγοραστή για την προμήθεια αγαθών ή υπηρεσιών, ιδιαίτερα στο πλαίσιο ενός διαγωνισμού· η επιχειρηματική πρόταση, πχ αυτή για την εξαγορά μιας επιχείρησης
η διάθεση ενός προϊόντος σε ειδική τιμή, χαμηλότερη από εκείνη που συνηθίζεται είτε από αυτόν που το διαθέτει είτε γενικά στην αγορά
(οικονομία) η διαθέσιμη ή προσφερόμενη προς αγορά ποσότητα ενός οικονομικού αγαθού σε κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή περίοδο

προσωδιακός adj
prosodico

προσωπικότητα n
personalità

προσωπογραφία n
ritratto

προσωποποίηση pɾo.so.poˈpi.i.si n
personificazione

προσωρινός pɾo.so.ɾiˈnos adj
provvisorio

προσόν pɾoˈson n
qualità

προτίθεμαι v
intenzione intendere

προτείνω pɾoˈti.no v
proporre
κάνω μία πρόταση, προσφορά ή υπόδειξη σε κάποιον

προτελευταίος adj
penultimo

προτεραιότητα pɾo.te.ɾeˈo.ti.ta n
priorità

προτεσταντισμός n
protestantesimo

προτιμώ v
preferire

προτομή n
busto

προφέρω v
pronunciare pronunziare
αρθρώνω φθόγγους και λέξεις

προφήτης pɾoˈfi.tis n
profeta aedo
(θρησκεία) θρησκευτικό πρόσωπο που σύμφωνα με τις γραφές, είχε την ικανότητα της θείας έμπνευσης την οποία αποκάλυπτε στο λαό
αυτός που προβλέπει το μέλλον

προφίλ n
profilo

προφανής adj
evidente

προφανώς adv
ovviamente

προφητεία n
profezia

προφορά n
pronuncia

προφορικός adj
orale

προφυλακτήρας pɾo.fi.laˈkti.ɾas n
paraurti

προφυλακτικό n
preservativo profilattico

προφύλαξη n
precauzione

προχθές adv
ieri l’altro ieri l'altro

προωθώ v
promuovere

προϊστάμενος n
capo

προϊστορία pɾo.i.stoˈɾi.a n
preistoria

προϊστορικός pɾo.i.sto.ɾiˈkos adj
preistorico

προϊόν n
prodotto

προϋπόθεση pɾo.iˈpo.θe.si n
condizione

προώθηση pɾoˈo.θi.si n
promozione

πρωί pɾoˈi n
mattina mattino

πρωθυπολοχαγός n
primo tenente

πρωθυπουργός pɾo.θi.puɾˈɣos n
primo ministro

πρωκτός n
ano

πρωσικός pɾo.siˈkos adj
prussiano

πρωτάθλημα n
campionato

πρωτέα n
protea

πρωταγωνιστής pɾo.ta.ɣo.niˈstis n
protagonista

πρωταθλητής pɾo.ta.θliˈtis n
campione

πρωτακτίνιο n
protoattinio

πρωτεΐνη pɾo.teˈi.ni n
proteina

πρωτεύουσα pɾoˈte.vu.sa n
capitale

πρωτοβουλία n
iniziativa

πρωτογλώσσα pro.to.ˈɣlo.sa n
protolingua

πρωτοκαθεδρία n
posto d'onore primato

πρωτοπόρος pɾo.toˈpo.ɾos n
pioniere

πρωτοϊστορικός pɾo.to.i.sto.ɾiˈkos adj
protostorico

πρωτόγαλα n
colostro

πρωτόγονος pɾoˈto.ɣo.ni pɾoˈto.ɣo.no pɾoˈto.ɣo.nos adj
primitivo

πρωτόκολλο pɾoˈto.ko.lo n
protocollo
έντυπο όπου αναφέρεται όλο το εθιμοτυπικό για κρατικούς αξιωματούχους.
(παλαιογραφία) σημείωση που βρισκόταν σε κυλινδρικούς παπύρους, κολλημένη στην αρχή του κειμένου, και περιείχε εξήγηση ή περίληψη του περιεχομένου
(πληροφορική) σύνολο κοινά αποδεκτών κανόνων που περιγράφουν τον τρόπο μετάδοσης ή ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ διαφορετικού τύπου υπολογιστών, ειδικά σε ένα δίκτυο

πρωτόνιο n
protone

πρωτόπλασμα pɾoˈto.pla.zma n
protoplasma

πρωτότυπος pɾoˈto.ti.pos adj
originale

πρόβα n
prova

πρόβατο ˈpɾo.va.to n
pecora

πρόβλεψη ˈpɾo.vle.psi n
predizione previsione

πρόβλημα ˈpɾo.vli.ma n
problema

πρόγευμα ˈpɾo.ʝev.ma n
colazione

πρόγνωση ˈpɾo.ɣno.si n
prognosi

πρόγνωση καιρού ˈpɾo.ɣno.si ceˈɾu
previsioni del tempo

πρόγονος ˈpɾo.ɣo.nos n
antenato

πρόγραμμα ˈpɾo.ɣɾa.ma n
programma

πρόδρομος ˈpɾo.ðɾo.mos adj
precursore
που προηγείται και προαναγγέλλει

πρόεδρος ˈpro.e.ðros n
presidente

πρόζα n
prosa

πρόθεση n
intenzione
η συνειδητή βούληση που κινητοποιεί κάποιον να τείνει προς κάποιον σκοπό
(ιατρική) μηχανισμός που χρησιμεύει στην αντικατάσταση ενός μέλους του σώματος ή ενός οργάνου
(συνεκδοχικά) η αγία τράπεζα
preposizione protesi
(εκκλησιαστικός όρος) η παρουσίαση των τίμιων δώρων στο ιερό για τη θεία ευχαριστία

πρόθημα ˈpɾo.θi.ma n
prefisso

πρόθυμος ˈpɾo.θi.mos adj
pronto

πρόκληση ˈpɾo.kli.si n
sfida

πρόληψη ˈpɾo.li.psi n
prevenzione superstizione
η προσπάθεια που γίνεται για να προλάβουμε εκ των προτέρων και να αποτρέψουμε κάποιες αρνητικές ή ανεπιθυμητες καταστάσεις, ενέργειες ή συνέπειες
superstizione
ανορθολογική αντίληψη που αναζητά την αιτιότητα σε άλογες και υπερφυσικές δυνάμεις
prolessi superstizione
(ρητορική) η εκ των προτέρων ανασκευή επιχειρήματος του αντιπάλου
(γραμματική) συντακτικό φαινόμενο κατά το οποίο το υποκείμενο μιας δευτερεύουσας πρότασης τίθεται ως αντικείμενο στην κύρια

πρόναος ˈpɾo.na.os n
prodromo pronao

πρόνοια ˈpɾo.ni.a n
previdenza prudenza

πρόξενος ˈpɾo.kse.nos n
console
επίσημος αντιπρόσωπος ξένου κράτους που αποστέλλεται για να αναπτύσσει συμφωνίες και να προστατεύει τα συμφέροντα των συμπατριωτών του σε εκείνη τη χώρα

πρόοδος ˈpɾo.o.ðos n
progresso

πρόσβαση n
accesso

πρόσημο n
segno

πρόσθεση ˈpɾo.sθe.si n
addizione

πρόσκαιρος adj
temporaneo

πρόσκληση n
invito

πρόσκοπος ˈpɾo.sko.pos n
scout

πρόσοψη ˈpɾo.so.psi n
facciata

πρόστιμο ˈpɾo.sti.mo n
multa

πρόστυχος ˈpɾo.sti.xo ˈpɾo.sti.xos ˈpɾo.sti.çi adj
volgare

πρόσφατος pɾoˈsfa.tos adj
recente

πρόσφυγας n
rifugiato rifugiata

πρόσωπο ˈpɾo.so.po n
viso faccia
(ανθρώπινο σώμα) το μπροστινό μέρος του κεφαλιού

πρόταση ˈpɾo.ta.si n
frase
(γραμματική) μια νοηματικά ολοκληρωμένη σειρά απο λέξεις με κεντρικό χαρακτηριστικό ένα ρήμα

πρότυπο n
modello

πρόχειρος ˈpɾo.çi.ɾos adj
a portata di mano improvvisato sottomano
που έχει γίνει χωρίς μεγάλη προσοχή, με βιασύνη ή χωρίς τη χρήση των κατάλληλων υλικών ή μέσων

πρόωρα adv
prematuramente

πρύμνη ˈpɾi.mni n
poppa

πρύτανης ˈpɾi.ta.nis n
rettore
(εκπαίδευση) καθηγητής ή καθηγήτρια ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος, που εκλέγεται από το Διοικητικό Συμβούλιο για ορισμένη θητεία (ένα, δύο ή τρία χρόνια), ως προϊστάμενος της διοίκησης του ιδρύματος

πρώτες βοήθειες ˈpɾo.tes voˈi.θi.es
primo soccorso

πρώτος ˈpɾo.tos
primo

πρώτος αριθμός
numero primo

πτέρυγα n
ala

πτήση ˈpti.si n
volo

πτερύγιο n
pinna

πτηνοτροφία n
avicoltura

πτητικός pti.tiˈkos adj
volatile
που έχει την τάση να εξατμίζεται εύκολα

πτοώ v
intimidire

πτυελοδοχείο pti.e.lo.ðoˈçi.o n
sputacchiera

πτυχίο n
laurea

πτώμα ˈpto.ma n
cadavere

πτώση ˈpto.si n
caduta
η κίνηση προς τα κάτω λόγω βαρύτητας, η ενέργεια του πέφτω
(ιατρική) η μετακίνηση οργάνων προς τα κάτω
caso
η μείωση της αριθμητικής τιμής
(γραμματική) κάθε ένας από τους τύπους που σχηματίζουν τα κλιτά μέρη του λόγου εκτός από το ρήμα

πτώχευση n
bancarotta

πυγμή n
polso
το χέρι όταν είναι κλειστό, με όλα τα δάχτυλα προς τα μέσα

πυγμαχώ piɣ.maˈxo v
boxare

πυγολαμπίδα pi.ɣo.lamˈbi.ða n
lucciola

πυελικός adj
pelvico

πυκνογραμμένος
scritto fittamente

πυκνωτής n
condensatore

πυκνός piˈknos adj
denso

πυκνότητα piˈkno.ti.ta n
densità

πυξάρι n
busso

πυξίδα piˈksi.ða. n
bussola compasso
όργανο προσανατολισμού. Αποτελείται από ένα κουτί, κατασκευασμένο από μη μαγνητικό υλικό, που στο κέντρο του είναι στερεωμένη μια μαγνητική βελόνα η οποία δείχνει πάντα το βορρά
οτιδήποτε χρησιμοποιείται ως μέσο προσανατολισμού

πυρ piɾ
fuoco

πυρέτιο n
febbricola

πυρήνας pi.ˈɾi.nas n
nucleo

πυρίτιο n
silicio

πυραμίδα pi.ɾaˈmi.ða n
piramide

πυρετός pi.ɾeˈtos n
febbre

πυρηναϊκός adj
pirenaico

πυρηνική φυσική
fisica nucleare fisica nucleare e subnucleare

πυρηνικός pi.ɾi.niˈkos adj
nucleare

πυρκαγιά piɾ.kaˈʝa n
incendio

πυροβόλο n
arma da fuoco
(στρατιωτικός όρος, οπλισμός) όπλο που βάλλει πυρά σε κοντινή ή μακρινή απόσταση

πυρομανία pi.ɾo.maˈni.a n
piromania

πυροσβέστης pi.ɾoˈzve.stis n
vigile del fuoco pompiere

πυροσβεστήρας pi.ɾo.zveˈsti.ɾas n
estintore

πυροσβεστική pi.ɾo.zve.stiˈci n
vigili del fuoco
η πυροσβεστική υπηρεσία, το πυροσβεστικό σώμα

πυρσός n
fiaccola

πυρόλυση n
pirolisi

πυρόμετρο n
pirometro

πυτιά n
caglio presame

πυώδης piˈo.ðis adj
purulento

πωλητής n
venditore

πως
che

πόδι ˈpo.ði n
zampa piede
(ανατομία) άκρο του σώματος ανθρώπων ή ζώων που χρησιμεύει στη στήριξη και στο βάδισμα
piede gamba
(ανθρώπινο σώμα) το τμήμα του ανθρώπινου σώματος κάτω από τον αστράγαλο

πόθος ˈpo.θos n
desiderio

πόκερ n
poker

πόλεμος ˈpo.le.mos n
guerra

πόλη ˈpo.li n
città

πόλο n
polo
(αθλητισμός) είδος παιχνιδιού στο οποίο δυο έφιππες ομάδες προσπαθούν να σπρώξουν μια ξύλινη μπάλα με ένα είδος σφυριού με επίμηκες χερούλι

πόλος ˈpo.los n
polo

πόλωση ˈpo.lo.si n
polarizzazione

πόνος ˈpo.nos n
dolore

πόντος n
punto
βαθμός που αυξάνει το σκορ σε άθλημα, χαρτοπαίγνιο κλπ

πόρισμα ˈpo.ɾi.zma n
conclusione

πόρνη ˈpoɾ.ni n
prostituta sgualdrina

πόρτα ˈpoɾ.ta n
porta portiera sportello

πόσιμος adj
potabile

πόσο adv
quanto

πόστο n
posto

πότε adv
quando

πύθωνας ˈpi.θo.nas n
pitone

πύλη ˈpi.li n
portale

πύξος n
bosso comune bossolo mortella

πύραυλος ˈpi.ɾa.vlos n
missile

πύργος ˈpiɾ.ɣos n
torre
(σκάκι) πιόνι σε σχήμα πύργου που μπορεί να κινείται οριζόντια και κάθετα προχωρώντας όσα τετράγωνα επιθυμεί ο παίκτης

πύργος ελέγχου ˈpiɾ.ɣos eˈleŋ.xu
torre di controllo

πώληση n
vendita

πώμα ˈpo.ma n
tappo

πώς adv
come

ράβω v
cucire

ράγκμπι n
rugby

ράδιο ˈɾa.ði.o n
radio
(χημεία) ραδιενεργό, μεταλλικό χημικό στοιχείο, που ανήκει στις αλκαλικές γαίες, με ατομικό αριθμό 88 και χημικό σύμβολο το Ra, με λευκό χρώμα και μεταλλική λάμψη που, όταν οξειδώνεται σε επαφή με τον αέρα, γίνεται μαύρο. Ανακαλύφθηκε το 1898 και είναι ιδιαίτερα τοξικό

ράμπα n
rampa

ράμφος ˈɾaɱ.fos n
becco

ράντα ˈɾan.da n
ranta

ράσπα n
raspa

ράφι n
ripiano scaffale

ράφτης n
sarto

ράφτρα n
sarta

ρέβω ˈɾe.vo v
illanguidirsi

ρέγκα ˈreŋ.ɟa n
aringa

ρέστα n
resto
τα χρήματα που πρέπει να επιστρέψει ο πωλητής στον αγοραστή, όταν ο τελευταίος του δίνει κέρματα ή χαρτονομίσματα μεγαλύτερης αξίας από αυτήν του προϊόντος που αγοράζει
(χαρτοπαίγνιο) όλα τα χρήματα που μου έχουν απομείνει

ρέψιμο n
rutto
η απελευθέρωση αέρα κυρίως από τον οισοφάγο και το στομάχι μέσω του στόματος, η ερυγή

ρήμα ˈɾi.ma n
verbo

ρήνιο n
renio

ρήξη ˈɾi.ksi n
rottura

ρήτρα ˈɾi.tɾa n
clausola

ρίγανη ˈɾi.ɣa.ni n
origano
(φυτό) είδος αρωματικού φυτού
(γαστρονομία) τα τριμμένα φύλλα και άνθη του παραπάνω φυτού που χρησιμοποιούνται ως μυρωδικό στη μαγειρική

ρίγος ˈɾi.ɣos n
fremito

ρίζα n
radice
το μέρος φυτού που είναι ριζωμένο στο χώμα
(γλωσσολογία) το αρχικό και αμετάβλητο μέρος μιας λέξης από το οποίο μπορούν να παράγονται πολλά θέματα
η πηγή, η προέλευση, η αιτία

ρίσκο n
rischio

ρίχνω ˈɾi.xno v
gettare
(λαϊκό) (για ποινές, τιμωρία) επιβάλλω

ραίνω v
aspergere spargere spruzzare

ραβέντι n
rabarbaro

ραβδί n
bastone

ραβδομάντης ɾa.vðoˈman.dis n
rabdomante

ραβδομύωμα n
rabdomioma

ραγίζω v
spezzare

ραδερφόρντιο n
rutherfordio

ραδιαισθησία n
radioestesia

ραδιοβόλιση ɾa.ði.oˈvo.li.si n
radiosondaggio

ραδιογραφία ɾa.ði.o.ɣɾaˈfi.a n
radiografia

ραδιογωνιομετρία ɾa.ði.o.ɣo.ni.o.meˈtɾi.a n
radiogoniometria

ραδιογωνιόμετρο ɾa.ði.o.ɣo.niˈo.me.tɾo n
radiogoniometro

ραδιοευαισθησία n
radiosensibilità

ραδιοκύμα n
radioonda

ραδιομετεωρολογία n
radiometeorologia

ραδιοσήμα n
radiosegnale

ραδιοτηλεσκόπιο n
radiotelescopio

ραδιοτηλεόραση n
radiotelevisione

ραδιοφάρμακο n
radiofarmaco

ραδιόφωνο ɾaˈðʝo.fo.no n
radio

ραδόνιο n
radon rado

ραθυμία n
ignavia indolenza pigrizia

ρακέτα ɾaˈce.ta n
racchetta

ρακλέτα n
lavavetri

ρακοσυλλέκτης ɾa.ko.siˈle.ktis n
straccivendolo

ρακούν n
procione

ραμί ɾaˈmi n
ramino

ραντάρ n
radar

ραντεβού ɾan.deˈvu n
appuntamento
ερωτική συνάντηση

ραπάνι ɾaˈpa.ni n
ravanello

ραπτομηχανή ɾa.pto.mi.xaˈni n
macchina da cucire macchina per cucire

ρασκέτα n
raschietta

ρατσισμός n
razzismo

ρατσιστής n
razzista

ρατσιστικός adj
razzista

ραψωδία n
rapsodia

ρε n
re
(μουσική) η δεύτερη νότα στην κλίμακα του ντο

ρεαλισμός ɾe.a.liˈzmos n
realismo

ρεβίθι n
cece

ρεβανί ɾe.vaˈni n
basbousa

ρεβανσισμός n
revanscismo

ρεκόρ ɾeˈkoɾ n
record

ρεμέντιο n
rimedio

ρεπερτόριο n
repertorio

ρεπορτάζ ɾe.poɾˈtaz n
reportage

ρεπουμπλικάνος ɾe.pu.bliˈka.nos n
repubblicano

ρεπουμπλικανισμός ɾe.pu.bli.ka.niˈzmos n
repubblicanesimo

ρετροσπεκτίβα n
retrospettiva

ρετσίνι ɾeˈt͡si.ni n
resina

ρετσιτατίβο n
recitativo

ρεύμα ˈɾev.ma n
corrente

ρεύομαι v
ruttare

ρημάζω v
rovinare rovinarsi

ρητίνη n
resina

ρητορική ɾi.to.ɾiˈci n
retorica

ρητός ɾiˈtos adj
razionale
που έχει ειπωθεί, που έχει ορισθεί κατηγορηματικά και με σαφήνεια

ρηχός ɾiˈxos adj
basso

ριβόσωμα n
ribosoma

ριζικός ɾi.ziˈkos adj
radice

ριζοσπαστικοποίηση n
radicalizzazione

ριζότο ɾiˈzo.to n
risotto

ρινικός adj
nasale
ο σχετικός με την ρίνα
ο σχετικός με την ρίνα

ρινολογία ɾi.no.loˈʝi.a n
rinoiatria rinologia

ρινοπλαστική ɾi.no.pla.stiˈci n
rinoplastica

ρινοσκόπηση ɾi.noˈsko.pi.si n
rinoscopia

ρινόκερος n
rinoceronte

ριπή ɾiˈpi n
raffica

ριψοκίνδυνος ɾi.psoˈcin.ði.nos adj
spericolato

ροή ɾoˈi n
flusso

ροδάκινο ɾoˈða.ci.no n
pesca pesco

ροδάνι ɾoˈða.ni n
filatoio

ροδέλα n
rotella

ροδακινιά n
pesco

ροδιά ɾoˈðʝa n
melograno

ροδόγραμμα ɾoˈðo.ɣɾa.ma n
rosa dei venti

ροζ n
rosa
το ροζ χρώμα

ροζάριο ɾoˈza.ɾi.o n
rosario

ροκέ n
arrocco

ροκανίζω ɾo.kaˈni.zo v
rodere

ροκφόρ n
roquefort

ρολογάς ɾo.loˈɣas n
orologiaio

ρολόι ɾoˈlo.i n
orologio

ρομάτζι ɾo̞ːma̠ʑi n
romaji

ρομαντικός ɾo.man.diˈkos adj
romantico

ρομποτική ɾo.bo.tiˈci n
robotica

ρομποτικός adj
robotico

ρομπότ ɾoˈbot n
robot

ροντέλο n
rondello

ροοστάτης n
potenziometro

ροσμπίφ rozˈbif n
rosbif

ροτόντα n
rotonda

ρουβίδιο n
rubidio

ρουθήνιο n
rutenio

ρουθούνι n
narice

ρουλέτα ɾuˈle.ta n
roulette

ρουμανικά n
romeno

ρουμπίνι ɾuˈbi.ni n
rubino

ρουπία n
rupia

ρουτίνα ɾuˈti.na n
routine

ροχαλίζω v
russare ronfare

ροχαλητό n
il russare

ρούβλι ˈɾu.vli n
rublo

ρούμι ˈɾu.mi n
rum

ρούχο n
abito

ρυάκι ɾiˈa.ci n
ruscello

ρυθμιστής n
regolatore

ρυθμός ɾiˈθmos n
ritmo

ρυμουλκώ v
rimorchiare

ρυπαίνω v
inquinare

ρωμαιοκαθολικός adj
cattolico romano

ρωμαϊκός ɾo.ma.iˈkos adj
romano

ρωσικά ɾo.siˈka n
russo

ρωσικός adj
russo

ρωτακισμός n
rotacismo

ρωτώ v
chiedere domandare

ρόδα ˈɾo.ða n
ruota

ρόδι n
melagrana

ρόδιο n
rodio

ρόκα ˈɾo.ka n
conocchia rocca
ράβδος στην οποία τοποθετούταν μαλλί για γνέσιμο
ruchetta rucola
(φυτό) ποώδες φυτό με άσπρα άνθη (επιστημονική ονομασία Eruca sativa), που τα φύλλα του τρώγονται σε σαλάτες

ρόλος ˈɾo.los n
ruolo

ρόμβος n
rombo

ρόμπα ˈɾo.ba n
vestaglia

ρόπαλο n
clava

ρύγχος ˈɾiŋ.xos n
muso

ρύζι ˈɾi.zi n
riso

ρύθμιση ˈɾiθ.mi.si n
regolazione

ρώγα ˈɾo.ɣa n
capezzolo
η θηλή του μαστού

σάκε n
sakè

σάλι ˈsa.li n
scialle

σάλπη n
salpa

σάλπιγγα ˈsal.piŋ.ɡa n
tuba di Falloppio
(ανατομία) → δείτε τον όρο ευσταχιανή σάλπιγγα

σάλτσα n
salsa

σάντουιτς n
panino tramezzino

σάουνα n
sauna

σάπιος ˈsa.pços adj
marcio

σάρκα ˈsaɾ.ka n
carne

σάτιρα n
satira

σάτυρος n
satiro

σάχης ˈsa.çis n
scià

σέβομαι v
rispettare

σέλα ˈse.la n
sella sellino

σέλας n
aurora polare

σέλινο ˈse.li.no n
sedano

σέντια n
lettiga

σέρνω ˈseɾ.no v
trascinare

σέσκουλο n
bietola

σήμα ˈsi.ma n
segnale

σήμερα ˈsi.me.ɾa n
oggi attualmente
το παρόν

σήραγγα ˈsi.ɾaŋ.ɡa n
galleria tunnel

σίγουρος ˈsi.ɣu.ɾi ˈsi.ɣu.ɾo ˈsi.ɣu.ɾos adj
sicuro certo

σίδερο n
ferro ferro da stiro

σίδηρος ˈsi.ði.ɾos n
ferro

σίκαλη n
segale

σαΐτα saˈi.ta n
saetta
χάρτινο αεροπλανάκι που δημιουργείται από οποιοδήποτε παραλληλόγραμμο χαρτί, διπλώνοντάς το κατάλληλα

σαβάνα saˈva.na n
savana

σαγιονάρα n
infradito

σαγκρία n
sangria

σαγόνι saˈɣo.ni n
mascella
οι σιαγόνες, η άνω και κάτω γνάθος

σαδισμός n
sadismo

σακάκι n
giacca

σακίδιο n
zaino

σακούλα saˈku.la n
sacchetto

σαλάμι saˈla.mi n
salame

σαλάτα saˈla.ta n
insalata

σαλαμάνδρα n
salamandra

σαλιάρα n
bavaglio
μικρή πετσέτα σε σχήμα μηνίσκου που την δένουν μπροστά στο λαιμό ενός μωρού, για να μη λερώνεται το στήθος του

σαλιγκάρι sa.liŋˈɡa.ɾi n
chiocciola lumaca

σαλμονέλα sal.moˈne.la n
salmonella

σαλοπέτα n
salopette

σαλταδόρος n
ladro

σαλτσιέρα salˈt͡sçe.ɾa n
salsiera

σαλότο n
salotto

σαμάνος n
sciamano

σαμάριο n
samario

σαμανισμός sa.ma.niˈzmos n
sciamanesimo

σαμαράς sa.maˈɾas n
sellaio

σαμιαμίδι n
geco

σαμοβάρι n
samovar

σαμπάνια samˈpa.ɲa n
champagne

σαμπούκα n
sambuca

σαμπούκος n
sambuco

σαμπρέλα samˈbɾe.la n
camera d'aria

σανίδα saˈniða n
asse tavola

σανός saˈnos n
fieno

σαξόφωνο saˈkso.fo.no n
sassofono

σαπίτης n
colubro lacertino

σαπούνι n
sapone

σαράντα saˈɾan.da
quaranta

σαρανταποδαρούσα sa.ɾan.da.po.ðaˈɾu.sa n
millepiedi

σαρδέλα n
sardella sardina

σαρδόνιος saɾˈðo.ni.os adj
sardonico

σαρκασμός n
sarcasmo

σαρκαστικός adj
sarcastico

σαρκοφάγος n
sarcofago

σαρωτής n
scanner lettore ottico

σασίμι n
sashimi

σατανικός adj
satanico

σατανισμός sa.ta.niˈzmos n
satanismo

σατράπης n
satrapo

σαφράνι n
zafferano

σαχ ˈsax n
scacco

σαύρα ˈsav.ɾa n
lucertola

σβάρνα n
erpice

σβάστικα ˈsva.sti.ka n
svastica

σβέρκος ˈzveɾ.kos n
nuca

σβήνω ˈzvi.no v
estinguere spegnere

σβούρα n
trottola

σε
a in
αιτιατική του εσύ, μορφή του εσένα
(ιδιωματικό) αντί του σου

σεβασμός n
rispetto

σεβιλλιάνικος se.viˈʎa.ni.kos adj
sivigliano

σειρά siˈɾa n
serie

σεισμικός adj
sismico

σεισμικότητα si.zmiˈko.ti.ta n
sismicità

σεισμογράφος si.zmoˈγɾa.fos n
sismografo

σεισμολογία n
sismologia

σεισμός siˈzmos n
terremoto sisma

σεκάνς n
sequenza

σελήνη seˈli.ni n
luna

σελήνιο n
selenio

σελίδα seˈli.ða n
pagina

σελίνι seˈli.ni n
scellino

σελαγίζω v
irradiare rilucere splendere

σεληνιακός se.li.ni.aˈkos adj
lunare

σελιδοδείκτης n
segnalibro

σελοφάν se.loˈfan n
cellofan

σελώνω v
sellare

σεμινάριο se.miˈna.ɾi.o n
seminario

σενάριο n
sceneggiatura

σεντίνα n
sentina

σεντινόνερο n
acqua di sentina

σεντόνι senˈdo.ni n
lenzuolo

σεξισμός n
sessismo

σεξολογία se.kso.loˈʝi.a n
sessuologia

σεξολόγος se.ksoˈlo.ɣos n
sessuologa

σεξουαλικά adv
sessualmente

σεξουαλικός adj
sessuale

σεξουαλικότητα se.ksu.a.liˈko.ti.ta n
sessualità

σεξυπνία n
sexsomnia

σερίφης seˈɾi.fis n
sceriffo

σερβικά n
serbo

σερβιτόρα n
cameriera

σερβιτόρος n
cameriere

σερενάτα n
serenata

σερζ n
sargia

σεροτονίνη se.ɾo.toˈni.ni n
serotonina

σερπεντίνης seɾ.penˈdi.nis n
serpentino

σερφάρω v
surfare

σεσουάρ n
asciugacapelli

σηκώνομαι v
alzarsi
(για μαθητή του σχολείου) πηγαίνω από το θρανίο μου στην έδρα ή στον πίνακα για να εξεταστώ στο μάθημα

σημάδι siˈma.ði n
segno indicazione

σημαία siˈme.a n
bandiera

σημαδούρα si.maˈðu.ɾa n
boa

σημαιοφόρος si.me.oˈfo.ɾos n
portabandiera

σημαντικός si.man.diˈkos adj
importante

σημασία si.maˈsi.a n
rilievo
η σπουδαιότητα κάποιου πράγματος, έννοιας, ιδέας, έργου, ενέργειας κλπ.

σημασιολογικός adj
semantico

σημείο n
punto

σημείο δρόσου siˈmi.o ˈðɾo.su
punto di rugiada

σημείο στίξης
segno d'interpunzione

σημειολογία si.mi.o.loˈʝi.a n
semiotica

σημειωματάριο si.mi.o.maˈta.ɾi.o n
quaderno

σημιτικός adj
semitico

σημύδα n
betulla

σηπτικός adj
settico

σηστέρτιος n
sesterzio

σηψαιμικός adj
setticemico

σθεναρότητα n
forza ostinazione tenacia

σιέστα n
siesta pennichella

σιγαστήρας si.ɣaˈsti.ɾas n
silenziatore

σιγοκλαίω v
piagnucolare

σιδεράς n
fabbro

σιδερένιος si.ðeˈɾe.ɲos adj
ferro
που είναι φτιαγμένος από σίδερο

σιδερωτήριο si.ðe.ɾoˈti.ɾi.o n
stireria

σιδερώνω v
stirare

σιδηροδρομικός adj
ferroviario

σιδηροδρομικός σταθμός si.ði.ɾo.ðɾo.miˈkos staˈθmos
stazione

σιδηρούν παραπέτασμα si.ðiˈɾun pa.ɾaˈpe.ta.zma
cortina di ferro

σιδηρόδρομος si.ðiˈɾo.ðɾo.mos n
ferrovia

σικελικός adj
siciliano

σιλεντιάριος si.len.diˈa.ɾi.os n
silenziario

σιλουέτα si.luˈe.ta n
sagoma

σιλό n
silo

σιμιγδάλι n
semola

σιμπόργκιο n
seaborgio

σινάπι n
senape

σιναλεζικά n
singalese

σινεμά n
cinema

σινολογία n
sinologia

σιντριβάνι sin.dɾiˈva.ni n
fontana

σιρόκος n
scirocco

σιρόπι n
sciroppo

σιτάρι n
grano frumento

σιωνισμός n
sionismo

σκάκι ˈska.ci n
scacchi

σκάλα ˈska.la n
scala
μεταφέρσιμη κατασκευή, ξύλινη ή μεταλλική, που είναι φορητή από άνθρωπο ή τοποθετημένη σε ειδικό (συνήθως πυροσβεστικό) όχημα, για να τοποθετείται όπου μας εξυπηρετεί, για άνοδο και για κάθοδο

σκάνδαλο ˈskan.ða.lo n
scandalo

σκάνδιο n
scandio

σκέιτμπορντ n
skateboard

σκέφτομαι ˈsce.fto.me v
pensare

σκέψη ˈsce.psi n
pensiero

σκήτη n
eremitaggio

σκίζω ˈsci.zo v
lacerare
κόβω στη μέση τραβώντας ή κάνοντας άνοιγμα

σκίουρος n
scoiattolo

σκίτσο ˈsci.t͡so n
schizzo

σκαθάρι skaˈθa.ɾi n
scarabeo coleottero
(έντομο) είδος κολεόπτερου

σκακίστρια n
scacchista

σκακιέρα skaˈce.ɾa n
scacchiera

σκακιστής n
scacchista

σκαλέτα n
scaletta

σκαλιέρα skaˈʎe.ɾa n
grisella sartia

σκαλωσιά ska.loˈsça n
ponteggio

σκαμπαβία n
scappavia

σκανδιναβικός adj
scandinavo

σκαντζόχοιρος n
riccio

σκαπανέας n
geniere
(στρατιωτικός όρος) ειδικότητα στο στρατό ξηράς, κυρίως στο Μηχανικό

σκατά
merda

σκατό skaˈto n
merda

σκελετός sce.leˈtos n
scheletro

σκεπτικισμός n
scetticismo

σκερτσάντο adv
scherzando

σκερτσόζα adj
scherzosa

σκευοφυλάκιο n
sagrestia

σκευοφόρος n
bagagliaio

σκευωρία n
intrigo macchinazione

σκεύος ˈsce.vos n
utensile

σκηνή sciˈni n
tenda
κατασκευή από ύφασμα με εύκαμπτο ή άκαμπτο σκελετό που συναρμολογείται στην ύπαιθρο για να χρησιμεύσει ως πρόχειρο κατάλυμα
scena
(γενικότερα) τμήμα ή απόσπασμα ενός θεατρικού ή κινηματογραφικού ή λογοτεχνικού έργου
(θέατρο) υπερυψωμένη συνήθως κατασκευή μπροστά από την πλατεία ενός σύγχρονου θέατρου, πάνω στην οποία εμφανίζονται οι ηθοποιοί

σκηνογράφος sci.noˈɣɾa.fos n
scenografa cenografo

σκηνογραφία sci.no.ɣɾaˈfi.a n
scenografia

σκηνογραφικός adj
scenografico

σκηνοθέτης n
regista

σκι sci n
sci

σκιά sciˈa n
ombra

σκιάχτρο ˈsca.xtɾo n
spaventapasseri spauracchio

σκιέρ sciˈeɾ n
sciatore

σκλήθρο ˈskli.θɾo n
ontano
(φυτό) φυλλοβόλος θάμνος ή δέντρο, του γένους Alnus, με ωοειδή ή ελλειπτικά οδοντωτά φύλλα και με μικρά πράσινα άνθη που σχηματίζουν ίουλους

σκληρός skliˈɾos adj
duro

σκληρός δίσκος
disco fisso disco rigido

σκοινί sciˈni n
fune

σκονάκι n
bigliettino
(οικείο) μικρό χαρτάκι που περιέχει πληροφορίες οι οποίες πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για αντιγραφή σε εξετάσεις

σκοντάφτω v
incespicare bloccarsi

σκοπευτής sko.peˈftis n
tiratore

σκοπός skoˈpos n
scopo
η αναγνωρισμένη επιθυμητή κατάσταση, ο στόχος, ο στόχος επίτευξης

σκορ n
punteggio

σκορβούτο n
scorbuto

σκορπιός skoɾˈpçios n
scorpione

σκοτάδι skoˈta.ði n
oscurità

σκοτεινή ενέργεια
energia oscura

σκοτεινός sko.tiˈnos adj
oscuro

σκοτεινός θάλαμος
camera oscura
(τεχνολογία) οπτική συσκευή, όπου υπάρχει μια οπή (ή φακός) στη μια πλευρά, μέσω της οποίας μια εικόνα - είδωλο προβάλλεται στην απέναντι πλευρά, πάνω σε μια επιφάνεια
(φωτογραφία) δωμάτιο, με λιγοστό φως, το οποίο χρησιμοποιείται για την εμφάνιση του φωτογραφικού φιλμ και εκτυπώνονται οι φωτογραφίες

σκοτώνω skoˈto.no v
amazzare ammazzare

σκουλήκι skuˈli.ci n
verme baco

σκουλαρίκι sku.laˈɾi.ci n
orecchino

σκουμπρί n
sgombro

σκουπίδι skuˈpi.ði n
spazzatura

σκουπίζω skuˈpi.zo v
scopare spazzare

σκουριά n
ruggine

σκουριασμένος
arrugginito

σκουρόχρωμος skuˈɾo.xɾo.mos adj
fosco

σκούπα ˈsku.pa n
scopa granata

σκούφος ˈsku.fos n
berretto

σκραπ n
ferraglia
παλιές μεταλλικές κατασκευές, ιδίως σιδερένιες, που προορίζονται κυρίως για ανακύκλωση του μετάλλου

σκριπτ n
script

σκυλάκι n
cagnolino
(θηλαστικό ζώο) σκύλος μικρός σε ηλικία ή σε σωματική διάπλαση
bocca di leone
(βοτανική, λουλούδι) είδος καλλωπιστικού φυτού (Antirrhinum majus) του οποίου το άνθος θυμίζει ανοικτό στόμα σκύλου

σκυλόσπιτο sciˈlo.spi.to n
canile

σκυρόδεμα n
beton calcestruzzo

σκυτάλη sciˈta.li n
bastone della staffetta scitale

σκωληκοειδίτιδα sko.li.ko.iˈði.ti.ða n
appendicite

σκόνη ˈsko.ni n
polvere

σκόπελος ˈsko.pe.los n
scoglio

σκόπευτρο n
mirino

σκόρδο ˈskoɾ.ðo n
aglio

σκύβαλο n
lolla pattume

σκύλα n
cagna

σκύλος ˈsci.los n
cane

σλαβικός sla.viˈkos adj
slavo

σλιπ n
slip

σλοβακικός adj
slovacco

σλοβενικά n
sloveno

σλοβενικός adj
sloveno

σμάρτφον ˈzmaɾt.fon n
smartphone

σμέουρο ˈzme.u.ɾo n
lampone

σμέρνα ˈzmeɾ.na n
murena

σμήνος ˈzmi.nos n
sciame

σμαράγδι zmaˈɾa.ɣði n
smeraldo

σμύριδα ˈzmi.ɾi.ða n
smeriglio

σμύρνα ˈzmiɾ.na n
mirra

σοβαρός so.vaˈɾos adj
serio

σοβαρότητα so.vaˈɾo.ti.ta n
gravità

σοβατεπί so.va.teˈpi n
listello di base battiscopa

σοβιετικός adj
sovietico

σοβινισμός n
sciovinismo

σοδειά soˈðʝa n
raccolto

σοδομία so.ðoˈmi.a n
sodomia

σοκ n
accovonatura scossa shoc

σοκινιανός adj
sociniano

σοκολάτα so.koˈla.ta n
cioccolata cioccolato

σολίστας n
solista

σολοικισμός so.li.ciˈzmos n
solecismo

σολομωνική so.lo.mo.niˈci n
cabala

σολομός so.loˈmos n
salmone

σολομώντειος adj
salomonico

σολφέζ solˈfez n
solfeggio

σονέτο n
sonetto

σονατίνα so.naˈti.na n
sonatina

σοσιαλδημοκρατικός adj
socialdemocratico

σοσιαλισμός so.si.a.liˈzmos n
socialismo

σοσιαλιστής so.si.a.liˈstis n
socialista
αυτός που ασπάζεται την ιδεολογία του σοσιαλισμού

σοσιαλιστικός adj
socialista

σουάζι n
swati

σουαβικός su.a.viˈkos adj
svevo

σουβέρ n
sottobicchiere

σουβλάκι n
souvlaki

σουγιάς n
temperino coltellino

σουηδικά n
svedese

σουηδικός adj
svedese

σουλτάνος n
sultano

σουλτανίνα sul.taˈni.na n
uvetta

σουπερμάρκετ n
supermercato

σουπιά suˈpça n
seppia

σουρβιά n
sorbo

σουρικάτα n
suricato

σουρντίνα n
sordina

σουρωτήρι n
colino

σουρώνω v
colare

σουσάμι suˈsa.mi n
sesamo

σουσαμιά n
sesamo

σουτιέν suˈtçen n
reggipetto reggiseno

σουφισμός n
sufismo

σοφάς n
sofà

σοφία soˈfi.a n
sapienza saggezza

σοφίτα soˈfi.ta n
soffitta,attico

σοφός soˈfos adj
saggio

σούβλα ˈsu.vla n
spiedo

σούζα n
impennata

σούμο n
sumo

σούπα ˈsu.pa n
zuppa minestra

σούρουπο n
crepuscolo

σούσι n
sushi

σπάνια
raramente

σπάνιος adj
raro

σπάρος n
sparaglione

σπάω v
rompere

σπέρμα n
sperma

σπέρνω ˈspeɾ.no v
seminare

σπίθα n
scintilla

σπίνος ˈspi.nos n
fringuello

σπίρτο n
fiammifero
μικρό επίμηκες κομμάτι ξύλο ή χαρτόνι που στη μιά του άκρη είναι καλυμμένο με εύφλεκτη ουσία και χρησιμοποιείται για το άναμμα φωτιάς

σπίτι ˈspi.ti n
casa
casa dolce casa lar, doce lar
κτήριο που προορίζεται για ιδιωτική κατοίκηση
το κτήριο ή το διαμέρισμα που αποτελεί την κατοικία ενός ανθρώπου ή μιας οικογένειας
το εσωτερικό μιας κατοικίας μαζί με την επίπλωση
η οικογένεια, οι οικογενειακές σχέσεις

σπαγγέτι n
spaghetti

σπαγκάτο spaɲˈga.to n
spaccata

σπαθί spaˈθi n
fiori
(χαρτοπαίγνιο) χαρτί της τράπουλας με μαύρο χρώμα που φέρει το σήμα του τριφυλλιού (♣)

σπαλέτα n
spallina

σπανάκι spaˈna.ci n
spinacio spinaci

σπανιότητα spa.niˈo.ti.ta n
scarsità

σπαράγγι n
asparago

σπασίκλας spaˈsi.klas n
secchione

σπασαρχίδας n
rompicazzo rompipalle spaccamaroni

σπασμένος
rotto

σπασουάρ n
sospensorio

σπερματοζωάριο speɾ.ma.to.zoˈa.ɾi.o n
spermatozoo

σπηλιά spiˈʎa n
spelonga grotta
μεγάλη κοιλότητα στο εσωτερικό βράχου που δημιουργήθηκε πιθανόν από διάβρωση ή άλλη φυσική αιτία ή από τον άνθρωπο και έχει έξοδο στην επιφάνεια της γης

σπινθήρας spinˈθi.ɾas n
scintilla

σπιριτουαλισμός spi.ɾi.tu.a.liˈzmos n
spiritualismo

σπιρτόκουτο n
scatola di fiammiferi

σπιτόγατος n
pantofolaio

σπιτόφιδο n
colubro leopardino

σπονδή n
libagione

σπονδυλική στήλη spon.ði.liˈci ˈsti.li
colonna vertebrale spina dorsale

σπονδυλικός spon.ði.liˈkos adj
vertebrale

σπονδυλωτός adj
vertebrato

σπουδάζω spuˈða.zo v
studiare

σπουργίτι spuɾˈʝi.ti n
passero

σπρώχνω v
spingere

σπυρί spiˈɾi n
pustola
φλεγμονή στο δέρμα που δημιουργεί ένα εξόγκωμα, συνήθως με πύον

σπόνδυλος n
vertebra
(ανατομία) το καθένα από τα οστά που συναπαρτίζουν τη σπονδυλική στήλη

σπόρος n
seme

στάβλος n
stalla

στάδιο ˈsta.ði.o n
stadio
η χρονική περίοδος που έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ώστε να διακρίνεται σαφώς από τις προηγούμενες και τις επόμενες, κατά τη διάρκεια της πορείας / εξέλιξης ενός φαινομένου ή ενός γεγονότος
(μεταφορικά) ο χώρος στον οποίο πραγματοποιείται μια επαγγελματική δραστηριότητα, η οποία παρέχει συνήθως τη δυνατότητα διάκρισης και ανέλιξης

στάζω v
gocciolare

στάθμη ˈstaθ.mi n
livello

στάθμη θάλασσας ˈstaθ.mi ˈθa.la.sas
livello del mare

στάση ˈsta.si n
fermata

στάχτη ˈsta.xti n
cenere

στάχυ ˈsta.çi n
spiga

στέκι ˈste.ci n
ritrovo
συνηθισμένο σημείο συνάντησης μιας παρέας, π.χ. ένα καφενείο ή ένα μπαρ

στέκομαι ˈste.ko.me v
stare in piedi

στέλνω v
inviare mandare

στέμμα n
corona

στέπα ˈste.pa n
steppa

στέρηση ˈste.ɾi.si n
stento

στέρνα n
cisterna

στέρνο n
sterno

στέψη ˈste.psi n
coronazione incoronazione
(ειδικότερα) η ηεπίσημη τελετή ανάληψης της εξουσίας από ηγεμόνα, κατά την οποία υψηλόβαθμος κληρικός (πατριάρχης, πάπας κ.ά.) βάζουν το στέμμα στην κεφαλή του ηγεμόνα

στήθος ˈsti.θos n
petto seno

στήλη ˈsti.li n
colonna
(βάσεις δεδομένων) η στήλη ενός πίνακα στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων. Τα δεδομένα της στήλης είναι του ιδίου τύπου και λαμβάνουν τιμές από συγκεκριμένο πεδίο ορισμού

στήμονας ˈsti.mo.nas n
stame

στίγμα ˈstiɣ.ma n
stigma
σημάδι σε επιφάνειες (από στάλες ή φθορές)

στίξη ˈsti.ksi n
interpunzione punteggiatura

σταγονόμετρο n
contagocce

σταγόνα n
goccia

σταθερά sta.θeˈɾa n
costante
(πληροφορική) constant: μοιάζει με την μεταβλητή, αλλά η τιμή που λαμβάνει μένει αμετάβλητη κατά την εκτέλεση του προγράμματος. Συνήθως το όνομά της είναι με κεφαλαία γράμματα. Η σταθερά χρησιμεύει στο ευανάγνωστο, στην αποσφαλμάτωση και στη συντήρηση ενός μεγάλου πηγαίου κώδικα.

σταθεροποιητής n
stabilizzatore
(χημεία)) ουσία που προστίθεται σε ένα χημικό σύστημα με σκοπό τη μείωση των αλλαγών στις φυσικές ή χημικές ιδιότητές

σταθερότητα sta.θeˈɾo.ti.ta n
stabilità

σταθμάρχης staθˈmar.çis n
capostazione
ο επικεφαλής ενός σταθμού (τρένων, λεωφορείων, χωροφυλακής κ.λπ.)

σταθμός n
stazione
το μέρος όπου περιμένουμε το λεωφορείο, το τρένο ή άλλο μέσο μεταφοράς
ειδικές εγκαταστάσεις οργανισμού ή υπηρεσίας
σημαντικό, κομβικό γεγονός που σημαδεύει την ιστορική εξέλιξη

στακάτο staˈka.to n
staccato

σταλία n
stallia
(ναυτικός όρος) ο χρόνος που παραμένει κάποιο πλοίο σε λιμενικές εγκαταστάσεις για διάφορους λόγους (φόρτωση, εκφόρτωση, επισκευή κ.λπ.). Συνήθως χρησιμοποιείται στον πληθυντικό: σταλίες

σταλακτίτης sta.laˈkti.tis n
stalattite

στατιστική n
statistica

σταυροδρόμι n
incrocio

σταυροθόλιο n
volta a crociera

σταυροφορία stav.ɾo.foˈɾi.a n
crociata

σταυροφόρος sta.vɾoˈfo.ɾos n
crociato

σταυρόλεξο staˈvɾo.le.kso n
cruciverba

σταυρός staˈvɾos n
croce
(γεωμετρία) γεωμετρικό σχήμα αποτελούμενο στην πιο απλή του μορφή από δύο ευθύγραμμα τμήματα τεμνόμενα σε γωνία 90 μοιρών

σταυρώνω v
crocifiggere

σταφύλι staˈfi.li n
uva

στεάτωση n
steatosi

στείρος n
sterile infertile

στεατοπυγία ste.a.to.piˈʝi.a n
steatopigia

στενογραφία n
stenografia

στενός steˈnos adj
stretto

στερέωμα steˈɾe.o.ma n
firmamento

στερεοϊσομέρεια n
stereoisomeria

στερεό n
solido

στερεότυπο ste.ɾeˈo.ti.po n
stereotipo

στεφανιογραφία n
coronarografia

στεφανοφόρος n
colubro liscio

στηθοσκόπιο sti.θoˈsko.pi.o n
stetoscopio

στηρίζω stiˈɾi.zo v
sostenere

στιβάλι stiˈva.li n
stivale

στιγμή stiɣˈmi n
istante attimo
μικρό χρονικό διάστημα

στιγματίζω sti.ɣmaˈti.zo v
stigmatizzare
(κυριολεκτικά) δημιουργώ σημάδια, στίγματα

στιλ n
stile

στιλβαδάμας n
brillante adamante diamante

στιλό stiˈlo n
penna

στιμάρω v
stimare

στλεγγίδα n
strigile

στοά stoˈa n
portico

στοίχημα n
scommessa

στοιχείο stiˈçi.o n
elemento
το μέρος μιας σειράς, ενός συνόλου
(χημεία) το φυσικό σώμα που δεν μπορεί να διαιρεθεί σε άλλα φυσικά σώματα με τις συνηθισμένες χημικές μεθόδους που δεν παρεμβαίνουν στον πυρήνα του ατόμου.

στοιχειοθετώ v
composizione

στοιχειομετρία sti.çi.o.meˈtɾi.a n
stechiometria

στοιχειώδης sti.çiˈo.ðes sti.çiˈo.ðis adj
elementare

στομάχι stoˈma.çi n
stomaco
(ανατομία) στον άνθρωπο ή στα ζώα, εσωτερικό όργανο που χρησιμεύει στην πέψη των τροφίμων

στοχαστής n
pensatore

στοχαστικός adj
stocastico
(μαθηματικά, στατιστική) που ακολουθεί τυχαία εξέλιξη, η οποία εκφράζεται από κατανομές πιθανοτήτων ή πιθανοκρατικά υποδείγματα (μοντέλα)·

στούπα ˈstu.pa n
stupa

στράτα ˈstɾa.ta n
girello
βοήθημα για τα νήπια που μαθαίνουν να περπατούν

στρέμμα n
strema

στρίβω ˈstɾi.vo v
girare

στραβισμός n
strabismo

στραγγίζω stɾaŋˈɟi.zo v
scolare

στραγγαλίζω stɾaŋ.ɡaˈli.zo v
strangolare
σφίγγω το λαιμό κάποιου με τα χέρια μου ή κάποιο αντικείμενο, μέχρι να θανατωθεί

στρατήγημα stɾaˈti.ʝi.ma n
stratagemma

στρατηγική stɾa.ti.ʝiˈci n
strategia

στρατηγικός stɾa.ti.ʝiˈkos adj
strategico

στρατηγός stɾa.tiˈɣos n
generale

στρατιωτικοποίηση n
militarizzazione

στρατιωτικοποιώ v
militarizzare

στρατιώτης stɾa.tiˈo.tis stɾaˈtço.tis n
soldato
(στρατιωτικός βαθμός) κάποιος που υπηρετεί στο στρατό (κυρίως στο στρατό ξηράς) και έχει τον κατώτατο βαθμό στη στρατιωτική ιεραρχία

στρατσιατέλα stɾa.t͡sçaˈte.la n
stracciatella

στρατός stɾaˈtos n
esercito armata

στρατόσφαιρα n
stratosfera

στρατώνας n
caserma

στρείδι ˈstri.ði n
ostrica

στρεπτόκοκκος n
streptococco

στρογγυλός adj
rotondo tondo

στρουθοκάμηλος stɾu.θoˈka.mi.los n
struzzo

στροφή stɾoˈfi n
svolta
strofa
η περιστροφή

στρούντελ ˈstɾu.del n
strudel

στρωματοσωρείτης stɾo.ma.to.soˈɾi.tis n
stratocumulo

στρόντιο n
stronzio

στρώμα ˈstɾo.ma n
strato stratus materasso
(μετεωρολογία) στον πληθυντικό, τα στρώματα, ειδική κατηγορία νεφών (<απόδοση του όρου stratus clouds) σε αντιδιαστολή προς τους σωρείτες

στυλίτης n
stilita stilite

στυπτηρία n
allume

στυφός stiˈfos adj
acerbo brusco

στόκος n
stucco

στόλος ˈsto.los n
flotta

στόμα ˈsto.ma n
bocca
το άνοιγμα μιας κοιλότητας

στόμιο n
bocca

στόφα ˈsto.fa n
stoffa
μαγειρική κουζίνα που λειτουργεί (συνήθως) με ξύλα, που χρησιμοποιείται επίσης σαν σόμπα
(ιδιωματικό) η θερμάστρα

στόχος n
meta

στύση n
erezione

συγγένεια siŋˈɟe.ni.a n
parentela

συγγνώμη siŋˈɣno.mi n
mi scusi

συγγραφέας siŋ.ɡɾaˈfe.as siŋ.ɣɾaˈfe.as n
scrittore scrittrice

συγκάτοικος siŋˈɡa.ti.kos n
coinquilino coinquilina

συγκέντρωση n
concentrazione
κατάσταση στην οποία κάποιος σκέφτεται μόνο για κάτι συγκεκριμένο
(χημεία) αναλογία της ποσότητας μιας ουσίας σχετικά με την ποσότητα μιας άλλης ουσίας σε ένα μείγμα ή διάλυμα

συγκεκριμένος
specifico

συγκεντρωσιμότητα siŋ.ɟen.dɾo.siˈmo.ti.ta n
concentrabilità

συγκινημένος
eccitato

συγκινώ si.ɟiˈno v
emozionare

συγκολλώ siŋ.ɡoˈlo v
saldare

συγκρίνω v
confrontare

συγκρατούμενος
compagno di cella

συγκρητισμός siŋ.ɡɾi.tiˈzmos n
sincretismo

συγκρότηση n
costituzione

συγχέω siŋˈçe.o v
confondere

συγχαρητήρια siŋ.xa.ɾiˈti.ɾi.a n
complimenti

συγχορδία n
accordo

συγχωρώ siŋ.xoˈɾo v
perdonare scusare

συζήτηση n
discussione

συζητήσιμος si.ziˈti.si.mi si.ziˈti.si.mo si.ziˈti.si.mos adj
discutibile

συζητητής n
disputatore

συκοφαντία si.ko.fanˈdi.a n
calunnia

συκώτι siˈko.ti n
fegato

συλλέκτρια n
collezionista

συλλαβή si.laˈvi n
sillaba

συλλαμβάνω v
arrestare
πιάνω κάποιον ύποπτο ή κατηγορούμενο για παράνομη πράξη και τον εμποδίζω να φύγει για να τον οδηγήσω στο αστυνομικό τμήμα ή στη φυλακή
αιχμαλωτίζω
(για μηχανήματα) αντιλαμβάνομαι σήματα
κατανοώ
arrestare concepire
καθίσταμαι έγκυος
(μεταφορικά) εμφανίζεται στο νου μου μια παράσταση ή μια ιδέα

συλλογή si.loˈʝi n
collezione
η συγκέντρωση πραγμάτων

συλλογικότητα si.lo.ʝiˈko.ti.ta n
collettività

συλλυπητήρια si.li.piˈti.ri.a n
condoglianze

συμβατός siɱ.vaˈti siɱ.vaˈto siɱ.vaˈtos adj
compatibile

συμβιβασμός siɱ.vi.vaˈzmos n
compromesso

συμβολαιογράφος siɱ.vo.le.oˈɣɾa.fos n
notaio

συμβολισμός n
simbolismo

συμβουλή siɱ.vuˈli n
consiglio suggerimento

συμβουλεύω v
consigliare raccomandare

συμβούλιο siɱˈvu.li.o n
consiglio

συμβόλαιο siɱˈvo.le.o n
contratto

συμμαχία n
alleanza

συμμερίζομαι si.meˈɾi.zo.me v
condividere

συμμετέχω v
partecipare

συμμετοχή n
partecipazione

συμμετρία si.meˈtɾi.a n
simmetria

συμμετρικός si.me.tɾiˈkos adj
simmetrico

συμπέρασμα n
conclusione

συμπαθής sim.baˈθis adj
simpatico

συμπαθητικός sim.ba.θi.tiˈkos adj
simpatico

συμπαραστέκομαι v
assistere confortare

συμπατριώτης n
compatriota

συμπεραίνω v
concludere

συμπεριλαμβάνω v
comprendere

συμπεριφορά n
comportamento

συμπεριφορισμός sim.be.ɾi.fo.ɾiˈzmos n
comportamentismo

συμπλέκτης simˈble.ktis n
frizione

συμπληρώνω si(m).bliˈɾo.no v
riempire completare
προσθέτω περιεχόμενο σε κάτι ελλιπές, ώστε να ολοκληρωθεί

συμπολίτης sim.boˈli.tis n
concive

συμπράττω simˈbɾa.to v
collaborare cooperare

συμπόνια n
compassione

συμπόσιο n
simposio

συμφέρον n
tornaconto

συμφυρμός siɱ.fiɾˈmos n
parola macedonia

συμφωνία siɱ.foˈni.a n
sinfonia
(μουσική) μουσικό έργο μεγάλης έκτασης
accordo
η κοινή πεποίθηση ή δράση ασχέτως υπάρξεως ή μη κάποιας απόφασης

συμφωνικός siɱ.fo.niˈkos adj
sinfonico

συν
più

συνάδελφος n
collega

συνάθροιση siˈna.θɾi.si n
assembramento

συνάντηση siˈnan.di.si n
incontro

συνάρτηση siˈnaɾ.ti.si n
funzione

συνάφεια n
correlazione relazione

συνάχι n
raffreddore

συνέλευση siˈne.lef.si n
assemblea

συνέντευξη siˈnen.def.ksi n
intervista

συνέντευξη τύπου
conferenza stampa

συνέπεια siˈne.pi.a n
conseguenza
το αποτέλεσμα

συνέταιρος n
socio

συνήγορος του διαβόλου
avvocato del diavolo

συνήθεια siˈni.θi.a n
abitudine consuetudine

συνήθης siˈni.θis adj
abituale

συναίνεση siˈne.ne.si n
consenso

συναίσθημα siˈne.sθi.ma n
emozione

συναγερμός n
allarme
κάλεσμα και κινητοποίηση ατόμων ή ειδικών ομάδων λόγω κάποιας έκτακτης ανάγκης

συναγωγή si.na.ɣoˈʝi n
sinagoga
το αποτέλεσμα του συνάγω (π.χ. ένα συμπέρασμα)
(φυσική) η θερμοσυναγωγή, τρόπος με τον οποίο μεταφέρεται η θερμότητα μέσα σε ένα ρευστό

συναισθηματισμός n
sentimentalismo

συναισθησία n
sinestesia

συναλλαγματική n
cambiale

συναντάω si.nanˈda.o v
incontrare

συναντιέμαι si.nanˈdʝe.me v
incontrarsi

συναρτώ v
associare collegare

συνασπισμός si.na.spiˈzmos n
coalizione

συνασφάλιση si.naˈsfa.li.si n
coassicurazione

συναυλία n
concerto

συνδέσμωση n
sindesmosi

συνδέω sinˈðe.o v
legare connettere

συνδικάτο n
sindacato

συνδικαλιστής sin.ði.ka.liˈstis n
operaistico

συνδρομή sin.ðɾoˈmi n
abbonamento

συνδρομητής n
abbonato

συνδυασμός sin.ði.aˈzmos n
combinazione

συνείδηση siˈni.ði.si n
coscienza

συνεδρίαση si.neˈðɾi.a.si n
seduta

συνειδητός adj
consapevole

συνεισφέρω si.niˈsfe.ɾo v
contribuire

συνεισφορά n
contribuzione

συνεκδοχή n
sineddoche

συνεπίπεδος adj
complanare

συνεπικουρούμενος
aiutato coadiuvato

συνεργάζομαι si.neɾˈɣa.zo.me v
collaborare

συνεργάσιμος adj
cooperativo

συνεργασία n
cooperazione

συνεργείο n
officina

συνεργός n
complice

συνεσταλμένα adv
timidamente

συνεσφιγμένο μέτωπο si.ne.sfiɣˈme.no ˈme.to.po
fronte occluso

συνεταιρισμός n
cooperativa

συνεχίζω si.neˈçi.zo v
continuare

συνημίτονο n
coseno

συνθέτης n
compositore compositrice
(μουσική, επάγγελμα) αυτός που συνθέτει, ιδίως μουσική

συνθέτρια n
compositrice

συνοδεύω si.noˈðe.vo v
accompagnare

συνοικία si.niˈci.a n
quartiere rione

συνομήλικος adj
coetaneo

συνομιλητής n
interlocutore

συνομοσπονδία n
confederazione

συνοψίζω v
riassumere

συντάκτης n
redattore

συνταγή sin.daˈʝi n
ricetta
(γαστρονομία, μαγειρική) οδηγίες παρασκευής φαγητού, γλυκού, ποτού κ.λπ.: υλικά, ποσότητα, τρόπος παρασκευής κ.ά.

συνταγματάρχης sin.taɣ.maˈtaɾ.çis n
colonello colonnello

συνταγματικά adv
costituzionalmente

συνταγματικός adj
costituzionale

συνταγματικότητα sin.da.ɣma.tiˈko.ti.ta n
costituzionalità

συνταγματολόγος n
costituzionalista
(επάγγελμα) νομικός επιστήμονας που έχει ειδικευτεί στο συνταγματικό δίκαιο

συντελεσμένος μέλλοντας sindeleˈzmenos ˈmelondas
futuro anteriore

συντελεστής sin.de.leˈstis n
coefficiente
(μαθηματικά) ο αριθμός με τον οποίο πολλαπλασιάζεται παράσταση πολυωνύμου

συντεταγμένη n
coordinata

συντηρητικός sin.di.ɾi.tiˈkos adj
conservatore

συντομογραφία n
abbreviazione abbreviatura

συντρίβω sinˈdɾi.ѵo v
frantumare annientare

συντριπτικός adj
schiacciante

συνωμοσία si.no.moˈsi.a n
cospirazione

συνωμοτικός adj
cospirativo

συνωμότης n
cospiratore

συνωνυμία n
sinonimia

συνωστισμός n
calca

συνύπαρξη n
coesistenza

συνώνυμο siˈno.ni.mo n
sinonimo

συριακός adj
siriano

συριστικοποίηση n
assibilazione

συρραπτικό n
cucitrice

συρτάκι n
sirtaki

συρτάρι siɾˈta.ɾi n
tiretto cassetto

συσκευασία n
confezione

συσσωρεύω v
accumulare

συσσώρευση siˈso.ɾef.si n
accumulazione

συστήνω v
presentare

συστατικό n
ingrediente

συστημικός si.sti.miˈkos adj
sistemico

συφιλιδικός si.fi.li.ðiˈkos adj
sifilitico

συχνά adv
spesso frequentemente

συχνός adj
frequente assiduo

συχνότητα n
frequenza

σφάλμα ˈsfal.ma n
errore

σφένδαμος n
acero

σφήκα ˈsfi.ka n
vespa

σφήνα n
cuneo

σφίγγω ˈsfiŋ.ɡo v
stringere
στρέφω κάτι ή το μαζεύω ώστε να μην είναι χαλαρό

σφαίρα ˈsfe.ɾa n
sfera
(γεωμετρία, στερεομετρία) το γεωμετρικό στερεό στο οποίο όλα τα σημεία της επιφάνειας ισαπέχουν από το κέντρο του

σφαγή sfaˈʝi n
massacro

σφαγείο sfaˈʝi.o n
macello mattatoio

σφαγιάζω v
massacrare

σφαδάζω v
contorcersi

σφαιρικός sfe.ɾiˈkos adj
sferico

σφεντόνα sfenˈdo.na n
fionda
πρωτόγονο όπλο κατασκευασμένο από ιμάντες που χρησιμεύει για τη ρίψη πετρών
παιδικό, συνήθως, παιχνίδι που αποτελείται από ξύλο σε σχήμα κεφαλαίου ύψιλον και ένα λάστιχο και εκτελεί παρόμοια εργασία με την αρχαία σφενδόνη αλλά παρέχει ευκολία στο σημάδι

σφετερίζομαι sfe.teˈɾi.zo.me v
usurpare

σφετεριστής sfe.te.ɾiˈstis n
usurpatore

σφιγκτήρας sfiŋˈkti.ɾas n
sfintere

σφουγγάρι sfuŋˈga.ɾi n
spugna

σφραγίδα sfɾaˈʝi.ða n
sigillo

σφραγίζω sfɾaˈʝi.zo v
sigillo sigillare

σφυγμός n
polso

σφυρί n
martello

σφυρίζω v
fischiare

σφυρίχτρα n
fischietto

σφυροδρέπανο sfi.ɾoˈðɾe.pa.no n
falce e martello

σφύρα ˈsfi.ɾa n
martello

σχάρα n
graticola

σχέδιο ˈsçe.ði.o n
progetto

σχέση n
relazione rapporto

σχήμα ˈsçi.ma n
forma

σχήμα λόγου
figura retorica

σχίζω v
dividere

σχίσμα n
scisma

σχεδία sçeˈði.a n
zattera

σχεδιάζω sxe.ðiˈa.zo v
pianificare
απεικονίζω κάτι με ακρίβεια

σχεδόν sçeˈðon adv
quasi

σχετικά adv
relativamente

σχετικισμός n
relativismo

σχηματικός adj
schematico

σχιζοφρένεια sçi.zoˈfɾe.ni.a n
schizofrenia

σχιζοφρενής sçi.zo.fɾeˈnis n
schizofrenico

σχιζοφρενικός sçi.zo.fɾe.niˈci sçi.zo.fɾe.niˈko sçi.zo.fɾe.niˈkos adj
schizofrenico

σχιστόλιθος n
ardesia

σχοινόπρασο n
cipollina

σχολείο sxoˈli.o n
scuola

σχολιάζω sxo.liˈa.zo v
commentare

σωλήνας soˈli.nas n
tubo

σωμάτιο soˈma.ti.o n
codice

σωματίδιο so.maˈti.ði.o n
particella

σωματοφύλακας so.ma.toˈfi.la.kas n
guardia del corpo

σωρειτομελανίας so.ɾi.to.me.laˈni.as n
cumulonembo

σωρός soˈɾos n
mucchio

σωσίας n
sosia

σωσίβιο soˈsi.vi.o n
ciambella di salvataggio

σωστά soˈsta adv
correttamente

σωστός soˈstos adj
corretto esatto

σόγια
soia

σόλα n
suola

σόλιδος ˈso.li.ðos n
solido

σόλο n
solo
το μουσικό κομμάτι για εκτέλεση από ένα μόνο άτομο

σόμπα n
stufa

σόργο ˈsoɾ.ɣo n
sorgo

σόφισμα ˈso.fi.zma n
sofisma

σύγκλιση ˈsiŋ.ɡli.si n
convergenza

σύγκριση n
comparazione

σύγχρονος ˈsiŋ.xɾo.nos adj
contemporaneo
που συμβαδίζει με το πνεύμα της εποχής μας και υιοθετεί τις αντιλήψεις και καινοτομίες της σε αντίθεση με αυτόν που παραμένει προσκολλημένος στο παρελθόν

σύζυγος n
moglie sposa mujer
(οικογένεια) ο άντρας ή η γυναίκα σε ένα παντρεμένο ζευγάρι

σύκο ˈsi.ko n
fico

σύλληψη n
arresto
η, από αρμόδια όργανα, αφαίρεση της ελευθερίας και ο περιορισμός των κινήσεων ενός ατόμου που θεωρείται ύποπτο
η συνένωση ωαρίου και σπερματοζωαρίου με αποτέλεσμα τη δημιουργία αρχικού κυττάρου οργανισμού
(κατ’ επέκταση) (μεταφορικά) η αρχική νοητική αναπαράσταση μιας ιδέας

σύλλογος ˈsi.lo.ɣos n
associazione

σύμβαση ˈsiɱ.va.si n
convenzione
(συνήθως στον πληθυντικό) η γραπτή ή άγραφη συμφωνία μεταξύ των μελών μιας ομάδας ή κοινωνίας ότι θα υιοθετήσουν ορισμένες συνήθειες ή πρακτικές
γραπτό κείμενο συμφωνίας - συνθήκης με δεσμευτική ισχύ για όσους το υπέγραψαν

σύμβολο ˈsiɱ.vo.lo n
simbolo

σύμμαχος ˈsi.ma.xos n
alleato

σύμπαν n
universo

σύμπλεγμα n
complesso

σύμπτωμα ˈsiɱ.pto.ma n
sintomo

σύμπτωση ˈsim.pto.si n
coincidenza

σύμφωνο ˈsiɱ.fo.no n
consonante
(γλωσσολογία, φωνητική) φθόγγος που παράγεται από το στένεμα ή τη φραγή του αέρα από τα φωνητικά όργανα

σύναψη n
sinapsi
η ενέργεια και το αποτέλεσμα τού συνάπτω
η γραμμή ή το σημείο ένωσης
(νευροεπιστήμη)

σύνδεση n
connessione
η ένωση δυο ή περισσότερων πραγμάτων

σύνδεσμος n
associazione
(γενικά) κάθε τι που συνδέει πρόσωπα ή πράγματα
οργανωμένη ομάδα ανθρώπων που επιδιώκουν έναν κοινό σκοπό
congiunzione legamento
(πληροφορική) link: ο υπερσύνδεσμος σε ένα υπερκείμενο, που οδηγεί σε άλλο υπερκείμενο, όπως οι σύνδεσμοι σε μια γλώσσα σήμανσης σαν την HTML

σύνδρομο ˈsin.ðɾo.mo n
sindrome

σύνεση n
prudenza

σύνθεση n
sintesi

σύνθημα n
motto

σύννεφο ˈsi.ne.fo n
nuvola nube

σύνοδος ˈsi.no.ðos n
sinodo
περίοδος λειτουργίας ενός συλλογικού θεσμού

σύνολο ˈsi.no.lo n
insieme
(μαθηματικά, θεωρία συνόλων) η συλλογή στοιχείων που είναι απολύτως διακριτά μεταξύ τους αλλά που αξιωματικά θεωρούμε ως μία ολότητα ή ενότητα
complesso
(γραμματική) το λεκτικό σύνολο : η ενότητα λέξεων πολύ στενά συνδεδεμένων μεταξύ τους· συχνά δημιουργούν σύνθετες λέξεις
ένα σύνολο από έπιπλα, ρούχα, διακοσμητικά στοιχεία ή καλλιτεχνήματα που ταιριάζουν αρμονικά όλα μαζί

σύνορο ˈsi.no.ɾo n
frontiera confine

σύνταγμα ˈsin.da.ɣma n
costituzione
(νομικός όρος) ο θεμελιώδης νόμος μιας δημοκρατικής πολιτείας
regimento reggimento
(στρατιωτικός όρος) μονάδα του στρατού ξηράς, μεγαλύτερη από το τάγμα, που αριθμεί περί τους 1.000 άνδρες

σύνταξη ˈsin.da.ksi n
redazione
στο δημοσιογραφικό κλάδο
sintassi
(μαθηματικά, λογική) καθορισμός των επιτρεπτών ακολουθιών συμβόλων

σύριγγα n
siringa

σύρμα ˈsiɾ.ma n
filo

σύρτης n
chiavistello

σύσταση sístasi n
composizione
το υλικό ή οι ουσίες από τις οποίες αποτελείται κάτι
(συνεκδοχικά) τα μέλη ή τα όργανα από τα οποία αποτελείται ένα σύνθετο σύνολο
istituzione
η οργάνωση ανθρώπων σε ένα σύνολο με σκοπό την επίτευξη συγκεκριμένων σκοπών
presentazione
(πληθυντικός) η γνωστοποίηση από κάποιον του ονόματος, του επαγγέλματος ή κάθε άλλης ιδιότητας ενός προσώπου που θεωρείται απαραίτητη στην πρώτη συνάντησή του με κάποιον τρίτο
referenza
έγγραφο, που παρέχεται από τον εργοδότη συνήθως, το οποίο πιστοποιεί τις ικανότητες ενός ατόμου και την προηγούμενη επαγγελματική ή άλλου είδους εμπειρία του
raccomandazione
προτροπή ή συμβουλή σε κάποιον, για να ενεργήσει σε κάτι ή να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά
ammonimento
η άσκηση κριτικής που συνοδεύεται από υποδείξεις

σύστημα ˈsi.sti.ma n
sistema

σύστημα αδιάλειπτης τροφοδοσίας n
gruppo di continuità

σύφιλη ˈsi.fi.li n
sifilide lue

σώζω ˈso.zo v
salvare

σώμα ˈso.ma n
corpo

σώος και αβλαβής ˈso.os ce a.vlaˈvis
sano e salvo

τάβλι n
backgammon

τάγμα n
battaglione
μονάδα του στρατού ξηράς μικρότερη από το σύνταγμα και μεγαλύτερη από λόχο, που διοικείται από ταγματάρχη και αριθμεί περίπου 300 άνδρες

τάιγκα ˈta.i.ɡa n
taiga

τάλια ˈta.ʎa n
taglia

τάξη ˈta.ksi n
ordine
(ταξινομία) υποδιαίρεση ταξινομικής βαθμίδας ανώτερη από την οικογένεια και χαμηλότερη από την ομοταξία

τάρανδος n
renna

τάση ˈta.si n
voltaggio
(ηλεκτρολογία) η ηλεκτρική τάση ή διαφορά δυναμικού

τάστο n
tasto

τάφος ˈta.fos n
tomba

τάφρος ˈta.fɾos n
fossato

τέθριππο n
quadriga

τέλειος adj
perfetto

τέλος ˈte.los n
fine
το σημείο πέραν του οποίου δε συνεχίζεται μια ενέργεια ή ένα πράγμα, το έσχατο σημείο, το πέρας
(οικονομία) ο φόρος, ο δασμός (συνήθως στον πληθυντικό: τα τέλη)

τέλος καλό, όλα καλά
tutto è bene quel che finisce bene

τέμενος n
temenos
ο αρχαίος χώρος και έδαφος για τη λατρεία θεού ή ήρωα

τέμπερα ˈtem.pe.ɾa n
tempera

τέμπο ˈtem.po n
tempo

τένοντας ˈte.non.das n
tendine

τέρας n
mostro
φανταστικό ζώο που δεν υπάρχει και είναι μεγάλο και τρομακτικό

τέρβιο n
terbio

τέρμα ˈteɾ.ma n
porta
(αθλητισμός) χώρος που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κατακόρυφα δοκάρια (σε μερικά αθλήματα, δύο κατακόρυφα και ένα οριζόντιο), μέσα από τον οποίο πρέπει να περάσει η μπάλα για να σημειωθεί γκολ

τέσσερα ˈte.se.ɾa
quattro

τέτανος n
tetano

τέταρτος
quarto

τέχνασμα ˈte.xna.zma n
artificio

τέχνη ˈte.xni n
arte

τέχνη του δρόμου ˈte.xni tu‿ˈðɾo.mu
arte di strada

τίγρη n
tigre

τίμιος adj
onesto

τίποτα
niente nulla

τίτλος n
titolo
φράση ή λέξη που καθορίζει κάποιο βιβλίο ή, γενικά, κάποιο έργο

ταΐζω v
alimentare

ταίρι n
compagno

ταβάνι taˈva.ni n
soffitto

ταβέρνα n
taverna

ταινία teˈni.a n
film nastro pellicola
στενή λωρίδα από ύφασμα ή άλλο υλικό που μπορεί και να τυλιχτεί σε ρολό
film
(κινηματογράφος) κινηματογραφικό έργο με μεγάλη ή μικρή διάρκεια
tenia verme solitario
(ιατρική, κτηνιατρική, παράσιτο) παρασιτικός οργανισμός που προσβάλλει τα έντερα του ανθρώπου και άλλων ζώων

ταινία μικρού μήκους teˈni.a miˈkɾu ˈmi.kus
cortometraggio

τακούνι taˈku.ni n
tacco

τακτική ta.ktiˈci n
tattica

τακτικισμός n
tatticismo

τακτοποιώ v
aggiustare
βάζω σε τάξη αντικείμενα

ταλάντωση taˈlan.do.si n
oscillazione

ταλαιπωρία n
pena

ταλαντεύομαι v
oscillare

ταλαντούχος adj
talentuoso

ταλιατέλα ta.ʎaˈte.la n
tagliatella

ταλμουδικός adj
talmudico

ταμίας taˈmi.as n
cassiere

ταμείο taˈmi.o n
cassa

ταμειακή μηχανή
registratore di cassa

ταμιευτήριο ta.mi.eˈfri.ɾi.o n
cassa di risparmio

ταμπάκο taˈba.kos n
tabacco

ταμπού n
tabù

ταμπούρο n
rullante
(μουσικό όργανο) τύμπανο με ειδικό έλασμα, ταμπούρλο

τανάλια taˈna.ʎa n
tenaglie

ταντάλιο n
tantalio

ταξί n
tassì taxi

ταξίαρχος n
brigadiere

ταξίδι taˈksi.ði n
viaggio

ταξίμετρο n
tassametro

ταξιανθία n
infiorescenza

ταξιαρχία ta.ksi.arˈçi.a n
brigata

ταξιδεύω ta.ksiˈðe.vo v
viaggiare

ταξινόμηση ta.ksiˈno.mi.si n
classificazione

ταπείνωση n
umiliazione

ταπεινά adv
umilmente

ταπεινοφροσύνη n
umilità

ταπεινός ta.piˈnos adj
umile

ταπετσαρία n
carta da parati

ταραγμένος ta.ɾaɣˈme.nos
agitato

ταραντέλα n
tarantella

ταραντισμός n
tarantismo

ταραντουλισμός n
tarantolismo

ταραντούλα n
tarantola

ταραχή ta.ɾaˈçi n
agitazione

ταρσός n
tarso

ταρτάρ adj
tartar

ταστιέρα n
tastiera

ταταρικός adj
tartaro

τατουάζ ta.tuˈaz n
tatuaggio

ταυ taf n
ti tau
Το δέκατο ένατο γράμμα του ελληνικού αλφάβητου (τ, κεφαλαίο: Τ). (Ν.Ελληνικής)

ταυρίνη n
taurina

ταυροκαθάψια ta.vɾo.kaˈθa.psi.a n
taurocatapsia

ταυτολογία ta.fto.loˈɣi.a n
tautologia

ταυτοφωνία n
unisono

ταυτότητα taˈfto.ti.ta n
identità

ταυτόχρονα taˈfto.xɾo.na adv
simultaneamente

ταυτόχρονος taˈfto.xɾo.nos adj
simultaneo

ταφή taˈfi n
sepoltura

ταφόπλακα n
lapide

ταχυδακτυλουργία ta.çi.ða.kti.luɾˈʝi.a n
prestidigitazione

ταχυδρομείο ta.çi.ðɾoˈmi.o n
posta
η κρατική ή δημόσια υπηρεσία που παραλαμβάνει, μεταφέρει και παραδίδει επιστολές και δέματα
το κτίριο που στεγάζει αυτήν την υπηρεσία

ταχυδρομικός ta.çi.ðɾo.miˈkos adj
postale
που ανήκει ή σχετίζεται με το ταχυδρομείο ή με ταχυδρόμηση

ταχυδρόμος ta.çiˈðɾo.mos n
postino

ταχυκαρδία ta.çi.kaɾˈði.a n
tachicardia

ταχυμεταφορά n
corriere

ταχύτητα n
velocità

ταϊλανδικά n
tailandese

ταϊλανδικός adj
tailandese

ταϊτιανά n
tahitiano

ταύρος n
toro

τεΐνη te.ˈi.ni n
teina

τείχος ˈti.xos n
muro

τεινεσμός n
tenesmo

τεκμηρίωση te.kmiˈɾi.o.si n
documentazione

τεκτονισμός te.kto.ni.zmos n
massoneria

τελεία n
punto
σημείο στίξης που σηματοδοτεί το τέλος μιας πρότασης

τελειομανής te.li.o.maˈnis n
perfezionista

τελειομανία n
perfezionismo

τελειοποιώ te.li.o.piˈo v
perfezionare

τελειότητα te.liˈo.ti.ta n
perfezione

τελεσίγραφο n
ultimatum

τελεσιγραφικός adj
ultimativo

τελετή te.leˈti n
cerimonia

τελετουργικό te.le.tuɾ.ʝiˈko n
rituale

τελευταίος te.leˈfte.os adj
ultimo
που βρίσκεται στο τέλος μιας σειράς ή μιας ακολουθίας

τελικά adv
infine

τελικός te.liˈci te.liˈko te.liˈkos adj
ultimo
που είναι στο τέλος, ο τελευταίος

τελικός te.liˈci te.liˈko te.liˈkos n
finale
(σε αθλήματα) ο τελευταίος αγώνας που θα κρίνει τον πρώτο από τον δεύτερο

τελλούριο n
tellurio

τελωνείο n
dogana

τελωνειακός n
doganiere
(επάγγελμα) που εργάζεται σε τελωνείο

τεμπέλης temˈbe.lis n
pigro
τεμπέλης
(ιδιωματισμός, μεταφορικά) ο παίκτης παρτίδας πρέφας που διαδοχικά δεν παίζει όταν έρχεται η σειρά του να μοιράσει τα φύλλα της τράπουλας (όποτε σε παρτίδα παίζουν τέσσερις παίκτες, αντί των κανονικών τριών)
(προφορικό) θήκη αντικειμένων ανάμεσα στο κάθισμα του οδηγού και του συνοδηγού του αυτοκινήτου, το υποβραχιόνιο

τεμπέλικος adj
pigro pigra

τεμπελιά tem.beˈʎa n
pigrizia

τεμπελιάζω v
impigrire

τενέσιο n
tennessinio tennesso

τεντούρα n
tentura

τεραβατώρα te.ra.vaˈto.ra n
terawattora

τερατολογία n
teratologia

τερατώδης te.ɾaˈto.ðes te.ɾaˈto.ðis adj
mostruoso bestiale

τεριγιάκι n
teriyaki

τερματοφύλακας n
portiere

τερμιτοφιλία n
termitofilia

τερτσέτο n
terzetto
(μουσική) μουσικό κομμάτι γραμμένο για να τραγουδηθεί από τρία άτομα

τεσσαρακοστός adj
quarantesimo quarantesima

τετράγωνο teˈtɾa.ɣo.no n
quadrato
(γεωμετρία) παραλληλόγραμμο που είναι ορθογώνιο και ρόμβος, έχει δηλαδή τέσσερις ίσες πλευρές και τέσσερις ορθές γωνίες
(πολεοδομία) το τμήμα μιας περιοχής που σχηματίζεται από τέσσερις δρόμους χωρίς άλλο δρόμο να το διαπερνά

τετράγωνος teˈtɾa.ɣo.ni teˈtɾa.ɣo.no teˈtɾa.ɣo.nos adj
quadrato

τετράδιο teˈtɾa.ði.o n
quaderno

τετράεδρο n
tetraedro

τετράπλευρο n
quadrilatero

τετραγωνισμένο χαρτί
carta a griglia carta a quadretticarta

τετρακόσια
quattrocento

τετραλογία te.tɾa.loˈʝi.a n
tetralogia

τετραρχία te.tɾaɾˈçi.a n
tetrarchia

τετραϋδροκανναβινόλη n
tetraidrocannabinolo

τεχνήτιο n
tecnezio

τεχνίτης n
artefice tecnico

τεχνητή γλώσσα
lingua artificiale
(γλωσσολογία) γλώσσα ειδικά κατασκευασμένη για συγκεκριμένη επικοινωνία, με αυστηρή διατύπωση, ώστε να αποφεύγονται οι ασάφειες της φυσικής γλώσσας της οποίας και είναι υποσύνολο

τεχνητή νοημοσύνη te.xniˈti no.i.moˈsi.ni
intelligenza artificiale

τεχνητός adj
artificiale

τεχνική te.çniˈci n
tecnica

τεχνικός te.xniˈci te.xniˈko te.xniˈkos adj
tecnico

τεχνολογία the.xno.loˈʝi.a n
tecnologia

τεχνολογικά te.xno.lo.ʝiˈka adv
tecnologicamente

τεχνούργημα n
artificiale

τεϊλορισμός n
taylorismo

τεύχος ˈtef.xos n
fascicolo

τζάμι ˈd͡za.mi n
vetro

τζάουλ ˈd͡za.u.l n
joule

τζίτζικας ˈd͡zi.d͡zi.kas n
cicala

τζίτζιφο ˈdzi.dzi.fo n
giuggiola

τζαζ n
jazz

τζαμί d͡zaˈmi n
moschea

τζαμαρία d͡zamaˈɾia n
vetrata

τζατζίκι d͡zaˈd͡zi.ci n
tzatziki

τζιαντούγια d͡zʝanˈdu.ʝa n
gianduia

τζιν n
gin

τζιχάντ n
jihad

τζογάρω v
giocare

τηγάνι tiˈɣa.ni n
padella tegame

τηγανίτα n
frittella tortello

τηγανητός ti.ɣa.niˈtos adj
fritto

τηλέγραφος tiˈle.ɣɾa.fos n
telegrafo
(τεχνολογία) σύστημα επικοινωνίας που μεταδίδει γραπτά μηνύματα κωδικοποιημένα με το αλφάβητο Μορς και λειτουργεί με την αποστολή ηλεκτρικών σημάτων μεταξύ δύο σταθμών

τηλέμετρο n
telemetro

τηλέφωνο tiˈle.fo.no n
telefono

τηλε-
tele-

τηλεγράφημα ti.leˈɣɾa.fi.ma n
telegramma

τηλεδιοίκηση n
telegestione

τηλεδιόδιο n
telepass

τηλεθεατής ti.le.θe.aˈtis n
telespettatore

τηλενουβέλα n
telenovela

τηλεομοιοτυπία ti.le.o.mi.o.tiˈpi.a n
fax

τηλεπάθεια tileˈpaθia n
telepatia

τηλεπαθητικός adj
telepatico

τηλεργασία n
telelavoro

τηλεσκόπιο ti.leˈsko.pi.o n
telescopio

τηλεφωνία n
telefonia
οι επιστημονικές, τεχνικές, εμπορικές και εφαρμοστικές γνώσεις γύρω από την χρήση τηλεφώνου

τηλεφωνώ ti.le.foˈno v
telefonare

τηλεχειριστήριο ti.le.çi.ɾisˈti.ɾi.o n
telecomando

τηλεόραση ti.leˈo.ɾa.si n
televisione televisore

τι
che

τιάρα ˈtça.ɾa n
tiara

τιμή n
prezzo costo
η προσωπική αντίληψη κάποιου για τη δική του αξία που απορρέει από τη φύση του ως ανθρώπου

τιμιότητα ti.miˈo.ti.ta n
onestà

τιμοκρατία n
timocrazia

τιμωρία n
castigo punizione

τιμωρώ v
castigare punire

τιμόνι tiˈmo.ni n
sterzo volante

τινάζω v
scuotere

τιράντα n
bretella

τιραμισού ti.ɾa.miˈsu n
tiramisù

τιρμπουσόν n
cavatappi

τιτάνιο n
titanio

τιτλοφορώ v
intitolare

τμηματάρχης tmi.maˈtaɾ.çis n
capodipartimento

το κερασάκι στην τούρτα to‿ceɾaˈsaci stin‿ˈduɾta
la ciliegina sulla torta
κάτι που θα μπορούσε να λείπει, επιτείνει τη σημασία του περιττού

τοίχος ˈti.xos n
muro parete

τοκετός to.ceˈtos n
parto

τοκογλυφία n
usura strozzinaggio

τοκογλύφος to.koˈɣli.fos n
strozzino

τολμηρός tol.miˈɾos adj
audace

τομέας toˈme.as n
settore

τομή toˈmi n
sezione

τονίζω toˈni.zo v
accentuare

τονώνω v
amplificare

τοξίνη toˈksi.ni n
tossina

τοξικολογία n
tossicologia

τοξικός adj
tossico

τοξοβολία n
tiro con l'arco

τοξότης n
arciere

τοπάζι toˈpa.zi n
topazio

τοπίο toˈpi.o n
paesaggio

τοπικός to.piˈkos adj
locale nostrano

τοπογραφία to.po.ɣɾaˈfi.a n
topografia

τοπογραφικός adj
topografico

τοπολογία n
topologia

τοπωνύμιο to.poˈni.mi.o n
toponimo

τορπίλη toɾˈpi.li n
siluro

τορπιλίζω toɾ.piˈli.zo v
silurare

τορπιλοπλάνο n
aerosilurante

τοτέμ n
totem

τουίντ tuˈid adj
tweed

τουίτερ n
Twitter tweeter

τουκάν n
tucano

τουλάχιστον tuˈla.çi.ston adv
almeno

τουλίπα tuˈli.pa n
tulipano

τουλιπομανία tu.li.po.maˈni.a n
tulipomania

τουρίστας tuˈɾi.stas n
turista

τουρισμός tu.ɾiˈzmos n
turismo

τουριστικός adj
turistico

τουρκικά tuɾ.ciˈka n
turco

τουρκικός adj
turco

τουρμπάνι tuɾˈba.ni n
turbante

τουρνουά n
torneo

τουφέκι tuˈfe.ci n
fucile

τούβλο ˈtu.vlo n
mattone
(οικοδομική) αντικείμενο που χρησιμεύει ως οικοδομικό υλικό· έχει σχήμα ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, κατασκευάζεται από πηλό και ψήνεται σε υψηλή θερμοκρασία

τούλι n
tulle

τούνδρα ˈtun.ðɾa n
tundra

τούνελ ˈtu.nel n
galleria

τούρτα n
torta

τράγος ˈtɾa.ɣos n
becco capro

τράπεζα ˈtɾa.pe.za n
banca
(οικονομία) πιστωτικός οργανισμός που ασχολείται με χρηματοπιστωτικές εργασίες. Π.χ. δέχεται καταθέσεις ιδιωτών ή νομικών προσώπων, παραχωρεί δάνεια, διαχειρίζεται χαρτοφυλάκια για λογαριασμό των πελατών του κ.λπ.
(συνεκδοχικά) το κτήριο που στεγάζει ένα υποκατάστημα μιας τράπεζας
(γενικότερα) ένας τόπος όπου κατατίθενται προς φύλαξη υλικά ή άυλα αγαθά προκειμένου να είναι προσιτά σε μελλοντική ζήτηση

τράχωμα ˈtɾa.xo.ma n
tracoma

τρέλα ˈtɾe.la n
follia insanità
(ιατρική) παθολογική κατάσταση κατά την οποία διαταράσσεται η πνευματική ισορροπία και η λογική του ανθρώπου

τρέμω ˈtɾe.mo v
tremare

τρένο ˈtɾe.no n
treno

τρέχω ˈtɾe.xo v
correre

τρία ˈtɾi.a
tre

τρίαινα ˈtɾi.e.na n
tridente

τρίβηλο ˈtri.vi.lo n
tribelon

τρίβω v
fregare strofinare

τρίγωνο ˈtɾi.ɣo.no n
triangolo

τρίγωνο των Βερμούδων ˈtɾi.ɣo.no ton‿veɾˈmu.ðon pn
Triangolo delle Bermuda

τρίζω ˈtɾi.zo v
cigolare scricchiolare stridere

τρίλιζα ˈtɾi.li.za n
tris

τρίπτυχο n
trittico
(τέχνη) εικόνα ή σειρά εικόνων ζωγραφισμένη σε τρία τμήματα, εκ των οποίων τα δύο εξωτερικά συνδέονται με μεντεσέδες και διπλώνουν / κλείνουν πάνω στο μεσαίο

τρίτο n
terzo

τρίτος
terzo

τρίφτης n
grattugia

τρίχα ˈtɾi.xa n
capello pelo

τρίχρωμος adj
tricolore

τρίψιμο n
abrasione

τραβεστί tɾa.veˈsti adj
travestito

τραγικός tɾa.ʝiˈkos adj
tragico

τραγουδιστής n
cantante

τραγούδι tɾaˈɣu.ði n
canzone

τραγωδία tɾa.ɣoˈði.a n
tragedia

τρακτέρ n
trattore

τραμ tɾam n
tram

τραμουντάνα n
tramontana

τραμπάκουλο n
trabaccolo

τρανσεξουαλικός n
transessuale
τρανσέξουαλ

τρανσφοβία n
transfobia

τρανταχτός tɾan.daˈxti tɾan.daˈxto tɾan.daˈxtos adj
rumoroso

τραπέζι tɾaˈpe.zi n
tavolo tavola desco
έπιπλο με τέσσερα, συνήθως, πόδια

τραπέζιο n
trapezio

τραπεζίτης n
banchiere
(επάγγελμα) ιδιοκτήτης τράπεζας (θηλυκό τραπεζίτρια)
molare
(ανατομία) δόντι στο πίσω μέρος του στόματος με μεγάλη μασητική επιφάνεια

τραπεζαρία n
sala da pranzo

τραπεζογραμμάτιο n
banconota

τραπεζομάντιλο n
tovaglia

τραπουλόχαρτο n
carta da gioco

τραυλίζω tɾaˈvli.zo v
balbettare

τραυλός tɾaˈvlos adj
balbuziente

τραυματίζω v
ferire

τραυματικός adj
traumatico

τραυματισμένος
ferito

τραχεία tɾaˈçi.a n
trachea

τραύλισμα ˈtɾa.vli.zma n
balbuzie

τραύμα ˈtɾav.ma n
ferita

τρελός tɾeˈlos n
matto pazzo

τριάδα n
trinità

τριάζ n
priorità

τριάντα
trenta

τριακοστός
trentesimo

τριακόσια
trecento

τριανδρία tɾi.anˈðɾi.a n
triumvirato

τριαντάφυλλο tɾi.a(n)ˈda.fi.lo n
rosa

τριβέλι n
trivelli

τριβή n
attrito

τριβόμενος
fricativo

τριγωνικός adj
triangolare

τριγωνισμός n
triangulazione triangolazione

τριγωνομετρία n
trigonometria

τριλογία n
trilogia

τριμερής tɾi.meˈɾis adj
tripartito

τριπόλιον n
tripoli

τρισδιάστατος adj
tridimensionale

τρισεκατομμύριο n
bilione

τριταίος adj
terzo

τριφύλλι tɾiˈfi.li n
trifoglio

τριχοτιλλομανία n
tricotillomania

τριχωτός adj
peloso

τροβαδούρος tɾo.vaˈðu.ɾos n
trovatore

τρολ n
troll

τρομερός tɾo.meˈɾos adj
terribile

τρομοκράτης tɾo.moˈkɾa.tis n
terrorista

τρομοκράτισσα n
terrorista

τρομοκρατία tɾo.mo.kɾaˈti.a n
terrorismo

τρομοκρατικός adj
terrorista

τρομπόνι tɾomˈbo.ni n
trombone

τροπική νύχτα
notte tropicale

τροπικός tɾo.piˈkos adj
tropicale
(μουσική) που έχει σχέση με την τροπική μουσική ή αναφέρεται σ’ αυτή

τροπολογία n
emendamento

τροπονίνη tro.poˈni.ni n
troponina

τροποποίηση tɾo.poˈpi.i.si n
modifica

τροποποιώ tɾo.po.piˈo v
modificare

τροτσκισμός tɾot͡s.ciˈzmos n
trotskismo

τροφή n
alimento cibo

τροχαλία tɾo.xaˈli.a n
carrucola

τροχιά tɾoˈça n
traiettoria

τροχός tɾoˈxos n
ruota

τροχόσπιτο tɾoˈxo.spi.to n
roulotte

τρούλος ˈtɾu.los n
cupola

τρούφα n
tartufo

τρυγόνι n
tortora

τρυπώνω v
intrufolarsi

τρυφερός tɾi.feˈɾos adj
tenero

τρυφερότητα tɾi.feˈɾo.ti.ta n
tenerezza

τρωκτικό n
roditore

τρωτός adj
vulnerabile

τρόλεϊ n
filobus

τρόμος ˈtɾo.mos n
spavento
πολύ ισχυρός φόβος

τρόπαιο ˈtɾo.pe.o n
trofeo

τρόπος ˈtɾo.pos n
modo
(αρχαία ελληνική μουσική) → δείτε τους συνώνυμους όρους τρόπος, τόνος και ἁρμονία

τρύπα ˈtɾi.pa n
foro

τρώω ˈtɾo.o v
mangiare
μου αρέσει το συγκεκριμένο φαγητό

τσάι ˈt͡sa.i n
tè té

τσάντα ˈt͡sa.da ˈt͡san.da n
borsetta
φορητή θήκη για πράγματα, συνήθως από δέρμα ή ύφασμα, με χερούλια ή χωρίς

τσάπα ˈt͡sa.pa n
zappa
εργαλείο για σκάψιμο που έχει ξύλινη λαβή και κάθετα σ’ αυτήν ένα πλατύ και ελαφρά κυρτό μεταλλικό κοφτερό εξάρτημα

τσάρεβιτς n
zarevic

τσάρος n
zar

τσέμπαλο ˈt͡sem.ba.lo n
cembalo

τσέπη ˈt͡se.pi n
tasca

τσέρι n
cerasella

τσέτουλα ˈt͡se.tu.la adv
bastone da conteggio taglia

τσίλι n
peperoncino

τσίμπλα n
cispa

τσίριγμα n
grido

τσίρκο n
circo

τσίχλα ˈt͡si.xla n
gomma da masticare chewing-gum
(πτηνό) κοινή ονομασία για διάφορα είδη στρουθιόμορφων πουλιών του γένους Turdus
προϊόν που αποτελείται από κάποια φυσική ή τεχνητή ρητίνη, περιέχει γλυκαντικές και αρωματικές ουσίες και μπορεί να μασιέται για αρκετό χρονικό διάστημα

τσαγιέρα n
teiera
(κουζινικά) σκεύος που χρησιμοποιείται για το σερβίρισμα τσαγιού ή άλλου ζεστού ροφήματος

τσαγκάρης tsaŋˈga.ɾis n
calzolaio

τσακάλι t͡saˈka.li n
sciacallo

τσαλαπετεινός n
upupa

τσαπί t͡saˈpi n
zappa

τσαπίζω v
zappare

τσαρλατάνος n
ciarlatano

τσεκίνι n
zecchino

τσεκούρι t͡seˈku.ɾi n
ascia scure

τσελεμεντές n
ricettario

τσελεμπής n
celebre

τσερβέλο n
cervello

τσεχικά n
ceco

τσεχικός adj
ceco

τσιγάρο n
sigaretta

τσιγγάνος t͡siŋˈɡa.nos n
zingaro

τσιγκούνης t͡siŋˈɡu.nis adj
avaro

τσιμέντο t͡siˈmen.do n
cemento

τσιμεντοποίηση t͡si.men.doˈpi.i.si n
cementificazione

τσιμπούρι t͡siˈbu.ɾi n
zecca

τσιπ t͡sip n
chip
(ηλεκτρονική, υλικό υπολογιστή) μικρό κομμάτι ημιαγωγού στο οποίο έχουν αποτυπωθεί χιλιάδες λογικές πύλες. Εναλλακτικά ονομάζεται έτσι και το ηλεκτρονικό εξάρτημα που το περιέχει.

τσιρότο n
cerotto

τσουάνα n
tswana

τσουβάλι n
sacco

τσουγκράνα n
rastrello

τσουκνίδα n
ortica

τσουλήθρα n
scivolo

τσουνάμι tsu.ˈna.mi n
tsunami maremoto

τσουρέκι tsuˈre.ci n
tsoureki

τσούρμο n
ciurma
(ναυτικός όρος) το πλήρωμα ενός πλοίου (επί τουρκοκρατίας), όρος που υφίσταται και σήμερα για πλήρωμα αλιευτικού

τσόνγκα n
tsonga

τυλικτήρας n
naspo

τυπικός ti.piˈkos adj
tipico

τυπογραφία n
tipografia

τυπογραφικός adj
tipografico

τυποποίηση n
standardizzazione

τυρί tiˈɾi n
formaggio cacio

τυραννία ti.ɾaˈni.a n
tirannide tirannia

τυραννικός ti.ɾaˈni.kos adj
tirannico
(για πολίτευμα) που είχε σχέση με την τυραννία, με έναν τυράννου

τυρομαντεία n
tiromanzia

τυρόπηγμα n
cagliata

τυφλοπόντικας n
talpa

τυφλόμυγα tiˈflo.mi.ɣa n
mosca cieca

τυφλός adj
cieco

τυφλώνω v
accecare

τυφώνας tiˈfo.nas n
tifone

τυχαία tiˈçe.a adv
per caso
κατά τυχαίο τρόπο, στην τύχη
χωρίς να το περιμένω, κατά τύχη, αναπάντεχα

τυχαίνω tiˈçe.no v
succedere accadere

τυχαίος tiˈçe.a tiˈçe.o tiˈçe.os adj
casuale

τυχαιότητα n
serendipità

τυχερός ti.çeˈɾos adj
fortunato

τόμπολα
tombola
(ειρωνικό) για ξαφνικό εμπόδιο, όταν κάτι ξαφνικά πάει στραβά, δυσάρεστη σύμπτωση

τόνος ˈto.nos n
accento
(διακριτικό σημάδι) σημείο για τον τονισμό των λέξεων
tonno
ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των Σκομβριδών (Scombridae), κυρίως του γένους Θύννος (Thunnus)

τόξο ˈto.kso n
arco

τόπι n
pezza

τόπος ˈto.pos n
luogo

τόρνος ˈtoɾ.nos n
tornio

τόσο ˈto.so adv
tanto

τότε ˈto.te adv
allora
το χρονικό διάστημα το οποίο αναφέρθηκε προηγούμενα στην πρόταση

τύμπανο ˈtim.ba.no n
tamburo timpano

τύπος ˈti.pos n
tipo
το είδος, η κατηγορία
formula
(θετικές επιστήμες) γραπτή αποτύπωση με σύμβολα μιας χημικής ουσίας ή μιας χημικής αντίδρασης ή μιας μαθηματικής σχέσης
(γραμματική) κλιτικός τύπος, μορφή μιας λέξης

τύραννος n
tiranno

τύρφη n
torba
σπογγώδης ελαφριά ύλη που προέρχεται από μερική αποσύνθεση φυτικών οργανισμών και χρησιμοποιείται σαν καύσιμο

τύφλωση n
cecità

τύφος n
tifo

τύχη ˈti.çi n
fortuna

τύψη n
rimorso

τώρα ˈto.ɾa n
ora adesso
το παρόν, η συγκεκριμένη χρονική στιγμή

υάκινθος n
giacinto

υαλοβάμβακας i.a.loˈvaɱ.va.kas n
lana di vetro

υαλοκαθαριστήρας n
tergicristallo

υβρίδιο iˈvɾi.ði.o n
ibrido

υβριδική διδασκαλία
apprendimento ibrido

υγεία iˈʝi.a n
salute

υγιής i.ʝiˈis adj
sano

υγιεινή i.ʝi.iˈni n
igiene

υγιεινός i.ʝi.iˈnos adj
igienico

υγρασία i.ɣɾaˈsi.a n
umidità

υγροποιήσιμος adj
liquefacibile

υγροποιημένο φυσικό αέριο i.ɣɾo.pi.iˈme.no fi.siˈko aˈe.ɾi.o
gas naturale liquefatto

υγρό n
liquido

υγρόμετρο iˈɣɾo.me.tɾo n
igrometro

υγρός adj
umido liquido

υδατάνθρακας n
carboidrato

υδατοδρόμιο n
idroscalo

υδράργυρος iˈðɾaɾ.ʝi.ɾos n
mercurio argento vivo

υδραγωγείο n
acquedotto

υδρατμός i.ðɾatˈmcs n
vapore acqueo

υδραυλικός n
idraulico
(επάγγελμα) τεχνίτης που ασχολείται με εργασίες υδραυλικών εγκαταστάσεων

υδρογονάνθρακας n
idrocarburo

υδρογόνο i.ðɾoˈɣo.no n
idrogeno

υδροδιαλυτός i.ðro.ði.a.liˈtos adj
idrosolubile

υδροπτέρυγο n
aliscafo

υδρωπικία n
idropisia

υδρόβιος iˈðɾo.vi.os adj
acquatico

υδρόγειος σφαίρα
globo

υδρόμελι n
idromele

υδρόμελο n
idromele

υδρόφιλος adj
idrofilo
που «αγαπάει» ή έχει την τάση να απορροφά το νερό

υετός i.eˈtos n
precipitazione

υιοθεσία i.o.θeˈsi.a n
adozione

υιοθετώ v
adottare

υλικό i.liˈko n
materiale

υλικός adj
materiale

υλισμικό n
hardware

υλισμός n
materialismo

υλιστής i.liˈstis n
materialista

υλοτόμος n
boscaiolo

υπάκουος iˈpa.ku.i iˈpa.ku.o iˈpa.ku.os n
ubbidiente

υπάλληλος iˈpa.li.los n
dipendente

υπάρχω iˈpaɾ.xo v
esistere
έχω υπόσταση, συνιστώ μια οντότητα
ζω
υφίσταμαι
βρίσκομαι κάπου
(στον αόριστο, με κατηγορούμενο) διατελώ, είμαι
έχω αξία για κάποιον, είμαι κάτι σημαντικό

υπέρβαρος iˈpeɾ.va.ɾos adj
sovrappeso

υπέρηχος n
ultrasuono

υπέρταση n
ipertensione
(ιατρική) η μεγαλύτερη από το κανονικό αρτηριακή πίεση

υπέρυθρος iˈpe.ɾi.θɾos adj
infrarosso

υπήκοος iˈpi.ko.os n
cittadina cittadino
πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα / ιθαγένεια ενός κράτους· ο πολίτης ενός κράτους

υπαίτιος adj
colpevole responsabile

υπαγόρευση i.paˈɣo.ɾef.si n
dettato

υπαινιγμός n
allusione insinuazione

υπακοή i.pa.koˈi n
obbedienza

υπακούω i.paˈku.o v
obbedire ubbidire

υπαξιωματικός n
sottufficiale

υπαρκτός adj
esistente

υπαρξιακός i.paɾ.ksi.aˈkos adj
esistenziale

υπαρξισμός i.paɾ.ksiˈzmos n
esistenzialismo

υπεράνθρωπος i.peˈɾan.θɾo.pos n
superuomo

υπερασπιστής n
difensore

υπερατλαντικός i.pe.ɾa.tlan.diˈkos adj
transatlantico

υπερβολή i.peɾ.voˈli n
esagerazione
iperbole
(γραμματική) σχήμα λόγου κατά το οποίο περιγράφεται κάτι με χαρακτηριστικό μεγαλύτερο, πιο έντονο, πιο δυνατό από όσο πραγματικά έχει, για να δοθεί έμφαση στο χαρακτηριστικό εκείνο

υπεργλυκαιμία i.peɾ.ɣli.ceˈmi.a n
iperglicemia

υπεργλυκαιμικός i.peɾ.ɣli.ce.miˈkos n
iperglicemico

υπερδιόρθωση n
ipercorrettismo

υπερεκπροσώπηση n
sovrarappresentazione

υπερηφάνεια i.pe.ɾiˈfa.ni.a n
fierezza

υπερηχογραφία i.pe.ri.xo.ɣra.ˈfi.a n
ecografia

υπεριδρωσία n
iperidrosi

υπερκατανάλωση ka.taˈna.lo.si n
consumo eccessivo

υπερμνησία n
ipermnesia

υπερνατριαιμία n
ipernatriemia

υπεροπτικός i.pe.ɾo.ptiˈkos adj
arrogante

υπεροσμία n
iperosmia

υπεροψία i.pe.ɾoˈpsi.a n
arroganza

υπερρεαλισμός n
surrealismo

υπερσυντέλικος n
trapassato prossimo

υπερσύντροφος n
sparticella

υπερτροφία n
ipertrofia

υπερτροφικός adj
ipertrofico

υπερυπνία i.pe.ɾiˈpni.a n
ipersonnia

υπερφυσικός i.peɾ.fi.siˈkos adj
soprannaturale

υπερχορδή n
superstringa

υπερωρία n
straordinario

υπερώνυμο n
iperonimo

υπεύθυνος iˈpe.fθi.nos adj
responsabile

υπηκοότητα n
cittadinanza

υπηρέτης i.piˈɾe.tis n
servitore servo

υπηρεσία n
servizio

υπνοβάτης i.pnoˈva.tis n
sonnambulo

υπνοβασία i.pno.vaˈsi.a n
sonnambulismo

υπνωτίζω i.pnoˈti.zo v
ipnotizzare

υπνωτιστής n
ipnotizzatore

υπνόσακος iˈpno.sa.kos n
sacco a pelo

υποβάλλω v
sottomettere

υποβολέας i.po.voˈle.as n
suggeritore

υποβρύχιο n
sottomarino sommergibile

υπογλυκαιμία i.po.ɣli.ceˈmi.a n
ipoglicemia

υπογούφερ n
subwoofer

υπογράφω v
firmare

υπογραφή n
firma

υποδέχομαι i.poˈðe.xo.me v
accogliere

υποδηματοποιός i.po.ði.ma.to.piˈos n
calzolaio

υποδιευθυντής i.po.ði̯e.fθinˈdis n
sottodirettore vicedirettore

υποδιευθύντρια i.po.ði̯eˈfθin.dɾi.a n
sottodirettrice

υποδομή n
infrastruttura

υποδουλώνω i.po.ðuˈlo.no v
asservire

υποδοχή i.po.ðoˈçi n
accoglienza

υποδόριος i.poˈðo.ɾi.os adj
sottocutaneo

υποζύγιο n
animale da soma

υποθάλαμος i.poˈθa.la.mos n
ipotalamo

υποθέτω i.poˈθe.to v
supporre

υποθήκη i.poˈθi.ci n
guide ipoteca

υποθερμία i.po.θeɾˈmi.a n
ipotermia

υποθετικός adj
ipotetico

υποθηκεύω i.po.θiˈce.vo v
ipotecare

υποθυρεοειδισμός n
ipotiroidismo

υποκίτρινος adj
pallido

υποκατάστημα i.po.kaˈta.sti.ma n
succursale

υποκείμενο n
soggetto

υποκείμενος
sottostante
που υπόκειται σε κάτι, που βρίσκεται σε θέση τέτοια ώστε να επηρεαστεί από κάτι

υποκινησία n
ipocinesia

υποκοριστικό n
diminutivo

υποκρισία i.po.kɾiˈsi.a n
finta ipocrisia

υποκόμης n
visconte

υποκύπτω v
soccombere

υπολογίζω v
calcolare

υπολογισμός i.po.lo.ʝiˈzmos n
calcolo

υπολογιστής i.po.lo.ʝiˈstis n
calcolatore
(θηλυκό υπολογίστρια) αυτός που δεν ενεργεί γνήσια και αυθόρμητα αλλά πάντοτε υπολογίζοντας αποκλειστικά το προσωπικό του συμφέρον
(τεχνολογία) μηχανική, ηλεκτρομηχανική ή ηλεκτρονική συσκευή που επιτρέπει την αυτόματη εκτέλεση απλών μαθηματικών πράξεων ή σειράς αυτών
→ δείτε τη λέξη κομπιουτεράκι
(πληροφορική) ηλεκτρονικός υπολογιστής
(ιστορία) (επάγγελμα) άτομο που αναλάμβανε μεγάλο πλήθος υπολογισμών σε πανεπιστήμια, οργανισμούς και μεγάλες επιχειρήσεις

υπομνηματίζω v
annotare

υπομονή i.po.moˈni n
pazienza

υπομονετικά adv
pazientemente

υποξία n
ipossia

υποπολλαπλάσιο n
sottomultiplo

υποπολλαπλάσιος adj
sottomultiplo

υποπροϊόν n
sottoprodotto

υποπτεύομαι v
sospettare

υποσαχάριος adj
subsahariano

υποστήριξη n
sostegno

υποσύνολο n
sottoinsieme

υποτάσσω v
sottomettere

υποτείνουσα n
ipotenusa

υποτελής adj
vassallo

υποτιμώ v
sottostimare

υποτιτλισμός n
sottotitolazione

υποτροφία n
borsa di studio

υπουργείο i.puɾˈʝi.o n
ministero

υπουργικός i.puɾ.ʝiˈkos adj
ministeriale

υπουργός n
ministro

υποχονδρία n
ipocondria

υποχρέωση n
obbligo

υποχρεωτικός adj
obbligatorio
που επιβάλλεται από υποχρέωση ή από ανάγκη

υποχώρηση i.pɔˈxɔ.ɾi.si n
ripiegamento

υποψήφιος i.poˈpsi.fi.os adj
candidato

υποψία i.poˈpsi.a n
sospetto

υποψηφιότητα i.po.psi.fiˈo.ti.ta n
candidatura

υπωνυμία n
iponimia

υπόγειο iˈpo.ʝi.o n
scantinato
όροφος κτίσματος ο οποίος βρίσκεται κάτω από το επίπεδο της επιφάνειας του εδάφους

υπόγειος iˈpo.ʝi.os n
sotterraneo
ο υπόγειος σιδηρόδρομος

υπόδικος adj
imputato in attesa di giudizio

υπόηχος n
infrasuono

υπόθεση n
ipotesi
μία πρόταση με την οποία υποθέτουμε κάτι το οποίο είτε είναι δυνατόν να συμβεί είτε αδύνατο είτε απλώς πιθανό, ώστε να εξετάσουμε ή να δηλώσουμε τα πιθανά αποτελέσματα
(γραμματική) το πρώτο σκέλος ενός υποθετικού λόγου με δεύτερο την απόδοση· συνήθως είναι υποθετική πρόταση που εισάγεται με το αν, μπορεί όμως να είναι και ευθεία ερώτηση ή να έχει άλλες μορφές.

υπόθετο iˈpo.θe.to n
supposta

υπόκοσμος iˈpo.ko.zmos n
malavita

υπόλοιπο n
resto

υπόλοιπος iˈpo.li.pos adj
restante

υπόνοια iˈpo.ni.a n
sospetto

υπόνομος iˈpo.no.mos n
fogna

υπόσχεση iˈpo.sçe.si n
promessa

υπόσχομαι v
promettere

υπόταση n
ipotensione

υπότιτλος iˈpo.ti.tlos n
sottotitolo

υπώνυμο n
iponimo

υστερία i.steˈɾi.a n
isteria

υστερικός i.ste.ɾiˈkos adj
isterico

υστερόγραφο n
post scriptum

υττέρβιο n
itterbio

υφάντρια n
tessitrice

υφίσταμαι iˈfi.sta.me v
esistere subire esserci

υφαίνω iˈfe.no v
tessere

υφαλοκρηπίδα n
piattaforma continentale

υφαντής i.fanˈdis n
tessitore

υφαντουργία n
tessitura

υφηγεσία n
abilitazione

υφομοταξία n
sottoclasse

υψίστρωμα iˈpsi.stɾo.ma n
altostrato

υψικάμινος n
altoforno

υψισωρείτης i.psi.soˈɾi.tis n
altocumulo

υψόμετρο iˈpso.me.tɾo n
altitudine

φάκελος ˈfa.ce.los n
busta
θήκη από χαρτί για την αποστολή επιστολών
cartella
πληροφορίες που κρατιούνται για ένα άτομο από την αστυνομία ή άλλες αρχές
(πληροφορική) λογικός ονοματισμένος χώρος σε δίσκο ή άλλο μέσο, συνήθως με ιεραρχική δομή δένδρου (tree), για την αποθήκευση αρχείων ή άλλων φακέλων (υποφακέλων).

φάλαγγα n
falange

φάλαινα ˈfa.le.na n
balena

φάντασμα ˈfan.da.zma n
fantasma spettro

φάντο n
fado

φάρμακο ˈfaɾ.ma.ko n
medicina medicamento

φάρος ˈfa.ɾos n
faro

φάρυγγας ˈfa.ɾiŋ.ɡas n
faringe

φάση ˈfa.si n
fase

φάσμα ˈfa.zma n
spettro

φέλπα ˈfel.pa n
felpa

φέρετρο ˈfe.ɾe.tɾo n
bara cassa da morto

φέρμιο n
fermio

φέρνω v
portare

φέσι ˈfe.si n
fez
είδος κόκκινου σκούφου με φούντα που έφεραν παλαιότερα άνδρες και γυναίκες και που συνεχίζουν να φέρουν οι τσολιάδες.

φέτα ˈfe.ta n
fetta
λεπτό κομμάτι σε όλο το πλάτος από κάτι, συνήθως φαγώσιμο
fetta feta
(ειδικότερα, τυρί) είδος μαλακού λευκού (αλμυρού) τυριού που παρασκευάζεται αποκλειστικά από πρόβειο ή αιγοπρόβειο γάλα

φέτος adv
quest'anno

φήμη ˈfi.mi n
voce
διάδοση, λόγια που διαδίδονται από στόμα σε στόμα χωρίς να είναι διασταυρωμένα
reputazione
η εντύπωση που επικρατεί στους άλλους ανθρώπους για το χαρακτήρα και την ποιότητα κάποιου, το καλό ή κακό "όνομα" που έχει αποκτήσει κάποιος

φίδι ˈfi.ði n
serpente biscia
(ερπετό) στενόμακρο ερπετό χωρίς πόδια, ωοτόκο (σπανιότερα ωοζωοτόκο)

φίλη n
amica

φίλντισι n
avorio

φίλος ˈfi.los n
amico amica

φίλτρο ˈfil.tɾo n
pozione
οποιοδήποτε παρασκεύασμα με συνήθως παράδοξα συστατικά με μαγικές ιδιότητες

φίμωτρο ˈfi.mo.tɾo n
museruola

φαίνομαι ˈfe.no.me v
apparire parere

φαβορίτα n
basette

φαγητό n
cibo alimento

φαγκότο faˈɡo.to n
fagotto

φαγώσιμος adj
mangiabile commestibile

φαινομενολογία n
fenomenologia

φαινόμενο feˈno.me.no n
fenomeno

φαινόμενο του θερμοκηπίου feˈno.me.no tu θeɾ.mo.ciˈpi.u
effetto serra

φαιοχίτων adj
camicie nere squadristi

φακή n
lenticchia

φακίδα faˈci.ða n
lentiggine

φακίρης faˈci.ɾis n
fachiro

φακελάκι fa.ceˈla.ci n
bustarella mazzetta
υποκοριστικό του φάκελος

φακός faˈkos n
torcia elettrica pila
φορητή συσκευή φωτός
lente lentille
γυάλινος δίσκος με επιφάνειες είτε κοίλες είτε κυρτές, που εστιάζει ακτίνες φωτός για να δημιουργήσει είδωλο μέσω διάθλασης

φακός επαφής faˈkos e.paˈfis
lente a contatto

φαλάκρα faˈla,kra n
calvizie

φαλάφελ n
falafel

φαλαινοθηρικό n
baleniera

φαλαινοκαρχαρίας n
squalo balena

φαλακρός fa.laˈkros adj
calvo

φαλανστήριο n
falansterio

φαλαρίδα n
folaga

φαμ φατάλ n
femme fatale
μοιραία γυναίκα

φαμπρικάντης n
fabbricante

φανατικός fa.na.tiˈkos adj
fanatico

φανατισμός fa.na.tiˈzmos n
fanatismo

φανερόγαμος adj
fanerogamo

φανοστάτης fa.noˈsta.tis n
lampione
η κολόνα στην οποία στηρίζεται ένα φως, μια λάμπα για φωτισμό κυρίως δημόσιων χώρων

φαντάζομαι fanˈda.zo.me v
figurarsi

φαντασία fan.daˈsi.a n
immaginazione
(μειωτικό) κάτι που δεν είναι πραγματικό αλλά έχει αναπαραχθεί στο μυαλό κάποιου

φανταστικά adv
fantasticamente

φανταστικός fan.da.stiˈkos adj
immaginario
πλάσμα της φαντασίας, μη πραγματικός
fantastico
εξαιρετικός, εντυπωσιακός, απίστευτος

φαράγγι n
gola

φαράσι n
paletta

φαρέτρα n
faretra

φαρισαίος fa.ɾiˈse.os n
fariseo

φαρμακείο faɾ.maˈci.o n
farmacia
(μεταφορικά) για έμπορο ή κατάστημα που έχει πολύ υψηλές τιμές

φαρμακευτική faɾ.ma.ce.ftiˈci n
farmacia

φαρμακευτικός faɾ.ma.ce.ftiˈkos adj
farmaceutico

φαρμακολογία faɾ.ma.ko.loˈʝi.a n
farmacologia
συνώνυμο του φαρμακευτική (επιστήμη) συνώνυμο του φαρμακευτική, η επιστήμη που ασχολείται με την αναζήτηση και εύρεση φαρμάκων

φαρμακοποιός faɾ.ma.ko.piˈos n
farmacista

φαρυγγωδυνία n
faringodinia

φασίστας n
fascista

φασαρία n
chiasso

φασιανός fa.sçaˈnos n
fagiano

φασισμός n
fascismo

φασιστικός adj
fascista

φασκόμηλο n
salvia

φασματικός fa.zma.tiˈkos adj
spettrale

φαστίδιο n
fastidio

φασόλι faˈso.li n
fagiolo

φατνιακός adj
alveolare

φατσικά adv
di faccia di vista

φαυλότητα faˈvlo.ti.ta n
corruzione immoralità

φαύλος ˈfa.vli ˈfa.vlo ˈfa.vlos adj
corrotto immorale perverso

φαύλος κύκλος ˈfav.los ˈci.klos
circolo vizioso

φελλός feˈlos n
sughero

φελούκα feˈlu.ka n
feluca

φεμινισμός fe.mi.niˈzmos n
femminismo

φεν ˈfen n
föhn

φερέφωνο n
portavoce

φερμιόνιο n
fermione

φεστιβάλ fe.stiˈval n
festival

φετιχισμός fe.ti.çiˈzmos n
feticismo

φεύγω v
andarsene

φθινοπωρινός adj
autunnale

φθινόπωρο n
autunno

φθισικός adj
tisico

φθονερός adj
invidioso

φθονώ v
invidiare

φθορά n
deterioramento

φθόριο n
fluoro

φιάσκο n
fiasco

φιανκέτο n
fianchetto

φιγουρατζής n
pretenzioso

φιδές n
capellini

φιλάνθρωπος adj
filantropo

φιλί fiˈli n
bacio

φιλία fiˈli.a n
amicizia

φιλανθρωπία n
filantropia

φιλανθρωπικός adj
filantropico

φιλαρέσκεια fi.laˈɾe.sci.a n
civetteria

φιλελευθερισμός fi.le.le.fθe.ɾiˈzmos n
liberalismo

φιλελεύθερος adj
liberale

φιλενάδα n
fidanzata

φιλιέρα n
filiera

φιλιγκράν n
filigrana

φιλικά adv
amichevolmente

φιλικός adj
amichevole

φιλμ ˈfilm n
film

φιλμογραφία ˈfil.mo.ɣɾaˈfi.a n
filmografia

φιλοδοξία n
ambizione

φιλοδώρημα fi.loˈðo.ɾi.ma n
mancia

φιλοκυβερνητικός adj
filogovernativo

φιλονικία n
disputa

φιλοξενία fi.lo.kseˈni.a n
ospitalità

φιλοξενούμενος n
ospite

φιλοσοφία n
filosofia

φιλοσοφική λίθος
pietra filosofale

φιλοσοφικός adj
filosofico

φιλοφοβία n
philofobia

φιλοφρόνηση fi.loˈfɾo.ni.si n
complimento

φιλόδοξος fiˈlo.ðo.ksos adj
ambizioso

φιλόλογος fiˈlo.lo.ɣos n
filologo

φιλόσοφος fiˈlo.so.fos n
filosofo filosofa

φιλύποπτος adj
sospettoso

φιλύρα n
tiglio

φιλώ v
baciare

φινλανδικά n
finlandese

φινλανδικός adj
finlandese

φινλανδοποίηση n
finlandizzazione

φινόκιο n
finocchio

φιορίνι fçoˈɾi.ni n
fiorino

φις fis n
spina

φιστίκι n
pistacchio

φιστικιά fi.stiˈca n
pistacchio

φιτίλι fiˈti.li n
lucignolo

φιόγκος ˈfçoŋ.ɡos n
fiocce

φιόρδ ˈfi̯oɾð n
fiordo

φλάουτο ˈfla.u.to n
flauto

φλάουτο με ράμφος ˈfla.u.to me ˈɾaɱ.fos
flauto dolce

φλέβα ˈfle.va n
vena

φλαμανδικός fla.man.ðiˈkos adj
fiammingo

φλεγμονή fleɣ.moˈni n
infiammazione

φλιτζάνι fliˈd͡za.ni n
tazza

φλοιός n
corteccia

φλοτέρ n
galleggiante

φλούδα n
scorza

φλυαρία fli.aˈɾi.a n
chiacchiera

φλυαρώ fli.aˈɾo v
chiacchierare

φλόγα n
fiamma

φλόκος ˈflo.kos n
fiocco

φοίνικας ˈfi.ni.kas n
palma fenice
(δέντρο) αειθαλές τροπικό δέντρο της οικογένειας Palmae ή Arecaceae, το οποίο έχει ψηλό και κυλινδρικό, σχεδόν ίσιο και χωρίς κλαδιά, κορμό που καταλήγει σε θύσανο

φοβάμαι v
temere avere paura di paventare

φοβία n
fobia

φοβίζω v
impaurire spaventare

φοινικέλαιο n
olio di palma

φοιτήτρια fiˈti.tri.a n
studentessa

φοιτητής fi.tiˈtis n
studente

φονιάς foˈɲas n
assassino omicida

φονταμενταλισμός fon.da.men.ta.liˈzmos n
fondamentalismo

φορά foˈɾa n
volta
η ξεχωριστή περίπτωση, περίσταση ή περίοδος

φοράδα foˈɾa.ða n
cavalla giumenta

φορείο n
barella

φορετός fo.ɾeˈti fo.ɾeˈto fo.ɾeˈtos adj
portabile

φοροαπαλλαγή n
esonero fiscale

φοροδιαφυγή n
evasione fiscale

φοροεισπράκτορας n
esattore

φορολογούμενος
contribuente

φορολογώ fo.ɾo.loˈɣo v
tassare

φορτίο n
carico

φορτηγό foɾ.tiˈɣo n
furgone

φορτώνω foɾˈto.no v
caricare

φουντουκιά n
nocciolo

φουντούκι funˈdu.ci n
nocciola

φουράνιο n
furano

φουρνάρισσα fuɾˈna.ɾi.sa n
panettiera

φουσκάλα n
bolla

φουτουρισμός n
futurismo

φουτουριστής n
futurista

φούγκα ˈfu.ɡa n
fuga

φούρνος ˈfuɾ.nos n
forno
η κατασκευή ή συσκευή που περιλαμβάνει ένα χώρο, μέσα στον οποίο μπορούν να αναπτυχθούν πολύ υψηλές θερμοκρασίες για το ψήσιμο κεραμικών ή ψωμιού, φαγητού κ.λπ
το αρτοποιείο, το κατάστημα που όχι μόνον πουλάει αλλά και παρασκευάζει ψωμί ή ψήνει και φαγητά

φούρνος μικροκυμάτων
forno a microonde microonde

φούστα ˈfu.sta n
gonna
fusta

φράγκιο n
francio

φράγκο ˈfɾaŋ.ɡo n
franco

φράγμα n
barriera

φράντζα ˈfɾa.nd͡za n
frangia

φράξο ˈfra.kso n
frassino

φράουλα ˈfɾaula n
fragola

φράση n
frase locuzione

φράχτης n
palizzata

φρέζα ˈfɾe.za n
fresatrice

φρένο n
freno

φρέσκο ˈfɾe.sko n
fresco

φρέσκος ˈfɾe.skos adj
recente

φρίκη ˈfɾi.ci n
orrore

φρίσσω v
rabbrividire

φραγκοστάφυλο n
Uva spina

φραγκόκοτα fɾaŋˈɡo.ko.ta fɾaˈɡo.ko.ta n
faraona

φραντζόλα fɾanˈd͡zo.la n
filone

φρασεολογία fɾa.se.o.loˈʝi.a n
fraseologia

φρεγάτα fɾeˈɣa.ta n
fregata
(ναυτικός όρος) το τρικάταρτο ιστιοφόρο πολεμικό πλοίο
(πτηνό) το είδος πουλιού

φρενάρω v
frenare

φρενίτιδα n
frenesia

φρικιώ fɾi.ciˈo v
rabbrividire

φρικτός adj
orribile

φρονιμίτης fɾo.niˈmi.tis n
dente del giudizio

φρουκτόζη fɾuˈkto.zi n
fruttosio

φρουμάζω fɾuˈma.zo v
sbuffare

φρουρώ fɾuˈɾo v
custodire

φρουτοπολτός fɾu.to.polˈtos n
frullato

φροϋδιστής n
freudiano

φρούριο ˈfɾu.ɾi.o n
fortezza

φρούτο ˈfru.to n
frutto

φρυγανίζω v
arrostire

φρυγανιέρα n
tostapane

φρυγικός adj
frigio

φρύγανο n
gariga phrygana

φρύγω ˈfri.ɣo v
arrostire

φρύδι ˈfɾi.ði n
sopracciglio

φρύνος ˈfɾi.nos n
rospo

φτάνω ˈfta.no v
arrivare
έρχομαι από στιγμή σε στιγμή, υπόσχομαι ότι φτάνω εγώ ή κάτι αμέσως
(μεταφορικά) οδηγούμαι σε ένα σημείο συνήθως παρά τη θέλησή μου ή πάντως χωρίς να το επιδιώκω συνειδητά, καταντώ

φτάρνισμα n
starnuto

φτέρη ˈfte.ɾi n
felce

φτέρνα ˈfteɾ.na n
tallone calcagno

φτήνια ˈfti.ɲa n
a buon mercato l'avere un prezzo basso meschinità miseria

φταίω ˈfte.o v
avere torto avere la colpa essere colpevole

φταρνίζομαι v
starnutire

φτελιά fteˈʎa n
olmo

φτερούγα n
ala

φτερό n
ala
(ορνιθολογία) το καθένα από τα δύο μέλη (άνω άκρα) του σώματος των πτηνών και τα αντίστοιχα αρκετών εντόμων που χρησιμεύουν στο πέταγμα
(αθλητισμός) το χαρακτηριστικό μπαλάκι του μπάντμιντον

φτηνός ftiˈnos adj
a buon mercato economico

φτυάρι n
pala badile

φτωχός ftoˈxos adj
povero indigente

φτύνω ˈfti.no v
sputare

φτώχια n
povertà

φυγάς n
latitante

φυλή fiˈli n
tribù

φυλακή fi.laˈci n
prigione
χώρος κράτησης καταδίκων

φυλακίζω fi.laˈci.zo v
imprigionare incarcerare

φυλαχτό n
amuleto

φυλετικός adj
razziale
σχετικός με τη φυλή
φυλετικός πόλεμος: ο εμφύλιος
σχετικός με το φύλο

φυλλοβόλος adj
caduco

φυλλομετρώ v
sfogliare

φυλλοξήρα n
daktulosphaira vitifoliae fillossera della vite

φυλλοταξία fi.lo.taˈksi.a n
fillotassi

φυματίνη n
tubercolina

φυματίωση fi.maˈti.o.si n
tubercolosi

φυσάω fiˈsa.o v
soffiare

φυσίγγιο fiˈsiŋ.ɟi.o n
cartuccia
(στρατιωτικός όρος) (πυρομαχικά) το σύνολο βλήματος και κάλυκα που περιέχει την εκρηκτική γόμωση

φυσαλίδα fi.saˈli.ða n
bolla

φυσαρμόνικα fi.saɾˈmo.ni.ka n
armonica armonica a bocca

φυσητήρας fi.si.ˈti.ɾas n
spiraglio
μηχάνημα το οποίο φυσάει αέρα

φυσικά fi.siˈka adv
naturalmente

φυσική fi.siˈci n
fisica

φυσική επιλογή fi.siˈci e.pi.loˈʝi
selezione naturale

φυσικό αέριο fi.siˈko aˈe.ɾi.o
gas naturale

φυσικό πρόσωπο
persona fisica
(νομικός όρος): ο κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως γένους, ηλικίας, ή άλλων χαρακτηριστικών του, ο οποίος έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις (οι ενήλικες) απέναντι στο νόμο. (Ο όρος καθιερώθηκε σε αντιδιαστολή προς τον όρο νομικό πρόσωπο που αφορά εταιρείες ή συλλόγους ή φορείς)

φυσικός adj
naturale

φυσικός n
fisico
επιστήμονας του οποίου το αντικείμενο είναι η φυσική

φυσιολογία fi.si.o.loˈʝi.a n
fisiologia

φυσιολογικός fi.si.o.lo.ʝiˈkos adj
normale naturale
που ακολουθεί αυτό που συμβαίνει συνήθως στη φύση
fisiologico
σχετικός με τον ιατρικό κλάδο της φυσιολογίας

φυτεία fiˈti.a n
piantagione

φυτεύω v
piantare
βάζω στη γη ή στο χώμα σπόρο ή τμήμα φυτού για να βλαστήσει (συνήθως για το σπόρο χργσιμοποιείται το ρήμα σπέρνω και όχι το φυτεύω)

φυτικός adj
vegetativa vegetativo

φυτογεωγραφία n
fitogeografia

φυτοφάγος adj
erbivoro

φυτό fiˈto n
pianta
(βοτανική) ζωντανός οργανισμός ριζωμένος στο έδαφος από το οποίο απορροφά νερό ως πηγή θρεπτικών στοιχείων, και μετατρέπει την ηλιακή ενέργεια σε χημική μέσω της φωτοσύνθεσης

φυτώριο n
vivaio

φωλιά foˈʎa n
nido
(μεταφορικά) οτιδήποτε μοιάζει με φωλιά πουλιού

φωνάζω foˈna.zo v
gridare
μιλώ με δυνατή φωνή για να ακουστώ καλά

φωνή foˈni n
voce

φωνήεν n
vocale

φωναγγειογραφία fo.naŋ.ɟi.o.ɣɾaˈfi.a n
fonoangiografia

φωνητικός adj
fonetico

φωνογράφος n
fonografo

φωνολογία fo.no.loˈʝi.a n
fonologia

φως ˈfos n
luce

φωσφίνη n
fosfina

φωσφορικός adj
fosforico

φωσφορισμός n
fosforescenza

φωσφορομολυβδαινικός adj
fosfomolibdico

φωσφόρος fosˈfo.ɾos n
fosforo

φωτίζω v
illuminare

φωταύγεια foˈta.vʝi.a n
luminescenza

φωτεινός fo.tiˈnos adj
luminoso

φωτεινός θάλαμος
camera lucida

φωτιά foˈtça n
fuoco fiamma incendio

φωτιστικό n
lampadario

φωτοβολταϊκός adj
fotovoltaico

φωτογενής adj
fotogenico

φωτογράφος fo.toˈɣɾa.fos n
fotografa fotografo

φωτογραμμετρία n
fotogrammetria

φωτογραφία fo.to.ɣɾaˈfi.a n
fotografia foto

φωτογραφίζω v
fotografare

φωτογραφική μηχανή
fotocamera macchina fotografica

φωτοδίοδος n
fotodiodo

φωτοηλεκτρικός adj
fotoelettrico

φωτοστέφανο n
aureola

φωτοσύνθεση n
fotosintesi
(βιολογία, βοτανική) βιοχημικές αντιδράσεις χάρη στις οποίες τα πράσινα φυτά μετατρέπουν την ενέργεια του φωτός σε χημική ενέργεια υπό τη μορφή σακχάρων (μόρια που αποθηκεύουν την ενέργεια). Αυτά συντίθενται από το διοξείδιο του άνθρακα και το οξυγόνο.

φωτοτροπισμός fo.to.tɾo.piˈzmos n
fototropismo

φωτοφίνις n
fotofinish

φωτοφοβία n
fotofobia

φωτόνιο n
fotone

φωτόσπαθο foˈto.spa.θo n
spada laser

φόβητρο n
spauracchio terrore

φόβος ˈfo.vos n
paura

φόδρα n
fodera

φόνος n
assassinio

φόρεμα ˈfo.ɾe.ma n
abito da donna vestito abito

φόρος ˈfo.ɾos n
tassa imposta
(οικονομία) έμμεσος φόρος: καταναλωτικοί φόροι, χρηματικά ποσά που ενσωματώνονται στην τιμή των εμπορευμάτων ή των παρεχομένων υπηρεσιών και που επίσης αποτελούν κρατικό έσοδο

φόρος προστιθέμενης αξίας
imposta sul valore aggiunto

φόσα ˈfo.sa n
fossa fosa

φύκι n
alghe

φύλακας ˈfi.la.kas n
custode

φύλλο ˈfi.lo n
foglia foglio
(βοτανική) διακριτό μέρος φυτού στο οποίο συμβαίνει η φωτοσύνθεση

φύλλωμα n
fogliame

φύλο ˈfi.lo n
sesso
το καθένα από τα δύο γένη (ανδρικό - γυναικείο) στα οποία διαιρούνται τα έμβια όντα, ανάλογα με τα αναπαραγωγικά τους όργανα.
σύνολο ανθρώπων με κοινή καταγωγή και αυτόνομη κοινωνικοπολιτική συγκρότηση· φυλή

φύση ˈfi.si n
natura

φώκια n
foca

φώνημα n
fonema

χάβαρο ˈxa.va.ɾo n
cozza pelosa modiola

χάδι ˈxa.ði n
carezza

χάμπουργκερ n
hamburger

χάμστερ n
criceto

χάνομαι ˈxa.no.me v
perdersi

χάντμπολ ˈxand.bol n
pallamano

χάνω ˈxa.no v
perdere
παύω να έχω κάτι
δεν προλαβαίνω κάτι

χάος n
caos
το άπειρο διάστημα

χάπι ˈxa.pi n
pillola

χάπι εντ ˈxa.pi ˈend n
lieto fine

χάρη ˈxa.ɾi n
grazia

χάρτης ˈxaɾ.tis n
mappa carta
η σημείωση στοιχείων και πληροφοριών πάνω σε γεωγραφικό χάρτη

χάσιο n
hassio

χάσμα n
abisso baratro

χέζω ˈçe.zo v
cagare

χέλι n
anguilla

χένα n
henné

χέρι ˈçe.ɾi n
mano braccio
(ανθρώπινο σώμα) το καθένα από τα δύο άνω άκρα του ανθρώπινου σώματος, από τον ώμο μέχρι τις άκρες των δαχτύλων

χήνα ˈçi.na n
oca

χήρα ˈçi.ɾa n
vedova

χήρος ˈçi.ɾos n
vedovo

χίλια ˈçi.ʎa
mille

χίλια ευχαριστώ ˈçi.ʎa ef.xa.ɾiˈsto
grazie mille

χίμαιρα n
chimera

χίντι n
Hindi hindi

χα
ah

χαίρομαι ˈçe.ɾo.me v
gioire
νιώθω χαρά, ευτυχία, ενθουσιασμό

χαίτη n
criniera

χαβιάρι xaˈvʝa.ɾi n
caviale

χαζεύω xaˈze.vo v
bighellonare istupidirsi vagabondare

χαζός adj
scemo

χαιρετώ v
salutare

χαλάζι xaˈla.zi n
grandine

χαλάρωση xaˈla.ɾo.si n
rilassamento

χαλέπια πεύκη xaˈle.pi.a ˈpe.fci
pino d'Aleppo
(δέντρο) πεύκο, που ευδοκιμεί στη λεκάνη της Μεσογείου

χαλέπιος xaˈle.pi.os adj
aleppino

χαλί xaˈli n
tappeto

χαλίκωση n
calicosi

χαλαζίας n
quarzo

χαλαζόπτωση xa.laˈzo.pto.si n
grandinata

χαλαρός xa.laˈɾos adj
disteso rilassato
που δεν χαρακτηρίζεται από ένταση ή γρήγορους ρυθμούς ή εκνευρισμό

χαλινάρι xa.liˈna.ɾi n
briglia

χαλιφάτο n
califfato

χαλκογράφος n
calcografo

χαλκογραφία n
calcografia

χαλκομανία xal.ko.maˈni.a n
decalcomania calcomania

χαλκονικέλιο xal.ko.niˈce.li.o n
argentana

χαλκός xalˈkos n
rame

χαμένος
perso

χαμίνι n
monello scugnizzo

χαμαιλέοντας xa.meˈle.on.das n
chamaeleo camaleonte

χαμηλοτάβανος xa.mi.loˈta.va.nos adj
basso

χαμηλός xa.miˈlos adj
basso

χαμηλώνω v
abbassare

χαμογελάω xa.mo.ʝeˈla.o v
sorridere

χαμόγελο xaˈmo.ʝe.lo n
sorriso

χαρά xaˈɾa n
gioia allegria

χαράκωμα n
trincea

χαρέμι xaˈɾe.mi n
harem

χαρακτήρας xa.ɾaˈkti.ɾas n
carattere caratteristica

χαρακτηρισμός xa.ɾa.kti.ɾiˈzmos n
caratterizzazione

χαρισματικός xa.ɾi.zma.tiˈkos adj
carismatico

χαριτωμένος xa.ɾi.toˈme.ni xa.ɾi.toˈme.no xa.ɾi.toˈme.nos
grazioso
που έχει χάρη
affascinante
που προκαλεί ευχαρίστηση με έξυπνο ή ευρηματικό τρόπο

χαρλεάς n
harleysta

χαρούμενος xaˈɾu.me.nos
allegro

χαρτί xaɾˈti n
carta

χαρτί υγείας
carta igienica

χαρταετός n
aquilone

χαρτογραφία n
cartografia

χαρτονόμισμα xaɾ.toˈno.mi.zma n
banconota

χαρτοφύλακας xaɾ.toˈfi.la.kas n
cartella

χαρτόνι xaɾˈto.ni n
cartone

χασάπης xaˈsa.pis n
macellaio

χασμουρητό xa.zmu.ɾiˈto n
sbadiglio

χασμουριέμαι v
sbadigliare

χαστούκι xaˈstu.ci n
sberla

χαχανίζω v
ridacchiare

χαϊδεύω xai̯ˈðe.vo v
accarezzare

χαϊκού n
haiku

χαϊντούκος n
aiducco

χαώδης xaˈo.ðes xaˈo.ðis adj
caotico

χείλος ˈçi.los n
labbro

χείμαρρος n
torrente

χεδίβης çeˈði.vis n
kedivè

χειλικός adj
labiale

χειλοδοντικός adj
labiodentale

χειμερία νάρκη çi.meˈɾi.a ˈnaɾ.ci
ibernazione

χειμώνας çiˈmo.nas n
inverno

χειραφέτηση n
emancipazione

χειραψία n
stretta di mano

χειροβομβίδα n
bomba a mano granata

χειροκίνητος çi.ɾoˈci.ni.tos adj
manuale

χειροκροτώ v
applaudire

χειροκρότημα n
applauso

χειρομαντεία n
chiromanzia

χειρονομία çi.ɾo.noˈmi.a n
gesto

χειροπέδα n
manette

χειροτερεύω v
peggiorare

χειρουργική çi.ɾuɾ.ʝiˈci n
chirurgia

χειρουργός çi.ɾuɾˈɣos n
chirurgo

χειρόγραφο çiˈɾo.ɣɾa.fo n
manoscritto

χειρότερος çiˈɾo.te.ɾos adj
peggiore
συγκριτικός βαθμός του κακός: περισσότερο κακός, δυσάρεστος, δύσκολος κ.λπ. από κάποιον άλλο

χειρόφρενο çiˈɾo.fɾe.no n
freno a mano

χελιδόνι n
rondine

χελώνα çeˈlo.na n
tartaruga testuggine

χερούλι çeˈɾu.li n
maniglia

χερσόνησος çeɾˈso.ni.sos n
penisola

χερτζ n
hertz

χημεία çiˈmi.a n
chimica

χημειοθεραπεία çi.mi.o.θe.ɾaˈpi.a n
chemioterapia

χημική ένωση
composto chimico

χημικός çi.miˈkos adj
chimico
που αναφέρεται στην επιστήμη της χημείας και τα υλικά σώματα από τη σκοπιά που τα εξετάζει η επιστήμη αυτή

χημικός çi.miˈkos n
chimico

χιαστό çi.aˈsto n
chiasmo

χιλιετία n
millennio

χιλιετηρίδα n
millennio

χιλιοστομετρημένο χαρτί
carta millimetrata

χιλιοστόγραμμο n
milligrammo

χιλιοστός
millesimo

χιλιόγραμμο çiˈʎo.ɣɾa.mo n
chilogrammo

χιμπατζής çi.baˈd͡zis n
scimpanzé

χιονάνθρωπος çoˈnan.θɾo.pos n
pupazzo di neve fantoccio di neve

χιονίζει çoˈni.zi v
nevicare

χιονίστρα n
gelone

χιονοθύελλα ço.noˈθi.e.la n
bufera di neve tormenta

χιονοπόλεμος ço.noˈpo.le.mos n
battaglia di palle di neve

χιονοστιβάδα ço.no.stiˈva.ða n
valanga

χιονόμπαλα çoˈno.ba.la n
palla di neve
μπάλα από χιόνι, όπως αυτές του χιονοπόλεμου

χιονόνερο çoˈno.ne.ɾo n
nevischio

χιονόπτωση çoˈno.pto.si n
nevicata

χιονώδης çoˈno.ðis adj
nevoso

χιούμορ ˈçu.moɾ n
umorismo

χιτώνας çiˈto.nas n
tunica chitone

χιόνι ˈço.ni n
neve effetto neve
(μετεωρολογία) καιρικό φαινόμενο κατά στο οποίο οι υδρατμοί της ατμόσφαιρας κρυσταλλοποιούνται από το κρύο και πέφτουν στη γη με τη μορφή νιφάδων

χλαμύδα xlaˈmi.ða n
clamide

χλευάζω v
deridere

χλιαρός adj
tiepido tiepida

χλιμιντρίζω v
nitrire

χλομός xloˈmos adj
pallido

χλωρίδα n
flora

χλωροκίνη n
clorochina

χλωροφόρμιο xlo.ɾoˈfoɾ.mi.o n
cloroformio

χλωροφύλλη n
clorofilla

χλώριο ˈxlo.ɾi.o n
cloro

χνούδι ˈxnu.ði n
peluria

χοιρινό n
maiale

χοιροστάσιο n
porcile

χολέρα xoˈle.ɾa n
colera

χολή xoˈli n
fiele

χοληστερίνη n
colesterolo colesterina

χοντροφτιαγμένος
di rozza fattura rozzo

χοντρός xonˈdɾos adj
grasso grosso
(για άνθρωπο) που έχει μεγάλο βάρος σε σχέση με το ύψος του, παχύς

χορδή n
corda

χορευτής xo.ɾeˈftis n
ballerino

χορεύω xoˈɾe.vo v
ballare

χορηγός n
sponsor

χορογράφος xo.ɾoˈɣɾa.fos n
coreografo

χορογραφία xo.ɾo.ɣɾaˈfi.a n
coreografia

χορταστικός xoɾ.ta.stiˈci xoɾ.ta.stiˈko xoɾ.ta.stiˈkos adj
dolciastro

χορτοφάγος n
vegetariano
που από επιλογή δεν τρώει δεν τρώει οτιδήποτε ζωικό εκτός από μύκητες (μανιτάρια) ή σπανίως μέλι

χορτοφαγικός adj
vegetariano

χορωδία xo.ɾoˈði.a n
coro

χορωδός n
corista

χορός n
danza ballo

χουρμάς n
dattero

χουχουριστής n
allocco

χούμος n
humus

χούφτα ˈxu.fta n
manciata pugno

χρέος ˈxɾe.os n
debito dovere

χρήση ˈxɾi.si n
uso

χρήσιμος ˈxɾi.si.mos adj
utile

χρήσιμος ηλίθιος ˈxɾi.si.mos iˈli.θi.os
utile idiota

χρήστης ˈxɾi.stis n
utente

χρειάζομαι xɾiˈa.zo.me v
necessitare avere bisogno di

χρεωκοπία xɾe.o.koˈpi.a n
bancarotta

χρηματιστήριο xɾi.ma.tiˈsti.ɾi.o n
borsa

χρηματοκιβώτιο n
cassaforte

χρηματοοικονομικά n
finanza

χρησικτησία n
usucapione

χρησιμοποιώ xɾi.si.mo.piˈo v
usare impiegare

χρησμός xɾiˈzmos n
oracolo profezia

χρηστομάθεια n
crestomazia

χριστιανικός xɾi.stça.niˈkos adj
cristiano

χριστιανισμός xɾis.tça.niˈzmos n
Cristianesimo cristianesimo

χριστιανοσύνη n
cristianità

χριστόψωμο n
pandoro

χρονολογία xɾo.no.loˈʝi.a n
cronologia

χρονολογικός xɾo.no.lo.ʝiˈci xɾo.no.lo.ʝiˈko xɾo.no.lo.ʝiˈkos adj
cronologico

χρονόμετρο xɾoˈno.me.tɾo n
cronometro

χρυσάνθεμο xɾiˈsan.θe.mo n
crisantemo

χρυσαλλίδα xɾi.saˈli.ða n
crisalide

χρυσελεφάντινος xɾi.se.leˈfan.di.nos adj
criselefantino

χρυσοβήρυλλος xri.soˈvi.ri.los n
crisoberillo

χρυσοθήρας xɾi.soˈθi.ɾas n
cercatore d'oro

χρυσοχόος xɾi.soˈxo.os n
orefice orafo

χρυσόμαλλο δέρας
Vello d'oro

χρυσός xɾiˈsos n
oro
(χημεία) μεταλλικό χημικό στοιχείο, με ατομικό αριθμό 79 και χημικό σύμβολο το Au
(συνεκδοχικά) το χρήμα, ο πλούτος

χρυσόψαρο xɾiˈso.psa.ɾo n
pesce rosso

χρωμολιθογραφία n
cromolitografia

χρωμόσφαιρα n
cromosfera

χρωμόσωμα xɾoˈmo.so.ma n
cromosoma

χρόνια πολλά
molti anni

χρόνος ˈxɾo.nos n
tempo
(με πληθυντικό, αρσενικό οι χρόνοι ή και ουδέτερο τα χρόνια)
(με πληθυντικό μόνον αρσενικό: οι χρόνοι)
(γραμματική) ρηματικός τύπος που φανερώνει πότε γίνεται αυτό που σημαίνει το ρήμα
anno
(με γενική πληθυντικού: χρόνων και προφορικό: χρονών & χρονώ) μονάδα μέτρησης της ηλικίας

χρώμα ˈxɾo.ma n
colore

χρώμιο n
cromo

χτένα n
pettine

χτίζω ˈxti.zo v
costruire

χτίστης ˈxti.stis n
muratore

χταπόδι n
polpo piovra polipo
(μαλάκιο) θαλασσινό κεφαλόποδο μαλάκιο, με μεγάλο κεφάλι απ' όπου ξεκινούν οχτώ πλοκάμια

χτενίζω xteˈni.zo v
pettinare

χτες ˈxtes n
ieri
το (πρόσφατο) παρελθόν

χτικιάρης adj
tisico

χτυπάω xtiˈpa.o v
battere

χυδαίος çiˈðe.os adj
volgare

χυλός çiˈlos n
pastetta

χυμός n
suco succo

χυμώδης çi.ˈmo.ðis adj
sugoso

χυτήριο n
fonderia

χυτοσίδηρος n
ghisa

χωματερή n
discarica

χωνί n
imbuto

χωνεύω v
digerire

χωρίζω v
separare

χωρίς xoˈɾιs
senza

χωρητικότητα n
capacità

χωριάτης xoɾˈʝa.tis n
buzzurro
που κατοικεί σε χωριό

χωρισμός xo.ɾiˈzmos n
separazione

χωριό xoɾˈʝo n
villaggio paese
(συνεκδοχικά) το σύνολο των κατοίκων του οικισμού, οι χωρικοί

χόκεϊ ˈxo.cei̯ n
hockey

χόμπι n
passatempo

χόνδρος n
cartilagine

χόρτο n
erba

χύμα ˈçi.ma adv
alla rinfusa
για τρόφιμα ή ποτά που πωλούνται χωρίς να είναι συσκευασμένα ή εμφιαλωμένα
sottosopra alla rinfusa
για αντικείμενα που τοποθετούνται κάπου χωρίς τάξη

χύνω v
versare
(μεταβατικό) προκαλώ τη ροή ενός υγρού από το δοχείο στο οποίο βρισκόταν προς τα κάτω.

χώμα ˈxo.ma n
suolo terra

χώρα ˈxo.ɾa n
paese stato terra

χώρος ˈxo.ɾos n
spazio

ψάλτης n
cantante

ψάρι ˈpsa.ɾi n
pesce

ψάχνω v
cercare

ψέμα n
menzogna bugia

ψήνω ˈpsi.no v
arrostire

ψήφος ˈpsi.fos n
voto

ψίθυρος ˈpsi.θi.ɾos n
bisbiglio

ψίχα ˈpsi.xa n
mollica

ψαλίδι psaˈli.ði n
forbici

ψαλμός n
salmo

ψαράς n
pescatore

ψαρεύω psaˈɾe.vo v
pescare

ψαροκόκαλο n
a spina di pesce
το κόκαλο του ψαριού

ψαρόνι psaˈɾo.ni n
storno

ψείρα n
pidocchio

ψεκάζω v
spruzzare

ψευδάργυρος psevˈðaɾ.ʝi.ɾos n
zinco

ψευδαίσθηση pseˈvðe.sθi.si n
illusione

ψευδοεπιστήμη pse.vðo.e.piˈsti.mi n
pseudoscienza

ψευδοφάρμακο n
placebo

ψευδώνυμο pseˈvðo.ni.mo n
pseudonimo

ψευτιά n
frottola

ψεύδομαι ˈpse.vðo.me v
mentire

ψεύτης ˈpse.ftis n
bugiardo

ψεύτρα ˈpse.ftɾa n
bugiarda

ψηλαφώ psi.laˈfo v
palpate

ψηλός psiˈlos adj
alto
(για άνθρωπο ή άλλο ζωντανό ον) που έχει μεγάλο ανάστημα
alto elevato
(για αντικείμενο) που έχει μεγάλο ύψος

ψητό n
venir / arrivare al punto
φαγητό, κυρίως κρέας, ψημένο στο φούρνο

ψηφίζω psiˈfi.zo v
votare

ψηφίο psiˈfi.o n
cifra

ψηφιακός psi.fi.aˈci psi.fi.aˈko psi.fi.aˈkos adj
digitale

ψηφιοποίηση psi.fi.oˈpi.i.si n
digitalizzazione

ψηφοφορία n
voto

ψηφοφόρος n
elettore

ψιθυρίζω psi.θiˈɾi.zo v
sussurrare bisbigliare

ψιλά psiˈla n
spiccioli
χρηματικό ποσό μικρής αξίας

ψιλή κυριότητα
nuda proprietà

ψιλόβροχο psiˈlo.vɾo.xo n
acquerella

ψοφόκρυο n
freddo cane

ψυγείο psiˈʝi.o n
frigorifero frigo

ψυκτικό n
liquido refrigerante refrigerante

ψυχή psiˈçi n
anima alma
anima
(μουσική, εξάρτημα οργάνου) μικρό ξυλαράκι μέσα στο ηχείο εγχόρδου μουσικού οργάνου, που βοηθά στη μετάδοση των δονήσεων των χορδών και είναι κρίσιμο για την ποιότητα του ήχου

ψυχίατρος psiˈçi.a.tɾos n
psichiatra

ψυχαγωγία n
svago

ψυχανάλυση n
psicanalisi

ψυχαναλυτής n
psicoanalista

ψυχιατρική n
psichiatria

ψυχοδυναμικός adj
psicodinamico

ψυχολογία psi.xo.loˈʝi.a n
psicologia

ψυχολογικός adj
psicologico

ψυχολογισμός n
psicologismo

ψυχολόγος psi.xoˈlo.ɣos n
psicologa psicologo

ψυχονεύρωση psi.xoˈne.vɾo.si n
psiconevrosi

ψυχοπάθεια psi.xoˈpa.θi.a n
psicopatia

ψυχοπαθής adj
psicopatica psicopatico

ψυχοσάββατο psi.xoˈsa.va.to n
Commemorazione dei defunti

ψυχοσωματικός adj
psicosomatico

ψυχοτρόπος adj
psychotropa

ψυχοφαρμακολογία n
psicofarmacologia

ψυχοφυσιολογία n
psicofisiologia

ψυχρό μέτωπο psiˈxɾo ˈme.to.po
fronte freddo

ψυχρόμετρο n
psicrometro

ψυχρός psiˈxɾos adj
freddo

ψυχρός πόλεμος
Guerra fredda guerra fredda

ψυχωτικός n
psicotico

ψωμάκι n
panino

ψωμί psoˈmi n
pane

ψωνίζω v
comprare

ψωρίαση n
psoriasi

ψύλλος ˈpsi.los n
pulce

ψύχραιμος ˈpsi.xɾe.mi ˈpsi.xɾe.mo ˈpsi.xɾe.mos adj
composto

ψύχωση n
psicosi

ψώνια ˈpso.ɲa n
acquisti compere

ψώρα n
scabbia

ωάριο oˈa.ɾi.o n
ovulo

ωαγωγός o.a.ɣoˈɣos n
ovidotto

ωκεανογράφος n
oceanografo

ωκεανός o.ce.aˈnos n
oceano
(γεωγραφία) μεγάλη θαλάσσια έκταση που χωρίζει ηπείρους μεταξύ τους και καλύπτει μεγάλο μέρος της υδρογείου.

ωμ ˈom n
ohm

ωμέγα n
omega

ωμοπλάτη n
schiena scapola

ωμός oˈmos adj
crudo bruto crudele

ωογένεση o.oˈʝe.ne.si n
oogenesi

ωοειδής adj
ovoide

ωοθήκη n
ovaia

ωορρηξία n
ovulazione

ωοτόκος o.oˈto.kos adj
oviparo

ωράριο oˈɾa.ɾi.o n
orario

ωραίος oˈɾe.os adj
bello

ωραιότητα n
bellezza

ωριμάζω o.ɾiˈma.zo v
maturare

ωριμότητα o.ɾiˈmo.ti.ta n
maturità

ωρολογιακή βόμβα
bomba a orologeria

ωροσκόπιο o.ɾoˈsko.pi.o n
oroscopo

ωσμωτικός adj
osmotico

ωτίτιδα n
otite

ωταλγία n
otalgia

ωτοθεραπεία n
auricoloterapia

ωτορινολαρυγγολογία n
otorinolaringoiatria

ωφέλιμο φορτίο
carico utile

ωφελιμισμός o.fe.li.miˈzmos n
utilitarismo

ωχρότητα n
pallore

ωόν n
uovo

όαση ˈo.a.si n
oasi

όγδοος
ottavo

όγκος ˈoŋ.ɡos n
volume

όζαινα ˈo.ze.na n
ozena

όζον n
ozono

όλεθρος n
distruzione

όλισβος ˈo.li.zvos n
dildo

όλκιμος adj
duttile

όλμιο n
olmio

όλμος ˈol.mos n
mortaio

όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη ˈo.li i ˈðɾo.mi o.ðiˈɣun sti ˈɾo.mi
tutte le strade portano a Roma

όμηρος ˈo.mi.ɾos n
ostaggio

όμοιος ˈo.mi.os adj
simile

όμορφος ˈo.moɾ.fos adj
carino

όμποε ˈo.bo.e n
oboe

όμως ˈo.mos
tuttavia

όνειρα γλυκά ˈo.ni.ɾa ˈɣli.ka
sogni d'oro

όνειρο ˈo.ni.ɾo n
sogno

όνομα ˈo.no.ma n
nome

όπερ έδει δείξαι ˈo.peɾ ˈe.ði ˈði.kse
come volevasi dimostrare

όπερα n
opera opera lirica

όπιο ˈo.pi.o n
oppio

όπλο ˈo.plo n
arma

όπως
come
(χρονικός) ενώ
για παράδειγμα

όραμα ˈo.ɾa.ma n
visione

όραση ˈo.ɾa.si n
vista

όργανο n
organo

όργωμα ˈor.ɣo.ma n
aratura

όρεξη ˈo.ɾe.ksi n
gusto appetito

όρθιος ˈoɾ.θi.os adj
ritto

όρκα ˈpoɾ.ta n
orca

όρκος ˈoɾ.kos n
giuramento

όροφος ˈo.ɾo.fos n
piano
χώρος οικοδομής ανάμεσα σε δύο οροφές που αποτελείται από ένα ή περισσότερα διαμερίσματα που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο (ο όρος δεν εφαρμόζεται στο υπόγειο, το ισόγειο, ή τον ημιώροφο)

όρχις n
testicolo

όσμιο n
osmio

όσπριο n
legume

όστια n
ostia

όστρακο n
conchiglia

όστρια ˈo.stɾi.a n
ostro

όσφρηση ˈo.sfɾi.si n
olfatto odorato

όσχεο ˈo.sçe.o n
scroto

όταν ˈo.tan
quando
εισάγει δευτερεύουσες χρονικές προτάσεις

ότι oti ˈo.ti
che

όφελος n
beneficio

όχημα ˈo.çi.ma n
veicolo

όχθη ˈo.xθi n
riva sponda

όχι ˈo.çi adv
no

ύαινα ˈi.e.na n
iena

ύλη ˈi.li n
materia

ύμνος n
inno

ύπαρξη n
esistenza

ύπνος ˈi.pnos n
sonno dormita

ύπνωση n
ipnosi

ύποπτος ˈi.po.ptos n
sospetto

ύττριο n
ittrio

ύφαλος ˈi.fa.los n
scogliera

ύφασμα n
tessuto stoffa

ύφεση ˈi.fe.si n
recessione
(οικονομία) η επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομικής δραστηριότητας

ύφος n
stile espressione aria registro

ύψος ˈi.psos n
altezza

ώμος ˈo.mos n
spalla

ώρα ˈo.ɾa n
ora

ώριμος adj
maturo

ώσμωση n
osmosi

ώχρα ˈo.xɾa n
ocra
ονομασία χρώματος της ζωγραφικής αλλά και γενικά της βαφής, σε τόνους του κίτρινου, του καφέ και του κόκκινου.