filia ˈfʲilʲja suffix
フィリア
ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających upodobania, zamiłowania, skłonności do czegoś

fobia ˈfɔbʲja suffix
ォビア
ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

log lɔk suffix
者
ostatni człon wyrazów złożonych tworzący rzeczowniki określające osoby zajmujące się badaniem, nauką

logia ˈlɔɟja suffix
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

naście ˈnaɕʨ̑ɛ suffix
tworzący liczebniki główne od 11 do 19 włącznie

tomia ˈtɔ̃mʲja suffix
除
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cięciem, operacją chirurgiczną

AIDS ɛjts n
エイズ
(medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Aalen pn
アーレン
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Aarhus pn
オーフス
(geografia, geograficzny) miasto w Danii;

Aaron aˈːrɔ̃n pn
アロン
(biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
imię męskie;

Abakan aˈbakãn pn
アバカン
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone nad rzeką Abakan (1.2), stolica Chakasji;

Abchazja apˈxazʲja pn
アブハジア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abel ˈabɛl pn
アベル
imię męskie;

Abidżan abʲˈiʤ̑ãn ˈabʲiʤ̑ãn pn
アビジャン
(geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abisynia ˌabʲiˈsɨ̃ɲja pn
アビシニア
(geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;

Abraham abˈraxãm pn
アブラハム
(biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
エイブラハム アブラハム
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Abram ˈabrãm pn
アブラム エイブラム
imię męskie

Abruzja abˈruzʲja pn
アブルッツォ州
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;

Absalom apˈsalɔ̃m pn
アブサロム
(biblijny) postać biblijna, syn króla Dawida;

Abu Zabi ˈabu ˈzabʲi pn
アブダビ
(geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;

Abudża aˈbuʤ̑a pn
アブジャ
(geografia, geograficzny) stolica Nigerii;

Achilles aˈxʲilːɛs pn
アキレス アキレウス
(mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy;

Adam ˈadãm pn
アダム
imię męskie;
(biblijny) według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;

Addis Abeba ˈaddʲis aˈbɛba pn
アディスアベバ
(geografia, geograficzny) stolica Etiopii;

Adelajda ˌadɛˈlajda pn
アデレード
(geografia, geograficzny) miasto w Australii;

Aden ˈadɛ̃n pn
アデン
(geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;

Adolf ˈadɔlf pn
アドルフ
imię męskie;

Adonis aˈdɔ̃ɲis pn
アドーニス
(mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adygeja pn
アディゲ共和国 アドゥイゲ共和国
autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop

Afganistan ˌavɡãˈɲistãn pn
アフガニスタン アフガン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afgańczyk avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk n
アフガニスタン人
obywatel Afganistanu

Afrodyta ˌafrɔˈdɨta pn
アフロディーテ
(mitologia grecka) bogini miłości;

Afryka ˈafrɨka pn
アフリカ 阿弗利加
(geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afryka Południowa pn
南ア
(geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący południową część tego kontynentu;

Afryka Wschodnia pn
東アフリカ
(geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący wschodnią część kontynentu;

Agamemnon ˌaɡãˈmɛ̃mnɔ̃n pn
アガメムノン
(mitologia grecka) mityczny władca Myken;

Agata aˈɡata pn
アガタ
imię żeńskie;

Aisne pn
エーヌ川
(geografia, geograficzny) (administracja) departament w północnej Francji;
(geografia, geograficzny) rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;

Ajschylos ajsˈxɨlɔs pn
アイスキュロス
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny dramatopisarz grecki;

Akadia aˈkadʲja pn
アカディア
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;

Akra ˈakra pn
アクラ
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Ghany;

Akropol aˈkrɔpɔl pn
アクロポリス
(geografia, geograficzny) wzgórze w Atenach;

Aksu pn
アクス
(geografia, geograficzny) miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, nad rzeką Aksu He;

Akwitania ˌakfʲiˈtãɲja pn
アキテーヌ地域圏 アキテーヌ
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Akwizgran aˈkfʲizɡrãn pn
アーヘン
(geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Alabama ˌalaˈbãma pn
アラバマ州
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
(geografia, geograficzny) rzeka w Stanach Zjednoczonych;

Aladyn aˈladɨ̃n pn
アラジン
imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Alaska aˈlaska pn
アラスカ州
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Albania alˈbãɲja pn
アルバニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albańczyk alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
アルバニア人
człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert ˈalbɛrt pn
アルベルト
imię męskie;

Alberta alˈbɛrta pn
アルバータ
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Albi pn
アルビ
(geografia, geograficzny) miejscowość na południu Francji, na północny wschód od Tuluzy;

Aldebaran ˌaldɛˈbarãn pn
アルデバラン
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Aleksander ˌalɛˈksãndɛr pn
アレクサンダー
imię męskie;

Aleksandra ˌalɛˈksãndra pn
アレクサンドラ
(mitologia grecka) (zobacz) Kasandra
imię żeńskie;

Aleksandria ˌalɛˈksãndrʲja pn
アレクサンドリア アレキサンドリア
(geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleppo aˈlɛpːɔ pn
アレッポ
(geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)
(geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;

Aleuty pn
アリューシャン列島
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego,

Alfred ˈalfrɛt pn
アルフレッド
imię męskie;

Alghero pn
アルゲーロ
(geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;

Algier ˈalʲɟɛr pn
アルジェ
(geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk alʲˈɟɛrʧ̑ɨk n
アルジェリア人
obywatel Algierii

Algieria alʲˈɟɛrʲja pn
アルジェリア
(geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Alicja aˈlʲiʦ̑ʲja pn
アリス
imię żeńskie;

Allah ˈalːax pn
アッラーフ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alpy ˈalpɨ pn
アルプス山脈
(geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Górnej Prowansji pn
アルプ＝ド＝オート＝プロヴァンス県
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Nadmorskie pn
アルプ＝マリティーム県
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Wysokie pn
オート＝アルプ県
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alzacja alˈzaʦ̑ʲja pn
アルザス
(geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Amaltea pn
アマルテア
(astronomia, astronomiczny) największy z wewnętrznych księżyców Jowisza;

Amaterasu pn
天照
(mitologia japońska) bogini słońca w mitologii japońskiej;

Amazonka ˌãmaˈzɔ̃nka pn
アマゾン川 アマゾン
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;

Ameryka ãˈmɛrɨka pn
アメリカ州
(potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki
アメリカ州 亜米利加
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Południowa ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
南アメリカ 南米
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na pn
北アメリカ 北米
(geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska pn
ラテンアメリカ
(geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva pn
中央アメリカ 中米
(geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin ˌãmɛrɨˈkãɲĩn n
アメリカ人
mieszkaniec Ameryki – kontynentu

Amman ˈãmːãn pn
アンマン
(geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amorgos pn
アモルゴス
(geografia, geograficzny) miejscowość, stolica wyspy Amorgos (1.1)
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Egejskim, w archipelagu Cyklady, położona na wschód od Naksos;

Amos ˈãmɔs pn
アモス
(biblijny) postać biblijna, prorok;

Amsterdam ãmˈstɛrdãm pn
アムステルダム
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amu-daria ˌãmu‿ˈdarʲja pn
アムダリヤ川
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Amur ˈãmur pn
アムール川 黒竜江
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

Anapa pn
アナパ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Anatolia ˌãnaˈtɔlʲja pn
アナトリア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja ˌãndaˈluzʲja pn
アンダルシア州 アンダルシア
(geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andora ãnˈdɔra pn
アンドラ アンドラ公国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;
アンドラ・ラ・ベリャ
(geografia, geograficzny) stolica państwa Andora (1.1);

Andromacha pn
アンドロマケー
(mitologia grecka) postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;

Andromeda ˌãndrɔ̃ˈmɛda pn
アンドロメダ座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
imię żeńskie;

Andrzej ˈãnḍʒɛj pn
アンドリュー
imię męskie;

Andy ˈãndɨ pn
アンデス山脈
(geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Angielka ãŋʲˈɟɛlka n
イギリス人
kobieta narodowości angielskiej

Anglia ˈãŋɡlʲja pn
イギリス イングランド
(potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
イングランド 英国 イギリス
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii

Anglik ˈãŋɡlʲik n
イギリス人
mężczyzna narodowości angielskiej

Angola ãŋˈɡɔla pn
アンゴラ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Anguilla pn
アンギラ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Aniela ãˈɲɛla pn
アンゲラ
imię żeńskie;

Anioł Stróż ˈãɲɔw ˈstruʃ n
守護天使
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Ankara ãŋˈkara pn
アンカラ
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Anna ˈãnːa pn
アン
(oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Annapurna pn
アンナプルナ
(geografia, geograficzny) położony w Himalajach dziesiąty pod względem wysokości szczyt na Ziemi;

Antananarywa ˌãntãnãnaˈrɨva pn
アンタナナリボ
(geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares ãnˈtarɛs pn
アンタレス
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda ˌãntarkˈtɨda pn
南極大陸 南極
(geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antek ˈãntɛk pn
トーニ
imię męskie (zdrobniale) od: Antoni

Antigua i Barbuda ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda pn
アンティグア・バーブーダ
(geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antoni ãnˈtɔ̃ɲi pn
アンソニー
imię męskie;

Antwerpia ãntˈfɛrpʲja pn
アントワープ
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antychryst pn
反キリスト
(wariant) (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) antychryst

Antyle Holenderskie ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ pn
オランダ領アンティル
(geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anubis ãˈnubʲis pn
アヌビス
(mitologia egipska) bóg zmarłych, nekropolii i balsamistów;
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 1912;

Aosta aˈɔsta pn
アオスタ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;

Apeniny ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ pn
アペニン山脈
(geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apia ˈapʲja pn
アピア
(geografia, geograficzny) stolica Samoa;

Apollo aˈpɔlːɔ pn
アポロン
(mitologia grecka) bóg sztuki i piękna;
(rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion mitologicznych;
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 1862;

Appenzell Innerrhoden pn
アッペンツェル・インナーローデン準州
(geografia, geograficzny) (administracja) kanton w północno-wschodniej części Szwajcarii;

Apulia pn
プッリャ
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Arab ˈarap n
アラビア人
(etnografia, etnograficzny) osoba narodowości arabskiej;

Arabia aˈrabʲja pn
アラビア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska aˈrabʲja sawˈdɨjska pn
サウジアラビア サウジ
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Aragonia ˌaraˈɡɔ̃ɲja pn
アラゴン州 アラゴン
(geografia, geograficzny) (administracja) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Ararat aˈrarat pn
アララト山
(geografia, geograficzny) górski masyw wulkaniczny w Turcji;

Archangielsk arˈxãŋʲɟɛlsk pn
アルハンゲリスク
(geografia, geograficzny) miasto w północnej części europejskiej Rosji;

Archimedes ˌarxʲĩˈmɛdɛs pn
アルキメデス
(historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Ardeny pn
アルデンヌ県
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;

Ares ˈarɛs pn
アレース
(mitologia grecka) bóg wojny;

Argentyna ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na pn
アルゼンチン 亜爾然丁
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentyńczyk ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
アルゼンチン人
obywatel Argentyny

Argonauta n
アルゴナウタイ
(mitologia grecka) każdy z uczestników wyprawy po złote runo pod wodzą Jazona na statku Argo;

Argos pn
アルゴス
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na Peloponezie, w Argolidzie, w okresie klasycznym niezależna polis;

Argowia arˈɡɔvʲja pn
アールガウ州
(geografia, geograficzny) kanton w północnej Szwajcarii

Ariel ˈarʲjɛl pn
アリエル
imię męskie;
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
(biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu

Arizona ˌarʲiˈzɔ̃na pn
アリゾナ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arka Przymierza pn
契約の箱
(biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu;

Arkadia arˈkadʲja pn
アルカディア
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkansas arˈkãw̃zas ˈarkãw̃sɔ pn
アーカンソー
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arktur ˈarktur pn
アークトゥルス
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Wolarza, jedna z najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Arktyka ˈarktɨka pn
北極
(geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armagedon ˌarmaˈɡɛdɔ̃n n
ハルマゲドン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami;

Armenia arˈmɛ̃ɲja pn
アルメニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armia Czerwona pn
赤軍
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) nazwa sił zbrojnych Rosji sowieckiej i ZSRR od 1918 do 1946;

Armoryka pn
アルモリカ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na terenie starożytnej Galii, obejmująca tereny między Loarą i Sekwaną;

Artemida ˌartɛ̃ˈmʲida pn
アルテミス
(mitologia grecka) bogini łowów i przyrody, łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą;

Artur ˈartur pn
アーサー
imię męskie;

Aruba aˈruba pn
アルバ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arystoteles ˌarɨstɔˈtɛlɛs pn
アリストテレス
(historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,

Asmara asˈmara pn
アスマラ
(geografia, geograficzny) stolica Erytrei;

Astrachań aˈstraxãɲ pn
アストラハン
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;

Asturia pn
アストゥリアス州
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asyria aˈsɨrʲja pn
アッシリア
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Aszchabad aʃˈxabat pn
アシガバート
(geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;

Aszura pn
アーシューラー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie święto przypadające dziesiątego dnia miesiąca muharram;

Atena aˈtɛ̃na pn
アテーナー アテナ アテネ
(mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła, utożsamiana z rzymską Minerwą;

Ateny aˈtɛ̃nɨ pn
アテネ
(geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atlanta aˈtlãnta pn
アトランタ
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica i jednocześnie najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Georgia;

Atlantyda ˌatlãnˈtɨda pn
アトランティス
(mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;

Atlantyk aˈtlãntɨk pn
大西洋
(geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki

Attyka pn
アッティカ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augsburg ˈawɡzburk pn
アウクスブルク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

Auksztota pn
アウクシュタイティヤ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) kraina historyczna i region etnograficzny na Litwie w dorzeczu górnego Niemna, kolebka państwa litewskiego;

Aurora awˈrɔra pn
アウロラ
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 94, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1867 r.;
(mitologia rzymska) bogini zorzy porannej, brzasku i świtu, utożsamiana z grecką Eos;
imię żeńskie;

Austerlitz pn
アウステルリッツ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Sławków w Czechach

Australia awˈstralʲja pn
オーストラリア 濠太剌利
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
豪州 オーストラリア
(geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australia Zachodnia pn
西オーストラリア
(geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;

Australijczyk ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk n
オーストラリア人
mieszkaniec, obywatel Australii

Austria ˈawstrʲja pn
オーストリア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka awstrʲˈjaʧ̑ka n
オーストリア人
mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak ˈawstrʲjak n
オーストリア人
mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ pn
オーストリア＝ハンガリー
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Awinion aˈvʲĩɲɔ̃n pn
アヴィニョン
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azerbejdżan ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn pn
アゼルバイジャン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azja ˈazʲja pn
アジア 亜細亜
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa pn
小アジア
(geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowa pn
南アジア
(geografia, geograficzny) region Azji

Azja Południowo-Wschodnia n
東南アジア
(geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azja Zachodnia pn
西アジア
(geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azja Środkowa pn
中央アジア
(geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azjata aˈzʲjata n
東洋人
mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azory aˈzɔrɨ pn
アゾレス諸島
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Ałtaj ˈawtaj pn
アルタイ
(geografia, geograficzny) azjatyckie pasmo górskie;

BRICS acronym
ブリックス
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa współpracujących krajów rozwijających się: Brazylia, Rosja, Indie, Chiny i RPA;

Bab al-Mandab pn
バブ・エル・マンデブ海峡
(geografia, geograficzny) cieśnina między Afryką a Półwyspem Arabskim, ważny punkt żeglugowy na trasie Europa – Daleki Wschód;

Babel pn
バベル
(biblijny) biblijna wieża opisana w Księdze Rodzaju

Babilon baˈbʲilɔ̃n pn
バビロン
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Babilonia ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja pn
バビロニア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;

Bachmut pn
バフムート
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;

Bachus ˈbaxus pn
バックス
(mitologia rzymska) (zobacz) [[Dionizos, Bakchos, Liber, Liber Pater]]

Badenia pn
バーデン
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej części Niemiec, począwszy od średniowiecza margrabstwo, księstwo a wreszcie wielkie księstwo;

Badenia-Wirtembergia ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja pn
バーデン＝ヴュルテンベルク州
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad ˈbaɡdat pn
バグダード
(geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Bahamy baˈxãmɨ pn
バハマ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim;

Bahrajn ˈbaxrajn pn
バーレーン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bairiki ˌba<sup>j</sup>iˈrʲici pn
バイリキ
(geografia, geograficzny) stolica Kiribati;

Bajkał ˈbajkaw pn
バイカル
(geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;

Bajkonur pn
バイコヌール
(geografia, geograficzny) rosyjski kosmodrom na terenie Kazachstanu;

Bajonna pn
バイヨンヌ
(geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodniej Francji;

Baku ˈbaku pn
バクー
(geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Baleary pn
バレアレス諸島
(geografia, geograficzny) archipelag w zachodniej części Morza Śródziemnego;

Bali pn
バリ島
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich;

Bamako bãˈmakɔ pn
バマコ
(geografia, geograficzny) stolica Mali;

Bamberg pn
バンベルク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Bawarii;

Bandar Seri Begawan ˈbʌndərˈsɛribəˈgɑwən pn
バンダルスリブガワン
(geografia, geograficzny) stolica Brunei;

Bandżul ˈbãn͇ʤ̑ul pn
バンジュール
(geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangalur pn
バンガロール
(geografia, geograficzny) Bangaluru, miasto w południowych Indiach (oficjalna nazwa do 2006 roku);

Bangi ˈbãŋʲɟi pn
バンギ
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;

Bangkok ˈbãŋkːɔk pn
バンコク
(geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz bãŋɡˈladɛʃ pn
バングラデシュ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banglijczyk n
バングラデシュ人
obywatel Bangladeszu

Baran ˈbarãn pn
おひつじ座 牡羊座
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Baranek Boży baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ pn
神の子羊 神の小羊
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;

Barbados barˈbadɔs pn
バルバドス
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;

Barcelona ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na pn
バルセロナ
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Bari bari pn
バーリ
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);

Barnauł pn
バルナウル
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem;

Bartłomiej bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j pn
バルトロマイ
imię męskie;

Basen Paryski pn
パリ盆地
(geografia, geograficzny) rozległa nizinna kraina w północnej części Francji;

Bask bask n
バスク人
(etnografia, etnograficzny) członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Basseterre ˌbasːɛˈtɛrːɛ pn
バセテール
(geografia, geograficzny) stolica Saint Kitts i Nevis;

Bastia pn
バスティア
(geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;

Baszkiria pn
バシキリア
(geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Batman ˈbatmãn pn
バットマン
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) popularny bohater filmów i komiksów;

Bawaria baˈvarʲja pn
バイエルン州 バイエルン自由州
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bazylea ˌbazɨˈlɛa pn
バーゼル
(geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w Szwajcarii;

Bazylea-Miasto pn
バーゼル＝シュタット準州
(geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazylea-Okręg ˌbazɨˈlɛa ˈɔkrɛ̃ŋk pn
バーゼル＝ラント準州
(geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski, powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazyli baˈzɨlʲi pn
バジル
imię męskie;

Bałkany bawˈkãnɨ pn
バルカン半島
(geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Bałtyka bawˈtɨka pn
バルティカ大陸
(geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Beatrycze ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ pn
ベアトリーチェ
imię żeńskie;

Beduin bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn n
ベドウィン
(etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut ˈbɛjrut pn
ベイルート
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;

Belfast ˈbɛlfast pn
ベルファスト
(geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej,

Belg bɛlk n
ベルギー人
obywatel Belgii

Belgia ˈbɛlʲɟja n
ベルギー 白耳義
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgrad ˈbɛlɡrat pn
ベオグラード
stolica Serbii;

Belize bɛˈlʲizɛ pn
ベリーズ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Beludżystan pn
バルチスタン
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;

Belzebub pn
ベルゼブブ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: demon, władca piekieł i złych duchów;

Benedykt bɛ̃ˈnɛdɨkt pn
ベネディクト
imię męskie;

Bengal ˈbɛ̃ŋɡal pn
ベンガル地方
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Beniamin bɛ̃ˈɲjãmʲĩn pn
ベンジャミン
imię męskie;

Benin ˈbɛ̃ɲĩn pn
ベナン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Berber ˈbɛrbɛr n
ベルベル人
(etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego;

Bergamo pn
ベルガモ
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;

Berlin ˈbɛrlʲĩn pn
ベルリン 伯林
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi n
西ベルリン
(historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bermudy bɛrˈmudɨ pn
バーミューダ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Berno ˈbɛrnɔ pn
ベルン
(geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;
ベルン州
(geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Besarabia pn
ベッサラビア
(geografia, geograficzny) kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;

Betelgeza pn
ベテルギウス
(astronomia, astronomiczny) czerwony nadolbrzym w Orionie;

Betlejem bɛˈtlɛjɛ̃m pn
ベツレヘム
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan ˈbutãn pn
ブータン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bianka ˈbʲjãŋka pn
ビアンカ
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
imię żeńskie;

Białorusin ˌbʲjawɔˈruɕĩn n
ベラルーシ人
(etnografia, etnograficzny) osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białoruś bʲjaˈwɔruɕ n
ベラルーシ 白ロシア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Biały Dom pn
ホワイトハウス
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie;

Białystok bʲjaˈwɨstɔk pn
ビャウィストク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodniej Polsce;

Biblia ˈbʲiblʲja n
聖書 バイブル
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Birma ˈbʲirma pn
ミャンマー ビルマ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Birobidżan pn
ビロビジャン
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie, między rzekami Birą i Bidżanem;

Bitynia pn
ビテュニア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

Bizancjum bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm pn
ビュザンティオン
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

Bliski Wschód ˈblʲisʲci ˈfsxut pn
近東
(geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta blʲiʑˈɲɛ̃nta pn
ふたご座 双子座
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bochum ˈbɔxũm pn
ボーフム
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;

Bogota bɔˈɡɔta pn
ボゴタ
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Boliwia bɔˈlʲivʲja pn
ボリビア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Bolonia bɔˈlɔ̃ɲja pn
ボローニャ
(geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolzano pn
ボルツァーノ
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Bordeaux bɔrˈdɔ pn
ボルドー
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Borneo bɔrˈnɛɔ pn
ボルネオ
(geografia, geograficzny) wyspa w Archipelagu Malajskim;

Borys ˈbɔrɨs pn
ボリス
imię męskie;

Bosfor ˈbɔsfɔr pn
ボスフォラス海峡
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Boston ˈbɔstɔ̃n pn
ボストン
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Botswana bɔtsˈfãna pn
ボツワナ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Botswańczyk bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk n
ボツワナ人
obywatel Botswany

Bośnia ˈbɔɕɲa pn
ボスニア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna pn
ボスニア・ヘルツェゴビナ ボスニア・ヘルツェゴヴィナ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Boże Ciało ˈbɔʒɛ ˈʨ̑awɔ n
聖体の祝日
(potocznie, potoczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej;

Boże Narodzenie ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ pn
クリスマス 聖誕祭
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Brabancja pn
ブラバント
(geografia, geograficzny) kraina historyczna obejmująca część obecnej Belgii i Holandii, w średniowieczu tworzyła niezależne księstwo;

Brabancja Północna pn
北ブラバント州
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch;

Brahma ˈbrama pn
ブラフマー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) w hinduizmie najwyżej wyniesiona pobożna żywa istota, która wraz z Wisznu i Śiwą tworzy Trójcę;

Brandenburgia pn
ブランデンブルク州
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Braszów pn
ブラショヴ
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Rumunii, w okręgu Braszów;

Brasília pn
ブラジリア
(geografia, geograficzny) stolica Brazylii;

Bratysława ˌbratɨˈswava pn
ブラチスラヴァ
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia braˈzɨlʲja pn
ブラジル ブラジル 連邦 共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk n
ブラジル人
obywatel Brazylii

Breda pn
ブレダ
(geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Bregencja pn
ブレゲンツ
(geografia, geograficzny) miasto w Austrii, nad Jeziorem Bodeńskim, stolica kraju związkowego Przedarulania, siedziba powiatu;

Brema ˈbrɛ̃ma pn
ブレーメン
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Brenner ˈbrɛ̃nɛr pn
ブレンナー峠
(geografia, geograficzny) jedna z najważniejszych alpejskich przełęczy na granicy Austrii i Włoch;

Brest brɛst pn
ブレスト
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania;

Bretania brɛˈtãɲja pn
ブルターニュ地域圏 ブルターニュ
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Briańsk pn
ブリャンスク
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego

Bridgetown pn
ブリッジタウン
(geografia, geograficzny) stolica Barbadosu;

Bristol ˈbrʲistɔl pn
ブリストル
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Anglii;

Bronx pn
ブロンクス
(geografia, geograficzny) (administracja) hrabstwo w stanie Nowy Jork w USA
(geografia, geograficzny) (administracja) okręg (potocznie określany „dzielnicą”) Nowego Jorku w USA, obejmujący północną część aglomeracji;

Brugia pn
ブリュッヘ ブルッヘ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela bruˈksɛla pn
ブリュッセル
(geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei brũˈnɛji pn
ブルネイ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brunszwik n
ブラウンシュヴァイク
(geografia, geograficzny) miasto w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia;

Brytania pn
ブリテン
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prowincja rzymska obejmująca dzisiejszą Wielką Brytanię, krainę zamieszkiwaną przez Brytów
(rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na Wielką Brytanię lub całe Imperium Brytyjskie

Brytyjskie Wyspy Dziewicze brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ pn
英領ヴァージン諸島
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;

Brześć pn
ブレスト
(geografia, geograficzny) miasto na Białorusi, przy granicy z Polską;

Bucefał pn
ブケファラス
(historia, historyczny, historycznie) koń Aleksandra Wielkiego;

Buchara n
ブハラ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie nad rzeką Zarafszan, stolica wilajetu bucharskiego;

Budapeszt buˈdapɛʃt pn
ブダペスト
(geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Budda ˈbudːa n
仏陀 仏
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) budda Siakjamuni, założyciel buddyzmu

Budziszyn buˈʥ̑iʃɨ̃n pn
バウツェン
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Buenos Aires pn
ブエノスアイレス
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny;

Bukareszt buˈkarɛʃt pn
ブカレスト
(geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Burgas pn
ブルガス
(geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym;

Burgundia burˈɡũndʲja pn
ブルゴーニュ
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Buriacja burʲˈjat͡s.ja pn
ブリヤート共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Burkina Faso burʲˈcĩna ˈfasɔ pn
ブルキナファソ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burundi buˈrũndʲi pn
ブルンジ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Bułgar ˈbuwɡar n
ブルガリア人
człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria buwˈɡarʲja pn
ブルガリア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bydgoszcz ˈbɨdɡɔʃʧ̑ pn
ブィドゴシュチュ
(geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;

Byk bɨk pn
おうし座 牡牛座
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Bóg buk n
神 神様
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Błagojewgrad pn
ブラゴエヴグラト
(geografia, geograficzny) miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii;

Błagowieszczeńsk pn
ブラゴヴェシチェンスク
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad Amurem;

Błażej ˈbwaʒɛj pn
ブラシウス
imię męskie;

C-dur n
ハ長調
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych)

Cagliari pn
カリアリ
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, stolica autonomicznego regionu Sardynia;

Cambrai pn
カンブレー
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;

Canberra pn
キャンベラ
(geografia, geograficzny) stolica Australii;

Cannes pn
カンヌ
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu;

Caracas kaˈrakas pn
カラカス
(geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Carcassonne pn
カルカソンヌ
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji, w Oksytanii

Cardiff ˈkardʲif pn
カーディフ
(geografia, geograficzny) miasto i stolica Walii;

Casablanca pn
カサブランカ
(geografia, geograficzny) największe miasto Maroka;

Cchinwali pn
ツヒンヴァリ
(geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji;

Cecylia ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja pn
セシリア
imię żeńskie;

Cefeusz ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ pn
ケフェウス座
(mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
(mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;

Cejlon ˈʦ̑ɛjlɔ̃n pn
セイロン
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;

Celt ʦ̑ɛlt n
ケルト人
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się z środkowej Europy

Centaur ˈʦ̑ɛ̃ntawr pn
ケンタウルス座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Cerber ˈʦ̑ɛrbɛr pn
ケルベロス
(mitologia grecka) trzygłowy pies o wężowym ogonie, strzegący bram Hadesu;

Ceres ˈʦ̑ɛrɛs pn
ケレス
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
(mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Cezar n
カエサル
(historia, historyczny, historycznie) przydomek rodowy Juliusza Cezara

Chabarowsk xaˈbarɔfsk pn
ハバロフスク
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, na Dalekim Wschodzie, stolica Kraju Chabarowskiego;

Chankendi pn
ハンケンディ
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Karabachu;

Chanty-Mansyjsk ˈxãntɨ ˈmãw̃sɨjsk pn
ハンティ・マンシースク
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;

Charków ˈxarkuf pn
ハリコフ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;

Charon ˈxarɔ̃n pn
カロン
(mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej;
(astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;

Chartum ˈxartũm pn
ハルツーム
(geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Charybda pn
カリュブディス
(mitologia grecka) córka Posejdona i Gai, potwór morski czyhający na marynarzy w Cieśninie Mesyńskiej;

Cheronea ˌxɛrɔ̃ˈnɛa pn
カイロネイア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Cheroneja ˌxɛrɔ̃ˈnɛja pn
カイロネイア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chersoń pn
ヘルソン
(geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego;

Chiang Mai pn
テーサバーンナコーン・チエンマイ
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Tajlandii;

Chicago pn
シカゴ
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile ˈʧ̑ʲilɛ pn
チリ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chimera xʲĩˈmɛra pn
キマイラ
(mitologia grecka) fantastyczny stwór z mitologii greckiej, zwykle opisywany jako ziejący ogniem potwór z głową lwa, tułowiem kozy i ogonem węża;

Chinka ˈxʲĩŋka n
ちゅうごくじん
kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny ˈxʲĩnɨ pn
中国 ちゅうごく
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chińczyk ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
中国人
obywatel Chin
osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva pn
中華人民共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chloe pn
クロエ
imię żeńskie;

Chorwacja xɔrˈvaʦ̑ʲja n
クロアチア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat ˈxɔrvat n
クロアチア人
człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chronos pn
クロノス
(mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu;

Chrystus ˈxrɨstus pn
キリスト
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Cieśnina Beringa pn
ベーリング海峡
(geografia, geograficzny) cieśnina między Azją a Ameryką Północną, łącząca Morze Czukockie z Morzem Beringa;

Cieśnina Kaletańska pn
ドーバー海峡
(geografia, geograficzny) cieśnina stanowiąca najwęższą część kanału La Manche, po obu jej stronach znajdują się miasta Dover i Calais;

Cieśnina Koreańska pn
大韓海峡
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Wschodniochińskie i Morze Żółte z Morzem Japońskim;

Connecticut kəˈnɛtikət pn
コネチカット
(geografia, geograficzny) stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego;

Cremona pn
クレモナ
(geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);

Cthulhu pn
クトゥルフ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny humanoidalny obcy bóg opisywany jako gigant z głową przypominającą ośmiornicę oraz smoczymi skrzydłami i pazurami, wokół którego rozwinął się szalony kult;

Cygan ˈʦ̑ɨɡãn n
ジプシー
(etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cypr ʦ̑ɨpr̥ pn
キプロス
(geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
(geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cypr Północny ˈʦ̑ɨpr̥ puwˈnɔʦ̑nɨ pn
北キプロス
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) samozwańcze państwo leżące w północnej części wyspy Cypr na Morzu Śródziemnym;

Cyrena pn
キュレネ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

Cyrkiel ˈʦ̑ɨrʲcɛl pn
コンパス座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Czad ʧ̑at pn
チャド
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;

Czarnobyl pn
チョルノーブィリ
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra ˌʧ̑arnɔˈɡura n
モンテネグロ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czeboksary pn
チェボクサル
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;

Czechosłowacja ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja pn
チェコスロバキア
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy ˈʧ̑ɛxɨ pn
チェコ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;
ボヘミア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);

Czeczenia ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja pn
チェチェン共和国
(geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czelabińsk ʧ̑ɛˈlabʲĩj̃sk pn
チェリャビンスク
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego;

Czerkiesk pn
チェルケスク
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad Kubaniem, stolica Karaczajo-Czerkiesji;

Czerniowce ʧ̑ɛrʲˈɲɔfʦ̑ɛ pn
チェルニウツィー
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Czerwony Krzyż ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ pn
赤十字 赤十字社
(potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czo Oju pn
チョ・オユー
(geografia, geograficzny) szczyt w Himalajach;

Czukcza pn
チュクチ人
(etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec Czukotki;

Czuwaszja pn
チュヴァシ
(geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czyta pn
チタ
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim;

Częstochowa ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva pn
チェンストホヴァ
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;

DNA dɛ‿ɛ̃n‿ˈa acronym
DNA
(biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

DVD dʲi‿vʲi‿ˈdʲi acronym
DVD
= (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1)
= (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia;

Dafne ˈdafnɛ pn
ダプネー
(mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe;

Dagda ˈdaɡda pn
ダグザ
(mitologia celtycka) główne bóstwo celtyckie występujące w mitologii iryjskiej;

Dagestan daˈɡɛstãn n
ダゲスタン
(geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar ˈdakar pn
ダカール
(geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Dakota Południowa daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
サウスダコタ
(geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych;

Dakota Północna daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na pn
ノースダコタ
(geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych;

Daleki Wschód daˈlɛci ˈfsxut pn
極東
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalmacja dalˈmaʦ̑ʲja pn
ダルマチア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek dãˈmaʃɛk pn
ダマスカス
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Syrii;

Dania ˈdãɲja pn
デンマーク デンマーク 王国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel ˈdãɲɛl pn
ダニエル
imię męskie;

Dar es Salaam ˈdar ˈɛs ːaˈlaãm pn
ダルエスサラーム
(geografia, geograficzny) miasto w Tanzanii, dawna stolica i siedziba władz;

Dardanele ˌdardãˈnɛlɛ n
ダーダネルス海峡
(geografia, geograficzny) cieśnina między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą;

Dardżyling pn
ダージリン
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach, w stanie Bengal Zachodni w Himalajach;

Dariusz ˈdarʲjuʃ pn
ダレイオス
imię męskie;

Darmstadt pn
ダルムシュタット
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji;

Darwin pn
ダーウィン
(geografia, geograficzny) miasto w Australii, stolica Terytorium Północnego
angielskie nazwisko

Dawid ˈdavʲit pn
ダビド
imię męskie;

Delfin ˈdɛlfʲĩn pn
海豚座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;

Delta Rodanu pn
ブーシュ＝デュ＝ローヌ県
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Demeter dɛ̃ˈmɛtɛr pn
デメテル
(mitologia grecka) bogini ziemi uprawnej, urodzaju, zboża i rolnictwa, utożsamiana z rzymską Ceres;

Demokratyczna Republika Konga ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa pn
コンゴ民主共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Detroit pn
デトロイト
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Michigan;

Diana ˈdʲjãna pn
ダイアナ
(mitologia rzymska) bogini łowów i przyrody, utożsamiana z grecką Artemidą;
imię żeńskie;

Diego pn
ディエゴ
imię męskie

Dili ˈdʲilʲi pn
ディリ
stolica Timoru Wschodniego

Dionizos dʲjɔ̇̃ˈɲizɔs pn
ディオニューソス
(mitologia grecka) bóg latorośli winnej, wina, mistycznego szału, ekstazy, wesołości, sił witalnych natury i form scenicznych, utożsamiany z rzymskim Liberem;

Dionizy dʲjɔ̇̃ˈɲizɨ pn
デニス
imię męskie;

Disney pn
ディズニー
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwisko twórcy amerykańskiego koncernu filmowego

Disneyland pn
ディズニーランド
(turystyka, turystyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) wspólna nazwa kilku parków rozrywki tematycznie związanych z produkcjami The Walt Disney Company;

Diwali pn
ディーワーリー
hinduistyczne święto światła obchodzone ku czci bogini Lakszmi;

Dniepr dʲɲɛpr̥ pn
ドニエプル川
(geografia, geograficzny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dodekanez pn
ドデカネス
(geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;

Dodoma dɔˈdɔ̃ma pn
ドドマ
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Tanzanii;

Dolna Austria pn
ニーダーエスターライヒ州
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolna Frankonia pn
ウンターフランケン
(geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii;

Dolna Normandia pn
バス・ノルマンディー地域圏
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji;

Dolna Saksonia pn
ニーダーザクセン州
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;

Dominik dɔ̃ˈmʲĩɲik pn
ドミニク
imię męskie;

Dominika ˌdɔ̃mʲĩˈɲika pn
ドミニカ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;

Dominikana ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna pn
ドミニカ共和国
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Donald ˈdɔ̃nalt pn
ドナルド
imię męskie;

Donbas pn
ドンバス
(geografia, geograficzny) Donieckie Zagłębie Węglowe

Donieck ˈdɔ̃ɲɛʦ̑k pn
ドネチク
(geografia, geograficzny) miasto na wschodzie Ukrainy;

Donna pn
ドナ
imię żeńskie

Dorota dɔˈrɔta pn
ドロシー
imię żeńskie;

Drezno ˈdrɛznɔ pn
ドレスデン
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na pn
天の川 銀河系 天の川銀河 銀漢
(astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dubaj ˈdubaj pn
ドバイ
(geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
(geografia, geograficzny) stolica Dubaju (1.1);

Dublin ˈdublʲĩn pn
ダブリン
(geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Dubrownik duˈbrɔvʲɲik pn
ドゥブロヴニク
(geografia, geograficzny) portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem;

Duch Święty ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ pn
聖霊
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dunaj ˈdũnaj pn
ドナウ川
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunkierka dũŋʲˈcɛrka pn
ダンケルク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Duszanbe duˈʃãnbɛ pn
ドゥシャンベ
(geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;

Dystrykt Kolumbii pn
コロンビア特別区
(geografia, geograficzny) (administracja) formalnie Waszyngton, stolica Stanów Zjednoczonych;

Dzień Matki n
母の日
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek;

Dżakarta ʤ̑aˈkarta pn
ジャカルタ
(geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżalalabad pn
ジャラーラーバード
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżerba pn
ジェルバ島
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym należąca do Tunezji;

Dżibuti ʤ̑ʲiˈbutʲi pn
ジブチ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Dżuba pn
ジュバ
(geografia, geograficzny) stolica Sudanu Południowego;

Dżudda pn
ジッダ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej, w prowincji Mekka, nad Morzem Czerwonym;

Ebisu pn
えびす
(mitologia japońska) jeden z siedmiorga bogów szczęścia z mitologii japońskiej, patron handlu i innych interesów, gejszy, rybaków oraz rolników;

Eden ˈɛdɛ̃n pn
エデン
(biblijny) raj, ogród rajski;

Edirne ɛˈdʲirnɛ pn
エディルネ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Turcji

Edward ˈɛdvart pn
エドワード
imię męskie;

Edynburg ɛˈdɨ̃nburk pn
エディンバラ
(geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Edyta ɛˈdɨta pn
エディータ
imię żeńskie;

Efez pn
エフェソス
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Azji Mniejszej;

Egipt ˈɛɟipt pn
エジプト 埃及
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Ekwador ɛˈkfadɔr pn
エクアドル
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Elohim pn
エロヒム
(biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, starotestamentalne imię Boga;

Elżbieta ɛlʒˈbʲjɛta pn
エリザベス
imię żeńskie;

Emilia ɛ̃ˈmʲilʲja pn
エミリア
imię żeńskie;

Enceladus ˌɛ̃nʦ̑ɛˈladus pn
エンケラドゥス エンケラドス エンセラダス
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Eos ˈɛɔs pn
エオス
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 221;
エーオース
(mitologia grecka) bogini i uosobienie zorzy porannej, brzasku oraz świtu, utożsamiana z rzymską Aurorą;

Epir pn
イピロス
(geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Eris ˈɛrʲis pn
エリス
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
(mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Eros ˈɛrɔs pn
エロース
(mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z rzymskim Kupidynem (Amorem);
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 433;

Erydan ɛˈrɨdãn pn
エリダヌス座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy i nieba południowego; zawiera jasną gwiazdę – Achernara; w Polsce widoczny częściowo zimą; góruje o północy w listopadzie; jedna z największych konstelacji;

Eryk ˈɛrɨk pn
エリック
imię męskie;

Erytrea ˌɛrɨˈtrɛa pn
エリトリア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erywań ɛˈrɨvãɲ pn
エレバン
(geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Essen pn
エッセン
(geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone w środku Zagłębia Ruhry;

Estera ɛˈstɛra pn
エステル
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia ɛˈstɔ̃ɲja pn
エストニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estończyk ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
エストニア人
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii

Etiopczyk ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk n
エチオピア人
obywatel Etiopii

Etiopia ɛˈtʲjɔpʲja pn
エチオピア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etna pn
エトナ火山
(geografia, geograficzny) czynny wulkan położony na Sycylii, we Włoszech;

Etruria ɛˈtrurʲja pn
エトルリア
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.;

Eufrat ˈɛwfrat pn
ユーフラテス川
(geografia, geograficzny) rzeka w Azji, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Eugenia ɛwˈɡɛ̃ɲja pn
ユージェニー
imię żeńskie;

Eugeniusz ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ pn
ユージン
imię męskie;

Eurazja ɛwˈrazʲja n
ユーラシア 亜欧
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa ɛwˈrɔpa pn
エウロパ エウローペー
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 52;
ユローパ島
(geografia, geograficzny) wyspa na południu Afryki;
ヨーロッパ エウロパ
(mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;
ヨーロッパ 欧州 欧羅巴
(geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;

Europa Południowa n
南欧
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Północna n
北ヨーロッパ 北欧
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej

Europa Wschodnia n
東ヨーロッパ
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Zachodnia ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa pn
西ヨーロッパ
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;

Europa Środkowa ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva pn
中央ヨーロッパ 中欧
(geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk n
ヨーロッパ人
mieszkaniec Europy

Eustachy ɛwˈstaxɨ pn
ユースタス
imię męskie;

Euterpe ɛwˈtɛrpɛ pn
エウテルペー
(mitologia grecka) muza poezji lirycznej i gry na aulosie, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Ewa ˈɛva pn
イヴ イブ
(biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
imię żeńskie;

Ezaw pn
エサウ
(biblijny) imię męskie

Ezdrasz ˈɛzdraʃ pn
エズラ
imię męskie;

Ezechiel ɛˈzɛxʲjɛl pn
エゼキエル
imię męskie;

Ezop ˈɛzɔp pn
アイソポス
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Facebook pn
フェイスブック
(informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;

Federacja Rosyjska ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska pn
ロシア連邦
(oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Federacyjna Republika Brazylii ˌfɛdɛraˈʦ̑ɨjna rɛˈpublʲika braˈzɨlʲji pn
ブラジル連邦共和国
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Brazylii, państwa w Ameryce Południowej

Fenicja fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja pn
フェニキア
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;

Feniks ˈfɛ̃ɲiks pn
不死鳥
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ferdynand fɛrˈdɨ̃nãnt pn
ファーディナンド
imię męskie;

Fez fɛs pn
フェズ
(geografia, geograficzny) miasto w Maroku;

Fidżi ˈfʲiʤ̑ʲi pn
フィジー
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Filadelfia ˌfʲilaˈdɛlfʲja pn
フィラデルフィア
(geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;

Filemon fʲiˈlɛ̃mɔ̃n pn
ピレモン
imię męskie;

Filip ˈfʲilʲip pn
フィリップ
imię męskie;

Filipiny ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ pn
フィリピン 比律賓
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Filipińczyk ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
フィリピン人
obywatel Filipin

Fin fʲĩn n
フィンランド人
człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finlandia fʲĩnˈlãndʲja pn
フィンランド フィンランド共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia pn
フュン
(geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Flandria ˈflãndrʲja pn
フランドル
(geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii

Flora ˈflɔra pn
フローラ
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 8;
(mitologia rzymska) bogini wiosny, kwiatów, roślinności w stadium kwitnienia i wszystkiego co rozkwita, utożsamiana z grecką nimfą Chloris;
imię żeńskie;

Florencja flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja pn
フィレンツェ フローレンス
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Floryda flɔˈrɨda n
フロリダ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
(geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej;

Fobos ˈfɔbɔs pn
フォボス
(astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Formoza pn
フォルモサ
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa wyspy Tajwan

Franciszek frãɲˈʨ̑iʃɛk pn
フランシス
imię męskie;

Franciszka frãɲˈʨ̑iʃka pn
フランソワーズ
imię żeńskie;

Francja ˈfrãnʦ̑ʲja n
フランス 仏蘭西
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz ˈfrãnʦ̑us n
フランス人
człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka frãnˈʦ̑uska n
フランス人
kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Freja ˈfrɛja pn
フレイヤ
nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;

Fryburg pn
フライブルク フリブール
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad rzeką Sarine, stolica kantonu Fryburg (1.2);
フライブルク州 フリブール州
(geografia, geograficzny) (administracja) jeden z kantonów Szwajcarii;

Fryderyk frɨˈdɛrɨk pn
フレデリック
imię męskie;

Fryzja pn
フリースラント州
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;

Fudżi ˈfuʤ̑ʲi pn
富士山
(geografia, geograficzny) wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu;

G8 acronym
ジーエイト
(ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forum polityczno-gospodarcze zrzeszające osiem najbardziej wpływowych państw świata, tj. Wielką Brytanię, Francję, Niemcy, Włochy, Japonię, Stany Zjednoczone, Kanadę i Rosję;

Gabon ˈɡabɔ̃n pn
ガボン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gabriel ˈɡabrʲjɛl pn
ガブリエル
imię męskie;

Gad ɡat n
ガド
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Biblii jeden z synów Jakuba;

Gagauzja pn
ガガウズ ガガウジア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii;

Gaja ˈɡaja pn
ガイア
(mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi;

Galia ˈɡalʲja pn
ガリア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicia pn
ガリシア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii

Galicja ɡaˈlʲiʦ̑ʲja pn
ガリツィア
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea ˌɡalʲiˈlɛa pn
ガリラヤ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;

Gambia ˈɡãmbʲja pn
ガンビア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gandawa ɡãnˈdava pn
ヘント ガン
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Ganges ˈɡãŋɡɛs pn
ガンジス
(geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;

Ganimedes ˌɡãɲĩˈmɛdɛs pn
ガニメデ
(mitologia grecka) piękny młodzieniec, ukochany boga Zeusa; królewicz trojański; podczaszy na Olimpie; syn Trosa i Kalliroe;
(astronomia, astronomiczny) największy księżyc Jowisza; największy księżyc w Układzie Słonecznym; jeden z księżyców galileuszowych;

Garonna ɡaˈrɔ̃nːa pn
ガロンヌ川
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;

Garuda pn
ガルダ 迦楼羅
(mitologia, mitologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduistyczne i buddyjskie bóstwo przedstawiane w postaci orła, zwykle o ludzkim ciele w złotych lub czerwonych barwach;

Gaskonia pn
ガスコーニュ
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji;

Gaza ˈɡaza pn
ガザ
(geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;
(geografia, geograficzny) prowincja Mozambiku;

Gałacz pn
ガラツィ
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju;

Gdańsk ɡdãj̃sk pn
グダニスク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Polsce, stolica województwa pomorskiego;

Gdynia ˈɡdɨ̃ɲa pn
グディニャ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Geldria pn
ヘルダーラント
(geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem;

Gelendżyk pn
ゲレンジーク
miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, popularny kurort na kaukaskim wybrzeżu Morza Czarnego;

Genewa ɡɛ̃ˈnɛva pn
ジュネーヴ ジュネーブ
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;
ジュネーヴ州
(administracja) (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Genowefa ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa pn
ジュヌヴィエーヴ
imię żeńskie;

Genua ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a pn
ジェノヴァ
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia pn
ジョージア
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;

Geraldyna pn
ジェラルディン
imię żeńskie;

Getynga pn
ゲッティンゲン
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Ghana ˈɡãna pn
ガーナ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Akrze;

Gibraltar ɟiˈbraltar pn
ジブラルタル
(geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Glarus pn
グラールス
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii, w Alpach Glarneńskich;
グラールス州
(geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii położony we wschodniej części kraju;

Goa pn
ゴア
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Godzilla ɡɔˈʥ̑ilːa pn
ゴジラ
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Goliat pn
ゴリアテ
(biblijny) filistyński olbrzym pokonany przez Dawida strzałem z procy;

Gomora pn
ゴモラ
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Gondwana ɡɔ̃ndˈvãna pn
ゴンドワナ大陸
(geologia, geologiczny) jeden z superkontynentów powstałych w wyniku rozpadu Pangei;

Gorycja pn
ゴリツィア
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska;

Gołąb ˈɡɔwɔ̃mp pn
はと座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Grand Est pn
グラン・テスト
(geografia, geograficzny) (administracja) położony na wschodzie Francji region administracyjny obejmujący Szampanię, Lotaryngię i Alzację

Grecja ˈɡrɛʦ̑ʲja pn
ギリシャ ギリシア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka n
ギリシア人
osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Grek ɡrɛk n
ギリシャ人 ギリシア人
człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada ɡrɛ̃ˈnada pn
グレナダ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Grenadyny pn
グレナディーン諸島
(geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;

Grenlandia ɡrɛ̃nˈlãndʲja pn
グリーンランド
(geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenoble pn
グルノーブル
(geografia, geograficzny) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Grodno ˈɡrɔdnɔ n
グロドノ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Białorusi;

Gruzin ˈɡruʑĩn n
グルジア人
osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji

Gruzinka ɡruˈʑĩŋka n
グルジア人
kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja ˈɡruzʲja pn
グルジア ジョージア
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Gryzonia ɡrɨˈzɔ̃ɲja pn
グラウビュンデン州
(geografia, geograficzny) jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów;

Grzegorz ˈɡʒɛɡɔʃ pn
グレゴリー
imię męskie;

Guam ˈɡu<sup>w</sup>ãm pn
グアム
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Gudźarat pn
グジャラート州
(geografia, geograficzny) stan w Indiach, leżący w północno-zachodniej części kraju;

Guernsey pn
ガーンジー島
(geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana ɡuˈjãna pn
ガイアナ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Brytyjska pn
イギリス領ギアナ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna posiadłość brytyjska w Ameryce Południowej;

Gujana Francuska ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska pn
フランス領ギアナ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gwadelupa ˌɡvadɛˈlupa pn
グアドループ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwatemala ˌɡvatɛ̃ˈmala pn
グアテマラ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwiazda Betlejemska pn
ベツレヘムの星
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) nazwa jasnego obiektu astronomicznego, który według Biblii doprowadził Trzech Króli do miejsca narodzin Jezusa Chrystusa w Betlejem;

Gwinea ɡvʲĩˈnɛa pn
ギニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
(geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw pn
ギニアビサウ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva pn
赤道ギニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Góra Oliwna pn
橄欖山
(geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;

Górna Austria pn
オーバーエスターライヒ州
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;

Górna Normandia pn
オート・ノルマンディー地域圏
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny położony na północy Francji;

Górna Wolta pn
オートボルタ
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Burkiny Faso do 1984 r.

Górski Karabach ˈɡursʲci kaˈrabax pn
ナゴルノ・カラバフ
(geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;

Góry Skaliste ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ pn
ロッキー山脈
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Göteborg pn
イェテボリ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

H-dur n
ロ長調
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z pięcioma krzyżykami)

HIV xʲif acronym
HIV
(medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

HTML ˌxa‿tɛ‿ɛ̃m‿ˈɛl acronym
HTML
= (informatyka, informatyczny) hipertekstowy język znaczników (język opisu stron internetowych);

Habakuk pn
ハバクク
(biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Hades ˈxadɛs pn
ハーデース
(mitologia grecka) bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem;

Haga ˈxaɡa pn
ハーグ デン・ハーグ
(geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Haiti xaˈ<sup>j</sup>itʲi pn
ハイチ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Hajfa pn
ハイファ
(geografia, geograficzny) miasto portowe na północy Izraela;

Halloween n
ハロウィン
święto duchów obchodzone 31 października (w wigilię Wszystkich Świętych) w krajach anglosaskich;

Hamburg ˈxãmburk pn
ハンブルク
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;
ハンブルク州 ハンブルク特別市 自由ハンザ都市ハンブルク
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec

Hamlet ˈxãmlɛt pn
ハムレット
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) tytułowy bohater dramatu Szekspira;
(rzadki, rzadko używany) imię męskie
(geografia, geograficzny) toponim, nazwa gminy w USA, w hrabstwie Renville, w stanie Dakota Północna
(geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku miejscowości w USA

Hanoi ˈxãnɔj pn
ハノイ
(geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Hanower pn
ハノーファー
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;

Harare xaˈrarɛ pn
ハラレ
(geografia, geograficzny) stolica Zimbabwe;

Hauts-de-France pn
オー＝ド＝フランス
(geografia, geograficzny) (administracja) rejon administracyjny w północnej Francji;

Hawaje xaˈvajɛ pn
ハワイ州
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;

Hawana xaˈvãna pn
ハバナ
(geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby;

Hawr pn
ル・アーヴル
(geografia, geograficzny) duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii;

Hebrajczyk n
ヘブライ
(biblijny) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim

Helena xɛˈlɛ̃na pn
ヘレネ
(oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Helios ˈxɛlʲjɔs pn
ヘリオス
(mitologia grecka) bóg i uosobienie słońca, utożsamiany z rzymskim Solem;

Helsinki xɛlˈsʲĩnʲci pn
ヘルシンキ
(geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Hemera xɛ̃ˈmɛra pn
ヘーメラー
(mitologia grecka) bogini i uosobienie dnia;

Henryk ˈxɛ̃nrɨk pn
ヘンリー
imię męskie;

Hera ˈxɛra pn
ヘラ
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 103;
(mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, utożsamiana z rzymską Junoną;

Herakles xɛˈraklɛs pn
ヘラクレス
(mitologia grecka) mityczny heros;
imię męskie;

Herat pn
ヘラート
(geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna w Afganistanie;
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat;

Hercegowina ˌxɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna pn
ヘルツェゴヴィナ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina;

Herkules xɛrˈkulɛs pn
ヘルクレス座
(mitologia rzymska) mityczny heros;
imię męskie;
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na półkuli północnej;

Hermes ˈxɛrmɛs pn
ヘルメース
(mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym;
(astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;

Herod ˈxɛrɔt pn
ヘロデ
(historia, historyczny, historycznie) (biblijny) imię męskie

Hesja ˈxɛsʲja n
ヘッセン
(geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

Hestia ˈxɛstʲja pn
ヘスティアー
(mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

Hezbollah xɛzˈbɔlːax n
ヒズボッラー
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;

Hezjod ˈxɛzʲjɔt pn
ヘシオドス
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki epik;

Hiady ˈxʲjadɨ pn
ヒュアデス
(astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Hieronim xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm pn
ヒエロニムス ジェローム
imię męskie;

Higieja xʲiˈɟɛ̇ja pn
ヒュギエイア
(mitologia grecka) bogini i uosobienie zdrowia;

Himalaje ˌxʲĩmaˈlajɛ pn
ヒマラヤ山脈 ヒマラヤ
(geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hindukusz xʲĩnˈdukuʃ pn
ヒンドゥークシュ山脈
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz środkowym i wschodnim Afganistanie;

Hindus ˈxʲĩndus n
インド人
obywatel Indii

Hindustan xʲĩnˈdustãn pn
ヒンドゥスターン
inna nazwa Indii wywodząca się z języka perskiego

Hiob xʲjɔp pn
ヨブ
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Hiroszima ˌxʲirɔˈʃʲĩma pn
広島市
(geografia, geograficzny) miasto w Japonii, na wyspie Honsiu;

Hispanoameryka pn
히스패닉 아메리카
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) hiszpańskojęzyczne kraje Ameryki;

Hiszpan ˈxʲiʃpãn n
スペイン人
człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania xʲiʃˈpãɲja pn
スペイン 西班牙
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiszpanka xʲiʃˈpãnka n
スペイン人
kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii

Hokkaido n
北海道
(geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;

Holandia xɔˈlãndʲja pn
オランダ ホラント州
(geografia, geograficzny) państwo w Europie;
ホラント州
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;

Holandia Południowa pn
南ホラント州
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego;

Holandia Północna pn
北ホラント州
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem;

Hollywood pn
ハリウッド
(geografia, geograficzny) dzielnica Los Angeles, ośrodek amerykańskiej kinematografii;

Holofernes pn
ホロフェルネス
(biblijny) postać biblijna, wódz babilońskiej armii Nabuchodonozora zdekapitowany przez Judytę;

Homer ˈxɔ̃mɛr pn
ホメロス
(starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;

Honda ˈxɔ̃nda pn
ホンダ
(motoryzacja) japońska firma motoryzacyjna;
(motoryzacja) marka samochodu, marka motocykla

Honduras xɔ̃nˈduras pn
ホンジュラス
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk pn
香港 ホンコン 香港
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Honolulu ˌxɔ̃nɔˈlulu pn
ホノルル
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje;

Honsiu ˈxɔ̃w̃ɕu pn
本州
(geografia, geograficzny) największa wyspa Japonii;

Horacy xɔˈraʦ̑ɨ pn
ホラティウス
imię męskie;

Horus ˈxɔrus pn
ホルス
(mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Hubert ˈxubɛrt pn
ヒュバート
imię męskie;

Humań pn
ウーマニ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie;

Hun n
フン族
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hyde Park pn
ハイド・パーク
(geografia, geograficzny) park królewski w Londynie;

Hydra ˈxɨdra pn
うみへび座
(mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;

Hypnos ˈxɨpnɔs pn
ヒュプノス
(mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem;
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827;

IBM aj‿bʲi‿ˈɛ̃m acronym
アイ・ビー・エム
(informatyka, informatyczny) (ekonomia, ekonomiczny) nazwa koncernu informatycznego i marki produktów;

IKEA acronym
IKEA
szwedzka firma produkująca meble i artykuły dekoracyjne;

Ibiza iˈbʲiza pn
イビサ
(geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto, stolica wyspy Ibiza (1.1)
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów;

Ida ˈida pn
アイダ
imię żeńskie;

Idaho pn
アイダホ
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Ifigenia pn
イピゲネイア イーピゲネイア
imię żeńskie;

Igor ˈiɡɔr pn
イーゴリ
imię męskie;

Illinois pn
イリノイ 州
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA położony na środkowym zachodzie kraju, ze stolicą w Springfield;

Imperium Osmańskie pn
オスマン帝国 オットマン帝国
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące od końca XIII wieku do 1922 roku na terenie północno-wschodniej Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej;

Indiana ĩnˈdʲjãna pn
インディアナ州
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis;

Indianin ĩnˈdʲjä̃ɲĩn pn
インディアン座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Indie ˈĩndʲjɛ pn
インド 印度
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indochiny Francuskie pn
フランス領インドシナ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna kolonia francuska w południowo-wschodniej Azji;

Indonezja ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja pn
インドネシア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk n
インドネシア人
obywatel Indonezji

Indus ˈĩndus pn
インダス川
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji przepływająca przez Chiny, Indie i Pakistan;

Inflanty ĩnˈflãntɨ pn
リヴォニア
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna nad Dźwiną i Zatoką Ryską;

Inka ˈĩnka n
インカ
(etnografia, etnograficzny) Indianin z plemienia inkaskiego

Instagram pn
インスタ
(informatyka, informatyczny) (społeczny) internetowy, fotograficzny serwis społecznościowy z elementami bloga;

Internet ĩnˈtɛrnɛt pn
インターネット
(informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Io ˈi<sup>j</sup>ɔ pn
イオ
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
(mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
(astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Iowa pn
アイオワ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Irak ˈirak pn
イラク
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Iran ˈirãn pn
イラン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Irańczyk iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk n
イラン人
obywatel Iranu

Irena iˈrɛ̃na pn
アイリーン
imię żeńskie;

Irkuck pn
イルクーツク
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;

Irlandczyk irˈlãnṭʧ̑ɨk n
アイルランド人
osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia irˈlãndʲja pn
アイルランド
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
(geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na pn
北アイルランド
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka irˈlãntka n
アイルランド人
kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Irtysz pn
イルティシュ
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, północno-wschodnim Kazachstanie i zachodnich Chinach, lewy dopływ Obu;

Islamska Republika Mauretańska isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska pn
モーリタニア・イスラム共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii

Islamska Republika Pakistanu pn
パキスタン・イスラム共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Pakistanu jako państwa

Islamski Emirat Afganistanu pn
アフガニスタン・イスラム首長国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieuznawane na arenie międzynarodowej państwo utworzone przez talibów w 1996 roku;

Islandia isˈlãndʲja pn
アイスランド
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Itaka iˈtaka pn
イタキ島
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iwanowo pn
イバノボ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone na północny wschód od Moskwy;

Izaak iˈzaːk pn
アイザック
(biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Izajasz iˈzajaʃ pn
イザヤ
(rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;

Izrael izˈraɛl pn
イスラエル
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
(podniośle) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawcy judaizmu
imię męskie;

Izraelczyk ˌizraˈɛlʧ̑ɨk n
イスラエル人
obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Iżewsk pn
イジェフスク
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;

Jacek ˈjaʦ̑ɛk pn
ヤツェク
imię męskie;

Jack Russell terrier pn
ジャック・ラッセル・テリア
(kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do grypy terierów pochodząca z Wielkiej Brytanii i ukształtowana w Australii;

Jadwiga jadˈvʲiɡa pn
ヤドヴィガ
imię żeńskie;

Jagiellon jäˈɟɛlːɔ̃n pn
ヤギェウォ朝
(historia, historyczny, historycznie) tylko w lm Jagiellonowie → dynastia panująca w Polsce od XIV do XVI w., zapoczątkowana przez Władysława II Jagiełłę, wygasła wraz ze śmiercią Zygmunta II Augusta;

Jahwe ˈjaxfɛ pn
ヤハウェ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub ˈjakup pn
ジェーコブ ジェイコブ ヤコブ
imię męskie;
ヤコブ
(biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;

Jakucja jaˈkuʦ̑ʲja pn
ヤクーチア
(geografia, geograficzny) (administracja) republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona we wschodniej Syberii, największa pod względem powierzchni, (ponad 3 miliony km²), jednostka administracyjno-terytorialna na świecie;

Jakuck ˈjakuʦ̑k pn
ヤクーツク
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w północno-wschodniej Syberii, stolica Jakucji;

Jamajka jãˈmajka n
ジャマイカ人
mieszkanka Jamajki (1.1-2), obywatelka Jamajki (1.2)

Jamajka jãˈmajka pn
ジャマイカ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo położone na Jamajce (1.1)
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamusukro ˌjãmuˈsukrɔ pn
ヤムスクロ
(geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;

Jan jãn pn
ヤン
imię męskie;

Jan Mayen ˈjãn ˈmajɛ̃n pn
ヤンマイエン島
(geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii;

Jangcy pn
揚子江
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka Chin i Azji;

Janus ˈjãnus pn
ヤヌス
(mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg o dwóch twarzach;
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Japonia jaˈpɔ̃ɲja pn
日本 にっぽん
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka jaˈpɔ̃nka n
日本人
kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
日本人 にほんじん
osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jarosław jaˈrɔswaf pn
ヤロスラヴリ
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą;

Jarowit pn
ヤロヴィト
(mitologia słowiańska) połabski bóg wojny czczony w Wołogoszczy i Hobolinie;

Java n
ジャバ
(informatyka, informatyczny) popularny obiektowy język programowania;

Jawa ˈjava pn
ジャワ島
(geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jaworzno jaˈvɔʒnɔ pn
ヤヴォジュノ
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie śląskim;

Jazon ˈjazɔ̃n pn
イアーソーン
imię męskie;

Jałta ˈjawta pn
ヤルタ
(geografia, geograficzny) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jehowa pn
エホバ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) imię Boga Biblii

Jekaterynburg pn
エカテリンブルク
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;

Jemen ˈjɛ̃mɛ̃n pn
イエメン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jenisej jɛ̇̃ˈɲisɛj pn
エニセイ川
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Jeremiasz jɛˈrɛ̃mʲjaʃ pn
エレミヤ
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jerozolima ˌjɛrɔzɔˈlʲĩma ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma pn
エルサレム
(geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jerycho jɛˈrɨxɔ pn
エリコ イェリコ
(geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy ˈjɛʒɨ pn
ジョージ
imię męskie;

Jezioro Aralskie jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ pn
アラル海
(geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Bodeńskie pn
ボーデン湖
(geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Genewskie pn
レマン湖
(geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezus ˈjɛzus pn
イエス イイスス
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus ˈjɛzus ˈxrɨstus pn
イエス・キリスト
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Joachim jɔˈaxʲĩm pn
ヨアヒム
imię męskie;

Joel ˈjɔɛl pn
ヨエル
(biblijny) Księga Joela;
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jokohama ˌjɔkɔˈxãma n
横浜
(geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w środkowej części wyspy Honsiu w regionie Kantō;

Jonasz ˈjɔ̃naʃ pn
ヨナ
imię męskie;

Jordan ˈjɔrdãn pn
ヨルダン川
(geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania jɔrˈdãɲa pn
ヨルダン
(geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordańczyk jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk n
ヨルダン人
obywatel Jordanii

Joszkar-Oła pn
ヨシュカル・オラ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Mari El;

Jowisz ˈjɔvʲiʃ pn
木星
(mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
(astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;

Jozafat pn
ヨシャファト
imię męskie;

Jozue jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ pn
ヨシュア
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Juda ˈjuda pn
ユダ
imię męskie; imię biblijne;
(administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;

Judasz pn
ユダ
(biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea juˈdɛa pn
ユダヤ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Judyta juˈdɨta pn
ユディト
imię żeńskie;

Jugosławia ˌjuɡɔˈswavʲja pn
ユーゴスラビア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Jukon ˈjukɔ̃n pn
ユーコン
(geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Julia ˈjulʲja pn
ジュリア
imię żeńskie;

Julian ˈjulʲjãn pn
ジュリアン
imię męskie;

Juliusz ˈjulʲjuʃ pn
ユリウス
imię męskie;

Jura pn
ジュラ州
(geografia, geograficzny) (administracja) francuskojęzyczny kanton, w północno-zachodniej części Szwajcarii;

Justyn pn
ジャスティン
imię męskie;

Jutlandia pn
ユトランド
(geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;

Józef ˈjuzɛf pn
ジョセフ
imię męskie;

K-pop n
K-POP
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) południowokoreańska odmiana muzyki popularnej inspirowanej stylem zachodnim;

Kaaba pn
カアバ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;

Kabul ˈkabul pn
カブール カーブル
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kaczor Donald ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt pn
ドナルドダック
bohater filmów animowanych;

Kadyks ˈkadɨks pn
カディス
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Kafarnaum pn
カペナウム
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain pn
カイン
(biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair ˈka<sup>j</sup>ir pn
カイロ
(geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kajenna kaˈjɛ̃nːa pn
カイエンヌ
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Gujany Francuskiej;

Kajfasz pn
カイアファ
(biblijny) nowotestamentowy arcykapłan;
imię męskie

Kajmany kajˈmãnɨ pn
ケイマン諸島
(geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;

Kaledonia ˌkalɛˈdɔ̃ɲja pn
カレドニヤ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii, w większości pokrywająca się ze współczesną Szkocją;

Kali pn
カーリー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduska bogini

Kalifornia ˌkalʲiˈfɔrʲɲja pn
カリフォルニア州 加州
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kaliopa kaˈlʲjɔpa pn
カリオペー
(mitologia grecka) muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Kalkuta kalˈkuta pn
コルカタ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach (egzonim wariantowy wg KSNG);

Kallisto pn
カリスト
(astronomia, astronomiczny) drugi co do wielkości księżyc Jowisza, trzeci w Układzie Słonecznym;

Kambodża kãmˈbɔʤ̑a pn
カンボジア カンボディア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kambodżanin ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn n
カンボジア人
mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży

Kamczatka kãmˈʧ̑atka pn
カムチャッカ カムチャツカ
(geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;

Kameleon ˌkãmɛˈlɛɔ̃n pn
カメレオン座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kamerun kãˈmɛrũn pn
カメルーン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kamil ˈkãmʲil pn
カミル
imię męskie;

Kampania kãmˈpãɲja pn
カンパニア州
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech;

Kampucza pn
カンプチア
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) nazwa Kambodży w latach 1976–1989;

Kanaan pn
カナアン
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;
(biblijny) imię biblijne

Kanada kãˈnada pn
カナダ 加奈陀
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk n
カナダ人
obywatel Kanady

Kanał Panamski ˈkãnaw pãˈnãmsʲci n
パナマ運河
(geografia, geograficzny) sztuczny kanał wodny łączący Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym;

Kanał Sueski ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci n
スエズ運河
(geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;

Kandahar kãnˈdaxar pn
カンダハル
(geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

Kansas ˈkãw̃zas pn
カンザス州
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowej części Stanów Zjednoczonych

Kanton ˈkãntɔ̃n pn
広州
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowych Chinach;

Kapadocja pn
カッパドキア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

Kapsztad ˈkapʃtat pn
ケープタウン
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Kapua kaˈpu<sup>w</sup>a pn
カプア
(geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;

Kara-kum pn
カラクム砂漠
(geografia, geograficzny) piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej;

Karaczi kaˈraʧ̑ʲi pn
カラチ
(geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;

Karaiby ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ pn
カリブ海地域
(geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karelia kaˈrɛlʲja pn
カレリア
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;

Karia n
カリア
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina na południowo-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej;

Karol ˈkarɔl pn
シャルル チャールズ
imię męskie;

Karolina ˌkarɔˈlʲĩna pn
カロリーヌ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kolonia brytyjska w Ameryce Północnej, dziś dwa stany: Karolina Północna i Południowa
(potocznie, potoczny) jeden z dwóch stanów: Karolina Północna lub Południowa
imię żeńskie;

Karolina Południowa pn
サウスカロライナ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karolina Północna pn
ノースカロライナ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karpaty karˈpatɨ pn
カルパティア山脈
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Kartagina ˌkartaˈɟĩna pn
カルタゴ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Karyntia pn
ケルンテン
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Kastylia n
カスティーリャ
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kaszgar pn
カシュガル
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto zachodnich Chinach, w regionie autonomicznym Sinciang, na zachodnim skraju Kotliny Kaszgarskiej, nad rzeką Kaszgar (1.2);

Kaszmir ˈkaʃmʲir pn
カシミール
(geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Katalonia ˌkataˈlɔ̃ɲja pn
カタルーニャ州 カタロニア
(geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katar ˈkatar pn
カタール
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarzyna ˌkataˈʒɨ̃na pn
キャサリン
imię żeńskie;

Katmandu katˈmãndu pn
カトマンズ
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Kaukaz ˈkawkas pn
カフカース
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;

Kazach ˈkazax n
カザフ人
osoba narodowości kazachskiej;

Kazachstan kaˈzaxstãn pn
カザフスタン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kazań ˈkazãɲ pn
カザン
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Tatarstanu;

Kazimierz kaˈʑĩmʲjɛʃ pn
カジミール
imię męskie;

Kefas pn
シファス
(biblijny) aramejski wariant imienia apostoła Piotra
(historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Keiko pn
景行
imię żeńskie;

Kemerowo pn
ケメロボ
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji;

Kenia ˈkɛ̃ɲja pn
ケニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kent kɛ̃nt pn
ケント
(geografia, geograficzny) nazwa wielu hrabstw, miejscowości, gmin oraz innych toponimów w krajach anglojęzycznych;

Kercz pn
ケルチ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską;

Kijów ˈcijuf pn
キエフ キーウ
(geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kil cil pn
りゅうこつ座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kilimandżaro ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ pn
キリマンジャロ
(geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;

King Kong pn
キングコング
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;

Kinszasa cĩw̃ˈʃasa pn
キンシャサ
(geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Kioto pn
京都
(geografia, geograficzny) japońskie miasto na Honsiu, dawna stolica Japonii;

Kirgistan cirʲˈɟistãn pn
キルギス キルギスタン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kiribati ˌcirʲiˈbatʲi pn
キリバス
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kiszyniów ciˈʃɨ̃ɲuf pn
キシニョフ
(geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;

Kiusiu ˈcüɕu pn
九州
(geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, trzecia pod względem wielkości wyspa Japonii;

Kleopatra ˌklɛɔˈpatra pn
クレオパトラ
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 216, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1880 r.;
(mitologia grecka) córka Idasa i Marpessy oraz żona Meleagra;
(mitologia grecka) królowa Tracji; córka Boreasza i Orejtyi oraz żona Fineusa;
imię żeńskie;

Kneset n
イスラエル国会
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament Izraela

Koblencja pn
コブレンツ
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Niemiec, u ujścia Mozeli do Renu;

Kolombo kɔˈlɔ̃mbɔ pn
コロンボ
(geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Kolonia kɔˈlɔ̃ɲja pn
ケルン
(geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolorado pn
コロラド州
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Kolumb ˈkɔlũmp pn
コロンブス
(historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba

Kolumbia kɔˈlũmbʲja pn
コロンビア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska pn
ブリティッシュコロンビア州 ブリティッシュ・コロンビア
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Komisja Europejska kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska n
欧州委員会
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory kɔ̃ˈmɔrɨ pn
コモロ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Komsomoł n
コムソモール
(potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) komunistyczna organizacja młodzieży w Związku Radzieckim, działająca w latach 1918-1991;

Konakry kɔ̃ˈnakrɨ pn
コナクリ
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Konfederacja Szwajcarska pn
スイス連邦
(oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Konfucjusz pn
孔子
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Kongo ˈkɔ̃ŋɡɔ pn
コンゴ
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;

Konstancja kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja pn
コンスタンツ
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Konstantynopol ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl pn
コンスタンティノポリス
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;

Kopciuszek pn
シンデレラ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa pn
コペンハーゲン
(geografia, geograficzny) stolica Danii;

Koran ˈkɔrãn pn
クルアーン コーラン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Korea kɔˈrɛa pn
朝鮮 韓国
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański;
(potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa

Korea Południowa kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
韓国 かんこく
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na pn
北朝鮮
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreanka ˌkɔrɛˈãŋka n
韩国の女
obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej

Koreańczyk ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk n
韓国人
obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na pn
朝鮮民主主義人民共和国
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Korneliusz kɔrˈnɛlʲjuʃ pn
コルネリウス
imię męskie;

Kornwalia pn
コーンウォール
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;

Korona Południowa kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
みなみのかんむり座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Korona Północna kɔˈrɔ̃na puwˈnɔʦ̑na pn
かんむり座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Korsyka kɔrˈsɨka pn
コルシカ
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korynt pn
コリント コリントス
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kos kɔs pn
コス島
(geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosowo kɔˈsɔvɔ pn
コソボ
(geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kostaryka ˌkɔstaˈrɨka pn
コスタリカ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kotonu kɔˈtɔ̃nu pn
コトヌー
(geografia, geograficzny) miasto w Beninie;

Kowno pn
カウナス
drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kozak ˈkɔzak n
コサック
(historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Koziorożec ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑ pn
やぎ座 磨羯宮
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Kołobrzeg kɔˈwɔbʒɛk pn
コウォブジェク
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; miasto powiatowe w województwie zachodniopomorskim;

Kołyma pn
コリマ
(geografia, geograficzny) rzeka na wschodzie Federacji Rosyjskiej w Jakucji;

Kościół katolicki ˈkɔɕʨ̑uw ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci n
カトリック教会
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, tradycji katolickiej mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych, na którego czele stoi papież;

Kraj Ałtajski pn
アルタイ地方
(geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, położona w południowej części Syberii;

Kraj Loary pn
ペイ・ド・ラ・ロワール
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodniej Francji;

Kraków ˈkrakuf pn
クラクフ
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar pn
クラスノダール
(geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnojarsk krasˈnɔjarsk pn
クラスノヤルスク
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;

Kreta ˈkrɛta pn
クレタ島
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kronos pn
クロノス
(mitologia grecka) bóstwo pogańskie, jeden z tytanów;

Kruk kruk pn
からす座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Krym krɨ̃m pn
クリミア
(geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Krystyna krɨˈstɨ̃na pn
クリスティーナ
imię żeńskie;

Kryszna ˈkrɨʃna pn
クリシュナ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w hinduizmie, ósmy awatar Wisznu;

Krzysztof ˈkʃɨʃtɔf pn
クリストファー
imię męskie;

Krzyż Południa ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa pn
みなみじゅうじ座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Królestwo Belgii pn
ベルギー王国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Danii pn
デンマーク王国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;

Królestwo Hiszpanii pn
スペイン王国
(urzędowy) oficjalna nazwa Hiszpanii

Królestwo Marokańskie pn
モロッコ王国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Maroka jako państwa

Królestwo Szwecji kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji pn
スウェーデン王国
(geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej

Ksawery ksaˈvɛrɨ pn
シャビエル
imię męskie;

Księżyc ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ pn
月
(astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Ku Klux Klan n
クー・クラックス・クラン
(historia, historyczny, historycznie) (społeczny) działające w różnych latach amerykańskie rasistowskie organizacje terrorystyczne;

Kuala Lumpur pn
クアラルンプール
(geografia, geograficzny) stolica Malezji;

Kuba ˈkuba pn
キューバ 玖馬
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
(geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubań pn
クバン
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia;

Kubuś Puchatek ˈkubuɕ puˈxatɛk n
くまのプーさん
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;

Kunduz pn
クンドゥズ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodniej części Afganistanu;

Kurdystan pn
クルディスタン
(geografia, geograficzny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;

Kurlandia pn
クールラント
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;

Kursk pn
クルスク
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;

Kurytyba pn
クリチバ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana;

Kuwejt ˈkuvɛjt pn
クウェート
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
(geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kyzył pn
クズル
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w geograficznym środku Azji, stolica Republiki Tuwy;

Kłajpeda pn
クライペダ
(geografia, geograficzny) miasto na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, w zachodniej części Litwy, u ujścia rzeki Dangi do Zalewu Kurońskiego;

LGBT acronym
エル ジー ビー ティー
= (społeczny) lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe – jako zbiorowość;

La Manche pn
イギリス海峡
(geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;

Lacjum ˈlaʦ̑ʲjũm pn
ラツィオ州
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;

Lahaur pn
ラホール
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnim Pakistanie, stolica prowincji Pendżab;

Laon pn
ラン
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Laos ˈlaɔs pn
ラオス
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna pn
ラオス人民民主共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Laosu jako państwa

Laponia laˈpɔ̃ɲja pn
ラップランド
(geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Las Vegas pn
ラスベガス
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nevada, w hrabstwie Clark;
(geografia, geograficzny) niewielkie miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie San Miguel;

Latakia pn
ラタキア
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Laura ˈlawra pn
ローラ
imię żeńskie;

Lazurowe Wybrzeże ˌlazuˈrɔvɛ vɨˈbʒɛʒɛ pn
コート・ダジュール
(geografia, geograficzny) region turystyczny w Prowansji, na odcinku wybrzeża Morza Śródziemnego we Francji od Cassis po granicę z Włochami;

Lejda pn
ライデン
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;

Leningrad lɛ̃ˈɲĩŋɡrat pn
レニングラード
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Lesotho lɛˈsɔtɔ pn
レソト
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Leto ˈlɛtɔ pn
レートー
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 68;
(mitologia grecka) matka Apollina i Artemidy;

Lew lɛf pn
しし座 獅子宮
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant ˈlɛvãnt pn
レバント
(książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Lewi pn
レビ
(biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;

Lhasa ˈlasa pn
ラサ ラサ市
(geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego;

Liban ˈlʲibãn pn
レバノン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Azji ze stolicą w Bejrucie;

Libańczyk lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
レバノン人
obywatel Libanu

Liberia lʲiˈbɛrʲja pn
リベリア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libia ˈlʲibʲja pn
リビア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lidia ˈlʲidʲja pn
リュディア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina i państwo w zachodniej Azji Mniejszej;
imię żeńskie;

Liechtenstein ˈlixtɛnʂtajn pn
リヒテンシュタイン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liguria lʲiˈɡurʲja pn
リグーリア州
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Lille pn
リール
(geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Lilongwe pn
リロングウェ
(geografia, geograficzny) stolica Malawi;

Lima ˈlʲĩma pn
リマ
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;

Limburgia pn
リンブルフ州
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-wschodniej Holandii;
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-wschodniej Belgii;
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodnich Niderlandach, obecnie podzielona między Belgię i Holandię;

Linux n
リナックス
(informatyka, informatyczny) każdy system operacyjny z rodziny systemów zapoczątkowanej w latach 90. XX w. przez Linusa Torvaldsa i opartych na stworzonym przez niego jądrze;

Lipieck pn
リペツク
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż;

Lipsk lʲipsk pn
ライプツィヒ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Lisek ˈlʲisɛk pn
こぎつね座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Litwa ˈlʲitfa pn
リトアニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwin ˈlʲitfʲĩn n
リトアニア人
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Liverpool pn
リバプール
(geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii;

Lizbona lʲizˈbɔ̃na pn
リスボン
(geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara lɔˈara pn
ロワール
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
(geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;

Lombardia lɔ̃mˈbardʲja pn
ロンバルディア州
(geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Londyn ˈlɔ̃ndɨ̃n pn
ロンドン
(geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Lotaryngia ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja pn
ロレーヌ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lourdes pn
ルルド
(geografia, geograficzny) miejscowość i ośrodek kultu religijnego we Francji;

Lozanna lɔˈzãnːa pn
ローザンヌ
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Lubeka pn
リューベック
(geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn;

Lublana luˈblãna pn
リュブリャナ
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Lublin ˈlublʲĩn pn
ルブリン
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Lubelszczyzny i województwa lubelskiego;

Lucerna luˈʦ̑ɛrna pn
ルツェルン
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;
ルツェルン州 ルツェルン
(geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);

Ludwik ˈludvʲik pn
ルドヴィコ ルイ
imię męskie;

Luizjana pn
ルイジアナ
(geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Luksemburg luˈksɛ̃mburk pn
ルクセンブルク
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Luneta lũˈnɛta pn
ぼうえんきょう座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Lusaka luˈsaka pn
ルサカ
(geografia, geograficzny) stolica Zambii;

Luzon pn
ルソン
(geografia, geograficzny) największa wyspa w archipelagu Filipiny, leżąca w jego północnej części;

Lwów lvuf pn
リヴィウ
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lyon lʲjɔ̃n pn
リヨン
(geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

L’Aquila pn
ラクイラ
(geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;

MILF mʲilf n
熟女
(wulgarnie, wulgaryzm) atrakcyjna kobieta około czterdziestki

MP3 ɛ̃m‿pɛ‿ˈṭʃɨ pn
MP3
(informatyka, informatyczny) jeden z formatów kompresji dźwięku;

Maastricht n
マーストリヒト
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Holandii;

Macedonia ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja pn
マケドニア マケドニア共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedonia Północna pn
北マケドニア
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;

Machaczkała ˌmaxaʧ̑ˈkawa pn
マハチカラ
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej nad Morzem Kaspijskim, stolica Dagestanu;

Macintosh pn
アップル・マッキントッシュ
(informatyka, informatyczny) marka komputera

Madagaskar ˌmadaˈɡaskar pn
マダガスカル
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Madera maˈdɛra pn
マデイラ諸島
(geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;

Madryt ˈmadrɨt pn
マドリード
(geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdeburg maɡˈdɛburk pn
マクデブルク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Maghreb ˈmaɡrɛp n
マグリブ
(geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;

Mahomet maˈxɔ̃mɛt pn
ムハンマド マホメット
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Majkop pn
マイコープ
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Adygei;

Majorka pn
マリョルカ島
(geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majotta maˈjɔtːa n
マヨット
(geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Makau ˈmakaw pn
マカオ
(geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;

Malabo maˈlabɔ pn
マラボ
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej;

Malachiasz pn
マラキ
(biblijny) imię męskie;

Malawi maˈlavʲi pn
マラウイ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Male ˈmalɛ pn
マレ
(geografia, geograficzny) stolica Malediwów;

Malediwy ˌmalɛˈdʲivɨ pn
モルディブ
(geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja maˈlɛzʲja pn
マレーシア
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Mali ˈmalʲi pn
マリ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malmö ˈmalmɛ pn
マルメ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta ˈmalta pn
マルタ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Manaslu pn
マナスル
(geografia, geograficzny) góra w Nepalu, ośmiotysięcznik w paśmie Himajajów, ósmy pod względem wysokości szczyt Ziemi;

Manchester pn
マンチェスター
(geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii, ważny ośrodek przemysłowy;

Mandżuria mãn͇ˈʤ̑urʲja pn
満州 満洲 満州
(geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manila mãˈɲila pn
マニラ
(geografia, geograficzny) stolica Filipin;

Manitoba ˌmãɲiˈtɔba pn
マニトバ
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Mannheim pn
マンハイム
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Mantua pn
マントヴァ
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii; stolica prowincji Mantua (1.2);

Maraton pn
マラトン
miejscowość w Grecji, w Attyce, miejsce słynnego zwycięstwa Greków nad Persami w 490 roku p.n.e.;

Marche pn
マルケ州
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marchia pn
マルケ
(rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marcin ˈmarʲʨ̑ĩn pn
マーティン
imię męskie;

Marek ˈmarɛk pn
マーク マルコ
imię męskie;

Maria ˈmarʲja pn
マリー
imię żeńskie;

Mariany Północne marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ pn
北マリアナ諸島
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Maroko maˈrɔkɔ pn
モロッコ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Marrakesz marˈːakɛʃ pn
マラケシュ
(geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;

Mars mars pn
マールス 火星
(mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem;
火星 マルス
(astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Marsylia marˈsɨlʲja pn
マルセイユ
(geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marta ˈmarta pn
マーサ
imię żeńskie;

Martynika ˌmartɨ̃ˈɲika pn
マルティニーク
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach

Maryja maˈrɨja pn
マリア
(teologia, teologiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Matka Boża;

Maryland pn
メリーランド
(geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Annapolis i największym miastem Baltimore;

Maskat ˈmaskat pn
マスカット
(geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Massachusetts pn
マサチューセッツ
(geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów USA, położony w północno-wschodniej części, na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, ze stolicą w Bostonie;

Mateusz maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ pn
マシュー マタイ
imię męskie;

Matylda maˈtɨlda pn
マティルダ
(astronomia, astronomiczny) jedna z mniejszych planetoid z pasa głównego;
imię żeńskie;

Maur mawr n
ムーア人
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów;

Mauretania ˌmawrɛˈtãɲja pn
モーリタニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauritius mawˈrʲitʲjus pn
モーリシャス
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Mazar-i Szarif pn
マザーリシャリーフ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Afganistanie;

Mała Niedźwiedzica ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a pn
小熊座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem;

Małgorzata ˌmawɡɔˈʒata pn
マーガレット
imię żeńskie;

Małopolska ˌmawɔˈpɔlska pn
マウォポルスカ
(geografia, geograficzny) kraina na południu Polski;

Mały Pies ˈmawɨ ˈpʲjɛs pn
こいぬ座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Medea mɛˈdɛa pn
メーデイア
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze 212, okrążająca Słońce w głównym pasie asteroid;
(mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, księżniczka kolchidzka i czarodziejka, żona Jazona, dzieciobójczyni;

Mediolan mɛˈdʲjɔlãn pn
ミラノ
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Meduza pn
メドゥーサ
(mitologia grecka) jedna z gorgon z mitologii grecka, potwór o kobiecej postaci i wężowych włosach, którego spojrzenie miało zabijać;

Medyna mɛˈdɨ̃na pn
マディーナ
(geografia, geograficzny) miasto w Arabii Saudyjskiej;

Mefistofeles pn
メフィストフェレス
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) upadły anioł;

Mekka pn
マッカ
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej;

Meklemburgia-Pomorze Przednie pn
メクレンブルク＝フォアポンメルン州
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;

Mekong ˈmɛkɔ̃ŋk pn
メコン川
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk ˈmɛksɨk pn
メキシコ 墨西哥
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
メキシコシティ
(geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1);

Melanezja ˌmɛlãˈnɛzʲja pn
メラネシア
(geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Melbourne pn
メルボルン
(geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Victoria;

Melchizedek pn
メルキゼデク
(biblijny) imię męskie;

Men mɛ̃n pn
マイン川
(geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Niemczech;

Merkury mɛrˈkurɨ pn
メルクリウス 水星
(mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
水星 メルクリウス
(astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mesjasz pn
メシア
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Mesyna pn
メッシーナ
(geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Metz pn
メス
(geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Mezoameryka pn
メソアメリカ
(geografia, geograficzny) region zamieszkany przez członków wielkich środkowoamerykańskich kultur prekolumbijskich rozciągający się od środkowego Meksyku po Przesmyk Panamski;

Mezopotamia ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja pn
メソポタミア
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami maˈjãmʲi pn
マイアミ
(geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Michał ˈmʲixaw pn
マイケル ミカエル ミハウ
imię męskie;

Micheasz pn
ミカ書
(rzadki, rzadko używany) imię męskie

Michigan pn
ミシガン
(geografia, geograficzny) (administracja) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior;

Mikołaj mʲiˈkɔwaj pn
ニコラ
imię męskie;

Mikronezja ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja pn
ミクロネシア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
(geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Miluza pn
ミュルーズ
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji;

Minerwa mʲĩˈnɛrva pn
ミネルバ ミネルウァ
(mitologia rzymska) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną;

Minnesota ˌmʲĩnːɛˈsɔta pn
ミネソタ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w stanie Minnesota (1.1), prawy dopływ Missisipi;

Minorka pn
ミノルカ島
(geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Missisipi ˌmʲisʲiˈsʲipʲi pn
ミシシッピ
(geografia, geograficzny) rzeka w USA;
(geografia, geograficzny) stan w południowej części Stanów Zjednoczonych;

Missouri mʲiˈzurʲi pn
ミズーリ
(administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;

Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔva ːˈɡɛ̃nʦ̑ʲja ɛ̃ˈnɛrʲɟji ˌatɔ̃ˈmɔvɛj pn
国際原子力機関
organizacja międzynarodowa pracująca na rzecz bezpiecznego i pokojowego wykorzystania energii jądrowej;

Mińsk mʲĩj̃sk pn
ミンスク
(geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Miśnia ˈmʲiɕɲa pn
マイセン
(geografia, geograficzny) miasto w Saksonii;

Mnemosyne pn
ムネーモシュネー
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 57;
(mitologia grecka) bogini i uosobienie pamięci, matka muz, jedna z tytanid;

Modena mɔˈdɛ̃na pn
モデナ
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Mogadiszu ˌmɔɡaˈdʲiʃu pn
モガディシュ
(geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Moguncja mɔˈɡũnʦ̑ʲja pn
マインツ
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;

Mojżesz ˈmɔjʒɛʃ pn
モーゼ モーセ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
imię męskie;

Moluki pn
マルク州
(geografia, geograficzny) prowincja w Indonezji obejmująca południową część archipelagu Moluki (1.1);
モルッカ諸島
(geografia, geograficzny) grupa wysp we wschodniej części Archipelagu Malajskiego, wchodząca w skład Indonezji;

Momos pn
モーモス
(mitologia grecka) bóg drwin i ironii, uosobienie sarkazmu, żartów i kpin;

Monachium mɔ̃ˈnaxʲjũm pn
ミュンヘン ミュンヒェン
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monako mɔ̃ˈnakɔ pn
モナコ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia mɔ̃ŋˈɡɔlʲja pn
モンゴル モンゴル国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Monika mɔ̃ˈɲika pn
モニカ
imię żeńskie;

Montana mɔ̃nˈtãna pn
モンタナ州
(geografia, geograficzny) (administracja) obwód administracyjny w Bułgarii
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Helena;
(geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii

Montreal mɔ̃nˈtrɛal pn
モントリオール
(geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;

Montserrat pn
モンセラト
(geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;

Moorea pn
モーレア島
(geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna wchodząca w skład Polinezji Francuskiej;

Morawy mɔˈravɨ pn
モラヴィア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morfeusz mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ pn
モルペウス
(mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Morze Adriatyckie ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ pn
アドリア海
(geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Arabskie ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ pn
アラビア海
(geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;

Morze Azowskie ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ pn
アゾフ海
(geografia, geograficzny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Baffina pn
バフィン湾
(geografia, geograficzny) morze w Arktyce leżące pomiędzy Grenlandią na wschodzie, Ziemią Baffina na zachodzie, Wyspą Ellesmere’a na północy;

Morze Barentsa ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa pn
バレンツ海
(geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ pn
バルト海
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Beringa pn
ベーリング海
(geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię;

Morze Białe ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ pn
白海
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Celtyckie pn
ケルト海
(geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim;

Morze Czarne ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ pn
黒海
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ pn
紅海
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Czukockie pn
チュクチ海
(geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego leżąca za północnym kołem podbiegunowym, pomiędzy wybrzeżem Alaski a Syberią;

Morze Egejskie ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ pn
エーゲ海
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Filipińskie pn
フィリピン海
(geografia, geograficzny) morze otwarte w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Irlandzkie ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ pn
アイリッシュ海
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie pn
日本海
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ pn
イオニア海
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Karaibskie ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ pn
カリブ海
(geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Kaspijskie ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ pn
カスピ海
(geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Koralowe ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ pn
珊瑚海
(geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;

Morze Martwe ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ pn
死海
(geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Norweskie ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ pn
ノルウェー海
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Południowochińskie ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ pn
南シナ海
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ pn
北海
(geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Tyrreńskie ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ pn
ティレニア海
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wschodniochińskie pn
東シナ海
(geografia, geograficzny) morze położone w zachodniej części Oceanu Spokojnego, na południe od Morza Żółtego, między wybrzeżem chińskim a wyspami Riukiu; z Morzem Południowochińskim łączy je Cieśnina Tajwańska;

Morze Wschodniosyberyjskie pn
東シベリア海
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone u wybrzeży wschodniej Syberii, pomiędzy Wyspami Nowosyberyjskimi a Wyspą Wrangla;

Morze Łaptiewów pn
ラプテフ海
(geografia, geograficzny) morze stanowiące część Oceanu Arktycznego, położone u północnych wybrzeży Azji, pomiędzy półwyspem Tajmyr a archipelagiem Wysp Nowosyberyjskich;

Morze Śródziemne ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ pn
地中海
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ pn
黄海
(geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa ˈmɔskfa pn
モスクワ
(geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mostar ˈmɔstar pn
モスタル
(geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:

Mount Everest pn
エベレスト
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Moza ˈmɔza pn
マース川
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambik mɔˈzãmbʲik pn
モザンビーク
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mołdawia mɔwˈdavʲja pn
モルドバ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mucha ˈmuxa pn
蝿座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Muntenia pn
ムンテニア
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w południowej Rumunii;

Murcja pn
ムルシア
(geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii

Murmańsk ˈmurmãj̃sk pn
ムルマンスク
(geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu murmańskiego;

Murzyn ˈmuʒɨ̃n n
黒人
(etnografia, etnograficzny) człowiek czarnoskóry

Myanmar pn
ミャンマー
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Myszka Miki ˈmɨʃka ˈmʲici pn
ミッキーマウス
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

NASA n
アメリカ航空宇宙局
(administracja) (astronautyka, astronautyczny) amerykańska Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej, zajmująca się planowaniem, koordynacją i realizacją badań nad kosmosem;

NATO ˈnatɔ acronym
NATO
Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

NN ɛ̃n‿ˈɛ̃n acronym
山田太郎
osoba o niezidentyfikowanej tożsamości

Nablus ˈnablus pn
ナーブルス
(geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Nabuchodonozor ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr pn
ネブカドネザル
(starożytność) babilońskie imię męskie noszone m.in. przez kilku władców Babilonii

Nachodka pn
ナホトカ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, nad Morzem Japońskim;

Naddniestrze nadˈdʲɲɛsṭʃɛ pn
沿ドニエストル
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadia ˈnadʲja pn
ナディア
imię żeńskie;

Nadrenia Północna-Westfalia pn
ノルトライン＝ヴェストファーレン州
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat pn
ラインラント＝プファルツ州
(geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nagasaki pn
長崎
(geografia, geograficzny) miasto w Japonii, stolica prefektury Nagasaki (1.2)
長崎 県
(geografia, geograficzny) prefektura w Japonii

Nagoja pn
名古屋
(geografia, geograficzny) (administracja) japońskie miasto w południowej części wyspy Honsiu;

Nairobi ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi pn
ナイロビ
(geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Nalczyk pn
ナリチク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;

Namibia nãˈmʲibʲja pn
ナミビア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namur pn
ナミュール
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;
(geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);

Nancy pn
ナンシー
(geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji;

Nanga Parbat pn
ナンガ・パルバット
(geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik na zachodnim skraju Himalajów, na obszarze Kaszmiru w północno-wschodnim Pakistanie, dziewiąty co do wysokości szczyt świata;

Nankin ˈnãŋʲcĩn pn
南京
(geografia, geograficzny) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica;

Nantes pn
ナント
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Napoleon ˌnapɔˈlɛɔ̃n pn
ナポレオン
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Napoleon Bonaparte, cesarz Francuzów
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Narjan-Mar ˈnarʲjãn ˈmar pn
ナリヤン・マル
(geografia, geograficzny) miasto na północy Federacji Rosyjskiej, stolica Nienieckiego Okręgu Autonomicznego;

Natalia naˈtalʲja pn
ナタリー
imię żeńskie;

Natasza naˈtaʃa pn
ナターシャ
imię żeńskie;

Nauru naˈ<sup>w</sup>uru pn
ナウル
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nawakszut naˈvakʃut pn
ヌアクショット
(geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nazaret naˈzarɛt pn
ナザレ
(geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;

Ndżamena n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na pn
ンジャメナ
(geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Neapol nɛˈapɔl pn
ナポリ
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Nebraska nɛˈbraska pn
ネブラスカ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan USA ze stolicą w Lincoln i największym miastem Omaha;

Negew pn
ネゲヴ
(geografia, geograficzny) wyżynna pustynia na południu Izraela;

Nehemiasz pn
ネヘミヤ
(biblijny) imię męskie

Nepal ˈnɛpal pn
ネパール
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Neptun ˈnɛptũn pn
海王星 ネプチューン
(mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem;
(astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego;

Neron pn
ネロ
(historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Nevada pn
ネバダ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą Carson City;

New Hampshire n
ニューハンプシャー
(geografia, geograficzny) stan na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych;

New Jersey n
ニュージャージー
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na północno-wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych;

Niagara ɲaˈɡara pn
ナイアガラの滝
(geografia, geograficzny) wodospad na rzece Niagara (1.1);

Nicea ɲiˈʦ̑ɛa pn
ニース
(geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niderlandy ˌɲidɛrˈlãndɨ pn
オランダ
(geografia, geograficzny) (książkowy) (rzadki, rzadko używany) Holandia

Niemcy ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ pn
ドイツ 独逸
(geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemcy Wschodnie ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ pn
東ドイツ
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna, państwo istniejące w latach 1949-1990

Niemcy Zachodnie ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ pn
西ドイツ
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec w latach 1949-1990;

Niemiec ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑ n
ドイツ人
człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na pn
ドイツ民主共和国
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka ˈɲɛ̃mka n
ドイツ人
kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Niger ˈɲiɡɛr pn
ニジェール
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;

Nigerczyk ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk n
ニジェール人
obywatel Nigru

Nigeria ɲiˈɡɛrʲja pn
ナイジェリア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nikaragua ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a pn
ニカラグア
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikołajewsk pn
ニコラエフスク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Rosji w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;

Nikołajewsk nad Amurem pn
ニコラエフスク・ナ・アムーレ
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Chabarowskim, port nad Amurem;

Nil ɲil pn
ナイル川
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Niniwa pn
ニネヴェ
(starożytność) (geografia, geograficzny) dawne miasto w północnej Mezopotamii, nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu, jedna ze stolic starożytnej Asyrii, współcześnie stanowisko archeologiczne;

Niue ˈɲu<sup>w</sup>ɛ pn
ニウエ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
(geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii

Nix ɲiks pn
ニクス
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Niżny Nowogród pn
ニジニ・ノヴゴロド
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Noe ˈnɔɛ pn
ノア
(biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Noemi pn
ナオミ
imię żeńskie;

Norfolk ˈnɔrfɔlk pn
ノーフォーク島
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Normandia nɔrˈmãndʲja pn
ノルマンディー
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Norweg ˈnɔrvɛk n
ノルウェー人
człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia nɔrˈvɛɟja pn
ノルウェー 諾威
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka nɔrˈvɛʃka n
ノルウェー人
kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Norymberga ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa pn
ニュルンベルク ニュールンベルク
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii;

Nowa Akwitania pn
ヌーヴェル＝アキテーヌ
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowo-zachodniej Francji, nad Zatoką Biskajską;

Nowa Fundlandia ˈnɔva fũnˈdlãndʲja pn
ニューファンドランド
(geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Gwinea ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa pn
ニューギニア
(geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Kaledonia ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja pn
ニューカレドニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Południowa Walia pn
ニューサウスウェールズ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Australii;

Nowa Szkocja ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja pn
ノバスコシア
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia ˈnɔva zɛˈlãndʲja pn
ニュージーランド 新西蘭
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi pn
ニューデリー
(geografia, geograficzny) stolica Indii;

Nowokuźnieck pn
ノヴォクズネツク
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem;

Noworosja n
ノヴォロシア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

Noworosyjsk pn
ノヴォロシースク
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;

Nowosybirsk ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk pn
ノヴォシビルスク
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Nowy Brunszwik ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik pn
ニューブランズウィック
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowy Jork ˈnɔvɨ ˈjɔrk pn
ニューヨーク ニューヨーク州
(geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Meksyk ˈnɔvɨ ˈmɛksɨk pn
ニューメキシコ
(administracja) (geografia, geograficzny) stan na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn pn
ニューオーリンズ
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok ˈnɔvɨ ˈrɔk n
新年
święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Sad pn
ノヴィサド
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Serbii;

Nowy Testament ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt pn
新約 聖書
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nowy Świat ˈnɔvɨ ˈɕfʲjat pn
新世界
(geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Ameryki Północnej, Ameryki Południowej i Australii;

Nubia ˈnubʲja pn
ヌビア
(geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Numidia nũˈmʲidʲja pn
ヌミディア
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Nunavut pn
ヌナブト準州
(geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Nuuk pn
ヌーク
(geografia, geograficzny) stolica Grenlandii;

Nyks nɨks pn
ニュクス
(mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

OK ɔ‿ˈkɛj adj
OK
(potocznie, potoczny) w porządku, dobry

OK ɔ‿ˈkɛj adv
OK
(potocznie, potoczny) w porządku, dobrze

OK ɔ‿ˈkɛj interjection
OK
(potocznie, potoczny) oznaczający zgodę

ONZ ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt acronym
国連
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

Ob ɔp pn
オビ川
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Ocean Arktyczny ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ pn
北極海
(geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci pn
大西洋
(geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci pn
インド洋
(geografia, geograficzny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ pn
太平洋
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania ˌɔʦ̑ɛˈãɲja n
オセアニア 大洋州
(geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Odessa pn
オデッサ
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odra ˈɔdra pn
オーデル川
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;

Odyseja ˌɔdɨˈsɛja pn
オデュッセイア
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi;

Odyseusz ˌɔdɨˈsɛ<sup>w</sup>uʃ pn
オデュッセウス
(mitologia grecka) imię mitycznego króla Itaki, głównej postaci Odysei Homera;
imię męskie

Ofelia ɔˈfɛlʲja pn
オフィーリア
imię żeńskie;

Ohio ɔˈxajɔ n
オハイオ オハイオ州
(geografia, geograficzny) rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1);

Ohio ɔˈxajɔ pn
オハイオ オハイオ州
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus;

Ohrza pn
エーガー川
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Łaby, przepływa przez Bawarię (Niemcy) oraz Czechy;

Oise pn
オワーズ県
(geografia, geograficzny) (geografia, geograficzny) departament w północnej Francji;
(geografia, geograficzny) rzeka w Belgii i północnej Francji, prawy dopływ Sekwany;

Ojcze nasz ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ pn
主の祈り
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”;

Okcydent ɔkˈʦ̑ɨdɛ̃nt n
欧米 西洋
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Zachód, ogólne określenie krajów zachodnich

Okinawa pn
沖縄
(geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Riukiu na Oceanie Spokojnym;

Oklahoma ˌɔklaˈxɔ̃ma pn
オクラホマ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;

Oksford ˈɔksfɔrt pn
オックスフォード
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire;

Oksytania pn
オクシタニア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego;

Olimp ˈɔlʲĩmp pn
オリンポス山
(geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas;

Olita ɔˈlʲita pn
アリートゥス
(geografia, geograficzny) miasto na Litwie nad Niemnem;

Oliwia ɔˈlʲivʲja pn
オリビア
imię żeńskie;

Olsztyn ˈɔlʃtɨ̃n pn
オルシュティン
(geografia, geograficzny) największe miasto i stolica województwa warmińsko-mazurskiego;

Oman ˈɔ̃mãn pn
オマーン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omsk pn
オムスク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Onega pn
オネガ湖
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim, położone u ujścia Onegi (1.3) do Zatoki Oneskiej;
(geografia, geograficzny) rzeka na północy europejskiej części Rosji;

Ontario ɔ̃nˈtarʲjɔ pn
オンタリオ
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
(geografia, geograficzny) jezioro w Ameryce Północnej, na granicy Stanów Zjednoczonych i Kanady;

Oran ˈɔrãn pn
オラン
miasto w Algierii;

Oregon ɔˈrɛɡɔ̃n pn
オレゴン
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Orenburg pn
オレンブルク
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji;

Organizacja Narodów Zjednoczonych ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx pn
国際連合
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ pn
北大西洋条約機構
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;

Orinoko n
オリノコ川
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Orion ˈɔrʲjɔ̃n pn
オリオン座
(mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orlean pn
オルレアン
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą;

Orontes pn
オロンテス川
(geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Azji, przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję;

Orzeł ˈɔʒɛw pn
わし座 鷲座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Osaka ɔˈsaka pn
大阪市
(geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;

Osetia pn
オセチア
(geografia, geograficzny) kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków;

Osetia Południowa ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
南オセチア
(geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Oslo ˈɔslɔ pn
オスロ
(geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Ostatnia Wieczerza ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa pn
最後の晩餐
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

Ottawa ɔtˈːava pn
オタワ
(geografia, geograficzny) stolica Kanady;

Oviedo pn
オビエド
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Hiszpanii

Ozeasz pn
ホセア書
(biblijny) Księga Ozeasza;
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Ozyrys ɔˈzɨrɨs pn
オシリス
(mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;

Ołtarz ˈɔwtaʃ pn
さいだん座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

PKB pɛ‿ka‿ˈbɛ acronym
GDP
= produkt krajowy brutto;

Pad pat pn
ポー川
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Padwa ˈpadva pn
パドヴァ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Pafos pn
パフォス
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;

Pakistan paˈcistãn pn
パキスタン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Palau ˈpalaw pn
パラオ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palermo paˈlɛrmɔ pn
パレルモ
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna ˌpalɛˈstɨ̃na pn
パレスチナ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestyńczyk ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
パレスチナ人
mieszkaniec Palestyny

Pan pãn pn
パン
(mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami;
様 上帝
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie

Panama pãˈnãma pn
パナマ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Pandora pãnˈdɔra n
パンドーラー
(mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pangea pãŋˈɡɛa pn
パンゲア大陸 パンゲア
(geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;

Pankracy pãŋˈkraʦ̑ɨ pn
パンクラティウス
imię męskie;

Panna ˈpãnːa pn
おとめ座 乙女座
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia pãˈnɔ̃ɲja pn
パンノニア
(starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papua-Nowa Gwinea paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa pn
パプアニューギニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paragwaj paˈraɡvaj pn
パラグアイ
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Parlament Europejski parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci n
欧州議会
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Parma ˈparma pn
パルマ
(geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Partia pn
パルティア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;

Parys ˈparɨs pn
パリス
(mitologia grecka) królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny;
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 3317;

Paryż ˈparɨʃ pn
パリ
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra pn
カイパーベルト
(astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Pasawa pn
パッサウ
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią;

Pascha ˈpasxa pn
過越
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowskie święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni;

Patagonia ˌpataˈɡɔ̃ɲja pn
パタゴニア
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Patryk ˈpatrɨk pn
パトリック
imię męskie;

Paw paf pn
孔雀座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Paweł ˈpavɛw pn
ポール
imię męskie;

Państwo Islamskie pn
イスラム国
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael pn
イスラエル国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Państwo Watykańskie pn
バチカン市国
(geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej;

Pegaz ˈpɛɡas pn
ペガスス座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Enifa; w Polsce widoczny jesienią; góruje o północy we wrześniu;
(mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;

Pekin ˈpɛcĩn pn
北京
(geografia, geograficzny) stolica Chin;

Peloponez ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs pn
ペロポネソス半島
(geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;

Pendżab pn
パンジャーブ州
(geografia, geograficzny) stan w północno-zachodnich Indiach;

Penelopa pn
ペーネロペー
(mitologia grecka) imię mitycznej królowej Itaki, żony Odysa;

Pensylwania ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja pn
ペンシルベニア
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Perm pɛrm pn
ペルミ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej na Uralu, stolica Kraju Permskiego;

Persefona pn
ペルセポネー
(mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Perseusz pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ pn
ペルセウス
(mitologia grecka) heros argolidzki i pogromca Meduzy, syn Zeusa i Danae oraz mąż Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Perseusza (2.1);
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;

Persja ˈpɛrsʲja pn
ペルシア
(historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Perth pn
パース
(geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Australia Zachodnia;

Peru ˈpɛru pn
ペルー
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Perugia pn
ペルージャ
(geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;

Peruwiańczyk ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
Perūjin ペルー人
obywatel Peru

Peszawar pn
ペシャーワル
(geografia, geograficzny) miasto w północnym Pakistanie;

Piemont ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt pn
ピエモンテ州
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Pierwszy Maja ˈpʲjɛrfʃɨ ˈmaja n
メーデー
(potocznie, potoczny) (zobacz) Święto Pracy

Pietrozawodsk ˌpʲjɛtrɔˈzavɔtsk pn
ペトロザヴォーツク
(geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Karelii;

Pigmej n
ピグミー
(etnografia, etnograficzny) członek ludu afrykańskiego;

Pikardia pʲiˈkardʲja pn
ピカルディ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Pinokio pn
ピノキオ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bohater powieści Carla Collodiego;

Piotr pʲjɔtr̥ pn
ピーター
imię męskie;

Pireneje ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ pn
ピレネー山脈
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pireus ˈpʲirɛws pn
ピレウス
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji;

Pismo Święte n
聖書
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia

Pitagoras ˌpʲitaˈɡɔras pn
ピュタゴラス
(filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh pn
ピッツバーグ
(geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Piza pn
ピサ
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Pjongjang ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk pn
平壌
(geografia, geograficzny) stolica Korei Północnej;

Platforma Obywatelska platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska pn
市民プラットフォーム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych;

Platon ˈplatɔ̃n pn
プラトン
(historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Plejady plɛˈjadɨ pn
プレアデス星団
(astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Pleton ˈplɛtɔ̃n pn
プレトン
(historia, historyczny, historycznie) grecki filozof Jerzy Gemist;

Plutarch pn
プルタルコス
(historia, historyczny, historycznie) filozof grecki;
imię męskie;

Pluton ˈplutɔ̃n pn
冥王星 プルートー
(mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Poczdam ˈpɔʤ̑dãm pn
ポツダム
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica landu Brandenburgia;

Podgorica ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a pn
ポドゴリツァ
(geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Podhale pɔtˈxalɛ pn
ポドハレ
(etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) region etnograficzny na południu Polski u północnego podnóża Tatr;

Podole pɔdˈɔlɛ pn
ポジーリャ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na obszarze dzisiejszej zachodniej Ukrainy oraz w Republice Mołdawii na lewym brzegu Dniestru;

Polak ˈpɔlak n
ポーランド人
(etnografia, etnograficzny) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Polinezja ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja pn
ポリネシア
(geografia, geograficzny) część Oceanii;

Polinezja Francuska ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska pn
フランス領ポリネシア 仏領ポリネシア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polska ˈpɔlska pn
ポーランド
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Polska Rzeczpospolita Ludowa ˈpɔlska ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita luˈdɔva pn
ポーランド人民共和国
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989;

Pomorze pɔ̃ˈmɔʒɛ pn
ポモージェ ポメラニア
(geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompa ˈpɔ̃mpa pn
ポンプ座
(astronomia, astronomiczny) nazwa jednego gwiazdozbiorów;

Pompeje pn
ポンペイ
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Port-au-Prince pn
ポルトープランス
(geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Portoryko ˌpɔrtɔˈrɨkɔ pn
プエルトリコ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk n
ポルトガル人
człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia ˌpɔrtuˈɡalʲja pn
ポルトガル 葡萄牙
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Posejdon pɔˈsɛjdɔ̃n pn
ポセイドン
(mitologia grecka) bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem;

Poznań ˈpɔznãɲ pn
ポズナン
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski;

Praga ˈpraɡa pn
プラハ
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Praia pn
プライア
stolica Republiki Zielonego Przylądka;

Prawo i Sprawiedliwość ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ pn
法と正義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych;
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych;

Pride pn
プライド
(społeczny) dzień dumy i widzialności osób LGBT+, święto godności, afirmacji samoakceptacji, dzień publicznego promowania równości społecznej ludzi nieheteronormatywnych, kultury różnorodności i kultury queer

Prisztina pn
プリシュティナ
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prometeusz pn
プロメテウス
(mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;
(astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;

Prowansja prɔˈvãw̃sʲja pn
プロヴァンス
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prudnik 'prudɲik pn
プルドニク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Polski;

Prusy ˈprusɨ n
プロイセン
(historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Prypeć pn
プリピャチ
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Dniepru;

Przylądek Dobrej Nadziei pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji pn
喜望峰
(geografia, geograficzny) przylądek w RPA;

Psków pskuf pn
プスコフ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus;

Psy Gończe ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ pn
りょうけん座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Ptak Rajski ˈptak ˈrajsʲci pn
ふうちょう座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów południowego nieba;

Ptolemeusz ˌptɔlɛ̃ˈmɛ<sup>w</sup>uʃ pn
プトレマイオス
imię męskie;

Puchar ˈpuxar pn
コップ座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Pusan ˈpusãn pn
釜山
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Korei Południowej;

Puszkin pn
プーシキン
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, administracyjnie część Sankt Petersburga;

Półwysep Antarktyczny pn
南極半島
(geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej;

Półwysep Apeniński puwˈvɨsɛp ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci pn
イタリア半島
(geografia, geograficzny) półwysep południowoeuropejski otoczony przez akweny Morza Śródziemnego;

Półwysep Arabski puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci pn
アラビア半島
(geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Bałkański puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci pn
バルカン半島
(geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy;

Półwysep Koreański pn
朝鮮半島
(geografia, geograficzny) półwysep we wschodniej Azji nad Oceanem Spokojnym

Półwysep Krymski pn
クリミア半島
(geografia, geograficzny) (zobacz) Krym

Półwysep Skandynawski pn
スカンディナヴィア半島
(geografia, geograficzny) półwysep w Europie Północnej;

Płowdiw pn
プロヴディフ
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;

Quebec n
ケベック州
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Queensland pn
クイーンズランド州
(geografia, geograficzny) stan w Australii

Quito pn
キト
(geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru;

Québec n
ケベック市
miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec

RAM rãm acronym
ラム
(elektronika, elektroniczny) pamięć o dostępie swobodnym, pamięć, do której urządzenie może zapisywać dane i je odczytywać;

RNA ɛr‿ɛ̃n‿ˈa n
RNA
(biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas rybonukleinowy;

Ra ra pn
ラー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;

Rabat ˈrabat pn
ラバト
(geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Rachela raˈxɛla pn
ラケル
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Radom ˈradɔ̃m n
ラドム
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralno-wschodniej Polsce, nad rzeką Mleczną;

Rafał ˈrafaw pn
ラファエル
imię męskie;

Rajmund ˈrajmũnt pn
レイモンド
imię męskie;

Rak rak pn
かに座 巨蟹宮
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Ramzes pn
ラムセス
(historia, historyczny, historycznie) imię kilkunastu faraonów;

Ratyzbona pn
レーゲンスブルク
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Rawenna pn
ラヴェンナ
(geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna (1.2);

Realpolitik ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik n
レアルポリティーク
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy;

Rebeka rɛˈbɛka pn
リベカ
(biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Izaaka;
レベッカ
imię żeńskie;

Ren rɛ̃n pn
ライン川
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Rennes pn
レンヌ
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Angoli pn
アンゴラ共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Angoli

Republika Austrii pn
オーストリア共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;

Republika Ałtaju pn
アルタイ共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Ałtaju jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej ;

Republika Baszkortostanu pn
バシコルトスタン共和国
(geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Republika Białorusi pn
ベラルーシ共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Białorusi;

Republika Buriacji pn
ブリヤート共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Buriacji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Bułgarii pn
ブルガリア共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;

Republika Chakasji pn
ハカス共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chakasji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Chińska pn
中華民国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajwanu jako państwa

Republika Chorwacji pn
クロアチア共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chorwacji;

Republika Czeczeńska pn
チェチェン共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Czeczenii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Czeska rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska pn
チェコ共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Czuwaska pn
チュヴァシ共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Czuwaszji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Dagestanu pn
ダゲスタン共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Dagestanu jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Estońska pn
エストニア共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;

Republika Federalna Niemiec rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑ pn
ドイツ連邦共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Francuska pn
フランス共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;

Republika Ghany pn
ガーナ共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Ghany

Republika Grecka pn
ギリシャ共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Grecji jako państwa ;

Republika Inguszetii pn
イングーシ共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Inguszetii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Iraku pn
イラク共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iraku jako państwa

Republika Irlandii pn
アイルランド共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Irlandii

Republika Kabardyjsko-Bałkarska pn
カバルダ・バルカル共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Kabardo-Bałkarii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Karaczajsko-Czerkieska pn
カラチャイ・チェルケス共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karaczajo-Czerkiesji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Karelii pn
カレリア共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karelii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Kałmucji pn
カルムイク共和国
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Kałmucji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Kirgiska pn
キルギス共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kirgistanu jako państwa

Republika Komi rɛˈpublʲika ˈkɔ̃mʲi pn
コミ共和国
(geografia, geograficzny) republika w północno-zachodniej części Federacjii Rosyjskiej, około jednej czwartej populacji Republiki stanowi rdzenny naród Komi;

Republika Konga rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa pn
コンゴ共和国
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Korei rɛˈpublʲika kɔˈrɛji pn
大韓民国
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;

Republika Libańska pn
レバノン共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Libanu jako państwa

Republika Macedonii rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji pn
マケドニア共和国
(oficjalnie) nazwa państwa Macedonii

Republika Malty pn
マルタ共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Malty jako państwa;

Republika Portugalska pn
ポルトガル共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;

Republika San Marino pn
サンマリノ共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa San Marino jako państwa;

Republika Serbii pn
セルビア共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa;

Republika Singapuru pn
シンガポール共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Singapuru jako państwa

Republika Słowacka rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka pn
スロバキア共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Włoska pn
イタリア共和国
(geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka pn
カーボベルデ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Środkowoafrykańska rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska pn
中央アフリカ共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Riazań pn
リャザン
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;

Rijad ˈrʲijat pn
リヤド
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Rijeka pn
リエカ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Chorwacji, nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego;

Robert ˈrɔbɛrt pn
ロバート
imię męskie;

Roberta rɔˈbɛrta pn
ロバータ
imię żeńskie;

Rodan ˈrɔdãn pn
ローヌ川
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;

Rodos ˈrɔdɔs pn
ロードス島
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Roger ˈrɔɡɛr pn
ロジャー
imię męskie

Romeo pn
ロミオ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira

Rosja ˈrɔsʲja pn
ロシア 露西亜
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin rɔˈsʲjä̃ɲĩn n
ロシア人
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka rɔˈsʲjãŋka n
ロシア人
obywatelka Rosji

Rostów pn
ロストフ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie jarosławskim;

Rostów nad Donem pn
ロストフ・ナ・ドヌ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, nad rzeką Don, niedaleko jej ujścia do Morza Azowskiego;

Rotterdam pn
ロッテルダム
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rudolf ˈrudɔlf pn
ルドルフ
imię męskie;

Rufa ˈrufa pn
艫座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Rugia ˈruɟja n
リューゲン島
(geografia, geograficzny) niemiecka wyspa na Morzu Bałtyckim;

Rumunia rũˈmũɲja pn
ルーマニア
(geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rut ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut pn
ルツ
imię żeńskie;

Ruś ruɕ pn
ルテニア
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) historyczna nazwa ziem położonych na obszarze dzisiejszej Ukrainy i Białorusi, a także w zachodniej części Rosji europejskiej oraz wschodniej części Polski

Rwanda ˈrvãnda pn
ルワンダ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Ryby ˈrɨbɨ pn
魚座 うお座
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga ˈrɨɡa pn
リガ
(geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Rylec ˈrɨlɛʦ̑ pn
ちょうこくぐ座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryszard ˈrɨʃart pn
リチャード
imię męskie;

Rzeczpospolita Polska ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska pn
ポーランド共和国
oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzeka Żółta pn
黄河
(geografia, geograficzny) Huang He, rzeka w północnych Chinach,

Rzym ʒɨ̃m pn
ローマ
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
(historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
(przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

Rzymianin ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn n
ローマ人
(starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego

Saara ˈsara pn
ザールラント州
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec;
ザール川
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we Francji i Niemczech, prawy dopływ Mozeli, jej źródło znajduje się w Alzacji;

Sachalin saˈxalʲĩn pn
サハリン
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym u wybrzeży Rosji;

Sahara saˈxara pn
サハラ
(geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;

Sahara Zachodnia saˈxara zaˈxɔdʲɲa pn
西サハラ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;

Saint Lucia pn
セントルシア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie o tej samej nazwie;
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Vincent i Grenadyny pn
セントビンセント・グレナディーン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Saint-Denis pn
サン＝ドニ
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion;

Saipan pn
サイパン島
(administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Sajgon pn
サイゴン
(geografia, geograficzny) miasto w południowym Wietnamie (od roku 1976 nazywane Ho Chi Minh);

Saksonia saˈksɔ̃ɲja pn
ザクセン州 ザクセン自由州
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Saksonia-Anhalt pn
ザクセン＝アンハルト州
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu;

Salechard pn
サレハルド
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone nad Obem;

Salerno pn
サレルノ
(geografia, geograficzny) nadmorskie miasto i gmina we Włoszech, w Kampanii;

Salomon saˈlɔ̃mɔ̃n pn
ソロモン
(biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
imię męskie;

Saloniki ˌsalɔ̃ˈɲici pn
テッサロニキ
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji;

Salwador salˈvadɔr pn
エルサルバドル
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Salzburg ˈzalʣ̑burk pn
ザルツブルク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2);

Samanta sãˈmãnta pn
サマンサ
imię żeńskie;

Samara sãˈmara pn
サマーラ
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu samarskiego;
(geografia, geograficzny) rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Dniepru; źródła rzeki znajdują się na zachodnim skłonie Wyżyny Donieckiej;
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Wołgi;

Samaria sãˈmarʲja pn
サマリア
(historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą;
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasta położonego w Samarii (1.1); współcześnie ruiny;

Samarkanda pn
サマルカンド
(geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Samoa sãˈmɔa pn
サモア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ pn
アメリカンサモア アメリカン・サモア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samuel sãˈmu<sup>w</sup>ɛl pn
サミュエル サムエル
imię męskie;
サムエル
(biblijny) postać biblijna;

San Francisco pn
サンフランシスコ
(geografia, geograficzny) miasto w USA, w stanie Kalifornia;
(geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Kolorado
(geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Nowy Meksyk
(geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Teksas

San Marino ˈsãn maˈrʲĩnɔ pn
サンマリノ サン・マリノ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Sana ˈsãna pn
サヌア
(geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Santa Fe pn
サンタフェ
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Nowy Meksyk

Santoryn pn
サントリーニ
(geografia, geograficzny) wulkaniczna wyspa na Morzu Egejskim;

Sara ˈsara pn
サラ
(biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;
imię żeńskie;

Saragossa ˌsaraˈɡɔsːa pn
サラゴサ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;

Sarajewo ˌsaraˈjɛvɔ pn
サラエボ サラエヴォ
(geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sarańsk pn
サランスク
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką Insar, stolica Republiki Mordowii;

Sardynia sarˈdɨ̃ɲja pn
サルデーニャ島 サルデーニャ
(geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sas n
サクソン人
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek ludu pochodzenia germańskiego, osiadłego w średniowieczu w Westfalii i Dolnej Saksonii;
(historia, historyczny, historycznie) członek rodu szlacheckiego, dynastii związanej z Saksonią; również przydomek polskiego króla Augusta III

Saturn ˈsaturn pn
土星
(mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów;
(astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego;
サターン 土星
(astronomia, astronomiczny) seria amerykańskich rakiet nośnych;

Saul sawl pn
サウル
(biblijny) postać biblijna, król Izraela
imię męskie;

Sawa pn
サヴァ
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Europie, prawy dopływ Dunaju;

Sebastian sɛˈbastʲjãn pn
セバスチャン
imię męskie;

Sejm sɛjm pn
国会
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedna z izb polskiego parlamentu;

Sekstant ˈsɛkstãnt pn
ろくぶんぎ座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Sekwana sɛˈkfãna pn
セーヌ川
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Senegal sɛ̃ˈnɛɡal pn
セネガル
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;

Septuaginta pn
七十人訳聖書
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;

Serb sɛrp n
セルビア人
człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia ˈsɛrbʲja pn
セルビア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura pn
セルビア・モンテネグロ
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Sergiusz ˈsɛrʲɟuʃ pn
セルゲイ
imię męskie;

Seszele sɛˈʃɛlɛ pn
セイシェル セーシェル
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seul ˈsɛ<sup>w</sup>ul pn
ソウル
(geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewastopol pn
セヴァストポリ
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego;

Sewilla sɛˈvʲilːa pn
セビリャ セビリア
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Sfederowane Stany Mikronezji ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji pn
ミクロネシア連邦
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sfinks n
スフィンクス
(mitologia grecka) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;

Siedlce ˈɕɛtl̥ʦ̑ɛ pn
シェドルツェ
(geografia, geograficzny) miasto w na prawach powiatu województwie mazowieckim;

Siena ˈsʲjɛ̃na pn
シエーナ
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone w Toskanii; stolica prowincji Siena (1.2);

Sierra Leone ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ pn
シエラレオネ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sikoku pn
四国
(geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, najmniejsza z wysp japońskich;

Sinaloa pn
シナロア
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Meksyku
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna w Meksyku na terenie stanu Sinaloa (1.1)
(geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez stan Sinaloa (1.1)

Sindbad pn
シンドバッド
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać literacka i filmowa;

Singapur sʲĩŋˈɡapur pn
シンガポール 新嘉坡
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk n
シンガポール人
obywatel Singapuru

Skandynawia ˌskãndɨ̃ˈnavʲja n
スカンディナヴィア
(geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skorpion ˈskɔrpʲjɔ̃n pn
さそり座 天蝎宮
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Smok smɔk pn
竜座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Smoleńsk ˈsmɔlɛ̃j̃sk pn
スモレンスク
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, położone nad Dnieprem;

Soczi ˈsɔʧ̑ʲi pn
ソチ
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;

Sodoma sɔˈdɔ̃ma pn
ソドム
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Sofia ˈsɔfʲja pn
ソフィア
(geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sogdiana pn
ソグディアナ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates sɔˈkratɛs pn
ソクラテス
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;
imię męskie;

Solon ˈsɔlɔ̃n pn
ソロン
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;

Somalia sɔ̃ˈmalʲja pn
ソマリア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Sopot ˈsɔpɔt pn
ソポト
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe i nadmorski kurort w Polsce, w województwie pomorskim;

Sparta ˈsparta pn
スパルタ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie

Spira pn
シュパイアー
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Sri Dźajawardanapura Kotte ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ pn
スリジャヤワルダナプラコッテ
(geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Sri Lanka ˈsrʲi ˈlãnka pn
スリランカ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stambuł ˈstãmbuw pn
イスタンブル
(geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stany Zjednoczone ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ pn
アメリカ合衆国 米国
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stary Testament ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt pn
旧約聖書
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;

Stary Świat pn
旧世界
(geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Europy, Azji i Afryki;

Stawropol pn
スタブロポリ スタヴロポリ
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego;

Stepanakert ˌstɛpãˈnakɛrt pn
ステパナケルト
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Górskiego Karabachu;

Strasburg pn
ストラスブール
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy ˈstrɛfa ˈɡazɨ pn
ガザ地区
część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzelec ˈsṭʃɛlɛʦ̑ pn
いて座 射手座
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart pn
シュトゥットガルト
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Styks pn
ステュクス
(mitologia grecka) główna rzeka Hadesu;

Styria pn
シュタイアーマルク州
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię;

Suazi pn
スワジランド
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Subaru pn
スバル
(motoryzacja) marka samochodu

Sudan ˈsudãn pn
スーダン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ pn
南スーダン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudety suˈdɛtɨ pn
ズデーテン
(geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Sumatra sũˈmatra pn
スマトラ
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Sumy pn
スームィ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Ukrainie;

Surinam suˈrʲĩnãm pn
スリナム
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Sułtanat Omanu pn
オマーン国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Omanu jako państwa

Svalbard ˈsfalbart pn
スヴァールバル諸島
(geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;

Syberia sɨˈbɛrʲja pn
シベリア
(geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Sycylia sɨˈʦ̑ɨlʲja pn
日本語 シチリア
(geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sydney pn
シドニー
(geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon ˈsɨdɔ̃n pn
サイダ
(geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Syjam ˈsɨjãm pn
シャム サイアム
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Tajlandii

Syjon pn
ザイオン
(geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy
(geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy;

Sylwester sɨlˈvɛstɛr pn
シルヴェスター
imię męskie;

Symferopol ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl pn
シンフェロポリ
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krymu;

Synaj ˈsɨ̃naj pn
シナイ半島
(geografia, geograficzny) góra w południowej części Półwyspu Synaj (1.1);
(geografia, geograficzny) półwysep w południowo-zachodniej Azji;

Syr-daria pn
シルダリヤ川
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie, powstaje z połączenia rzek Naryn i Kara-daria;

Syrakuzy pn
シラクサ
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syria ˈsɨrʲja pn
シリア
(geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syriusz ˈsɨrʲjuʃ pn
シリウス
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;

Syryjska Republika Arabska sɨˈrɨjska rɛˈpublʲika ːˈrapska pn
シリア・アラブ共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Syrii

Syzyf pn
シーシュポス
(mitologia grecka) mityczny król Koryntu, skazany przez bogów na wtaczanie głazu na szczyt góry;

Szampania ʃãmˈpãɲja pn
シャンパーニュ
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Francji;

Szanghaj pn
シャンハイ 上海
(geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;

Szatan pn
サタン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;

Szczecin ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn pn
シュチェチン
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Szeherezada pn
シェヘラザード
(folklor) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię żeńskie; imię postaci z arabskiej baśni;

Sziraz pn
シーラーズ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Szkocja ˈʃkɔʦ̑ʲja pn
スコットランド 蘇格蘭
(geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkot ʃkɔt n
スコットランド人
mieszkaniec Szkocji

Szlezwik-Holsztyn pn
シュレースヴィヒ＝ホルシュタイン州
(geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec ze stolicą w Kilonii;

Sztokholm ˈʃtɔkxɔlm pn
ストックホルム
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szwabia ˈʃfabʲja pn
シュヴァーベン
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcaria ʃfajˈʦ̑arʲja pn
スイス 瑞西
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwecja ˈʃfɛʦ̑ʲja pn
スウェーデン
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed ʃfɛt n
スウェーデン人
człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szymon ˈʃɨ̃mɔ̃n pn
サイモン
imię męskie;

Sąd Ostateczny ˈsɔ̃nt ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ n
最後の審判
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie: moment, w którym Bóg dokona ostatecznego sądu nad ludźmi i określi, którzy z nich zostaną zbawieni, a którzy potępieni;

Słowacja swɔˈvaʦ̑ʲja pn
スロバキア スロヴァキア
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowenia swɔˈvɛ̃ɲja pn
スロベニア スロヴェニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑ n
スロベニア人
człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowianin swɔˈvʲjä̃ɲĩn n
スラブ人
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słońce ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ pn
太陽
(astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

T-shirt n
Ｔシャツ
(odzieżownictwo) koszulka z krótkim rękawem;

Tadeusz taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ pn
タダイ
imię męskie;

Tadżykistan ˌtaʤ̑ɨˈcistãn pn
タジキスタン
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Taganrog pn
タガンログ
(geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;

Tajlandia tajˈlãndʲja pn
タイ タイ国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajpej ˈtajpɛj pn
台北 タイペイ
(geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;

Tajwan ˈtajvãn n
台湾
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;

Talia ˈtalʲja pn
タレイア
(mitologia grecka) muza komedii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Tallin ˈtallʲĩn pn
タリン
(geografia, geograficzny) stolica Estonii;

Talmud pn
タルムード
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór przepisów judaistycznych;

Tambow pn
タンボフ
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza tãˈmʲiza pn
テムズ川
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanach n
タナハ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) biblia hebrajska składająca się z 24 ksiąg, święta księga judaizmu;

Tanatos tãˈnatɔs pn
タナトス
(mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors;

Tanganika pn
タンガニーカ
(geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga;
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;
(geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;

Tangier ˈtãŋʲɟɛr pn
タンジェ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, port nad Cieśniną Gibraltarską;

Tanzania tãw̃ˈzãɲja n
タンザニア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tarent ˈtarɛ̃nt pn
ターラント
(geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tartus pn
タルトゥース
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tasmania tasˈmãɲja pn
タスマニア
(geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Taszkent ˈtaʃkɛ̃nt pn
タシケント
(geografia, geograficzny) stolica Uzbekistanu;

Tatarstan pn
タタルスタン
podmiot Federacji Rosyjskiej, republika autonomiczna ze stolicą w Kazaniu

Tatry ˈtatrɨ pn
タトラ山脈
(geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;

Taurogi pn
タウラゲ
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Litwie;

Tbilisi ˌtbʲiˈlʲisʲi pn
トビリシ
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Tegucigalpa pn
テグシガルパ
(geografia, geograficzny) stolica Hondurasu;

Teheran tɛˈxɛrãn pn
テヘラン
(geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Teksas ˈtɛksas pn
テキサス
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Tel Awiw pn
テルアビブ
(geografia, geograficzny) właściwie Tel Awiw-Jafa, miasto w Izraelu nad Morzem Śródziemnym;

Telemach pn
テーレマコス
(mitologia grecka) postać z mitologii greckiej, syn Odyseusza i Penelopy;

Teneryfa pn
テネリフェ島
(geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Tennessee pn
テネシー
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych;
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Stanach Zjednoczonych, główny dopływ rzeki Ohio;
imię męskie

Teodor tɛˈɔdɔr pn
セオドア
imię męskie;

Teodoryk pn
デレク
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Teodozja pn
フェオドシヤ
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, na wybrzeżu Krymu;

Teresa tɛˈrɛsa pn
テレサ
imię żeńskie;

Termopile ˌtɛrmɔˈpʲilɛ pn
テルモピュレ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terpsychora ˌtɛrpsɨˈxɔra pn
テルプシコラー
(mitologia grecka) muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Terytoria Północno-Zachodnie ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ pn
ノースウェスト準州
(geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Tessyn pn
ティチーノ州
(geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Ticino, kanton w Szwajcarii;

Tetyda tɛˈtɨda pn
テティス
(mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid;

Tezeusz tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ pn
テーセウス
(mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

Thimphu pn
ティンプー
(geografia, geograficzny) stolica Bhutanu

Timor Wschodni ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi pn
東チモール 東ティモール
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tirana tʲiˈrãna pn
ティラナ
(geografia, geograficzny) stolica Albanii;

Tiumeń pn
チュメニ
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tobago pn
トバゴ島
(geografia, geograficzny) karaibska wyspa na Atlantyku u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej, na północny wschód od Trynidadu z którym tworzy jedno państwo Trynidad i Tobago;

Tobiasz ˈtɔbʲjaʃ pn
トバイアス トビアス
imię męskie;

Togliatti pn
トリヤッチ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, port nad Wołgą;

Togo ˈtɔɡɔ pn
トーゴ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokio ˈtɔcɔ pn
東京
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Japonii;

Toledo pn
トレド
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Hiszpanii;

Tomasz ˈtɔ̃maʃ pn
トマス
imię męskie;

Tomsk pn
トムスク
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;

Tonga ˈtɔ̃ŋɡa pn
トンガ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;

Tora ˈtɔra pn
トーラー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Toronto tɔˈrɔ̃ntɔ pn
トロント
(geografia, geograficzny) największe miasto Kanady, stolica prowincji Ontario

Toskania tɔˈskãɲja pn
トスカーナ州
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Toyota pn
トヨタ
(motoryzacja) marka samochodu

Tracja pn
トラキア
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Treviso pn
トレヴィーゾ
(geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w regionie Wenecja Euganejska;
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

Trewir pn
トリーア
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą;

Triest pn
トリエステ
(geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska;

Troja ˈtrɔja pn
イリオス
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;

Trydent pn
トレント
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech;

Trynidad i Tobago trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ pn
トリニダード・トバゴ
(geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis trɨˈpɔlʲis pn
トリポリ
(geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;

Trzej Królowie ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ pn
東方の三博士
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami;

Trójca Święta ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta pn
三位一体
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Tulon pn
トゥーロン
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var;

Tuluza tuˈluza pn
トゥールーズ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;

Tunezja tũˈnɛzʲja pn
チュニジア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunis ˈtũɲis pn
チュニス
(geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja ˈturʦ̑ʲja pn
トルコ 土耳古
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turkiestan pn
トルキスタン
(geografia, geograficzny) region w Azji Środkowej;

Turkmenistan ˌturkmɛ̃ˈɲistãn pn
トルクメニスタン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turks i Caicos pn
タークス・カイコス諸島
(geografia, geograficzny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim;

Turyn ˈturɨ̃n pn
トリノ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia tuˈrɨ̃ŋʲɟja pn
テューリンゲン州
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tutanchamon pn
ツタンカーメン
(historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Tuvalu tuˈvalu pn
ツバル
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;

Tuła pn
トゥーラ
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, nad Upą, stolica obwodu tulskiego;

Twer pn
トベリ
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;

Tyber ˈtɨbɛr pn
テヴェレ川
(geografia, geograficzny) rzeka we Włoszech przepływająca przez Rzym;

Tybet ˈtɨbɛt pn
チベット
(geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tybetańczyk ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
チベット人
mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tybinga pn
テュービンゲン
(geografia, geograficzny) powiatowe miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, siedziba rejencji Tybinga (1.2);

Tyfon pn
テューポーン
(mitologia grecka) potwór z mitów greckich, pół człowiek, pół zwierzę o ogromnym wzroście i sile;

Tygrys ˈtɨɡrɨs pn
チグリス川
(geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Tymoteusz ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ pn
テモテ
imię męskie;

Tyr tɨr pn
ティルス
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;

Tyraspol pn
ティラスポリ ティラスポール
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na terenie Mołdawii, na lewym brzegu Dniestru, stolica samozwańczej republiki Naddniestrza;

Tytan ˈtɨtãn pn
タイタン ティタン
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Tytus ˈtɨtus pn
テトス
imię męskie;

UNESCO uˈnɛsko acronym
UNESCO
= (angielski) United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization → Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury

USA u‿ɛs‿ˈa acronym
USA
= (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

Udine pn
ウーディネ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Uganda uˈɡãnda pn
ウガンダ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ukraina ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna pn
ウクライナ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukrainiec ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑ n
ウクライナ人
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Układ Słoneczny ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ pn
太陽系
(astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk pn
ウリヤノフスク
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm ulm pn
ウルム
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Umbria ˈũmbrʲja pn
ウンブリア
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech;

Unia Europejska ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska pn
欧州連合 ヨーロッパ連合
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 27 państw europejskich;

Unix n
Unix
(informatyka, informatyczny) jeden z systemów operacyjnych zapoczątkowany pod koniec lat 60. XX w. przez Bell Labs;

Uppsala upˈsala pn
ウプサラ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland;

Ural ˈural pn
ウラル山脈
(geografia, geograficzny) góry w Rosji;

Uran ˈurãn pn
天王星 ウラヌス
(astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Uranos uˈrãnɔs pn
ウラノス
(mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai;

Uri n
ウーリ州
(geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii położony w środkowej części kraju;

Uriasz pn
ウリヤ
(biblijny) imię męskie

Urszula urˈʃula pn
アーシュラ
imię żeńskie;

Urugwaj uˈruɡvaj pn
ウルグアイ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Urumczi pn
ウルムチ
(geografia, geograficzny) stolica Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur w Chinach;

Ussuryjsk pn
ウスリースク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Nadmorskim, na Dalekim Wschodzie;

Utah ˈjuta pn
ユタ
(geografia, geograficzny) (administracja) gmina w USA, w stanie Indiana
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Salt Lake City;
(geografia, geograficzny) jezioro w Wielkiej Kotlinie w USA;

Uzbekistan ˌuzbɛˈcistãn pn
ウズベキスタン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Ułan Bator ˈuwãn ˈbatɔr pn
ウランバートル
(geografia, geograficzny) stolica Mongolii;

Ułan Ude pn
ウラン・ウデ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, stolica Buriacji;

VIP vʲip acronym
VIP
ktoś bardzo ważny, najczęściej ze świata polityki lub biznesu;

Valletta pn
バレッタ
(geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vancouver vãŋˈkuvɛr pn
バンクーバー
(geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie;
(geografia, geograficzny) miasto w USA w stanie Waszyngton;

Vanuatu pn
バヌアツ ヴァヌアツ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;

Vicenza pn
ヴィチェンツァ
(geografia, geograficzny) miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

Victoria pn
ビクトリア
(geografia, geograficzny) stolica Seszeli;

WNP vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ acronym
CIS
= Wspólnota Niepodległych Państw;

Waga ˈvaɡa pn
てんびん座 天秤座
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu pn
ワガドゥグー
(geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Walencja vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja pn
バレンシア
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Walhalla n
ヴァルハラ
(mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju

Walia ˈvalʲja pn
ウェールズ
(geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Wandal ˈvãndal n
ヴァンダル族
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu germańskiego;

Warkocz Bereniki ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici pn
かみのけ座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warmia ˈvarmʲja pn
ヴァルミア
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce, na wschód od Pasłęki;

Warna pn
バルナ
(geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii, port nad Morzem Czarnym, stolica obwodu Warna;

Warszawa varˈʃava pn
ワルシャワ
(geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Wasza Wysokość n
陛下
zwrot grzecznościowy w stosunku do osoby z rodziny królewskiej lub książęcej

Waszyngton vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n pn
ワシントン
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
(geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;

Watykan vaˈtɨkãn pn
バチカン
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wawrzyn pn
ロレンス
imię męskie

Wellington pn
ウェリントン
(geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;

Wenecja vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja pn
ヴェネツィア ベネチア
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska pn
ヴェネト州
(geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wenezuela ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla pn
ベネズエラ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenus ˈvɛ̃nus pn
金星 ビーナス
(mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;
金星 ヴィーナス
(astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Wergiliusz vɛrʲˈɟilʲjuʃ pn
ウェルギリウス
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny, rzymski poeta;

Werona pn
ヴェローナ
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Weronika ˌvɛrɔ̃ˈɲika pn
ヴェロニカ
imię żeńskie;

Wersal ˈvɛrsal pn
ヴェルサイユ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich;

Wesołych Świąt vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt interjection
クリスマスおめでとう メリークリスマス
…używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia

Westerplatte ˌvɛstɛrˈplatːɛ pn
ヴェステルプラッテ
(geografia, geograficzny) półwysep (dawniej wyspa) w Gdańsku, stanowiący symbol początku II wojny światowej

Wezera pn
ヴェーザー
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy, uchodzi do Morza Północnego;

Wezuwiusz vɛˈzuvʲjuʃ pn
ヴェスヴィオ
(geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa vɛwˈtava pn
ヴルタヴァ川
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wieczne Miasto ˈvʲjɛʧ̑nɛ ˈmʲjastɔ n
永遠の都
(książkowy) (peryfrastyczny) Rzym

Wiedeń ˈvʲjɛdɛ̃ɲ pn
ウィーン
(geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielka Brytania ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja pn
イギリス グレートブリテン島 ブリテン
(geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;
グレートブリテン島 イギリス
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wielka Niedźwiedzica ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a pn
おおぐま座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielkanoc vʲjɛlˈkãnɔʦ̑ n
復活祭 イースター
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Pies ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs pn
おおいぬ座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wielki Piątek ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk n
受難日
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Post ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst n
四旬節
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;

Wielki Wybuch ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux pn
ビッグバン
(astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;

Wielki Wóz pn
七つ星
(astronomia, astronomiczny) asteryzm składający się z siedmiu najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy;

Wielkie Antyle ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ pn
大アンティル諸島
(geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie pn
五大湖
(geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Litewskie pn
リトアニア大公国
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie istniejące w latach 1240-1795;

Wielkie Księstwo Luksemburga pn
ルクセンブルク大公国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa;

Wieloryb vʲjɛˈlɔrɨp pn
くじら座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Wieluń ˈvʲjɛlũɲ pn
ヴィエルニ
(geografia, geograficzny) miasto w centralnej Polsce;

Wientian ˈvʲjɛ̃ntʲjãn pn
ヴィエンチャン
(geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wiesbaden pn
ヴィースバーデン
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i uzdrowisko w środkowych Niemczech, stolica kraju związkowego Hesja;

Wietnam ˈvʲjɛtnãm pn
ベトナム
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Wigilia vʲiˈɟilʲja pn
クリスマス・イヴ
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia ˌvʲiciˈpɛdʲja pn
ウィキペディア
(informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wikisłownik ˌvʲiciˈswɔvʲɲik pn
ウィクショナリー
(neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła ˌvʲiciʑˈrudwa pn
ウィキソース
wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktor ˈvʲiktɔr pn
ヴィクトル
imię męskie;

Wiktoria vʲikˈtɔrʲja pn
ビクトリア
(geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów w Australii;
(mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike;
imię żeńskie;

Wilhelm ˈvʲilxɛlm pn
ギヨーム ウィリアム
imię męskie;

Wilk vʲilk pn
おおかみ座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno ˈvʲilnɔ pn
ビリニュス
(geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wincenty vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ pn
ヴァンサン
imię męskie;

Windhuk ˈvʲĩntxuk pn
ウィントフック
(geografia, geograficzny) stolica Namibii;

Wisconsin pn
ウィスコンシン 州
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w północnej części Stanów Zjednoczonych;

Wisznu ˈvʲiʃnu pn
ヴィシュヌ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła ˈvʲiswa pn
ヴィスワ川
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Witebsk pn
ヴィチェプスク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną;

Wodnik ˈvɔdʲɲik pn
みずがめ座 水瓶座
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wogezy n
ヴォージュ県
(geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Francji;
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;

Wojwodina pn
ヴォイヴォディナ
(geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;

Wolarz ˈvɔlaʃ pn
うしかい座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Woroneż pn
ボロネジ
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga ˈvɔwɡa pn
ボルガ川
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołgograd vɔwˈɡɔɡrat pn
ヴォルゴグラード
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone nad Wołgą;

Wołogda vɔˈwɔɡda pn
ボログダ
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w północno zachodniej części Federacji Rosyjskiej;

Wołoszczyzna pn
ワラキア
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna na Morawach;
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;
(historia, historyczny, historycznie) państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od początku XIV w. do 1861 roku;

Wołyń ˈvɔwɨ̃ɲ pn
ヴォルィーニ
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;

Woźnica vɔʑˈɲiʦ̑a pn
ぎょしゃ座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wrocław ˈvrɔʦ̑waf pn
ヴロツワフ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wschodnie Wybrzeże pn
イーストコースト
(geografia, geograficzny) wybrzeże nad Atlantykiem w Stanach Zjednoczonych

Wszystkich Świętych n
万聖節
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;

Wuhan ˈvuxãn ˈwuxãn pn
武漢
(geografia, geograficzny) miasto w środkowych Chinach, położone nad rzeką Jangcy, stolica prowincji Hubei;

Wuj Sam n
アンクル・サム
(potocznie, potoczny) (eufemistycznie) personifikacja rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Wulkan ˈvulkãn pn
ウゥルカーヌス
(mitologia rzymska) bóg ognia, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z greckim Hefajstosem;

Wybrzeże Kości Słoniowej vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj pn
コートジボワール コートジボアール
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wysoki Sądzie interjection
閣下
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) forma zwracania się do sądu

Wyspa Bożego Narodzenia ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa pn
クリスマス島
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Księcia Edwarda ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲʨ̑a ɛdˈvarda pn
プリンスエドワードアイランド
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Wyspa Man ˈvɨspa ˈmãn pn
マン島
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim;

Wyspa Wielkanocna pn
イースター島
(geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspa Świętej Heleny ˈvɨspa ˈɕfʲjɛ̃ntɛj xɛˈlɛ̃nɨ pn
セントヘレナ島
(geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna na Oceanie Atlantyckim

Wyspy Brytyjskie ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ pn
イギリス諸島
(geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;

Wyspy Cooka ˈvɨspɨ ˈkuka pn
クック諸島
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Kanaryjskie ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ pn
カナリア諸島 カナリアス諸島
(geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
(geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Kurylskie pn
クリル列島 千島列島
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Spokojnym położony między Hokkaido a Kamczatką;

Wyspy Marshalla ˈvɨspɨ marˈʃala pn
マーシャル諸島
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Normandzkie ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ pn
チャンネル諸島
(geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;

Wyspy Owcze ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ pn
フェロー諸島
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)

Wyspy Salomona ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na pn
ソロモン諸島
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Oceanii ze stolicą w Honiara;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a pn
サントメ・プリンシペ サントメプリンシペ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Wyżyna Tybetańska pn
チベット高原
(geografia, geograficzny) rozległa wyżyna w Azji Środkowej;

Węgier ˈvɛ̃ŋʲɟɛr n
ハンガリー人
człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgry ˈvɛ̃ŋɡrɨ pn
ハンガリー
(geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Wężownik vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik pn
へびつかい座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Władykaukaz pn
ウラジカフカス
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii;

Władywostok ˌvwadɨˈvɔstɔk pn
ウラジオストク
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Rosji nad Morzem Japońskim;

Włoch vwɔx n
イタリア人
człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy ˈvwɔxɨ pn
イタリア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włocławek vwɔʦ̑ˈwavɛk pn
ヴウォツワヴェク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, nad Wisłą;

Włodzimierz vwɔˈʥ̑ĩmʲjɛʃ pn
ウラジーミル
imię męskie;
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone nad Klaźmą w dorzeczu Oki;

Włoszka ˈvwɔʃka n
イタリア人
kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York pn
ヨーク
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

YouTube pn
ようつべ
(telekomunikacja) jeden z serwisów internetowych umożliwiających umieszczanie, nadawanie, ocenianie i komentowanie nagrań wideo oraz audio;

ZSRR ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr acronym
ソ連
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Zabulon pn
ゼブルン
imię męskie;

Zachariasz zaˈxarʲjaʃ pn
ゼカリヤ
imię męskie;

Zachodni Brzeg zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk pn
ヨルダン川西岸地区
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zachodnie Wybrzeże pn
ウエストコースト
(geografia, geograficzny) wybrzeże nad Pacyfikiem w Stanach Zjednoczonych

Zachód ˈzaxut n
欧米
(potocznie, potoczny) cywilizacja zachodnia, kraje Europy Zachodniej i Środkowej, Ameryki Południowej, Stany Zjednoczone, Australia i Nowa Zelandia

Zaduszki n
死者の日
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim dzień poświęcony pamięci wszystkich zmarłych, przypadający na 2 listopada (po dniu Wszystkich Świętych);

Zagrzeb ˈzaɡʒɛp pn
ザグレブ
(geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zagłębie Ruhry pn
ルール地方
(geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą;

Zair ˈza<sup>j</sup>ir pn
ザイール
(historia, historyczny, historycznie) Demokratyczna Republika Konga
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa rzeki Kongo

Zając ˈzajɔ̃nʦ̑ pn
兎座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zambia ˈzãmbʲja pn
ザンビア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zamość ˈzãmɔɕʨ̑ pn
ザモシチ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, w południowej części województwa lubelskiego;

Zanzibar zãw̃ˈzʲibar pn
ザンジバル
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim, u wybrzeży Afryki;

Zatoka Adeńska pn
アデン湾
(geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Bengalska zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska pn
ベンガル湾
(geografia, geograficzny) zatoka nad Oceanem Indyjskim;

Zatoka Biskajska zaˈtɔka bʲiˈskajska pn
ビスケー湾
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Botnicka zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka pn
ボスニア湾
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Fińska zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska pn
フィンランド湾
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Gwinejska pn
ギニア湾
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Hudsona pn
ハドソン湾
(geografia, geograficzny) zatoka w Ameryce Północnej, głęboko wcinająca się w kontynent, oblewa północne wybrzeża Kanady;

Zatoka Kalifornijska pn
カリフォルニア湾
(geografia, geograficzny) zatoka na wschodnim Pacyfiku, rozpościerająca się wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Meksyku;

Zatoka Meksykańska zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska n
メキシコ湾
(geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Neapolitańska pn
ナポリ湾
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Perska zaˈtɔka ˈpɛrska pn
ペルシア湾
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;

Zatoka Ryska pn
リガ湾
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zatoka Sueska zaˈtɔka suˈ<sup>w</sup>ɛska pn
スエズ湾
(geografia, geograficzny) zatoka na północno-zachodnim końcu Morza Czerwonego należąca do Egiptu;

Zatoka Tajlandzka zaˈtɔka tajˈlãnʦ̑ka pn
タイランド湾
(geografia, geograficzny) rozległa, płytka zatoka zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego;

Zatoka Tokijska pn
東京湾
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu;

Zatoka Triesteńska pn
トリエステ湾
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej;

Zegar ˈzɛɡar pn
とけい座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zelandia zɛˈlãndʲja pn
シェラン
(geografia, geograficzny) wyspa Danii;
ゼーラント州
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;

Zeus ˈzɛus pn
ゼウス
(mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731;

Zgorzelec zɡɔˈʒɛlɛʦ̑ pn
ゲルリッツ
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Ziemia ˈʑɛ̃mʲja pn
地球 アース
(astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Ziemia Obiecana ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna pn
約束の地
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii terytorium, które Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, Kanaan;

Ziemia Święta pn
聖地
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;

Zimbabwe zʲĩmˈbabvɛ pn
ジンバブエ
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zjednoczone Emiraty Arabskie ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ pn
アラブ首長国連邦
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ pn
イギリス 連合王国
(geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj pn
グレートブリテン及び北アイルランド連合王国
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;

Zurych pn
チューリッヒ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna zuˈzãnːa pn
スーザン
imię żeńskie;

Związek Australijski pn
オーストラリア連邦
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Australii jako państwa

Związek Radziecki ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci pn
ソビエト連邦 ソ連
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix pn
ソビエト社会主義共和国連邦
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

a cappella adj
アカペラ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu;

a cappella adv
アカペラ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu

a kuku a‿ˈkuku interjection
いないいないばあ
(infantylnie) …używana podczas nagłego pojawienia się

a psik a‿ˈpʲɕik interjection
ハクション
…naśladująca dźwięk wydawany podczas kichania

a-moll ˈa‿mɔl n
イ短調
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);

abaja aˈbaja n
アバヤ
(krawiectwo) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich;

abaka aˈbaka n
マニラアサ
(włókiennictwo) lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

abakus aˈbakus n
頂板
(architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;

abandon aˈbãndɔ̃n n
放棄
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

abandonware n
アバンダンウェア
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie komputerowe, które nie jest dłużej wspierane ani reklamowane, uważane za porzucone przez jego twórców;

abasiofilia ˌabasʲiɔˈfʲilʲja n
アベイショフィリア 身体障害性愛
(medycyna, medyczny) zaburzenie preferencji seksualnych polegające na odczuwaniu pociągu seksualnego do osób z dysfunkcjami narządów ruchu;

abażur aˈbaʒur n
ランプシェード 電灯のかさ
osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abchaski apˈxasʲci adj
アブハズ語
związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców

abchaski apˈxasʲci n
アブハズ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Abchazji;

abdest ˈabdɛst n
ウドゥ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nazwa rytualnych obmywań u muzułmanów, bez których nie wolno odprawiać zwykłych pięciu modlitw dziennych;

abdykacja ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja n
退位
zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykować ˌabdɨˈkɔvaʨ̑ v
放棄する
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

abdżad ˈabʤ̑at n
アブジャド
(językoznawstwo, językoznawczy) ogólna nazwa pism alfabetycznych stosowanych do zapisu niektórych języków, posiadających lub stosujących tylko znaki na oznaczenie spółgłosek;

ablatyw abˈlatɨf n
奪格
(gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

ablatywny adj
奪格
(gramatyka) związany z przypadekiem gramatycznym ablatywem

ablucja abˈluʦ̑ʲja n
沐浴
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rytualne obmycie;

abolicjonizm ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
奴隷制度廃止運動 奴隷廃止運動
(historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;

abominacja ˌabɔ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja n
嫌悪
(książkowy) obrzydzenie, wstręt, odraza

abonament ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt n
一括払い
regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);
定期購読 購読
regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism

abonować ˌabɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
購読する
korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty

aborcja aˈbɔrʦ̑ʲja n
人工妊娠中絶
(medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

aborygeński adj
土着
związany z Aborygenami, dotyczący Aborygenów
związany z pierwotnymi mieszkańcami danego miejsca

abrakadabra ˌabrakaˈdabra interjection
アブラカダブラ
słowo nieokreślonego znaczenia, rzekoma magiczna formuła;

absolutnie ˌapsɔˈlutʲɲɛ adv
絶対
całkowicie, niezależnie od niczego, niedopuszczając wyjątków

absolutny ˌapsɔˈlutnɨ adj
絶対的
(filozofia, filozoficzny) istniejący obiektywnie
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad
całkowity, zupełny, bezwzględny
niekwestionowany

absolutyzm ˌapsɔˈlutɨsm̥ n
専制主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absolwent apˈsɔlvɛ̃nt n
卒業生
osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;

absorbować ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑ v
吸収する
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie

absorpcja apˈsɔrpʦ̑ʲja n
吸収
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
(optyka, optyczny) proces pochłaniania energii fali przez ciało;

abstrakcjonizm ˌapstrakˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
抽象主義
(sztuka) kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;

abstrakcyjny ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ adj
抽象的
nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja n
小斎
(medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

absurd ˈapsurt n
不条理
nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia

abulia aˈbulʲja n
意志欠乏
(medycyna, medyczny) chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji

acenaften ˌaʦ̑ɛ̃ˈnaftɛ̃n n
アセナフテン
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny

acetal aˈʦ̑ɛtal n
アセタール
(chemia, chemiczny) związek organiczny otrzymywany w wyniku działania alkoholu na aldehyd lub keton, wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym oraz w syntezie organicznej;

aceton aˈʦ̑ɛtɔ̃n n
アセトン
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetylen ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n n
アセチレン
(chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

acetylocholina n
アセチルコリン
(biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;

achterdek n
船尾楼甲板
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pokład rufowy;

acyklowir n
アシクロビル
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwwirusowy na zakażenia herpeswirusami; analog guanozyny

adamaszek ˌadãˈmaʃɛk n
絢緞子
(włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adaptacja ˌadapˈtaʦ̑ʲja n
適応
przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka
(biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
(psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
dostosowanie się organów do sytuacji
efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)

adekwatny ˌadɛˈkfatnɨ adj
ふさわしい 適当な 釣り合った
dokładnie czemuś odpowiadający

adenina n
アデニン
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;

adenozynotrójfosforan n
アデノシン三リン酸
(biochemia, biochemiczny) nukleotyd adeninowy zbudowany z trzech reszt kwasu ortofosforowego, reszty adeninowej i rybozy;

adhan n
アザーン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wezwanie do modlitwy, wygłaszane m.in. przez muezina z minaretu;

adhezja n
接着力
(fizyka, fizyczny) przyciąganie się wzajemne cząsteczek stykających się powierzchni różnych ciał;

adipocyt ˌadʲiˈpɔʦ̑ɨt n
脂肪細胞
(biologia, biologiczny) komórka syntetyzująca i magazynująca trójglicerydy (tłuszcze proste)

administracja ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja n
管理
zarządzanie czymś, administrowanie
kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.
system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;

admirał adˈmʲiraw n
提督 海軍大将
(marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
(marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
提督
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

admitancja n
アドミタンス
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adnotacja ˌadnɔˈtaʦ̑ʲja n
付記 注釈
uwaga, dopisek, przypisek, notatka

adopcyjny adj
養
związany z adopcją, dotyczący adopcji

adrenalina ˌadrɛ̃naˈlʲĩna n
アドレナリン
(fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres ˈadrɛs n
住所 宛先
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adresat aˈdrɛsat n
受け手
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adret n
日向斜面
(geografia, geograficzny) stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego;

adriatycki adj
アドリア
dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim)

adsorpcja atˈsɔrpʦ̑ʲja n
吸着
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy;

adular aˈdular n
正長石#氷長石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

adwent ˈadvɛ̃nt n
降臨節 アドベント
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwokat adˈvɔkat n
弁護士
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adwokat diabła adˈvɔkad ˈdʲjabwa n
悪魔の代弁者
(kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze

adźiwika n
アージーヴィカ教
(filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) jeden z nurtów filozoficzno-religijnych w Indiach głoszący determinizm, ascetyzm i swoisty ateizm

aerobik ˌaɛˈrɔbʲik n
エアロビクス
forma ćwiczeń wykonywana w rytm muzyki;

aerobiologia ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja n
空中生物学
nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;

aerobowy adj
好気性
(fizjologia, fizjologiczny) wymagający obecności tlenu do przemian metabolicznych

aerodynamika ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika n
空気力学
(fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

aerofagia ˌaɛrɔˈfaɟja n
空気嚥下症
(medycyna, medyczny) zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego polegające na nadmiernym połykaniu powietrza podczas jedzenia;

aerograf n
エアブラシ
(technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

aerostat ˌaɛˈrɔstat n
エアロスタット
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny lżejszy od powietrza, które sobą wypiera;

aerożel ˌaɛˈrɔʒɛl n
エアロゲル
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;

afazja aˈfazʲja n
失語症
(medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afektacja ˌafɛkˈtaʦ̑ʲja n
気取り
przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany

affidavit n
供述書
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dobrowolne, urzędowe, pisemne oświadczenie pod przysięgą

afgański avˈɡãj̃sʲci adj
アフガニスタンの
odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu

afiks ˈafʲiks n
接辞
(gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;

afisz ˈafʲiʃ n
ポスター
(poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej

afrikaans n
アフリカーンス語
(językoznawstwo, językoznawczy) język afrykanerski

afro ˈafrɔ n
アフロ アフロヘアー
rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afroamerykański adj
アフリカ系アメリカ人
dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrobeat afˈrɔbʲit n
アフロビート
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny, powstały w Afryce w połowie lat 60. XX wieku, łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem;

afrodyzjak ˌafrɔˈdɨzʲjak n
媚薬
(medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

afrykanerski ˌafrɨkãˈnɛrsʲci n
アフリカーンス語
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

afrykata n
破擦音
(językoznawstwo, językoznawczy) spółgłoska zwarto-szczelinowa;

afrykański ˌafrɨˈkãj̃sʲci adj
アフリカの アフリカ
związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agape aˈɡapɛ n
アガペー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezwarunkowa miłość Boga do człowieka;

agat ˈaɡat n
瑪瑙
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

agawa aˈɡava n
龍舌蘭
(botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;

agencja aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja n
代理店
firma świadcząca różne usługi

aglutynacyjny adj
膠着(語)
(językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany

agnostycyzm ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥ n
不可知論
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyk aˈɡnɔstɨk n
不可知論者
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agonia aˈɡɔ̃ɲja n
苦悩
stan bezpośrednio poprzedzający zgon;

agorafobia ˌaɡɔraˈfɔbʲja n
広場恐怖症
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agrafka aˈɡrafka n
ピン
rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

agranulocytoza n
無顆粒球症
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na gwałtownym zmniejszeniu liczby granulocytów, zwłaszcza neutrofili, we krwi;

agregat aˈɡrɛɡat n
合計
(technologia, technika, techniczny) zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze

agresja aˈɡrɛsʲja n
侵略
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
(psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

agrest ˈaɡrɛst n
グーズベリー
(spożywczy) owoc agrestu (1.1)

agresywnie adv
侵略的
w sposób agresywny

agrobiznes ˌaɡrɔˈbʲiznɛs n
アグリビジネス
przemysł i handel rolny, przetwórstwo rolne
wszystkie sfery gospodarki oparte na rolnictwie;

agronomia ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
農学
(rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

agroturystyka ˌaɡrɔtuˈrɨstɨka n
アグリツーリズム
(rolnictwo, rolniczy) (turystyka, turystyczny) wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, może być połączony z pracą w gospodarstwie;

aha ˈaxa interjection
ああ
…wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
…wyrażenie przypomnienia

ahinsa aˈxʲĩw̃sa n
アヒンサー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zasada moralna hinduizmu, buddyzmu i dźinizmu, nakazująca poszanowanie wszelkiego życia, odrzucająca zabijanie i zadawanie obrażeń fizycznych wszelkim istotom żywym – ludziom, zwierzętom, a w dźinizmie także roślinom i Ziemi;

aikido ajˈcidɔ n
合気道 合氣道
japońska sztuka samoobrony;

ajatollah ˌajaˈtɔlːax n
アヤトラ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;

ajoen n
アホエン
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny występujący w czosnku, bezwonny produkt rozpadu alliiny

ajran n
アイラン
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;

ajurweda ˌajurˈvɛda n
アーユルヴェーダ
(medycyna, medyczny) (starożytność) system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności

ajwar n
アイバル
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bałkańska pasta przyrządzana z papryki, bakłażanów i pomidorów;

akacja aˈkaʦ̑ʲja n
アカシア
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju akacja (1.1)

akademia ˌakaˈdɛ̃mʲja n
アカデミー
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) instytucja, towarzystwo naukowe
アカデミー 大学
(edukacja, edukacyjny) szkoła wyższa;

akademicki ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci adj
大学
(edukacja, edukacyjny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
zgodny z określonymi, utartymi wzorami

akademik ˌakaˈdɛ̃mʲik n
寝室
(studencki) dom akademicki;

akapit aˈkapʲit n
段落
fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;

akcent ˈakʦ̑ɛ̃nt n
ストレス 強勢
(językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;

akceptacja ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja n
承認
wyrażenie zgody

akcja ˈakʦ̑ʲja n
株式 株
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

akcyza akˈʦ̑ɨza n
消費税
(ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;

aklimatyzacja n
適応
(biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmów roślinnych i zwierzęcych do nowego środowiska;

akolita ˌakɔˈlʲita n
侍者
(kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akomodacja ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja n
調節
(medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia

akompaniament ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt n
伴奏
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;

akord ˈakɔrt n
和音
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon ˌakɔrˈdɛɔ̃n n
アコーディオン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akredytacja n
認定
oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

akrobata ˌakrɔˈbata n
曲芸師
człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

akrofobia ˌakrɔˈfɔbʲja n
高所恐怖症
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akroleina n
アクロレイン
(chemia, chemiczny) trująca, drażniąca ciecz, najprostszy aldehyd nienasycony;

akromegalia n
先端巨大症
(medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

aksamit aˈksãmʲit n
ベルベット ビロード
(włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksjomat akˈsʲjɔ̃mat n
公理
(matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

akt akt n
ヌード
(sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
幕
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
czyn, działanie

akt urodzenia ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa n
出生証明書
akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

aktor akˈtɔʒɨ ˈaktɔr n
役者 俳優
osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka akˈtɔrka n
女優
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktuariusz n
アクチュアリー
(ekonomia, ekonomiczny) specjalista z zakresu matematyki finansowej, obliczania ryzyka oraz wyceny projektów finansowych;

aktyn ˈaktɨ̃n n
アクチニウム
(chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktywa n
資産
(księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywista ˌaktɨˈvʲista n
活動家
bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań

aktywność akˈtɨvnɔɕʨ̑ n
活動 活躍
działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

aktywny akˈtɨvnɨ adj
活発
(chemia, chemiczny) zdolny do reakcji chemicznej lub przyspieszający ją
biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający

akumulator ˌakũmuˈlatɔr n
アキュムレータ
(informatyka, informatyczny) rejestr procesora przechowujący wynik operacji
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

akupresura ˌakuprɛˈsura n
指圧
(medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

akupunktura ˌakupũŋkˈtura n
針
(medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akustyczny adj
アコースティック
odnoszący się do zjawisk dźwiękowych

akustyka n
音響学
(fizyka, fizyczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków
(fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach

akwaforta ˌakfaˈfɔrta n
エッチング
(sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)
(sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;

akwakultura ˌakfakulˈtura n
養殖業
(ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;

akwamaryn ˌakfãˈmarɨ̃n n
アクアマリン
(mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

akwarela ˌakfaˈrɛla n
水彩画
(sztuka) obraz malowany akwarelami (1.1)
(sztuka) technika malowania akwarelami (1.1);

akwarium aˈkfarʲjũm n
水槽 水族館
duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwedukt aˈkfɛdukt n
用水路
kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

al dente ˈal ˈdɛ̃ntɛ adj
アルデンテ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półtwardy, nierozgotowany, nie za miękki

alabaster ˌalaˈbastɛr n
雪花石膏
(mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alanina ˌalãˈɲĩna n
アラニン
(biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm ˈalarm n
警報
sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem

albatros alˈbatrɔs n
アホウドリ 信天翁
(ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański alˈbãj̃sʲci adj
アルバニア語
związany z Albanią, dotyczący Albanii

albański alˈbãj̃sʲci n
アルバニア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany przez Albańczyków;

albedo alˈbɛdɔ n
アルベド
(fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
biała część skórki w owocach cytrusowych

albinizm alˈbʲĩɲism̥ n
アルビノ
(botanika, botaniczny) brak chlorofilu
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;

albinos alˈbʲĩnɔs n
アルビノ
(medycyna, medyczny) człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albit ˈalbʲit n
曹長石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo ˈalbɔ conjunction
か
…łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album ˈalbũm n
アルバム 写真帳
zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.

alchemia alˈxɛ̃mʲja n
錬金術
przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;

alchemik alˈxɛ̃mʲik n
錬金術師
osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu

aldehyd alˈdɛxɨt n
アルデヒド
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

aldosteron ˌaldɔˈstɛrɔ̃n n
アルドステロン
(biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

ale ɛjl ˈalɛ conjunction
けれども
…służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

ale ɛjl ˈalɛ n
じゃなく
kontrargument, zastrzeżenie
エール
(spożywczy) gatunek piwa górnej fermentacji przygotowywanego z udziałem specjalnych drożdży;

ale ɛjl ˈalɛ particle
エール
(Poznań) ależ

alef ˈalɛf n
アリフ
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ا), hebrajskiego (א), syryjskiego (ܐ);
(matematyka, matematyczny) w teorii mnogości, moc zbiorów nieskończonego

alegoria ˌalɛˈɡɔrʲja n
アレゴリー 寓話
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

aleja aˈlɛja n
大道り
droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

aleksandryt n
アレキサンドライト
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

aleksytymia n
アレキシサイミア
(psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;

alergen aˈlɛrɡɛ̃n n
アレルゲン
(medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia aˈlɛrʲɟja n
アレルギー
(medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ adj
アレルギー
związany z alergią

ależ ˈalɛʃ particle
ね
wyraz zdumienia, zaskoczenia

alfa ˈalfa n
アルファ
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

alfabet alˈfabɛt n
アルファベット
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfanumeryczny adj
英数字
(informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry

algebra alˈɡɛbra n
代数学
jeden z działów matematyki;

algierski alʲˈɟɛrsʲci adj
アルジェリア
odnoszący się do państwa Algieria

algorytm algɔˈrɨtmɨ alˈɡɔrɨtm̥ n
アルゴリズム
(informatyka, informatyczny) sformalizowany zapis sposobu postępowania w określonej sytuacji, przepis;

alias ˈalʲjas conjunction
仮名
inaczej (zwany), znany jako

alias ˈalʲjas n
仮名
(informatyka, informatyczny) alternatywny identyfikator użytkownika lub inny (zazwyczaj prostszy, krótszy) adres sieciowy odnoszący się do tego samego obiektu

alibi aˈlʲibʲi n
アリバイ
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

aligator ˌalʲiˈɡatɔr n
アリゲーター
(herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

alija n
アリーヤー
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) migracja Żydów do Palestyny, a po 1948 roku do współczesnego Izraela;

alimenty ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ n
扶養料
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;

aliteracja ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja n
頭韻
(językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alkaloid ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it n
アルカロイド
(chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

alkan ˈalkãn n
アルカン
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;

alken ˈalkɛ̃n n
アルケン
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkin ˈalʲcĩn n
アセチレン系炭化水素
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują przynajmniej jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkohol alˈkɔxɔl n
アルコール 酒
(chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
アルコール 酒 お酒 御酒
(spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkoholizm ˌalkɔˈxɔlʲism̥ n
アルコール依存症
(medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

alkoholowy ˌalkɔxɔˈlɔvɨ adj
アルコールの
zawierający alkohol; związany z alkoholem

allatyw n
向格
(gramatyka) przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przemieszczanie się desygnatu w kierunku do i do wewnątrz pewnego określonego obiektu;

allel ˈalːɛl n
対立遺伝子
(biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja ˌalːɛˈluja interjection
ハレルヤ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

almanach alˈmãnax n
年鑑
rodzaj publikacji;

almandyn n
アルマンディン
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

aloes aˈlɔɛs n
アロエ
(botanika, botaniczny) Aloë L., rodzaj sukulentów liściowych;
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wyciąg z aloesu (1.1)

alpaka alˈpaka n
アルパカ
(zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;

alpinista ˌalpʲĩˈɲista n
登山家
osoba uprawiająca alpinizm;

alpinizm alˈpʲĩɲism̥ n
山登り
wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu

alprazolam n
アルプラゾラム
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) anksjolityk z grupy benzodiazepin o szybkim, krótkotrwałym działaniu;

alt alt n
アルト
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument grający w skali altu (1.2)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) linia melodyczna (głos, partia utworu) między sopranem a tenorem
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;
オルト
(informatyka, informatyczny) klawisz znajdujący się po obu stronach spacji służący do zmieniania funkcji klawiszy
アルト
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

altana alˈtãna n
東屋
lekki, niewielki ogrodowy budynek;

alternator ˌaltɛrˈnatɔr n
オルタネーター
(motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;

alternatywa ˌaltɛrnaˈtɨva n
選択肢
(logika, logiczny) suma logiczna; zdanie złożone współrzędnie, prawdziwe, gdy jedno ze zdań składowych jest prawdziwe;
(potocznie, potoczny) sytuacja konieczności wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami

alternatywny adj
代替
taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości
taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane

altocumulus n
叢雲
(meteorologia, meteorologiczny) kłębiasta chmura średniego piętra;

altruizm alˈtru<sup>j</sup>ism̥ n
利他
bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

aluzja aˈluzʲja n
仄めかし
wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

amarylis ˌãmaˈrɨlʲis n
アマリリス
(botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

amator ãˈmatɔr n
アマチュア
miłośnik, ktoś oddany czemuś

amazake n
甘酒
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny słodki japoński napój, niskoalkoholowy lub bezalkoholowy, wytwarzany ze sfermentowanego ryżu

amazonit ˌãmaˈzɔ̃ɲit n
アマゾナイト
(mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;

ambasada ˌãmbaˈsada n
大使館
stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
gwara więzienna brzuch, żołądek

ambasador ˌãmbaˈsadɔr n
大使
(administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambicja ãmˈbʲiʦ̑ʲja n
野心
pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambitny ãmˈbʲitnɨ adj
野心的
taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

ambiwalentny ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ adj
どっちつかず
charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami

ambona ãmˈbɔ̃na n
講壇
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambra ˈãmbra n
竜涎香
woskowata substancja będąca wydzieliną z przewodu pokarmowego kaszalota powstałą prawdopodobnie w wyniku niestrawności lub zaparcia, stosowana w przemyśle perfumeryjnym;

ambrozja ãmˈbrɔzʲja n
アムブロシア
(mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;
豚草
(botanika, botaniczny) Ambrosia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

ambulans ãmˈbulãw̃s n
救急車
środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych;

ameba ãˈmɛba n
アメーバ
(biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

amen ˈãmɛ̃n interjection
アーメン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk ãˈmɛrɨk n
アメリシウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizacja ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja n
アメリカニゼーション
wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;

amerykanizm ˌãmɛrɨˈkãɲism̥ n
米語
cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykański ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci adj
アメリカ 米国
dotyczący Ameryki (kontynentu)
dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykański Staffordshire terrier n
アメリカン・スタッフォードシャー・テリア
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy terierów w typie bull;

amerykańskość n
アメリカらしさ
cecha tego, co amerykańskie; amerykański charakter czegoś

ametyst ãˈmɛtɨst n
アメシスト 紫水晶
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna n
アンフェタミン
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amharski ãmˈxarsʲci n
アムハラ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

amidyzm n
浄土宗
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najważniejszych nurtów buddyzmu japońskiego, którego podstawę stanowi wiara w nieograniczone miłosierdzie Buddy Amidy (Amitabha)

amina n
アミン
(chemia, chemiczny) związek organiczny zawierający w budowie jedną lub więcej grup aminowych;

aminokwas ˌãmʲĩˈnɔkfas n
アミノ酸
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amnestia ãmˈnɛstʲja n
恩赦
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnezja ãmˈnɛzʲja n
健忘
(medycyna, medyczny) zanik pamięci

amon ˈãmɔ̃n n
アンモニウム
(chemia, chemiczny) jon utworzony przez połączenie atomu azotu z czterema atomami wodoru;

amoniak ãˈmɔ̃ɲak n
アンモニア
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amortyzacja n
減価償却
(ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych

amortyzator ˌãmɔrtɨˈzatɔr n
ショックアブソーバー
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper ˈãmpɛr n
アンペア
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amplituda ˌãmplʲiˈtuda n
振幅
(fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

amputacja ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja n
切断
(medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amputować ˌãmpuˈtɔvaʨ̑ v
切断
dokonywać amputacji

ampułka ãmˈpuwka n
アンプル
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;
(historia, historyczny, historycznie) szklane naczynie na leki i substancje zapachowe
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mały dzbanek do podawania wina i wody kapłanowi; ; (zobacz) też ampułka w Encyklopedii staropolskiej

amulet ãˈmulɛt n
お守り
(ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

amuzja ãˈmuzʲja n
音痴
(medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania i do odtwarzania melodii spowodowana uszkodzeniem mózgu;

anachroniczny adj
時代錯誤
niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anagram ãˈnaɡrãm n
アナグラム
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakonda ˌãnaˈkɔ̃nda n
アナコンダ
(herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

analityczny ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
分析 の 分析的
dający się rozłożyć na składowe
związany z analizą

analiza ˌãnaˈlʲiza n
分析
badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analiza matematyczna ˌãnaˈlʲiza ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑na n
数学解析
(matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący teorię granic, ciągów i funkcji, rachunek różniczkowy i całkowy;

analogia ˌãnaˈlɔɟja n
アナロジー
podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

analogowy adj
アナログ
(technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową

anamneza ˌãnãmˈnɛza n
病歴
(medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,

ananas ãˈnãnas n
パイナップル
(botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)

anarchia ãˈnarxʲja n
無政府状態
(potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;

anarchizm ãˈnarxʲism̥ n
無政府主義
ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anarchoindywidualizm n
個人主義的無政府主義
(socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna forma indywidualizmu, doktryna społeczno-polityczna występująca przeciwko państwu, społeczeństwu, narodowi i rodzinie jako źródłom przymusu i zniewolenia jednostki;

anarchokapitalizm n
無政府資本主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia propagująca anarchokapitalizm (1.1)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) teoretyczny ustrój polityczny oparty na braku państwa, wymianie własności prywatnej i wolnym rynku

anarchopacyfizm n
平和主義アナキズム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów

anataz n
鋭錐石
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;

anatema ˌãnaˈtɛ̃ma n
アナテマ
(kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;

anatomia ˌãnaˈtɔ̃mʲja n
解剖学
(biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych
(biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);

andezyt n
安山岩
(geologia, geologiczny) obojętna skała magmowa wylewna lub subwulkaniczna;

androfobia n
男性恐怖症
(psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami

androgen ãnˈdrɔɡɛ̃n n
アンドロゲン
(fizjologia, fizjologiczny) hormon płciowy o działaniu maskulinizującym, fizjologicznie występujący u mężczyzn i w małych stężeniach u kobiet;

android ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it n
人造人間
robot mający postać człowieka;

anegdota ˌãnɛɡˈdɔta n
逸話
krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

aneks ˈãnɛks n
付加物
dodatek do publikacji

anektować ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑ v
併合する
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji

anestetyk n
麻酔
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;

anestezja ˌãnɛˈstɛzʲja n
麻酔
(medycyna, medyczny) znieczulenie

angielski ãŋʲˈɟɛlsʲci adj
イギリス の 英国 の
odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski ãŋʲˈɟɛlsʲci n
英語 イギリス
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angina ãŋʲˈɟĩna n
扁桃炎
(medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;

anglikanizm n
聖公会
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła;

anglofon n
英語話者
(książkowy) osoba mówiąca po angielsku

angstrem ˈãŋkstrɛ̃m n
オングストローム
(fizyka, fizyczny) jednostka długości równa jednej dziesięciomiliardowej części metra;

anihilacja n
全滅
(fizyka, fizyczny) proces w którym cząstki i anty-cząstki, podlegają unicestwieniu;
zniszczenie, unicestwienie

animacja ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja n
アニメーション 動画
rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

anime ãˈɲĩmɛ n
アニメ
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) japoński film animowany;

animizm ãˈɲĩmʲism̥ n
アニミズム
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;

animozja n
敵意
niechęć lub niesnaska wywołana urazą

anion ˈãɲjɔ̃n n
アニオン
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anioł ˈãɲɔw n
天使
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek
天使 天の使い
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;

ankieta ãŋʲˈcɛta n
アンケート
(statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

anko n
餡子
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt, słodka pasta z fasoli azuki stosowana w kuchni japońskiej i chińskiej jako składnik deserów i wypieków cukierniczych;

anoda ãˈnɔda n
アノード
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anomalia ˌãnɔ̃ˈmalʲja n
変則
incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anonimowy ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ adj
匿名の
o nieujawnionym nazwisku

anorak ãˈnɔrak n
アノラック
(etnografia, etnograficzny) eskimoski skafander wkładany przez głowę, wykonany z futra, płótna lub skóry;

anoreksja ˌãnɔˈrɛksʲja n
拒食症
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;

anortyt n
灰長石
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

antagonizm ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥ n
対立
wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny adj
南極の
(geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena ãnˈtɛ̃na n
アンテナ 空中線
urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antologia ˌãntɔˈlɔɟja n
アンソロジー
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;

antonim ãnˈtɔ̃ɲĩm n
反対語 対義語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antracyt ãnˈtraʦ̑ɨt n
無煙炭
(geologia, geologiczny) odmiana węgla kamiennego;

antropocen n
アンソロポシーン
(neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;

antropocentryzm n
人間中心主義
(filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka

antropofobia ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja n
対人恐怖症
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;

antropolog ˌãntrɔˈpɔlɔk n
人類学者
(antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia ˌãntrɔpɔˈlɔɟja n
人類学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
人類学的
związany z antropologią, dotyczący antropologii

antropomorfizm ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥ n
擬人化
nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom;

antyamerykanizm n
アンティアメリカニズム
niechęć lub pogarda do Stanów Zjednoczonych

antybakteryjny ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ adj
抗菌性
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii

antybiotyk ˌãntɨˈbʲjɔtɨk n
抗生物質
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antychryst n
反キリスト
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antycyklon n
高気圧
(meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antyczny ãnˈtɨʧ̑nɨ adj
古
(historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do starożytnej Grecji i Rzymu

antycząstka n
反粒子
(fizyka, fizyczny) cząstka antymaterii;

antydepresant n
抗うつ剤
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdziałający objawom depresji;

antyfeminizm n
反フェミニズム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu

antygen ãnˈtɨɡɛ̃n n
抗原
(medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antygoryt n
葉蛇紋石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów;

antyk ˈãntɨk n
古代
(historia, historyczny, historycznie) świat starożytnej kultury grecko-łacińskiej;
骨董 骨董品
(potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy

antyklerykalizm ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥ n
反教権主義
ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu);

antykoncepcja ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja n
避妊
(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antylopa ˌãntɨˈlɔpa n
羚羊 れいよう
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymateria ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja n
反物質
(fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymon ãnˈtɨ̃mɔ̃n n
アンチモン アンチモニー
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antymonit n
輝安鉱
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu;

antynatalizm n
反出生主義
(filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość ludzkiej prokreacji;

antypatia ˌãntɨˈpatʲja n
厭悪感
niechęć do kogoś

antyproton n
反陽子
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką protonu;

antysemityzm ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥ n
反ユダヤ主義 反セム主義
nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyteza n
アンチテーゼ
twierdzenie sprzeczne do innego sądu; coś przeciwnego

antywojenny ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ adj
反戦
potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie

anyż ˈãnɨʃ n
アニス
(botanika, botaniczny) Pimpinella anisum L., jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

aorta aˈɔrta n
大動脈
(anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aoryst aˈɔrɨst n
アオリスト
(gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;

aparat aˈparat n
機構
(anatomia, anatomiczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania
(medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
(technologia, technika, techniczny) urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny

aparat fotograficzny aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ n
カメラ
(fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat słuchowy n
補聴器
przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;

aparatczyk n
アパラチク
(pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej

apartheid aˈpartxajt aˈpartxɛjt n
アパルトヘイト
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) ideologia głosząca konieczność osobnego rozwoju społeczności różnych ras i polityka segregacji rasowej połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej w RPA w latach 1948-1990;

apatyczny ˌapaˈtɨʧ̑nɨ adj
無感動
obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje

apatyt aˈpatɨt n
燐灰石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

aperitif ˌapɛrʲiˈtʲif ˌapɛˈrʲitʲif n
アペリティフ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy podawany przed posiłkiem dla pobudzenia apetytu

apetyczny ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ adj
甘い
zachęcający do jedzenia

apetyt aˈpɛtɨt n
欲望
(przenośnie, przenośnia) pragnienie, chęć na coś
食欲
chęć jedzenia, łaknienie;

aphelium n
遠日点
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;

aplet n
アプレット
(informatyka, informatyczny) niewielki program webowy działający po stronie klienta;

aplikować ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑ v
申し込む
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku
(przenośnie, przenośnia) przekazywać, stosować, narzucać coś

apogeum n
遠地点
(astronomia, astronomiczny) punkt na orbicie eliptycznej ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, znajdujący się najdalej od Ziemi
moment szczytowy jakiegoś procesu, moment osiągnięcia wartości maksymalnej

apokalipsa ˌapɔkaˈlʲipsa n
黙示
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dzień ostateczny

apokopa ˌapɔˈkɔpa n
語末音消失 語尾音消失
(fonetyka, fonetyczny) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;

apokryf aˈpɔkrɨf n
アポクリファ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga religijna, którą dany Kościół uważa za niezgodną ze swoją doktryną;

apoptoza ˌapɔˈptɔza n
アポトーシス
(biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;

aporia aˈpɔrʲja n
アポリア
(filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostazja ˌapɔˈstazʲja n
背教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porzucenie jakiejś wiary religijnej;

apostille n
アポスティーユ
(oficjalnie) (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) klauzula na dokumencie urzędowym sporządzonym w jednym państwie i umożliwiająca posługiwanie się nim legalnie we wszystkich innych państwach będących aktualnie stroną konwencji haskiej z 1961 r. (tj. konwencji o zniesieniu wymogu legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych)

apostoł aˈpɔstɔw n
使徒
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;
ハイイロツチスドリ 灰色土巣鳥
(ornitologia, ornitologiczny) Struthidea cinerea, żyjący w Australii szarobrązowawy ptak z długim ogonem należący do rodziny skałowronów (Corcoracidae)

apostrof aˈpɔstrɔf n
アポストロフィ
znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apoteoza ˌapɔtɛˈɔza n
神格化
(książkowy) otoczenie osoby bądź rzeczy szczególną czcią;
(sztuka) przedstawienie osoby, idei lub wydarzenia w sposób gloryfikujący

appeasement n
宥和政策
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka ustępstw wobec żądań agresywnego państwa, mająca na celu złagodzenie jego postawy, osiągnięcie ugody i utrzymanie pokoju;

aprobata ˌaprɔˈbata n
承認
uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała

apteczka apˈtɛʧ̑ka n
救急箱
(medycyna, medyczny) torba, skrzynka lub szafka z podręcznymi opatrunkami i lekarstwami;

apteczka pierwszej pomocy apˈtɛʧ̑ka ˈpʲjɛrfʃɛj pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ n
救急箱
pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy

apteka apˈtɛka n
薬屋 薬局
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz apˈtɛkaʃ n
薬剤師
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

ara ˈara n
コンゴウインコ
(ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);
金剛鸚哥
(ornitologia, ornitologiczny) nazwa niektórych papug z podrodziny papug neotropikalnych;

ara modra ˈara ˈmɔdra n
アオコンゴウインコ
(ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

arabeska ˌaraˈbɛska n
アラベスク
(sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;

arabizacja n
アラビア化
narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka

arabski aˈrapsʲci adj
アラビア語 アラビアの
dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski aˈrapsʲci n
アラビア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arachnofobia ˌaraxnɔˈfɔbʲja n
蜘蛛恐怖症
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed pająkami;

aragonit ˌaraˈɡɔ̃ɲit n
霰石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady węglanów, polimorficzna odmiana węglanu wapnia;

aragoński ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci adj
アラゴン語
dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci n
アラゴン語
(językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

arak ˈarak n
アラック
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabska (głównie libańska) wódka anyżowa;

aramejski ˌarãˈmɛjsʲci adj
アラム語
związany z Aramejczykami, z dawną Syrią

aramejski ˌarãˈmɛjsʲci n
アラム語
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych;

arbitralny ˌarbʲiˈtralnɨ adj
任意
narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu

arbitraż n
仲介
sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów

arbuz ˈarbus n
水瓜 西瓜
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku
西瓜 すいか
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;

archaiczny ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ adj
初期 古代
będący typowym dla dawnych czasów

archaizm n
古語 アルカイズム
(językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanioł arˈxãɲɔw n
大天使
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeologia ˌarxɛɔˈlɔɟja n
考古学
nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archetyp arˈxɛtɨp n
元型
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwowzór postaci
(psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archimandryta n
掌院
(kościelny) przełożony klasztoru w katolickich Kościołach wschodnich
w okresie wczesnego chrześcijaństwa: opiekun klasztorów na terenie danej diecezji

archipelag ˌarxʲiˈpɛlak n
列島 群島
(geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt arˈxʲitɛkt n
建築家
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektura ˌarxʲitɛkˈtura n
建築 建築学
(architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

archiwum arˈxʲivũm n
文書の保管所 書庫
uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne

arcybiskup ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup n
大主教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcykapłan n
住職
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) najwyższy urząd w świątyni jerozolimskiej, przełożony kapłanów i lewitów;
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższy kapłan w bliskowschodnich kultach pogańskich;
(teologia, teologiczny) w chrześcijaństwie tytuł jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi przysługujący Chrystusowi

arcyksiążę n
大公
austriacki tytuł książęcy
osoba nosząca tytuł arcyksięcia (1.1)

arena aˈrɛ̃na n
アリーナ
(przenośnie, przenośnia) miejsce jakichś wydarzeń, działań
koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe

areszt ˈarɛʃt n
拘引
tymczasowe pozbawienie wolności;

areszt domowy ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ n
軟禁
zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aresztowanie ˌarɛʃtɔˈvãɲɛ n
逮捕
osadzenie kogoś w areszcie

aresztować ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑ v
捕える
pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa

argentyt n
輝銀鉱
minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S;

argon ˈarɡɔ̃n n
アルゴン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argument arˈɡũmɛ̃nt n
引数
(informatyka, informatyczny) parametr, wartość lub symbol podawany danej funkcji
(matematyka, matematyczny) miara kąta skierowanego między osią rzeczywistą a wektorem reprezentującym liczbę zespoloną na płaszczyźnie zespolonej
(matematyka, matematyczny) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik
fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;

aria ˈarʲja n
アリア
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

ariański arʲˈjä̃j̃sʲci adj
アリウス派の
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem

arka ˈarka n
箱舟
(przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arkada arˈkada n
アーケード
(architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach;

arkebuz arˈkɛbus n
火縄銃
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa, ręczna, odprzodowa broń palna z zamkiem kołowym, używana przez kawalerię i piechotę w XVI-XVII wieku; także jako broń myśliwska;

arkusz kalkulacyjny ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ n
スプレッドシート
(informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

arlekin n
アルレッキーノ
(sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy pajac, typ postaci z ludowej włoskiej commedia dell’arte;

armator n
船主
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) osoba fizyczna albo prawna eksploatująca statek;

armia ˈarmʲja n
軍隊 陸軍 軍
określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

arogancja ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja n
傲慢
pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

arogancki ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci adj
傲慢
(książkowy) będący oznaką arogancji
(książkowy) taki, którego cechą jest arogancja

aromat aˈrɔ̃mat n
アロマ
zapach sprawiający przyjemność

aromaterapia aˈrɔ̃matɛˈrapʲja n
アロマセラピー
(medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

aromatyczny ˌarɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
芳香族の
mający silny, miły zapach

arpeggio arˈpɛʤ̑ʲjɔ n
アルペッジョ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sposób wykonania akordu na instrumencie muzycznym polegający na zagraniu składowych dźwięków jeden po drugim, zaczynając od najniższego tonu;

arsen ˈarsɛ̃n n
ヒ素 砒素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenian arˈsɛ̃ɲãn n
砒酸塩
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu arsenowego;

artefakt arˈtɛfakt n
埋蔵物
(antropologia, antropologiczny) przedmiot wykonany ludzką ręką;
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
(informatyka, informatyczny) (fotografia) wada w oglądanym obrazie bądź słyszanym dźwięku będąca skutkami ubocznym zastosowania algorytmu kompresji;

artykulacja n
アーティキュレーション
(fonetyka, fonetyczny) ruchy narządów mowy podczas wymawianie głoski i samo wymawianie głoski;

artykuł arˈtɨkuw n
記事
(handel, handlowy) rzecz, która jest przedmiotem handlu
(językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek
記事 論文
(publikatory) tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość

artyleria ˌartɨˈlɛrʲja n
大砲
(wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej

artysta arˈtɨsta n
芸術家
człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystyczny ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ adj
芸術的
związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty

arystokracja ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja n
貴族 貴族政治
najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;

arystotelizm n
アリストテレス主義
(filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmetyka ˌarɨtˈmɛtɨka n
算数
(matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

arytmia aˈrɨtmʲja n
不整脈
(medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca

as a ɛs as n
エース
(termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

asafetyda ˌasafɛˈtɨda n
アサフェティダ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;

asana aˈsãna n
アーサナ
postawa ciała w jodze;

asceza asˈʦ̑ɛza n
禁欲主義
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego

aseksualizm ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
非性愛
(seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;

asfalt ˈasfalt n
アスファルト 瀝青
(technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

aspartam asˈpartãm n
アスパルテーム
(chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspekt ˈaspɛkt n
アスペクト
(gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspiryna ˌaspʲiˈrɨ̃na n
アスピリン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

astat ˈastat n
アスタチン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenosfera ˌastɛ̃nɔˈsfɛra n
アセノスフェア
(geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asterysk aˈstɛrɨsk n
アステリスク
(poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

asteryzm aˈstɛrɨsm̥ n
アステリズム
(astronomia, astronomiczny) układ gwiazd tworzący na niebie pewien widoczny zbiór, niebędący gwiazdozbiorem;
(mineralogia, mineralogiczny) efekt optyczny polegający na powstaniu promieni świetlnych na minerale wskutek jego specyficznych właściwości;
znak „⁂”, stosowany w celu zwrócenia szczególnej uwagi na fragment tekstu;

astma ˈastma n
喘息
(medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astrofizyka n
宇宙物理学
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrolabium ˌastrɔˈlabʲjũm n
アストロラーベ
(astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich

astrolog aˈstrɔlɔk n
占星術師
człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia ˌastrɔˈlɔɟja n
占星術
(ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astronauta ˌastrɔ̃ˈnawta n
宇宙飛行士
(astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronom aˈstrɔ̃nɔ̃m n
天文学者
miłośnik i znawca astronomii
specjalista w zakresie astronomii;

astronomia ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
天文学
nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astygmatyczny ˌastɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ adj
乱視
związany z astygmatyzmem

astygmatyzm n
乱視
(medycyna, medyczny) wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
非点収差 乱視
(optyka, optyczny) wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;

asymetryczny ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ adj
非対称的
niebędący symetrycznym, niemający symetrii

asymilacja n
同化
przystosowanie się do życia w obcej społeczności

asymptota ˌasɨ̃mpˈtɔta n
漸近
(matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

asyrologia n
アッシリア学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca starożytną kulturę duchową i kulturę materialną ludów Mezopotamii;

asystent n
助手
osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy

atak ˈatak n
攻撃
(medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych
(wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi

atak serca ˈatak ˈsɛrʦ̑a n
心筋梗塞
(medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atari n
当たり
taktyczna sytuacja przymusu w grze w go, w której grupa kamieni ma tylko jeden oddech i może zostać zbita w następnym ruchu

atawizm aˈtavʲism̥ n
先祖返り
występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków

ateista ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista n
無神論者
człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistyczny ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
無神論の
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
無神論
(filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

atlas ˈatlas n
地図帳
zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atmosfera ˌatmɔˈsfɛra n
大気 雰囲気
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia
空気 大気
(astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
雰囲気 大気
(przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.

atol ˈatɔl n
環礁
(geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom ˈatɔ̃m n
原子 アトム
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomowy ˌatɔ̃ˈmɔvɨ adj
原子の
charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu

atrakcyjność ˌatrakˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑ n
吸引力
wzbudzanie zainteresowania wyglądem, stylem, ogółem właściwości

atrakcyjny ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ adj
魅力的
o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)

atraktor n
アトラクター
(matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) stan układu dynamicznego, do którego dąży ten układ w miarę upływu czasu;

atrament aˈtrãmɛ̃nt n
インク
roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego, używany do pisania lub drukowania;

atrium ˈatrʲjũm n
アトリウム
(anatomia, anatomiczny) przedsionek serca
(architektura, architektoniczny) w dawnym domu rzymskim: główne pomieszczenie, z otwartym dachem i zbiornikiem w podłodze na deszczówkę

atropina n
アトロピン
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atrybucja ˌatrɨˈbuʦ̑ʲja n
帰属
przypisywanie (czegoś komuś lub czemuś)

atrybut aˈtrɨbut n
属性
rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś

attaché n
アタッシェ
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (dyplomacja) najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego – urzędnik dyplomatyczny przydzielony do poselstwa jako specjalista w danej dziedzinie;

atto- ˈatːɔ
アト-
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary trylion (10-18) razy mniejsze od podstawowych;

atłas ˈatwas n
サティン
(włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;

audio ˈawdʲjɔ adj
オーディオ
dźwiękowy
zapisujący, odtwarzający, przetwarzający, wzmacniający lub przesyłający dźwięk

audycja awˈdɨʦ̑ʲja n
番組
program radiowy;

audyt n
監査
okresowa kontrola przedsiębiorstwa ukierunkowana na sprawdzenie dochodowości lub zgodności stosowanych procedur z założeniami;

audytorium ˌawdɨˈtɔrʲjũm n
講堂
sala wykładowa, odczytowa;

aukcja ˈawkʦ̑ʲja n
競売 オークション
sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

auksyna awˈksɨ̃na n
オーキシン
(botanika, botaniczny) hormon wzrostu wytwarzany w stożkach wzrostu;

aureola ˌawrɛˈɔla n
後光
obwódka, zazwyczaj złotego koloru, na obrazach i rzeźbach o tematyce religijnej, otaczająca głowy świętych
świetlista obwódka wokół jakiegoś przedmiotu

australijski ˌawstraˈlʲijsʲci adj
オーストラリア
odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

australijski pies pasterski ˌawstraˈlʲijsʲci ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci n
オーストラリアン・キャトル・ドッグ
(kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających;

australopitek n
アウストラロピテクス属
(paleoantropologia, paleoantropologiczny) istota człowiekopodobna żyjąca ponad 3 mln lat temu;

austriacki awstrʲˈjaʦ̑ʲci adj
オーストリア の オーストリアの
odnoszący się do Austrii lub Austriaków

austrofaszyzm n
オーストロファシズム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) austriacka odmiana faszyzmu;

autekologia n
個生態学
(ekologia, ekologiczny) dział ekologii, zajmujący się badaniem wzajemnego oddziaływania środowiska abiotycznego na poszczególne organizmy, i odwrotnie

autentyczny ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ adj
本物
niebędący kopią, falsyfikatem ani przeróbką
taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

auto ˈawtɔ n
自動車 車
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

autobiografia ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja n
自伝
własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobus awˈtɔbus n
バス
(transport, transportowy) (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autoerotyzm n
オートエロティシズム
(seksuologia, seksuologiczny) wzmożone zainteresowanie swoim ciałem, które prowadzi do masturbacji

autofellatio n
オートフェラチオ
technika masturbacyjna polegająca na oralnym pobudzaniu przez mężczyznę swojego własnego prącia;

autograf awˈtɔɡraf n
肉筆 自署
własnoręczny podpis

autokar awˈtɔkar n
コーチ
(motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży

autokefalia ˌawtɔkɛˈfalʲja n
独立正教会
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezależność krajowej prawosławnej organizacji kościelnej od zagranicznych władz duchownych;

autoklaw awˈtɔklaf n
オートクレーブ
(chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

autokracja ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja n
専制政治
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

automatyzacja n
オートメーション
wprowadzanie automatów, ułatwień technicznych poprawiających pracę

autonomia ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
自主性
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autonomiczny ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
自主的
związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autoportret ˌawtɔˈpɔrtrɛt n
自画像
portret artysty wykonany przez siebie samego;

autopsja awˈtɔpsʲja n
検死
sekcja zwłok;

autor ˈawtɔr n
作家
twórca, wynalazca, założyciel

autorytarny adj
権威主義的
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący autorytaryzmu

autorytaryzm n
権威主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych na bezwzględnym posłuchu obywateli

autorytatywny ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ adj
強権的
władczy, stanowczy

autorytet ˌawtɔˈrɨtɛt n
権威
człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi
wpływ osobisty, powaga, prestiż

autostopowicz ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑ n
便乗者
ktoś, kto podróżuje autostopem

autostrada ˌawtɔˈstrada n
高速道路
(motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;

autotomia n
自切
(zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;

autotrof n
独立栄養生物
(ekologia, ekologiczny) organizm samożywny

autunit n
燐灰ウラン石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;

autyzm ˈawtɨsm̥ n
自閉症
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awangarda n
前衛
grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny
(wojskowość, wojskowy) część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły;

awans ˈavãw̃s n
昇進 進級
powierzenie komuś lub objęcie wyższego stanowiska, nadanie lub otrzymanie wyższej godności

awansować v
運ぶ
przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień

awarski n
アヴァル語
(językoznawstwo, językoznawczy) język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;

awatar aˈvatar n
天降
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga

awestyjski n
アヴェスター語
(językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awitaminoza ˌavʲitãmʲĩˈnɔza n
ビタミン欠乏症
(medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin;

awokado ˌavɔˈkadɔ n
アボカド
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju awokado (1.1)
アボカド 鰐梨
(botanika, botaniczny) Persea L., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej;

azalia n
躑躅
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest ˈazbɛst n
アスベスト
(mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azerbejdżański ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci adj
アゼルバイジャンの
odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azerski aˈzɛrsʲci adj
アゼルバイジャン語
odnoszący się do Azerów lub Azerbejdżanu

azjatycki ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci adj
アジア の アジア
dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azot ˈazɔt n
窒素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azotek n
窒化物
(chemia, chemiczny) związek chemiczny azotu z metalem lub półmetalem;

azuryt aˈzurɨt n
藍銅鉱
(mineralogia, mineralogiczny) minerał – zasadowy węglan miedzi;

azymut n
方位角
kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

ałun ˈawũn n
ミョウバン
(chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu

ałunit n
明ばん石
(mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;

aż aʃ particle
ほど
…podkreślająca wielkość jakiejś cechy

babcia ˈbapʲʨ̑a n
お婆さん 御婆さん
(potocznie, potoczny) stara kobieta
祖母 お祖母さん 御祖母さん
(zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babie lato ˈbabʲjɛ ˈlatɔ n
小春日和
wczesnojesienne dni;

babka ˈbapka n
オオバコ
(botanika, botaniczny) Plantago, rodzaj roślin z rodziny babkowatych;

backdoor n
バックドア
(informatyka, informatyczny) luka w zabezpieczeniach, swoista furtka utworzona umyślnie w celu późniejszego wykorzystania

bad trip n
バッド・トリップ
nieprzyjemne doświadczenie narkotyczne wypełnione lękiem;

badanie baˈdãɲɛ n
調査
(medycyna, medyczny) sprawdzenie stanu zdrowia
poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego

badać ˈbadaʨ̑ v
研究 する
przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
診察 する
sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim

badian właściwy ˈbadʲjãn vwaɕˈʨ̑ivɨ n
トウシキミ
(botanika, botaniczny) Illicium verum Hook. f., gatunek drzewa pochodzącego z południowo-wschodniej Azji i mającego znaczenie przede wszystkim jako przyprawa;

badminton badˈmʲĩntɔ̃n n
バドミントン
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

bagaż ˈbaɡaʃ n
荷物 手荷物
zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik dachowy n
ルーフレール
(motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy

bagietka baˈɟɛtka n
バゲット
(spożywczy) długa, cienka bułka;

baglama baɡˈlãma n
サズ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezprogowy instrument strunowy pochodzący z Bliskiego Wschodu;

bagnet ˈbaɡnɛt n
銃剣
(wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bajka ˈbajka n
寓言
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem;

bajka na dobranoc n
寝物語
historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu

bajt bajt n
バイト
(informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bakarat baˈkarat n
バカラ
(termin karciany) hazardowa gra w karty;

bakcyl ˈbakʦ̑ɨl n
バシラス
(przestarzałe, przestarzały) zarazek

bakelit baˈkɛlʲit n
ベークライト
(chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;

bakteria bakˈtɛrʲja n
細菌 バクテリア
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriemia ˌbaktɛrʲˈjɛ̃mʲja n
菌血症
(medycyna, medyczny) zakażenie krwi bakteriami, stwierdzone ich wyizolowaniem;

bakteriofag ˌbaktɛrʲˈjɔfak n
バクテリオファージ
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie;

bakteriolog ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk n
細菌学者
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii

bakteriologia ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja n
細菌学
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

baktrian ˈbaktrʲjãn n
フタコブラクダ
(zoologia, zoologiczny) Camelus ferus Przewalski, duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;

bakłażan bakˈwaʒãn n
ナス
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;

bal bal n
舞踏会
uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

baldachim balˈdaxʲĩm n
バルダキン
osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny

balejaż baˈlɛjaʃ n
ハイライト
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) sposób farbowania włosów polegający na nakładaniu pędzelkiem na wybrane cieniutkie pasma farby o różnych odcieniach; także fryzura powstała w wyniku tego zabiegu

balet ˈbalɛt n
バレエ バレエー
(choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;

baletnica ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a n
バレリーナ
(zawód, zawodowy, zawodowo) (sztuka) kobieta, która tańczy w balecie

balistyczny ˌbalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
弾道
taki, który leci po krzywej balistycznej
związany z balistyką, dotyczący balistyki

balistyka n
弾道学
nauka badająca ruch pocisków;

balkon ˈbalkɔ̃n n
バルコニー
(architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada balˈːada n
乗り心地
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;

balneologia ˌbalnɛɔˈlɔɟja n
温泉療法
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz ich zastosowaniem w lecznictwie;

balon ˈbalɔ̃n n
風船 バルーン
ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

bambus ˈbãmbus n
竹
(botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalny bãˈnalnɨ adj
ありふれた
zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan ˈbãnãn n
バナナ
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
(spożywczy) owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

bandana bãnˈdãna n
バンダナ
wzorzysta chustka noszona na szyi, twarzy lub na głowie;

bandaż ˈbãndaʃ n
包帯
(medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandoneon n
バンドネオン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

bandura bãnˈdura n
バンドゥーラ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny przypominający lutnię z długą szyjką;

banjo ˈbãn͇ʤ̑ɔ n
バンジョー
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank bãŋk n
銀行
(bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
(bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
(medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bank spermy ˈbãŋk ˈspɛrmɨ n
精子バンク
(potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;

banknot ˈbãŋknɔt n
紙幣
(bankowość, bankowy) odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);

bankomat bãŋˈkɔ̃mat n
現金自動預け払い機
urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

bankowość n
バンキング
(bankowość, bankowy) działalność banków i instytucji pokrewnych, dziedzina gospodarki

bantu n
バントゥー
(etnografia, etnograficzny) grupa plemion afrykańskich zaliczanych do rasy czarnej, zamieszkujących stepy w środkowej i południowej Afryce;

baobab baˈɔbap n
バオバブ
(botanika, botaniczny) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;

baptyzm ˈbaptɨsm̥ n
バプテスト教会
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;

bar bar n
バリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
バー バール
(gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
(gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol
バール
(fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;

barak ˈbarak n
仮小屋
prowizoryczny budynek

baran ˈbarãn n
牡羊 雄羊
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy
馬鹿
(potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) głupek, idiota

baranina ˌbarãˈɲĩna n
羊肉
(spożywczy) mięso otrzymywane z owcy lub barana;

barbarzyńca ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nʦ̑a n
夷人
(historia, historyczny, historycznie) w starożytności człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;
野蛮
ktoś niecywilizowany, prymitywny

barbarzyński adj
惨い
cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbeta barˈbɛta n
バーベット
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) nieruchoma opancerzona niska cylindryczna osłona działa na okręcie;

barbituran n
バルビツレート
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych

barchan ˈbarxãn n
ファスチャン織り
(włókiennictwo) rodzaj grubej tkaniny bawełnianej

bard bart n
詩人
u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów;
(przenośnie, przenośnia) poeta, piewca, wieszcz

bardzo ˈbarʣ̑ɔ adv
とても 非常に 大変 ずいぶん
służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo
もっと 最も 最
bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków

barion n
バリオン
(fizyka, fizyczny) fermion o niezerowej liczbie barionowej;

bark bark n
肩
(anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;

barkentyna ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na n
バーケンティン
żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barometr baˈrɔ̃mɛtr̥ n
気圧計
(meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron ˈbarɔ̃n n
男爵
niski tytuł arystokratyczny;

baronet baˈrɔ̃nɛt n
准男爵
dziedziczny, szlachecki brytyjski tytuł honorowy;
mężczyzna noszący tytuł baroneta (1.1)

barszcz barʃʧ̑ n
ボルシチ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zakwaszana zupa na wywarze z buraków;

barter ˈbartɛr n
バーター
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;

barwienie barˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
着色
(rzeczownik odczasownikowy) od barwić

barwnik ˈbarvʲɲik n
染料
substancja służąca do barwienia innych rzeczy

barykada ˌbarɨˈkada n
バリケード
doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

baryton baˈrɨtɔ̃n n
バリトン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;

baryłka n
バレル
mała beczka

bas bas n
ベース
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;
(potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara basowa
バス
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak o takim głosie

baseball n
塁
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen ˈbasɛ̃n n
プール
sztuczny zbiornik wody przeznaczony do pływania
盆地
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego

baskijski baˈsʲcijsʲci adj
バスク語
związany z Baskami, dotyczący Basków

baskijski baˈsʲcijsʲci n
バスク語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;

basset ˈbasːɛt n
バセットハウンド
(kynologia, kynologiczny) masywny pies myśliwski o zwisających uszach;

bastion ˈbastʲjɔ̃n n
堡塁
(wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień;

baszkirski adj
バシキール語
związany z Baszkirami

baszkirski n
バシキール語
(językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski;

bat bat n
バーツ
(jednostka monetarna) waluta Tajlandii;

batalion baˈtalʲjɔ̃n n
大隊
(wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;

batat n
サツマイモ
(botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

bateria baˈtɛrʲja n
バッテリー
(elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii

batik ˈbatʲik n
バティック
(włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione;

batolit n
バソリス
(geologia, geologiczny) wielka intruzja magmowa ciągnąca się w dół do nieznanej głębokości

batuta baˈtuta n
指揮棒
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

batyskaf baˈtɨskaf n
バチスカーフ
statek podwodny do badań na dużych głębokościach;

bawełna baˈvɛwna n
コットン 木綿
(włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);
木綿
(botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie;
綿 コットン
(włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań

baza ˈbaza n
基地
(matematyka, matematyczny) rodzina zbiorów otwartych w przestrzeni topologicznej, pozwalająca przez sumowanie otrzymać każdy inny zbiór otwarty;
(wojskowość, wojskowy) główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania
podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia

baza danych n
データベース
(informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt ˈbazalt n
玄武岩
(geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazooka baˈzuka n
バズーカ
(potocznie, potoczny) (wojskowość, wojskowy) granatnik przeciwpancerny
(wojskowość, wojskowy) amerykańska ręczna wyrzutnia niekierowanych przeciwpancernych pocisków rakietowych;

bazylia baˈzɨlʲja n
バジル バジリコ
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylia azjatycka n
カミメボウキ
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku bazylii azjatyckich (1.1), pochodząca z tropikalnej Azji (Półwysep Indyjski, Malezja), będąca jedną z najważniejszych roślin w symbolice hinduistycznej

bazylika baˈzɨlʲika n
バシリカ
(architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego);
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu

bazyliszek n
バシリスク
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek;
(mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem

bazylozaur n
バシロサウルス
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Basilosaurus, rodzaj prawalenia żyjącego w eocenie;
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju bazylozaur (1.1)

bać się ˈbaʨ̑‿ɕɛ v
恐れる
martwić się, niepokoić się
odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś

bałałajka ˌbawaˈwajka n
バラライカ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym;

bałkanizacja n
バルカニゼーション
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałtycki bawˈtɨʦ̑ʲci adj
バルト
odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem

bałwan ˈbawvãn n
雪だるま
figura człowieka ulepiona ze śniegu;

bańka mydlana ˈbãɲka mɨˈdlãna n
シャボン玉
pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;
(przenośnie, przenośnia) coś ulotnego, nietrwałego, złudnego

bażant ˈbaʒãnt n
雉 キジ
(ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

beatyfikacja ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
列福
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

beczeć ˈbɛʧ̑ɛʨ̑ v
（羊が）鳴く
o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka ˈbɛʧ̑ka n
樽
cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;

bednarz ˈbɛdnaʃ n
桶屋
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

befsztyk ˈbɛfʃtɨk n
ステーキ ビフテキ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

behawioryzm n
行動主義心理学
(psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bekerel n
ベクレル
(fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

belgijski bɛlʲˈɟijsʲci adj
ベルギー
odnoszący się do Belgii lub Belgów

belka ˈbɛlka n
梁
(technologia, technika, techniczny) w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo
(technologia, technika, techniczny) zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie

belona bɛˈlɔ̃na n
ガーフィッシュ
(ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;

bemar n
湯煎
podgrzewany szeroki pojemnik na żywność służący do utrzymywania temperatury potraw;

bemol ˈbɛ̃mɔl n
フラット
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

benedyktyn ˌbɛ̃nɛˈdɨktɨ̃n n
ベネディクト会
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji

bentos n
ベントス
(ekologia, ekologiczny) zespół organizmów zasiedlających dno zbiorników wodnych, penetrujących osady denne lub żyjących na ich powierzchni;

benzen ˈbɛ̃w̃zɛ̃n n
ベンゼン
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzodiazepina n
ベンゾジアゼピン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek mający działanie uspokajające, nasenne i zapobiegające drgawkom;

benzoesan sodu n
安息香酸ナトリウム
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako konserwant żywności;

benzofuran ˌbɛ̃w̃zɔˈfurãn n
ベンゾフラン
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;

benzyna bɛ̃w̃ˈzɨ̃na n
ガソリン
paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berdysz ˈbɛrdɨʃ n
バルディッシュ
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;

berek n
鬼ごっこ
dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób

beret ˈbɛrɛt n
ベレー帽
(krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

beri-beri n
脚気
(medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;

berkel ˈbɛrkɛl n
バークリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

bersalier n
ベルサリエーレ
(wojskowość, wojskowy) żołnierz włoskiej lekkiej piechoty zmechanizowanej;

beryl ˈbɛrɨl n
ベリリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

berło ˈbɛrwɔ n
王笏 笏
ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

bestia ˈbɛstʲja n
けだもの
dzikie, drapieżne zwierzę

bestseller bɛˈstsɛlɛr n
ベストセラー
dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny

beszamel bɛˈʃãmɛl n
ベシャメルソース
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos przyrządzany z masła, mąki, jajek i mleka lub śmietany;

beta ˈbɛta n
ベータ
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa drugiej litery alfabetu greckiego, β;

beta-karoten ˌbɛta‿kaˈrɔtɛ̃n n
βカロテン
(biochemia, biochemiczny) prowitamina witaminy A, barwnik roślinny nadający niektórym owocom i warzywom pomarańczowy kolor;

beton ˈbɛtɔ̃n n
コンクリート
(budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betonowy ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ adj
コンクリートの
wykonany z betonu

bez bɛs n
接骨木
(botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez grosza przy duszy adj
一文無し
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, bez środków do życia

bez- bɛs bɛz prefix
ない
…służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

beza ˈbɛza n
メレンゲ
(cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

bezbarwny bɛzˈbarvnɨ adj
無色
pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony

bezbolesny adj
無痛
niepowodujący, niesprawiający bólu

bezbłędność bɛzˈbwɛ̃ndnɔɕʨ̑ n
万全
brak błędów, cecha tego, co jest pozbawione błędów

bezcenny bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ adj
プライスレス
mający ogromną wartość

bezchmurny bɛsˈxmurnɨ adj
晴れ
charakteryzujący się brakiem chmur

bezczelny bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ adj
厚かましい
cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezdomność bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑ n
ホームレス
(socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;

bezdomny bɛzˈdɔ̃mnɨ adj
ホームレス
taki, który nie ma domu

bezdźwięczny adj
清
nie wydający dźwięku (głosu)
無声
(językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka, przy wymawianiu której nie drżą więzadła głosowe

bezimienny ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ adj
名無し
nie mający imienia czy nazwy

bezinteresowny ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ adj
利他的
taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezkarność n
刑事免責
uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem

bezkrwawy adj
無血
taki, który obywa się bez rozlewu krwi

bezkręgowiec n
無脊椎動物
(zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;

bezkręgowy adj
無脊椎
(zoologia, zoologiczny) nieposiadający szkieletu

beznadzieja ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇ja n
失望
stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

beznadziejny ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ adj
絶望的な
pozbawiony wszelkiej nadziei

bezokolicznik ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik n
不定詞
(gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezołowiowy adj
無鉛
niezawierający ołowiu

bezpieczeństwo ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
安全
stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznik bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik n
電力ヒューズ
podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpieczny bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ adj
安全
taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi

bezpośredni ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲi adj
直接
taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost

bezpośredniość ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ̇ɕʨ̑ n
直接
cecha tego, kto jest bezpośredni

bezprecedensowy adj
前例
(książkowy) bez precedensu

bezprzewodowy adj
無線
(technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

bezpłciowy adj
無性
(biologia, biologiczny) niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci

bezpłodny adj
不妊
(biologia, biologiczny) taki, który nie może rozmnażać się

bezrobocie ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ n
失業
(ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ n
失業者
osoba bez pracy

bezsenność bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑ n
不眠症
(fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsenny bɛsˈːɛ̃nːɨ adj
寝不足
spędzony bez spania

bezsensowny ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ adj
無意味 馬鹿げた
taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia

bezsilny bɛɕˈːilnɨ adj
弱い
taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezstronność n
中立 公平
cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny

bezszeryfowy adj
サンセリフ
(termin typograficzny) o krojach pisma: nie mający szeryfów, czyli ozdobnych zakończeń znaków

beztlenowy adj
嫌気性
taki, który obywa się bez tlenu

beztroski bɛsˈtrɔsʲci adj
気楽
nie mający trosk, zmartwień
świadczący o braku problemów, zmartwień

bezustannie adv
引っ切り無し
bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie

bezużyteczny ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ adj
無用
taki, z którego nie ma żadnego użytku

bezwartościowy ˌbɛzvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ adj
無価値
nieposiadający żadnej wartości

bezwarunkowo adv
絶対
bez względu na cokolwiek, bez stawiania warunków

bezwodnik n
無水物
(chemia, chemiczny) tlenek niemetalu tworzący kwas lub zasadę w połączeniu z wodą

bezwstyd n
厚顔無恥
nieskromność w postępowaniu

bezwzględny bɛzˈvzɡlɛ̃ndnɨ adj
薄情
okrutny, pozbawiony współczucia

bezzałogowy adj
無人
(lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi

bezzwłocznie bɛzˈːvwɔʧ̑ʲɲɛ adv
至急
w sposób bezzwłoczny, natychmiast

bezzębny bɛzˈːɛ̃mbnɨ adj
歯 の ない
taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

bezładny adj
無秩序
pozbawiony ładu, porządku

bełkot ˈbɛwkɔt n
珍紛漢紛
(potocznie, potoczny) wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie

beżowy bɛˈʒɔvɨ adj
ベージュ
mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

biatlon n
バイアスロン
(sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

biała herbata ˈbʲjawa xɛrˈbata n
白茶
herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji

biała magia ˈbʲjawa ˈmaɟja n
白魔術
(ezoteryka) magia niewykorzystująca sił zła, mająca na celu uzyskanie dobroczynnego skutku

białaczka bʲjaˈwaʧ̑ka n
白血病 はっけつびょう
(medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białas n
白んぼ
(potocznie, potoczny) (slangowo) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o białej skórze, człowiek białej rasy

białawy bʲjaˈwavɨ adj
白っぽい
mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

białko ˈbʲjawkɔ n
蛋白 蛋白質
(biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

białoruski ˌbʲjawɔˈrusʲci adj
ベラルーシの ベラルーシ語
dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski ˌbʲjawɔˈrusʲci n
ベラルーシ語 ベラルーシの
(językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

biały ˈbʲjawɨ adj
白い 白
mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biblijny bʲiˈblʲijnɨ adj
聖書の
pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliografia ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja n
書誌学 書誌
wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

biblioteka ˌbʲiblʲjɔˈtɛka n
図書館
instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
(informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;

bibliotekarz ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ n
図書館員
pracownik biblioteki;

biblistyka n
聖書学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii;

bibuła n
吸い取り紙
rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

bicie w przelocie n
アンパッサン
(szachy, pojęcie szachowe) specjalne posunięcie, w którym pion stojący obok bije innego piona bezpośrednio po wykonaniu ruchu o dwa pola z pozycji wyjściowej

bidet ˈbʲidɛt n
ビデ
urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

biec bʲjɛʦ̑ v
走る
szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi

bieda ˈbʲjɛda n
貧困 貧 貧乏 貧しさ
stan braku środków do życia

biedermeier ˌbʲidɛrˈmajɛr n
ビーダーマイヤー
(sztuka) prosty i funkcjonalny styl w architekturze i wyposażeniu wnętrz, a także w literaturze, malarstwie, modzie (i tym podobne, i temu podobne) ;

biedny ˈbʲjɛdnɨ adj
貧しい 貧乏
taki, któremu brakuje środków do życia

biedronka bʲjɛˈdrɔ̃nka n
テントウムシ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

bieg bʲjɛk n
区間
(sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki

bieg płotkarski ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci n
障害走
(sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki;

biegacz ˈbʲjɛɡaʧ̑ n
走者
(sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

biegać ˈbʲjɛɡaʨ̑ v
走る
przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

biegun ˈbʲjɛɡũn n
極
(fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
(fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny
jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;

biegun magnetyczny ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ n
磁極
(fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe;
(geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty;

biegunka bʲjɛˈɡũnka n
下痢
(medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biegus malutki n
ヨーロッパトウネン
(ornitologia, ornitologiczny) Calidris minuta, gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych;

biegus rdzawy ˈbʲjɛɡus ˈrʣ̑avɨ n
コオバシギ
(ornitologia, ornitologiczny) Calidris canutus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegus zmienny ˈbʲjɛɡuz ˈːmʲjɛ̃nːɨ n
ハマシギ
(ornitologia, ornitologiczny) gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegły ˈbʲjɛɡwɨ adj
上手
mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie

biel bʲjɛl n
白 白色
biały kolor;

bielizna bʲjɛˈlʲizna n
下着
(krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

biennale bʲjɛ̃nˈːalɛ n
ビエンナーレ
(książkowy) wydarzenie artystyczne (wystawa, festiwal) odbywające się co dwa lata lub trwające dwa lata

bierne palenie ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ n
受動喫煙
zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik ˈbʲjɛrʲɲik n
対格
(gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

biernikowy ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ adj
対格の
(gramatyka) dotyczący biernika

bierny ˈbʲjɛrnɨ adj
受け身
(chemia, chemiczny) niebiorący udziału w reakcjach
(gramatyka) związany ze stroną bierną
niewykazujący inicjatywy

bieżnik ˈbʲjɛʒʲɲik n
タイヤ溝
(motoryzacja) zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność;

bigos ˈbʲiɡɔs n
ビゴス
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z duszonej kapusty kiszonej z rozmaitymi dodatkami; ; (zobacz) też bigos w Encyklopedii staropolskiej

bijekcja n
全単射
(matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini bʲiˈcĩɲi n
ビキニ
dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bilard ˈbʲilart n
ビリヤード
(sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;

bilbil n
鵯
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae);

bilet ˈbʲilɛt n
切符
dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

biliard ˈbʲilʲjart n
千兆
(matematyka, matematyczny) liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 1015;

bilion ˈbʲilʲjɔ̃n n
兆
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;

bilirubina ˌbʲilʲiruˈbʲĩna n
ビリルビン
(biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;

bilokacja n
バイロケーション
(ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;

bimber ˈbʲĩmbɛr n
密造酒
(spożywczy) mocny alkohol domowej roboty, zazwyczaj wytwarzany nielegalnie;

bingo ˈbʲĩŋɡɔ interjection
ビンゴ
okrzyk zwycięstwa, wyrażający zadowolenie z czegoś

bingo ˈbʲĩŋɡɔ n
ビンゴ
rodzaj gry hazardowej

binturong bʲĩnˈturɔ̃ŋk n
ビントロング
(zoologia, zoologiczny) Arctictis binturong, ssak leśny południowo-wschodniej Azji;

bio- bʲjɔ prefix
生-
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi

biochemia bʲjɔˈxɛ̃mʲja n
生化学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biodro ˈbʲjɔdrɔ n
腰
(anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

biofizyka n
生物物理学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;

biogeografia ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja n
生物地理学
nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;

biografia bʲjɔˈɡrafʲja n
伝記
opis życia i działalności jakiejś osoby;

biolog ˈbʲjɔlɔk n
生物学者
specjalista w zakresie biologii

biologia bʲjɔˈlɔɟja n
生物学 せいぶつがく
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna n
分子生物学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologiczny ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
実の
związany z biologią, dotyczący biologii

biomasa bʲjɔ̃ˈmasa n
バイオマス
masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)
materia zawarta w organizmach żywych;

bionika n
生体工学
(biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;

biopaliwo n
バイオ燃料
paliwo otrzymywane z biomasy;

bioróżnorodność ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑ n
生物多様性
zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biosfera n
生物圏
(ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe

biotyna bʲjɔˈtɨ̃na n
ビオチン
(biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów;

biret ˈbʲirɛt n
ビレッタ帽
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kanciaste nakrycie głowy duchownych

birmański bʲirˈmãj̃sʲci adj
ビルマ語
odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków)

birmański bʲirˈmãj̃sʲci n
ビルマ語
język urzędowy Mjanmy (Birmy);

biseksualizm ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
両性愛
(seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biseksualny ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
バイセクシュアル
(seksuologia, seksuologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci

biskup ˈbʲiskup n
主教 司教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

bistro ˈbʲistrɔ n
ビストロ
(książkowy) (gastronomia) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi;

bit bʲit n
ビット
(informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1

bita śmietana ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna n
クリーム
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitcoin n
ビットコイン
(finanse, finansowy) jedna z kryptowalut, wprowadzona do użytku w 2009 roku;

bitwa ˈbʲitfa n
sentou
(przenośnie, przenośnia) każda inna potyczka, również dla zabawy
戦い
(wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biurko ˈbʲjurkɔ n
机
mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro ˈbʲjurɔ n
事務所
budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro podróży ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ n
旅行代理店
(turystyka, turystyczny) instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biuro rzeczy znalezionych n
遺失物取扱所
(turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać

biurokrata n
官僚
urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

biust bʲjust n
乳房
popiersie
piersi kobiety

biustonosz bʲjuˈstɔ̃nɔʃ n
ブラジャー
(krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

biwa ˈbʲiwa n
琵琶
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunna japońska lutnia

biwak ˈbʲivak n
ビバーク
(turystyka, turystyczny) obozowanie pod gołym niebem w namiotach, najczęściej jedna z form obozów młodzieżowych

bizmut ˈbʲizmut n
ビスマス
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznesowy adj
商売上の
(handel, handlowy) dotyczący biznesu

bizon ˈbʲizɔ̃n n
アメリカ野牛
(zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;

bić bʲiʨ̑ v
叩く
o dzwonie i zegarze wytwarzać głośne odgłosy pracy
o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
o skrzydłach i rękach machać nimi
uderzać w jakiś instrument perkusyjny
w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.
打つ
uderzać kogoś, zadawać komuś ból

biżuteria ˌbʲiʒuˈtɛrʲja n
玉
przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blacha ˈblaxa n
板金
cienki, płaski kawałek metalu;

blacharz n
ブリキ屋
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wytwarzający lub naprawiający przedmioty z blachy

blady ˈbladɨ adj
青白い
o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację

blask blask n
光
światło odbite, poblask

blastula n
胞胚
(biologia, biologiczny) wczesne stadium rozwojowe zarodka tkankowców w postaci pęcherzyka, którego ściana (blastoderma) jest zbudowana z jednej lub kilku warstw komórek otaczających jamę (blastocel) wypełnioną płynem

blaszka ˈblaʃka n
襞
(botanika, botaniczny) element owocnika grzyba budujący jeden z typów hymenoforu;

bliski ˈblʲisʲci adj
近い
taki, który jest w niewielkiej odległości
bezpośrednio spokrewniony
taki, który prawie osiągnął jakiś stan
zbliżony do czegoś, podobny
taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić

blisko ˈblʲiskɔ adv
親しく
w niewielkiej odległości

blizna ˈblʲizna n
瘢痕 傷跡
(medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźniak ˈblʲiʑɲak n
双子
każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie

blog blɔk n
ブログ
(informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

bloger ˈblɔɡɛr n
ブロガー
(informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga

blogosfera n
ブロゴスフィア
(publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

blok blɔk n
連合
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych

blok mieszkalny ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ n
マンション
budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;

blokada blɔˈkada n
封鎖
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system środków zmierzających do izolacji jakiegoś państwa, obiektu, miasta itp. w celu wymuszenia jakichś ustępstw lub kapitulacji
utrudnienie dostępu do czegoś
道路封鎖
(motoryzacja) akcja zablokowania drogi np. przez policję

blond blɔ̃nt adj
金髪
o włosach jasny, płowy

blondynka blɔ̃nˈdɨ̃nka n
ブロンド
kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie

blues n
ブルース
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalno-instrumentalny styl muzyczny sięgający korzeniami ludowych pieśni czarnoskórych

blurb n
宣伝文
streszczenie lub rekomendacja umieszczana na czwartej stronie okładki książki;

bluszcz bluʃʧ̑ n
蔦 ツタ
(botanika, botaniczny) Hedera, roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluza ˈbluza n
スウェットシャツ
(odzieżownictwo) (krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów;

bluźnierstwo bluʑˈɲɛrstfɔ n
不敬
słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte

boa ˈbɔa n
ボア
(herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;

bobslej ˈbɔpslɛj n
ボブスレー
sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

bobsleje bɔpsˈlɛjɛ n
ボブスレー
(sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportowa polegająca na zjeżdżaniu bobslejami po sztucznym torze lodowym;

bocian ˈbɔʨ̑ãn n
鸛
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;

bocian biały ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ n
シュバシコウ
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku bocianów białych (1.1)
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ n
ナベコウ
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

bod bɔt n
ボー
(informatyka, informatyczny) jednostka prędkości transmisji sygnału;

bodhisattwa n
菩薩
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek, który w buddyzmie mahajana dąży do stanu buddy, kieruje się altruistyczną motywacją przynoszenia pożytku innym;

bodo n
ボド語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy stanu Asam w Indiach;

body ˈbɔdɨ n
ボディスーツ
(odzieżownictwo) jednoczęściowy strój dziecięcy, bez rękawów i nogawek
(odzieżownictwo) jednoczęściowy, obcisły strój kobiecy, zwykle bez rękawów i nogawek

bodziec ˈbɔʥ̑ɛʦ̑ n
刺激
(medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;
(przenośnie, przenośnia) podnieta, zachęta

bogacz ˈbɔɡaʧ̑ n
財産家
osoba bardzo bogata

bogaty bɔˈɡatɨ adj
豊か 金持ち
posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody

bogini bɔˈɟĩɲi n
女神
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej

bohater bɔˈxatɛr n
英雄 主人公
człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.

bohaterka ˌbɔxaˈtɛrka n
ヒロイン
forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia
forma żeńska od: bohater; kobieta odważna
forma żeńska od: bohater; postać utworu

bohr bɔxr̥ n
ボーリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

bojkot ˈbɔjkɔt n
ボイコット
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować v
ボイコット
zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bojler ˈbɔjlɛr n
ボイラー
zbiornik do podgrzewania wody

bok bɔk n
横 横腹 脇 脇腹
lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu

bokeh n
ボケ
(fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boks bɔks n
ボクシング
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;

bokser ˈbɔksɛr n
ボクサー
(kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa;

bokserki bɔˈksɛrʲci n
ボクサーブリーフ
(odzieżownictwo) męskie, luźne majtki z krótkimi nogawkami

boksyt n
ボーキサイト
(geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;

bolesny bɔˈlɛsnɨ adj
痛
(medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny

boleć ˈbɔlɛʨ̑ v
痛む 痛い
(medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boloński bɔˈlɔ̃j̃sʲci adj
ボローニャの
wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

bolszewik n
ボリシェヴィキ
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) początkowo: członek leninowskiej frakcji rosyjskiej partii socjaldemokratycznej; potem ogólniej: członek radzieckiej partii komunistycznej

bolszewizm n
ボリシェビズム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu

bomba ˈbɔ̃mba n
爆弾
(wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;

bomba atomowa n
原子爆弾 原爆
(wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bonapartyzm n
ボナパルティズム
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; (także, też) frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte;

bonsai bɔ̃w̃ˈzaj n
盆栽
(ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

bonus ˈbɔ̃nus n
おまけ
dodatek, premia

boom n
ブーム
(ekonomia, ekonomiczny) szybki wzrost koniunktury gospodarczej

bor bɔr n
ホウ素 硼素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

boraks ˈbɔraks n
ホウ砂
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady boranów, jego głównym składnikiem jest uwodniony boran sodu;

borowodór n
ボラン
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny złożony z wodoru i boru;

borsuk ˈbɔrsuk n
穴熊 アナグマ
(zoologia, zoologiczny) Meles Brisson, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

borówka bɔˈrufka n
ビルベリー
(botanika, botaniczny) krzewinka z rodziny wrzosowatych;

borówka brusznica bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a n
苔桃
(botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;

boski ˈbɔsʲci adj
天
właściwy bogu/Bogu, bóstwu, związany z bogiem/Bogiem
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) piękny, wspaniały, cudowny

bot bɔt n
ボット
(informatyka, informatyczny) program wykonujący jakieś czynności za człowieka;

botanik bɔˈtãɲik n
植物学者
specjalista w zakresie botaniki

botanika bɔˈtãɲika n
植物学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botulizm bɔˈtulʲism̥ n
ボツリヌス中毒
(medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;

bouillabaisse n
ブイヤベース
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska zupa rybna (lub gulasz);

bozon ˈbɔzɔ̃n n
ボース粒子
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;

bośniacki bɔɕˈɲaʦ̑ʲci adj
ボスニア語
związany z Bośnią lub Bośniakami

bożodrzew gruczołowaty n
ニワウルシ
(botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej;

brak brak n
不足
fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci n
無月経
(medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

brakować braˈkɔvaʨ̑ v
欠く
być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać

brama ˈbrãma n
鳥居
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charakterystyczna japońska budowla o symbolicznym, mistycznym znaczeniu;

bramka ˈbrãmka n
ゲート
(sport, sportowy) w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać
(technologia, technika, techniczny) element realizujący funkcję logiczną;
ゴール
(sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
(sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)
門
(zdrobniale) od: brama

bramkarz ˈbrãmkaʃ n
ゴールキーパー キーパー
(sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

bransoletka ˌbrãw̃sɔˈlɛtka ˌbrãw̃zɔˈlɛtka n
ブレスレット
ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

branża ˈbrãw̃ʒa n
工業
gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności

brat brat n
兄 弟
potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

bratanek braˈtãnɛk n
甥
syn brata

bratanica ˌbratãˈɲiʦ̑a n
姪
córka brata

bratek ˈbratɛk n
パンジー
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Viola wittrockiana, dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka;

braterstwo braˈtɛrstfɔ n
兄弟の間柄
pokrewieństwo między synami jednych rodziców
友愛
braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie

bratnia dusza ˈbratʲɲa ˈduʃa idiom
ソウルメイト
osoba bliska pod jakimś względem

bratowa braˈtɔva n
兄嫁
żona brata

brawo ˈbravɔ interjection
ブラボー
… pokazujący entuzjastyczną aprobatę

brać braʨ̑ v
取る
chwytać coś ręką, unosić coś

bretoński brɛˈtɔ̃j̃sʲci n
ブルトン語
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew brɛf n
眉 眉毛
(anatomia, anatomiczny) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brexit n
ブレグジット
(historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej

brezent ˈbrɛzɛ̃nt n
タープ
gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.;

brie n
ブリー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) francuski ser pleśniowy wytwarzany z krowiego mleka, o delikatnej woni pleśni oraz dymu;

briefing ˈbrʲifʲĩŋk n
ブリーフィング
odprawa dla dziennikarzy, rodzaj konferencji prasowej, zwykle na jeden temat

broda ˈbrɔda n
髭 鬚
zarost na brodzie (1.1)

brodaty brɔˈdatɨ adj
ひげがあります
mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka n
疣
(medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodawka sutkowa brɔˈdafka sutˈkɔva n
乳首
(anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodziec pławny ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ n
コアオアシシギ
(ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

brodziec śniady ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ʲ ˈɕɲadɨ n
ツルシギ
(ornitologia, ornitologiczny) Tringa erythropus, gatunek średniego ptaka z rodziny bekasowatych;

brokat ˈbrɔkat n
グリッター
połyskliwe drobinki używane m.in. do zdobienia przedmiotów oraz do produkcji kosmetyków upiększających;
ブロケード
(włókiennictwo) (krawiectwo) jedwabna tkanina z wypukłym, wzorem, przetykana złotą lub srebrną nicią;

brokuł ˈbrɔkuw n
ブロッコリー ブロッコリ
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;

brom brɔ̃m n
臭素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

bromek n
臭化物
(chemia, chemiczny) związek bromu jednowartościowego, sól kwasu bromowodorowego;

brona ˈbrɔ̃na n
マグワ
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronić ˈbrɔ̃ɲiʨ̑ v
守る 防ぐ
odpierać atak

bronować brɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
まぐわをかける
(rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony

browar ˈbrɔvar n
醸造所
zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń brɔ̃ɲ n
武器 兵器
(wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biała ˈbrɔ̃ɲ ˈbʲjawa n
冷兵器
(wojskowość, wojskowy) ogół broni służącej do walki wręcz;

broń biologiczna ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na n
生物兵器
(wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

broń chemiczna ˈbrɔ̃ɲ xɛ̃ˈmʲiʧ̑na n
化学兵器
(wojskowość, wojskowy) broń masowego rażenia wykorzystująca trujące związki chemiczne;

brud brut n
汚れ
każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudna bomba n
汚い爆弾
(wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;

brudny ˈbrudnɨ adj
汚 汚い
(potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi
mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud

brudzić v
汚す
czynić brudnym, pokrywać brudem

brukiew ˈbrucɛf n
ルタバガ
(botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brumaire n
ブリュメール
nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

brunatna koszula n
突撃隊員
(potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) członek SA, hitlerowskich Oddziałów Szturmowych NSDAP

brunch n
ブランチ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) posiłek będący połączeniem śniadania i obiadu, jadany późnym rankiem lub wczesnym przedpołudniem, pierwotnie w niedzielę;

brunetka brũˈnɛtka n
ブルネット
kobieta o włosach czarnego koloru

bruschetta brusˈkɛtːa n
ブルスケッタ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska przekąska w postaci grzanki posmarowanej oliwą i roztartym czosnkiem; często podawana z kozim serem lub sałatką pomidorową i świeżymi ziołami;

brutalny bruˈtalnɨ adj
荒い
działający za pomocą siły, agresywny

bruzda n
溝
(rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;

brydż brɨʧ̑ n
コントラクトブリッジ
(termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

brygada n
旅団
(wojskowość, wojskowy) samodzielna jednostka organizacyjna marynarki wojennej, składająca się z przynajmniej dwóch dywizjonów
(wojskowość, wojskowy) związek taktyczny złożony z kilku pułków lub batalionów, będący częścią dywizji

brygantyna ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na n
ブリガンティン
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;

brylant ˈbrɨlãnt n
ブリリアント
(jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brytyjski brɨˈtɨjsʲci adj
イギリス
odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa

bryła ˈbrɨwa n
立体
(geometria) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej;

brzask bʒask n
明け方
światło widoczne na niebie przed wschodem słońca
(książkowy) blask rzucany przez określone źródło światła

brzeg bʒɛk n
岸 磯
pas lądu ograniczający zbiornik wodny;
縁
krańcowa linia czegoś

brzemię ˈbʒɛ̃mʲjɛ n
負担
(dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą
coś, co jest trudne do zniesienia

brzmienie ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ n
サウンド
zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzoskwinia bʒɔsˈkfʲĩɲa n
桃
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny różowatych;
桃 もも
(spożywczy) owoc brzoskwini (1.1)

brzoskwiniowy ˌbʒɔskfʲĩˈɲɔvɨ adj
桃色
(botanika, botaniczny) dotyczący brzoskwiń (drzew i owoców)
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z brzoskwiń, z dodatkiem brzoskwiń
przypominający owoc brzoskwini mający powierzchnię lub kolor owocu brzoskwini, delikatny jak brzoskwinia

brzoza ˈbʒɔza n
樺 樺の木
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;

brzuch bʒux n
腹 御腹
(anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchomówca ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a n
腹話術師
(książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuchomówstwo ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ n
腹話術
(książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;

brzuszek ˈbʒuʃɛk n
ぽんぽん
(zdrobniale) od: brzuch

brzydki ˈbʒɨtʲci adj
醜い
subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydkie kaczątko ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ n
みにくいアヒルの子
(przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha

brzydota bʒɨˈdɔta n
醜
nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzydzić v
ムカつく
powodować obrzydzenie

brzytwa ˈbʒɨtfa n
剃刀
ostry nóż do usuwania zarostu;

brzytwodziób n
ハサミアジサシ
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Rynchops;

brzęczyk ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɨk n
ブザー
(technologia, technika, techniczny) elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie)

bród brut n
浅瀬 洗い越し
płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brąz brɔ̃w̃s n
茶色 褐色
kolor brązowy – kolor brązu (1.1)
青銅 青銅色
(hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)

brązowy brɔ̃w̃ˈzɔvɨ adj
ブラウン の 茶色い
mający kolor brązu;

brązowy medal brɔ̃w̃ˈzɔvɨ ˈmɛdal n
銅メダル
medal przyznawany za trzecie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

buda ˈbuda n
犬小屋
schronienie dla psa

budda ˈbudːa n
仏
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w buddyzmie: człowiek oświecony;
仏像
posążek lub posąg buddy (1.1)

buddyjski budˈːɨjsʲci adj
仏教
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem

buddysta budˈːɨsta n
仏教徒
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddyzm ˈbudːɨsm̥ n
仏教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budka telefoniczna ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na n
電話ボックス
(telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;

budowanie ˌbudɔˈvãɲɛ n
建立
(rzeczownik odczasownikowy) od budować

budować buˈdɔvaʨ̑ v
建てる
tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budowla buˈdɔvla n
ビル
(budownictwo) coś, co zostało zbudowane
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury

budulec buˈdulɛʦ̑ n
建材
(budownictwo) materiał budowlany (szczególnie drewno)

budynek buˈdɨ̃nɛk n
建物 建築物
(architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budzik ˈbuʥ̑ik n
目覚まし時計
zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

budzić ˈbuʥ̑iʨ̑ v
起こす
przerywać czyjś sen
起きる
przestawać spać

budżet ˈbuḍʒɛt n
予算
(ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

bufet ˈbufɛt n
ビュッフェ
miejsce sprzedaży gotowych przekąsek, słodyczy i napojów, np. w teatrze, w budynku biurowym, na dworcu

bufor n
バッファ
(chemia, chemiczny) roztwór zdolny do utrzymywania względnie stałego pH innego roztworu mieszanego z nim
(informatyka, informatyczny) obszar pamięci, gdzie tymczasowo przechowuje się dane przesyłane pomiędzy dwoma urządzeniami lub między urządzeniem a aplikacją
(kolejnictwo) urządzenie służące do łagodzenia siły uderzenia lub wzajemnego nacisku pojazdów szynowych
(przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś łagodzący konflikt

bujny ˈbujnɨ adj
繁茂した
taki, który się obficie rozrasta
豊かな
z rozmachem

buk buk n
ブナ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fagus L., drzewo z rodziny bukowatych;

bukinista ˌbucĩˈɲista n
古書店
uliczny sprzedawca starych książek, rycin i gazet, zwłaszcza we Francji;

bukszpan ˈbukʃpãn n
黄楊
(botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

bukszpryt ˈbukʃprɨt n
バウスプリット
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bulaj ˈbulaj n
舷窓
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku;

buldog ˈbuldɔk n
ブルドッグ
(kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa;

buldog francuski ˈbuldɔk frãnˈʦ̑usʲci n
フレンチ・ブルドッグ
(kynologia, kynologiczny) rasa małego psa z grupy psów do towarzystwa;

bulgogi n
ブルコギ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) koreańskie danie składające się ze smażonej wołowiny z dodatkami;

bulgur n
ブルグル
(spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;

bulimia buˈlʲĩmʲja n
神経性大食症
(medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulterier bulˈtɛrʲjɛr n
ブルテリア
(kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów;

bulwa ˈbulva n
芋
(botanika, botaniczny) zgrubiała część korzenia lub pędu;

bulwar ˈbulvar n
ブールバール
(historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii
(książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym

bumerang bũˈmɛrãŋk n
ブーメラン
płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bunraku bũnˈraku n
人形浄瑠璃 文楽
teatr lalek wywodzący się z japońskiego teatru epickiego;

bunt bũnt n
反逆
wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

burak ˈburak n
カブ 大根
(botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak cukrowy ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ n
サトウダイコン
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burak ćwikłowy n
テーブルビート
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;

burdel ˈburdɛl n
売春宿
(pospolicie) dom publiczny
(pospolicie) (grubiański, grubiańsko) brak porządku

burmistrz ˈburmʲisṭʃ n
首長
(administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

burrata n
ブッラータ
(spożywczy) tradycyjny włoski ser z mleka krowiego lub bawolego, wytwarzany z mozzarelli i śmietany;

bursztyn ˈburʃtɨ̃n n
琥珀
(mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

burza ˈbuʒa n
雷雨
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza mózgów ˈbuʒa ˈmuzɡuf idiom
ブレインストーミング
metoda zespołowego rozwiązywania problemów, polegająca na formułowaniu wszelkich nasuwających się skojarzeń, pomysłów rozwiązania danego problemu, bez ich oceny;

burza piaskowa n
砂嵐
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ n
コップの中の嵐
zamęt wywołany z błahych powodów

burzliwy buʒˈlʲivɨ adj
荒れる
charakteryzujący się burzami atmosferycznymi
o gwałtownym przebiegu

buspas ˈbuspas n
バス専用車線
pas ruchu dla autobusów

bustrofedon ˌbustrɔˈfɛdɔ̃n n
牛耕式
sposób pisania w kolejnych wierszach tekstu na przemian: raz od prawej do lewej, raz od lewej do prawej przy odwracaniu również samych liter;

but but n
靴 シューズ
część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan ˈbutãn n
ブタン
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butelka buˈtɛlka n
瓶 ボトル
szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butik ˈbutʲik n
ブティック
(handel, handlowy) mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami

buzuki buˈzuci n
ブズーキ
(choreografia, choreograficzny) grecki taniec
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grecki instrument strunowy szarpany
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) irlandzki instrument strunowy szarpany

buława buˈwava n
メイス
krótka laska zakończona ozdobną gałką, będąca dawniej symbolem władzy hetmańskiej, obecnie oznaką władzy marszałkowskiej

bułgarski buwˈɡarsʲci adj
ブルガリアの
związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski buwˈɡarsʲci n
ブルガリア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Bułgarii;

bułka ˈbuw.ka n
ロールパン
wypiek o niewielkich rozmiarach;

bułka z masłem ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m n
お茶の子
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

bydło ˈbɨdwɔ n
家畜
(zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk bɨk n
牡牛 雄牛 牡牛
(zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.

bynajmniej bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j interjection
決して
… stanowiący przeczącą odpowiedź na pytanie: wcale nie, ani trochę, w ogóle, wręcz przeciwnie

bynajmniej bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j particle
決して
… wzmacniająca przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie

być bɨʨ̑ v
いる ある
znajdować się w jakimś miejscu
だ です
istnieć; trwać

być może
多分
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być w siódmym niebie ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ idiom
天にも昇る心地
być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym

były ˈbɨwɨ adj
元 の
taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli

były ˈbɨwɨ n
元彼
(potocznie, potoczny) były (1.1) mąż, chłopak, narzeczony

bóbr bupr̥ n
ビーバー 海狸
(zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg buk bɔˈgɔvʲɛ n
神
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

ból bul n
痛 痛み
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
痛み 苦痛
(psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

bąk bɔ̃ŋk n
さんかのごい
(ornitologia, ornitologiczny) Botaurus, duży ptak wodny wydający buczenie;
虻
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;

bęben ˈbɛ̃mbɛ̃n n
ドラム 太鼓
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

błagać ˈbwaɡaʨ̑ v
乞い願う
żarliwie, usilnie prosić

błogosławieństwo ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
祝福
(podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
sprzyjanie, przychylność, pomyślność

błogosławiony n
恵まれた
(kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;

błogosławić v
恵む
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa

błona bębenkowa ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva n
鼓膜
(anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a n
処女膜
(medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva n
粘膜
(anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błotniak ˈbwɔtʲɲak n
チュウヒ
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Circus;

błotnik ˈbwɔtʲɲik n
フェンダー
część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błysk bwɨsk n
フラッシュ
nagłe, krótkie światło

błyskawica ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a n
稲妻 雷光
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyszczeć ˈbwɨʃʧ̑ɛʨ̑ v
目立つ
jaśnieć blaskiem

błąd bwɔ̃nt n
誤差
niezgodność z zasadami, założeniami

błąd poznawczy ˈbwɔ̃nt pɔˈznafʧ̑ɨ n
認知バイアス
(psychologia, psychologiczny) nieracjonalny sposób postrzegania rzeczywistości obejmujący błędy w ocenianiu prawdopodobieństwa, błędy atrybucji, stereotypy i selektywność ludzkiej pamięci;

błądzić v
彷徨う
poruszać się bez celu
poruszać się szukając właściwej drogi
誤る
postępować, myśleć mylnie

błędne koło ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ n
悪循環
(potocznie, potoczny) sytuacja, której skutki przyczyniają się do jej trwania

błędnie ˈbwɛ̃ndʲɲɛ adv
不誠実
w sposób błędny

błękitna krew bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf idiom
青い血
pochodzenie arystokratyczne

cacyki ʦ̑aˈʦ̑ɨci n
ザジキ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grecki zimny sos z jogurtu i świeżego ogórka;

cal ʦ̑al n
吋 インチ
pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

camera obscura n
カメラ・オブスクラ
(optyka, optyczny) prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać obraz rzeczywisty, pierwowzór aparatu fotograficznego;

camper ˈkãmpɛr n
芋スナイパー
(slangowo) (informatyka, informatyczny) osoba, trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy

capoeira n
カポエイラ
(sport, sportowy) brazylijska sztuka walki;

cappuccino n
カプチーノ
(spożywczy) włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka;

car ʦ̑ar n
ツァーリ
(historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

caryca n
ツァリーツァ
(historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
(historia, historyczny, historycznie) żona cara

casting n
キャスティング
(środowiskowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) konkurs mający wyłonić aktora (czasem także zwierzę) do jakiejś roli, prezentera, modelkę itp.;

casus belli n
開戦事由
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) powód wojny, oficjalny powód lub pretekst, dla którego wypowiada się wojnę;

cała nuta n
全音符
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta stanowiąca podstawową wartość rytmiczną;

całka ˈʦ̑awka n
積分
(matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całka oznaczona ˈʦ̑awka ˌɔznaˈʧ̑ɔ̃na n
定積分
(matematyka, matematyczny) pole między wykresem funkcji a osią odciętych wzięte ze znakiem plus dla obszaru nad osią i minus dla obszaru pod osią;

całkiem ˈʦ̑awʲcɛ̃m adv
かなり
w sposób całkowity, zupełny, pełny

całkowanie n
積分
(matematyka, matematyczny) wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek

całkowity ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ adj
全部
taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy

całować ʦ̑aˈwɔvaʨ̑ v
キスする
dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś

całość ˈʦ̑awɔɕʨ̑ n
全体
wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę

cały ˈʦ̑awɨ adj
全部
jedyny, wyłączny
zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni

cały i zdrowy ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ adj
無事
o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory

cebula ʦ̑ɛˈbula n
玉葱 タマネギ
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebuli (1.1)

cebulka n
球根
(botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych

cecha ˈʦ̑ɛxa n
特色 特徴
element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cedr ʦ̑ɛtr̥ n
ヒマラヤ杉
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;

cedr libański ˈʦ̑ɛtr̥ lʲiˈbãj̃sʲci n
レバノンスギ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek zimozielonych drzew z rodziny sosnowatych występujących w górach na terenie Libanu, Syrii i Turcji;

cegła ˈʦ̑ɛɡwa n
煉瓦
(budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;

cel ʦ̑ɛl n
的 目的
to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
目的 的
to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci proverb
目的のためには手段を選ばない
można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela ˈʦ̑ɛla n
個室
pokój więźnia w więzieniu

celestyn ʦ̑ɛˈlɛstɨ̃n n
天青石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan strontu;

celibat ʦ̑ɛˈlʲibat n
独身
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych;

cellulit ʦ̑ɛˈlulʲit n
セルライト
nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, którego efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków i/lub ramion;

celnik ˈʦ̑ɛlʲɲik n
税関吏
osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celofan ʦ̑ɛˈlɔfãn n
セロファン
przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy;

celownik ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik n
与格
(gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;

celownikowy adj
与格
(gramatyka) związany z celownikiem, dotyczący celownika

celtycki ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci adj
ケルト
(historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą

celuloza n
セルロース
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;

cement ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt n
セメント
hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cena ˈʦ̑ɛ̃na n
値段 価格
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenić ˈʦ̑ɛ̃ɲiʨ̑ v
重視
uznawać walory kogoś/czegoś

cennik ˈʦ̑ɛ̃ɲːik n
価格表
(handel, handlowy) spis towarów wraz z ich cenami

cenotaf ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf n
慰霊碑
(książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

cent ʦ̑ɛ̃nt n
セント
(jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;

centaur ˈʦ̑ɛ̃ntawr n
ケンタウロス
(mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centralny ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ adj
中央
znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrum ˈʦ̑ɛ̃ntrũm n
中央
środkowa część czegoś
główna, zwykle środkowa część miasta
核心
miejsce, gdzie coś się koncentruje

centrum handlowe n
ショッピングセンター
(handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centurion ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n n
ケントゥリオ
(starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii;

centymetr ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥ n
センチメートル 糎 センチ
miara długości; jedna setna metra;

cenzura ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura n
検閲
kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;

cep ʦ̑ɛp n
唐棹
(historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;

cer ʦ̑ɛr n
セリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

ceramika ʦ̑ɛˈrãmʲika n
セラミックス
dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny;
陶芸
(potocznie, potoczny) ogół produktów ceramicznych – artystycznych, użytkowych lub technicznych

cerata n
オイルクロス
nieprzemakalne nakrycie stołu kuchennego, wykonane z bawełnianej flaneli pokrytej jednostronnie barwną warstwą olejną z nadrukowanym deseniem, użytkowane powszechnie w XIX-XX wieku;

ceremonia ˌʦ̑ɛrɛ̃ˈmɔ̃ɲja n
セレモニー
skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd;

cerować ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑ v
かがる 繕う
wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

cesarstwo ʦ̑ɛˈsarstfɔ n
帝国
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz ˈʦ̑ɛsaʃ n
天皇
najwyższy stopień monarchiczny;

ceviche n
セビチェ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka z ryby i owoców morza marynowanych w soku z limonki z dodatkiem cebuli i papryczki chili, poidawana zwykle z słodkimi ziemniakami, sałatą, kukurydzą, awokado lub bananem; specjalność kuchni Ameryki Łacińskiej i Karaibów;

cewka moczowa ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva n
尿道
(anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cez ʦ̑ɛs n
セシウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaczapuri n
ハチャプリ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;

chalcedon xalˈʦ̑ɛdɔ̃n n
玉髄
(mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;

chan xãn n
ハーン
(historia, historyczny, historycznie) głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Wschodu;

chanson n
シャンソン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj pieśni francuskiej śpiewanej przez trubadurów i truwerów w XV i XVI w.;

chaos ˈxaɔs n
混沌
nieporządek, bezład

charakter xaˈraktɛr n
特質
(psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby

charcik włoski ˈxarʲʨ̑iɡ ˈvwɔsʲci n
イタリアン・グレイハウンド
(kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy chartów pochodząca z północnej Afryki;

chargé d'affaires n
代理公使
(dyplomacja) pełnomocnik dyplomatyczny, dyplomata niższego stopnia;

chart afrykański ˈxart ˌafrɨˈkãj̃sʲci n
アザワク
(kynologia, kynologiczny) rasa psa krótkowłosego pochodząca z północnej Afryki;

charyzma xaˈrɨzma n
カリスマ
cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie;

chata ˈxata n
小屋
drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chałtura xawˈtura n
アルバイト
dodatkowa, łatwa praca (szczególnie z dziedziny kultury, sztuki), ale zazwyczaj mało ambitna, wykonywana jedynie dla szybkiego zarobku, często niedbale

chałwa ˈxawva n
ハルヴァ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;

chcieć xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑ modal
欲しい
odczuwać chęć zrobienia czegoś

chciwość ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑ n
強欲
silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

cheeseburger n
チーズバーガー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera;

chemia ˈxɛ̃mʲja n
化学
nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia nieorganiczna n
無機化学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (chemia, chemiczny) dział chemii dotyczący wszystkich substancji, w których nie występuje wiązanie węgiel-wodór

chemia organiczna ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na n
有機化学
(chemia, chemiczny) dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemiczny xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
化学的 化学
związany z chemią

chemik ˈxɛ̃mʲik n
化学者
specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemioterapia ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja n
化学療法
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chemotaksja ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja n
走化性
(biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;

chemseks n
キメセク
(seksuologia, seksuologiczny) współżycie seksualne podejmowane pod wpływem substancji psychoaktywnych, które zwiększają pożądanie i przyjemność

chi xʲi n
カイ
nazwa dwudziestej drugiej litery alfabetu greckiego, χ;

chili n
チリ
(botanika, botaniczny) owoc jednej z odmian papryki rocznej o bardzo ostrym smaku;
przyprawa w proszku ze zmielonej papryki chili (1.1)
zimny sos z użyciem owoców papryki chili (1.1) lub przyprawy chili (1.2)

chimera xʲĩˈmɛra n
キメラ
(biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;

chinina xʲĩˈɲĩna n
キニーネ
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chinolina n
キノリン
(chemia, chemiczny) związek chemiczny zawierający azot, wykorzystywany do tworzenia barwników;

chirurg ˈxʲirurk n
執刀医
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurgia xʲiˈrurʲɟja n
外科 外科学
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chirurgia plastyczna xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na n
形成外科
(medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chitozan n
キトサン
(biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;

chityna n
キチン
(biologia, biologiczny) organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy;

chiński ˈxʲĩj̃sʲci n
中国語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy w Chinach;

chiński syndrom n
チャイナ・シンドローム
hipotetyczna katastrofa nuklearna stopienia się rdzenia reaktora elektrowni atomowej i zagłębienia się go do skorupy ziemskiej;

chleb xlɛp n
パン
pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;

chlebak ˈxlɛbak n
パンケース
średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo;

chlew xlɛf n
豚小屋
(przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno
pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;

chlor xlɔr n
塩素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek ˈxlɔrɛk n
塩化物
(chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chlorek sodu ˈxlɔrɛk ˈsɔdu n
塩化ナトリウム
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chloro- ˈxlɔrɔ
クロロ
(chemia, chemiczny) pierwszy człon nazwy związku chemicznego, wskazujący na obecność atomu chloru w cząsteczce

chloroaceton ˌxlɔrɔaˈʦ̑ɛtɔ̃n n
クロロアセトン
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów, chlorowa pochodna acetonu, trujący lakrymator;

chlorobenzen n
クロロベンゼン
(chemia, chemiczny) rozpuszczalnik organiczny będący chlorową pochodną benzenu

chlorofil xlɔˈrɔfʲil n
クロロフィル
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;

chloroform xlɔˈrɔfɔrm n
クロロホルム
(chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chloroheksydyna n
クロルヘキシジン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny antyseptyk o wzorze sumarycznym C22H30Cl2N10, stosowany do odkażania skóry, błon śluzowych, ran i narzędzi chirurgicznych;

chloroplast xlɔˈrɔplast n
葉緑体
(biochemia, biochemiczny) organellum komórkowe występujące u roślin i glonów eukariotycznych;

chmiel xmʲjɛl n
ホップ
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju chmieli (1.1)

chmura ˈxmura n
雲 クラウド
(meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chochla ˈxɔxla n
お玉杓子
duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;

chodnik ˈxɔdʲɲik n
歩道
wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzić ˈxɔʥ̑iʨ̑ v
歩く
poruszać się za pomocą nóg

choina n
ツガ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tsuga Carriere, rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji;

choinka xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka n
クリスマスツリー
choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

choker n
チョーカー
(jubilerstwo, jubilerski) naszyjnik ciasno przylegający do szyi

cholecystektomia ˌxɔlɛʦ̑ɨstɛkˈtɔ̃mʲja n
胆嚢摘出術
(medycyna, medyczny) zabieg wycięcia pęcherzyka żółciowego;

cholera xɔˈlɛra interjection
困った
(potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie

cholera xɔˈlɛra n
コレラ
(medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholesterol ˌxɔlɛˈstɛrɔl n
コレステロール
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

chomik ˈxɔ̃mʲik n
ハムスター
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae G. Fischer;

chop suey n
チャプスイ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) amerykańska potrawa pochodzenia chińskiego, składająca się przeważnie z ryżu, mięsa, grzybów i warzyw w sosie sojowym

choreograf ˌxɔrɛˈɔɡraf n
振付師
(choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego

choreografia ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja n
振り付け
(choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

chorizo n
チョリソ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna hiszpańska lub meksykańska kiełbasa wieprzowa z papryką;

choroba xɔˈrɔba n
病気 疾病
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Alzheimera xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra n
アルツハイマー型認知症
(medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka;

choroba Creutzfeldta-Jakoba xɔˈrɔba ˌkrɔjʦ̑fɛlda‿jaˈkɔba n
クロイツフェルト・ヤコブ病
(medycyna, medyczny) jedna z chorób mózgu;

choroba Parkinsona xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na n
パーキンソン病
(medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba morska xɔˈrɔba ˈmɔrska n
船酔い
(medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba psychiczna n
精神障害
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;

chorwacki xɔrˈvaʦ̑ʲci adj
クロアチアの
związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chorwacki xɔrˈvaʦ̑ʲci n
クロアチア語
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chory ˈxɔrɨ adj
病気
dotknięty chorobą

chory ˈxɔrɨ n
病人
osoba dotknięta chorobą

chorąży xɔˈrɔ̃w̃ʒɨ n
少慰
(wojskowość, wojskowy) jeden ze stopni wojskowych; (historia, historyczny, historycznie) również urząd i tytuł szlachecki;

chrapanie xraˈpãɲɛ n
鼾
o ludziach: hałaśliwe charczenie w czasie snu

chrapać ˈxrapaʨ̑ v
いびきをかく
oddychać w trakcie snu charcząc

chrom xrɔ̃m n
クロム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromosfera ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra n
彩層
(astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosom xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m n
染色体
(biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chroniczny xrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
慢性的
(książkowy) trwający bardzo długo

chronić ˈxrɔ̃ɲiʨ̑ v
守る 保護する
bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja n
年表
następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny adj
経時的
(książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chrum interjection
ブー
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) odgłos wydawany przez świnię

chrust xrust n
柴
suche gałęzie służące za opał;

chrzan xʃãn n
ホースラディッシュ
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku chrzan pospolity
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
(potocznie, potoczny) Armoracia rusticana G. Gaertn., chrzan pospolity
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)

chrzest xʃɛst n
洗礼
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrześcijanin ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn n
キリスト教徒
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijański ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci adj
キリスト教
związany z chrześcijaństwem i chrześcijanami, dotyczący chrześcijaństwa

chrześcijaństwo ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ n
キリスト教 基督教 キリスト教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;

chrząstka ˈxʃɔ̃w̃stka n
軟骨
(anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząszcz xʃɔ̃w̃ʃʧ̑ n
甲虫
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;
(rzadki, rzadko używany) (motoryzacja) (potocznie, potoczny) jeden z modeli Volkswagena

chudy ˈxudɨ adj
ほっそりした
o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości

chuj xuj n
肉棒 ちんこ
(wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek

churał n
ホラル
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) parlament Mongolii, Buriacji, Kałmucji lub Tuwy;

chusteczka xuˈstɛʧ̑ka n
ハンカチ
niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa n
ハンカチ ハンカチーフ 鼻拭き
kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chustka ˈxustka n
スカーフ
okrycie głowy
ティッシュ ティッシュペーパー ハンカチ
chusteczka do nosa

chwalić ˈxfalʲiʨ̑ v
褒める
mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze
自慢する 誇る
podkreślać swoje osiągnięcia, zasługi, lub mówić z dumą o posiadanych przedmiotach

chwast xfast n
雑草
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwila ˈxfʲila n
瞬間
bardzo krótki czas
punkt w czasie

chwytać ˈxfɨtaʨ̑ v
捕る
szybko łapać coś lub kogoś i mocno trzymać

chyba że ˈxɨba ˈʒɛ
もし...でなければ
…wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym

chytry ˈxɨtrɨ adj
腹黒い
podstępny, przebiegły

chór xur n
コーラス 合唱
utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)
合唱団
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;

chów wsobny ˈxuf ˈːsɔbnɨ n
近親交配
(biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;

chętnie ˈxɛ̃ntʲɲɛ adv
喜んで
z chęcią, z ochotą

chętny ˈxɛ̃ntnɨ adj
真剣
mający chęć zrobienia czegoś

chłodny ˈxwɔdnɨ adj
涼しい
raczej zimny; rześki

chłoniak n
悪性リンパ腫
(medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłopak ˈxwɔpak n
少年 男の子
dziecko płci męskiej
彼 カレ カレシ 彼氏
(potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę

chłopczyca xwɔpˈʧ̑ɨʦ̑a n
おてんば
(potocznie, potoczny) dziewczyna lub dziewczynka, ubierająca się i zachowująca się jak chłopak;

chłopiec ˈxwɔpʲjɛʦ̑ n
少年 男の子
młody człowiek płci męskiej

chłopiec do piłek n
ボールパーソン
(sport, sportowy) chłopak zbierający piłki podczas meczu i podający je grającemu

chłopstwo n
農民
(historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;

chłód xwut n
寒さ
dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciasny ˈʨ̑asnɨ adj
きつい
o ubraniu: zbyt mały lub wąski

ciastko ˈʨ̑astkɔ n
クッキー
mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem;

ciasto ˈʨ̑astɔ n
ケーキ お菓子
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
生地 練り粉
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało ˈʨ̑awɔ n
体 身体
(matematyka, matematyczny) zbiór, którego każde dwa elementy mogą być dodane, odjęte, pomnożone i podzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);
体 身体 人体
organizm ludzki lub zwierzęcy
死体 体
zwłoki człowieka lub zwierzęcia
物質 体
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja

ciało doskonale czarne n
黒体
(fizyka, fizyczny) ciało pochłaniające całkowicie padające na nie promieniowanie;

ciało niebieskie ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ n
天体
(astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało stałe n
固体
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;

ciało szkliste n
硝子体
(anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cicha woda brzegi rwie ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ proverb
能ある鷹は爪を隠す
osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska

cicho ˈʨ̑ixɔ adv
静か
bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku

cichy ˈʨ̑ixɨ adj
静かな 寡黙な
o małej głośności

ciecierzyca ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a n
雛豆 ヒヨコマメ
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;

ciecierzyca pospolita ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita n
ヒヨコマメ
(botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

ciekawostka ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka n
珍奇
szczegół lub informacja budząca zainteresowanie

ciekawość ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑ n
好奇心
chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawy ʨ̑ɛˈkavɨ adj
面白い
taki, który wzbudza zainteresowanie

ciekły ˈʨ̑ɛkwɨ adj
液体の
(fizyka, fizyczny) mający właściwości cieczy

cielesny ʨ̑ɛˈlɛsnɨ adj
身体的
dotyczący ciała i cielesności

cielisty ʨ̑ɛˈlʲistɨ adj
うすだいだい
w kolorze skóry białego człowieka

cielę ˈʨ̑ɛlɛ n
子牛
(zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna n
仔牛肉
(spożywczy) mięso z młodej krowy (cielęcia)

ciemiączko n
泉門
(anatomia, anatomiczny) miękkie spojenie łączące kości czaszki płodu, noworodka i niemowlęcia, z czasem ulegające skostnieniu

ciemna materia n
ダークマター
(astronomia, astronomiczny) hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego;

ciemnia n
暗室
(fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnoczerwony ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
紅
mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu

ciemny ˈʨ̑ɛ̃mnɨ adj
やみ
(potocznie, potoczny) wątpliwy, nie wzbudzający zaufania
愚昧
(potocznie, potoczny) zacofany, nieświadomy, pozbawiony wiedzy
暗い
o kolorze: zbliżony do czarnego
浅黒い 黒い
o cerze: mająca odcień między jasną a czarną; opalona, ogorzała, śniada

cienki ˈʨ̑ɛ̃nʲci adj
薄い
(potocznie, potoczny) o napojach, pokarmach: rzadki, rozwodniony, słaby
o ubraniu: lekki, przewiewny
薄い 細い
mający niewielki przekrój poprzeczny

cienki klient n
シンクライアント
(informatyka, informatyczny) klient (aplikacja lub komputer), o niewielkich wymaganiach i zużyciu zasobów, który większość przetwarzania przerzuca na serwer;

ciepło ˈʨ̑ɛpwɔ n
熱
(fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości

ciepły ˈʨ̑ɛpwɨ adj
暖かい
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
暖かい 温かい
mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło

cierlik ˈʨ̑ɛrlʲik n
ノドグロアオジ
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cirlus, ptak z rodziny trznadlowatych;

cierpienie ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
苦痛 苦しみ
długotrwały lub silny ból

cierpieć ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑ v
悔やむ 憂う
ubolewać z powodu czegoś
我慢する 耐える
(przestarzałe, przestarzały) znosić, tolerować kogoś lub coś
病む 病気になる
chorować na coś
苦しむ 痛む
odczuwać ból fizyczny lub psychiczny

cierpki ˈʨ̑ɛrpʲci adj
渋い
o smaku: kwaskowaty, gorzkawo-kwaśny; sprawiający, że cierpnie język

cierpliwość ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑ n
我慢 辛抱
zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cierpliwy ʨ̑ɛrˈplʲivɨ adj
気が長い
niezrażający się czekaniem

cierń ʨ̑ɛrʲɲ n
とげ
(botanika, botaniczny) ostry wyrostek na pędzie rośliny;

cieszyć ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑ v
喜ぶ
dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie

cietrzew ˈʨ̑ɛṭʃɛf n
クロライチョウ
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień ʨ̑ɛ̇̃ɲ n
影
zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;

cieśla ˈʨ̑ɛ̇ɕla n
大工
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieśnina ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna n
海峡
(geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

ciocia ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a n
おば 伯母
siostra matki

cios ʨ̑ɔs n
牙
(zoologia, zoologiczny) siekacz słonia

ciotka ˈʨ̑ɔtka n
伯母さん
(potocznie, potoczny) żona stryja
(potocznie, potoczny) żona wuja
siostra matki
siostra ojca

cipa ˈʨ̑ipa n
まんこ
(wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cis ʦ̑is ʨ̑is n
イチイ属 イチイ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;

cis japoński ˈʨ̑isʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci n
イチイ
(botanika, botaniczny) wiecznie zielone drzewo z rodziny cisowatych

cis pospolity ˈʨ̑is ˌpɔspɔˈlʲitɨ n
ヨーロッパイチイ
(botanika, botaniczny) gatunek wiecznie zielonego drzewa iglastego lub dużego krzewu z rodziny cisowatych

cisza ˈʨ̑iʃa n
静けさ 静寂
brak dźwięku

cisza przed burzą n
嵐の前の静けさ
pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

ciąg ʨ̑ɔ̃ŋk n
数列
(matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych;

ciągnie swój do swego ˈʨ̑ɔ̃ŋʲɟɲɛ ˈsfuj dɔ‿ˈsfɛɡɔ proverb
牛は牛連れ、馬は馬連れ
jednakowe zjawiska czy osobniki mają tendencję do łączenia się w pary

ciągnięcie ʨ̑ɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
引き
(rzeczownik odczasownikowy) od ciągnąć

ciągnąć ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ v
引く
wlec, przesuwać za sobą

ciągły ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ adj
連続体
(o kształcie) pozbawiony przerw
nieustanny, ciągle trwający

ciąć ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑ v
切
dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa n
妊娠
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

ciąża pozamaciczna n
子宮外妊娠
(medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu;

cięciwa n
弓弦
linka łącząca końce łuku albo kuszy;
弦
(geometria) odcinek łączący dwa wybrane punkty krzywej lub powierzchni;

ciężar ˈʨ̑ɛ̃w̃ʒar n
荷
obciążenie, utrudnienie, problem

ciężarek ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk n
オモリ
element służący obciążaniu
重り
przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy

ciężarna ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarna n
妊婦
kobieta w ciąży

ciężarny ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ adj
妊娠
będący w ciąży

ciężarówka ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka n
トラック
(motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężka woda n
重水
(chemia, chemiczny) woda zawierająca deuter zamiast zwykłego wodoru;

ciężki ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci adj
重い
taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciśnienie ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ n
圧力 気圧
(fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
血圧
(medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;
重圧
presja, nacisk

ciśnienie krwi ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi n
血圧
(medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych

clickbait n
クリックベイト
(publikatory) praktyka przyciągania uwagi odbiorców w mediach elektronicznych za pomocą chwytliwych, przesadzonych bądź emocjonalnych tytułów i grafik, skłaniających do klikania;

cmentarz ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ n
墓地
obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota ˈʦ̑nɔta n
徳 美徳
dodatnia cecha moralna

cnotliwy ʦ̑nɔˈtlʲivɨ adj
純潔
który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości

co ʦ̑ɔ interrogativePronoun
何
…służący do zadawania pytań o orzeczniki

co ʦ̑ɔ preposition
毎
…służący do wykazywania częstości jakiegoś wydarzenia

co ʦ̑ɔ pronoun
何
…wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co dopiero
どころか
… sygnalizująca, że to, co po niej następuje, jest w sposób oczywisty prawdą, ponieważ prawdą jest to, co powiedziano wcześniej

co dwie głowy, to nie jedna ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna proverb
三人寄れば文珠の知恵
dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

co z oczu, to z serca ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a proverb
去る者は日々に疎し
jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

codziennie ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ adv
毎日
w każdym dniu, co dzień

codzienny ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ adj
毎日
powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cokolwiek ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk pronoun
何...も
wszystko jedno co; obojętnie który

comeback n
カムバック
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wznowienie działalności artystycznej po dłuższej nieobecności na estradzie

conchiglioni ˌkɔ̃ŋʲciˈlʲjɔ̇̃ɲi n
コンキリエ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w kształcie dużych muszli, podawany z farszem;

copywriter n
コピーライター
autor tekstów i sloganów reklamowych;

corral n
囲い
(zootechnika, zootechniczny) rodzaj zagrody dla bydła w Ameryce

cos kɔˈsʲĩnus symbol
cos
= (matematyka, matematyczny) cosinus

cotygodniowy ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ adj
毎週
powtarzający się co tydzień

country adj
カントリー
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z muzyką countrową, właściwy muzyce countrowej

country n
カントリー
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny;

coś ʦ̑ɔɕ indefinitePronoun
何か
…zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
…zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić

crescendo krɛˈʃɛ̃ndɔ n
クレッシェンド
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stopniowe wzmacnianie siły dźwięku

croissant n
クロワッサン
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;

ctg kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s symbol
cot
= (matematyka, matematyczny) cotangens

cud ʦ̑ut n
不思議
(przenośnie, przenośnia) rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna
奇跡 ミラクル
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudowny ʦ̑uˈdɔvnɨ adj
不思議
fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

cudzoziemiec ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑ n
外国人 外人
osoba pochodząca z innego kraju

cudzołożyć ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒɨʨ̑ v
姦淫
dopuszczać się lub dopuścić się zdrady małżeńskiej; zdradzać lub zdradzić męża, żonę

cudzysłów ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf n
引用符
każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;

cukier ˈʦ̑ucɛr n
砂糖
(chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;
砂糖 シュガー 糖
(spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;

cukierek ʦ̑uˈcɛrɛk n
飴
(spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernia ʦ̑uˈcɛrʲɲa n
菓子屋
(cukiernictwo) (handel, handlowy) miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

cukinia ʦ̑uˈcĩɲja n
ズッキーニ
(botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrowy ʦ̑uˈkrɔvɨ adj
甘い
dotyczący cukru, związany z cukrem

cukrzyca ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a n
糖尿病
(medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzyk ˈʦ̑ukʃɨk n
マミジロミツドリ
(ornitologia, ornitologiczny) Coereba flaveola, mały ptak tropikalny z rodziny cukrzyków;

cumować ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑ v
停泊
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża

curling n
カーリング
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;

curry n
カレー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;

cwał n
ギャロップ
(jeździectwo, jeździecki) najszybszy czterotaktowy chód konia;

cyber- prefix
サイバー
(potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)

cyberatak ˌʦ̑ɨbɛrˈatak n
サイバー攻撃
(kryminologia, kryminologiczny) atak dokonywany za pośrednictwem internetu

cyberkultura n
サイバーカルチャー
(neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.;

cybernetyka n
サイバネティックス
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyberprzestrzeń ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
サイバースペース
(przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń, w której komunikują się komputery

cyberseks ʦ̑ɨˈbɛrsɛks n
サイバースセックス
wirtualny stosunek seksualny odbywany za pośrednictwem komputera połączonego z Internetem, podczas którego strony wysyłają do siebie pobudzające seksualnie komunikaty, często jednocześnie masturbując się;

cyborg n
サイボーグ
organizm, którego procesy życiowe są realizowane lub wspomagane przez urządzenia techniczne;

cyfra ˈʦ̑ɨfra n
数字
(potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
(matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)

cyfrowy ʦ̑ɨfˈrɔvɨ adj
デジタル
wykorzystujący technikę cyfrową

cygaretka ˌʦ̑ɨɡaˈrɛtka n
シガリロ
cienkie cygaro;

cygaro ʦ̑ɨˈɡarɔ n
葉巻 シガー
suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cyjanek n
青酸塩
(chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

cyjanek potasu n
シアン化カリウム
(chemia, chemiczny) silna trucizna, nieorganiczny związek chemiczny z grupy cyjanków, sól potasowa kwasu cyjanowodorowego;

cyjanometr n
シアン計
(metrologia, metrologiczny) (historia, historyczny, historycznie) dawny, prosty przyrząd do określania odcieni barwy nieba

cyjanowodór n
シアン化水素
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny o wzorze HCN, bezbarwna, silnie trująca, lotna ciecz o zapachu gorzkich migdałów;

cyjon ˈʦ̑ɨjɔ̃n n
ドール
(zoologia, zoologiczny) Cuon alpinus, azjatycki drapieżnik przypominający lisa i psa, zmieniający na zimę kolor sierści;

cykada ʦ̑ɨˈkada n
蝉
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cykloida ʦ̑ɨkˈlɔjda n
サイクロイド
(matematyka, matematyczny) krzywa, jaką opisuje tor punktu, leżącego na obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu po prostej;

cyklon ˈʦ̑ɨklɔ̃n n
サイクロン
(meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;

cyklop ˈʦ̑ɨklɔp n
キュクロプス
(mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;

cyklotron ʦ̑ɨkˈlɔtrɔ̃n n
サイクロトロン
(fizyka, fizyczny) najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych;

cyklotymia ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja n
気分循環性障害
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii;

cykoria ʦ̑ɨˈkɔrʲja n
チコリー
(botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju cykoria (1.1)

cylinder ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr n
シルク ハット
(odzieżownictwo) sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;

cyna ˈʦ̑ɨ̃na n
錫 スズ
(chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n n
シナモン 肉桂
suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynizm ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥ n
キニク主義
wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk ʦ̑ɨ̃ŋk n
亜鉛
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cynober ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr n
辰砂
(mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;
jeden z odcieni koloru czerwonego;

cyprys ˈʦ̑ɨprɨs n
サイプレス 糸杉
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;

cyranka ʦ̑ɨˈrãnka n
シマアジ
(ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;

cyrk ʦ̑ɨrk n
サーカス
miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

cyrkiel ˈʦ̑ɨrʲcɛl n
コンパス
przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon ˈʦ̑ɨrkɔ̃n n
ジルコニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cyrylica ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a n
キリル
(językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

cyrylicki adj
キリル
(językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cysterna ʦ̑ɨˈstɛrna n
タンク
(technologia, technika, techniczny) zamknięty zbiornik do magazynowania wody
duży pojemnik do magazynowania wody

cytadela ˌʦ̑ɨtaˈdɛla n
城塞
(wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;

cytat ˈʦ̑ɨtat n
引用
przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytologia ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja n
細胞生物学
(biologia, biologiczny) nauka o komórce;

cytoplazma n
細胞質
(biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytoszkielet n
細胞骨格
(biologia, biologiczny) system białkowych struktur komórki nadający jej kształt, zapewniający organizację jej cytoplazmy oraz uczestniczący w jej ruchu;

cytotoksyczność n
細胞毒性
cecha tego, co cytotoksyczne

cytozol n
シトソル
(biologia, biologiczny) płynna część cytoplazmy wypełniająca przestrzenie między elementami cytoszkieletu a organellami;

cytra ˈʦ̑ɨtra n
ツィター
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytron ˈʦ̑ɨtrɔ̃n n
シトロン
(botanika, botaniczny) Citrus medica, gatunek roślin wieloletnich z rodziny rutowatych;

cytryn ˈʦ̑ɨtrɨ̃n n
シトリン
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

cytryna ʦ̑ɨˈtrɨ̃na n
檸檬 レモン
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce

cytrynowy ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ adj
レモン味
taki, który jest wykonany z dodatkiem cytryny
związany z cytryną, dotyczący cytryny

cytyzyna n
シチシン
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego;

cywil ˈʦ̑ɨvʲil n
文民
(wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;

cywilizacja ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
文明
poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilny ʦ̑ɨˈvʲilnɨ adj
民事
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami
民間
nie należący do wojska

czador ˈʧ̑adɔr n
チャードル
zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czajka ˈʧ̑ajka n
タゲリ
(ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czajniczek ʧ̑ajˈɲiʧ̑ɛk n
ティーポット
mały czajnik, np. do zaparzania herbaty

czapka ˈʧ̑apka n
キャップ
rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla ˈʧ̑apla n
鷺 サギ
(ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae Leach, duży ptak brodzący;

czapla biała n
ダイサギ
(ornitologia, ornitologiczny) Ardea alba Linnaeus, duży ptak o śnieżnobiałym upierzeniu;

czapla siwa n
アオサギ
(ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea Linnaeus, duży ptak wodnego z rodziny czaplowatych;

czarcie koło n
菌輪 菌環
(mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura n
ブラックホール
(astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata n
紅茶
(spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna magia ˈʧ̑arna ˈmaɟja n
黒魔術
(ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;

czarna owca ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a n
厄介者
(przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka n
カシス
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc tego krzewu

czarna skrzynka n
ブラックボックス
(lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;
(matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany, gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej

czarna śmierć n
黒死病
(historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;

czarno-biały ˌʧ̑arnɔ‿ˈbʲjawɨ adj
白黒
(fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy
taki, który ma dwa kolory: czarny i biały

czarnogórski ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci adj
モンテネグロ
dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnogórski ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci n
モンテネグロ
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;

czarnowron ʧ̑arˈnɔvrɔ̃n n
ハシボソガラス
(ornitologia, ornitologiczny) gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych;

czarnoziem ʧ̑arˈnɔʑɛ̃m n
チェルノジョーム
(geologia, geologiczny) bardzo żyzna gleba wykształcona na lessach;

czarnuszka ʧ̑arˈnuʃka n
クロタネソウ属
(botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

czarny ˈʧ̑arnɨ adj
黒い
(fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
(szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
nielegalny
黒い 黒
mający najciemniejszy możliwy kolor

czarny blok n
ブラック・ブロック
taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję;

czarny koń ˈʧ̑arnɨ ˈkɔ̃ɲ n
惑星
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto nieoczekiwanie zwycięża lub odgrywa wielką rolę w jakichś wydarzeniach, choć nikt się tego nie spodziewał

czarny rynek ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk n
闇市 闇市場
(ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziejka n
魔女
(przenośnie, przenośnia) kobieta piękna, oczarowująca, uwodzicielska
(fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary

czarownica ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a n
魔女
w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

czary ˈʧ̑arɨ n
魔法
magiczne obrzędy

czas ʧ̑as n
時 一瞬
chwila, moment, pora
時制 テンス
(gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
時間 時
wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;

czas leczy rany ˈʧ̑as ˈlɛʧ̑ɨ ˈrãnɨ proverb
すべての傷を治癒する時間
po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało

czas przeszły ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ n
過去
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ n
未来
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ n
現在形
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑ proverb
時は金なり
czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czas wolny n
暇
wolne od zajęć, pracy

czasem ˈʧ̑asɛ̃m adv
時々 時
niekiedy, co pewien czas

czasochłonny ˌʧ̑asɔˈxwɔ̃nːɨ adj
時間のかかる
wymagający poświęcenia dużo czasu

czasopismo ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ n
雑誌
druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
時空
(fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik ʧ̑aˈsɔvʲɲik n
動詞 どうし
(gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany;

czasownik modalny ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ n
法助動詞
(gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności

czasownik nieprzechodni ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi n
自動詞
(gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik posiłkowy ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ n
助動詞
(gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony

czasownik przechodni ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi n
他動詞
(gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownik ułomny n
けつじょどうし
(gramatyka) czasownik, który nie tworzy pewnych form gramatycznych;

czasownik zwrotny ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ n
再帰動詞
(gramatyka) czasownik, który w języku polskim odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek „się”, a w innych językach przez odpowiednią końcówkę lub właściwy zaimek zwrotny

czaszka ˈʧ̑aʃka n
頭蓋骨
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;

czat n
チャット
(informatyka, informatyczny) internetowa rozmowa w formie pisemnych komunikatów

czcionka ˈʧ̑ʲʨ̑ɔ̃nka n
フォント
(potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) krój pisma użyty w tekście komputerowym
書体
(drukarstwo, drukarski) wygląd liter w druku
活字
(drukarstwo, drukarski) odlew z lustrzanym odbiciem znaku

czcić ʧ̑ʲʨ̑iʨ̑ v
崇拝
oddawać cześć

czeczeński adj
チェチェン語
dotyczący Czeczenii, Czeczenów

czeczeński n
チェチェン語
język czeczeński

czek ʧ̑ɛk n
チェック
(bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;

czekanie ʧ̑ɛˈkãɲɛ n
待つこと
(rzeczownik odczasownikowy) od czekać

czekać ˈʧ̑ɛkaʨ̑ v
待 待つ
zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
待つ
przerywać wykonywanie jakiejś czynności

czekolada ˌʧ̑ɛkɔˈlada n
チョコレート チョコ
(spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czekoladowy ˌʧ̑ɛkɔlaˈdɔvɨ adj
チョコレート
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą
mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady

czelesta ʧ̑ɛˈlɛsta n
チェレスタ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) idiofon przypominający kształtem fisharmonię, w którym dźwięk pochodzi z płytek uderzanych przez młoteczki uruchamiane przez klawisze;

czepek pływacki n
スイムキャップ
(sport, sportowy) elastyczna osłona zakładana na włosy podczas pływania

czepiec ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑ n
ハチノス
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) jeden z żołądków przeżuwaczy;

czeremcha ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa n
エゾノウワミズザクラ 蝦夷の上溝桜
(botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;
(spożywczy) owoc czeremchy (1.1)

czernica ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a n
キンクロハジロ
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

czernidłak kołpakowaty n
ササクレヒトヨタケ
(mikologia, mikologiczny) Coprinus comatus (O.F.Mull.) Pers., gatunek pospolitego grzyba z rodziny pieczarkowatych, którego starsze i zebrane owocniki rozkładają się na drodze autolizy;

czerstwy ˈʧ̑ɛrstfɨ adj
古い
o chlebie nieświeży, suchy

czerwiec ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑ n
六月 6月
szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwień ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ n
赤
kolor czerwony

czerwona kartka ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka n
レッドカード
(sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;

czerwone mięso ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ ˈmʲjɛ̃w̃sɔ n
赤肉
(spożywczy) mięso o ciemnym kolorze: wieprzowina, wołowina, baranina, dziczyzna itp.

czerwony ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
赤い
mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
(potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunistyczny, lewicowy

czerwony olbrzym ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m n
赤色巨星
(astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;

czerń ʧ̑ɛrʲɲ n
黒 黒色
czarny kolor

czesać ˈʧ̑ɛsaʨ̑ v
解かす
(fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski ˈʧ̑ɛsʲci adj
チェコ語 チェコの
związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski ˈʧ̑ɛsʲci n
チェコ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześć ʧ̑ɛɕʨ̑ interjection
おはよう
(potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

czirokeski adj
チェロキー語
związany z Czirokezami, dotyczący Czirokezów

czkawka ˈʧ̑kafka n
吃逆 しゃっくり
(fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czkać ʧ̑kaʨ̑ v
しゃっくりをする
wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę

czopek ˈʧ̑ɔpɛk n
座薬 坐薬 坐剤
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek ˈʧ̑ɔsnɛk n
大蒜 ニンニク
(spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego
(botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)

czołg ʧ̑ɔwk n
戦車
(wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czoło ˈʧ̑ɔwɔ n
額 お凸
(anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czołówka ʧ̑ɔˈwufka n
オープニングクレジット
(telewizja, telewizyjny) plansze początkowe filmu

czterdzieści ʧ̑tɛrʲˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑i cardinalNumeral
四十
liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;

czternastokąt n
十四角形
(geometria) wielokąt mający czternaście boków i czternaście kątów wewnętrznych

czubek ˈʧ̑ubɛk n
先
szpiczaste, ostre zakończenie czegoś

czuwak ˈʧ̑uvak n
デッドマン装置
(kolejnictwo) urządzenie hamulcowe w pojeździe szynowym, zatrzymujące pociąg w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty;

czuwać ˈʧ̑uvaʨ̑ v
起きる
nie spać

czuć ʧ̑uʨ̑ v
感じる
odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku

czułek n
触角
(zoologia, zoologiczny) wyrostek czuciowy owada lub mięczaka;

czułość ˈʧ̑uwɔɕʨ̑ n
優しさ
uczuciowość, wrażliwość

czwarta n
四時
godzina 4 w nocy lub po południu

czwartek ˈʧ̑fartɛk n
木曜日 もくようび
czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt n
第四紀
(geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworaczek n
四つ子
jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu

czworokąt ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt n
四角形
(geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworonóg ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk n
四肢動物
zwierzę czworonożne

czworościan n
三角錐
(geometria) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy ʧ̑ɨ conjunction
か か
łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia
か と か
łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czy ʧ̑ɨ particle
か
słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”

czyj ʧ̑ɨj pronoun
どなた
używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyjś ʧ̑ɨjɕ indefinitePronoun
誰か の
należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi

czynić ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑ v
する
robić coś, wykonywać

czynnik ˈʧ̑ɨ̃ɲːik n
要因
(matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie

czynny ˈʧ̑ɨ̃nːɨ adj
能動
funkcjonujący, uruchomiony
skłonny do działania, aktywny
wykonujący jakąś czynność

czynsz ʧ̑ɨ̃w̃ʃ n
家賃
terminowa opłata za wynajem

czyrak n
おでき
(medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czystka ˈʧ̑ɨstka n
パージ
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;
fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych

czystka etniczna n
民族浄化
działania mające na celu gwałtowne, przymusowe i masowe przepędzenie grupy etnicznej ze spornego terytorium;

czystość ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑ n
純潔
wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna
純粋
(przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne

czysty ˈʧ̑ɨstɨ adj
きれい 清潔
pozbawiony brudu

czytać ˈʧ̑ɨtaʨ̑ v
読 読む
przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytać między wierszami ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi v
行間を読む
domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czytelnia ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa n
閲覧室
sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czyściec ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑ n
煉獄
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czółenko ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ n
下糸入れ
(włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;

cząber ˈʧ̑ɔ̃mbɛr n
キダチハッカ
(botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z cząbru ogrodowego

cząstka ˈʧ̑ɔ̃w̃stka n
粒子 素粒子
(fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;

często ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ adv
屡 よく
(zobacz) częsty

częstotliwość ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑ n
周波数
(fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częsty ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ adj
頻繁
odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

częściowo ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ adv
部分的
w jakiejś części, nie w całości

częściowy ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ adj
部分的
odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś

część ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ n
部分 部
fragment jakiejś całości
部品 パーツ
(mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim

część mowy ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ n
品詞
(gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

członek ˈʧ̑wɔ̃nɛk n
メンバー
osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia

członkostwo n
メンバーシップ
bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowiek ˈʧ̑wɔvʲjɛk n
人 人間
ktoś, jakaś osoba
人間 人
(antropologia, antropologiczny) Homo sapiens Linnaeus, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;

człowiek śniegu n
イエティ
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach

córka ˈʦ̑urka n
娘 お嬢さん
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka ˈʦ̑ɛ̃ntka n
斑
mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło ʦ̑wɔ n
関税
opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

dach dax n
屋根
górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dachówka daˈxufka n
瓦
(budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;

daikon daˈ<sup>j</sup>ikɔ̃n n
大根
(zobacz) rzodkiew japońska

daktyl ˈdaktɨl n
棗椰子 デーツ
(botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daktyloskopia n
指紋鑑定
metoda ustalania tożsamości na podstawie odcisku palca i porównania linii papilarnych

daktynomycyna n
アクチノマイシン
(medycyna, medyczny) antybiotyk z grupy cytostatyków;

dal dal n
ダール
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hinduska zupa z soczewicy

dalajlama ˌdalajˈlãma n
ダライ・ラマ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł zwierzchnika szkoły Gelug buddyzmu tybetańskiego, do roku 1959 tradycyjnie piastujący funkcję szefa rządu tybetańskiego;

daleki daˈlɛci adj
遠 遠い
taki, który jest w dużej odległości

daleko daˈlɛkɔ adv
遠く
w znacznej odległości

dalekopis n
テレタイプ
(telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej

dalia ˈdalʲja n
ダリア
(botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalmatyńczyk ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
ダルメシアン
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dalmierz n
測距儀
przyrząd do zdalnego pomiaru odległości;

dama ˈdãma n
クイーン
(termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
淑女
dystyngowana kobieta

dana ˈdãna n
データ
pojedyncza wiadomość, porcja informacji

dane ˈdãnɛ n
データ
wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków

danie ˈdãɲɛ n
料理
pojedyncza potrawa składająca się na posiłek

dao ˈdaɔ n
道
(filozofia, filozoficzny) podstawowe pojęcie filozofii chińskiej, któremu przypisywane są bardzo różne znaczenia;

dari n
ダリー語
(językoznawstwo, językoznawczy) używany w Afganistanie język z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, traktowany niekiedy jako dialekt języka perskiego;

darmsztadt ˈdarm̥ʃtat n
ダームスタチウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darwinizm n
ダーウィニズム
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt

dashi n
出汁
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) koncentrat bulionu rybnego wykorzystywany w kuchni japońskiej;

data ˈdata n
日付 年月日
umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

dawać ˈdavaʨ̑ v
上げる
(zobacz) dać

dawka ˈdafka n
用量
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;

dawno ˈdavnɔ adv
ずっと
w odległych czasach

dać daʨ̑ v
上げる やる
wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś

de facto dɛ‿ˈfaktɔ adv
デファクト
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym

deadline n
デッドライン
nieprzekraczalny, ostateczny termin zrobienia czegoś

debata dɛˈbata n
ディベート
(książkowy) dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów

debel ˈdɛbɛl n
ダブルス
(sport, sportowy) gra parami;

debet ˈdɛbɛt n
借方
(bankowość, bankowy) ujemne saldo na koncie;
(księgowość) lewa strona bilansu (z aktywami lub kosztami);

debiut ˈdɛbʲjut n
デビュー
wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

decentralizacja n
地方分権
przeniesienie uprawnień władzy centralnej na lokalne organy władzy,

dechrystianizacja ˌdɛxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja n
脱キリスト教化
działania polegające na ograniczeniu lub zniesieniu wpływu chrześcijaństwa na danym terenie
proces odchodzenia od chrześcijaństwa

decybel dɛˈʦ̑ɨbɛl n
デシベル
(fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze;

decydować ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑ v
決める
podejmować decyzję, postanawiać o czymś
決まる
postanawiać coś zrobić

decymetr n
デシメートル
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;

decyzja dɛˈʦ̑ɨzʲja n
決定
rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle

defekacja ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja n
排便
(fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;

defenestracja ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja n
窓外放出
(książkowy) wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

deficyt dɛˈfʲiʦ̑ɨt n
赤字
niedobór, brak;
(ekonomia, ekonomiczny) przewaga wydatków nad dochodami

definicja ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja n
定義 語義
wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

deflacja dɛˈflaʦ̑ʲja n
デフレーション 通貨収縮
(ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

defragmentacja ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
デフラグ
(informatyka, informatyczny) proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania;

degeneracja n
退化
(biologia, biologiczny) nieodwracalne zmiany patologiczne w komórkach, tkankach albo narządach
postępowanie, zachowanie lub moralność niezgodne z powszechnie akceptowanymi normami

degustacja n
試食
ocena smaku produktów spożywczych

dehydrogenaza n
デヒドロゲナーゼ
(biochemia, biochemiczny) enzym katalizujący odszczepianie atomów wodoru od metabolitów i przenoszenie ich na inne związki chemiczne;

deizm ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥ n
理神論
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

dekametr n
デカメートル
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;

dekapitacja ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja n
打ち首
ucięcie głowy;

dekielek dɛˈcɛlɛk n
レンズキャップ
(fotografia) element zakładany na obiektyw, służący do zabezpieczenia szkła obiektywu przed brudem czy zarysowaniem

deklaracja podatkowa ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja ˌpɔdatˈkɔva n
税金申告
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach;

deklinacja ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja n
格変化 曲用
(gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;
赤緯
(astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;

dekolonizacja ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja n
脱植民地化
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;

dekoracja ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja n
飾り
element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

dekotora n
デコトラ
japoński styl obfitego, monumentalnego dekorowania ciężarówek, często w liczne iluminacje, malowidła, elementy przestrzenne, rzeźby itp.

dekret ˈdɛkrɛt n
命令
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;

dekryminalizacja n
免罪
ograniczenie zakresu i złagodzenie kary ustawowej za określone przestępstwa

delegacja ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja n
代表団
wyjazd w sprawach służbowych

delfin ˈdɛlfʲĩn n
海豚 イルカ
(zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
イルカ 海豚
(historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

delikatesy ˌdɛlʲikaˈtɛsɨ n
デリカ
(handel, handlowy) dobrze zaopatrzony sklep spożywczy z wykwintnymi artykułami;

delta ˈdɛlta n
三角州
(geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);

demagog dɛ̃ˈmaɡɔk n
扇動
polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

demagogia ˌdɛ̃maˈɡɔɟja n
デマ
oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;

demiurg ˈdɛ̃mʲjurk n
デミウルゴス
(filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość

demobilizacja ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
復員
rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego
zwalnianie odbywających czynną służbę wojskową do rezerwy

demografia ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja n
人口学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demokracja ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja n
民主主義 民主
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli;

demokratycznie ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ adv
民主的
zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny

demokratyczny ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ adj
民主的
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demokratyzacja ˌdɛ̃mɔkratɨˈzaʦ̑ʲja n
民主化
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;

demon ˈdɛ̃mɔ̃n n
悪魔 鬼
(mitologia, mitologiczny) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demonologia ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja n
悪魔学
(teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami

demonstracja ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstraʦ̑ʲja n
デモ
czynność pokazywania czegoś

dendrologia ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja n
樹木学
(botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

denga n
デング熱
(medycyna, medyczny) ostra wirusowa choroba przenoszona przez komary powodująca m.in. ból głowy, mięśni i stawów oraz charakterystyczną wysypkę;

dentysta dɛ̃nˈtɨsta n
歯医者 歯科医
(zobacz) stomatolog;

depilacja ˌdɛpʲiˈlaʦ̑ʲja n
脱毛
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) usuwanie włosów z miejsc niepożądanych za pomocą urządzeń lub środków chemicznych;

deportacja ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja n
追放
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydalenie cudzoziemca poza granice danego kraju
zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

depresja dɛˈprɛsʲja n
憂鬱
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;

depresja poporodowa dɛˈprɛsʲja ˌpɔpɔrɔˈdɔva n
産後うつ病
(medycyna, medyczny) zaburzenia nastroju objawiające się epizodem depresyjnym w ciągu trzech miesięcy po porodzie, trwające od dwóch do sześciu miesięcy;

deptać ˈdɛptaʨ̑ v
踏む
przygniatać coś, stąpając po tym

derby ˈdɛrbɨ n
ダービー
rodzaj angielskiej gonitwy dla koni;

dereń ˈdɛrɛ̃ɲ n
水木
(botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju dereń (1.1), często o jadalnych owocach

dermatolog ˌdɛrmaˈtɔlɔk n
皮膚科医
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach

dermatologia ˌdɛrmatɔˈlɔɟja n
皮膚科学
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;

derwisz ˈdɛrvʲiʃ n
ダルヴィーシュ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

derywat n
派生語
wyraz pochodny

deser ˈdɛsɛr n
デザート
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deseń n
模様
ozdobny, powtarzający się wzór – drukowany, tkany lub wytłaczany na powierzchni czegoś

deska ˈdɛska n
板
podłużny, płaski sprzęt, np. sportowy, domowy, kuchenny
płaski kawałek drewna;

deska do krojenia n
まな板
deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia i przygotowywania żywności

deska do prasowania n
アイロン台
specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny

deska rozdzielcza ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a n
ダッシュボード
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deska surfingowa n
サーフボード
(sport, sportowy) szeroka profilowana deska służąca do uprawiania surfingu

deskorolka ˌdɛskɔˈrɔlka n
スケートボード
(sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

deskryptywizm n
記述主義
dążność do opisywania faktów w sposób neutralny
(filozofia, filozoficzny) deskryptywna teoria nazw
(językoznawstwo, językoznawczy) dążność do opisywania realnie używanego języka w sposób neutralny, bez wartościowania jego elementów;

despota dɛsˈpɔta n
暴君
(historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę

despotyzm dɛsˈpɔtɨsm̥ n
独裁
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

destabilizacja ˌdɛstabʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
不安定化
zachwianie równowagi, zakłócenie porządku, wprowadzenie chaosu

destalinizacja n
非スターリン化
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu;

destrukcyjny ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ adj
破壊的
mający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury

destylacja ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja n
蒸留
(chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz dɛʃʧ̑ n
雨
(przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie
雨 雨水
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;

deszczowy dɛʃˈʧ̑ɔvɨ adj
雨が降る
związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

deszczówka n
雨水
(potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu

detektyw dɛˈtɛktɨf n
探偵
człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa

detencja n
抑留
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe umieszczenie w zamkniętym ośrodku pod nadzorem, np. w szpitalu psychiatrycznym, ośrodku dla uchodźców

detergent dɛˈtɛrɡɛ̃nt n
洗剤
(chemia, chemiczny) środek piorący, myjący lub czyszczący; (także, też) substancja chemiczna zawarta w takim środku;

detonacja ˌdɛtɔ̃ˈnaʦ̑ʲja n
爆轟
eksplozja materiału wybuchowego połączona z hukiem;
spowodowanie detonacji (1.1)

detonator ˌdɛtɔ̃ˈnatɔr n
雷管
ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego;

deuter ˈdɛwtɛr n
重水素
(chemia, chemiczny) izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;

deuteron dɛwˈtɛrɔ̃n n
重陽子
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru;

dewanagari n
デーヴァナーガリー
(językoznawstwo, językoznawczy) pismo sylabiczne używane do zapisu m.in. sanskrytu i hindi;

dezinformacja n
偽情報
wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;

dezintegracja n
崩壊
osłabienie czynników jednoczących
rozpad jakiejś całości

dezodorant ˌdɛzɔˈdɔrãnt n
デオドラント
(higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;

dezynfekcja ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja n
消毒
odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;

dharma n
法
(filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska
(filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii
(filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda
(filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne
(filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku);

diabelski młyn dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n n
観覧車
rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej

diabeł ˈdʲjabɛw n
悪魔 悪
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł tasmański n
タスマニアデビル フクロアナグマ フクロクズリ フクログマ
(zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;

diadem ˈdʲjadɛ̃m n
ダイアデム
złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;

diagnostyka dʲjaˈɡnɔstɨka n
診断
(medycyna, medyczny) nauka o sposobach rozpoznawania chorób na podstawie przeprowadzonych badań (zarówno u ludzi, jak i u zwierząt);
(psychologia, psychologiczny) proces oceny cech i stanów psychicznych człowieka dokonywany przez psychologa za pomocą metod psychologicznych, którymi najczęściej są testy psychologiczne, obserwacja psychologiczna i wywiad;
(technologia, technika, techniczny) ocena stanu technicznego maszyny lub urządzenia technicznego;

diagnozować ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑ v
診断する
wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań

diagram ˈdʲjaɡrãm n
ダイヤグラム
graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakon n
執事
(kościelny) duchowny z najniższym stopniem święceń sakramentalnych;

dialekt ˈdʲjalɛkt n
方言
(językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dialektologia n
方言学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o dialektach i gwarach;

dialektologiczny adj
方言学的
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z dialektologią, nauką o dialektach i gwarach

dializa n
人工透析
metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog ˈdʲjalɔk n
対話
rozmowa dwóch osób

diament ˈdʲjãmɛ̃nt n
ダイヤモンド 金剛石
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diaspora dʲjaˈspɔra n
ディアスポラ
ogół ludności danego narodu mieszkającej poza swoim macierzystym krajem

didaskalia ˌdʲidaˈskalʲja n
ト書
wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki

diecezja dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja n
教区
(historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
(kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

dielektryk ˌdʲiɛˈlɛktrɨk n
誘電体
materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;

dieta ˈdʲjɛta n
ダイエット
(medycyna, medyczny) sposób odżywiania się

dilofozaur n
ディロフォサウルス
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju dilofozaur (1.1)

dinar ˈdʲĩnar n
ディナール
(jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów;

dingo ˈdʲĩŋɡɔ n
ディンゴ
(zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur dʲĩˈnɔzawr n
恐竜
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda ˈdʲjɔda n
ダイオード
(elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

dioksyna n
ダイオキシン
(chemia, chemiczny) potoczna nazwa chlorowanych dibenzodioksyn

diplodok dʲiˈplɔdɔk n
ディプロドクス
(paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury;

dirndl n
ダーンドル
rodzaj stroju ludowego, pochodzącego z rejonu Alp;

ditlenek krzemu n
二酸化ケイ素
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym krzem występuje na IV stopniu utlenienia;

divertimento n
ディヴェルティスマン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielka, kilkuczęściowa kompozycja instrumentalna o prostym charakterze, popularna w XVIII wieku;

dla dla preposition
ため
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dlaczego dlaˈʧ̑ɛɡɔ interrogativePronoun
どうして なんで 何故
…używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego dlaˈʧ̑ɛɡɔ pronoun
どうして なんで 何故
…używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dlatego dlaˈtɛɡɔ conjunction
それ故
…używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego

dmuchany zamek n
バウンシーキャッスル
mobilne miejsce do zabawy dla dzieci wykonane z nadmuchiwanych elementów i trampolin do skakania

dmuchawa n
ブロワー
(technologia, technika, techniczny) rodzaj wentylatora o ukierunkowanym strumieniu powietrza

dmuchać ˈdmuxaʨ̑ v
吹く
wypuszczać powietrze z ust

dno dnɔ n
底
dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu
wewnętrzna, dolna ścianka jakiegoś przedmiotu

do dɔ preposition
へ
…określający końcowy punkt w przestrzeni

do góry nogami dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi adv
逆さ 逆さま
dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do trzech razy sztuka dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka proverb
三度目の正直
trzecia próba czegoś będzie zapewne udana, za trzecim razem może się wreszcie powieść

do widzenia ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa interjection
さようなら じゃあ それでは では 失礼します
uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

doberman dɔˈbɛrmãn n
ドーベルマン
(kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobranoc dɔˈbrãnɔʦ̑ interjection
おやすみ おやすみなさい
pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobrobyt dɔˈbrɔbɨt n
福祉
dobre warunki materialne

dobrowolny ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ adj
志願して
wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobry ˈdɔbrɨ adj
善良 良 いい
miły, uczynny, usłużny, szlachetny

dobry wieczór ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur interjection
今晩は こんばんは
uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane dɔˈbrɨ̃mʲi xɛ̃ɲˈʨ̑ãmʲi ˈjɛst ˈpʲjɛkwɔ ˌvɨbrukɔˈvãnɛ proverb
地獄への道は善意で舗装されている
mając dobre intencje można czasem wyrządzić coś złego

dobrze ˈdɔbʒɛ adv
よく
przyjemnie
uczciwie
w należyty sposób
z korzyścią

dobrze ˈdɔbʒɛ interjection
よく
wyrażenie zgody

dobór n
選択
wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów

dochód ˈdɔxut n
収入 所得
(księgowość) suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;

dociekliwy adj
知る
taki, który chce dowiedzieć się i zrozumieć jak najwięcej

dodatek dɔˈdatɛk n
建て増し
coś dodanego, dodatkowego

dodatni dɔˈdatʲɲi adj
正
dobry lub korzystny

dodawanie ˌdɔdaˈvãɲɛ n
付加
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);
(matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1)
(rzeczownik odczasownikowy) od dodawać

dodawać dɔˈdavaʨ̑ v
足す
(matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować

dodo ˈdɔdɔ n
ドードー
(ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus;

dogmat n
教義
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

dogmatyczny adj
独断的
oparty na dogmacie, niepodlegający dyskusji

dogodny adj
便利
odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom

dogrywka dɔˈɡrɨfka n
延長戦
(sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania

dogłębny adj
深掘りした
sięgający sedna

doić ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑ v
乳を搾る
(zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego

dojeżdżać dɔˈjɛʒʤ̑aʨ̑ v
通う
jeździć regularnie do jakiegoś miejsca

dojrzałość n
成熟
(rzeczownik odprzymiotnikowy) od: dojrzały

dojrzały dɔjˈʒawɨ adj
円熟
o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny

dojrzewanie ˌdɔjʒɛˈvãɲɛ n
青年期
okres życia między dzieciństwem a dorosłością;

dok dɔk n
埠頭
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji

doker n
中仕
(marynarka) robotnik portowy;

dokonany ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ adj
完了
(gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła

doktor ˈdɔktɔr n
博士
(potocznie, potoczny) (grzecznościowy) lekarz
stopień naukowy;

doktorat n
博士
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie

doktryna dɔkˈtrɨ̃na n
ドクトリン
podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

dokument dɔˈkũmɛ̃nt n
文書
materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;

dokumentacja ˌdɔkũmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
ドキュメンテーション
zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś

dokąd ˈdɔkɔ̃nt pronoun
どこ
… względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
… pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokładność dɔˈkwadnɔɕʨ̑ n
正確性
cecha tego, co dokładne

dolar ˈdɔlar n
ドル
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolaryzacja ˌdɔlarɨˈzaʦ̑ʲja n
ドル化
(ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty;

dolegliwość ˌdɔlɛɡˈlʲivɔɕʨ̑ n
病気
choroba, schorzenie, problem zdrowotny

dolewka n
リフィル
(potocznie, potoczny) dodatkowa porcja zupy lub napoju

dolina dɔˈlʲĩna n
谷
(geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmen ˈdɔlmɛ̃n n
支石墓
(archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dolnoniemiecki n
低地ドイツ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;

dolny ˈdɔlnɨ adj
下
znajdujący się na dole

dom dɔ̃m ˈdɔmɨ n
家
pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym
(heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
(urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa
家 建物
(architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny

dom dziecka ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka n
孤児院
placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom starców ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf n
老人ホーム
zakład, w którym mieszkają osoby stare i pozbawione opieki rodziny

dom towarowy n
デパート
(handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep;

domek z kart ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart n
トランプタワー
(przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki

domena dɔ̃ˈmɛ̃na n
ドメイン
(informatyka, informatyczny) część adresu w internecie;
(fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;

domena publiczna dɔ̃ˈmɛ̃na puˈblʲiʧ̑na n
パブリックドメイン
ogół twórczości, która może być wykorzystana przez wszystkich w dowolnym celu ze względu na zrzeczenie się lub wygaśnięcia praw autorskich;

domieszka n
混ぜ物 添加物
niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości

domino dɔ̃ˈmʲĩnɔ n
ドミノ
gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek;

domniemany ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ adj
仮定 の
oparty na przypuszczeniu

domofon dɔ̃ˈmɔfɔ̃n n
インターホン
urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;

domokrążca ˌdɔ̃mɔˈkrɔ̃w̃ʃʦ̑a n
鬻人
(przestarzałe, przestarzały) osoba, która odwiedza różnych ludzi, by kupili sprzedawane przez nią towary

domowy dɔ̃ˈmɔvɨ adj
家庭
związany z domem, dotyczący domu

donikąd dɔ̃ˈɲikɔ̃nt adv
どこへも
do żadnego określonego miejsca

dopamina n
ドーパミン
(fizjologia, fizjologiczny) neurohormon, ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego;

dopełniacz dɔˈpɛwʲɲaʧ̑ n
生格 属格
(gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełnienie ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
差集合
(matematyka, matematyczny) zbiór elementów nie należących do danego zbioru;
目的語
(gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności;

doping ˈdɔpʲĩŋk n
ドーピング
(sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości

dopływ ˈdɔpwɨf n
支流
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora

doradca n
顧問
osoba udzielająca porad

dorastać v
大人になる
stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

dorosłość n
成人
cecha tego, co dorosłe

dorosły dɔˈrɔswɨ adj
大人
o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorosły dɔˈrɔswɨ n
大人
dorosła (1.1) osoba

dorsz dɔrʃ n
鱈
(ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

doręczyciel ˌdɔrɛ̃n͇ˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
郵便配達
(urzędowy) listonosz

doskonałość ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑ n
丸
szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia;

doskonały ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ adj
全い
skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

dostatecznie ˌdɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ adv
十分
w wystarczającym stopniu

dostawa dɔˈstava n
配達
dostarczenie towaru np. do sklepu

dostawać dɔˈstavaʨ̑ v
貰う
stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

dostojnik dɔˈstɔjɲik n
高官
osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostęp ˈdɔstɛ̃mp n
アクセス
możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępny dɔˈstɛ̃mpnɨ adj
手に入る
możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia

dosłownie dɔˈswɔvʲɲɛ adv
文字通り
w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dosłowny dɔˈswɔvnɨ adj
文字通り
znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia

dotyczyć dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑ v
関する
mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotyk ˈdɔtɨk n
接触 触覚
(fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykać dɔˈtɨkaʨ̑ v
触る
zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego
触れる
(przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie

dotąd ˈdɔtɔ̃nt pronoun
まで
… wyrażający granicę czasową: aż do teraz, dotychczas

dowód ˈdɔvut n
証拠
przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)
(matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;

dowód osobisty ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ n
ID
(administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca dɔˈvutʦ̑a n
校
(wojskowość, wojskowy) osoba kierująca grupą wojskowych;

doświadczenie ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
経験
ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

dożylny adj
静脈内の
bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożywocie ˌdɔʒɨˈvɔʨ̑ɛ n
終身刑
(potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności;

dożywotni ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi adj
生涯
taki, który potrwa do końca czyjegoś życia

drabina draˈbʲĩna n
梯子
drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

drabinka draˈbʲĩnka n
シチョウ
w go: sposób łapania grupy kamieni polegający na stawianiu ich przy każdym kolejnym ruchu w atari;

drachma ˈdraxma n
ドラクマ
(historia, historyczny, historycznie) moneta w starożytnej Grecji;
(jednostka monetarna) nowożytna waluta Grecji w latach 1832-2002

drag queen n
ドラァグクイーン
artysta rewiowy, kabaretowy lub estradowy w kobiecym emploi, w charakterystycznym groteskowym stylu;

dragon ˈdraɡɔ̃n n
竜騎兵
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny

dramat ˈdrãmat n
ドラマ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;

drapacz chmur ˈdrapaʧ̑ ˈxmur n
摩天楼
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapieżnictwo n
捕食
(ekologia, ekologiczny) forma zaspokajania potrzeb pokarmowych przez zjadanie ciała ofiary;

drapieżnik draˈpʲjɛʒʲɲik n
天敵
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drawidyjski adj
ドラヴィダ語族
związany z Drawidami, dotyczący Drawidów

drawidyjski n
ドラヴィダ語族
(językoznawstwo, językoznawczy) każdy z 85 języków języków należących do rodziny języków używanych w południowych Indiach, na Sri Lance i zachodnim Pakistanie;

drednot ˈdrɛdnɔt n
ドレッドノート
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancernik o silnej artylerii głównej dużego kalibru, będący przedstawicielem generacji okrętów budowanej na kilka lat przed i po I wojnie światowej;

drenaż mózgów n
頭脳流出
(socjologia, socjologiczny) (ekonomia, ekonomiczny) ujemny bilans przepływu osób wysoko wykształconych; zjawisko podejmowania pracy w krajach lepiej uprzemysłowionych przez osoby wysoko wykształcone;

dressing ˈdrɛsʲĩŋk n
ドレッシング
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zimny sos do sałatek i surówek, zwykle na bazie oliwy

dreszcz drɛʃʧ̑ n
スリル
(fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

dreszczowiec drɛʃˈʧ̑ɔvʲjɛʦ̑ n
スリラー映画
rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne;

drewniak ˈdrɛvʲɲak n
木靴
but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewniany drɛvʲˈɲãnɨ adj
木製
wykonany z drewna
(przenośnie, przenośnia) o częściach ciała: sztywny, drętwy, niezgrabny
(przenośnie, przenośnia) o człowieku, sztuce lub wyrażaniu emocji: bezbarwny, zimny, obojętny
(przenośnie, przenośnia) o dźwięku: pochodzący od przedmiotu z drewna
(przenośnie, przenośnia) o ludzkim głosie: drętwy, oschły, nieprzyjemny, bez wyrazu

drewno ˈdrɛvnɔ n
木 木材
materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;
木部
(botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę;

drink drʲĩŋk n
お酒
(spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp.

drobne ˈdrɔbnɛ n
小銭
(potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

drobnomieszczaństwo n
小ブルジョア
(socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;

droga ˈdrɔɡa n
道
każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;

droga krzyżowa ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva n
十字架の道行
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;

drogeria n
ドラッグストア
(handel, handlowy) sklep prowadzący sprzedaż kosmetyków, prostych środków leczniczych i sanitarnych oraz produktów chemicznych do użytku domowego;

drogi ˈdrɔɟi adj
愛しい 惜しい
bliski uczuciowo
高い
posiadający wysoką cenę

dromader drɔ̃ˈmadɛr n
ヒトコブラクダ
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

drozd drɔst n
つぐみ
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drożdże ˈdrɔʒʤ̑ɛ n
酵母
(cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
(mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

druga n
二時
godzina 2 w nocy lub po południu

druga wojna światowa ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
第二次世界大戦
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

druhna n
ブライズメイド
(etnografia, etnograficzny) kobieta towarzysząca pannie młodej podczas ślubu

druid ˈdru<sup>j</sup>it n
ドルイド
(historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki;

druk druk n
印刷
(drukarstwo, drukarski) proces drukowania
印刷物
(biurowość, biurowy) często lm druki: pismo, akta, formularz
(drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1)

drukarka druˈkarka n
プリンター 印刷機
urządzenie służące do drukowania

drukarnia druˈkarʲɲa n
印刷所
zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukować druˈkɔvaʨ̑ v
印刷
dawać coś do druku, publikować
robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce

drumla ˈdrũmla n
口琴
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut drut n
針金
(technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;

drut kolczasty ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ n
有刺鉄線
materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drużba n
ベストマン
mężczyzna towarzyszący panu młodemu podczas ślubu;

drwa n
薪
porąbane kawałki drewna, np. na opał

drwal drval n
樵
człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;

drwić drvʲiʨ̑ v
嘲る 嘲笑 する 嘲笑う
szydzić z kogoś, wyśmiewać, kpić, lekceważyć kogoś lub coś

drybling ˈdrɨblʲĩŋk n
ドリブル
(sport, sportowy) seria szybkich wymachów nogami nad piłką połączonych z nagłymi zwrotami ciała i zmianami kierunku poruszania się zawodnika w celu ominięcia zawodników przeciwnej drużyny i niestracenia przy tym piłki;

dryfować v
漂流
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poddawać się działaniu fal, prądów lub wiatru, unosząc się na wodzie

drzemka ˈḍʒɛ̃mka n
午睡 昼寝
krótki sen, przespanie się

drzemlik ˈḍʒɛ̃mlʲik n
コチョウゲンボウ
(ornitologia, ornitologiczny) Falco columbarius, gatunek sokoła, występujący w północnych częściach Eurazji i Ameryki Północnej;

drzewo ˈḍʒɛvɔ n
木 樹木
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
(informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca drzewo (1.2);
(matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo genealogiczne ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ n
家系図
graf przedstawiający koligacje rodzinne;

drzewo iglaste ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ n
針葉樹鵜
(botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzeworyt n
木版画
(sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;

drzwi ḍʒvʲi n
扉 ドア
zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać
扉 戸 ドア
ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór

drób drup n
家禽 家禽類
(zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.)

dręczyć ˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
苦しめる
męczyć, nękać; sprawiać komuś dyskomfort, ból fizyczny lub psychiczny

drżenie ˈdrʒɛ̃ɲɛ n
震い
(rzeczownik odczasownikowy) od drżeć

drżeć drʒɛʨ̑ v
震える
trząść się, drgać, dygotać

dualizm n
二元論
(filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje

dualizm korpuskularno-falowy n
粒子と波動の二重性
(fizyka, fizyczny) właściwość materii polegająca na tym, że w pewnych przypadkach ujawnia naturę falową, a w innych cząsteczkową (korpuskularną);

dubbing ˈdabʲĩŋk n
吹き替え
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej;

dublon n
ダブルーン
(numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta używana w Hiszpanii m.in. w latach 1537–1817;

dubn dupn̥ n
ドブニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch dux n
幽霊
niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
心 精神 魂
umysł, myśli ludzkie
精神 霊 魂
dusza ludzka

duchowość duˈxɔvɔɕʨ̑ n
霊性
to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka

duchowy duˈxɔvɨ adj
精神的
odnoszący się do sfery ducha i duchowości

dudek ˈdudɛk n
ヤツガシラ
(ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dudy ˈdudɨ n
バグパイプ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych;

duma ˈdũma n
ドゥーマ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek pieśni epickiej lub liryczno-epickiej wychwalającej bohaterów wojennych, rodzaj elegii;
izba niższa parlamentu rosyjskiego;
誇り
(przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)
poczucie osobistej godności
zbyt wysokie mniemanie o sobie

dumny ˈdũmnɨ adj
誇
wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu

dumping n
ダンピング
(ekonomia, ekonomiczny) sprzedaż towarów za granicą po cenach niższych niż te, za które sprzedaje się je w swoim kraju;

duopol n
複占
(ekonomia, ekonomiczny) występowanie na rynku tylko dwóch konkurujących na tym samym polu podmiotów gospodarczych;

dupa ˈdupa n
けつ
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) (wulgarnie, wulgaryzm) niezaradna osoba, oferma
尻
(wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupek ˈdupɛk n
野郎
(grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

duplikat n
デュプリケート
drugi egzemplarz lub odpis jakiegoś dokumentu
kopia

dur brzuszny n
腸チフス
(medycyna, medyczny) ostra, bakteryjna choroba zakaźna wywoływana przez pałeczkę duru brzusznego (Salmonella typhi), przenoszona drogą pokarmową;

dusić ˈduɕiʨ̑ v
ブレイズ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gotować pod przykryciem, w niewielkiej ilości tłuszczu lub wody

dusza ˈduʃa n
魂 霊 魂魄 たま
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

duszność n
呼吸困難
(medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;

duński ˈdũj̃sʲci adj
デンマーク語
odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński ˈdũj̃sʲci n
デンマーク語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Danii;

dużo ˈduʒɔ indefiniteCardinalNumeral
多い 沢山 大勢 多数
w wielkiej ilości

duży ˈduʒɨ adj
大きい
mający znaczne, wielkie rozmiary

dworzec ˈdvɔʒɛʦ̑ n
駅
miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dworzec autobusowy n
バスステーション
(transport, transportowy) miejsce odprawy pasażerów autobusów

dwubiegunowy ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ adj
二極
taki, który ma dwa bieguny

dwugłowy dvuˈɡwɔvɨ adj
双頭
mający dwie głowy

dwujęzyczny ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
二言語で書かれた
o człowieku: mówiący w dwóch językach

dwukierunkowy ˌdvucɛrũŋˈkɔvɨ adj
双方向
działający, odbywający się w dwóch kierunkach, mający dwa kierunki

dwukropek dvuˈkrɔpɛk n
コロン
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwukrotnie dvuˈkrɔtʲɲɛ adv
二倍
dwa razy

dwulicowość ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑ n
二心
cecha kogoś, kto swoje zachowanie zmienia w zależności od sytuacji i osób, z którymi się styka

dwulicowy ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɨ adj
二枚舌を使うような
postępujący według zasad podwójnej moralności

dwunasta n
十二時
godzina 12 w południe

dwunastkowy adj
十二進法
związany z liczbą dwanaście, dotyczący liczby dwanaście

dwunastnica ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a n
十二指腸
(anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastokąt n
十二角形
(geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwupłat ˈdvupwat n
複葉機
(lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;

dwusieczna dvuˈɕɛʧ̑na n
二等分線
(matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;

dwustronny dvuˈstrɔ̃nːɨ adj
双方
taki, którego można używać z dwóch stron tego czegoś
taki, w który angażują się dwie strony

dwutlenek n
二酸化物
(chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek azotu n
二酸化窒素
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków azotu, silnie toksyczny gaz o ostrym zapachu;

dwutlenek węgla dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla n
二酸化炭素
(chemia, chemiczny) CO2, związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwuwymiarowy ˌdvuvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ adj
二次元
taki, który istnieje w dwóch wymiarach (najczęściej: długość i szerokość)

dwór dvur n
宮廷
siedziba władcy

dybuk ˈdɨbuk n
ディブク
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość;

dychotomia ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja n
二分法
(filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć

dykcja ˈdɨkʦ̑ʲja n
ディクション
sposób wymawiania wyrazów i zdań

dyktando n
口述 書き取り
(edukacja, edukacyjny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktator dɨkˈtatɔr n
独裁者
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje wyłączną, nieograniczoną i nadzwyczajną władzę

dyktatura n
独裁 独裁政治
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dyktatura proletariatu n
プロレタリア独裁
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w marksizmie: ustrój polityczny, w którym nieograniczoną władzę sprawuje klasa robotnicza, następujący bezpośrednio po rewolucji socjalistycznej i mający prowadzić ostatecznie do ustanowienia w państwie socjalizmu lub komunizmu poprzez likwidację własności prywatnej i innych instytucji kapitalistycznych;

dylemat n
ジレンマ
(logika, logiczny) wnioskowanie, gdzie oprócz dwóch zdań warunkowych trzecią przesłanką jest zdanie alternatywne
sytuacja wymagająca trudnego wyboru

dyletant dɨˈlɛtãnt n
アマチュア
człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania

dyliżans dɨˈlʲiʒãw̃s n
駅馬車
czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;

dym dɨ̃m n
煙
produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymić ˈdɨ̃mʲiʨ̑ v
煙る
wydzielać dym

dymówka dɨ̃ˈmufka n
燕
(ornitologia, ornitologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków;

dynamika dɨ̃ˈnãmʲika n
ダイナミクス
(fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;

dynamit dɨ̃ˈnãmʲit n
ダイナマイト
materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynastia dɨ̃ˈnastʲja n
王朝
ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii

dynia ˈdɨ̃ɲa n
カボチャ 南瓜
(botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)

dyplomacja n
外交
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi

dyplomata ˌdɨplɔ̃ˈmata n
外交官
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa

dyplomatyczny ˌdɨplɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
外交の 外交上の
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyplomacją lub dyplomatą

dyptyk ˈdɨptɨk n
ディプティク
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwuczęściowy, dwuskrzydłowy ołtarz
(sztuka) dwuczęściowe malowidło lub płaskorzeźba

dyrektor dɨˈrɛktɔr n
校長
osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrektorka ˌdɨrɛkˈtɔrka n
校長
forma żeńska od: dyrektor

dyrektywa n
指示
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulacja prawna, zarządzenie dot. danej kwestii

dyrygent dɨˈrɨɡɛ̃nt n
指揮者
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;

dyscyplina ˌdɨsʦ̑ɨˈplʲĩna n
規律
rygorystyczne zasady postępowania

dysfagia n
嚥下障害
(medycyna, medyczny) zaburzenie połykania;

dysk dɨsk n
ディスク
(informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1)
(anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa łącząca dwa kręgi;
każdy przedmiot w kształcie dysku (1.1)
płyta kompaktowa
円盤
(sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;

dysk twardy ˈdɨsk ˈtfardɨ n
ハードディスク
(informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskietka dɨsʲˈcɛtka n
フロッピー
(informatyka, informatyczny) przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych;

dyskografia n
ディスコグラフィ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zbiór nagrań muzycznych danego artysty; dorobek płytowy wykonawcy

dyskoteka ˌdɨskɔˈtɛka n
ディスコ
(przestarzałe, przestarzały) płytoteka
lokal, w którym się odbywają dyskoteki (1.1);
zabawa młodzieżowa, na której się tańczy przy muzyce

dyskryminacja ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja n
差別
ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować v
冷遇
prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskurs n
デイスクー
dyskusja, wymiana zdań

dyskusja dɨsˈkusʲja n
議論 討論
jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dyskwalifikacja n
不合格
(sport, sportowy) pozbawienie kogoś prawa udziału w dalszych etapach rywalizacji ze względu na naruszenie zasad

dysleksja dɨsˈlɛksʲja n
ディスレクシア 失読症
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dysmorfofobia n
身体醜形障害
(psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dysproz ˈdɨsprɔs n
ジスプロシウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dystopia dɨsˈtɔpʲja n
ディストピア
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;

dystrofia n
ジストロフィー
(medycyna, medyczny) zaburzenia w odżywianiu tkanki, narządu lub całego organizmu prowadzące do zmian zwyrodnieniowych;

dystrybucja ˌdɨstrɨˈbuʦ̑ʲja n
配分
rozprowadzanie, rozdzielanie

dystrykt ˈdɨstrɨkt n
区
(administracja) nazwa okręgu administracyjnego bądź sądowego w kraju lub mieście

dysuria n
排尿障害
(medycyna, medyczny) bolesne oddawanie moczu;

dysydent dɨˈsɨdɛ̃nt n
反体制
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant;
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;

dysza ˈdɨʃa n
ノズル
(technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dywan ˈdɨvãn n
カーペット
gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywergencja ˌdɨvɛrˈɡɛ̃nʦ̑ʲja n
発散
(matematyka, matematyczny) operator określający dla danego pola wektorowego pole skalarne, na podstawie którego można określić źródła i ujścia pola;
powstawanie rozbieżności
rozbieżność, różnorodność

dywersja n
陽動
(wojskowość, wojskowy) tajne działania prowadzone by osłabić nieprzyjaciela

dywersyfikacja ˌdɨvɛrsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
万状
różnicowanie asortymentu produkcji lub usług w celu zmniejszenia ryzyka w prowadzeniu działalności gospodarczej;

dywidenda ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda n
配当
(ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji;

dyzenteria n
赤痢
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka

dzban ʣ̑bãn n
投手
naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;
zawartość dzbana (1.1)

dzeta ˈʣ̑ɛta n
ゼータ
nazwa szóstej litery alfabetu greckiego, ζ;

dziabka n
鍬
(Poznań) motyka

dziadek ˈʥ̑adɛk n
お祖父さん 祖父
(potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku
祖父 お爺さん お祖父さん
ojciec ojca
祖父 お祖父さん
ojciec matki

dziadek do orzechów ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf n
くるみ割り
ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

dziadkowie ʥ̑atˈkɔvʲjɛ n
祖父母
(potocznie, potoczny) rodzice rodziców; babcia i dziadek

działalność ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑ n
活動
zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

działać ˈʥ̑awaʨ̑ v
利く
wywoływać określony efekt (o leku)

działo ˈʥ̑awɔ n
大砲
(wojskowość, wojskowy) broń palna dużego kalibru, która miotająca pociski na znaczne odległości;

dziczyzna ʥ̑iˈʧ̑ɨzna n
獲物
(spożywczy) mięso z ubitej zwierzyny łownej

dzidziuś ˈʥ̑iʥ̑üɕ n
赤ちゃん
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko

dzieciak ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑ak n
子
(rubaszny, rubasznie) (czasem (pieszczotliwie, pieszczotliwy)) dziecko

dzieciobójstwo ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ n
子殺し
(książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dziecięcy ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ adj
子供向き
przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku

dzieciństwo ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ n
子供時代
okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ n
子供 子
potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;

dziedzic ˈʥ̑ɛ̇ʥ̑iʦ̑ n
相続人
osoba, która coś po kimś przejmuje

dziedzictwo n
家宝
majątek przejęty po kimś

dziedziczenie ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
継承
(rzeczownik odczasownikowy) od dziedziczyć

dziedzina ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna n
分野
sfera czyjejś aktywności
定義域
(matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;

dzieje ˈʥ̑ɛ̇jɛ n
歴史
ogół zdarzeń, które wydarzyły się dawniej

dziekan n
ディーン
(edukacja, edukacyjny) kierownik wydziału uczelni;

dzielenie ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ n
割り算 除算
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑ v
分ける
dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości

dzielić włos na czworo ˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈvwɔs na‿ˈʧ̑fɔrɔ v
枝葉末節にとらわれる
przesadnie coś analizować, być zbyt drobiazgowym w analizowaniu czegoś

dzielna n
被除数
(matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonuje się działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
地区
wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnica czerwonych latarni n
風俗街
dzielnica, w której świadczone są usługi erotyczne;

dzielnik ˈʥ̑ɛlʲɲik n
約数
(matematyka, matematyczny) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę;

dzielny ˈʥ̑ɛlnɨ adj
勇
nie poddający się przeciwnościom

dziennik ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik n
ニュース
(telewizja, telewizyjny) informacyjny program telewizyjny, radiowy

dziennik pokładowy n
日誌
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu;

dziennikarstwo ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ n
ジャーナリズム
zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarz ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ n
記者
osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dzienny ˈʥ̑ɛ̃nːɨ adj
日中
dotyczący dnia jako części doby; mający miejsce, żyjący, pracujący, przeznaczony do użycia przed zmrokiem

dziesiąta n
十時
godzina 10 przed południem

dziesięciobój n
十種競技
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciokąt n
十角形
(geometria) wielokąt o dziesięciu bokach

dziesięciościan n
十面体
(geometria) wielościan o dziesieciu ścianach

dziewczyna ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na n
乙女
partnerka, nieformalna narzeczona, konkubina
乙女 女の子
młoda, niezamężna kobieta

dziewczynka ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃nka n
少女
dziecko płci żeńskiej

dziewczęcy ʥ̑ɛfˈʧ̑ɛ̃nʦ̑ɨ adj
女の子らしい
dotyczący dziewczyny, taki, jak u dziewczyny/dziewczynki

dziewica ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a n
処女
osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo n
処女
(fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewiąta n
九時
godzina 9 rano lub wieczorem

dziewięciokąt n
九角形
(geometria) wielokąt o dziewięciu bokach

dziewiętnaście ˌʥ̑ɛvʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ cardinalNumeral
十九
liczba 19

dzieło ˈʥ̑ɛwɔ n
作品
efekt pracy twórczej

dzieło sztuki ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci n
作品
(sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień ʥ̑ɛ̇̃ɲ n
日 昼
okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba
okres od świtu do zmierzchu

dzień dobry ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ interjection
おはよう おはようございます こんにちは
zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzik ʥ̑ik n
猪 野猪
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki ˈʥ̑ici adj
野性的
nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dzikość n
野性
cecha tego, co jest dzikie, nieokiełznane, nieoswojone

dziobak ˈʥ̑ɔbak n
カモノハシ 鴨嘴
(zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzioborożec ˌʥ̑ɔbɔˈrɔʒɛʦ̑ n
サイチョウ
(ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami;

dzisiaj ˈʥ̑iɕäj adv
今日
cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

dziupla ˈʥ̑upla n
樹洞
otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;

dziura ˈʥ̑ura n
穴
otwór powstały wskutek uszkodzenia
(fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa

dziwaczny ʥ̑iˈvaʧ̑nɨ adj
変
cechujący się osobliwością, śmiesznością, nietypowością

dziwny ˈʥ̑ivnɨ adj
不思議
charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziób ʥ̑up n
嘴 くちばし
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;

dziąsło ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ n
歯ぐき
(anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dzięcioł ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw n
啄木鳥
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł czarny ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ n
クマゲラ
(ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięcioł duży ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ n
アカゲラ
(ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła;

dzięcioł zielony ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ n
ヨーロッパアオゲラ
(ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;

dzięgiel ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl n
アンゼリカ
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju dzięgli (1.1)

dzięki ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci preposition
おかげ
…służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dziękować ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑ v
感謝
(dosłownie) składać podziękowanie

dziękuję ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ interjection
有難う ありがとう
zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ
ありがとうございます どうもありがとうございます
…wyrażający wdzięczność

dzwon ʣ̑vɔ̃n n
鐘
duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek ˈʣ̑vɔ̃nɛk n
チャイム
urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze

dzwonić ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑ v
呼び鈴を鳴らす
o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk
wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka
電話する
(potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefonować, próbować nawiązać połączenie telefoniczne

dzwonnica ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a n
鐘楼
(architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;

dzwony ˈʣ̑vɔ̃nɨ n
ベルボトム
(potocznie, potoczny) spodnie rozszerzone poniżej kolan

détente n
デタント
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) odprężenie w zimnowojennych stosunkach między mocarstwami;

dół duw n
基礎
najniższa część czegoś, np. budynku, obrazu, krajobrazu, terenu

dąb dɔ̃mp n
オーク
(systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)

dłoń dwɔ̃ɲ n
手のひら 掌
(anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

dług dwuk n
借金
to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;

długi ˈdwuɟi adj
長い
mający znaczny wymiar podłużny (długość)
trwający znaczny czas
(potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
(żartobliwie) o człowieku: wysoki

długo ˈdwuɡɔ adv
長い
przez, na znaczny czas

długopis dwuˈɡɔpʲis n
ボールペン
narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długoterminowy adj
長期
trwający długo; przewidziany na długi okres lub mający odległy termin realizacji

długowieczność n
不老不死
długie trwanie
długie życie;

długość ˈdwuɡɔɕʨ̑ n
長さ
(fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;

długość fali ˈdwuɡɔɕʨ̑ ˈfalʲi n
波長
(fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań;

dłuto ˈdwutɔ n
鑿 鏨
(technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dźinizm ˈʥ̑ĩɲism̥ n
ジャイナ教
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.;

dźwignia ˈʥ̑vʲiɟɲa n
梃子
(technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka
(ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) finansowy instrument pochodny polegający na zwielokrotnieniu efektów zmian kursu instrumentu bazowego za pomocą niskiego depozytu, stanowiącego tylko część inwestowanej sumy
(ekonomia, ekonomiczny) instrument finansowy polegający na zwiększeniu zadłużenia w celu podniesienia zyskowności inwestycji; dzięki wykorzystaniu kapitału obcego, po jego spłaceniu wraz z kosztami, zwiększa się całkowity zysk, mimo pozostawienia wkładu własnego na niezmienionym poziomie
(fizyka, fizyczny) jedna z maszyn prostych, których zadaniem jest uzyskanie działania większej siły przez zastosowanie mniejszej siły;
(sport, sportowy) chwyt w sztukach walki, unieruchamiający przeciwnika przez zmuszenie jego stawów do pracy w nienaturalnych warunkach;

dźwięczny adj
有声
(językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych

dźwięk ʥ̑vʲjɛ̃ŋk n
音
fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dżdżownica ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a n
蚯蚓 ミミズ
(zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżem ʤ̑ɛ̃m n
ジャム
(spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżentelmen ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n n
ジェントルマン
mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie,

dżihad ˈʤ̑ʲixat n
ジハード
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska

dżin n
ジン
(mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie

dżinn ʤ̑ʲĩn n
ジン
(mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi

dżinsy ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ n
ジーンズ
(odzieżownictwo) (krawiectwo) spodnie z dżinsu;

dżip ʤ̑ʲip n
ジープ
(motoryzacja) samochód marki Jeep;

dżokej ˈʤ̑ɔkɛj n
騎手
(jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżoker ˈʤ̑ɔkɛr n
ジョーカー
(termin karciany) dodatkowa karta w talii, używana w niektórych grach, zastępująca dowolną inną kartę

dżonka n
ジャンク
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu;

dżudo ˈʤ̑udɔ n
柔道
(sport, sportowy) japońska sztuka walki

dżul ʤ̑ul n
ジュール
(fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J;

dżuma ˈʤ̑ũma n
ペスト 黒死病
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla ˈʤ̑ũŋɡla n
ジャングル 密林
wilgotny las tropikalny;

e-mail ˈĩmɛjl n
メールアドレス
(informatyka, informatyczny) adres, na który wysyła się wiadomości w e-mailu (1.1)
電子メール メール
(informatyka, informatyczny) usługa wysyłania elektronicznych wiadomości;
(informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem e-maila (1.1)

e-mailowy ˌĩmɛjˈlɔvɨ adj
電子 メール の
(informatyka, informatyczny) związany z pocztą e-mail

e-moll ˈɛ‿mɔl n
イ短調
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)

ebonit n
エボナイト
tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo ˈɛxɔ n
反響 こだま
(akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echolokacja n
反響定位
(zoologia, zoologiczny) metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego;

ecstasy n
エクスタシー
(potocznie, potoczny) tabletki z jedną z odmian amfetaminy;

edredon ɛˈdrɛdɔ̃n n
ホンケワタガモ
(ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edukacyjny ˌɛdukaˈʦ̑ɨjnɨ adj
教育上
(książkowy) dotyczący edukacji, służący uczeniu

edycja n
版
wydanie, publikacja

edytować ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑ v
編集する
(informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera

efekt cieplarniany ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ n
温室効果
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efekt domina ˈɛfɛɡd ːɔ̃ˈmʲĩna n
ドミノ効果
(dosłownie) efekt polegający na tym, że po ustawieniu kamieni domina pionowo obok siebie popycha się stojący na końcu kamień, a ten, przewracając się, uderza w kamień sąsiedni, co skutkuje jego przewróceniem i uderzeniem w kamień następny itd..
(przenośnie, przenośnia) określenie sytuacji, w której jedno zdarzenie uruchamia szereg następujących po sobie, wynikających jedno z drugiego zdarzeń, zazwyczaj gwałtownych, niemożliwych do opanowania

efekt uboczny ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ n
副作用
(informatyka, informatyczny) w programowaniu dowolny efekt wyrażenia, który zmienia stan programu
dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek

efektywność n
効率
bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku

egalitaryzm n
平等主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egida ɛˈɟida n
アイギス
(mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;

egipski ɛˈɟipsʲci adj
エジプトの
odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egiryn n
エジリン輝石
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);

egocentryzm n
自己中心性
(pejoratywnie, pejoratywny) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby
(psychologia, psychologiczny) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie;

egoistyczny ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
利己的な
charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egoizm ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥ n
利己主義
(filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne;

egzamin ɛɡˈzãmʲĩn n
試験
(edukacja, edukacyjny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzamin wstępny ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ n
入学試験
(edukacja, edukacyjny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia

egzegeza n
訓詁
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;

egzekucja ˌɛɡzɛˈkuʦ̑ʲja n
処刑
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe ściąganie należności, z których zapłaceniem jakaś osoba lub instytucja zalega
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykonanie wyroku, orzeczenia, decyzji administracyjnej lub uchwały organu kolegialnego
wykonanie wyroku śmierci

egzonim ɛɡˈzɔ̃ɲĩm n
エクソニム
(językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje;

egzorcysta n
破魔師
(kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu;

egzosfera ˌɛɡzɔˈsfɛra n
外気圏
(meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzotyczny ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ adj
エキゾチック
typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzystencja ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja n
存在
istnienie, byt, życie i jego warunki

egzystencjalizm ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥ n
実存主義
(filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

egzystencjalny adj
実存的
(książkowy) dotyczący egzystencji

einstein ˈajn͇ʃtajn n
アインスタイニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulacja ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja n
射精
(fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia);

ejakulat n
精液
(fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ekierka ɛˈcɛrka n
三角定規
przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego

ekliptyka ɛkˈlʲiptɨka n
黄道
(astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

eklogit n
エクロジャイト
(mineralogia, mineralogiczny) rodzaj skały metamorficznej;

ekolog ɛˈkɔlɔk n
環境保護論者
(potocznie, potoczny) działacz społeczny, aktywista na rzecz ekologii; ekologista
環境学者
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią

ekologia ˌɛkɔˈlɔɟja n
生態学 生態
(biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekonomia ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
経済
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;

ekosystem ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m n
生態系
(ekologia, ekologiczny) fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekran ˈɛkrãn n
画面
(elektronika, elektroniczny) część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje

ekscelencja ˌɛksʦ̑ɛˈlɛ̃nʦ̑ʲja n
閣下
tytuł honorowy nadawany biskupom w Kościołach katolickich oraz ministrom i ambasadorom (tytuł dożywotni)

ekscentryczny ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ adj
偏心
dziwaczny, odbiegający od normy

ekshibicjonizm ˌɛksxʲibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
露出狂
(seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;

ekshumacja n
発掘
wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;

ekshumować v
掘り出す
wydobywać pochowane zwłoki

ekskomunika ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika n
破門
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;

ekspansja ɛksˈpãw̃sʲja n
展開
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zajmowanie przez państwo nowych terytoriów
拡大
rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze
(ekonomia, ekonomiczny) zdobywanie rynków zbytu

ekspansjonizm n
膨張主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zaborcza polityka państwa polegająca na dążeniu do zajmowania nowych terytoriów i opanowywania nowych rynków zbytu

ekspert ˈɛkspɛrt n
家
specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

eksperyment ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt n
実験
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;

eksperymentować v
実験する
przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań

eksplozja ɛksˈplɔzʲja n
爆発
rozerwanie się z hukiem;

eksponat ɛksˈpɔ̃nat n
出品物
przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie itp.

eksport ˈɛkspɔrt n
輸出品
sprzedaż towarów lub wywóz krajowego kapitału za granicę albo świadczenie usług zagranicznemu klientowi

eksporter n
輸出業者
(handel, handlowy) osoba lub firma zajmująca się wysyłką towaru za granicę

ekspresjonizm ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥ n
表現主義
(sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekstaza ɛkˈstaza n
エクスタシー
(psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;

eksterytorialność n
治外法権
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyłączenie spod jurysdykcji danego państwa osób reprezentujących inne państwa lub obiektów należących do innych państw

ekstradycja n
引き渡し
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydanie innemu państwu osoby, która naruszyła jego prawa

ekstrapolacja ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja n
外挿
(matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane
prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk
rezultat ekstrapolacji (1.1)

ekstrawagancja ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲja n
贅沢
wygląd lub zachowanie jaskrawo odmienne od powszechnego

ekstrawagancki ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci adj
強勢
taki, który jest przejawem ekstrawagancji

ekstremalnie ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ adv
大変
w sposób ekstremalny

ekstremizm ɛksˈtrɛ̃mʲism̥ n
極端主義
wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

eksykator ˌɛksɨˈkatɔr n
デシケーター
rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;

ekumenizm n
エキュメニズム
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami;

elasmoterium n
エラスモテリウム
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Elasmotherium, rodzaj prehistorycznego nosorożca;
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju elasmoterium (1.1)

elasmozaur n
エラスモサウルス
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju elasmozaur (1.1)

elbait ɛlˈba<sup>j</sup>it n
リシア電気石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

elegancja ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲja n
優雅
dobry smak w ubiorze i zachowaniu

elegancki ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲci adj
優雅
dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją

elegia ɛˈlɛɟja n
エレジー
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki o treści poważnej, refleksyjny, w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, poruszający tematykę przemijania, śmierci lub miłości;

elektrochemia n
電気化学
(chemia, chemiczny) dział chemii fizycznej zajmujący się badaniem zależności między zjawiskami elektrycznymi a reakcjami chemicznymi;

elektroda ˌɛlɛkˈtrɔda n
電極
(fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;

elektrolit ˌɛlɛkˈtrɔlʲit n
電解液
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;

elektroliza ˌɛlɛktrɔˈlʲiza n
電気分解
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego

elektromagnetyczny adj
電磁
(fizyka, fizyczny) związany z elektromagnetyzmem

elektromagnetyzm n
電磁気
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych

elektron ɛˈlɛktrɔ̃n n
電子
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
電子
związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektronika ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika n
電子工学 エレクトロニクス
dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektroterapia n
電気療法
(medycyna, medyczny) leczenie prądem elektrycznym;

elektrownia ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa n
発電所
(elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektrownia wodna ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna n
水力発電所
(technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną;

elektryczność ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑ n
電気 電流
(potocznie, potoczny) prąd elektryczny
電気学 電気
(fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;

elektryczny ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ adj
電気の
związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

element ɛˈlɛ̃mɛ̃nt n
要素
część składowa

elementarz ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ n
入門書
(edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

elf ɛlf n
エルフ
istota fantastyczna;

elipsa ɛˈlʲipsa n
楕円
(geometria) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;

elita ɛˈlʲita n
エリート
wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elizja n
エリジオン
(językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;

elokwencja n
雄弁
umiejętność pięknego wysławiania się

elokwentny ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ adj
三寸な
mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się

emalia n
琺瑯
(technologia, technika, techniczny) masa szklista do pokrywania wyrobów głównie metalowych w celach dekoracyjnych lub ochronnych

emancypacja ˌɛ̃mãnʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja n
解放
(społeczny) uwolnienie się od zależności i zdobycie lepszej pozycji w strukturze społecznej

embargo ɛ̃mˈbarɡɔ n
出港停止
zakaz opuszczania przez obce statki handlowe portów albo wód terytorialnych danego państwa
zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;
zakaz publikowania w środkach masowego przekazu jakiejś wiadomości przed określonym dniem i określoną godziną
zarekwirowanie w czasie wojny mienia (statków, przedmiotów zaopatrzenia wojennego itp.) państwa neutralnego

emerytura ˌɛ̃mɛrɨˈtura n
年金
okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emigracja ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja n
エミグレーション
wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emir ˈɛ̃mʲir n
アミール
tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emirat ɛ̃ˈmʲirat n
首長国
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium podległe władzy emira

emo ˈɛ̃mɔ n
エモ
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) styl i postawa emocjonalnego sprzeciwu wobec rzeczywistości;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek hardcorowego punku;

emocja ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja n
感情
silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

empatia ɛ̃mˈpatʲja n
共感
(psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empiryzm ɛ̃mˈpʲirɨsm̥ n
経験論
(filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

emu ˈɛ̃mu n
エミュー
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku emu (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

encefalopatia n
脳症
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;

enchilada n
エンチラーダ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjne danie meksykańskie z kukurydzianej tortilli nadzianej mięsnym lub jarskim farszem, podpieczonej i serwowanej z sosem;

encyklopedia ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja n
百科事典 大辞典
dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

endogamia n
近親婚
(biologia, biologiczny) hodowlane kojarzenie zwierząt spokrewnionych przez wspólnych przodków

endokrynologia ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja n
内分泌学
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy

endometrioza n
子宮内膜症
(medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endonim ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm n
内名
(językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka;

endorfina ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna n
エンドルフィン
(biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;

endoskopia n
内視鏡
(medycyna, medyczny) oglądanie jam ciała za pomocą wziernika;

energia ɛ̃ˈnɛrʲɟja n
エネルギー 動力
(fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
entuzjazm, chęć do działania

energiczny ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ adj
エネルギッシュ
taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy

enklityka n
前接語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz niemający własnego akcentu i tworzący całość akcentową z wyrazem go poprzedzającym;

enol n
エノール
(chemia, chemiczny) związek organiczny, w którym grupa hydroksylowa połączona jest z jednym końcem wiązania węgiel–węgiel;

entalpia ɛ̃nˈtalpʲja n
エンタルピー
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entalpia swobodna ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna n
ギブズエネルギー
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa;

enterowirus n
エンテロウイルス
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj wirusa wywołującego choroby u ssaków, w tym u ludzi, najczęstszy czynnik sprawczy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych;

entomologia ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja n
昆虫学
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entropia ɛ̃nˈtrɔpʲja n
エントロピー
(fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

entuzjazm ɛ̃nˈtuzʲjasm̥ n
熱意 情熱
stan zachwytu czymś; zapał, radość

enzym ˈɛ̃w̃zɨ̃m n
酵素
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

eon ˈɛɔ̃n n
アイオーン
wiek, era

epicentrum n
震源地
(geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epicki adj
壮大
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z epiką
(slangowo) niebywały, najlepszy, bardzo dobry, wspaniały, wyjątkowy; (także, też) imponujący, spektakularny

epidemia ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja n
伝染病
(medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiczny adj
流行性
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) związany z epidemią, dotyczący epidemii

epidemiologia ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja n
疫学
(edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epigenetyka n
エピジェネティクス
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) badanie dziedziczności pozagenowej;

epigraf ɛˈpʲiɡraf n
エピグラフ
(historia, historyczny, historycznie) napis wykuty w kamieniu lub wycięty w drewnie, stanowiący element architektury, pomnika, nagrobka;

epikleza n
エピクレーシス
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa liturgiczna odmawiana przez prezbitera podczas eucharystii, wzywająca Boga do uświęcenia darów chleba i wina oraz uczestników zgromadzenia;

epistemologia n
認識論
(filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się relacjami między poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością;

epitafium ˌɛpʲiˈtafʲjũm n
エピタフ
inskrypcja nagrobna;

epitet ɛˈpʲitɛt n
あだ名
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz określający rzeczownik;
(potocznie, potoczny) wyzwisko

epizod ɛˈpʲizɔt n
エピソード
zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epoka brązu n
青銅器時代
(archeologia, archeologiczny) epoka prehistorii i starożytności, następująca po epoce kamienia i poprzedzająca epokę żelaza;

epoka kamienia n
石器時代
(archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

epoka żelaza n
鉄器時代
(archeologia, archeologiczny) epoka dziejów następująca po epoce brązu;

eponim ɛˈpɔ̃ɲĩm n
エポニム
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej;

epos ˈɛpɔs n
叙事詩
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) poemat epicki pisany wierszem lub rzadziej prozą, w którym dzieje legendarnych lub rzeczywistych bohaterów są przedstawione na tle wydarzeń historycznych

epsilon ɛpˈsʲilɔ̃n n
エプシロン
nazwa piątej litery alfabetu greckiego, ε;

era ˈɛra n
時代
(historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.
(geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi;

erb ɛrp n
エルビウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erekcja ɛˈrɛkʦ̑ʲja n
勃起
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;

ergonomia n
エルゴノミクス
nauka zajmująca się dostosowaniem urządzeń, przedmiotów i narzędzi do anatomicznych i psychofizycznych potrzeb użytkowników;

erotyczny ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ adj
エロチック
dotyczący erotyki, seksu

erozja ɛˈrɔzʲja n
浸食
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) proces niszczenia materiałów
(geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;
(informatyka, informatyczny) operacja morfologiczna w grafice komputerowej powodująca zwężanie obrazu;

errata ɛrˈːata n
正誤表
(drukarstwo, drukarski) spis oraz sprostowanie omyłek zauważonych w wydrukowanej już książce, dołączone do niej w postaci wkładki lub wklejki

erupcja ɛˈrupʦ̑ʲja n
噴火
(geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;

erytrocyt ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt n
赤血球
(medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;

eschatologia ˌɛsxatɔˈlɔɟja n
終末論
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

esencja n
本質
istota, sedno

eskalacja n
エスカレーション
stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

eskapizm n
現実逃避
(psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego

eskimoski ˌɛsʲcĩˈmɔsʲci adj
エスキモー語
związany z Eskimosami, dotyczący Eskimosów

esperanto ˌɛspɛˈrãntɔ n
エスペラント
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

espresso ɛsˈprɛsːɔ n
エスプレッソ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

establishment n
エスタブリッシュメント 支配階級
(pejoratywnie, pejoratywny) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność
(pejoratywnie, pejoratywny) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju

ester n
エステル
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny powstający w wyniku działania kwasu na alkohol lub fenol;

estetyczny ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ adj
美的
zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna

estetyka ɛˈstɛtɨka n
美学
ładny, gustowny wygląd czegoś

estoński ɛˈstɔ̃j̃sʲci adj
エストニア語
odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estoński ɛˈstɔ̃j̃sʲci n
エストニア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Estonii;

estrogen ɛˈstrɔɡɛ̃n n
エストロゲン
(fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

estuarium ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm n
河口
(geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

eta ˈɛta n
エータ
nazwa siódmej litery alfabetu greckiego współczesnego i ósmej alfabetu starogreckiego, η;

etan ˈɛtãn n
エタン
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol ɛˈtãnɔl n
エタノール
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

eter ˈɛtɛr n
エーテル
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują wiązania C-O-C;
(chemia, chemiczny) skrótowe określenie eteru dietylowego;
w fizyce i filozofii hipotetyczna substancja wypełniająca całą przestrzeń;
(poetycki, poetycko) powietrze
(potocznie, potoczny) przestrzeń fal radiowych

etiuda ɛˈtʲjuda n
練習曲 エチュード
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;

etniczny ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ adj
民族
związany z przynależnością do grupy narodowej

etnocentryzm ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥ n
エスノセントリズム
przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji;

etnogeneza n
民族起源論
(etnografia, etnograficzny) proces kształtowania się grup etnicznych;

etnografia n
民俗誌
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o kulturze ludowej danej społeczności

etnologia n
民族学
(antropologia, antropologiczny) nauka zajmująca się klasyfikacją i opisem ludów oraz kultur

etopozyd ˌɛtɔˈpɔzɨt n
エトポシド
(medycyna, medyczny) półsyntetyczna pochodna podofilotoksyny o działaniu cytostatycznym;

etruski ɛˈtrusʲci adj
エトルリアの
dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski ɛˈtrusʲci n
エトルリアの
(językoznawstwo, językoznawczy) język Etrusków;

etyczny ɛˈtɨʧ̑nɨ adj
倫理的
związany z etyką, dotyczący etyki

etyka ˈɛtɨka n
倫理学
(filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;

etymologia ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja n
語源
(językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu
語源学
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;

etymologiczny adj
語源的
(językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii

eudajmonizm n
幸福主義
(filozofia, filozoficzny) stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemistyczny adj
婉曲の
unikający użycia drażliwych słów poprzez zastąpienie ich wyrażeniami delikatniejszymi lub wymijającymi

eufemizm ɛwˈfɛ̃mʲism̥ n
婉曲法
(językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, które jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

euforia ɛwˈfɔrʲja n
多幸感
stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia

eugenika ɛwˈɡɛ̃ɲika n
優生学
(biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone;

eukaliptus n
ユーカリ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eukariont n
真核生物
(biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa eukariontów
(biologia, biologiczny) organizm zbudowany z komórek posiadających jądro komórkowe z chromosomami

eunuch ˈɛwnux n
宦官
mężczyzna z wyciętymi jądrami;
(dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec

euro ˈɛwrɔ n
ユーロ
(jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

euro- ˈɛwrɔ prefix
ユーロ
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską

europ ˈɛwrɔp n
ユウロピウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europeizacja n
ヨーロッパ化
czynienie czegoś europejskim, nadawanie cech europejskich;

europejski ˌɛwrɔˈpɛjsʲci adj
ヨーロッパの 欧州の
dotyczący Europy

eutanazja ˌɛwtãˈnazʲja n
安楽死
(medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

ewakuacja ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
避難
opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewakuować ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
疎開する
przemieszczać ludzi, zwierzęta, mienie z niebezpiecznego miejsca

ewangelia ˌɛvãŋˈɡɛlʲja n
福音
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewentualny ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
可能性がある
przypuszczalny, możliwy

ewolucja ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja n
進化
(biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś

ewolucjonista ˌɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista n
進化論者
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji

ewolucjonizm ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
進化主義
(biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

ex situ adv
ex situ
poza swoim pierwotnym, naturalnym położeniem, miejscem

ezetymib n
エゼチミブ
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwmiażdżycowy, który hamuje wchłanianie steroli, w tym cholesterolu, z jelit

fabryka ˈfabrɨka n
工場
produkcyjny zakład przemysłowy

fagot ˈfaɡɔt n
バスーン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fair play n
フェアプレー
uczciwa rywalizacja w sporcie

fajerwerk n
花火
ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne

fajka ˈfajka n
パイプ
przedmiot do palenia tytoniu;

fajny ˈfajnɨ adj
クール
potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

fakir ˈfacir n
托鉢僧
żebrzący ascetyczny mnich muzułmański;

faks faks n
ファックス
(technologia, technika, techniczny) (biurowość, biurowy) (dawniej, dawny) (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) urządzenie przesyłające wiadomość za pomocą łącza telefonicznego;

faksymile n
複写
dokładna reprodukcja rękopisu, dokumentu lub rysunku

fakt fakt n
事実
to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktura fakˈtura n
送り状
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;

faktyczny fakˈtɨʧ̑nɨ adj
事実上
oparty na faktach

fala ˈfala n
波
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
(fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;
(przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
(wojskowość, wojskowy) (socjologia, socjologiczny) zjawisko tworzenia się nielegalnej hierarchii wśród żołnierzy, gdzie żołnierze o krótszym stażu służby są podporządkowani i niejednokrotnie poniżani przez żołnierzy o dłuższym stażu służby;

falafel n
ファラフェル
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;

falanga faˈlãŋɡa n
ファランクス
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) zwarty oddział piechoty w starożytnej Grecji;

falliczny adj
男根の
mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallus ˈfalːus n
ファルス
(anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności

falochron faˈlɔxrɔ̃n n
防波堤
konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;

falowód faˈlɔvut n
導波路
(technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi;

falsyfikacja ˌfalsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
反証可能性
wykazanie fałszywości jakiegoś twierdzenia, błędności hipotezy w trakcie ich weryfikacji

fan fãn n
ファン
(potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś;

fanatyzm fãˈnatɨsm̥ n
熱狂
postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fandom ˈfãndɔ̃m n
ファンダム
(socjologia, socjologiczny) subkultura, społeczność aktywnych fanów, zwykle fanów fantastyki, rzadziej mangi, anime czy RPG;

fanfara n
ファンファーレ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótki utwór grany najczęściej na trąbce rozpoczynający uroczystości;

fantasmagoria n
幻
(książkowy) omamy wzrokowe, przywidzenia

fantastyka naukowa n
空想科学小説
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;

fantom ˈfãntɔ̃m n
幻
zjawa, przywidzenie

fanzin ˈfãnzʲĩn n
同人誌
amatorskie pismo wydawane przez miłośników jakiegoś tematu, przeznaczone dla osób o podobnych zainteresowaniach;

farad ˈfarat n
ファラド
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon faˈraɔ̃n n
ファラオ
(historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

farba ˈfarba n
ペンキ 塗料
(budownictwo) (sztuka) mieszanina barwników służąca do malowania

farerski faˈrɛrsʲci adj
フェロー語
odnoszący się do Wysp Owczych

farerski faˈrɛrsʲci n
フェロー語
język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farfalle farˈfalːɛ n
ファルファーレ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w kształcie kokardek;

farmakologia ˌfarmakɔˈlɔɟja n
薬理学
dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farmakoterapia n
薬物治療
zastosowanie leków do zwalczenia choroby, leczenie chorób lekami farmaceutycznymi

fartuch ˈfartux n
エプロン
ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;

fasada faˈsada n
ファサード
(architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku;
(informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego;

fascynacja n
魅惑
bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś

faseta n
小面
(anatomia, anatomiczny) płaska powierzchnia kości lub zęba
(budownictwo) wklęsły narożnik między prostopadłymi ścianami
(informatyka, informatyczny) jeden z aspektów danych, według których można je filtrować
(jubilerstwo, jubilerski) ukośnie oszlifowana powierzchnia kamienia szlachetnego

fasola faˈsɔla n
荏 豆
(botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fast food n
ファースト・フード
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;

faszyna n
粗朶
mocno związane pęki chrustu, wikliny lub gałęzi, używane przy robotach budowlanych, wodnych, fortyfikacyjnych oraz drogowych do uszczelniania, wypełniania luk, umacniania rowów, brzegów rzek, nasypów itp.;

faszyzm ˈfaʃɨsm̥ n
ファシズム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatamorgana n
ファタ・モルガーナ
zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;

fatfobia n
肥満恐怖症
niechęć czy wrogość wobec osób otyłych

fatwa ˈfatfa n
ファトワー
w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;

faul fawl n
ファウル
(sport, sportowy) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry;

faux pas n
過失
nieumyślne naruszenie niepisanych reguł danej społeczności

fawela faˈvɛla n
ファヴェーラ
(socjologia, socjologiczny) rozległa dzielnica nędzy powstała wokół miast Brazylii, brazylijski slums;

faza ˈfaza n
段階
miejsce, etap

fałszywy przyjaciel fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl idiom
偽りの友
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;

federacja ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja n
連邦 同盟
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

federalizacja n
連邦化
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) łączenie się państw, stanów, kantonów itp., na zasadach federacji

fejk n
ぱちもん
(neologizm) (potocznie, potoczny) coś, co jest zmanipulowane lub spreparowane, tylko z pozoru wyglądające na prawdziwe ((na przykład) zdjęcie) lub markowe ((na przykład) buty / koszulka / telefon), w rzeczywistości jednak sfałszowane

fellatio fɛlˈːatʲjɔ n
フェラチオ
(seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;

femidom n
フェミドム
(seksuologia, seksuologiczny) prezerwatywa waginalna, kobiecy kondom – mechaniczny środek antykoncepcyjny;

feminizm fɛ̃ˈmʲĩɲism̥ n
フェミニズム
(książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenek ˈfɛ̃nɛk n
フェネック
(zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;

feng shui n
風水
(filozofia, filozoficzny) w tradycyjnej filozofii chińskiej: odmiana geomancji, sztuka harmonizacji życia ze swoim otoczeniem, planowania w celu osiągnięcia zgodności ze środowiskiem naturalnym;

feniks ˈfɛ̃ɲiks n
フェニックス
(mitologia, mitologiczny) ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności;

fenol ˈfɛ̃nɔl n
フェノール
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH;

fenomenalizm n
現象主義
(filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;

fenomenologia n
現象学
(filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny, polegający na opisie i oglądzie tego, co bezpośrednio jest dane;

ferm fɛrm n
フェルミウム
(chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermata fɛrˈmata n
フェルマータ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;

fermentacja ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
酵
(biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;

fermion ˈfɛrmʲjɔ̃n n
フェルミ粒子
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

ferrytyna n
フェリチン
(biochemia, biochemiczny) rodzaj białka złożonego, kompleksującego jony żelaza Fe3+ i przechowującego je w wątrobie;

festiwal fɛˈstʲival n
フェスティバル
impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem

feta ˈfɛta n
フェタチーズ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj greckiego sera (zwykle owczego), o słonym smaku;

fetysz n
フェチ
(przenośnie, przenośnia) obiekt intensywnego zainteresowania lub pożądania intelektualnego
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) magiczny przedmiot będący obiektem kultu, amulet, talizman
(seksuologia, seksuologiczny) obiekt, sytuacja lub działanie wzmacniające satysfakcję seksualną

fetyszyzm n
フェチ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z form wierzeń religijnych polegająca na kulcie obiektów o domniemanej sile nadprzyrodzonej

feudalizm n
封建制度
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

fiasko ˈfʲjaskɔ n
大失敗
nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś

fibrynogen n
フィブリノゲン
(biologia, biologiczny) białko osocza krwi wytwarzane w wątrobie, biorące udział w końcowej fazie procesu krzepnięcia;

fidżyjski fʲiˈʤ̑ɨjsʲci n
フィジー語
język urzędowy Fidżi,

figa ˈfʲiɡa n
イチジク
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figiel ˈfʲiɟɛl n
悪戯
coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki

figowiec sprężysty n
インドゴムノキ
(botanika, botaniczny) Ficus elastica, gatunek rośliny z rodziny morwowatych pochodzący z Półwyspu Indyjskiego, Indochin i Malezji;

figura retoryczna fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na n
修辞技法
(językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń;

fikcyjne małżeństwo n
偽装結婚
małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie

filantrop n
博愛主義者
człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących

filantropia ˌfʲilãnˈtrɔpʲja n
人間好き
bezinteresowne świadczenie pomocy

filantropijny adj
博愛の
związany z filantropią

filar ˈfʲilar n
柱
(górnictwo, górniczy) nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu
wieloboczna, pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji;

filatelistyka ˌfʲilatɛˈlʲistɨka n
切手収集
hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filc fʲilʦ̑ n
フェルト
materiał ze zbitej wełny,

filipika ˌfʲilʲiˈpʲika n
ピリッピカ
stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie;

filiżanka ˌfʲilʲiˈʒãnka n
カップ
niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje

film fʲilm n
フィルム
(fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna
映画 フィルム
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;

film dokumentalny n
記録映画
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) dzieło filmowe utrzymane w gatunku filmu dokumentalnego (1.1)

film grozy n
ホラー映画
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (zobacz) horror

film niemy n
サイレント映画
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filologia ˌfʲilɔˈlɔɟja n
文献学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filozof fʲiˈlɔzɔf n
哲学者
(edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia ˌfʲilɔˈzɔfʲja n
哲学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ adj
哲学だ
(filozofia, filozoficzny) związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filozofować v
思索する
(filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię

filtr fʲiltr̥ n
フィルター
błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
(optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
(elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości

finanse n
ファイナンス
ogół spraw związanych z pieniędzmi, kosztami, płaceniem

finansowy ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ adj
金融
dotyczący finansów

finał ˈfʲĩnaw n
ファイナル
(sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
koniec, zakończenie
フィナーレ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia

finlandyzacja ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja n
フィンランド化
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;

fiolet n
紫色
kolor fioletowy;

fiolka ˈfʲjɔlka n
小瓶
małe, szklane naczynie z zatyczką;

fiord fʲjɔrt n
フィヨルド
(geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek ˈfʲjɔwɛk n
スミレ 菫
(botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

firma ˈfʲirma n
会社
(potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo

firmament fʲirˈmãmɛ̃nt n
大空 天空
nieboskłon, sklepienie niebieskie, niebo

fitoestrogen n
フィトエストロゲン
(biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu;

fitopatologia ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja n
植物病理学
(botanika, botaniczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział botaniki, nauka o chorobach roślin i zwalczaniu tychże chorób;

fizjologia n
生理学
nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizyczny fʲiˈzɨʧ̑nɨ adj
物理学的
związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje
物理的
dostępny zmysłom

fizyk ˈfʲizɨk n
物理学者
naukowiec zajmujący się fizyką

fizyka ˈfʲizɨka n
物理学
nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fiński ˈfʲĩj̃sʲci adj
フィンランド語
odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński ˈfʲĩj̃sʲci n
フィンランド語
(językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Finów;

flaga ˈflaɡa n
旗 はた
płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu
旗 国旗
chorągiew w barwach państwowych lub organizacyjnych, niekiedy z herbem lub godłem;

flaki ˈflaci n
トライプ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny;

flamandzki adj
フラマン語
odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii

flamandzki n
フラマン語
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii

flambirowanie ˌflãmbʲirɔˈvãɲɛ n
フランベ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób podawania potrawy, polegający na oblaniu mocnym alkoholem i podpaleniu

flanela flãˈnɛla n
ネル
(włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;

flash mob n
フラッシュモブ
jedna z form street artu polegająca na tym, że grupa ludzi spotyka się w umówionym miejscu i wykonuje pewną czynność;

flecista flɛˈʨ̑ista n
フルーティスト
muzyk, który gra na flecie

fleksja ˈflɛksʲja n
語形変化
(gramatyka) odmiana wyrazów

fleksografia ˌflɛksɔˈɡrafʲja n
フレキソ
(poligrafia) technika druku wypukłego, w której forma drukowa wykonana jest z elastycznego tworzywa sztucznego;

flerow n
フレロビウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114;

flet flɛt n
笛 フルート
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ n
フルート
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia Pana ˈflɛtʲɲa ˈpãna n
パンパイプ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

flora ˈflɔra n
植物相
(botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

floréal n
花月
nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

flota ˈflɔta n
艦隊
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zbiór jednostek pływających;

fluid ˈflu<sup>j</sup>it n
ファンデーション
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) płynna postać podkładu

fluktuacja ˌfluktuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
変動
zmienność, płynność, niestałość, falowanie, zmienność nasilenia, odstępstwo od średniej statystycznej lub od normy;

fluoksetyna ˌflu<sup>w</sup>ɔksɛˈtɨ̃na n
フルオキセチン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja czynna leków tymoleptycznych — stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych;

fluor ˈflu<sup>w</sup>ɔr n
フッ素 弗素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fluorek n
フッ化物
(chemia, chemiczny) sól kwasu fluorowodorowego;

fluorowodór n
フッ化水素
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z fluoru i wodoru;

fluoryt n
蛍石
(mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia;

fobia ˈfɔbʲja n
恐怖症
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

foka ˈfɔka n
海豹
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

fokstrot ˈfɔkstrɔt n
フォックストロット
(choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski w rytmie 4/4 (cztery czwarte);

folder ˈfɔldɛr n
フォルダー
(informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog

folia ˈfɔlʲja n
フォイル
cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach;

folklor ˈfɔlklɔr n
民話
(etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

folklorystyka n
民俗学
(etnografia, etnograficzny) (sztuka) nauka badająca folklor;

fon fɔ̃n n
ホン
(fizyka, fizyczny) jednostka poziomu głośności

fondue n
フォンデュ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonem ˈfɔ̃nɛ̃m n
音素
(językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyka fɔ̃ˈnɛtɨka n
音声学
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

fonologia ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja n
音韻論
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi;

fontanna fɔ̃nˈtãnːa n
噴水
dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

forma ˈfɔrma n
体調
kondycja fizyczna osoby
型
(cukiernictwo) naczynie do pieczenia ciast
rodzaj naczynia do formowania jakiejś plastycznej masy
形
(językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazu;
形 外形
zewnętrzny kształt
形式
sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś

formalizm n
形式主義
ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu

formalny fɔrˈmalnɨ adj
フォーマル
zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku

formatować ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑ v
フォーマット
(drukarstwo, drukarski) (poligrafia) (informatyka, informatyczny) nadawać czemuś jakiś format, kształt

formoterol ˌfɔrmɔˈtɛrɔl n
ホルモテロール
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwastmatyczny;

forsycja n
レンギョウ
(botanika, botaniczny) Forsythia Vahl, kwitnący wiosną krzew ozdobny o żółtych kwiatach;

fort fɔrt n
要塞
(wojskowość, wojskowy) budowla obronna

forteca fɔrˈtɛʦ̑a n
要塞
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fortepian fɔrˈtɛpʲjãn n
ピアノ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fortuna fɔrˈtũna n
財産
wielkie bogactwo

forum ˈfɔrũm n
フォーラム
miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat

fory ˈfɔrɨ n
ハンデ
dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji

fosa ˈfɔsa n
堀
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;

fosfolipid n
リン脂質
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stanowiący istotny składnik budowy błony komórkowej;

fosfor ˈfɔsfɔr n
リン 燐
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan n
燐酸塩
(chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fosforescencja ˌfɔsfɔrɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja n
燐光
(fizyka, fizyczny) świecenie ciał wywołane uprzednim naświetlaniem i trwające po jego ustaniu;

fotel ˈfɔtɛl n
アームチェア 肘掛け椅子
rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotogeniczny adj
写真写りがいい
korzystnie wyglądający na zdjęciach

fotograf fɔˈtɔɡraf n
写真家 写真師
osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia ˌfɔtɔˈɡrafʲja n
写真 フォト
nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym
写真術 写真撮影
sztuka wykonywania fotografii (1.1);

fotografować ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑ v
撮る
robić zdjęcie, robić fotografię

fotometr n
光度計
(technologia, technika, techniczny) przyrząd służący do pomiaru natężenia oświetlenia i innych parametrów światła;

fotomontaż ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ n
フォトモンタージュ
(fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton ˈfɔtɔ̃n n
光子
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotorealizm n
スーパーリアリズム
(sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;

fotosynteza n
光合成
(biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fototropizm ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥ n
向日性 屈光性
(botanika, botaniczny) zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę;

fowizm n
フォーヴィスム
(sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł

foyer n
玄関
(książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów;

frak frak n
テールコート
część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki o połach obciętych z przodu i wydłużonych z tyłu;

fraktal ˈfraktal n
フラクタル
(matematyka, matematyczny) matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury;

francuski frãnˈʦ̑usʲci adj
フランス語 仏
odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski frãnˈʦ̑usʲci n
フランス語 仏語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuski pocałunek frãnˈʦ̑usʲci ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk n
ディープ・キス
namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust;

franczyza n
フランチャイズ
(ekonomia, ekonomiczny) rodzaj współpracy gospodarczej pomiędzy samodzielnymi podmiotami, w ramach której franczyzobiorca prowadzi swoje przedsiębiorstwo pod marką i według koncepcji franczyzodawcy;
w przemyśle rozrywkowym: zbiór powiązanych ze sobą dzieł kultury masowej, najczęściej chronionych prawem autorskim;

frank frãŋk n
フラン
(jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frans frãw̃s n
フランシウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

fraza n
フレーズ
(językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch lub więcej wyrazów tworzący całość znaczeniową i intonacyjną;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja dwóch lub więcej motywów muzycznych, stanowiących całość w obrębie utworu

frazeologia n
口回し
(językoznawstwo, językoznawczy) zasób wyrażeń;

fregata frɛˈɡata n
フリゲート
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;
(marynarka) (wojskowość, wojskowy) średniej wielkości, pomocniczy okręt wojenny, współcześnie o wyporności w granicach 1500-2500 ton;

frenologia n
骨相学
(historia, historyczny, historycznie) obecnie uznawana za pseudonaukową dziedzina wiedzy badająca związek między ukształtowaniem czaszki człowieka a jego cechami psychicznymi;

fresk frɛsk n
フレスコ
(sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;
(sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką fresku (1.1)

fretka ˈfrɛtka n
フェレット
(zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frezja ˈfrɛzʲja n
フリージア
(botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty;

frimaire n
フリメール
nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

front frɔ̃nt n
前線
(wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;
(meteorologia, meteorologiczny) strefa między dwiema masami powietrza;
(budownictwo) przód budynku
zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem

fronton n
ペディメント
(architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

fructidor n
フリュクティドール
nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

fruktoza n
フルクトース
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja n
フラストレーション
(psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frutarianizm n
果実食主義
sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

frytka ˈfrɨtka n
フライドポテト
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu;

frytkownica n
揚げ鍋
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

fryzjer ˈfrɨzʲjɛr n
理髪師
osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzura frɨˈzura n
髪型
(fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski adj
フリジア語
dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

fryzyjski n
フリジア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie

fuga ˈfuɡa n
フーガ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj formy muzycznej;

fuj interjection
ウッ
(potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fuksja ˈfuksʲja n
フクシャ
(botanika, botaniczny) Fuchsia L., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych;
fioletowo-czerwony kolor

fundacja fũnˈdaʦ̑ʲja n
基金
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;

fundament fũnˈdãmɛ̃nt n
土台 基礎
(budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;

fundamentalizm n
原理主義
pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundamentalny ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ adj
基本
podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy

fundusz ˈfũnduʃ n
ファンド
(ekonomia, ekonomiczny) wyodrębniony zasób finansowy przeznaczony na określone cele

fungicyd n
殺菌剤
(biochemia, biochemiczny) (mikologia, mikologiczny) środek mający działanie grzybobójcze;

funkcja ˈfũŋkʦ̑ʲja n
役 関数
przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;
関数
(informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
(matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;

funkcjonalizm n
機能主義
(architektura, architektoniczny) (sztuka) nurt uwydatniający nadrzędność funkcji użytkowej dzieła
(filozofia, filozoficzny) nurt podkreślający rolę przyczyn i skutków w analizie filozoficznej
(psychologia, psychologiczny) kierunek badań podkreślający funkcje zjawisk psychologicznych;
(socjologia, socjologiczny) nurt podkreślający rolę funkcji pełnionych przez fakty, zjawiska i procesy społeczne;

funkcjonalność ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑ n
機能性
cecha tego, co jest funkcjonalne
funkcja, cecha użytkowa programu lub urządzenia

funt fũnt n
ポンド
(jednostka monetarna) waluta niektórych państw

furan n
フラン
(chemia, chemiczny) ciekły, łatwopalny węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C4H4O, mający zapach zbliżony do chloroformu;

furosemid ˌfurɔˈsɛ̃mʲit n
フロセミド
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

futsal ˈfutsal n
フットサル
(sport, sportowy) halowa piłka nożna;

futuryzm fuˈturɨsm̥ n
フューチャリズム
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

fuzja ˈfuzʲja n
核融合
(fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe

gabinet ɡaˈbʲĩnɛt n
書斎
pokój przeznaczony do pracy umysłowej

gad ɡat n
爬虫類
(herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadatliwy ˌɡadaˈtlʲivɨ adj
多弁
taki, który dużo i chętnie mówi

gadolin ɡaˈdɔlʲĩn n
ガドリニウム
(chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gaduła ɡaˈduwa n
おしゃべり
osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi

gadżet ˈɡaʤ̑ɛt n
ガジェット
(książkowy) przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie;

gafa n
失策
nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gag ɡak n
冗談
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych

gagat ˈɡaɡat n
黒玉
(mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;

gal ɡal n
ガリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galaktyka ɡaˈlaktɨka n
銀河系 銀河
(astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galera ɡaˈlɛra n
ガレー船
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galeria ɡaˈlɛrʲja n
ギャラリー
(sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum

galicyjski ˌɡalʲiˈʦ̑ɨjsʲci adj
ガリシア語
dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)

galon ˈɡalɔ̃n n
ガロン
(jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;

gama ˈɡãma n
全領域
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;

gambit ˈɡãmbʲit n
ギャンビット
(szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

gameta ɡãˈmɛta n
配偶子
(biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

gamma ˈɡãmːa n
ガンマ
nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego, γ;

garam masala n
ガラムマサラ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodząca się z kuchni indyjskiej zmielona mieszanka przypraw: kminu rzymskiego, kolendry, czarnego pieprzu, kardamonu, liścia laurowego, goździków, cynamonu, chili

garaż ˈɡaraʃ n
ガレージ
wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb ɡarp n
こぶ
(medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
(zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem
wypukłość na jakimś przedmiocie

garbarz ˈɡarbaʃ n
皮鞣し
(zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór

garderoba ˌɡardɛˈrɔba n
洋服一式
ogół odzieży, ubrań, które się posiada
pomieszczenie służące do przechowywania odzieży

gardzić ˈɡarʲʥ̑iʨ̑ v
唾棄
myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą

gardło ˈɡardwɔ n
咽頭
(anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

garncarstwo ɡarn̥ˈʦ̑arstfɔ n
陶器
rzemiosło zajmujące się ręcznym wyrobem naczyń glinianych;

garnek ˈɡarnɛk n
鍋
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnitur ɡarʲˈɲitur n
背広 スーツ
(odzieżownictwo) (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

garść ɡarʲɕʨ̑ n
一掴み
ilość mieszcząca się w garści (1.1)

gasnąć ˈɡasnɔ̃ɲʨ̑ v
消える
o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę

gastronomia ˌɡastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
ガストロノミー
działalność produkcyjno-usługowa, obejmująca prowadzenie restauracji, barów itp.

gatunek gaˈtuŋki ɡaˈtũnɛk n
種
odmiana czegoś, typ, rodzaj
種 種類
(biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;

gawial n
ガビアル
(zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;

gawron ˈɡavrɔ̃n n
ミヤマガラス
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus Linnaeus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gaz ɡas n
気体
(motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu
気体 ガス
(fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
(technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
(wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna

gaz cieplarniany ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ n
温室効果ガス
gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz szlachetny ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ n
貴ガス
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny ostatniej, 18 grupy układu okresowego;

gaz ziemny ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ n
天然ガス
(geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gaza n
ガーゼ
(włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana

gazela ɡaˈzɛla n
ガゼル
(zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta ɡaˈzɛta n
新聞
drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gazpacho ɡasˈpaʧ̑ɔ n
ガスパチョ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hiszpański chłodnik z surowych warzyw z dodatkiem suchego rozmoczonego chleba doprawiony oliwą i winnym octem;

gałka ˈɡawka n
ドアの取っ手
regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych

gałka muszkatołowa ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva n
ナツメグ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałka oczna n
目玉
(anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół

gałąź ˈɡawɔ̃w̃ɕ n
枝
(botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica ɡaɕˈɲiʦ̑a n
消火器
(technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gdy ɡdɨ conjunction
したら
…rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdyby ˈɡdɨbɨ conjunction
なら ならば
…wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia

gdzie ɟʥ̑ɛ interrogativePronoun
どこ 何処 奈辺
służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie ɟʥ̑ɛ pronoun
どこ
…względny, zastępujący określenie miejsca

gdzie indziej ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j adv
ほかの場所で
do innego miejsca
w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑ proverb
船頭多くして船山に登る
jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdziekolwiek ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk indefinitePronoun
どこでも
(wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce

gdzieś ɟʥ̑ɛ̇ɕ indefinitePronoun
どこか
w pewnym miejscu
(potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości

geek n
オタク
(slangowo) człowiek, który dąży do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie (najczęściej informatyce oraz naukach ścisłych) w stopniu daleko wykraczającym poza zwykłe hobby;

gejsza ˈɡɛjʃa n
芸者
w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gejzer ˈɡɛjzɛr n
間欠泉 間歇泉 間欠泉
(geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;

gekon ˈɡɛkɔ̃n n
ヤモリ
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

geminata ˌɡɛ̃mʲĩˈnata n
促音
(językoznawstwo, językoznawczy) podwojona spółgłoska w wyrazie

gemmologia n
宝石学
(mineralogia, mineralogiczny) nauka o kamieniach szlachetnych;

gen ɡɛ̃n n
遺伝子
(biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

gender n
ジェンダー
(psychologia, psychologiczny) (gender studies) zespół zachowań, norm i wartości, które są przypisane przez kulturę do każdej z płci; szerzej: zbiór wzorów zachowań, wyobrażeń i oczekiwań społecznych, a także norm, które są związane z płcią biologiczną, wyznaczający funkcje pełnione przez jednostkę w społeczeństwie i kulturze wraz ze statusem tej jednostki i przysługującymi jej prawami;

genealogia ˌɡɛ̃nɛaˈlɔɟja n
系譜学
geneza rodu uwzględniająca następstwo pokoleń i koligacje

generał ɡɛ̃ˈnɛraw n
大将
(wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

genetyczny ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ adj
遺伝的
(biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

genetyka ɡɛ̃ˈnɛtɨka n
遺伝学
dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

geniusz ˈɡɛ̃ɲjuʃ n
天才
osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent

genom ˈɡɛ̃nɔ̃m n
ゲノム
(biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;

geocentryzm n
地球中心説
(astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Ziemi we wszechświecie;

geodeta ˌɡɛɔˈdɛta n
測量家
osoba zajmująca się geodezją

geodezja ˌɡɛɔˈdɛzʲja n
測地学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geofizyka n
地球物理学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej

geoglif n
ジオグリフ
(sztuka) dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;

geografia ˌɡɛɔˈɡrafʲja n
地理学 地理
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
地理的
związany z geografią, odnoszący się do geografii

geologia ˌɡɛɔˈlɔɟja n
地質学
nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geomancja ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja n
ジオマンシー
niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogródków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu;

geometria ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja n
幾何学
(matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
(matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geomorfologia ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja n
地形学
(geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geopolityka n
地政学
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

gepard ˈɡɛpart n
チーター
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

geriatria ɡɛrʲˈjatrʲja n
老人医学
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

german ˈɡɛrmãn n
ゲルマニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germański ɡɛrˈmãj̃sʲci adj
ゲルマン
dotyczący Germanów lub Germanii

germinal n
芽月
nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

gerontologia n
老人学
nauka badająca wpływ procesów starzenia się na organizm człowieka;

gest ɡɛst n
ジェスチャー
ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

getto ˈɡɛtːɔ n
ゲットー
(historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
(przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

ghul n
グール
(mitologia, mitologiczny) w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej;

gibelin n
ギベリン
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik cesarstwa w średniowiecznych Włoszech;

gibon ˈɟibɔ̃n n
テナガザル
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

giełda ˈɟɛwda n
証券取引所
(ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigabajt n
ギガバイト
(informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych;

gigantyzm n
巨人症
ogromny wzrost człowieka spowodowany nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu

gil ɟil n
ウソ
(ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;

gilotyna ˌɟilɔˈtɨ̃na n
ギロチン
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;

gimnastyka ɟĩmˈnastɨka n
体操
(sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

gimnazjum ɟĩmˈnazʲjũm n
中学校
(edukacja, edukacyjny) rodzaj szkoły ogólnokształcącej, występujący w przeszłości w Polsce i współcześnie w systemach oświaty wielu innych państw;

ginekolog ˌɟĩnɛˈkɔlɔk n
婦人科医
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

ginekologia ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja n
婦人科学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekomastia ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja n
女性化乳房
(medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem

gingerol n
ギンゲロール
(biochemia, biochemiczny) fitoskładnik imbiru

gips ɟips n
石膏
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;

gitara ɟiˈtara n
ギター
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara elektryczna ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na n
エレクトリック・ギター エレクトリックギター
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta ˌɟitaˈʒɨsta n
ギタリスト
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

glacjologia ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja n
雪氷学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

gladiator ɡlaˈdʲjatɔr n
グラディエイター
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;

glaukofan n
藍閃石
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;

gliceryna ˌɡlʲiʦ̑ɛˈrɨ̃na n
グリセリン
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

glin ɡlʲĩn n
アルミニウム 礬素 軽銀
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina ˈɡlʲĩna n
粘土
(geologia, geologiczny) skała osadowa i materiał ceramiczny;

glinobitka n
アドベ
(budownictwo) cegła z niewypalonej gliny, często z domieszką, żwiru, piasku lub słomy

globalizacja ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja n
グローバリゼーション
proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalne ocieplenie ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ n
地球温暖化
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;

globus ˈɡlɔbus n
グローブ
kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glon ɡlɔ̃n n
藻類
Algae, rodzaj organizmów wodnych;

glosa n
グロス
(językoznawstwo, językoznawczy) adnotacja zawierająca objaśnienia gramatyczne, umieszczona w tekście językoznawczym zwykle między zdaniem oryginalnym a jego tłumaczeniem, ułatwiająca zrozumienie struktury języka;
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) komentarz do dokumentu sądowego;
uwaga, objaśnienie lub tłumaczenie trudniejszego zwrotu bądź wyrazu, dopisane ręcznie przez czytelnika lub kopistę danej książki zwykle między wierszami tekstu lub na marginesie

glosariusz n
用語集
słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glukoza n
グルコース
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

gluon ˈɡlu<sup>w</sup>ɔ̃n n
グルーオン
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, będąca nośnikiem oddziaływań silnych

glutaminian sodu n
グルタミン酸ナトリウム
(chemia, chemiczny) (spożywczy) organiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu glutaminowego, biały proszek dodawany do potraw i konserw w celu uwydatnienia ich właściwości smakowych i zapachowych

gluten ˈɡlutɛ̃n n
グルテン
(biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmach ɡmax n
建築物
okazały budynek w którym znajduje się zwykle ważna instytucja

gmina ˈɡmʲĩna n
グミナ
(administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnać ɡnaʨ̑ v
追う
popędzać, zaganiać dokądś zwierzęta, rzadziej ludzi

gnejs ɡnɛjs n
片麻岩
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniady ˈɟɲadɨ adj
薄赤褐色
(hipologia, hipologiczny) o koniu: mający brązową (jasną bądź ciemną) sierść oraz czarną grzywę, ogon i dolne odcinki kończyn

gniazdo ˈɟɲazdɔ n
コンセント
(technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjnie przystosowany do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.;
スロット
(technologia, technika, techniczny) miejsce, gdzie do komputera podłącza się procesor, kartę graficzną lub inne karty
巣
(zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gnicie n
腐敗
(biologia, biologiczny) proces rozkładu materii ożywionej pod wpływem drobnoustrojów

gnida ˈɟɲida n
寄生虫の卵
jajo wszy;

gniew ɟɲɛf n
怒り
uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gnić ɟɲiʨ̑ v
腐敗する
ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów

gnomon ˈɡnɔ̃mɔ̃n n
グノモン
prosty zegar słoneczny

gnostycyzm n
グノーシス主義
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;

gnu ɡnu n
ヌー
(zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnój ɡnuj n
厩肥
(rolnictwo, rolniczy) nawóz zwierzęcy; stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;

go ɡɔ n
囲碁 碁
(sport, sportowy) rodzaj gry planszowej;

goban ˈɡɔbãn n
碁盤
(sport, sportowy) plansza do go i gomoku;

goblin ˈɡɔblʲĩn n
ゴブリン
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człekokształtne brzydkie stworzenie, pełen złośliwości bohater ludowych opowieści;

gocki adj
ゴート語
związany z Gotami, dotyczący Gotów

gocki n
ゴート語
(językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;

godność ˈɡɔdnɔɕʨ̑ n
尊厳
poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godzina ɡɔˈʥ̑ĩna n
時間
(edukacja, edukacyjny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna
時間 時
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy

godzina policyjna ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna n
門限 夜間外出禁止令
pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godziny szczytu n
ラッシュアワー
(ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg

gofr ɡɔfr̥ n
ワッフル
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami;

gokart n
カート
mały, nisko osadzony samochód wyścigowy, niedopuszczony do ruchu ulicznego

gol ɡɔl n
ゴール 得点
(sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golarka ɡɔˈlarka n
シェーバー
(elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia;

golem ˈɡɔlɛ̃m n
ゴーレム
(folklor) istota podobna do człowieka, ulepiona z gliny, niema i bezwolna, występująca w kulturze i wierzeniach żydowskich;

goleń ˈɡɔlɛ̃ɲ n
脛
(anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;

golf ɡɔlf n
タートルネック
(odzieżownictwo) rodzaj wysokiego kołnierza z dzianiny, który otula szyję;
ゴルフ
(sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;

golić ˈɡɔlʲiʨ̑ v
そる
usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze

gondola ɡɔ̃nˈdɔla n
ゴンドラ
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;

gondolier ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr n
ゴンドラの船頭
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą

gong ɡɔ̃ŋk n
ゴング
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;

goniec ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑ n
ビショップ
(szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

gonić ˈɡɔ̃ɲiʨ̑ v
追 追掛
biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać

googlować ɡuɡˈlɔvaʨ̑ v
ググる ググル ぐぐる
(potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google

gorczyca ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a n
からし
(spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew
カラシ
(botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych;

gorset ˈɡɔrsɛt n
コルセット
część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

goryl ˈɡɔrɨl n
ゴリラ
(zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;
(potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany

gorzki ˈɡɔʃʲci adj
苦い
taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu

gorący ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ adj
熱い 暑い
bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
熱 発熱
(medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;

gorączka Lassa n
ラッサ熱
(medycyna, medyczny) ostra wirusowa gorączka krwotoczna, występująca w państwach zachodniej Afryki i powodująca wiele przypadków śmierci;

gorączka złota ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta idiom
ゴールドラッシュ
nagły pęd do poszukiwania złota

gospel n
ゴスペル
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki chrześcijańskiej, wywodzący się z pieśni Afroamerykanów;

gospodarka ˌɡɔspɔˈdarka n
経済
całokształt działalności gospodarczej

gospodarstwo domowe n
世帯
(ekonomia, ekonomiczny) wszelkie czynności i przedmioty składające się na prowadzenie domu

gospodarz ɡɔsˈpɔdaʃ n
主人
(biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
osoba przyjmująca gości

gospodyni domowa ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva n
主婦
kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gotować ɡɔˈtɔvaʨ̑ v
料理する
przyrządzać ciepłą potrawę
煮る
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowywać potrawę przez obróbkę cieplną we wrzącej wodzie
料理する
(potocznie, potoczny) odczuwać dyskomfort i pocić się obficie z powodu gorąca

gotowy ɡɔˈtɔvɨ adj
出来上がり
przygotowany do czegoś, na coś
skończony, wykonany
準備
chętny i zdolny do zrobienia czegoś

gotyk ˈɡɔtɨk n
ゴシック
(sztuka) (architektura, architektoniczny) styl w architekturze i sztuce średniowiecza;

gotówka ɡɔˈtufka n
現金
pieniądze w postaci banknotów lub monet

gołąb ˈɡɔwɔ̃mp n
鳩
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołąb skalny n
カワラバト
(ornitologia, ornitologiczny) Columba livia, gatunek powszechnego, średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych

gościnność n
厚情
szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gościnny ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ adj
もてなしのよい
chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości

gość ɡɔɕʨ̑ n
客 お客さん
osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.

goździk ˈɡɔʑʥ̑ik n
カーネーション
(botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
クローブ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;

goździk ogrodowy n
カーネーション
(botanika, botaniczny) Dianthus caryophyllus, roślina jednoroczna lub dwuletnia z rodziny goździkowatych;

gra ɡra n
ゲーム 試合
zabawa według ustalonych reguł;
試合
(sport, sportowy) mecz

gra słów ˈɡra ˈswuf n
言葉遊び
budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów

grab ɡrap n
セイヨウシデ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
drewno grabu (1.1)

grabarz ˈɡrabaʃ n
墓掘り
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie ˈɡrabʲjɛ n
熊手
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

gracz ɡraʧ̑ n
選手
uczestnik gry lub zawodów

grad ɡrat n
グラード
(matematyka, matematyczny) jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego;
雨霰 雹
(przenośnie, przenośnia) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę
雹 氷雨
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;

gradobicie ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ n
降雹
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu

graf ɡraf n
グラフ
(matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;

grafem n
図形素
najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;

grafen ˈɡrafɛ̃n n
グラフェン
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka;

graffiti ɡrafˈfʲitʲi n
グラフィティ
(sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;

grafit ˈɡrafʲit n
グラファイト 石墨
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafologia ˌɡrafɔˈlɔɟja n
筆跡学
badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

gram ɡrãm n
グラム
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatyk ɡrãˈmatɨk n
文法学者
specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka ɡrãˈmatɨka n
文典 文法
podręcznik zawierający sformułowane reguły gramatyczne
文法
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;
(edukacja, edukacyjny) lekcja w szkole mająca za przedmiot właściwości gramatyczne jakiegoś języka
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór reguł opisujących system języka;

granat ˈɡrãnat n
石榴
(spożywczy) owoc granatowca

granatnik n
グレネードガン
(wojskowość, wojskowy) broń palna mająca długą lufę, służąca do wystrzeliwania granatów;

granatowiec ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑ n
柘榴
(botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy ˌɡrãnaˈtɔvɨ adj
紺
mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

graniastosłup ˌɡrãɲaˈstɔswup n
プリズム
(geometria) wielościan, którego wszystkie wierzchołki są położone na dwóch równoległych płaszczyznach i którego wszystkie krawędzie leżące poza tymi podstawami są do siebie równoległe;

granica ɡrãˈɲiʦ̑a n
国境 境界
(administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;

granit ˈɡrãɲit n
花崗岩
(geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

granola ɡrãˈnɔla n
グラノーラ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;

granulocyt n
顆粒球
(biologia, biologiczny) leukocyt posiadający ziarnistości w cytoplazmie i segmentowane jądro komórkowe, biorący udział w reakcji odpornościowej organizmu;

grappa ˈɡrapːa n
グラッパ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)

grasica n
胸腺
(anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

gratulacje n
お祝い
wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby

grawitacja ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja n
重力 引力
(fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ adj
重力的
(fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton n
重力子
(fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać ɡraʨ̑ v
演奏する
o przedmiocie: wydawać dźwięki
wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego

grecki ˈɡrɛʦ̑ʲci n
ギリシア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Greków i po części Cypryjczyków;

grejpfrut ˈɡrɛjpfrut n
グレープフルーツ
(botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

grenlandzki ɡrɛ̃nˈlãnʦ̑ʲci adj
カラーリット語
od Grenlandia

grobowiec ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑ n
墓
okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;

groch ɡrɔx n
エンドウ豆 豌豆豆 エンドウ豆
(botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

grochy ˈɡrɔxɨ n
水玉
deseń w postaci dużych kropek wyraźnie odcinających się od tła

grog ɡrɔk n
グロッグ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier;

gromada gwiazd n
星団
(astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem;

gromadzić ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑ v
集
składać, zbierać w jednym miejscu
zbierać, kolekcjonować
zbierać się w gromadę
zbierać się w większej ilości

grono ˈɡrɔ̃nɔ n
房
(potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce

gronostaj ɡrɔ̃ˈnɔstaj n
オコジョ
(zoologia, zoologiczny) Mustela erminea Linnaeus, niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;
futro z gronostaja (1.1), zwykle w lm gronostaje; (dawniej, dawny) symbol władzy

gros ɡrɔ ɡrɔs n
ダース
(przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki;

grosz ɡrɔʃ n
グロシュ
(jednostka monetarna) jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego;

grot ɡrɔt n
矢尻
(wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych;

grota ˈɡrɔta n
洞穴
(geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groteskowy ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ adj
グロ
podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny

grotmaszt n
メインマスト
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) główny maszt statku żaglowego;

groza ˈɡrɔza n
恐怖
uczucie strachu, przerażenia spowodowane niebezpieczeństwem

groźba ˈɡrɔʑba n
脅迫
zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.
zagrożenie; coś, co zagraża

grubodziób ɡruˈbɔʥ̑up n
シメ
(ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość n
厚み
wymiar w krótszej osi

gruby ˈɡrubɨ adj
厚い
mający dużą grubość, średnicę
o odzieży: ciepły
太い
otyły

gruchot n
ジャロピー
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) zniszczony, zużyty, stary przedmiot, np. pojazd

gruczolakorak n
腺癌
(medycyna, medyczny) gruczołowata forma nowotworu

gruczoł ˈɡruʧ̑ɔw n
腺
(anatomia, anatomiczny) narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;

gruczoł mlekowy n
乳腺
(anatomia, anatomiczny) zazwyczaj parzyste gruczoły charakterystyczne dla gromady ssaków, wydzielające mleko, które jest pokarmem dla młodych;

grudzień ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ n
十二月 12月
dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grupa ˈɡrupa n
グループ 群
(chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
連 グループ
zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie

grupa etniczna n
民族
(etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi posiadających wspólne doświadczenia społeczne, kulturowe, narodowe oraz historyczne;

grupa funkcyjna n
官能基
(chemia, chemiczny) ugrupowanie atomów występujące w cząsteczce związku organicznego, decydujące o podstawowych własnościach chemicznych związku;

grupa krwi n
血液型
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grupa śmierci ˈɡrupa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
死の組
(sport, sportowy) grupa w rozgrywkach, której drużyny/uczestnicy prezentują podobny, wysoki poziom i każdy z nich może być upatrywany w roli faworyta

grusza ˈɡruʃa n
梨の木
(botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;

gruszka ˈɡruʃka n
梨
(spożywczy) owoc gruszy;

gruziński ɡruˈʑĩj̃sʲci adj
グルジア語
dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruźlica ɡruʑˈlʲiʦ̑a n
結核
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gryf ɡrɨf n
グリフォン
(mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

gryka ˈɡrɨka n
蕎麦
(botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;

grymas ˈɡrɨ̃mas n
しかめっ面
wykrzywienie twarzy

grymuar n
グリモワール
(historia, historyczny, historycznie) (ezoteryka) (fantasy) księga wiedzy magicznej;

grynszpan ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn n
緑青
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;
niebieskozielony kolor grynszpanu (1.1)

grypa ˈɡrɨpa n
インフルエンザ
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

gryzoń ˈɡrɨzɔ̃ɲ n
齧歯類
ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć ɡrɨɕʨ̑ v
噛む
zatapiać w czymś zęby

grzbiet ɡʒbʲjɛt n
山際 背
część łańcucha górskiego
背
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część tułowia u zwierząt, przeciwna do strony brzusznej
górna lub tylna część podłużnej rzeczy
背中
(potocznie, potoczny) plecy

grzebień ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ n
櫛 くし
(fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;

grzech ɡʒɛx n
罪 つみ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotka ɡʒɛˈxɔtka n
ガラガラ
rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu

grzechotnik ɡʒɛˈxɔtʲɲik n
ガラガラヘビ
(herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzesznik ˈɡʒɛʃʲɲik n
罪人
ktoś, kto grzeszy

grzmot ɡʒmɔt n
雷
huk towarzyszący, wraz z błyskawicą, piorunowi

grzyb ɡʒɨp ˈɡʒɨbɨ n
茸 きのこ
(mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
(przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu

grzywa ˈɡʒɨva n
鬣
(zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywka ˈɡʒɨfka n
前髪
(fryzyjski) włosy przycięte tak, że spadają na czoło

grzywna n
反則金
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

grzęda ˈɡʒɛ̃nda n
塒
poziomy drążek w kurniku, na którym może odpoczywać ptactwo domowe

grób ɡrup n
墓
przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

guacamole n
ワカモレ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;

guano ɡuˈ<sup>w</sup>ãnɔ ˈɡwãnɔ n
グアノ
(rolnictwo, rolniczy) suche odchody ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz;

gubernator ˌɡubɛrˈnatɔr n
知事
(administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernia n
グベールニヤ
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;

gudźarati ˌɡuʥ̑aˈratʲi n
グジャラート 語
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków nowoindyjskich, którym posługuje się ponad 46 mln mówiących – głównie mieszkańców Indii, stanu Gudźarat;

guglać ˈɡuɡlaʨ̑ v
ググる ググル ぐぐる
(potocznie, potoczny) poszukiwać informacji przy pomocy wyszukiwarki internetowej Google

gulasz n
グヤーシュ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj mięsnego ragoût;

guma ˈɡũma n
ゴム
rodzaj rozciągliwego tworzywa;

guma do żucia n
ガム チューインガム
(spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka ˈɡũmka n
消しゴム
(edukacja, edukacyjny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;
輪ゴム
(handel, handlowy) rozciągliwa, gumowa taśma, służąca do związywania przedmiotów; (zobacz) gumka recepturka

guru ˈɡuru n
教祖
(przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;

guzik ˈɡuʑik n
ボタン
(krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
(potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gułag ˈɡuwak n
グラグ
system obozów pracy przymusowej w ZSRR;

gwarancja ɡvaˈrãnʦ̑ʲja n
保証
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) odpowiedzialność zaciągana przez osobę trzecią, zapewniająca wierzyciela o dotrzymaniu zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do bezpłatnej naprawy lub wymiany danego wyrobu (w razie pojawienia się w nim w określonym czasie jakichś wad);
poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś

gwardzista n
衛兵
(wojskowość, wojskowy) członek gwardii

gwałcić ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑ v
強姦する
(książkowy) naruszać siłą zasady lub normy
zmuszać do stosunku płciowego

gwałt ɡvawt n
強姦 レイプ
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwałtowny ɡvawˈtɔvnɨ adj
急速
nagły, szybki

gwelf n
ゲルフ
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik papiestwa w średniowiecznych Włoszech;

gwiazda ˈɡvʲjazda n
星
(ezoteryka) karta tarota należąca do Arkanów Wielkich;
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (publikatory) sławna osobistość w danym środowisku
星 恒星
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;

gwiazda Dawida n
ダビデの星
(żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela;

gwiazdozbiór ɡvʲjazˈdɔzbʲjur n
星座
(astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwinea n
ギニー
(dawniej, dawny) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta bita w Anglii;

gwizd n
口笛
wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać ˈɡvʲizdaʨ̑ v
口笛を吹く
wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdek ˈɡvʲizdɛk n
呼び子
nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwóźdź ɡvuɕʨ̑ n
ハイライト
(przenośnie, przenośnia) najważniejsza część czegoś
釘
podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gyokuro n
玉露
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jeden z jakościowo najlepszych gatunków japońskiej herbaty zielonej

gyoza n
餃子
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński pierożek z mięsnym farszem; potrawa o chińskiej proweniencji

gzyms ɡzɨ̃ms n
コーニス
(architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;

góra ˈɡura n
山
(potocznie, potoczny) duża sterta czegoś
山 やま
(geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;

góra lodowa ˈɡura lɔˈdɔva n
氷山
olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góral ˈɡural n
登山家
człowiek pochodzący z gór;

góralek n
岩狸
(zoologia, zoologiczny) zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

górnictwo n
鉱業
dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górnik ˈɡurʲɲik n
坑夫
(zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin;

gówno ˈɡuvnɔ n
糞 くそ
(wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego
(wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał

gówno prawda ˈɡuvnɔ ˈpravda interjection
でたらめ
(wulgarnie, wulgaryzm) gniewna reakcja na czyjąś wypowiedź uważaną za nieprawdziwą

gówno prawda ˈɡuvnɔ ˈpravda n
でたらめ
(wulgarnie, wulgaryzm) oczywiste kłamstwo, nieprawda

gąbka ˈɡɔ̃mpka n
海綿 スポンジ
(zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;

gągołek n
ヒメハジロ
(ornitologia, ornitologiczny) Bucephala albeola, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych zamieszkujący kontynent amerykański;

gąsienica ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
毛虫 芋虫
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;

gąsior ˈɡɔ̃w̃ɕɔr n
雄ガチョウ
(ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi

gęba ˈɡɛ̃mba n
一人
(potocznie, potoczny) osoba będąca na czyimś utrzymaniu, osoba do wykarmienia

gęsia skórka ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka n
鳥肌
(potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęstość ˈɡɛ̃w̃stɔɕʨ̑ n
密度
(fizyka, fizyczny) stosunek masy do objętości;
(matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) ilość danej wielkości fizycznej przypadająca na jednostkę objętości, powierzchni lub długości
cecha gęstych substancji

gęstość zaludnienia ˈɡɛ̃w̃stɔʑʥ̑ ˌzaludʲˈɲɛ̇̃ɲa
人口密度
(statystyka, statystyczny) miara przyporządkowująca populację do powierzchni, podawana zazwyczaj w liczbie osób na km²;

gęsty ˈɡɛ̃w̃stɨ adj
濃い
(o płynach) skondensowany
(o włosach lub sierści) bujny
taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie

gęś ɡɛ̃j̃ɕ ɡɛ̃w̃ɕ ɡɛ̃ɕ n
ガチョウ 鵝鳥
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

gęś białoczelna ˈɡɛ̃w̃ʑ ˌbʲjawɔˈʧ̑ɛlna n
マガン
(ornitologia, ornitologiczny) Anser albifrons, gatunek gęsi;

gęś krótkodzioba ˈɡɛ̃w̃ɕ ˌkrutkɔˈʥ̑ɔba n
コザクラバシガン
(ornitologia, ornitologiczny) Anser brachyrhynchus, gatunek gęsi;

gęś mała ˈɡɛ̃w̃ɕ ˈmawa n
カリガネ
(ornitologia, ornitologiczny) Anser erythropus, gatunek gęsi;

gęś zbożowa ˈɡɛ̃w̃ʑ zbɔˈʒɔva n
豆雁
(ornitologia, ornitologiczny) Anser fabalis, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

gładki ˈɡwatʲci adj
滑らか
mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości

głagolica ˌɡwaɡɔˈlʲiʦ̑a n
グラゴル文字
(językoznawstwo, językoznawczy) najstarszy alfabet słowiański;

głaskać ˈɡwaskaʨ̑ v
なでる
łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głasnost ˈɡwasnɔst n
グラスノスチ
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;

głaz ɡwas n
丸石
(geologia, geologiczny) fragment skały o średnicy większej niż 20 cm, obtoczony wskutek transportu i erozji;

głodny ˈɡwɔdnɨ adj
お腹が空いた 空腹な
czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głos ɡwɔs n
声
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
prawo / pozwolenie przemawiania
声 投票
decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
声 音声
dźwięk wydawany przez istoty żyjące
zdanie, osąd, opinia
zdolność wydawania głosu (1.1)

głoska ˈɡwɔska n
単音
(językoznawstwo, językoznawczy) najmniejszy element dźwiękowej formy wypowiedzi, charakteryzujący się stałym zespołem fonetycznych cech artykulacyjnych i akustycznych;

głosowanie ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ n
投票
wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś
(potocznie, potoczny) wybory

głosować ɡwɔˈsɔvaʨ̑ v
投票する
oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa ˈɡwɔva n
頭
(przenośnie, przenośnia) jedna osoba lub zwierzę jako jednostka
(przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś
頭 頭部
(anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;

głowa rodziny ˈɡwɔva rɔˈʥ̑ĩnɨ n
世帯主
(przenośnie, przenośnia) osoba, na której spoczywa główna odpowiedzialność za utrzymanie rodziny; osoba, która podejmuje ważne decyzje w danej rodzinie

głowica ɡwɔˈvʲiʦ̑a n
ヘッド
(technologia, technika, techniczny) robocza część jakiegoś urządzenia
弾頭
(wojskowość, wojskowy) ładunek wybuchowy z zapalnikiem przenoszony przez rakietę;

głowienka ɡwɔˈvʲjɛ̃nka n
ホシハジロ 星羽白
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;

głowonóg n
頭足類
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków;

głośnia n
声門
(anatomia, anatomiczny) aparat głosowy położony wewnątrz jamy pośredniej krtani

głośnik ˈɡwɔɕɲik n
スピーカー
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośno ˈɡwɔɕnɔ adv
大きな声で
w sposób głośny, słyszalny, nie szeptem

głośny ˈɡwɔɕnɨ adj
騒々しい
taki, który jest dobrze słyszalny

głuchoniemy ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ adj
聾唖
niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchota ɡwuˈxɔta n
ろう
utrata zdolności słyszenia;

głuchy ˈɡwuxɨ adj
耳 が聞 耳の聞こえない
niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głupi ˈɡwupʲi adj
馬鹿 あほ
niemądry, ograniczony intelektualnie

głupiec ˈɡwupʲjɛʦ̑ n
バカ 馬鹿
osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna

głuptak ˈɡwuptak n
シロカツオドリ
(ornitologia, ornitologiczny) Morus bassanus, głuptak zwyczajny, duży ptak morski z rzędu pełnopłetwych;

głód ɡwut n
飢え 空腹
(fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;

głóg ɡwuk n
サンザシ
(botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;

główka ˈɡwufka n
頭
(biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom

główny ˈɡwuvnɨ adj
主
taki, który pełni najważniejszą rolę, jest najistotniejszy

głębia ˈɡwɛ̃mbʲja n
ふかみ 深
miejsce o dużej głębokości

głęboki ɡwɛ̃mˈbɔci adj
深 深い
charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
深 の ある
(przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
濃 深い
mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia

głęboko ɡwɛ̃mˈbɔkɔ adv
深く
daleko w głębi

głębokość ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑ n
深さ 深浅
odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

hadron ˈxadrɔ̃n n
ハドロン
(fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;

hafn xafn̥ n
ハフニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haft xaft n
刺繍
dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie;

haggis n
ハギス
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szkocka potrawa z podrobów baranich, zaszytych w owczym żołądku

haiku xaˈ<sup>j</sup>iku n
俳句
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;

hak xak n
アッパー
(sport, sportowy) zagranie wykonane przez ruszenie ręką po łuku

halabarda ˌxalaˈbarda n
ハルバード
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halibut xaˈlʲibut n
オヒョウ
(ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halka ˈxalka n
ペチコート
(krawiectwo) część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;

halo ˈxalɔ interjection
もしもし
wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu

halucynacja ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja n
幻覚
(psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;

hamak ˈxãmak n
ハンモック
podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburczyk n
ハンブルク人
mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga

hamburger xãmˈburɡɛr n
ハンバーガー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamulec xãˈmulɛʦ̑ n
ブレーキ
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamza n
ハムザ
arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe;

handel ˈxãndɛl n
商業 貿易
proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi n
人身売買
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handlarz ˈxãndlaʃ n
商人
osoba zajmująca się drobnym handlem

hangar ˈxãŋɡar n
格納庫 ハンガー
pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

hangul ˈxãŋɡul n
ハングル
(językoznawstwo, językoznawczy) alfabet koreański;

haploidalny adj
半数体の
(biologia, biologiczny) mający tylko jeden garnitur chromosomowy

haplologia ˌxaplɔˈlɔɟja n
重音脱落
(językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie;

hardware n
ハードウェア
(informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera

harem ˈxarɛ̃m n
ハーレム
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa ˈxarfa n
ハープ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harmonia xarˈmɔ̃ɲja n
ハーモニー
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element dzieła muzycznego;
ład

harpun ˈxarpũn n
銛
miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

has xas n
ハッシウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

haszysz ˈxaʃɨʃ n
ハシシ
narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło ˈxaswɔ n
パスワード
tajny wyraz lub ciąg znaków

hau xaw interjection
ワン キャン
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica xawˈbʲiʦ̑a n
榴弾砲
(wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

hawajski xaˈvajsʲci adj
ハワイ語
związany z Hawajami, dotyczący Hawajów

hawajski xaˈvajsʲci n
ハワイ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach

hazard ˈxazart n
ギャンブル
gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hałas ˈxawas n
騒音
głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwy ˌxawaɕˈlʲivɨ adj
うるさい やかましい
powodujący hałas

hańbić ˈxãɲbʲiʨ̑ v
汚
okrywać hańbą, przynosić hańbę

heavy metal n
ヘビメタ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki);

heban ˈxɛbãn n
コクタン
cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebrajski xɛˈbrajsʲci adj
ヘブライ ヘブライ語
związany z Hebrajczykami

hebrajski xɛˈbrajsʲci n
ヘブライ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonizm n
快楽主義
(filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemon xɛˈɡɛ̃mɔ̃n n
覇権者
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca, człowiek mający władzę i przewagę nad innymi

hegemonia ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja n
覇権
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

hejt xɛjt n
ヘイト
(potocznie, potoczny) działanie w Internecie przejawiające złość, wrogość, nienawiść wobec kogoś
(potocznie, potoczny) obraźliwy lub pełen agresji komentarz zamieszczony w Internecie

heksametr n
ヘクサメトロス
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa

heksan ˈxɛksãn n
ヘキサン
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna toksyczna ciecz;

hektar ˈxɛktar n
ヘクタール
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hektometr n
ヘクトメートル
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa stu metrom;

hel xɛl n
ヘリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

heliocentryzm n
地動説
(astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Słońca we wszechświecie;

hematologia n
血液学
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się krwią i układem krwiotwórczym;

hematyt n
赤鉄鉱
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemodynamika n
血行動態
(medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

hemofilia n
血友病
(medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemoglobina n
ヘモグロビン 血色素
(biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu

hemoglobinuria n
血色素尿症
(medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;

hemoliza ˌxɛ̃mɔˈlʲiza n
溶血
(biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;

henr xɛ̃nr n
ヘンリー
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H;

hentai ˈxɛ̃ntaj n
ヘンタイ
(sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;

heparyna ˌxɛpaˈrɨ̃na n
ヘパリン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

hepatektomia n
肝切除術
(medycyna, medyczny) całkowite lub częściowe usunięcie wątroby

heptan ˈxɛptãn n
ヘプタン
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;

heraldyka n
紋章学
nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herb xɛrp n
紋章
(heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
(heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;

herbaciarnia ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa n
喫茶店
(gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty

herbata xɛrˈbata n
お茶
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z ziół lub owoców innych niż herbata (1.2)
お茶 茶
susz z pąków lub liści herbaty (1.1) służący do przygotowania napoju
茶
(botanika, botaniczny) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis;
茶 お茶
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z herbaty (1.2);

herbicyd xɛrˈbʲiʦ̑ɨt n
除草剤
(biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;

herc xɛrʦ̑ n
ヘルツ
(fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz;

heretyk xɛˈrɛtɨk n
異端者
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) zwolennik herezji

herezja xɛˈrɛzʲja n
異端
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;
(przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów

hermeneutyka n
解釈学
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

heroina ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna n
ヘロイン
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

herpetolog n
爬虫類学者
(zoologia, zoologiczny) zoolog badający płazy i gady

herpetologia ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja n
爬虫類学
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

heterodoksja n
異端
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) uznawanie odmiennych poglądów, niezgodnych z obowiązującą doktryną wiary; szerzej: niezgodnych z obowiązującymi zasadami, kanonem;

heterogenny adj
異種の
zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualny ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
異性
odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman ˈxɛtmãn n
ヘトマン
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy;
クイーン
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

hetycki adj
ヒッタイト語
(starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

hetycki n
ヒッタイト語
(językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;

heurystyka xɛwˈrɨstɨka n
ヒューリスティックス
(logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hiacynt ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt n
ヒヤシンス
(botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;

hidźra ˈxʲiʥ̑ra n
ヒジュラー
osoba trzeciej płci na subkontynencie indyjskim;

hidżab ˈxʲiʤ̑ap n
ヒジャーブ ヒジャブ ヘジャブ
rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena ˈxʲjɛ̃na n
ハイエナ
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hiena brunatna n
カッショクハイエナ
(zoologia, zoologiczny) Hyaena brunnea Thunberg, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hiena pręgowana n
シマハイエナ
(zoologia, zoologiczny) Hyaena hyaena Linnaeus, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hienołak xʲjɛ̃ˈnɔwak n
ハイエナ人間
(fantasy) człowiek, którego jedną z form jest hiena
(mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w hienę lub hiena ukrywająca się pod postacią człowieka

hierarchia xʲjɛˈrarxʲja n
ヒエラルキー
układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

hierarchizacja n
階層化
uporządkowanie elementów czegoś według pewnej hierarchii

hieroglif xʲjɛˈrɔɡlʲif n
象形文字 聖刻
starożytne egipskie pismo obrazkowe;

higiena xʲiˈɟɛ̃na n
衛生
dbanie o czystość ciała

higieniczny adj
衛生的
zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑ n
吸湿性
podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

hikikomori n
引籠り
choroba cywilizacyjna polegająca na tym, że jednostka staje się samotnikiem, zazwyczaj pozostającym w izolacji w jednym pokoju przez bardzo długi czas;

hindi ˈxʲĩndʲi n
ヒンディー語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduizm xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥ n
ヒンドゥー教
(teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hip-hop ˈxʲip‿xɔp n
ヒップホップ
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) subkultura muzyczna, taneczna i wizualna wywodząca się z afroamerykańskich i portorykańskich społeczności Nowego Jorku
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki rozrywkowej przypisany kulturze hip-hopu (1.1), który cechuje rytmiczne wypowiadanie czy recytowanie rymujących się słów do wyraźnego akompaniamentu

hiperbola ˌxʲipɛrˈbɔla n
双曲線
(matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;
誇張
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;

hipermarket n
ハイパーマーケット
(handel, handlowy) bardzo duży nowoczesny sklep samoobsługowy oferujący szeroki asortyment towarów codziennego użytku;

hiperonim ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm n
上位語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;

hiperseksualność n
異常性欲
(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;

hipersomnia n
過眠症
(medycyna, medyczny) nadmierna senność, występowanie senności mimo przespania nocy, przedłużanie się snu lub występowanie senności w czasie przeznaczonym na aktywność;

hipertekst xʲipɛrˈtɛkst n
ハイパーテキスト
(informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;

hipertermia ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja n
熱中症
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;

hiperwitaminoza n
ビタミン過剰症
(medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie;

hipnotyzer n
催眠術師
człowiek stosujący hipnozę

hipnoza xʲipˈnɔza n
催眠
wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen;

hipochondria n
ヒポコンデリー
(medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipodrom n
競馬場
(architektura, architektoniczny) (sport, sportowy) starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta

hipoglikemia n
低血糖症
(medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokryta ˌxʲipɔˈkrɨta n
偽善者
osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja ˌxʲipɔˈkrɨzʲja n
偽善
(psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipoksja n
低酸素症
(medycyna, medyczny) niedostateczna zawartość tlenu w tkankach narządu lub w całym organizmie;

hiponim xʲiˈpɔ̃ɲĩm n
下位語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

hipopotam ˌxʲipɔˈpɔtãm n
河馬 カバ
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipoteka ˌxʲipɔˈtɛka n
抵当 住宅ローン
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipotetyczny adj
仮定
oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

hipoteza ˌxʲipɔˈtɛza n
仮説
niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

hipster ˈxʲipstɛr n
ヒップスター
przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, związanej z fascynacją kulturą murzyńską, egzotycznymi religiami i jazzem

histerektomia n
子宮摘出術
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

histereza ˌxʲistɛˈrɛza n
ヒステリシス
zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;

histeria xʲiˈstɛrʲja n
ヒステリー
(psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

histologia n
組織学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

historia xʲiˈstɔrʲja n
歴史
nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia

historycznie ˌxʲistɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ adv
歴史的
w dawnych czasach, ujmując określoną historię

historyczny ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ adj
歴史的な
związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk xʲiˈstɔrɨk n
史家 歴史家
specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów

hiszpanka xʲiʃˈpãnka n
スペインかぜ
(potocznie, potoczny) groźna dla życia odmiana grypy, która w latach 1918-1919 wywołała pandemię;

hiszpański xʲiʃˈpãj̃sʲci adj
スペイン語
nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański xʲiʃˈpãj̃sʲci n
スペイン語
(językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hiszpańskojęzyczny xʲiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
スペイン語圏
posługujący się językiem hiszpańskim
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim

hitleryzm xʲiˈtlɛrɨsm̥ n
ヒトラー主義
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu;

hmm xm̥m interjection
うーん
…sygnalizujący namysł

ho-hoń n
ズオウ ゾゾ
(książkowy) duże, straszne zwierzę przypominające słonia w uniwersum opowieści o Kubusiu Puchatku;

hobby ˈxɔbbʲi n
趣味
pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie

hochsztapler n
山師
oszust i aferzysta na dużą skalę

hokej ˈxɔkɛj n
ホッケー
(sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ n
アイスホッケー
(sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

hokus-pokus ˌxɔkuˈs‿pɔkus n
ちちんぷいぷい
magiczna formuła, którą posługiwano się jako zaklęciem (często w baśniach)

holding n
持ち株会社
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) spółka zarządzająca lub kontrolująca inne przedsiębiorstwa na podstawie umowy lub wykupienie akcji tych firm

holenderski ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci n
オランダ語
(językoznawstwo, językoznawczy) główny język Holandii;

holm xɔlm n
ホルミウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

holownik xɔˈlɔvʲɲik n
タグボート
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek;

homar ˈxɔ̃mar n
伊勢海老
(zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;

homeopatia ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja n
ホメオパシー
leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeostaza ˌxɔ̃mɛɔˈstaza n
恒常性
zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homofobia ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja n
ホモフォビア
silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów, dyskryminacja osób homoseksualnych;

homonim xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm n
同音異義語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homoseksualista ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista n
同性愛者
(seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;

homoseksualizm ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
同性愛
(seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homoseksualny ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
同性愛者
związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

honor ˈxɔ̃nɔr n
名誉
czyjeś poczucie godności

horda ˈxɔrda n
オルド
(etnografia, etnograficzny) wspólnie migrująca grupa ludzi u ludów zbieracko-łowieckich
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
(książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon ˈxɔrmɔ̃n n
ホルモン
(biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

horoskop xɔˈrɔskɔp n
星占い
opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

horror punk n
ホラー・パンク
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny, łączący cechy punk rocka i gotyckiego rocka, inspirowany stylistyką horroru;

hortensja xɔrˈtɛ̃w̃sʲja n
紫陽花
(botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju hortensja (1.1)
(potocznie, potoczny) kwiat hortensji (1.2)

horyzont xɔˈrɨzɔ̃nt n
地平線 水平線
linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;

horyzont zdarzeń n
事象の地平線
(astronomia, astronomiczny) sfera otaczająca czarną dziurę lub tunel czasoprzestrzenny, oddzielająca obserwatora zdarzenia od zdarzeń, o których nie może on nigdy otrzymać żadnych informacji;

hosanna interjection
ホサナ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hospicjum n
ホスピス
(medycyna, medyczny) zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym;

hospitalizacja ˌxɔspʲitalʲiˈzaʦ̑ʲja n
入院
(medycyna, medyczny) umieszczenie pacjenta w szpitalu

hossa n
上げ相場
(ekonomia, ekonomiczny) zwyżka cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie;

host xɔst n
ホスト
(informatyka, informatyczny) komputer świadczący usługi w sieci komputerowej

hostel ˈxɔstɛl n
ホステル
tani hotel, o niższym standardzie

hostia ˈxɔstʲja n
聖体
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;

hot dog ˈxɔd ˈːɔk n
ホットドック
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;

hotel ˈxɔtɛl n
ホテル 宿
(hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hrabia ˈxrabʲja n
伯爵
tytuł szlachecki;

hrabina xraˈbʲĩna n
伯爵婦人
żona hrabiego

hrabstwo ˈxrapstfɔ n
郡
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
(urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych

hrywna ˈxrɨvna n
フリヴニャ
(jednostka monetarna) waluta Ukrainy;

hulajnoga ˌxulajˈnɔɡa n
キックスケーター
(transport, transportowy) prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi

humanitarny ˌxũmãɲiˈtarnɨ adj
人道主義的
szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu

humanizm n
人文主義 人道主義
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością

humanoid ˌxũmãˈnɔ<sup>j</sup>it n
ヒューマノイド
twór przypominający człowieka

humanoidalny adj
人型
mający cechy ludzkie

hummus n
フムス
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;

humor ˈxũmɔr n
ユーモア
zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości
chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry

huragan xuˈraɡãn n
ハリケーン 暴風
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

hurrapatriotyzm ˌxurːapaˈtrʲjɔtɨsm̥ n
ジンゴイズム
patriotyzm naiwny i niemądry w swej formie, często przesadny

hurt xurt n
卸売
(handel, handlowy) kupno i sprzedaż towarów w dużych ilościach, po cenach niższych niż w handlu detalicznym

hurysa n
フーリー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;

husky n
ハスキー
(kynologia, kynologiczny) pies zaprzęgowy, chowany na terenach podbiegunowych

hutnictwo n
金属工学
dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem metali i ich stopów, szkła, jak również ich przeróbką plastyczną;

huśtawka xuɕˈtafka n
シーソー ぶらんこ
przyrząd do bujania dzieci;
上下動 変動
(przenośnie, przenośnia) gwałtowne zmiany, wahania; zmienność

hydrant ˈxɨdrãnt n
消火栓
urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydraulik xɨˈdrawlʲik n
板金屋
robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydrochinon n
ヒドロキノン
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;

hydrogeologia n
水文地質学者
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geologia, geologiczny) dział geologii zajmujący się wodami podziemnymi

hydrografia ˌxɨdrɔˈɡrafʲja n
水路学
(geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego

hydroliza ˌxɨdrɔˈlʲiza n
加水分解
(chemia, chemiczny) rozkład substancji chemicznych pod wpływem wody;

hydrologia ˌxɨdrɔˈlɔɟja n
水文学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydroponika ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika n
水耕栽培
bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie;

hymn xɨ̃mn n
聖歌
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

hę particle
え
(potocznie, potoczny) …wzmacniająca pytanie

i i conjunction
と や かつ とか
…łączący słowa i zdania równorzędne
然して
…uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)

i tak dalej adv
など
wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

ibis ˈibʲis n
とき
(ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ibuprofen n
イブプロフェン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, pochodna kwasu propionowego

ich ix pronoun
彼らの
3. (osoba) lm

ichtiologia ˌixtʲjɔˈlɔɟja n
魚類学
(zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

id it n
エス
(psychologia, psychologiczny) w psychoanalizie impulsywny komponent osobowości (jeden z trzech komponentów, obok ego i superego)

idea iˈdɛa n
思想
pomysł

idealista ˌidɛaˈlʲista n
理想主義者
(filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu
(przenośnie, przenośnia) lub (ironicznie) marzyciel
osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

idealny ˌidɛˈalnɨ adj
理想的
taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny

ideał n
理想
doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień

identyczny ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ adj
同
dokładnie taki sam

identyfikacja ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
識別
(książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś
(psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
(psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę

identyfikować v
識別
ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest

ideografia n
表意文字
(językoznawstwo, językoznawczy) przedstawianie informacji za pomocą ideogramów

ideogram ˌidɛˈɔɡrãm n
表意文字
(językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideolog n
空論家
twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii

ideologia ˌidɛɔˈlɔɟja n
イデオロギー
system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
イデオロギーの
związany z ideologią, mający cechy ideologii

idiom ˈidʲjɔ̃m n
成句
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;
(przestarzałe, przestarzały) (rzadki, rzadko używany) mowa, narzecze

idiomatyczny adj
熟語
(językoznawstwo, językoznawczy) swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem

idiota iˈdʲjɔta n
莫迦 馬鹿
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi, tępak

ido ˈidɔ n
イド語
(językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;

idol ˈidɔl n
アイドル 偶像
osoba, którą się podziwia
偶像
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa

iglica iɡˈlʲiʦ̑a n
尖塔
(architektura, architektoniczny) długi, wąski stożek zwieńczający wieżę

igloo ˈiɡlu ˈiɡlɔ n
イグルー
kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

ignorować ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑ v
無視する
pomijać, nie zwracać uwagi

igła ˈiɡwa n
針
(krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;

ikona iˈkɔ̃na n
聖像
(sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikonografia n
図像学
(książkowy) elementy uważane za charakterystyczne dla przedstawianego podmiotu
(książkowy) ogół przedstawień wizualnych połączonych ze sobą osobą twórcy lub tematyką
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikonologia n
イコノロジー
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikra ˈikra n
卵
(ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile ˈilɛ interrogativePronoun
いくつ
używany do pytania o liczność elementów w zbiorze

ile ˈilɛ pronoun
いくつ
rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze

ilekroć conjunction
いつでも
wskazujący na zależność między regularnie powtarzającymi się zdarzeniami, zjawiskami

iloczyn iˈlɔʧ̑ɨ̃n n
積
(matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego

iloraz iˈlɔras n
商
(matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilość ˈilɔɕʨ̑ n
量
liczba określająca objętość lub masę;

ilustrator ˌiluˈstratɔr n
イラストレーター
osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami

iluzja n
イリュージョン
(psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

imadło ĩˈmadwɔ n
バイス
(technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

imago ĩˈmaɡɔ n
成虫
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad dorosły, ostateczna postać owada;
(psychologia, psychologiczny) idealny obraz określonej osoby wytworzony we wczesnym dzieciństwie, projektowany później na inne osoby z otoczenia

imam ˈĩmãm n
イマーム
uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbecyl ĩmˈbɛʦ̑ɨl n
ばか
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupek

imbir ˈĩmbʲir n
生姜
(botanika, botaniczny) Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imieniny ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ n
聖名祝日
dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu;

imiesłów ĩˈmʲjɛswuf n
過去分詞 分詞
(gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imigracja ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja n
イミグレーション
napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrować v
移住する
przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia

imię ˈĩmʲjɛ n
名前
imię (1.1) i nazwisko
名前 ファーストネーム
indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;

immunizacja n
予防接種
(medycyna, medyczny) uzyskiwanie odporności na chorobotwórczy patogen poprzez pobudzanie mechanizmów odpornościowych organizmu;

immunologia ˌĩmːũnɔˈlɔɟja n
免疫学
(medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

impala ĩmˈpala n
インパラ
(zoologia, zoologiczny) Aepyceros melampus, gatunek afrykańskiej antylopy;

impeachment n
弾劾裁判
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

imperator ˌĩmpɛˈratɔr n
天皇
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy

imperializm n
帝国主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium

imperium ĩmˈpɛrʲjũm n
帝国
wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

implant ˈĩmplãnt n
インプラント
ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu;

implementacja ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
実施
(publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

imponować ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
印象 を与
wzbudzać w kimś uznanie, podziw

imponujący adj
印象的
wzbudzający uznanie i zachwyt

import ˈĩmpɔrt n
輸入品
(handel, handlowy) (ekonomia, ekonomiczny) przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym;
zaimportowane towary

importer ĩmˈpɔrtɛr n
輸入業者
(ekonomia, ekonomiczny) osoba lub podmiot gospodarczy, który sprowadza towary z zagranicy

importować v
輸入する
(handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impresjonizm n
印象派
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

impromptu ĩmˈprɔ̃mptu n
即興曲
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny składający się z trzech części o nastroju lirycznym i improwizacyjnym

impuls ˈĩmpuls n
インパルス
(fizjologia, fizjologiczny) krótki stan przewodzony poprzez włókno mięśniowe albo nerwowe
(fizyka, fizyczny) zmiana wielkości trwająca w bardzo krótkim czasie
(przenośnie, przenośnia) podnieta, pobudka do działania

in situ adv
in situ
w swoim pierwotnym, naturalnym położeniu, miejscu

inaczej ĩˈnaʧ̑ɛj adv
そうではないと
w innym przypadku

inauguracja ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja n
就任
(podniośle) uroczyste rozpoczęcie lub otwarcie czegoś ((na przykład) działalności, przedsięwzięcia)
(zwłaszcza) (dawniej, dawny) uroczystość mianowania kogoś na wysokie stanowisko ((na przykład) koronacja)

incydent ĩnˈʦ̑ɨdɛ̃nt n
事故
nagłe, krótkotrwałe, nieoczekiwane, zwykle nieprzyjemne w skutkach wydarzenie

ind ĩnt n
インジウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indiański ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci adj
インディアン
związany z Indianami, dotyczący Indian

indoeuropeistyka n
印欧語学
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem języków indoeuropejskich;

indoeuropejski ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci adj
インドヨーロッパ
(językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja n
教化
natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indonezyjski ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci adj
インドネシア インドネシア語
odnoszący się do państwa Indonezja

indonezyjski ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci n
インドネシア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indonezji

indygo adj
インディゴ
(książkowy) ciemnobłękitny

indygo n
インジゴ
kolor ciemnobłękitny
インディゴ
(botanika, botaniczny) roślina, z której otrzymywano barwnik o tej samej nazwie
(chemia, chemiczny) ciemnoniebieski barwnik kadziowy

indygokarmin ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn n
インジゴカルミン
(chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;

indyjski ĩnˈdɨjsʲci adj
インド
związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk ˈĩndɨk n
七面鳥
(ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualizm n
個人主義
poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów

indywidualność ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑ n
個性
zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność

indywidualny ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
個々 の
osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny

infekcja ĩnˈfɛkʦ̑ʲja n
伝染
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

inflacja ĩnˈflaʦ̑ʲja n
インフレーション インフレ
(ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

informacja ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja n
情報
poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informatyka ˌĩnfɔrˈmatɨka n
情報科学 コンピュータサイエンス
nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

informować ˌĩnfɔrˈmɔvaʨ̑ v
告げる
przekazywać wiadomość i objaśniać

infra- prefix
未満
pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający: poniżej, późniejszy, wewnątrz

infrastruktura ˌĩnfrastrukˈtura n
インフラストラクチャー
podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

inguski n
イングーシ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język inguski;

inhalacja ˌĩnxaˈlaʦ̑ʲja n
吸気
(medycyna, medyczny) wdychanie pary wodnej, gazów lub substancji w celach leczniczych;

inhalator n
吸入器
(medycyna, medyczny) sprzęt służący do inhalacji i terapii dróg oddechowych;

iniekcja n
単射
(medycyna, medyczny) zastrzyk

inkontynencja n
失禁
(medycyna, medyczny) nietrzymanie wydalania – moczu lub stolca;

inkub ˈĩŋkup n
インキュバス
(etnografia, etnograficzny) demon, który pod postacią mężczyzny obcuje z kobietą podczas snu

inkubator ˌĩŋkuˈbatɔr n
インキュベーター
(ekonomia, ekonomiczny) (przenośnie, przenośnia) podmiot inwestujący w nowe przedsiębiorstwa
(medycyna, medyczny) urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach;

inkunabuł ˌĩŋkũˈnabuw n
インキュナブラ
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inkwizycja ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja n
異端審問
(historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;

innowacja n
イノベーション
proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś

innowacyjny adj
革新的な
dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego

inny ˈĩnːɨ indefinitePronoun
他の 他
nie ten, jakiś odmienny

innymi słowy ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ
即ち
inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inozytol n
イノシトール
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

inskrypcja ĩw̃ˈskrɨpʦ̑ʲja n
碑文
(książkowy) trwały, pamiątkowy napis zwykle wykuty w kamieniu, czasem wyryty w metalu lub drewnie;

instalacja ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja n
装置
(sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
(technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
(technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość

instalator n
インストーラ
(informatyka, informatyczny) program komputerowy instalujący oprogramowanie i przygotowujący go do użytkowania
(technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację

instrument ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt n
器具 器械
(technologia, technika, techniczny) narzędzie
楽器
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
計器
(technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;

instrument muzyczny n
楽器
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instrumentalny adj
インストゥルメンタル
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywany za pomocą instrumentów muzycznych, bez udziału śpiewu

instynkt ˈĩw̃stɨ̃ŋkt n
本能
wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji

instynktownie adv
思わず
w sposób instynktowny

instytucja ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja n
機関
zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw

instytut ĩw̃ˈstɨtut n
大学
nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulina ˌĩw̃suˈlʲĩna n
インスリン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon lub jego analog stosowany jako lek w terapii cukrzycy
インスリン インシュリン
(fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;

insulinooporność ˌĩw̃sulʲĩnɔːˈpɔrnɔɕʨ̑ n
インスリン抵抗性
(medycyna, medyczny) zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszeniu czułości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby i innych tkanek organizmu na insulinę;

integracja ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja n
統合
połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

intelekt ĩnˈtɛlɛkt n
思考力
zdolność człowieka do myślenia, zdobywania wiedzy, wyciągania logicznych wniosków, korzystania z posiadanej wiedzy i doświadczenia

intelektualista n
知識人
człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;

intelektualizm n
主知主義
(filozofia, filozoficzny) pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym

intelektualny ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
知的な
dotyczący intelektu lub intelektualistów

inteligencja ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja n
知力
sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ adj
利口
odznaczający się inteligencją

intencja ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja n
意思
chęć, zamiar

intensywny ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ adj
強意語
natężony, mocny, nasycony

interakcja ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja n
相互作用
wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń

intercyza ˌĩntɛrˈʦ̑ɨza n
婚前契約
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej

interes ĩnˈtɛrɛs n
営業
(potocznie, potoczny) (ekonomia, ekonomiczny) firma, działalność gospodarcza

interesujący ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
面白い 興味深い
ciekawy, zajmujący

interfejs ĩnˈtɛrfɛjs n
インターフェース
(technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat
(technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu
(technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji;

interfejs użytkownika ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika n
ユーザーインターフェース
(informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem;

interferencja n
干渉
(fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;

interferon ˌĩntɛrˈfɛrɔ̃n n
インターフェロン
(biochemia, biochemiczny) rodzaj białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki organizmu w odpowiedzi na pojawienie się patogenów, np. wirusów, bakterii, pasożytów, komórek nowotworowych;

interlingua ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva n
インターリングア
(językoznawstwo, językoznawczy) międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

internacjonalizm n
インターナショナリズム
współpraca, solidarność międzynarodowa

internować ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑ v
抑留
osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego
pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie

interpretacja ˌĩntɛrprɛˈtaʦ̑ʲja n
解釈
wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie;
(sztuka) twórcze odtworzenie utworu lub dzieła

interwał ĩnˈtɛrvaw n
音程
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między wysokościami dwóch dźwięków;

interwencja ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja n
介入
wejście pomiędzy, mieszanie się do czegoś, aby osiągnąć zamierzony cel

intifada ˌĩntʲiˈfada n
インティファーダ
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) arabskie określenie buntu, rebelii, powstania;

intonacja ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja n
イントネーション
(językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rozpoczęcie śpiewu zbiorowego przez jedną osobę; zaśpiew;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sposób wydobywania dźwięków, szczególnie w śpiewie, na instrumencie smyczkowym lub dętym;

intronizacja n
即位
wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego

introspekcja ˌĩntrɔˈspɛkʦ̑ʲja n
内省
(psychologia, psychologiczny) analiza własnych procesów psychicznych

intryga ĩnˈtrɨɡa n
陰謀
chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu

intuicja ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja n
直感 直覚
(filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
(potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
(psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;

intuicyjny ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ adj
直感的
wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji

intymny ĩnˈtɨ̃mnɨ adj
親密
mocno osobisty

inulina n
イヌリン
(biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwalida ˌĩnvaˈlʲida n
身障者
osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia

inwazja ĩnˈvazʲja n
侵略
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium;
(biologia, biologiczny) gwałtowne rozprzestrzenienie się nowego gatunku na terytorium zajmowane dotąd przez reprezentantów rodzimych populacji;

inwentarz ĩnˈvɛ̃ntaʃ n
目録
trwałe składniki majątku danej osoby fizycznej lub prawnej

inwestować ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑ v
投資する
dokonywać inwestycji

inwestycja ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja n
投資
(ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inwigilacja ˌĩnvʲiɟiˈlaʦ̑ʲja n
サーベイランス
tajna obserwacja kogoś lub tajny nadzór nad kimś;

inwolucja n
対合
(matematyka, matematyczny) funkcja, która posiada funkcję odwrotną równą jej samej;
(medycyna, medyczny) fizjologiczne lub patologiczne zmniejszanie się, zanikanie organu;
rozwój wsteczny, uwstecznianie się czegoś

inżynier ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr n
工兵
(dawniej, dawny) człowiek, który zna się na budownictwie wojennym
技術者 技師
człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

inżynieria ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja n
工学
nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi

iperyt siarkowy iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ n
マスタードガス
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii;

irański iˈrãj̃sʲci adj
イラン
odnoszący się do państwa Iran

irlandzki irˈlãnʦ̑ʲci n
アイルランド語
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia iˈrɔ̃ɲja n
アイロニー
zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironiczny ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
風刺的
zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

iryd ˈirɨt n
イリジウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irytować ˌirɨˈtɔvaʨ̑ v
いらいらさせる
denerwować się, wpadać w irytację

irytujący adj
煩い
(psychologia, psychologiczny) taki, który irytuje; wywołujący rozdrażnienie

iskra ˈiskra n
火花
rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

islam ˈislãm n
イスラム教 イスラム
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamizacja ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja n
イスラム教化
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm isˈlãmʲism̥ n
イスラム主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamofobia ˌislãmɔˈfɔbʲja n
イスラム恐怖症
uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islamski isˈlãmsʲci adj
イスラム教
związany z islamem, dotyczący islamu

islandzki isˈlãnʦ̑ʲci adj
アイスランドの アイスランド語
odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki isˈlãnʦ̑ʲci n
アイスランド語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Islandii;

istnieć ˈistʲɲɛ̇ʨ̑ v
存在する
być, występować w rzeczywistości

iterb ˈitɛrp n
イッテルビウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr itr̥ n
イットリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

izba ˈizba n
議院
(urzędowy) jeden z organów parlamentu w niektórych państwach

izba niższa ˈizba ˈɲiʃːa n
下院
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy

izba wyższa ˈizba ˈvɨʃːa n
上院
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego zatwierdzający ustawy

izoglosa ˌizɔˈɡlɔsa n
等語線
(językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izolacjonizm ˌizɔlaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
孤立主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju;

izolować v
遮断
wydzielać z całości
切り離す
pokrywać izolacją
遮断
oddzielać od otoczenia, nie dopuszczać do zetknięcia

izomer n
異性体
(chemia, chemiczny) jeden z dwóch lub większej liczby związków chemicznych o tym samym składzie atomowym, różniących się połączeniami lub ułożeniem atomów;

izotop iˈzɔtɔp n
同位体
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski ˌizraˈɛlsʲci adj
イスラエル
odnoszący się do państwa Izrael

iść iɕʨ̑ v
歩く 歩む
poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
行く 歩く て 行く
udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo

ja ja n
私
jaźń, jestestwo

ja ja personalPronoun
私 俺 僕 あたし わたくし 我 わし
pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłko ˈjap.kɔ ˈjap.w̥kɔ n
林檎 りんご
(spożywczy) owoc jabłoni
przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający

jabłko Adama ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma n
喉頭隆起
(przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłoń ˈjabwɔ̃ɲ n
林檎の木
(ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht jaxt n
ヨット
(sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jad jadɨ jat n
毒
(chemia, chemiczny) (toksykologia) (zoologia, zoologiczny) substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;

jadalnia jaˈdalʲɲa n
食堂
pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków

jadalny jaˈdalnɨ adj
食用
nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć

jadowity adj
毒を含んだ
zawierający jad

jaggery n
ジャガリー
(spożywczy) nierafinowany cukier palmowy o żółtej barwie produkowany tradycyjnie w Indiach

jaglica n
トラコーマ
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;

jagnię ˈjäɟɲɛ n
子羊
(zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna n
ラム
(spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)

jagoda jaˈɡɔda n
ベリー
(botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jaguar jaˈɡu<sup>w</sup>ar n
ジャガー アメリカ豹
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jajeczkować v
排卵する
(fizjologia, fizjologiczny) uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową

jajecznica ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
スクランブルエッグ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko ˈjäjkɔ n
卵
(ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko Kolumba ˈjäjkɔ kɔˈlũmba idiom
コロンブスの卵
(książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia;

jajko na twardo ˈjäjkɔ na‿ˈtfardɔ n
固ゆで卵
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko ugotowane do całkowitego ścięcia się zawartości;

jajko sadzone ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ n
目玉焼き
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania, ze ściętym białkiem i półpłynnym żółtkiem

jajnik ˈjäjɲik n
卵巣
(anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo ˈjäjɔ n
卵
(biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
(spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajorodny adj
卵生
(zoologia, zoologiczny) odznaczający się rozwojem zarodkowym w jaju poza organizmem matki

jajowaty ˌjäjɔˈvatɨ adj
卵形
kształtem przypominający ptasie jajo

jajowód jäˈjɔvut n
らっぱ管
(anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak jak n
ヤク
(zoologia, zoologiczny) Bos grunniens, ssak z rodziny pustorożców;

jak jak pronoun
どう
…używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
どう どんなに
…używany w pytaniach o sposób lub stan

jak się masz ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ
お元気ですか
…otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jak trwoga, to do Boga ˈjak ˈtr̥fɔɡa ˈtɔ dɔ‿ˈbɔɡa proverb
叶わぬ時の神頼み
niektórych ludzi dopiero krytyczna sytuacja skłania do modlitwy

jakby ˈjaɡbɨ conjunction
まるで
…określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa

jakiś ˈjäciɕ indefinitePronoun
ある
bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jako ˈjakɔ preposition
として
używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jakoś ˈjakɔɕ pronoun
なぜか
w pewien, nie do końca określony, sposób

jakość ˈjakɔɕʨ̑ n
質
wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jakucki jaˈkuʦ̑ʲci n
サハ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język jakucki;

jam session n
ジャム
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nieformalne spotkanie muzyków w celu wspólnej improwizacji muzycznej, zwłaszcza jazzu

jama brzuszna n
腹腔
(anatomia, anatomiczny) jama tułowia położona pomiędzy klatką piersiową a miednicą;

jamnik ˈjãmʲɲik n
ダックスフント
(kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;
(kynologia, kynologiczny) pies rasy jamnik (1.1)

jamraj ˈjãmraj n
バンディクート
(zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;

japoński jaˈpɔ̃j̃sʲci adj
日本 の 日本の
dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński jaˈpɔ̃j̃sʲci n
日本語 日本
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Japonii;

jard n
ヤード
brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra

jarmułka n
キッパ
okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;

jarmuż ˈjarmuʃ n
ケール
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;

jarzmo ˈjaʒmɔ n
衡
(przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące spinaniu, zwieraniu czegoś
(zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;

jarząbek jaˈʒɔ̃mbɛk n
エゾライチョウ [1]
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia Linnaeus, gatunek eurazjatyckiego ptaka łownego zamieszkującego gęste starodrzewy;

jaskier ˈjasʲcɛr n
キンポウゲ
(botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju jaskier (1.1)

jaskinia jaˈsʲcĩɲa n
洞窟
naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskiniowiec ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑ n
穴居人
(antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini

jaskółka jaˈskuwka n
燕
(ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasnoniebieski ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
水色い
mający kolor niebieski o jasnym odcieniu

jasnowidz jasˈnɔvʲiʦ̑ n
預言者
(ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasność ˈjasnɔɕʨ̑ n
明かり
cecha tego, co jest jasne
delikatny, słabo nasycony odcień
światło wysyłane przez źródło światła

jasny ˈjasnɨ adj
明らか
(potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
明るい
pełen światła, słońca, nie zaciemniony
薄い
o kolorze: mało intensywny

jaspis ˈjaspʲis n
ジャスパー
(mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;

jastrząb ˈjasṭʃɔ̃mp n
鷹 タカ
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka jaʃˈʧ̑urka n
蜥蜴 トカゲ
(herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jawa ˈjava n
現実 実在
rzeczywistość

jawajski jaˈvajsʲci adj
ジャワ語
związany z Jawą, dotyczący Jawy

jazz ʤ̑ɛs n
ジャズ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jałmużna jawˈmuʒna n
施し
(książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałowiec jaˈwɔvʲjɛʦ̑ n
ジュニパー ビャクシン
(botanika, botaniczny) Juniperus, roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych;

jaśmin ˈjäɕmʲĩn n
ジャスミン
(botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jechać ˈjɛxaʨ̑ v
走る
o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne

jeden ˈjɛdɛ̃n cardinalNumeral
一 一つ
liczba 1

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego idiom
一人は皆の為に、皆は一人の為に
zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność

jedenasta n
十一時
godzina 11 rano lub wieczorem

jednoczyć v
結合
łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei
łączyć się w jedno
łączyć się z kimś do wspólnego działania wokół jakiejś idei

jednojęzyczny ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
単一言語
napisany w jednym języku
posługujący się jednym językiem

jednokomórkowy ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ adj
単細胞
(biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednomyślność ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑ n
満場一致
zupełna zgodność zdań, opinii, myśli

jednooki ˌjɛdnɔˈːci adj
一つ目
taki, który ma jedno oko

jednorodny adj
一定の
mający identyczne cechy

jednorożec ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑ n
ユニコーン 一角獣
(mitologia, mitologiczny) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednostka jɛdˈnɔstka n
一式
część całości
単位
(matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zapis w którym podawana jest dana wartość
placówka określonej instytucji

jednostka astronomiczna n
天文単位
(jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednostronny adj
片道
poruszający się w jednym kierunku, odbywający się w jedną stronę

jednosylabowy ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ adj
単音節
liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby

jedwab ˈjɛdvap n
絹
(włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;
絹 絹糸
(włókiennictwo) tkanina z jedwabiu (1.1);

jedwabny szlak n
シルクロード
(historia, historyczny, historycznie) dawny szlak handlowy łączący Chiny z Europą i Bliskim Wschodem, którym transportowano towary, m.in. jedwabie;

jedyny jɛˈdɨ̃nɨ adj
唯一
istniejący tylko w jednym egzemplarzu

jedzenie jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
食べ物
coś, co można jeść; żywność, pokarm

jej jɛ̇j pronoun
彼女 の
3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jeleń ˈjɛlɛ̃ɲ n
鹿
(zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito jɛˈlʲitɔ n
腸 腸管
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie n
小腸
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym;

jelito grube n
大腸
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelonek jɛˈlɔ̃nɛk n
子鹿
młody jeleń

jelonek rogacz jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑ n
クワガタ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;

jemioła jɛ̃ˈmʲjɔwa n
宿木
(botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka n
黄連雀
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jen jɛ̃n n
円
(jednostka monetarna) waluta Japonii;

jeniec ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
捕虜
osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jer jɛr n
アトリ 花鶏
(ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jesienny jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ adj
秋 の
mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ n
秋 あき
pora roku między latem a zimą;

jesion ˈjɛ̇ɕɔ̃n n
トネリコ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;

jesiotr ˈjɛ̇ɕɔtr̥ n
チョウザメ
(ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser Linnaeus, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jest jak jest
そういうもの
obecna sytuacja nie jest najlepsza, ale trzeba się z nią pogodzić

jeszcze ˈjɛʃʧ̑ɛ particle
まだ
…oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
…z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej

jezioro jɛ̇ˈʑɔrɔ n
湖 池
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ proverb
郷に入っては郷に従え
jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację

jeść jɛ̇ɕʨ̑ v
食べる たべる 上がる
przyjmować pokarmy

jeździec ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑ n
ライダー
(jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;

jeż jɛʃ n
針鼠 ハリネズミ
(zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli jɛˈʒɛlʲi conjunction
もし なら だったら ならば
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżowiec n
海胆
(zoologia, zoologiczny) Echinoidea morskie zwierzę należące do szkarłupni;

jeżozwierz jɛˈʒɔzvʲjɛʃ n
ヤマアラシ
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)

jeżyna jɛˈʒɨ̃na n
黒苺
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
(botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;

jidysz ˈjidɨʃ n
イディッシュ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Żydów aszkenazyjskich;

jidyszowy adj
イディッシュ の イディッシュ語 の
związany z jidysz, dotyczący jidysz

jod jɔt n
ヨウ素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodek ˈjɔdɛk n
ヨウ化物
(chemia, chemiczny) sól jodowodoru lub związek jodu z niemetalem

jodła ˈjɔdwa n
もみ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

jodłować jɔdˈwɔvaʨ̑ v
ヨーデルする
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset;

joga ˈjɔɡa n
ヨーガ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogging n
ジョギング
(sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogin n
ヨギ
buddyjski lub hinduistyczny asceta uprawiający jogę;

jogurt ˈjɔɡurt n
ヨーグルト
(spożywczy) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

jon jɔ̃n n
イオン
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonizacja ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja n
イオン化
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

joruba n
ヨルバ語
język używany przez Joruba;

jot jɔt n
ジェイ
nazwa litery J

jota ˈjɔta n
イオタ
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dziewiątej litery alfabetu greckiego, ι;

juan ˈju<sup>w</sup>ãn n
ユアン
(jednostka monetarna) waluta Chin;

jubiler juˈbʲilɛr n
宝石商
osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubileusz ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ n
記年祭
ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś

judaizm juˈda<sup>j</sup>ism̥ n
ユダヤ教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

judo ˈʤ̑udɔ n
柔道
(sport, sportowy) japońska sztuka walki;

juglon ˈjuɡlɔ̃n n
ジュグロン ユグロン
barwnik chinonowy występujący w liściach, korzeniach i łupinach orzechów

junior ˈjü̃ɲɔr n
年下
(sport, sportowy) zawodnik, który nie ukończył określonego dla danej dyscypliny wieku, zwykle 19 lat
młodszy wiekiem członek rodziny
syn lub młodszy brat / starszy brat, który nosi to samo imię co ojciec

junta n
軍事政権
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa bądź człon nazwy organu kolegialnego w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej (nazwa odnosi się do wielu różnych organów)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu;

jura ˈjura n
ジュラ紀
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

jurta ˈjurta n
ゲル
(etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;

jury n
審判団
grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie

jurysdykcja n
管轄
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uprawnienie organu władzy do rozstrzygania spornych spraw

juta ˈjuta n
コウマ
(botanika, botaniczny) Corchorus L., roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
(włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
(włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro ˈjutrɔ adv
明日 あす
następnego dnia po obecnym

jutro ˈjutrɔ n
明日 あす
dzień następny w stosunku do obecnego

już juʃ particle
もう 既に
…podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń
もう 最早
…określająca granicę między przeszłością a przyszłością

jąderko n
核小体
(biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro ˈjɔ̃ndrɔ n
原子核
(fizyka, fizyczny) centralna część atomu;
睾丸 精巣
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;

jądrowy jɔ̃nˈdrɔvɨ adj
核
(fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomowego

jąkanie n
吃り
mówienie niewyraźnie, niepłynnie

jąkać v
吃る
(rzadki, rzadko używany) mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały

jęczeć v
呻く
o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie

jęczmień ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ n
大麦
(spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)
大麦 オオムギ
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
麦粒腫 物貰い
(potocznie, potoczny) grudka na powiece, powstała wskutek infekcji;

jęk jɛ̃ŋk n
umeki)
żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia
żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp.

jętka ˈjɛ̃ntka n
蜉蝣
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

języczek n
のどちんこ
(anatomia, anatomiczny) u ssaków: wyrostek na tylnym brzegu podniebienia miękkiego;

język ˈjɛ̃w̃zɨk n
用語 言語
część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie
舌
część buta osłaniająca stopę pod sznurówką
舌 言語
(anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
言語 舌
(informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
言語 言葉 語
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;

język kreolski n
クリオール
(językoznawstwo, językoznawczy) uproszczona mowa powstała w wyniku kontaktu grup posługujących się wzajemnie niezrozumiałymi językami, w odróżnieniu od pidżynu charakteryzująca się ustabilizowanym systemem gramatycznym i dobrze wypracowanym słownictwem, służąca danemu społeczeństwu jako język etniczny;

język literacki n
書き言葉
(językoznawstwo, językoznawczy) staranniejszy rejestr języka, używany głównie w piśmie (forma języka stawiana w opozycji do standardowej mowy potocznej)

język migowy ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ n
手話
język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi

język obcy ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ n
外国語
(językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ojczysty ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ n
母語 母国語
(językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język pisany n
文語
(językoznawstwo, językoznawczy) reprezentacja języka mówionego za pomocą pisma;

język programowania ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa n
プログラミング言語
(informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych

ka ka n
ケイ
nazwa litery k / K

kabaret kaˈbarɛt n
キャバレー
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców (i tym podobne, i temu podobne);

kabel ˈkabɛl n
ケーブル
(elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej;

kabestan n
キャプスタン
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie ułatwiające wybieranie lub luzowanie lin pod obciążeniem (np. kotwic);

kabotażowiec ˌkabɔtaˈʒɔvʲjɛʦ̑ n
沿岸貿易船
statek do kabotażu

kabriolet kaˈbrʲjɔlɛt n
カブリオレ
(motoryzacja) samochód osobowy o otwartym nadwoziu (brak stałego dachu)
lekki powóz dwukołowy o podwyższonym siedzeniu

kabuki kaˈbuci n
歌舞伎
rodzaj tradycyjnego teatru japońskiego;

kabura n
ホルスター
(wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac kaʦ̑ n
二日酔い
(potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kaczka ˈkaʧ̑ka n
アヒル 鴨
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso lub potrawa z kaczki (1.1)
鴨 アヒル
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

kaczka krzyżówka n
真鴨
(ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

kaczor ˈkaʧ̑ɔr n
雄鴨
(ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki

kadaweryna ˌkadavɛˈrɨ̃na n
カダベリン
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy diamin, amina biogenna powstająca w procesie gnilnym białka, należy do tzw. "trupich jadów";

kadencja kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja n
保有期間
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ;

kadm katm̥ n
カドミウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadzidło kaˈʥ̑idwɔ n
香 薫香
przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadłub ˈkadwup n
機体
(potocznie, potoczny) kadłub (1.1) samolotu
船体
(potocznie, potoczny) kadłub (1.1) statku

kafar ˈkafar n
杭打ち機
maszyna do wbijania pali w grunt;

kafetiera tłokowa n
フレンチプレス
szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty

kaftan ˈkaftãn n
カフタン
(krawiectwo) męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;

kaftan bezpieczeństwa ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa n
拘束衣
bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych;

kagan n
可汗
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: władca wśród niektórych ludów tureckojęzycznych;

kaganiec kaˈɡãɲɛʦ̑ n
口輪
siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kajak ˈkajak n
カヤック
niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajdanki n
手錠
para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów;

kajdany n
手錠
metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów

kajman ˈkajmãn n
カイマン
(zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;

kakadu kaˈkadu n
鸚鵡
(ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao kaˈkaɔ n
ココア
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
(spożywczy) proszek z nasion kakaowca
(botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;

kaktus ˈkaktus n
サボテン 仙人掌
(botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalafior kaˈlafʲjɔr n
カリフラワー
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafonia ˌkalaˈfɔ̃ɲja n
ロジン
(technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;

kalarepa ˌkalaˈrɛpa n
コールラビ
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;

kalcyt ˈkalʦ̑ɨt n
方解石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, składnik skał osadowych;

kaldera kalˈdɛra n
カルデラ
(geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kalejdoskop ˌkalɛjˈdɔskɔp n
万華鏡
(optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleka kaˈlɛka n
びっこ
człowiek dotknięty kalectwem
kobieta dotknięta kalectwem

kalendarz kaˈlɛ̃ndaʃ n
カレンダー
spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);
カレンダー 暦
system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;

kalendarz adwentowy n
アドベントカレンダー
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalesony ˌkalɛˈsɔ̃nɨ n
ズボン下
(krawiectwo) rodzaj bielizny męskiej z długimi nogawkami, zakładanej na chłody pod spodnie;

kalif ˈkalʲif n
カリフ
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat kaˈlʲifat n
イスラム帝国
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn kaˈlʲifɔrn n
カリホルニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kaligrafia ˌkalʲiˈɡrafʲja n
カリグラフィー
sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kalkulator ˌkalkuˈlatɔr n
電卓 計算機
małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

kalmar ˈkalmar n
イカ
(zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;

kaloria kaˈlɔrʲja n
カロリー
(fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;

kalwinizm kalˈvʲĩɲism̥ n
カルビン主義
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;

kambr kãmpr̥ n
カンブリア紀
(geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;

kamea n
カメオ
(sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;

kameleon ˌkãmɛˈlɛɔ̃n n
カメレオン
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
(przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kamelia n
椿
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju kamelii (1.1)
kwiat kamelii (1.2)

kamera kãˈmɛra n
ビデオカメラ カメラ
urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kamerdyner n
執事
starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kamerzysta ˌkãmɛˈʒɨsta n
カメラマン
ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje

kamfora kãw̃ˈfɔra n
樟脳
organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kami n
神
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo lub duch stanowiący obiekt kultu w shinto;

kamienica czynszowa n
アパート
okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia

kamieniołom n
石切
(górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamienny kãˈmʲjɛ̃nːɨ adj
石製
zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni

kamień ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ n
石
(mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;

kamień milowy ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ n
キロポスト
bardzo ważny, przełomowy moment
słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;

kamień młyński n
ひき臼
(technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień nazębny n
歯石
(stomatologia, stomatologiczny) twardy osad powstający na powierzchni zębów;

kamień szlachetny ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ n
宝石
(jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie;

kamień węgielny ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ n
礎
(przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś
kamień znajdujący się w węgle
obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne

kamień żółciowy n
胆石
(medycyna, medyczny) złóg powstały w wyniku odkładania się składników żółci;

kamionka kãˈmʲjɔ̃nka n
せっ器
(technologia, technika, techniczny) (rzemiosło, rzemieślniczy) twardy materiał ceramiczny stosowany do wyrobu płytek posadzkowych, aparatury kwasoodpornej, rur kanalizacyjnych i naczyń;

kampania wyborcza n
選挙運動
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ogół środków masowego przekazu (plakaty, reklamy telewizyjne, radiowe, prasowe, wiece, spotkania z wyborcami), jakimi specjaliści od marketingu politycznego promują kandydaturę polityka lub partii;

kampus ˈkãmpus n
キャンパス
kompleks budynków i terenów uniwersyteckich

kanadyjka ˌkãnaˈdɨjka n
カナディアンカヌー
łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;

kanadyjski ˌkãnaˈdɨjsʲci adj
カナダの
związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalizacja ˌkãnalʲiˈzaʦ̑ʲja n
下水道
system urządzeń sanitarnych służących do odprowadzania ścieków

kanapa kãˈnapa n
ソファー
podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

kanapka kãˈnapka n
サンドイッチ
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (handel, handlowy) kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami

kanarecznik biały n
カンラン
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Canarium album, gatunek drzew z rodziny osoczynowatych, występujących w Azji południowo-wschodniej;

kanarek kãˈnarɛk n
カナリア カナリヤ
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanał ˈkãnaw n
運河
wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

kandela kãnˈdɛla n
カンデラ
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd;

kandydat kãnˈdɨdat n
候補者
ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kangur ˈkãŋɡur n
カンガルー
(zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania ˈkãɲa n
トビ
(ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibalizm ˌkãɲiˈbalʲism̥ n
カニバリズム
(zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanister kãˈɲistɛr n
ジェリカン
(motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;

kanon ˈkãnɔ̃n n
カノン
(biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;
(kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem;
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie

kanonada n
砲撃
(wojskowość, wojskowy) silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska

kanoniczny adj
カノン的な
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kanonami, odnoszący się do kanonów

kanonierka ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka n
砲艦
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości

kanonik n
カノン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;

kanonizować v
列聖する
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kanopa kãˈnɔpa n
カノプス壺
(sztuka) (archeologia, archeologiczny) cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.);

kantar ˈkãntar n
無口
(jeździectwo, jeździecki) rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła;

kantata kãnˈtata n
カンタータ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny na głosy solowe;

kanton ˈkãntɔ̃n n
州
kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;

kantor ˈkãntɔr n
両替屋
miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną

kantoński adj
広東語 粤語
związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)

kantoński n
広東語 粤語
(językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;

kaolin kaˈɔlʲĩn n
カオリナイト
(geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapać ˈkapaʨ̑ v
滴る
o cieczy spadać kroplami

kapelan n
チャップレン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

kapelusz kaˈpɛluʃ n
帽子
(odzieżownictwo) rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapelusznik n
帽子屋
(rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy

kapitalizm ˌkapʲiˈtalʲism̥ n
資本主義
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan kaˈpʲitãn n
大尉 船長
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;
船長 大尉
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
(sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę

kapitał kaˈpʲitaw n
資本
(ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
(przenośnie, przenośnia) niematerialna wartość, zasób do wykorzystania

kapitulacja ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja n
投降
rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej
warunki poddania się
降伏
zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi

kaplica kaˈplʲiʦ̑a n
チャペル
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kappa ˈkapːa n
カッパ
nazwa dziesiątej litery alfabetu greckiego, κ;

kapral ˈkapral n
伍長
(wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kapsaicyna n
カプサイシン
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsel ˈkapsɛl n
王冠
metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;

kapsułka kapˈsuwka n
カプセル剤
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;

kapsyd n
カプシド
(biologia, biologiczny) białkowa osłonka genomu wirusa;

kaptur ˈkaptur n
フード
(krawiectwo) część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy;

kapusta kaˈpusta n
キャベツ
(botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapłanka kapˈwãnka n
女教士
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która sprawuje posługę religijną

kara ˈkara n
罰
dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara cielesna ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna n
体罰
kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;

kara śmierci ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
死刑
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin maszynowy kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ n
機関銃
(wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek ˌkaraˈbʲĩnɛk n
カービン
indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karafka kaˈrafka n
水差し カラフ
rodzaj butelki z wąską szyjką;

karaka kaˈraka n
キャラック
(marynarka) typ dawnego statku transportowego;

karakuł kaˈrakuw n
カラクール
(zoologia, zoologiczny) owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki;

karalny kaˈralnɨ adj
罰する
taki, który podlega karze

karaluch kaˈralux n
ゴキブリ
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karaoke ˌkaraˈɔkɛ n
カラオケ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach

karapaks kaˈrapaks n
甲羅
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twarda grzbietowa powłoka zewnętrzna ciała niektórych zwierząt;

karat ˈkarat n
カラット
dawna miara zawartości złota w stopach – czyste złoto miało 24 karaty;
jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;

karate kaˈratɛ n
空手 空手道
(sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karateka ˌkaraˈtɛka n
空手家
(sport, sportowy) osoba uprawiająca karate

karawan n
霊柩車
pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawana ˌkaraˈvãna n
キャラバン 隊商
wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawanseraj n
キャラバンサライ
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;

karawela ˌkaraˈvɛla n
キャラベル
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku;

karać ˈkaraʨ̑ v
罰する
wymierzać karę

karbon ˈkarbɔ̃n n
石炭紀
(geologia, geologiczny) piąty okres geologiczny paleozoiku;

karbunkuł karˈbũŋkuw n
カーバンクル 癰
(medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie

karcer n
独房監禁
(więziennictwo, więzienny) kara przebywania w celi bez pryczy

karczoch ˈkarʧ̑ɔx n
アーティチョーク 朝鮮薊
(botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardamon karˈdãmɔ̃n n
カルダモン
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;

kardigan karˈdʲiɡãn n
カーディガン
(odzieżownictwo) rodzaj swetra zapinanego na guziki lub zamek błyskawiczny, wycięty pod szyją, bez kołnierza;

kardiolog karˈdʲjɔlɔk n
心臓学医
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

kardiologia ˌkardʲjɔˈlɔɟja n
循環器学
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardynalny adj
基数
główny, najważniejszy, zasadniczy

kardynał karˈdɨ̃naw n
枢機卿
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
(ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;

karelski adj
カレリア語
związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karelski n
カレリア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język karelski;

karetka kaˈrɛtka n
救急車
(medycyna, medyczny) (motoryzacja) samochód służący do przewozu chorych

kariera karʲˈjɛra n
キャリア
osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym
przebieg pracy zawodowej

kark kark n
項
(anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karma ˈkarma n
業
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;
餌
pokarm dla zwierząt

karmazyn karˈmazɨ̃n n
クリムゾン
barwa intensywnie czerwona

karmazynowy adj
深紅色
intensywnie czerwony

karmel ˈkarmɛl n
カラメル
(spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmelizacja n
キャラメル化
(cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) proces rozkładu cukru pod wpływem ciepła;

karmić piersią v
授乳する
(fizjologia, fizjologiczny) żywić potomstwo mlekiem pochodzącym z własnego gruczołu piersiowego

karnawał karˈnavaw n
カーニバル 謝肉祭
okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

karnotaur n
カルノタウルス
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku karnotaur (1.2)

karny ˈkarnɨ adj
刑事上
dotyczący kary, przewidujący zastosowanie kary, będący karą

karo ˈkarɔ n
ダイヤ
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;

karoseria ˌkarɔˈsɛrʲja n
カロッツェリア
wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karoten n
カロチン
(biochemia, biochemiczny) jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujących w wielu roślinach, m.in. marchwi;

karotenoid ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it n
カロテノイド
(biochemia, biochemiczny) substancja z grupy organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze;

karp karp n
鯉 コイ
(ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta ˈkarta n
カード
(termin karciany) (sport, sportowy) (zobacz) karta do gry
(zobacz) karta pocztowa
(zobacz) karta płatnicza, karta bankomatowa, karta kredytowa, karta debetowa
(zobacz) karta telefoniczna
(elektronika, elektroniczny) wymienny podzespół elektroniczny na obwodzie drukowanym

karta SIM n
SIMカード
(telekomunikacja) stosowana w telekomunikacji, wymienna plastikowa karta elektroniczna z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem;

karta do gry ˈkarta dɔ‿ˈɡrɨ n
トランプ
(termin karciany) (sport, sportowy) papierowa lub plastikowa karta z symbolem z jednej strony, służąca do gier karcianych;

karta do głosowania n
投票用紙
(urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kartka papieru służąca do tajnego głosowania w wyborach

karta dźwiękowa ˈkarta ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva n
サウンドカード
(informatyka, informatyczny) karta rozszerzeniowa umożliwiająca generowanie dźwięku przez komputer i głośniki do niej podłączone;

karta graficzna ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na n
ビデオカード
(informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;

karta kredytowa ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva n
クレジットカード
(bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pokładowa n
ボーディングパス
(lotnictwo, lotniczy) rodzaj biletu upoważniającego do wejścia na pokład samolotu bądź statku

kartel ˈkartɛl n
カルテル
(ekonomia, ekonomiczny) układ przedsiębiorstw, mający na celu zmonopolizowanie pewnej gałęzi gospodarki;

kartografia ˌkartɔˈɡrafʲja n
地図学
nauka o tworzeniu map;

karton ˈkartɔ̃n n
段ボール箱
tekturowe pudełko

karuzela ˌkaruˈzɛla n
メリーゴーラウンド
urządzenie do zabawy, które się kręci;

karykatura ˌkarɨkaˈtura n
カリカチュア 風刺画
humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

karzeł ˈkaʒɛw n
小人
(medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
(astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;

karłowatość n
小人症
bycie karłowatym, bycie karłem

kasa ˈkasa n
レジ
stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności

kaseta n
カセット
(technologia, technika, techniczny) urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie

kaskader n
スタントマン
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasta ˈkasta n
カースト
(społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet n
ナックルダスター
rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastrować kaˈstrɔvaʨ̑ v
去勢
usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kasyno kaˈsɨ̃nɔ n
カジノ
ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kaszalot kaˈʃalɔt n
抹香鯨
(zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszanka kaˈʃãnka n
ブラックプディング
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów;

kaszel ˈkaʃɛl n
咳
nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć ˈkaʃlɛʨ̑ v
咳をする
gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kaszmir n
カシミヤ
(włókiennictwo) miękka tkanina z wełny kóz kaszmirskich;

kaszmirski kaʃˈmʲirsʲci adj
カシミール語
pochodzący z Kaszmiru, właściwy Kaszmirowi, wykonany w Kaszmirze

kaszmirski kaʃˈmʲirsʲci n
カシミール語
(językoznawstwo, językoznawczy) język kaszmirski;

kasztan ˈkaʃtãn n
栗
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)
nasienie kasztanowca

kat kat n
死刑執行人
osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

kataklizm n
shrekoning
gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie

katalepsja n
カタレプシー
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zespół objawów zaburzeń psychicznych wyrażający się zanikiem wykonywania ruchów dowolnych, zastyganiem chorego w nienaturalnych ułożeniach ciała

kataliza n
触媒作用
(chemia, chemiczny) zjawisko przyśpieszenia lub spowolnienia reakcji chemicznej zachodzące pod wpływem katalizatora;

katalizator ˌkatalʲiˈzatɔr n
触媒
(chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;

katalog kaˈtalɔk n
ディレクトリ
(informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;
spis zawartości biblioteki
usystematyzowany zbiór dokumentów

kataloński ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci adj
カタルーニャ語 カタロニア語
związany z Katalonią

kataloński ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci n
カタルーニャ語 カタロニア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katamaran ˌkatãˈmarãn n
カタマラン
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek zbudowany z dwóch kadłubów, które są połączone ze sobą równolegle

katana kaˈtãna n
日本刀 刀
rodzaj miecza japońskiego;

katapulta ˌkataˈpulta n
カタパルト
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

katar ˈkatar n
カタル
(medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;
水っ洟 鼻水
(potocznie, potoczny) śluz, wydzielina z nosa, skutek kataru (1.2)
風邪
(potocznie, potoczny) przeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2)

katarynka n
手回しオルガン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

katastrofa ˌkataˈstrɔfa n
災害 大災害
tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katastrofizm n
天変地異説
pesymistyczny ogląd na życie budowany na przeświadczeniu o nieuchronności zagłady/klęski i spowodowanego nią kryzysu

katechizm n
カテキズム
(kościelny) podręcznik do katechezy
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;

katedra kaˈtɛdra n
大聖堂
(kościelny) główny kościół diecezji;

kategoria ˌkatɛˈɡɔrʲja n
カテゴリ
każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji

kategorycznie ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ adv
例外無き
w sposób kategoryczny

kategoryczny ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ adj
例外無き
zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu

katharewusa n
カサレヴサ
(językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;

kation ˈkatʲjɔ̃n n
カチオン
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

katoda kaˈtɔda n
カソード
(elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci adj
カソリック
związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥ n
カトリシズム カトリック教会
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik kaˈtɔlʲik n
カトリック教徒
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

kaucja ˈkawʦ̑ʲja n
保釈金
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania

kauczuk n
生ゴム
(chemia, chemiczny) surowiec do produkcji gumy;

kawa ˈkava n
コーヒー 珈琲
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
(spożywczy) ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój
コーヒーの木 コーヒー
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Coffea L., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;

kawaler kaˈvalɛr n
独身
mężczyzna, który nigdy nie był żonaty

kawalkada ˌkavalˈkada n
乗馬隊
grupa jeźdźców albo pojazdów jadących gdzieś razem

kawiarnia kaˈvʲjarʲɲa n
喫茶店 カフェ
lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior ˈkavʲjɔr n
キャビア
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja n
キャビテーション
(fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka ˈkafka n
ニシコクマルガラス
(ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kawowiec kaˈvɔvʲjɛʦ̑ n
コーヒーの木
(botanika, botaniczny) Coffea, wiecznie zielony krzew i drzewo z rodziny marzanowatych;

kazachski kaˈzaxsʲci adj
カザフ
odnoszący się do Kazachów lub Kazachstanu

kazanie kaˈzãɲɛ n
説教
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;

kazeina ˌkazɛˈ<sup>j</sup>ĩna n
カゼイン
(biochemia, biochemiczny) białko z mleka ssaków;

kazirodztwo n
近親相姦
stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja n
説教者
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kazuar kaˈzu<sup>w</sup>ar n
火食い鳥
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;

kałamarz kaˈwãmaʃ n
インク入れ
niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałuża kaˈwuʒa n
水たまり
płytki dołek wypełniony wodą, błotem

każdy ˈkaʒdɨ pronoun
それぞれ 各 各々 銘々
odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk cʨ̑uk n
親指
(anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

kebab ˈkɛbap n
ケバブ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

keczua n
ケチュア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Indian Keczua;

keczup ˈkɛʧ̑up n
ケチャップ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kefir ˈkɛfʲir n
ケフィア
(spożywczy) napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego;
jedno opakowanie, porcja kefiru (1.1)

keks kɛks n
フルーツケーキ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto biszkoptowe z bakaliami;

kelnerka kɛlˈnɛrka n
ウエイトレス
osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kelwin ˈkɛlvʲĩn n
ケルビン
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K;

khaki ˈkaci ˈkxaci adj
カーキ色
(książkowy) płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty; w odcieniu jasnej oliwki i żółtawego brązu;

khaki ˈkaci ˈkxaci n
カーキ色
(książkowy) kolor płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty

khmerski ˈkmɛrsʲci n
クメール語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach

kibic ˈcibʲiʦ̑ n
我慢する
osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;

kibuc ˈcibuʦ̑ n
キブツ
izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kichać ˈcixaʨ̑ v
くしゃみをする しゃみをする
gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kichnięcie n
くしゃみ
gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

kicz ciʧ̑ n
キッチュ
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiczowaty ˌciʧ̑ɔˈvatɨ adj
キッチュな
(sztuka) taki, który jest wyrazem kiczu

kiedy ˈcɛdɨ pronoun
いつ
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
…służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia

kiedykolwiek ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk adv
いつか
w dowolnym, nieokreślonym czasie

kiedyś ˈcɛdɨɕ indefinitePronoun
いつか
w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kieliszek cɛˈlʲiʃɛk n
ワイングラス
zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;

kielnia ˈcɛlʲɲa n
こて
narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;

kiepski ˈcɛpsʲci adj
ださい
(potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły

kier cɛr n
ハート
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru

kierowca cɛˈrɔfʦ̑a n
運転手
osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a n
ハンドル
(motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierownictwo ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ n
弁理
kierowanie, zarządzanie czymś lub kimś

kierunek cɛˈrũnɛk n
方向 方角 方位 方面
droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel

kierunkowskaz ˌcɛrũŋˈkɔfskas n
ウインカー
(motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się

kieszeń ˈcɛʃɛ̃ɲ n
ポケット 懐中
(krawiectwo) (odzieżownictwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ n
小遣い
zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑ n
掏摸
osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kieł cɛw n
犬歯 糸切り歯
(zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

kiełbasa cɛwˈbasa n
ソーセージ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kij cij n
キュー クラブ スティック バット
(sport, sportowy) długi przyrząd sportowy do uderzania
棒
długi patyk;

kijanka ciˈjãnka n
おたまじゃくし 御玉杓子
(zoologia, zoologiczny) larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;

kikut ˈcikut n
切り株
(anatomia, anatomiczny) odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona

kilka ˈcilka indefinitePronoun
いくらかの
oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników niemęskoosobowych (kobiet, zwierząt lub rzeczy)

kilo- ˈcilɔ prefix
キロ-
(fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

kilobajt ciˈlɔbajt n
キロバイト
(jednostka miary) (informatyka, informatyczny) jednostka informacji lub pojemności pamięci komputera równa 1 024 bajtom

kilof ˈcilɔf n
つるはし
(technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.;

kilogram ciˈlɔɡrãm n
キログラム
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kilometr ciˈlɔ̃mɛtr̥ n
キロメートル キロ
jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilometr kwadratowy n
平方キロメートル
(metrologia, metrologiczny) jednostka pola powierzchni

kilowatogodzina ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna n
キロワット時
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny;

kilt cilt n
キルト
(etnografia, etnograficzny) krótka spódniczka w kratkę, tradycyjny strój górali szkockich;

kilwater cilˈvatɛr n
航跡
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kimbap ˈcĩmbap n
キムパプ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) koreańska potrawa robiona z ryżu owiniętego wodorostami:

kimchi n
キムチ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie albo półprodukt przygotowany z fermentowanych lub kiszonych warzyw według tradycyjnej receptury koreańskiej;

kimono cĩˈmɔ̃nɔ n
着物
(odzieżownictwo) tradycyjny strój japoński;

kinematograf n
シネマトグラフ
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) aparat do realizacji i ekranowej projekcji ruchomych obrazów;

kinezjologia n
キネシオロジー
nauka o mięśniach w ruchu;

kino ˈcĩnɔ n
映画館
(sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy

kintsugi n
金継ぎ 金繕い
tradycyjna japońska technika i sztuka naprawy potłuczonych wyrobów ceramicznych;

kiosk cɔsk n
キオスク
mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kirgiski cirʲˈɟisʲci adj
キルギス語
odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów

kirgiski cirʲˈɟisʲci n
キルギス語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kisiel ˈciɕɛl n
キセリ
(technologia, technika, techniczny) (gastronomia), (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser żelujący z mąki ziemniaczanej, owoców (lub soku owocowego), wody i cukru;

kisz n
キッシュ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wytrawna tarta

kit cit n
パテ
masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.

kita ˈcita n
尾
puszysty ogon zwierzęcia

kitesurfing n
カイトサーフィン
windsurfing, w którym zamiast żagla używa się latawca

kiur cjur n
キュリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;

kiwi ˈki.vʲi n
キーウィ
(spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
(ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła ˈciwa n
梅毒 黴毒
(medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

kiść ciɕʨ̑ n
房
pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów

klacz klaʧ̑ n
牝馬
(zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klaczka n
雌の子馬
(zdrobniale) klacz (młoda klacz)

klaka ˈklaka n
クラック
grupa osób wynajęta do oklaskiwania widowiska

klakson ˈklaksɔ̃n n
クラクション
(motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klaps klaps n
カチンコ
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) urządzenie wykorzystywane między ujęciami;

klarnet ˈklarnɛt n
クラリネット
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klasa ˈklasa n
クラス
(informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych

klaser ˈklasɛr n
アルバム
(filatelistyka) specjalny album do przechowywania kolekcji znaczków pocztowych, pocztówek, etykiet itp.;

klasy n
石蹴り
zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

klasycyzm n
古典主義
(architektura, architektoniczny) (sztuka) prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;

klasyfikacja ˌklasɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
分類
systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady
zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp.

klasyfikować v
分類
dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasztor ˈklaʃtɔr n
修道院
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły

klatka ˈklatka n
ケージ
skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva n
胸部 胸郭
(anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klaustrofobia ˌklawstrɔˈfɔbʲja n
閉所恐怖症
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym;

klawesyn klaˈvɛsɨ̃n n
ハープシコード
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;

klawiatura ˌklavʲjaˈtura n
キーボード 鍵盤
część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych

klawisz ˈklavʲiʃ n
キー 鍵
element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

kleik ˈklɛ<sup>j</sup>ik n
粥
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z rozgotowanego ryżu lub kaszy, podawana głównie chorym lub dzieciom

klej klɛj n
糊 膠
lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klejnot n
宝石
(jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień lub wyrób jubilerski

klementynka n
クレメンタイン
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc klementynki (1.1)

klepsydra klɛpˈsɨdra n
砂時計
przyrząd do odmierzania czasu, składający się z dwóch połączonych ze sobą identycznych, szklanych naczyń, w którym woda lub piasek przechodzą przez wąski kanalik łączący;

kleptokracja n
クレプトクラシー
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy złodziei, osób skorumpowanych;

kleptomania ˌklɛptɔ̃ˈmãɲja n
盗癖
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;

kler klɛr n
聖職者
ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju

klerykalizm n
聖職者主義
tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

kleszcz klɛʃʧ̑ n
だに
(zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

klient ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt n
クライアント
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer

klientela ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla n
顧客
ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.

klif klʲif n
崖
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klimat ˈklʲĩmat n
気候 風土
(geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

klimatologia n
気候学
(meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem klimatu

klimatyzacja ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja n
エアコン
automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klimatyzator ˌklʲĩmatɨˈzatɔr n
エアコン
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;

klin klʲĩn n
くさび
(fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
kształt tej maszyny
迎え酒
(potocznie, potoczny) kieliszek alkoholu pity jako lekarstwo na kaca

klingoński adj
クリンゴン語
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów

klingoński n
クリンゴン語
(językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek"

kliniczny adj
臨床の
(medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

kliper n
クリッパー
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dziewiętnastowieczny żaglowiec transportowy;

klisza ˈklʲiʃa n
フィルム
(fotografia) błona pokryta substancją chemiczną w celu wykonania negatywu zdjęcia

klon klɔ̃n n
クローン
(biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;
楓 カエデ カエデ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klub klup n
クラブ
stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny n
ナイトクラブ
lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klub sportowy n
スポーツクラブ
(sport, sportowy) podstawowa jednostka organizacyjna realizująca cele i zadania w zakresie różnych dyscyplin sportu;

klucz kluʧ̑ n
鍵
kod do szyfru;
podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
(informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
鍵 キー
przyrząd do otwierania zamka;

klucz wiolinowy n
ト音記号
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umieszczany na pięciolinii znak graficzny wyznaczający położenie nuty g;

kluczowy kluˈʧ̑ɔvɨ adj
キー
podstawowy, najważniejszy

klątwa n
宣誓
(dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów

klęczeć ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑ v
跪く
mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji

kmin rzymski ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci n
クミン
(botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych, pochodzącej prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym;
(botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku kminu rzymskiego (1.1)
(spożywczy) przyprawa z nasion kminu rzymskiego (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku

kminek ˈkmʲĩnɛk n
クミンの実
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie

knebel ˈknɛbɛl n
猿轡
(książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;

knieć błotna n
リュウキンカ
(botanika, botaniczny) (systematyka) Caltha palustris L., gatunek rośliny zielnej z rodziny jaskrowatych, szeroko rozprzestrzeniony na całej półkuli północnej;

know-how n
ノウハウ
wiedza technologiczna pozwalająca na wytworzenie jakiegoś wyrobu lub wykonanie jakiejś czynności;

koala kɔˈala n
コアラ
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja n
連立
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

kobalt ˈkɔbalt n
コバルト
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobiecy kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ adj
女 の 女 らしい 女性 の 女性 らしい
dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta kɔˈbʲjɛta n
女 女性 女の人
dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobra ˈkɔbra n
コブラ
(herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

kobuz ˈkɔbus n
チゴハヤブサ
(ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

kobyła kɔˈbɨwa n
牝馬
(zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia

koc kɔʦ̑ n
毛布
gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

kochanek kɔˈxãnɛk n
情夫
mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński

kochanka kɔˈxãnka n
情婦
kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochany kɔˈxãnɨ adj
だいすき 大好き
taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią

kochać ˈkɔxaʨ̑ v
愛する
uwielbiać jakąś rzecz
uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
愛する 恋する
odczuwać miłość do kogoś

koci ˈkɔ.ʨ̑i possessiveAdjective
ネコ
należący do kota

kocica n
雌猫
(zoologia, zoologiczny) samica kota domowego

kocimiętka n
イヌハッカ属
(botanika, botaniczny) Nepeta, bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;

kocioł ˈkɔʨ̑ɔw n
ボイラー
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody)
大釜
duże naczynie metalowe z pokrywą;

koczkodan kɔʧ̑ˈkɔdãn n
オナガザル
(zoologia, zoologiczny) Cercopithecus, niewielka afrykańska małpa;

kod kɔt n
コード
system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

kod kreskowy ˈkɔt krɛˈskɔvɨ n
バーコード
standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy n
郵便番号
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kod źródłowy ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ n
ソースコード
(informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;

kodeina n
コデイン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny;

kodeks karny n
刑法典
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów regulujących odpowiedzialność karną obywateli danego kraju

kodowanie ˌkɔdɔˈvãɲɛ n
エンコーディング
kod, sposób zakodowania

kodyfikacja n
成文化
(językoznawstwo, językoznawczy) formalne uregulowanie norm danego języka w wydawnictwach normatywnych;
ujęcie czegoś w spójny system;

koenzym n
補酵素
(biochemia, biochemiczny) niebiałkowy związek organiczny niezbędny do działania niektórych enzymów;

kofeina ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna n
カフェイン
(biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kofta n
キョフテ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z tradycyjnej kuchni hinduskiej, kaukaskiej, bliskowschodniej i bałkańskiej, rodzaj pulpetów z mielonego mięsa z dodatkami, przyrządzanych również w wersji wegańskiej

kogeneracja ˌkɔɡɛ̃nɛˈraʦ̑ʲja n
コジェネレーション
(technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni

kogut ˈkɔɡut n
雄鶏
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

kohabitacja ˌkɔxabʲiˈtaʦ̑ʲja n
同棲
(dawniej, dawny) współżycie, współdziałanie lub współzamieszkiwanie
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współrządzenie organów władzy reprezentujących odmienne opcje polityczne;
(socjologia, socjologiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wspólne zamieszkanie, współmieszkanie, nieformalne wspólne życie;

kojot ˈkɔjɔt n
コヨーテ
(zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kok kɔk n
お団子
(fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

koka ˈkɔka n
コカ
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Erythroxylum coca Lam., krasnodrzew pospolity, krzew z którego uzyskuje się kokainę

kokaina ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna n
コカイン
silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

kokarda kɔˈkarda n
蝶結び
rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka

kokon n
繭
(zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt;

koks kɔks n
コークス 骸炭
(technologia, technika, techniczny) stały produkt suchej destylacji węgla;

koktajl ˈkɔktajl n
カクテル
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

koktajl Mołotowa ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva n
火炎瓶
(potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną;

kolaboracja ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja n
利敵協力
współpraca z okupantem, wrogiem;

kolacja kɔˈlaʦ̑ʲja n
夕食 夕飯
posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano kɔˈlãnɔ n
膝
(anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo kɔˈlarstfɔ n
サイクリング
(sport, sportowy) forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolaż n
コラージュ
(sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

kolchicyna ˌkɔlxʲiˈʦ̑ɨ̃na n
コルヒチン
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny z grupy alkaloidów, silnie trująca, otrzymywana z nasion zimowita jesiennego, stosowana w leczeniu napadów zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej i leczeniu rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej;

kolcowój pospolity n
クコ
(botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;

kolczatka kɔlˈʧ̑atka n
エキドナ
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus, żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;

kolczuga kɔlˈʧ̑uɡa n
鎖帷子
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę;

kolczyk ˈkɔlʧ̑ɨk n
イヤリング 耳飾り
ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolebka kɔˈlɛpka n
発祥地
kołyska, łóżeczko dla dziecka

kolega kɔˈlɛɡa n
同僚
towarzysz pracy, nauki lub zabawy

kolej ˈkɔlɛj n
鉄道
środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolejka kɔˈlɛjka n
列
uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;
(informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych;

kolejka górska n
ジェットコースター
urządzenie rozrywkowe w formie konstrukcji z wysokimi wzniesieniami, stromiznami i ostrymi zakrętami, po której poruszają się wagoniki z pasażerami;

kolejność kɔˈlɛjnɔɕʨ̑ n
継起
uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy

kolekcja kɔˈlɛkʦ̑ʲja n
収集
zbiór przedmiotów tego samego typu, gromadzonych zwykle z powodu ich wartości (artystycznej, historycznej itp.)
zestaw projektów jakiejś firmy na dany sezon

kolektomia n
結腸切除術
(medycyna, medyczny) częściowe lub całkowite chirurgiczne usunięcie jelita grubego;

kolektywizacja n
集団化
nadawanie czemuś formy kolektywnej;

kolektywizm n
集産主義
(socjologia, socjologiczny) przeciwstawiany indywidualizmowi pogląd akcentujący rolę wspólnot, grup i zbiorowości;

kolendra kɔˈlɛ̃ndra n
コリアンダー シャンツァイ
(botanika, botaniczny) Coriandrum L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koliber kɔˈlʲibɛr n
蜂鳥
(ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolidować ˌkɔlʲiˈdɔvaʨ̑ v
衝突
być w sprzeczności, wykluczać się, stać w konflikcie

kolizja kɔˈlʲizʲja n
衝突
wypadek samochodowy; zderzenie, stłuczka

kolka n
疝気
(medycyna, medyczny) silne, napadowe bóle w jamie brzusznej

koloid n
コロイド
(potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) niejednorodna mieszanina tworząca układ dwóch substancji, w którym jedna z nich jest rozproszona w drugiej

kolokacja ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja n
連語
(informatyka, informatyczny) usługa polegająca na odpłatnym udostępnieniu zasobów serwerowni
(językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;

kolonia kɔˈlɔ̃ɲja n
コロニー
(biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;

kolonializm ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥ n
植民地主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonizacja n
植民
przekształcanie podbitych miejsc w kolonie
tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych

kolonizować v
植民地化する
przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonoskopia ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja n
大腸内視鏡
(medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor ˈkɔlɔr n
スート
(termin karciany) symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;
色 色彩
cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;

kolorowanka ˌkɔlɔrɔˈvãnka n
塗り絵
książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami;

koloryt n
色彩
zabarwienie

kolumbarium ˌkɔlũmˈbarʲjũm n
納骨堂
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;
(współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych

kolumna kɔˈlũmna n
柱
(architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

kolęda kɔˈlɛ̃nda n
クリスマス・キャロル
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

koma ˈkɔ̃ma n
コマ
(astronomia, astronomiczny) gazowa otoczka jądra komety
(fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej

komar ˈkɔ̃mar n
蚊
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombi ˈkɔ̃mbʲi n
ステーションワゴン
(motoryzacja) samochód z nadwoziem typu kombi (1.1)

kombinacja n
結合
łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania

kombu n
昆布
plechy jadalnych wodorostów, najczęściej listownicy japońskiej, używane w kuchniach wielu krajów wschodnioazjatyckich;

kombucza n
紅茶キノコ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój ze słodzonej herbaty poddanej fermentacji przez tzw. „grzybek” herbaciany;

komedia kɔ̃ˈmɛdʲja n
コメディー 喜劇
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;
喜劇
o obłudnym zachowaniu kogoś, kto odgrywa jakąś rolę, aby odnieść korzyści

komensalizm n
片利共生
(ekologia, ekologiczny) typ współżycia między dwoma gatunkami, w którym jeden czerpie korzyści nie przynosząc korzyści ani szkody drugiemu

komentarz kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ n
コメント
uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

komentator ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr n
コメンテーター
(sport, sportowy) sprawozdawca sportowy
osoba, która komentuje coś

komentować ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
解説する
wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercyjny ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ adj
商業
nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań

kometa kɔ̃ˈmɛta n
彗星
(astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komik ˈkɔ̃mʲik n
コメディアン
artysta estradowy zabawiający publiczność śmiesznymi występami

komiks ˈkɔ̃mʲiks n
漫画 コミック
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin ˈkɔ̃mʲĩn n
煙突
(budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominek kɔ̃ˈmʲĩnɛk n
暖炉
otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

kominiarka ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka n
目出し帽
(potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ n
煙突掃除人 煙突掃除夫
rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisariat ˌkɔ̃mʲiˈsarʲjat n
警察署
lokal, w którym urzędują pracownicy policji

komisarz n
弁務官
urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

komisja kɔ̃ˈmʲisʲja n
委員会
grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komitet kɔ̃ˈmʲitɛt ˈkɔ̃mʲitɛt n
委員会
grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

komiwojażer n
セールスマン
(przestarzałe, przestarzały) (handel, handlowy) przedstawiciel handlowy odbywający podróże w celu zdobycia nabywców produktu czy usługi

komoda kɔ̃ˈmɔda n
箪笥
mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komoku kɔ̃ˈmɔku n
小目
w go punkt położony na czwartej linii licząc od jednego boku gobanu i na trzeciej od drugiego boku;

komora kɔ̃ˈmɔra n
房
wydzielone pomieszczenie
薬室
(wojskowość, wojskowy) tylna część przewodu lufy lub otwór w bębnie rewolwerowym, w której umieszcza się nabój;

komora gazowa kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva n
ガス室
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

komornik n
執達吏
(administracja) funkcjonariusz publiczny zajmujący się wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego

kompania kɔ̃mˈpãɲja n
中隊
(wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera;
kilka osób spędzających wspólnie czas

kompas ˈkɔ̃mpas n
羅針盤 方位磁針
(geografia, geograficzny) przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompendium kɔ̃mˈpɛ̃ndʲjũm n
大要
książka zawierająca zwięzły wykład podstawowych wiadomości z danej dziedziny wiedzy;

kompilator ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr n
コンパイラ
(informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji;

kompleks ˈkɔ̃mplɛks n
コンプレックス
(budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość
(psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego;
zespół zjawisk lub cech, które są grupowane w całość

kompleks niższości n
劣等感
(psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;

kompletny kɔ̃mˈplɛtnɨ adj
完全
cały, będący w komplecie

kompost ˈkɔ̃mpɔst n
堆肥
produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompot ˈkɔ̃mpɔt n
コンポート
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki napój z gotowanych owoców;

kompozytor ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr n
作曲家 作曲者
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompromis kɔ̃mˈprɔ̃mʲis n
和解
sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

komputer kɔ̃mˈputɛr n
コンピュータ 計算機 パソコン
(informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;

komputer osobisty n
パソコン
(informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;

komputeryzacja n
コンピュータリゼーション
(informatyka, informatyczny) wprowadzanie używania komputerów do przedsiębiorstw, szkół i urzędów;

komunikacja ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja n
コミュニケーション
ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;

komunizm kɔ̃ˈmũɲism̥ n
共産主義
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komórka kɔ̃ˈmurka n
細胞
(biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;

komórkowy ˌkɔ̃murˈkɔvɨ adj
細胞
związany z komórką

koncentrat pomidorowy n
トマトペースト
(spożywczy) zagęszczony przecier pomidorowy pozbawiony pestek i skóry

koncert ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt n
コンサート
występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

koncertmistrz n
コンサートマスター
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) główny instrumentalista danej grupy instrumentów w orkiestrze symfonicznej, najczęściej pierwszy skrzypek

kondensacja ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja n
凝縮
(chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

kondensator ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr n
コンデンサ キャパシタ
(elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondominium ˌkɔ̃ndɔ̃ˈmʲĩɲũm n
共同主権
terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw;

kondor ˈkɔ̃ndɔr n
コンドル
(ornitologia, ornitologiczny) wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny

konduktor kɔ̃nˈduktɔr n
車掌
osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

konewka kɔ̃ˈnɛfka n
じょうろ
pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfederacja ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja n
コンフェデレーション
(społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie osób fizycznych lub osób prawnych (również państw) w celu wspólnego działania

konferencja ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja n
会議
zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

konferencja prasowa ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja praˈsɔva n
記者会見
spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów;

konfesjonał n
告解場
(kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

konfiguracja n
コンフィギュレーション
układ elementów wchodzących we wzajemne relacje

konfiskata n
没収
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa

konfiskować ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑ v
没収
dokonywać konfiskaty

konflikt ˈkɔ̃nflʲikt n
衝突
sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności;

konfrontacja n
対決
porównanie ze sobą, zestawiając cechy wspólne i rozbieżne

konfucjanizm n
儒教
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

konglomerat n
コングロマリット
(ekonomia, ekonomiczny) koncern, grupujący przedsiębiorstwa o najróżniejszym profilu produkcji bez żadnej trwałej zasady doboru
(geologia, geologiczny) grubookruchowa, lita skała osadowa o różnych barwach, złożona z ziaren żwiru (lub głazów) spojonych lepiszczem;

kongres ˈkɔ̃ŋɡrɛs n
会議
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja
najwyższy organ niektórych organizacji
zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji

koniak ˈkɔ̃ɲak n
コニャック
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniczyna ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na n
クローバー
(botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

koniec ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ n
終わり
ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek
終わり 終了
chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
okoliczności końca (1.2)

koniec świata ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ʲ ˈɕfʲjata n
世界の果て
(potocznie, potoczny) miejsce bardzo odległe

koniecznie adv
必ず
bezwzględnie, absolutnie

konieczny kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ adj
不可欠
taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

konik ˈkɔ̃ɲik n
ダフ屋
(potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty

konina kɔ̃ˈɲĩna n
馬肉
(spożywczy) mięso końskie;

koniugacja ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja n
活用
(językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

koniunkcja kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja n
会合
(astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii;
(logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”;
(matematyka, matematyczny) odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń

konklawe kɔ̃ŋˈklavɛ n
コンクラーヴェ
(kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia.

konkluzja kɔ̃ŋˈkluzʲja n
結論
(historia, historyczny, historycznie) siedemnasto- lub osiemnastowieczny napis trumienny zawierający ostatnią sentencję mowy pogrzebowej, który był umieszczany na tkaninach, często wraz z portretem i herbem zmarłego
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wniosek strony w procesie, żądanie
wniosek końcowy

konkretnie adv
具体的
w sposób dokładnie określony

konkretny kɔ̃ŋˈkrɛtnɨ adj
具体的
dobrze określony
praktyczny, rzeczowy

konkubina ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna n
情婦
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkurencja ˌkɔ̃ŋkuˈrɛ̃nʦ̑ʲja n
競争
(ekonomia, ekonomiczny) ubieganie się o nabywców towarów i usług przez różne firmy z tej samej branży

konkurować v
争う
robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo

konkurs ˈkɔ̃ŋkurs n
コンテスト
(sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony

konopie kɔ̃ˈnɔpʲjɛ n
麻
(botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;

konosament ˌkɔ̃nɔˈsãmɛ̃nt n
船荷証券
(handel, handlowy) (morski) morski list przewozowy, potwierdzający przyjęcie ładunku do przewozu;

konsensus kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus n
コンセンサス
porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwacja n
保存
(technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem;

konserwatysta ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨsta n
保守派
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii konserwatywnej lub jej sympatyk

konserwatywny ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ adj
コンサーバティブ
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konserwatyzmem, charakterystyczny dla konserwatyzmu lub konserwatystów

konserwatyzm ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥ n
保守主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)
postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

konsjerż n
コンシエルジュ
dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji

konsola kɔ̃w̃ˈsɔla n
ゲーム機
(technologia, technika, techniczny) zestaw cyfrowych urządzeń multimedialnych do gier, odtwarzania muzyki, filmów itp.;

konsorcjum kɔ̃w̃ˈsɔrʦ̑ʲjũm n
コンソーシアム
(zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia;

konsternacja ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja n
狼狽
stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji

konstrukcja kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja n
幾何画法
proces budowania, konstruowania

konstruktor kɔ̃w̃ˈstruktɔr n
コンストラクタ
ktoś zajmujący się konstruowaniem czegoś, np. inżynier projektujący budynki
(informatyka, informatyczny) procedura inicjująca obiekt po jego utworzeniu

konstytucja ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja n
憲法
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konsul ˈkɔ̃w̃sul n
領事
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
(historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;

konsulat kɔ̃w̃ˈsulat n
領事館
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: godność konsula
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: okres, gdy władzę sprawował jeden z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję
(historia, historyczny, historycznie) we Francji: okres w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie;
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

konsultacja ˌkɔ̃w̃sulˈtaʦ̑ʲja n
協議
narada specjalistów lub decydentów przed decyzją w jakiejś sprawie
udzielanie rad i wyjaśnień przez specjalistę lub rzeczoznawcę
zasięganie opinii u specjalisty lub rzeczoznawcy

konsumpcja kɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja n
消費
zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie

kontakt ˈkɔ̃ntakt n
お問い合わせ
zetknięcie się

kontekst ˈkɔ̃ntɛkst n
コンテクスト
(językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;
前後関係
(przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń

kontener kɔ̃nˈtɛ̃nɛr n
コンテナ
(informatyka, informatyczny) struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych;

kontinuum ˌkɔ̃ntʲĩˈnu<sup>w</sup>ũm n
連続体
(matematyka, matematyczny) moc zbioru liczb rzeczywistych
ciągły, zgodny z porządkiem zbiór elementów, które przechodzą jeden w drugi

konto ˈkɔ̃ntɔ n
口座
(ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;

kontrabas kɔ̃nˈtrabas n
コントラバス
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrakt ˈkɔ̃ntrakt n
契約
umowa dotycząca jakiegoś przedsięwzięcia lub czyjegoś zatrudnienia

kontrast ˈkɔ̃ntrast n
コントラスト
(książkowy) sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)
(optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu

kontrofensywa n
反攻
(wojskowość, wojskowy) natarcie wojsk, które następuje bezpośrednio po odparciu ofensywy wroga

kontrola kɔ̃nˈtrɔla n
コントロール
(potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś

kontrola jakości kɔ̃nˈtrɔla jaˈkɔɕʨ̑i n
品質管理
świadome działania przedsiębiorstwa mające na celu dbanie o jakość towarów i usług;

kontrowersja n
論議
niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki

kontrowersyjny ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ adj
論争の的の
wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje

kontrrewolucyjny adj
反革命の
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z kontrrewolucją, dotyczący kontrrewolucji

kontrwywiad kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat n
防諜
instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontur ˈkɔ̃ntur n
輪郭
linia, zarys kształtu

kontuzja kɔ̃nˈtuzʲja n
挫傷
(medycyna, medyczny) (sport, sportowy) uraz jakiejś części ciała powodujący jej częściową lub pełną niesprawność

kontynent kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt n
大陸
(geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuacja n
継続
dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuować ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
続ける
dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konurbacja ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja n
コナベーション
zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia kɔ̃nˈvalʲja n
鈴蘭
(botanika, botaniczny) Convallaria L., roślina z rodziny szparagowatych o białych kwiatach i intensywnym zapachu;

konwertować ˌkɔ̃nvɛrˈtɔvaʨ̑ v
変換
(ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) dokonywać zmiany warunków pożyczki
(informatyka, informatyczny) dokonywać zmiany formatu pliku na inny
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zmieniać wyznanie na inne

konwój ˈkɔ̃nvuj n
護送船団
(wojskowość, wojskowy) poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;

kooperacja ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja n
協力
współpraca, współdziałanie

koordynować v
調和させる
kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopalnia kɔˈpalʲɲa n
鉱山
(górnictwo, górniczy) zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

koparka kɔˈparka n
ゆあつショベル
(maszynoznawstwo) maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać ˈkɔpaʨ̑ v
蹴る
uderzać kogoś / coś nogą

kopciuszek kɔpʲˈʨ̑uʃɛk n
クロジョウビタキ
(ornitologia, ornitologiczny) Phoenicurus ochruros, mały ptak z rzędu wróblowatych;

koper ˈkɔpɛr n
イノンド
(botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

koper włoski ˈkɔpɛr ˈvwɔsʲci n
フィノッキオ
(botanika, botaniczny) gatunek dwuletniej rośliny z rodziny selerowatych;

kopernik kɔˈpɛrʲɲik n
コペルニシウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

koperta kɔˈpɛrta n
封筒
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopiec n
ヒープ
(informatyka, informatyczny) struktura danych oparta na drzewie, w której wartości potomków węzła są w stałej relacji z wartością rodzica
マウンド
(książkowy) lub (architektura, architektoniczny) pomnik w formie takiego wzniesienia

kopiejka kɔˈpʲjɛ̇jka n
コペイカ
(jednostka monetarna) drobna jednostka monetarna Rosji, Białorusi, a dawniej także ZSRR, jedna setna rubla;

kopnięcie kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
蹴
uderzenie, cios zadany nogą

kopolimer n
共重合
(chemia, chemiczny) polimer, któreg łańcuchy zawierają dwa lub więcej rodzajów merów;

koptyjski kɔpˈtɨjsʲci adj
コプト語
(antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców

koptyjski kɔpˈtɨjsʲci n
コプト語
(językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich

kopulacja n
性交
(fizjologia, fizjologiczny) cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie

kopulować ˌkɔpuˈlɔvaʨ̑ v
交尾する
(fizjologia, fizjologiczny) odbywać stosunek seksualny

kopuła kɔˈpuwa n
ドーム 天蓋
(architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopyto kɔˈpɨtɔ n
蹄
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora ˈkɔra n
樹皮
(botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
(botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny

koral ˈkɔral n
サンゴ
(biologia, biologiczny) koralowiec
(jubilerstwo, jubilerski) drobny element w postaci kulki itp., wykonany z koralowiny

koralowiec n
珊瑚
(zoologia, zoologiczny) osiadłe zwierzę morskie z gromady koralowców;

kord kɔrt n
カットラス
(staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;

koreański ˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
朝鮮語 朝鮮の
odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

koreański ˌkɔrɛˈãj̃sʲci n
朝鮮語 朝鮮の
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;

korek ˈkɔrɛk n
コルク
(botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca
コルク栓
zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału
交通渋滞
(transport, transportowy) (potocznie, potoczny) zahamowanie w ruchu ulicznym;

korespondencja ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja n
文通
wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)

korespondować ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvaʨ̑ v
文通
prowadzić korespondencję, wymieniać się listami

korkociąg kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk n
ワインオープナー 栓抜き
urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kormoran kɔrˈmɔrãn n
鵜
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornijski adj
コーンウォール語
odnoszący się do Kornwalii lub Kornwalijczyków

kornijski n
コーンウォール語
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

korniszon n
ガーキン
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mały ogórek gruntowy poddany marynowaniu w zalewie octowej

koromysło n
天秤棒
nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;

korona kɔˈrɔ̃na n
王冠
(jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
(jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
(jednostka monetarna) waluta w Czechach;
王冠 クラウン
atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)

korona cierniowa n
オニヒトデ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) wieniec upleciony z cierni, który według Nowego Testamentu został włożony Jezusowi na głowę przez żołnierzy rzymskich;
(zoologia, zoologiczny) Acanthaster planci L., rozgwiazda o pokrytych licznymi kolcami jadowymi ramionach;

koronacja n
戴冠式
akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus n
コロナウイルス
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus z podrodziny Coronavirinae powodujący infekcje układu oddechowego;

koronka kɔˈrɔ̃nka n
クラウン
(potocznie, potoczny) (stomatologia, stomatologiczny) stałe uzupełnienie protetyczne odtwarzające znaczny ubytek korony klinicznej zęba
ボビンレース レース
(włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici;

korozja n
腐食
proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;

korpulentny ˌkɔrpuˈlɛ̃ntnɨ adj
肥満
o człowieku: odznaczający się nadwagą, o tęgiej budowie ciała

korrida kɔrˈrʲida n
闘牛
(etnografia, etnograficzny) widowisko polegające na walce toreadorów z bykiem, popularne przede wszystkim w Hiszpanii;

korsarz n
コルセア
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pirat na usługach państwa;

korsykański ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci adj
コルシカの コルシカ島の
odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci n
コルシカの コルシカ島の
język używany na Korsyce;

kort kɔrt n
コート
(sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

kortyzol n
コルチゾール
(biochemia, biochemiczny) hormon należący do kortykosteroidów;

korund ˈkɔrũnt n
コランダム
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;

korupcja kɔˈrupʦ̑ʲja n
おしょく
nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta n
コルベット
(historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
(marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

korytarz kɔˈrɨtaʃ n
廊下 回廊
(budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

korzeń ˈkɔʒɛ̃ɲ n
根
(botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

korzystać kɔˈʒɨstaʨ̑ v
使う 使用 する 利用 する 用いる
używać czegoś
利益 を 得る
uzyskiwać z czegoś korzyści

korzystny kɔˈʒɨstnɨ adj
有益
sprzyjający

korzyść ˈkɔʒɨɕʨ̑ n
得
zysk, pożytek

kos kɔs n
クロウタドリ
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)

kosa ˈkɔsa n
大鎌
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosarz ˈkɔsaʃ n
ザトウムシ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;

kosmiczny kɔsˈmʲiʧ̑nɨ adj
宇宙
odbywający się w kosmosie
związany z kosmosem, dotyczący kosmosu
(przenośnie, przenośnia) bardzo duży

kosmita kɔsˈmʲita n
宇宙人
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.;

kosmodrom kɔsˈmɔdrɔ̃m n
宇宙基地
(astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;

kosmologia ˌkɔsmɔˈlɔɟja n
宇宙論
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmonauta ˌkɔsmɔ̃ˈnawta n
コスモノート
człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej

kosmopolita ˌkɔsmɔpɔˈlʲita n
世界人
człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe

kosmos ˈkɔsmɔs n
宇宙
(astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery;

kosmyk n
アホ毛
niewielki pukiel włosów

kostka ˈkɔstka n
足首 踝
(anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;

kostka Rubika ˈkɔstka ruˈbʲika n
ルービックキューブ
zabawka logiczna o kształcie sześcianu;

kostka lodu n
クラッシュドアイス
lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie

kostnica kɔˈstʲɲiʦ̑a n
死体安置所 遺体安置所
pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kosz kɔʃ n
かご
pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego
ごみ箱
pojemnik na odpady

koszerny adj
コーシャ
taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków

koszmar ˈkɔʃmar n
悪夢
marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszt kɔʃt n
費用
(ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować kɔˈʃtɔvaʨ̑ v
掛かる
mieć jakąś cenę w pieniądzu

koszula kɔˈʃula n
シャツ ワイシャツ
(odzieżownictwo) (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszula nocna n
ねまき
(krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu;

koszykówka ˌkɔʃɨˈkufka n
バスケットボール バスケ
(sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot kɔt n
猫
(zoologia, zoologiczny) Felis catus Linnaeus, zwierzę domowe;

kot domowy n
イエネコ
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris catus Linnaeus, udomowiony gatunek ssaka z rzędu drapieżnych w rodzinie kotowatych;

kot perski ˈkɔt ˈpɛrsʲci n
ペルシャ
(felinologia, felinologiczny) rasa kota domowego o długich włosach;

kotek ˈkɔtɛk n
子猫
(językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

kotka ˈkɔtka n
雌猫
(zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlet ˈkɔtlɛt n
カツレツ
mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotołak n
猫人間
(mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w kota lub kot ukrywająca się pod postacią człowieka

kotwica kɔtˈfʲiʦ̑a n
錨
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kowadło kɔˈvadwɔ n
金床
(technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal ˈkɔval n
鍛冶屋
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

koza ˈkɔza n
山羊
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozia bródka ˈkɔʑa ˈbrutka n
山羊髭
zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

kozica kɔˈʑiʦ̑a n
シャモア
(zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;

kozieradka n
フェヌグリーク
(botanika, botaniczny) Trigonella, rodzaj aromatycznych roślin z rodziny bobowatych, używanych jako przyprawa i w celach leczniczych;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z nasion kozieradki pospolitej (Trigonella foenum-graecum)

kozioł ofiarny ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ n
スケープゴート
(przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;

kołacz ˈkɔwaʧ̑ n
カラーチ
(folklor) (spożywczy) rodzaj obrzędowego pieczywa, pierwotnie o okrągłym kształcie;

kołchoz ˈkɔwxɔs n
コルホーズ
spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołczan ˈkɔwʧ̑ãn n
矢筒 箙
podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;

kołdra ˈkɔwdra n
掛け布団
element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

kołek n
杭
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) walec naciągający struny w instrumentach

kołnierz ˈkɔwʲɲɛʃ n
カラー
część ubrania otaczająca szyję;

koło ˈkɔwɔ n
丸
(potocznie, potoczny) linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg
円
(geometria) okrąg wraz z odciętym wewnątrz niego fragmentem płaszczyzny;
車輪 ホイール ウィール
przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło garncarskie ˈkɔwɔ ɡarn̥ˈʦ̑arsʲcɛ n
轆轤
urządzenie do wykonywania przedmiotów i narzędzi z gliny techniką toczenia;

koło ratunkowe ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ n
浮き輪
przyrząd w postaci obręczy z lekkiego materiału, służący do ratowania tonącej osoby;

koło wodne n
水車
(technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii;

koło zębate ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ n
歯車
(mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;

kołodziej kɔˈwɔʥ̑ɛ̇j n
車大工
(historia, historyczny, historycznie) (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów;

kołowrotek n
糸車
(mechanika) (włókiennictwo) (dawniej, dawny) urządzenie mechaniczne służące do przędzenia nici;

kołowrót n
ウインチ
(mechanika) drewniana oś z korbą, np. do wyciągania ze studni wiadra z wodą

kołpak n
ホイールキャップ
(motoryzacja) wypukła pokrywa osłaniająca np. piastę koła samochodowego od zewnętrznej strony, piastę śmigła w samolocie itp.;

kołysanka ˌkɔwɨˈsãnka n
子守歌 ララバイ
piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły

kołyska kɔˈwɨska n
揺り籠
sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń kɔ̃ɲ n
鞍馬 馬
(sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
馬 うま
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
(szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;

koń mechaniczny ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ n
馬力
(fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

koń trojański ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci idiom
トロイの木馬
(przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp

kończyna kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na n
手足
(anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
終わる
wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

koński ˈkɔ̃j̃sʲci possessiveAdjective
ウマ
należący do konia

kości zostały rzucone ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ idiom
賽は投げられた
(książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościec ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑ n
骨格
(anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt

kościół ˈkɔɕʨ̑uw n
教会 教会堂
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia chrześcijańska;

kość kɔɕʨ̑ n
サイコロ 賽子 骰子
wielościan z oczkami służący do gry;
骨
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;

kość czołowa n
前頭骨
(anatomia, anatomiczny) kość tworząca przednią część sklepienia czaszki;

kość strzałkowa n
腓骨
(anatomia, anatomiczny) kość po stronie bocznej goleni, łącząca się z piszczelą;

kość słoniowa ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva n
象牙
(zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlę n
仔ヤギ
(zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej

kożuch ˈkɔʒux n
膜
wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu

kra kra n
氷塊
tafla lodu oddzielona od reszty pokrywy lodowej na rzece, jeziorze itp.; także: o zbiorowisku takich tafli;

krab krap n
蟹 カニ
(zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;

kradzież ˈkraʥ̑ɛʃ n
窃盗
przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraj kraj n
国
(geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
państwo (obszar państwa)

krajobraz kraˈjɔbras n
景色 風景
wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;

krajowy kraˈjɔvɨ adj
国内
związany z konkretnym krajem; uzyskany, wytworzony w tym kraju, dziejący się wewnątrz kraju

kraken ˈkrakɛ̃n n
クラーケン
(mitologia, mitologiczny) legendarny potwór morski zatapiający statki, zwykle przedstawiany jako ogromna ośmiornica;

krakers n
クラッカー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suche, cienkie, kruche, słonawe ciastko;

krakwa ˈkrakfa n
オカヨシガモ
(ornitologia, ornitologiczny) Anas strepera, gatunek kaczki pływającej;

kran krãn n
蛇口
rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

krater ˈkratɛr n
クレーター
(geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;
(geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu;

kraul krawl n
クロール
(sport, sportowy) sposób pływania polegający na naprzemiennych, zagarniających ruchach rąk oraz nóg pracujących jak nożyce;

krawat ˈkravat n
ネクタイ
(krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawiec ˈkravʲjɛʦ̑ n
仕立て屋
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

krawędź ˈkravɛ̃ɲʨ̑ n
縁
miejsce wyznaczające ostry lub ekstremalny koniec czegoś

krawężnik kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik n
縁石
(budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

kraść kraɕʨ̑ v
盗む
brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacjonizm ˌkrɛaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
創造論
pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga);

kreator n
ウィザード
(informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury

kreda ˈkrɛda n
チョーク
(edukacja, edukacyjny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;

kredka ˈkrɛtka n
色鉛筆
ołówek z kolorowym grafitem służący do rysowania lub pisania

kredyt ˈkrɛdɨt n
クレジット
(ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie

krem krɛ̃m n
クリーム
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;

kremacja krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja n
火葬
forma pogrzebu obejmująca kremację (1.1)
spalenie ciała zmarłej osoby

krematorium ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm n
火葬場
budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;

kreska ˈkrɛska n
長点
(marynarka) dłuższy sygnał w alfabecie Morse'a
(potocznie, potoczny) (edukacja, edukacyjny) znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski

kret krɛt n
モグラ 土竜
(zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kretowisko ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ n
もぐらづか
teren pokryty kretowiskami (1.1)

kretyn ˈkrɛtɨ̃n n
馬鹿
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny
(przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem

krew krɛf n
血 血液
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;

krewetka krɛˈvɛtka n
海老 醤蝦
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
(zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krocze n
会陰
(anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

kroić ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑ v
切る
oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia

krok krɔk n
足取り 歩
przestawienie nogi, by wykonać ruch

krokiet ˈkrɔcɛt n
クロケット
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie
(sport, sportowy) gra popularna w XIX wieku w Wielkiej Brytanii i USA;

krokiew n
垂木
(budownictwo) ukośna belka, element wiązara dachowego;

krokodyl krɔˈkɔdɨl n
鰐 わに
(herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokomierz krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ n
万歩計
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

krokosz n
紅花
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokosz barwierski;

krokosz barwierski n
ベニバナ
(botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych, występującej na Bliskim Wschodzie i Indiach, uprawianej już w starożytności jako roślina farbierska i oleista;

kromka ˈkrɔ̃mka n
一切れ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kromlech n
クロムレック
prehistoryczny megalityczny krąg;

kronika ˈkrɔ̃ɲika n
記録
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;

kropka ˈkrɔpka n
点 ピリオド
znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:

kropla ˈkrɔpla n
滴
drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

krosno ˈkrɔsnɔ n
機 織機
(włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krowa ˈkrɔva n
牛 雌牛
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) (obraźliwie) obraźliwe określenie kobiety

krowianka n
牛痘
(medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna zwierząt i ludzi;

krtaniowy adj
喉頭
(anatomia, anatomiczny) dotyczący krtani

krtań kr̥tãɲ n
喉頭
(anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchy ˈkruxɨ adj
脆い
(przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby
łatwo ulegający złamaniu, pokruszeniu

krucjata kruˈʦ̑ʲjata n
十字軍
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
(przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

kruczoczarny ˌkruʧ̑ɔˈʧ̑arnɨ adj
真っ黒
(książkowy) mający kolor czarny, taki jak kolor pióra kruka; bardzo czarny, intensywnie czarny

kruk kruk n
烏 大鴉 渡り鴉
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk zwyczajny n
大鴉
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kruk zwyczajny (1.1)
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

krużganek kruʒˈɡãnɛk n
回廊
(architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec;

krwawienie n
出血
tracenie krwi

krwawić ˈkr̥favʲiʨ̑ v
出血
(medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawnik pospolity n
セイヨウノコギリソウ
(systematyka) (botanika, botaniczny) Achillea millefolium L., gatunek roślin z rodziny astrowatych;

krwawy adj
流血
(przenośnie, przenośnia) okrutny, brutalny

krwinka ˈkr̥fʲĩnka n
血球
(biologia, biologiczny) komórka krwi

krwiobieg n
血流
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) układ krwionośny

krwiodawca kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a n
献血者
(medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiomocz ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑ n
血尿
(medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu

krwiopijca kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a n
吸血動物
ten, który pije krew

krwotok ˈkr̥fɔtɔk n
出血
obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;

krykiet ˈkrɨcɛt n
クリケット
(sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryl krɨl n
オキアミ
rząd drobnych morskich skorupiaków zamieszkujących morza i oceany na całym świecie, stanowiący istotne źródło pokarmu m.in. wielorybów, ryb, pingwinów;

kryminologia ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja n
犯罪学
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);

krymskotatarski ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci adj
クリミア・タタール語
odnoszący się do Tatarów krymskich

krypta ˈkrɨpta n
納骨堂
podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptografia n
暗号論
umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

kryptologia n
暗号学
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę);

krypton ˈkrɨptɔ̃n n
クリプトン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

kryptonim n
コードネーム
złożenie liter i cyfr albo wyraz, który ukrywa nazwę czegoś lub czyjeś nazwisko

kryptowaluta n
暗号通貨
waluta elektroniczna oparta o mechanizmy kryptograficzne

krystaliczny ˌkrɨstaˈlʲiʧ̑nɨ adj
結晶性
taki, który występuje pod postacią kryształu

kryształ ˈkrɨʃ.taw n
クリスタル
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej;

kryterium n
基準
obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru

krytyka ˈkrɨtɨka n
批評
surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykować ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑ v
批判
oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys ˈkrɨzɨs n
不景気 危機
(ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego
危機
zła sytuacja (trwająca dłużej)

kryzys wieku średniego n
中年の危機
(psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;

krzak kʃak n
低木 灌木
(botanika, botaniczny) krzew
文字化け
(przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) zwykle w lm zbiór bezsensownych znaków powstały z logicznego tekstu, np. na skutek niepoprawnych ustawień strony kodowej lub wystąpienia błędów

krzem kʃɛ̃m n
ケイ素 シリコン 珪素 硅素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemian ˈkʃɛ̃mʲjãn n
珪酸塩
(chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego;

krzemień n
燧石
(geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;

krzesło ˈkʃɛswɔ n
椅子 椅
(branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krzesło elektryczne ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ n
電気椅子
(elektryczność) (technologia, technika, techniczny) (więziennictwo, więzienny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci;

krzyczeć ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑ v
叫ぶ
mówić lub wołać bardzo głośno

krzyk kʃɨk n
悲鳴
głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzywa ˈkʃɨva n
曲線
(geometria) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywda ˈkʃɨvda n
不善 曲事
szkoda, strata, która spotyka kogoś niezasłużenie, niesłusznie

krzywica n
佝僂病 くる病
(medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;

krzywoprzysięstwo ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ n
偽証罪
złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzywy ˈkʃɨvɨ adj
曲がった
wygięty, powyginany, nieprosty

krzyż kʃɨʃ n
十字
order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)
(przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
十字 十字架
konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;

krzyżmo n
聖油
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów;

krzyżowiec n
十字軍
(historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżówka kʃɨˈʒufka n
クロスワードパズル
zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

król krul n
国王 王様 王
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
王
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba najważniejsza w danej dziedzinie
キング 王
(szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;
(termin karciany) figura w kartach między damą a asem;

król zwierząt ˈkrul ˈzvʲjɛʒɔ̃nt idiom
百獣の王
lew

królestwo kruˈlɛstfa kruˈlɛstfɔ n
王国
(biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);
王国 界
ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

królewski kruˈlɛfsʲci adj
王
mający związek z królem lub królową

króliczek kruˈlʲiʧ̑ɛk n
子兎
kelnerka w nocnym klubie w kostiumie królika
młody, mały królik
zabawka lub słodycze w kształcie królika

królik ˈkrulʲik n
兎 うさぎ
(zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królowa kruˈlɔva n
クイーン
(termin karciany) dama
女王
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
(szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman
女王 王妃
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
王妃 皇后
żona króla

krótki ˈkrutʲci adj
短い
mający małą długość
trwający niedługo

krótkowzroczność ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑ n
近視
(medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krótkowzroczny adj
近視の
(medycyna, medyczny) cierpiący na krótkowzroczność, widzący nieostro odległe przedmioty

krówka ˈkrufka n
ファッジ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj miękkiego cukierka otrzymywanego z mleka i cukru

krążek ˈkrɔ̃w̃ʒɛk n
パック
(sport, sportowy) przedmiot, którym rozgrywa się hokej

krążownik krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik n
巡洋艦
(wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

kręcić ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑ v
捻る
zwijać

kręcz n
斜頸
(medycyna, medyczny) bolesny przykurcz mięśni szyjnych powodujący odchylenie głowy i szyi w stronę barku;

kręg n
椎骨
(anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel n
ピン
pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgosłup krɛ̃ŋˈɡɔswup n
背骨 脊椎
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑ n
脊椎動物
(zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krętogłów krɛ̃nˈtɔɡwuf n
アリスイ
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny krętogłowów, Jynginae;

ksenofobia ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja n
外国人恐怖症 外国人嫌悪
(psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenon ˈksɛ̃nɔ̃n n
キセノン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

ksi ksʲi n
クサイ
czternasta litera alfabetu greckiego, ξ;

ksiądz cɕɔ̃nʦ̑ n
司祭
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;

książka ˈcɕɔ̃w̃ʃka n
本 ほん
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka kucharska ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska n
料理の本
książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książkowy cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ adj
文語の
odnoszący się do książki, zawarty w książce

książę ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ n
公爵
wysoki tytuł szlachecki
王子
władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla;

księgarnia cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa n
書店
sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgi n
千枚
(anatomia, anatomiczny) trzeci z przedżołądków przeżuwaczy;

księstwo ˈcɕɛ̃w̃stfɔ n
公国
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;

księżna ˈcɕɛ̃w̃ʒna n
公爵夫人
kobieta, która sprawuje władzę w księstwie

księżniczka cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka n
王女王女 姫
córka księcia i/lub księżnej

księżyc ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ n
月 tsuki
Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
月 衛星
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;

ksylitol ksɨˈlʲitɔl n
キシリトール
(chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylofon ksɨˈlɔfɔ̃n n
木琴 シロフォン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

kształt kʃtawt n
ようす
zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kto ktɔ indefinitePronoun
誰
(zobacz) ktoś

kto ktɔ interrogativePronoun
誰 だれ
…służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto ktɔ pronoun
誰 どなた
…służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto pierwszy, ten lepszy proverb
先着順
pierwszy więcej korzysta; im prędzej ktoś coś zrobi lub gdzieś się znajdzie, tym prędzej osiągnie swój cel

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ proverb
早起きは三文の徳
ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa proverb
羮に懲りて膾を吹く
po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni

ktoś ktɔɕ indefinitePronoun
誰 誰か
nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który ˈkturɨ pronoun
どの どれ どちら
…pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie

kubek ˈkubɛk n
マグカップ
naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubizm ˈkubʲism̥ n
キュビスム
(sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;

kuc kuʦ̑ n
小馬
(zoologia, zoologiczny) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;
ポニー
(fryzyjski) włosy zawiązany z tyłu i swobodnie zwisające

kucać ˈkuʦ̑aʨ̑ v
しゃがむ
obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach

kucharz ˈkuxaʃ n
料理人 コック
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchenka kuˈxɛ̃nka n
コンロ
(potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

kuchenka mikrofalowa n
電子レンジ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (technologia, technika, techniczny) piecyk kuchenny podgrzewający produkty przy pomocy energii mikrofal radiowych;

kuchnia ˈkuxʲɲa n
台所 キッチン
komplet mebli kuchennych
台所 厨房
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
台所 料理
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
料理 台所
sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.

kucie ˈkuʨ̑ɛ n
鍛造
(rzeczownik odczasownikowy) od kuć

kucyk ˈkuʦ̑ɨk n
ポニーテール
(fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kujon ˈkujɔ̃n n
がり勉
(pogardliwie, pogardliwy) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia

kukabura n
ワライカワセミ
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Dacelo;

kukurydza ˌkukuˈrɨʣ̑a n
コーン トウモロコシ
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ziarno kukurydzy (1.1)
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolba kukurydzy (1.1)

kukuryku ˌkukuˈrɨku interjection
コケコッコー
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka kuˈkuwka n
カッコウ 郭公
(ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kukła ˈkukwa n
肖像
przedmiot wykonany na podobieństwo postaci człowieka, zwykle przedstawionej karykaturalne

kula ˈkula n
玉
(wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej
球 玉
(geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest nie większa od pewnej ustalonej liczby;
każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)

kula ziemska n
地球
(geografia, geograficzny) glob ziemski

kulczyk ˈkulʧ̑ɨk n
セリン
(ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;

kulomb ˈkulɔ̃mp n
クーロン
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;

kuloodporny adj
防弾
taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kult kult n
崇拝
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;

kult jednostki n
個人崇拝
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrytykowana w ustroju socjalistycznym i komunistycznym polityka błędów w przywództwie przez otaczanie swojej osoby oficjalnym uwielbieniem i całkowitym blokowaniem krytyki;
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) kult osoby występujący w autokratycznym systemie władzy, prowadzący do idealizowania i wręcz do deifikacji władcy czy przywódcy;

kultura kulˈtura n
文化
umiejętność obcowania z ludźmi
文化 カルチャー
całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości

kulturysta n
ボディビルダー
(sport, sportowy) mężczyzna uprawiająca kulturystykę

kultywar kulˈtɨvar n
栽培品種
(botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości;

kum kũm interjection
ケロ
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę

kumaryna n
クマリン
(biochemia, biochemiczny) bezbarwna substancja występująca w roślinach;

kumkwat ˈkũmkfat n
金橘 キンカン
(botanika, botaniczny) Fortunella, krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe pochodzące z Chin, uprawiane w Azji i Ameryce Północnej dla owoców lub jako roślina ozdobna;
金橘 キンカン キンカン
mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny

kumpel ˈkũmpɛl n
仲間
(potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel

kumys ˈkũmɨs n
クミス
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (etnografia, etnograficzny) napój alkoholowy otrzymywany z mleka klaczy lub oślicy poddanego fermentacji, popularny w Azji;

kuna ˈkũna n
テン
(zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kundalini n
クンダリニー
(filozofia, filozoficzny) w filozofii i mistyce hinduskiej: energia, która spoczywa u podstawy kręgosłupa

kupiec ˈkupʲjɛʦ̑ n
商人
ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

kupić ˈkupʲiʨ̑ v
買う
(zobacz) kupować

kupno ˈkupnɔ n
購入
nabywanie czegoś

kupować kuˈpɔvaʨ̑ v
買う 購入する
nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupryt ˈkuprɨt n
赤銅鉱
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;

kura ˈkura n
雌鶏
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kurator sądowy n
保護司
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba wyznaczona przez sąd do sprawowania nadzoru nad kimś i realizacją przez niego orzeczeń;

kurczak ˈkurʧ̑ak n
チキン
(spożywczy) mięso z kurczaka (1.1)
większe kurczę (pisklę kury)

kurczę ˈkurʧ̑ɛ n
ひよこ
pisklę kury

kurdyjski kurˈdɨjsʲci adj
クルド語
dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski kurˈdɨjsʲci n
クルド語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurek ˈkurɛk n
風見鶏
(etnografia, etnograficzny) łopocząca na dachu atrapa koguta wykorzystywana w zwyczajach ludowych, zabawach strzeleckich
(meteorologia, meteorologiczny) wiatrowskaz na dachu w kształcie koguta

kurhan ˈkurxãn n
クルガン
(archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;

kurka wodna ˈkurka ˈvɔdna n
バン
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurkuma kurˈkũma n
ウコン
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi

kurnik ˈkurʲɲik n
鶏小屋
(rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuroliszek n
コカトリス
(etnografia, etnograficzny) legendarna istota wielkości indyka, pokryta pierzem, z nietoperzowatymi skrzydłami i sępim dziobem

kuropatwa ˌkurɔˈpatfa n
ヤマウズラ
(ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs kurs n
コース
(edukacja, edukacyjny) cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu
方針
(ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie

kursor ˈkursɔr n
カーソル
(informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury

kursywa n
筆記体
odręczne pismo pochyłe

kurtka ˈkurtka n
ジャケット
(krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurtyna kurˈtɨ̃na n
幕
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurtyzana ˌkurtɨˈzãna n
遊女
(przestarzałe, przestarzały) prostytutka

kurwa ˈkurva interjection
くそっ
(wulgarnie, wulgaryzm) …powtarzany jako przekleństwo, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu;

kurwa ˈkurva n
売春婦
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka
(wulgarnie, wulgaryzm) kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia

kusić ˈkuɕiʨ̑ v
誘惑する
wystawiać na pokusę

kuskus ˈkuskus n
クスクス
tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;

kusza ˈkuʃa n
クロスボウ
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kuzyn ˈkuzɨ̃n n
いとこ 従兄弟
syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka kuˈzɨ̃nka n
いとこ 従姉妹
córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuć żelazo, póki gorące ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ proverb
善は急げ
robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kułak n
クラーク
(historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie, pogardliwy) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

kuźnia ˈkuʑɲa n
鍛冶屋
(technologia, technika, techniczny) wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie
warsztat kowala;

kwadrat ˈkfadrat n
正方形
(matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego;
正方形 平方
(geometria) wielokąt o czterech bokach równej długości i czterech kątach prostych, czworokąt foremny;

kwadratowy ˌkfadraˈtɔvɨ adj
四角い
(matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia

kwadrylion kfaˈdrɨlʲjɔ̃n n
一秭
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024;

kwakier n
クエーカー教徒
członek Religijnego Towarzystwa Przyjaciół (protestanckiej grupy wyznaniowej)

kwalifikacja ˌkfalʲifʲiˈkaʦ̑ʲja n
資格
(książkowy) zaliczenie do określonej kategorii

kwant kfãnt n
量子
(fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna;

kwarantanna n
検疫
przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwarc kfarʦ̑ n
石英
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;

kwark kfark n
クォーク
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartalnik kfarˈtalʲɲik n
季刊雑誌
czasopismo periodyczne ukazujące się co kwartał

kwartał ˈkfartaw n
四半期
trzy miesiące, czwarta część roku

kwartet ˈkfartɛt n
カルテット
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków

kwas kfas n
酸
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas akrylowy ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ n
アクリル酸
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas arsenowy ˈkfas ˌarsɛ̃ˈnɔvɨ n
砒酸
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny będący kwasem arsenu o wzorze AsO(OH)3;

kwas askorbinowy ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ n
アスコルビン酸
(biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu;

kwas azotowy ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ n
硝酸
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas chlebowy n
クワス
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezalkoholowy napój otrzymywany przez fermentację chleba lub słodu zbożowego;

kwas cytrynowy n
クエン酸
(chemia, chemiczny) dodatek do żywności stosowany jako naturalna substancja zakwaszająca

kwas deoksyrybonukleinowy n
デオキシリボ核酸
(biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych

kwas foliowy ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ n
葉酸
(biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas hialuronowy n
ヒアルロン酸
(biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;

kwas krotonowy ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ n
クロトン酸
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;

kwas masłowy n
酪酸
(biochemia, biochemiczny) kwas tłuszczowy, organiczny związek chemiczny występujący w zjełczałym maśle i nadający lekko gorzki posmak wielu rodzajom serów;

kwas mlekowy ˈkfas mlɛˈkɔvɨ n
乳酸
(chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas octowy ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ n
酢酸
(chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas salicylowy n
サリチル酸
(chemia, chemiczny) związek organiczny o właściwościach bakteriobójczych, stosowany do produkcji kwasu acetylosalicylowego (aspiryny);

kwas siarkowy ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ n
硫酸
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas solny n
塩酸
(chemia, chemiczny) silnie żrący kwas nieorganiczny, będący m.in. ważnym czynnikiem trawiennym zwierząt, odczynnikiem laboratoryjnym czy środkiem przemysłowym

kwas szczawiowy n
シュウ酸
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas dikarboksylowy;

kwas tłuszczowy n
脂肪酸
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny z klasy kwasów karboksylowych, zawierający jedną grupą karboksylową i alifatyczny łańcuch węglowy, jeden z głównych składników m.in. lipidów;

kwas węglowy ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ n
炭酸
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasowość n
酸度
(chemia, chemiczny) cecha roztworów elektrolitów, charakteryzujących się przewagą stężenia jonów wodorowych nad stężeniem jonów wodorotlenowych; właściwość zawierania kwasu w swoim składzie

kwatera kfaˈtɛra n
宿
mieszkanie lub inne pomieszczenie wynajmowane lub zajęte na pobyt czasowy

kwazar ˈkfazar n
クエーサー
(astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwazicząstka n
準粒子
(fizyka, fizyczny) nośnik wielkości dynamicznych;

kwaśny ˈkfaɕnɨ adj
酸っぱい すっぱい
(dosłownie) mający cierpki smak
酸性 酸っぱい
(chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu

kwaśny deszcz n
酸性雨
(ekologia, ekologiczny) opad atmosferyczny o odczynie pH mniejszym niż 5,6, zawierający m.in. produkty przemiany tlenków azotu, dwutlenku siarki i tlenków węgla;

kwiaciarnia kfʲjäˈʨ̑arʲɲa n
花屋
(handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiat kfʲjat n
花
(botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
(ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
(potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
(przenośnie, przenośnia) najlepsza część społeczności

kwiatostan kfʲjaˈtɔstãn n
花序
(botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiatowy kfʲjaˈtɔvɨ adj
花
dotyczący kwiatów

kwiczoł ˈkfʲiʧ̑ɔw n
ノハラツグミ
(ornitologia, ornitologiczny) Turdus pilaris, niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ n
卯月 ４月 四月
czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwintesencja ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja n
精髄
elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwintet n
クインテット 五重唱
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów lub pięć głosów
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków lub śpiewaków

kwitnąć ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑ v
咲く
(botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty

kyudo n
弓道
(sport, sportowy) (etnografia, etnograficzny) japońskie łucznictwo ceremonialne służące rozwojowi duchowemu, wywodzące się z tradycji samurajskich

kółko i krzyżyk ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk n
三目並べ
popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi;

kąpać ˈkɔ̃mpaʨ̑ v
浴びる
zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych

kąpiel ˈkɔ̃mpʲjɛl n
風呂 入浴
kąpanie kogoś, kąpanie się

kąt kɔ̃nt n
角度 角
(geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi o wspólnym początku

kąt ostry n
鋭角
(geometria) (matematyka, matematyczny) kąt o mierze poniżej 90 stopni

kąt prosty ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ n
直角
(geometria) kąt o mierze 90 stopni;

kąt rozwarty n
鈍角
(geometria) (matematyka, matematyczny) kąt o mierze większej od 90 stopni lecz mniejszej od 180 stopni

kątomierz n
ぶんどき
przyrząd kreślarski służący do ustalania miar kątów;

kłamać ˈkwãmaʨ̑ v
嘘を吐く
świadomie mówić nieprawdę

kłamca ˈkwãmʦ̑a n
嘘吐き 嘘つき
mężczyzna lub chłopiec, który kłamie

kłamstwo ˈkwãmstfɔ n
嘘
nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłaść kwaɕʨ̑ v
寝かす 寝かせる
sprawiać że ktoś się położy, lub pójdzie spać
寝る
iść spać
zmieniać pozycję na leżącą

kłoda ˈkwɔda n
丸太
grube drzewo, zdatne na budowę i do wyrobów bednarskich

kłopotliwy ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ adj
めんどくさい
sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie

kłos kwɔs n
穂
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłus kwus n
速歩
(jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia;

kłusować v
密漁
(łowiectwo, łowiecki) nielegalnie polować na zwierzynę lub łowić ryby

kłusownictwo n
密猟
(łowiectwo, łowiecki) nielegalne łowienie zwierząt

kłusownik kwuˈsɔvʲɲik n
密猟 者
(łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłuć kwuʨ̑ v
刺す
(o owadach) żądlić
przebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym
wywoływać uczucie ostrego bólu

kłócić ˈkwuʨ̑iʨ̑ v
喧嘩する 争う
toczyć spór, spierać się

kłódka ˈkwutka n
南京錠
przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłódka miłości ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i n
愛の南京錠
kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary;

kłótnia ˈkwutʲɲa n
口喧嘩 口論 喧嘩
brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura

kłącze ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ n
リゾーム 根茎
(filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie
根茎
(botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;

la la interjection
ラ
…zastępujący słowa śpiewanej piosenki; ułatwiający powtarzanie znanej melodii

la la n
ラ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna dźwięku A (szóstego w gamie C-dur);

labirynt laˈbʲirɨ̃nt n
迷宮 迷路
(budownictwo) układ krzyżujących się korytarzy i pomieszczeń, w którym trudno znaleźć wyjście;

laborant laˈbɔrãnt n
検査技師
pracownik laboratorium

laboratorium ˌlabɔraˈtɔrʲjũm n
研究所
pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;

labrador retriever laˈbradɔr ːɛˈtrʲivɛr n
ラブラドール・レトリバー
(kynologia, kynologiczny) popularna rasa psów aportujących wywodząca się z Nowej Fundlandii;

ladyboy n
ニューハーフ
określenie transgenderycznego mężczyzny funkcjonującego w społeczeństwie Tajlandii

laguna laˈɡũna n
ラグーン
(geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

lahar ˈlaxar n
ラハール
(geologia, geologiczny) spływ błotny, w którym biorą udział przesycone wodą produkty erupcji wulkanicznej, przede wszystkim popiół wulkaniczny;

laik ˈla<sup>j</sup>ik n
俗人
ktoś niekompetentny

lak lak n
封蝋
topliwa mieszanina kalafonii i innych substancji żywicznych, używana do odciskania pieczęci i do uszczelniania;

lakaza n
ラッカーゼ
(biochemia, biochemiczny) enzym roślinny, charakterystyczny przede wszystkim dla grzybów rosnących na rozkładającym się drewnie

lakier ˈlacɛr n
ニス
(technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony

lakier do paznokci ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i n
ネールポリッシュ
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierować v
塗る
pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus ˈlakmus n
リトマス
(chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

laktacja lakˈtaʦ̑ʲja n
授乳
(biologia, biologiczny) wydzielanie mleka z sutków samicy ssaków w okresie karmienia;

laktaza lakˈtaza n
ラクターゼ
enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;

laktoza lakˈtɔza n
ラクトース 乳糖
(chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka ˈlalka n
人形
dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lama ˈlãma n
ラマ リャマ
(zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
ラマ 喇嘛
jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi

lambda ˈlãmbda n
ラムダ
nazwa jedenastej litery alfabetu greckiego, λ;

lampa ˈlãmpa n
灯 電灯 電気
urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampart ˈlãmpart n
ヒョウ
(zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

lantan ˈlãntãn n
ランタン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański ˌlaɔˈtãj̃sʲci n
ラーオ語
język urzędowy Laosu;

laparoskopia ˌlaparɔˈskɔpʲja n
腹腔鏡
(medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

lapis lazuli ˈlapʲis laˈzulʲi n
ラピスラズリ
(mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

laptop ˈlaptɔp n
ラップトップ ノートパソコン
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa ˈlarva n
幼虫
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

laryngolog ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk n
咽喉科学者
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła

laryngologia n
咽喉科学
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami gardła i krtani

las las n
森 森林 林
gęste zbiorowisko drzew;

las deszczowy n
多雨林
(ekologia, ekologiczny) formacja roślinna wiecznie zielone lasów na obszarach o rocznej sumie opadów przekraczającej 2000 mm i wysokiej wilgotności;

lasagne n
ラザニア
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem
(spożywczy) włoski makaron o kształcie szerokich pasków;

laser ˈlasɛr n
レーザー
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

lassi n
ラッシー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej;

lasówka złotogłowa n
カマドムシクイ
(ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki

latający spodek ˌlataˈjɔ̃nʦ̑ɨ ˈspɔdɛk n
空飛ぶ円盤
(potocznie, potoczny) (zobacz) UFO

latarka laˈtarka n
懐中電燈
podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia laˈtarʲɲa n
ランタン
lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni
懐中電灯
(architektura, architektoniczny) cylinder na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi wnętrze;

latarnia morska laˈtarʲɲa ˈmɔrska n
灯台
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latarniowiec n
灯台船
(marynarka) statek, na którym zainstalowano latarnię morską;

latawiec laˈtavʲjɛʦ̑ n
凧
zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać ˈlataʨ̑ v
飛 飛ぶ
umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

lateks ˈlatɛks n
ラテックス
(chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy;

latencja n
レイテンシ
(informatyka, informatyczny) opóźnienie czasowe podczas przesyłania informacji

lato ˈlatɔ n
夏 なつ
pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latte n
カフェラッテ
(potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawa espresso z dużą ilością mleka krowiego lub roślinnego, zazwyczaj w stosunku 1 do 2

latynizacja n
ラテン化
(książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi
(książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej

latyński laˈtɨ̃j̃sʲci adj
ラテン
związany z Lacjum, Latynami (Latyńczykami)

lawa ˈlava n
溶岩
(geologia, geologiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda laˈvɛ̃nda n
ラベンダー
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

laweta laˈvɛta n
レッカー車
(motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów

lawina laˈvʲĩna n
雪崩
masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lazulit n
天藍石
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady fosforanów;

lazuryt laˈzurɨt n
ラピスラズリ 瑠璃
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

lać jak z cebra ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra v
土砂降りになる
(potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu

lecieć ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑ v
蝿 (はえ, hae)
podróżować samolotem
przemieszczać się w powietrzu

lecytyna n
レシチン
(biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej

leczenie lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
治療
(rzeczownik odczasownikowy) od leczyć

leczyć ˈlɛʧ̑ɨʨ̑ v
治す
przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby

legalizacja ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja n
合法化
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem

legalny lɛˈɡalnɨ adj
合法
produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem
zgodny z prawem

legenda lɛˈɡɛ̃nda n
伝説 神話
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;

legendarny ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ adj
伝説上の
fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend
rzeczywisty, ale tak sławny, że krążą o nim legendy

legia cudzoziemska ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska n
外人部隊
(wojskowość, wojskowy) w niektórych armiach, oddziały żołnierzy zawodowych składające się w części lub w całości z obcokrajowców;

legion ˈlɛɟɔ̃n n
軍団
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;

lej lɛj n
レウ
(jednostka monetarna) waluta Mołdawii
(jednostka monetarna) waluta Rumunii;

lekarka lɛˈkarka n
女医
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) kobieta pracująca jako lekarz

lekarstwo lɛˈkarstfɔ n
薬
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz ˈlɛkaʃ n
医師 医者
(medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekceważący adj
不敬な
świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja ˈlɛkʦ̑ʲja n
レッスン 授業
(edukacja, edukacyjny) jednostka zajęć dydaktycznych

lekki ˈlɛcːi adj
軽い
o małej wadze, małym ciężarze

lekkoatletyka ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka n
陸上競技
(sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

leksem ˈlɛksɛ̃m n
語彙素
(językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia;

leksykalizacja n
語彙化
(językoznawstwo, językoznawczy) rozbieżność między znaczeniem wyrazu a jego morfologiczną strukturą, która była uformowana przez znaczenie pierwotne;

leksykograf n
辞書編集者
(językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii

leksykologia n
語彙論
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia;

leksykon n
辞書
publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lektyka ˈlɛktɨka n
駕籠
łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;

lelek kozodój ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj n
ヨアロッパヨタカ
(ornitologia, ornitologiczny) Caprimulgus europaeus; gatunek ptaków leśnych z rodziny Caprimulgus, o sztywnych piórach otaczających dziób;

lemat n
補題
(matematyka, matematyczny) twierdzenie pomocnicze, używane do udowodnienia innego twierdzenia

lemiesz ˈlɛ̃mʲjɛʃ n
刃先
(rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;

leming ˈlɛ̃mʲĩŋk n
レミング
(zoologia, zoologiczny) Lemmus lemmus, gatunek ssaków, małych gryzoni występujących w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej;

lemoniada ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada n
レモネード
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn;

lemur ˈlɛ̃mur n
狐猿
(zoologia, zoologiczny) Lemur Linnaeus, madagaskarska ogoniasta małpiatka o puszystym futrze;

len lɛ̃n n
亜麻
(botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion
(włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina z lnu (1.2)
(włókiennictwo) włókno lnu (1.1)

lenistwo lɛ̃ˈɲistfɔ n
無精 横着 気無精 物臭
odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuchować v
怠ける のらくらする のんびりする
(potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwiec lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑ n
ナマケモノ 樹懶 ナマケモノ
(zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy lɛ̃ˈɲivɨ adj
ナマケモノ
charakteryzujący się lenistwem

lep na muchy n
ハエ取り紙
pułapka na muchy w postaci paska nasmarowanego lepką substancją wabiącą;

lepiej późno niż wcale ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ proverb
遅くてもやらないよりまし
sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepiej zapobiegać niż leczyć ˈlɛpʲjɛ̇j ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ ˈɲiʃ ˈlɛʧ̑ɨʨ̑ proverb
今日の一針明日の十針
bardziej opłaca się zapobieganie niż naprawianie zaniedbań i błędów

lepki ˈlɛpʲci adj
ベタベタする
mający właściwości kleju

lepkość n
粘度
(fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu proverb
明日の百より今日の五十
lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

lepton ˈlɛptɔ̃n n
レプトン
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca fermionem, lecz niebędąca kwarkiem;
(historia, historyczny, historycznie) moneta miedziana bita w starożytnej Grecji;

lesbijka lɛzˈbʲijka n
レズ レズビアン
homoseksualna kobieta;

lesbijski adj
レズ
dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom

less lɛs n
黄土
(geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego;

leszcz lɛʃʧ̑ n
ブリーム
(ichtiologia, ichtiologiczny) Abramis brama, eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

leszczyna lɛʃˈʧ̑ɨ̃na n
ハシバミ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Corylus L., rodzaj krzewów i drzew o jadalnych owocach, zwanych orzechami laskowymi;

letni ˈlɛtʲɲi adj
ぬるい
o substancji: ciepły, lecz nie gorący

leucyna n
ロイシン
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kodowany aminokwas alifatyczny;

lew lɛf n
ライオン 獅子
(zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;
(zoologia, zoologiczny) samiec lwa (1.1)
レフ
(jednostka monetarna) bułgarska jednostka monetarna; 100 stotinek;

lew morski n
海驢
(zoologia, zoologiczny) pacyficzny ssak morski, przedstawiciel rodziny uchatkowatych

lewar n
ジャッキ
(technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewica lɛˈvʲiʦ̑a n
左翼 左党
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy;

lewy ˈlɛvɨ adj
左 の 左
znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leń lɛ̃ɲ n
怠け者
człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy

leśnictwo lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ n
林業
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną

leżak ˈlɛʒak n
デッキチェア 寝台
rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport

leżeć ˈlɛʒɛʨ̑ v
寝る 横たわる
zachowywać pozycję poziomą

libacja lʲiˈbaʦ̑ʲja n
献酒
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwyczaj wylewania alkoholu, oliwy lub innych cennych płynów na ofiarę bogu;

liberalizm ˌlʲibɛˈralʲism̥ n
自由主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością;

liberalny ˌlʲibɛˈralnɨ adj
革新的
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce
nieuznający przymusu, tolerancyjny

liberał n
自由主義者
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu

libertarianizm n
リバタリアニズム
(filozofia, filozoficzny) doktryna uznająca wolność osobistą i wolność ekonomiczną za najwyższe wartości w polityce;

libido lʲiˈbʲidɔ n
リビドー
(seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

licencja lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja n
ライセンス 免許
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;

liceum lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm n
高校 高等学校
(edukacja, edukacyjny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;

lichwa ˈlʲixfa n
高利
(pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze;

liczba ˈlʲiʤ̑ba n
数
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa
数 数字
(matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
zapis liczby (1.1)

liczba atomowa ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva n
原子番号
(fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba całkowita ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita n
整数
(matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;

liczba mnoga ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa n
複数形 複数
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba naturalna n
自然数
(matematyka, matematyczny) (rzadki, rzadko używany) liczba z ciągu 1, 2, 3, …
(matematyka, matematyczny) liczba z ciągu 0, 1, 2, 3, …;

liczba nieparzysta n
奇数
(matematyka, matematyczny) liczba całkowita niepodzielna przez dwa

liczba niewymierna ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna n
無理数
(matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;

liczba parzysta n
偶数
(matematyka, matematyczny) liczba calkowita podzielna przez 2

liczba pierwsza ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa n
素数
(matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba pojedyncza ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a n
単数 単数形
(gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczba porządkowa ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔva n
順序数
(matematyka, matematyczny) zwykle w lm: zbiór dobrze uporządkowany, będący kanonicznym reprezentantem pewnej klasy izomorficzności dobrych porządków
(oficjalnie) liczba naturalna, używana do określenia pozycji w pewnej kolejności

liczba rzeczywista n
実数
(matematyka, matematyczny) liczba wymierna (ułamek) lub dowolna liczba pomiędzy liczbami wymiernymi;

liczba urojona n
虚数
(matematyka, matematyczny) liczba, której kwadrat jest liczbą rzeczywistą niedodatnią

liczba wymierna n
有理数
(matematyka, matematyczny) liczba dająca się przedstawić jako ułamek liczb całkowitych;

liczba zespolona n
複素数
(matematyka, matematyczny) liczba postaci a+bi, gdzie a i b to liczby rzeczywiste, a i reprezentuje jednostkę urojoną;

liczebnik lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik n
数詞 数字
(gramatyka) nazwa liczby

liczi chińskie ˈlʲiʧ̑ʲi ˈxʲĩj̃sʲcɛ n
レイシ
(botanika, botaniczny) Litchi chinensis, gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie

licznik ˈlʲiʧ̑ʲɲik n
カウンター
urządzenie służące do pomiaru jakiejś wielkości naliczanej w czasie;
分子
(matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;

liczny ˈlʲiʧ̑nɨ adj
多い
(o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek

liczyć ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑ v
数 数える
określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
計算 する
wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne
信用 する 信頼 する
pokładać swoje zaufanie

lifehack ˈlajfxak n
ライフハック
(potocznie, potoczny) pomysł, trick ułatwiający życie, rozwiązujący problem bądź przyspieszający codzienną czynność;

liga ˈlʲiɡa n
リーグ
(sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
zrzeszenie osób, organizacji lub państw

liga językowa n
言語連合
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa języków różnego pochodzenia, która na skutek długotrwałego wzajemnego oddziaływania wykształciła podobieństwa, np. pod względem słownictwa, gramatyki czy fonologii;

ligustr n
イボタノキ
(botanika, botaniczny) Ligustrum L., rodzaj roślin krzewiastych lub drzew z rodziny oliwkowatych, często używanych jako ozdobne;

likier ˈlʲicɛr n
リキュール
(spożywczy) słodki i mocny napój alkoholowy;

likoryna n
リコリン
(chemia, chemiczny) (botanika, botaniczny) trujący alkaloid stosowany również jako lek, występujący w roślinach z rodziny amarylkowatych

likwidować ˌlʲikfʲiˈdɔvaʨ̑ v
抹殺
usuwać, znosić lub rozwiązywać coś

lilia ˈlʲilʲja n
ユリ 百合
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;

limburski lʲĩmˈbursʲci n
リンブルフ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język (dialekt) limburski;

limit ˈlʲĩmʲit n
限界
granica niemożliwa do przekroczenia

limnologia ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja n
陸水学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limo ˈlʲĩmɔ n
パンダ目
(potocznie, potoczny) podbite oko

limuzyna n
リムジン
(motoryzacja) luksusowy samochód;

lin lʲĩn n
テンチ
(ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lina ˈlʲĩna n
縄
elastyczne cięgno z włókna lub drutów;

lingala n
リンガラ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny bantu, używany przez około 2 miliony osób w północno-zachodniej Demokratycznej Republice Konga oraz północnym i środkowym Kongu;

lingwistyka lʲĩŋɡˈvʲistɨka n
言語学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia ˈlʲĩɲja n
線
kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka

linie lotnicze n
エアライン
(lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

linijka lʲĩˈɲijka n
定規
przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

liniowy lʲĩˈɲjɔvɨ adj
線の 線状の
mający związek z linią

linoleum ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm n
リノリウム
(budownictwo) wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego stosowany do wykładania podłóg;

linoskoczek ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk n
綱渡り師
cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie

lipa ˈlʲipa n
シナノキ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., drzewo liściaste z podrodziny lipowatych;

lipiec ˈlʲipʲjɛʦ̑ n
七月 ７月 七月
siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

liposukcja ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja n
脂肪吸引
(medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej;

lir lʲir n
リラ
(historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Włoch w latach 1861–2002;

lira ˈlʲira n
ライアー
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;

lira korbowa ˈlʲira kɔrˈbɔva n
ハーディ・ガーディ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny strunowy instrument smyczkowy z korbą i klawiszami;

lis lʲis n
狐
(zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik o wydłużonym tułowiu, krótkich łapach i długim, puszystym ogonie;

lisi ˈlʲiɕi adj
キツネ
(przenośnie, przenośnia) chytry, postępujący nieszczerze
charakterystyczny dla lisa; dotyczący, odnoszący się do lisa

list lʲist n
手紙 便り
wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
手紙 書信
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
papier, na którym napisano list (1.1)

list motywacyjny n
志望書
list przedstawiający powody, dla których piszący interesuje się pewnym stanowiskiem i dla których jest odpowiednim kandydatem na nie, wręczany potencjalnemu pracodawcy zwykle wraz z życiorysem;

list otwarty ˈlʲist ɔtˈfartɨ n
公開状 公開書簡
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

lista ˈlʲista n
一覧
elementy zapisane w kolejności
演算
(informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych używana w infomatyce;

lista dyskusyjna ˈlʲista ˌdɨskuˈsɨjna n
メーリングリスト
(informatyka, informatyczny) rodzaj grupy dyskusyjnej, gdzie wiadomości są rozsyłane e-mailami;

listonosz lʲiˈstɔ̃nɔʃ n
郵便配達
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad lʲiˈstɔpat n
十一月 11月 霜月
jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listwa przypodłogowa n
幅木
(budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze

lit lʲit n
リチウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litera lʲiˈtɛra n
文字
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

literacki ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci adj
文学
mający związek z literaturą

literatura ˌlʲitɛraˈtura n
文学
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu n
ノンフィクション
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literaturoznawstwo ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ n
文芸学
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;

litewski lʲiˈtɛfsʲci adj
リトアニア語
odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski lʲiˈtɛfsʲci n
リトアニア語
(językoznawstwo, językoznawczy) bałtyjski język używany przez Litwinów;

litografia ˌlʲitɔˈɡrafʲja n
リトグラフ
(drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;

litosfera ˌlʲitɔˈsfɛra n
リソスフェア
(geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej;

litość ˈlʲitɔɕʨ̑ n
情け
współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś

litr lʲitr̥ n
リットル
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

liturgia lʲiˈturʲɟja n
典礼
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

live n
ライブ
internetowy przekaz lub spotkanie na żywo
muzyka na żywo

liwermor n
リバモリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lv i liczbie atomowej 116;

liza ˈlʲiza n
溶菌
(biologia, biologiczny) rozpad na cząstki elementarne;

lizak ˈlʲizak n
飴ん棒
twardy cukierek na patyku

lizać ˈlʲizaʨ̑ v
舐める
dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

liściasty lʲiɕˈʨ̑astɨ adj
落葉樹
(botanika, botaniczny) mający liście, złożony z drzew lub krzewów mających liście

liścień ˈlʲiɕʨ̑ɛ̇̃ɲ n
子葉
(biologia, biologiczny) pierwszy liść rośliny nasiennej;

liściokwiat garbnikowy lʲiɕˈʨ̑ɔkfʲjad ˌɡarbʲɲiˈkɔvɨ n
ユカン
(botanika, botaniczny) Phyllanthus emblica, gatunek drzewa z rodziny liściokwiatowatych pochodzący z Azji;

liść lʲiɕʨ̑ n
葉 葉っぱ
(botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

lobby ˈlɔbbʲi n
ロビー
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa nacisku (zwłaszcza w celu zmiany prawa zgodnie z czyimiś interesami)

lobotomia n
精神外科
(medycyna, medyczny) zabieg neurochirurgiczny, który polega na odcięciu połączeń pomiędzy korą przedczołową oraz innymi strukturami mózgowia;

lockdown n
ロックダウン
zakaz wyjścia, zakaz opuszczania danej strefy

lockout n
ロックアウト
(ekonomia, ekonomiczny) uniemożliwienie strajku przez zakaz wstępu do fabryki do czasu akceptacji przez pracowników warunków zatrudnienia stawianych przez zarząd
(społeczny) (administracja) zamknięcie instytucji i lokali publicznych w związku z epidemią

lodowiec lɔˈdɔvʲjɛʦ̑ n
氷河
(geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;

lodowisko ˌlɔdɔˈvʲiskɔ n
スケートリンク
miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach;

lodołamacz ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑ n
砕氷船
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody n
アイスクリーム アイス
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka lɔˈdufka n
冷蔵庫
pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

log lɔk n
ログ
(marynarka) przyrząd do pomiaru prędkości statku;

logarytm lɔˈɡarɨtm̥ n
対数
(matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logika ˈlɔɟika n
論理
poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych
論理学 論理
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;

logistyka n
兵站
(ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr;
(wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska;

logo ˈlɔɡɔ n
ロゴ
znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;

logotyp n
ロゴタイプ
logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim;

lojalność n
忠誠心
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni

lokalizacja ˌlɔkalʲiˈzaʦ̑ʲja n
所
usytuowanie, położenie jakiegoś obiektu; miejsce, pozycja zajmowana przez jakiś obiekt

lokalny lɔˈkalnɨ adj
局所
(informatyka, informatyczny) widoczny tylko w obrębie danej procedury lub bloku, tworzona w momencie inicjowania bloku i niszczona w momencie kończenia bloku
związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca

lokomotywa ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva n
機関車 汽車
(kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

lokówka lɔˈkufka n
毛ローラー
(fryzyjski) wałek wykonany z metalu lub tworzyw sztucznych, służący do zakręcania włosów

lombard ˈlɔ̃mbart n
質屋
instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;

lombardzista n
質屋
(potocznie, potoczny) właściciel lombardu, osoba pożyczająca pod zastaw

lont lɔ̃nt n
導火線
(wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika

lorens ˈlɔrɛ̃w̃s n
ローレンシウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lornetka lɔrˈnɛtka n
双眼鏡
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych;

losowy lɔˈsɔvɨ adj
ランダム
przypadkowy, niezależny od decyzji

lot lɔt n
フライト
przemieszczanie się w powietrzu lub w przestrzeni kosmicznej
podróż, np. samolotem, balonem

loteria lɔˈtɛrʲja n
宝くじ
gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie

lotka ˈlɔtka n
羽根
(sport, sportowy) uskrzydlony przedmiot służący do gry w badmintona

lotnictwo lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ n
航空
ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;

lotnisko lɔtʲˈɲiskɔ n
空港
(lotnictwo, lotniczy) wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑ n
航空母艦
(wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotny adj
揮発性
(fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący
łatwo unoszący się w powietrzu

lotos ˈlɔtɔs n
ハス科 蓮
(botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

lubić ˈlubʲiʨ̑ v
好く 好む
darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lucerna luˈʦ̑ɛrna n
アルファルファ
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) jednoroczna lub dwuletnia bylina z rodziny bobowatych;

lud lut n
民族
zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem

ludność ˈludnɔɕʨ̑ n
人口
ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójstwo ˌludɔˈbujstfɔ n
ジェノサイド 集団虐殺
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludzkość ˈluʦ̑kɔɕʨ̑ n
人類
ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie

lufa ˈlufa n
銃砲身
część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;

lukier ˈlucɛr n
アイシング
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) polewa używana do pokrywania wyrobów cukierniczych, sporządzana z roztopionego cukru pudru;

lukrecja luˈkrɛʦ̑ʲja n
カンゾウ属 甘草
(botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;

luks luks n
ルクス
(fizyka, fizyczny) jednostka natężenia światła, symbol lx;

luksemburski ˌluksɛ̃mˈbursʲci adj
ルクセンブルク語
odnoszący się do miasta Luksemburg
odnoszący się do państwa Luksemburg

luksusowy adj
豪華
taki, który jest przejawem luksusu, bogatego życia

lumbago lũmˈbaɡɔ n
腰痛
(medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lumen n
ルーメン
(fizyka, fizyczny) jednostka miary strumienia świetlnego

luneta n
望遠鏡
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw;

lupa ˈlupa n
拡大鏡 虫眼鏡
wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lusterko wsteczne luˈstɛrkɔ ˈfstɛʧ̑nɛ n
ドアミラー
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy

lustro ˈlustrɔ n
鏡
gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranizm ˌlutɛˈrãɲism̥ n
ルーテル教会
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

luterański adj
ルター派
związany z luteranizmem

lutet ˈlutɛt n
ルテチウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia ˈlutʲɲa n
リュート
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

lutować luˈtɔvaʨ̑ v
はんだづけする
(technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a n
半田鏝
(technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty ˈlutɨ n
如月 ２月 二月
drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

luźny ˈluʑnɨ adj
緩む
nieprzylegający, swobodny, zapewniający swobodę ruchów (o ubraniach)
nieumocowany

lwia część ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ n
獅子の分け前
znaczna, większa część czegoś

lwica ˈlvʲiʦ̑a n
雌ライオン
(zoologia, zoologiczny) samica lwa

lystrozaur n
リストロサウルス
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Lystrosaurus, rodzaj terapsyda z rodziny Lystrosauridae;
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju lystrozaur (1.1)

lód lut n
氷
stały stan skupienia wody;
(potocznie, potoczny) lodowisko
アイスクリーム 氷
(potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

ląd lɔ̃nt n
土地
obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądowanie ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ n
着陸
(rzeczownik odczasownikowy) od lądować

lądownik n
ランダー
(astronautyka, astronautyczny) część statku kosmicznego przeznaczona do lądowania;

lędźwie ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ n
腰部
(anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą

lęk lɛ̃ŋk n
恐怖症
uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne

macchiato n
マキアート
kawa espresso z odrobiną mleka;

macedoński ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci adj
マケドニア語
odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków
odnoszący się do krainy Macedonii w Grecji lub mieszkańców tego regionu

macedoński ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci n
マケドニア
(językoznawstwo, językoznawczy) język wymarły używany przez starożytnych mieszkańców Macedonii;
マケドニア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Macedonii;

machinacja ˌmaxʲĩˈnaʦ̑ʲja n
策動
podstępne działanie na czyjąś niekorzyść

macica maˈʨ̑iʦ̑a n
子宮
(anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;

macierz ˈmaʨ̑ɛʃ n
行列
(matematyka, matematyczny) prostokątna tablica liczb lub innych elementów pewnego pierścienia;

macierz diagonalna n
対角行列
(matematyka, matematyczny) macierz, zwykle kwadratowa, której wszystkie niezerowe elementy znajdują się na przekątnej głównej;

macierz kwadratowa n
正方行列
(matematyka, matematyczny) macierz o jednakowej liczbie wierszy i kolumn

macka n
触手
(zoologia, zoologiczny) wyrostek ciała niektórych wodnych bezkręgowców, służący do chwytania lub rozpoznawania dotykiem
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) zasięg czyichś groźnych wpływów (zwykle w liczbie mnogiej)

macocha maˈʦ̑ɔxa n
継母
żona ojca, ale nie matka;

maczeta maˈʧ̑ɛta n
マチェテ
długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga n
棍棒
jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

madżong n
麻雀 マージャン
chińska gra dla czterech graczy;

maestro maˈɛstrɔ n
マエストロ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (podniośle) tytuł wyrażający szacunek dla wybitnego artysty muzyka

mafia ˈmafʲja n
マフィア
zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

magazyn maˈɡazɨ̃n n
倉庫
pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów
雑誌
czasopismo ilustrowane

magdalenka n
マドレーヌ
(cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciastko w kształcie muszelki;

magenta maˈɡɛ̃nta n
マゼンタ
barwa purpurowa;

magia ˈmaɟja n
魔法 魔術
(ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magiczny maˈɟiʧ̑nɨ adj
魔法的
związany z magią

magma ˈmaɡma n
マグマ 岩漿
(geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

magnes ˈmaɡnɛs n
磁石
przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n n
テープレコーダー
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetyczny ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ adj
磁気
(fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym)

magnetyzm n
磁性
(fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych;
(przenośnie, przenośnia) siła przyciągająca

magnez ˈmaɡnɛs n
マグネシウム 苦土素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnituda n
マグニチュード
(geologia, geologiczny) (fizyka, fizyczny) liczbowa miara energii trzęsienia ziemi oparta na wielkości momentu sejsmicznego;

magnolia maɡˈnɔlʲja n
モクレン属
(botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;

magnoliowate ˌmaɡnɔlʲjɔˈvatɛ n
モクレン科
(systematyka) (botanika, botaniczny) Magnoliaceae Juss., rodzina drzew, krzewów lub pnączy należąca do rzędu magnoliowców;

mahajana ˌmaxaˈjãna n
大乗仏教 マハーヤーナ
(filozofia, filozoficzny) kierunek buddyzmu, wyodrębniony w pierwszym wieku p.n.e.;

maharadża n
マハラジャ
(historia, historyczny, historycznie) niezależny władca w Indiach i na Archipelagu Malajskim

mahoń ˈmaxɔ̃ɲ n
マホガニー
(potocznie, potoczny) mebel z mahoniu (1.1)
drewno otrzymywane z mahoniowca
kolor czerwonobrunatny
mahoniowiec

maj maj n
五月 ５月 五月
piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majestat maˈjɛstat n
凛々しさ
dostojeństwo, powaga lub okazałość jakichś osób, zjawisk lub rzeczy

majestatyczny ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ adj
威厳
(książkowy) pełen dostojnej powagi

majonez maˈjɔ̃nɛs n
マヨネーズ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major ˈmajɔr n
少佐
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

majtki ˈmajtʲci n
パンツ パンティー
(krawiectwo) (odzieżownictwo) dolna część bielizny okrywająca biodra;

majątek maˈjɔ̃ntɛk n
財産
bogactwo, fortuna

majętny maˈjɛ̃ntnɨ adj
お金持 の
posiadający duży majątek

mak mak n
芥子
(botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;

makak ˈmakak n
マカク
(zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa;

makak japoński n
ニホンザル
(zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

makak pacyficzny n
ヤクシマザル
(zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata yakui L., podgatunek makaka japońskiego

makaron maˈkarɔ̃n n
パスタ
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makijaż maˈcijaʃ n
メイク 化粧
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy

makolągwa ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva n
ムネアカヒワ
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makrela maˈkrɛla n
鯖 サバ
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

maksimum ˈmaksʲĩmũm n
最大
największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość

maksyma n
格言
(książkowy) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania

malachit maˈlaxʲit n
くじゃく石
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malajski maˈlajsʲci adj
マレー語
dotyczący Malajów (lub Malezji)

malajski maˈlajsʲci n
マレー語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malapropizm n
言い間違い
(językoznawstwo, językoznawczy) użycie innego słowa czy wyrażenia niż zamierzony, często dające komiczny efekt;

malaria maˈlarʲja n
マラリア
(medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarstwo maˈlarstfɔ n
絵画
(sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz ˈmalaʃ n
画家
(budownictwo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik, który maluje ściany i inne części budynku
画家 がか
(sztuka) artysta, który maluje obrazy

malina maˈlʲĩna n
木苺 ラズベリー
(potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
(botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
(botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej

malinka maˈlʲĩnka n
キスマーク
(potocznie, potoczny) ślad na skórze po intensywnym pocałunku;

malinowy ˌmalʲĩˈnɔvɨ adj
木苺色
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin
dotyczący malin (krzewów i owoców)
mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony

malować maˈlɔvaʨ̑ v
描く
(technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
(sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie
絵の具を塗る
(o uczuciu, stanie ducha) ukazywać się, uwidaczniać się na twarzy lub w postawie człowieka

maltański malˈtãj̃sʲci adj
マルタ語
(geografia, geograficzny) odnoszący się do państwa Malta

maltański malˈtãj̃sʲci n
マルタ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;

malwa ˈmalva n
葵
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju malwa (1.1)

mama ˈmãma n
母 お母さん
(potocznie, potoczny) matka

mamka ˈmãmka n
乳母
kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mammografia ˌmãmːɔˈɡrafʲja n
マンモグラフィー
(medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi;

mamonizm n
貪欲
(dawniej, dawny) żądza zysku, bogactwa, kult pieniądza

mamrotać mãmˈrɔtaʨ̑ v
呟く
mówić cicho i niewyraźnie

mamut ˈmãmut n
マンモス
(zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius, wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

mana ˈmãna n
マナ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w wierzeniach ludów Oceanii: bezosobowa, nadprzyrodzona siła przenikająca wszystko

mandala mãnˈdala n
曼拏羅
motyw artystyczny, zwykle w kształcie okręgu, ze wpisanym kwadratem podzielonym na cztery trójkąty, który symbolizuje kosmos; jest używany w celach religijnych i w magii;

mandarynka ˌmãndaˈrɨ̃nka n
みかん ミカン
(spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce
みかん 蜜柑
(botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;
みかん色
barwa, jeden z odcieni pomarańczu
鴛鴦
(ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych;

mandaryński n
北京語
(językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński;

mandat ˈmãndat n
違反切符
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandolina ˌmãndɔˈlʲĩna n
マンドリン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

mandragora ˌmãndraˈɡɔra n
マンドレイク
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju mandragora (1.1)

manekin mãˈnɛcĩn n
マネキン人形
figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

manewr ˈmãnɛfr̥ n
機動
(przenośnie, przenośnia) zręczne posunięcie
(wojskowość, wojskowy) zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej;
zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania

manga ˈmãŋɡa n
漫画 コミック
japoński komiks;

mangan ˈmãŋɡãn n
マンガン 満俺 マンガン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango ˈmãŋɡɔ n
マンゴー
(botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)

mangostan n
マンゴスチン
(botanika, botaniczny) Garcinia L., rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny kluzjowatych;
(botanika, botaniczny) Garcinia mangostana L., wiecznie zielone drzewo tropikalne pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej;
(spożywczy) ciemnofioletowy owoc mangostanu (1.2) o soczystym, słodkim i cierpkim miąższu przypominającym w smaku ananas i brzoskwinię

mangusta mãŋˈɡusta n
マングース
(zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

mania ˈmãɲja n
躁病
silne, niemalże chorobliwe zainteresowanie czymś, zamiłowanie do czegoś

mania prześladowcza n
被害妄想
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie

manicheizm n
マニ教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) system religijno-filozoficzny, stworzony przez Maniego, zgodnie z którym podstawą bytu są dwie przeciwstawne siły: dobro i zło oraz światło i ciemność;

manierka n
フラスコ
płaska, blaszana butelka używana przez żołnierzy i skautów do przenoszenia płynów;

maniery n
礼儀
sposób zachowania

manifest mãˈɲifɛst n
宣言
(urzędowy) wykaz ładunku

manipulować ˌmãɲipuˈlɔvaʨ̑ v
御
kierować kimś, powodować, że ktoś coś robi, bez jego wiedzy i zgody

mankiet ˈmãŋʲcɛt n
カフ
(krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę

manna ˈmãnːa n
マンナ
(biblijny) pokarm z nieba, który Bóg zsyłał Izraelitom przez 40 lat na pustyni;

mannitol n
マンニトール
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkohol cukrowy występujący w roślinach;

manometr mãˈnɔ̃mɛtr̥ n
圧力計
przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mantra ˈmãntra n
真言
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wedyjski hymn lub modlitwa
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielokrotnie powtarzana rytualna formuła magiczna stosowana w niektórych odmianach hinduizmu lub buddyzmu

mantykora n
マンティコア
(mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;

manuka n
ギョリュウバイ
(botanika, botaniczny) Leptospermum scoparium, krzew z rodziny mirtowatych pochodzący z Nowej Zelandii i południowo-wschodniej Australii;

manul n
マヌルネコ
(zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

manx mãŋks n
マン島語
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;

maoizm n
毛沢東思想
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

maoryski adj
マオリ語
związany z Maorysami, dotyczący Maorysów

maoryski n
マオリ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski;

mapa ˈmapa n
地図
graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

marabut indyjski maˈrabut ĩnˈdɨjsʲci n
オオハゲコウ
(ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos dubius Gmelin, duży ptak z rodziny bocianowatych;

marakuja n
パッションフルーツ
(spożywczy) (botanika, botaniczny) owoc męczennicy jadalnej, Passiflora edulis Sims

marathi n
マラーティー語
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra;

maraton maˈratɔ̃n n
マラソン
(sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m;

marcepan marˈʦ̑ɛpãn n
マルチパン
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana do wyrobów cukierniczych;

marchew ˈmarxɛf n
人参
(botanika, botaniczny) Daucus L., rodzaj roślin z rodzaju selerowatych;

margaryna ˌmarɡaˈrɨ̃na n
マーガリン
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margiel ˈmarʲɟɛl n
泥灰土
(geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;

margines n
余白
niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;

margrabia marˈɡrabʲja n
辺境伯
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: zwierzchnik marchii

marihuana ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna n
マリワナ
substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;

marionetka ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka n
傀儡
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków;

marka ˈmarka n
ブランド
(handel, handlowy) znak na produktach danej firmy

markaczka marˈkaʧ̑ka n
ヨーロッパクロガモ
(ornitologia, ornitologiczny) Melanitta nigra, gatunek morskiej kaczki o czarnym upierzeniu;

marketing n
マーケティング
(ekonomia, ekonomiczny) działania zorientowane wokół potrzeb konsumentów, polegające na ustaleniu wielkości produkcji oraz metod dystrybucji, sprzedaży i reklamy towarów;

markiz n
侯爵
tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

markiza marʲˈciza n
天幕
(architektura, architektoniczny) daszek, najczęściej z płótna, umieszczany nad oknami domów, wystawami sklepów itp.

marksizm ˈmarʲcɕism̥ n
マルクス主義
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marmolada ˌmarmɔˈlada n
マーマレード
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur ˈmarmur n
大理石
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marmurek marˈmurɛk n
大理石蛋糕
rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka

marnieć v
元気がなくなる
tracić wartość, stawać się marnym

marnować marˈnɔvaʨ̑ v
浪費する
wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marokański ˌmarɔˈkãj̃sʲci adj
モロッコ
odnoszący się do Maroka

marsjański marˈsʲjä̃j̃sʲci adj
火星
dotyczący Marsa, związany z Marsem

marsz marʃ n
行進曲
przemieszczanie się, pochód wojsk;
rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszand ˈmarʃãnt n
画商
(książkowy) (sztuka) osoba handlująca dziełami sztuki

marszałek marˈʃawɛk n
元帥
(wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

martwa natura ˈmartfa naˈtura n
静物画
(sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.;

martwe pole ˈmartfɛ ˈpɔlɛ n
盲点
fragment przestrzeni wokół pojazdu niewidoczny dla kierującego w żadnym z lusterek;

martwicze zapalenie powięzi n
壊死性筋膜炎
(medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn;

martwy ˈmartfɨ adj
死ぬ
taki, który umarł

marynarka ˌmarɨ̃ˈnarka n
海軍
(wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie

marynarka wojenna ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa n
海軍
(wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz maˈrɨ̃naʃ n
船員
(marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marynować v
マリネにする
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marzec ˈmaʒɛʦ̑ n
３月 三月
trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie maˈʒɛ̃ɲɛ n
ドリーム
(przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego
ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marznący deszcz marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑ n
凍雨
(meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;

marzyć ˈmaʒɨʨ̑ v
夢見る
myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

marża n
利鞘
(handel, handlowy) różnica między ceną sprzedaży a ceną produkcji lub zakupu towaru, umożliwiająca zysk

masa ˈmasa n
質量
(fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;

masa krytyczna ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na n
臨界量
(fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masa molowa n
モル質量
(chemia, chemiczny) masa jednego mola substancji chemicznej;

masaż ˈmasaʃ n
マッサージ
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

mascarpone ˌmaskarˈpɔ̃nɛ n
マスカポーネ
(spożywczy) miękki, tłusty, twarogowy ser deserowy, wytwarzany tradycyjnie ze śmietany we włoskiej Lombardii;

maska ˈmaska n
フード
część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik
マスク
przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskonur maˈskɔ̃nur n
角目鳥
(ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica Linnaeus, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

maskotka maˈskɔtka n
マスコット
coś, rzadziej ktoś, mające przynieść szczęście

masochizm maˈsɔxʲism̥ n
マゾヒズム
(psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

masoneria ˌmasɔ̃ˈnɛrʲja n
フリーメイソン
międzynarodowe, elitarne stowarzyszenie o specyficznych strukturach organizacyjnych, które swe pryncypia i idee wyraża za pośrednictwem rozbudowanej symboliki i rytuałów;

masować v
マッサージ
wykonywać masaż

masturbacja ˌmasturˈbaʦ̑ʲja n
自慰 オナニー
(medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masyw ˈmasɨf n
山塊
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę

masywny adj
重い
o mocnej budowie i dużym ciężarze

maszerować v
行軍
iść miarowym, równym krokiem

maszt maʃt n
マスト 帆柱
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;
棒 マスト
(architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;

maszyna maˈʃɨ̃na n
機械 機関 機
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa n
タイプライター
(technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a n
ミシン 裁縫機械
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynista ˌmaʃɨ̃ˈɲista n
機関士
(kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

maszynka do mięsa maˈʃɨ̃nka dɔ‿ˈmʲjɛ̃w̃sa n
挽き肉器
mechaniczne narzędzie kuchenne, służące do rozdrabniania mięsa;

masło ˈmaswɔ n
バター
(spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych
バター 牛酪
(spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;

masło orzechowe ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ n
ピーナッツバター
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;

mat mat n
チェックメイト
(szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;

matador maˈtadɔr n
マタドール
(etnografia, etnograficzny) główny uczestnik korridy, toreador zadający bykowi ostatni cios szpadą;

matcha n
抹茶
(spożywczy) specjalny rodzaj sproszkowanej zielonej herbaty;

matematyczny ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
数学 の
związany z matematyką

matematyk ˌmatɛ̃ˈmatɨk n
数学者
osoba zajmująca się zawodowo matematyką;

matematyka ˌmatɛ̃ˈmatɨka n
数学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac maˈtɛraʦ̑ n
マットレス
duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materia maˈtɛrʲja n
物質
(fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;

materializm ˌmatɛrʲˈjalʲism̥ n
唯物主義
kierowanie się w życiu względami materialnymi

materiał maˈtɛrʲjaw n
材料
to, z czego są wytwarzane przedmioty
zbiór wiadomości z jakiegoś zakresu, na jakiś temat

materiał wybuchowy maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ n
爆発物
związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;

matka ˈmatka n
お母さん
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
(zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo
お母さん 母
rodzic płci żeńskiej;

matriarchat maˈtrʲjarxat n
家母長制
(socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;

matrioszka maˈtrʲjɔʃka n
マトリョーシカ
rosyjska ludowa drewniana zabawka w formie kilku lalek wkładanych jedna w drugą;

mauzer n
モーゼル
(wojskowość, wojskowy) broń palna produkcji albo systemu Mausera; w szczególności karabin powtarzalny lub pistolet

mauzoleum ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm n
霊廟
(architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazurek maˈzurɛk n
マズルカ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) wiejska taneczna forma muzyczna często utożsamiana z oberkiem;

mała czarna ˈmawa ˈʧ̑arna n
リトル・ブラック・ドレス
czarna sukienka (także spódnica) kończąca się powyżej kolan;

mało ˈmawɔ indefiniteCardinalNumeral
少ない
niewielka ilość czegoś lub kogoś

małpa ˈmawpa n
アットマーク 単価記号
(potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) znak @
猿 さる
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

małpi ˈmawpʲi adj
サル
związany z małpą, dotyczący małpy

mały ˈmawɨ adj
低い
występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą)
小さい
mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski

mały palec ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑ n
小指
(anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małż mawʃ n
アサリ
(zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;

małżeństwo mawˈʒɛ̃j̃stfɔ n
夫婦
dwie osoby będące w małżeństwie (1.1), małżonkowie
結婚 婚姻
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;

małżeństwo wymuszone n
強制結婚
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;

małżonka mawˈʒɔ̃nka n
夫人
(podniośle) cudza żona

małżowina uszna n
耳介
(anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślan n
酪酸塩
(chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu masłowego;

maślanka maɕˈlãnka n
バターミルク
(spożywczy) napój mleczny, pozostający ze śmietany po zrobieniu z niej masła;

maść maɕʨ̑ n
軟膏
(medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

mebel ˈmɛbɛl n
家具
ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mech mɛx n
苔 蘚苔
(botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechanik mɛˈxãɲik n
メカニック
osoba, która zajmuje się obsługą oraz naprawą maszyn i urządzeń

mechanika mɛˈxãɲika n
力学
(technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;

mechanika kwantowa n
量子力学
(fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się badaniem zjawisk w skali mikroskopowej oraz nadprzewodnictwa i nadciekłości;

mechanika nieba n
天体力学
(astronomia, astronomiczny) nauka o wzajemnym oddziaływaniu i ruchach ciał niebieskich;

mechanizm mɛˈxãɲism̥ n
機構
(technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność

mechatronika ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika n
メカトロニクス
dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki;

mecz mɛʧ̑ n
試合
(sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet ˈmɛʧ̑ɛt n
モスク
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal ˈmɛdal n
メダル 勲章 賞牌
niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalion mɛˈdalʲjɔ̃n n
ロケット
(jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę;

mediana mɛˈdʲjãna n
中間数 中央値
(statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

mediolański ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci adj
ミラノの
związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu

meduza mɛˈduza n
クラゲ 海月
(zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na n
医学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia;

medycyna weterynaryjna n
獣医学
nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;

medytacja ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja n
冥想
w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie;

medytować ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑ v
瞑想する
uprawiać medytację

megabajt n
メガバイト
(informatyka, informatyczny) jednostka pojemności dysków i pamięci komputera równa 1 048 576 bajtów;

megafon mɛˈɡafɔ̃n n
メガホン
(technologia, technika, techniczny) głośnik o dużej mocy, instalowany w miejscach publicznych
(technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie składające się z mikrofonu i głośnika tubowego

megalodon n
メガロドン
(ichtiologia, ichtiologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Carcharodon megalodon lub Carcharocles megalodon, prehistoryczny rekin, wymarły gatunek największej znanej ryby drapieżnej;

megaterium n
オオナマケモノ メガテリウム 大懶獣
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Megatherium, rodzaj leniwców żyjących od późnego pliocenu do późnego plejstocenu;
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju megaterium (1.1)

meitner ˈmajtnɛr n
マイトネリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

mejoza mɛˈjɔza n
減数分裂
(biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;

meksykanin ˌmɛksɨˈkãɲĩn n
メキシコ人
mieszkaniec Meksyku (stolicy państwa Meksyk)

melancholia ˌmɛlãnˈxɔlʲja n
憂鬱
(psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melasa mɛˈlasa n
糖蜜
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna n
メラトニン
(biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melodia mɛˈlɔdʲja n
メロディ メロディー
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodramat n
メロ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sentymentalny utwór o wartkiej fabule przeplatanej wątkami miłosnymi

melodyjny adj
旋律的な
o przyjemnym brzmieniu

melon ˈmɛlɔ̃n n
メロン
(spożywczy) jadalny owoc melona (1.1)
(przenośnie, przenośnia) (slangowo) (grubiański, grubiańsko) wydatna kobieca pierś

melonik mɛˈlɔ̃ɲik n
山高帽子
sztywny, półkolisty kapelusz męski

mem mɛ̃m n
ミーム
(informatyka, informatyczny) śmieszna idea, obrazek lub animacja, powielana w internecie
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury;

memorandum ˌmɛ̃mɔˈrãndũm n
覚書
niepodpisane i niepodstemplowane jeszcze pismo, dokument dyplomatyczny, mogący być przedmiotem rokowań

mendelew mɛ̃nˈdɛlɛf n
メンデレビウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendoweszka ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka n
毛じらみ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda;

menhir ˈmɛ̃nxʲir n
メンヒル
(archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);

mennica n
造幣局
przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menora mɛ̃ˈnɔra n
メノーラー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;

menstruacja ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
月経
(fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalność n
メンタリティー
właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu n
メニュー
karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
(informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu

merytokracja n
能力主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

mesjasz n
メシア
(przenośnie, przenośnia) ten, który wybawia

messidor n
収穫月
nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

meta ˈmɛta n
ゴール
(sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach

metabolizm ˌmɛtaˈbɔlʲism̥ n
代謝
(biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metafizyka n
形而上学
(filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu

metafora ˌmɛtaˈfɔra n
メタファー 文
(językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny adj
比喩
dotyczący metafory

metal ˈmɛtal n
金属
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
(heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

metalurgia n
冶金 冶金術
nauka o wytwarzaniu i obróbce metali;

metamfetamina n
メタンフェタミン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;

metan ˈmɛtãn n
メタン
(chemia, chemiczny) CH4, najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metastaza n
転移
(medycyna, medyczny) przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego

metempsychoza n
輪廻 多生 流転 転生
reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor mɛˈtɛɔr n
流星
(astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteorolog ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk n
気象学者
(zawód, zawodowy, zawodowo) (meteorologia, meteorologiczny) specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę

meteorologia ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja n
気象学
nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteoryt ˌmɛtɛˈɔrɨt n
隕石
(astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metformina n
メトホルミン
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy;

metoda mɛˈtɔda n
メソッド
(informatyka, informatyczny) funkcja składowa klasy
方法
sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu

metodologia ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja n
方法論
nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;

metonimia n
換喩
(językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr mɛtr̥ n
メートル
odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ n
平方メートル 平米
(matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny n
立方メートル
(jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metro ˈmɛtrɔ n
地下鉄 メトロ
(transport, transportowy) podziemna kolej miejska

metrolog mɛtˈrɔlɔk n
計量学者
specjalista z zakresu metrologii

metrologia ˌmɛtrɔˈlɔɟja n
測定学
nauka o miarach, systemach mierzenia i przyrządach pomiarowych;

metronom mɛˈtrɔ̃nɔ̃m n
メトロノーム
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metropolia ˌmɛtrɔˈpɔlʲja n
メトロポリス
(administracja) (kościelny) prowincja kościelna zarządzana przez arcybiskupa, składająca się z kilku diecezji;
(geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metroseksualny ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
メトロセクシャル
o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii

metyl n
メチル
(chemia, chemiczny) wywodząca się z metanu grupa alkilowa o wzorze −CH3

metylofenidat n
メチルフェニデート
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek o działaniu stymulującym, inhibitor zwrotnego wychwytu dopaminy i norepinefryny;

mewa ˈmɛva n
カモメ 鴎
(ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mezosfera ˌmɛzɔˈsfɛra n
中間圏
(meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą;

mezuza n
メズーザー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;

mglisty ˈmɡlʲistɨ adj
霞み
pełen mgły

mgła mɡwa n
霧 霞 靄
zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica mɡwaˈvʲiʦ̑a n
星雲
(astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mianowicie ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ conjunction
すなわち
służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi

mianownik mʲjãˈnɔvʲɲik n
主格
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
分母
(matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

miasto ˈmʲjastɔ n
町 街
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
(potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)
都市 町 都会
(administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;

miasto widmo n
ゴーストタウン
opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miau mʲjaw interjection
ニャー
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miauczeć ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑ v
鳴く
(zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos

miazga ˈmʲjazɡa n
歯髄
bezkształtna masa powstała wskutek rozbicia, zgniecenia lub roztarcia czegoś

miażdżyca mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a n
動脈硬化症
(medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;

micela mʲiˈʦ̑ɛla n
ミセル
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

miech mʲjɛx n
鞴
(technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach

miecz mʲjɛʧ̑ n
剣 刀
obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa n
ダモクレスの剣
symbol niepewności losu, nawisłej groźby zatruwającej poczucie beztroski i każdą chwilę szczęścia;

miecz świetlny mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ n
ライトセーバー
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

mieczyk ˈmʲjɛʧ̑ɨk n
グラジオラス
(botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;

miedziany mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ adj
銅製
zawierający miedź lub zrobiony z miedzi

miedź mʲjɛ̇ʨ̑ n
銅 赤金
(chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ n
場所 席
(sport, sportowy) ranga, pozycja
miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś
場所 所
obszar lub punkt w przestrzeni

miejscownik mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik n
前置格
(gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejska legenda ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda n
都市伝説
pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców;

miejski ˈmʲjɛ̇jsʲci adj
都市
związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna mʲjɛˈlʲizna n
浅瀬
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mierzyć ˈmʲjɛʒɨʨ̑ v
測 計
liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar
狙
(wojskowość, wojskowy)celować do kogoś lub czegoś; brać kogoś / coś na cel
試着 する
(krawiectwo) zakładać na siebie ubranie lub obuwie, sprawdzając czy pasuje

miesiąc ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ n
月
(przestarzałe, przestarzały) ((współcześnie) (poetycki, poetycko) lub (gwara, gwarowe)) księżyc (naturalny satelita Ziemi)
月 つき
(jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;

miesiąc miodowy ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ n
蜜月
pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesiączkować v
生理がある
(fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę

miesięcznik mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
月刊誌 月刊雑誌
czasopismo wydawane co miesiąc

mieszadło n
攪拌
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do mieszania

mieszanina ˌmʲjɛʃãˈɲĩna n
混合物
dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą

mieszać ˈmʲjɛʃaʨ̑ v
混ぜる
dodawać, łączyć pojęcia itp.
łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)

mieszczaństwo mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ n
市民
(historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast;

mieszkanie mʲjɛˈʃkãɲɛ n
アパート マンション
zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑ n
住民 住人 居住者
osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkać ˈmʲjɛʃkaʨ̑ v
住む 暮らす
przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć mʲjɛ̇ʨ̑ v
持つ
być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
dysponować środkami na wykonanie czegoś

mieć nadzieję ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ v
望む
wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

migawka mʲiˈɡafka n
シャッター
część aparatu fotograficznego służąca do odsłaniania na odpowiedni czas a następnie zasłaniania z powrotem materiału światłoczułego;

migdał ˈmʲiɡdaw n
アーモンド
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;
(zobacz) migdałowiec

migdałowiec n
アーモンド
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku

migiem ˈmʲiɟɛ̃m adv
忽ち
szybko, natychmiast

migotanie przedsionków ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf n
心房細動
(medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca;

migrena mʲiˈɡrɛ̃na n
偏頭痛
(medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mikoryza n
菌根
(botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) współżycie korzeni lub nasion roślin naczyniowych z grzybami;

mikotoksyna n
マイコトキシン
(biochemia, biochemiczny) substancja trująca pochodzenia grzybowego;

mikro- ˈmʲikrɔ
マイクロ
(fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych;
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem

mikrobiologia ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja n
微生物学
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrobus n
マイクロバス
(motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób

mikroelement n
微量元素
(biochemia, biochemiczny) pierwiastek chemiczny występujący w minimalnych ilościach w organizmach żywych

mikrofon mʲiˈkrɔfɔ̃n n
マイクロフォン マイク
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrometr n
マイクロメータ
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;
(technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości

mikroorganizm ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥ n
微生物
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem

mikropaleontologia n
微化石
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina paleontologii zajmująca się małymi skamieniałościami;

mikroskop mʲiˈkrɔskɔp n
顕微鏡
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy n
電子顕微鏡
(optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mikser ˈmʲiksɛr n
ミキサー
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie kuchenne, elektryczne lub ręczne, do mieszania produktów;

mila ˈmʲila n
マイル
(jednostka miary) jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczenie mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
沈黙
nieodzywanie się, niemówienie

milczeć ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑ v
黙る
nie mówić, nie wydawać głosu

mili- ˈmʲilʲi
ミリ-
(fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;

miliarder mʲiˈlʲjardɛr n
億万長者
osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

milicja mʲiˈlʲiʦ̑ʲja n
民兵
formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny
w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji

mililitr n
ミリリットル
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego

milimetr mʲiˈlʲĩmɛtr̥ n
ミリメートル ミリ
tysięczna część metra;

milion ˈmʲilʲjɔ̃n n
百万
liczba o wartości: 1 000 000 = 106;

milioner mʲiˈlʲjɔ̃nɛr n
大富豪
osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

militaryzacja ˌmʲilʲitarɨˈzaʦ̑ʲja n
軍事化
zwiększenie liczby wojska przez państwo

militaryzm n
軍国主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

mina ˈmʲĩna n
地雷
(wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
表情
wyraz twarzy

minaret mʲĩˈnarɛt n
ミナレット
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

mineralny adj
鉱物の
nie będący organicznym

mineralogia ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja n
鉱物学
(geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

minerał mʲĩˈnɛraw n
鉱物
(geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minispódniczka ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka n
ミニスカート
(krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;

minister mʲĩˈɲistɛr n
大臣
urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

ministerstwo ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ n
省
(administracja) urząd państwowy, którego szefem jest minister;

mintaj ˈmʲĩntaj n
スケトウダラ
(ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;

minus ˈmʲĩnus conjunction
引く
oprócz, z wyjątkiem

minus ˈmʲĩnus n
引く
(termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera;

minuta mʲĩˈnuta n
分
(jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
(matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;

minóg n
ヤツメウナギ
(zoologia, zoologiczny) prymitywna, podobna do węgorza ryba o długim ciele pozbawionym łusek i uzębionym otworze gębowym bez szczęki, którego używa, by przysysać się do innych ryb i żywić się ich krwią;

mion n
ミュー粒子
(fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego

miotacz ˈmʲjɔtaʧ̑ n
ピッチャー
(sport, sportowy) zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę
(sport, sportowy) lekkoatleta uprawiający pchnięcie kulą, rzut dyskiem lub rzut oszczepem

miotła ˈmʲjɔtwa n
箒
narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mioza n
縮瞳
(medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;

miraż ˈmʲiraʃ n
蜃気楼
(fizyka, fizyczny) (zobacz) fatamorgana;

mirra ˈmʲirːa n
没薬 ミルラ
(botanika, botaniczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

mirt mʲirt n
ギンバイカ
(botanika, botaniczny) Myrtus L, rodzaj roślin krzewiastych z rodziny mirtowatych;

misa ˈmʲisa n
ボール
duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia

miseczka mʲiˈsɛʧ̑ka n
カップ
każda z dwóch części stanika osłaniająca pierś

misja ˈmʲisʲja n
伝道 布教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców
posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania

misjonarz mʲiˈsʲjɔ̃naʃ n
宣教師
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

miska ˈmʲiska n
ボール
mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;

miso ˈmʲisɔ n
味噌
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi;

mistrz mʲisṭʃ n
せんせい
(rzemiosło, rzemieślniczy) najwyższy stopień kształcenia zawodowego;
osoba najlepsza w czymś

mistrzostwo mʲiˈsṭʃɔstfɔ n
チャンピオンシップ
(sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie

mistycyzm mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥ n
神秘主義
kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyczny adj
神秘
związany z mistyką, mistycyzmem

mistyka ˈmʲistɨka n
神秘主義
duchowość opierająca się na mistycyzmie

mit mʲit n
神話
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;

mitochondrium n
ミトコンドリア
(biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;

mitologia ˌmʲitɔˈlɔɟja n
神話
nauka zajmująca się mitami
神話学 神話
funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;

mitoza n
有糸分裂
(biologia, biologiczny) proces podziału jądra komórkowego, w wyniku którego powstają dwie identyczne komórki;

mitra ˈmʲitra n
ミトラ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;

mityczny mʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
神話
związany z mitem, mitologią

mizantropia ˌmʲizãnˈtrɔpʲja n
人間不信
niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizofobia n
潔癖
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed brudem;

mizofonia ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa n
ミソフォニア
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na określone dźwięki objawiająca się złością i lękiem;

mizoginia ˌmʲizɔˈɟĩɲja n
ミソジニー
patologiczne, silne uprzedzenie do kobiet;

miód mʲjut n
蜂蜜
(spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;

miód pitny ˈmʲjut ˈpʲitnɨ n
ミード
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;

miąższ mʲjɔ̃w̃ʃ n
果肉
miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu

mięczak ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak n
軟体動物
(zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;

między ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ preposition
uchi
…określający przedział czasowy
…podkreślający pośredni charakter czegoś
…używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
…używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego
…zaznaczający możliwość wyboru
間
…używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami

między młotem a kowadłem ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m adv
前門の虎、後門の狼
w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami

międzynarodowy ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ adj
国際 国際的
taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyplanetarny ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ adj
惑星間
taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami

międzyrasowy adj
異人種間
odbywający się pomiędzy różnymi rasami

miękki ˈmʲjɛ̃ŋʲci adj
軟らかい 軟らか
taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

mięsak n
肉腫
(medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki łącznej;

mięsień ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ n
筋肉
(anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;

mięsień gruszkowaty n
梨状筋
(anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej;

mięso ˈmʲjɛ̃w̃sɔ n
肉
(spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa (1.1)
(potocznie, potoczny) miękka część ludzkiego ciała

mięso armatnie ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ n
砲弾の餌食
(wojskowość, wojskowy) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięso mielone ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ n
挽肉
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)

mięsożerny ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ adj
肉食
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięta ˈmʲjɛ̃nta n
ミント
(botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

mięta pieprzowa n
ペパーミント
(botanika, botaniczny) Mentha × piperita

miętowy mʲjɛ̃nˈtɔvɨ adj
若緑
(rzadki, rzadko używany) związany z miętą, dotyczący mięty
taki, który ma kolor bladej, chłodnej zieleni

miłosierdzie ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ n
情け
okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosierny ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ adj
慈悲深い 情け深い 罪のない
okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłosny mʲiˈwɔsnɨ adj
恋愛
dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś

miłostka mʲiˈwɔstka n
あいじょう
(książkowy) mało istotny, krótkotrwały romans

miłośnik mʲiˈwɔɕɲik n
ファン
wielbiciel, amator, fan czegoś

miłość ˈmʲiwɔɕʨ̑ n
愛
silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym
愛 恋
osoba, którą się kocha
愛 恋 愛情 恋愛
uczucie, którym się darzy kochaną osobę;

miłość jest ślepa ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa proverb
あばたもえくぼ
osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha

miłość od pierwszego wejrzenia ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa n
一目惚れ
zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miłość platoniczna ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌplatɔ̃ˈɲiʧ̑na n
プラトニック・ラブ
miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna

miłość własna ˈmʲiwɔʑʥ̑ ˈvwasna n
自愛
poczucie własnej wartości, pewność siebie, miłość do samego siebie, kierowana pragnieniem własnego szczęścia (w pozytywnym znaczeniu)

miły ˈmʲiwɨ adj
心地よい 気持ちいい
wywołujący przyjemne uczucie
親切な
uprzejmy, serdeczny

miły ˈmʲiwɨ n
恋人
ukochana osoba

miś mʲiɕ n
テディベア
zabawka wyobrażająca misia (1.1);

mlecz mlɛʧ̑ n
魚精
(ichtiologia, ichtiologiczny) nasienie samców ryb;

mleczarnia n
牧場
(zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarz ˈmlɛʧ̑aʃ n
牛乳屋
(potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mleko ˈmlɛkɔ n
牛乳 ミルク 乳
(spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm

mleko skondensowane n
コンデンスミルク
krowie mleko ze zredukowaną ilością wody

mleko sojowe ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ n
豆乳
tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;

mleć mlɛʨ̑ v
すりつぶす
rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mniej więcej ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj
約
szacunkowe podanie miary, wielkości

mniejszość ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑ n
少数
(etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludności różniąca się od większości mieszkańców danego państwa przynależnością narodową, rasową, wyznaniową itp.
mniejsza część jakiejś całości

mnogi ˈmnɔɟi adj
複数
dotyczący jakiejś zbiorowości, mnogości

mnożenie mnɔˈʒɛ̃ɲɛ n
乗法 掛け算
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem

mnożnik n
乗数
(matematyka, matematyczny) liczba, przez którą się mnoży poprzednią liczbę w działaniu mnożenia

mnożyć ˈmnɔʒɨʨ̑ v
増える
powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać

mobilizacja ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
動員
(wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej

moc mɔʦ̑ n
仕事率
(fizyka, fizyczny) ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach;

mocny ˈmɔʦ̑nɨ adj
強い
mający duże natężenie i wyraźnie widoczny lub wyczuwalny
mający dużą moc
mający w sobie duże stężenie substancji czynnej
odporny na działanie czynników fizycznych i przez to trudny do zniszczenia
skuteczny dzięki dostatecznym możliwościom lub wpływom
wywołujący silne wrażenia lub zrodzony pod ich wpływem
mający dużą siłę fizyczną lub psychiczną
charakterystyczny dla kogoś o dużej sile

mocz mɔʧ̑ n
尿
(fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczan n
尿酸塩
(chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu moczowego

moczowód n
尿管 輸尿管
(anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moda ˈmɔda n
ファッション 流行
zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

model ˈmɔdɛl n
模型
(matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) matematyczny opis zachowania jakiegoś układu;
(matematyka, matematyczny) zbiór obiektów matematycznych, spełniających pewne aksjomaty;
kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach
mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody

modem ˈmɔdɛ̃m n
モデム
(informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;

modernizm n
モダニズム
(architektura, architektoniczny) (sztuka) ogół kierunków awangardowych eksponujących rolę indywidualizmu w twórczości, nacechowany symbolizmem i estetyzmem;
(teologia, teologiczny) katolicki ruch religijny przełomu XIX i XX w. uznający potrzebę dostosowania doktryny do sytuacji w danej epoce dziejów Kościoła;

modliszka mɔˈdlʲiʃka n
とうろう
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitwa mɔˈdlʲitfa n
祈り
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ v
祈る
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modry adj
セルリアンブルー
niebieski o dużej intensywności

modrzew ˈmɔḍʒɛf n
カラマツ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Larix Mill., drzewo iglaste z rodzaju sosnowatych, o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę;

moduł n
モジュール
wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości

mogiła mɔˈɟiwa n
墓
miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary

moher ˈmɔxɛr n
モヘア
wełna z kóz angorskich;

moim zdaniem adv
管見
wyrażenie komunikujące, iż dana wypowiedź jest subiektywna; jest osobistą interpretacją danej sytuacji lub zdarzenia

mojito mɔˈxʲi.tɔ n
モヒート
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;

mokasyn n
モカシン
krótki but wzorowany na indiańskim mokasynie (1.1)
tradycyjny, skórzany indiański but o miękkiej cholewie;
(zoologia, zoologiczny) Agkistrodon, rodzaj węży z podrodziny grzechotnikowatych
(zoologia, zoologiczny) wąż z rodzaju mokasyn (2.1)

mokradło mɔˈkradwɔ n
湿地
obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą;

mokry ˈmɔkrɨ adj
濡れた びしゃびしゃ
pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mokry sen n
夢精
(potocznie, potoczny) sen o treści erotycznej, który często łączy się z polucją

mol mɔl n
モル
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molekularny adj
分子の
dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molibden mɔˈlʲibdɛ̃n n
モリブデン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit n
輝水鉛鉱
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo ˈmɔlɔ n
桟橋
pomost spacerowy wychodzący w morze;

momo n
モモ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj tybetańskiego pierożka mięsnego;

monarcha mɔ̃ˈnarxa n
君主
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia mɔ̃ˈnarxʲja n
君主制
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

moneta mɔ̃ˈnɛta n
硬貨 コイン
metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci adj
モンゴル語
odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci n
モンゴル語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mongolii;

monitor mɔ̃ˈɲitɔr n
モニター
(marynarka) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;
(technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera

monizm n
一元論
(filozofia, filozoficzny) pogląd głoszący jednorodność materii i rzeczywistości;

mono- prefix
モノ
pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy

monocykl mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥ n
一輪車
rower z jednym kołem

monofizytyzm ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥ n
単性説
(teologia, teologiczny) pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu;

monoftong mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk n
単母音
(językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monoftongizacja ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja n
単母音化
(językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong;

monogamia ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja n
一夫一婦制
(socjologia, socjologiczny) życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem

monogamiczny adj
一夫一婦
(socjologia, socjologiczny) (biologia, biologiczny) związany z monogamią, mający charakter monogamii

monografia ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja n
モノグラフ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monogram mɔ̃ˈnɔɡrãm n
モノグラム
ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;

monokl n
片眼鏡
soczewka zakładana na jedno oko, popularna w XIX wieku

monolog mɔ̃ˈnɔlɔk n
モノローグ
dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym

monomer mɔ̃ˈnɔ̃mɛr n
モノマー
(chemia, chemiczny) cząsteczka składowa polimeru;

monopol mɔ̃ˈnɔpɔl n
独占
(handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monosacharyd n
単糖
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;

monoteista ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista n
一神教信者
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga

monoteizm ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
一神教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monoteletyzm n
単意論
(teologia, teologiczny) pogląd teologiczny, według którego Chrystus w obu naturach kierował się jedną wolą;

monotlenek diwodoru n
一酸化二水素
(chemia, chemiczny) woda;

monotonny ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ adj
単調
ciągle taki sam, bez urozmaicenia

monstrancja n
聖体顕示台
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monsun ˈmɔ̃w̃sũn n
モンスーン
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

montować mɔ̃nˈtɔvaʨ̑ v
組み立てる
budować coś z części

mop mɔp n
モップ
zmywak do podłogi na kiju;

mops mɔps n
パグ
(kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów;

morale n
士気
czyjaś gotowość do wypełniania obowiązków, znoszenia trudów i niebezpieczeństw, także poczucie odpowiedzialności i wiara w sukces, często w odniesieniu do służby wojskowej: duch bojowy i wola walki

moralność mɔˈralnɔɕʨ̑ n
道徳
zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

moratorium ˌmɔraˈtɔrʲjũm n
モラトリアム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) czasowe wstrzymanie określonych działań ze względu na szczególne okoliczności

morał ˈmɔraw n
教訓
zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący

morderca mɔrˈdɛrʦ̑a n
殺人者 殺し屋
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morela mɔˈrɛla n
杏子
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
杏子 あんず
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa

morelowy ˌmɔrɛˈlɔvɨ adj
杏子色
przyrządzony z moreli, z dodatkiem moreli

morena mɔˈrɛ̃na n
モレーン
(geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem ˈmɔrfɛ̃m n
形態素
(gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfina mɔrˈfʲĩna n
モヒ
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfologia ˌmɔrfɔˈlɔɟja n
形態論 形態学
(biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

moroszka mɔˈrɔʃka n
ホロムイイチゴ
(botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc moroszki (1.1)

mors mɔrs n
セイウチ
(zoologia, zoologiczny) Odobenus rosmarus, gatunek ssaka morskiego;

mortadela ˌmɔrtaˈdɛla n
モルタデッラ
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami

morwa n
桑
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju morwa (1.1)

morze ˈmɔ.ʒɛ n
海
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
(przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morze Marmara pn
マルマラ海
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;

morświn ˈmɔrʲɕfʲĩn n
ネズミイルカ
(dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

morświn zwyczajny n
ネズミイルカ
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny morświnowatych;

mosiądz ˈmɔɕɔ̃nʦ̑ n
黄銅 真鍮
stop miedzi z cynkiem;

moskow n
モスコビウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mc i liczbie atomowej 115;

most mɔst n
橋
(architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony n
跳ね橋
(technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek ˈmɔstɛk n
ブリッジ
(stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej
胸骨
(anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;

moszcz mɔʃʧ̑ n
ムスト
(spożywczy) młode wino o niewielkiej zawartości alkoholu

moszna ˈmɔʃna n
陰嚢
(anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

motel ˈmɔtɛl n
モテル
hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;

motocykl mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥ n
オートバイ バイク 単車 モーターサイクル
(motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motocyklista ˌmɔtɔʦ̑ɨkˈlʲista n
モーターサイクリスト
osoba kierująca motocyklem

motorower ˌmɔtɔˈrɔvɛr n
モペッド モペット モーペッド
(motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motorówka ˌmɔtɔˈrufka n
モーターボート
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem (motorem);

motyka mɔˈtɨka n
鍬
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl ˈmɔtɨl n
蝶 蝶々
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rzędu motyli, Lepidoptera;

motyw ˈmɔtɨf n
動機
(psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania

motywacja ˌmɔtɨˈvaʦ̑ʲja n
やる気 動機
coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji

mowa ˈmɔva n
演説
przemówienie, wypowiedź;

mowa ciała n
ボディーランゲージ
zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.;

mowa jest srebrem, a milczenie złotem ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m proverb
言わぬが花
chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mozaika mɔˈzajka n
モザイク
(sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mozazaur n
モササウルス
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Mosasaurus, rodzaj zauropsydów żyjących w późnej kredzie;
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju mozazaur (1.1)

mozzarella n
モッツァレラ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) biały, miękki, wilgotny ser o łagodnym smaku, dawniej wytwarzany z mleka bawolic, dziś – z mleka krowiego;

mołdawski mɔwˈdafsʲci adj
モルダビア
odnoszący się do Mołdawii

mołdawski mɔwˈdafsʲci n
モルダビア
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mołdawii

moździerz ˈmɔʑʥ̑ɛʃ n
迫撃砲
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
(wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;

może ˈmɔʒɛ particle
多分
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

możliwość mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑ n
可能性
stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy mɔʒˈlʲivɨ adj
可能
taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

mroczny ˈmrɔʧ̑nɨ adj
秘密
(przenośnie, przenośnia) przepełniony cierpieniem, pełen tragizmu, smutku, grozy
pogrążony w mroku

mrok mrɔk n
闇
brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca

mrowisko mrɔˈvʲiskɔ n
蟻塚 蟻の巣
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;

mru mru interjection
ゴロゴロ
onomatopeja naśladująca odgłos mruczącego kota

mrugać ˈmruɡaʨ̑ v
瞬く
(przenośnie, przenośnia) świecić nieregularnym, przerywanym światłem
wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrówka ˈmrufka n
蟻 あり
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówkojad mrufˈkɔjat n
アリクイ
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrówkolew mrufˈkɔlɛf n
ウスバカゲロウ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Myrmeleon, owad, którego larwy budują piaskowe pułapki na mrówki (którymi się żywią);

mrówkowanie ˌmrufkɔˈvãɲɛ n
蟻浴
(ornitologia, ornitologiczny) pielęgnacyjny zabieg ptasi polegający na sadowieniu się ptaka w pobliżu mrowiska w celu kontaktu z mrówkami i wydzielanym przez nie kwasem mrówkowym

mrównik ˈmruvʲɲik n
ツチブタ アリクイ
(zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz mrus n
霜
temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza m̥ʃa n
ミサ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;
ミサ ミサ曲
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;

mszyca ˈm̥ʃɨʦ̑a n
油虫
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;

mu mu interjection
モー
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło

mucha ˈmu.xa n
蠅 蝿
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

mucha domowa n
家蝿
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Musca domestica L., gatunek kosmopolitycznego owada z rodziny muchowatych;

muchomor muˈxɔ̃mɔr n
テングタケ
(systematyka) (mikologia, mikologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor czerwony muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ n
ベニテングタケ
(mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;

muchomor plamisty muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ n
テングタケ
(mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami;

mudżahedin n
ムジャーヒディーン
muzułmański bojownik uczestniczący w ruchu religijnym, społecznym lub wyzwoleńczym;

mufka n
マフ
rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

muflon n
ムフロン
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol ˈmuɡɔl n
マグル
(fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

mukowiscydoza n
嚢胞性線維症
(medycyna, medyczny) choroba objawiająca się zwiększoną lepkością śluzu wydzielanego przez gruczoły;

multimilioner n
千万長者
mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek

mumia ˈmũmʲja n
木乃伊 ミイラ
zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mur mur n
壁
(budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
(sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny
(architektura, architektoniczny) murowane ogrodzenie, zwykle kamienne
(przenośnie, przenośnia) poglądy, odczucia dzielące lub izolujące ludzi

mural ˈmural n
壁画
(sztuka) malowidło ścienne, najczęściej monumentalne, o charakterze artystycznym lub reklamowym;

murarz ˈmuraʃ n
煉瓦職人
robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

murena n
鱓
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba o wężowatym pokroju występująca w morzach ciepłych i gorących;

murzyn ˈmuʒɨ̃n n
ゴーストライター
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pracująca intensywnie i ciężko bez adekwatnego wynagrodzenia
黒ん坊
człowiek pracujący anonimowo za kogoś

musaka muˈsaka n
ムサカ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z bakłażanów, mielonego mięsa i ziemniaków znana z kuchni bałkańskiej i tureckiej;

musical ˈmuzʲikal ˈmʲjuzʲikal n
ミュージカル
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) widowisko teatralne lub filmowe, którego akcja zawiera części śpiewane i taniec;

musieć ˈmuɕɛ̇ʨ̑ modal
なきゃ
zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami
なきゃ なければならない
być zobowiązanym do zrobienia czegoś

muskowit muˈskɔvʲit n
白雲母
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;

muszka ˈmuʃka n
照星
jeden z elementów celownika mechanicznego;

muszkiet ˈmuʃʲcɛt n
マスケット銃
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,

muszkieter n
銃士
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;

muszla ˈmuʃla n
貝殻
skorupa małża lub ślimaka

musztarda muˈʃtarda n
からし マスタード
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

musztardowy adj
からし色
przypominający musztardę w smaku lub zapachu

musztra n
訓練
(wojskowość, wojskowy) trening żołnierski, którego celem jest wyszkolenie żołnierzy w sprawnym wykonywaniu rozkazów;

mutacja muˈtaʦ̑ʲja n
突然変異
(biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

mutant n
突然変異体
(biologia, biologiczny) organizm ze zmutowanym kodem genetycznym

muza ˈmuza n
ムーサ
(mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;

muzeum muˈzɛ<sup>w</sup>ũm n
博物館 美術館
(turystyka, turystyczny) budynek muzeum (1.1)
(turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;

muzułmanin ˌmuzuwˈmãɲĩn n
ムスリム
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzyczny muˈzɨʧ̑nɨ adj
ミュージカル
odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk ˈmuzɨk n
音楽家
osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka ˈmuzɨka n
音楽
całokształt takich kompozycji
sztuka układania takich kompozycji
音楽 ミュージック
kompozycja artystyczna złożona z dźwięków

muzykologia n
音楽学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muł muw n
ラバ
(zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;

mułła n
ムッラー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w szyizmie: honorowy tytuł teologa lub prawnika muzułmańskiego;

muślin ˈmuɕlʲĩn n
モスリン
(włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my mɨ personalPronoun
こちら こっち 俺ら 俺等 俺達 俺たち 僕たち 僕達 僕ら 僕等
pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydelniczka ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka n
ソープディッシュ
pojemnik na mydło

mydło ˈmɨdwɔ n
石鹸 せっけん
(higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

mysikrólik ˌmɨɕiˈkrulʲik n
キクイタダキ
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;

mysz mɨʃ n
鼠
(informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora
鼠 ねずみ
(zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;

myszołów mɨˈʃɔwuf n
鵟
(ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;

myć mɨʨ̑ v
洗う
czyścić coś za pomocą wody

myśl mɨɕl̥ n
思考
zbiór powiązanych idei
思考 考え
efekt pracy umysłu

myślenie mɨɕˈlɛ̃ɲɛ n
思考
(rzeczownik odczasownikowy) od myśleć

myśleć ˈmɨɕlɛʨ̑ v
思 考
chcieć coś zrobić, mieć zamiar
mieć zdanie
skupiać się nad czymś
思 考 考える
kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu

myśliwy mɨɕˈlʲivɨ n
猟師
(łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

móc muʦ̑ modal
こと が できる できる
być w stanie coś wykonać, zrobić
できる
mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś

mój muj pronoun
私の 僕
1. (osoba) lp

mól książkowy ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ n
書痴 本の虫
osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówca ˈmufʦ̑a n
話し手
człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania

mówić ˈmuvʲiʨ̑ v
言う
(przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
話す
rozmawiać
話す 言う 云う
używać mowy
話す 語る
posługiwać się jakimś językiem

mózg musk n
脳
(anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

móżdżek n
小脳
(anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;

mądrość ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑ n
知恵
umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry ˈmɔ̃ndrɨ adj
賢い
odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony

mąka ˈmɔ̃ŋka n
小麦粉 粉
(spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka pszenna n
小麦粉
(spożywczy) mąka wytwarzana z drobno zmielonych zieren pszenicy;

mąż mɔ̃w̃ʃ n
夫 主人 ご主人 御主人
mężczyzna będący w małżeństwie

mąż stanu mɔ̃w̃ʃ stãnu n
政治家
wybitny polityk lub dyplomata

męczennik n
殉教者
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczeństwo n
殉教
znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych)

mędrzec ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑ n
哲人
osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu

męka ˈmɛ̃ŋka n
苦痛
wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męski ˈmɛ̃w̃sʲci adj
男
(biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom

męskość ˈmɛ̃w̃skɔɕʨ̑ n
男らしさ
(antropologia, antropologiczny) zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;

mężczyzna mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna n
男 男性
dorosły człowiek płci męskiej;

młode ˈmwɔdɛ n
子
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej

młodość ˈmwɔdɔɕʨ̑ n
若さ
cecha tego, co młode; cecha tego, kto jest młody
青春 青年 時代
okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody ˈmwɔdɨ adj
若い
znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody ˈmwɔdɨ n
花婿
(potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzieniec mwɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
若者
(książkowy) młody mężczyzna

młodzież ˈmwɔʥ̑ɛʃ n
若者 青年
młodzi ludzie

młot mwɔt n
ハンマー
(sport, sportowy) metalowa kula z rączką służąca do rzutów w konkurencji rzut młotem
(technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek

młoteczek mwɔˈtɛʧ̑ɛk n
槌骨
(anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym

młotek ˈmwɔtɛk n
ハンマー
(technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn mwɨ̃n n
製粉所 粉砕機
budynek, w którym zboże miele się na mąkę

młyn wodny n
水車小屋
budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej;

młynarz ˈmwɨ̃naʃ n
粉屋
człowiek, który miele mąkę w młynie

młynek do kawy n
コーヒーミル
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do zmielenia ziaren kawy

młócić v
脱穀
(rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

mściciel ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl n
復讐者
osoba dokonująca zemsty, mszcząca się

mżawka ˈmʒafka n
煙雨 霧雨
(meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

na na preposition
上
…opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność tak, że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem
…opisujący miejsce na (1.1) jakimś obiekcie, w kierunku którego odbywa się ruch
著
…opisujący miarę, zakres, stopień
…opisujący moment w czasie

na antenie ˌna‿ãnˈtɛ̃ɲɛ adv
オンエアー
(przenośnie, przenośnia) będąc w programie telewizyjnym lub radiowym

na barana ˌna‿baˈrãna adv
肩車
o noszeniu kogoś na plecach lub na barkach

na dobitkę adv
お負けに
ponadto, dodatkowo, poza tym, prócz tego

na dole adv
階下
na parterze, na niższym piętrze budynku

na głos adv
声に出す
tak, że wyraźnie słychać

na koszt firmy na‿ˈkɔʃt ˈfʲirmɨ adv
サービス
o poczęstunku, który jest fundowany przez restauratora

na lewą stronę na‿ˈlɛvɔ̃w̃ ˈstrɔ̃nɛ adv
裏表逆
o ubraniu: w sposób, w którym wewnętrzna część ubrania znajduje się na zewnątrz

na ogół na‿ˈɔɡuw adv
普段
zazwyczaj, przeważnie

na pamięć na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑ adv
そら
w taki sposób, aby wiernie zapamiętać

na pewno na‿ˈpɛvnɔ adv
確かに
z całą pewnością, bez wątpliwości

na pierwszy rzut oka na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka
一目見ただけで
o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy

na pokaz na‿ˈpɔkas adj
けばけばしい
czyniony, demonstrowany dla pozoru, dla efektu

na przykład na‿ˈpʃɨkwat
例えば
… poprzedzająca wyliczenie przykładów

na wynos na‿ˈvɨ̃nɔs adj
持ち帰り
o daniach, napojach: taki, który można wziąć ze sobą

na zawsze adv
何時までも
bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie na‿ˈzdrɔvʲjɛ interjection
乾杯
zwrot używany przed toastem

na zewnątrz na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ
外
w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią
poza daną ograniczoną przestrzenią

na zewnątrz na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ adv
外
poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)

nabiał ˈnabʲjaw n
乳製品
(spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj;

nabożeństwo n
礼拝
(kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni;

nabój ˈnabuj n
実包
(wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;

nabłonek n
上皮細胞
(anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu

nacisk ˈnaʨ̑isk n
プレッシャー
działanie na coś z pewną siłą
presja, przymus

nacięcie krocza n
会陰切開
(medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalistyczny ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
民族主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥ n
民族主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

naczelny n
霊長類
(zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;

naczyniak krwionośny naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ n
血管腫
łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych

naczynie naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ n
器
rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia
容器
(biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)

naczynie krwionośne n
血管
(anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

nad nat preposition
上
…położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
…ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia

nadawanie ˌnadaˈvãɲɛ n
放送
(rzeczownik odczasownikowy) od nadawać

nadawać naˈdavaʨ̑ v
放送
emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób

nadbitka n
抜き刷り
(poligrafia) artykuł pochodzący z czasopisma lub pracy zbiorowej wydrukowany osobno z tego samego składu drukarskiego;

nadciśnienie n
高血圧
(medycyna, medyczny) wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne

nadczłowiek n
超人
(filozofia, filozoficzny) jednostka przewyższająca pod każdym względem wszystkich ludzi;

naddźwiękowy ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ adj
超音速
poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)

nadepnąć naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑ v
踏む
przygnieść coś stopą; nastąpić na coś

nadgarstek nadˈɡarstɛk n
手首
(anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadgodzina ˌnadɡɔˈʥ̑ĩna n
残業
(urzędowy) godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem

nadir ˈnadʲir n
天底
(astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadludzki nadˈluʦ̑ʲci adj
神ってる
taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość

nadmierny nadˈmʲjɛrnɨ adj
過度の
taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę

nadnercze nadˈnɛrʧ̑ɛ n
副腎
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadolbrzym n
超巨星
(astronomia, astronomiczny) gwiazda o masie od około 10 do 50 mas Słońca;

nadprzewodnik ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik n
超伝導体
(fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny

nadużycie n
濫用
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadwozie n
車体
część górna pojazdu;

nadwzroczność n
遠視
(medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadzieja naˈʥ̑ɛ̇ja n
希望
oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia

nafta ˈnafta n
ケロシン
(chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;

nagietek naˈɟɛtɛk n
キンセンカ
(botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków;
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju nagietek (1.1)

nagle ˈnaɡlɛ adv
突然 不意に
w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

nagość ˈnaɡɔɕʨ̑ n
裸体
brak ubrania na ciele

nagranie naˈɡrãɲɛ n
録音
zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagrobek naˈɡrɔbɛk n
墓石
trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;

nagroda naˈɡrɔda n
賞 賞品
wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagły ˈnaɡwɨ adj
突然
taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek naˈɡwuvɛk n
題 見出し
wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

naj- naj prefix
一番
…służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków

najada n
ナーイアス
(mitologia grecka) nimfa wód lądowych, wodospadów, potoków, strumieni, źródeł rzek, jezior,

najciemniej jest pod latarnią najˈʨ̑ɛ̃mʲɲɛ̇j ˈːɛst ˌpɔd‿laˈtarʲɲɔ̃w̃ proverb
灯台もと暗し 灯台下暗し
często nie zauważamy tego, co wydaje się oczywiste

najpierw ˈnajpʲjɛrf adv
先ず
przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

najstarszy zawód świata najˈstarʃɨ ˈzavutʲ ˈɕfʲjata idiom
世界最古の職業
(eufemistycznie) prostytucja

najądrze n
精巣上体
(anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

nakrętka naˈkrɛ̃ntka n
ナット
(technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie

naktuz n
羅針箱
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska szafka stanowiąca podstawę kompasu okrętowego;

nakład ˈnakwat n
発行部数
liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma

naleśnik naˈlɛɕɲik n
パンケーキ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć naˈlɛʒɛʨ̑ v
属する
być w posiadaniu czyimś
być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru

nalot dywanowy ˈnalɔd ˌːɨvãˈnɔvɨ n
絨毯爆撃
(wojskowość, wojskowy) atak lotniczy z użyciem samolotów bombowych, mający na celu całkowite zniszczenie wyznaczonego terenu;

namiot ˈnãmʲjɔt n
テント 天幕
(turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

namiętny nãˈmʲjɛ̃ntnɨ adj
熱烈
żarliwy, pełen pasji, zamiłowania do czegoś

nandu ˈnãndu n
レア
(ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;

nanometr nãˈnɔ̃mɛtr̥ n
ナノメートル
jednostka długości równa jednej miliardowej metra

napalony ˌnapaˈlɔ̃nɨ adj
むらむら
(potocznie, potoczny) podniecony seksualnie

naparstek naˈparstɛk n
指ぬき 指貫
(krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;

napastnik naˈpastʲɲik n
フォワード
(sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki;

napełniać naˈpɛwʲɲäʨ̑ v
満たす
sprawiać, że coś staje się pełne
wywoływać stany emocjonalne

napisać naˈpʲisaʨ̑ v
書く
wyrazić coś słowami na piśmie

napisy końcowe naˈpʲisɨ kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɛ n
エンドロール
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dodawana na końcu filmu, programu telewizyjnego itp., lista nazwisk aktorów obsady i osób zaangażowanych w produkcję

napiwek naˈpʲivɛk n
チップ タバコ銭
pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napletek naˈplɛtɛk n
包皮 陰茎包皮
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

napotykanie ˌnapɔtɨˈkãɲɛ n
出合い
(rzeczownik odczasownikowy) od napotykać

naprawa naˈprava n
修理
doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawdę naˈpravdɛ particle
本当 マジ で
…potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością

naprawiacz n
修理工
osoba, która naprawia jakieś urządzenie lub rzecz, usuwa usterkę i przywraca przydatność danego przedmiotu

naprzeciwko preposition
あべこべ
po przeciwnej stronie

napój ˈnapuj n
のみもの 飲み物 飲物 飲料
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napój gazowany n
ソフトドリンク
(spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla

narciarstwo narʲˈʨ̑arstfɔ n
スキー
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narciarz ˈnarʲʨ̑aʃ n
スキーヤー
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo

narcyz ˈnarʦ̑ɨs n
水仙
(botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju narcyz (1.1)
(potocznie, potoczny) kwiat narcyza (1.2)

narcyzm n
ナルシシズム
(psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

narkolepsja n
ナルコレプシー
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkoman narˈkɔ̃mãn n
麻薬中毒者
osoba uzależniona od narkotyków

narkomania ˌnarkɔ̃ˈmãɲja n
薬物嗜癖
nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków;

narkotyk narˈkɔtɨk n
麻薬 ドラッグ 麻酔剤
substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narkoza narˈkɔza n
luciole
stan uśpienia spowodowany narkozą (1.1)

narodowość ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑ n
国籍
przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy ˌnarɔˈdɔvɨ adj
国立 国家的
charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narodziny ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ n
生み 産み
akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka

narożnik naˈrɔʒʲɲik n
角
(sport, sportowy) miejsce na ringu przeznaczone do odpoczynku zawodnika

narracja n
物語
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sposób wypowiedzi w epickim utworze literackim lub w filmie prezentującej świat przedstawiony;

narta ˈnarta n
スキー
(sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;

nartnik ˈnartʲɲik n
アメンボ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodziny Gerridae, nartnikowatych, z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, który potrafi chodzić po powierzchni wody

narzeczona ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na n
フィアンセ
kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narzeczony n
フィアンセ
mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narząd płciowy n
性器
(biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) narząd służący organizmowi do rozrodu

narzędnik naˈʒɛ̃ndʲɲik n
具格 造格
(gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędzie naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ n
ツール
(informatyka, informatyczny) program komputerowy służący do wykonywania danej czynności lub zadania
傀儡 道具
(przenośnie, przenośnia) osoba wykorzystywana bez swojej wiedzy
道具
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród ˈnarut n
国民 民
grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasieniowód n
精管
(anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder

nasiono naˈɕɔ̃nɔ n
種子
(botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych składający się z zarodka, tkanki zapasowej i łupiny nasiennej;

nasięźrzał n
ハナワラビ属
(botanika, botaniczny) Ophioglossum L. rodzaj roślin z rodziny nasięźrzałowatych (Ophioglossaceae);

naskórek naˈskurɛk n
表皮
najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;

nastawienie ˌnastaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
姿勢
osobisty stosunek co czegoś
態度
element konfiguracji jakiegoś urządzenia

nastrój ˈnastruj n
気分 気持ち 心持ち
(psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny;
雰囲気
wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca

nasturcja naˈsturʦ̑ʲja n
キンレンカ
(botanika, botaniczny) Tropaeolum, rodzaj roślin z rodziny nasturcjowatych;
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju nasturcji (1.1)

następca naˈstɛ̃mpʦ̑a n
後継者
ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.

następnie naˈstɛ̃mpʲɲɛ adv
次に
później, w chwili następnej

następny naˈstɛ̃mpnɨ adj
次
mający nastąpić, kolejny

następować ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
相次ぐ
występować po sobie kolejno

nasz naʃ pronoun
私達の
1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik naˈʃɨjɲik n
ネックレス 首飾り
(rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natura naˈtura n
気立て
ogół cech człowieka lub zwierzęcia

naturalizacja ˌnaturalʲiˈzaʦ̑ʲja n
帰化
(biologia, biologiczny) proces utrwalania się obcego gatunku w nowym środowisku;
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił;

naturalizm ˌnatuˈralʲism̥ n
自然主義
(filozofia, filozoficzny) kierunek usiłujący tłumaczyć wszystkie zjawiska działaniem praw natury;
(książkowy) uwypuklenie czegoś brutalnego
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek powstały we Francji w XIX w., zakładający jak najwierniejsze ukazywanie życia, podkreślający czynniki biologiczne towarzyszące człowiekowi; ;
(pedagogika, pedagogiczny) kierunek oparty na założeniu, że pracę wychowawczą należy przystosować do psychologicznej natury dziecka
(socjologia, socjologiczny) kierunek zakładający, że społeczeństwo jest integralną częścią przyrody, a jej prawa rządzą procesami społecznymi;

naturalnie ˌnatuˈralʲɲɛ adv
勿論
w sposób naturalny, zgodnie z naturą

naturalny ˌnatuˈralnɨ adj
天然
charakterystyczny dla natury
najbardziej powszechny, zwykły
wykonany z surowców występujących w naturze

natychmiast naˈtɨxmʲjast adv
直ちに 早速 直ぐに
bardzo szybko, bez zwłoki

nauczyciel ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
教師 先生
osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka n
先生
(edukacja, edukacyjny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka naˈ<sup>w</sup>uka n
科学 サイエンス
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

naukowiec ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑ n
科学者
człowiek zajmujący się nauką;

naukowy ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ adj
科学的
związany z nauką

nawet ˈnavɛt particle
で さえ で すら
…wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
でも さえ
…wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru

nawias ˈnavʲjas n
括弧
(termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
(termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)

nawijać v
巻く
zwijać coś na coś

nawilżać naˈvʲilʒaʨ̑ v
湿る
nasycać coś wilgocią; sprawiać, że powierzchnia czegoś staje się lekko wilgotna

nawyk ˈnavɨk n
習慣
(psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawzajem naˈvzajɛ̃m adv
お互い
o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego

nawóz ˈnavus n
肥
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;

nawłoć n
アキノキリンソウ
(botanika, botaniczny) wieloletnia roślina rosnąca na polanach, w zaroślach i widnych lasach;

nazista naˈʑista n
ナチス
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nazizmu

nazistowski adj
ナチ
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nazizmem lub nazistami, dotyczący nazizmu lub nazistów

nazizm ˈnaʑism̥ n
ナチズム
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa ˈnazva n
名前
wyraz lub termin określający coś

nazwa własna ˈnazva ˈvwasna n
固有名詞
(zobacz) rzeczownik własny

nazwisko naˈzvʲiskɔ n
姓 名字 名前
nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie n
結婚前の姓
nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać naˈzɨvaʨ̑ v
呼ぶ
określać nazwą, mianem

nazywać rzeczy po imieniu naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu v
歯に衣着せぬ
mówić szczerze, bez ogródek

neandertalczyk ˌnɛãndɛrˈtalʧ̑ɨk n
ネアンデルタール人
(przenośnie, przenośnia) (ekspresywnie, ekspresywny) osoba nieokrzesana

neapolitański ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci adj
ナポリの
związany z Neapolem lub neapolitańczykami

negacja nɛˈɡaʦ̑ʲja n
否定
zaprzeczenie, przeciwieństwo

negatyw nɛˈɡatɨf n
ネガフィルム
(fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej mający odwrócone barwy;

negatywny ˌnɛɡaˈtɨvnɨ adj
否定的
niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy

negocjować ˌnɛɡɔˈʦ̑ʲjɔvaʨ̑ v
交渉
prowadzić rozmowy w celu ustanowienia kompromisu lub dojścia do porozumienia

nekrofilia n
死体愛好症
(seksuologia, seksuologiczny) parafilia polegająca na pociągu seksualnym do martwych ciał;

nekrolog nɛˈkrɔlɔk n
死亡者略歴
afisz z zawiadomieniem o czyjejś śmierci i terminie pogrzebu
notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;

nekromancja n
ネクロマンシー
(ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;

nektar ˈnɛktar n
神酒
(botanika, botaniczny) (pszczelarstwo, pszczelarski) słodki sok wydzielany przez kwiaty
(mitologia grecka) napój bogów dający im nieśmiertelność

neodym nɛˈɔdɨ̃m n
ネオジム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neofaszyzm ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥ n
ネオ・ファシズム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;

neologizm ˌnɛɔˈlɔɟism̥ n
新語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon ˈnɛɔ̃n n
ネオン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

nepalski nɛˈpalsʲci adj
ネパール語
odnoszący się do państwa Nepal

nepotyzm nɛˈpɔtɨsm̥ n
縁者贔屓
obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi

neptun ˈnɛptũn n
ネプツニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerd nɛrt n
おたく
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;

nerka ˈnɛrka n
腎臓
(anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerw nɛrf n
神経
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;

nerwica n
ノイローゼ
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego charakteryzujące się nadmierną jego pobudliwością i wzmożonymi reakcjami na negatywne bodźce zewnętrzne;

nerwowy nɛrˈvɔvɨ adj
そわそわ
(anatomia, anatomiczny) związany z nerwami, dotyczący nerwów

neurastenia n
神経衰弱
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;

neurochirurgia ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja n
脳神経外科学
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;

neuroleptyk n
抗精神病薬
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic

neurologia ˌnɛwrɔˈlɔɟja n
神経学
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego;

neurotoksyna n
神経毒
(biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy;

neurotyczny ˌnɛwrɔˈtɨʧ̑nɨ adj
神経質過ぎ
mający skłonność do nerwicowych reakcji lub cierpiący na nerwicę

neutralność ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɔɕʨ̑ n
中立 中性
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny nɛwˈtralnɨ ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ adj
中立 の
taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino nɛwˈtrʲĩnɔ n
ニュートリノ 中性微子
(fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n ˈnɛwtrɔ̃n n
中性子
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

newsroom n
ニュースルーム
pomieszczenie telewizyjnej redakcji programów informacyjnych;

niacyna ɲaˈʦ̑ɨ̃na n
ナイアシン
(zobacz) witamina PP

nibynóżka ˌɲibɨ̃ˈnuʃka n
仮足
(biologia, biologiczny) specjalna wypustka plazmatyczna o zmiennym kształcie, występująca u niektórych pierwotniaków;

nic ɲiʦ̑ indefinitePronoun
何も 何でもない
…sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

niderlandzki ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci adj
オランダ語
związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów

nie ɲɛ particle
いいえ ううん
zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś
ない ではない
zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów

nie ma ˈɲɛ‿ma v
いない
forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie istnieje
forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie znajduje się w danym miejscu

nie ma dymu bez ognia ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa proverb
火のないところに煙は立たない
nie ma skutku bez przyczyny

nie ma mowy ˈɲɛ‿ma ˈmɔvɨ interjection
うそ
o czymś zupełnie niemożliwym do zrealizowania; stanowcza odmowa

nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło ˈɲɛ‿ma ˈtɛɡɔ ˈzwɛɡɔ ˈʦ̑ɔ ˈbɨ na‿ˈdɔbrɛ ɲɛ‿ˈvɨʃwɔ proverb
人間万事塞翁が馬
każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany

nie ma za co interjection
こちらこそ
odpowiedź na „dziękuję”

nie od razu Kraków zbudowano ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ proverb
ローマは一日にして成らず
nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie posiadać się z radości v
狂喜する
być właśnie w stanie dużej radości

nie wszystko złoto, co się świeci ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i proverb
光る物必ずしも金ならず
nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie- ɲɛ prefix
不 無
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…

nieaktualny adj
すたれた
taki, który nie jest aktualny; przestarzały, stary

nieatrakcyjność ˌɲɛatrakˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑ n
不細工
cecha tego, kto jest nieatrakcyjny, bycie nieatrakcyjnym

niebezpieczeństwo ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
危険
sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ adj
危ない
taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebiański adj
天
budzący zachwyt, podziw
związany z mitycznym niebem, dotyczący tego nieba

niebiańskie pnie ɲɛˈbʲjä̃j̃sʲcɛ ˈpʲɲɛ n
十干
dziesięciostopniowy system cykliczny używany w chińskiej filozofii, alchemii i astrologii;

niebieski ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
青い
mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebinarny adj
Xジェンダー
taki, który nie identyfikuje się z żadną z dwóch podstawowych płci

niebo ˈɲɛbɔ n
天 空
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie
空 天
(astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;

nieboszczyk ɲɛˈbɔʃʧ̑ɨk n
死者
człowiek zmarły

niech żyje ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ interjection
万歳
wiwat na cześć kogoś lub czegoś

niechlujny ɲɛˈxlujnɨ adj
ぐちゃぐちゃ
niestaranny, niedbały, byle jaki

niechętny ɲɛˈxɛ̃ntnɨ adj
嫌
nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; (także, też) wyrażający niechęć, brak entuzjazmu

niecierpek n
ホウセンカ
(botanika, botaniczny) Impatiens, rodzaj roślin zielnych z rodziny niecierpkowatych;
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju niecierpek (1.1)

niecierpliwość ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑ n
短気
brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś

niecny adj
卑しい
(książkowy) haniebny, niegodziwy, nikczemny

nieczystość ɲɛˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑ n
不純
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezachowywanie zaleceń lub przykazań swojej religii odnośnie życia seksualnego

nieczysty adj
不潔
niezgodny z nakazami obowiązującej w danym środowisku etyki

niedaleko pada jabłko od jabłoni ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi proverb
蛙の子は蛙
dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedawno ɲɛˈdavnɔ adv
最近
w niedalekiej przeszłości

niedbały adj
不注意
świadczący o braku staranności

niedojrzały ˌɲɛdɔjˈʒawɨ adj
碧い 蒼い
o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia

niedokonany ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ adj
未完了
(gramatyka) opisujący czynność trwającą lub powtarzającą się

niedokończony adj
未完
nie doprowadzony do końca, nie mający zakończenia

niedokrwienie ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ n
虚血
(medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu;

niedokrwistość ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑ n
貧血
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedoskonałość ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑ n
不完全
brak doskonałości

niedoskonały adj
不完全な
niepozbawiony wad; posiadający słabe strony

niedostatek ˌɲɛdɔˈstatɛk n
不自由
brak środków do życia
希少性
zbyt mała ilość

niedożywienie ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
栄養失調
nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów

niedużo ɲɛˈduʒɔ adv
少ない
niewiele, mało

niedziela ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla n
日曜日 日曜
siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedzielny kierowca ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ cɛˈrɔfʦ̑a idiom
サンデードライバー
(żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne)

niedźwiedzi ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑i adj
クマ
związany z niedźwiedziem, dotyczący niedźwiedzia

niedźwiedzica ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a n
雌 の熊
(zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia

niedźwiedź ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ n
熊 クマ
(zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź brunatny n
ヒグマ
(zoologia, zoologiczny) Ursus arctos Linnaeus, duży drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych;

niedźwiedź polarny ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ n
北極熊
(zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus Phipps, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

niegodziwy adj
浅ましい
taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości

niegrzeczny ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ adj
失礼
zachowujący się niewłaściwie, nieuprzejmy

niehigieniczny ˌɲɛxʲiɟɛ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
不潔
niezgodny z podstawowymi zasadami higieny

nieistnienie ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ n
非実在
fakt, że coś nie istnieje

nieistotny ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ adj
取るに足らない
bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy

niejadalny ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ adj
食う
nienadający się do jedzenia

niejasny ɲɛ̇ˈjasnɨ adj
不明
trudny do zrozumienia, mętny, zawiły, budzący wątpliwości

niekompetentny ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ adj
できない
nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

niekonstytucyjność ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑ n
違憲
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodność z konstytucją

nielegalny ˌɲɛlɛˈɡalnɨ adj
違法
niezgodny z prawem

nieliczny ɲɛˈlʲiʧ̑nɨ adj
少ない
który nie jest liczny, którego nie jest dużo

nielogiczny adj
支離滅裂
sprzeczny z prawidłami logiki

niemiecki ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci adj
独 ドイツ の ドイツ語
związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci n
ドイツ語 独語
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemiły ɲɛ̃ˈmʲiwɨ adj
不快
wywołujący nieprzyjemne uczucie

niemoralny ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ adj
不道徳
niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

niemowlak n
赤ちゃん 赤ん坊
(potocznie, potoczny) małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić

niemowlę ɲɛ̃ˈmɔvlɛ n
赤ちゃん 赤ん坊
małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;

niemożliwy ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ adj
不可能
taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemy ˈɲɛ̃mɨ adj
口の利けない
taki, który nie może mówić

nienasycony adj
飽くことを知らない
nieznający umiaru; stale pragnący więcej

nienawidzić ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑ v
憎む 嫌う
czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawistny adj
忌まわしい
wyrażający nienawiść
憎い
budzący nienawiść

nienawiść ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑ n
憎悪
silna niechęć, awersja, wrogość;

nieobecny ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ adj
欠席する
taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa

nieobliczalny adj
桁外れ
niedający się przewidzieć lub wytłumaczyć
reagujący w sposób nieoczekiwany
taki, którego nie można obliczyć

nieoczekiwanie ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ adv
案外
nagle, niespodziewanie

nieoczekiwany ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ adj
思い掛けない 案外
taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się

nieodparty adj
抗えない
taki, któremu nie da się oprzeć

nieodpowiedni ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi adj
不便
niewłaściwy, niespełniający warunków

nieodpowiedzialność n
無責任
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nieodpowiedzialne; cecha tych, którzy są nieodpowiedzialni

nieodpowiedzialny ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ adj
無責任な
taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać

nieodwołalny adj
取り返しのつかない
niemogący być odwołanym, cofniętym

nieodwracalny adj
不可逆
taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu

nieoficjalny adj
非公式 非公認
taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości

nieokreślony ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ adj
不安定
niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony

nieokrzesany ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ adj
荒い
nieposiadający ogłady towarzyskiej

nieomylność n
完璧
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nieomylne; cecha tych, którzy są nieomylni

nieorganiczny adj
無機の
powstający bez konieczności udziału organizmów żywych

nieostrożny ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ adj
そそっかしい
taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa

nieparzysty ˌɲɛpaˈʒɨstɨ adj
半
(matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa

niepewność ɲɛˈpɛvnɔɕʨ̑ n
不安定
brak pewności

niepewny ɲɛˈpɛvnɨ adj
危ない
ciężki do przewidzenia, niebezpieczny, ryzykowny; taki, który nie jest pewny, oczywisty, jasny

niepełnoletni ˌɲɛpɛwnɔˈlɛtʲɲi adj
未成年
niebędący dojrzałym

niepełnosprawność ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕʨ̑ n
不自由
bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej

niepełnosprawny ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ adj
障害者
nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała

niepełnosprawny ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ n
障害者
osoba niepełnosprawna (1.1)

niepełny adj
不完全
nieobejmujący całości

niepodległość ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑ n
独立
niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodzielny ˌɲɛpɔˈʥ̑ɛlnɨ adj
割り切れない
nie dający się podzielić, nie do podziału

niepokój ɲɛˈpɔkuj n
不安
stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

niepoprawny adj
矯正できない
taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić

nieporozumienie ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
誤解
pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji

nieposłuszeństwo ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ n
不服従
cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa

niepotrzebny ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ adj
不必要
taki, który nie jest potrzebny

niepowstrzymany adj
止める
niedający się powstrzymać, powściągnąć

niepożądany adj
望ましい
taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego

nieprzechodni ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi adj
自動詞
(gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzemakalny ˌɲɛpʃɛ̃maˈkalnɨ adj
レインコート
nieprzepuszczający wody ani wilgoci

nieprzetłumaczalny ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ adj
翻訳不可能
niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język

nieprzewidywalny ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ adj
予測
taki, którego nie da się przewidzieć

nieprzyjazny ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ adj
よそよそしい
nastawiony niechętnie, wrogo

nieprzytomny ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ adj
無意識
taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoitość n
下品 不体裁
brak przyzwoitości

nieregularny adj
不規則
pojawiający się, działający, występujący w nierównych odstępach czasu

niereligijność n
無信心
brak religijności, bycie niereligijnym, niewiara

nierozpuszczalny adj
不溶
taki, którego nie można rozpuścić

nierozłączka ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka n
ラブバード
(ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;

nieruchomość ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑ n
不動産
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

nieruchomy ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ adj
不動
bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia

nierówność ɲɛˈruvnɔɕʨ̑ n
不平等
brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości

niespodziewanie ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãɲɛ adv
不意に
w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie

niespodziewany ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãnɨ adj
思い掛けない 案外
zdarzenie, którego się nie spodziewano; rzecz zaskakująca, nieoczekiwana, nagła

niespokojny ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ adj
荒い
o zbiornikach wodnych: wzburzone

niesporczak n
緩歩動物 クマムシ
(zoologia, zoologiczny) Tardigrada, typ bardzo małych zwierząt bezkręgowych;
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z typu niesporczak (1.1)

niesprawiedliwość ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ n
不公平
brak sprawiedliwości
niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie

niesprawiedliwy ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ adj
不正
taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości

niestabilny ˌɲɛstaˈbʲilnɨ adj
不安定
chwiejny, który nie ma stabilizacji, który się łatwo zmienia

niestety ɲɛˈstɛtɨ particle
残念
…służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

nieszczęścia chodzą parami ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi proverb
一難去って、又一難
jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęśliwy ˌɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ adj
不幸
nieodczuwający szczęścia, przygnębiony

nieszkodliwy adj
無害
niestanowiący zagrożenia

niesławny adj
悪名高い
okryty niesławą, okryty hańbą

niesłyszalny ˌɲɛswɨˈʃalnɨ adj
聞こえる
taki, którego nie da się usłyszeć

nietaktowny ˌɲɛtakˈtɔvnɨ adj
失礼
pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny

nietolerancja ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja n
不寛容
brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.

nietoperz ɲɛˈtɔpɛʃ n
コウモリ 蝙蝠
(zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nietykalny adj
不可触民
taki, którego coś chroni, nie można go tknąć

nieuchwytny adj
無形
trudny do określenia

nieuczciwy ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ adj
不正直
taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu

nieudany ɲɛuˈdanɨ adj
不成功
taki, który nie udał się, nie spełnił oczekiwań

nieudolny adj
無能 な
nie potrafiący dobrze czegoś zrobić

nieuleczalny ˌɲɛ<sup>w</sup>ulɛˈʧ̑alnɨ adj
不治
(medycyna, medyczny) taki, który jest niemożliwy do wyleczenia

nieunikniony ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ adj
やむを得ない
taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść

nieuprzejmy adj
薄情
niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości

nieurodzaj ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈrɔʣ̑aj n
不作
zmniejszenie się zbiorów w rolnictwie w stosunku do innych lat

nieustraszony ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ adj
大胆
dzielny, nie ulegający strachowi

nieuwaga ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈvaɡa n
不注意
brak uwagi, koncentracji

nieważkość n
無重力
(fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia;

niewdzięczny ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
恩知らずの
pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewiarygodny ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ adj
ありえない
w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidzialność n
不可視
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niewidzialne; cecha tych, którzy są niewidzialni

niewidzialny ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ adj
インビジブル
niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiele ɲɛˈvʲjɛlɛ indefiniteCardinalNumeral
少
nieduża ilość kogoś lub czegoś

niewierny n
不信者
(pejoratywnie, pejoratywny) ktoś innej wiary religijnej

niewinność ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑ n
潔白
cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny ɲɛˈvʲĩnːɨ adj
無罪
taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewola ɲɛˈvɔla n
監禁
areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny
brak wolności, suwerenności; zamknięcie

niewolnictwo ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
奴隷制度 奴隷制
(socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolnik ɲɛˈvɔlʲɲik n
奴隷
osoba będąca w niewoli

niewrażliwy adj
感情のない
pozbawiony wrażliwości

niewybaczalny ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ adj
許す
taki, którego nie można wybaczyć

niewydolność ˌɲɛvɨˈdɔlnɔɕʨ̑ n
不全
(medycyna, medyczny) niezdolność do skutecznego działania

niewydolność serca n
心不全
(medycyna, medyczny) choroba serca, w sytuacji gdy nie jest ono w stanie pompować krwi tak, by zachować organizm w równowadze metabolicznej

niewygodny adj
不便
o narzędziach sprawiający uczucie dyskomfortu, niepasujący
o osobach sprawiający trudności, będący przeszkodą

niewyobrażalny ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ adj
思いもよらない 考えられない
(książkowy) niedający się wyobrazić

niewystarczający adj
不十分
niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewytłumaczalny adj
不可解
nie dający się wytłumaczyć lub wyjaśnić, niemożliwy do wytłumaczenia

niewątpliwie ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ adv
疑いもなく
od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia

niezadowolenie ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ n
不満 不平
brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezadowolony ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ adj
不満な
odczuwający niezadowolenie

niezależność ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑ n
独立
bycie niezależnym od kogoś lub czegoś

niezapominajka ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka n
勿忘草
(botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;

niezapomniany adj
忘れがたい
taki, którego nie można zapomnieć

niezatapialny adj
不沈
taki, którego nie da się zatopić

niezbyt ˈɲɛzbɨt adv
あまり あんまり
w małym stopniu, tylko trochę

niezbędny ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ adj
不可欠
taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

niezdecydowanie ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ n
優柔不断
nieumiejętność podjęcia decyzji

niezdolny adj
できない
niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

niezerowy adj
非ゼロ
taki, który nie jest równy zeru

niezgoda ɲɛˈzɡɔda n
不調和
brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś

niezidentyfikowany obiekt latający n
UFO
obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

niezliczony adj
数え切れない 無数 の
niedający się zliczyć, bardzo liczny

niezmienny ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ adj
不変の
taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany

niezniszczalny ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ adj
びくともしない
taki, którego nie da się zniszczyć

niezrozumiały ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ adj
不可解
niedający się zrozumieć

niezwyciężony ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ adj
倒せない
taki, którego nie da się zwyciężyć

niezwykle ɲɛˈzvɨklɛ adv
非常に
bardzo, silnie, mocno, intensywnie

niezwykły ɲɛˈzvɨkwɨ adj
並外れた
rzadko spotykany, nietypowy

niezwłocznie ɲɛˈzvwɔʧ̑ʲɲɛ adv
早速
bez zwłoki, natychmiast

nieśmiałość ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑ n
人見知り
cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie

nieśmiały ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ adj
慎重
niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelnik n
認識票
(wojskowość, wojskowy) metalowy identyfikator żołnierski noszony na szyi

nieśmiertelność ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑ n
不死 永遠
koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ adj
不滅
wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświadomie ˌɲɛ̇ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ adv
思わず
w sposób nieświadomy

nieświeży adj
悪い
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który utracił świeżość

nieść ɲɛ̇ɕʨ̑ v
持って行く 運
zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nieżonaty ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ n
独身
mężczyzna, który nie ma żony

nigdy ˈɲiɡdɨ pronoun
何時も 決して
w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdzie ˈɲiɟʥ̑ɛ adv
どこにも
w żadnym miejscu

nihilizm n
ニヒリズム
(filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nihon n
ニホニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nh i liczbie atomowej 113;

nijaki ɲiˈjäci adj
中性
(gramatyka) rodzaj nijaki

nikiel ˈɲicɛl n
ニッケル
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikielin n
紅砒ニッケル鉱
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady arsenków o metalicznym połysku i miedzianoczerwonym kolorze;

nikotyna ˌɲikɔˈtɨ̃na n
ニコチン
bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikt ɲikt pronoun
誰も
żadna osoba

nimbus ˈɲĩmbus n
雨雲
(meteorologia, meteorologiczny) chmura deszczowa

nimfa ˈɲĩw̃fa n
ニュンペー
(mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody
(zoologia, zoologiczny) ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów

ninja ˈɲĩn͇ʤ̑a n
忍者
japoński wojownik, specjalizujący się w zamachach i szpiegostwie;

niob ɲɔp n
ニオブ
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

nirwana ɲirˈvãna n
涅槃
w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej;

niski ˈɲisʲci adj
下等 低い
oceniany ujemnie w sensie moralnym
低い
mający mały wymiar w pionie
質 が 低い 低い
mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości

niskotłuszczowy ˌɲiskɔtwuʃˈʧ̑ɔvɨ adj
低脂肪
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o niskiej zawartości tłuszczu

nisza n
ニッチ 生態的地位
(architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby

niszczarka n
シュレッダー
urządzenie służące do niszczenia dokumentów;

niszczyciel ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
駆逐艦
ten, kto niszczy
(marynarka) (wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających;

niszczyć ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑ v
破壊する 壊す 破る 粉砕する
pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji
破れる
ulegać destrukcji, szkodliwemu wpływowi czegoś

nit ɲit n
リベット
(technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;

nitrogliceryna n
ニトログリセリン
(chemia, chemiczny) oleista, wybuchowa ciecz o wzorze sumarycznym C3H5N3O9, używana głównie w produkcji dynamitu oraz jako lek rozszerzający naczynia krwionośne;

niuans ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s n
ニュアンス
drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień

niuton ˈɲutɔ̃n n
ニュートン
(fizyka, fizyczny) jednostka siły w układzie SI;

nivôse n
ニヴォーズ
nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

niwchijski n
ニヴフ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski;

nizina ɲiˈʑĩna n
低地
(geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

nić ɲiʨ̑ n
糸
cienkie włókno używane np. do szycia

niż ɲiʃ conjunction
より
…używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

no nɔ particle
ああ
(potocznie, potoczny) …oznaczająca przytaknięcie

nobel ˈnɔbɛl n
ノーベリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc nɔʦ̑ n
夜
okres od zmierzchu do świtu;

nocna zmiana ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna n
夜勤
okres czasu pracy przebiegający w nocy

nocnik ˈnɔʦ̑ʲɲik n
便器
naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny ˈnɔʦ̑nɨ adj
夜行
związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk n
夜型 宵っぱり
(potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

nocą ˈnɔʦ̑ɔ̃w̃ adv
夜
wtedy, gdy trwa noc

noga ˈnɔɡa n
足 脚
(anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;

nokaut n
ノックアウト
(sport, sportowy) w sportach walki: cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek;

nokturn n
ノクターン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalna forma muzyczna inspirowana nastrojem nocy;

nom de plume n
ペンネーム
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pseudonim literacki

nomadyzm n
遊牧
(zobacz) koczownictwo

nominacja n
ノミネート
oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie
zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska

nominować ˌnɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑ v
ノミネート
oficjalnie powołać kogoś na stanowisko

nonszalancki adj
何気ない
(książkowy) świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco

norka n
ミンク
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;

norma ˈnɔrma n
ノルマ
(matematyka, matematyczny) odwzorowanie określane w pierścieniach Euklidesa;
(matematyka, matematyczny) podgrupa rozważana w teorii grup;
(matematyka, matematyczny) przekształcenie rozważane w tzw. przestrzeniach unormowanych;
ogólnie przyjęta zasada;
typowe zachowanie
wyznaczona granica pewnej wielkości, której nie powinno się przekraczać

normalizacja n
ノーマライゼーション
doprowadzenie czegoś do normalnego stanu
opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności

normalność n
正常
cecha tego, co normalne; brak dziwactw

normalny nɔrˈmalnɨ adj
常態
(chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne
正常
zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być

norweski nɔrˈvɛsʲci adj
ノルウェーの ノルウェー語
odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski nɔrˈvɛsʲci n
ノルウェー語
język urzędowy Norwegii;

nos nɔs n
鼻
(anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
dziób samolotu
koniec buta

nosacizna n
鼻疽
(weterynaria, weterynaryjny) przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych;

nosić ˈnɔɕiʨ̑ v
持つ
fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
着る
o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie

nosorożec ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑ n
犀 サイ
(zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nostalgia nɔˈstalʲɟja n
ノスタルジー
tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym

nostalgiczny ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ adj
懐かしい
(książkowy) taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

nosze n
担架
(medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

nota ˈnɔta n
通告
(administracja) oficjalne pismo urzędowe, w szczególności międzyrządowe

notacja nɔˈtaʦ̑ʲja n
表記
pewien ściśle określony sposób zapisu

notatka nɔˈtatka n
ノート
robocze, odręczne zapiski, np. z wykładów, z pracy koncepcyjnej
メモ
krótki tekst, mający na celu przypomnienie jakiejś informacji

notes ˈnɔtɛs n
ノートブック
plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

notować nɔˈtɔvaʨ̑ v
書き留める
zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź

nowenna n
ノベナ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw;

nowicjat nɔˈvʲiʦ̑ʲjat n
ノビシャド
okres próbny kandydata do zakonu;

nowiutki nɔˈvʲjutʲci adj
新
nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany

nowoczesny ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ adj
近代
charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny

nowomowa n
ニュースピーク
język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

nowonarodzony adj
新生
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nowo narodzony (wyłącznie o Jezusie jako dziecięciu)

noworodek ˌnɔvɔˈrɔdɛk n
嬰児
człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;

nowożeniec ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑ n
新婚夫婦
mężczyzna świeżo po ślubie

nowożytność n
近世
(historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowy ˈnɔvɨ adj
新 新しい
istniejący od niedawna

nozdrze ˈnɔzḍʒɛ n
鼻孔
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa

nożyczki nɔˈʒɨʧ̑ʲci n
鋏 はさみ
małe nożyce;

nuda ˈnuda n
退屈
stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudny ˈnudnɨ adj
退屈 詰
wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nukleon n
核子
(fizyka, fizyczny) proton lub neutron;

nuklid n
核種
(fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numer ˈnũmɛr n
番号 番
liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru

numeryczny ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ adj
数値
składający się z liczb lub cyfr

numizmatyk n
貨幣収集家
specjalista w dziedzinie numizmatyki

numizmatyka n
貨幣学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (historia, historyczny, historycznie) nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem monet i medali;

nur nur n
嘴黒阿比
(ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;

nurek ˈnurɛk n
ダイバー
człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych

nurkowanie ˌnurkɔˈvãɲɛ n
ダイビング
(przenośnie, przenośnia) szybkie chowanie się w czymś
(rzeczownik odczasownikowy) od nurkować
o samolotach, ptakach szybki lot w dół
pływanie pod wodą;
skakanie do wody

nurzyk polarny ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ n
ハシブトウミガラス
(ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach;

nuta ˈnuta n
音符
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

nutria ˈnutrʲja n
ヌートリア
(zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nuty ˈnutɨ n
楽譜
zapis nutowy melodii

nużyca n
毛包虫症
(weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;

nyktofobia ˌnɨktɔˈfɔbʲja n
暗所恐怖症
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;

nylon ˈnɨlɔ̃n n
ナイロン
(włókiennictwo) tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch;

nów nuf n
新月
(astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż nuʃ n
ナイフ 刃
krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

o ɔ preposition
について
…wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

o ile
限り
łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, które wyraża warunek treści

o wilku mowa ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva idiom
噂をすれば影
wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach

oaza ɔˈaza n
オアシス
(geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

oba ˈɔba collective
両方
dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego lub nijakiego; i jeden, i drugi

obawa ɔˈbava n
不安 不安定
niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść

obcas ˈɔpʦ̑as n
ヒール 踵
część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obcy ˈɔpʦ̑ɨ n
余所者
ktoś nienależący do danej grupy

obcęgi n
プライヤー
(technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obdżektor ɔbˈʤ̑ɛktɔr n
良心的兵役拒否者
(wojskowość, wojskowy) (filozofia, filozoficzny) osoba odmawiająca odbycia obowiązkowej służby wojskowej z powodów religijnych, moralnych lub etycznych;

obecność ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑ n
出席
uczestnictwo w wydarzeniu, spotkaniu, stawienie się gdzieś
存在
bycie, przebywanie gdzieś

obecny ɔˈbɛʦ̑nɨ adj
現在
dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili

obelisk ɔˈbɛlʲisk n
オベリスク
pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

oberwanie chmury ˌɔbɛˈrvãɲɛ ˈxmurɨ n
豪雨
(potocznie, potoczny) krótkotrwałe, gwałtowne i bardzo obfite opady deszczu

obfitość ɔpˈfʲitɔɕʨ̑ n
多量
duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś

obfity ɔpˈfʲitɨ adj
多い
występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś

obiad ˈɔbʲjat n
昼食 昼飯
gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiecywać ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑ v
約束する
mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę

obiekt ˈɔbʲjɛkt n
オブジェクト
(informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury
osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
物体
rzecz fizycznie istniejąca

obiektyw ɔˈbʲjɛktɨf n
レンズ 対物レンズ
(technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obiektywność n
客観性
cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność

obiektywny ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ adj
客観
istniejący niezależnie od poznającego podmiotu
odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń

obieraczka ˌɔbʲjɛˈraʧ̑ka n
ピーラー
(potocznie, potoczny) przyrząd służący do obierania warzyw ze skóry

obierać ɔˈbʲjɛraʨ̑ v
むく
usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.

obietnica ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a n
約束
wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

objaśniać ɔbʲˈjäɕɲäʨ̑ v
説明
czynić coś zrozumiałym dla kogoś

objętość ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑ n
体積
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni
(matematyka, matematyczny) miara przestrzeni

oblewać ɔbˈlɛvaʨ̑ v
浴びる
wylewać coś na samego siebie

obligacja ˌɔblʲiˈɡaʦ̑ʲja n
債券
(ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy o charakterze dłużnym dający posiadaczowi prawo do otrzymania świadczenia od emitenta w określonym terminie;

oblężenie ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ n
包囲
(wojskowość, wojskowy) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obojczyk ɔˈbɔjʧ̑ɨk n
鎖骨
(anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojętnie ˌɔbɔˈjɛ̃ntʲɲɛ adv
冷淡な
w sposób dowolny, nieistotny, bez różnicy; wszystko jedno jak

obojętność ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑ n
冷淡
brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś

obojętny ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ adj
どこ吹く風
taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś

obok ˈɔbɔk preposition
隣
w niedużej odległości

obol n
オボルス
(historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) drobna moneta w starożytnej Grecji;

obora ɔˈbɔra n
牛舎
budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania

obowiązek ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk n
義務
nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obrabiarka ˌɔbraˈbʲjarka n
マシンツール
maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów;

obraz ˈɔbras n
映像 絵
widok na ekranie urządzenia
絵
wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia
絵画 絵
(sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji

obraźliwy ˌɔbraʑˈlʲivɨ adj
侮辱
stanowiący dla kogoś obrazę

obrona ɔbˈrɔ̃na n
衛 防御
przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją
防御
(wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;

obrona sycylijska n
シシリアン・ディフェンス
(szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe rozpoczynające się od ruchów 1. e4 c5;

obrońca ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a n
ディフェンダー
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej
(sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny
osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.

obroża ɔbˈrɔʒa n
首輪
taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus ˈɔbrus n
テーブルクロス
wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie ˌɔbʒɛˈzãɲɛ n
割礼 包茎手術
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzydliwy ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ adj
いや 厭や 悪い 憎い
(książkowy) budzący odrazę

obrzęk n
浮腫
(medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obrót ˈɔbrut n
公転
(geometria) odwzorowanie geometryczne, jedna z izometrii, obok przesunięcia i symetrii;
ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny
回転
(informatyka, informatyczny) działanie, polegające na zmianie pozycji wszystkich bitów w taki sposób, że bit o indeksie i\; po wykonaniu obrotu o n\; miejsc znajduje się na pozycji (i + n)\mod k, gdzie k\; to liczba bitów w danym słowie;

obręcz ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑ n
フープ
(sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu;
sztywny pas z połączonymi końcami, opasujący coś

obsada n
演奏
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) zespół ludzi, który wciela się w role w sztuce, filmie, przedstawieniu baletowym, kabaretowym, operowym itp.

obsceniczność ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
猥褻
cecha tego, co obsceniczne, bezwstydne, wulgarne

obserwacja ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja n
観察
sformułowanie powstałe w wyniku obserwacji (1.1)
観察 観測
dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów

obserwatorium ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm n
天文台
miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa;

obserwatorium astronomiczne n
天文台
(astronomia, astronomiczny) miejsce lub budowla do obserwacji ciał i zjawisk na nieboskłonie;

obsesja ɔpˈsɛsʲja n
妄想
(książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności

obszar ˈɔpʃar n
分野
zakres jakiejś działalności
地区
ograniczona część powierzchni, zwykle dużych rozmiarów

obsługiwać ˌɔpswuˈɟivaʨ̑ v
動かす 操作する
sterować pracą jakiegoś urządzenia, wykonywać czynności potrzebne do jego działania

oburęczny ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
両手利き
posługujący się z równą sprawnością obiema rękami

obuwie ɔˈbuvʲjɛ n
履き物
wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami

obwodnica ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a n
バイパス
droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie;

obwód ˈɔbvut n
周り
(geometria) długość brzegu figury geometrycznej;
回路
(elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd;

obwód drukowany n
プリント基板
(elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych;

obywatel ˌɔbɨˈvatɛl n
市民 公民
członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelstwo ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ n
市民権 公民権 国籍
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój ˈɔbuj n
オーボエ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz ˈɔbus n
キャンプ
wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje

obóz dla uchodźców n
難民キャンプ
tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obłok ˈɔbwɔk n
雲
(meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

ocean ɔˈʦ̑ɛãn n
大洋 海洋
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceanografia ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja n
海洋学
nauka o oceanach i morzach;

ocelot ɔˈʦ̑ɛlɔt n
オセロット
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
(zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju ocelotów (1.1)

ocena ɔˈʦ̑ɛ̃na n
成績 点数
(edukacja, edukacyjny) nota dawana uczniowi lub studentowi

ocet ˈɔʦ̑ɛt n
酢
(spożywczy) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5-10%, czasem z domieszkami smakowymi lub aromatyzującymi;

ocet balsamiczny n
バルサミコ酢
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty ocet o ciemnej barwie powstający z zagęszczonego moszczu winogronowego poddanego długotrwałemu dojrzewaniu w drewnianych beczkach

ocet winny n
ワインビネガー
(spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z wina w procesie fermentacji octowej, w którym stężenie kwasu octowego wynosi zwykle od 6 do 10%

ochlokracja n
衆愚政治
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum;

ochota ɔˈxɔta n
したい気持ち
pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochotnik n
志願兵
ktoś dobrowolnie zgłaszający się do udziału w czymś

ochra ˈɔxra n
黄土色
barwa żółtobrunatna

ochrona ɔxˈrɔ̃na n
保護
dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu

oczekiwanie ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ n
予想
czekanie na kogoś lub na coś z nadzieją lub niecierpliwością
pragnienie, żądanie

oczekiwać ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑ v
予想する
spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś

oczerniać v
謗る
rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczodół ɔˈʧ̑ɔduw n
眼窩
(anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;

oczyszczenie ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
浄化
otrzymanie czystej substancji z substratu

oczytany adj
多読
taki, który przeczytał wiele książek

oczywisty ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ adj
明らか
taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ interjection
当たり前 当然
wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie

oczywiście ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ particle
もちろん
partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od ɔt preposition
から
…tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś
…tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot
…tworzący konstrukcje opisujące przyczynę omawianego wydarzenia

od razu ɔd‿ˈrazu adv
早速
bez zwłoki, natychmiast, z miejsca

oda ˈɔda n
頌歌
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;

odaliska ˌɔdaˈlʲiska n
オダリスク
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim

odbicie ɔdˈbʲiʨ̑ɛ n
反射 反映
obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni

odbijać ɔdˈbʲijäʨ̑ v
反射 跳ね返す
uderzeniem nadawać inny kierunek czemuś będącemu w ruchu
奪う かえす 奪還
odzyskiwać coś w walce lub uwalniać kogoś uwięzionego
映す
o powierzchniach mających właściwości zwierciadła: odtwarzać, dawać obraz czegoś
映る
ukazywać obicie obiektu w lustrze, wodzie itp.
跳ね返る
uderzywszy o coś, o kogoś, odskakiwać lub zmieniać kierunek swego ruchu

odbiornik n
受信機
(technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne odbierające fale elektromagnetyczne

odbiór ˈɔdbʲjur interjection
どうぞ
słowo używane podczas korzystania z radia na końcu wypowiedzi, aby poinformować rozmówcę o jej zakończeniu

odbiór ˈɔdbʲjur n
入会
(elektronika, elektroniczny) wychwycenie sygnału radiowego lub telewizyjnego
(fizjologia, fizjologiczny) odczuwanie sygnałów ze zmysłów

odbudowa ˌɔdbuˈdɔva n
回復
odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone

odbyt ˈɔdbɨt n
肛門
(anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbytnica ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a n
直腸
(anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków;

odchody połogowe n
悪露
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie

odchylenie standardowe n
標準偏差
(statystyka, statystyczny) klasyczna miara zróżnicowania rozkładu zmiennej losowej – pierwiastek kwadratowy wariancji;

odcień ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ n
深浅
odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru

odcinek ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk n
区間
(geometria) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;
fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2)

odcisk palca ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a n
指紋
wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

oddechowy adj
呼吸 の
(fizjologia, fizjologiczny) dotyczący oddechu i oddychania

oddychać ɔdˈːɨxaʨ̑ v
呼吸する
(fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddział ˈɔdʲʥ̑aw n
軍隊
grupa ludzi jako część pewnej formacji

odejmowanie ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ n
引き算
(matematyka, matematyczny) jedno z czterech podstawowych działań arytmetycznych, działanie odwrotne do dodawania;
(rzeczownik odczasownikowy) od odejmować

odejmować ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑ v
引く
(matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania;

odgałęzienie n
分岐
część odchodząca w bok od trzonu

odkrycie ɔtˈkrɨʨ̑ɛ n
発見
napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej

odkurzacz ɔtˈkuʒaʧ̑ n
掃除機
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odmienny ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ adj
別の 異なった
różny

odmowa ɔdˈmɔva n
拒否
niewyrażenie zgody

odnawialny adj
再生可能な
dający się odnowić, możliwy do odnowienia

odpoczynek ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk n
休憩
przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑ v
休む
przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporność ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑ n
免疫
(medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami

odpowiadać ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑ v
合う
podobać się
合う 噛み合う 対応する
być zgodnym z czymś
対応する 相当する
być równoważnym czemuś
答える
ponosić za coś konsekwencje
答える 回答する
odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy
答える 返答する
udzielać odpowiedzi
責任 を 負う
być za coś odpowiedzialnym
返事 を 書く 答える
odpisywać (np. na list)
適う 答える
spełniać jakieś warunki, oczekiwania

odpowiednik ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲik n
対応 もの
pojęcie, przedmiot lub osoba o podobnych cechach, elementach, mające to samo zastosowanie, mogące pełnić tę samą funkcję

odpowiednio ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ adv
それぞれ
(książkowy) w tej samej kolejności

odpowiedzialność ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑ n
責任
obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ adj
責任
będący przyczyną
mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
poważnie traktujący swoje obowiązki
przeznaczony do pewnej czynności

odpowiedź ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
答え 回答
reakcja na pytanie

odpływ ˈɔtpwɨf n
低潮
(hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów

odra ˈɔdra n
麻疹
(medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odruchowo adv
思わず
w sposób odruchowy

odrzucać ɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑ v
否む
wykonywać czynność świadczącą o nieakceptowaniu czegoś

odsprzedaż n
転売
sprzedaż czegoś uprzednio kupionego lub nabytego, zwykle w celu osiągnięcia zysku

odszkodowanie ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ n
弁償 補償 賠償 賠償金
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtwarzacz n
プレーヤー
(technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk

odtąd ˈɔtːɔ̃nt pronoun
ここ から
od tego miejsca
これから
od tej chwili, od teraz

odwach ˈɔdvax n
営倉
areszt wojskowy

odwaga ɔdˈvaɡa n
勇気
zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odważny ɔdˈvaʒnɨ adj
勇ましい
taki, który ma odwagę

odwet n
復讐
odwzajemnienie za zło

odwiedzać ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑ v
訪ねる 訪れる
składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś

odwrotność ɔdˈvrɔtnɔɕʨ̑ n
逆数
(matematyka, matematyczny) liczba, która pomnożona przez daną niezerową liczbę daje jeden;

odzież ˈɔʥ̑ɛʃ n
被服 服
ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odznaczać ɔdˈznaʧ̑aʨ̑ v
叙勲
nadawać odznaczenie
目立つ 際立つ
wyróżniać się czymś

odświeżać v
リフレッシュ
czynić coś świeżym, rześkim
czynić ponownie świeżym, przywrócić nowy lub nadać pożądany stan czemuś
powracać do czegoś po przerwie i czynić na nowo aktualnym

odżywianie ˌɔḍʒɨˈvʲjä̃ɲɛ n
食
(rzeczownik odczasownikowy) od odżywiać

odżywka do włosów n
リンス
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

ofensywny adj
オフェンスの
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) wyrażający ofensywę

offline adj
オフライン
(informatyka, informatyczny) niezwiązany z siecią internetową, odbywający się poza siecią internetową

offline adv
オフライン
(informatyka, informatyczny) poza Internetem

offset ˈɔfsɛt n
オフセット
(drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego;

ofiara ɔˈfʲjara n
犠牲 生贄
osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
osoba, która ucierpiała wskutek wypadku

oficer ɔˈfʲiʦ̑ɛr n
士官 将校
(wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalny ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ adj
正式
zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oganeson n
オガネソン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Og i liczbie atomowej 118;

ogier ˈɔɟɛr n
種馬
(zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień ˈɔɟɛ̇̃ɲ n
火
płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;

oglądactwo n
窃視症
(psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie seksualne charakteryzujące się skłonnością do oglądania innych ludzi podczas zachowań seksualnych;

oglądać ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑ v
眺める
przypatrywać się komuś lub czemuś

ognie świętego Elma ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma n
セントエルモの火
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego;

ognisko ɔɟˈɲiskɔ n
キャンプファイヤー
ułożony, płonący stos drewna
焦点
(optyka, optyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie;

ogniskowa ˌɔɟɲiˈskɔva n
焦点距離
(fizyka, fizyczny) (fotografia) odległość ogniska układu optycznego od soczewki lub zwierciadła;

ogniwo ɔɟˈɲivɔ n
セル
(technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego

ogon ˈɔɡɔ̃n n
尻尾 尾
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
尾
końcowa część jakiegoś przedmiotu

ogonek ɔˈɡɔ̃nɛk n
オゴネク
(językoznawstwo, językoznawczy) znak diakrytyczny w postaci ogonka (1.2) umieszczany pod literą

ogr ɔkr̥ n
オーガ
legendarne stworzenie;

ograniczony ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
有限
taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogrodnictwo ˌɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ n
ガーデニング
dział rolnictwa zajmujący się takimi uprawami
(rolnictwo, rolniczy) uprawa drzew owocowych, roślin ozdobnych i warzyw

ogromny ɔˈɡrɔ̃mnɨ adj
莫大
mający bardzo duży rozmiar

ogrzewanie ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ n
暖房
urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło

ogrzewać ɔˈɡʒɛvaʨ̑ v
暖める
zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym

ogród ˈɔɡrut n
庭 庭園
(ogrodnictwo, ogrodniczy) miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród botaniczny ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ n
植物園
(ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających;

ogród zoologiczny ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ n
動物園
teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;

ogólnie ɔˈɡulʲɲɛ adv
一般
powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy
w sposób pozbawiony wnikania w szczegóły

ogólny ɔˈɡulnɨ adj
一般
nieuwzględniający szczegółów
zbierający w całość

ogórecznik lekarski ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci n
ルリジサ
(botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek ɔˈɡurɛk n
キュウリ
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Cucumis sativus L., owoc ogórka siewnego
キュウリ 胡瓜
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;

ogłaszać ɔɡˈwaʃaʨ̑ v
宣伝
podawać do wiadomości informacje o sobie

ohydny ɔˈxɨdnɨ adj
厭や
obrzydliwy, budzący wstręt

ojciec ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ n
お父さん
założyciel, pierwszy przedstawiciel;
お父さん 父
mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);

ojciec chrzestny ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ n
親分
(kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną
(kryminologia, kryminologiczny) przywódca mafijny we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych

ojcostwo ɔjˈʦ̑ɔstfɔ n
父性
bycie ojcem

ojcowski ɔjˈʦ̑ɔfsʲci adj
父性
dotyczący ojca
właściwy ojcu

ojczym ˈɔjʧ̑ɨ̃m n
継父
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczyzna ɔjˈʧ̑ɨzna n
祖国
kraj, w którym ktoś się urodził;

okap ˈɔkap n
軒端
(architektura, architektoniczny) dolna krawędź dachu, która wystaje poza obrys budynku;

okapi ɔˈkapʲi n
オカピ
(zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okaryna ˌɔkaˈrɨ̃na n
オカリナ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;

okazja ɔˈkazʲja n
機会 機
sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś

okiennica ˌɔcɛ̇̃ɲˈːiʦ̑a n
雨戸
rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz;

okno ˈɔkna ˈɔknɔ n
窓
oszklony otwór w ścianie
(informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
(przenośnie, przenośnia) (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra

oko ˈɔkɔ n
目
(meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;
目 め 眼 アイ
(anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;

oko za oko, ząb za ząb ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp proverb
目には目を
zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

oko złożone n
複眼
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) rodzaj oka występujący u owadów, wijów i niektórych skorupiaków, składające się z tysięcy drobnych omatidiów;

okolica ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a ˌɔˈkɔlʲiʦ̑a n
付近
obszar wokół czegoś

okolicznik ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik n
副詞
(gramatyka) część zdania określająca czasownik;

okoliczność ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
事情
coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

około ɔˈkɔwɔ particle
ぐらい
… wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około ɔˈkɔwɔ preposition
ぐらい
… wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okołorostek ˌɔkɔwɔˈrɔstɛk n
接周辞
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy otaczający leksem, np. morfem otaczający rdzeń;

okoń ˈɔkɔ̃ɲ n
ペルカ
(ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis Linnaeus, słodkowodna ryba drapieżna;

okra ˈɔkra n
オクラ
(botanika, botaniczny) Abelmoschus moschatus Medik., roślina jednoroczna o wyprostowanych pędach o wysokości jednego metra i żółtych kwiatach, stosowana jako roślina ozdobna, warzywo i zioło;

okres ˈɔkrɛs n
周期
(fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;
(potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem
przedział czasu, czas trwania czegoś

określać ɔˈkrɛɕlaʨ̑ v
定める
definiować, ustalać cechy czegoś

określnik n
限定詞
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo lub wyrażenie określające

określony ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ adj
明確
zdefiniowany, pewien, sprecyzowany

okruch ˈɔkrux n
かす
(przenośnie, przenośnia) (o zjawiskach, stanach, uczuciach, informacji) bardzo mała ilość czegoś, pozostałość po czymś
mały, odkruszony kawałek czegoś

okrucieństwo ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ n
惨酷
skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom;

okrutny ɔˈkrutnɨ adj
薄情 残酷
nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrzemka ɔˈkʃɛ̃mka n
珪藻
jednokomórkowy glon z typu chryzofitów;

okrąg ˈɔkrɔ̃ŋk n
円
(geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu);

okrągły ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ adj
丸 円
mający kształt okręgu, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okręg ˈɔkrɛ̃ŋk n
オークルグ
(administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach, zwykle odpowiadająca polskiemu powiatowi; obszar geograficzny o takiej wielkości

okręt podwodny n
潜水艦
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okręt pustyni n
砂漠の船
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) wielbłąd

okręt wojenny n
戦艦
(marynarka) uzbrojony statek wchodzący w skład sił zbrojnych państwa;

okrężnica n
大腸
(anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego

oksytocyna ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na n
オキシトシン
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

oktan ˈɔktãn n
オクタン
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny;

oktawa ɔkˈtava n
オクターブ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) strofa składająca się z ośmiu wierszy
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej
przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu

oktobas n
オクトバス
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy przypominający ogromny kontrabas i grający od niego o oktawę niżej;

okular ɔˈkular n
接眼レンズ
(optyka, optyczny) rodzaj soczewki optycznej – w układzie optycznym ta, która znajduje się przy oku patrzącego;

okulary ˌɔkuˈlarɨ n
眼鏡 ゴーグル
przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ n
サングラス
(optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okultyzm n
オカルト
doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup ˈɔkup n
身代金
pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja n
占領
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okupować ˌɔkuˈpɔvaʨ̑ v
占める
zbrojnie zajmować terytorium innego państwa

okwiat ˈɔkfʲjat n
花被
(botanika, botaniczny) część kwiatu złożona z kielicha i korony osłaniająca pręciki i słupek lub słupki;

okład n
湿布
(medycyna, medyczny) opatrunek

okładka ɔˈkwatka n
カバー
wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu

olcha ˈɔlxa n
榿
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., drzewo z rodziny brzozowatych, rosnące na terenach podmokłych;

oleander ˌɔlɛˈãndɛr n
夾竹桃
(botanika, botaniczny) Nerium, krzew lub niskie drzewo o lancetowatych, skórzastych, wiecznie zielonych liściach oraz dużych, białych, różowych lub czerwonych kwiatach zebranych w baldachogrona;

olej ˈɔlɛj n
油
(spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
(technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej palmowy n
パーム油
(spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;

olej rycynowy n
ひまし油
olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej sezamowy n
胡麻油
(spożywczy) olej tłoczony z ziaren sezamu;

olej słonecznikowy ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ n
ひまわり油
olej wytwarzany z nasion słonecznika;

olejek eteryczny ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ n
精油 エッセンシャルオイル
mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

oligarcha n
寡頭
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii

oligarchia ˌɔlʲiˈɡarxʲja n
寡頭制
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielka grupa uprzywilejowanych ludzi sprawująca władzę lub mająca na nią duży wpływ
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;

oligopol ˌɔlʲiˈɡɔpɔl n
寡占
(ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;

olimpiada ˌɔlʲĩmˈpʲjada n
オリンピアード
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: odstęp czasu między dwoma następującymi po sobie igrzyskami, trwający zazwyczaj cztery lata;
(sport, sportowy) igrzyska olimpijskie
zawody, rozgrywki, konkursy o wysokiej randze lub dużym znaczeniu

oliwka ɔˈlʲifka n
オリーブ
(spożywczy) owoc oliwki (1.1)
(botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;

om ɔ̃m n
オーム
(jednostka miary) (elektryczność) jednostka oporu elektrycznego;

om mani padme hum
六字大明呪
buddyjska sześciosylabowa mantra bodhisattwy;

omdlenie ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ n
シンコピー
(medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;

omega ɔ̃ˈmɛɡa n
オメガ
(językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta czwarta litera alfabetu greckiego, ω;

omijać ɔ̃ˈmʲijäʨ̑ v
避ける
okrążyć coś, żeby do tego nie podejść, nie zbliżać się; przejść obok czegoś nie zatrzymując się

omikron ɔ̃ˈmʲikrɔ̃n n
オミクロン
nazwa piętnastej litery alfabetu greckiego, ο;

omlet ˈɔ̃mlɛt n
オムレツ
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omnibus ɔ̃mʲˈɲibus n
乗合バス
(motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd;

omocznia ɔ̃ˈmɔʧ̑ʲɲa n
尿膜
(biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych;

omomierz n
絶縁抵抗計
(elektronika, elektroniczny) przyrząd służący do pomiaru oporu elektrycznego;

omułek ɔ̃ˈmuwɛk n
ヨーロッパ貽貝
(zoologia, zoologiczny) przybrzeżny małż mórz europejskich i Oceanu Atlantyckiego;

on ɔ̃n personalPronoun
彼 あの人
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona ˈɔ̃na personalPronoun
彼女
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onanizm ɔ̃ˈnãɲism̥ n
自慰
(seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

one ˈɔ̃nɛ personalPronoun
彼女 たち 彼女 ら
3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni ˈɔ̃ɲi personalPronoun
あの人 彼
trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onigiri n
お握り
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjne danie japońskie w formie ryżowych bryłek z wytrawnym nadzieniem i dodatkami;

onkologia ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja n
腫瘍学
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami

onkostatyczny adj
抗癌 の
(medycyna, medyczny) powstrzymujący rozwój nowotworu

online adj
オンライン
(informatyka, informatyczny) związany z siecią internetową, dotyczący sieci internetowej, przekazywany za pomocą sieci internetowej

online adv
オンライン
(informatyka, informatyczny) za pomocą Internetu

onomatopeja ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja n
擬音語
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;

ontologia ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja n
存在論 オントロジー
(filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
(informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

onuca ɔ̃ˈnuʦ̑a n
ポルチャンキ
(odzieżownictwo) pas tkaniny do owijania stopy stosowany zamiast skarpety;

onyks n
オニキス
(jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej;

oologia ˌɔːˈlɔɟja n
鳥卵学
(ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

opactwo ɔˈpaʦ̑tfɔ n
修道院
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opal ˈɔpal n
オパール
(mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalać ɔˈpalaʨ̑ v
焼ける
poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry

opalenizna ˌɔpalɛ̃ˈɲizna n
日焼け
ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opanowanie ˌɔpãnɔˈvãɲɛ n
我慢
spokój, panowanie nad swoimi emocjami

opat ˈɔpat n
修道院長 大修道院長
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatrunek n
包帯
(medycyna, medyczny) materiał do zabezpieczania i leczenia uszkodzeń ciała

opatrzność ɔˈpaṭʃnɔɕʨ̑ n
摂理
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) opieka Boga

opcja ˈɔpʦ̑ʲja n
オプション
jedna z możliwości do wyboru

opera ˈɔpɛra n
オペラ 歌劇
budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

operacja ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja n
オペ
działania skierowane na wykonanie określonego zadania
手術
(medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;

operator ˌɔpɛˈratɔr n
オペレーター
człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie
(matematyka, matematyczny) funkcja; najczęściej określenie funkcji przekształcającej funkcję w funkcję

operetka n
オペレッタ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze

opieka ɔˈpʲjɛka n
世話
dbanie o kogoś lub coś;

opieka zdrowotna ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna n
ヘルスケア
ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich;

opiekować się ˌɔpʲjɛˈkɔvaʨ̑‿ɕɛ v
世話をする
sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś

opierać ɔˈpʲjɛraʨ̑ v
反抗
przeciwstawiać się, stawiać opór

opinia ɔˈpʲĩɲja n
意見
sąd, zdanie na jakiś temat

opinia publiczna ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na n
世論
reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości;

opis ˈɔpʲis n
描写
określenie podstawowych cech czegoś

opisowy adj
説明する
mający charakter opisu

opium ˈɔpʲjũm n
阿片
wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opodatkowanie n
課税 租税
(ekonomia, ekonomiczny) nałożenie podatku lub podatków

opona ɔˈpɔ̃na n
タイヤ
(motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oportunista ˌɔpɔrtũˈɲista n
日和見主義者
(książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści

opowiadanie ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ n
物語
coś, co zostało opowiedziane
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór epicki

opowiadać ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑ v
語る
mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opowieść ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
コント
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści
物語
opowiadana historia

opozycja ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja n
野党
przeciwstawienie, przeciwdziałanie

oprogramowanie ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
ソフトウェア
(informatyka, informatyczny) ogół programów komputerowych

opryszczka n
ヘルペス 口唇ヘルペス
(medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

optyk ˈɔptɨk n
眼鏡屋
naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki
rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary
sprzedawca okularów

optyka n
光学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymalny ˌɔptɨ̃ˈmalnɨ adj
最適
najlepszy

optymista ˌɔptɨ̃ˈmʲista n
楽天家
człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymistyczny ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
楽観的
pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie

optymizm ɔpˈtɨ̃mʲism̥ n
楽観主義 オプティミズム 楽天主義 楽観
wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów

opuncja ɔˈpũnʦ̑ʲja n
うちわさぼてん
(botanika, botaniczny) Opuntia, roślina z rodziny kaktusowatych o okazałych kwiatach i zielonych soczystych pędach i często jadalnych owocach;

opuszczać ɔˈpuʃʧ̑aʨ̑ v
省く
pomijać

opuszka n
指先
(anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca

opór ˈɔpur n
抵抗
(fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
w lm przeszkody, utrudnienia

opóźnienie ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ n
遅れ
odsunięcie zdarzenia w czasie

opętanie n
憑依
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stan bycia owładniętym przez demona;

opłakiwać ˌɔpwaˈcivaʨ̑ v
いたむ かなしむ 哀 悲
płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś

opłata ɔˈpwata n
料金
kwota płacona za usługę, świadczenie

opłucna n
胸膜
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;

orangutan ˌɔrãŋˈɡutãn n
オランウータン
(zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

oranżada ˌɔrãw̃ˈʒada n
オレンジエード
napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat

oraz ˈɔras conjunction
ほか
…łączący słowa i zdania równorzędne, wskazując je jako występujące równocześnie

orać ˈɔraʨ̑ v
すきで耕す 耕す
(rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita ɔrˈbʲita n
軌道
(astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orbital ɔrˈbʲital n
軌道
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) obszar pokazujący na najbardziej prawdopodobne położenie elektronu w atomie bądź cząsteczce
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) rozwiązanie równania Schrödingera opisujące zachowanie elektronu w atomie bądź cząsteczce

orchidea ˌɔrxʲiˈdɛa n
蘭
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

ordalia ɔrˈdalʲja n
神明裁判
(historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży;

order ˈɔrdɛr n
勲章
wysokiej rangi odznaczenie, wywodzące się z dawnych zakonów rycerskich (religijnych i świeckich);

oregano ˌɔrɛˈɡãnɔ n
オレガノ
(botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L.
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) liście lebiodki stosowane jako przyprawa

organ ˈɔrɡãn n
機関
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;

organiczny ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ adj
有機
(biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

organizacja ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja n
組織 団体
sposób przygotowywania czegoś, planowania
組織 機関
grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów

organizacja pozarządowa ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva n
非政府組織
stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;

organizm ɔrˈɡãɲism̥ n
生物
(medycyna, medyczny) cielesny ustrój człowieka
(przenośnie, przenośnia) pewna całość złożona ze współpracujących ze sobą elementów
生物 有機体
(biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;

organy n
オルガン 風琴
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm ˈɔrɡasm̥ n
オルガスムス オーガズム
(seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia ˈɔrʲɟja n
オージー
(potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orientacja seksualna n
性的指向
(psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

orientalistyka ˌɔrʲjɛ̃ntaˈlʲistɨka n
アジア学
(edukacja, edukacyjny) nauka o kulturach Orientu;

origami ˌɔrʲiˈɡãmʲi n
折り紙
(sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

orija n
オリヤー語
(językoznawstwo, językoznawczy) język indoaryjski używany w indyjskim stanie Orisa;

ork ɔrk n
オーク
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą;

orka ˈɔrka n
耕起
(rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby;
鯱
(zoologia, zoologiczny) Orcinus orca L., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra ɔrʲˈcɛstra n
オーケストラ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne;

orlica n
蕨
(botanika, botaniczny) paproć z rodzaju Pteridium;

orlik ˈɔrlʲik n
オダマキ
(botanika, botaniczny) Aquilegia L., roślina zielna o dużych, różnobarwnych kwiatach;

orlik krzykliwy n
アシナガワシ
(ornitologia, ornitologiczny) Aquila pomarina, ptak drapieżny z podrodziny orłów należący do polskiej ornitofauny;

ormiański ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci n
アルメニア語
język urzędowy Armenii;

ornament ɔrˈnãmɛ̃nt n
装飾
(sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym,

ornat n
カズラ
(kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;

ornitolog ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk n
鳥類学者
(biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
(biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ornitologii

ornitologia ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja n
鳥類学
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

orogeneza ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza n
造山運動
(geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

ortoepia ˌɔrtɔˈɛpʲja n
正音学
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o normach wymowy

ortografia ˌɔrtɔˈɡrafʲja n
正書法 スペル
zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

oryginał ˌɔrɨˈɟĩnaw n
本物
rzecz powstała jako pierwsza

orzech ˈɔʒɛx n
堅果 木の実
suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzech laskowy n
ヘーゼルナッツ
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny

orzech włoski n
クルミ
(spożywczy) jadalne nasiono z drzewa orzecha włoskiego (1.2)
(botanika, botaniczny) Juglans regia L., gatunek drzewa liściastego z rodziny orzechowatych;

orzeczenie ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
述語
(językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu

orzeł ˈɔʒɛw n
鷲 わし
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;
鷲
(przenośnie, przenośnia) zdolna, bystra osoba

orzeł przedni n
イヌワシ
(ornitologia, ornitologiczny) Aquila chrysaetos Linnaeus, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych;

osa ˈɔsa n
雀蜂 蜂
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osad ˈɔsat n
堆積物
(chemia, chemiczny) substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego;

oscyloskop ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp n
オシロスコープ
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;

oset ˈɔsɛt n
薊
(botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

osełka n
砥石
narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiedle ɔˈɕɛdlɛ n
団地
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osierdzie ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ n
心嚢
(anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osika ɔˈɕika n
山鳴らし
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

osioł ˈɔɕɔw n
驢馬 兎馬
(zoologia, zoologiczny) Equus asinus Linnaeus, zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
驢馬
(potocznie, potoczny) głupi człowiek
(potocznie, potoczny) uparty człowiek

osiągać ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑ v
達成する
docierać do określonego miejsca
uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy

oskarżenie ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ n
告発
zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

osm ɔsm̥ n
オスミウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osmoza n
浸透
(biologia, biologiczny) (fizyka, fizyczny) ruch cząsteczek rozpuszczalnika z obszaru o niższym stężeniu substancji rozpuszczonej do obszaru o wyższym stężeniu substancji rozpuszczonej przez częściowo przepuszczalną membranę;
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) przenikanie wpływów kulturowych itp. z jednego obszaru na drugi

osnowa ɔsˈnɔva n
経
(włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

osoba ɔˈsɔba n
人 人称
pojedynczy człowiek, ktoś
人称
(gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
bohater dramatu

osoba fizyczna ɔˈsɔba fʲiˈzɨʧ̑na n
個人
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wobec prawa: każdy człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci;

osoba prawna ɔˈsɔba ˈpravna n
法人
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego;

osobiście ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ adv
直々
we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa

osobliwość n
特異点
osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna

osobliwy adj
奇異
nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobowość ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑ n
性格
(psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;

osocze n
血漿
(biologia, biologiczny) zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki

ospa wietrzna n
水痘 水疱瘡
(medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ostatecznie ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ adv
最終的
wreszcie, w końcu

ostatni ɔˈstatʲɲi adj
最後 最終的
znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostatnia deska ratunku ɔˈstatʲɲa ˈdɛska raˈtũnku n
最後の手段
sposób wyjścia z trudnej sytuacji

ostatnio ɔˈstatʲɲɔ adv
最近
w niedalekiej przeszłości

ostentacja ˌɔstɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
げんき
(książkowy) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz

ostentacyjny ˌɔstɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ adj
けばけばしい
(książkowy) robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę

osteopatia n
オステオパシー
metoda medycyny alternatywnej zajmująca się leczeniem zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego

osteoporoza ˌɔstɛɔpɔˈrɔza n
骨粗鬆症
(medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostracyzm ɔˈstraʦ̑ɨsm̥ n
陶片追放
wykluczenie, bojkot kogoś z danej grupy lub z danego środowiska

ostroga n
拍車
(jeździectwo, jeździecki) ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki;

ostrokrzew ɔˈstrɔkʃɛf n
犬黄楊
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;

ostrokątny adj
鋭角
mający kąt ostry

ostrosłup ɔˈstrɔswup n
角錐
(geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach bocznych zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożnie ɔˈstrɔʒʲɲɛ adv
じっくり
w sposób ostrożny, uważny

ostrożny ɔˈstrɔʒnɨ adj
念入り
postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności
zrobiony, powzięty z rozwagą, uważnie, oględnie; będący wyrazem czyjejś rozwagi

ostry ˈɔstrɨ adj
鋭い
taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący

ostryga ɔˈstrɨɡa n
カキ
(zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad ˌɔstrɨˈɡɔjat n
ミヤコドリ 都鳥
(ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrze ˈɔsṭʃɛ n
刃
część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzeżenie ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ n
警告
akt ostrzegania; przestroga przed czymś

ostrzyć ˈɔsṭʃɨʨ̑ v
研
czynić ostrym (krawędź czegoś)

osuwisko ˌɔsuˈvʲiskɔ n
地滑り
(geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania;

oswojony ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ adj
飼いならす
o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość

oszacowanie n
推定
wynik szacowania

oszczep ˈɔʃʧ̑ɛp n
ジャベリン 投げ槍
(łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
(sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczerstwo ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ n
冤
kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś

oszczędność ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑ n
倹約
cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszczędny adj
倹しい
nietrwoniący pieniędzy, majątku

oszczędzać ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑ v
貯金する
zużywać w niewielkiej ilości

oszukańczy ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ adj
詐欺
opierający się na oszustwie, nieuczciwości

oszukiwać ˌɔʃuˈcivaʨ̑ v
欺く
doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów
mówić komuś nieprawdę, kłamać
celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry

osłaniać v
保護
okrywać coś czymś, odgradzać od czegoś, czynić coś niewidocznym
swoim położeniem uniemożliwiać zaatakowanie kogoś albo zabezpieczać kogoś lub coś przed czymś szkodliwym, niebezpiecznym
(przenośnie, przenośnia) chronić kogoś lub coś przed odpowiedzialnością albo czymś nieprzyjemnym, niebezpiecznym

osłomuł ɔsˈwɔ̃muw n
ケッテイ
(zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;

otaczać ɔˈtaʧ̑aʨ̑ v
取り巻く
rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)
zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)

otoczenie ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
周囲
łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron
zbiór elementów, które nie wchodzą w skład danego systemu, organizacji, itp., jednak mają na niego wpływ

otrzewna n
腹膜
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otręby ɔˈtrɛ̃mbɨ n
糠
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw;

otwarty ɔtˈfartɨ adj
営業中
(informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy
niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
o sklepie: czynny, działający
ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami
開いている
o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć

otwierać ɔtˈfʲjɛraʨ̑ v
開ける
powodować, że coś przestaje być zamknięte
rozchylać przylegające do siebie części

otwór ˈɔtfur n
穴
dziura lub wgłębienie

otyłość ɔˈtɨwɔɕʨ̑ n
肥満
(medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

otyły ɔˈtɨwɨ adj
肥満
o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze

outing n
アウティング
(psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) mówienie, często publiczne, o czyjejś orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej bez zgody tej osoby;

owacja ɔˈvaʦ̑ʲja n
喝采
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: przyznawana przez senat nagroda dla zwycięskiego wodza w postaci uroczystego wjazdu do Rzymu, mająca status niższy niż triumf;
ostentacyjne i publiczne wyrażenie komuś uznania lub czci, w szczególności burzą braw

owad ˈɔvat n
昆虫
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadożerny ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ adj
虫食
(zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami

owal ˈɔval n
オーバル
(geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;

owca ˈɔfʦ̑a n
羊 ひつじ
(zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczarnia n
羊小屋
(zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie gospodarskie dla owiec;

owies ˈɔvʲjɛs n
オートムギ 燕麦
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena L., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owies głuchy n
カラスムギ
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena fatua L. gatunek zboża z rodziny wiechlinowatych, gatunek rodzimy w Eurazji i północnej Afryce;

owoc ˈɔvɔʦ̑ n
果実 果物
(przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań
果物 果実
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo
(botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;

owoce morza ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa n
シーフード 魚介 海産 食品
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże

owsianka ɔfʲˈɕãnka n
ポリッジ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owulacja n
排卵
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

ozdabiać ɔzˈdabʲjäʨ̑ v
飾る
czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdoba ɔzˈdɔba n
置物
coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

oziębłość ɔˈʑɛ̃mbwɔɕʨ̑ n
不感症
(seksuologia, seksuologiczny) osłabienie popędu płciowego, hipolibidemia

ozon ˈɔzɔ̃n n
オゾン
(chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ołowica n
鉛中毒
(medycyna, medyczny) zatrucie ołowiem

ołtarz ˈɔwtaʃ n
祭壇
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów ˈɔwuf n
鉛
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek ɔˈwuvɛk n
鉛筆
przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś ɔɕ n
軸
centralna linia danego układu

ośle ucho ˈɔɕlɛ ˈuxɔ n
ドッグイア
zagięty róg książki;

ośmiokąt n
八角形
(matematyka, matematyczny) figura geometryczna mająca osiem kątów;

ośmiornica ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a n
蛸 タコ
(zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

oświecenie n
啓蒙
(filozofia, filozoficzny) koncepcja uwypuklająca rolę rozumu i wiedzy, dominująca w filozofii europejskiej od końca XVII w.

oświetlać ɔɕˈfʲjɛtlaʨ̑ v
照
rzucać, kierować na coś światło

ość ɔɕʨ̑ n
ほね
(ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożywiać v
蘇る
przywracać do życia

pacha ˈpaxa n
脇の下 腋下 腋窩
(anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym;

pachwina paxˈfʲĩna n
鼠蹊部
(anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda

pacjent ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt n
患者
osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacyfikacja ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
鎮静
tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej;

pacyfizm n
平和主義
pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

pacynka paˈʦ̑ɨ̃nka n
指人形
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka nakładana na dłoń i poruszana palcami;

paczka ˈpaʧ̑ka n
パケット
(handel, handlowy) zawartość małego opakowania
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;

padaczka paˈdaʧ̑ka n
てんかん
(medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padać ˈpadaʨ̑ v
落ちる
w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą
降る
(meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
zlatywać, lecieć w dół

padlina paˈdlʲĩna n
腐肉 骸
zwierzęce zwłoki

paella n
パエリア
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;

pager ˈpɛjʤ̑ɛr n
ページャ
(technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza;

pagoda paˈɡɔda n
パゴダ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia buddyjska o architekturze pagody (1.1)

pagórek paˈɡurɛk n
丘
niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

paisley n
ペーズリー
delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji

pająk ˈpajɔ̃ŋk n
蜘蛛 クモ
(zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczak n
クモ形類
(zoologia, zoologiczny) zwierzę bezkręgowe z sześcioma nogami i odwłokiem

pajęczyna ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na n
蜘蛛の巣
sieć tkana przez pająka

pakistański ˌpaciˈstãj̃sʲci adj
パキスタン
związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

pakować paˈkɔvaʨ̑ v
包
umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku

pal pal n
支柱
(historia, historyczny, historycznie) narzędzie kaźni w formie zaostrzonego słupa, na którego wbijano skazańca
gruby słup osadzony w gruncie, pełniący zwykle funkcję konstrukcyjną

palacz ˈpalaʧ̑ n
喫煙者
osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palankin n
輿
ozdobna lektyka z dachem i firankami

palec ˈpalɛʦ̑ n
指
część rękawiczki przykrywająca palce (1.1)
指 ゆび
u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
人差し指
(anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

palenie paˈlɛ̃ɲɛ n
喫煙
zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

paleografia ˌpalɛɔˈɡrafʲja n
古文書
badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleontologia ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja n
古生物学
(biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

paleozoik ˌpalɛɔˈzɔ<sup>j</sup>ik n
古生代
(geologia, geologiczny) era w dziejach Ziemi;

palestyński ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci adj
パレスチナ
związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

paleta paˈlɛta n
パレット
specjalna owalna deseczka służąca artyście-malarzowi do mieszania farb;

pali ˈpalʲi n
パーリ語
(językoznawstwo, językoznawczy) martwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, mający duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego, jeden z prakrytów używany w tekstach buddyjskich

paliatywny adj
一時的に緩和する
uśmierzający ból lub łagodzący objawy choroby, lecz nieusuwający jej przyczyn

paliczek paˈlʲiʧ̑ɛk n
指骨
(anatomia, anatomiczny) mała kość palców stopy i dłoni;

palindrom paˈlʲĩndrɔ̃m n
回文
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

paliwo paˈlʲivɔ n
燃料
substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić ˈpalʲiʨ̑ v
タバコを吸う
wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
焼く
niszczyć coś za pomocą ognia
焼ける
ulegać działaniu ognia, niszczeć pod wpływem ognia

palić za sobą mosty ˈpalʲiʥ̑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ v
縁を切る
(książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie

pallad ˈpalːat n
パラジウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palma ˈpalma n
椰子 ヤシ
(botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;

palnik ˈpalʲɲik n
バーナー
urządzenie wytwarzające płomień, służące do spawania metali

palpitacja n
動悸
(medycyna, medyczny) zbyt szybkie bicie serca;

pamiątka pãˈmʲjɔ̃ntka n
土産
drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę

pamięć ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑ n
思い出 記憶
fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
記憶
(informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;
記憶 メモリ
zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;

pan pãn n
さん 氏
zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty
様
feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
pracodawca dla służby
właściciel niewolników

pan młody ˈpãn ˈmwɔdɨ n
新郎
mężczyzna w dniu swojego ślubu

panaceum ˌpãnaˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm n
万能薬
(książkowy) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo

pancernik pãnˈʦ̑ɛrʲɲik n
アルマジロ
(zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
戦艦
(marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

pancerz ˈpãnʦ̑ɛʃ n
装甲
(zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;

panczenlama n
パンチェン・ラマ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy;

panda ˈpãnda n
パンダ
(zoologia, zoologiczny) panda mała
(zoologia, zoologiczny) panda wielka

panda wielka n
ジャイアントパンダ
(zoologia, zoologiczny) Ailuropoda melanoleuca David, drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych występujący w Azji;

pandeizm pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥ n
汎理神論
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia pãnˈdɛ̃mʲja n
パンデミック 大流行
(medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

pangermanizm n
汎ゲルマン主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nacjonalistyczna doktryna polityczna postulująca zjednoczenie wszystkich ludów germańskich

pani ˈpãɲi n
夫人 女史
zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panichida ˌpãɲiˈxʲida n
パニヒダ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawosławne nabożeństwo żałobne;

panienka pãˈɲɛ̃nka n
お姉さん
młoda dziewczyna

panika ˈpãɲika n
パニック 恐慌
nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

panikować v
パニックになる
wpadać w panikę

panko n
パン粉
(spożywczy) rodzaj panierki ze zmielonego na proszek suchego pieczywa, niekiedy z przyprawami; półprodukt pochodzący z kuchni japońskiej

panna ˈpãnːa n
お嬢
dziewczyna, młoda kobieta
独身 お嬢さん
kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)

panna cotta n
パンナコッタ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) delikatny deser kuchni włoskiej zrobiony ze śmietany podgrzanej z żelatyną i różnymi dodatkami;

panna młoda ˈpãnːa ˈmwɔda n
花嫁
kobieta w dniu swojego ślubu

panorama ˌpãnɔˈrãma n
全景
rozległy, szeroki widok

panpsychizm n
汎心論
(filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panseksualizm n
全性愛
(filozofia, filozoficzny) (seksuologia, seksuologiczny) postrzeganie wszelkich zjawisk w świecie przez pryzmat seksualny;

panslawizm pãw̃ˈslavʲism̥ n
汎スラヴ主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteizm pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
汎神論
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

panteon pãnˈtɛɔ̃n n
パンテオン
(starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;

pantera mglista n
ウンピョウ
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neofelis nebulosa Griffith, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w południowo-wschodniej Azji;
(zoologia, zoologiczny) kot z gatunku pantera mglista (1.1)

pantera śnieżna pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna n
ユキヒョウ
(zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;

pantograf pãnˈtɔɡraf n
パンタグラフ
przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;

pantomima ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma n
パントマイム
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;

papacha n
パパーハ
(odzieżownictwo) męska futrzana czapka używana przez Kozaków, mieszkańców Kaukazu i Azji Środkowej;

papeć n
スリッパ
(potocznie, potoczny) również (regionalizm poznański) zwykle w lm papcie pantofle domowe, kapcie

papier ˈpapʲjɛr n
紙
wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
(potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument

papier toaletowy ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ n
トイレットペーパー
chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier wartościowy ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ n
有価証券
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;

papiernia n
製紙工場
zakład wytwarzający papier

papieros paˈpʲjɛrɔs n
煙草
wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papierowy tygrys n
張り子の虎
osoba lub grupa ludzi sprawiająca wrażenie silnej, lecz będąca w rzeczywistości słaba

papież ˈpapʲjɛʃ n
教皇 ローマ教皇
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papirologia n
パピルス学
nauka, która zajmuje się badaniem i odczytywaniem rękopisów;

papirus paˈpʲirus n
カミガヤツリ
(botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
materiał pisarski, wyrabiany z włókien papirusu (1.1);
zwój lub dokument spisany na papirusie (1.2)

paproć ˈpaprɔʨ̑ n
羊歯
(botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z kladu monilofitów;

papryka ˈpaprɨka n
パプリカ
(spożywczy) czerwona, sypka przyprawa sporządzona z owocu papryki (1.1)
(spożywczy) jarzyna z owocu papryki (1.1);
ピーマン
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa;

papuga paˈpuɡa n
オウム インコ
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny papug (1.1)
オウム 鸚鵡
(ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka falista paˈpuʃka faˈlʲista n
セキセイインコ
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para ˈpara n
カップル 対
dwie osoby, darzące się uczuciem
蒸気
(fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;

para wodna ˈpara ˈvɔdna n
水蒸気
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) woda w gazowym stanie skupienia;

parabola ˌparaˈbɔla n
放物線
(matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;

parada paˈrada n
パレード
(wojskowość, wojskowy) uroczysty przegląd wojsk połączony z defiladą;
efektowny przemarsz z udziałem wielu osób;

paradoks paˈradɔks n
パラドックス
rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią

paradoksalny ˌparadɔˈksalnɨ adj
逆説的
sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny

paradygmat ˌparaˈdɨɡmat n
パラダイム
(filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
(językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

parafia paˈrafʲja n
小教区
(kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

parafilia n
性的倒錯
(seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne

parafraza n
パラフレーズ
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi

paranoja n
パラノイア
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;

parapetówka ˌparapɛˈtufka n
新築祝い
(potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania

paraplegia ˌparaˈplɛɟja n
対麻痺
(medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;

parapsychologia ˌparapsɨxɔˈlɔɟja n
超心理学
dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę;

parasol paˈrasɔl n
傘
przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem
日傘
przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem

parawan n
屏風
rozstawialna segmentowa ścianka wydzielająca część pomieszczenia;

parazytologia ˌparazɨtɔˈlɔɟja n
寄生虫学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;

parcela n
地割
działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru

parch parx n
白癬
(medycyna, medyczny) grzybicza choroba owłosionej skóry głowy;

pardon interjection
御免なさい
(potocznie, potoczny) przepraszam

pardwa ˈpardva n
雷鳥
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa górska ˈpardva ˈɡurska n
ライチョウ
(ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa mszarna ˈpardva ˈm̥ʃarna n
カラフトライチョウ
(ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pareidolia n
パレイドリア
(psychologia, psychologiczny) błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;

park park n
公園
(turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ n
国立公園
obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

park rozrywki n
アミューズメントパーク 遊園地
(turystyka, turystyczny) teren z atrakcjami i punktami gastronomicznymi

parking ˈparʲcĩŋk n
駐車場
plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parlament parˈlãmɛ̃nt n
国会 議会
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;

parmezan parˈmɛzãn n
パルミジャーノ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;

parodia paˈrɔdʲja n
パロディ
celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

paronim paˈrɔ̃ɲĩm n
類音語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz kojarzący się z innym ze względu na podobieństwo brzmienia, ale odmienny pod względem znaczeniowym;

parowar paˈrɔvar n
蒸し器
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie lub urządzenie służące do gotowania na parze;

parowiec n
汽船
(przestarzałe, przestarzały) statek z napędem parowym;

parowóz paˈrɔvus n
蒸気機関車
(kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy

parter ˈpartɛr n
一階
kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia polityczna ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na n
政党
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partner ˈpartnɛr n
相手
współuczestnik w grze, rozmowie, zabawie lub przedsięwzięciu

partnerstwo n
パートナーシップ
równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami

partycja n
パーティション
(informatyka, informatyczny) wydzielona część dysku fizycznego umożliwiająca utworzenie dysku logicznego;

partykuła ˌpartɨˈkuwa n
助詞
(językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

paryżanin ˌparɨˈʒãɲĩn n
パリジャン
mieszkaniec Paryża

parzysty paˈʒɨstɨ adj
丁
(matematyka, matematyczny) podzielny przez dwa;

pas pas n
ベルト
część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;
(technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości
縞
szeroka linia na deseniu
腰
miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1)

pas bezpieczeństwa n
シートベルト
pas, który zabezpiecza przed urazem w razie wypadku;

pas cnoty ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ n
貞操帯
(historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;

pas planetoid n
アステロイドベルト 小惑星帯
(astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;

pasażer paˈsaʒɛr n
乗客
osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pascha ˈpasxa n
パスカ
(etnografia, etnograficzny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) tradycyjna potrawa wielkanocna, podawana zazwyczaj w postaci ściętej piramidki ozdobionej rodzynkami i skórką pomarańczową;

pasek narzędzi ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲʥ̑i n
ツールバー
(informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu

pasieka paˈɕɛka n
養蜂場
(pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;

pasierb ˈpaɕɛrp n
継息子
syn męża lub żony pochodzący z wcześniejszego małżeństwa

pasierbica ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a n
継娘
córka małżonka z innego małżeństwa

pasja ˈpasʲja n
受難
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) utwór artystyczny lub przedstawienie religijne opisujący mękę Jezusa Chrystusa

pasjans ˈpasʲjãw̃s n
ソリティア
(termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;

paskal ˈpaskal n
パスカル
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

pasmanteria ˌpasmãnˈtɛrʲja n
服飾品
sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi
wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki)

pasować paˈsɔvaʨ̑ v
合う
być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się

pasożyt paˈsɔʒɨt n
寄生虫
(biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;

pasta do zębów ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf n
歯磨剤
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pasternak n
パースニップ
(botanika, botaniczny) Pastinaca L., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń tej rośliny

pasteryzacja ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja n
パスチャライゼーション
(spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;

pasteryzować v
低温殺菌
(spożywczy) eliminować zawarte w produkcie spożywczym drobnoustroje powodujące jego psucie poprzez ogrzewanie tego produktu przez pewien czas w wystarczająco wysokiej temperaturze

pastisz ˈpastʲiʃ n
パスティーシュ
(książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastor ˈpastɔr n
牧師
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;

pastuch n
牧人
człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe

pastwisko paˈstfʲiskɔ n
牧草
(rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt

pasza ˈpaʃa n
パシャ
(historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik wojskowy lub cywilny w Imperium Osmańskim; także tytuł tego dostojnika;
飼料
(zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;

paszczak n
ガマグチヨタカ
(ornitologia, ornitologiczny) owadożerny ptak z rodziny paszczaków prowadzący nocny tryb życia

paszport ˈpaʃpɔrt n
パスポート 旅券
dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet ˈpaʃtɛt n
めちゃくちゃ
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja
ペースト
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka

pasztet strasburski ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci n
フォアグラ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto ˈpaʃtɔ n
パシュトー語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Pasztunów;

pat pat n
ステイルメイト
(szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;

patelnia paˈtɛlʲɲa n
フライパン
naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patent ˈpatɛ̃nt n
専売特許
dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;

patogen n
病原体
(medycyna, medyczny) czynnik chorobotwórczy; czynnik (np. drobnoustrój) zdolny wywołać dane schorzenie

patologia ˌpatɔˈlɔɟja n
病理学
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu

patologiczny ˌpatɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
病的な
(medycyna, medyczny) odbiegający od stanu fizjologicznego lub zmieniony pod wpływem choroby
(przenośnie, przenośnia) o uczuciach i reakcjach: cechujący się przesadą, skrajnością
(socjologia, socjologiczny) odbiegający od społecznie przyjętej normy

patriarcha paˈtrʲjarxa n
家長
(biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
(przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie

patriarchat n
家父長制
dominująca rola mężczyzny, zwłaszcza ojca, w rodzinie

patriotyczny ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ adj
愛国
taki, którego cechuje patriotyzm
związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm paˈtrʲjɔtɨsm̥ n
愛国主義 パトリオティズム
miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patrol ˈpatrɔl n
パトロール
(harcerski) kilkuosobowa grupa harcerzy, nieformalny zastęp harcerski utworzony ad hoc
(wojskowość, wojskowy) grupa rozpoznania, ubezpieczenia i kontroli;
(wojskowość, wojskowy) zadanie dokonywania rekonesansu
obchód pilnowanego terenu

patrzeć ˈpaṭʃɛʨ̑ v
見る
kierować wzrok na coś lub na kogoś
obserwować, zauważać
pojmować lub oceniać coś w pewien sposób

patrzeć przez różowe okulary ˈpaṭʃɛʨ̑ ˌpʃɛz‿ruˈʒɔvɛ ˌɔkuˈlarɨ v
色眼鏡で見る
być optymistą, zapomnieć o problemach; widzieć tylko pozytywne strony (aspekty)

patyczek do uszu n
綿棒
plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu

paw paf n
孔雀
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju pawi (1.1)

pawian ˈpavʲjãn n
狒々 ヒヒ
(zoologia, zoologiczny) Papio, małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

pawica n
雌孔雀
(ornitologia, ornitologiczny) samica pawia

paznokieć pazˈnɔcɛ̇ʨ̑ n
爪
(anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur ˈpazur n
爪
(zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac ˈpawaʦ̑ n
宮殿
(architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałeczka paˈwɛʧ̑ka n
おてもと
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (zobacz) pałeczki
バトン
(sport, sportowy) cylindryczny przedmiot przekazywany przez zawodników podczas sztafety lekkoatletycznej

pałeczki paˈwɛʧ̑ʲci n
箸
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) azjatycki przyrząd do nabierania jedzenia;

pałkarz n
バッター
(potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) członek bojówki używający pałki

państwo ˈpãj̃stfɔ n
国家 国
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;
夫妻
tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa
皆さん 皆様
zwrot grzecznościowy względem grupy, w której są zarówno kobiety, jak i mężczyźni

państwowy pãj̃ˈstfɔvɨ adj
国立
będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem

paść paɕʨ̑ v
放牧
doglądać zwierząt pożywiających się na łące

październik paʑˈʥ̑ɛrʲɲik n
10月 十月 十月
dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchełki n
弾き
stołowa gra zręcznościowa polegaląca na trafianiu do miseczki lub tarczy strzelając małymi krążkami przy pomocy większego;

pchli targ ˈpxlʲi ˈtark n
蚤の市 フリーマーケット
(handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów;

pchnięcie kulą ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃ n
砲丸投
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła pxwa n
ノミ 蚤
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pe pɛ n
ピー
nazwa litery p / P

pech pɛx n
不運
niepomyślny zbieg okoliczności

pedagogika ˌpɛdaˈɡɔɟika n
教育学
nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;

pedał ˈpɛdaw n
ペダル
(technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
ホモ
(slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści

pediatra pɛˈdʲjatra n
小児科医
(medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy

pediatria pɛˈdʲjatrʲja n
小児科学
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pedofil pɛˈdɔfʲil n
ロリコン
(seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci

pedofilia ˌpɛdɔˈfʲilʲja n
ペドフィリア
(seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pejoratywny ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ adj
軽蔑的
mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pejzaż ˈpɛjzaʃ n
風景画
(sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz

pekińczyk pɛˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
ペキニーズ
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku;

peleryna ˌpɛlɛˈrɨ̃na n
クローク
wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;

pelikan pɛˈlʲikãn n
ペリカン
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

pendżabski pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci adj
パンジャブの
związany z Pendżabem, wywodzący się z Pendżabu

pendżabski pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci n
パンジャブの
(językoznawstwo, językoznawczy) indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim

penis ˈpɛ̃ɲis n
陰茎 ペニス 男根
(anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

peniuar pɛ̃ˈɲu<sup>w</sup>ar n
ペニョワール
(książkowy) delikatny, zwiewny kobiecy strój domowy nakładany rano lub wieczorem, zwykle na nocną bieliznę, używany od XIX w.;

pensjonat pɛ̃w̃ˈsʲjɔ̃nat n
民宿
(książkowy) dom mieszkalny, najczęściej w miejscowościach wypoczynkowych, z pokojami do czasowego wynajęcia, często zapewniający całodzienne wyżywienie;

pentagram pɛ̃nˈtaɡrãm n
五芒星
(geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pepperoni ˌpɛpɛˈrɔ̃ɲi n
ペパロニ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kiełbasa o ostrym smaku, odmiana salami, zazwyczaj wołowa lub wieprzowa;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pizza z plasterkami kiełbasy pepperoni (1.1)

peptyd ˈpɛptɨt n
ペプチド
(biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów

per capita ˈpɛr ˈkapʲita
一人当たり
(statystyka, statystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) na głowę (przy przeliczaniu czegoś na osoby)

per se ˈpɛr ˈse
それ自体
(książkowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sam z siebie, sam przez się

perfekcjonizm ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
完全主義
dążenie do doskonałości

perfekcyjny adj
全い
odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu

perfumy pɛrˈfũmɨ n
香水
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin n
羊皮紙
niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania;

pergola pɛrˈɡɔla n
パーゴラ
(architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;

perkoz ˈpɛrkɔs n
息長鳥
(ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perm pɛrm n
ペルム紀
(geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej;

permakultura n
パーマカルチャー
(ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;

permanencja n
永久
cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

perpetuum mobile n
永久機関
(fizyka, fizyczny) hipotetyczny, modelowy mechanizm, który raz wprawiony w ruch, pracowałby w nieskończoność bez potrzeby dostarczania energii;

perski ˈpɛrsʲci adj
ペルシア語
dotyczący Persji, pochodzący z Persji

perski ˈpɛrsʲci n
ペルシア語
język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;

personel pɛrˈsɔ̃nɛl n
職員
zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji

perspektywa ˌpɛrspɛkˈtɨva n
見通し
perspektywy widoki na przyszłość, wizje świetlanej przyszłości

perswazja pɛrsˈfazʲja n
説得
nakłanianie, tłumaczenie, przekonywanie kogoś do czegoś

persymona ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na n
柿
(botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;

peruka pɛˈruka n
鬘 ウィッグ
cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci adj
ペルー
odnoszący się do państwa Peru

perwersja n
悪用 曲解
(psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy

peryfiton n
付着藻類
(ekologia, ekologiczny) zespół drobnych organizmów roślinnych i zwierzęcych przytwierdzonych do podłoża czasowo lub na stałe

peryhelium ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm n
近日点
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

perła ˈpɛrwa n
真珠
(biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

peso ˈpɛsɔ n
ペソ
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów, głównie południowoamerykańskich;

pestka ˈpɛstka n
種
(spożywczy) każde nasiono, zwykle niejadalne, w owocu przeznaczonym do konsumpcji

pesto n
ペスト
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos z utartych orzechów i świeżych jarzyn z oliwą, w klasycznej wersji z orzeszków piniowych i bazylii;

pestycyd pɛˈstɨʦ̑ɨt n
殺虫剤
(chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;

pesymistyczny ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
悲観的
pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia

pesymizm pɛˈsɨ̃mʲism̥ n
悲観
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny charakteryzujący się brakiem wiary w postęp i lepsze jutro
悲観主義
tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;

petarda n
爆竹
nieduży ładunek wybuchowy dający efekty świetlne i/lub akustyczne

petting n
ペッティング
(książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego

petycja pɛˈtɨʦ̑ʲja n
請願
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;

pewnie ˈpɛvʲɲɛ particle
きっと
(potocznie, potoczny) komunikuje duże prawdopodobieństwo

pewność ˈpɛvnɔɕʨ̑ n
確信
całkowite przekonanie o czymś

pewność siebie n
確信
(psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny ˈpɛvnɨ adj
確か
nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi

pewny siebie adj
自信
przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia ˈpɛwʲɲa n
満月
(astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część

pełnoletni adj
成年者
mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny

pełnomocnictwo ˌpɛwnɔ̃mɔʦ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ n
委任状
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do działania w czyimś imieniu, wydane przez tę osobę

pełny ˈpɛwnɨ adj
いっぱい
wypełniony w największym możliwym stopniu

pełzanie pɛwˈzãɲɛ n
クリープ
(rzeczownik odczasownikowy) od pełzać
(technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) powolne zwiększanie się odkształceń materiału poddanego długotrwałemu obciążeniu;

pi pʲi n
パイ
(matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy;

piana ˈpʲjãna n
泡
masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

pianino pʲjä̃ˈɲĩnɔ n
ピアノ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista pʲjä̃ˈɲista n
ピアニスト
osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianka ˈpʲjãnka n
マシュマロ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek

piasek ˈpʲjasɛk n
砂
luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskowiec pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑ n
砂岩
(geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;

piaskownica ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a n
砂場
(gry i zabawy) wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;

piasta ˈpʲjasta n
轂
(technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;

piać pʲjäʨ̑ v
コケコッコウと鳴く
(ornitologia, ornitologiczny) o kogucie wydawać charakterystyczny koguci głos

piec pʲjɛʦ̑ v
焼く
poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody

piechota pʲjɛˈxɔta n
歩兵
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

piechur n
歩兵
(wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty

piecuszek pʲjɛˈʦ̑uʃɛk n
キタヤナギムシクイ
(ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;

pieczarka pʲjɛˈʧ̑arka n
マッシュルーム
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny

pieczeń ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ n
ロースト用の肉
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony adj
焼いた ローストの
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczęć ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ n
印章
środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu

pieg pʲjɛk n
雀斑
mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piekarnia pʲjɛˈkarʲɲa n
パン屋 ベーカリー
miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki

piekarz ˈpʲjɛkaʃ n
パン屋
człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekło ˈpʲjɛkwɔ n
地獄
(przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;

pieluszka pʲjɛˈluʃka n
御襁褓
(potocznie, potoczny) jednorazowy artykuł higieniczny łączący funkcję pieluszki (1.1) z majtkami
kawałek płótna do przewijania niemowląt

pielęgniarka ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka n
看護婦
kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarstwo n
看護
profesja polegająca na opiekowaniu się chorymi

piemontyt n
紅簾石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;

pieniądz pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑ n
お金 貨幣
(bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieniądze pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ n
お金
lm od: pieniądz

pieprz pʲjɛpʃ n
胡椒
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)

pieprzniczka pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka n
コショウ入れ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu

piercing n
ピアスホール
ozdabianie ciała kolczykami;

pierdzieć ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
おならをする
(wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

piernik ˈpʲjɛrʲɲik n
ジンジャーブレッド
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

pierwiastek pʲjɛrˈvʲjastɛk n
元素
(chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;

pierwiastek chemiczny pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ n
化学元素
taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;

pierwiastek kwadratowy n
平方根
(matematyka, matematyczny) liczba, która podniesiona do kwadratu daje pewną liczbę;

pierwiastek sześcienny n
三乗根
(matematyka, matematyczny) liczba, która podniesiona do trzeciej potęgi, daje liczbę pierwiastkowaną

pierwiosnek pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk n
チフチャフ
(ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny

pierworodny ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ adj
初子
urodzony jako pierwszy z potomstwa

pierwsza n
一時
godzina 1 po południu lub w nocy

pierwsza dama ˈpʲjɛrfʃa ˈdãma n
ファーストレディ
nieformalny, honorowy tytuł, przysługujący małżonce głowy (przywódcy) państwa, zwykle żonie prezydenta;

pierwsza pomoc ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑ n
応急処置 救急
(medycyna, medyczny) pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
第一次世界大戦
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierwszy ˈpʲjɛrfʃɨ adj
一番目
najważniejszy
最初
(matematyka, matematyczny) niemający nietrywialnych dzielników

pierze ˈpʲjɛʒɛ n
羽毛
(ornitologia, ornitologiczny) w ogólności, pióra i puch pokrywające ptaka

pieróg ˈpʲjɛruk n
ギョーザ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;

pierś pʲjɛrʲɕ n
乳首 胸
(anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
胸 乳房 乳
(anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia

pierścień ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ n
環 輪
(jubilerstwo, jubilerski) ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;
krąg naokoło czegoś

pierścionek pʲjɛrʲɕˈʨ̑ɔ̃nɛk n
指輪
rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem

pies pʲjɛs n
犬 いぬ
(zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;

pies pasterski ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci n
牧畜犬
(kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ n
警察犬
pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

pies przewodnik ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik n
盲導犬
pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym

pieszczota pʲjɛʃˈʧ̑ɔta n
愛撫
czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś

pieszo ˈpʲjɛʃɔ adv
徒歩で
idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem

pieszy ˈpʲjɛʃɨ n
歩行者
osoba, która porusza się na własnych nogach

pietruszka pʲjɛˈtruʃka n
パセリ
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień pʲjɛ̇̃ɲ n
幹
zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić v
愛撫する
tulić, głaskać okazując czułość

pieśń pʲjɛ̇ɕɲ̊ n
歌 歌曲
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigment ˈpʲiɡmɛ̃nt n
色素
(biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor
(technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb

pigułka pʲiˈɡuwka n
丸薬
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigwa ˈpʲiɡva n
マルメロ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pijany pʲiˈjãnɨ adj
酔っ払い 酔い 酔う 酔っ払う
pod wpływem alkoholu

pijawka pʲiˈjafka n
ヒル
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych
(zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;

pijaństwo n
酩酊
nietrzeźwość, stan upojenia alkoholowego

pik pʲik n
スペード
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;

pikantny pʲiˈkãntnɨ adj
辛い
ostry w smaku, mający dużo drażniących język przypraw

piknik ˈpʲicɲik n
ピクニック
rodzaj wypoczynku na łonie natury z jedzeniem zabranym ze sobą;

piksel ˈpʲiksɛl n
ピクセル
(informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

piktogram pʲikˈtɔɡrãm n
絵文字 ピクトグラム
pojęcie przedstawione obrazem;

pilaw ˈpʲilaf n
ピラフ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;

pilnie adv
勉める
ze starannością, z gorliwością
緊急
będąc przymuszony upływającym terminem

pilnik ˈpʲilʲɲik n
鑢
(technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;

pilnować pʲilˈnɔvaʨ̑ v
見守る
sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

pilny ˈpʲilnɨ adj
勤勉
gorliwie i rzetelnie coś wykonujący
急を要する
wymagający pośpiechu, szybkiego działania

pilot ˈpʲilɔt n
操縦士
(lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem

pinczer średni ˈpʲĩn͇ʧ̑ɛrʲ ˈɕrɛdʲɲi n
ジャーマン・ピンシャー
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy pinczerów pochodząca z Niemiec;

pinezka pʲĩˈnɛska n
画鋲
krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

pingwin ˈpʲĩŋɡvʲĩn n
ペンギン
(ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pingwin cesarski n
コウテイペンギン
(ornitologia, ornitologiczny) Aptenodytes forsteri G. R. Gray, ptak z rodziny pingwinów;

pingwin królewski n
オウサマペンギン
(ornitologia, ornitologiczny) Aptenodytes patagonicus J. F. Miller, ptak z rodziny pingwinów;

pingwin peruwiański n
フンボルトペンギン
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku pingwin peruwiański (1.1)

pionek ˈpʲjɔ̃nɛk n
ポーン
(szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;

pionier ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr n
パイオニア
ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje

pionowy pʲjɔ̃ˈnɔvɨ adj
垂直
prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo

piorun ˈpʲjɔrũn n
雷 稲妻
(meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunochron ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n n
避雷針
(technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka pʲjɔˈsɛ̃nka n
歌 歌曲
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarz pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ n
歌手
osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piotruś n
ババ抜き
(termin karciany) dziecięca gra karciana;

piołun ˈpʲjɔwũn n
苦蓬
(botanika, botaniczny) bylica piołun

pipeta pʲiˈpɛta n
ピペット
(laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy;

piractwo pʲiˈraʦ̑tfɔ n
パイレーシ
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia piractwa (1.1-2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku

piramida ˌpʲirãˈmʲida n
ピラミッド
(architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;

pirania pʲiˈrãɲja n
ピラニア
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;

pirargyryt n
濃紅銀鉱
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra;

pirat ˈpʲirat n
海賊
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

piroksen n
輝石
(mineralogia, mineralogiczny) skała z grupy minerałów skałotwórczych, występujących w barwach od białej do żółtawej, zielonej lub czarnej, zawierających krzemiany wapnia, sodu, litu, magnezu, żelaza i/lub glinu;

pirol ˈpʲirɔl n
ピロール
(chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N;

piromania ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja n
放火癖
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pirometalurgia n
乾式製錬
dział metalurgii zajmujący się przerobem rud metali i metali wtórnych w wysokich temperaturach;

pirotechnika n
パイロテクニクス
dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

pirydyna n
ピリジン
(biochemia, biochemiczny) bezbarwny, organiczny, heterocykliczny związek chemiczny o nieprzyjemnym zapachu;

piryt ˈpʲirɨt n
黄鉄鉱
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;

pisarz ˈpʲisaʃ n
作家 著者
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać ˈpʲisaʨ̑ v
書く
umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
綴る 書く
tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę

pisklę ˈpʲisklɛ n
雛
(ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;
(przenośnie, przenośnia) pieszczotliwie o dziecku

pismo ˈpʲismɔ n
文字
sposób pisania
文字 筆記
zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;

pisownia pʲiˈsɔvʲɲa n
スペル
zasady dotyczące poprawnego pisania wyrazów

pistacja pʲiˈstaʦ̑ʲja n
ピスタチオ
owoc drzewa pistacjowego

pistolet pʲiˈstɔlɛt n
ピストル 拳銃
ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pisuar pʲiˈsu<sup>w</sup>ar n
便器
muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco

piuska ˈpʲjuska n
カロッタ
płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;

piwnica pʲivʲˈɲiʦ̑a n
地下室
podziemne piętro budynku

piwo ˈpʲivɔ n
麦酒 ビア ビール
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

piwonia pʲiˈvɔ̃ɲja n
牡丹
(botanika, botaniczny) Paeonia L., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych;

pizda ˈpʲizda n
へへ
(wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy

pizza ˈpʲiʦ̑ːa n
ピザ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria pʲiʦ̑ˈːɛrʲja n
ピッツェリア ピザ屋
(gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

piórnik ˈpʲjurʲɲik n
筆箱 筆入れ
zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro ˈpʲjurɔ n
ペン 羽
przyrząd do pisania
羽
(ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;

piąta n
五時
godzina 5 nad ranem lub po południu

piąta kolumna ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna n
第5列
(potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni;

piąte koło u wozu ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu n
無用の長物
(przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana

piątek ˈpʲjɔ̃ntɛk n
金曜日 きんようび
piąty dzień tygodnia

piątka ˈpʲjɔ̃ntka n
ハイタッチ
(slangowo) (potocznie, potoczny) gest przybijania piątki

pić pʲiʨ̑ v
飲む 上がる
spożywać płyny
飲む
pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pić jak szewc ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑ idiom
鯨飲
pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem

pięciobój pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔbuj n
五種競技
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;

pięciokąt pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt n
五角形
(geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciolinia n
五線
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych linii, który służy do zapisu muzyki;

piękno ˈpʲjɛ̃ŋknɔ n
美
zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękny ˈpʲjɛ̃ŋknɨ adj
美しい 綺麗
taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta ˈpʲjɛ̃nta n
ヒール
część skarpety, pończochy, buta w okolicach pięty (1.1)
踵 ヒール
(anatomia, anatomiczny) tylna część stopy

pięta Achillesa ˈpʲjɛ̃nta ˌːxʲilˈːɛsa n
弁慶の泣き所
(przenośnie, przenośnia) czuły, słaby, wrażliwy, podatny na zranienie punkt / miejsce

piętnaście pʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ cardinalNumeral
十五
liczba 15

piętno n
恥辱
(przenośnie, przenośnia) cecha charakterystyczna, trwały ślad po czymś, znak rozpoznawczy

piętro ˈpʲjɛ̃ntrɔ n
階
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięść pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑ n
拳
zaciśnięta dłoń

piła ˈpʲiwa n
鋸
(technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;
鋸鱏
(ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba Pristis pristis z rodziny piłowatych, wyglądem przypominająca rekina;

piłka ˈpʲiwka n
ボール
(sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych

piłka nożna ˈpʲiwka ˈnɔʒna n
サッカー
(sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;

piłka ręczna ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na n
ハンドボール
(sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłkarzyki ˌpʲiwkaˈʒɨci n
テーブル・フットボール
gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piśmienny adj
読み書き
potrafiący czytać i pisać

piżama pʲiˈʒãma n
パジャマ 寝間着 寝巻 寝巻き
strój, który zakłada się, idąc spać;

piżama party n
パジャマパーティー
przyjęcie nocne z uczestniczącymi w piżamach

piżmak ˈpʲiʒmak n
マスクラット
(zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

piżmo n
麝香
(zootechnika, zootechniczny) wydzielina z gruczołów okołoodbytniczych piżmowca syberyjskiego;

plac plaʦ̑ n
広場
wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plac zabaw ˈplaʣ̑ ˈzabaf n
遊び場
niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;

placebo plaˈʦ̑ɛbɔ n
プラセボ
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia;

plagiat ˈplaɟjat n
盗作
skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;

plama ˈplãma n
染み
brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś

plamka ślepa n
盲点
(anatomia, anatomiczny) niewrażliwy na światło obszar siatkówki oka kręgowców, w którym nerw wzrokowy opuszcza gałkę oczną i biegnie w stronę mózgu;

plan plãn n
プラン
układ czegoś, szkic
予定
odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety
計画
to, co chcemy zrobić

planeta plãˈnɛta n
惑星
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata n
矮惑星
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium ˌplãnɛˈtarʲjũm n
プラネタリウム
(astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planista plãˈɲista n
計画者
człowiek, który zajmuje się opracowywaniem planów gospodarczych danej instytucji lub przedsiębiorstwa

plankton ˈplãŋktɔ̃n n
プランクトン
(biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;

planować plãˈnɔvaʨ̑ v
企てる
obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości
tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy
zamierzać

plantacja plãnˈtaʦ̑ʲja n
プランテーション
gospodarstwo rolne specjalizujące się w uprawie rośliny na skalę przemysłową

plaster ˈplastɛr n
ハニカム
(pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych
絆創膏
(medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany

plastik ˈplastʲik n
プラ
(potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne
rodzaj materiału wybuchowego;

platyna plaˈtɨ̃na n
白金
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

playboy n
やりちん
hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym

plazma ˈplazma n
プラズマ
(fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;

plaża ˈplaʒa n
浜 海岸
(turystyka, turystyczny) brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plebiscyt plɛˈbʲisʦ̑ɨt n
国民投票
(publikatory) powszechne głosowanie określonej publiczności w celu wybrania najlepszej ich zdaniem osoby lub rzeczy

plecak ˈplɛʦ̑ak n
リュックサック リュック
rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecy ˈplɛʦ̑ɨ n
背 背中
tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1)
背中 背
(anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;

plejstocen plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n n
更新世
(geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu;

plemię ˈplɛ̃mʲjɔna ˈplɛ̃mʲjɛ n
族
(biologia, biologiczny) kategoria systematyki roślin i zwierząt;
部族 民族
forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

plemnik ˈplɛ̃mʲɲik n
精子
(biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin;

pleonazm plɛˈɔ̃nasm̥ n
冗語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleć plɛʨ̑ v
むしる
(ogrodnictwo, ogrodniczy) wyrywać chwasty spośród roślin uprawnych

pleść plɛɕʨ̑ v
巡らす
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) gadać bzdury
łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą

pleśń n
黴 かび 黴
gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik plʲik n
ファイル
(informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;

pliszka ˈplʲiʃka n
鶺鴒
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

plotka ˈplɔtka n
噂
pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie;

plurale tantum n
絶対複数
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rzeczownik występujący w danym znaczeniu wyłącznie w liczbie mnogiej;

pluskać ˈpluskaʨ̑ v
し吹く
o cieczy: chlapać, wydając odgłos

pluskwa ˈpluskfa n
南京虫
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;

plusz n
フラシ天
(włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną;

pluszowy miś pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ n
テディベア
zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu

plutokracja n
金権政治
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

pluton ˈplutɔ̃n n
プルトニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;

pluviôse n
プリュヴィオーズ
nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

pląsawica ˌplɔ̃w̃saˈvʲiʦ̑a n
舞踏病
(medycyna, medyczny) mimowolne, nieprawidłowe ruchy obwodowych części ciała;

plątanina ˌplɔ̃ntãˈɲĩna n
縺れ
jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg

po pɔ preposition
から 後
…służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności
ずつ
każdy dokładnie (tyle samo)

po moim trupie pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ interjection
そんなことは絶対させない
nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie

pobić ˈpɔbʲiʨ̑ v
破る
zwyciężyć kogoś

pobyt ˈpɔbɨt n
滞在
przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pocałunek ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk n
接吻 キス
serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pochlebca n
おべっか使い
człowiek pochlebiający komu

pochlebstwo n
おべっか
nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochmurny pɔˈxmurnɨ adj
曇り
pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami

pochodna pɔˈxɔdna n
誘導体
(chemia, chemiczny) związek chemiczny pochodzący od innego związku;
(matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego;

pochodnia pɔˈxɔdʲɲa n
トーチ
smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
出身
wywodzenie się z czegoś

pochwa ˈpɔxfa n
膣 バギナ ワギナ まんこ 腟
(anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
鞘
futerał na broń białą;

pochwalać v
賛成する
uznawać za dobre, słuszne, właściwe

pochwała pɔxˈfawa n
賞賛
pochwalenie kogoś lub czegoś

pociecha pɔˈʨ̑ɛxa n
慰め
to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocisk ˈpɔʨ̑isk n
弾丸
przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;

pocisk manewrujący ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
巡航ミサイル
(wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;

pociąg ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk n
列車 汽車 電車
(transport, transportowy) (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;

pociągać v
引きつける
być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym

poczekalnia ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa n
待合室
miejsce dla osób, które czekają

poczta ˈpɔʧ̑ta n
郵便
instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
korespondencja, listy
郵便局 郵便
budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)

poczta pantoflowa ˈpɔʧ̑ta ˌpãntɔˈflɔva n
噂
nieformalny kanał przekazywania informacji; plotki

poczucie pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ n
意識
świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś

poczucie humoru pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru n
ユーモアのセンス
umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś

poczwarka pɔʧ̑ˈfarka n
蛹
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

poczwórny adj
四倍
cztery razy większy
powtórzony cztery razy

początek pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk n
開始 始まり
to, od czego się coś zaczyna

początkowo ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɔ adv
始め
na początku, wstępnie

początkowy ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ adj
初期
stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

poczęcie pɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ n
受胎
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) zajście kobiety w ciążę

pod pɔt preposition
した 下
…wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia

podanie pɔˈdãɲɛ n
伝説 物語 言い伝え
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie;
出願 志願 申し込み 申請 願書
pismo z prośbą skierowane do władz;

podatek pɔˈdatɛk n
税金 税
powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatnik pɔˈdatʲɲik n
納税者
osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podbródek pɔdˈbrudɛk n
顎
(anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg

podbój ˈpɔdbuj n
征服
wkroczenie i opanowanie terenów zajmowanych przez kogoś innego

podcast n
ポッドキャスト
(publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podczas ˈpɔṭʧ̑as preposition
ちゅう
…służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

podczerwień pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ n
赤外線
(optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

podczerwony ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
赤外
(optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

poddany n
臣民
osoba urodzona lub osiadła na terenie należącym do władcy

poddasze pɔdˈːaʃɛ n
屋根裏部屋
(budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

podejrzenie ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ n
容疑
posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzewać ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑ v
疑う
przypuszczać

podejście pɔˈdɛjɕʨ̑ɛ n
上り坂
droga wiodąca pod górę pokonywana pieszo
処遇 境遇 待遇
sposób traktowania kogoś lub czegoś, stosunek do kogoś lub czegoś

podeszwa pɔˈdɛʃfa n
足の裏
(potocznie, potoczny) spodnia część stopy
dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami

podfolder pɔtˈfɔldɛr n
サブディレクトリ
(informatyka, informatyczny) folder znajdujący się w innym folderze, położony niżej w strukturze katalogów

podgatunek n
亜種
(systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna;

podgrzybek brunatny n
ニセイロガワリ
(systematyka) (mikologia, mikologiczny) Imleria badia, gatunek gatunek grzybów z rodziny borowikowatych;

podium ˈpɔdʲjũm n
表彰台
podwyższenie w sali albo na świeżym powietrzu przeznaczone dla mówców, na występy artystyczne;

podkast n
ポッドキャスト
(publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja w formie radiowej umieszczona w internecie z kanałem RSS umożliwiającym subskrybowanie przez słuchaczy

podklasa n
サブクラス
(systematyka) kategoria systematyczna niższa od klasy

podkowa pɔtˈkɔva n
蹄鉄
metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkład ˈpɔtkwat n
ファンデーション
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu

podkładka n
ワッシャー
(technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji

podkładka pod mysz n
マウスパッド
(informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podmiejski pɔdˈmʲjɛ̇jsʲci adj
郊外
znajdujący się na przedmieściu

podmiot ˈpɔdmʲjɔt n
主語
(gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś

podniebienie ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
口蓋
(anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podnosić pɔdˈnɔɕiʨ̑ v
上げる
unieść, wziąć coś do góry
立つ
unosić się, wstawać

podnóże pɔdˈnuʒɛ n
麓
miejsce u spodu czegoś, co się wznosi

podobieństwo ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
相似
(matematyka, matematyczny) przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów;
zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobny pɔˈdɔbnɨ adj
似る
(geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;
wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd

podoficer n
下士官
(wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień co najmniej kaprala, a niższy niż podporucznika;

podpalacz n
放火犯
człowiek umyślnie wzniecający pożar

podpalenie ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ n
放火
umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru;

podpis ˈpɔtpʲis n
サイン 署名
własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpisywać ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑ v
サインする
składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie

podrzędny pɔḍˈʒɛ̃ndnɨ adj
劣後
(gramatyka) występujący w związku zależności jako element podporządkowany elementowi nadrzędnemu

podróż ˈpɔdruʃ n
旅行 旅
długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżniczek ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk n
オガワコマドリ
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżnik pɔdˈruʒʲɲik n
旅人
ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżować ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑ v
旅行する
przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
教科書
książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podskórny adj
皮下
umiejscowiony pod skórą

podstawa pɔtˈstava n
底
pewna zasada, baza teoretyczna
to, na czym coś stoi

podstawowy ˌpɔtstaˈvɔvɨ adj
基本的
główny, elementarny

podtyp n
亜門
(biologia, biologiczny) (systematyka) w systematyce takson niższy od typu

poduszka pɔˈduʃka n
枕 まくら
worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna n
エアバッグ
(motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑ n
ホバークラフト
pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwieczorek ˌpɔdvʲjɛˈʧ̑ɔrɛk n
おやつ
posiłek między obiadem a kolacją

podwiązka pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska n
ガーター
opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwodny pɔdˈvɔdnɨ adj
水中の
będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu

podwozie pɔdˈvɔʑɛ n
脚
(lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi;

podwyższać pɔdˈvɨʃːaʨ̑ v
上げる
osiągać powiększenie w liczbie, osiągać większe nasilenie

podwójny pɔˈdvujnɨ adj
二重
składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części

podwójny podbródek n
二重顎
warstwy tłuszczu zbierające się na szyi, poniżej właściwego podbródka człowieka, które formując się tworzą wypukłość przypominajacą podbródek

podwójny standard pɔˈdvujnɨ ˈstãndart n
ダブスタ
niesprawiedliwe stosowanie odmiennych zasad w podobnych do siebie sytuacjach

podwładny pɔdˈvwadnɨ adj
部下
podlegający komuś, pozostający pod czyjąś władzą

podwładny pɔdˈvwadnɨ n
部下
osoba podległa komuś, czyjś pracownik

podzbiór n
部分集合
(matematyka, matematyczny) zbiór zawarty w innym zbiorze; zbiór którego wszystkie elementy należą do innego zbioru

podzespół n
部分
(technologia, technika, techniczny) części zmontowane ze sobą

podział ˈpɔʥ̑aw n
分割
podzielenie czegoś na dwie lub więcej części

podzielny adj
分けられる
(matematyka, matematyczny) taki, który daje się podzielić bez reszty przez konkretną liczbę

podziemny pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ adj
地下
znajdujący się pod powierzchnią ziemi

podziw ˈpɔʥ̑if n
感嘆 称賛
zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziękowanie ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ n
感謝
(rzeczownik odczasownikowy) od podziękować

podłoga pɔdˈwɔɡa n
床
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podłokietnik n
肘掛け
(książkowy) oparcie pod łokcie, np. u fotela;

podły ˈpɔdwɨ adj
浅ましい
pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę

podświadomość n
潜在意識
(psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;

podżegać v
嗾ける
wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego

poeta pɔˈɛta n
詩人
literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetka pɔˈɛtka n
女流詩人
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze

poezja pɔˈɛzʲja n
詩 詩歌
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

pogarda pɔˈɡarda n
侮蔑
uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogardliwy ˌpɔɡarˈdlʲivɨ adj
軽蔑的
wyrażający pogardę

pogawędka ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka n
おしゃべり
krótka, lekka rozmowa

pogański pɔˈɡãj̃sʲci adj
異教 の
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogaństwo pɔˈɡãj̃stfɔ n
ペイガニズム
często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogląd ˈpɔɡlɔ̃nt n
思想
opinia na określony temat

pogoda pɔˈɡɔda n
天気 天候
chwilowy stan atmosfery;

pogodny pɔˈɡɔdnɨ adj
晴れる
(książkowy) pełen spokoju, wesoły, odznaczający się pogodą ducha
odznaczający się ładną pogodą, brakiem opadów

pogranicze ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ n
界
obszar przy granicy dzielącej przestrzenie

pogrom ˈpɔɡrɔ̃m n
ポグロム
masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej

pogrzeb ˈpɔɡʒɛp n
葬儀 葬式
uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

poimek pɔˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
後置詞
(gramatyka) nieodmienna część mowy, łącząca się z wyrazem (występująca po nim) i zmieniająca jego sens, występująca m.in. w językach ugrofińskich;

pointylizm n
点描
(sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

pojawiać się pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ v
現れる
stawać się widocznym, jawnym

pojazd ˈpɔjast n
乗り物 車
maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;
車
(potocznie, potoczny) samochód

pojedynek n
決闘
dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów
walka, spór między dwiema stronami

pojemnik pɔˈjɛ̃mʲɲik n
容器
zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojemność pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑ n
容量
parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić

pojutrze pɔˈjuṭʃɛ adv
明後日 あさって
za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pokazać język pɔˈkazaʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨk v
舌を出す
(dosłownie) wykonać minę wyciągając język z ust
(przenośnie, przenośnia) zadrwić z kogoś

pokazywać ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑ v
示す
dawać możliwość zobaczenia czegoś
wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś

poker ˈpɔkɛr n
ポーカー
(termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;

pokojowy ˌpɔkɔˈjɔvɨ adj
平和
dotyczący porozumienia lub zgody
o spokojnym usposobieniu

pokolenie ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ n
世代
członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci)
grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku
grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń
okres czasu równy wiekowi ludzi w którym zazwyczaj mają dzieci

pokonywać ˌpɔkɔ̃ˈnɨvaʨ̑ v
打ち勝つ 排する
radzić sobie z jakimiś przeszkodami, dalekim dystansem
負かす 打ち勝つ 破る
odnosić zwycięstwo nad kimś

pokora pɔˈkɔra n
謙遜
świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokorny adj
謙虚な 謙遜した
nie wywyższający się, skromny

pokrewieństwo ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
親族
relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka

pokrzywa pɔˈkʃɨva n
蕁麻
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokuta pɔˈkuta n
告解
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy;

pokój ˈpɔkuj n
平和
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
(przestarzałe, przestarzały) spokój
部屋
(budownictwo) część mieszkania, izba

pokój dwuosobowy n
ダブルルーム
pokój przeznaczony dla dwóch osób, najczęściej z jednym łóżkiem

pokład ˈpɔkwat n
デッキ
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku;

polacca n
ポラッカ
(historia, historyczny, historycznie) (marynarka) śródziemnomorski dwumasztowiec lub trójmasztowiec z ożaglowaniem typu łacińskiego lub skośnego;

polana pɔˈlãna n
空き地
pozbawione drzew miejsce w lesie;

polatucha ˌpɔlaˈtuxa n
ムササビ
(zoologia, zoologiczny) Pteromys volans, gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych, występuje w tajdze od Finlandii po Sachalin i Kamczatkę;

pole ˈpɔlɛ n
フィールド 原
(fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym
フィールド 場
część ziemi przeznaczona pod uprawę;

pole bitwy ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ n
戦場
miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie

pole elektryczne ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ n
電場
(fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole magnetyczne n
磁場 磁界
(fizyka, fizyczny) stan przestrzeni z siłami oddziałującymi na poruszające się ładunki elektryczne;

pole minowe n
地雷原
(wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami;

pole ryżowe n
田
(rolnictwo, rolniczy) podtopiony obszar, na którym uprawia się ryż

polecać pɔˈlɛʦ̑aʨ̑ v
推奨する
przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle

polegać pɔˈlɛɡaʨ̑ v
頼りにする
na czymś opierać się na czymś, ufać czemuś
na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania

polemika pɔˈlɛ̃mʲika n
論争
dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji

poli- prefix
多
(ekologia, ekologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wąski, lecz względnie wysoki zakres tolerancji na dany czynnik
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś

poliamoria ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja n
ポリアモリー
(socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

poliandria ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja n
ポリアンドリー 一妻多夫制
forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;

policja pɔˈlʲiʦ̑ʲja n
警察
instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;

policjant pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt n
警官
funkcjonariusz policji

policjantka ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka n
女性警官
kobieta, która pracuje w policji

policzalny adj
可算
taki, który daje się policzyć

policzek pɔˈlʲiʧ̑ɛk n
頬 頬っぺた
(anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa

poliester n
ポリエステル
(chemia, chemiczny) syntetyczny polimer zawierający w łańcuchu wiązania estrowe;

polietylen n
ポリエチレン
(chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny otrzymywany przez polimeryzację etenu;

polifenol n
ポリフェノール
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny zawierający przynajmniej dwie grupy hydroksylowe przyłączone do pierścienia aromatycznego, występujący w roślinach i wykazujący działanie przeciwutleniające i zmniejszające ryzyko wystąpienia chorób układu krwionośnego i raka;

polifonia n
ポリフォニー
faktura muzyczna, w której co najmniej dwa głosy prowadzone są równocześnie i niezależnie od siebie;

poligamia ˌpɔlʲiˈɡãmʲja n
複婚
(socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poliglota ˌpɔlʲiˈɡlɔta n
多言語
osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami;

poligynia ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja n
一夫多妻
forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami;

polimer n
重合体
(chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;

polimeryzacja ˌpɔlʲĩmɛrɨˈzaʦ̑ʲja n
重合
(chemia, chemiczny) proces chemiczny, w wyniku którego ze związków o małej masie cząsteczkowej (monomerów) powstają związki o dużej masie cząsteczkowej (polimery);

polimorfizm n
たけい 多型
(biologia, biologiczny) zjawisko szczególnego zróżnicowania budowy osobników i przystosowania do pełnienia określonych ról w społeczeństwie;

polineuropatia n
多発性神経炎
(medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

polip ˈpɔlʲip n
ポリプ
(medycyna, medyczny) patologiczny, łagodny rozrost błony śluzowej, np. esicy, nosa lub macicy;

polipropylen n
ポリプロピレン
(chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny;

polis ˈpɔlʲis n
ポリス
(historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami;

polistyren ˌpɔlʲiˈstɨrɛ̃n n
ポリスチレン
(chemia, chemiczny) polimer z grupy poliolefin otrzymywany w procesie polimeryzacji styrenu;

politechnika ˌpɔlʲiˈtɛxʲɲika n
理工学部
uczelnia wyższa o statusie uniwersyteckim i profilu technicznym;

politeizm ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
多神教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politologia ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja n
政治学
nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;

politycznie adv
政治的
w sposób dotyczący polityki

polityczny ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
政治的
dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk pɔˈlʲitɨk n
政治家 政治屋
osoba zajmująca się polityką

polityka pɔˈlʲitɨka n
政治 方針
całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;

poliwęglan n
ポリカーボネート
(chemia, chemiczny) rodzaj poliestrów, estry kwasu węglowego;

polka ˈpɔlka n
ポルカ
(choreografia, choreograficzny) czeski taniec ludowy w metrum 2/4;

polo ˈpɔlɔ n
ポロ
(sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;

polon ˈpɔlɔ̃n n
ポロニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonez pɔˈlɔ̃nɛs n
ポロネーズ
(choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyczna forma oparta o polonez (1.1);

polowanie ˌpɔlɔˈvãɲɛ n
狩猟 狩り
(łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny

polować pɔˈlɔvaʨ̑ v
狩る
brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski ˈpɔlsʲci adj
ポーランド の ポーランド語
odnoszący się do Polski lub Polaków

polski ˈpɔlsʲci n
ポーランド語
(językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

poltergeist n
ポルターガイスト
niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu

polędwica ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a n
サーロイン
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczeń lub wędlina z tego mięsa

pomagać pɔ̃ˈmaɡaʨ̑ v
助ける
ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcza ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a n
オレンジ
(botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1);
オレンジ 橙
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce

pomarańczowy ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ adj
オレンジ色
(botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie
オレンジ色 橙色
mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomiar ˈpɔ̃mʲjar n
測定 測量
(metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomidor pɔ̃ˈmʲidɔr n
トマト
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
(botanika, botaniczny) Lycopersicon Mill., sekcja roślin z rodzaju psianka;

pomieszczenie ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
部屋
(budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu

pomijać pɔ̃ˈmʲijäʨ̑ v
省く
nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć
nie uwzględniać czegoś

pomnik ˈpɔ̃mʲɲik n
モニュメント 像
rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomoc ˈpɔ̃mɔʦ̑ n
助 助け
ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pomocnik pɔ̃ˈmɔʦ̑ʲɲik n
助手
pracownik pracujący pod czyimś kierunkiem
手伝い
osoba do pomocy przy jakiejś pracy

pompa ˈpɔ̃mpa n
ポンプ
(mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;

pompa ciepła ˈpɔ̃mpa ˈʨ̑ɛpwa n
ヒートポンプ
(fizyka, fizyczny) teoretyczna maszyna cieplna, która wymusza przepływ ciepła z obszaru o niższej temperaturze do obszaru o temperaturze wyższej;

pompka ˈpɔ̃mpka n
腕立て伏せ
(sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uginaniu i prostowaniu ramion, wykonywane z dłońmi i palcami stóp opartymi o podłogę;

pompon ˈpɔ̃mpɔ̃n n
ポンポン
duża puszysta ozdoba do machania dla czirliderki
przyszywana ozdoba z włóczki w formie puszystej kulki;

pomurnik pɔ̃ˈmurʲɲik n
カベバシリ
(ornitologia, ornitologiczny) Tichodroma muraria, niewielki ptak z rodziny kowalikowatych;

pomysł ˈpɔ̃mɨsw̥ n
思想 アイデア アイディア 思い付き
myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu

pomyłka pɔ̃ˈmɨwka n
間違い電話
połączenie telefoniczne nawiązane z niewłaściwym abonentem

ponad ˈpɔ̃nat preposition
以上
…tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości

poncz n
パンチ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników;

poniedziałek ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk n
月曜日 げつようび
pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ pɔ̃ˈɲɛvaʃ conjunction
から だって なぜなら
…wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

ponosić v
被る
zostawać obciążonym czymś

ponton ˈpɔ̃ntɔ̃n n
ポンツーン
nadmuchiwana łódź o płaskim dnie;

pontyfik n
教皇
(przenośnie, przenośnia) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) papież lub inny wyższy duchowny
(starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan w starożytnym Rzymie, który należał do kolegium czuwającego nad formalną stroną kultu religijnego;

pontyfikat ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat n
司教の職
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd sprawowany przez pontyfika w starożytnym Rzymie
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;

ponury pɔ̃ˈnurɨ adj
暗い
pełen smutku, przygnębienia

popielniczka ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka n
灰皿
otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popiersie pɔˈpʲjɛrʲɕɛ n
胸像
(sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popiół ˈpɔpʲjuw n
灰
szary proszek pozostający po spaleniu czegoś

popołudnie ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ n
午後
okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawność polityczna pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na n
ポリコレ
(socjologia, socjologiczny) norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy;

poprawny pɔˈpravnɨ adj
正しい ただしい
zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprzeczka pɔˈpʃɛʧ̑ka n
クロスバー
(sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce
(sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki

poprzednik n
前機種
ten, który zajmował się daną sprawą lub był w określonym miejscu poprzednio

poprzednio pɔˈpʃɛdʲɲɔ adv
予て
przed określonym czasem

populacja ˌpɔpuˈlaʦ̑ʲja n
個体群
(biologia, biologiczny) podstawowa jednostka ekologiczna oznaczająca wszystkie osobniki danego gatunku żyjące na danym terenie w tym samym czasie
(socjologia, socjologiczny) ogół ludzi żyjących w tym samym czasie na danym terenie
(statystyka, statystyczny) zbiór jednostek na temat których wyciągane są wnioski poprzez analizę próby statystycznej

popularność ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑ n
人気
bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

popularny ˌpɔpuˈlarnɨ adj
人気
taki, który jest powszechnie używany; znany ogółowi społeczeństwa, cieszący się uznaniem; ceniony
taki, który jest stworzony, przedstawiony w sposób przystępny i zrozumiały dla ogółu

popularyzacja ˌpɔpularɨˈzaʦ̑ʲja n
大衆化
upowszechnianie nauki, sztuki, wiedzy o czymś

populizm pɔˈpulʲism̥ n
ポピュリズム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;

popyt ˈpɔpɨt n
需要
(ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie

por pɔr n
葱
(botanika, botaniczny) Allium porrum L., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;

pora ˈpɔra n
時
pewien okres, czas trwania czegoś
stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność

pora roku ˈpɔra ˈrɔku n
季節
okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

pora sucha ˈpɔra ˈsuxa n
乾季
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jedna z dwóch pór roku w klimacie podzwrotnikowym charakteryzująca się bardzo niskimi opadami atmosferycznymi;

porada pɔˈrada n
助言 忠告
wskazówka, zalecenie komuś czegoś

poranny pɔˈrãnːɨ adj
朝 の
taki, który ma miejsce o poranku

porażka pɔˈraʃka n
敗北 挫折
przegrana bitwa

porcelana ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna n
磁器 ポースレン
materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

pornografia ˌpɔrnɔˈɡrafʲja n
ポルノ ポルノグラフィー
wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornokracja n
ポルノクラシー
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

poronienie ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ n
流産
(fizjologia, fizjologiczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

porowatość n
気孔
cecha tego, co jest porowate, co ma pory

porowaty adj
多孔
o ciele stałym mający pory wewnątrz swojej struktury

poroże n
枝角
(łowiectwo, łowiecki) oba rogi samca jeleniowatych

port pɔrt n
ポート
(informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń;
port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych
港
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
(potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)

portal ˈpɔrtal n
ポータル
(architektura, architektoniczny) ozdobne obramowanie otworu drzwiowego;
(informatyka, informatyczny) rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce;

portmonetka n
巾着
mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

portret ˈpɔrtrɛt n
肖像
(przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)
(sztuka) dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób

portugalski ˌpɔrtuˈɡalsʲci adj
ポルトガル語
odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski ˌpɔrtuˈɡalsʲci n
ポルトガル語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Portugalii;

portulaka pospolita n
スベリヒユ
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Portulaca oleracea L. rozprzestrzeniony na całej kuli ziemskiej gatunek rośliny jednorocznej z rodziny portulakowatych;

portyk n
ポルチコ
(architektura, architektoniczny) przednia część budowli przed wejściem głównym, z rzędem kolumn;

porucznik pɔˈruʧ̑ʲɲik n
中尉
(wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

poruszać pɔˈruʃaʨ̑ v
動く
zmieniać miejsce przebywania, przenosić się z jednego miejsca na drugie

porwanie pɔˈrvãɲɛ n
拉致 誘拐
działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

porzeczka pɔˈʒɛʧ̑ka n
スグリ
(botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
(spożywczy) owoc porzeczki (1.1)

porządek pɔˈʒɔ̃ndɛk n
掃除
czynność sprzątania, porządkowania
秩序
stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu
順番
kolejność czegoś

poród ˈpɔrut n
分娩 出産
(fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie ˌpɔruvˈnãɲɛ n
対比
(rzeczownik odczasownikowy) od porównać
比較
konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;

porównywalny adj
比較
na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑ v
比べる
zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręcz ˈpɔrɛ̃n͇ʧ̑ n
手すり
uchwyt biegnący wzdłuż schodów
balustrada balkonu

poręczyciel n
保証人
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności

posada pɔˈsada n
職
miejsce pracy dające stały dochód

posag ˈpɔsak n
持参金
rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

poseł ˈpɔsɛw n
代議士
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek Sejmu lub innego parlamentu;

posiadanie ˌpɔɕaˈdãɲɛ n
所有
(rzeczownik odczasownikowy) od posiadać

posiadać pɔˈɕadaʨ̑ v
占有
(książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości

posiadłość pɔˈɕadwɔɕʨ̑ n
占領地
teren i zabudowania należące do kogoś

posiłek pɔˈɕiwɛk n
食事
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

posmak n
後味
wrażenie dziwności smaku pokarmu lub napoju

post pɔst n
断食
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
czas obowiązywania postu (1.1)

postanowienie ˌpɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
決心
coś, co zostało postanowione; decyzja, konkretny zamiar

postać ˈpɔstaʨ̑ n
キャラクター
bohater utworu literackiego, filmu

postmodernizm n
ポストモダニズム
(sztuka) (filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) XX-wieczny ruch artystyczny, kulturowy i filozoficzny odrzucający modernistyczny sposób myślenia;

postprodukcja n
ポストプロダクション
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postęp ˈpɔstɛ̃mp n
進歩
rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowanie ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ n
手続き
określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)

poszukiwacz ˌpɔʃuˈcivaʧ̑ n
探鉱者
osoba, która czegoś poszukuje

posłowie pɔˈswɔvʲjɛ n
後書き
uwagi od wydawcy lub autora umieszczane na końcu książki;

posłuszeństwo n
恭順
postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłuszny pɔˈswuʃnɨ adj
大人しい
spełniający bez protestu polecenia

pot pɔt n
汗
(fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potajemnie ˌpɔtaˈjɛ̃mʲɲɛ adv
ひそか
ukrywając coś przed kimś, bez wiedzy innych, w tajemnicy

potas ˈpɔtas n
カリウム カリ ポタシウム 加里
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potem ˈpɔtɛ̃m adv
そして
później, w chwili następnej

potencjalny ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ adj
潜在的
możliwy do zrealizowania, osiągnięcia

potencjał pɔˈtɛ̃nʦ̑ʲjaw n
ポテンシャル
(fizyka, fizyczny) miara energii potrzebnej do przeniesienia jednostkowego ładunku (np. ładunku elektrycznego lub masy) z nieskończoności do danego punktu
tkwiący w kimś lub czymś zasób możliwości

potencjometr ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̃mɛtr̥ n
ポテンショメータ
(technologia, technika, techniczny) opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika;

potok ˈpɔtɔk n
小川
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku;
(informatyka, informatyczny) sposób połączenia procesów, tak że wyjście jednego jest wejściem drugiego;

potop ˈpɔtɔp n
洪水
(hydrologia, hydrologiczny) powódź powstała na rozległych terenach
(przenośnie, przenośnia) duże ilości czegoś
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielka powódź opisana w Starym Testamencie (Rdz 6-8), jako kara zesłana przez Boga

potop szwedzki ˈpɔtɔp ˈʃfɛʦ̑ʲci n
大洪水時代
(historia, historyczny, historycznie) najazd Szwecji na Polskę w 1655 roku w czasie II wojny północnej

potrzeba pɔˈṭʃɛba n
必要
uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś

potrzeba jest matką wynalazków pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf proverb
必要は発明の母
to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebny pɔˈṭʃɛbnɨ adj
必要な
taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny

potrzebować ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑ v
必要 と する 要
mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrójny pɔˈtrujnɨ adj
三重
składający się z trzech jednakowych lub podobnych części

potwierdzenie ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
承認
pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwór ˈpɔtfur n
怪物
straszny stwór

potyczka pɔˈtɨʧ̑ka n
小競り合い
niewielkie starcie, walka drobnych oddziałów zbrojnych

potęga pɔˈtɛ̃ŋɡa n
乗
(matematyka, matematyczny) wynik potęgowania;
coś potężnego
przeważająca siła i skuteczność

poufny pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ adj
親展
tajny, powierzony w sekrecie

poważny pɔˈvaʒnɨ adj
本気
budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
mający uznanie u innych osób
o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
odpowiedzialny, godny zaufania

powiat ˈpɔvʲjat n
郡
(administracja) jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa;

powiedzenie ˌpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
格言
przysłowie, maksyma, popularne zdanie

powieka pɔˈvʲjɛka n
瞼
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzchnia pɔˈvʲjɛʃxʲɲa pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ n
表面
zewnętrzna strona

powieszenie ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ n
絞殺刑
jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;

powietrze pɔˈvʲjɛṭʃɛ n
空中 空気
w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią
空気
mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;

powieściopisarz ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ n
小説家
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) autor powieści

powieść ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
小説
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powinien pɔˈvʲĩɲɛ̃n modal
べき
musieć
wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił
wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie

powitanie ˌpɔvʲiˈtãɲɛ n
あいさつ
forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą;

powiększać pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑ v
大きい
powodować, że obraz czegoś staje się większy pod względem rozmiarów

powodować ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑ v
起こす
być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa interjection
がんばって
wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powojenny adj
戦後の
taki, który dzieje się po wojnie

powolność n
緩慢
cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie

powrót ˈpɔvrut n
帰還
ponowne osiągnięcie tego samego stanu, sytuacji
ponowne przybycie do tego samego miejsca
wznowienie wykonywania czegoś po przerwie

powstanie pɔˈfstãɲɛ n
暴動 蜂起
zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ n
ワルシャワ蜂起
(historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powstawać pɔˈfstavaʨ̑ v
立つ
wstawać, podnosić się, stawać na nogi

powstrzymywać ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
押さえる
pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś

powszechnie pɔˈfʃɛxʲɲɛ adv
一般
w sposób powszechny

powtarzać pɔˈftaʒaʨ̑ v
復習する
ponownie przyswajać jakiś materiał, wiedzę; uczyć się do sprawdzianu, testu, egzaminu
繰り返す
mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił

powód ˈpɔvut n
理由
coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego

powódź ˈpɔvuʨ̑ n
洪水 大水
(meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;

powściągliwy adj
引っ込み思案
potrafiący zachować opanowanie, mający umiar

poza ˈpɔza n
ポーズ
postawa, stan ciała w danej chwili

pozamałżeński ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci adj
婚外
odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania

pozasądowy adj
超法規的
odbywający się bez udziału sądu

pozaziemski adj
地球外
pochodzący spoza Ziemi

pozdrawiać pɔˈzdravʲjäʨ̑ v
あいさつする
witać

pozdrowienie ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
あいさつ
słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie

poziom ˈpɔʑɔ̃m n
標準
etap gry komputerowej
położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju
stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy
wartość jakiejś mierzalnej wielkości

poziom morza ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa n
海面
(geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości;

poziomy pɔˈʑɔ̃mɨ adj
横の
prostopadły do kierunku siły grawitacji

poznać ˈpɔznaʨ̑ v
知り合う
zdobyć wiedzę o czymś zwłaszcza poprzez bezpośrednie doświadczenie

pozornie adv
うわべは
sprawiając wrażenie prawdziwego

pozostałość ˌpɔzɔˈstawɔɕʨ̑ n
残り
coś, co zostało w danym miejscu po czymś

pozować pɔˈzɔvaʨ̑ v
ポーズをつくる
przyjmować nieruchomą pozycję do zdjęcia lub obrazu

pozycja misjonarska n
正常位 通常位
(seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

pozyton n
ポジトロン
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką elektronu;

pozytyw n
ポジフィルム
(fotografia) otrzymywany z negatywu obraz fotograficzny, na którym rozkład ciemnych i jasnych miejsc oraz barw jest taki jak fotografowanego obiektu

pozytywizm n
実証主義
(filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny powstały we Francji w XIX wieku, rozumiejący naukę jako badanie faktów, a odrzucający wszelką metafizykę z myślenia naukowego
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (socjologia, socjologiczny) prąd umysłowy, literacki i społeczny w Polsce w latach 1863–1890, krytykujący romantyzm, propagujący zdobycze nauki i kult pracy

pozytywka n
オルゴール
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pudełko lub skrzynka z nakręcanym, mechanicznym instrumentem muzycznym odtwarzającym dźwięki dzięki wypustkom na obrotowym elemencie szarpiącym o zęby metalowego grzebienia;

pozytywny ˌpɔzɨˈtɨvnɨ adj
肯定の
przychylnie nastawiony
przynoszący korzyści

połabski n
ポラーブ語
język połabski;

połowa pɔˈwɔva n
半 半分
jedna z dwóch równych części całości

położnictwo n
産科学
(medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu
(medycyna, medyczny) oddział szpitalny przeznaczony dla położnic

południe pɔˈwudʲɲɛ n
南 南方
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
正午 真昼
chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk pɔˈwudʲɲik n
子午線 経線
(geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południowiec n
南国人
osoba z południa, z krajów na południu
(historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) osoba z południowych stanów USA, zwłaszcza w kontekście wojny secesyjnej

południowo-wschodni ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi adj
南東
będący na południowym wschodzie

południowo-zachodni ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi adj
南西
będący na południowym zachodzie

południowokoreański ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
韓国の
odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowy ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ adj
南
(geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)

południowy wschód ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut n
南東 東南
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut n
南西 西南
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połączenie ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
連絡
(rzeczownik odczasownikowy) od połączyć

pończocha pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa n
ストッキング
obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościg n
追求
(przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć
ściganie kogo lub czego

pościć ˈpɔɕʨ̑iʨ̑ v
断食する
przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek pɔˈɕladɛk n
尻
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

pośmiertnie adv
死後
po śmierci

pośmiewisko n
笑い種
obiekt kpin i szyderstw

pośpiech ˈpɔɕpʲjɛx n
急ぐ
spieszenie się, robienie czegoś szybko

pożar ˈpɔʒar n
火事 火災
niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożegnanie n
別れ 告別 お別れ
(rzeczownik odczasownikowy) od pożegnać

pożyczać pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑ v
借りる
brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą

pożywienie ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
栄養
jedzenie, pokarm, strawa

pożądać pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑ v
欲する
bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć
czuć silny pociąg fizyczny do kogoś; czuć pożądanie

prababcia praˈbapʲʨ̑a n
曾祖母
matka dziadka lub babci

praca ˈpraʦ̑a n
仕事
miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
仕事 労働
(fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;
労働 仕事
wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;

praca domowa ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva n
宿題
(edukacja, edukacyjny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

pracować praˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
働く 勤める
wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracownik praˈʦ̑ɔvʲɲik n
従業員
osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

pradziadek praˈʥ̑adɛk n
曾祖父
ojciec dziadka lub babci

pragmatyczny adj
実利的な
oparty na przyczynowych związkach wydarzeń
wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść

pragnienie praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ n
渇 喉の渇き
(fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;

praindoeuropejski ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci adj
インド・ヨーロッパ祖語
(językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej

prairial n
プレリアール
nazwa dziewiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

prajęzyk n
祖語
język, z którego wywodzą się inne języki;

praktyczny prakˈtɨʧ̑nɨ adj
実用的な
związany z praktyką, przeznaczony do zastosowania w praktyce

praktyka ˈpraktɨka n
業務
doświadczenie zdobyte dzięki działalności ludzkiej
okres szkolenia lub nabywania wprawy w jakimś zawodzie
wykonywanie zawodu
świadoma i celowa działalność ludzka

pralina n
プラリネ
(cukiernictwo) (spożywczy) czekoladka z nadzieniem;

pralka ˈpralka n
洗濯機
(technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia ˈpralʲɲa n
ランドリー
miejsce, w którym pierze się odzież

pranie ˈprãɲɛ n
洗濯
porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych
洗濯物
czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.;

prapradziad praˈpraʥ̑at n
高祖父
ojciec pradziada

prasa ˈprasa n
ズボンプレス
(publikatory) (ekonomia, ekonomiczny) ogół przedsiębiorstw i osób związanych z redagowaniem i wydawaniem czasopism;
(publikatory) ogół czasopism
(technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji, wykonania odbitki;

prasowanie ˌprasɔˈvãɲɛ n
アイロン掛け
wygładzanie ubrania za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prasować praˈsɔvaʨ̑ v
アイロンをかける
wygładzać tkaninę za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prawa człowieka ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka n
人権
niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawa kobiet n
女権
uprawnienia i wolności należące do kobiet i dziewcząt w danych społeczeństwach;

prawa ręka ˈprava ˈrɛ̃ŋka n
右手
(przenośnie, przenośnia) najbliższy, zaufany współpracownik

prawa zwierząt ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt n
動物の権利 アニマル・ライツ
idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda ˈpravda n
真理 真実 実
treść zgodna z rzeczywistością;

prawda w oczy kole ˈpravda ˈv‿ɔʧ̑ɨ ˈkɔlɛ proverb
良薬は口に苦し
inni mają rację, a my nie potrafimy się z tym pogodzić

prawdopodobieństwo ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
確率
szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobny ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ adj
おそらく
przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwy pravʲˈʥ̑ivɨ adj
本当
rzeczywisty
本物
naturalny
真
typowy dla naszych wyobrażeń

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ proverb
まさかの友は真の友
szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawica praˈvʲiʦ̑a n
右翼
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej

prawie ˈpravʲjɛ particle
ほとんど
…informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawnik ˈpravʲɲik n
法学者
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca wykształcenie prawnicze

prawnuczka praˈvnuʧ̑ka n
ひ孫娘
córka wnuka lub wnuczki

prawnuk ˈpravnuk n
ひ孫
syn wnuczki lub wnuka

prawo ˈpravɔ n
右 右側
w wyrażeniach przyimkowych: prawa strona
権利
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;
法律
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;
法律学
nauka o prawie (1.1)

prawo dżungli ˈpravɔ ˈʤ̑ũŋɡlʲi n
弱肉強食
(przenośnie, przenośnia) prawo pięści, władza silniejszego

prawo jazdy ˈpravɔ ˈjazdɨ n
運転免許証
(motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo karne ˈpravɔ ˈkarnɛ n
刑法
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół norm prawnych zawierających zakazy i nakazy, których naruszenie jest karalne;

prawo międzynarodowe ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɛ n
国際法
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych;

prawo niepisane ˈpravɔ ˌɲɛpʲiˈsãnɛ n
不文律
prawo zwyczajowe

prawo pierwszej nocy ˈpravɔ ˈpʲjɛrfʃɛj ˈnɔʦ̑ɨ n
初夜権
w feudalnej Europie i u niektórych ludów pierwotnych: prawo spędzenia z żoną wasala lub poddanego jej nocy poślubnej;

prawo publiczne ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ n
公法
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;

praworęczny ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
右利き
posługujący się głównie prawą ręką

praworęczny ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ n
右利き
osoba praworęczna (1.1)

prawy ˈpravɨ adj
右 の 右側 の
znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prazeodym ˌprazɛˈɔdɨ̃m n
プラセオジム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prażyć ˈpraʒɨʨ̑ v
ロースト する 炒 炙 焼
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

precel n
プレッツェル
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj obwarzanka o charakterystycznym kształcie zbliżonym do ósemki;

precesja prɛˈʦ̑ɛsʲja n
歳差
(fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała;

prefektura ˌprɛfɛkˈtura n
県
teren działania prefekta

prefiks ˈprɛfʲiks n
接頭辞
(językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

pregabalina n
プレガバリン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek stosowany w leczeniu padaczki, bólu neuropatycznego i zaburzeń lękowych; pochodna kwasu gamma-aminomasłowego

prehistoria ˌprɛxʲiˈstɔrʲja n
先史学
okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;

prehistoryczny adj
先史時代の 有史以前の
związany z prehistorią, dotyczący prehistorii

prekariat prɛˈkarʲjat n
プレカリアート
(ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;

prekognicja ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja n
予知
zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;

preludium prɛˈludʲjũm n
プレリュード
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samodzielny, krótki utwór instrumentalny
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wstęp instrumentalny do jakiegoś większego utworu
wprowadzenie, wstęp, początek, zapowiedź czegoś

premia n
ボーナス
dodatkowe wynagrodzenie pracownika, będące nagrodą za jego pracę
w niektórych grach: dodatkowe punkty lub inna nagroda za wykonanie zadania niebędącego celem gry

premier ˈprɛ̃mʲjɛr n
首相 内閣総理大臣
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

premiera prɛ̃ˈmʲjɛra n
初演
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

prequel ˈprʲikwɛl n
前編
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór ukazujący wydarzenia fabuły wcześniejszy w stosunku do reszty serii;

preria n
プレーリー
(geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;

prestiż ˈprɛstʲiʃ n
威信
(socjologia, socjologiczny) znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu;

prezbiteriański adj
プレスビテリアン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z prezbiterianizmem, prezbiterianami

prezent ˈprɛzɛ̃nt n
贈り物
rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezentacja ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
プレゼンテーション
wystawienie czegoś na pewnym forum

prezerwatywa ˌprɛzɛrvaˈtɨva n
コンドーム
(seksuologia, seksuologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezydent ˈprɛzɨdɛ̃nt n
大統領
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentura ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura n
大統領職
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd, tytuł lub funkcja prezydenta

prima aprilis ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis n
エイプリルフール 万愚節
dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce;

primadonna n
プリマドンナ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pierwsza, najlepsza śpiewaczka operowa

primogenitura ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura n
長子相続制
dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;

priorytet prʲjɔˈrɨtɛt n
優先
pierwszeństwo przysługujące czemuś

pro forma ˈprɔ ˈfɔrma idiom
形式的な
dla pozoru

pro-choice n
プロチョイス
ogół ruchów społecznych i organizacji, które opowiadają się za legalizacją aborcji;

problem ˈprɔblɛ̃m n
問題
interesujące zagadnienie
coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

proboszcz ˈprɔbɔʃʧ̑ n
教区牧師
(kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

probówka n
試験管
(chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

procedura ˌprɔʦ̑ɛˈdura n
やり方
(informatyka, informatyczny) wydzielona część programu;
określone reguły postępowania w jakiejś sprawie

procent ˈprɔʦ̑ɛ̃nt n
パーセンテージ 割合
(finanse, finansowy) oprocentowanie, odsetki, dochód od kapitału

procent ˈprɔʦ̑ɛ̃nt numeralFraction
パーセント
(matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces ˈprɔʦ̑ɛs n
過程
uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
(informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu

procesja prɔˈʦ̑ɛsʲja n
行列
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu;

procesor prɔˈʦ̑ɛsɔr n
プロセッサ 演算機
(informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

proch prɔx n
火薬
proch strzelniczy
rozdrobniona, sypka substancja

produkcja prɔˈdukʦ̑ʲja n
製造業
uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkcyjny adj
生産的
związany z produkcją, dotyczący produkcji

produkt ˈprɔdukt n
生成物
(chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej
(matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego;
rezultat pracy twórczej
rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa
w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku;

produktywność n
生産性
(ekonomia, ekonomiczny) wielkość efektu produkcyjnego uzyskanego z danych nakładów, wyrażona za pomocą wartości ułamka, w którym licznik zawiera wielkość produkcji, a mianownik – wielkość poniesionych na nią nakładów;

produktywny adj
建設的
który daje dobre efekty lub wytwarza duże ilości czegoś

profesor prɔˈfɛsɔr n
教授
(edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

profilaktyka ˌprɔfʲiˈlaktɨka n
予防
środki i działania w celu zapobiegania niepożądanym zdarzeniom, szkodom; likwidacja przyczyn złych zjawisk

progesteron n
プロゲステロン
(biochemia, biochemiczny) żeński hormon płciowy pozwalający na zagnieżdżenie zapłodnionego jaja w błonie śluzowej macicy;

prognoza prɔˈɡnɔza n
予後
przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach

prognoza pogody n
天気予報
(meteorologia, meteorologiczny) przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

program ˈprɔɡrãm n
予定
(informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
番組
odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio

program komputerowy n
コンピュータプログラム
(informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu konkretnych zadań;

program telewizyjny n
テレビプログラム
(telewizja, telewizyjny) telewizyjna produkcja audiowizualna, podstawowa jednostka ramówek stacji telewizyjnych;

programowanie ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
プログラミング
(informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;

programować ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑ v
プログラムを作る
(informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

projekcja prɔˈjɛkʦ̑ʲja n
投影
(psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;

projekt ˈprɔjɛkt n
プロジェクト
(zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu

prokaina n
プロカイン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny związek organiczny, miejscowy anestetyk stosowany między innymi w stomatologii;

prokariont n
原核生物
(biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa prokariontów
(biologia, biologiczny) mikroorganizm, najczęściej jednokomórkowy, którego komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych

prokrastynacja n
先延ばし
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później;

prokreacja n
生殖
(biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa

prokurator ˌprɔkuˈratɔr n
検事 検察官
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariat ˌprɔlɛˈtarʲjat n
プロレタリアート
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
(socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna
(socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją

prolog ˈprɔlɔk n
プロローグ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom prɔ̃m n
フェリー フェリーボート
statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promenada ˌprɔ̃mɛ̃ˈnada n
遊歩道
ulica, aleja spacerowa

promet ˈprɔ̃mɛt n
プロメチウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promieniowanie ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ n
放射
(fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało;

promień ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ n
光線
wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
半径
(geometria) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;

promocja prɔ̃ˈmɔʦ̑ʲja n
プロモーション
ocena kwalifikująca ucznia do przejścia do następnej klasy

prompter ˈprɔ̃mptɛr n
テレプロンプター
(telewizja, telewizyjny) urządzenie służące do wyświetlania tekstu czytanego przez prezentera telewizyjnego czy inną osobę przemawiającą publicznie lub stojącą przed kamerą;

propaganda ˌprɔpaˈɡãnda n
プロパガンダ
działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propan ˈprɔpãn n
プロパン
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;

proponować ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
勧める
zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)

propozycja ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja n
提案
coś, co się komuś proponuje

propriocepcja ˌprɔprʲjɔˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja n
深部感覚
(fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała

proroctwo prɔˈrɔʦ̑tfɔ n
予言
przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka

prorok ˈprɔrɔk n
予言者 預言者 預言者
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prorokini ˌprɔrɔˈcĩɲi n
女預言者
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości

prosak n
稗粒腫
(medycyna, medyczny) niewielki biały lub żółtawy guzek powstający pod silnie napiętym naskórkiem z powodu nagromadzenia łoju i martwych komórek naskórka w ujściu mieszka włosowego;

prosić ˈprɔɕiʨ̑ v
頼む 要請する
zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

proso ˈprɔsɔ n
黍
(botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa;

prostata prɔˈstata n
前立腺
(anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia;

prosto ˈprɔstɔ adv
真っ直ぐ
w prostej linii

prosto spod igły ˈprɔstɔ spɔd‿ˈiɡwɨ idiom
真新しい
o przedmiocie, często o ubraniu: nowy, niedawno uszyty, wyprodukowany

prostokąt prɔˈstɔkɔ̃nt n
長方形
(geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ adj
直角
mający kształt prostokąta

prostopadłościan ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn n
立方体
(geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami;

prostopadły ˌprɔstɔˈpadwɨ adj
垂直
(geometria) tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prosty ˈprɔstɨ adj
簡単
łatwy, o niewielkiej trudności

prostytucja ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja n
売春 切り売り主義
proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka ˌprɔstɨˈtutka n
売春婦
(książkowy) kobieta świadcząca usługi seksualne

proszek ˈprɔʃɛk n
粉
substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia n
ベーキングパウダー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszek do prania n
洗剤
(handel, handlowy) mieszanina rozdrobnionych substancji, służąca do usuwania zanieczyszczeń z ubrań;

proszę ˈprɔʃɛ
ください
zwrot używany zamiast trybu rozkazującego
どうぞ
potwierdzenie wykonania prośby

proszę ˈprɔʃɛ interjection
どうぞ
zaproszenie do czegoś lub podkreślenie ofiarowania czegoś

protagonista ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista n
主人公
(historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami
bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę
najwybitniejszy aktor w zespole
odtwórca głównej roli

protaktyn prɔˈtaktɨ̃n n
プロトアクチニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcjonizm ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
保護主義
(ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protektorat ˌprɔtɛkˈtɔrat n
保護国
forma zależności politycznej, w której państwo posiadające własny ustrój uzależnione jest w swej polityce od państwa silniejszego (protektora);

protel n
アードウルフ
(zoologia, zoologiczny) Proteles cristata, drapieżnik lądowy;

proterozoik n
原生代
(geologia, geologiczny) najdłuższy eon geologicznej skali czasu Ziemi, trwający od pojawienia się tlenu w atmosferze do rozwoju złożonych organizmów

protest ˈprɔtɛst n
プロテスト
demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś

protestant prɔˈtɛstãnt n
プロテスタント
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich

protestantyzm ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥ n
新教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protestować ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑ v
抗議する
wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza

protokół prɔˈtɔkuw n
プロトコル
sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton ˈprɔtɔ̃n n
陽子
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prototyp prɔˈtɔtɨp n
プロトタイプ
(technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;

prowadzenie ˌprɔvaˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
案内
(rzeczownik odczasownikowy) od prowadzić

prowadzić prɔˈvaʥ̑iʨ̑ v
導く
(sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu
案内する 導く
być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca

prowansalski ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci n
オック語
jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;

prowiant ˈprɔvʲjãnt n
食料
żywność, zapasy żywności

prowincja prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja n
省
(administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;

prowokacja ˌprɔvɔˈkaʦ̑ʲja n
挑発
podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania
podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody

prowokator ˌprɔvɔˈkatɔr n
プロバカートル
tajny agent działający w jakiejś organizacji, który jej szkodzi

proza ˈprɔza n
散文
(językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) mowa niewiązana, bez stałych jednostek rytmicznych ani podziału na wersy; (także, też) ogół utworów pisanych mową niewiązaną

prozaiczny adj
散文的な
zwyczajny, niewyszukany, mało interesujący

prozopagnozja ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja n
相貌失認症
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy;

prycza ˈprɨʧ̑a n
寝台
prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe

prymas ˈprɨ̃mas n
大主教
(kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich;

prymatologia ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja n
霊長類学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

pryszcz prɨʃʧ̑ n
にきび
krosta

prysznic ˈprɨʃʲɲiʦ̑ n
シャワー
aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatność n
プライバシー
życie, sprawy prywatne, osobiste, prawo do życia intymnego, chronionego przed ingerencją obcych;

prywatny prɨˈvatnɨ adj
私立
niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie)
wynajęty do osobistego użytku

prywatyzacja ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja n
民営化
(ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

pryzmat n
プリズム
(fizyka, fizyczny) (optyka, optyczny) graniastosłup wykonany z przezroczystego materiału, często mający trójkątną podstawę, używany do załamywania, rozszczepiania i odbijania wiązek światła;

przebaczenie ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
勘弁
odpuszczenie czyichś win

przebiegły pʃɛˈbʲjɛɡwɨ adj
腹黒い
postępujący chytrze, przemyślnie

przebój n
ヒット
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych

przechodni pʃɛˈxɔdʲɲi adj
他動
(gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej
(matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) o relacji: taki, że jeśli zachodzi dla pary (x,y) oraz pary (y,z), to zachodzi również dla pary (x,z)

przechodzień pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ n
通行人
osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przeciek ˈpʃɛʨ̑ɛk n
リーク
(przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej
wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność

przeciekać v
リークする
cieknąc, przenikać przez coś
przepuszczać ciecz z powodu nieszczelności

przecinek pʃɛˈʨ̑ĩnɛk n
コンマ
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;

przeciwciało ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ n
抗体
(medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwległy ˌpʃɛʨ̑ivˈlɛɡwɨ adj
反対
znajdujący się, leżący po przeciwnej stronie czegoś

przeciwny pʃɛˈʨ̑ivnɨ adj
あべこべ
(matematyka, matematyczny) o znaku zmienionym z plus na minus lub odwrotnie;
znajdujący się naprzeciw czegoś
o sprzecznych z kimś celach
skierowany w odwrotną stronę

przeciwprostokątna n
斜辺
(geometria) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwutleniacz ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑ n
抗酸化物質
(chemia, chemiczny) związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki;

przeciąg ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk n
隙間風
strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przeciętny pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ adj
平凡
(matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę;
(potocznie, potoczny) banalny, nieskomplikowany, prosty
(statystyka, statystyczny) reprezentatywny, typowy
niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną

przeczucie pʃɛˈʧ̑uʨ̑ɛ n
予感
przewidzenie w oparciu o uczucia lub intuicje, a nie w oparciu o przesłanki racjonalne

przed pʃɛt preposition
...の前に
…określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
…służący do opisania ruchu w kierunku miejsca znajdującego się przed (1.1) kimś lub czymś
前
…służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem

przed Chrystusem adv
紀元前
w okresie przed narodzeniem Jezusa Chrystusa, przed naszą erą

przedawkowanie n
オーバードース
zażycie zbyt dużej dawki, zazwyczaj w odniesieniu do leków lub narkotyków

przede wszystkim ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm adv
主に
o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedmieście pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ n
郊外
(urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmiot ˈpʃɛdmʲjɔt n
物 物体 物品
rzecz, obiekt nieożywiony

przedmowa n
前書き
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu

przedostatni ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi adj
次末
będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedpokój pʃɛtˈpɔkuj n
回廊 廊下
pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń

przedpołudnie ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ n
午前
okres pomiędzy rankiem a południem

przedramię pʃɛdˈrãmʲjɛ n
前腕
(anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedsiębiorczość ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʧ̑ɔɕʨ̑ n
冒険心
ogół przedsiębiorców i przedsiębiorstw
起業
nauka lub sztuka podejmowania ryzyka i innowacyjności w budowaniu biznesu
zespół cech człowieka stanowiących o chęci i powodzeniu w załatwianiu różnych spraw (bycie przedsiębiorczym)

przedsiębiorstwo ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ n
企業 会社
samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedstawiać pʃɛtˈstavʲjäʨ̑ v
紹介する
podawać co do wiadomości, dawać do obejrzenia, do wglądu
zapoznawać kogoś z kimś, prezentować komuś kogoś
podawać swoje nazwisko podczas poznawania kogoś, spotkania z kimś

przedszkole pʃɛṭˈʃkɔlɛ n
幼稚園
(edukacja, edukacyjny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedwczoraj pʃɛtˈfʧ̑ɔraj adv
一昨日 おととい
dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedział ˈpʃɛʥ̑aw n
仕切り
(kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon;

przedłużacz n
テーブルタップ
(elektryczność) wyposażone w długi kabel urządzenie zawierające jedno lub więcej gniazd elektrycznych, służące do przedłużania zasięgu między siecią elektryczną a czerpiącymi z niej urządzeniami;

przeglądać pʃɛˈɡlɔ̃ndaʨ̑ v
閲覧
oglądać coś pobieżnie wertując

przegroda nosowa pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva n
鼻中隔
(anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części;

przegrywać pʃɛˈɡrɨvaʨ̑ v
負ける 敗れる
okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji

przejęzyczenie ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
失言
(językoznawstwo, językoznawczy) mimowolny błąd językowy na poziomie wytwarzania wypowiedzi, np. w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę;

przejście dla pieszych n
横断歩道
miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przejście podziemne n
地下道
budowla zapewniająca możliwość przejścia pod szlakiem komunikacyjnym;

przejściowy adj
過渡期
mający charakter tymczasowy, prowizoryczny

przekaźnik pʃɛˈkaʑɲik n
継電器
(elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;

przekleństwo pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ n
呪い
klątwa, życzenie komuś źle

przekonanie ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ n
信念
przeświadczenie o słuszności czegoś, sąd oparty na takim przeświadczeniu

przekonywać ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑ v
説得する
zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności

przekroczenie prędkości n
スピード違反
(motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekupywać v
買収
zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego

przekwitanie n
更年期障害
(fizjologia, fizjologiczny) okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają

przekąska pʃɛˈkɔ̃w̃ska n
おやつ 軽食
niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;

przekątna pʃɛˈkɔ̃ntna n
対角線
(geometria) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu

przelewać pʃɛˈlɛvaʨ̑ v
あふれる
o cieczy: wylewać się, występować z brzegów

przeludnienie ˌpʃɛludʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
人口過剰
sytuacja, w której liczba ludności przekracza znacząco pojemność środowiska

przemianować v
改名
zmienić nazwę czegoś

przemoc ˈpʃɛ̃mɔʦ̑ n
暴力
zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemoc domowa n
DV
(socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;

przemysł ˈpʃɛ̃mɨsw̥ n
産業 工業
dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysłowiec n
実業家
właściciel zakładu przemysłowego

przemyt n
密輸
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kryminologia, kryminologiczny) proceder przewozu przez granicę państwa zakazanych przedmiotów lub osób albo przewózu z pominięciem jego kontroli i opłat;

przemyślany adj
思慮深い
taki, który powstał w wyniku rozważań

przenajświętszy adj
神聖
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najbardziej święty

przenosić pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑ v
転勤させる
przemieszczać coś niosąc

przenośny pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ adj
比喩
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażony za pomocą metafory, będący przenośnią; niedosłowny

przepis ˈpʃɛpʲis n
レシピ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy

przepiórka pʃɛˈpʲjurka n
ヨーロッパウズラ
(ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepona pʃɛˈpɔ̃na n
横隔膜
(anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przepowiednia ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa n
予言
wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepracowanie n
過労
zmęczenie spowodowane nadmierną pracą

przepraszam pʃɛˈpraʃãm interjection
すみません
uprzejme zwrócenie na siebie uwagi
御免
wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przeprowadzka ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka n
引っ越し
zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby

przepuklina n
ヘルニア 脱腸
(medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepustka n
許可証
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wejście i przebywanie gdzieś lub wwiezienie czegoś;

przepychacz pʃɛˈpɨxaʧ̑ n
ラバーカップ
prosty przyrząd służący do mechanicznego przywracania drożności odpływom urządzeń sanitarnych;

przepływ ˈpʃɛpwɨf n
流れ
(przenośnie, przenośnia) przemieszczanie się jednego miejsca do drugiego
przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego;

przerażający adj
怖い
taki, który budzi grozę, strach

przerwa ˈpʃɛrva n
中断
czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś
休憩
czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole

przerwanie pʃɛˈrvãɲɛ n
割り込み
(informatyka, informatyczny) sygnał powodujący zmianę przepływu sterowania

przesada pʃɛˈsada n
誇大
wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność

przesadzać pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑ v
誇張
przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości

przesiadka n
乗り換え
przesiadanie się z jednego środka transportu do drugiego

przesilenie n
冬至
(astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesilenie letnie n
夏至
(astronomia, astronomiczny) przesilenie przypadające na koniec czerwca (około 24.), gdy Słońce znajduje się najbliżej bieguna północnego

przesilenie zimowe n
冬至
(astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej;

przesięk n
濾出
(medycyna, medyczny) płyn surowiczy przenikający z naczyń krwionośnych do jam ciała w następstwie ogólnej lub miejscowej zastoiny, zwiększonej przepuszczalności naczyń krwionośnych lub zmian w składzie białek krwi;

przesmyk ˈpʃɛsmɨk n
地峡
(geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;

przestronny pʃɛˈstrɔ̃nːɨ adj
広々
taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni

przestrzegać pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑ v
従う
stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem

przestrzenny adj
空間
dotyczący przestrzeni

przestrzeń ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
空間
(fizyka, fizyczny) miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
(geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
(matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;
określony obszar – dwu- lub trójwymiarowy

przestępca pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a n
犯人 罪人
osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępstwo pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ n
犯罪
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przesunięcie ku czerwieni n
赤方偏移
(fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) przesunięcie widma promieniowania elektromagnetycznego emitowanego przez ciało niebieskie w stronę większych długości fal na skutek efektu Dopplera, oddziaływania pola grawitacyjnego lub rozszerzania się wszechświata;

przeszczep ˈpʃɛʃʧ̑ɛp n
移植
(medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego

przeszkoda pʃɛˈʃkɔda n
邪魔
coś, co przeszkadza, utrudnia

przeszłość ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑ n
過去
wszystko to, co już się wydarzyło;

przesąd ˈpʃɛsɔ̃nt n
迷信
wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;
praktyki wynikające z przesądu (1.1)

przesłanka pʃɛˈswãnka n
前提
okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś

przesłuchanie n
オーディション
spotkanie, na którym sprawdza się wiedzę i umiejętności kandydata ubiegającego się o coś albo w celu wyłonienia zwycięzcy jakiegoś konkursu
取調べ
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynność w procesie, która ujawnia wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka lub opinie biegłego

przeważający adj
有力な
będący w większej ilości lub liczbie

przeważnie pʃɛˈvaʒʲɲɛ adv
大抵 大体 大方
w przeważającej części

przewidywać ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑ v
予測
prognozować przyszłe zdarzenia

przewlekły pʃɛˈvlɛkwɨ adj
慢性的
(medycyna, medyczny) o chorobie: mający długotrwały przebieg

przewodniczący ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ n
議長
osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodnik pʃɛˈvɔdʲɲik n
案内人
(turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę

przewozić pʃɛˈvɔʑiʨ̑ v
輸送する
wioząc kogoś lub coś, dostarczać do miejsca przeznaczenia

przez pʃɛs preposition
によって
…narzędzia użytego do wykonania czynności
…operacji dzielenia (w matematyce)

przeziębienie ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
風邪 感冒
(medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczenie ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
目的
cel, dla którego służy dana rzecz
運命
nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

przezroczysty ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ adj
透明
taki, który przepuszcza światło

przełom ˈpʃɛwɔ̃m n
突破
(książkowy) nagła, zasadnicza zmiana, zwrotny moment w czymś

przełożony ˌpʃɛwɔˈʒɔ̃nɨ n
上役
osoba wyższa rangą, mająca władzę nad kimś lub czymś

przełyk ˈpʃɛwɨk n
食道
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

przełęcz ˈpʃɛwɛ̃n͇ʧ̑ n
小道
(geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty

prześcieradło ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ n
シーツ
prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladowanie ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ n
迫害
powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.

prześladować v
迫害
nieustannie niepokoić
wyrządzać krzywdy, stale czynić przeszkody czy szykany

przeświadczenie ˌpʃɛɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
信念
przekonanie na jakiś temat

przeżuwacz pʃɛˈʒuvaʧ̑ n
反芻動物
(zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przeżycie pʃɛˈʒɨʨ̑ɛ n
体験
(rzeczownik odczasownikowy) od przeżyć

przodek ˈpʃɔdɛk n
祖先
ktoś, od kogo ktoś pochodzi

prztyczek ˈpʃtɨʧ̑ɛk n
フィンガースナップ
lekkie uderzenie końcem palca wskazującego, opartego wcześniej o kciuk

przybywać pʃɨˈbɨvaʨ̑ v
着く
docierać do pewnego miejsca

przychodzić pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑ v
来る
przybywać dokądś
o listach, wiadomościach: dochodzić do adresata

przycisk ˈpʃɨʨ̑isk n
ボタン
(informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp.
część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem

przyczyna pʃɨˈʧ̑ɨ̃na n
理由 原因
powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczółek n
橋頭堡
(wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przydawka pʃɨˈdafka n
修飾子
(gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika;

przydomek n
あだ名
dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby

przygnębiony ˌpʃɨɡnɛ̃mˈbʲjɔ̃nɨ adj
失意の
będący w obniżonym nastroju, z poczuciem kłopotów

przygoda pʃɨˈɡɔda n
冒険
niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przygotowanie ˌpʃɨɡɔtɔˈvãɲɛ n
準備
((także, też) w lm) ogół czynności wykonanych z myślą o czymś, co ma nastąpić

przyimek pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
前置詞
(gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyjaciel pʃɨˈjäʨ̑ɛl n
友達
osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
友達 友
osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem

przyjaciółka ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka n
女友達
kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazny pʃɨˈjaznɨ adj
親切
taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia

przyjaźń ˈpʃɨjäɕɲ̊ n
友情 友好 友誼 フレンドシップ 友愛 和親
dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjemność pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑ n
楽しみ 喜び 愉快
cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjemny pʃɨˈjɛ̃mnɨ adj
面白い
sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie

przyjmować pʃɨjˈmɔvaʨ̑ v
受け入れる 受理する
odbierać coś (rzecz, informację)
服用する
o lekach: zażywać

przyjęcie pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
宴会
uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji

przykazanie ˌpʃɨkaˈzãɲɛ n
戒
kategoryczne polecenie, nakaz

przykrość ˈpʃɨkrɔɕʨ̑ n
悔い
niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami

przykład ˈpʃɨkwat n
例 例え
fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem

przymierzalnia ˌpʃɨ̃mʲjɛˈʒalʲɲa n
試着室
pomieszczenie w sklepie służące do przymierzania garderoby

przymiotnik pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik n
形容詞 形容動詞
(gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymus ˈpʃɨ̃mus n
強制
presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś

przynajmniej pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j particle
とにかく
najmniejszy akceptowalny zakres
nie mniej niż

przynęta n
餌
(wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek pʃɨˈpadɛk n
格
(gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;

przypadkowo ˌpʃɨpatˈkɔvɔ adv
偶然
wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy ˌpʃɨpatˈkɔvɨ adj
偶然
będący wynikiem przypadku

przypominać ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
似る
być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś
思い出す
przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś

przypomnienie n
リマインダー
zwrócenie uwagi na coś

przyprawa pʃɨˈprava n
調味料 スパイス
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przyprawiać rogi pʃɨˈpravʲjäʨ̑ ˈrɔɟi v
不義をする
(potocznie, potoczny) o żonie: zdradzać męża; o mężu: zdradzać żonę

przyprostokątna n
隣辺
(geometria) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;

przypuszczalnie adv
おそらく
prawdopodobnie, być może

przypuszczać pʃɨˈpuʃʧ̑aʨ̑ v
推測 する
uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności

przypływ n
満潮
(hydrologia, hydrologiczny) podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca

przyroda pʃɨˈrɔda n
自然
świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrostek pʃɨˈrɔstɛk n
接尾語
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przysadka mózgowa pʃɨˈsatka muzˈɡɔva n
下垂体
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysięga pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa n
誓い
uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;

przysięgać pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑ v
誓う
silnie deklarować, mocno obiecywać

przyssawka pʃɨˈsːafka n
吸盤
miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu
narząd, który służy niektórym zwierzętom do przyczepiania się do podłoża

przystanek pʃɨˈstãnɛk n
停留所
miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ n
バス停
przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystanek tramwajowy n
停留所
miejsce, przy którym można wsiąść lub wysiąść z tramwaju

przystań ˈpʃɨstãɲ n
避難所
(przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym można znaleźć bezpieczeństwo i spokój
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce cumowania niewielkich jednostek pływających: łodzi, jachtów, kutrów;

przyszłość ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑ n
未来 将来
czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przysłowie pʃɨˈswɔvʲjɛ n
諺
zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłówek pʃɨˈswuvɛk n
副詞
(gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przywilej pʃɨˈvʲilɛj n
特権
(książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;

przywódca pʃɨˈvutʦ̑a n
ガイド
osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy

przywództwo n
リーダーシップ
przewodzenie kimś lub czymś

przyzwoitość n
礼儀
przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych

przyśpieszać pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑ v
早める
sprawiać, że coś dzieje się szybciej
zwiększać prędkość

przyśpieszenie ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ n
加速度
(fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu;

prząść v
紡ぐ
(włókiennictwo) przerabiać kłąb włókna na przędzę
o pająku, jedwabniku: wytwarzać pajęczynę, nitkę jedwabną

próba ˈpruba n
予行演習
ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu

próbka ˈprupka n
標本
mała porcja czegoś przeznaczona do badań

próbować pruˈbɔvaʨ̑ v
試みる
starać się coś zrobić

próchnica n
虫歯
(stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg pruk n
フレット
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element na gryfie niektórych instrumentów, do którego dociska się struny
戸口の踏み段
listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny
敷居
wielkość graniczna

próżnia ˈpruʒʲɲa n
真空
(fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);

próżność ˈpruʒnɔɕʨ̑ n
虚栄
cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje

próżny ˈpruʒnɨ adj
無駄な
mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu

prąd prɔ̃nt n
傾向
tendencja, kierunek
水 の 流れ 水流
strumień wody
電力
(potocznie, potoczny) energia elektryczna
電流
(fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;

pręcik ˈprɛ̃ɲʨ̑ik n
雄蕊
(botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędkość ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑ n
速度
(fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;

prędkość kątowa n
角速度
(fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa określająca kąt obrotu ciała w jednostce czasu;

prędzej czy później ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j adv
早晩
w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)

pręt prɛ̃nt n
棒
drążek, tyczka, witka
wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki

psalm psalm n
詩篇
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psałterz n
聖詠
zbiór psalmów

pseudoefedryna n
プソイドエフェドリン
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudokod n
擬似コード
(informatyka, informatyczny) sposób zapisu algorytmu w sposób czytelny dla człowieka, zwykle z zachowaniem struktury właściwej językom programowania;

pseudonauka ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka n
疑似科学
zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;

pseudonim psɛwˈdɔ̃ɲĩm n
あざな 字
(książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psi psʲi pʲɕi n
プシー
dwudziesta trzecia litera alfabetu greckiego, ψ;

psina ˈpʲɕĩna n
狗肉
(potocznie, potoczny) (rzadki, rzadko używany) (spożywczy) mięso z psa

psowate psɔˈvatɛ n
イヌ科
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Canidae G. Fischer, rodzina lądowych ssaków drapieżnych obejmująca ponad trzydzieści współcześnie żyjących gatunków;

pstrąg pstrɔ̃ŋk n
鱒
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;

psuć psuʨ̑ v
台無し に する
sprawiać, że przestaje być właściwe
甘やかす
o dziecku: źle wychowywać
駄目 に する
sprawiać, że coś przestaje spełniać swoją funkcję
壊れる 故障 駄目 に なる
uszkadzać się, przestawać spełniać swoją funkcję
悪い なる 腐る 腐敗する 駄目 に なる
o żywności: stawać się niejadalną w wyniku gnicia, rozkładu, fermentacji
腐る
pogarszać się

psychiatra psɨˈxʲjatra n
精神科医
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych
(medycyna, medyczny) kobieta lekarz posiadająca specjalizację w dziedzinie psychiatrii

psychiatria psɨˈxʲjatrʲja n
精神医学
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychoanaliza n
精神分析学
(psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach

psychologia ˌpsɨxɔˈlɔɟja n
心理学
nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychopatia n
精神病
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;

psychopomp psɨˈxɔpɔ̃mp n
お迎え現象
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę) odprowadzająca lub przenosząca dusze zmarłych do świata pozagrobowego;

psychosomatyczny adj
心身
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało

psychoza psɨˈxɔza n
精神病
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;

pszczelarstwo pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ n
養蜂
(rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;

pszczelarz ˈpʃʧ̑ɛlaʃ n
養蜂家
(pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczoła ˈpʃʧ̑ɔwa n
蜜蜂 蜂
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a n
小麦
Triticum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
(rolnictwo, rolniczy) ziarno pszenicy (1.1)

ptak ptak n
鳥 とり
(ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasia grypa ˈptaɕa ˈɡrɨpa n
トリインフルエンザ 鳥インフルエンザ
(weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

ptasznik n
鳥狩り
(dawniej, dawny) (łowiectwo, łowiecki) hodowca lub sprzedawca ptaków
大土蜘蛛
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pająk z rodziny ptasznikowatych, Theraphosidae

pub n
パブ
typ baru z zakąskami i alkoholami

publiczny puˈblʲiʧ̑nɨ adj
公立
taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi

publikacja ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja n
出版
tekst ((na przykład) książka, artykuł) wydane drukiem

publikować ˌpublʲiˈkɔvaʨ̑ v
しゅっぱんする
ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać

puch pux n
羽毛
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza

puchacz ˈpuxaʧ̑ n
鷲木菟 ワシミミズク
(ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar ˈpuxar n
カップ
(sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

pud n
プード
(jednostka miary) dawna rosyjska jednostka masy równa 40 ówczesnym funtom (16,38kg);

pudel ˈpudɛl n
プードル
(kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

puder ˈpudɛr n
ファンデーション
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

puk-puk interjection
ノックノック
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca odgłos pukania, zwykle do drzwi

pulmonologia ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja n
呼吸器学
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc;

pulpit ˈpulpʲit n
教壇
stolik do pisania z pochyłym blatem

pulsar ˈpulsar n
パルサー
(astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;

puma ˈpũma n
ピューマ
(zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

pumeks ˈpũmɛks n
軽石
(geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;

punkt pũŋkt n
点
(geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;
(potocznie, potoczny) o kropce
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka redakcyjna tekstu prawnego;

punkt bazowy n
ベーシスポイント
(finanse, finansowy) jedna setna punktu procentowego

punkt widokowy n
高所
(turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę;

punkt widzenia ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa n
観点
stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę; sposób oceniania i wyjaśniania jakichś zagadnień

punkt wyjścia ˈpũŋɡd ˈvɨjɕʨ̑a n
出発点
początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń

punktualny ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
正確
przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności

pupa ˈpupa n
お尻
dziecięce pośladki, (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) każde inne

purpurowy ˌpurpuˈrɔvɨ adj
パープル
mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

purpuryna n
プルプリン
(chemia, chemiczny) organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej

puryna n
プリン
(biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny;

purysta puˈrɨsta n
純粋主義者
osoba pedantycznie dbająca o czystość języka

puryzm n
ピュリスム
(językoznawstwo, językoznawczy) postawa wobec języka charakteryzująca się koncentracją na ideałach różnie pojmowanej „czystości” językowej;

purée n
ピュレ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;

pustka n
明き
teren niezaludniony lub opuszczony, obszar niezagospodarowany

pustułka puˈstuwka n
チョウゲンボウ
(ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty ˈpustɨ adj
空
niezawierający niczego

pustynia puˈstɨ̃ɲa n
砂漠 沙漠 砂漠
(geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie n
砂漠化
(geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszka ˈpuʃka n
缶
metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puszka Pandory ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ n
パンドラの箱
(mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (przenośnie, przenośnia) pojemnik uwalniający nieszczęścia, plagi

puszysty adj
ふかふか
o miękkim i gęstym owłosieniu, futrze lub sierści

puszyć się jak paw ˈpuʃɨʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈpaf v
体裁振る
zachowywać się zarozumiale, dumnie

puzon n
トロンボーン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

pułapka puˈwapka n
罠
kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
zasadzka, podstęp

pułk n
連隊
(wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;

pułkownik puwˈkɔvʲɲik n
大佐
(wojskowość, wojskowy) wyższy stopień oficerski niższy od generała;

pycha ˈpɨxa n
傲慢 高慢
nadmierne przekonanie o własnej doskonałości

pyrrusowe zwycięstwo ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ idiom
ピュロスの勝利
zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pyszny ˈpɨʃnɨ adj
美味しい おいしい
bardzo smaczny

pytanie pɨˈtãɲɛ n
問題 質問
zagadnienie, problem
質問 問い
wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji

pytanie retoryczne pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ n
反語
(językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi — stosowane by wyrazić powątpiewanie;

pytać ˈpɨtaʨ̑ v
尋ねる
wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pyton ˈpɨtɔ̃n n
ニシキヘビ
(herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny pytonów

pyłek ˈpɨwɛk n
花粉
(botanika, botaniczny) męskie gamety u roślin;

pójdźka n
コキンメフクロウ
(ornitologia, ornitologiczny) nazwa ptaków z rodzaju Athene, z rodziny puszczykowatych;

pół puw numeralFraction
半分の
jedna z dwóch równych części całości

półbóg ˈpuwbuk n
半神
(mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika

półfinał n
準決勝
etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półka ˈpuwka n
棚
osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

półkolisty adj
半円形
(geometria) o kształcie lub przekroju półkola

półksiężyc puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ n
三日月
(przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);

półkula puwˈkula n
半球
(geometria) połowa kuli;
(anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
(geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;

półmisek n
大皿
rodzaj płaskiego dużego naczynia, służącego do podawania potraw, przystawek lub przekąsek na stół
zawartość półmiska (1.1)

północ ˈpuwnɔʦ̑ n
北 北方
kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;
北方
północna część jakiegoś obszaru
真夜中 夜中 夜半
godzina 24:00

północnokoreański puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
北朝鮮の
odnoszący się do Korei Północnej

północny puwˈnɔʦ̑nɨ adj
ノース
(geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut n
北東 東北
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut n
北西
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półnuta n
二分音符
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty;

półpasiec puwˈpaɕɛʦ̑ n
帯状疱疹
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;

półprzewodnik ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik n
半導体
(fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półsamogłoska ˌpuwsãmɔɡˈwɔska n
半母音
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej

półton ˈpuwtɔ̃n n
半音
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym;

półwysep puwˈvɨsɛp n
半島
(geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

półświatek n
下層
(socjologia, socjologiczny) ludzie z marginesu społecznego

później ˈpuʑɲɛ̇j adv
後で
stopień wyższy od późno

późno ˈpuʑnɔ adv
遅い
pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

późny ˈpuʑnɨ adj
晩い
będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa

pęcherz n
嚢
(dawniej, dawny) dętka piłki nadmuchiwana powietrzem
膀胱
(anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców
wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia

pęcherz moczowy n
膀胱
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk żółciowy n
胆嚢
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci;

pęd pɛ̃nt n
運動量
(fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę;

pędzel ˈpɛ̃nʣ̑ɛl n
筆 絵筆
(sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pęknięcie pɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
ひび
przerwanie ciągłości jakiejś powierzchni

pępek ˈpɛ̃mpɛk n
臍 へそ
(anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina n
臍帯 臍の緒
(anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta n
ピンセット
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

pętla ˈpɛ̃ntla n
ループ
(informatyka, informatyczny) blok kodu wykonywany wielokrotnie
związany na powrót sznur lub drut

płaca ˈpwaʦ̑a n
賃金
zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić ˈpwaʨ̑iʨ̑ v
払う
dawać (przekazywać) pieniądze za coś

płacz pwaʧ̑ n
泣くこと
wylewanie łez;

płakać ˈpwakaʨ̑ v
泣く
wylewać łzy, ronić łzy

płaski ˈpwasʲci adj
平ら
nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień
(przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny

płaskorzeźba ˌpwaskɔˈʒɛʑba n
浅浮き彫り
(sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła

płaskostopie n
扁平足
(medycyna, medyczny) zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień;

płaszcz pwaʃʧ̑ n
コート
(krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;
(anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;

płaszczka ˈpwaʃʧ̑ka n
鱝
(ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płaszczyzna pwaˈʃʧ̑ɨzna n
平面
(geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;

płatek ˈpwatɛk n
花びら 花弁
(botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:

płatność ˈpwatnɔɕʨ̑ n
支払い
efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie

płaz pwas n
両生類
(herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych;

płetwa ˈpwɛtfa n
鰭
(zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;

płetwa ogonowa n
尾びれ
(zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych

płetwal błękitny n
シロナガスクジラ
(zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal, będącego największym współczesnym zwierzęciem;

płeć pwɛʨ̑ n
性別 性
cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płomień ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ n
炎 火炎
język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płomykówka n
メンフクロウ
(ornitologia, ornitologiczny) Tyto alba, średniej wielkości ptak z rodziny płomykówkowatych

płonąć ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
焼ける
być trawionym przez ogień

płucny adj
肺
(anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc

płuco ˈpwuʦ̑ɔ n
肺 肺臓
(anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług pwuk n
鋤
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płyn pwɨ̃n n
液体
substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona

płynąć ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
流れる
o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku

płyta główna ˈpwɨta ˈɡwuvna n
マザーボード
(elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

płytki ˈpwɨtʲci adj
浅い
taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływacz n
狸藻
(botanika, botaniczny) Utricularia L., rodzaj roślin owadożernych z rodziny pływaczowatych;

pływać ˈpwɨvaʨ̑ v
泳ぐ
poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie
浮く
mieć cechy, które uniemożliwiają zatonięcie w wodzie

płód pwut n
胎児
(biologia, biologiczny) zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju

płótno ˈpwutnɔ n
カンバス
tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;

quad kwɔt n
ATV
(motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

quesadilla n
ケサディージャ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańskie danie z kukurydzianej tortilli z roztopionym serem i różnorakim nadzieniem;

quiz kwiz n
クイズ
rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar raˈbarbar n
ダイオウ
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabin ˈrabʲĩn n
ラビ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rachatłukum ˌraxatˈwukũm n
ロクム 葛餅
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

rachunek raˈxũnɛk n
会計
obliczenie matematyczne
勘定
spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
(bankowość, bankowy) konto w banku, przez które przeprowadza się operacje finansowe

racja stanu n
国益
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nadrzędny interes państwa i narodu, wspólny dla większości obywateli i organizacji działających na rzecz państwa;

racjonalny ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
理に適った
opierający się na logicznym rozumowaniu

raczej ˈraʧ̑ɛj adv
どちら か と いう と どちら か と いう ば
… wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś decyzji, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że podejmie tę decyzję
どちら か と いう と どちら か と いう ば 割かし 割と
… wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jego prawdziwości, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że jest prawdziwe
どちら か と いう と どちら か と いう ば 割と
… wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś opinii, ale bardziej przychyla się do jej potwierdzenia

rad rat n
ラジウム ラディウム
(chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;

rada ˈrada n
助言
wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radar ˈradar n
レーダー
(technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radian ˈradʲjãn n
ラジアン
(matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu;

radiator raˈdʲjatɔr n
ラジエーター
(technologia, technika, techniczny) element lub zespół elementów wypromieniowujących ciepło do otoczenia;

radio ˈradʲjɔ n
ラジオ
urządzenie odbierające sygnały dźwiękowe nadawane w postaci fal elektromagnetycznych
instytucja opracowująca i nadająca audycje emitowane w postaci fal elektromagnetycznych

radioaktywność n
放射能
(fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioaktywny ˌradʲjɔakˈtɨvnɨ adj
放射性(の)
związany z radioaktywnością

radiolog n
放射線科医
lekarz zajmujący się radiologią

radioteleskop n
電波望遠鏡
(astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radiowóz raˈdʲjɔvus n
パトカー
(motoryzacja) samochód policyjny;

radon ˈradɔ̃n n
ラドン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radość ˈradɔɕʨ̑ n
喜び 楽しみ
uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykalizm n
急進主義
postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne

radykalny ˌradɨˈkalnɨ adj
徹底的
który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań

radykał n
急進派
ekstremista, zwolennik radykalizmu, osoba o poglądach skrajnych

radzić ˈraʥ̑iʨ̑ v
やりくり
na bieżąco pokonywać trudności

radża n
ラージャー
(historia, historyczny, historycznie) tytuł lokalnego władcy w Indiach

radżastański adj
ラージャスターン語
związany z Radżastanem, dotyczący Radżastanu

rafa ˈrafa n
暗礁
zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafineria ˌrafʲĩˈnɛrʲja n
精錬所
zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca

rafinować ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑ v
精製する
poddawać procesowi rafinacji

raj raj n
天国
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ n
タックスヘイブン
(potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajstopy rajˈstɔpɨ n
タイツ
rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak rak n
ザリガニ
(zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rak prostaty n
前立腺癌
(medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego rozwijający się w prostacie

rakieta raˈcɛta n
ロケット
pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;

rakieta śnieżna n
かんじき
nakładka na but pozwalająca chodzić po śniegu bez zapadania się;

rakotwórczość n
発癌性
(medycyna, medyczny) przyczynianie się do zachorowania na raka

rakotwórczy adj
発癌性
(medycyna, medyczny) przyczyniający się do powstawania raka

ramadan rãˈmadãn n
ラマダーン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: ścisły post obowiązujący muzułmanów od świtu do nocy w miesiącu ramadan (1.1)
dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego

rambutan rãmˈbutãn n
ランブータン
(botanika, botaniczny) Nephelium lappaceum, drzewo owocowe o owłosionych owocach;
owoc rambutanu (1.1)

ramen n
ラーメン
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński bulion z makaronem i dodatkami przyrządzany na wiele sposobów;

ramiączko rãˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ n
肩章
(krawiectwo) pasek tkaniny podtrzymujący na ramionach część garderoby, np. bluzkę, stanik;

ramię ˈrãmʲjɛ n
上腕
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym

ramka ˈrãmka n
フレーム
(pszczelarstwo, pszczelarski) drewniana konstrukcja zawieszana w ulu, wewnątrz której pszczoły tworzą plaster z wosku
mała rama, obramowanie np. z listewek

rana ˈrãna n
傷 怪我
(medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka ˈrãntka n
デート
umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu;

raniuszek rãˈɲuʃɛk n
エナガ
(ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

ranny ˈrãnːɨ adj
負傷
taki, który ma ranę

rano ˈrãnɔ n
朝
wczesna pora dnia

rap rap n
ラップ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl w muzyce;

raper ˈrapɛr n
ラッパー
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap

rapsod n
ラプソディ
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) podniosły, żałobny poemat;

rasa ˈrasa n
人種 品種
(zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasistowski ˌraɕiˈstɔfsʲci adj
人種差別
związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu

rasizm ˈraɕism̥ n
レイシズム 人種差別
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

raszyzm n
ラシズム
(pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i system polityczny Federacji Rosyjskiej, rosyjska wojna na Ukrainie i rosyjska okupacja Ukrainy, postrzegane jako przejaw faszyzmu

ratunek raˈtũnɛk n
救出
pomoc w niebezpieczeństwie
uniknięcie niebezpieczeństwa

ratusz ˈratuʃ n
市役所
(architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikować v
裁可する
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy

ravioli n
ラビオリ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj małych włoskich pierogów;

raz 'razɨ ras n
度
jednostka jakiejś wielkości
度 回
pojedyncza realizacja czynności

razem ˈrazɛ̃m adv
一緒に 一緒
(o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

rdza rʣ̑a n
錆
warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzeń rʣ̑ɛ̃ɲ n
語根
(językoznawstwo, językoznawczy) główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów;

rdzeń kręgowy n
脊髄
(anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała;

re rɛ n
レ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;

reakcja rɛˈakʦ̑ʲja n
リアクション 反応
odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
反応
(chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
(fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
(fizyka, fizyczny) proces, przemiana
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian
zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce

reaktancja ˌrɛakˈtãnʦ̑ʲja n
誘導抵抗
(fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji;

reaktor rɛˈaktɔr n
リアクター
(chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
(fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

reaktor katalityczny rɛˈaktɔr ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ n
三元触媒
(motoryzacja) część układu wydechowego wszystkich współczesnych samochodów osobowych spełniająca funkcję pozasilnikowego systemu zmniejszania emisji szkodliwych składników spalin;

real ˈrɛal n
レアル
(jednostka monetarna) brazylijska waluta;

realgar n
鶏冠石
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;

realistyczny adj
現実的
oparty na trzeźwym patrzeniu na świat

realizacja ˌrɛalʲiˈzaʦ̑ʲja n
実現
doprowadzenie do wykonania czegoś
spełnienie planów lub nadziei

realizować ˌrɛalʲiˈzɔvaʨ̑ v
実現する
wcielać w życie, urzeczywistniać coś

realny rɛˈalnɨ adj
実
(ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen

rebus n
判じ物
zagadka przedstawiona za pomocą rysunków oraz pojedynczych liter tworzących zaszyfrowane hasło;

recepcja rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja n
フロント 受付
(hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
(książkowy) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce

recepta rɛˈʦ̑ɛpta n
処方箋
(medycyna, medyczny) pisemne zlecenie wydania leku

recesja rɛˈʦ̑ɛsʲja n
不況 不景気 景気後退
(ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

recital n
発表会
występ artysty muzycznego stanowiący cały program koncertu;

recydywa n
再犯
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) powrócenie do wsześniejszego procederu przez skazanego;

recytacja n
暗唱
wydeklamowanie utworu literackiego

reelekcja n
再選
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne

refektarz rɛˈfɛktaʃ n
食堂
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referat rɛˈfɛrat n
発表
pisemne lub ustne opracowanie danego zagadnienia, często wygłaszane w gronie zainteresowanych osób

referencja ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja n
参照
(informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych;

referendum ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm n
住民投票
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

reflektor rɛfˈlɛktɔr n
ヘッドライト
(technologia, technika, techniczny) lampa z reflektorem (1.1) dająca kierunkowy strumień światła

reforma rɛˈfɔrma n
一新
zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy;

reformacja ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲja n
宗教改革
(historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim;

reformować v
改善する 改良する
dokonywać reformy

refrakcja rɛfˈrakʦ̑ʲja n
屈折
(fizyka, fizyczny) odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka;

refren ˈrɛfrɛ̃n n
コーラス
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst

regaty rɛˈɡatɨ n
レガッタ
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków;

regał ˈrɛɡaw n
棚
mebel z półkami

regencja n
摂政
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę

reggae ˈrɛɡɛ n
レゲエ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki;

region ˈrɛɟɔ̃n n
地方
(książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi
(urzędowy) jednostka podziału administracyjnego najwyższego stopnia, mająca zazwyczaj dużą samodzielność zbliżoną do autonomii

regulacja n
規制
(językoznawstwo, językoznawczy) sprawowanie pieczy nad pewnym standardem językowym;
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami

regularnie ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ adv
定期的に
w sposób regularny

regularny ˌrɛɡuˈlarnɨ adj
規則
(gramatyka) posiadający typową odmianę
powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni

reguła rɛˈɡuwa ˈrɛɡuwa n
規則
zasada, według której należy postępować

rejestr ˈrɛjɛstr̥ n
レジスタ
spis danych, wykaz, lista

rejestracja ˌrɛjɛˈstraʦ̑ʲja n
登記
wpisywanie kogoś lub czegoś do rejestru

rejs n
クルーズ
(morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin ˈrɛcĩn n
鮫 サメ
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama rɛkˈlãma n
広告
informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

rekomendacja ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja n
推薦 勧告
(książkowy) pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna

rekomendować ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑ v
推薦する
dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś

rekonstrukcja n
復元 改修 改築
odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekord ˈrɛkɔrt n
記録
najlepszy wynik;

rektascensja ˌrɛktaˈsʦ̑ɛ̃w̃sʲja n
赤経
(astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych w układzie współrzędnych równikowych równonocnych;

rekwizyt rɛˈkfʲizɨt n
持ち道具
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry;

relacja rɛˈlaʦ̑ʲja n
関係
zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów

relief ˈrɛlʲjɛf n
リリーフ
płaskorzeźba;

religia rɛˈlʲiɟja n
宗教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijny ˌrɛlʲiˈɟijnɨ adj
宗教的
dotyczący religii, opisujący religię
postępujący zgodnie z zasadami religii

relikwia n
聖遺物
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

relikwiarz rɛˈlʲikfʲjaʃ n
舎利塔
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot kultu służący do przechowywania relikwii, zazwyczaj bogato zdobiony;

reling n
手すり
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) barierka, która biegnie wokół pokładu statku;

remake n
リメイク
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty;

remis ˈrɛ̃mʲis n
引き分け
wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

remisja n
緩解
(medycyna, medyczny) ustąpienie lub zahamowanie objawów choroby, niekiedy czasowe;

remiza rɛ̃ˈmʲiza n
消防署
budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego;

remont ˈrɛ̃mɔ̃nt n
修築
doprowadzenie do stanu użyteczności

ren rɛ̃n n
レニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;

renifer rɛ̃ˈɲifɛr n
トナカイ
(zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus Linnaeus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

repatriacja ˌrɛpaˈtrʲjaʦ̑ʲja n
帰還
(książkowy) powrót do ojczystego kraju;

reperować v
修理する
przywracać stan użyteczności rzeczy uszkodzonej

repertuar ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar n
レパートリー
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zestaw utworów grany w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie

represja rɛˈprɛsʲja n
鎮圧
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku

reprezentacja ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
代表
grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprezentant ˌrɛprɛˈzɛ̃ntãnt n
代理人
osoba działająca w imieniu jakiejś grupy, reprezentująca kogoś lub coś

reprezentować ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
代わりをする
występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem

reprodukcja ˌrɛprɔˈdukʦ̑ʲja n
複製
(ekonomia, ekonomiczny) ciągłe odtwarzanie środków produkcji w celu jej kontynuacji
(sztuka) kopia oryginału wykonana maszynowo
odtworzenie
rozmnażanie w celach hodowlanych

republika rɛˈpublʲika n
共和国 共和制
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republika bananowa rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva n
バナナ共和国
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) słabe i niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone w niedemokratyczny sposób, zazwyczaj przez dyktatora lub reżim wojskowy;

republikanizm n
共和
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pogląd, który uznaje republikę za najlepszą formę rządu

respekt ˈrɛspɛkt n
尊敬
szacunek, poważanie

respirator ˌrɛspʲiˈratɔr n
人工呼吸器
(technologia, technika, techniczny) maska z filtrem chroniąca układ oddechowy przed pyłem, gazami itp.;

restauracja ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja n
レストラン 食堂
(gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

reszka ˈrɛʃka n
裏
(numizmatyka, numizmatyczny) strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety

reszta ˈrɛʃta n
お釣り 釣り銭
przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać
余り
(matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
残り 余り
elementy, które zostały

retorta n
レトルト
(chemia, chemiczny) kuliste naczynie o wydłużonej, zakrzywionej szyjce, najczęściej wykonane ze szkła, używane do destylacji;
(technologia, technika, techniczny) duży, cylindryczny piec, w którym materiał poddawany jest wysokim temperaturom, służący do wypalania węgla drzewnego lub otrzymywania lotniejszych metali;

retoryka n
修辞学
(językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
(językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)

reumatologia ˌrɛwmatɔˈlɔɟja n
リウマチ学
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami reumatycznymi kości i stawów;

reumatyzm rɛwˈmatɨsm̥ n
リウマチ
(medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

rewia n
レヴュー
widowisko rozrywkowe o bogatej oprawie scenograficznej

rewolucja ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja n
改革
(przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany
革命 改革
gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;

rewolucja francuska ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska n
フランス革命
(historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;

rewolucyjny ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ adj
革命的
dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami

rezerwa n
控えめ
powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia
zapas czegoś

rezerwacja ˌrɛzɛrˈvaʦ̑ʲja n
予約
czynność rezerwowania czegoś
dowód zarezerwowania czegoś

rezerwat przyrody n
自然保護区
(ekologia, ekologiczny) obszarowa forma ochrony przyrody w Polsce;

rezultat rɛˈzultat n
結果
wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania

rezus n
アカゲザル
(zoologia, zoologiczny) Macaca mulatta, gatunek małpy zamieszkującej obszar od Afganistanu po Chiny;

rezygnacja ˌrɛzɨɡˈnaʦ̑ʲja n
思い切り
stan przygnębienia, który zwykle towarzyszy sytuacji, na którą nie ma się wpływu

reżim n
やり方
ścisły tryb postępowania w określonym przypadku
政治制度
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy

reżyser rɛˈʒɨsɛr n
監督
realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

riksza ˈrʲikʃa n
人力車
dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka
自転車タクシー
trójkołowy rower do przewozu bagażu lub osób;

ring rʲĩŋk n
リング
(sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;

riposta rʲiˈpɔsta n
口答え
szybka, cięta i trafna odpowiedź

risotto rʲiˈsɔtːɔ n
リゾット
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska potrawa przyrządzana na bazie ryżu;

robak ˈrɔbak n
ワーム
(zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
(informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;

robić ˈrɔbʲiʨ̑ v
やる
zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan
作る する
wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać

robić na drutach ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax v
あむ
wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać

robot ˈrɔbɔt n
ロボット
(technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
(przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robotnik rɔˈbɔtʲɲik n
労働者
pracownik wykonujący pracę fizyczną

robotyka rɔˈbɔtɨka n
ロボット工学
nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem;

robotyzacja ˌrɔbɔtɨˈzaʦ̑ʲja n
ロボット化
proces zastępowania pracy ludzkiej pracą robotów lub maszyn na przykład w produkcji przemysłowej

rock rɔk n
ロック
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rocznik n
年刊
czasopismo ukazujące się raz na rok

rod rɔt n
ロジウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodeo n
ロデオ
(sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków

rodowód n
血統
dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy

rodzaj ˈrɔʣ̑aj n
属
(biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
性
(gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
種類
typ, odmiana, gatunek

rodzaj męski ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci n
男性
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj nijaki ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci n
中性
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci n
女性
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik rɔˈʣ̑ajɲik n
冠詞
(gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik nieokreślony rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
不定冠詞
(gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby)

rodzajnik określony rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
定冠詞
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzeństwo rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ n
兄弟
brat (bracia), siostra (siostry);

rodzic ˈrɔʥ̑iʦ̑ n
親 父母
pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ n
両親 親 父母
ojciec i matka

rodzina rɔˈʥ̑ĩna n
家族
rodzice wraz z ich dziećmi
(biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;

rodzina językowa rɔˈʥ̑ĩna ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔva n
語族
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka;

rodzina nuklearna n
核家族
(socjologia, socjologiczny) rodzina składająca się z rodziców i dzieci;

rodzina wyrazów rɔˈʥ̑ĩna vɨˈrazuf n
単語族
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa wyrazów zawierających ten sam rdzeń;

rodzić ˈrɔʥ̑iʨ̑ v
生む
(fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat

roentgen ˈrɛ̃ndɡɛ̃n n
レントゲニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogacz ˈrɔɡaʧ̑ n
コキュ
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) zdradzany mąż

rogowiec n
チャート
(geologia, geologiczny) czarna, brunatna lub szara skała osadowa lub przeobrażona, składająca się głównie z krzemionki

rogówka n
パニエ
(dawniej, dawny) stelaż zwiększający szerokość sukni;
角膜
(anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;

rok rɔk n
年
czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ n
閏年
(astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok szkolny ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ n
学年
(edukacja, edukacyjny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia;

rok świetlny ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ n
光年
(astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;

rola ˈrɔla n
役
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
役割 役
funkcja, odpowiedzialność
耕地 農地 耕作地
(rolnictwo, rolniczy) pole

rolada rɔˈlada n
ロールケーキ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) ciasto biszkoptowe uformowane w rulon, nadziane jakąś masą

rolka ˈrɔlka n
ロール 巻いた物
szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
zwinięty papier

rolnictwo rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
農業
(rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolnik ˈrɔlʲɲik n
農夫 農家
osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

romaji n
ローマ字
(językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński;

romans ˈrɔ̃mãw̃s n
ラブアフェア
związek miłosny osób niebędących parą małżeńską
ロマンス
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miłosna pieśń liryczna

romansz ˈrɔ̃mãw̃ʃ n
ロマンシュ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia;

romantyczny ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ adj
ロマンチック
(potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

romantyzm rɔ̃ˈmãntɨsm̥ n
ロマン主義
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;

romański adj
ラテン
wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany

romb rɔ̃mp n
菱形 斜方形
(geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

rondo ˈrɔ̃ndɔ n
ラウンドアバウト
(motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;

ronin n
浪人
(historia, historyczny, historycznie) w dawnej Japonii: człowiek, który utracił swoje miejsce w feudalnej hierarchii społecznej

rooibos n
ルイボス
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) uprawny krzew Aspalathus linearis, aspalatu prostego
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z rooibosu (1.2)
(spożywczy) fernentowany susz z ziela rooibosu (1.1) wykorzystywany do sporządzania napoju z jego naparu;

ropa ˈrɔpa n
膿
(medycyna, medyczny) wydzielina o żółtawym zabarwieniu wydobywająca się z zainfekowanej rany;

ropa naftowa ˈrɔpa naˈftɔva n
石油
(geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć v
うむ
(medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropień ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ n
膿瘍
zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne

ropniak n
蓄膿症
(medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie ropy w jamie ciała;

ropucha rɔˈpuxa n
ヒキガエル 蟇蛙
(herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa ˈrɔsa n
露
krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosiczka n
毛氈苔
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju rosiczka (1.1)

rosnąć ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑ v
生える 育つ
o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
powiększać swoje rozmiary, skalę
育つ
o roślinach występować

rosomak rɔˈsɔ̃mak n
クズリ
(zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rostbef ˈrɔzdbɛf n
ローストビーフ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona

rosyjska ruletka rɔˈsɨjska ruˈlɛtka n
ロシアンルーレット
(przenośnie, przenośnia) postępowanie o wysokim stopniu ryzyka, w którym o powodzeniu decyduje przypadek, a stawką jest życie lub cały majątek
rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni;

rosyjski rɔˈsɨjsʲci adj
ロシア語
dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski rɔˈsɨjsʲci n
ロシア語
(potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Rosji;

roszada rɔˈʃada n
キャスリング
(szachy, pojęcie szachowe) ruch, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru;

roszczenie n
権利
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do żądania od określonej osoby określonego świadczenia lub zaniechania działania;

rotawirus n
ロタウイルス
(medycyna, medyczny) wirus z rodziny reowirusów, będący najczęstszą przyczyną biegunki wśród niemowląt i dzieci;

rottweiler n
ロットワイラー
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;

rower ˈrɔvɛr n
自転車 チャリンコ
(transport, transportowy) jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rozbieżność rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑ n
不一致
różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozbrojenie n
軍縮
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) całkowite usunięcie lub ograniczenie działalności sił zbrojnych albo produkcji wojskowej danego państwa na mocy międzynarodowego porozumienia

rozcieńczać v
薄める
(chemia, chemiczny) zmniejszać stężenie roztworu, dodając rozpuszczalnik

rozczarowanie ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ n
がっかり
niespełnienie oczekiwań

rozczarowany adj
がっかりした
taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się

rozdział ˈrɔʑʥ̑aw n
章
(drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozdzielać rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑ v
配付 する 配布 する
rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt

rozdzielczość n
画素数
(informatyka, informatyczny) (poligrafia) miara dokładności obrazowania

rozedma n
肺気腫
(medycyna, medyczny) choroba płuc polegająca na zmniejszeniu ilości pęcherzyków płucnych przez nieprawidłowe powiększanie się ich skutkujące ich niszczeniem;

rozejm n
休戦 停戦協定 戦闘停止
czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozgrzewka rɔzˈɡʒɛfka n
ウォームアップ
(sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku;

rozgwiazda rɔzˈɡvʲjazda n
海星 人手 海星
(zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozjaśnić rɔzʲˈjäɕɲiʨ̑ v
明ける
stać się jaśniejszym

rozkaz ˈrɔskas n
命令
polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkoszować ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑ ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑‿ɕɛ v
楽しむ
odczuwać dużą przyjemność, doznawać rozkoszy z jakiego powodu

rozkwit ˈrɔskfʲit n
開花
(botanika, botaniczny) rozwijanie się pączka w kwiat
(przenośnie, przenośnia) pełnia rozwoju czegoś

rozkład ˈrɔskwat n
予定表
tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)
分布
(statystyka, statystyczny) określenie prawdopodobieństw przyjmowania określonych wartości przez zmienną losową;
腐敗
proces lub wynik gnicia

rozległy rɔzˈlɛɡwɨ adj
幅広い
posiadający znaczny zakres, zasięg

rozliczenie n
決済
(finanse, finansowy) uregulowanie wzajemnych zobowiązań między stronami umowy

rozmaryn rɔzˈmarɨ̃n n
ローズマリー
(botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

rozmawiać rɔzˈmavʲjäʨ̑ v
話す
wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar ˈrɔzmʲjar n
規模
wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozmowa rɔzˈmɔva n
会話
ustna wymiana zdań

rozmówki rɔzˈmufʲci n
熟語集
niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce

rozpieszczać v
甘やかす
traktować zbyt pobłażliwie

rozporek rɔsˈpɔrɛk n
ファスナー隠し
(krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozpusta n
放蕩
brak moralności w sferze seksualnej

rozpuszczalnik rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik n
溶剤
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał

rozpuszczalny adj
溶かす
taki, który można rozpuścić

rozrywka rɔzˈrɨfka n
娯楽 気晴らし 遊び
działanie, które służy zabawie, przyjemności, wypoczynkowi

rozrzutny adj
不経済
wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa

rozszerzenie n
伸展
(informatyka, informatyczny) przyrostek nazwy pliku, zwykle trzyliterowy, wskazujący jego rodzaj;
(technologia, technika, techniczny) moduł pozwalający na zwiększenie funkcjonalności urządzenia

roztargniony ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ adj
上の空
nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może się skoncentrować

roztocz n
黒子
(arachnologia, arachnologiczny) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców;

roztrzepany adj
そそっかしい
skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztwór ˈrɔstfur n
溶液
(chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozum ˈrɔzũm n
思慮
zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;

rozumieć rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑ v
分かる 理解 する
pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozumny rɔˈzũmnɨ adj
道理にかなった
taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia

rozważanie ˌrɔzvaˈʒãɲɛ n
思考
(rzeczownik odczasownikowy) od rozważać

rozważać rɔzˈvaʒaʨ̑ v
よく考える
(książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozwidlenie ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ n
分水
miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi

rozwiązanie ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ n
解決
(matematyka, matematyczny) wynik
załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania

rozwiązywać ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑ v
kaiketsu suru
dochodzić do wyniku zadania, testu
szukać odpowiedzi na zagadkę
szukać sposobu usunięcia problemu

rozwlekły rɔzˈvlɛkwɨ adj
冗長
zawierający nadmiar treści, często niespójnej

rozwód ˈrɔzvut n
離婚
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwój ˈrɔzvuj n
発展
następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

rozładować ˌrɔzwaˈdɔvaʨ̑ v
発射
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) pozbawić akumulator, kondensator itp. ładunku elektrycznego; także o całym urządzeniu z akumulatorem

rozłożyć v
伸ばす
postawić coś złożonego w swej okazałości

roślina rɔɕˈlʲĩna n
植物
(botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślinność rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑ n
kusaki)
wszystkie rośliny danego terenu

roślinożerca ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a n
草食動物
(zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami
(żartobliwie) wegetarianin, weganin

roślinożerny ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ adj
草食の
(zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny

rożen ˈrɔʒɛ̃n n
串
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pręt z metalu do opiekania mięsa nad ogniem

rożeniec rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑ n
onagagamo
(ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć r̥tɛ̃ɲʨ̑ n
水銀
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubel ˈrubɛl n
ルーブル
(jednostka monetarna) waluta Rosji i niektórych krajów dawniej wchodzących w skład ZSRR, wcześniej używana w Cesarstwie Rosyjskim;

rubid ˈrubʲit n
ルビジウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin ˈrubʲĩn n
ルビー 紅玉
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

ruch rux n
運動
(fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
gest, ruszenie częścią ciała
grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego

ruch społeczny n
市民活動
(społeczny) (socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma zbiorowego, spontanicznego działania ludzi, która posiada wspólny cel wywołania określonej zmiany w społeczeństwie;

ruchomy chodnik ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik n
動く歩道
urządzenie do poziomego transportu ludzi;

ruda ˈruda n
鉱石
(geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali

rudy ˈrudɨ adj
生姜色
o człowieku lub zwierzęciu: mający rude (1.1) włosy (sierść)
w kolorze rdzy

rudzik ˈruʥ̑ik n
駒鳥
(ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa ˈrufa n
船尾
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

rugby ˈraɡbɨ ˈruɡbɨ n
ラグビー
(sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

ruina ruˈ<sup>j</sup>ĩna n
廃墟
mocno zniszczona, opuszczona konstrukcja, zwykle budowla

rukola ruˈkɔla n
ルッコラ
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) rokietta siewna, roślina warzywna i przyprawowa

rum rũm n
ラム酒
(spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumianek rũˈmʲjãnɛk n
カモミール カモマイル
(botanika, botaniczny) Matricaria L., roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumowisko n
瓦礫
(geologia, geologiczny) nagromadzenie odłamków skalnych powstałych w wyniku oddziaływania zjawisk atmosferycznych na skały
(geologia, geologiczny) odłamki skalne przenoszone nurtem rzeki
nagromadzenie odłamków i fragmentów muru po zawaleniu się budynku

rumuński rũˈmũj̃sʲci adj
ルーマニア語
pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński rũˈmũj̃sʲci n
ルーマニア語
(językoznawstwo, językoznawczy) urzędowy język Rumunii;

runo ˈrũnɔ n
羊毛
masa luźno splątanych włókien, np. z wystrzyżonej sierści;

rupia ˈrupʲja n
ルピー
(jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rura ˈrura n
管
przewód do transportu płynów;

rurociąg ruˈrɔʨ̑ɔ̃ŋk n
パイプライン
(technologia, technika, techniczny) system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości;

rusałka ruˈsawka n
人魚
(mitologia słowiańska) demoniczna istota o kobiecej postaci występująca w mitologii słowiańskiej;

rusofobia ˌrusɔˈfɔbʲja n
反露 反露感情
(socjologia, socjologiczny) niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie

ruszać ˈruʃaʨ̑ v
動く
wprawiać siebie w ruch lub w nim pozostawać, wykonywać ruch
wykonywać jakieś działanie, rozpoczynać wykonywanie działania

rusztowanie ˌruʃtɔˈvãɲɛ n
足場
(technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruta ˈruta n
ヘンルーダ
(botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna

ruten ˈrutɛ̃n n
ルテニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford n
ラザホージウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rutyna ruˈtɨ̃na n
ルチン
(biochemia, biochemiczny) flawonoid pochodzenia roślinnego;

rwa kulszowa ˈrva kulˈʃɔva n
坐骨神経痛
(medycyna, medyczny) zespół objawów związanych z uciskiem na nerwy rdzeniowe tworzące nerw kulszowy;

rwać rvaʨ̑ v
破る 破れる
dzielić się na części wskutek szarpania

ryba ˈrɨba n
魚 魚肉
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;
(spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;

rybak ˈrɨbak n
漁夫 漁師
(rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybie oko ˈrɨbʲjɛ ˈɔkɔ n
魚眼レンズ
(fotografia) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej i szerokim polu widzenia, 180-220°;

rybik cukrowy ˈrɨbʲik ʦ̑uˈkrɔvɨ n
紙魚
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lepisma saccharinum, gatunek bezskrzydłego owada często spotykanego w łazienkach i innych pomieszczeniach domowych;

rybitwa rɨˈbʲitfa n
アジサシ
(ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych;

rybitwa białowąsa n
クロハラアジサシ
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Chlidonias hybrida, gatunek ptaka z rodziny mewowatych

ryboflawina ˌrɨbɔflaˈvʲĩna n
リボフラビン
(biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

rybosom n
リボソーム
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) organellum zbudowane z kwasu rybonukleinowego i białek, służące do produkcji białek w procesie translacji;

rybołów rɨˈbɔwuf n
ミサゴ
(ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;

rybołówstwo n
水産業
gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb;

rycerstwo n
騎士道
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną;

rycerz ˈrɨʦ̑ɛʃ n
騎士
(historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

rydwan ˈrɨdvãn n
チャリオット
dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

ryfampicyna n
リファンピシン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) półsyntetyczny antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń m.in. prątkiem gruźlicy i prątkiem trądu;

ryj rɨj n
鼻面
(zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt

ryjówka n
トガリネズミ
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju ryjówek (1.1)

rykoszet rɨˈkɔʃɛt n
跳弾
(fizyka, fizyczny) odbicie się lecącego przedmiotu od jakiejś przeszkody, powodujące gwałtowną zmianę trajektorii lotu, lub ten odbijający się przedmiot;

rym rɨ̃m n
韻
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach

rymować rɨ̃ˈmɔvaʨ̑ v
韻を踏む
tworzyć rymy

rynek ˈrɨ̃nɛk n
市場
centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1)
市場 マーケット
(ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;

rysik n
スタイラス
(informatyka, informatyczny) narzędzie kształtem zwykle przypominające długopis, służące do obsługiwania urządzeń wyposażonych w ekran dotykowy;

rysować rɨˈsɔvaʨ̑ v
描 描く
tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia

rysunek rɨˈsũnɛk n
絵 デッサン
to, co zostało narysowane;

rytm rɨtm̥ n
リズム
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
określony porządek powtarzający się okresowo

rytuał rɨˈtu<sup>w</sup>aw n
儀式
(antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal n
ライバル
osoba, która konkuruje w czymś

rywalizacja ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja n
ライバル
(sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie

rywalizować v
争う
ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś

ryzosfera n
根圏
(biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) przestrzeń obejmująca glebę w zasięgu korzeni roślin wraz z zasiedlającymi ją organizmami;

ryzyko ˈrɨzɨkɔ n
リスク
możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryś rɨɕ n
大山猫 オオヤマネコ
(zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryś rudy n
ボブキャット
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx rufus Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Północnej;
(zoologia, zoologiczny) kot z gatunku rysi rudych (1.1)

ryż rɨʃ n
御飯
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) ugotowane nasiona ryżu (1.1)
稲 米
(botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
米 米穀 稲
(handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

rzadki ˈʒatʲci adj
珍しい
zachodzący rzadko
稀な
półpłynny, mający półpłynną konsystencję

rzadko ˈʒatkɔ adv
滅多に
prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzecz ʒɛʧ̑ n
物
wytwór materialny, przedmiot

rzeczownik ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik n
名詞 めいし
(gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczywistość ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑ n
現実 実在
prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie

rzeczywisty ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ adj
現実
mający miejsce naprawdę

rzeka ˈʒɛka n
川
(hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzemieślnik ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik n
職人 工匠
osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ n
手工業
drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności

rzepa n
カブ
(botanika, botaniczny) roślina z podgatunku rzepy (1.1)

rzepka n
膝蓋骨
(anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzeź ʒɛɕ n
修羅
brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeźba ˈʒɛʑba n
彫刻
(sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
(sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną

rzeźnik ˈʒɛʑɲik n
屠牛者
człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa

rzeżączka ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka n
淋病
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzodkiewka ʒɔtʲˈcɛfka n
ラディッシュ
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;

rzucać ˈʒuʦ̑aʨ̑ v
投げる
wywoływać chwilowy lot przedmiotu

rzucać perły przed wieprze ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ v
猫に小判 豚に真珠
ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien

rzut dyskiem ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m n
円盤投
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;

rzut karny ˈʒut ˈkarnɨ n
ペナルティーキック
(sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut młotem ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m n
ハンマー投げ
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;

rzut oszczepem ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m n
やり投
(sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzut rożny ˈʒut ˈrɔʒnɨ n
コーナーキック
(sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;

rzygacz ˈʒɨɡaʧ̑ n
鬼瓦
(architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzygać ˈʒɨɡaʨ̑ v
吐く
(grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzymski ˈʒɨ̃msʲci adj
ローマ
odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rząd ʒɔ̃nt n
支配
(językoznawstwo, językoznawczy) przypadek deklinacji, w którym znajduje się wyraz będący określeniem danego
政府
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;

rząd marionetkowy ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ n
傀儡政権
(publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;

rządowy ʒɔ̃nˈdɔvɨ adj
政府
związany z rządem, wywodzący się z rządu

rządzić ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
治める
sprawować władzę, panować

rzęsa ˈʒɛ̃w̃sa n
まつげ
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

róg ruk n
角
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
(anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego
materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt

rój ruj n
群れ
duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pszczoły, osy, trzmiele i inne owady latające, które żyją w jednym gnieździe
(pszczelarstwo, pszczelarski) część rodziny pszczelej opuszczająca wraz z królową gniazdo

rów ruf n
側溝
podłużny dół wykopany w ziemi

równanie ruvˈnãɲɛ n
方程式
(matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

również ˈruvʲɲɛʃ particle
も また やっぱ やっぱり やはり
…używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych

równik ˈruvʲɲik n
赤道
(astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równik niebieski n
天の赤道
(astronomia, astronomiczny) okrąg wielki zawarty w płaszczyźnie prostopadłej do osi obrotu sfery niebieskiej;

równina ruvʲˈɲĩna n
平野
(geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równoległobok ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk n
平行四辺形
(geometria) czworokąt o dwóch parach równoległych boków;

równoległościan n
平行六面体
(geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków);

równoległy ˌruvnɔˈlɛɡwɨ adj
平行
(geometria) o prostych, półprostych, odcinkach, wektorach: mające ten sam kierunek

równoleżnik n
緯線
(geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równonoc ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ n
分点
(astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równonoc jesienna ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa n
秋分
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny;

równonoc wiosenna ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa n
春分
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;

równouprawnienie n
平等
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw

równowaga ˌruvnɔˈvaɡa n
安定
stabilny stan jakiegoś układu

równość ˈruvnɔɕʨ̑ n
平等 均等
(matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)

równy ˈruvnɨ adj
あいこ
posiadający gładką powierzchnię

róż ruʃ n
ピンク
kolor różowy

róża ˈruʒa n
バラ
kwiat róży (1.1)
przedmiot przypominający różę (1.2)
薔薇 バラ
(botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

różaniec ruˈʒãɲɛʦ̑ n
ロザリオ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw lub praktyk medytacyjnych w różnych religiach
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności;

różnica ruʒʲˈɲiʦ̑a n
差 違い
(matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
違い 差
to, czym się coś od czegoś różni

różnorodność ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑ n
多様性
cecha tego, co jest różnorodne

różowy ruˈʒɔvɨ adj
ピンク の ピンク
mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka ruˈʒɨʧ̑ka n
風疹
(medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rącznik pospolity ˈrɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik ˌpɔspɔˈlʲitɨ n
トウゴマ
(botanika, botaniczny) Ricinus communis L., roślina z rodziny wilczomleczowatych pochodząca z Afryki;

ręce do góry ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ interjection
手を上げろ
kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznik ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
タオル
gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręczny ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
手動
o narzędziach, przyrządach: uruchamiany za pomocą rąk, nieautomatyczny

ręka rɔŋk ˈrɛ̃ŋka n
ハンド
(sport, sportowy) w piłce nożnej: niedozwolone zagranie ręką (1.1)
手
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;
手札
(termin karciany) wszystkie karty, które gracz trzyma w ręce (1.1)

rękaw ˈrɛ̃ŋkaf n
袖 スリーブ
(krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękopis rɛ̃ŋˈkɔpʲis n
脚本
(książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie;

sabotaż saˈbɔtaʃ n
破壊活動 妨害工作
umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sacharyd n
糖質
(biochemia, biochemiczny) (zobacz) węglowodan

sad sat n
果樹園
ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sadysta n
ドＳ
(psychologia, psychologiczny) człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadyzm n
サディズム
(medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadza ˈsaʣ̑a n
煤
stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel;

sadzić ˈsaʥ̑iʨ̑ v
植
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

safari saˈfarʲi n
サファリ
afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta;

sajgonka sajˈɡɔ̃nka n
春巻き
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami;

sake ˈsakɛ n
日本酒
(spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;

sakrament saˈkrãmɛ̃nt n
サクラメント
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

saksofon saˈksɔfɔ̃n n
サックス
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

sakura n
桜
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo jednej z kilku odmian japońskiej wiśni ozdobnej z kwiatów;

sala ˈsala n
ホール
przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;

salam ˈsalãm interjection
サラーム
pokój! (pozdrowienie u muzułmanów)

salamandra ˌsalãˈmãndra n
山椒魚 井守
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salamandra plamista n
ファイアサラマンダー
(herpetologia, herpetologiczny) Salamandra salamandra Linnaeus, jaszczurka o krępym ciele i czarnym ubarwieniu z żółtymi plamami, z wilgotną i błyszczącą skórą;

salami saˈlãmʲi n
サラミ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;

salmonella ˌsalmɔ̃ˈnɛlːa n
サルモネラ
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) bakteria wywołująca choroby układu pokarmowego;

salon ˈsalɔ̃n n
サロン
główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salsa ˈsalsa n
サルサ
(choreografia, choreograficzny) latynoamerykański taniec towarzyski o pochodzeniu karaibskim, tańczony do melodii salsy (1.2);
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zimny, często pikantny, sos ze zmiksowanych lub posiekanych warzyw albo owoców; specjalność kuchni meksykańskiej;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki o pochodzeniu karaibskim, w metrum 4/4, z rozbudowaną sekcją rytmiczną, bogatą sekcją dętą, rytmem wystukiwanym na klawesach oraz melodią wygrywaną zwykle na pianinie w zapętlonych frazach;

salwa ˈsalva n
斉射
(wojskowość, wojskowy) wystrzelenie na komendę z wielu karabinów, armat lub dział

samar ˈsãmar n
サマリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samba ˈsãmba n
サンバ
(choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do samby (1.1)

samiec ˈsãmʲjɛʦ̑ n
雄 牡 雄
(zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samizdat n
サミズダート
(historia, historyczny, historycznie) w ZSRR: nielegalna publikacja, wydawana bez zgody władz;

samobójca ˌsãmɔˈbujʦ̑a n
自殺者
osoba próbująca zabić samą siebie

samobójstwo ˌsãmɔˈbujstfɔ n
自殺
zabicie samego siebie;

samochód sãˈmɔxut n
車 自動車 カー
(motoryzacja) (transport, transportowy) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samodzielny ˌsãmɔˈʥ̑ɛlnɨ adj
独立の
radzący sobie bez cudzej pomocy

samogłoska ˌsãmɔˈɡwɔska n
母音
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samogłów n
マンボウ
(ichtiologia, ichtiologiczny) Mola mola, gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych;

samolot sãˈmɔlɔt n
飛行機 航空機
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samoobrona n
護身術 自己防衛
(książkowy) obrona samego siebie

samoobsługa n
セルフ
w sklepach, barach itp.: obsługiwanie samego siebie

samosa n
サモサ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna potrawa indyjska, trójkątny pierożek smażony na głębokim oleju;

samospalenie ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ n
焼身自殺
samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;

samotność sãˈmɔtnɔɕʨ̑ n
孤独
uczucie braku bliskich osób

samotny sãˈmɔtnɨ adj
寂しい
taki, który jest sam, żyje samotnie

samowar sãˈmɔvar n
サモワール
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowystarczalny adj
自給自足ができる
mogący sam zaspokoić wszystkie swe potrzeby

samozwańczy adj
自称
dotyczący samozwańców, właściwy samozwańcom, będący samozwańcem

samoświadomość ˌsãmɔɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑ n
自己意識
świadomość siebie, własnych doznań, emocji, potrzeb, myśli, swoich możliwości;

samsara sãmˈsara n
輪廻
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie) kołowrót narodzin i śmierci (reinkarnacji);

samum ˈsãmũm n
シムーン
(meteorologia, meteorologiczny) gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie;

samuraj sãˈmuraj n
侍 武士
(historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandał ˈsãndaw n
サンダル
rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

sandałowiec ˌsãndaˈwɔvʲjɛʦ̑ n
香木
(botanika, botaniczny) Santalum, wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje

saneczkarstwo ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ n
リュージュ
(sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;

sangha n
僧伽
wspólnota mnichów buddyjskich lub świeckich wyznawców buddyzmu;

sango n
サンゴ語
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Republice Środkowoafrykańskiej;

sangria ˈsãŋɡrʲja n
サングリア
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny hiszpański chłodny napój o krwistoczerwonej barwie, przygotowywany z wina i owoców wzmacnianych mocniejszym alkoholem;

sanidyn n
玻璃長石
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy krzemianów, KAlSi3O8;

sanie ˈsãɲɛ n
そり ソリ
pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;

sankcja n
制裁
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa

sankcjonować ˌsãŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
承認
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) autorytatywnie zatwierdzać, nadawać moc prawną lub urzędową
aprobować, przyzwalać na coś, uznawać za dopuszczalne

sanki ˈsãnʲci n
リュージュ
małe sanie do zaprzęgu

sanktuarium ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm n
避難所
(przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor

sanskryt ˈsãw̃skrɨt n
サンスクリット 梵語
(językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

sardyński sarˈdɨ̃j̃sʲci adj
サルデーニャの
charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sari ˈsarʲi n
サリー
tradycyjny indyjski strój kobiecy;

sarkastyczny ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ adj
皮肉な
złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkofag sarˈkɔfak n
石棺
zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarna ˈsarna n
ノロジカ
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina sarʲˈɲĩna n
鹿肉
mięso sarny

satanizm n
サタニズム 悪魔主義
kult szatana

satelita ˌsatɛˈlʲita n
衛星
(astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
(astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
(fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki

satrapa n
サトラップ
(starożytność) w Persji: zarządca prowincji;

saturacja n
飽和
(chemia, chemiczny) proces nasycania cieczy gazem

satyna saˈtɨ̃na n
毛繻子
(włókiennictwo) bawełniana lub jedwabna tkanina, zwykle błyszcząca z jednej strony; rodzaj atłasu;

satyr ˈsatɨr n
サテュロス
(mitologia grecka) grecki bożek płodności o koźlich nogach;
(przenośnie, przenośnia) rozpustny mężczyzna

satyra saˈtɨra n
皮肉 風刺
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

satysfakcja ˌsatɨˈsfakʦ̑ʲja n
満足
(książkowy) uczucie zadowolenia ze spełnienia pewnych oczekiwań

sauna ˈsawna n
サウナ
rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sawanna n
サバナ
(geografia, geograficzny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata saˈwata n
レタス
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałatka saˈwatka n
サラダ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka ziemniaczana n
ポテトサラダ
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena ˈsʦ̑ɛ̃na n
シーン
(przenośnie, przenośnia) publiczna awantura, kłótnia
(przenośnie, przenośnia) środowisko muzyczne, polityczne
シーン 場面
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
舞台 シーン
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;

scena łóżkowa ˈsʦ̑ɛ̃na wuʃˈkɔva idiom
セックスシーン
scena erotyczna w filmie

scenariusz sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ n
シナリオ
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;

sceptycyzm sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥ n
懐疑主義
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;

scherzo ˈskɛrʦ̑ɔ n
スケルツォ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny;

schistosomatoza n
住血吸虫症
(medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizma n
シスマ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formalny rozdział między wyznawcami jednej religii;

schizofrenia ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja n
統合失調症
(medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schody ˈsxɔdɨ n
階段
konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ n
エスカレーター
urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

scholastyka n
スコラ学
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) nauka uprawiana na średniowiecznych uniwersytetach;

schowek ˈsxɔvɛk n
クリップボード
(informatyka, informatyczny) pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami

scjentologia n
サイエントロジー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna Kościoła scjentologicznego, ruchu religijnego założonego w 1951 r. w USA jako alternatywa dla psychologii;

scyzoryk sʦ̑ɨˈzɔrɨk n
ポケットナイフ
składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg ˈsʲibɔrk n
シーボーギウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

secesja n
脱退
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego;

segregator ˌsɛɡrɛˈɡatɔr n
ファイル
(biurowość, biurowy) teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych;

seitan n
グルテンミート セイタン
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem”

sejf sɛjf n
金庫
zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejsmologia ˌsɛjsmɔˈlɔɟja n
地震学
nauka o trzęsieniach ziemi;

sekcja ˈsɛkʦ̑ʲja n
セクション
(technologia, technika, techniczny) element składowy, część urządzenia mająca określony zakres działania
(wojskowość, wojskowy) część plutonu
dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp.

sekretariat ˌsɛkrɛˈtarʲjat n
事務局
dział danej instytucji, firmy bądź organizacji, który zajmuje się obsługą bieżących spraw, zwłaszcza w kontakcie z interesantami;

sekretarz sɛˈkrɛtaʃ n
秘書
pracownik, który załatwia sprawy związane z działalnością firmy, instytucji lub osoby
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba pełniąca kierowniczą funkcję w partii komunistycznej

seks sɛks n
seikou)
ogół spraw i czynności związanych z zaspokajaniem popędu płciowego;
seksapil, atrakcyjność seksualna
性交
(potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seks oralny ˈsɛks ɔˈralnɨ n
オーラルセックス
zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami

seksapil sɛksaˈpʲil n
色気
atrakcyjność seksualna

seksistowski ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci adj
性差別的
związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej

seksizm ˈsɛcɕism̥ n
性差別
dyskryminacja ze względu na płeć;

seksualność n
人間の性
(biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
性的
dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuologia ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja n
性科学
nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

sekta ˈsɛkta n
セクト
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam jakiejś religii

sektor ˈsɛktɔr n
セクタ
wydzielona część jakiejś przestrzeni

sekunda sɛˈkũnda n
秒
(fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty
(matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/3600 stopnia
(potocznie, potoczny) krótka chwila

sekundant sɛˈkũndãnt n
セコンド
(historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi

sekwoja sɛˈkfɔja n
セコイア
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj olbrzymich i długowiecznych drzew z rodziny cyprysowatych, występujących w górach Ameryki Północnej;
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodzaju sekwoja (1.1)

seledyn n
青磁色
blada, delikatna zieleń

selekcja sɛˈlɛkʦ̑ʲja n
選択
dobór dokonywany poprzez eliminację

selen ˈsɛlɛ̃n n
セレン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

seler ˈsɛlɛr n
セロリ
(botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selfie n
自撮り じどり
(slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

semantyczny ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ adj
意味的
(informatyka, informatyczny) związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania
(językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych

semantyka sɛ̃ˈmãntɨka n
意味論
(filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością
(informatyka, informatyczny) związki między instrukcjami, wyrażeniami itp. języka programowania a znaczeniem programu rozumianym jako zachowanie się komputera, systemu itp.
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych

semestr ˈsɛ̃mɛstr̥ n
半期
połowa roku akademickiego lub szkolnego;

semicki sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci adj
セム
odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów

seminarium ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm n
セミナー
(studencki) (edukacja, edukacyjny) zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych
publiczna konferencja z udziałem przedstawicieli różnych środowisk i dziedzin

semolina ˌsɛ̃mɔˈlʲĩna n
セモリナ
(spożywczy) mąka otrzymywana z pszenicy twardej (pszenicy durum);

sen sɛ̃n n
夢
doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
夢 希望 望み
(przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste
眠り 睡眠
(fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości

sen zimowy ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ n
冬眠
(biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;

senat ˈsɛ̃nat n
元老院
(historia, historyczny, historycznie) organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senator sɛ̃ˈnatɔr n
上院議員
członek izby wyższej parlamentu (senatu)

sencha ˈsɛ̃n͇ʧ̑a ˈsɛ̃ɲʨ̑a n
煎茶
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj japońskiej zielonej herbaty przygotowywanej bez mielenia liści;

senny ˈsɛ̃nːɨ adj
眠い
taki, który chce spać; jest śpiący
dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu

sens sɛ̃w̃s n
意味
wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu
sposób rozumienia czegoś
właściwość jakiejś idei, czynności, przedmiotu, sprawiająca, że jest użyteczny, wartościowy, uzasadniony

sensacja n
センセーション
wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie

sensei n
先生
(sport, sportowy) tytuł grzecznościowy stosowany wobec mistrzów w japońskich sportach walki;

sentymentalny ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ adj
センチメンタル
przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości

separacja n
離縁
(książkowy) oddzielenie od czegoś
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński

separatyzm ˌsɛpaˈratɨsm̥ n
分離主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

sepsa ˈsɛpsa n
敗血症
(medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;

sequel n
続き
dalszy ciąg jakiegoś dzieła, najczęściej filmu lub książki;

ser sɛr n
チーズ 乾酪
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

serafin n
熾天使
(teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

seraj n
後宮
(architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana
kobieca część tradycyjnego domu muzułmańskiego

serbski ˈsɛrpsʲci adj
セルビア語
związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski ˈsɛrpsʲci n
セルビア語
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce ˈsɛrʦ̑ɛ n
ハート
przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości
中心
(przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś
心 心臓
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
心臓 心
(anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;

sercowaty adj
ハート型
przypominający kształtem serce

serdecznie sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ adv
心
w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie

serdeczny sɛrˈdɛʧ̑nɨ adj
厚い
taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serenada n
セレナーデ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;
セレナーデ セレナード
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej

sernik ˈsɛrʲɲik n
チーズケーキ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;

serologia ˌsɛrɔˈlɔɟja n
血清学
(medycyna, medyczny) dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami;

serotonina n
セロトニン
(biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik regulujący ciśnienie krwi i działanie ośrodkowego układu nerwowego;

serwatka n
乳清
(spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer ˈsɛrvɛr n
サーバ サーバー
(informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serwetka n
ナプキン
kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwilizm n
卑屈
(pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności

seryjny morderca n
シリアルキラー
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mężczyzna, który dokonał wielu morderstw

sesja zdjęciowa n
写真撮影
(fotografia) spotkanie zorganizowane w celu zrobienia serii zdjęć

sesterc n
セステルティウス
(historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denara;

set sɛt n
セット
gra karciana polegająca na znajdywaniu trójek kart
partia gry w siatkówkę, siatkówkę plażową, tenisa

sex shop n
セックスショップ
(handel, handlowy) sklep z artykułami erotycznymi;

sezam ˈsɛzãm n
胡麻
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju sezam (1.1)
(spożywczy) nasiona (ziarna) sezamu (1.2)

sezon ˈsɛzɔ̃n n
シーズン
(handel, handlowy) pora roku
(telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza
季節
(rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych
okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp.

sfaleryt n
閃亜鉛鉱
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfera ˈsfɛra n
球
(matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;

sfinks sfʲĩŋks n
スフィンクス
(sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;

shemale n
ニューハーフ
(seksuologia, seksuologiczny) (pejoratywnie, pejoratywny) transseksualna lub transgenderyczna kobieta z męskimi narządami płciowymi, występująca w branży pornograficznej;

sherry n
シェリー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj hiszpańskiego wina;

shih tzu n
シーズー
(kynologia, kynologiczny) rasa drobnych psów wywodzących się z Tybetu, trzymanych do towarzystwa;

shinto n
神道
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

shogi n
将棋
tradycyjna japońska gra planszowa, podobna do szachów; japońskie szachy;

shunga n
春画
(sztuka) (historia, historyczny, historycznie) japońska sztuka erotyczna popularna zwłaszcza w XVII-XIX wieku;

shōnen n
少年漫画
(środowiskowy) typ mangi lub anime przeznaczonych dla chłopców

siadać ˈɕadaʨ̑ v
座る
zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia

siano ˈɕãnɔ n
干草
(rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

siarczan ˈɕarʧ̑ãn n
硫酸
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego;

siarczek srebra n
硫化銀
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i srebra;

siarka ˈɕarka n
硫黄 いおう
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór ˌɕarkɔˈvɔdur n
硫化水素
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siatkarz ˈɕatkaʃ n
バレーボール選手
(sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę

siatkówka ɕatˈkufka n
バレーボール
(sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;
網膜
(anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;

siatkówka plażowa ɕatˈkufka plaˈʒɔva n
ビーチバレー
(sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;

siać ɕäʨ̑ v
種をまく
rzucać nasiona w glebę

siedem grzechów głównych n
七つの大罪
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedemnastokąt n
十七角形
(geometria) wielokąt o siedemnastu bokach

siedlisko n
生息地
(ekologia, ekologiczny) całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów;

siedmiokąt ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt n
七角形
(geometria) wielokąt o siedmiu bokach;

siedmiościan n
七面体
(geometria) wielościan o siedmiu ścianach

siedzieć ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
座る
(potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności
座る 腰掛ける
spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach

siedzieć po turecku ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku v
あぐらをかく
siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze

siekacz n
門歯
(stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu

siekiera ɕɛ̇ˈcɛra n
斧
ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

sierp ɕɛrp n
鎌
(rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierp i młot ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt n
鎌と槌
(historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpień ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ n
八月 ８月 8月
ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierżant ˈɕɛrʒãnt n
軍曹
stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

siew n
種子
(rolnictwo, rolniczy) umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby

sieć ɕɛ̇ʨ̑ n
ゲタ 下駄
w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki;
網 罔
siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
pajęczyna
(przenośnie, przenośnia) pułapka

sigma ˈsʲiɡma n
シグマ
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa osiemnastej litery alfabetu greckiego, σ;

sikać ˈɕikaʨ̑ v
おしっこをする
(potocznie, potoczny) oddawać mocz

sikh sʲikx n
シーク
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sikhizmu

sikhizm ˈsʲikxʲism̥ n
シク教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;

silikon n
シリコン
(chemia, chemiczny) niepalny, syntetyczny związek polimerowy zawierający połączone atomy krzemu i węgla (w postaci grup alkilowych lub arylowych), cechujący się odpornością chemiczną, termiczną i na promieniowanie UV;

silnia ˈɕilʲɲa n
階乗
(matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnik ˈɕilʲɲik n
エンジン 機関
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silnik turbośmigłowy ˈɕilʲɲik ˌturbɔɕmʲiɡˈwɔvɨ n
ターボプロップエンジン
(mechanika) (lotnictwo, lotniczy) rodzaj napędu statku powietrznego (samolotu, śmigłowca), wykorzystujący turbinę gazową do poruszania zewnętrznego śmigła napędowego

silny ˈɕilnɨ adj
強い
odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)

silos ˈsʲilɔs n
サイロ
(technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
(wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych;

sin ˈsʲĩnus symbol
sin
= (matematyka, matematyczny) sinus

singleton sʲĩŋɡˈlɛtɔ̃n n
シングルトン
(informatyka, informatyczny) klasa posiadająca tylko jeden egzemplarz obiektu
(termin karciany) pojedyncza karta w kolorze, singel

sinojapoński adj
漢語
japoński, ale ukształtowany pod wpływem chińskiego

sinus ˈsʲĩnus n
サイン
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

sinusoida ˌsʲĩnuˈsɔjda n
正弦曲線
(matematyka, matematyczny) wykres funkcji sinus

siodło ˈɕɔdwɔ n
鞍 サドル
(jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siostra ˈɕɔstra n
お姉さん 姉妹
pielęgniarka
姉妹 お姉さん
zakonnica
姉妹 お姉さん 妹 姉妹 妹
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki

siostrzenica ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a n
姪
córka siostry

siostrzeniec ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑ n
甥
syn siostry

sirocco sʲiˈrɔkɔ n
シロッコ
suchy i gorący wiatr wiejący w basenie Morza Śródziemnego;

siusiak ˈɕüɕak n
おちんちん
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) (infantylnie) członek męski

siódma n
七時
godzina 7 rano lub wieczorem

siła ˈɕiwa n
力
energia, zdolność do wysiłku
(fizyka, fizyczny) wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;

siła odśrodkowa n
遠心力
(fizyka, fizyczny) siła w ruchu obrotowym, skierowana na zewnątrz od osi obrotu;

siła robocza n
労働人口
(ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni

siła wyższa ˈɕiwa ˈvɨʃːa n
不可抗力
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec;

siły powietrzne n
空軍
(wojskowość, wojskowy) siły zbrojne przeznaczone do odpierania agresji powietrznej przeciwnika lub prowadzenia ataku z powietrza;

sjena ˈsʲjɛ̃na n
シエナ土
(sztuka) rodzaj farby malarskiej, umbra w żółtym odcieniu

skakanka skaˈkãnka n
縄跳び
rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;

skala ˈskala n
スケール
(książkowy) wielkość, zakres czegoś
(matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
(metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
(psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu
(technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)
(technologia, technika, techniczny) podziałka pozwalająca odczytać np. wynik pomiaru

skalar ˈskalar n
スカラー
(fizyka, fizyczny) każda wielkość fizyczna wyrażona przez pojedynczą liczbę i mająca wymiar fizyczny;
(matematyka, matematyczny) w algebrze liniowej to element ustalonego ciała, nad którym zbudowany jest dowolny moduł;

skaleń ˈskalɛ̃ɲ n
長石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał skałotwórczy, glinokrzemian potasu, sodu albo wapnia;

skalpel ˈskalpɛl n
メス
(medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skamieniałość ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑ n
化石
(geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skand skãnt n
スカンジウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skaner ˈskãnɛr n
イメージスキャナ
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do przebiegowego odczytywania: obrazu, kodu kreskowego lub magnetycznego, fal radiowych itp. do formy elektronicznej;

skarb skarp n
宝
zbiór bardzo wartościowych rzeczy

skarbiec ˈskarbʲjɛʦ̑ n
国庫
odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;

skarbonka n
貯金箱
specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;

skarpeta skarˈpɛta n
靴下
okrycie (ubiór) stopy

skazaniec n
受刑者
człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę

skała ˈskawa n
岩石
(geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;

skecz n
スケッチ
krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość

sklep sklɛp n
店 商店
(handel, handlowy) pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep monopolowy ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ n
酒屋 酒店
sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklep rybny ˈsklɛp ˈrɨbnɨ n
魚屋
sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza

sklepienie sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
ヴォールト
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

skoczek ˈskɔʧ̑ɛk n
ナイト
(szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skok skɔk n
跳躍
chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry

skok o tyczce ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ n
棒高跳び
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok wzwyż ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ n
走高跳
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skoki narciarskie n
スキージャンプ
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy rywalizują o wykonanie najdłuższego skoku na nartach;

skomplikowany ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ adj
複雑
składający się z wielu elementów
trudny, zawiły

skoro ˈskɔrɔ conjunction
なら ならば
spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego

skorpion ˈskɔrpʲjɔ̃n n
蠍 サソリ
(zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa skɔˈrupa n
甲 甲羅
(zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.

skorupiak skɔˈrupʲjak n
甲殻類
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek skɔvˈrɔ̃nɛk n
雲雀
(ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skrajna prawica ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a n
極右
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;

skrajny ˈskrajnɨ adj
極端な
będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skrobia n
デンプン
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromny ˈskrɔ̃mnɨ adj
謙虚
niemający potrzeby wyróżniania się

skroń skrɔ̃ɲ n
顳顬 蟀谷
(anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skrucha ˈskruxa n
反省 後悔
żal za popełnione błędy, krzywdy

skryptorium n
写字室
(historia, historyczny, historycznie) pomieszczenie klasztorne lub zamkowe, w którym przepisywano księgi i dokumenty

skrytobójstwo n
暗殺
morderstwo popełnione z ukrycia, tak, by sprawca pozostał nieznany

skrzele ˈskʃɛlɛ n
えら
(anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie;

skrzydło ˈskʃɨdwɔ n
翼
boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
(sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy
翼 羽
część samolotu tworząca siłę nośną;
część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
(wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;

skrzynia biegów ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf n
トランスミッション
(motoryzacja) (mechanika) mechanizm umożliwiający zmianę przełożenia mocy wytwarzanej przez silnik napędzający pojazd lub inną maszynę;

skrzynka pocztowa n
郵便箱
pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp skʃɨp n
木賊
Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzyp polny ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ n
スギナ 杉菜
(botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;

skrzypce ˈskʃɨpʦ̑ɛ n
バイオリン ヴァイオリン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzyżowanie ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ n
交差点
miejsce połączenia dwóch dróg;
(rzeczownik odczasownikowy) od skrzyżować
produkt skrzyżowania (1.1) dwóch rzeczy

skrót skrut n
ショートカット
(informatyka, informatyczny) plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku;
略語
(językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;

skręcać ˈskrɛ̃nʦ̑aʨ̑ v
曲がる
zmieniać kierunek poruszania się

skunks skũŋks n
スカンク
(zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;

skurcz skurʧ̑ n
痙攣
(fizjologia, fizjologiczny) skrócenie się mięśni pod wpływem bodźca;

skutek ˈskutɛk n
結果
wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja

skuter ˈskutɛr n
スクーター
(motoryzacja) jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;

skóra ˈskura n
皮膚 肌
(anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
革 皮
surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;

skóra i kości ˈskura i‿ˈkɔɕʨ̑i idiom
痩せこけた
o kimś bardzo chudym, mizernym

skórzany skuˈʒãnɨ adj
革製 の
(rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany ze skóry, obity skórą

skąd skɔ̃nt pronoun
どこから
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
…służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skąpy ˈskɔ̃mpɨ adj
けち
(pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze

składać ˈskwadaʨ̑ v
組み立てる
budować coś z elementów, łączyć w jedną całość dwie lub więcej części

składnik ˈskwadʲɲik n
成分
część składowa czegoś

slalom ˈslalɔ̃m n
スラローム
(sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slums n
スラム
(urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;

slup slup n
スループ
żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok;

smacznego smaʧ̑ˈnɛɡɔ interjection
いただきます 召し上がれ
zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia

smak smak n
味 味覚
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
(przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;
zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;

smakosz n
グルメ
ktoś lubiący wykwintne dania

smakować smaˈkɔvaʨ̑ v
味がする
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku

smalec ˈsmalɛʦ̑ n
ラード
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa;

smar smar n
グリース
(technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów

smardz smarʦ̑ n
アミガサタケ属
(biologia, biologiczny) rodzaj grzybów

smartfon ˈsmartfɔ̃n n
スマホ
(telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;

smażony adj
あげる
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu

smażyć ˈsmaʒɨʨ̑ v
炒る
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia

smerf smɛrf n
スマーフ
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek ˈsmɔʧ̑ɛk n
おしゃぶり
miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;

smog smɔk n
スモッグ
(ekologia, ekologiczny) zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi;

smok smɔk n
竜 ドラゴン
(mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoking ˈsmɔcĩŋk n
タキシード
męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;

smoothie n
スムージー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmiksowany, zimny napój na bazie świeżych lub mrożonych owoców (rzadziej warzyw) z dodatkiem kostek lodu o gęstej, gładkiej konsystencji

smoła ˈsmɔwa n
タール
mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smród sm̥rut n
悪臭
przykry zapach

smutek ˈsmutɛk n
悲しみ 哀情
stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutny ˈsmutnɨ adj
悲 悲しい
odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz smɨʧ̑ n
リード
taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

smyczek ˈsmɨʧ̑ɛk n
弓
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

snob snɔp n
スノッブ
osoba, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy

snop snɔp n
束
(rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;

soba n
蕎麦
(spożywczy) japoński cienki makaron z mąki gryczanej;

sobota sɔˈbɔta n
土曜日 どようび
szósty dzień tygodnia;

sobowtór sɔˈbɔftur n
ドッペルゲンガー
osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

soból ˈsɔbul n
クロテン
(zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

socjalistyczny ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
社会主義の
związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥ n
社会主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjolingwistyka ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka n
社会言語学
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjologia ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja n
社会学
nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socjologiczny ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
社会学的
związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii

soczewica ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a n
ヒラマメ
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju soczewica (1.1)

soczewka sɔˈʧ̑ɛfka n
レンズ
(anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
(optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;

soczewka kontaktowa sɔˈʧ̑ɛfka ˌkɔ̃ntakˈtɔva n
コンタクトレンズ
soczewka umieszczana bezpośrednio na rogówce oka, służąca najczęściej do korygowania wad wzroku, rzadziej w celach opatrunkowych lub kosmetycznych;

sodomita n
男色者
człowiek oddający się sodomii

soja ˈsɔja n
大豆 ダイズ
(botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz;

sok sɔk n
ジュース
napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sokolnictwo n
鷹狩り
(łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy

sokół ˈsɔkuw n
隼 ハヤブサ
(ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sokół wędrowny n
隼
(ornitologia, ornitologiczny) Falco peregrinus, duży ptak drapieżny z podrodziny sokołów spotykany na niemal wszystkich kontynentach (poza Antarktydą), rzadki w Polsce;

solanka n
ソリャンカ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna zupa chłopska z terenów Ukrainy i Rosji;

solidarność ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑ n
連帯
poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solilokwium ˌsɔlʲiˈlɔkfʲjũm n
独り言
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) monolog sceniczny, stosowany w dramacie; zob. też solilokwium w Wikipedii

soliton sɔˈlʲitɔ̃n n
ソリトン
(fizyka, fizyczny) samopodtrzymująca się fala, zachowująca kształt i poruszająca się ze stałą prędkością

solniczka sɔlʲˈɲiʧ̑ka n
塩入れ
niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli
niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;

somalijski ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci adj
ソマリ語
odnoszący się do państwa Somalia

sombrero sɔ̃mˈbrɛrɔ n
ソンブレロ
(odzieżownictwo) (etnografia, etnograficzny) miękki kapelusz z szerokim rondem pochodzenia hiszpańskiego, noszony w krajach Ameryki Łacińskiej i Hiszpanii;

sonata sɔ̃ˈnata n
ソナタ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;

sonatina ˌsɔ̃naˈtʲĩna n
ソナチネ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata;

sondaż n
調査
badanie opinii publicznej

sonet ˈsɔ̃nɛt n
ソネット
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sopel ˈsɔpɛl n
氷柱
podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sopran ˈsɔprãn n
ソプラノ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;
(potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

sorgo ˈsɔrɡɔ n
コーリャン
(botanika, botaniczny) Sorghum, roślina trawiasta pochodząca z Afryki, licznie uprawiana w biednych krajach jako zboże;

sos sɔs n
ソース
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ n
醤油
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sos tatarski ˈsɔs taˈtarsʲci n
タルタルソース
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostry sos przyrządzany zwykle z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i drobno pokrojonych ogórków marynowanych lub kiszonych;

sos teriyaki ˈsɔs tɛrʲjˈːäci n
テリヤキソース
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos o słodkawo-winnym smaku stosowany głównie w kuchni japońskiej, np. jako marynata do mięs lub ryb, produkowany z sosu sojowego, cukru, wina ryżowego i przypraw (m.in. imbiru)

sosna ˈsɔsna n
松
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;

soteriologia ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja n
救済論
(teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu;

soul n
ソウル
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z gatunków muzycznych;

sowa ˈsɔva n
梟 フクロウ
(ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa śnieżna ˈsɔva ˈɕɲɛʒna n
シロフクロウ
(ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowchoz n
ソフホーズ
państwowe gospodarstwo rolne w ZSRR

sowietologia n
クレムリノロジー
(edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR;

spacer ˈspaʦ̑ɛr n
散歩
niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacja ˈspaʦ̑ʲja n
スペース
(informatyka, informatyczny) klawisz służący do wstawiania spacji (1.1)

spadająca gwiazda n
流れ星
(finanse, finansowy) w giełdowej analizie technicznej: świeca z małym korpusem i długim górnym cieniem
(przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) meteor

spadek ˈspadɛk n
遺産
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;

spadochron spaˈdɔxrɔ̃n n
パラシュート 落下傘
urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadochroniarz ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ n
空挺兵
(lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem

spaghetti spaˈɡɛttʲi n
スパゲッティ
(spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spalić ˈspalʲiʨ̑ v
焦がす
poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem

spam spãm n
スパム
(informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;

spanie ˈspãɲɛ n
眠り
(rzeczownik odczasownikowy) od spać

spawacz ˈspavaʧ̑ n
溶接工
robotnik zajmujący się spawaniem

spawać ˈspavaʨ̑ v
溶接する
(technologia, technika, techniczny) łączyć coś techniką spawania

spać spaʨ̑ v
寝る 眠る
(fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości
(eufemistycznie) mieć stosunek płciowy

specjalista ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista n
専門医
osoba, która się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie

specjalność spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑ n
専門
czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością
dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej

specjalny spɛˈʦ̑ʲjalnɨ adj
特別
odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby
mający szczególne, wyjątkowe właściwości

specyfikacja n
スペック
(handel, handlowy) szczegółowy spis informacji zawarty w dokumencie dołączanym do towaru

spekulacja n
投機
(ekonomia, ekonomiczny) nieuczciwe przedsięwzięcie, wykupywanie i odsprzedaż z dużym zyskiem towarów, na które popyt przewyższa podaż
myślenie oderwane od rzeczywistości, niedające się sprawdzić

speleologia ˌspɛlɛɔˈlɔɟja n
洞穴学
(geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

sperma ˈspɛrma n
精液
(fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spin spʲĩn n
スピン
(fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki;

spinacz ˈspʲĩnaʧ̑ n
クリップ
(biurowość, biurowy) wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spinozaur n
スピノサウルス
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Spinosaurus, rodzaj dinozaura gadziomiedniczego z rodziny Spinosauridae;
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju spinozaur (1.1)

spirala spʲiˈrala n
スパイラル
(matematyka, matematyczny) krzywa płaska, która okrążając wielokrotnie punkt, jednocześnie oddala się od niego

spironolakton ˌspʲirɔ̃nɔˈlaktɔ̃n n
スピロノラクトン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający, oszczędzający potas, z grupy antagonistów aldosteronu;

spirulina ˌspʲiruˈlʲĩna n
スピルリナ
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (spożywczy) preparat z sinic z rodzaju Arthrospira w formie proszku lub tabletek stosowany jako suplement diety;

spis treści ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i n
目次
lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spisek ˈspʲisɛk n
企み
tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel

spiż spʲiʃ n
砲金
(chemia, chemiczny) stop miedzi z cyną, cynkiem i ołowiem;

splenektomia n
脾臓摘出術
(medycyna, medyczny) zabieg całkowitego lub częściowego usunięcia śledziony;

spluwaczka n
たんつぼ
naczynie przeznaczone do spluwania do niego;

spodek ˈspɔdɛk n
受け皿
mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę

spodenki spɔˈdɛ̃nʲci n
パンツ
krótkie spodnie – sięgające do kolan lub ud

spodnie ˈspɔdʲɲɛ n
ズボン
(odzieżownictwo) (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spojówka spɔˈjufka n
結膜
(anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;

spokojny spɔˈkɔjnɨ adj
静か
niedoznający i niepokazujący silnych uczuć

spokój ˈspɔkuj n
安心
równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania

spontanicznie ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ adv
思わず
w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie

spontaniczny adj
自発
działający odruchowo, bez innych wpływów

sporadyczny ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ adj
散発的
pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu

sporofit n
胞子体
(botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;

sport spɔrt n
スポーツ 運動
forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sportowiec spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑ n
スポーツマン
(sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport

sportsmenka n
スポーツウーマン
(sport, sportowy) zawodniczka sportowa

sposób ˈspɔsup n
方法 仕方 遣り方
metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu

spotkanie spɔtˈkãɲɛ n
会合
umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)
rozgrywka sportowa

spowiedź ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
自白
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

społeczeństwo ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
社会
(socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczna odpowiedzialność biznesu spɔˈwɛʧ̑na ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔʑʥ̑ bʲizˈnɛsu n
企業の社会的責任
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) koncepcja, według której przedsiębiorstwa na etapie budowania strategii dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, ochronę środowiska i relacje z różnymi grupami interesariuszy

społeczność spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
コミュニティ
ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym;

społeczny spɔˈwɛʧ̑nɨ adj
社会的
dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem

spragniony spraɟˈɲɔ̃nɨ adj
喉が渇いた
(fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprawa ˈsprava n
事件
to, co jest dla kogoś ważne

sprawdzać ˈspravʣ̑aʨ̑ v
調べる
kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe

sprawdzian ˈspravʲʥ̑ãn n
テスト
(edukacja, edukacyjny) zestaw zadań przeznaczonych do rozwiązania przez uczniów, studentów, kursantów itp. w celu zweryfikowania ich wiedzy i umiejętności w jakimś zakresie
kryterium, sposób sprawdzenia czegoś, test

sprawiedliwość ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ n
公平
(potocznie, potoczny) władza sądownicza
trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ adj
公平
o wyroku, prawie itp.: zgodny ze sprawiedliwością

sprawność ˈspravnɔɕʨ̑ n
効率
szybka i solidne wykonywanie jakichś czynności, zręczne działanie

sprawowanie ˌspravɔˈvãɲɛ n
行動
(rzeczownik odczasownikowy) od sprawować

spray sprɛj n
スプレー
płyn rozpylany strumieniem drobnych kropli, przechowywany w pojemniku pod ciśnieniem;

sprint sprɨ̃nt sprʲĩnt n
スプリント
(potocznie, potoczny) szybki bieg
(sport, sportowy) bieg na krótkich dystansach (grupa dyscyplin sportowych);
(zarządzanie) (informatyka, informatyczny) odcinek czasu (zwykle dwutygodniowy) na początku którego wybiera się zadania a na końcu demonstruje ich wykonanie

sprzeciw ˈspʃɛʨ̑if n
反対
aktywne wyrażenie braku zgody na coś

sprzeczać się ˈspʃɛʧ̑aʨ̑‿ɕɛ v
争う
mieć sprzeczkę, spór, drobną kłótnię z kimś, spierać się

sprzeczność n
恒偽式
stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzedawać spʃɛˈdavaʨ̑ v
売る
dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze

sprzedawca spʃɛˈdafʦ̑a n
売り手 店員 売り子
(handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż ˈspʃɛdaʃ n
販売
(ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzątaczka spʃɔ̃nˈtaʧ̑ka n
掃除婦
kobieta zawodowo zajmująca się sprzątaniem, zwłaszcza pomieszczeń

sprzątać ˈspʃɔ̃ntaʨ̑ v
片付ける
doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan

sprzęgło ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ n
クラッチ
(mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;

sprzężenie zwrotne n
フィードバック
reakcja układu funkcjonalnego na efekt jego własnego działania, który to efekt wpływa na wydajność układu w kolejnych rundach działania;

sprężyna sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na n
発条
(technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

spódnica spudʲˈɲiʦ̑a n
スカート
(krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik ˈspujɲik n
接続詞
(gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spójność n
凝集度
ścisłe przystawanie do siebie elementów czego

spór spur n
紛争
różnica zdań, stanowisk, interesów

spółdzielnia spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa n
協同組合
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków;

spółgłoska spuwˈɡwɔska n
子音
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka akcyjna ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna n
株式会社
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spółka zależna ˈspuwka zaˈlɛʒna n
子会社
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, której minimum 50 procent akcji lub udziałów jest własnością innej spółki lub innego podmiotu

spłukany adj
すっからかん
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa

squash n
スカッシュ
(sport, sportowy) rodzaj gry polegającej na odbijaniu piłki o ścianę tak, by utrudnić ponowne odbicie piłki przez przeciwnika;

sraczka ˈsraʧ̑ka n
下痢
(potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie

srać sraʨ̑ v
くそをする 大便をする
(wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) (anatomia, anatomiczny) wypróżniać się przez otwór odbytniczy

srebrny ˈsrɛbrnɨ adj
銀色
(jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra

srebro ˈsrɛbrɔ n
銀
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

sroka ˈsrɔka n
鵲 カササギ
(ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srom srɔ̃m n
外陰部 陰門
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

ssak sːak n
哺乳類 ほにゅうるい
(zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssaki n
哺乳類
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mammalia, gromada zwierząt należących do kręgowców;

ssać sːaʨ̑ v
しゃぶる
(eufemistycznie) (grubiański, grubiańsko) robić fellatio, mieć stosunek oralny
o niemowlętach i młodych zwierzętach pić mleko z piersi matki
odprowadzać płyn (gaz i ciecz) lub drobne przedmioty za pomocą podciśnienia
pić wyciągając z czegoś płyn ustami
powolne spożywanie twardego i rozpuszczalnego pod wpływem śliny pokarmu
trzymać w ustach coś niejadalnego i obracać językiem

sss interjection
シュルシュル
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) odgłos naśladujący syczenie żmiji

stabilizacja n
安定
stan trwałości i równowagi w przebiegu określonych procesów, w określonej dziedzinie życia

stabilność staˈbʲilnɔɕʨ̑ n
安定
cecha tego, co stabilne

stabilny staˈbʲilnɨ adj
安定
(o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
niezmieniający się przez dłuższy czas
łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu

stacja benzynowa ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva n
ガソリンスタンド
zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacja kolejowa n
鉄道駅
(kolejnictwo) miejsce przyjazdu, postoju i odjazdu pociągów, zwykle wyposażone w perony i budynki, w których mieszczą się kasy, poczekalnie, przechowalnie bagażu itp.;

stacja kosmiczna ˈstaʦ̑ʲja kɔsˈmʲiʧ̑na n
宇宙ステーション
sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów;

stacja telewizyjna n
テレビ局
(telewizja, telewizyjny) zespół pomieszczeń wraz z aparaturą do nadawania, przekazywania i odbierania sygnałów telewizyjnych;

stado ˈstadɔ n
群
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) duża liczba ludzi (nawet nietworzących grupy)
群れ
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) gromada podobnych do siebie obiektów
(zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;

stagflacja stakfˈlaʦ̑ʲja n
スタグフレーション
(ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;

stagnacja staɡˈnaʦ̑ʲja n
不況
wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajnia ˈstajɲa n
厩舎
(zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stal stal n
鋼鉄 鋼 鉄鋼
(metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stalagmit staˈlaɡmʲit n
石筍
(geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;

stalinizm staˈlʲĩɲism̥ n
スターリニズム スターリン主義
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stalówka staˈlufka n
ペン先
końcowa, robocza część pióra;

stan stãn n
状態
sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój

stan cywilny ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ n
婚姻の有無
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;

stan nadzwyczajny n
緊急事態宣言
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) szczególny reżim prawny, który służy odwróceniu lub umniejszeniu skutków szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające;

stan wojenny ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ n
戒厳
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;

stand-up n
スタンダップコメディ
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy występ sceniczny w formie monologu;

standard ˈstãndart n
スタンダード
(językoznawstwo, językoznawczy) standard literacki, język standardowy;
powszechne kryterium określające poziom usług lub towarów spełniających podstawowe wymagania;

standardowy ˌstãndarˈdɔvɨ adj
標準の
(językoznawstwo, językoznawczy) mieszczący się w normach mowy ogólnonarodowej
zgodny z określonym standardem, normą (i tym podobne, i temu podobne)

stanowczy stãˈnɔfʧ̑ɨ adj
強
taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości

stanowisko ˌstãnɔˈvʲiskɔ n
役
pozycja w hierarchii zawodowej
立場
punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś

stanowić stãˈnɔvʲiʨ̑ v
構成
składać się na coś, tworzyć coś

stanąć ˈstãnɔ̃ɲʨ̑ v
立ち上がる
o człowieku, zwierzętach: powstać, dźwignąć się na nogi
立ち止まる
zatrzymać się, przestać się poruszać, przestać działać

stanąć dęba ˈstãnɔ̃ɲʥ̑ ˈdɛ̃mba v
後ろ足立ちする
o zwierzęciu czworonożnym, np. koniu wspiąć się na tylne kończyny

stara panna n
オールドミス 売れ残り
(pejoratywnie, pejoratywny) niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

stara śpiewka n
相変わらず
(ironicznie) stary, oklepany frazes

starczowzroczność n
老視
(medycyna, medyczny) wada wzroku polegająca na niewyraźnym widzeniu na bliskie odległości spowodowanym zmniejszoną zdolnością akomodacji oka, zwykle wynikającą ze starzenia się;

staro-cerkiewno-słowiański n
古代教会スラヴ語
(językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język południowosłowiański, będący najstarszym literackim językiem słowiańskim;

starofrancuski ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci n
古フランス語
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii;

staromodny adj
旧弊
odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

staronordyjski n
古ノルド語
(językoznawstwo, językoznawczy) język staronordyjski;

starorzecze ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ n
三日月湖
(geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;

staroturecki ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci adj
古テュルク の 古テュルク語 の
odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.;

staroturecki ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci n
古テュルク語
język staroturecki (1.2), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski;

staroturkijski adj
古テュルク の 古テュルク語 の
odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.;

staroturkijski n
古テュルク語
język staroturkijski (1.1), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski;

staroświecki adj
古い 古めかしい
wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny

starość ˈstarɔɕʨ̑ n
晩年
stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytność ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑ n
古
(historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;

start start n
スタート地点
chwila, w której coś zaczyna się
miejsce, w którym coś zaczyna się

stary ˈstarɨ adj
古い
nieaktualny, nieważny
długo istniejący, mający wieloletnią tradycję
pochodzący z odległej przeszłości
znany od dawna, a nadal aktualny
zniszczony w wyniku długiego używania
o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia
古い 年取った
mający wiele lat, niemłody

starzenie staˈʒɛ̃ɲɛ n
老化
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) zmiana właściwości materiału z upływem czasu;

starzeć się ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ v
老いる
o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym

statek ˈstatɛk n
船
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;

statek kosmiczny n
宇宙船
(astronautyka, astronautyczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

status ˈstatus n
地位
położenie, pozycja (np. społeczna)

statystyka staˈtɨstɨka n
統計
(fizyka, fizyczny) (potocznie, potoczny) rozkład prawdopodobieństwa będący podstawą statystyki (1.4)
(fizyka, fizyczny) model opisujący zbiorowe zachowanie obiektów fizycznych, np. cząstek
nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw staf n
池
(hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;
関節
(anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;

stawiać ˈstavʲjäʨ̑ v
立てる
tak przemieszczać przedmiot, by stał

stawiennictwo n
出廷
(urzędowy) przybycie gdzieś ((na przykład) do sądu) po uprzednim wezwaniu; stawienie się

stawonóg staˈvɔ̃nuk n
節足動物
(zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;

stać staʨ̑ v
立つ
o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych
(potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym)
o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać
znajdować się w jakimś miejscu

stała ˈstawa n
定数
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) symbol, któremu przyporządkowana jest pewna niezmienna wartość;

stały ˈstawɨ adj
固体
(fizyka, fizyczny) o stanie skupienia: taki, w którym cząsteczki, atomy i jony nie wykazują ruchu postępowego, choć mogą wibrować
永久
ciągły

stegozaur n
ステゴサウルス
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju stegozaur (1.1)

stek stɛk n
ステーキ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;

stekowiec n
カモノハシ目
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, w którego budowie anatomicznej przewody moczowe i płciowe uchodzą do steku

stela n
石碑
(archeologia, archeologiczny) (sztuka) w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca czyny władcy

step stɛp n
ステップ
(geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

ster stɛr n
舵
(lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;

sterburta n
右舷
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) prawa burta statku patrząc z rufy na dziób

stereotyp ˌstɛrɛˈɔtɨp n
ステレオタイプ
(socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;
(informatyka, informatyczny) adnotacja grupująca inne adnotacje

sternik n
舵手
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stopień żeglarski niższy od stopnia kapitana i żeglarz posiadający ów stopień

sterowiec stɛˈrɔvʲjɛʦ̑ n
飛行船
(lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;

sterylizować v
殺菌
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) niszczyć mikroorganizmy i ich spory

stewardesa ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa n
スチュワーデス
(lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;

stigma ˈstʲiɡma n
スティグマ
(językoznawstwo, językoznawczy) litera alfabetu greckiego, obecnie nieużywana w języku greckim; w greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 6; jest ligaturą liter sigma i tau;

stochastyczny adj
推測
(matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek

stocznia ˈstɔʧ̑ʲɲa n
造船所
zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stodoła stɔˈdɔwa n
家畜小屋
(architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.

stokrotka stɔˈkrɔtka n
延命菊
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju stokrotka (1.1)
雛菊
(botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;

stolica stɔˈlʲiʦ̑a n
首都
(administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stolik ˈstɔlʲik n
テーブル
(gastronomia) stół z siedzeniami przygotowany dla klientów w restauracji, barze

stomatologia ˌstɔ̃matɔˈlɔɟja n
口腔病学
(medycyna, medyczny) dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka;

stop stɔp n
合金
(technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali;

stopa ˈstɔpa n
フィート フート 足
jednostka długości, używana w niektórych krajach;
水準
poziom, jakość czegoś
脚 脚部
podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)
詩脚 韻脚
najmniejsza jednostka miary wierszowej;
足
(anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;

stopień ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ n
度 程度
(fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
(matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;

stopień najwyższy ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ n
最上級
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wyższy ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ n
比較級
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stos stɔs n
スタック
(informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu;
większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim

stosowany adj
応用
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) mający służyć potrzebom praktycznym

stosunek stɔˈsũnɛk
関係
sposób obcowania między różnymi jednostkami

stosunek stɔˈsũnɛk n
関係
zależność między różnymi elementami

stosunek przerywany stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ n
膣外射精
(medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia

stosunek płciowy stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ n
性交
(fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stowarzyszenie ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ n
組合
organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach;

stołówka stɔˈwufka n
カフェテリア 食堂
miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy

stożek ˈstɔʒɛk n
錐体
(geometria) bryła powstała przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

strach strax n
恐怖 恐れ
(psychologia, psychologiczny) uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne

stracić twarz ˈstraʨ̑iʨ̑ ˈtfaʃ v
面目を失う
stracić honor, mieć powody do wstydu

strajk strajk n
ストライキ 同盟罷業
dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;
ストライク
w kręglach: zbicie wszystkich kręgli za pierwszym rzutem

strajk włoski ˈstrajɡ ˈvwɔsʲci n
サボ
strajk polegający na skrajnie skrupulatnym wykonywaniu obowiązków służbowych przez pracowników

strajkować strajˈkɔvaʨ̑ v
ストライキを起こす
uczestniczyć w strajku

straszny ˈstraʃnɨ adj
極端
(potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży
okropny, nieprzyjemny
酷い
taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny

straszyć v
威かす
wzbudzać strach, lęk w kimś

strata ˈstrata n
失うこと
ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg ˈstratɛk n
戦略家
znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi

strategia straˈtɛɟja n
戦略
ogólny plan działań, szerszy od taktyki

strategiczny adj
戦略的
zgodny z określoną strategią

stratosfera n
成層圈
(geofizyka) druga (nad troposferą) warstwa atmosfery, w której ma miejsce inwersja temperatury;

stratowulkan n
成層火山
(geologia, geologiczny) wzniesienie powstałe w wyniku zgromadzenia się na przemian magmy i innych materiałów wydobywających się z wnętrza wulkanu;

straż graniczna n
国境警備隊
(wojskowość, wojskowy) formacja mundurowa administracji państwowej powołana do ochrony granic;
(wojskowość, wojskowy) jednostka lub grupa funkcjonariuszy straży granicznej (1.1)

straż pożarna ˈstraʃ pɔˈʒarna n
消防署
wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

straż przybrzeżna n
沿岸警備隊
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) morska formacja policyjna lub wojskowa odpowiadająca za nadzorowanie granic

strażacki adj
消防 の
związany ze strażą pożarną, dotyczący straży pożarnej

strażak ˈstraʒak n
消防士
osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnica n
望楼
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż;

strażnik ˈstraʒʲɲik n
ガード
osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób

strefa ˈstrɛfa n
地区
przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia

strefa erogenna ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa n
性感帯
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym;

stres strɛs n
ストレス
(psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

streszczenie strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
要約
wyciąg, skrót

stringi ˈstrʲĩŋʲɟi n
Gストリング
(krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału;

strit strʲit n
ストレート
(termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

stroboskop n
ストロボスコープ
(technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu

stromy ˈstrɔ̃mɨ adj
急
nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża

strona ˈstrɔ̃na n
ウェブページ
(informatyka, informatyczny) (zobacz) strona internetowa
側 側面
umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś
側 陣営
uczestnik wojny, także sporu, kłótni, negocjacji, rozmów, umowy, małżeństwa, itp.
側面 観点
analizowana, wyszczególniona cecha czegoś
態
(gramatyka) forma zdania zależna od wzajemnego stosunku podmiotu i orzeczenia;
辺
(matematyka, matematyczny) w algebrze: jedna z dwóch zależności w równaniu lub nierówności rozdzielić znakiem równości lub nierówności
頁
jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.

strona bierna ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna n
受動態 受身
(gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie;

strona czynna ˈstrɔ̃na ˈʧ̑ɨ̃nːa n
能動態
(gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności;

stront strɔ̃nt n
ストロンチウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strudel ˈstrudɛl n
シュトルーデル
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto francuskie zawijane z jabłkami lub nadzieniem z sera bądź maku, pieczone w rondlu z dużą ilością masła;

struktura strukˈtura n
組織 構成
stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

strumień ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ n
ストリーム
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny;
(informatyka, informatyczny) transmisja dostarczająca na życzenie skompresowane dane multimedialne przez Internet

struna ˈstrũna n
弓弦
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

struna głosowa n
声帯
(anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strup strup n
瘡蓋
(medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;

struś struɕ n
ダチョウ 駝鳥
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strychnina strɨxʲˈɲĩna n
ストリキニーネ
(chemia, chemiczny) (toksykologia) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

strzał sṭʃaw n
発射
(wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni

strzała ˈsṭʃawa n
矢
pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka ˈsṭʃawka n
矢印
linia z grotem, symbol wskazujący kierunek albo miejsce

strzelać ˈsṭʃɛlaʨ̑ v
撃つ
oddawać strzał z broni
(fotografia) wykonywać zdjęcie
(sport, sportowy) kierować piłkę do bramki

strzelba ˈsṭʃɛlba n
散弾銃
długa, palna broń myśliwska;

strzelec ˈsṭʃɛlɛʦ̑ n
射手
(sport, sportowy) zawodnik specjalizujący się w strzelaniu z ręcznej broni palnej
osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

strzelnica sṭʃɛlʲˈɲiʦ̑a n
射撃場
(wojskowość, wojskowy) miejsce ćwiczeń w strzelaniu do celu

strzemię ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ n
鐙
(hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzyc v
刈る
obcinać futro zwierząt na wełnę
przycinać rośliny, np. trawę, gałęzie

strzykawka n
注射器
(medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzykwa n
ナマコ
(zoologia, zoologiczny) Holothuroidea, zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;

strzyżyk n
ミソサザイ
(ornitologia, ornitologiczny) mały wędrowny ptak z rodziny strzyżyków, podobny do wróbla, zamieszkujący Amerykę Północną i Eurazję

strój struj n
服装
określony rodzaj ubioru

stróż struʃ n
警備員
osoba pilnująca np. budynku

student ˈstudɛ̃nt n
だいがくせい 大学生
osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studio ˈstudʲjɔ n
スタジオ
pomieszczenie przeznaczone do nagrań dźwiękowych, audycji radiowych, telewizyjnych lub filmowych itp.

studiować stuˈdʲjɔvaʨ̑ v
勉強する
uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach
uważnie czytać, zgłębiać temat
wpatrywać się uważnie

studnia ˈstudʲɲa n
井戸 井
głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

studnia artezyjska n
掘り抜き井戸
studnia zasilana wodą z podpowierzchniowej warstwy wodonośnej w sposób samoczynny;

stulejka stuˈlɛjka n
包茎
(medycyna, medyczny) wrodzone zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia;

stwardnienie rozsiane stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ n
多発性硬化症
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

stworzenie stfɔˈʒɛ̃ɲɛ n
万物
(rzeczownik odczasownikowy) od stworzyć
生物
zwierzę lub człowiek

styczeń ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ n
１月 一月 一月 睦月
pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

styczna n
接線
(geometria) linia prosta mająca punkt wspólny z krzywą lub powierzchnią, nieprzecinająca jej w tym punkcie;

styl stɨl n
様式
(sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej
sposób czyjegoś postępowania, zachowania
sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.

styl życia n
生活様式
(socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje;

stylistyka n
文体論
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) dział nauki zajmujący się opisem i analizą stylów językowych

stynka ˈstɨ̃nka n
胡瓜魚
(ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach;

stypa n
通夜
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;

stypendium stɨˈpɛ̃ndʲjũm n
奨学金
pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

styropian n
発泡スチロール
(technologia, technika, techniczny) polistyren o mikroporowatej strukturze, najczęściej w formie kształtek, bloków lub płyt, wykorzystywany jako materiał do izolacji cieplnej, dźwiękowej i elektrycznej;

stół stuw n
テーブル 机
(branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd stɔ̃nt pronoun
ここから
wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz
z tego powodu

stępka ˈstɛ̃mpka n
竜骨
(marynarka) (technologia, technika, techniczny) główna, podłużna belka konstrukcyjna umieszczona w osi na dnie kadłuba statku wodnego;

stężenie n
濃度
(chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy;

suahili ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi n
スワヒリ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;

subkontynent ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt n
亜大陸
(geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;

subkultura n
サブカルチャー
(socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

sublimacja n
昇華
(fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia ze stałego na gazowy, z pominięciem fazy ciekłej;

substancja supˈstãnʦ̑ʲja n
物質
(chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

subtelny supˈtɛlnɨ adj
巧妙
o niewielkim natężeniu, nieznaczny
odznaczający się delikatnością (o człowieku)
taktowny

suchy ˈsuxɨ adj
乾いた
nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

sudoku suˈdɔku n
数独 ナンバープレース
japońska łamigłówka, w której zadaniem jest uzupełnienie diagramu tak, aby w każdej kolumnie, każdym wierszu oraz każdym mniejszym kwadracie znalazło się po jednej cyfrze od 1 do 9;

sufit ˈsufʲit n
天井
(budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufizm ˈsufʲism̥ n
スーフィズム
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;

sugilit suˈɟilʲit n
杉石
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie;

suhak n
サイガ
(zoologia, zoologiczny) kopytny z rodzaju suhaków (1.1)

suita n
組曲
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów;

suka ˈsuka n
雌犬
(zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukienka suˈcɛ̃nka n
ドレス
(krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

suknia ˈsucɲa n
ワンピース
(krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sukraloza n
スクラロース
(chemia, chemiczny) (spożywczy) substancja słodząca, słodsza 600 razy od zwykłego cukru, pochodna sacharozy o zerowej kaloryczności;

sum sũm n
鯰 ナマズ
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma ˈsũma n
総額
(matematyka, matematyczny) wynik dodawania

sumak ˈsũmak n
ウルシノキ
(botanika, botaniczny) Rhus, rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku

sumeryjski n
シュメール語
(językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;

sumienie sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
良心
wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumo ˈsũmɔ n
相撲
(sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

sunnita sũɲˈːita n
スンニ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sunnickiego odłamu islamu - sunnizmu

superbohater ˌsupɛrbɔˈxatɛr n
スーパーヒーロー
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pozytywny bohater literacki, filmowy lub komiksowy posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

supergromada n
超銀河団
(astronomia, astronomiczny) zgrupowanie ogromnej liczby grup i gromad galaktyk;

superksiężyc n
スーパームーン
(potocznie, potoczny) (astronomia, astronomiczny) księżyc w pełni, obserwowany w syzygijnym perygeum;

supermarket ˌsupɛrˈmarkɛt n
スーパーマーケット スーパー
(handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supermodelka n
スーパーモデル
bardzo znana modelka

supernowa ˌsupɛrˈnɔva n
超新星
(astronomia, astronomiczny) gwiazda, której jasność gwałtownie wzrosła na skutek wybuchowego odrzucenia przez nią swoich zewnętrznych warstw;

superwtorek n
スーパー・チューズデー
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w USA: dzień (wtorek) na początku lutego lub marca w roku wyborów prezydenckich, kiedy w największej liczbie stanów odbywają się prawybory;

sura ˈsura n
スーラ
w islamie: rozdział Koranu;

surdut ˈsurdut n
フロックコート
(krawiectwo) wizytowy ubiór męski z ciemnego materiału; długa, dwurzędowa marynarka;

surfing n
サーフィン
(sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej

surowica n
血清
(biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi

surowiec suˈrɔvʲjɛʦ̑ n
原材料 原料
substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowy suˈrɔvɨ adj
生
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony

surrealistyczny ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
シュール
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surrealizm ˌsurːɛˈalʲism̥ n
シュルレアリスム
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka ˌsurɨˈkatka n
ミーアキャット
(zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

suseł ˈsusɛw n
ジリス
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

sushi ˈsuʃʲi n
寿司 鮨
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

susza ˈsuʃa n
旱魃
długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka suˈʃarka n
乾燥機
urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza

suszarka do włosów suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf n
ヘアドライヤー
(fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

suszony adj
乾燥
taki, który przeszedł proces suszenia

suszyć ˈsuʃɨʨ̑ v
乾かす ‎
powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody

sutanna suˈtãnːa n
キャソック
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich;

sutek ˈsutɛk n
乳首
(anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,

sutener suˈtɛ̃nɛr n
客引き
człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób

sutra ˈsutra n
スートラ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w buddyzmie: pismo kanoniczne, z naukami Buddy lub późniejszymi komentarzami;

suwak logarytmiczny n
計算尺
przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych;

suwerenność ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑ n
主権
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

sułtan n
スルタン
tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

swap n
スワップ
(finanse, finansowy) umowa między dwoma podmiotami na wymianę przyszłych przepływów pieniężnych;
idea wymieniania się niepotrzebnymi rzeczami, głównie ubraniami

swastyka sfasˈtɨka ˈsfastɨka n
スワスティカ
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;

sweter ˈsfɛtɛr n
セーター
(odzieżownictwo) grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

swój sfuj pronoun
その 自分 の
należący do wykonawcy czynności

sycylijski ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci adj
シチリア語
od Sycylia

syczeć ˈsɨʧ̑ɛʨ̑ v
シッ
emitować dźwięk przypominający głoskę s
mówić ze złością, z pasją

sygnalizować v
合図する
przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

sygnał ˈsɨɡnaw n
合図
znak informacyjny lub ostrzegawczy

syjonizm sɨˈjɔ̇̃ɲism̥ n
シオニズム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sylaba sɨˈlaba n
音節
(językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylabariusz n
音節文字
(językoznawstwo, językoznawczy) system pisma, w którym znaki odpowiadają zgłoskom (sylabom), a nie pojedynczym głoskom

sylf sɨlf n
シルフ
(mitologia, mitologiczny) duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy;

sylogizm n
三段論法
(logika, logiczny) wnioskowanie z dwóch przesłanek, które łączy jedno wspólne pojęcie;

sylwester sɨlˈvɛstɛr n
大晦日
dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku

symbioza n
共生
(biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol ˈsɨ̃mbɔl n
シンボル 符号
znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu
記号
(sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost;

symbolizować ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑ v
象徴
stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu

symetria sɨ̃ˈmɛtrʲja n
シンメトリー 対称
(matematyka, matematyczny) właściwość figury, bryły lub ogólnie dowolnego obiektu matematycznego, polegająca na tym, iż istnieje należące do pewnej zadanej klasy przekształcenie niebędące identycznością, które odwzorowuje dany obiekt na niego samego;

symetryczny adj
対称な
odznaczający się symetrią, zbudowany lub ułożony według zasad symetrii

symfonia sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja n
交響曲
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symonia n
シモニア
(historia, historyczny, historycznie) praktyka sprzedawania i kupowania godności, urzędów i dóbr w czasach średniowiecza;

sympatia sɨ̃mˈpatʲja n
情け
życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś

sympozjum sɨ̃mˈpɔzʲjũm n
シンポジウム
spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

symptom ˈsɨ̃mptɔ̃m n
症候
oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

symulakr sɨ̃ˈmulakr̥ n
シミュラクラ現象
byt, rzecz lub pojęcie udawane, nieprawdziwe, wykreowane przez symulowanie; takie, które nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości;

syn sɨ̃n n
息子
dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

syn marnotrawny ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ n
放蕩息子
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto zawinił lub zbłądził, ale w końcu się opamiętał;

synagoga ˌsɨ̃naˈɡɔɡa n
シナゴーグ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

synantropijny adj
シナントロープ
(biologia, biologiczny) zawleczony przez człowieka

synapsa sɨ̃ˈnapsa n
シナプス
(biologia, biologiczny) połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej;

syndrom paryski ˈsɨ̃ndrɔ̃m paˈrɨsʲci n
パリ症候群
dolegliwość turystów, (najczęściej japońskich) odwiedzających Paryż i odkrywających, że ich wymarzony czy znany z mediów obraz miasta różni się w znaczący sposób od rzeczywistości;

syndrom sztokholmski ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci n
ストックホルム症候群
stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;

syndykalizm n
サンディカリスム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w ruchu robotniczym, zakładający prymat celów ekonomicznych nad politycznymi w walce o prawa proletariatu;

syndykat n
シンジケート
(ekonomia, ekonomiczny) związek kilku przedsiębiorstw powołany dla wspólnego przedsięwzięcia

synekura ˌsɨ̃nɛˈkura n
閑職
dobrze płatna posada, która nie wymaga od zatrudnionego większego wysiłku

synestezja n
共感覚 シナスタジア
stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;

syngaleski n
シンハラ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski;

synod ˈsɨ̃nɔt n
教会会議
(administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów
(administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich

synonim sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm n
同義語 類義語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synowa sɨ̃ˈnɔva n
嫁
żona syna

syntagma sɨ̃nˈtaɡma n
句
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;

synteza n
統合
połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia

sypialnia sɨˈpʲjalʲɲa n
寝室
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrena sɨˈrɛ̃na n
クラクション
(motoryzacja) samochód marki Syrena;
サイレン セイレーン
urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;
人魚 サイレン
(mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;

syrop ˈsɨrɔp n
シロップ 糖蜜
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roztwór leku w wodzie gęstością i smakiem przypominający syrop (1.1)
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, bardzo słodki i lepki roztwór cukru, zagęszczony sok

syrop klonowy ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ n
メープルシロップ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

system ˈsɨstɛ̃m n
システム
układ urządzeń współpracujących ze sobą;

system operacyjny ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ n
オペレーティングシステム
(informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf n
ファイルシステム
(informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

sytuacja ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
場合
zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

syty adj
一杯
taki, który zaspokoił głód, najadł się

szabla ˈʃabla n
サーベル
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) jednosieczna broń z wygiętą klingą;

szablon ˈʃablɔ̃n n
テンプレート
forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty

szach ʃax n
王手
(szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem;
シャー
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachownica ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a n
チェスボード
(szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachy ˈʃaxɨ n
チェス 西洋将棋
(szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacunek ʃaˈʦ̑ũnɛk n
尊敬 敬い
cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś
珍重
przybliżona wartość, liczebność, wielkość lub ilość czegoś

szadź ʃaʨ̑ n
霜
(meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa ˈʃafa n
戸棚
mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir ˈʃafʲir n
サファイア
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
(mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafirowy adj
サファイア色
zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru

szafot ˈʃafɔt n
処刑台
(historia, historyczny, historycznie) rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje;

szafran ˈʃafrãn n
サフラン
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów

szafranowy ˌʃafrãˈnɔvɨ adj
サフラン色の
(książkowy) mający kolor intensywnie żółty, taki jak kolor sproszkowanego słupka kwiatu szafranu uprawnego

szahada ʃaˈxada n
シャハーダ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu

szakal ˈʃakal n
ジャッカル
(zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy;

szakal złocisty n
キンイロジャッカル
(zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych;

szakszuka n
シャクシューカ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa bliskowschodnia i północnoafrykańska na bazie papryki, pomidorów i cebuli, w których dusi się jajka, doprawiana zwykle kuminem;

szal ʃal n
スカーフ マフラー 肩掛け
prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szaleniec ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑ n
命知らず
(przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo

szaleństwo ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ n
狂気
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna

szalik ˈʃalʲik n
スカーフ
pas materiału służący do owijania szyi

szalom interjection
シャローム
pozdrowienie żydowskie

szalony ʃaˈlɔ̃nɨ adj
気が狂った
chory umysłowo
nieszablonowy, dziwny
niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny
charakterystyczny dla osób szalonych (1.1-2)
niekontrolowany, intensywny, gwałtowny, niepohamowany
szybki (np. pościg, ruch)

szalotka ʃaˈlɔtka n
エシャロット
(botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebulek tej rośliny

szaman ˈʃãmãn n
シャーマン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;

szamanizm ʃãˈmãɲism̥ n
シャーマニズム
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;

szambo ˈʃãmbɔ n
浄化槽
(technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia

szampan ˈʃãmpãn n
シャンパン シャンペン
białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon ˈʃãmpɔ̃n n
シャンプー
płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szanować ʃãˈnɔvaʨ̑ v
尊敬
mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem

szansa ˈʃãw̃sa n
機会
prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności

szantaż ˈʃãntaʃ n
強請
wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑ v
せびる
stosować szantaż wobec kogoś

szara eminencja ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nʦ̑ʲja n
黒幕
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba zakulisowo sprawująca władzę lub skrycie i anonimowo wpływająca na podejmowanie istotnych decyzji, zarazem nie pełniąca funkcji adekwatnych do tych czynności

szarańcza ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a n
イナゴ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający konika polnego, szkodnik upraw;

szarlatan n
薮医者
oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szarpać ˈʃarpaʨ̑ v
破る
odrywać kawałek czegoś

szary ˈʃarɨ adj
グレー の
w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szarża ˈʃarʒa n
突撃
(wojskowość, wojskowy) gwałtowne natarcie kawalerii

szaszłyk ˈʃaʃwɨk n
シャシリク
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;

szatnia ˈʃatʲɲa n
クローク 更衣室
pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia

szałwia ˈʃawvʲja n
アキギリ属
(botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw ʃʧ̑af n
羊蹄
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;

szczawik ˈʃʧ̑avʲik n
酢漿草
roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.;

szczawik zajęczy n
小深山傍食
(botanika, botaniczny) Oxalis acetosella L., gatunek roślin z rodziny szczawikowatych;

szczegółowo adv
詳しい
w sposób szczegółowy, z uwzględnieniem szczegółów

szczegółowy ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ adj
詳しい
mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑ v
吠える
(zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczelina ʃʧ̑ɛˈlʲĩna n
ひび
wąski, podłużny otwór

szczelinomierz ˌʃʧ̑ɛlʲĩˈnɔ̃mʲjɛʃ n
すきまゲージ
(metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru szerokości szczelin;

szczeniak ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak n
子犬
(przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) chłopiec postępujący niepoważnie, zachowujący się w sposób niedojrzały

szczepienie ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
予防接種
(medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku
(rzeczownik odczasownikowy) od szczepić, nazwa czynności

szczepionka ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka n
ワクチン
(medycyna, medyczny) preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczepić ˈʃʧ̑ɛpʲiʨ̑ v
ワクチンを打つ
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę

szczerość ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑ n
誠実
cecha tego, kto jest szczery

szczery ˈʃʧ̑ɛrɨ adj
率直な
dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje

szczoteczka do zębów ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf n
歯ブラシ
mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka ˈʃʧ̑ɔtka n
ブラシ 刷子
narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczotka do włosów ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf n
ヘアブラシ
(fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczupak ˈʃʧ̑upak n
カワカマス ノーザンパイク パイク
(ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczupły ˈʃʧ̑upwɨ adj
スリム
mający smukły kształt, mało tłuszczu

szczur ʃʧ̑ur n
ラット 鼠
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczygieł ˈʃʧ̑ɨɟɛw n
ゴシキヒワ
(ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczyt ʃʧ̑ɨt n
サミット
(przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego)
(przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
najwyższy punkt góry

szczęście ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ n
幸運
uczucie radości i zadowolenia

szczęśliwego Nowego Roku ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku interjection
明けましておめでとうございます
…używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwie adv
楽しく
ze szczęściem, zaznając szczęścia, z powodzeniem

szczęśliwy ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ adj
幸せな
odczuwający szczęście

szejk n
シャイフ
(etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel ˈʃɛkɛl n
シェケル
(jednostka monetarna) waluta Izraela;
(starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka wagi;
(starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) bliskowschodnia złota lub srebrna moneta

szelka ˈʃɛlka n
サスペンダー
pasek z elastycznej tkaniny, zakładany na ramiona w celu podtrzymywania spodni;

szept n
囁き
bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szeptać ˈʃɛptaʨ̑ v
囁く
mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szereg ˈʃɛrɛk n
シリーズ
(matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników
ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej

szermierka ʃɛrˈmʲjɛrka n
フェンシング
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
sztuka władania białą bronią

szermierz ˈʃɛrmʲjɛʃ n
剣士
(sport, sportowy) sportowiec uprawiający szermierkę
człowiek władający lekką białą bronią

szeroki ʃɛˈrɔci adj
広い
mający określony wymiar poprzeczny
mający duży wymiar poprzeczny
rozciągający się daleko we wszystkie strony

szerokość ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑ n
幅 巾 巾
poprzeczny wymiar obiektu
緯度
(geografia, geograficzny) (zobacz) szerokość geograficzna

szerszeń ˈʃɛrʃɛ̃ɲ n
雀蜂
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;

szeryf ˈʃɛrɨf n
保安官
w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora;
w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa;

szerzyć ˈʃɛʒɨʨ̑ v
普及する
popularyzować coś; sprawiać, że coś staje się coraz bardziej znane, powszechne

szesnastka ʃɛsˈnastka n
16分音符 十六分音符
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty;

szew ʃɛf n
縫い目
(anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych;
(medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich;
miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny

szewc ʃɛfʦ̑ n
靴屋
(rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;

szewc bez butów chodzi ˈʃɛvʣ̑ bɛz‿ˈbutuf ˈxɔʥ̑i proverb
医者の不養生 坊主の不信心 紺屋の白袴
sytuacja, gdy brak komuś rzeczy, które sam wytwarza (bądź ma z nimi częsty kontakt)

szezlong ˈʃɛzlɔ̃ŋk n
シェーズ・ロング
kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej;

sześcian ˈʃɛɕʨ̑ãn n
立方体 正六面体
(geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;

sześciokąt ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt n
六角形
(geometria) wielokąt mający sześć boków;

sześciościan n
六面体
(geometria) wielościan o sześciu ścianach (pojęcie ogólniejsze niż sześcian)

szisza ˈʃʲiʃa n
水タバコ
rodzaj fajki wodnej popularnej w krajach arabskich;

szkalować v
中傷
rozgłaszać fałszywe informacje; rzucać oszczerstwa

szkarłatny ʃkarˈwatnɨ adj
真っ赤
(książkowy) mający kolor ciemnoczerwony, taki jak kolor szkarłatu, podobny do koloru krwi

szkic ʃʲciʦ̑ n
下書き
wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku

szkicować v
スケッチする
(sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego

szkielet ˈʃʲcɛlɛt n
骨格
(anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;

szklanka ˈʃklãnka n
グラス
szklane naczynie, z którego się pije;

szklarnia ˈʃklarʲɲa n
温室
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;

szklarz n
ガラス工
rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkliwo ˈʃklʲivɔ n
エナメル質
(anatomia, anatomiczny) twarda tkanka łączna pokrywająca koronę zęba;

szkoda ˈʃkɔda v
残念
być żal, być przykro

szkodliwy ʃkɔˈdlʲivɨ adj
有害
przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkorbut n
壊血病
(medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła ˈʃkɔwa n
学校 がっこう
(edukacja, edukacyjny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva n
小学校
(edukacja, edukacyjny) szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła wyższa n
大学
(edukacja, edukacyjny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkoła średnia ˈʃkɔwa ˈɕrɛdʲɲa n
中学校
(edukacja, edukacyjny) szkoła ogólnokształcąca, techniczna lub zawodowa

szkuner ˈʃkũnɛr n
スクーナ
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkło ʃkwɔ n
ガラス 硝子
twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szkło powiększające n
拡大鏡 虫眼鏡
(technologia, technika, techniczny) prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu

szlachcic ˈʃlaxʲʨ̑iʦ̑ n
華族
członek szlachty

szlachetny ʃlaˈxɛtnɨ adj
偉い
taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny

szlachta ˈʃlaxta n
貴族
(historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu
(historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa;

szlifierka ʃlʲiˈfʲjɛrka n
グラインダー
(technologia, technika, techniczny) obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów;

szlifować ʃlʲiˈfɔvaʨ̑ v
洗練する
(technologia, technika, techniczny) nadawać gładkość, dokładne wymiary oraz połysk obrabianym przedmiotom z metalu, szkła, drewna przy pomocy narzędzi ściernych, ścierać, wygładzać, polerować

szmaragd ˈʃmarakt n
エメラルド 緑玉
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szmergiel n
金剛砂
(mineralogia, mineralogiczny) twarda skała stosowana jako materiał ścierny;

szminka ˈʃmʲĩnka n
口紅 リップスティック
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

sznur ʃnur n
紐
splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurek ˈʃnurɛk n
紐
cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur

sznycel ˈʃnɨʦ̑ɛl n
シュニッツェル
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny

szogun n
将軍 征夷大将軍
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych;

szok n
ショック
intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem

szop ʃɔp n
アライグマ
(zoologia, zoologiczny) Procyon, rodzaj ssaka z rodziny szopowatych;

szop pracz ˈʃɔp ˈːraʧ̑ n
洗熊
(zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szopa ˈʃɔpa n
仮小屋
lekki, drewniany budynek gospodarczy lub magazynowy

szorty ˈʃɔrtɨ n
ショーツ
krótkie spodnie o sportowym kroju

szowinizm ʃɔˈvʲĩɲism̥ n
排外主義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;

szowinizm gatunkowy ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ n
種差別
(neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpagat ˈʃpaɡat n
開脚
ćwiczenie gimnastyczne polegające na rozciągnięciu nóg do linii poziomej;

szpak ʃpak n
ホシムクドリ
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szparag ˈʃparak n
アスパラガス
(botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpic fiński ˈʃpʲiʦ̑ ˈfʲĩj̃sʲci n
フィニッシュ・スピッツ
(kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii;

szpic japoński ˈʃpʲiʦ̑ʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci n
日本スピッツ
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii;

szpieg ʃpʲjɛk n
スパイ 間諜
osoba zajmująca się szpiegostwem;

szpik ʃpʲik n
骨髄
(biologia, biologiczny) miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości;

szpilka ˈʃpʲilka n
ピン
(krawiectwo) mały, cieniutki pręt zakończony główką z metalu lub kolorowego plastiku, służący do mocowania np. tkaniny

szpinak ˈʃpʲĩnak n
菠薐草
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach

szpital ˈʃpʲital n
病院
(medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital polowy n
野外病院
(medycyna, medyczny) tymczasowa kliniczna instytucja medyczna obsługująca rannych żołnierzy, ofiary katastrof i klęsk żywiołowych;

szpital psychiatryczny n
精神科病院
(medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szprycer ˈʃprɨʦ̑ɛr n
スプリッツァー
(potocznie, potoczny) wino z wodą sodową

szprycha ˈʃprɨxa n
スポーク
(technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą

szrapnel ˈʃrapnɛl n
榴散弾
(wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;

sztaba n
インゴット
(jubilerstwo, jubilerski) bryła metalu szlachetnego o prostokątnej podstawie

sztafeta n
リレー
(przenośnie, przenośnia) seria jednakowych czynności wykonywanych przez kolejne osoby lub zespoły

sztaluga n
イーゼル 画架
(sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztandar ˈʃtãndar n
戦旗
chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu

sztanga ˈʃtãŋɡa n
バーベル
(sport, sportowy) ciężar podnoszony w zawodach ciężarowców;

sztruks n
コーデュロイ
(włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana;

sztuczna inteligencja n
アーティフィシャル・インテリジェンス
(technologia, technika, techniczny) (informatyka, informatyczny) inteligencja wykazywana przez urządzenia sztuczne;

sztuczne ognie ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ n
花火
wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne;

sztuka ˈʃtuka n
芸術
umiejętność wymagająca szczególnych zdolności
芸術 アート
(sztuka) twórczość artystyczna

sztuka walki n
武芸
(sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;

sztuki piękne ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ n
美術
termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę

szturchać v
押す 突く
delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

sztućce ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ n
カトラリー
komplet sztućców

sztylet ˈʃtɨlɛt n
ダガー
krótka broń biała o cienkim ostrzu;

sztywny ˈʃtɨvnɨ adj
硬い
(potocznie, potoczny) nieżywy
(przenośnie, przenośnia) nieumiejący się bawić lub wyluzować
niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany

szubienica ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
絞首台
konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada ʃufˈlada n
引き出し
wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukać ˈʃukaʨ̑ v
探す
podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szum ʃũm n
ノイズ
przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;

szwa n
シュワー
(fonetyka, fonetyczny) średnio centralna samogłoska zaznaczana w międzynarodowym alfabecie fonetycznym symbolem [ə];

szwaczka ˈʃfaʧ̑ka n
裁縫師
kobieta zawodowo szyjąca w szwalni

szwagier ˈʃfaɟɛr n
義兄 義弟
brat żony
mąż siostry

szwagierka ʃfaˈɟɛrka n
義妹 義姉
siostra żony lub męża
żona szwagra

szwajcarski ʃfajˈʦ̑arsʲci adj
スイス
związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki ˈʃfɛʦ̑ʲci adj
スウェーデン語
związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów

szwedzki ˈʃfɛʦ̑ʲci n
スウェーデン語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Szwecji;

szyb ʃɨp n
立て坑
(górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac
pionowy sztuczny kanał w ziemi, budynku, itp.

szyberdach ʃɨˈbɛrdax n
サンルーフ
(motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu;

szybki ˈʃɨpʲci adj
速い 急速
poruszający, odbywający się z dużą prędkością

szybko ˈʃɨpkɔ adv
速い
z dużą prędkością

szybkość ˈʃɨpkɔɕʨ̑ n
速さ
cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybowiec ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑ n
グライダー
(lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szydełkować ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑ v
あむ 編む
(rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku

szydło ˈʃɨdwɔ n
錐 突きぎり
ostry kolec na trzonku;

szyfon ˈʃɨfɔ̃n n
シフォン
(włókiennictwo) cienka, przewiewna i półprzezroczysta tkanina o splocie płóciennym z mocno skręconych nitek jedwabnych lub bawełnianych, używana do produkcji bielizny, sukni, szali itp.

szyfrowanie ˌʃɨfrɔˈvãɲɛ n
暗号化
(rzeczownik odczasownikowy) od szyfrować

szyita ʃɨˈ<sup>j</sup>ita n
シーア
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca szyizmu, szyickiego nurtu w islamie

szyja ˈʃɨja n
首
(anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka macicy ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ n
子宮頸部
(anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szyling ˈʃɨlʲĩŋk n
シリング
(historia, historyczny, historycznie) moneta angielska;
(jednostka monetarna) waluta kilku krajów afrykańskich;

szylkret n
べっ甲
(dawniej, dawny) (rzemiosło, rzemieślniczy) masa rogowa ze skorupy żółwi morskich, wykorzystywana jako materiał produkcyjny (galanteria) i dekoracyjny (inkrustowanie)

szympans ˈʃɨ̃mpãw̃s n
チンパンジー 黒猩々
(zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szyna ˈʃɨ̃na n
レール
(technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach;

szynka ˈʃɨ̃nka n
ハム
(spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynobus ʃɨ̃ˈnɔbus n
気動車
(kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka;

szynszyla ʃɨ̃w̃ˈʃɨla n
チンチラ
(zoologia, zoologiczny) Chinchilla, gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szyszka ˈʃɨʃka n
松毬
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyszynka ʃɨˈʃɨ̃nka n
松果体
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu;

szyć ʃɨʨ̑ v
縫う
łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici
縫う 縫製
robić ubrania

szósta n
六時
godzina 6 rano lub wieczorem

szósty zmysł ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥ n
第六感
wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji

sód sut n
ナトリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka ˈsujka n
懸巣 橿鳥
(ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sól sul n
塩
(spożywczy) chlorek sodu
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sól ziemi ˈsulʲ ˈʑɛ̃mʲi n
地の塩
najbardziej wartościowi ludzie

sąd sɔ̃nt n
裁判所
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem

sądowy sɔ̃nˈdɔvɨ adj
司法
związany z sądem (instytucją)

sądzić ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
思う
mieć o czymś jakieś zdanie

sąsiad ˈsɔ̃w̃ɕat n
隣人
osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadować ˌsɔ̃w̃ɕaˈdɔvaʨ̑ v
隣り合う
być położonym obok czegoś

sąsiedztwo sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ n
付近
to, co znajduje się w pobliżu
付近 界隈
osoby mieszkające nieopodal

sążeń ˈsɔ̃w̃ʒɛ̃ɲ n
ファゾム
(historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) jednostka długości, używana do pocz. XX w., równa odległości między dłońmi rozpostartych ramion mężczyzny, czyli około 1,7 m;

sędzia ˈsɛ̃ɲʥ̑a n
裁判官
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;

sęp sɛ̃mp n
禿鷲 禿鷹
(ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słaba płeć ˈswaba ˈpwɛʨ̑ n
弱き性
(książkowy) kobiety

słabość ˈswabɔɕʨ̑ n
弱さ 弱み
odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych

słaby ˈswabɨ adj
弱い
posiadający niewielką siłę fizyczną
薄い
mający niewielkie stężenie, niską ilość jakiejś substancji rozpuszczonej w sobie
薄い 弱い
niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny

sława ˈswava n
名声
wielki rozgłos

sławny ˈswavnɨ adj
有名
taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słodki ˈswɔtʲci adj
甘い
mający smak cukru
甘い 可愛い
wywołujący miłe uczucie

słodkowodny ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ adj
淡水
typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich
zawierający wody słodkie

słodycz ˈswɔdɨʧ̑ n
甘さ
słodki smak

słodzik ˈswɔʥ̑ik n
甘味料
(spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru;

słoma ˈswɔ̃ma n
藁
(rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiany ogień swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈɔɟɛ̇̃ɲ n
竜頭蛇尾
krótkotrwałe uczucie, entuzjazm, emocja; szybko pojawiający się entuzjazm, który równie prędko mija

słomka ˈswɔ̃mka n
ストロー
kawałek słomy lub rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
źdźbło słomy

słonecznik swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik n
向日葵
(potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;
向日葵 日回り草
(botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;

słoneczny swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ adj
晴れる
pełen słońca

słonina swɔ̃ˈɲĩna n
脂肪
(spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słonka ˈswɔ̃nka n
ヤマシギ
(ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony ˈswɔ̃nɨ adj
塩辛い
mający smak soli

słowa ˈswɔva n
歌詞
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu

słowacki swɔˈvaʦ̑ʲci adj
スロバキア語 スロヴァキアの
związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

słowacki swɔˈvaʦ̑ʲci n
スロバキア語 スロヴァキア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język słowacki;

słoweński swɔˈvɛ̃j̃sʲci adj
スロベニア語
odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słowiański swɔˈvʲjä̃j̃sʲci adj
スラブ
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik ˈswɔvʲik n
ナイチンゲール
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewających z rodziny muchołówek;

słownictwo swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ n
語彙
(językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów

słownik ˈswɔvʲɲik n
辞書 辞典
spis słów z tłumaczeniami na inny język
辞書 辞典 字典
zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;

słownik wyrazów bliskoznacznych n
類語辞典
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów jakiegoś języka z odniesieniami do wyrazów, wyrażeń i zwrotów połączonych z nimi relacją synonimii

słowo ˈswɔvɔ n
約束 言葉
obietnica, przyrzeczenie
言葉 単語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;

słowo honoru ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru n
名誉の単語
wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem

słoń swɔ̃ɲ n
象 ゾウ
(zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słoń w salonie ˈswɔ̃ɲ f‿saˈlɔ̃ɲɛ idiom
部屋の象
powszechnie znany problem, który jest przez wszystkich ignorowany

słońce ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ n
太陽 日
Słońce widziane jako tarcza na niebie
(astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
日光
(przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

słuch swux n
聴覚
jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuchawka swuˈxafka n
受話器
element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie;
聴診器
(medycyna, medyczny) przyrząd diagnostyczny służący do osłuchiwania chorego;

słuchawki swuˈxafʲci n
イヤフォン
(technologia, technika, techniczny) zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha

słuchać ˈswuxaʨ̑ v
聞く
odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
świadomie odbierać czyjąś mowę
być posłusznym

sługa ˈswuɡa n
子分
(dawniej, dawny) osoba, która usługuje

słup swup n
柱
wysoki, pionowy element konstrukcyjny;
unoszący się pionowo kłąb dymu lub gazu

słupek ˈswupɛk n
ゴールポスト
(sport, sportowy) boczny element bramki
雌蕊
(botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;

służalczy adj
卑屈な
poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba ˈswuʒba n
兵役
służenie komuś

służebność n
隷従
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości;

służyć ˈswuʒɨʨ̑ v
仕える
być czyimś sługą
o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać
pracować w wojsku

słyszalny adj
可聴
możliwy do usłyszenia, dający się usłyszeć

słyszeć ˈswɨʃɛʨ̑ v
聞く 伺う
(fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód n
麦芽
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

ta ta pronoun
これ それ
zaimek wskazujący, rodzaj żeński

tabasco n
タバスコ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bardzo ostry sos na bazie pieprzu z ostrej czerwonej papryki;

tabela taˈbɛla n
表
uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach

tabernakulum ˌtabɛrnaˈkulũm n
幕屋
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii

tabi n
足袋
tradycyjne japońskie skarpety z osobnym palcem;

tablet ˈtablɛt n
ペンタブレット
(informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej;

tabletka taˈblɛtka n
錠剤
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka

tablica taˈblʲiʦ̑a n
黒板
(edukacja, edukacyjny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)

tablica rejestracyjna taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna n
ナンバープレート
tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tabliczka czekolady taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ n
チョコバー
prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu

tabliczka mnożenia taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa n
九九
(edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

tabu ˈtabu n
いみ 忌み
głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;

tachi n
太刀
rodzaj długiego miecza japońskiego;

tachykardia ˌtaxɨˈkardʲja n
頻脈
(medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

tacos n
タコ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów;

taczka ˈtaʧ̑ka n
手押し車
mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tadżycki taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci adj
タジク
odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci n
タジク
język urzędowy Tadżykistanu;

taekwondo tɛˈkwɔ̃ndɔ n
テコンドー
(sport, sportowy) olimpijska dyscyplina sportowa powstała z połączenia tradycyjnej starokoreańskiej sztuki walki i karate

tafta ˈtafta n
タフタ
(włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna

tagliatelle ˌtalʲjaˈtɛlːɛ n
タッギャテッレ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w kształcie długich, płaskich pasków o grubości ok. 2 mm i blisko 1 cm szerokości;

tahini taˈxʲĩɲi n
芝麻醤
(spożywczy) pasta z nasion sezamu, półprodukt używany do przygotowywania wielu potraw;

tajemnica ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a n
秘密 機密
wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemnica poliszynela ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla n
公然の秘密
rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;

tajemniczy ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ adj
不思議
zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun ˈtajfũn n
台風
(meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga ˈtajɡa n
タイガ
borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajny ˈtajnɨ adj
秘密
ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajski ˈtajsʲci n
タイ語
język urzędowy Tajlandii;

tajwański tajˈvãj̃sʲci adj
台湾
dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu

tak tak particle
はい ええ うん
wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak czy owak ˈtak ˈʧ̑ɨ ˈɔvak idiom
とにかく
niezależnie od okoliczności; mimo wszystko

tak sobie ˈtak ˈsɔbʲjɛ adv
まあまあ
przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle

tak zwany ˈtaɡ ˈzvãnɨ adj
所謂
…używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki ˈtaci pronoun
そのような
…do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
…do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
…podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności

takielunek n
綱具
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) system lin na żaglowcu oraz ruchomy osprzęt służący do ich obsługi

taksonomia n
分類体系
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia n
剥製
rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka taˈksufka n
タクシー
samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

taktyczny takˈtɨʧ̑nɨ adj
戦術の
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką

taktyka ˈtaktɨka n
戦術
(wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;

tal tal n
タリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talar ˈtalar n
ターラー
(jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;

talasemia ˌtalaˈsɛ̃mʲja n
サラセミア
(medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;

talent ˈtalɛ̃nt n
才能
starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna;
ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku
osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie

talerz ˈtalɛʃ n
皿
płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

talib ˈtalʲip n
タリブ
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek fundamentalistycznego ugrupowania islamskiego, które powstało w 1994 w Afganistanie;

talizman taˈlʲizmãn n
タリスマン
(ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

talk talk n
タルク
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) biały puder mineralny używany jako kosmetyk do pielęgnacji skóry
(mineralogia, mineralogiczny) miękki minerał z gromady krzemianów;

tam tãm pronoun
あそこ そこ
…wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tam i nazad ˈtãm i‿ˈnazat idiom
あちこち あちらこちら
tam i z powrotem

tam i z powrotem idiom
あちこち あちらこちら
o chodzeniu: w kółko, bezsensownie

tamagotchi n
たまごっち
japońska zabawka elektroniczna, substytut zwierzęcia domowego, w postaci małego urządzenia z wyświetlaczem ciekłokrystalicznym, na którym ukazuje się postać zwierzątka, którym trzeba „opiekować się;”

tamagoyaki n
卵焼き 玉子焼き
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński omlet, który powstaje poprzez zwijanie kilku warstw ubitych jajek smażonych na prostokątnej patelni, porcjowany przed podaniem

tamburmajor ˌtãmburˈmajɔr n
鼓手長
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dyrygent orkiestry marszowej

tamilski adj
タミル語
dotyczący Tamilów

tamilski n
タミル語
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);

tamować v
堰止める
powstrzymywać upływ krwi
utrudniać swobodny ruch (zwykle przemieszczanie) lub działanie

tampon ˈtãmpɔ̃n n
タンポン
(higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;

tamten ˈtãmtɛ̃n pronoun
その
obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tancerka tãnˈʦ̑ɛrka n
踊子
(choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec

tandem ˈtãndɛ̃m n
タンデム自転車
(sport, sportowy) rower dla dwóch osób

tangens ˈtãŋɡɛ̃w̃s n
タンジェント
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;

tango ˈtãŋɡɔ n
たんご タンゴ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, na której opiera się taniec tango (1.1);
タンゴ たんご
(choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;

tani ˈtãɲi adj
安い
mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
niewiele wart
oferujący towary po niskich cenach

taniec ˈtãɲɛʦ̑ n
ダンス 踊り
(choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

tanina n
タンニン
(biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tankietka n
豆戦車
(wojskowość, wojskowy) mały, lekki czołg najczęściej bez wieży;

tankini tãŋʲˈcĩɲi n
タンキニ
damski strój plażowy, składający się z fig i topu

tantal ˈtãntal n
タンタル
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit tãw̃ˈzãɲit n
タンザナイト
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

taoizm taˈɔ<sup>j</sup>ism̥ n
道教
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;

taon n
タウ粒子
(fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, mająca ujemny ładunek elektryczny;

tapeta taˈpɛta n
壁紙
(budownictwo) kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;
(informatyka, informatyczny) grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera;

tapioka n
タピオカ
(spożywczy) mąka, białe granulki lub płatki skrobiowe otrzymane z manioku;

tapir ˈtapʲir n
バク
(zoologia, zoologiczny) Tapirus Brisson, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

tara ˈtara n
風袋
(handel, handlowy) waga opakowania

tarantula ˌtarãnˈtula n
タランチュラ
(zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;

tarcie ˈtarʲʨ̑ɛ n
摩擦
(fizyka, fizyczny) rozpraszanie energii wskutek dotykania się dwóch ciał podczas ich względnego ruchu

tarcza ˈtarʧ̑a n
エスカッシャン
(heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)
楯状地 盾
(geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
盾
(wojskowość, wojskowy) obronna część uzbrojenia

tarcza antyrakietowa ˈtarʧ̑a ˌãntɨracɛˈtɔva n
ミサイル防衛
(potocznie, potoczny) amerykański wielonarodowy i wielowarstwowy system obrony antybalistycznej;

tarczyca n
甲状腺
(anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

targ tark n
値段 交渉 駆け引き
spór między sprzedającym, któremu zależy na jak największym zysku, a kupującym, który chce uzyskać jak najniższą cenę
市
kupno i sprzedaż towarów mająca miejsce w wydzielonym miejscu w określone dni tygodnia
市場
miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży

targi ˈtarʲɟi n
フェア
(handel, handlowy) rodzaj ekspozycji towarów na arenie krajowej lub międzynarodowej, na której wystawiane są wytwory różnych dziedzin przemysłu, której celem jest zawieranie transakcji handlowych

targować v
〔値段などで〕押し問答する
(handel, handlowy) prowadzić pertraktacje handlowe w celu uzyskania najdogodniejszej ceny
(potocznie, potoczny) prowadzić spór

tarka ˈtarka n
卸し金
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie

tarta ˈtarta n
タルト
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak ˈtartak n
製材
zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartrazyna ˌtartraˈzɨ̃na n
タートラジン
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

taryfa n
関税
(ekonomia, ekonomiczny) oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów

tasiemiec taˈɕɛ̃mʲjɛʦ̑ n
サナダムシ
(zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców;

tata ˈtata n
お父さん
(potocznie, potoczny) ojciec

tatarski taˈtarsʲci adj
タタール
związany z Tatarami

tatarski taˈtarsʲci n
タタール
(potocznie, potoczny) język tatarski

tatuaż taˈtu<sup>w</sup>aʃ n
入れ墨 刺青
trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;

tatuować ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
入れ墨 を する
wykonywać tatuaż
入れ墨 を する もらう
dawać sobie wykonywać tatuaż

tatuś ˈtatuɕ n
お父さん パパ
(zdrobniale) tata

tau taw n
タウ
(językoznawstwo, językoznawczy) starogrecka nazwa dziewiętnastej litery alfabetu greckiego, τ;

tautologia ˌtawtɔˈlɔɟja n
トートロジー
(językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;
(logika, logiczny) zdanie, które jest zawsze prawdziwe;

tańczyć ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
踊る ダンスする
(choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma ˈtaɕma n
テープ
długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

taśma perforowana ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna n
紙テープ
(informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

taśmociąg taɕˈmɔʨ̑ɔ̃ŋk n
コンベア
(technologia, technika, techniczny) układ przenośników taśmowych;

tażin n
タジン鍋
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna marokańska potrawa przygotowana w takim naczyniu, zwykle składająca się z mięsa i warzyw, czasem samych warzyw
arabskie naczynie z gliny posiadające wysoką, stożkowatą pokrywę, służące do duszenia mięs nad rozżarzonym węglem lub drewnem, rozpowszechnione w kuchniach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku;

tchawica txaˈvʲiʦ̑a n
気管
(anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz txuʃ n
臆病者
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy

tchórzliwy txuʒˈlʲivɨ adj
へたれ
taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

tchórzostwo txuˈʒɔstfɔ n
臆
cecha właściwa tchórzowi; lękliwość, brak odwagi

teatr ˈtɛatr̥ n
劇場
(architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
演劇 劇場
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);

technet ˈtɛxnɛt n
テクネチウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

technika ˈtɛxʲɲika n
技術
sposób wytwarzania, produkcji

techno ˈtɛxnɔ n
テクノ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek tanecznej muzyki elektronicznej;

technokracja ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja n
テクノクラート
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy;

technologia ˌtɛxnɔˈlɔɟja n
技術
dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania
科学技術 技術
proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś

technologiczny ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
技術の
związany z technologią, dotyczący technologii

teczka ˈtɛʧ̑ka n
かばん
prostokątna torba z uchwytem
ファイル
okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp.

teizm ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
有神論
wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst tɛkst n
本文 テキスト
ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tektonika n
テクトニクス ‎
(geologia, geologiczny) nauka o budowie skorupy ziemskiej oraz o procesach wpływających na nią,

teledysk n
ビデオクリップ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film ilustrujący pojedynczy utwór muzyczny

telefaks n
ファクシミリ
(telekomunikacja) faks

telefon tɛˈlɛfɔ̃n n
電話
(telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

telefon komórkowy tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ n
携帯電話
(telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefoniczny ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
電話の
wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu

telegraf tɛˈlɛɡraf n
電信
urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;

telekomunikacja n
電気通信
(technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

telekonferencja n
遠隔会議
rodzaj konferencji prowadzonej za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych, w której uczestniczą minimum trzy osoby, a przynajmniej jedna z nich uczestniczy zdalnie (na odległość)

telepatia ˌtɛlɛˈpatʲja n
テレパシー
(ezoteryka) rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;

teleportacja n
瞬間移動
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

telepraca n
テレワーク
(neologizm) forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza jednostką organizacyjną pracodawcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

teleskop tɛˈlɛskɔp n
望遠鏡
(optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

telewizja ˌtɛlɛˈvʲizʲja n
テレビ テレビジョン
metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor ˌtɛlɛˈvʲizɔr n
テレビ
urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

tellur ˈtɛlːur n
テルル
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;

telomer n
テロメア
(biologia, biologiczny) element strukturalny chromosomu;

telugu n
テルグ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy południowowschodniej rodziny języków drawidyjskich;

temat ˈtɛ̃mat n
主題 トピック
główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematyczny ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
主題
związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie

temperament ˌtɛ̃mpɛˈrãmɛ̃nt n
性格
(psychologia, psychologiczny) charakter człowieka, jego usposobienie, stopień pobudliwości, sposób reagowania itp.

temperatura ˌtɛ̃mpɛraˈtura n
温度 気温 体温
(fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
熱 高熱
(potocznie, potoczny) gorączka

temperatura pokojowa ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva n
室温
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperówka ˌtɛ̃mpɛˈrufka n
鉛筆削り
oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

tempo ˈtɛ̃mpɔ n
テンポ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkość utworu muzycznego
prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej

tempomat n
クルーズコントロール
(motoryzacja) automatyczny system utrzymywania stałej prędkości samochodu na drodze

tempura tɛ̃mˈpura n
天ぷら
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japońska potrawa z jarzyn, grzybów i owoców morza smażonych w cieście naleśnikowym, podawanych ze specjalnym sosem;

ten tɛ̃n pronoun
この その
…na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi proverb
最後に笑う者が最もよく笑う
nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tendencyjny ˌtɛ̃ndɛ̃nˈʦ̑ɨjnɨ adj
偏向した
stronniczy

tender ˈtɛ̃ndɛr n
炭水車
(kolejnictwo) wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla;

tenes n
テネシン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ts i liczbie atomowej 117;

tengen ˈtɛ̃ŋɡɛ̃n n
天元
w go centralny punkt na gobanie;

tenis ˈtɛ̃ɲis n
テニス
(sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

teodolit ˌtɛɔˈdɔlʲit n
セオドライト
(geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teodycea n
神義論
(filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;

teokracja n
神権政治
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ustrój państwowy, w którym najwyższa władza należy do duchowieństwa;
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, w którym panuje teokracja (1.1)

teologia ˌtɛɔˈlɔɟja n
神学
(potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie teologii (1.1)
(teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);

teoremat n
定理
(logika, logiczny) twierdzenie pochodne, który występuje w obrębie systemu dedukcyjnego i jest wyprowadzone za pomocą wnioskowania dedukcyjnego z aksjomatów tego systemu

teoretycznie adv
理論上
w sposób teoretyczny

teoria tɛˈɔrʲja n
理論
system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

teoria strun n
ひも理論
(fizyka, fizyczny) teoria, według której podstawowym budulcem materii nie są cząstki w postaci punktu, lecz struny;

teoria względności n
相対性理論
(fizyka, fizyczny) dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni;

tequila n
テキーラ
mocny meksykański napój alkoholowy produkowany ze sfermentowanego soku agawy niebieskiej;

teratogenność n
催奇性
cecha tego, co jest teratogenne, co powoduje powstawanie wad rozwojowych płodu

teraz ˈtɛras adv
今 現在
w tej chwili, obecnie

teraźniejszość n
現在
czas obecny; to, co dzieje się teraz

terb tɛrp n
テルビウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

teren ˈtɛrɛ̃n n
土地 領域
pewien określony obszar ziemi

terier ˈtɛrʲjɛr n
テリア
(kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;

terier brazylijski ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci n
ブラジリアン・テリア
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów;

terier szkocki ˈtɛrʲjɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci n
スコティッシュ・テリア
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy małych (krótkonożnych) terierów;

termin ˈtɛrmʲĩn n
期間
czas przeznaczony na wykonanie czegoś

terminator ˌtɛrmʲĩˈnatɔr n
ターミネータ
(astronomia, astronomiczny) linia pomiędzy oświetloną (dzienną) a nieoświetloną (nocną) stroną ciała niebieskiego (zwykle planety lub księżyca);
(biologia, biologiczny) odcinek genu, na którym kończy się proces transkrypcji
(elektronika, elektroniczny) (informatyka, informatyczny) element w sieciach komputerowych opartych na kablu koncentrycznym służący do zakończenia linii;

terminologia ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja n
用語 術語
zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

termit ˈtɛrmʲit n
シロアリ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
テルミット
(technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;

termodynamika ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika n
熱力学
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termofor tɛrˈmɔfɔr n
湯たんぽ
gumowy worek, służący do miejscowego ogrzewania lub ochładzania ciała;

termometr tɛrˈmɔ̃mɛtr̥ n
温度計
przyrząd do pomiaru temperatury;

termopunktura n
灸
(medycyna, medyczny) sposób leczenia, wywodzący się z medycyny chińskiej, polegający na drażnieniu wybranych punktów ciała wysoką temperaturą za pomocą żarzących się suszonych ziół;

termostat n
サーモスタット
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do utrzymywania pewnej stałej temperatury w zamkniętej przestrzeni;

terpentyna n
テレビン油
(chemia, chemiczny) łatwopalna ciecz o intensywnym zapachu, będąca mieszaniną terpenów; składnik żywic drzew i krzewów iglastych;

terrorysta ˌtɛrːɔˈrɨsta n
テロリスト
człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terroryzm tɛrˈːɔrɨsm̥ n
テロリズム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorialny ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɨ adj
領土
dotyczący danego terytorium

terytorium ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm n
領土
(geografia, geograficzny) (administracja) obszar w określonych granicach;

tesla ˈtɛsla n
テスラ
(fizyka, fizyczny) (jednostka miary) jednostka indukcji magnetycznej;

test tɛst n
テスト
próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania
(edukacja, edukacyjny) egzamin, sprawdzian

test ciążowy ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ n
妊娠検査薬
(medycyna, medyczny) przedmiot służący do wykonania testu ciążowego (1.1)
(medycyna, medyczny) test sprawdzający, czy kobieta jest w ciąży;

testament tɛˈstãmɛ̃nt n
遺書 遺言
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

testosteron ˌtɛstɔˈstɛrɔ̃n n
テストステロン
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;

testować tɛˈstɔvaʨ̑ v
テスト
badać z wykorzystaniem testu
sprawdzać

tetrachlorometan ˌtɛtraxlɔrɔ̃ˈmɛtãn n
四塩化炭素
(chemia, chemiczny) związek organiczny, bezbarwna, trująca ciecz, mająca słodkawy zapach, stosowana jako rozpuszczalnik oraz w gaśnicach;

tetrahydrokannabinol n
テトラヒドロカンナビノール
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kannabinoidów o wzorze sumarycznym C21H30O2; główna substancja psychoaktywna zawarta w konopiach;

tetralogia n
四部作
(historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: przedstawienie teatralne składające się z czterech utworów jednego autora wystawianych jeden po drugim;
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki składający się z czterech części

teza n
テーゼ
twierdzenie dla którego należy przedstawić uzasadnienie

teściowa tɛɕˈʨ̑ɔva n
姑 義母
matka żony lub męża

teść tɛɕʨ̑ n
舅 義父
ojciec żony lub męża

tg ˈtãŋɡɛ̃w̃s symbol
tan
= (matematyka, matematyczny) tangens

theravada n
上座部仏教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jedna ze szkół buddyjskich, tzw. wczesnych, uważana za najstarszą spośród istniejących do dziś;

theremin n
テルミン
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten;

thermidor n
テルミドール
nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym (okres 19 lipcem a 17 sierpniem);

think tank n
シンクタンク
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja non-profit lub sztab ekspertów, zajmujący się analizami i doradztwem;

tiara ˈtʲjara n
ティアラ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska;

tilapia n
ティラピア
(ichtiologia, ichtiologiczny) (wędkarstwo) ryba słodkowodna o pierwotnym zasięgu występowania obejmującym Afrykę i Lewant;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso z tilapii (1.1)

tiramisu n
ティラミス
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser złożony z warstw biszkoptu nasączonych espresso i, niekiedy, alkoholem, przełożony kremem z mascarpone, jaj i cukru;

tiul n
チュール
(włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tkanka ˈtkãnka n
組織
(biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka tłuszczowa ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva n
脂肪組織
(biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tkanka łączna n
結合組織
(anatomia, anatomiczny) tkanka wypełniająca przestrzeń między innymi tkankami i je spajająca;

tkać tkaʨ̑ v
織る
sporządzać tkaninę

tlen tlɛ̃n n
酸素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek ˈtlɛ̃nɛk n
酸化物
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek etylenu ˈtlɛ̃nɛk ˌɛtɨˈlɛ̃nu n
エチレンオキシド オキシラン
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy cyklicznych eterów, stosowany do gazowej sterylizacji sprzętu medycznego, przypraw spożywczych, środków farmaceutycznych oraz jako środek bakteriobójczy i grzybobójczy;

to tɔ pronoun
イド
…wskazujący, rodzaj nijaki
それ
…występujący w funkcji podmiotu

toaleta ˌtɔaˈlɛta n
便所
ubikacja w miejscu publicznym

toast ˈtɔast n
乾杯
(książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

tocharski adj
トカラ語
związany z Tocharami, dotyczący Tocharów

tocharski n
トカラ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język tocharski

toczyć ˈtɔʧ̑ɨʨ̑ v
転がす
formować jakąś masę w kulkę
przesuwać obracając po ziemi
przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie)

toffi ˈtɔffʲi n
タフィー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciągnący się cukierek mleczny
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa przypominająca tofi (1.1), stosowana jako nadzienie do ciast

tofu ˈtɔfu n
豆腐
(spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

tokamak tɔˈkãmak n
トカマク
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do przeprowadzania kontrolowanych reakcji termojądrowych przez podgrzanie plazmy deuterowo-trytowej do temperatury kilkudziesięciu milionów stopni Kelwina;

tokarka tɔˈkarka n
旋盤
(technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;

tokarz ˈtɔkaʃ n
旋盤工
(technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

toki pona n
トキポナ
sztuczny język zaprezentowany w roku 2001;

tokijski tɔˈcijsʲci adj
東京
odnoszący się do miasta Tokio

toksyczny tɔˈksɨʧ̑nɨ adj
毒性
(książkowy) mający właściwości trujące

toksykologia ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja n
毒性学
(biochemia, biochemiczny) (toksykologia) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksyna tɔˈksɨ̃na n
毒素
substancja chemiczna o właściwościach trujących

tolerancja ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja n
寛容
czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerować ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑ v
黙認
odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk

toluen n
トルエン
(chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C7H8, bezbarwna, łatwopalna ciecz używana często jako rozpuszczalnik;

ton tɔ̃n n
トーン
charakter brzmienia dźwięku

tona ˈtɔ̃na n
トン
jednostka masy równa 1000 kilogramów

tonacja tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja n
調
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa lub molowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny

toner ˈtɔ̃nɛr n
トナー
(poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego;

tonfa ˈtɔ̃nfa n
トンファー
sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz;

tonik ˈtɔ̃ɲik n
トニックウォーター
(spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonsillektomia n
扁桃摘出術
(medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

tonąć ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
沈む
o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
zanurzać się pod wodę, znikając w niej

top tɔp n
トップス
(potocznie, potoczny) krótka damska bluzka, nierozpinana, zwykle dopasowana, bez rękawów lub z krótkimi rękawkami i bez kołnierzyka

topaz ˈtɔpas n
トパーズ
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

topografia ˌtɔpɔˈɡrafʲja n
地勢
dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topola tɔˈpɔla n
ポプラ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty;

topologia ˌtɔpɔˈlɔɟja n
トポロジー
(matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim tɔˈpɔ̃ɲĩm n
地名
(geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

topór ˈtɔpur n
斧
narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor tɔr n
トリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;

torba ˈtɔrba n
バッグ
worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy
袋
giętkie opakowanie do przenoszenia rzeczy z uszami lub paskiem

torbacz n
有袋類
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torebka tɔˈrɛpka n
ハンドバッグ
mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf tɔrf n
泥炭
(geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

torfowisko niskie ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ ˈɲisʲcɛ n
フェン
zagłębienie terenu, porośnięte przez roślinność bagienną lub szuwarową, zasilane głównie przez wody powierzchniowe, eutroficzne;

torii n
鳥居
(architektura, architektoniczny) brama wskazująca drogę do japońskiej świątyni sintoistycznej lub podobnego obiektu kultu;

tornado tɔrˈnadɔ n
竜巻
(meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

tornister tɔrʲˈɲistɛr n
学生鞄
(edukacja, edukacyjny) rodzaj usztywnianego plecaka noszonego przez uczniów klas młodszych

torpeda tɔrˈpɛda n
魚雷
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;

tort tɔrt n
トルテ
(cukiernictwo) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortellini n
トルテリーニ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe pierożki nadziewane różnorodnym farszem (przeważnie mięsnym), zlepione rogami

tortilla tɔrˈtʲilːa n
トルティーヤ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) w kuchni meksykańskiej: cienki, okrągły placek kukurydziany albo pszenny, podawany z mięsem lub serem i dodatkami z warzyw, polany sosem;

tortura tɔrˈtura n
拷問
(przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort

torturować ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑ v
拷問にかける
zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji

toster ˈtɔstɛr n
トースター
urządzenie do pieczenia tostów

totalitaryzm ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥ n
全体主義
system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totem ˈtɔtɛ̃m n
トーテム
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

totemizm n
トーテミズム
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu

touchpad n
タッチパッド
(informatyka, informatyczny) panel dotykowy, urządzenie wskazujące często spotykane w laptopach, zastępujące mysz;

towar ˈtɔvar n
品物 商品
coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski ˌtɔvaˈʒɨsʲci adj
社交的
dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzysz tɔˈvaʒɨʃ n
供
ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas

towarzysz broni n
戦友
(wojskowość, wojskowy) osoba, która wspólnie z kimś walczy lub walczyła

towarzyszyć ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑ v
ついてくる 随行する
być, pozostawać przy kimś, asystować komuś
伴う
występować razem z jakimś zjawiskiem

tożsamość tɔʃˈsãmɔɕʨ̑ n
均一 同一
identyczność, brak różnic
身元 同一
cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę

tożsamość płciowa n
ジェンダー・アイデンティティ
osobiste poczucie swojej płci społeczno-kulturowej

tracić ˈtraʨ̑iʨ̑ v
失う
przestawać posiadać jakąś rzecz
ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
przestawać posiadać jakąś cechę

trackpoint n
トラックポイント
(informatyka, informatyczny) miniaturowy dżojstik umieszczony w środkowej części klawiatury, zastępujący touchpad;

tradycja traˈdɨʦ̑ʲja n
伝統
przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycyjnie ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ adv
伝統的に
zgodnie z tradycją

tradycyjny ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ adj
伝統的な
wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

trafić ˈtrafʲiʨ̑ v
外れる 当たる
o pocisku, nożu, ręce, piłce, itp.: uderzyć w cel
放り込む れる 落ちる
znaleźć się gdzieś (raczej niecałkowicie to kontrolując)

trafiło się ślepej kurze ziarno traˈfʲiwɔ‿ɕɛ ˈɕlɛpɛj ˈkuʒɛ ˈʑarnɔ proverb
犬も歩けば棒に当たる
przypadkowo udało się komuś zdobyć coś/trafić na coś, czego normalnie by nie uzyskał (w ten sposób)

tragedia traˈɡɛdʲja n
悲劇
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragiczny traˈɟiʧ̑nɨ adj
悲劇
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dotyczący tragedii (utworu)
pełen smutku, nieszczęścia lub rozpaczy

tragikomedia ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja n
悲喜劇
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria n
弾道
(fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

traktat ˈtraktat n
論文
tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

traktor ˈtraktɔr n
トラクター
(rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;

traktowanie ˌtraktɔˈvãɲɛ n
処理
(rzeczownik odczasownikowy) od traktować

trampolina n
スプリングボード
(sport, sportowy) sprężysta deska umożliwiająca wysokie wybicie się w górę przy skokach do wody

tramwaj ˈtrãw̃vaj n
路面電車
pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

tran n
魚油
(chemia, chemiczny) (zoologia, zoologiczny) płynny tłuszcz pozyskiwany z tkanki tłuszczowej zwierząt morskich;

transakcja trãw̃ˈsakʦ̑ʲja trãw̃ˈzakʦ̑ʲja n
トランザクション
(handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług
(informatyka, informatyczny) grupa operacji, które razem wszystkie są wycofywane, np. jeśli choć jedna z nich zakończy się błędem

transcendentalizm n
超絶主義
(filozofia, filozoficzny) nurt filozofii amerykańskiej głoszący ideę równości, niezależności oraz samodzielności i podkreślający autonomiczność każdego człowieka w dochodzeniu do prawd moralnych, duchowych oraz społecznych;

transept ˈtrãw̃sɛpt n
翼廊
(architektura, architektoniczny) nawa poprzeczna w kościele, oddzielająca prezbiterium od reszty budynku;

transfobia n
トランスフォビア
(psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych;

transformacja ˌtrãw̃sfɔrˈmaʦ̑ʲja n
変形
przemiana, przekształcanie czegoś

transformator ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr n
変圧器 変流器
(elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transgeniczny adj
トランスジェニック
(biologia, biologiczny) określający organizm, którego genom zawiera gen wprowadzony od innego organizmu tego samego lub innego gatunku

transkluzja trãw̃sˈkluzʲja n
トランスクルージョン
(informatyka, informatyczny) sposób zaimportowania fragmentów innych dokumentów w systemie hipertekstowym;

transkrypcja trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja n
転写
(językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

transliteracja ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja n
字訳
(językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka;

transliterować v
字訳
(językoznawstwo, językoznawczy) zapisywać tekst pisany w pewnym alfabecie przy użyciu liter innego alfabetu

transmigracja n
転生
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) reinkarnacja, metempsychoza

transoceaniczny adj
大洋横断の
przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean

transport ˈtrãw̃spɔrt n
輸送 運送
ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transpłciowy adj
トランスジェンダー
związany z transpłciowością, dotyczący transpłciowości

transseksualny adj
性別移行
związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu

transsubstancjacja n
聖変化
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

transza n
トランシェ
(finanse, finansowy) część pożyczki państwowej lub kredytu bankowego, puszczona w obieg;

tranzystor trãw̃ˈzɨstɔr n
トランジスタ
(elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;

tranzyt n
通過
przewóz, przesyłanie, przejazd osób lub rzeczy przez obszar jakiegoś państwa w drodze do innego państwa

trap trap n
タラップ
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przenośna kładka do wchodzenia na statek

trapez ˈtrapɛs n
台形
(geometria) czworokąt, który posiada co najmniej jedną parę równoległych boków;
(sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;

traszka ˈtraʃka n
イモリ 井守
(herpetologia, herpetologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratwa ˈtratfa n
いかだ
rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

traumatyczny ˌtrawmaˈtɨʧ̑nɨ adj
外傷体験
(medycyna, medyczny) związany z traumą – uszkodzeniem organizmu
(psychologia, psychologiczny) związany z traumą, ciężkim przeżyciem

trawa ˈtrava n
草 くさ
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;

trawertyn n
トラバーチン
(mineralogia, mineralogiczny) porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;

trawienie traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
消化
(fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawieniec traˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
ギアラ
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział;

trawić ˈtravʲiʨ̑ v
消化
rozkładać spożyty pokarm na prostsze części

trawnik ˈtravʲɲik n
芝生
poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trebusz ˈtrɛbuʃ n
トレビュシェット
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;

trefl trɛfl̥ n
クラブ
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru

trema n
舞台負け
(psychologia, psychologiczny) strach lub zdenerwowanie przed występem publicznym (scenicznym);

tren trɛ̃n n
トレーン
(książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;
哀歌
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć;

trend trɛ̃nt n
トレンド
(finanse, finansowy) systematyczny wzrost lub spadek wartości instrumentu finansowego w czasie
(statystyka, statystyczny) monotoniczny składnik w modelu zależności badanej cechy statystycznej od czasu;
istniejący w danym momencie kierunek rozwoju w jakiejś dziedzinie;

trener ˈtrɛ̃nɛr n
コーチ トレーナー
(sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

tretynoina n
トレチノイン
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, metabolit retinolu (witaminy A), wykazujący działanie złuszczające, hamuje rogowacenie naskórka i przemianę tkanki prawidłowej w tkankę zmienioną chorobowo;

trias trʲjas n
三畳紀
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

triceratops n
トリケラトプス
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju triceratops (1.1)

trichotillomania n
抜毛症
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

trochę ˈtrɔxɛ indefiniteCardinalNumeral
少し
w niewielkiej ilości

trociny trɔˈʨ̑ĩnɨ n
大鋸屑
drobne odpady po obróbce drewna;

trockizm n
トロツキズム
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

trofeum trɔˈfɛ<sup>w</sup>ũm n
トロフィー
(gry komputerowe) wyróżnienie za wykonanie zadania w grze;
(przestarzałe, przestarzały) (sztuka) motyw dekoracyjny przedstawiający zbroję, chorągwie itp.
nagroda w sporcie lub innej rywalizacji
zdobycz wojenna lub myśliwska, przedmiot dumy właściciela

trolejbus trɔˈlɛjbus n
トロリーバス
drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

troll trɔl n
トロール
(mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi
(przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) w środowisku użytkowników Internetu: osoba zamieszczająca na publicznym forum napastliwe, kontrowersyjne, ośmieszające innych wypowiedzi, których celem jest wywołanie dyskusji i skupienie uwagi na autorze

troll patentowy ˈtrɔl ˌpatɛ̃nˈtɔvɨ idiom
パテント・トロール
(pejoratywnie, pejoratywny) podmiot, zwykle firma, która nabywa patent dotyczący jakiegoś rozwiązania, ale nie zamierza stosować go w praktyce, czekając aż ktoś inny to zrobi, by go pozwać za rzekome utracone korzyści i zyskać na odszkodowaniu

trolling ˈtrɔlʲĩŋk n
トローリング
(informatyka, informatyczny) wysyłanie wrogich, obraźliwych lub kontrowersyjnych wiadomości na jedno z publicznych miejsc w Internecie w celu wzniecenia kłótni;

tron trɔ̃n n
王座
(przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju
fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;

tropiciel n
追跡者
(łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę
(kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

tropikalny ˌtrɔpʲiˈkalnɨ adj
熱帯
typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym

troska ˈtrɔska n
気にかける
chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro

trotyl n
トリニトロトルエン
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, silny materiał wybuchowy;

trubadur n
トルバドゥール
(historia, historyczny, historycznie) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

trucizna truˈʨ̑izna n
毒
(toksykologia) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trudność ˈtrudnɔɕʨ̑ n
困難
coś, co jest trudne
przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
właściwość rzeczy trudnych

trudny ˈtrudnɨ adj
難しい
taki, którego wykonanie wymaga wysiłku
難しい 難解
niełatwy do zrozumienia

trufla ˈtrufla n
トリュフ
(mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki;

truizm ˈtru<sup>j</sup>ism̥ n
自明の理
wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego

trumna ˈtrũmna n
棺 棺桶 霊柩 コフィン 寝棺 柩
zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trunek ˈtrũnɛk n
酒
(książkowy) napój alkoholowy

trup trup n
死体 遺体
ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

truskawka truˈskafka n
イチゴ 苺
(botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
苺
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)

truskawkowy ˌtruskafˈkɔvɨ adj
苺味の
przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek

truteń ˈtrutɛ̃ɲ n
雄蜂
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;

trwać tr̥faʨ̑ v
継続
istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji

tryb trɨp n
法
(językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;

tryb przypuszczający ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
条件法
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie;

tryb rozkazujący ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
命令
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

trybula trɨˈbula n
チャービル
(botanika, botaniczny) Anthriscus, rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych, o wiotkich, pierzastych liściach przypominających nać pietruszki, o zapachu anyżku;

trybun n
トリビューン
(historia, historyczny, historycznie) urząd cywilny w starożytnym Rzymie, utworzony w celu ochrony interesów obywateli, zwłaszcza plebejuszy;
(historia, historyczny, historycznie) urząd wojskowy w starożytnym Rzymie, oficer;

trybuna trɨˈbũna n
演壇
specjalne podwyższenie z pulpitem przeznaczone dla mówcy

trygonometria n
三角法
(matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

tryktrak ˈtrɨktrak n
バックギャモン
rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy;

tryliard ˈtrɨlʲjart n
十垓
liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 000 000 = 1021;

trylobit trɨˈlɔbʲit n
三葉虫
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły morski stawonóg paleozoiczny;

trylogia n
三部作
cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

trymestr ˈtrɨ̃mɛstr̥ n
学期
(urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach

tryptofan n
トリプトファン
(biochemia, biochemiczny) aminokwas z łańcuchem bocznym opartym na szkielecie indolu, produkowany przez rośliny i niektóre bakterie

trywialny trɨˈvʲjalnɨ adj
ありふれた
(książkowy) niewyszukany, pospolity

trzcina ˈṭʃʲʨ̑ĩna n
葦
(botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;

trzcina cukrowa n
サトウキビ
(rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzeciorzęd ṭʃɛˈʨ̑ɔʒɛ̃nt n
第三紀
(geologia, geologiczny) starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen;

trzepotać v
飛び回る
poruszać czymś szybko, rytmicznie, wywołując charakterystyczne dźwięki
poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer
poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer

trzeszczeć v
軋む
wydawać odgłos przypominający trzask lub skrzypienie

trzewikodziób ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up n
ハシビロコウ
(ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć ṭʃɛʨ̑ v
擦る
naciskając, pocierać
pocierać sobą o coś

trzeźwy ˈṭʃɛʑvɨ adj
シラフ
niepijany

trzmiel ṭʃmʲjɛl n
マルハナバチ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus Latreille, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielojad ṭʃmʲjɛˈlɔjat n
yooroppahachikuma
(ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel ˈṭʃnadɛl n
黄青鵐
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu

trznadel zwyczajny ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ n
キアオジ
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzonowiec n
臼歯
(anatomia, anatomiczny) tylny ząb służący do miażdżenia pokarmu;

trzustka ˈṭʃustka n
膵臓
(anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzydziestodwójka n
三十二分音符
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną trzydziestą drugą całej nuty;

trzymać ˈṭʃɨ̃maʨ̑ v
持つ 握る
chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać

trzymać język za zębami ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi v
黙る いる 黙る て おく
(przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzymać kciuki ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci v
幸運を祈る
życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce

trzynastokąt n
十三角形
(geometria) wielokąt o trzynastu bokach

trzęsienie ziemi ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi n
地震
(geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trójkolorowy ˌtrujkɔlɔˈrɔvɨ adj
三色
mający trzy kolory

trójkąt ˈtrujkɔ̃nt n
三角形
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką;
三角形 トライアングル
(geometria) wielokąt mający trzy boki;

trójkąt prostokątny n
直角三角形
(geometria) trójkąt z jednym z kątów wewnętrznych prostym;

trójkąt rozwartokątny n
鈍角三角形
(geometria) trójkąt z jednym z kątów wewnętrznych rozwartym

trójkąt równoboczny n
正三角形
(geometria) trójkąt o wszystkich bokach tej samej długości;

trójkąt równoramienny n
二等辺三角形
(geometria) trójkąt o co najmniej dwóch bokach tej samej długości;

trójskok ˈtrujskɔk n
三段跳
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójwymiarowy ˌtrujvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ adj
三次元
mający trzy wymiary (najczęściej: długość, szerokość i wysokość)

trójząb ˈtrujzɔ̃mp n
三叉槍
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;
rodzaj harpuna lub oszczepu do polowania na ryby zakończonego potrójnym ostrzem
symbol w kształcie trójzębu (1.1)

trąba ˈtrɔ̃mba n
そそっかしい人 間抜け
(żartobliwie) o człowieku nieenergicznym, niezaradnym
竜巻
gwałtowny wir powietrza;
鼻
(zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);

trąba powietrzna n
旋風
(meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o dużej sile niszczącej;

trąbić ˈtrɔ̃mbʲiʨ̑ v
吼える
wydawać dźwięk podobny do dźwięku trąbki lub trąby
wydawać dźwięk trąbką lub trąbą

trąbka ˈtrɔ̃mpka n
トランペット
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąd trɔ̃nt n
ハンセン病
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik n
ニキビ
(medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trądzik różowaty n
酒さ
(medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;

trędowaty ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ n
癩病患者
(medycyna, medyczny) osoba chora na trąd

tsunami tsũˈnãmʲi n
津波 津浪
(geologia, geologiczny) fale morskie wywołane ruchami tektonicznymi;

tsundoku n
積ん読
kompulsywne kupowanie książek, z których większość pozostaje nieprzeczytana zalegając w stosach

tu tu pronoun
ここ
…miejsce, w którym znajduje się mówiący

tuba ˈtuba n
チューバ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, basowy lub kontrabasowy;

tugrik ˈtuɡrʲik n
トゥグルグ
(jednostka monetarna) waluta Mongolii;

tukan ˈtukãn n
オオハシ科
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tul tul n
ツリウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tularemia n
野兎病
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra bakteryjna choroba zakaźna;

tulipan tuˈlʲipãn n
チューリップ
(botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tundra ˈtũndra n
ツンドラ 凍原
(geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel ˈtũnɛl n
トンネル
(informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;
トンネル 地下道
(budownictwo) budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;

tunguski adj
ツングース
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami tunguskimi
związany z Tunguzami, dotyczący Tunguzów

tunika tũˈɲika n
チュニック
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) spodnia, lekka szata wełniana, zwykle z krótkim rękawem lub bez, noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnym Rzymie;

turban ˈturbãn n
ターバン
męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;

turbina turˈbʲĩna n
タービン
(technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turecki tuˈrɛʦ̑ʲci adj
チュルク の チュルク語 の
odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.;
トルコ の トルコ人 の トルコ語 の
odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

turecki tuˈrɛʦ̑ʲci n
トルコ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turcji;

turkijski adj
チュルク の チュルク語 の
odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.;

turkmeński turkˈmɛ̃j̃sʲci adj
トルクメン語
odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński turkˈmɛ̃j̃sʲci n
トルクメン語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turkmenistanu;

turkologia n
トルコ学
nauka o językach, historii i kulturze ludów turkijskich;

turkus ˈturkus n
トルコ石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy ˌturkuˈsɔvɨ adj
ターコイズブルー
(jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
(książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turniej n
トーナメント
(historia, historyczny, historycznie) średniowieczne zawody rycerskie;
(sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;

turystyka tuˈrɨstɨka n
観光旅行 観光
wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

turzyca n
菅
(botanika, botaniczny) Carex L., rodzaj roślin z rodziny ciborowatych;

tusz do rzęs ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s n
マスカラ
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka

tutor ˈtutɔr n
家庭教師
opiekun studentów na wyższych uczelniach, adiunkt kierujący indywidualnie ich pracą

tuwiński n
トゥバ語
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy

tuzin ˈtuʑĩn n
ダース
(jednostka miary) 12 sztuk

tuńczyk ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk n
鮪 ツナ
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż tuʃ adv
ほとんど
prawie, blisko

twardość n
硬さ 硬度
(rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy

twardy ˈtfardɨ adj
厳格
surowy, bezlitosny
固い 硬い かたい
nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
強い
o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom
意固地
nieustępliwy, niedający się przekonać do zmiany zdania

twardziel ˈtfarʲʥ̑ɛl n
心材
(leśnictwo) wewnętrzna, fizjologicznie nieczynna strefa w pniu drzewa

twarz tfaʃ n
顔
przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twaróg ˈtfaruk n
クォークチーズ
(spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza ˈtfʲjɛrʣ̑a n
要塞
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzenie tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
事柄
zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś

tworzyć ˈtfɔʒɨʨ̑ v
つくる
budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój tfuj pronoun
あなた の
2. (osoba) lp

twórczość ˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑ n
創造
aktywność opierająca się na tworzeniu, byciu kreatywnym
dzieła; prace tworzone przez kogoś, ogół dorobku twórczego; dorobek artystyczny; 'biesiady'; akt

twórczy ˈtfurʧ̑ɨ adj
創造的
taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia

ty tɨ personalPronoun
君 あなた おまえ
(gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci adj
チベット
odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci n
チベット語
(językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tydzień ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ n
週 週間
okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
każdy okres siedmiu dni

tygiel ˈtɨɟɛl n
人種のるつぼ
(przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym zachodzi wiele zmian społecznych, w którym mieszają się narodowości, wyznania itd.
坩堝
(laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) element wyposażenia laboratoryjnego, naczynie o kształcie podobnym do kubka, służące do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających wysokiej temperatury, np. suchej destylacji, stapiania metali itd.

tygodnik tɨˈɡɔdʲɲik n
週刊雑誌
czasopismo ukazujące się co tydzień

tygrys ˈtɨɡrɨs n
虎 トラ
(zoologia, zoologiczny) Panthera tigris Linnaeus, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrysica ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a n
雌虎
(zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tykwa n
ヒョウタン
(botanika, botaniczny) roślina o dyniowatych owocach, uprawiana w tropikach

tylda ˈtɨlda n
チルダ
(termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci poziomego wężyka stawianego nad literą
(termin typograficzny) znak w tekście w postaci poziomego wężyka, którym zastępuje się opuszczony dla oszczędności miejsca wyraz lub jego część

tylko ˈtɨlkɔ particle
だけ しか
oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tylne światło n
尾灯
lampa sygnalizacyjna umieszczona z tyłu pojazdu

tylny ˈtɨlnɨ adj
後ろの
znajdujący się z tyłu czegoś

tymczasowo adv
一時的
nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany

tymczasowy ˌtɨ̃mʧ̑aˈsɔvɨ adj
臨時
taki, który trwa tylko jakiś czas

tymianek tɨ̃ˈmʲjãnɛk n
タイム
(botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;

tymol n
チモール
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, składnik olejków eterycznych występujących w macierzance (tymianku), lebiodce (oregano) i cząbrze;

tynkarz ˈtɨ̃ŋkaʃ n
左官
(zawód, zawodowy, zawodowo) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania

typ tɨp n
タイプ
rodzaj, wzorzec
門
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) kategoria w systematyce zwierząt;

typografia ˌtɨpɔˈɡrafʲja n
タイポグラフィ
technika druku wypukłego, drukarstwo;

typowy tɨˈpɔvɨ adj
典型的
będący charakterystyczną cechą określonego typu
będący reprezentantem jakiegoś typu, najlepiej oddającym jego specyfikę
często spotykany

tyran ˈtɨrãn n
暴君
(historia, historyczny, historycznie) udzielny władca starożytnej polis greckiej, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie;
(przenośnie, przenośnia) człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę

tyrania n
独裁
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyranozaur ˌtɨrãˈnɔzawr n
ティラノサウルス
(paleontologia, paleontologiczny) jeden z gatunków dinozaurów mięsożernych;

tyrozyna n
チロシン
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, aminokwas wchodzący w skład wielu białek, przekształcany m.in. w hormony - tyroksynę i adrenalinę;

tyrystor n
サイリスタ
przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających;

tysiąc ˈtɨɕɔ̃nʦ̑ n
千
lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo

tysiąclecie ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ n
千年
tysiąc lat

tytan ˈtɨtãn n
ティタン ティターン ティーターン
(mitologia grecka) każdy z olbrzymów, synów Uranosa i Gai, braci tytanid; (także, też) ich potomkowie;
チタン チタニウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytoń ˈtɨtɔ̃ɲ n
タバコ たばこ
(botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;
タバコ 煙草
suszone liście tytoniu (1.1);

tytuł ˈtɨtuw n
標題
napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja

tył tɨw n
後ろ
część czegoś najdalej od przodu
cześć ciała przeciwległa do przodu głowy; u człowieka z tej strony co plecy, u zwierząt z tej strony co zad lub ogon

tête-à-tête adv
密談
(książkowy) sam na sam

tête-à-tête n
密談
(książkowy) spotkanie dwóch osób

tęcza ˈtɛ̃n͇ʧ̑a n
虹 にじ
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka n
虹彩
(anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tędy ˈtɛ̃ndɨ pronoun
ここ
tą drogą (bliską od osoby wskazującej)

tępy ˈtɛ̃mpɨ adj
鈍い
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny
nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę

tęsknota tɛ̃w̃sˈknɔta n
あこがれ
chęć osiągnięcia, pozyskania czegoś
uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tężec n
破傷風
(medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tło twɔ n
背景
dalszy widok np. obrazu, dalszy plan

tłok twɔk n
ピストン
(technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;

tłuczek ˈtwuʧ̑ɛk n
碓
narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy

tłuczek do ziemniaków ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf n
マッシャー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu

tłum twũm n
人込み
duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz ˈtwũmaʧ̑ n
翻訳者
osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;
通訳者
osoba dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej

tłumaczenie ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
翻訳
(rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – przekładanie na inny język
翻訳 通訳
jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku

tłumaczyć twũˈmaʧ̑ɨʨ̑ v
翻訳する 訳す
wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy

tłumik n
サイレンサー
(technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału;

tłumić ˈtwũmʲiʨ̑ v
押さえる
(o emocjach, uczuciach, odczuciach) powstrzymywać, hamować, nie dawać upustu; starać się nie okazywać uczuć

tłusty czwartek ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk n
パンケーキ・デイ
(etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami;

tłuszcz twuʃʧ̑ n
脂
(biologia, biologiczny) (potocznie, potoczny) tkanka tłuszczowa składająca się w dużym stopniu z tłuszczów (1.1)
(chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa grupy związków organicznych: lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych;
脂肪
(spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;

ubezpieczenie ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
保険 ほけん
zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubezpieczenie na życie ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ n
生命保険
(urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;

ubierać uˈbʲjɛraʨ̑ v
履く 着る 身 に 付ける
zakładać, wkładać ubranie lub obuwie

ubiór ˈubʲjur n
衣装
elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

ubogi uˈbɔɟi adj
貧しい 貧乏な
posiadający mało dóbr materialnych

ubranie uˈbrãɲɛ n
服 服装
wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała

ubytek uˈbɨtɛk n
虫歯
(stomatologia, stomatologiczny) fragment zęba zaatakowany próchnicą

ubój n
屠殺
zabijanie zdrowych zwierząt hodowlanych dla mięsa

ucha ˈuxa n
ウハー 魚のスープ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) typowa dla kuchni rosyjskiej zupa rybna przyrządzana z kilku gatunków ryb słodkowodnych

uchatka n
アシカ
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Otaria Péron, rodzaj drapieżnego ssaka morskiego z rodziny uchatkowatych występujący u południowych wybrzeży Ameryki Południowej;

ucho ˈuxɔ n
耳
(anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
małżowina uszna

ucho wewnętrzne ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ n
内耳
(anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

ucho środkowe ˈuxɔ ɕrɔtˈkɔvɛ n
中耳
(anatomia, anatomiczny) część ucha, w której znajdują się kosteczki słuchowe i trąbka Eustachiusza;

uchodźca uˈxɔʨ̑ʦ̑a n
難民
osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchwalać v
可決する
podejmować uchwałę; postanawiać coś w wyniku obrad zbiorowych

ucieczka uˈʨ̑ɛʧ̑ka n
脱出
szybkie opuszczenie lub opuszczanie jakiegoś miejsca w celu uniknięcia realnego lub domniemanego niebezpieczeństwa

uciekać uˈʨ̑ɛkaʨ̑ v
逃げる
pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

uciskać uˈʨ̑iskaʨ̑ v
圧する
prześladować, ograniczać czyjąś wolność

uciążliwy ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ adj
億劫
taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwy uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ adj
誠実
(o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczennica ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a n
女子児童
forma żeńska od: uczeń

uczestniczyć ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑ v
参加
brać udział

uczeń ˈuʧ̑ɛ̃ɲ n
がくせい 学生 学生
(edukacja, edukacyjny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;

uczucie uˈʧ̑uʨ̑ɛ n
感情
stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczynek uˈʧ̑ɨ̃nɛk n
行為
zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób

uczyć ˈuʧ̑ɨʨ̑ v
教える
przekazywać komuś wiedzę

udany uˈdanɨ adj
成功
zakończony powodzeniem; niezakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem

udaremniać v
取り次ぐ 邪魔をする 阻止する
sprawiać, że coś staje się daremne; nie dopuszczać do czegoś

udawać uˈdavaʨ̑ v
振り
postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego

uderzenie ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ n
一撃
(rzeczownik odczasownikowy) od uderzyć

udmurcki adj
ウドムルト語
odnoszący się do Udmurcji lub Udmurców

udmurcki n
ウドムルト語
(językoznawstwo, językoznawczy) język udmurcki

udo ˈudɔ n
太股
(anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udon n
うどん
(spożywczy) gruby japoński makaron z mąki pszennej;

udowadniać v
証明する
wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody

ufać ˈufaʨ̑ v
信じる
być przekonanym, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego

uff ufː interjection
ふぅ
wykrzyknik wyrażać wyrażający ulgę

ugrofiński ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci adj
フィン・ウゴル
dotyczący Ugrofinów

ujednoznacznienie ˌujɛdnɔznaʧ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
曖昧さ回避
(językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa

ujemny uˈjɛ̃mnɨ adj
負
(matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) mniejszy od zera

ujgurski ujˈɡursʲci adj
ウイグル
dotyczący Ujgurów albo Ujgurii

ujgurski ujˈɡursʲci n
ウイグル
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach

ujrzeć ˈujʒɛʨ̑ v
見る
zobaczyć

ujęcie uˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
シーン 場面
fragment filmu nakręcony bez wyłączania kamery

ujście ˈujɕʨ̑ɛ n
河口
(hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu

ukamienowanie ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ n
石打ち
forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;

ukazywać ˌukaˈzɨvaʨ̑ v
現れる
stawać się widocznym

ukończyć uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
終える
sprawić, że coś zostaje zrobione w całości

ukraiński ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci adj
ウクライナの ウクライナ語
odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci n
ウクライナ語
(językoznawstwo, językoznawczy) wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukryty uˈkrɨtɨ adj
秘密
taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić

ukrzyżowanie ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ n
はりつけ
zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża

ukwiał n
イソギンチャク
(zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;

układ ˈukwat n
器系
zbiór elementów powiązanych ze sobą w jakiś sposób;

układ nerwowy n
神経系
(anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ oddechowy n
呼吸器系
(anatomia, anatomiczny) zespół narządów umożliwiających organizmowi oddychanie;

układ okresowy ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ n
周期表
zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf n
周期表
(chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ przywspółczulny n
副交感神経系
(anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego;

układ równań n
連立方程式
(matematyka, matematyczny) zestawienie dwóch lub więcej równań, dla których poszukiwane jest wspólne rozwiązanie;

układ współrzędnych n
座標系
(geometria) funkcja przypisująca każdemu punktowi zestaw liczb zwanych współrzędnymi, pozwalający ten punkt jednoznacznie identyfikować;

ul ul n
蜂の巣
(pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

ulewa uˈlɛva n
土砂降り 大雨
(meteorologia, meteorologiczny) deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody

ulga ˈulɡa n
利益
(ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat
緩和 安心
poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu

ulica uˈlʲiʦ̑a n
道 道路 通り
(urbanistyka, urbanistyczny) droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka uˈlʲiʧ̑ka n
路地
krótka lub wąska ulica

ulotka uˈlɔtka n
チラシ
niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ultimatum ˌultʲĩˈmatũm n
最後通牒
oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem;

ultradźwięk n
超音波
(fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultradźwiękowy ˌultraʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ adj
超音
charakterystyczny, odnoszący się do lub związany z ultradźwiękami

ultrafioletowy ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ adj
紫外線の
(fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem

ultramaryna n
群青色
odcień niebieskiego taki jak ultramaryna (1.1)

ulubiony ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ adj
お気に入り
najbardziej lubiany

umami ũˈmãmʲi n
うま味
(fizjologia, fizjologiczny) jeden z pięciu podstawowych smaków, smak kwasu glutaminowego występującego w białku;

umiarkowany ˌũmʲjarkɔˈvãnɨ adj
適度
taki, który nie jest ani zbyt duży, ani zbyt mały

umiejętność ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑ n
能力
biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś

umierać ũˈmʲjɛraʨ̑ v
死ぬ 死亡する 死する
kończyć swoje życie, przestawać żyć

umlaut ˈũmlawt n
ウムラウト
(językoznawstwo, językoznawczy) przegłos
znak przegłosu – dwie kropki nad literą

umowa ũˈmɔva n
一致
wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;

umrzeć ˈũmʒɛʨ̑ v
亡くなる
skończyć życie

umywalka ˌũmɨˈvalka n
洗面台 洗面器
urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

uncja n
オンス
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unia ˈũɲja n
共用体
(informatyka, informatyczny) typ danych w niektórych niskopoziomowych językach programowania, jak C, lub asembler, grupujący wiele różnych sposobów interpretacji tego samego fragmentu pamięci;
dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;

uniewinnianie n
放免
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzekanie przez sąd, że ktoś jest niewinny, uwalnianie go od zarzutów

unikalny adj
独特
unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany

uniwersalny ˌũɲivɛrˈsalnɨ adj
普遍的
obejmujący całość

uniwersjada n
ユニバーシアード
(sport, sportowy) akademickie zawody sportowe;

uniwersytet ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt n
大学
(edukacja, edukacyjny) wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

ununbium ũˈnũnbʲjũm n
ウンウンビウム
(chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium ˌũnũnˈxɛksʲjũm n
ウンウンヘキシウム
(chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununoctium ˌũnũnˈɔktʲjũm n
ウンウンオクチウム
(przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og);

ununquadium ˌũnũŋˈkwadʲjũm n
ウンウンクアジウム
(chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

upadek uˈpadɛk n
下降
spadnięcie

uparty uˈpartɨ adj
頑固
(o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

upał ˈupaw n
熱波 酷暑
(meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu v
一石二鳥
załatwić dwie sprawy jednocześnie

upiór ˈupʲjur n
吸血鬼
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) wampir, zmarły atakujący w nocy żywych

upokorzenie n
屈辱
wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upośledzenie ˌupɔɕlɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
ハンデ
stan ograniczenia w funkcjonowaniu jakiegoś narządu, organu ciała lub jego czynności

uprawa uˈprava n
栽培
zespół zabiegów potrzebnych do zasiewu lub sadzenia

uprawiać uˈpravʲjäʨ̑ v
やる
zajmować się regularnie jakąś czynnością

uproszczenie ˌuprɔʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
単純化
czynienie czegoś prostszym
rezultat uproszczenia (1.1)

uprzedzenie ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
偏見
nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmość uˈpʃɛjmɔɕʨ̑ n
親切
uprzejmy, grzeczny i życzliwy stosunek do ludzi

uprząż n
馬具
(technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś
(zootechnika, zootechniczny) pasy zakładane na konia, dzięki którym możliwe jest użycie zwierzęcia do pracy w zaprzęgu

upuszczać v
落とす
pozwalać wypaść z rąk

uran ˈurãn n
ウラン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony n
劣化ウラン
(chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

uraz ˈuras n
外傷
uszkodzenie ciała

uraza uˈraza n
怨
niechęć, żal do kogoś

urdu ˈurdu n
ウルドゥー語
(językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;

urlop ˈurlɔp n
休み
dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urlop macierzyński n
産休
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urlop płatny przysługujący kobiecie, będącej w trakcie zatrudnienia, w związku z urodzeniem dziecka

urna ˈurna n
骨壺
pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

urodziny ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ n
誕生日
rocznica dnia narodzin

urodzić uˈrɔʥ̑iʨ̑ v
umu)
aspekt dokonany od: rodzić

urok ˈurɔk n
魅力
(książkowy) to, co wywiera przyjemne wrażenie

urolog uˈrɔlɔk n
泌尿器科医
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego

urologia ˌurɔˈlɔɟja n
泌尿器科 泌尿器科学
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urząd ˈuʒɔ̃nt n
役
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół osób i środków potrzebnych do wykonywania zadań organu administracji publicznej;

urzędnik uˈʒɛ̃ndʲɲik n
役人
osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

uskok ˈuskɔk n
断層
(geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie;

uspokajać ˌuspɔˈkajäʨ̑ v
安心する
odzyskiwać spokój, stawać się spokojnym

usta ˈusta n
口
(anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustalać uˈstalaʨ̑ v
設定する
wybierać, wyznaczać, uzgadniać coś, jakąś wartość dla czegoś

ustny ˈustnɨ adj
口頭
dotyczący ust, związany z ustami
wyrażony, przekazany za pomocą ust

usunięcie ˌusũˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
排除
(rzeczownik odczasownikowy) od usunąć

usuwać uˈsuvaʨ̑ v
削除
(informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp.

usypiać uˈsɨpʲjäʨ̑ v
寝かす
powodować, że ktoś zasypia

usługa uˈswuɡa n
勤務
działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi

utalentowany adj
多才
obdarzony talentem

utopia uˈtɔpʲja n
ユートピア 理想郷
(filozofia, filozoficzny) nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utrzymanie ˌuṭʃɨ̃ˈmãɲɛ n
生計
środki, pieniądze niezbędne do życia

utrzymywać ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
やる
opłacać swoje potrzeby

utykać v
足を引きずる
chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

uwaga uˈvaɡa interjection
注意
uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)

uwaga uˈvaɡa n
注意
skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą

uważać uˈvaʒaʨ̑ v
気を付ける
zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym

uważny uˈvaʒnɨ adj
注意深い
charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa

uwertura ˌuvɛrˈtura n
序曲
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;

uwielbiać uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑ v
大好きである
otaczać kogoś miłością

uwzględniać v
考慮する
brać pod uwagę

uzależnienie ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
嗜癖
(psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem

uzależnienie seksualne n
性依存症
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) uzależnienie od seksu;

uzbecki uzˈbɛʦ̑ʲci adj
ウズベク
odnoszący się do Uzbekistanu lub jego obywateli (Uzbekistańczyków)
odnoszący się do Uzbeków

uzbecki uzˈbɛʦ̑ʲci n
ウズベク
język urzędowy Uzbekistanu;

uzurpator ˌuzurˈpatɔr n
簒奪者
człowiek, który bezprawnie przywłaszcza sobie tytuł, władzę albo cudze prawa do czegoś

uzurpować ˌuzurˈpɔvaʨ̑ v
簒奪
bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać

ułamek uˈwãmɛk n
分数
(matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)

ułamek niewłaściwy n
仮分数
(matematyka, matematyczny) ułamek, w którym licznik jest większy lub równy mianownikowi

ułan ˈuwãn n
ウーラン
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

uśmiech ˈuɕmʲjɛx n
微笑み 笑顔
zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ v
微笑む
wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

użycie uˈʒɨʨ̑ɛ n
使い方
skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś

użyteczność ˌuʒɨˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
有用性
(informatyka, informatyczny) miara wydajności, efektywności i satysfakcji użytkownika w odniesieniu do interaktywnych urządzeń, aplikacji oraz stron internetowych;
cecha czegoś, co przynosi pożytek, zaspokaja czyjeś potrzeby

użytkownik ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik n
利用者
osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używany ˌuʒɨˈvãnɨ adj
中古
mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania

używać uˈʒɨvaʨ̑ v
利用する
korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

używka uˈʒɨfka n
覚醒剤
produkt spożywczy, zwykle nie mający wartości odżywczej, działający pobudzająco na organizm ludzki

vendémiaire n
ヴァンデミエール
nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

ventôse n
ヴァントーズ
nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

vipassana ˌvʲipasˈːãna n
ヴィパッサナー瞑想
technika medytacyjna w buddyzmie therawada;

w biały dzień ˈv‿bʲjawɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ adv
白昼堂々
nie kryjąc się z niczym, jawnie, otwarcie

w dół adv
下り坂
w kierunku tego, co znajduje się niżej; coraz niżej

w mgnieniu oka ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka adv
あっと言う間に
(potocznie, potoczny) bardzo szybko

w pierwszej kolejności ˈf‿pʲjɛrfʃɛj ˌkɔlɛjˈnɔɕʨ̑i idiom
そもそも
najpierw

w przeciwieństwie do ˌf‿pʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfʲjɛ ˈdɔ
に対して
przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś

w przybliżeniu adv
およそ
blisko, ale niedokładnie tak

w razie
ならば
wskazuje na warunek

wachlarz ˈvaxlaʃ n
扇子
ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;

wachta n
警戒
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) grupa marynarzy pełniących służbę
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) służba pełniona przez marynarza na statku

wada ˈvada n
不利
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) nieprawidłowa budowa lub złe funkcjonowanie jakiegoś narządu w organizmie żywej istoty
欠点
ujemna cecha charakteru
cecha obniżająca wartość przedmiotu

waga ˈvaɡa n
はかり
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiaru ciężaru;
大切
(przenośnie, przenośnia) znaczenie, wartość

wagon ˈvaɡɔ̃n n
車
(kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wagon restauracyjny n
食堂車
(kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla restauracji

wagon sypialny n
寝台車
(kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla sypialni

wahadło n
振り子
ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

waka ˈwaka n
和歌
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek liryki, klasyczna poezja japońska

wakacje vaˈkaʦ̑ʲjɛ n
休暇
(edukacja, edukacyjny) letnia przerwa od zajęć szkolnych

wakame n
若布
(spożywczy) rodzaj jadalnych glonów morskich z gatunku undaria pierzastodzielna, składnik kuchni dalekowschodnich

wakat ˈvakat n
欠員
wolna posada, nieobsadzone stanowisko

walabia n
ワラビー
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Wallabia Trouessart, rodzaj torbacza z podrodziny kangurów;

walc valʦ̑ n
ワルツ
(choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1);

walczyć ˈvalʧ̑ɨʨ̑ v
戦う
toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walec ˈvalɛʦ̑ n
ロードローラー
pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni;

walet ˈvalɛt n
ジャック
(termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

walina n
バリン
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kwas aminoizowalerianowy;

walizka vaˈlʲiska n
スーツケース
rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walka ˈvalka n
ファイト 戦闘 闘争
siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu

walkiria n
ワルキューレ
(mitologia germańska) każda z pomniejszych bogiń nordyckich, córek Odyna, przedstawianych jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni lub wilkow;

walkman ˈwɔkmɛ̃n n
ウォークマン
(elektronika, elektroniczny) mały, przenośny magnetofon kasetowy lub radiomagnetofon wyposażony w słuchawki;

waloński adj
ワロン語
związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów

waloński n
ワロン語
(językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;

waluta vaˈluta n
カレンシー
(bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;

wamp vãmp n
妖女
demoniczna, uwodzicielska kobieta

wampir ˈvãmpʲir n
吸血鬼 ヴァンパイア バンパイア
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
吸血鬼
(zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;

wanad ˈvãnat n
バナジウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wandal ˈvãndal n
破壊者
osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki

wanderlust n
旅心
zamiłowanie do włóczęgi, tęsknota za podróżami, pociąg do podróżowania

wanilia vãˈɲilʲja n
バニラ
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanilina n
バニリン
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

wanna ˈvãnːa n
浴槽 湯船
duże naczynie do kąpieli

wapień ˈvapʲjɛ̇̃ɲ n
石灰岩
(geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;

wapno n
石灰
(chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapń vapʲɲ̊ n
カルシウム
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran ˈvarãn n
オオトカゲ
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

warcaby n
チェッカー
gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszy;

warchlak ˈvarxlak n
子豚
młode świni domowej w pierwszym roku życia

warczeć v
ブンブン
o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy
唸る
o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku

warfaryna n
ワルファリン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwkrzepliwy, pochodna kumaryny, antagonista witaminy K

warga ˈvarɡa n
唇
(anatomia, anatomiczny) parzysty fałd skórny ograniczający usta;

wariancja varʲˈjãnʦ̑ʲja n
分散
(statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego;

wariograf n
ポリグラフ
urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności;

warstwa ˈvarstfa n
層
każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn

warsztat ˈvarʃtat n
アトリエ
(motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
(rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej

wartość ˈvartɔɕʨ̑ n
価 価値
kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
価値 値
określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
zwykle lm zasada moralna, przekonanie

warunek vaˈrũnɛk n
条件
ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe

warzywniak vaˈʒɨvʲɲak n
八百屋
mały sklep, budka lub stragan z warzywami i owocami

warzywo vaˈʒɨvɔ n
野菜
roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

wasabi n
山葵
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Eutrema japonica (Miq.) Koidz., chrzan japoński z rodziny kapustowatych

wasal ˈvasal n
samuraj
(historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony;

wasz vaʃ pronoun
貴方達 の
2. (osoba) lm

wat vat n
ワット
(fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata cukrowa ˈvata ʦ̑uˈkrɔva n
綿菓子 綿飴
(spożywczy) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wawrzyn ˈvavʒɨ̃n n
月桂樹
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;

wazelina n
ワセリン
(chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wazon ˈvazɔ̃n n
花瓶
ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów

wałach ˈvawax n
騸馬
(jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek do ciasta ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta n
麺棒
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

ważka ˈvaʃka n
蜻蛉 とんぼ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważek (Odonata Fabricius), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważny ˈvaʒnɨ adj
有効 な
mający moc prawną, obowiązujący
重要 な 重要
mający duże znaczenie

ważyć ˈvaʒɨʨ̑ v
量る
określać czyjś ciężar za pomocą wagi
mieć jakiś ciężar, masę

wbrew vbrɛf preposition
にもかかわらず
sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wchodzić ˈfxɔʥ̑iʨ̑ v
上る
wspinać się, iść w górę
入る
wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.

wczesny ˈfʧ̑ɛsnɨ adj
早い
taki, który jest u swojego początku
występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory

wcześnie ˈfʧ̑ɛɕɲɛ adv
早い
podczas początkowego etapu trwania czegoś
rano, w pierwszych godzinach po świcie

wczoraj ˈfʧ̑ɔraj adv
昨日 きのう
w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wczorajszy fʧ̑ɔˈrajʃɨ adj
昨日の
taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego

wdowa ˈvdɔva n
未亡人 後家
kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowiec ˈvdɔvʲjɛʦ̑ n
男やもめ
mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdychać ˈvdɨxaʨ̑ v
吸い込む
wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑ n
感謝
uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
ありがたく思う
pełen wdzięczności

wdzięk vʲʥ̑ɛ̃ŋk n
淑やか
sprawianie miłego wrażenia swoim wyglądem i / lub zachowaniem

weber ˈvɛbɛr n
ウェーバ
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

weekend n
ウィークエンド
sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganin vɛˈɡãɲĩn n
ビーガン ヴィーガン
człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego

weganizm vɛˈɡãɲism̥ n
ヴィーガニズム
styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

wegański vɛˈɡãj̃sʲci adj
ビーガン
związany z weganizmem, dotyczący weganizmu

wegetarianin ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn n
ベジタリアン
człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥ n
ベジタリアニズム 菜食主義
sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetariański ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci adj
菜食主義の
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wehikuł vɛˈxʲikuw n
車
(żartobliwie) środek transportu

wehikuł czasu vɛˈxʲikuw ˈʧ̑asu n
タイムマシン
fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie;

wejście ˈvɛjɕʨ̑ɛ n
入口
miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć

weksylologia ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja n
旗章学
nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

wektor ˈvɛktɔr n
ベクトル
(biologia, biologiczny) organizm lub cząsteczka zdolna do przeniesienia fragmentu DNA do komórki biorcy;
(geometria) (fizyka, fizyczny) obiekt będący wielkością określoną przez wartość liczbową (moduł), zwrot i kierunek, ale bez punktu zaczepienia;
(geometria) (fizyka, fizyczny) para punktów, przedstawiana geometrycznie w postaci odcinka ze strzałką;
(informatyka, informatyczny) sposób, w jaki można zainfekować urządzenie
(informatyka, informatyczny) tablica jednowymiarowa;
(matematyka, matematyczny) w szerszym znaczeniu: element przestrzeni liniowej, czyli obiekt, który może być skalowany i dodawany;
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) organizm przenoszący pasożyta lub drobnoustrój zakaźny;

welin ˈvɛlʲĩn n
ベラム
dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;

welocyped ˌvɛlɔˈʦ̑ɨpɛt n
ベロシペード
(historia, historyczny, historycznie) pierwotny rower, który nie posiada łańcucha ani hamulców;

wena ˈvɛ̃na n
インスピレーション
(książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia

wenecki vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci adj
ヴェネツィア語
odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenecki vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci n
ヴェネツィア語
(językoznawstwo, językoznawczy) zespół dialektów używanych w północno-wschodnich Włoszech;

wenerologia ˌvɛ̃nɛrɔˈlɔɟja n
性病科
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową;

wentylator ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr n
ベンチレーター
(elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

wenusjański adj
金星語
(astronomia, astronomiczny) związany z planetą Wenus

weranda vɛˈrãnda n
ベランダ
(architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach

werbel ˈvɛrbɛl n
スネアドラム
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bęben posiadający struny pod spodnią membraną dla uzyskania charakterystycznego dźwięku;

werbena n
バーベナ
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju werbena (1.1)

wermut n
ベルモット
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino wzmacniane aromatyzowane ziołami i korzeniami;

wersja ˈvɛrsʲja n
バージョン 版
jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś

weryfikacja n
検証
sprawdzenie zgodności z prawdą

wesołe miasteczko vɛˈsɔwɛ mʲjaˈstɛʧ̑kɔ n
遊園地
karuzele, strzelnice i inne podobne atrakcje zebrane w jednym miejscu;

wesoły vɛˈsɔwɨ adj
面白い
taki, który wprawia w dobry humor

western ˈwɛstɛrn n
ウェスタン
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;

wesz vɛʃ n
シラミ
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

wet za wet ˈvɛd za‿ˈvɛt idiom
竹箆返し
(książkowy) wzajemnie, w ten sam sposób (zwykle złem za zło)

weteran vɛˈtɛrãn n
老兵 古参兵
(wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz

weterynarz ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ n
獣医
(weterynaria, weterynaryjny) lekarz leczący zwierzęta;

weto ˈvɛtɔ n
拒否
protest lub sprzeciw wobec czegoś;

wewnętrzny vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ adj
内部
taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku

wezuwian vɛˈzuvʲjãn n
ベスブ石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wezwanie vɛzˈvãɲɛ n
召喚
pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.

wełna ˈvɛwna n
羊毛
(włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)
sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów

wgłębienie vɡwɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
孔
wklęsłość, dołek

whisky n
ウイスキー
(spożywczy) mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadomości ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i n
ニュース
telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny

wiadomość vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑ n
メッセージ
coś, co przekazuje informację

wiadro ˈvʲjadrɔ n
バケツ
walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt ˈvʲjadukt n
高架橋
(urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiara ˈvʲjara n
信仰
(książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie
przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych

wiarygodność ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕʨ̑ n
信用性
cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe

wiatr vʲjatr̥ n
風 気流
(meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatr słoneczny n
太陽風
(astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;

wiatraczek vʲjaˈtraʧ̑ɛk n
風車
zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;

wiatrak ˈvʲjatrak n
風車
(budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;

wiatrowskaz vʲjaˈtrɔfskas n
風見鶏
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiatrówka vʲjaˈtrufka n
ウインドブレーカー
(odzieżownictwo) lekka kurtka chroniąca przed wiatrem

wiać vʲjäʨ̑ v
吹く
(meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza)

wibracja n
振動
drganie o dużej częstotliwości

wibrator n
バイブレータ
(seksuologia, seksuologiczny) wibrujące akcesorium imitujące męski członek, wykorzystywane do stymulacji narządów płciowych;

wibrować vʲiˈbrɔvaʨ̑ v
震う
drgać bardzo szybko, falować
o głosie, dźwięku: zmieniać się rytmicznie; brzmieć raz wyżej, raz niżej
wprawiać coś w drgania wibratorem

wice-
副
…tworzący określenia osób będących czyimś zastępcą

wiceadmirał n
少将
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) oficerski stopień wojskowy w polskiej marynarce wojennej odpowiadający generałowi dywizji w wojskach lądowych i lotnictwie;

wicehrabia n
子爵
arystokrata noszący tytuł niższy niż tytuł hrabiego

wicehrabina n
子爵
arystokratka nosząca tytuł niższy niż tytuł hrabiny

wicekról n
バイスロイ
(historia, historyczny, historycznie) tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;

wiceprezydent n
ヴァイスプレジデント
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta

widelec vʲiˈdɛlɛʦ̑ n
フォーク ホーク
ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;

wideo n
ビデオ
(technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;

widmo ˈvʲidmɔ n
スペクトル
(fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
(matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;

widok ˈvʲidɔk n
景色
widziana przestrzeń, krajobraz

widokówka ˌvʲidɔˈkufka n
絵葉書
karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;

widz vʲiʦ̑ n
観客 見物人
osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzieć ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
見る
odbierać bodźce wzrokowe
spotykać się
mieć dany pogląd na coś/kogoś

widły ˈvʲidwɨ n
ピッチフォーク
narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wieczna zmarzlina n
永久凍土
(ekologia, ekologiczny) stale zamarznięta głębsza warstwa gleby

wieczność ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
永久 永遠
(książkowy) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczny ˈvʲjɛʧ̑nɨ adj
永遠
trwający wieczność; dotyczący wieczności

wieczór ˈvʲjɛʧ̑ur n
夕方 晩
część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci n
バチェラー·パーティ
zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedza ˈvʲjɛʣ̑a n
知識
ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
知る 存じ上げる
mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiedźma ˈvʲjɛ̇ʥ̑ma n
鬼女
(etnografia, etnograficzny) od średniowiecza: kobieta mająca związek ze złymi mocami
(etnografia, etnograficzny) w dawnych wierzeniach: kobieta, która ma wiedzę (głównie o leczeniu ludzi, przyrodzie i magii), określenie neutralne;
(potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta stara, brzydka, kłótliwa

wiedźmin ˈvʲjɛ̇ʥ̑mʲĩn n
ウィッチャー
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człowiek poddany kontrolowanej mutacji, by jako najemnik zabijać potwory

wiejadło vʲjɛ̇ˈjadwɔ n
箕
(rolnictwo, rolniczy) prymitywne narzędzie do oddzielania plew od ziarna w formie szufli, wideł lub płaskiego kosza;

wiek vʲjɛk n
世紀
sto lat;
年齢
czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
時代
pewna charakterystyczna epoka

wielbłąd ˈvʲjɛlbwɔ̃nt n
駱駝 ラクダ
(zoologia, zoologiczny) Camelus Linnaeus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wielki ˈvʲjɛlʲci adj
大きい
bardzo ważny, znaczący
o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
o nadzwyczaj dużych rozmiarach

wielkoduszny ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ adj
寛大
taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością

wielkość ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑ n
大きさ
rozmiary czegoś
cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
właściwość, którą można zmierzyć

wielojęzyczny ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
多言語
napisany w wielu językach
posługujący się wieloma językami

wielokomórkowy ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ adj
多細胞
(biologia, biologiczny) składający się z wielu komórek

wielokrotnie ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ adv
繰り返して
wiele razy

wielokrotność ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕʨ̑ n
倍数
(matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej;

wielokulturowość ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑ n
多文化主義
(socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wielokąt vʲjɛˈlɔkɔ̃nt n
多角形
(geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;

wieloletni ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi adj
多年生
trwający lub mający wiele lat

wielomian vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn n
多項式
(matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;

wieloryb vʲjɛˈlɔrɨp n
鯨 クジラ
(zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybnictwo ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ n
捕鯨
polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wielowodzie n
羊水過多症
(medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna;

wielościan vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn n
多面体
(geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wielościenny adj
多面体
(geometria) taki, który ma wiele ścian

wieniec laurowy ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ n
月桂冠
(historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprzowina ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna n
豚肉 ポーク
(spożywczy) mięso ze świni;

wierny ˈvʲjɛrnɨ adj
忠実
o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
wykazujący się wiernością, lojalnością

wiersz vʲjɛrʃ n
行
każda z części rubryk tabeli
linia tekstu
詩 歌
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki, często rymowany
韻文
charakterystyczny układ graficzny tekstów poetyckich

wiertarka vʲjɛrˈtarka n
ドリル
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;

wierzba ˈvʲjɛʒba n
柳
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzba płacząca ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a n
枝垂柳
(botanika, botaniczny) Salix alba L. (Tristis), odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach;

wierzchołek góry lodowej vʲjɛʃˈxɔwɛɡ ˈːurɨ lɔˈdɔvɛj n
氷山の一角
(publikatory) o wykrytej aferze, która stanowi fragment szerszego, lecz nieujawnionego jeszcze negatywnego zjawiska

wierzyciel vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl n
信者
(potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy;

wierzyć ˈvʲjɛʒɨʨ̑ v
信じる
ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
wyznawać religię

wierzący n
教徒
osoba wyznająca jakąś religię

wiesiołek vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk n
月見草
(botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;

wieszak ˈvʲjɛʃak n
衣紋掛け
przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;

wietnamski vʲjɛtˈnãmsʲci adj
ベトナムの ベトナム語
odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietrzny ˈvʲjɛṭʃnɨ adj
風の吹く
odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wiewiórka vʲjɛˈvʲjurka n
栗鼠 リス
(zoologia, zoologiczny) sciurus, nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieś vʲjɛ̇ɕ n
村
jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
田舎
tereny pozamiejskie

wieża ˈvʲjɛʒa n
ルーク
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;
塔 タワー
(architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;

wieża Babel ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl n
バベルの塔
(biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża Eiffla ˈvʲjɛʒa ˈajfla n
エッフェル塔
(architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;

wieża ciśnień ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ n
給水塔
(technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;

wieżowiec vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑ n
高層建築
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wigilia vʲiˈɟilʲja n
イブ イヴ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim dzień poprzedzający ważniejsze święto, zwłaszcza Boże Narodzenie, często połączony z postem i uroczystym oczekiwaniem
クリスマスイブ クリスマスイヴ
tradycyjna, uroczysta wieczerza w wigilię (1.1) Bożego Narodzenia

wigwam ˈvʲiɡvãm n
ウィグワム
(etnografia, etnograficzny) rodzaj nieprzenośnej chaty Indian Ameryki Północnej;

wihajster vʲiˈxajstɛr n
あれ
(potocznie, potoczny) przedmiot, czasem fragment innego przedmiotu, o nieznanej lub nieistotnej w chwili wypowiedzi nazwie

wihara vʲiˈxara n
精舎
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor buddyjski i dźinijski

wiking ˈvʲicĩŋk n
ヴァイキング
(historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;

wikipedysta ˌvʲicipɛˈdɨsta n
ウィキペディアン
internauta tworzący i edytujący Wikipedię

wiklina vʲikˈlʲĩna n
小枝
młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie;

wiktoriański adj
ビクトリア朝の
związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej

wilga ˈvʲilɡa n
ニシコウライウグイス
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność n
湿気
stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny vʲilˈɡɔtnɨ adj
湿気の多い
trochę mokry

wilgoć ˈvʲilɡɔʨ̑ n
水分
woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;

wilk vʲilk n
狼 オオカミ
(zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk morski ˈvʲilk ˈmɔrsʲci n
老練な船乗り
(przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz

wilk w owczej skórze ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ n
猫被り
ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilk workowaty n
袋狼
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Thylacinus cynocephalus Harris, gatunek wymarłego torbacza z rodziny wilkoworowatych, zamieszkującego niegdyś Australię, zwłaszcza Tasmanię oraz Nową Gwineę;

wilkołak vʲilˈkɔwak n
狼男
(folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

wina ˈvʲĩna n
せい
czyn niezgodny z normami postępowania

winda ˈvʲĩnda ˈvʲĩndɨ n
エレベーター
(technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

windsurfing n
ウィンドサーフィン
(sport, sportowy) sport wodny, odmiana żeglarstwa uprawiana przy użyciu deski z niewielkim żaglem;

winegret vʲĩnɛˈɡrɛt n
ヴィネグレット
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos sałatkowy przygotowany z oliwy i octu (najlepiej winnego) z dodatkiem soli, cukru, musztardy, cytryny i innych przypraw;

winiarnia n
ワイナリー
wytwórnia wina
ワインバー
(handel, handlowy) lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino

winnica vʲĩɲˈːiʦ̑a n
葡萄園
(rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

winny ˈvʲĩnːɨ adj
後ろめたい
taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino ˈvʲĩnɔ n
ワイン 葡萄酒
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

winogrono ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ n
葡萄
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winorośl vʲĩˈnɔrɔɕl̥ n
蔓
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiście.

winyl n
ビニル
(chemia, chemiczny) substancja zawierająca rodniki powstałe poprzez oderwanie atomów wodoru od cząsteczek etenu
(potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) płyta winylowa

wio vʲjɔ interjection
はい
komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu

wiolonczela ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla n
チェロ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiorsta n
ベルスタ
(jednostka miary) dawna rosyjska jednostka długości, równa około 1067 metrów

wiosenne porządki n
スプリングクリーニング
sprzątanie po zimie

wiosenny vʲjɔˈsɛ̃nːɨ adj
春 の
mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną

wiosna ˈvʲjɔsna n
春 はる
pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło ˈvʲjɔswɔ n
櫂
spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłować v
漕ぐ
(sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wioślarstwo vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ n
ローイング
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wirtualny ˌvʲirtuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
仮想の
(informatyka, informatyczny) wykreowany przez komputer, odbywający się na ekranie komputera, telewizora
możliwy do zaistnienia w rzeczywistości, ale pozorny

wirus ˈvʲirus n
ウイルス 病毒
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;
コンピュータウイルス ウイルス
(informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;

wirusologia ˌvʲirusɔˈlɔɟja n
ウイルス学
(biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego ˌvʲiruˈsɔvɛ ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ pʃɛˈvɔdu ˌpɔkarmɔˈvɛɡɔ n
胃腸炎
(medycyna, medyczny) choroba układu pokarmowego;

wisielczy humor n
絞首台のヒューモア
zdolność dostrzegania zabawnych stron bardzo złej lub trudnej sytuacji, często pozwalająca komuś przetrwać trudne chwile

wisieć ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑ v
掛かる
być przymocowanym do czegoś od góry
dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
umierać na szubienicy
znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią

wiskacza vʲiˈskaʧ̑a n
ビスカッチャ
(zoologia, zoologiczny) Lagostomus maximus, południowoamerykański gryzoń spokrewniony z szynszylą, szkodnik pastwisk;

witaj w klubie ˈvʲitaj ˈf‿klubʲjɛ idiom
仲間だ
zwrot używany w stosunku do kogoś, kto ma podobne doświadczenia

witamina ˌvʲitãˈmʲĩna n
ビタミン
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witania ospała n
アシュワガンダ
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Withania somnifera L. gatunek rośliny z rodziny psiankowatych (Solanaceae) występujący w suchych rejonach klimatu tropikalnego oraz subtropikalnego, którego korzenie oraz owoce wykorzystywane są w hinduskiej medycynie ludowej;

witać ˈvʲitaʨ̑ v
あいさつする
pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witraż ˈvʲitraʃ n
ステンドグラス
(sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

witryna vʲiˈtrɨ̃na n
飾り棚
duże okno sklepu przeznaczone na ekspozycję towaru;

wiwarium n
生態動物園
(zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie do przetrzymywania drobnych zwierząt lub roślin w warunkach maksymalnie zbliżonych do naturalnych;

wiwisekcja n
生体解剖
(weterynaria, weterynaryjny) operacja, doświadczenie przeprowadzane in vivo, na żywym, nieuśmierconym uprzednio organizmie zwierzęcym;

wiza ˈvʲiza n
査証 ビザ
(urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizerunek ˌvʲizɛˈrũnɛk n
イメージ
pierwowzór, odbicie, obraz

wizja n
啓示
obraz, plan czegoś stworzony w czyjejś wyobraźni
widzenie, przywidzenie

wizyta vʲiˈzɨta n
訪問
pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizytówka ˌvʲizɨˈtufka n
名刺
mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiąz vʲjɔ̃w̃s n
楡 ニレ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;

wiązanie chemiczne vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɛ n
化学結合
(chemia, chemiczny) każde trwałe połączenie dwóch atomów;

wiązanie kowalencyjne vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈʦ̑ɨjnɛ n
共有結合
(chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego;

wiązać ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ v
結び付ける 関連 付ける
tworzyć ciąg logiczny prowadzący od czegoś do czegoś, kojarzyć
結ぶ
splatać, tworząc węzeł
łączyć przedmioty razem, używając sznura
縛る
krępować kogoś za pomocą sznura

więc vʲjɛ̃nʦ̑ conjunction
従って
…służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

więdnąć ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑ v
枯れる
o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać

większość ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑ n
多数 過半数
większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło n
靭帯
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy

więzienie vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ n
刑務所
miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ n
囚人
człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

więź n
絆
to, co łączy jednostki ze sobą

wiśnia ˈvʲiɕɲa n
桜
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cerasus Mill., rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;

wklęsły adj
凹面
taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce ˈfkrutʦ̑ɛ adv
やがて もうすぐ
w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkręt fkrɛ̃nt n
螺子
(technologia, technika, techniczny) śruba z nacięciem we łbie, umożliwiającym jej wkręcanie przy pomocy śrubokręta w miękki materiał bez konieczności wiercenia;

wkład fkwat n
貢献
to, co się wkłada w jakąś działalność (np. pieniądze)

wniosek ˈvʲɲɔsɛk n
結論
wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania

wnuczka ˈvnuʧ̑ka n
孫娘
córka syna lub córki

wnuk vnuk n
孫
syn córki lub syna

wnętrze ˈvnɛ̃nṭʃɛ n
奥 裡
duchowa strona człowieka, dusza, serce
pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem
przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś

woalka vɔˈalka n
ベール
przezroczysta zasłona na twarz stanowiąca przybranie damskiego kapelusza;

woda ˈvɔda n
水 みず
bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;

woda kolońska ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska n
オーデコロン
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej o zapachu cytrusowo-ziołowym;

woda królewska ˈvɔda kruˈlɛfska n
王水
(chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna n
ミネラルウォーター
naturalna woda lecznicza;

woda święcona n
聖水
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;

wodewil vɔˈdɛvʲil n
ボードビル
(sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym;

wodnik ˈvɔdʲɲik n
ヴォジャノーイ
(mitologia słowiańska) występująca w baśniach postać mieszkająca w rzekach i zbiornikach wodnych;
水鶏
(ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodnisty adj
水っぽい
zawierający zbyt dużo wody

wodny ˈvɔdnɨ adj
水生
(sport, sportowy) odbywający się w wodzie
żyjący w wodzie lub na wodzie

wodobrzusze n
腹水
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) gromadzenie się przesięku w jamie otrzewnej;

wodolot vɔˈdɔlɔt n
水中翼船
jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;

wodomierz vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ n
水道メーター
(technologia, technika, techniczny) miernik pokazujący ilość zużytej wody;

wodoodporny ˌvɔdɔːtˈpɔrnɨ adj
防水
odporny na działanie wody

wodorost vɔˈdɔrɔst n
藻類
(botanika, botaniczny) miękka roślina rosnąca w wodzie;

wodorotlenek n
水酸化物
(chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodospad vɔˈdɔspat n
滝
swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodowstręt n
水恐怖症
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) jeden z poważnych objawów wścieklizny objawiający się bolesnymi skurczami krtani podczas picia wody, a nawet na jej widok

wodór ˈvɔdur n
水素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojak ˈvɔjak n
マキバドリ
(ornitologia, ornitologiczny) Sturnella, ptak z rodziny kacykowatych;

wojenny vɔˈjɛ̃nːɨ adj
戦争の
związany z wojną, odnoszący się do wojny

wojewoda ˌvɔjɛˈvɔda n
県知事
(administracja) zwierzchnik administracji rządowej na terenie województwa

województwo ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ n
県
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

wojna ˈvɔjna n
戦争 戦
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva n
内戦
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna trojańska ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska n
トロイア戦争
(mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;

wojowniczość n
交戦
cecha zachowania tj. skłonność do bójek

wojowniczy adj
好戦的
skłonny do walki

wojownik vɔˈjɔvʲɲik n
ファイター
ten, który walczy

wojsko ˈvɔjskɔ n
軍隊
zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wojskowy vɔjˈskɔvɨ n
軍人
żołnierz

wok vɔk wɔk n
中華鍋
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich;

wola ˈvɔla n
意志
zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

wolant ˈvɔlãnt n
操縦桿
(lotnictwo, lotniczy) urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości;

wole n
嗉囊
(zoologia, zoologiczny) rozszerzenie przełyku służące do przechowywania i przenoszenia pokarmu

woleć ˈvɔlɛʨ̑ modal
…の方が好きである
bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego

wolfram ˈvɔlfrãm n
タングステン
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolna miłość n
自由恋愛主義
postawa hołdująca nieskrępowanemu życiu seksualnemu bez zobowiązań, w opozycji do tradycyjnego małżeństwa i monogamii, kojarzona z ruchem hipisowskim;

wolne oprogramowanie ˈvɔlnɛ ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
フリーソフトウェア
oprogramowanie, które może być uruchamiane, kopiowane, rozpowszechniane, analizowane oraz zmieniane i poprawiane przez użytkowników;

wolność ˈvɔlnɔɕʨ̑ n
自由
(filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie

wolny ˈvɔlnɨ adj
空き
niezajęty przez coś
自由な
mogący postępować zgodnie z własną wolą
nieobciążony czymś niekorzystnym

wolny rynek ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk n
自由市場
handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);

wolt vɔlt n
ボルト
(fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;

woltomierz vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ n
電圧計
(metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego;

woluta vɔˈluta n
渦巻き飾り
ozdobny ornament lub detal architektoniczny, czy rzeźbiarski w kształcie spirali albo zwoju;

wombat ˈvɔ̃mbat n
ウォンバット
(zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;

worek ˈvɔrɛk n
袋
miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

worek treningowy n
サンドバッグ
(sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego

wosk vɔsk n
蝋 ワックス
plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

wosk pszczeli n
封蝋
(pszczelarstwo, pszczelarski) wydzielina gruczołów woskowych pszczół służąca do budowania plastrów;

woskowina ˌvɔskɔˈvʲĩna n
耳垢
(fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

woskówka n
蝋膜
(anatomia, anatomiczny) (ornitologia, ornitologiczny) miękka skóra pokrywająca nasadę dzioba (występuje u ptaków drapieżnych, sów, gołębi, a także u innych grup ptaków);

wow interjection
すごい
…(potocznie, potoczny) wyrażający zachwyt, uznanie itp.

wołacz ˈvɔwaʧ̑ n
呼格
(gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołać ˈvɔwaʨ̑ v
呼ぶ
wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie
przekazywać coś krzykiem

wołowina ˌvɔwɔˈvʲĩna n
牛肉 ビーフ
(spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

woźnica vɔʑˈɲiʦ̑a n
御者
osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;

wprawdzie ˈfpravʲʥ̑ɛ
確かに
składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest zastrzeżeniem w stosunku do tego, co wynika z treści drugiego zdania

wprost fprɔst adv
直接
bezpośrednio

wpłata n
預金
wpłacenie pieniędzy

wpływ fpwɨf n
影響 影響力
presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać ˈfpwɨvaʨ̑ v
入る 流れ込む
płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru
届く
(urzędowy) o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym
影響 を 及ぼす
sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ
注ぐ
o ciekach wodnych: mieć ujście

wpływowy fpwɨˈvɔvɨ adj
有力
mający duży wpływ, autorytet

wracać ˈvraʦ̑aʨ̑ v
帰る
przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio

wrak vrak n
残骸
resztki uszkodzonego statku lub samolotu;

wrażenie vraˈʒɛ̃ɲɛ n
印象
reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrestling ˈrɛstlʲĩŋk n
プロフェッショナルレスリング
(sport, sportowy) amerykańska odmiana zapasów z elementami popisów;

wrodzona łamliwość kości n
骨形成不全症
(medycyna, medyczny) uwarunkowana genetycznie choroba objawiająca się nadmierną kruchością kości;

wrodzony vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
先天的
właściwy istocie żywej od urodzenia

wrogi ˈvrɔɟi adj
敵
właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrogość ˈvrɔɡɔɕʨ̑ n
敵対
nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

wrona ˈvrɔ̃na n
烏
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrona siwa n
ズキンガラス
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku wrona siwa (1.1)
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corone Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

wrotycz ˈvrɔtɨʧ̑ n
タンジー
(botanika, botaniczny) Tanacetum L., roślina z rodziny astrowatych o dużych, pierzastych liściach i kwiatach zebranych w koszyczki;

wrzeciono vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ n
紡錘
(włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;

wrzesień ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ n
長月 九月 九月 ９月
dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzos vʒɔs n
ギリュウモドキ
(botanika, botaniczny) wrzos zwyczajny - Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych liściach i małych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca późnym latem i wczesną jesienią;

wrzosowisko ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ n
ヒース
bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzutka ˈvʒutka n
ウッテガエシ
w go sposób zabicia grupy kamieni poprzez postawienie ich w atari kamieniem, który sam jest w atari

wrzód vʒut n
潰瘍
(medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wrzątek ˈvʒɔ̃ntɛk n
湯
ciecz (najczęściej woda) w stanie wrzenia (zamieniania się w parę)

wróbel ˈvrubɛl n
スズメ 雀 雀
(potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg vruk n
敵
nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami

wróg publiczny n
公敵
osoba, której działania są postrzegane jako przestępstwa, uważana za zagrożenie dla społeczności i napiętnowana przez nią

wróżba n
予言 神託
przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu

wróżka ˈvruʃka n
フェアリー
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wręg vrɛ̃ŋk n
肋骨
szkut. (lotnictwo, lotniczy) jeden z elementów konstrukcyjnych tworzących szkielet łodzi lub samolotu;

wschodni ˈfsxɔdʲɲi adj
東
mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód
dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym

wschodzić ˈfsxɔʥ̑iʨ̑ v
昇る
wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

wschód fsxut n
東 東方
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wschód słońca n
日の出
zjawisko wyłaniania się słońca zza horyzontu

wskazywać fskaˈzɨvaʨ̑ v
指す
pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje

wskazówka fskaˈzufka n
指針
element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;

wskaźnik ˈfskaʑɲik n
インジケータ
(statystyka, statystyczny) liczbowe przedstawienie pewnej wielkości
ポインタ
(informatyka, informatyczny) adres w pamięci
długi i cienki przedmiot do wskazywania

wspaniały fspãˈɲawɨ adj
素晴らしい
o czymś wyjątkowo dobrym, pięknym lub lubianym

wspierać ˈfspʲjɛraʨ̑ v
援助
dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę

wspominać fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
思い出す
sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości

wspomnienie fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
思い出
obraz przeszłości w pamięci

wspólnota fspulˈnɔta n
連邦
grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami

wspólny ˈfspulnɨ adj
一般的な
charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy
wykonywany razem przez kilka osób
共通
należący lub używany przez kilka osób

współczucie fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ n
同情 憐愍
zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć ˈfspuwʧ̑uʨ̑ v
同情 する
czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współczynnik n
係数
(matematyka, matematyczny) wartość stanowiąca mnożnik jakiejś wielkości lub wyrażenia matematycznego
jeden z czynników oddziałujących

współczynnik załamania fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa n
屈折率
(fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku;

współgrać ˈfspuwɡraʨ̑ v
映る
wzajemnie się dopełniać, działać wspólnie

współpraca fspuwˈpraʦ̑a n
協力
wspólne działanie kilku podmiotów

współpracować ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
協力
pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu

współpracownik ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvʲɲik n
協力者
osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem

wstawać ˈfstavaʨ̑ v
立ち上がる 立つ
zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej
起きる
wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku

wstrzemięźliwy adj
ほどほどの
zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego

wstrząs fsṭʃɔ̃w̃s n
衝撃
(medycyna, medyczny) zaburzenia czynności organizmu występujące jako reakcja na ciężkie urazy, następstwo operacji itp.;
silne, gwałtowne drgnięcie

wstyd fstɨt n
恥 羞恥心
uczucie onieśmielenia, zażenowania
恥 面汚し
(psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;

wstydzić się ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ v
恥じる
odczuwać wstyd (gdy się zrobi coś niewłaściwego)

wstążka ˈfstɔ̃w̃ʃka n
リボン
ozdobny, wąski pasek tkaniny

wstępny ˈfstɛ̃mpnɨ adj
予備的
robiony na początku (wstępie)

wszechmoc n
全能
przymiot tego, kto posiada nieograniczoną moc

wszechmocny fʃɛxˈmɔʦ̑nɨ adj
全能
mający nieograniczoną moc, mogący wszystko

wszechświat ˈfʃɛxʲɕfʲjat n
宇宙
cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszyscy ˈfʃɨsʦ̑ɨ indefinitePronoun
皆 皆んな
ogół ludzi z danego zbioru

wszystek ˈfʃɨstɛk pronoun
全て
taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu proverb
すべての道はローマに通ず 全ての道はローマに通ず
do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko ˈfʃɨstkɔ indefinitePronoun
全て 全部
ogół rzeczy i spraw

wszystko jedno ˈfʃɨstkɔ ˈjɛdnɔ adv
それでも
nieistotne, bez znaczenia (ile, jak, gdzie, dokąd itp.)

wszędzie ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ adv
どこでも 各地
w każdym miejscu

wtedy ˈftɛdɨ pronoun
その時
w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie

wtorek ˈftɔrɛk n
火曜日
drugi dzień tygodnia

wtyczka ˈftɨʧ̑ka n
プラグ
(elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;

wujek ˈvujɛk n
伯父
brat matki

wulgarny vulˈɡarnɨ adj
下品
zachowujący się w sposób ordynarny, nieprzyzwoity, grubiański

wulkan ˈvulkãn n
火山
(geologia, geologiczny) miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)

wulwodynia n
ヴルヴォディニァ
(medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie;

wuwuzela n
ブブゼラ
(sport, sportowy) afrykański aerofon ustnikowy używany przez kibiców piłki nożnej do robienia hałasu;

wy vɨ personalPronoun
あなた
druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybielacz vɨˈbʲjɛlaʧ̑ n
漂白剤
(chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybierać vɨˈbʲjɛraʨ̑ v
選ぶ
dokonywać wyboru
powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie

wybitny vɨˈbʲitnɨ adj
傑出した
wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyborca vɨˈbɔrʦ̑a n
選挙人
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach

wyborczy vɨˈbɔrʧ̑ɨ adj
選挙の
taki, który dotyczy wyborów i wyborców; związany z wyborami i wyborcami

wybory vɨˈbɔrɨ n
選挙
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;
rodzaj konkursu, plebiscytu, w którym dokonuje się wyboru osób pretendujących do jakiegoś tytułu

wybredny vɨˈbrɛdnɨ adj
好みのむずかしい
taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić

wybryk n
いたずら 奇癖 奇行
zaskakujący postępek, odbiegający od przyjętych norm postępowania

wybrzeże vɨˈbʒɛʒɛ n
浦 磯
(geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybuch ˈvɨbux n
爆発
rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej

wybór ˈvɨbur n
最適
wybranie jednej z wielu możliwości

wychowanie ˌvɨxɔˈvãɲɛ n
しつけ
całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie

wychowawczy adj
教育的
dotyczący wychowania i nauczania

wychwalać vɨˈxfalaʨ̑ v
褒めそやす
bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał

wycie ˈvɨʨ̑ɛ n
叫び声
(rzeczownik odczasownikowy) od wyć

wycieczka vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka n
遠足
wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wycieraczka ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka n
ドアマット
mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wycierać vɨˈʨ̑ɛraʨ̑ v
拭く
usuwać z czegoś nalot lub osad przez pocieranie

wyciąg krzesełkowy ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ n
チェアリフト
rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyciąg narciarski ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk narʲˈʨ̑arsʲci n
スキーリフト
(technologia, technika, techniczny) (sport, sportowy) kolej linowa instalowana na stokach, służąca do transportu narciarzy, snowboardzistów lub turystów

wyciągać kasztany z ognia czyimiś rękami vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ kaˈʃtãnɨ ˈz‿ɔɟɲa ʧ̑ɨˈ<sup>j</sup>ĩmʲiɕ rɛ̃ŋˈkãmʲi idiom
火中の栗を拾う
używać kogoś do wykonywania czynności, pracy, z której samemu się ma korzyść

wyczerpany adj
疲れた
(przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony
wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany, pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości

wyczyn ˈvɨʧ̑ɨ̃n n
業績
dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydalenie n
排除
(fizjologia, fizjologiczny) usunięcie na zewnątrz szkodliwych i niepotrzebnych substancji czy bezużytecznych tkanek
usunięcie, pozbycie się kogoś z jakiejś zbiorowości

wydarzenie ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ n
事件
to, co się stało

wydawać vɨˈdavaʨ̑ v
出版する
publikować coś

wydawnictwo ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ n
出版社
firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydma ˈvɨdma n
砂丘 砂山
piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydra ˈvɨdra n
川獺 獺
(zoologia, zoologiczny) Lutrinae, ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wydzielina n
分泌物
(biologia, biologiczny) substancja fizjologiczna produkowana przez komórki gruczołowe

wygląd ˈvɨɡlɔ̃nt n
外観 風采 見掛け 外見 見た目 見目
grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑ v
見える
mieć dany wygląd

wygnaniec n
国外追放者
ktoś skazany na wygnanie, wypędzony

wygoda n
便利
coś ułatwiającego wykonywanie jakichś czynności

wygrywać vɨˈɡrɨvaʨ̑ v
勝つ
grając w coś, zdobyć wygraną
zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo

wygłos ˈvɨɡwɔs n
末尾子音
(językoznawstwo, językoznawczy) pozycja końcowa wyrazu lub sylaby

wyjawiać vɨˈjavʲjäʨ̑ v
明かす
sprawiać, że coś staje się wiadome; dawać informację o czymś, co dotychczas było trzymane w tajemnicy

wyjaśniać vɨˈjäɕɲäʨ̑ v
説明する
czynić coś zrozumiałym

wyjaśnienie ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ n
説明
przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjątek vɨˈjɔ̃ntɛk n
例外
coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
(informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu

wyjątkowo ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ adv
例外的
niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko
特別
w sposób szczególny, nadzwyczajny

wyjątkowy ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ adj
並外れる
wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjście ˈvɨjɕʨ̑ɛ n
出口
droga lub otwór, którym się wychodzi

wyjść vɨjɕʨ̑ v
出る
zakończyć pobyt w jakimś miejscu
出る 出掛ける
opuścić jakieś miejsce

wyka n
烏野豌豆
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych;

wykałaczka ˌvɨkaˈwaʧ̑ka n
species:Lindera umbellata 黒文字
(gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki, zaostrzony patyczek służący do wtykania w małe porcje jedzenia, koreczki, aby ułatwić ich branie z talerza
爪楊枝 楊枝 楊子 species:Lindera umbellata 黒文字
cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykluwać się vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ v
孵る かえる
(zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja

wykopaliska ˌvɨkɔpaˈlʲiska n
発掘
prace archelogiczne mające prowadzić do wydobycia spod ziemi produktów ludzkiej działalności będących pozostałościami z dawnych wieków

wykrywacz kłamstw vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf n
嘘発見器
(potocznie, potoczny) wariograf, poligraf

wykrzyknik vɨˈkʃɨcɲik n
感動詞 間投詞
(gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
感嘆符
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykształcenie ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ n
教養
poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykusz ˈvɨkuʃ n
でまど
(architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykwalifikowany adj
合格
posiadający odpowiednie kwalifikacje

wykład ˈvɨkwat n
講義
dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat

wykładnik n
指数
(matematyka, matematyczny) liczba y w zapisie potęgowania x^y

wylogowanie n
ログアウト ログオフ
(rzeczownik odczasownikowy) od wylogować

wymachiwać v
振り回す
machać czymś w sposób mający kogoś zastraszyć

wymagający adj
きつい
taki, który dużo wymaga, nie jest pobłażliwy

wymagać vɨ̃ˈmaɡaʨ̑ v
挑戦する
żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się

wymarły vɨ̃ˈmarwɨ adj
死に絶える
taki, który już wymarł, wyginął

wymawiać vɨ̃ˈmavʲjäʨ̑ v
発音する
wyrażać coś dźwiękowo, słownie

wymiana vɨ̃ˈmʲjãna n
交換
otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego

wymiar ˈvɨ̃mʲjar n
寸法
(matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni;

wymieniać vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑ v
両替
dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego

wymiennik ciepła vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa n
熱交換器
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;

wymierny adj
有理
dający się określić co do wartości lub znaczenia; możliwy do wymierzenia

wymiociny ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈʨ̑ĩnɨ n
反吐
to, czym się wymiotuje

wymioty vɨ̃ˈmʲjɔtɨ n
嘔吐
gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną;

wymię ˈvɨ̃mʲjɛ n
乳房
(zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymowa vɨ̃ˈmɔva n
発音
(fonetyka, fonetyczny) sposób artykulacji dźwięków mowy;

wymówka n
口実
wykrętne usprawiedliwienie

wynajmować ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑ v
貸す
zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę

wynalazek ˌvɨ̃naˈlazɛk n
発明
coś, co wynaleziono;

wynaleźć v
発明する
odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynikać vɨ̃ˈɲikaʨ̑ v
帰結する
być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek

wyobraźnia ˌvɨɔˈbraʑɲa n
想像力
zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wyobrażenie ˌvɨɔbraˈʒɛ̃ɲɛ n
心像
obraz czegoś (przedmiotu, osoby, przebieg sytuacji) stworzony w świadomości na podstawie spostrzeżeń

wypadek vɨˈpadɛk n
事故
nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał

wypalać vɨˈpalaʨ̑ v
焼く
otrzymywać coś z jakiegoś surowca, prażąc go w ogniu

wypowiadać ˌvɨpɔˈvʲjadaʨ̑ v
謳う
wyrażać coś słowami, w mowie

wyprzedaż vɨˈpʃɛdaʃ n
セール
(handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wypukły vɨˈpukwɨ adj
凸
łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś
凸面
(matematyka, matematyczny) o funkcji: taka, że jej wykres znajduje się nad styczną w każdym punkcie

wyrak ˈvɨrak n
メガネザル
(zoologia, zoologiczny) wyłącznie drapieżny ssak naczelny;

wyraźny vɨˈraʑnɨ adj
明白
taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty

wyrażać vɨˈraʒaʨ̑ v
表す
opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś
uzewnętrzniać, okazywać uczucia jakimkolwiek sposobem
formułować wyrażenie, wypowiadać się, mówić na jakiś temat

wyrażenie ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ n
表現
(językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy

wyrocznia n
オラクル
(historia, historyczny, historycznie) w starożytności: miejsce kultu, w którym, według ówczesnych wierzeń, bogowie za pośrednictwem kapłanów przepowiadali przyszłość i udzielali rad

wyrok ˈvɨrɔk n
判決
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;

wyrostek robaczkowy vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ n
虫垂
(anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;

wyrozumiały adj
納得
podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać

wyrób ˈvɨrup n
製品
przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji

wyróżniać vɨˈruʒʲɲäʨ̑ v
目立つ
wyodrębniać się z otoczenia

wysadzać v
爆破
niszczyć poprzez wybuch

wysiadać vɨˈɕadaʨ̑ v
降りる
opuszczać pojazd, łódź lub samolot

wysiłek vɨˈɕiwɛk n
努力
wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wysoki vɨˈsɔci adj
高い
mający duży wymiar pionowy
o dźwięku: mający dużą częstotliwość
znajdujący się na dużej wysokości (wysoko)
mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)

wysokie napięcie vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
高圧
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysokościowiec n
高層ビル
(architektura, architektoniczny) bardzo wysoki budynek;

wysokość vɨˈsɔkɔɕʨ̑ n
高さ
wymiar pionowy czegoś lub kogoś

wyspa ˈvɨspa n
島 しま
(geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wystarczająco ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɔ adv
十分
w sposób wystarczający; dostatecznie, odpowiednio

wystawa vɨˈstava n
展覧会
zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

występ ˈvɨstɛ̃mp n
突起
to, co wystaje, sterczy poza obręb czegoś

wysypka n
発疹
(medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby;

wysyłać vɨˈsɨwaʨ̑ v
送る
przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych
polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu
nadawać, wydawać z siebie; emitować

wyszukiwanie ˌvɨʃuciˈvãɲɛ n
物色
(rzeczownik odczasownikowy) od wyszukiwać

wysłannik vɨˈswãɲːik n
使者
osoba wysłana dokądś w określonym celu

wytrwałość vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑ n
忍耐
konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś

wytwarzać vɨˈtfaʒaʨ̑ v
作る
produkować na większą skalę, wydawać

wyważać otwarte drzwi v
釈迦に説法
wymyślać niepotrzebnie to, co zostało już wymyślone lub dowiedzione

wywiad ˈvɨvʲjat n
インタビュー
rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wywoływać ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑ v
現像する
(fotografia) oddziaływać w sposób chemiczny na materiał światłoczuły w celu uwidocznienia obrazu
起こす
powodować

wyznacznik vɨˈznaʧ̑ʲɲik n
行列式
(matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych;
to, co wyznacza coś lub wskazuje na coś

wyznanie vɨˈznãɲɛ n
告白
przyznanie się do czegoś

wyznanie wiary n
信条
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii

wyznawca vɨˈznafʦ̑a n
表信者
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją;

wyzwanie vɨˈzvãɲɛ n
チャレンジ
trudne zadanie, sytuacja sugerująca chęć zmierzenia się z nią

wyzwisko n
野次
słowo obraźliwe dla kogoś

wyć vɨʨ̑ v
吠える
o ludziach: przeciągle krzyczeć z bólu lub żałości
o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach): wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć

wyłącznie vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ adv
専ら
wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyśmiewać v
嘲る
ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady

wyświetlacz vɨˈɕfʲjɛtlaʧ̑ n
ディスプレイ
tablica informacyjna lub moduł urządzenia elektronicznego, który świecąc podaje informacje

wyżyna vɨˈʒɨ̃na n
高原
(geografia, geograficzny) obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów;

wzajemnie vzaˈjɛ̃mʲɲɛ adv
互いに
jeden drugiego, jeden drugiemu

wzajemny vzaˈjɛ̃mnɨ adj
相互の 互い
dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

wzgląd vzɡlɔ̃nt n
思考
branie pod uwagę, liczenie się

względność ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑ n
相対
zależność czegoś od różnych czynników

wzgórze ˈvzɡuʒɛ n
視床
(medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;

wziąć vʲʑɔ̇̃ɲʨ̑ v
取る
chwycić ręką
skorzystać z czegoś
(potocznie, potoczny) wskazuje na niespodziewaną czynność wyrażoną innym czasownikiem, często z dodatkowym znaczeniem nieprzejmowania się opinią innych osób
(potocznie, potoczny) wzmacnia tryb rozkazujący

wziąć ślub v
結婚する
zawrzeć związek małżeński

wzloty i upadki ˈvzlɔtɨ ˌi‿uˈpatʲci idiom
浮き沈み
okresy powodzenia, szczęścia i jego braku

wzmianka ˈvzmʲjãnka n
言及
krótka informacja o czymś, napomknięcie

wzniosły adj
崇高
odznaczający się szlachetnością dążeń

wznosić ˈvznɔɕiʨ̑ v
建立
budować coś ku górze, coraz wyżej

wzrost vzrɔst n
増加
zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszający adj
感動的
wywołujący wzruszenie; powodujący rozrzewnienie

wzruszenie n
感動
(psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzór vzur n
公式
zapis matematyczny, fizyczny lub chemiczny
模範
kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)

wzór sumaryczny n
分子式
(chemia, chemiczny) krótkie przedstawienie składu związku chemicznego zawierające informację o liczbie atomów każdego pierwiastka w cząsteczce

wódka ˈvutka n
お酒 御酒 酒 ウォッカ
(spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wówczas ˈvufʧ̑as pronoun
その とき 当時
odsyła do okresu czasu, o którym mowa w danej wypowiedzi

wóz vus n
車
(potocznie, potoczny) dowolny pojazd o co najmniej czterech kołach, również wagon

wóz albo przewóz idiom
一か八か
wyrażenie używane w trudnej sytuacji, gdy mając do wyboru dwie możliwości trzeba podjąć ostateczną decyzję

wózek dziecięcy n
ベビーカー
ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci n
車椅子
wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.;

wózek sklepowy ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ n
カート
(handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wózek widłowy ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ n
フォークリフト
(motoryzacja) niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy;

wół vuw n
去勢雄牛
(zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać ˈvɔ̃w̃xaʨ̑ v
匂いを感じる
badać zapach nozdrzami

wąski ˈvɔ̃w̃sʲci adj
狭い
mający niewielką szerokość

wątek ˈvɔ̃ntɛk n
スレッド
(informatyka, informatyczny) ciąg wiadomości internetowych tworzących konwersację;
(informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);
w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym - wydarzenia dotyczące jednej postaci, składające się na akcję;
横糸
sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ

wątpić ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑ v
疑う
nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑ n
疑問 不審 疑い
brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątroba vɔ̃nˈtrɔba n
肝臓 肝
(anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątły adj
ちっぽけ
słabej budowy

wąż vɔ̃w̃ʃ n
蛇 ヘビ
(herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;
蛇
(przenośnie, przenośnia) ktoś podły i podstępny

węch vɛ̃w̃x n
嗅覚
zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;

wędka ˈvɛ̃ntka n
釣り竿
sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;

wędkarstwo vɛ̃ntˈkarstfɔ n
釣り
rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę;

wędrowiec n
ハイカー
ktoś, kto wędruje, porusza się pieszo

wędzony adj
燻製
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia

węgiel ˈvɛ̃ŋʲɟɛl n
炭素
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
石炭
(geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel brunatny ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ n
亜炭 褐炭
(geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;

węgiel drzewny n
木炭
(chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi;

węgierski vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci adj
ハンガリー語
związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węglan ˈvɛ̃ŋɡlãn n
炭酸塩
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego;

węglan litu ˈvɛ̃ŋɡlãn ˈlʲitu n
炭酸リチウム
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól litowa kwasu węglowego, bezwonny, krystaliczny, biały proszek, stosowany w produkcji gotowych zapraw budowlanych i jako lek przeciwdepresyjny;

węglowodan ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn n
炭水化物
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór n
炭化水素
(chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węgorz ˈvɛ̃ŋɡɔʃ n
鰻 ウナギ
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węzeł ˈvɛ̃w̃zɛw n
ノット 結び目
(marynarka) (metrologia, metrologiczny) (nawigacja) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w nawigacji używana do określania prędkości statków i prądów morskich, zaś w meteorologii - prędkości wiatrów;
結び目
połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
(matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;

węzeł gordyjski ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci n
ゴルディオスの結び目
zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem

władza ˈvwaʣ̑a n
権力
relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

własność ˈvwasnɔɕʨ̑ n
財産 資産
prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
rzecz posiadana przez kogoś

właz vwas n
マンホール
otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach

właściciel vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl n
持ち主
osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwie vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ adv
実 本当
należycie, adekwatnie, tak jak się powinno, poprawnie

właściwie vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ particle
一体 一体全体
partykuła podkreślająca brak zrozumienia sytuacji

właściwy vwaɕˈʨ̑ivɨ adj
きちんとした
taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

właśnie ˈvwaɕɲɛ adv
さっき
…komunikujący, że dane zdarzenie odbywa się w chwili mówienia, odbywało się bezpośrednio przed nią lub w czasie innego zdarzenia

właśnie ˈvwaɕɲɛ particle
さっき
…potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy
…wyróżniająca, ze względu na określoną cechę, dany obiekt lub stan rzeczy i przeciwstawiająca go innym

włos vwɔs n
毛 髪
(anatomia, anatomiczny) nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski ˈvwɔsʲci adj
イタリア語 イタリア
związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski ˈvwɔsʲci n
イタリア語 伊語
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włosy ˈvwɔsɨ n
髪 髪の毛 ヘア
owłosienie głowy ludzkiej

włócznia ˈvwuʧ̑ʲɲa n
槍
ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włóczęga vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa n
放浪者
osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych

włókiennictwo ˌvwucɛ̇̃ɲˈːiʦ̑tfɔ n
機業 繊維工業
gałąź przemysłu zajmująca się produkcją tkanin, nici, dzianin, itp.

włókno ˈvwuknɔ n
繊維
jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;

włączać ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑ v
組み込む
wcielać kogoś lub coś do jakiegoś zbioru

wścieklizna fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna n
狂犬病
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

yakuza n
ヤクザ やくざ
członek mafii japońskiej;

yerba mate ˈjɛrba ˈmatɛ n
マテ茶
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napar z ostrokrzewu paragwajskiego, popularny głównie w krajach Ameryki Południowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii) i w niektórych krajach Bliskiego Wschodu (głównie Syrii i Libanie);

yeti ˈjɛtʲi n
イエティー
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach;

yuba n
湯葉
(spożywczy) półprodukt sojowy wykorzystywany w kuchni jako substytut mięsa, produkowany z białka zbierającego się na powierzchni gotowanego mleka sojowego;

yuzu n
柚 柚子
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) niewielkie uprawne drzewo lub krzew z gatunku Citrus × junos Siebold ex Tanaka, należącego do rodziny rutowatych;
(spożywczy) jadalny owoc rośliny yuzu (1.1)

z s z zet preposition
から
…wskazujący punkt początku ruchu
…wskazujący źródło
…wskazujący składnik, materiał
と
…opisujący związek
…wskazujący zawartość

z domu adj
旧姓
nosząca (lub noszący) przed ślubem nazwisko wskazane po tej frazie

z kolei adv
次々
jako następstwo zdarzeń

z poważaniem ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m idiom
不一
formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie

z powodu s‿pɔˈvɔdu
ために で
wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z powrotem s‿pɔˈvrɔtɛ̃m adv
もとへ
ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem

z przodu adv
先に
będąc przed czymś lub kimś

z ręką na sercu ˈz‿rɛ̃ŋkɔ̃w̃ na‿ˈsɛrʦ̑u adv
嘘ついたら針千本飲ます
otwarcie, szczerze, bez kręcenia

za za preposition
の 後ろ に で 後ろ
…służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
後ろ
…służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem

za darmo adv
無料 で
bezpłatnie, gratis

za kratkami ˌza‿kratˈkãmʲi idiom
獄中
(potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie

za kółkiem za‿ˈkuwʲcɛ̃m adv
運転
(potocznie, potoczny) za kierownicą, jako kierowca

za wszelką cenę idiom
万難を排して
bez względu na wszystko, tak aby osiągnąć cel, nie bacząc na poniesione wysiłki i straty

zaawansowany adj
上級
będący w dalszej fazie rozwoju

zabawa zaˈbava n
遊び
ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabawka zaˈbafka n
玩具
rzecz służąca do zabawy;

zabawny zaˈbavnɨ adj
面白い
wywołujący rozbawienie, śmiech

zabijać zaˈbʲijäʨ̑ v
殺す
pozbawiać życia
自殺する
odebrać sobie życie, popełnić samobójstwo

zabić ˈzabʲiʨ̑ v
殺す
aspekt dokonany od: zabijać

zaburzenie ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ n
不調
nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabójstwo zaˈbujstfɔ n
殺人
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) morderstwo;

zabójstwo honorowe n
名誉の殺人
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zabójstwo popełniane przez bliską osobę z rodziny ofiary motywowane chęcią „zmycia hańby”, spowodowanej uznawanym za rzekomo niewłaściwe zachowanie członka tejże rodziny;

zachodzić zaˈxɔʥ̑iʨ̑ v
寄る 立ち寄る
odwiedzać kogoś przy okazji
沈む
o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą
生ずる 起こる
zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce
着く 辿り着く
dochodzić do jakiegoś miejsca
重なる
częściowo przykrywać lub pokrywać się

zachorować ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑ v
病気になる
stać się chorym, popaść w chorobę

zachowanie ˌzaxɔˈvãɲɛ n
行動
sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;

zachowywać ˌzaxɔˈvɨvaʨ̑ v
保つ
być ciągle w posiadaniu czegoś (także w pamięci)
pozostawiać coś w niezmienionej postaci; w niezmienionym stanie

zachód ˈzaxut n
日没
chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem
西 西方
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;

zachód słońca ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a n
日の入り
zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachęcać zaˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑ v
勧める
próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś

zachłanny zaˈxwãnːɨ adj
貪欲
pragnący więcej niż potrzebuje

zaciemniać v
難読化する
zasłaniać źródło światła lub ograniczać jego dostęp, czyniąc dane miejsce ciemniejszym

zaczynać zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑ v
始まる
przystępować do wykonywania jakiejś czynności

zad zat n
尻
(anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia czworonożnego zwierzęcia
(potocznie, potoczny) szerokie i tłuste pośladki człowieka

zadanie zaˈdãɲɛ n
タスク
coś, co należy wykonać

zadowalający adj
満足
wystarczająco dobry

zadowolenie ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ n
満足
uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy

zadowolony ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ adj
満足している
taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zagadka zaˈɡatka n
謎
intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia
謎 謎々
łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne
gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;

zagadkowy ˌzaɡatˈkɔvɨ adj
神秘的
tajemniczy, pełen sekretów

zaginiony w akcji adj
行方不明的な
(wojskowość, wojskowy) o żołnierzu, który zaginał na polu walki, a jego śmierci nie potwierdzono

zagranica ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a n
海外 外国
terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagrożenie ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ n
脅し
coś, co jest niebezpieczne

zaimek zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
代名詞
(gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ n
所有代名詞
(gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zaimek względny n
関係代名詞
(gramatyka) zaimek, który zastępuje wyraz określający obiekt lub jego właściwości

zainteresowanie ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ n
興味 関心
zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zając ˈzajɔ̃nʦ̑ n
野兎 ウサギ
(zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny ssak polny z długimi uszami;

zajączek zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk n
子兔
(zdrobniale) od: zając
mały lub młody zając

zajęty zaˈjɛ̃ntɨ adj
忙しい
taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakasać rękawy zaˈkasaʨ̑ rɛ̃ŋˈkavɨ v
腕まくり
zabrać się energicznie do robienia czegoś

zakaz ˈzakas n
禁止
zabronienie czegoś komuś

zakażenie ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ n
感染症 感染
(medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zakochany ˌzakɔˈxãnɨ adj
あいこい
taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakon ˈzakɔ̃n n
修道会
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organizacja religijna osób duchownych lub świeckich związanych ślubami, działająca według ścisłych reguł, realizująca określone przez Kościół cele religijne, gospodarcze, polityczne lub militarne;

zakonnik zaˈkɔ̃ɲːik n
修道士
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakopać topór wojenny zaˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ v
和睦
przestać o coś z kimś walczyć

zakreślacz zaˈkrɛɕlaʧ̑ n
蛍光ペン
gruby pisak o jaskrawym, prześwitującym kolorze służący do zaznaczania tekstu

zakrzep n
血栓
(medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie

zakrzepica n
血栓症
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na powstawaniu w żyłach zakrzepów blokujących przepływ krwi

zakręt ˈzakrɛ̃nt n
曲線
odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakurzony adj
ほこりっぽい
pokryty kurzem; z widoczną warstwą, warstewką kurzu

zakwaterowanie n
住む所 宿泊
(turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakąska zaˈkɔ̃w̃ska n
アペタイザー
potrawa, niewielkie danie podawane przed głównym posiłkiem lub do wódki

zakład ˈzakwat n
賭
umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakładać zaˈkwadaʨ̑ v
被る
ubierać się w coś, ozdabiać się czymś

zakładka zaˈkwatka n
栞
(informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej
kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zakładnik zaˈkwadʲɲik n
人質
osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zaleta zaˈlɛta n
長
dodatnia cecha charakteru

zależeć zaˈlɛʒɛʨ̑ v
依存
być uwarunkowanym

zalotka zaˈlɔtka n
まつげカーラー
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd kosmetyczny służący do podkręcania rzęs, kształtem podobny do małych nożyczek, które zamiast ostrz mają zaciskaną na rzęsach końcówkę;

zamach ˈzãmax n
暗殺
targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamach stanu ˈzãmax ˈstãnu n
クーデター
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zamek ˈzãmɛk n
ロック 錠
(technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;
城 錠
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;

zamek błyskawiczny ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ n
ファスナー ジッパー
(krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamiar ˈzãmʲjar n
意向
chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast ˈzãmʲjast conjunction
代わり
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiast ˈzãmʲjast preposition
代わり
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamierzać zãˈmʲjɛʒaʨ̑ v
つもりである
planować coś, mieć intencję coś zrobić

zamieszki zãˈmʲjɛʃʲci n
騒乱
demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy;

zamieć ˈzãmʲjɛ̇ʨ̑ n
吹雪
(meteorologia, meteorologiczny) śnieg podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr;

zamiłowanie ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ n
楽しみ
znajdowanie dużej przyjemności w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś

zamknięty zãˈmʲcɲɛ̃ntɨ adj
準備中
bez dostępu, odizolowany

zamknąć ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑ v
閉じる 閉める
sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno

zamorski zãˈmɔrsʲci adj
海外
taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem

zamożny zãˈmɔʒnɨ adj
裕福
dysponujący dużym majątkiem

zamrażarka ˌzãmraˈʒarka n
フリーザー
urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamsz zãmʃ n
スエード
(rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej);

zamówienie ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
注文
ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamówić zãˈmuvʲiʨ̑ v
注文する
zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.

zamęt ˈzãmɛ̃nt n
混乱
sytuacja zakłócenia porządku

zanieczyszczenie ˌzãɲɛʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
汚染
stan bycia zanieczyszczonym

zapach ˈzapax n
匂い
węchowe wrażenie zmysłowe;

zapadka n
歯止め
(technologia, technika, techniczny) drobny element jakiegoś mechanizmu powodujący blokadę ruchu czegoś

zapalenie ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ n
炎症
(medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;

zapalenie błędnika n
内耳炎
(medycyna, medyczny) proces zapalny obejmujący ucho wewnętrzne, wywołujący m.in. zaburzenia równowagi;

zapalenie mięśnia sercowego ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈmʲjɛ̃w̃ɕɲa ˌsɛrʦ̑ɔˈvɛɡɔ n
心筋炎
(medycyna, medyczny) choroba zapalna dotycząca komórek mięśnia sercowego, tkanki śródmiąższowej i naczyń serca,

zapalenie mózgu n
脳炎
(medycyna, medyczny) zakażenie ośrodkowego układu nerwowego najczęściej spowodowane infekcją wirusową, rzadziej bakteryjną;

zapalenie okrężnicy n
大腸炎
(medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie osierdzia n
心膜炎
(medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi n
気管支炎
(medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie pęcherza moczowego n
膀胱炎
(medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej pęcherza moczowego

zapalenie płuc ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑ n
肺炎
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie spojówek n
結膜炎
(medycyna, medyczny) choroba oczu;

zapalenie wyrostka robaczkowego n
虫垂炎
(medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku;

zapalniczka ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka n
ライター
mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zaparzać zaˈpaʒaʨ̑ v
入れる 淹れる 煎じる
traktować coś wrzątkiem, np. przygotowując napar

zapał ˈzapaw n
熱意
(książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania

zapałka zaˈpawka n
マッチ
cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapaść ˈzapaɕʨ̑ n
崩壊
(medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi

zapiekanka ˌzapʲjɛˈkãnka n
キャセロール
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie zapiekane w piekarniku, składającego się z różnych składników;

zapis ˈzapʲis n
記録
trwały ślad powstały na skutek rejestracji lub zapisania

zapominalski adj
忘れっぽい
taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
忘れる
tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)

zapożyczenie ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
外来語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zapraszać zaˈpraʃaʨ̑ v
招く 招待
proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny

zaprawa n
モルタル
(budownictwo) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę;

zaproszenie ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ n
招待 招き
informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
招待状 招待
kartka papieru wyrażająca taką informację

zaprzeczenie n
否定 否
wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja

zapłata zaˈpwata n
報酬
należność za coś

zapłodnienie ˌzapwɔdʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
受精
(biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem;

zapłon n
点火装置
(fizyka, fizyczny) (motoryzacja) układ umożliwiający zapłon (1.1)

zarabiać zaˈrabʲjäʨ̑ v
稼ぐ
dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaratusztrianizm ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥ n
ゾロアスター教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zaraz ˈzaras particle
すぐ
w krótkim czasie

zaraźliwy adj
伝染性の
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami

zardzewiały adj
さびる
zniszczony przez rdzę

zarodek zaˈrɔdɛk n
胎児
(biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty
(botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu

zarzut ˈzaʒut n
非難 叱責
słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarządzanie ˌzaʒɔ̃nˈʣ̑ãɲɛ n
管理
sprawowanie nad czymś zarządu

zaręczyny n
婚約
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada zaˈsada n
主義 信念 原理
reguła rządząca czymś
塩基 アルカリ 塩基性物質
(chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;

zasadzka zaˈsaʦ̑ka n
不意打ち
pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy

zasiedzenie n
使用取得
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nabycie w wyniku upływu czasu prawa własności do rzeczy przez osobę użytkującą daną rzecz, a niebędącą jej właścicielem;

zasiek ˈzaɕɛk n
逆茂木
(wojskowość, wojskowy) zapora lub ogrodzenie z drutu kolczastego, zwykle prowizoryczne

zasilacz zaˈɕilaʧ̑ n
電源回路
urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia

zaskroniec zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑ n
ヤマカガシ
(zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zasmażka zaˈsmaʃka n
ルー
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zagęszczacz do zup, sosów otrzymywany przez zasmażenie mąki z tłuszczem;

zastaw n
質権
(ekonomia, ekonomiczny) czasowe posiadanie przedmiotu stanowiącego zabezpieczenie spłaty długu; także: oddanie czegoś jako zabezpieczenie długu
(ekonomia, ekonomiczny) rzecz, pieniądz stanowiąca zabezpieczenie spłaty długu

zastawa zaˈstava n
食器
(książkowy) komplet naczyń stołowych i sztućców

zastępca zaˈstɛ̃mpʦ̑a n
副
ktoś, kto zastępuje jakąś osobę w obowiązkach

zasób ˈzasup n
資源
posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności

zasób naturalny n
天然資源
(ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych;

zasłona zaˈswɔ̃na n
カーテン
tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasłona dymna n
煙幕
(przenośnie, przenośnia) pozorowane działanie dla odwrócenia uwagi od czegoś istotnego
(wojskowość, wojskowy) chmura dymu służąca do ukrycia własnych działań i dezorientacji przeciwnika;

zatar n
ザータル
(spożywczy) arabska mieszanka przyprawowa na bazie zmielonego sumaka, sezamu oraz tymianku, majeranku i oregano

zatoczka n
入り江
mała zatoka

zatoka zaˈtɔka n
湾 入り江
(geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator n
塞栓
(medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep

zatrucie n
中毒
(medycyna, medyczny) (toksykologia) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zatrucie pokarmowe n
食中毒
(medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrudnienie ˌzatrudʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
使われている状態
(rzeczownik odczasownikowy) od zatrudnić

zatrzymanie ˌzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ n
停止
pozbawienie kogoś wolności

zatrzymywać ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
止める
unieruchamiać coś
przerywać jakiś proces, maszynę, robienie czegoś
立ち止まる
stawać w miejscu

zaufanie ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ n
信用
przeświadczenie, że można komuś ufać

zauważyć ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑ v
気が付く
zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś
気付く
dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku

zawartość zaˈvartɔɕʨ̑ n
内容
ilość jakiegoś składnika w czymś

zawał serca ˈzavaw ˈsɛrʦ̑a n
心筋梗塞
(medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego;

zawias n
蝶番
(technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien

zawierać zaˈvʲjɛraʨ̑ v
含む
mieć coś wewnątrz siebie, mieć coś za składnik siebie, składać się

zawody zaˈvɔdɨ n
勝負
impreza sportowa, podczas której zawodnicy rywalizują ze sobą

zawroty głowy zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ n
くらくら
(medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawstydzony ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
恥ずかしい
odczuwający zawstydzenie, wstyd

zawsze ˈzafʃɛ pronoun
いつも 常に
w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawód ˈzavut n
職業
czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze

zazdrosny zazˈdrɔsnɨ adj
嫉妬深い
taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku
odczuwający zazdrość o coś; taki, który chce mieć coś całkowicie na własność

zazdrościć v
羨む
odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrość ˈzazdrɔɕʨ̑ n
ねたみ
podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona

zazdrość o członek n
ペニス羨望
(psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego;

zazwyczaj zaˈzvɨʧ̑aj adv
普段
w większości przypadków

zaćmienie zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ n
食 蝕 食
(astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

załoga zaˈwɔɡa n
船員
grupa ludzi obsługująca jakiś pojazd

załącznik zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
同封物
dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum
添付
plik dołączony do wiadomości e-mail

zaświaty zaˈɕfʲjatɨ n
冥界
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli

zbawić v
救う
wyciągnąć kogoś z opresji, uratować

zbieżność n
収束
schodzenie się w jednym punkcie

zbiornik ˈzbʲjɔrʲɲik n
タンク
przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów

zboczeniec zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑ n
痴漢
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych

zboże ˈzbɔʒɛ n
穀物 穀類
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia ˈzbrɔdʲɲa n
犯罪
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia katyńska ˈzbrɔdʲɲa kaˈtɨ̃j̃ska n
カティンの森事件
(historia, historyczny, historycznie) rozstrzelanie ponad dwudziestu tysięcy polskich oficerów (jeńców wojennych) dokonane przez NKWD w 1940 roku w Katyniu i innych miejscach w ZSRR;

zbrodnia przeciwko ludzkości n
人道に対する罪
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnicze działanie wymierzone w pewną grupę społeczną, łamiące podstawowe prawa człowieka, motywowane najczęściej pobudkami politycznymi, rasowymi czy religijnymi;

zbrodnia wojenna ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa n
戦争犯罪
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz n
犯人
człowiek, który popełnił zbrodnię

zbroja ˈzbrɔja n
鎧
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zbyt zbɨt adv
あまり あんまり
nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zbytnio ˈzbɨtʲɲɔ adv
あまり あんまり
zbyt, nadmiernie, za bardzo

zdanie ˈzdãɲɛ n
文
(gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)

zdanie podrzędne ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ n
従属節
(gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne

zdanie złożone ˈzdãɲɛ zwɔˈʒɔ̃nɛ n
重文
(gramatyka) zdanie dające się podzielić na co najmniej dwa wypowiedzenia (zdania pojedyncze lub równoważniki zdania)

zdarzać ˈzdaʒaʨ̑ v
起こる
wydarzać się, trafiać się

zdarzenie zdaˈʒɛ̃ɲɛ n
イベント
(informatyka, informatyczny) zapis zajścia w systemie komputerowym określonej sytuacji;
(matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu;
coś, co miało miejsce; co zdarzyło się

zdawać sobie sprawę ˈzdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈspravɛ v
気付く て いる
mieć pełną świadomość czegoś; rozumieć, wiedzieć coś, uświadamiać sobie coś

zdecydować ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑ v
決める
podjąć decyzję

zdejmować zdɛjˈmɔvaʨ̑ v
脱ぐ
ściągać ubranie, buty
ściągać nakrycie głowy, okulary

zderzacz n
コライダー
urządzenie, które ma za zadanie coś zderzać

zderzak ˈzdɛʒak n
バンパー
(motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zderzenie zdɛˈʒɛ̃ɲɛ n
衝突 衝撃
gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów

zdesperowany ˌzdɛspɛrɔˈvãnɨ adj
絶望的
taki, który stracił nadzieję na coś, jest ogarnięty desperacją

zdolność ˈzdɔlnɔɕʨ̑ n
能力
umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności

zdolny ˈzdɔlnɨ adj
できる
będący w stanie wykonać określoną czynność

zdrada ˈzdrada n
反逆
działanie na szkodę narodu lub kraju

zdrada stanu ˈzdrada ˈstãnu n
大逆罪
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przestępstwo wymierzone przeciw najistotniejszym interesom państwa, jego bezpieczeństwu lub ustrojowi;

zdradzać ˈzdraʣ̑aʨ̑ v
不倫
złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku

zdrajca ˈzdrajʦ̑a n
裏切り者
ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp.
ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości

zdrobnienie zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
指小辞
(gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowie ˈzdrɔvʲjɛ n
健康
stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowy ˈzdrɔvɨ adj
健康な 元気な
taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze
健康に良い 健康な
dobry dla zdrowia

zdumiewający adj
驚くべき
taki, który budzi zdumienie

zebra ˈzɛbra n
縞馬 シマウマ
(zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zebranie zɛˈbrãɲɛ n
会合 会議
zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu

zefir ˈzɛfʲir n
微風
(meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr

zegar ˈzɛɡar n
時計
przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ n
日時計
zegar określający czas na podstawie pozycji słońca;

zegarek zɛˈɡarɛk n
腕時計 時計
niewielkich rozmiarów zegar

zejście ˈzɛjɕʨ̑ɛ n
下山
miejsce, w którym można skądś zejść

zemsta ˈzɛ̃msta n
復讐 報復
odwet za krzywdy

zen zɛ̃n n
禅
szkoła buddyzmu mahajany rodem z Japonii;

zenit ˈzɛ̃ɲit n
天頂
(astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;

zero ˈzɛrɔ n
ゼロ 零 〇
liczba 0;

zerowy zɛˈrɔvɨ adj
〇番目
identyfikowany przez zero; taki, który w określonym porządku liczenia poprzedza pierwszy

zerwać ˈzɛrvaʨ̑ v
別れる
(potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś

zespół ˈzɛspuw n
バンド
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa muzyków występująca razem na scenie

zespół Aspergera n
アスペルガー症候群
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;

zespół Downa n
ダウン症
(medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21;

zespół Guillaina-Barrégo n
ギラン・バレー症候群
(medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;

zespół Sjögrena n
シェーグレン症候群
(medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zespół kanału nadgarstka ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka n
手根管症候群
(medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka

zespół lęku uogólnionego n
全般性不安障害
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie, któremu towarzyszy obecność uporczywego lęku nie wiążącego się z żadnym określonym czynnikiem;

zespół napięcia przedmiesiączkowego ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ n
月経前症候群
(medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia;

zespół opóźnionej fazy snu n
睡眠相後退症候群
(medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt późnym zasypianiu i budzeniu się;

zespół policystycznych jajników n
多嚢胞性卵巣症候群
(medycyna, medyczny) zaburzenie endokrynne dotykające kobiety w wieku reprodukcyjnym;

zespół przyspieszonej fazy snu n
睡眠相前進症候群
(medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt wczesnym kładzeniu się spać (między 18 a 21:00) i wczesnym budzeniu się, o ok. 3:00–4:00 w nocy

zestaw ˈzɛstaf n
セット
całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów

zeszyt ˈzɛʃɨt n
ノート
(edukacja, edukacyjny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zet zɛt n
ズィー
nazwa litery „z”, trzydziestej litery polskiego alfabetu

zewnętrzny zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ adj
外側
taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez zɛs n
斜視
(medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zeznanie zɛˈznãɲɛ n
証言
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) oficjalne wyjaśnienia złożone w sądzie lub przed innymi władzami

zezowaty adj
内斜視
taki, który ma zeza

zgodność ˈzɡɔdnɔɕʨ̑ n
法令順守
cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne

zgromadzenie ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
会議
zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zgrupowanie osób mające na celu obrady lub wyrażenie jakiegoś stanowiska;

zgryźliwy zɡrɨʑˈlʲivɨ adj
辛辣な
świadczący o zgryźliwości

zgubny ˈzɡubnɨ adj
有害
prowadzący do zguby

ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka ˈʑarn̥kɔ dɔ‿ˈʑarn̥ka ː‿ˈzbʲjɛʒɛ‿ɕɛ ˈmʲjarka proverb
塵も積もれば山となる
oszczędzając cierpliwie nawet małe ilości można dużo uzbierać

ziarno ˈʑarnɔ n
種
(fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii;
穀物
(botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;
cząstka czegoś

zielarstwo ʑɛˈlarstfɔ n
本草学
dział wiedzy zajmujący się zagadnieniami hodowli, uprawy, zbioru, suszenia, pakowania i przechowywania ziół i roślin leczniczych;

zielarz ˈʑɛlaʃ n
本草学者
specjalista w dziedzinie zielarstwa, leczący za pomocą ziół

ziele angielskie n
オールスパイス
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zieleniec n
緑色片岩
(geologia, geologiczny) rodzaj masywnej skały metamorficznej;

zieleń ˈʑɛlɛ̃ɲ n
緑 緑色
kolor zielony

zielona herbata ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata n
緑茶
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielony ʑɛˈlɔ̃nɨ adj
未熟 青い
(lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niemający wiedzy na jakiś temat, zwykle młody
青い 未熟 緑
(lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały
青い 緑 の 緑色 の 緑
mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;

zielsko n
柴
(potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin

ziemia ˈʑɛ̃mʲja n
土
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna
gleba
grunt, podłoże (także w budynku)

ziemniak ˈʑɛ̃mʲɲak n
ジャガイモ
(botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
(spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków (1.2)

ziewać ˈʑɛvaʨ̑ v
欠伸する
szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

ziggurat zʲikˈːurat zʲiˈɡurat n
ジッグラト
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytna bliskowschodnia budowla sakralna,

zika n
ジカウイルス
(medycyna, medyczny) wirus przenoszony przez komary, który rozprzestrzenił się w Azji, Ameryce i Europie;

zima ˈʑĩ.ma n
冬 ふゆ
najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna wojna ˈʑĩmna ˈvɔjna n
冷戦
(historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimno ˈʑĩmnɔ n
寒い
odczuwalna subiektywnie niska temperatura

zimny ˈʑĩmnɨ adj
寒い
mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimorodek ˌʑĩmɔˈrɔdɛk n
川蝉 カワセミ
(ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimowy ʑĩˈmɔvɨ adj
冬の
typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

zimozielony ˌʑĩmɔʑɛˈlɔ̃nɨ adj
常緑
(botanika, botaniczny) (odnośnie rośliny) mający liście zimą

ziołolecznictwo ˌʑɔwɔlɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ n
薬草
(medycyna, medyczny) dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób;

zięba ˈʑɛ̃mba n
ズアオアトリ
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięć ʑɛ̇̃ɲʨ̑ n
婿
mąż córki

zjawisko zʲjaˈvʲiskɔ n
現象
naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjednoczony adj
連合
połączony dla wspólnej sprawy

zjeżdżalnia zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa n
滑り台
urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlew zlɛf n
流し台
naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zmarszczka ˈzmarʃʧ̑ka n
しわ
(anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych

zmartwienie zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ n
心配
coś, co martwi, nurtuje, niepokoi

zmartwychwstanie ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ n
復活
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmiana ˈzmʲjãna n
変化 変更
przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmieniać ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑ v
変える
nadawać komuś lub czemuś inne właściwości

zmienna ˈzmʲjɛ̃nːa n
可変
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości;

zmienny ˈzmʲjɛ̃nːɨ adj
可変
niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
ulegający zmianom

zmierzch zmʲjɛʃx n
薄明
moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmuszać ˈzmuʃaʨ̑ v
強いる
nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś

zmysł zmɨsw̥ n
感覚
zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmysłowość n
官能
cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne

zmysłowy zmɨsˈwɔvɨ adj
えん
taki, który wzbudza pociąg fizyczny; wiąże się z doznaniami erotycznymi

zmywacz do paznokci ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i n
ポリッシュリムーバー
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;

zmęczenie zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
疲労
stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ participleAdjective
疲れた
odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znaczek pocztowy ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ n
切手
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
意味 意義
to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje

znacznie ˈznaʧ̑ʲɲɛ adv
かなり 随分
dużo, w dużym stopniu, bardzo

znaczyć ˈznaʧ̑ɨʨ̑ v
意味
mieć znaczenie, sens

znajdować znajˈdɔvaʨ̑ v
拾う
(przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
zdobywać to, czego się szuka

znajomy znaˈjɔ̃mɨ n
知り合い
taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

znak znak n
印 記号
kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie
合図
dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji

znak drogowy ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ n
道路標識
(motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak wodny ˈznaɡ ˈvɔdnɨ n
透かし
obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znaleźne n
拾得物の謝礼
nagroda należna znalazcy

znaleźć ˈznalɛɕʨ̑ v
捜し出す
odszukać coś lub kogoś ukrytego
stać się właścicielem dzięki komuś
uzyskać coś, osiągnąć

znać znaʨ̑ modal
知る
mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości
知る 分かる
umieć coś, wiedzieć

znowu ˈznɔvu adv
また
jeszcze raz, ponownie, na nowo, znów, powtórnie, apiać

znudzony znuˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
退屈
odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś

znużenie znuˈʒɛ̃ɲɛ n
あき 飽
zmęczenie czymś, znudzenie, uprzykrzenie się czegoś

znęcać się ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ v
苛める
robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować

zoisyt zɔˈ<sup>j</sup>isɨt n
灰簾石
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zombi ˈzɔ̃mbʲi n
ゾンビ
(etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii;

zoo ˈzɔː n
動物園
ogród zoologiczny

zoofilia ˌzɔːˈfʲilʲja n
獣姦
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaspokajanie popędu płciowego ze zwierzętami

zoofobia ˌzɔːˈfɔbʲja n
動物恐怖症
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami;

zoolog zɔˈːlɔk n
動物学者
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią

zoologia ˌzɔːˈlɔɟja n
動物学
(biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoonoza ˌzɔɔ̃ˈnɔza n
ズーノーシス
(weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna lub pasożytnicza zwierząt, mogąca wtórnie wystąpić u człowieka;

zorza ˈzɔʒa n
夕映え 夕焼け 朝焼け
(meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie

zorza polarna ˈzɔʒa pɔˈlarna n
オーロラ 極光
zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;

zostawać zɔˈstavaʨ̑ v
のままである
nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca

zrozumiały ˌzrɔzũˈmʲjawɨ adj
理解できる
dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia

zrozumiały sam przez się ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ adj
自明
niebudzący wątpliwości

zrzęda n
不機嫌な人
(potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrównoważony rozwój n
持続可能な開発
(ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ochrona środowiska) proces przemian zapewniający zaspokajanie potrzeb obecnego pokolenia bez umniejszania szans rozwojowych przyszłych generacji, m.in. dzięki zintegrowanym działaniom w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego i w zakresie środowiska;

zszywacz ˈsʃɨvaʧ̑ n
ステープラー ホッチキス
(biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek za pomocą metalowych zszywek;

zszywka ˈsʃɨfka n
ホッチキス
(biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza

zuchwały zuxˈfawɨ adj
あつかましい 厚かましい
o nadmiernej pewności siebie, lekceważący innych

zupa ˈzupa n
スープ 汁
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zupka chińska ˈzupka ˈxʲĩj̃ska n
インスタントラーメン
(potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa błyskawiczna nadająca się do spożycia po zalaniu gorącą wodą, sprzedawana w plastikowym opakowaniu zawierającym makaron, przyprawy oraz olej, aromatem mająca przypominać tradycyjne zupy kuchni chińskiej, ale też (pomimo swojej nazwy) tajskiej, koreańskiej bądź wietnamskiej

zurwanizm n
ズルワーン教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zwalniać ˈzvalʲɲäʨ̑ v
空ける
zostawiać, opuszczać, przestawać zajmować

zwichnąć v
脫臼する
(medycyna, medyczny) wywołać uszkodzenie stawu poprzez przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących staw

zwieracz ˈzvʲjɛraʧ̑ n
括約筋
(anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów;

zwierzę ˈzvʲjɛʒɛ ˈzvʲjɛʒɛnta n
動物 生き物
(biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ n
ペット
zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcy zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ adj
生き物の
związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia

związek ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk n
組合
sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
関係
wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami

związek zawodowy ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ n
労働組合
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

zwolennik zvɔˈlɛ̃ɲːik n
弟子
osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zwrot zvrɔt n
払い戻し
spłacenie, pobranie (sumy pieniężnej, kosztów)
返品
oddanie komuś czegoś

zwrotnica zvrɔtʲˈɲiʦ̑a n
分岐器
urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych

zwrotnik ˈzvrɔtʲɲik n
回帰線
(geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrotnik Koziorożca n
南回帰線
(geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli południowej;

zwrotnik Raka n
北回帰線
(geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli północnej;

zwrotny adj
再帰的
(gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega

zwycięstwo zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ n
勝利 勝ち
sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a n
勝利者
ten, który zwyciężył, wygrał

zwyciężać zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑ v
勝つ
odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś

zwyciężyć zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒɨʨ̑ v
勝つ
(zobacz) zwyciężać

zwyczajny zvɨˈʧ̑ajnɨ adj
普段の
taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły

zwykły ˈzvɨkwɨ adj
普段の
niewyróżniający się niczym

zwój zvuj n
とぐろ
coś zwiniętego w kłębek, rulon

zwłoki ˈzvwɔci n
死体
ciało martwego człowieka;

zygota n
受精卵
(biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak ˈzɨɡzak n
ジグザグ
ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zysk zɨsk n
利益
korzyść z czegoś, uzyskana wartość
黒字
(ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży

zyskać ˈzɨskaʨ̑ v
増強する
osiągnąć z czegoś zysk

ząb zɔ̃mp n
歯
(anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
(technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mądrości n
親知らず
(przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

zębowa wróżka zɛ̃mˈbɔva ˈvruʃka n
歯の妖精
baśniowa postać w kulturze anglosaskiej obdarowująca dzieci w zamian za pozostawione przez nie mleczne zęby;

zębowy zɛ̃mˈbɔvɨ adj
歯音
(anatomia, anatomiczny) związany z zębami, dotyczący zębów
(językoznawstwo, językoznawczy) wydawany, gdy język dotyka (górnych) zębów

złamać ˈzwãmaʨ̑ v
破る
przekroczyć, naruszyć obowiązujące prawo, zasady, przepisy; postąpić wbrew nim; także nie dotrzymać jakiegoś zobowiązania

złamać serce ˈzwãmaʨ̑ ˈsɛrʦ̑ɛ v
心を壊す
skrzywdzić kogoś, porzucić kogoś, zrobić komuś przykrość

złe oko n
凶眼
według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok;

zło zwɔ n
悪
coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;

złoczyńca n
悪人
ktoś czyniący zło, popełniający przestępstwa, człowiek zbrodniczy

złodziej ˈzwɔʥ̑ɛ̇j n
泥棒
osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela

złom zwɔ̃m n
スクラップ
zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny

złota rybka n
金魚
(ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złotnik ˈzwɔtʲɲik n
金工
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto ˈzwɔtɔ n
金
(sport, sportowy) złoty medal
(jubilerstwo, jubilerski) wyrób ze złota (1.2)
金 黄金
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet

złoty ˈzwɔtɨ adj
金色
(jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota

złoty spadochron n
ゴールデンパラシュート
(przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji;

złowieszczy adj
前兆的な
zapowiadający coś złego

złośliwe oprogramowanie n
マルウェア 不正ソフトウェア
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwy zwɔɕˈlʲivɨ adj
悪意
nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu

złożenie zwɔˈʒɛ̃ɲɛ n
複合語
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;

złożoność n
複雑さ
cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

zły zwɨ adj
悪い
kiepski, nieznający się
niekorzystny
niesmaczny
niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
o zdrowiu, zmysłach słaby
niegrzeczny, nieposłuszny
niepasujący, nieodpowiedni
niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)

złącze ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɛ n
端子
(elektronika, elektroniczny) zespół złożony z wtyku i gniazdka;
element łączący

Île-de-France pn
イル＝ド＝フランス
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny Francji, zawierający w sobie jej stolicę - Paryż
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna zawierająca Paryż z przyległościami, stanowiąca w średniowieczu domenę królewską

à propos a‿prɔˈpɔ
ところで
…wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi

ósemka uˈsɛ̃mka n
8分音符
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty;

ósma n
八時
godzina 8 rano lub wieczorem

ćapati n
チャパティ
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjski pszenny placek, rodzaj chleba

ćma ʨ̑ma n
蛾
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćwiartka n
分の
jedna z czterech równych części czegoś

ćwiczenie ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
練習
czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwiczyć ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑ v
練習
(edukacja, edukacyjny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności

ćwierć ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ n
四分の一
jedna czwarta, 25%

ćwierćnuta ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta n
4分音符 四分音符
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

ćwierćwiecze n
四半世紀
(książkowy) ćwierć wieku, dwadzieścia pięć lat

Łaba ˈwaba pn
エルベ川
(geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łabędź ˈwabɛ̃ɲʨ̑ pn
はくちょう座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;

Łazarz ˈwazaʃ pn
ラザロ
(biblijny) postać biblijna
imię męskie;

Łotwa ˈwɔtfa pn
ラトビア ラトヴィア
(geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łucja ˈwuʦ̑ʲja pn
ルスィ
imię żeńskie;

Ługańsk pn
ルガンスク
(geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego;

Ługańska Republika Ludowa pn
ルガンスク人民共和国
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) marionetkowe samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy;

Łukasz ˈwukaʃ pn
ルーク
imię męskie;

Łódź wuʨ̑ pn
ウッチ
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralnej Polsce;

łabędzi śpiew waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf n
絶唱
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź ˈwabɛ̃ɲʨ̑ n
白鳥 ハクチョウ
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź czarny n
黒鳥
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu;

łabędź niemy ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ n
コブハクチョウ
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych, pospolicie występującego w Polsce;

łacina waˈʨ̑ĩna n
ラテン語
(językoznawstwo, językoznawczy) język starożytnych Rzymian;

łacina kościelna n
教会ラテン語
(językoznawstwo, językoznawczy) język łaciński używany w liturgii Kościoła

łaciński waˈʨ̑ĩj̃sʲci adj
ラテン
właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładny ˈwadnɨ adj
可愛い
odznaczający się urodą

ładunek waˈdũnɛk n
荷
(fizyka, fizyczny) liczba określająca skalę oddziaływania;
towar umieszczony w czymś, zwykle do transportu;

ładunek elektryczny n
電荷
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa wielkość fizyczna, cecha materii warunkująca siłę oddziaływania elektromagnetycznego między cząstkami;

łagodny waˈɡɔdnɨ adj
温厚
charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny

łajka jakucka n
ヤクーチアン・ライカ
(kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do szpiców;

łamaniec językowy wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ idiom
早口言葉
trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach

łamać ˈwãmaʨ̑ v
破れる
o rzeczach mało elastycznych: pękać pod wpływem działania siły

łamigłówka n
パズル
(przenośnie, przenośnia) problem życiowy niełatwy do rozwiązania
zadanie logiczne do rozwiązania poprzez kombinacje

łamistrajk wãˈmʲistrajk n
スト破り
(potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku

łamliwy wãmˈlʲivɨ adj
壊す
łatwo łamiący się

łapa ˈwapa n
手
noga zwierzęcia niemającego kopyt
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) ręka, dłoń

łapówka waˈpufka n
賄賂
(kryminologia, kryminologiczny) wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica waˈɕiʦ̑a n
飯綱
(zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łaska ˈwaska n
加護
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą

łata ˈwata n
パッチ
(informatyka, informatyczny) plik zawierający poprawki do kodu programu, bazujący na różnicach pomiędzy kodem poprawionym a poprawianym
fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie

łatać v
かがる
umieszczać łaty

łatwowierny adj
だまされやすい
taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji

łatwość ˈwatfɔɕʨ̑ n
たやすさ 容易さ 楽
cecha tego, co jest łatwe, brak trudności

łatwy ˈwatfɨ adj
簡単 易
nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

ława ˈwava n
コーヒーテーブル
niski stolik, zwykle podłużny

ławka ˈwafka n
ベンチ
twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łazienka waˈʑɛ̃nka n
浴室 風呂場
(architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łazik ˈwaʑik n
ローバー
(astronomia, astronomiczny) pojazd kosmiczny badający powierzchnię obcej planety;

łańcuch ˈwãj̃nʦ̑ux n
チェーン 鎖
szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;
連峰
(geografia, geograficzny) ciąg podłużnych gór i wzgórz wraz z rozdzielającymi je dolinami;

łańcuch pokarmowy ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ n
食物連鎖
(ekologia, ekologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łaźnia ˈwaʑɲa n
バニャ
budynek lub pomieszczenie do kąpieli w wodzie, parze albo rozgrzanym powietrzu

łechtaczka wɛxˈtaʧ̑ka n
陰核 クリトリス
(anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łodyga wɔˈdɨɡa n
茎
(biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;

łojotokowe zapalenie skóry n
脂漏性湿疹
(medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;

łokieć ˈwɔcɛ̇ʨ̑ n
エル
(historia, historyczny, historycznie) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra)
肘 肱 臂 肘
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem

łom wɔ̃m n
バール
(technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łopata wɔˈpata n
シャベル
narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopatka wɔˈpatka n
肩甲骨 肩胛骨
(anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;

łosoś ˈwɔsɔɕ n
鮭
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso łososia (1.1)
鮭 サーモン
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;

łotewski wɔˈtɛfsʲci adj
ラトビア語
odnoszący się do Łotwy

łotewski wɔˈtɛfsʲci n
ラトビア語 ラトヴィア語
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Łotwy;

łoś wɔɕ n
ムース ヘラジカ
(zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoże śmierci ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
死の床
łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łożysko wɔˈʒɨskɔ n
ベアリング
(technologia, technika, techniczny) część urządzenia technicznego podtrzymująca (łożyskująca) inną jego część (łożyskowaną) w sposób umożliwiający jej względny ruch obrotowy;
胎盤
(anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;

łucznictwo wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ n
アーチェリー
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy

ług wuk n
あく
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej;

łuk wuk n
アーチ 弓
(architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
弓
(fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
(matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
każdy kształt przypominający łuk (1.1)
弓 アーチ
(sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;

łup wup n
戦利品
zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży

łupek ˈwupɛk n
粘板岩
(geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;

łupież ˈwupʲjɛʃ n
雲脂 頭垢 雲脂
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łupina wuˈpʲĩna n
殻
skórka albo zdrewniała powłoka okrywająca owoc, korzeń jadalny lub nasiono

łuska ˈwuska n
薬莢
(wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki
鱗
(zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt

łuszczyca wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a n
乾癬
(medycyna, medyczny) przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;

łużycki wuˈʒɨʦ̑ʲci n
ソルブ語
język słowiański, którym mówi się na Łużycach;

łydka ˈwɨtka n
脹脛
(anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łyko n
靱皮
(włókiennictwo) włókno wykonane z łyka (1.1) niektórych roślin i używane na maty, sznurki, obuwie, itp.

łysienie wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ n
脱毛症 禿頭病
(medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie;

łyska ˈwɨska n
オオバン
(ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy ˈwɨsɨ adj
禿げ
całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka wɨˈʒɛʧ̑ka n
小さじ
mała łyżka

łyżka ˈwɨʃka n
スプーン さじ
sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf n
靴べら
proste narzędzie ułatwiające zakładanie butów;

łyżkowidelec ˌwɨʃkɔvʲiˈdɛlɛʦ̑ n
先割れスプーン
rodzaj sztućca, połączenie łyżki i widelca;

łyżwa ˈwɨʒva n
スケート靴
(sport, sportowy) stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie;

łyżwiarstwo wɨʒˈvʲjarstfɔ n
スケート
(sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo figurowe n
フィギュアスケート
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.

łyżwiarstwo szybkie n
スピードスケート
(sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na jak najszybszym pokonaniu na łyżwach określonego dystansu;

łza wza n
涙 泪
(fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łzawić ˈwzavʲiʨ̑ v
分泌液を出す
o oczach: wydzielać nadmiernie łzy

łódź wuʨ̑ n
ボート 船
mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój n
ヘット
(technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji

łóżko ˈwuʃkɔ n
ベッド 寝台
mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe n
二段ベッド
rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łączyć ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
結ぶ
(potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną
jednoczyć, umożliwiać zespolenie
kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska
spajać elementy za pomocą środków technicznych

łąka ˈwɔ̃ŋka n
草原
teren gęsto porośnięty trawami;

łękotka wɛ̃ŋˈkɔtka n
半月板
(anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego;

Śiwa ˈɕiva pn
シヴァ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu;

Śląsk ɕlɔ̃w̃sk pn
シレジア
(geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śnieżka ˈɕɲɛʃka pn
白雪姫
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;

Średnie Państwo n
中王国
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) okres w historii starożytnego Egiptu obejmujący lata od ok. 2050 do ok. 1760 p.n.e.;

Środa Popielcowa ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva n
灰の水曜日
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Śródziemie ɕrudʲˈʑɛ̃mʲjɛ pn
中つ国
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny kontynent w mitologii stworzonej przez J.R.R. Tolkiena;

Świdwin ˈɕfʲidvʲĩn pn
シフィドヴィン
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Świętowit n
スヴァントヴィト スヴェントヴィト
(mitologia słowiańska) słowiański bóg wojny i urodzaju czczony przez plemię Ranów, którego główna świątynia znajdowała się na wyspie Rugia, na przylądku Arkona;

Święty Mikołaj ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj pn
聖ニコラオ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najpopularniejszych chrześcijańskich świętych; biskup Myry w Azji Mniejszej; patron dzieci, kancelistów parafialnych, piekarzy, podróżnych, żeglarzy, uczonych i studentów; w dniu, lub w wigilię, jego święta (6 grudnia) istnieje zwyczaj obdarowywania podarunkami;

ściana ˈɕʨ̑ãna n
壁
(budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściany mają uszy ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ proverb
壁に耳あり障子に目あり 壁に耳あり、 障子に目あり
mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ściek ɕʨ̑ɛk n
下水
zanieczyszczona woda

ścieki ˈɕʨ̑ɛ̇ci n
廃水
płynne odpady

ścierwo ˈɕʨ̑ɛrvɔ n
死骸
martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścieżka ˈɕʨ̑ɛʃka n
パス
(informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera;
wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych

ścigać v
追跡
gonić kogoś, biec za kimś, aby go dogonić

ścięgno ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ n
腱
(anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa n
アキレス腱
(anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ślad ɕlat n
跡
oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś

śledziona ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na n
脾臓 ひぞう
(anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledź ɕlɛʨ̑ n
鰊 ニシン
(ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
ペグ
metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu

ślepa uliczka ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka n
行き止まり 袋小路
uliczka niemająca wylotu

ślepota ɕlɛˈpɔta n
盲目
(medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie

ślimak ˈɕlʲĩmak n
蝸牛 舞舞 カタツムリ
(zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
カタツムリ
(architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w kształcie spiralnie skręconej muszli ślimaka (1.1)
蝸牛
(anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków;

ślina ˈɕlʲĩna n
唾 唾液
(fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

śliski ˈɕlʲisʲci adj
滑りやすい
mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami

śliwa ˈɕlʲiva n
セイヨウスモモ
(ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;
(spożywczy) duży, dorodny owoc śliwy (1.1)

śliwka ˈɕlʲifka n
プラム
(spożywczy) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

śliwowica ˌɕlʲivɔˈvʲiʦ̑a n
スリヴォヴィッツ
(spożywczy) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek;

ślub ɕlup n
結婚式
akt zawarcia małżeństwa;

ślusarz ˈɕlusaʃ n
錠前屋
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

śluz ɕlus n
粘液
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych

śluza n
水門
(technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śmiać się ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ v
笑う
wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiałym szczęście sprzyja ˈɕmʲjawɨ̃m ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ ˈspʃɨja proverb
運命の女神は勇者に味方する
zachęta do podjęcia ryzyka

śmiech ɕmʲjɛx n
笑い 笑い声
charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmieciarka ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka n
ごみ収集車
(motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów;

śmieciowe jedzenie n
ジャンクフード
produkty wysoko przetworzone, kaloryczne, o wysokiej zawartości tłuszczy i cukrów oraz sztucznych ulepszaczy i barwników, ale ubogie w substancje odżywcze

śmierdzieć ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
臭い
o sprawach: wydawać się podejrzanymi
wydzielać nieprzyjemny zapach

śmierdzący ɕmʲjɛrˈʣ̑ɔ̃nʦ̑ɨ adj
臭い
taki, który śmierdzi, cuchnie

śmiertelnik n
人間
(książkowy) istota śmiertelna, jaką jest człowiek

śmiertelność ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑ n
必滅
podleganie śmierci; cecha tego, co zawsze kiedyś umiera
stosunek liczby zgonów do liczby ludności bądź do liczby zachorowań na daną chorobę

śmiertelny ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ adj
必滅
taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze

śmierć ɕmʲjɛrʲʨ̑ n
死 死亡
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;
死 死神
(mitologia, mitologiczny) (etnografia, etnograficzny) (sztuka) personifikacja śmierci (1.1), często przedstawiana jako szkielet z kosą

śmietana ɕmʲjɛˈtãna n
クリーム
(spożywczy) ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanka ɕmʲjɛˈtãnka n
クリーム
(przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska
(spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmieć ɕmʲjɛ̇ʨ̑ n
廃物
coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć ɕmʲjɛ̇ʨ̑ v
敢えて
mieć odwagę, śmiałość

śmigłowiec n
ヘリコプター
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie ɕɲaˈdãɲɛ n
朝食 朝ご飯
poranny posiłek;

śnieg ɕɲɛk n
雪
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora
雪 yuki
(meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;

śniegowiec n
スノーブーツ
zimowy wysoki but

śnieżki ˈɕɲɛʃʲci n
雪合戦
zabawa we wzajemne obrzucanie się śniegiem

śnieżnobiały ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ adj
真っ白い
(książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały

śnić ɕɲiʨ̑ v
夢を見る
widzieć sen podczas spania

śpieszyć ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑ v
急ぐ
robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć

śpiew ɕpʲjɛf n
歌唱
dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewać ˈɕpʲjɛvaʨ̑ v
歌う
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać melodię głosem

śpiewnik ˈɕpʲjɛvʲɲik n
唱歌集 歌集
książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek

śpioch ɕpʲjɔx n
朝寝坊 寝坊助
człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór ˈɕpʲivur n
寝袋 シュラーフ シュラーフザック
(turystyka, turystyczny) worek do spania;

śpiący ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ adj
眠い
taki, któremu chce się spać

śpiączka n
昏睡
(medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce;

średni ˈɕrɛdʲɲi adj
平均
(matematyka, matematyczny) stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości
przeciętny, taki sobie

średnia n
平均
(matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średnica ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a n
直径
(geometria) długość średnicy (1.1)
直径 径
(geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;

średnik ˈɕrɛdʲɲik n
セミコロン
(językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średnioangielski n
中期英語
(językoznawstwo, językoznawczy) język średnioangielski;

średniowiecze ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ n
中世
epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ adj
中世
pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa ˈɕrɔda n
水曜日 すいようび
trzeci dzień tygodnia;

środek ˈɕrɔdɛk n
中心
miejsce jednakowo oddalone od krawędzi
措置
coś, co ułatwia działanie

środek antykoncepcyjny n
避妊薬 避妊具
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jedna z metod lub farmaceutyków służących zapobieganiu ciąży

środek transportu n
交通手段 輸送手段
jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środowisko ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ n
環境
(ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

śruba ˈɕruba n
ボルト
(technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;

śrubokręt ɕruˈbɔkrɛ̃nt n
ドライバー
(technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śrut ɕrut n
散弾
ołowiane kulki

śródlądowy ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ adj
内陸
znajdujący się w środku lądu

świadczenie ɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
手当
(urzędowy) zobowiązanie przekazywania lub wykonywania czegoś na czyjąś rzecz

świadek ˈɕfʲjadɛk n
目撃者 証人
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
osoba, która widziała coś na własne oczy

świadomość ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑ n
意識
zdawanie sobie sprawy z czegoś;

świat ɕfʲjat n
世界 界
cała Ziemia

światopogląd ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt n
世界観
zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie;

światowy ɕfʲjaˈtɔvɨ adj
世界的
odnoszący się do całego świata

światło ˈɕfʲjatwɔ n
光
przedmiot będący źródłem światła (1.1)
光 明かり
(fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;

światłowstręt ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt n
羞明
(medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód ɕfʲjatˈwɔvut n
光ファイバー
(technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

świeca ˈɕfʲjɛʦ̑a n
燭
(przestarzałe, przestarzały) dawna jednostka natężenia światła równa 1,02 kandeli;
肩 倒立
(sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uniesieniu w górę nóg z leżenia na plecach;
蝋燭
przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot, chemiczne źródło światła;

świeca zapłonowa n
点火プラグ
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świecić ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑ v
光る
emitować, produkować światło

świerk ɕfʲjɛrk n
エゾマツ トウヒ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz ɕfʲjɛrʃʧ̑ n
蟋蟀
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świerzb ɕfʲjɛʃp n
疥癬
(medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;

świetlik ˈɕfʲjɛtlʲik n
蛍
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;
天窓
(architektura, architektoniczny) element dachu budynku, który doświetla pomieszczenie;

świetnie ˈɕfʲjɛtʲɲɛ adv
良好
bardzo dobrze

świeżość ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑ n
新鮮
cecha tego, co jest świeże

świeży ˈɕfʲjɛʒɨ adj
さわやかな
o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia ˈɕfʲĩɲa ˈɕfʲĩɲɛ n
豚
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie nikczemnej, podłej
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
(zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
(zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) w połączeniu z określeniem jakiejś zbiorowości – ogólny epitet wyrażający pogardę
豚 ブタ
(zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;

świnka ˈɕfʲĩnka n
おたふく 風邪
(medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic

świnka morska ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska n
モルモット ギニアピッグ
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku świnka morska (1.1)

świstak ˈɕfʲistak n
マーモット
(zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstun ˈɕfʲistũn n
ヒドリガモ
(ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających);

świt ɕfʲit n
夜明け
okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się;
(przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego

świtać v
あかつき
o dniu zaczynać się

świątynia ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa n
寺 寺院
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święto ˈɕfʲjɛ̃ntɔ n
祭日 祭り
dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

święto ruchome ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ruˈxɔ̃mɛ n
移動祝日
święto, które co roku wypada w inny dzień

świętość ˈɕfʲjɛ̃ntɔɕʨ̑ n
尊厳
coś otaczane szczególnym kultem i czcią

święty ˈɕfʲjɛ̃ntɨ adj
聖なる
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego
聖人 聖者
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;

święty mikołaj ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj n
サンタクロース
człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

źdźbło ʑʥ̑bwɔ n
稈
(botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy (w tym zbóż);

źle ʑlɛ adv
悪く
w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami

źrebię ˈʑrɛbʲjɛ n
子馬
(zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a n
瞳 瞳孔
(anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
(optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej

źródło ˈʑrudwɔ n
泉
(hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań

Żagań ˈʒaɡãɲ pn
ジャガニ
(geografia, geograficzny) jedna z polskich miejscowości;

Żagiel ˈʒaɟɛl pn
ほ座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Żmudź pn
ジェマイティヤ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żuraw ˈʒuraf pn
鶴座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Żyd ʒɨt n
ユダヤ人
(etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żydowski Obwód Autonomiczny pn
ユダヤ自治州
(geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, część Dalekowschodniego Okręgu Federalnego;

Żyrafa ʒɨˈrafa pn
きりん座
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Żyzny Półksiężyc ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ pn
肥沃な三日月地帯
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba ˈʒaba n
蛙 カエル
(herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żabot n
ジャボ
(krawiectwo) (dawniej, dawny) falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik pod szyją;

żaden ˈʒadɛ̃n pronoun
ありません
…informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel ˈʒaɟɛl n
帆
(marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑ n
帆船
(marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żal ʒal n
悲しみ 後悔
negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żaluzja ʒaˈluzʲja n
ベネシャンブラインド
osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła;

żandarm ˈʒãndarm n
憲兵
funkcjonariusz żandarmerii, policji wojskowej

żar ʒar n
余燼
tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa

żargon ˈʒarɡɔ̃n n
隠語 専門用語
(językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żarliwy ʒarˈlʲivɨ adj
熱い
cechujący się dużym zapałem, oddaniem

żarna ˈʒarna n
ひき臼
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) urządzenie do ręcznego mielenia zboża, złożone z dwóch kamieni, jednego nad drugim, z których górny jest ruchomy względem dolnego; ; (zobacz) też żarna w Encyklopedii staropolskiej

żarnik n
フィラメント
(elektryczność) drucik w żarówce emitujący światło

żart ʒart n
冗談
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartobliwy ˌʒartɔˈblʲivɨ adj
剽軽
często żartujący

żartować ʒarˈtɔvaʨ̑ v
冗談を言う
mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żarówka ʒaˈrufka n
電球
(elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żałoba ʒaˈwɔba n
喪 忌み
smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałosny ʒaˈwɔsnɨ adj
情けない
wzbudzający politowanie lub pogardę

żałować ʒaˈwɔvaʨ̑ v
後悔
odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym
ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad
悔やむ
okazywać komuś współczucie z powodu trudnej sytuacji w jakiej się znalazł

żbik ʒbʲik n
ヤマネコ
(zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;

że ʒɛ conjunction
と
…rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żeberko ʒɛˈbɛrkɔ n
肋肉
(spożywczy) porcja mięsa z żebrami

żebrak ˈʒɛbrak n
乞食
ten, kto żebrze

żebrać ˈʒɛbraʨ̑ v
請う
prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro ˈʒɛbrɔ n
肋骨
(anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żeglarstwo n
出動
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglować ʒɛɡˈlɔvaʨ̑ v
帆走
przemieszczać się po wodzie środkiem transportu posiadającym żagle

żel ʒɛl n
ゲル ジェル
(chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żel pod prysznic ˈʒɛl pɔt‿ˈprɨʃʲɲiʦ̑ n
シャワージェル
mydło w płynie przeznaczone do używania podczas kąpieli pod prysznicem

żelatyna ˌʒɛlaˈtɨ̃na n
ゼラチン
(chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelazko ʒɛˈlaskɔ n
アイロン
urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazna kurtyna n
鉄のカーテン
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu;

żelazny ʒɛˈlaznɨ adj
鉄製の
wykonany z żelaza lub zawierający żelazo

żelazo ʒɛˈlazɔ n
鉄
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) metaliczny pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26;
鉄 てつ
(potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)

żelazomangan ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn n
フェロマンガン
(chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu

żelbet ˈʒɛlbɛt acronym
鉄筋コンクリート
= (budownictwo) żelazobeton;

żeliwo ʒɛˈlʲivɔ n
鋳鉄
(hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żelka n
グミ
(spożywczy) żelatynowy cukierek;

żeton ˈʒɛtɔ̃n n
トークン
krążek zastępujący pieniądze m.in. w grach hazardowych;

żeń-szeń ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ n
朝鮮人参
(botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa;

żeński ˈʒɛ̃j̃sʲci adj
女性
odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety
(biologia, biologiczny) mający narządy wytwarzające jaja, mający komórki ulegające zapłodnieniu, charakterystyczny dla samicy

żmija ˈʒmʲija n
クサリヘビ
(herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;
ハナダカクサリヘビ
(przenośnie, przenośnia) osoba zła i podstępna

żmijówka ʒmʲiˈjufka n
蛇酒
(spożywczy) egzotyczny alkohol z wężem (żmiją) zatopionym w butelce

żniwa ˈʒʲɲiva n
収穫
(rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;

żona ˈʒɔ̃na n
妻 奥さん 家内
kobieta będąca w związku małżeńskim z inną osobą

żonkil ˈʒɔ̃ŋʲcil n
ラッパズイセン
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach;

żorżeta ʒɔrˈʒɛta n
ジョーゼット
(włókiennictwo) lekka, przejrzysta tkanina nieregularnie marszczona;

żołna n
ハチクイ
(ornitologia, ornitologiczny) Meropidae, ptak z rzędu kraskowych

żołnierz ˈʒɔwɲɛʒɛ ˈʒɔwʲɲɛʃ n
兵士 兵
(wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek ʒɔˈwɔ̃ndɛk n
胃 お腹
(anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądź ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑ n
団栗
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;

żreć ʒrɛʨ̑ v
食う
(pospolicie) (obraźliwie) o człowieku: jeść chciwie, łapczywie lub niechlujnie

żubr ʒupr̥ n
ヨーロッパバイソン
(zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żubrówka n
ズブロッカ
(spożywczy) aromatyzowana wódka destylowana na bazie żyta i wywaru z turówki wonnej;

żuchwa ˈʒuxfa n
下顎骨 かがくこつ
(anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żul ʒul ˈʒulɛ n
破落戸
(pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) chuligan lub drobny przestępca

żuraw ˈʒuraf n
鶴 ツル
(ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza należący do podrodziny żurawi;
クレーン 鶴
(technologia, technika, techniczny) urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości;

żurawina ˌʒuraˈvʲĩna n
クランベリー
(botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)

żuć ʒuʨ̑ v
噛む
rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żwacz ʒvaʧ̑ n
ミノ
(zoologia, zoologiczny) jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;

żwawy ˈʒvavɨ adj
丈夫な
pełen werwy i temperamentu

żwir ʒvʲir ˈʒvʲirɨ n
砂利
okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

żwirowiec łąkowy n
ニシツバメチドリ
(ornitologia, ornitologiczny) Glareola pratincola, gatunek średniego ptaka z rodziny żwirowcowatych

życie ˈʒɨʨ̑ɛ n
命 人生
(biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;

życiorys ʒɨˈʨ̑ɔrɨs n
前歴
(urzędowy) (biurowość, biurowy) pismo zawierające podstawowe dane osobowe, wykształcenie i ewentualnie przebieg kariery zawodowej oraz dane kontaktowe
opis czyjegoś życia i czyjejś działalności

życzenie ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
希望
pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)

życzliwy ʒɨʧ̑ˈlʲivɨ adj
慈悲深い
przychylnie nastawiony do innych ludzi

żyd ʒɨt n
ユダヤ人
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu

żydowski ʒɨˈdɔfsʲci adj
ユダヤ人
związany z Żydami, ich religią, kulturą

żyletka ʒɨˈlɛtka n
かみそり
stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa ʒɨˈrafa n
キリン 麒麟 ジラフ
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją, żyjące na afrykańskich sawannach;

żyrandol ʒɨˈrãndɔl n
シャンデリア
ozdobna, najczęściej wieloramienna, lampa wisząca pod sufitem

żyroskop ʒɨˈrɔskɔp n
ジャイロスコープ
(fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyto ˈʒɨtɔ n
ライムギ 黒麦
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Secale L., zbożowa roślina jednoroczna, dwuletnia lub wieloletnia z rodziny wiechlinowatych;

żywica ʒɨˈvʲiʦ̑a n
樹脂
(biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywioł ˈʒɨvʲjɔw n
元素
(filozofia, filozoficzny) jeden z elementów tworzących świat materialny: ogień, woda, ziemia, powietrze

żywopłot ʒɨˈvɔpwɔt n
垣根 生け垣
płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywy ˈʒɨvɨ adj
生きている
będący w użyciu
jasny, jaskrawy, niestonowany
przejawiający oznaki życia
żwawy, szybki

żyzny ˈʒɨznɨ adj
肥沃
(rolnictwo, rolniczy) dający wysokie plony
(rolnictwo, rolniczy) posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów

żyć ʒɨʨ̑ v
生きる
bytować w jakichś warunkach
istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
obcować z kimś
trwać

żyła ˈʒɨwa n
けちんぼ
(potocznie, potoczny) człowiek skąpy
鉱脈 水脈
(geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;
静脈 脈
(anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;

żyła wrotna ˈʒɨwa ˈvrɔtna n
門脈
(anatomia, anatomiczny) żyła doprowadzająca krew do wątroby;

żyłka n
釣り糸
cienka, mocna nić

żółta febra n
黄熱
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra, tropikalna choroba zakaźna ludzi i innych naczelnych wywoływana przez flawiwirusa, a przenoszona przez komary, która może objawiać się m.in. gorączką i żółtaczką

żółta kartka ˈʒuwta ˈkartka n
イエローカード
(sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka ʒuwˈtaʧ̑ka n
黄疸
(medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtko ˈʒuwtkɔ n
卵黄
(spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów
卵黄 黄身
(zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka;

żółty ˈʒuwtɨ adj
黄色い 黄色
mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółty związek zawodowy n
御用組合
(społeczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) fasadowa organizacja pracownicza, która nie dba o interesy pracowników, a w sporach często staje po stronie pracodawcy lub rządu

żółw ʒuwf n
亀
(informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;
亀 カメ
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;

żółw lamparci ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i n
ヒョウモンガメ
(zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółw morski ˈʒuwf ˈmɔrsʲci n
ウミガメ
(zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze

żółć ʒuwʲʨ̑ n
胆汁
(medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;
(przenośnie, przenośnia) gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja

żądać ˈʒɔ̃ndaʨ̑ v
求める
domagać się czegoś kategorycznie

żądło ˈʒɔ̃ndwɔ n
毒針 針
(zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;