grafia suffix
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją grafi

nim suffix
… wskazująca, że słowo jest nazwą nym

ość ɔɕʨ̑ suffix
…tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną het

AA a‿ˈː acronym
= Anonimowi Alkoholicy; AA

ABS a‿bɛ‿ˈːs acronym
(motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy; ABS

AIDS ɛjts n
(medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej; aids

Aaron aˈːrɔ̃n pn
(biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza; Aron Aaron
obcojęzyczne imię męskie pochodzenia semickiego; Aron

Abchaz ˈapxas n
mieszkaniec Abchazji abchazier abchaz

Abchazja apˈxazʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji; Abchazien

Abel ˈabɛl pn
imię męskie pochodzenia biblijnego; Abel

Aberdeen pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania); Aberdeen

Abidżan abʲˈiʤ̑ãn ˈabʲiʤ̑ãn pn
(geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej; Abidjan

Abisynia ˌabʲiˈsɨ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia; Abessinien

Abraham abˈraxãm pn
(biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego; Abraham
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Abraham

Absalom pn
(biblijny) postać biblijna, syn króla Dawida; Absalon

Abu Zabi ˈabu ˈzabʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich; Abu Dhabi

Abudża aˈbuʤ̑a pn
(geografia, geograficzny) stolica Nigerii; Abuja

Abwehra abˈvɛra pn
(historia, historyczny, historycznie) niemiecki wywiad i kontrwywiad działający przed i w trakcie drugiej wojny światowej; Abwehr

Ad-Dauha ad‿ˈːawxa pn
(geografia, geograficzny) stolica Kataru; Doha

Adam ˈadãm pn
imię męskie; Adam

Addis Abeba ˈaddʲis aˈbɛba pn
(geografia, geograficzny) stolica Etiopii; Addis Abeba

Adelajda ˌadɛˈlajda pn
(geografia, geograficzny) miasto w Australii; Adelaide

Adelina ˌadɛˈlʲĩna pn
imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Adelina

Adolf ˈadɔlf pn
imię męskie; Adolf

Adonis aˈdɔ̃ɲis pn
(mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty; Adonis

Adrian ˈadrʲjãn pn
imię męskie; Adrian

Afganistan ˌavɡãˈɲistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu; Afghanistan

Afgańczyk avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Afganistanu afghan

Afrodyzja ˌafrɔˈdɨzʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty; Aphrodisias

Afryka ˈafrɨka pn
(geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi; Afrika

Afrykanin ˌafrɨˈkãɲĩn n
mieszkaniec Afryki afrikan

Afrykanka ˌafrɨˈkãŋka n
mieszkanka Afryki afrikanska

Agata aˈɡata pn
imię żeńskie; Agata Agatha

Agnieszka aɟˈɲɛʃka pn
imię żeńskie; Agnes

Akra ˈakra pn
(geografia, geograficzny) stolica Ghany; Accra

Akwizgran aˈkfʲizɡrãn pn
(geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią; Aachen

Aladyn aˈladɨ̃n pn
imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”; Aladdin

Alaska aˈlaska pn
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych; Alaska

Albania alˈbãɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie; Albanien

Albańczyk alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii alban

Albert ˈalbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Albert

Alberta alˈbɛrta pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Alberta

Albin ˈalbʲĩn pn
imię męskie; Albin

Aleksander ˌalɛˈksãndɛr pn
imię męskie pochodzenia greckiego; Alexander Aleksander

Aleksandra ˌalɛˈksãndra pn
(mitologia grecka) (zobacz) Kasandra Alexandra
imię żeńskie; Alexandra Alexia

Aleksandria ˌalɛˈksãndrʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego; Alexandria

Alfons ˈalfɔ̃w̃s pn
imię męskie; Alfons Alfonso

Alfred ˈalfrɛt pn
imię męskie; Alfred

Algier ˈalʲɟɛr pn
(geografia, geograficzny) stolica Algierii; Alger

Algierczyk alʲˈɟɛrʧ̑ɨk n
obywatel Algierii algerier

Algieria alʲˈɟɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze; Algeriet

Algierka alʲˈɟɛrka n
obywatelka Algierii algeriska

Alicja aˈlʲiʦ̑ʲja pn
imię żeńskie; Alice Alicia Alise

Alina aˈlʲĩna pn
imię żeńskie; Alina

Allah ˈalːax pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie; Allah

Alpy ˈalpɨ pn
(geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia; Alperna

Alzacja alˈzaʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem; Elsass Alsace

Alzatczyk alˈzaṭʧ̑ɨk n
mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu elsassare

Amadeusz ˌãmaˈdɛ<sup>w</sup>uʃ pn
imię męskie; Amadeus

Amalia ãˈmalʲja pn
imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Amalia

Amanda ãˈmãnda pn
imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Amanda

Amazonka ˌãmaˈzɔ̃nka pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej; Amazonfloden
(mitologia, mitologiczny) członkini plemienia wojowniczych kobiet; amason

Ambroży ãmˈbrɔʒɨ pn
imię męskie; Ambrosius

Amelia ãˈmɛlʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Amalia Ameli Amelia Amelie

Ameryka ãˈmɛrɨka pn
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej; Amerika
(potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki Amerika

Ameryka Południowa ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej; Sydamerika

Ameryka Północna ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej; Nordamerika

Ameryka Łacińska ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska pn
(geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego; Latinamerika

Ameryka Środkowa ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej; Centralamerika

Amerykanin ˌãmɛrɨˈkãɲĩn n
mieszkaniec Ameryki – kontynentu amerikan

Amerykanka ˌãmɛrɨˈkãnka n
obywatelka Stanów Zjednoczonych amerikan

Amman ˈãmːãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Jordanii; Amman

Amsterdam ãmˈstɛrdãm pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii; Amsterdam

Amu-daria ˌãmu‿ˈdarʲja pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Azji; Amu-Darja

Amur ˈãmur pn
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji; Amur

Anastazy ˌãnaˈstazɨ pn
imię męskie; Anastasios

Anatolia ˌãnaˈtɔlʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej; Anatolien

Andaluzja ˌãndaˈluzʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii Andalusien

Andora ãnˈdɔra pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią; Andorra
(geografia, geograficzny) stolica państwa Andora (1.1); Andorra la Vella

Andorczyk ãnˈdɔrʧ̑ɨk n
obywatel Andory andorran

Andrea ãnˈdrɛa n
imię żeńskie w kilku językach; Andrea

Andromeda ˌãndrɔ̃ˈmɛda pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą; Andromeda
imię żeńskie; Andromeda

Andrzej ˈãnḍʒɛj pn
imię męskie; Andreas Anders

Andy ˈãndɨ pn
(geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej; Anderna

Aneta ãˈnɛta pn
polskie imię żeńskie; Annette

Angelika ˌãŋɡɛˈlʲika pn
imię żeńskie; Angelica Angelika

Angielka ãŋʲˈɟɛlka n
kobieta narodowości angielskiej engelska

Anglia ˈãŋɡlʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii; (potocznie, potoczny) utożsamiana ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; England

Anglik ˈãŋɡlʲik n
mężczyzna narodowości angielskiej engelsman

Angola ãŋˈɡɔla pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Angola

Angolczyk ãŋˈɡɔlʧ̑ɨk n
obywatel Angoli angolan

Anguilla pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim; Anguilla

Aniela ãˈɲɛla pn
imię żeńskie; Angela

Anioł Stróż ˈãɲɔw ˈstruʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin; skyddsängel

Anita ãˈɲita pn
polskie imię żeńskie przypuszczalnie pochodzenia hiszpańskiego; Anita

Ankara ãŋˈkara pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji; Ankara

Anna ˈãnːa pn
(oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie; Anna Ahne Ana Ane Ann Anne

Antananarywa ˌãntãnãnaˈrɨva pn
(geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru; Antananarivo

Antares ãnˈtarɛs pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona; Antares

Antarktyda ˌãntarkˈtɨda pn
(geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy; Antarktis

Antigua i Barbuda ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda pn
(geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's; Antigua och Barbuda

Antoni ãnˈtɔ̃ɲi pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Anton Antonius

Antonia ãnˈtɔ̃ɲja pn
imię żeńskie; Antonia

Antwerpia ãntˈfɛrpʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii; Antwerpen

Antyle Holenderskie ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne; Nederländska Antillerna

Anzelm ˈãw̃zɛlm pn
imię męskie; Anselm

Apeniny ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech; Apenninerna

Apia ˈapʲja pn
(geografia, geograficzny) stolica Samoa; Apia

Appalachy ˌapːaˈlaxɨ pn
(geografia, geograficzny) system górski we wschodniej części Ameryki Północnej, w USA i Kanadzie; Appalacherna

Apulia pn
(geografia, geograficzny) region administracyjny w południowych Włoszech; Apulien

Arab ˈarap n
mężczyzna wywodzący się z jednego z ponad dwudziestu krajów świata arabskiego; mężczyzna, którego językiem ojczystym jest arabski; arab

Arabia aˈrabʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu; Arabien

Arabia Saudyjska aˈrabʲja sawˈdɨjska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie; Saudiarabien

Arabka aˈrapka n
kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego arabiska

Aragonia ˌaraˈɡɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) region autonomiczny w północnej Hiszpanii Aragonien

Archimedes ˌarçĩˈmɛdɛs pn
(historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk; Arkimedes

Argentyna ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Argentina

Argentynka ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka n
obywatelka Argentyny argentinska

Argentyńczyk ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Argentyny argentinare

Arkadia arˈkadʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim Arkadien

Arktyka ˈarktɨka pn
(geografia, geograficzny) najbliżej na północ wysunięty obszar Ziemi otaczający biegun północny; Arktis

Armenia arˈmɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Armenien

Armeńczyk arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Armenii armenier

Arnold ˈarnɔlt pn
imię męskie; Arnold

Aron ˈarɔ̃n pn
imię męskie; Aaron Aron

Artur ˈartur pn
imię męskie; Artur Arthur

Aruba aˈruba pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej; Aruba

Arystoteles ˌarɨstɔˈtɛlɛs pn
(historia, historyczny, historycznie) filozof grecki, Aristoteles

Asmara asˈmara pn
(geografia, geograficzny) stolica Erytrei; Asmara

Astana aˈstãna pn
(geografia, geograficzny) stolica Kazachstanu; Astana

Asturia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo Asturien

Asunción pn
(geografia, geograficzny) stolica Paragwaju; Asunción

Asyria aˈsɨrʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii; Assyrien

Aszchabad aʃˈxabat pn
(geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu; Asjchabad

Ateny aˈtɛ̃nɨ pn
(geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji; Aten

Atlantyda ˌatlãnˈtɨda pn
(mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa; Atlantis

Attyka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem; Attika

Augsburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii; Augsburg

August ˈawɡust pn
imię męskie; August

Australia awˈstralʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski; Australien
(geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi; Australien

Australijczyk ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk n
mieszkaniec, obywatel Australii australier

Austria ˈawstrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Österrike

Austriak ˈawstrʲjak n
mieszkaniec lub obywatel Austrii österrikare

Austro-Węgry ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie; Österrike-Ungern

Azerbejdżan ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku; Azerbajdzjan

Azerbejdżanin ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãɲĩn n
mieszkaniec lub obywatel Azerbejdżanu azerbajdzjanier azer azerier

Azerbejdżanka ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãŋka n
mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu azerbajdzjanska

Azja ˈazʲja n
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi; Asien

Azja Mniejsza ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa pn
(geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą; Mindre Asien

Azja Południowo-Wschodnia n
(geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny; Sydostasien

Azjata aˈzʲjata n
mieszkaniec kontynentu azjatyckiego asiat

Azory aˈzɔrɨ pn
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii; Azorerna

Babilon baˈbʲilɔ̃n pn
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku; Babylon

Badenia-Wirtembergia ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec Baden-Württemberg

Bagdad ˈbaɡdat pn
(geografia, geograficzny) stolica Iraku; Bagdad

Bahamczyk baˈxãmʧ̑ɨk n
obywatel Bahamów bahaman

Bahamy baˈxãmɨ pn
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim; Bahamas
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej; Bahamas

Bahrajn ˈbaxrajn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manama; Bahrain

Bahrańczyk baxˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Bahrajnu bahrainier

Bairiki ˌba<sup>j</sup>iˈrʲici pn
(geografia, geograficzny) stolica Kiribati; Bairiki

Bajkał ˈbajkaw pn
(geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie; Bajkalsjön

Baku ˈbaku pn
(geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu; Baku

Balaton baˈlatɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) jezioro na Nizinie Panońskiej, największe jezioro Węgier; Balaton

Bali pn
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich; Bali

Bamako bãˈmakɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Mali; Bamako

Bandar Seri Begawan ˈbʌndərˈsɛribəˈgɑwən pn
(geografia, geograficzny) stolica Brunei; Bandar Seri Begawan

Bandżul ˈbãn͇ʤ̑ul pn
(geografia, geograficzny) stolica Gambii; Banjul

Bangi ˈbãŋʲɟi pn
stolica Republiki Środkowoafrykańskiej; Bangui

Bangkok ˈbãŋkːɔk pn
(geografia, geograficzny) stolica Tajlandii; Bangkok

Bangladesz bãŋɡˈladɛʃ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace; Bangladesh

Baran ˈbarãn pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia; Väduren
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą; Väduren

Baranek Boży baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześc. symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw; Guds lamm

Barbados barˈbadɔs pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Barbados

Barbara barˈbara pn
imię żeńskie; Barbara Barbro

Barcelona ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii; Barcelona

Bartłomiej bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j pn
imię męskie; Bartolomeus

Bask bask n
członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską; bask

Baskijka baˈsʲcijka n
(etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską baskiska

Basseterre ˌbasːɛˈtɛrːɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Saint Kitts i Nevis; Basseterre

Bawaria baˈvarʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium; Bayern

Bałkany bawˈkãnɨ pn
(geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego; Balkan

Bałt bawt n
(etnografia, etnograficzny) członek narodu lub dawnego plemienia, posługującego się jednym z języków bałtyckich; balt

Bałtyka bawˈtɨka pn
(geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent; Baltika

Beata bɛˈata pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Beata

Beatrycze ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ pn
polskie imię żeńskie pochodzenia włoskiego; Beatrice

Beduin bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn n
(etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich; beduin

Bejrut ˈbɛjrut pn
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Libanu; Beirut

Belfast ˈbɛlfast pn
(geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej, Belfast

Belg bɛlk n
obywatel Belgii belgare belgier

Belgia ˈbɛlʲɟja n
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli; Belgien

Belgijka bɛlʲˈɟijka n
obywatelka Belgii belgiska

Belgrad ˈbɛlɡrat pn
stolica Serbii; Belgrad

Belize bɛˈlʲizɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopan; Belize

Belizeńczyk ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Belize belizier

Belmopan bɛlˈmɔpãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Belize; Belmopan

Benedykt bɛ̃ˈnɛdɨkt pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Benedict Benedikt

Bengal pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską; Bengalen

Beniamin bɛ̃ˈɲjãmʲĩn pn
polskie imię męskie hebrajskiego pochodzenia; Benjamin

Benin ˈbɛ̃ɲĩn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Benin

Benińczyk bɛ̃ˈɲĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Beninu beninier

Bergamo pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w regionie Lombardia; Bergamo

Berlin ˈbɛrlʲĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec; Berlin

Berlin Zachodni ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi n
(historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina; Västberlin

Bermudy bɛrˈmudɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2); Bermuda

Berno ˈbɛrnɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii; Bern

Berta ˈbɛrta pn
imię żeńskie; Berta

Beskidy pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych; Beskiderna

Betlejem bɛˈtlɛjɛ̃m pn
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny; Betlehem

Bhutan ˈbutãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu; Bhutan

Bhutańczyk buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Bhutanu bhutanes

Białorusin ˌbʲjawɔˈruɕĩn n
osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi vitryss

Białoruś bʲjaˈwɔruɕ n
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Vitryssland

Biblia ˈbʲiblʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga; bibel Bibeln

Birma ˈbʲirma pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma Burma

Birmańczyk bʲirˈmãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Mjanmy (Birmy) burmes

Bissau ˈbʲisːaw pn
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei Bissau; Bissau

Biszkek ˈbʲiʃkɛk pn
(geografia, geograficzny) stolica Kirgistanu; Bisjkek

Bliski Wschód ˈblʲisʲci ˈfsxut pn
(geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji; Mellanöstern

Bliźnięta blʲiʑˈɲɛ̃nta pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca; Tvillingarna
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną; Tvillingarna

Bogota bɔˈɡɔta pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii; Bogotá

Boliwia bɔˈlʲivʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre; Bolivia

Boliwijczyk ˌbɔlʲiˈvʲijʧ̑ɨk n
obywatel Boliwii bolivian

Bolonia bɔˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech; Bologna

Bonn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Bonn

Borneo bɔrˈnɛɔ pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Archipelagu Malajskim; Borneo

Borys ˈbɔrɨs pn
polskie imię męskie pochodzenia protobułgarskiego; Boris

Bosfor ˈbɔsfɔr pn
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji; Bosporen

Botnik Południowy pn
(geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku; Bottenhavet

Botnik Północny pn
(geografia, geograficzny) północny basen Zatoki Botnickiej, oddzielony od Botnika Południowego cieśniną Kvarken Północny; Bottenviken

Botswana bɔtsˈfãna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Botswana

Botswańczyk bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Botswany botswanier

Bośnia i Hercegowina ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie; Bosnien och Hercegovina

Bośniak ˈbɔɕɲak n
mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny bosnier

Boże Narodzenie ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa; jul

Brabancja Północna pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch; Noord-Brabant

Brasília pn
(geografia, geograficzny) stolica Brazylii; Brasília

Bratysława ˌbratɨˈswava pn
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji; Bratislava

Brazylia braˈzɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Brasilien

Brazylijczyk ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk n
obywatel Brazylii brasilianare brasse

Brazylijka ˌbrazɨˈlʲijka n
obywatelka Brazylii brasilianska

Brazzaville pn
(geografia, geograficzny) stolica Konga; Brazzaville

Brema ˈbrɛ̃ma pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą; Bremen

Bretania brɛˈtãɲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji; Bretagne

Briańsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego Brjansk

Bridgetown pn
(geografia, geograficzny) stolica Barbadosu; Bridgetown

Brugia pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia; Brygge

Bruksela bruˈksɛla pn
(geografia, geograficzny) stolica Belgii; Bryssel

Brunei brũˈnɛji pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Brunei

Brunejczyk brũˈnɛjʧ̑ɨk n
obywatel Brunei bruneier

Brygida brɨˈɟida pn
imię żeńskie; Birgitta Birgit Birgitha Birgithe Brita Britt

Brytyjczyk brɨˈtɨjʧ̑ɨk n
obywatel Wielkiej Brytanii britt

Brytyjskie Wyspy Dziewicze brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego; Brittiska Jungfruöarna

Budapeszt buˈdapɛʃt pn
stolica Węgier; Budapest

Buenos Aires pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny; Buenos Aires

Bukareszt buˈkarɛʃt pn
(geografia, geograficzny) stolica Rumunii; Bukarest

Burkina Faso burʲˈcĩna ˈfasɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce; Burkina Faso

Burkińczyk burʲˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Burkiny Faso burkinier

Burundi buˈrũndʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Burundi

Burundyjczyk ˌburũnˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Burundi burundier

Bułgar ˈbuwɡar n
człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii bulgar

Bułgaria buwˈɡarʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii; Bulgarien

Bułgarka buwˈɡarka n
kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii bulgariska

Bużumbura ˌbuʒũmˈbura pn
(geografia, geograficzny) stolica Burundi; Bujumbura

Byk bɨk pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja Oxen
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą; Oxen

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana przez ONZ Före Detta Jugoslaviska Republiken Makedonien

Bóg buk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej; Gud

CD sʲi‿ˈdʲi ʦ̑ɛ‿ˈdɛ acronym
= (angielski) compact disc → płyta kompaktowa CD

Canberra pn
(geografia, geograficzny) stolica Australii; Canberra

Caracas kaˈrakas pn
(geografia, geograficzny) stolica Wenezueli; Caracas

Cardiff ˈkardʲif pn
(geografia, geograficzny) miasto i stolica Walii; Cardiff

Castries pn
(geografia, geograficzny) stolica Saint Lucia; Castries

Cecylia ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja pn
imię żeńskie; Cecilia

Ceuta pn
(geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące eksklawą Maroka, Ceuta

Charlotte Amalie pn
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych; Charlotte Amalie

Chartum ˈxartũm pn
(geografia, geograficzny) stolica Sudanu; Khartoum

Cheronea ˌxɛrɔ̃ˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji; Chaironeia

Cheroneja ˌxɛrɔ̃ˈnɛja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji; Chaironeia

Chile ˈʧ̑ʲilɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej; Chile

Chilijczyk ʧ̑ʲiˈlʲijʧ̑ɨk n
obywatel Chile chilenare

Chinka ˈçĩŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin kinesiska

Chiny ˈçĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Kina

Chińczyk ˈçĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Chin kines
osoba narodowości chińskiej; kines

Chińska Republika Ludowa ˈçĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin; Folkrepubliken Kina

Chorwacja xɔrˈvaʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu; Kroatien

Chorwat ˈxɔrvat n
człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji kroat

Chorwatka xɔrˈvatka n
kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji kroatiska

Chrystus ˈxrɨstus pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu; Kristus

Cygan ˈʦ̑ɨɡãn n
(etnografia, etnograficzny) mężczyzna narodowości cygańskiej (romskiej); zigenare

Cypr ʦ̑ɨpr̥ pn
(geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego; Cypern
(geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji; Cypern

Cypryjczyk ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk n
mieszkaniec Cypru cypriot

Cyrena pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne; Kyrene

Cyrkiel ˈʦ̑ɨrʲcɛl pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym; Cirkelpassaren

Czad ʧ̑at pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie; Tchad

Czadyjczyk ʧ̑aˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Czadu tchadier

Czarnobyl pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim; Tjernobyl

Czarnogóra ˌʧ̑arnɔˈɡura n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy; Montenegro

Czarnogórzanin ˌʧ̑arnɔɡuˈʒãɲĩn n
obywatel Czarnogóry montenegrin

Czeboksary pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej; Tjeboksary

Czech ʧ̑ɛx n
człowiek narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech; tjeck
obywatel Czech (krainy historycznej Czechy) böhmare

Czechosłowacja ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej; Tjeckoslovakien

Czechy ˈʧ̑ɛxɨ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1); Böhmen
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze; Tjeckien

Czeczenia ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej; Tjetjenien

Czelabińsk ʧ̑ɛˈlabʲĩj̃sk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego; Tjeljabinsk

Czerwony Krzyż ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ pn
(potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji; Röda Korset

Czeszka ˈʧ̑ɛʃka n
osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech tjeckiska

DJ ˈdʲiʤ̑ɛj acronym
osoba grająca muzykę na dyskotekach, najczęściej przy pomocy gramofonów; DJ discjockey

DVD dʲi‿vʲi‿ˈdʲi acronym
= (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1) DVD
= (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia; DVD

Dafne ˈdafnɛ pn
(mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe; Dafne

Dagestan daˈɡɛstãn n
(geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji; Dagestan

Dagmara daɡˈmara pn
imię żeńskie; Dagmar

Dakar ˈdakar pn
(geografia, geograficzny) stolica Senegalu; Dakar

Daleki Wschód daˈlɛci ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku; Östasien

Dalmacja dalˈmaʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry; Dalmatien

Damaszek dãˈmaʃɛk pn
(geografia, geograficzny) stolica Syrii; Damaskus

Dania ˈdãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze; Danmark

Daniel ˈdãɲɛl pn
imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Daniel

Dariusz ˈdarʲjuʃ pn
imię męskie pochodzenia staroperskiego; Dareios

Dawid ˈdavʲit pn
imię męskie; David

Debora pn
(biblijny) starotestamentowa prorokini pochodząca z plemienia Naftalego; Debora

Dekalog dɛˈkalɔk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie i judaizmie: dziesięć przykazań Bożych; dekalogen

Delfin ˈdɛlfʲĩn pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika; Delfinen

Demokratyczna Republika Konga ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Demokratiska republiken Kongo

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce Demokratiska republiken São Tomé och Príncipe

Dhaka pn
(geografia, geograficzny) stolica Bangladeszu; Dhaka

Dili ˈdʲilʲi pn
stolica Timoru Wschodniego Dili

Diogenes dʲjɔˈɡɛ̃nɛs pn
(filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników; Diogenes
greckie imię męskie; Diogenes

Dniepr dʲɲɛpr̥ pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie Dnipro
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię; Dnepr

Dodoma dɔˈdɔ̃ma pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Tanzanii; Dodoma

Doha pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Kataru Doha

Dolna Austria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii; Niederösterreich

Dolna Saksonia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze; Niedersachsen

Dominika ˌdɔ̃mʲĩˈɲika pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau; Dominica

Dominikana ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Dominikanska republiken

Dominikanin ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn n
obywatel Dominikany dominiker

Dominikańczyk ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Dominiki dominikan

Dorota dɔˈrɔta pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Dorotea Dorota Dorothea

Drezno ˈdrɛznɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech; Dresden

Droga Mleczna ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na pn
(astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie Vintergatan

Dublin ˈdublʲĩn pn
(geografia, geograficzny) stolica Irlandii; Dublin

Dunaj ˈdũnaj pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie; Donau

Dunka ˈdũŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii danska

Duszanbe duˈʃãnbɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu; Dusjanbe

Duńczyk ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk n
człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii dansk

Dzień Świętej Łucji n
święto światła związane z przesileniem zimowym, obchodzone 13 grudnia (w dniu św. Łucji, patronki światła) głównie w Szwecji; Lucia luciadag

Dżakarta ʤ̑aˈkarta pn
(geografia, geograficzny) stolica Indonezji; Jakarta

Dżibuti ʤ̑ʲiˈbutʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Djibouti
(geografia, geograficzny) stolica Dżibuti (1.1); Djibouti

Dżibutyjczyk n
obywatel Dżibuti djiboutier

EFRR ˌɛ‿ːf‿ɛr‿ˈɛr acronym
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego ERUF

ESBC ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych; ECBS

Edward ˈɛdvart pn
imię męskie; Edvard Eduard

Edynburg ɛˈdɨ̃nburk pn
(geografia, geograficzny) stolica Szkocji, Edinburgh

Edyta ɛˈdɨta pn
polskie imię żeńskie; Edit

Efialtes ɛˈfʲjaltɛs pn
dawne greckie imię męskie; Efialtes

Egipcjanin ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn n
mieszkaniec Egiptu egyptier

Egipcjanka ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka n
mieszkanka Egiptu egyptiska

Egipt ˈɛɟipt pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze; Egypten

Ekwador ɛˈkfadɔr pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito; Ecuador

Ekwadorczyk ˌɛkfaˈdɔrʧ̑ɨk n
obywatel Ekwadoru ecuadorian

Ekwadorka ˌɛkfaˈdɔrka n
obywatelka Ekwadoru ecuadorianska

Eleonora ˌɛlɛɔ̃ˈnɔra pn
imię żeńskie; Eleonora Elinor Ellinor

Eliasz ˈɛlʲjaʃ pn
(rzadki, rzadko używany) imię męskie; Elias

Elżbieta ɛlʒˈbʲjɛta pn
polskie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego; Elisabet Elisabeth Elise Elsa

Emanuel ˌɛ̃mãˈnu<sup>w</sup>ɛl pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Emanuel Emmanuel

Emil ˈɛ̃mʲil pn
imię męskie; Emil

Emilia ɛ̃ˈmʲilʲja pn
imię żeńskie; Emilia Emelia Emelie Emilie

Emma ˈɛ̃mːa pn
imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Emma

Emmanuel pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Emanuel Emmanuel

Eos ˈɛɔs pn
(mitologia grecka) bogini i uosobienie zorzy porannej, brzasku oraz świtu, utożsamiana z rzymską Aurorą; Eos

Ernest ˈɛrnɛst pn
imię męskie; Ernest Ernst

Eryk ˈɛrɨk pn
imię męskie; Erik Eric

Eryka ɛˈrɨka pn
imię żeńskie Erika

Erytrea ˌɛrɨˈtrɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze; Eritrea

Erytrejczyk ˌɛrɨˈtrɛjʧ̑ɨk n
obywatel Erytrei eritrean

Erywań ɛˈrɨvãɲ pn
(geografia, geograficzny) stolica Armenii; Jerevan

Estera ɛˈstɛra pn
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie; Ester

Estonia ɛˈstɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Estland

Estonka ɛˈstɔ̃ŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej estniska

Estończyk ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii est estländare estlänning

Etiopczyk ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk n
obywatel Etiopii etiopier

Etiopia ɛˈtʲjɔpʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; Etiopien

Etrusk ˈɛtrusk pn
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e. etrusker

Etruska ɛˈtruska n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e. etruskiska

Eurazja ɛwˈrazʲja n
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję; Eurasien

Europa ɛwˈrɔpa pn
(geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją; Europa
(mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona; Europa

Europa Południowa n
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej Sydeuropa

Europa Wschodnia n
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją; Östeuropa

Europa Środkowa ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) region w centralnej Europie; Centraleuropa

Europejczyk ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk n
mieszkaniec Europy europé

Ewa ˈɛva pn
(biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego; Eva
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; Eva

Ewelina ˌɛvɛˈlʲĩna pn
imię żeńskie pochodzenia celtyckiego; Evelina

Ezdrasz ˈɛzdraʃ pn
imię męskie; Esra

Ezop ˈɛzɔp pn
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej; Aisopos

Fabian ˈfabʲjãn pn
imię męskie; Fabian

Falklandy falkˈlãndɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Południowej obejmujący archipelag (1.1); Falklandsöarna

Falun ˈfalũn pn
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Szwecji, Falun

Federacja Rosyjska ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Rosji, państwa w Europie i Azji Ryska Federationen Ryska federationen

Felicja fɛˈlʲiʦ̑ʲja pn
imię żeńskie; Felicia

Feliks ˈfɛlʲiks pn
imię męskie; Felix

Fenicja fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii; Fenicien

Ferdynand fɛrˈdɨ̃nãnt pn
imię męskie; Ferdinand

Fidżi ˈfʲiʤ̑ʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym; Fiji

Fidżyjczyk fʲiˈʤ̑ɨjʧ̑ɨk n
obywatel Fidżi fijian

Filemon fʲiˈlɛ̃mɔ̃n pn
imię męskie; Filemon

Filip ˈfʲilʲip pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Filip Philip

Filipiny ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Filippinerna

Filipińczyk ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Filipin filippinier

Fin fʲĩn n
człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii finländare finne

Finka ˈfʲĩnka n
kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii finska

Finlandia fʲĩnˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach; Finland

Fionia pn
(geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią; Fyn

Flandria ˈflãndrʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii; Flandern
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii Flandern

Florencja flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech; Florens

Fobos ˈfɔbɔs pn
(astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa; Phobos

Fort-de-France pn
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Martyniki, francuskiego departamentu zamorskiego położonego na Karaibach; Fort-de-France

Franciszek frãɲˈʨ̑iʃɛk pn
imię męskie pochodzenia germańskiego; Frans

Franciszka frãɲˈʨ̑iʃka pn
imię żeńskie; Franciska

Francja ˈfrãnʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu; Frankrike

Francuz ˈfrãnʦ̑us n
człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji fransk fransman

Francuzka frãnˈʦ̑uska n
kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji fransyska

Freetown pn
(geografia, geograficzny) stolica Sierra Leone; Freetown

Freja ˈfrɛja pn
nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny; Freja
skandynawskie i germańskie imię żeńskie o pochodzeniu staronordyckim Freja

Fryderyk frɨˈdɛrɨk pn
imię męskie; Fredrik Frederik

Fryderyka ˌfrɨdɛˈrɨka pn
imię żeńskie; Frederika

Frygia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska; Frygien

Fryzja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii; Friesland

Funchal pn
(geografia, geograficzny) stolica Madery, Funchal

G8 acronym
forum polityczno-gospodarcze zrzeszające osiem najbardziej wpływowych państw świata, tj. Wielką Brytanię, Francję, Niemcy, Włochy, Japonię, Stany Zjednoczone, Kanadę i Rosję; G8

Gabon ˈɡabɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Gabon

Gaborone ˌɡabɔˈrɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Botswany; Gaborone

Gabończyk ɡaˈbɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Gabonu gabones

Gabriel ˈɡabrʲjɛl pn
imię męskie; Gabriel

Gabriela ɡaˈbrʲjɛla pn
polskie imię żeńskie; Gabriella

Galaktyka Andromedy ɡaˈlaktɨka ˌãndrɔ̃ˈmɛdɨ pn
(astronomia, astronomiczny) galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Andromedy oznaczona jako M31; Andromedagalaxen

Galia ˈɡalʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie Gallien

Galicia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii Galicien

Galicja ɡaˈlʲiʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim; Galizien

Galilea ˌɡalʲiˈlɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan; Galileen

Gambia ˈɡãmbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Gambia

Gambijczyk ɡãmˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Gambii gambier

Gandawa ɡãnˈdava pn
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii; Gent

Ganges ˈɡãŋɡɛs pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Indiach; Ganges

Gargantua pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu; Gargantua

Gdańsk ɡdãj̃sk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Gdansk Danzig

Genewa ɡɛ̃ˈnɛva pn
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii; Genève

Genua ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria; Genua

Georgetown pn
(geografia, geograficzny) stolica Gujany; Georgetown

Georgia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie; Georgia

Georgia Południowa pn
(geografia, geograficzny) brytyjska wyspa na południowym Atlantyku, stanowiąca część zamorskiego terytorium Georgia Południowa i Sandwich Południowy Sydgeorgien

Gerard ˈɡɛrart pn
imię męskie; Gerard Gerhard

Gerda ˈɡɛrda pn
imię żeńskie; Gerd Gerda

Germania ɡɛrˈmãɲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna nazwa ziem na wschód od Renu i na północ od Dunaju; Germania

Gertruda ɡɛrˈtruda pn
imię żeńskie; Gertrud

Ghana ˈɡãna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Ghana

Ghańczyk ˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Ghany ghanan

Gibraltar ɟiˈbraltar pn
(geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego Gibraltar

Godfryd ˈɡɔdvrɨt pn
imię męskie; Gottfried Gottfrid

Godzilla ɡɔˈʥ̑ilːa pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów; Godzilla

Gotlandczyk ɡɔˈtlãnṭʧ̑ɨk n
mieszkaniec Gotlandii gotlänning

Gotlandia ɡɔˈtlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) szwedzka wyspa na Morzu Bałtyckim; Gotland

Gotlandka ɡɔˈtlãntka n
mieszkanka Gotlandii gotländska

Grecja ˈɡrɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach; Grekland

Greczynka ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka n
osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji grekiska

Grek ɡrɛk n
człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji grek

Grenada ɡrɛ̃ˈnada pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Grenada

Grenadyjczyk ˌɡrɛ̃naˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Grenady grenadier

Grenlandia ɡrɛ̃nˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku; Grönland

Greta ˈɡrɛta n
imię żeńskie; Greta

Grozny pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, na obszarze Kaukazu, stolica Czeczenii; Groznyj

Gruzin ˈɡruʑĩn n
osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji georgier

Gruzinka ɡruˈʑĩŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji georgiska

Gruzja ˈɡruzʲja pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi; Georgien

Grzegorz ˈɡʒɛɡɔʃ pn
imię męskie; Greger Gregor

Guam ˈɡu<sup>w</sup>ãm pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii; Guam

Guernsey pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Europie; Guernsey

Gujana ɡuˈjãna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown; Guyana

Gujana Francuska ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim; Franska Guyana

Gujańczyk ɡuˈjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Gujany guyanan

Gustavia pn
(geografia, geograficzny) stolica i główne miasto francuskiego terytorium zależnego Saint-Barthélemy, położonego na Karaibach; Gustavia

Gustaw ˈɡustaf pn
imię męskie; Gustav Gustaf

Gwadelupa ˌɡvadɛˈlupa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli; Guadeloupe

Gwatemala ˌɡvatɛ̃ˈmala pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej; Guatemala
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Gwatemali (1.1); Guatemala City

Gwatemalczyk ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk n
obywatel Gwatemali guatemalan

Gwiazda Poranna ˈɡvʲjazda pɔˈrãnːa pn
(astronomia, astronomiczny) Wenus widoczna nad horyzontem przed wschodem Słońca morgonstjärna

Gwinea ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Guinea
(geografia, geograficzny) region w Afryce Zachodniej; Guinea

Gwinea Bissau ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau; Guinea-Bissau

Gwinea Równikowa ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Ekvatorialguinea

Gwinejczyk ɡvʲĩˈnɛjʧ̑ɨk n
obywatel Gwinei guinean
obywatel Gwinei Bissau bissauguinean
obywatel Gwinei Równikowej ekvatorialguinean

Górna Austria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu; Oberösterreich

Górny Śląsk pn
(geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech; Övre Schlesien

Górski Karabach ˈɡursʲci kaˈrabax pn
(geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem; Nagorno-Karabach

Góry Skaliste ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej; Klippiga bergen

Góry Skandynawskie pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w zachodniej i północnej części Półwyspu Skandynawskiego, ciągnący się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na terytorium Norwegii, Szwecji i częściowo Finlandii; Skanderna Skandinaviska fjällkedjan

HIV çif acronym
(medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS; hiv

Habakuk pn
(biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło; Habackuk

Haga ˈxaɡa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Holandii; Haag

Haitańczyk ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Haiti haitier

Haiti xaˈ<sup>j</sup>itʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli; Haiti

Hamburg ˈxãmburk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Hamburg

Hamilton xãˈmʲiltɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) stolica Bermudów; Hamilton

Hanga Roa pn
(geografia, geograficzny) główne i jedyne miasto Wyspy Wielkanocnej; Hanga Roa

Hanna ˈxãnːa pn
imię żeńskie; Hanna Hannah

Hanoi ˈxãnɔj pn
(geografia, geograficzny) stolica Wietnamu; Hanoi

Harald ˈxaralt pn
imię męskie; Harald

Harare xaˈrarɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Zimbabwe; Harare

Hawaje xaˈvajɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym; Hawaii

Hawana xaˈvãna pn
(geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby; Havanna

Helena xɛˈlɛ̃na pn
(oficjalnie) (urzędowy) polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Helene Helena Elin Elina

Helga ˈxɛlɡa pn
imię żeńskie pochodzenia nordyckiego; Helga Helge

Hellen n
inne określenie Greka, nazwa używana zwłaszcza w odniesieniu do starożytności hellen

Helsinki xɛlˈsʲĩnʲci pn
(geografia, geograficzny) stolica Finlandii; Helsingfors

Henryk ˈxɛ̃nrɨk pn
imię męskie Henrik Heinrich Hendrik Henric

Herbert ˈxɛrbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Herbert

Herman ˈxɛrmãn pn
imię męskie; Herman Hermann

Himalaje ˌçĩmaˈlajɛ n
(geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi; Himalaya

Hindus ˈçĩndus n
obywatel Indii indier

Hiszpan ˈçiʃpãn n
człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii spanjor

Hiszpania çiʃˈpãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie; Spanien

Hiszpanka çiʃˈpãnka n
kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii spanjorska spanska

Hiuma ˈçjũma n
(geografia, geograficzny) estońska wyspa na Morzu Bałtyckim; Dagö

Holandia xɔˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów; Holland
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Holland Nederländerna

Holender xɔˈlɛ̃ndɛr n
człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii nederländare holländare

Holenderka ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka n
kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii nederländska

Honduranin ˌxɔ̃nduˈrãɲĩn n
obywatel Hondurasu honduran

Honduras xɔ̃nˈduras pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Honduras

Hongkong ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim; Hongkong

Honiara xɔ̃ˈɲara pn
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Salomona; Honiara

Honolulu ˌxɔ̃nɔˈlulu pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje; Honolulu

Horus ˈxɔrus pn
(mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej; Horus

Hydra ˈxɨdra pn
(astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie; Vattenormen

IKEA acronym
szwedzka firma produkująca meble i artykuły dekoracyjne; Ikea

Ida ˈida pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Ida

Indie ˈĩndʲjɛ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Indien

Indonezja ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie; Indonesien

Indonezyjczyk ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk n
obywatel Indonezji indones

Inga ˈĩŋɡa pn
imię żeńskie; Inga Inge

Ingria pn
kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji Ingermanland

Irak ˈirak pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie; Irak

Irakijczyk ˌiraˈcijʧ̑ɨk n
obywatel Iraku irakier

Iran ˈirãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Iran

Iranka iˈrãŋka n
obywatelka Iranu iranska

Irańczyk iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Iranu iranier

Irena iˈrɛ̃na pn
imię żeńskie; Irene

Irkuck pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut; Irkutsk

Irlandczyk irˈlãnṭʧ̑ɨk n
osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej irländare

Irlandia irˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Irland
(geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim; Irland

Irlandia Północna irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii; Nordirland

Irlandka irˈlãntka n
kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej irländska

Islamabad ˌislãˈmabat pn
(geografia, geograficzny) stolica Pakistanu; Islamabad

Islamska Republika Iranu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa Islamiska Republiken Iran

Islandczyk isˈlãnṭʧ̑ɨk n
człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii islänning isländare

Islandia isˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy; Island

Islandka isˈlãntka n
kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii isländska

Itaka iˈtaka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu; Ithaka

Iworyjczyk ˌivɔˈrɨjʧ̑ɨk n
obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej ivorian

Izabela ˌizaˈbɛla pn
imię żeńskie; Isabella

Izajasz iˈzajaʃ pn
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych; Jesaja
(biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło; Jesaja

Izrael izˈraɛl pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów; Israel
(historia, historyczny, historycznie) naród żydowski Israel
hebrajskie imię męskie; Israel

Izraelczyk ˌizraˈɛlʧ̑ɨk n
obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael israel

Izraelka ˌizraˈɛlka n
obywatelka Izraela israeliska judinna

Iżewsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położone nad rzeką Iż, dopływem Kamy; Izjevsk

Jadwiga jadˈvʲiɡa pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Hedvig Hedda Hedwig

Jahwe ˈjaxfɛ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga; Jahve

Jakub ˈjakup pn
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jakob Jacob Jap

Jamajczyk jãˈmajʧ̑ɨk n
obywatel Jamajki jamaican

Jamajka jãˈmajka pn
(geografia, geograficzny) państwo położone na tej wyspie (1.1) Jamaica
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim; Jamaica

Jamusukro ˌjãmuˈsukrɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej; Yamoussoukro

Jan jãn pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne; Jan Johannes Johan Janne Jean Jon

Jan Mayen ˈjãn ˈmajɛ̃n pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii; Jan Mayen

Janina jä̃ˈɲĩna pn
imię żeńskie; Johanna Janina Janna

Jankes n
(pogardliwie) albo (żartobliwie) Amerykanin yankee jänkare

Japonia jaˈpɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Japan

Japonka jaˈpɔ̃nka n
kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii japanska

Japończyk jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii japan

Jaunde jawnˈdɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Kamerunu; Yaoundé

Jawa ˈjava pn
(geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji); Java

Jekaterynburg pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego; Jekaterinburg

Jemen ˈjɛ̃mɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie; Jemen Yemen

Jemeńczyk jɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Jemenu jemenit

Jeremiasz jɛˈrɛ̃mʲjaʃ pn
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jeremia

Jerozolima ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma pn
(geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów; Jerusalem

Jersey pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Europie; Jersey

Jerycho jɛˈrɨxɔ pn
(geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej; Jeriko

Jerzy ˈjɛʒɨ pn
imię męskie; Jörgen Görgen

Jezioro Aralskie jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie; Aralsjön

Jezioro Bodeńskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii; Bodensjön

Jezioro Genewskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa; Genèvesjön

Jezus ˈjɛzus n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa; Jesus

Jezus Chrystus ˈjɛzus ˈxrɨstus pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego; Jesus Kristus

Joachim jɔˈaçĩm pn
imię męskie; Joakim

Joanna jɔˈãnːa pn
imię żeńskie; Jonna

Jonasz ˈjɔ̃naʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jonas

Jonatan jɔ̃ˈnatãn pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Jonatan Jonathan

Jordan ˈjɔrdãn pn
(geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie; Jordan

Jordania jɔrˈdãɲa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie; Jordanien

Jordanka jɔrˈdãnka n
obywatelka Jordanii jordanska

Jordańczyk jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Jordanii jordanier

Jowisz ˈjɔvʲiʃ pn
(mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; syn Saturna i Ops; mąż Junony; wraz z Junoną i Minerwą tworzył triadę kapitolińską; obok Marsa i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; najwyższy bóg panteonu rzymskiego; Jupiter
(astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; czwarty (po Słońcu, Księżycu i Wenus) najjaśniejszy obiekt na niebie; Jupiter

Jozue jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ pn
rzadkie imię męskie pochodzenia semickiego; Josua

Judasz pn
(biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota; Judas

Judea juˈdɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska; Judéen

Judyta juˈdɨta pn
imię żeńskie; Judit Judith

Jugosławia ˌjuɡɔˈswavʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim; Jugoslavien

Julia ˈjulʲja pn
imię żeńskie; Julia

Jutlandia pn
(geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga; Jylland

Józef ˈjuzɛf pn
imię męskie; Josef Joseph

Józefina ˌjuzɛˈfʲĩna pn
imię żeńskie od imienia męskiego Józef; Josefina

Kabul ˈkabul pn
(geografia, geograficzny) stolica Afganistanu; Kabul

Kacper ˈkaʦ̑pɛr pn
imię męskie; Casper Jesper Kacper Kasper

Kaczor Donald ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt pn
bohater filmów animowanych; Kalle Anka

Kafarnaum pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim; Kafarnaum

Kain pn
(biblijny) postać biblijna, syn prarodziców; Kain

Kair ˈka<sup>j</sup>ir pn
(geografia, geograficzny) stolica Egiptu; Kairo

Kaja ˈkaja pn
imię żeńskie; Kaja

Kajenna kaˈjɛ̃nːa pn
(geografia, geograficzny) stolica Gujany Francuskiej; Cayenne

Kajmany kajˈmãnɨ pn
(geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej; Caymanöarna

Kalifornia ˌkalʲiˈfɔrʲɲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych; Kalifornien

Kambodża kãmˈbɔʤ̑a pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh; Kambodja

Kambodżanin ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn n
mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży kambodjan

Kambodżanka ˌkãmbɔˈʤ̑ãŋka n
obywatelka Kambodży kambodjanska

Kamczatka kãmˈʧ̑atka pn
(geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji; Kamtjatka

Kamerun kãˈmɛrũn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kamerun

Kameruńczyk ˌkãmɛˈrũj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel lub mieszkaniec Kamerunu kamerunare

Kamila kãˈmʲila pn
imię żeńskie; Camilla

Kampala kãmˈpala pn
(geografia, geograficzny) stolica Ugandy; Kampala

Kanada kãˈnada pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej; Kanada

Kanadyjczyk ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Kanady kanadensare kanadick

Kapsztad ˈkapʃtat pn
(geografia, geograficzny) miasto w Republice Południowej Afryki; Kapstaden

Karaiby ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ pn
(geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk; Karibien

Karakorum ˌkaraˈkɔrũm pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Indii, Pakistanu i Chin, drugi po Himalajach pod względem wysokości na Ziemi; Karakoram

Karelia kaˈrɛlʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii; Karelen

Karina kaˈrʲĩna pn
imię żeńskie; Caren Carin Carina Carine Karen Karin

Karol ˈkarɔl pn
imię męskie; Karl Carl Charles

Karolina ˌkarɔˈlʲĩna pn
imię żeńskie; Karolina Carolina Caroline

Karpaty karˈpatɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie; Karpaterna

Karyntia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii Kärnten

Katalonia ˌkataˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii; Katalonien

Katar ˈkatar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego; Qatar

Katarczyk kaˈtarʧ̑ɨk n
obywatel Kataru qatarier

Katarzyna ˌkataˈʒɨ̃na pn
imię żeńskie; Katarina Catrine Katrina Catharina Cathrine Katrin

Katmandu katˈmãndu pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu Katmandu

Kaukaz ˈkawkas pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji; Kaukasien
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji; Kaukasus

Kazach ˈkazax n
obywatel Kazachstanu kazak kazakstanier

Kazachstan kaˈzaxstãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie; Kazakstan

Kenia ˈkɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kenya

Kenijczyk kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk n
obywatel lub mieszkaniec Kenii kenyan

Kigali ciˈɡalʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Rwandy; Kigali

Kijów ˈcijuf pn
(geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy; Kiev

Kingston ˈcĩŋkstɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) stolica Jamajki; Kingston

Kingstown pn
(geografia, geograficzny) stolica Saint Vincent i Grenadynów; Kingstown

Kinszasa cĩw̃ˈʃasa pn
(geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga; Kinshasa

Kirgistan cirʲˈɟistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej; Kirgizistan

Kirgiz ˈcirʲɟis n
człowiek narodowości kirgiskiej, mieszkaniec lub obywatel Kirgistanu kirgiz kirgizistanier

Kiribati ˌcirʲiˈbatʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym; Kiribati

Kiribatyjczyk ˌcirʲibaˈtɨjʧ̑ɨk n
obywatel Kiribati kiribatier

Kiszyniów ciˈʃɨ̃ɲuf pn
(geografia, geograficzny) stolica Mołdawii; Chişinău

Klara ˈklara pn
imię żeńskie; Klara

Klemens ˈklɛ̃mɛ̃w̃s pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Clemens Klemens

Klio ˈklʲi<sup>j</sup>ɔ pn
(mitologia grecka) jedna z nereid, córka Nereusa i Doris Klio
(mitologia grecka) muza historii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne; Klio

Kolonia kɔˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Köln

Kolumb ˈkɔlũmp pn
(historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba Columbus

Kolumbia kɔˈlũmbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej; Colombia

Kolumbia Brytyjska kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; British Columbia

Kolumbijczyk ˌkɔlũmˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Kolumbii colombian

Kolumbijka ˌkɔlũmˈbʲijka n
obywatelka Kolumbii colombianska

Komisja Europejska kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej; Europeiska kommissionen

Komory kɔ̃ˈmɔrɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Komorerna

Komoryjczyk ˌkɔ̃mɔˈrɨjʧ̑ɨk n
obywatel Komorów komorier

Konakry kɔ̃ˈnakrɨ pn
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei; Conakry

Konfucjusz pn
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof; Konfucius

Kongijczyk kɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk n
obywatel Demokratycznej Republiki Konga kongoles
obywatel Konga kongoles

Kongo ˈkɔ̃ŋɡɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Republiken Kongo Kongo
(geografia, geograficzny) rzeka w Afryce; Kongo

Konrad ˈkɔ̃nrat pn
imię męskie; Conrad Konrad

Konstantyn kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n pn
imię męskie; Constantin Konstantin

Konstantynopol ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu; Konstantinopel

Kopciuszek pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni; Askungen

Kopenhaga ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa pn
(geografia, geograficzny) stolica Danii; Köpenhamn

Koran ˈkɔrãn pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu; koranen Koranen

Kordoba kɔrˈdɔba n
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja; Córdoba

Kordyliery ˌkɔrdɨˈlʲjɛrɨ n
(geografia, geograficzny) rozległy obszar wyżynno-górski w zachodniej części Ameryki Północnej; Kordiljärerna

Korea kɔˈrɛa pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański; Korea
(potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa Korea

Korea Południowa kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Sydkorea

Korea Północna kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Nordkorea Demokratiska Folkrepubliken Korea

Koreanka ˌkɔrɛˈãŋka n
obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej koreanska

Koreańczyk ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej korean

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na pn
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej; Demokratiska Folkrepubliken Korea

Kornelia kɔrˈnɛlʲja pn
imię żeńskie; Cornelia

Korneliusz kɔrˈnɛlʲjuʃ pn
imię męskie, Cornelius

Korona Południowa kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba; Södra kronan

Korsyka kɔrˈsɨka pn
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji; Korsika

Kos kɔs pn
(geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez; Kos

Kosowo kɔˈsɔvɔ pn
(geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie; Kosovo

Kosowo i Metohija pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa dawnej serbskiej prowincji (obecnie niezależne państwo Kosowo, nieuznawane przez Serbię); Kosovo och Metohija

Kostaryka ˌkɔstaˈrɨka pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Costa Rica

Kostarykanin ˌkɔstarɨˈkãɲĩn n
obywatel Kostaryki costarican

Koziorożec ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia; Stenbocken
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem; Stenbocken

Kościół ˈkɔɕʨ̑uw pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii kyrka
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna; kyrka

Kraj Basków ˈkraj ˈbaskuf pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków; Baskien
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1); Baskien

Kraków ˈkrakuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski; Karkau Kraków

Krasnodar pn
(geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego; Krasnodar

Kreta ˈkrɛta pn
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym; Kreta

Kreteńczyk krɛˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Krety kretensare

Kronsztad pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, port morski położony na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej; Kronstadt

Krym krɨ̃m pn
(geografia, geograficzny) półwysep na południu Ukrainy, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; Krim

Kryspin ˈkrɨspʲĩn pn
imię męskie pochodzenia łacińskiego; Crispinus

Krystian ˈkrɨstʲjãn pn
imię męskie; Kristian Christer Christian Cristian

Krystyna krɨˈstɨ̃na pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Kristina Christin Christine Kristin Christina Cristina

Krzysztof ˈkʃɨʃtɔf pn
imię męskie; Kristoffer Kristofer Christoffer Christopher

Krzyż Południa ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów; Södra korset

Królestwo Danii pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze; Konungariket Danmark

Królestwo Szwecji kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej Konungariket Sverige

Kserkses pn
(historia, historyczny, historycznie) staroperskie imię męskie kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców Xerxes

Księżyc ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie; månen

Kuala Lumpur pn
(geografia, geograficzny) stolica Malezji; Kuala Lumpur

Kuba ˈkuba pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach; Kuba
(geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach; Kuba

Kubanka kuˈbãŋka n
obywatelka Kuby kubanska

Kubańczyk kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Kuby kuban

Kurdystan pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów; Kurdistan

Kurlandia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem; Kurland

Kuwejt ˈkuvɛjt pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Kuwait
(geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1); Kuwait City Kuwait

Kuwejtczyk kuˈvɛjṭʧ̑ɨk n
obywatel Kuwejtu kuwaitier

Kłuszyno pn
(geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, miejsce bitwy w 1610 roku; Klusjino

LGBT acronym
= lesbijki, geje, osoby biseksualne i transgenderyczne – jako całość; HBT

La Manche pn
(geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji; Engelska kanalen

Lankijczyk lãŋʲˈcijʧ̑ɨk n
obywatel Sri Lanki lankes

Laos ˈlaɔs pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Laos

Laotańczyk ˌlaɔˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Laosu laotier

Laponia laˈpɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji; Lappland

Laura ˈlawra pn
imię żeńskie; Laura

Lecco pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech w regionie Lombardia; Lecco

Lena ˈlɛ̃na pn
imię żeńskie; Lena

Lesotho lɛˈsɔtɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Lesotho

Lew lɛf pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia; Lejonet
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną; Lejonet

Liban ˈlʲibãn pn
(geografia, geograficzny) państwo w zachodniej Azji; Libanon

Libańczyk lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Libanu libanes

Liberia lʲiˈbɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Liberia

Liberyjczyk ˌlʲibɛˈrɨjʧ̑ɨk n
obywatel Liberii liberian

Libia ˈlʲibʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Libyen

Libijczyk lʲiˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Libii libyer

Libreville pn
(geografia, geograficzny) stolica Gabonu; Libreville

Licja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina znajdująca się w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, między Karią a Pamfilią; Lykien

Lidia ˈlʲidʲja pn
imię żeńskie; Lydia

Liechtenstein ˈlixtɛnʂtajn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią; Liechtenstein

Lilongwe pn
(geografia, geograficzny) stolica Malawi; Lilongwe

Lima ˈlʲĩma pn
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru; Lima

Linda ˈlʲĩnda pn
imię żeńskie; Linda

Lipsk lʲipsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii; Leipzig

Litwa ˈlʲitfa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Litauen

Litwin ˈlʲitfʲĩn n
człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy litauer

Lizbona lʲizˈbɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) stolica Portugalii; Lissabon

Lombardia lɔ̃mˈbardʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie; Lombardiet

Lomé pn
(geografia, geograficzny) stolica Togo; Lomé

Londyn ˈlɔ̃ndɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii; London

Longyearbyen pn
(geografia, geograficzny) stolica Svalbardu, Longyearbyen

Lorens n
skandynawskie imię męskie Lorens

Luanda luˈ<sup>w</sup>ãnda pn
(geografia, geograficzny) stolica Angoli; Luanda

Lubeka pn
(geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn; Lybeck

Lublana luˈblãna pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii; Ljubljana

Ludwik ˈludvʲik pn
imię męskie; Ludvig Ludwig

Luksemburczyk ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk n
obywatel Luksemburga luxemburgare

Luksemburg luˈksɛ̃mburk pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Luxemburg
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1); Luxemburg

Lusaka luˈsaka pn
(geografia, geograficzny) stolica Zambii; Lusaka

Lwów lvuf pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie; Lviv

Maarianhamina pn
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Alandzkich, Mariehamn

Macedonia ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Makedonien

Macedończyk ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) człowiek narodowości macedońskiej, obywatel Republiki Macedonii, mieszkaniec Republiki Macedonii; makedonier

Madagaskar ˌmadaˈɡaskar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim; Madagaskar

Madagaskarczyk ˌmadaɡaˈskarʧ̑ɨk n
obywatel Madagaskaru madagask

Madera maˈdɛra pn
(geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka; Madeira

Madryt ˈmadrɨt pn
(geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii; Madrid

Magdalena ˌmaɡdaˈlɛ̃na pn
imię żeńskie; Magdalena Magda Magdalene

Magnus ˈmaɡnus pn
imię męskie; Magnus

Mahomet maˈxɔ̃mɛt pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu; Muhammed

Maja ˈmaja pn
imię żeńskie; Maija Maja

Majotta maˈjɔtːa n
(geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim; Mayotte

Majuro məˈdʒʊəroʊ pn
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Marshalla; Majuro

Makau ˈmakaw pn
(geografia, geograficzny) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej; Macao

Malabo maˈlabɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej; Malabo

Malachiasz pn
(biblijny) imię męskie; Malaki

Malawi maˈlavʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Malawi

Malawijczyk ˌmalaˈvʲijʧ̑ɨk n
obywatel Malawi malawier

Male ˈmalɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Malediwów; Malé

Malediwczyk ˌmalɛˈdʲifʧ̑ɨk n
obywatel Malediwów maldivier

Malediwy ˌmalɛˈdʲivɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim; Maldiverna

Malezja maˈlɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Malaysia

Malezyjczyk ˌmalɛˈzɨjʧ̑ɨk n
obywatel Malezji malaysier

Mali ˈmalʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako; Mali

Malijczyk maˈlʲijʧ̑ɨk n
obywatel Mali malier

Malta ˈmalta pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Malta

Maltańczyk malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Malty maltes

Mamoudzou pn
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Majotty, francuskiego departamentu zamorskiego; Mamoudzou

Managua ˌmãnaˈɡu<sup>w</sup>a pn
(geografia, geograficzny) stolica Nikaragui; Managua

Manama mãˈnãma pn
(geografia, geograficzny) stolica Bahrajnu; Manama

Mandżuria mãn͇ˈʤ̑urʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin; Manchuriet

Manfred ˈmãnfrɛt pn
imię męskie; Manfred

Manila mãˈɲila pn
(geografia, geograficzny) stolica Filipin; Manila

Manitoba ˌmãɲiˈtɔba pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Manitoba

Maputo maˈputɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Mozambiku; Maputo

Marcin ˈmarʲʨ̑ĩn pn
imię męskie; Martin Mårten

Marek ˈmarɛk pn
imię męskie pochodzenia łacińskiego; Markus Marcus Mark

Maria ˈmarʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; Maria Mari Marie Marja

Mariany Północne marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii; Nordmarianerna

Marion pn
imię żeńskie Marion

Marokańczyk ˌmarɔˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Maroka marockan

Maroko maˈrɔkɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej; Marocko

Mars mars pn
(mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem; protoplasta Rzymian; obok Jowisza i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; ojciec Romulusa i Remusa; mąż Nerio i kochanek Rei Sylwii; Mars
(astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet górnych i planet wewnętrznych; piąty (po Słońcu, Księżycu, Wenus i Jowiszu) najjaśniejszy obiekt na niebie; Mars

Marsjanin marˈsʲjä̃ɲĩn n
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Marsa marsian

Marsylia marˈsɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji; Marseille

Marta ˈmarta pn
polskie imię żeńskie pochodzenia aramejskiego; Marta Martha Märta Märtha

Martyna pn
imię żeńskie; Martina

Maseru maˈsɛru pn
(geografia, geograficzny) stolica Lesotho; Maseru

Maskat ˈmaskat pn
(geografia, geograficzny) stolica Omanu; Muskat

Mateusz maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Matteus

Matylda maˈtɨlda pn
imię żeńskie; Matilda Mathilda

Mauretania ˌmawrɛˈtãɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut; Mauretanien

Mauretańczyk ˌmawrɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Mauretanii mauretanier

Mauritius mawˈrʲitʲjus pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim; Mauritius

Maurytyjczyk ˌmawrɨˈtɨjʧ̑ɨk n
obywatel Mauritiusu mauritier

Mazowsze maˈzɔfʃɛ n
(geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski; Masovien

Mazury pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce; Masurien

Małgorzata ˌmawɡɔˈʒata pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Margareta Magreta Magretha Margaret Margaretha Margit

Mbabane mbaˈbãnɛ pn
stolica Suazi; Mbabane

Mediolan mɛˈdʲjɔlãn pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii; Milano

Mekong ˈmɛkɔ̃ŋk pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodniej Azji; Mekong

Meksyk ˈmɛksɨk pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej; Mexiko
(geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1); Mexico City

Meksykanin ˌmɛksɨˈkãɲĩn n
obywatel Meksyku mexikan

Melanezja ˌmɛlãˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii; Melanesien

Melar pn
(geografia, geograficzny) jezioro położone w środkowej Szwecji, na zachód od Sztokholmu; Mälaren

Melekeok ˌmɛlɛˈkɛɔk pn
miasto, siedziba rządu Palau Melekeok

Melilla mɛˈlʲila pn
(geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące enklawą na terytorium Maroka, Melilla

Merkury mɛrˈkurɨ pn
(mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem; Merkurius
(astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem; Merkurius

Mezopotamia ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu; Mesopotamien Tvåflodslandet

Miami pn
(geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie; Miami

Michał ˈmʲixaw pn
imię męskie; Mikael Michael Mikkel Mickael

Mikołaj mʲiˈkɔwaj pn
imię męskie; Nikolaus Nikolaj

Mikronezja ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2); Mikronesien
(geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym; Mikronesien

Mikronezyjczyk ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk n
mieszkaniec Mikronezji mikronesier

Minorka pn
(geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów; Menorca

Missisipi ˌmʲisʲiˈsʲipʲi n
(geografia, geograficzny) rzeka w USA; Mississippifloden

Mistrzostwa Świata mʲiˈsṭʃɔstfa ˈɕfʲjata n
(sport, sportowy) rozgrywki służące wyłonieniu najlepszego zawodnika lub drużyny na świecie w danej dyscyplinie världsmästerskap

Międzynarodowy Dzień Kobiet ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈkɔbʲjɛt n
coroczne święto obchodzone 8 marca jako wyraz szacunku dla kobiet; internationella kvinnodagen

Mińsk mʲĩj̃sk pn
(geografia, geograficzny) stolica Białorusi; Minsk

Mogadiszu ˌmɔɡaˈdʲiʃu pn
(geografia, geograficzny) stolica Somalii; Mogadishu

Mojżesz ˈmɔjʒɛʃ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego; Mose Moses
imię męskie; Mose Moses

Monachium mɔ̃ˈnaçjũm pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii; München

Monakijczyk ˌmɔ̃naˈcijʧ̑ɨk n
obywatel Monako monegask

Monako mɔ̃ˈnakɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym; Monaco

Mongolia mɔ̃ŋˈɡɔlʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej; Mongoliet

Mongoł ˈmɔ̃ŋɡɔw n
obywatel Mongolii, członek nacji mongolskiej mongolier

Monika mɔ̃ˈɲika pn
imię żeńskie; Monika

Monrovia mɔ̃nˈrɔvʲja pn
(geografia, geograficzny) stolica Liberii; Monrovia

Montevideo ˌmɔ̃ntɛvʲiˈdɛɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Urugwaju; Montevideo

Montserrat pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli; Montserrat

Morfeusz mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach; Morfeus

Moroni mɔˈrɔ̃ɲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Komorów; Moroni

Morze Adriatyckie ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego; Adriatiska havet

Morze Alandzkie pn
(geografia, geograficzny) niewielki akwen między wybrzeżem Szwecji i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego; Ålands hav

Morze Arabskie ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego; Arabiska havet

Morze Archipelagowe pn
(geografia, geograficzny) akwen morski między wybrzeżem Finlandii i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego; Skärgårdshave

Morze Azowskie ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji; Azovska sjön

Morze Barentsa ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa pn
(geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym; Barents hav

Morze Bałtyckie ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze, położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie; Östersjön

Morze Białe ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji; Vita havet

Morze Czarne ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy; Svarta havet

Morze Czerwone ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim; Röda havet

Morze Egejskie ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ n
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego; Egeiska havet

Morze Japońskie pn
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją; Japanska havet

Morze Jońskie ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego; Joniska havet

Morze Karaibskie ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego; Karibiska havet

Morze Kaspijskie ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie; Kaspiska havet

Morze Koralowe ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ pn
(geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym; Korallhavet

Morze Martwe ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ pn
(geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii; Döda havet

Morze Norweskie ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny-zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego; Norska havet

Morze Południowochińskie ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈçĩj̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego; Sydkinesiska havet

Morze Północne ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego; Nordsjön

Morze Tyrreńskie ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim; Tyrrenska havet

Morze Śródziemne ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ pn
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego; Medelhavet

Morze Żółte ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ pn
(geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim; Gula havet

Moskwa ˈmɔskfa pn
(geografia, geograficzny) stolica Rosji; Moskva

Mostar ˈmɔstar pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu: Mostar

Mount Everest pn
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach; Mount Everest

Mowgli pn
(literacko) literackie imię męskie bohatera serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”; Mowgli

Moza ˈmɔza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie; Maas

Mozambijczyk ˌmɔzãmˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Mozambiku moçambikier

Mozambik mɔˈzãmbʲik pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Moçambique

Mołdawia mɔwˈdavʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie; Moldavien

Mołdawianin ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn n
obywatel Mołdawii moldavier

Myanmar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma Myanmar

Myszka Miki ˈmɨʃka ˈmʲici pn
nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya Musse Pigg

MŚ ɛ̃m‿ˈɛɕ acronym
= Mistrzostwa Świata VM

NATO ˈnatɔ acronym
Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego; Nato NATO

Nablus ˈnablus pn
(geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej; Nablus

Naddniestrze nadˈdʲɲɛsṭʃɛ pn
(geografia, geograficzny) region autonomiczny Mołdawii; Transnistrien

Nadrenia Północna-Westfalia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części; Nordrhein-Westfalen

Nairobi ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Kenii; Nairobi

Namibia nãˈmʲibʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Namibia

Namibijczyk ˌnãmʲiˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Namibii namibier

Nassau ˈnasːaw pn
(geografia, geograficzny) stolica Bahamów; Nassau

Natalia naˈtalʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Natalie Natalia

Nauru naˈ<sup>w</sup>uru pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1); Nauru

Nauruańczyk ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Nauru nauruer

Nawakszut naˈvakʃut pn
(geografia, geograficzny) stolica Mauretanii; Nouakchott

Naypyidaw pn
(geografia, geograficzny) stolica Birmy; Naypyidaw

Ndżamena n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na pn
(geografia, geograficzny) stolica Czadu; N'Djamena

Neapol nɛˈapɔl pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech; Neapel

Nepal ˈnɛpal pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Nepal

Nepalczyk nɛˈpalʧ̑ɨk n
obywatel Nepalu nepales

Neptun ˈnɛptũn pn
(mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem; mąż Salacji; Neptunus
(astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego, odkryta 1846, niewidzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Neptunus

Niamey ˈɲãmɛj pn
(geografia, geograficzny) stolica Nigru, Niamey

Nicea ɲiˈʦ̑ɛa pn
(geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym; Nice

Niedziela Palmowa ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień; palmsöndag

Niemcy ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Tyskland

Niemcy Wschodnie ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna (1949-1990) Östtyskland

Niemcy Zachodnie ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec (1949-1990); Västtyskland

Niemiec ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑ n
człowiek narodowości niemieckiej tysk tyska

Niemiecka Republika Demokratyczna ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie; Tyska Demokratiska Republiken Tyska demokratiska republiken

Niemka ˈɲɛ̃mka n
kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec tyska

Niger ˈɲiɡɛr pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niamey; Niger

Nigerczyk ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk n
obywatel Nigru nigerier

Nigeria ɲiˈɡɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży; Nigeria

Nigeryjczyk ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk n
obywatel Nigerii nigerian

Nikaragua ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Nicaragua

Nikaraguańczyk ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Nikaragui nicaraguan

Nikodem ɲiˈkɔdɛ̃m pn
imię męskie; Nikodemus

Nikozja ɲiˈkɔzʲja pn
(geografia, geograficzny) stolica Cypru; Nicosia

Nil ɲil pn
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu; Nilen

Niue ˈɲu<sup>w</sup>ɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi; Niue
(geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii Niue

Nix ɲiks pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona Nix

Niżny Nowogród pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego; Nizjnij Novgorod

Noe ˈnɔɛ pn
(biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu; Noah
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Noah

Nora ˈnɔra pn
anglosaskie i węgierskie imię żeńskie; Nora

Norbert ˈnɔrbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia starogermańskiego; Norbert

Normandia nɔrˈmãndʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji; Normandie

Norweg ˈnɔrvɛk n
człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii norrman

Norwegia nɔrˈvɛɟja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo; Norge

Norweżka nɔrˈvɛʃka n
kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii norska

Nowa Gwinea ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) wyspa Oceanii; Nya Guinea

Nowa Kaledonia ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francja ze stolicą w Numei, położone w Oceanii; Nya Kaledonien

Nowa Zelandia ˈnɔva zɛˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; Nya Zeeland

Nowe Delhi ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Indii; New Delhi

Noworosja n
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.; Nya Ryssland

Nowozelandczyk ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk n
obywatel Nowej Zelandii nyzeeländare

Nowy Brunszwik ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; New Brunswick

Nowy Jork ˈnɔvɨ ˈjɔrk pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Stanów Zjednoczonych; New York
stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych; New York

Nowy Orlean ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych; New Orleans

Nowy Rok ˈnɔvɨ ˈrɔk n
święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim nyår nyårsdag

Nowy Testament ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła; Nya Testamentet

Nubia ˈnubʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie; Nubien

Nuku'alofa ˌnuku<sup>w</sup>aˈlɔfa pn
(geografia, geograficzny) stolica Tonga; Nuku'alofa

Nyks nɨks pn
(mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy; Nyx

OB acronym
= (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego); SR

OIOM acronym
= (medycyna, medyczny) oddział intensywnej opieki medycznej IVA

ONZ ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych FN

Ocean Arktyczny ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi; Arktiska oceanen Norra ishavet

Ocean Atlantycki ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką; Atlanten Atlantiska oceanen Atlantiska havet

Ocean Indyjski ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi; Indiska oceanen

Ocean Spokojny ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ pn
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi; Stilla havet Stilla oceanen

Oceania ˌɔʦ̑ɛˈãɲja n
(geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent; Oceanien

Odessa pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym; Odessa

Odra ˈɔdra pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech; Oder

Ofelia ɔˈfɛlʲja pn
imię żeńskie pochodzenia greckiego; Ofelia

Olaf ˈɔlaf pn
imię męskie; Olof Olaf Olav Olov Oluf

Olandia ɔˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) szwedzka wyspa na Morzu Bałtyckim; Öland

Olga ˈɔlɡa pn
imię żeńskie; Olga

Olimpia ɔˈlʲĩmpʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim; Olympia

Oliwer ɔˈlʲivɛr pn
imię męskie; Oliver Olivier

Oliwia ɔˈlʲivʲja pn
imię żeńskie; Olivia

Oliwier ɔˈlʲivjɛr pn
imię męskie Olivier

Oman ˈɔ̃mãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie; Oman

Omańczyk ɔ̃ˈmãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Omanu omanier

Omsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza; Omsk

Oranjestad ɔˈrãnʲjɛstat pn
(geografia, geograficzny) stolica Aruby; Oranjestad

Orenburg pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji; Orenburg

Organizacja Narodów Zjednoczonych ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka; Förenta Nationerna

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej; Nordatlantiska Fördragsorganisationen

Osetia Południowa ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość; Sydossetien

Oskar ˈɔskar pn
imię męskie; Oscar Oskar

Oslo ˈɔslɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Norwegii; Oslo

Ostia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne rzymskie miasto portowe u ujścia Tybru; Ostia

Ostrobotnia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region historyczny w środkowej Finlandii Österbotten

Ostrogocja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Östergötland (używane zwykle w kontekście tytulatury monarszej) Östergötland

Ottawa ɔtˈːava pn
(geografia, geograficzny) stolica Kanady; Ottawa

Otto ˈɔtːɔ n
imię męskie pochodzenia germańskiego Otto

Ozeasz pn
(biblijny) Księga Ozeasza; Hosea
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Hosea

Ozyrys ɔˈzɨrɨs pn
(mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych; Osiris

PESEL ˈpɛsɛl acronym
= Powszechny Elektroniczny System Ewidencji Ludności; personnummer

POChP ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ acronym
= (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc; KOL

Pago Pago pn
(geografia, geograficzny) faktyczna stolica Samoa Amerykańskiego; Pago Pago

Pakistan paˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Pakistan

Pakistańczyk ˌpaciˈstãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Pakistanu pakistanier

Palau ˈpalaw pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii; Palau

Palermo paˈlɛrmɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech w regionie Sycylia; Palermo

Palestyna ˌpalɛˈstɨ̃na pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego; Palestina

Palestynka ˌpalɛˈstɨ̃ŋka n
mieszkanka Palestyny palestinska

Palestyńczyk ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Palestyny palestinier

Palikir paˈlʲicir pn
(geografia, geograficzny) stolica Mikronezji; Palikir

Palmyra pn
(geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej; Palmyra

Pamir pn
(geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Centralnej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne; Pamir
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie; Pomir

Panama pãˈnãma pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Panama
(geografia, geograficzny) stolica Panamy (1.1); Panama City

Panamczyk pãˈnãmʧ̑ɨk n
obywatel Panamy panaman

Pandora n
(mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość; Pandora

Panna ˈpãnːa pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września; Jungfrun
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną; Jungfrun

Panonia pn
(starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem; Pannonien

Papua-Nowa Gwinea paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby; Papua Nya Guinea

Papuańczyk ˌpapuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Papui-Nowej Gwinei papuan

Paragwaj paˈraɡvaj pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Paraguay

Paragwajczyk ˌparaˈɡvajʧ̑ɨk n
obywatel Paragwaju paraguayan

Paramaribo ˌparãmaˈrʲibɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Surinamu; Paramaribo

Parlament Europejski parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej; Europaparlamentet

Paryż ˈparɨʃ pn
(geografia, geograficzny) stolica Francji; Paris

Patryk ˈpatrɨk pn
imię męskie; Patrik

Paulina pawˈlʲĩna pn
imię żeńskie; Paula Paulina Pauline

Paweł ˈpavɛw pn
imię męskie; Paul Pål

Pekin ˈpɛcĩn pn
(geografia, geograficzny) stolica Chin; Peking Beijing

Peloponez ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim; Peloponnesos

Persja ˈpɛrsʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu; Persien

Peru ˈpɛru pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie; Peru

Peruwiańczyk ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Peru peruan

Phnom Penh pn
(geografia, geograficzny) stolica Kambodży; Phnom Penh

Piemont ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie; Piemonte

Piotr pʲjɔtr̥ pn
imię męskie; Peter Petter Per

Piotra ˈpʲjɔtra pn
rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia łacińsko-greckiego; Petra

Pireneje ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie; Pyrenéerna

Pismo ˈpʲismɔ n
(skrót, skrótowiec, skrótowo) Pismo Święte, Biblia skrift

Pitagoras ˌpʲitaˈɡɔras pn
(filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof; Pythagoras

Pittsburgh pn
(geografia, geograficzny) duże miasto w USA, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny; Pittsburgh

Pjongjang ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk pn
(geografia, geograficzny) stolica Korei Północnej; Pyongyang

Platforma Obywatelska platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych; Medborgarplattformen

Platon ˈplatɔ̃n pn
(historia, historyczny, historycznie) grecki filozof; Platon

Pluton ˈplutɔ̃n pn
(mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem; Pluto
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego; Pluto

Podgorica ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry; Podgorica

Podlasie pɔdˈlaɕɛ n
(geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski; Podlasien

Polak ˈpɔlak n
obywatel Polski polack

Pole Marsowe pn
(geografia, geograficzny) miejsce w starożytnym Rzymie, pierwotnie niezabudowane i poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu, poświęcone Marsowi, wykorzystywane do zebrań publicznych; Marsfältet

Polinezja Francuska ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii; Franska Polynesien

Polska ˈpɔlska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie; Polen

Pomorze pɔ̃ˈmɔʒɛ pn
(geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim; Pommern

Pompa ˈpɔ̃mpa pn
(astronomia, astronomiczny) nazwa jednego gwiazdozbiorów; Luftpumpen

Pompeje pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna polis, późniejsze miasto i współczesne muzeum na jego ruinach, u stóp Wezuwiusza, we włoskiej Kampanii; Pompeji

Port Louis pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Mauritiusa; Port Louis

Port Moresby n
(geografia, geograficzny) stolica Papui-Nowej Gwinei; Port Moresby

Port Vila pn
(geografia, geograficzny) stolica Vanuatu; Port Vila

Port of Spain pn
(geografia, geograficzny) stolica Trynidadu i Tobago Port of Spain

Port-au-Prince pn
(geografia, geograficzny) stolica Haiti; Port-au-Prince

Porto-Novo pn
(geografia, geograficzny) stolica Beninu; Porto-Novo

Portoryko ˌpɔrtɔˈrɨkɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich; Puerto Rico

Portugalczyk ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk n
człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii portugis

Portugalia ˌpɔrtuˈɡalʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego; Portugal

Południowoafrykańczyk ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Republiki Południowej Afryki sydafrikan

Praga ˈpraɡa pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech; Prag

Praia pn
stolica Republiki Zielonego Przylądka; Praia

Prawo i Sprawiedliwość ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych; Lag och rättvisa
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych; Lag och rättvisa

Pretoria prɛˈtɔrʲja pn
(geografia, geograficzny) stolica Republiki Południowej Afryki; Pretoria

Prot pn
imię męskie; Protus

Prusy ˈprusɨ n
(historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej Preussen

Psków pskuf pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus; Pskov

Ptah ptax pn
(mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca; Ptah

Półwysep Bałkański puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci pn
(geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy; Balkanhalvön

Quebec n
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Québec

Quito pn
(geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru; Quito

Rabat ˈrabat pn
(geografia, geograficzny) stolica Maroka; Rabat

Rachela raˈxɛla pn
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie; Rakel

Rafał ˈrafaw pn
imię męskie; Rafael

Rak rak pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca; Kräftan
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą; Kräftan

Ratyzbona pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, leżące nad Dunajem; Regensburg

Realpolitik ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy; realpolitik

Rebeka rɛˈbɛka pn
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; Rebecka Rebecca

Regina rɛˈɟĩna pn
imię żeńskie; Regina

Ren rɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem; Rhen

Republika Austrii pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii; Republiken Österrike

Republika Chińska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajwanu jako państwa Republiken Kina

Republika Czeska rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo) Tjeckiska Republiken

Republika Estońska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii; Republiken Estland

Republika Federalna Niemiec rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn; Förbundsrepubliken Tyskland

Republika Karelia rɛˈpublʲika kaˈrɛlʲja n
(geografia, geograficzny) republika na północy Europy, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej; Karelska republiken

Republika Konga rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Republiken Kongo

Republika Korei rɛˈpublʲika kɔˈrɛji pn
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej; Republiken Korea

Republika Południowej Afryki rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Sydafrika

Republika Słowacka rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami; Slovakiska Republiken

Republika Zielonego Przylądka rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kap Verde

Republika Środkowoafrykańska rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w centralnej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi; Centralafrikanska republiken

Reykjavík pn
(geografia, geograficzny) stolica Islandii; Reykjavik

Rijad ˈrʲijat pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej; Riyadh

Riksdag ˈrʲiɡzdak n
jednoizbowy parlament królestwa Szwecji; riksdag

Rjukan pn
(geografia, geograficzny) miasto w Norwegii, w okręgu Telemark, w dolinie rzeki Måna; Rjukan

Road Town n
(geografia, geograficzny) stolica Brytyjskich Wysp Dziewiczych; Road Town

Robert ˈrɔbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Robert

Rodopy pn
(geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny; Rodopibergen

Roger n
imię męskie Roger

Roland ˈrɔlãnt pn
polskie imię męskie pochodzenia starofrancuskiego; Roland

Rom rɔ̃m n
(etnografia, etnograficzny) członek romskiej grupy etnicznej; rom

Roman ˈrɔ̃mãn pn
imię męskie; Roman

Roseau pn
(geografia, geograficzny) stolica Dominiki; Roseau

Rosja ˈrɔsʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie; Ryssland

Rosjanin rɔˈsʲjä̃ɲĩn n
człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji; ryss

Rosjanka rɔˈsʲjãŋka n
obywatelka Rosji ryska

Rotuma pn
(geografia, geograficzny) wyspa pochodzenia wulkanicznego na Oceanie Spokojnym, stanowiąca dependencję Fidżi; Rotuma

Rożawa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii; Rojava

Rudolf ˈrudɔlf pn
imię męskie; Rudolf

Rumun ˈrũmũn n
człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii rumän

Rumunia rũˈmũɲja pn
(geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie; Rumänien

Rut ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut pn
imię żeńskie Rut

Rwanda ˈrvãnda pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali; Rwanda

Rwandyjczyk rvãnˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Rwandy rwandier

Ryby ˈrɨbɨ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca; Fiskarna
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią; Fiskarna

Ryga ˈrɨɡa pn
(geografia, geograficzny) stolica Łotwy; Riga

Ryszard ˈrɨʃart pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Richard Rikard

Rzym ʒɨ̃m pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch; Rom
(historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie; Rom
(przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego Rom

Róża ˈruʒa pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Rosa

SA ɛs‿ˈa acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka akcyjna; AB

Sahara saˈxara pn
(geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce; Sahara

Sahara Zachodnia saˈxara zaˈxɔdʲɲa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo; Västsahara

Saint George's pn
(geografia, geograficzny) stolica Grenady; Saint George's

Saint Helier pn
(geografia, geograficzny) stolica Jersey, Saint Helier

Saint John's pn
(geografia, geograficzny) stolica państwa Antigua i Barbuda; Saint John's

Saint Kitts i Nevis pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Ameryce Północnej; Saint Kitts och Nevis

Saint Lucia pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie (1.2) o tej samej nazwie; Saint Lucia
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych; Saint Lucia

Saint Peter Port pn
(geografia, geograficzny) stolica Guernsey; Saint Peter Port

Saint Vincent i Grenadyny pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej; Saint Vincent och Grenadinerna

Saint-Denis pn
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion; Saint-Denis

Saipan pn
(administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan; Saipan
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego; Saipan

Saksonia saˈksɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w Niemczech; Sachsen

Salomon saˈlɔ̃mɔ̃n pn
(biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości; Salomo
imię męskie pochodzenia semickiego; Salomon Salomo

Salomończyk ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Wysp Salomona salomonier

Salwador salˈvadɔr pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; El Salvador

Salwadorczyk ˌsalvaˈdɔrʧ̑ɨk n
obywatel Salwadoru salvadoran

Samoa sãˈmɔa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia; Samoa

Samoa Amerykańskie sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii; Amerikanska Samoa

Samoańczyk ˌsãmɔˈãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Samoa samoan

Samson ˈsãmsɔ̃n pn
biblijne imię męskie; Samson

Samuel sãˈmu<sup>w</sup>ɛl pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Samuel

San José pn
(geografia, geograficzny) stolica Kostaryki; San José

San Juan ˈsãn ˈxwãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Portoryko San Juan

San Marino ˈsãn maˈrʲĩnɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; San Marino
(geografia, geograficzny) stolica San Marino (1.1); San Marino

San Salvador pn
stolica Salwadoru San Salvador

Sana ˈsãna pn
(geografia, geograficzny) stolica Jemenu; Sana

Sanmaryńczyk ˌsãnmaˈrɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel San Marino sanmarinier

Santa Cruz de Tenerife pn
(geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto, największe na Teneryfie; Santa Cruz de Tenerife

Santiago sãnˈtʲjaɡɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Chile; Santiago de Chile

Santo Domingo ˈsãntɔ dɔ̃ˈmʲĩŋɡɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Dominikany; Santo Domingo

Sara ˈsara pn
imię żeńskie; Sara

Sarajewo ˌsaraˈjɛvɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny; Sarajevo

Sardynia sarˈdɨ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym; Sardinien

Saturn ˈsaturn pn
(mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów przedstawiany jako starzec trzymający w ręce sierp albo kosę, utożsamiany z greckim Kronosem; legendarny władca Italii; mąż Ops; Saturnus
(astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Saturnus

Saudyjczyk sawˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Arabii Saudyjskiej saudier

Saul sawl pn
imię męskie; Saul

Sawonia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Finlandii; Savolax

Sebastian sɛˈbastʲjãn pn
imię męskie; Sebastian

Senegal sɛ̃ˈnɛɡal pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze; Senegal

Senegalczyk ˌsɛ̃nɛˈɡalʧ̑ɨk n
obywatel, mieszkaniec Senegalu senegales

Serb sɛrp n
człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii serb

Serbia ˈsɛrbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry; Serbien

Serbia i Czarnogóra ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie; Serbien och Montenegro

Seszelczyk sɛˈʃɛlʧ̑ɨk n
obywatel Seszeli seychellier

Seszele sɛˈʃɛlɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim; Seychellerna
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim; Seychellerna

Seul ˈsɛ<sup>w</sup>ul pn
(geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej; Seoul Söul

Sewilla sɛˈvʲilːa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji; Sevilla

Sfederowane Stany Mikronezji ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; Mikronesiens federerade stater

Sierra Leone ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown; Sierra Leone

Sierraleończyk ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Sierra Leone sierraleonier

Singapur sʲĩŋˈɡapur pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji; Singapore

Singapurczyk ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk n
obywatel Singapuru singaporian

Skandynawia ˌskãndɨ̃ˈnavʲja n
(geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję; Skandinavien

Skania pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji; Skåne

Skopje ˈskɔpʲjɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Macedonii; Skopje

Skorpion ˈskɔrpʲjɔ̃n pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada; Skorpionen
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem; Skorpionen

Smalandia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Szwecji; Småland

Soczi ˈsɔʧ̑ʲi pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym; Sotji

Sofia ˈsɔfʲja pn
(geografia, geograficzny) stolica Bułgarii; Sofia

Solon ˈsɔlɔ̃n pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.; Solon

Somalia sɔ̃ˈmalʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu; Somalia

Somalijczyk ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk n
obywatel Somalii somalier

Sonia ˈsɔ̃ɲja n
imię żeńskie, Sonia

Sotyjczyk sɔˈtɨjʧ̑ɨk n
obywatel Lesotho lesothier

Sowiet ˈsɔvʲjɛt n
(potocznie, potoczny) obywatel Związku Radzieckiego sovjet

Sparta ˈsparta pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji; Sparta
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie Sparta

Spitsbergen ʃpʲiʣ̑ˈbɛrɡɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Arktycznym, na północ od Norwegii; Spetsbergen

Sri Dźajawardanapura Kotte ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki; Sri Jayawardenapura

Sri Lanka ˈsrʲi ˈlãnka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon; Sri Lanka

Stambuł ˈstãmbuw pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach; Istanbul

Stanley pn
(geografia, geograficzny) stolica Falklandów; Stanley

Stany Zjednoczone ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie; Förenta staterna Amerikas förenta stater

Stany Zjednoczone Ameryki ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie; Amerikas förenta stater

Stawropol pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego; Stavropol

Stefan ˈstɛfãn pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Stefan Stefanos

Stella ˈstɛlːa pn
imię żeńskie; Stella

Stepanakert ˌstɛpãˈnakɛrt pn
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Górskiego Karabachu; Stepanakert

Strasburg pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji; Strasbourg

Strefa Gazy ˈstrɛfa ˈɡazɨ pn
część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim; Gazaremsan

Strzelec ˈsṭʃɛlɛʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia; Skytten
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem; Skytten

Stuttgart pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia; Stuttgart

Suazi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Swaziland

Suazyjczyk ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjʧ̑ɨk n
obywatel Suazi swaziländare

Suchumi suˈxũmʲi pn
(geografia, geograficzny) miasto na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego; Suchumi

Sucre ˈsukrɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Boliwii; Sucre

Sudan ˈsudãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; Sudan

Sudan Południowy ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; Sydsudan

Sudańczyk suˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Sudanu, obywatel Sudanu albo Sudanu Południowego sudanes

Sudermania pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Södermanland, kraina historyczna w Szwecji; Södermanland Sörmland

Sumatra sũˈmatra pn
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich; Sumatra

Sumer ˈsũmɛr n
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina leżąca w południowej Mezopotamii; Sumer

Surinam suˈrʲĩnãm pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo; Surinam

Surinamczyk ˌsurʲĩˈnãmʧ̑ɨk n
obywatel Surinamu surinames

Suva pn
(geografia, geograficzny) stolica Fidżi; Suva

Svalbard ˈsfalbart pn
(geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii; Svalbard

Syberia sɨˈbɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji; Sibirien

Sycylia sɨˈʦ̑ɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech; Sicilien

Sylwia ˈsɨlvʲja pn
imię żeńskie; Sylvia

Syria ˈsɨrʲja pn
(geografia, geograficzny) kraj w Azji; Syrien

Syriusz ˈsɨrʲjuʃ pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa; Sirius hundstjärna

Syryjczyk sɨˈrɨjʧ̑ɨk n
obywatel Syrii syrier

Szczecin ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego; Stettin

Szczecinek ʃʧ̑ɛˈʨ̑ĩnɛk pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Nien Stettin

Szkocja ˈʃkɔʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo; Skottland

Szkot ʃkɔt n
mieszkaniec Szkocji skotte

Szlezwik Północny pn
(geografia, geograficzny) region geograficzny w Danii, północna część dawnego księstwa Szlezwiku; Nordslesvig

Szlisselburg pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, leżące u ujścia Newy, naprzeciw Petersburga; Nöteborg

Sztokholm ˈʃtɔkxɔlm pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji; Stockholm

Szwajcar ˈʃfajʦ̑ar n
obywatel Szwajcarii schweizare

Szwajcaria ʃfajˈʦ̑arʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie; Schweiz

Szwecja ˈʃfɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego; Sverige

Szwed ʃfɛt n
człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji svensk

Szwedka ˈʃfɛtka n
kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji svenska

Szymon ˈʃɨ̃mɔ̃n pn
imię męskie Simon

São Tomé ˈsãɔ tɔ̃ˈmɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Świętego Tomasza i Książęcej; São Tomé

Słowacja swɔˈvaʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej; Slovakien

Słowak ˈswɔvak n
człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji; slovak

Słowenia swɔˈvɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie; Slovenien

Słoweniec swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑ n
człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii sloven

Słowianin swɔˈvʲjä̃ɲĩn n
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy; slav

Słońce ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ pn
(astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; najjaśniejszy obiekt na niebie; Solen

Słupsk swupsk n
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Polsce; Stolp

T-shirt t‿ʃʲirt n
(krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem T-shirt

TV acronym
= telewizja, telewizyjny teve tv TV

Tadżyk ˈtaʤ̑ɨk n
obywatel Tadżykistanu tadzjik tadzjikistanier

Tadżykistan ˌtaʤ̑ɨˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Tadzjikistan

Tajlandczyk tajˈlãnṭʧ̑ɨk n
obywatel Tajlandii thailändare

Tajlandia tajˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Thailand

Tajlandka tajˈlãntka n
obywatelka Tajlandii thailändska

Tajpej ˈtajpɛj pn
(geografia, geograficzny) stolica Tajwanu; Taipei

Tajwan ˈtajvãn n
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym; Taiwan
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję; Taiwan

Tajwańczyk tajˈvãj̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Tajwanu taiwanes

Tallinn ˈtallʲĩn pn
(geografia, geograficzny) stolica Estonii; Tallinn

Tamara tãˈmara pn
imię żeńskie pochodzenia semickiego; Tamara

Tambow pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną; Tambov

Tamiza tãˈmʲiza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii; Temsen Themsen

Tanzania tãw̃ˈzãɲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma; Tanzania

Tanzańczyk tãw̃ˈzãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Tanzanii tanzanier

Taszkent ˈtaʃkɛ̃nt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Uzbekistanu; Tasjkent

Tatar n
(etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec narodowości tatarskiej; tatar

Tatry ˈtatrɨ pn
(geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji; Tatra

Tbilisi ˌtbʲiˈlʲisʲi pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji; Tbilisi

Tegucigalpa ˌtɛɡuʨ̑iˈɡalpa pn
(geografia, geograficzny) stolica Hondurasu; Tegucigalpa

Teheran tɛˈxɛrãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Iranu; Teheran

Tekla ˈtɛkla pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Tekla

Teneryfa pn
(geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich; Teneriffa

Teodor tɛˈɔdɔr pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Teodor Theodor

Teodora ˌtɛɔˈdɔra pn
imię żeńskie Teodora Theodora

Teresa tɛˈrɛsa pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Teresia Therese Teresa Terese Theresa Theresia

Termopile ˌtɛrmɔˈpʲilɛ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji; Thermopyle

Tesalia tɛˈsalʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji; Thessalien

Teuton n
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek starożytnego plemienia wywodzącego się z Półwyspu Jutlandzkiego teuton

The Valley pn
(geografia, geograficzny) stolica Anguilli; The Valley

Thimphu pn
(geografia, geograficzny) stolica Bhutanu Thimphu

Thorshavn pn
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Owczych; Torshamn

Timor Wschodni ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Östtimor

Timorczyk tʲĩˈmɔrʧ̑ɨk n
obywatel Timoru Wschodniego östtimorian

Tirana tʲiˈrãna pn
(geografia, geograficzny) stolica Albanii; Tirana

Tirsa pn
(geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Samarii, stanowisko archeologiczne; Tirsa

Tobiasz ˈtɔbʲjaʃ pn
imię męskie; Tobias Thobias

Togijczyk tɔˈɟijʧ̑ɨk n
obywatel Togo togoles

Togo ˈtɔɡɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé; Togo

Tokio ˈtɔcɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Japonii; Tokyo

Tomasz ˈtɔ̃maʃ pn
imię męskie; Thomas Tomas

Tomsk pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom; Tomsk

Tonga ˈtɔ̃ŋɡa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii; Tonga

Tongijczyk tɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk n
obywatel Tonga tongan

Toskania tɔˈskãɲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech; Toscana

Tracja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię; Thrakien

Trynidad i Tobago trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ pn
(geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej; Trinidad och Tobago

Trypolis trɨˈpɔlʲis pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym; Tripoli
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii; Tripoli

Trzej Królowie ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postaci z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami; tre vise männen

Trójprzymierze ˌtrujpʃɨ̃ˈmʲjɛʒɛ pn
(historia, historyczny, historycznie) sojusz pomiędzy Niemcami, Austro-Węgrami i Włochami z 1888 r.; trippelalliansen

Tunezja tũˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Tunisien

Tunezyjczyk ˌtũnɛˈzɨjʧ̑ɨk n
obywatel Tunezji tunisier

Tunis ˈtũɲis pn
(geografia, geograficzny) stolica Tunezji; Tunis

Turcja ˈturʦ̑ʲja pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji; Turkiet

Turecka Republika Cypru Północnego tuˈrɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˈʦ̑ɨpru ˌpuwnɔʦ̑ˈnɛɡɔ pn
państwo w północnej części Cypru, nieuznawane przez społeczność międzynarodową; Turkiska Republiken Nordcypern

Turek ˈturɛk n
osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji turk

Turkmen ˈturkmɛ̃n n
obywatel Turkmenistanu turkmen turkmenistanier

Turkmenistan ˌturkmɛ̃ˈɲistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej; Turkmenistan

Turku pn
(geografia, geograficzny) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Finlandii; Åbo

Turyn ˈturɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu; Turin

Turyngia tuˈrɨ̃ŋʲɟja pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie; Thüringen

Tuvalu tuˈvalu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika; Tuvalu

Tuwalczyk tuˈvalʧ̑ɨk n
obywatel Tuvalu tuvaluan

Twer pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy; Tver

Tybet ˈtɨbɛt pn
(geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej; Tibet

Tybetanka ˌtɨbɛˈtãnka n
mieszkanka Tybetu tibetanska

Tybetańczyk ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego tibetan

Tyraspol pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na terenie Mołdawii, na lewym brzegu Dniestru, stolica samozwańczej republiki Naddniestrza; Tiraspol

Tyrteusz pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki; Tyrtaios

UE u‿ˈɛ acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska EU

UGW u‿ɟɛ‿ˈvu acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Unia Gospodarcza i Walutowa; EMU

USA u‿ɛs‿ˈa acronym
= (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki; USA

Uganda uˈɡãnda pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali; Uganda

Ugandyjczyk ˌuɡãnˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Ugandy ugandier

Ukraina ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie; Ukraina

Ukrainiec ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑ n
człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy ukrainare

Ukrainka ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy ukrainska

Układ Słoneczny ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ pn
(astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej; solsystemet

Ulryk ˈulrɨk pn
imię męskie; Ulric Ulrik

Unia Europejska ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 28 państw europejskich; Europeiska unionen

Ural ˈural pn
(geografia, geograficzny) góry w Rosji; Uralbergen

Uran ˈurãn pn
(astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, odkryta 1781, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Uranus

Urban ˈurbãn pn
imię męskie; Urban

Urszula urˈʃula pn
imię żeńskie; Ursula

Urugwaj uˈruɡvaj pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Uruguay

Urugwajczyk ˌuruɡˈvajʧ̑ɨk n
obywatel Urugwaju uruguayan

Uzbek ˈuzbɛk n
członek narodu Uzbeków uzbek uzbekistanier
obywatel Uzbekistanu uzbek uzbekistanier

Uzbekistan ˌuzbɛˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Uzbekistan

Ułan Bator ˈuwãn ˈbatɔr pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Mongolii; Ulaanbaatar

Vaduz pn
(geografia, geograficzny) stolica Liechtensteinu; Vaduz

Vaiaku pn
stolica Tuvalu Vaiaku

Valletta pn
(geografia, geograficzny) stolica Malty; Valletta

Vanuatu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii; Vanuatu

Vicenza pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska; Vicenza

Victoria pn
(geografia, geograficzny) stolica Seszeli; Victoria

Waga ˈvaɡa pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października; Vågen
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem; Vågen

Wagadugu pn
(geografia, geograficzny) stolica Burkina Faso; Ouagadougou

Waldemar valˈdɛ̃mar pn
imię męskie; Valdemar

Walenty vaˈlɛ̃ntɨ pn
imię męskie; Valentin

Walia ˈvalʲja pn
(geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii; Wales

Walijczyk vaˈlʲijʧ̑ɨk n
mieszkaniec Walii walesare

Walonia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii Vallonien

Warkocz Bereniki ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; Berenikes hår

Warszawa varˈʃava pn
(geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto; Warszawa

Waszyngton vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych; Washington
(geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych; Washington

Watykan vaˈtɨkãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Vatikanstaten
(geografia, geograficzny) wzgórze w Rzymie; Vatikanen

Wellington pn
(geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii; Wellington

Wenecja vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo; Venedig

Wener pn
(geografia, geograficzny) jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji; Vänern

Wenezuela ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas; Venezuela

Wenezuelczyk ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlʧ̑ɨk n
obywatel lub mieszkaniec Wenezueli venezuelan

Wenus ˈvɛ̃nus pn
(astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie; Venus
(mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą; Venus

Weronika ˌvɛrɔ̃ˈɲika pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Veronika Veronica

Wesołych Świąt vɛˈsɔwɨç ˈɕfʲjɔ̃nt interjection
…używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia god jul
…używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy glad påsk

Wetter pn
(geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju; Vättern

Wezuwiusz vɛˈzuvʲjuʃ pn
(geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech; Vesuvius

Wiedeń ˈvʲjɛdɛ̃ɲ pn
(geografia, geograficzny) stolica Austrii; Wien

Wielka Brytania ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Storbritannien
(geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym; Storbritannien

Wielka Niedźwiedzica ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji; Stora björnen

Wielkanoc vʲjɛlˈkãnɔʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa; påsk

Wielki Czwartek n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy; skärtorsdag

Wielki Piątek ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa; långfredag

Wielki Post ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie; fastlagen

Wielki Wybuch ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux pn
(astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata; Big Bang

Wielkie Antyle ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ pn
(geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży; Stora Antillerna

Wientian ˈvʲjɛ̃ntʲjãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Laosu; Vientiane

Wietnam ˈvʲjɛtnãm pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Vietnam

Wietnamczyk vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk n
obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej vietnames

Wigilia vʲiˈɟilʲja pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia; julafton

Wikipedia ˌvʲiciˈpɛdʲja pn
(informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia Wikipedia

Wikisłownik ˌvʲiciˈswɔvʲɲik pn
(neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować; Wiktionary

Wikiźródła ˌvʲiciʑˈrudwa pn
wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia; Wikisource

Wiktor ˈvʲiktɔr pn
imię męskie; Viktor

Wiktoria vʲikˈtɔrʲja pn
imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Viktoria

Wilhelm ˈvʲilxɛlm pn
imię męskie; Vilhelm

Wilk vʲilk pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Vargen

Willemstad ˈvʲilɛ̃mstat pn
(geografia, geograficzny) stolica Antyli Holenderskich; Willemstad

Wilno ˈvʲilnɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Litwy; Vilnius

Wincenty vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Vincent

Windhuk ˈvʲĩntxuk pn
(geografia, geograficzny) stolica Namibii; Windhoek

Wioleta vʲjɔˈlɛta pn
polskie imię żeńskie; Viola Violetta

Wisła ˈvʲiswa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce; Wisła

Wodnik ˈvɔdʲɲik pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego; Vattumannen
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią; Vattumannen

Woroneż pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie; Voronezj

Wołga ˈvɔwɡa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego; Volga

Wołoszczyzna pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii; Valakiet

Wspólnota Niepodległych Państw fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR; Oberoende Staters Samvälde

Wyborg pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, leżące na Przesmyku Karelskim; Viborg

Wybrzeże Kości Słoniowej vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Elfenbenskusten

Wyspa Bożego Narodzenia ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii; Julön

Wyspa Man ˈvɨspa ˈmãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim; Ön Man

Wyspa Wielkanocna pn
(geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai; Påskön

Wyspy Alandzkie ˈvɨspɨ aˈlãnʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii; Åland

Wyspy Brytyjskie ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy; Brittiska öarna

Wyspy Cooka ˈvɨspɨ ˈkuka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii; Cooköarna

Wyspy Kanaryjskie ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej; Kanarieöarna
(geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1) Kanarieöarna

Wyspy Kokosowe ˈvɨspɨ ˌkɔkɔˈsɔvɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Australii na obszarze Wysp Kokosowych (1.2), Kokosöarna
(geografia, geograficzny) grupa wysp na Oceanie Indyjskim na południowy zachód od Sumatry Kokosöarna

Wyspy Marshalla ˈvɨspɨ marˈʃala pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro; Marshallöarna

Wyspy Normandzkie ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche; Kanalöarna

Wyspy Owcze ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim; Färöarna
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1) Färöarna

Wyspy Salomona ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; Salomonöarna

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce; São Tomé och Príncipe

Węgier ˈvɛ̃ŋʲɟɛr n
człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier ungrare

Węgierka vɛ̃ŋʲˈɟɛrka n
osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier ungerska

Węgry ˈvɛ̃ŋɡrɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Ungern

Wężownik vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego; Ormbäraren

Włoch vwɔx n
człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch italienare

Włochy ˈvwɔxɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię; Italien

Włoszka ˈvwɔʃka n
kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch italienska

Yaren ˈjarɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Nauru; Yaren

Yngve pn
skandynawskie imię męskie Yngve

Ystad pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Szwecji Ystad

ZNP zɛt‿ɛ̃n‿ˈpɛ acronym
= (medycyna, medyczny) zespół napięcia przedmiesiączkowego; PMS

ZSRR ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr acronym
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich USSR

ZUM acronym
= (medycyna, medyczny) zakażenie układu moczowego; UVI

Zabulon pn
imię męskie pochodzenia biblijnego; Sebulon

Zachariasz zaˈxarʲjaʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Sakarias Sakarja

Zagrzeb ˈzaɡʒɛp pn
(geografia, geograficzny) stolica Chorwacji; Zagreb

Zakarpacie ˌzakarˈpaʨ̑ɛ pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region historyczny w dzisiejszej zachodniej Ukrainie, na pograniczu z Polską, Słowacją, Węgrami i Rumunią; Karpato-Ukraina

Zambia ˈzãmbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Zambia

Zambijczyk zãmˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Zambii zambier

Zambo ˈzãmbɔ n
(antropologia, antropologiczny) dziecko pochodzące od rodziców rasy czarnej i żółtej; sambo

Zatoka Adeńska pn
(geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią; Adenviken

Zatoka Botnicka zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka pn
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią; Bottniska viken

Zatoka Fińska zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią; Finska viken

Zatoka Flensburska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w południowo–zachodniej części Morza Bałtyckiego, stanowiąca część granicy pomiędzy Danią a Niemcami; Flensburgfjorden

Zatoka Genueńska pn
(geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego; Genuabukten

Zatoka Meksykańska zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska n
(geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej; Mexikanska golfen

Zatoka Narewska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, stanowiąca część Zatoki Fińskiej; Narvabukten

Zatoka Neapolitańska pn
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania; Neapelbukten

Zatoka Parnawska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona przy południowo-zachodnim wybrzeżu Estonii Pärnuviken

Zatoka Perska zaˈtɔka ˈpɛrska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem; Persiska viken

Zatoka Pomorska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowo-zachodniej części u wybrzeży Polski i Niemiec; Pommernbukten

Zatoka Ryska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią; Rigabukten

Zatoka Tallińska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w Estonii, w południowej części Zatoki Fińskiej; Tallinnbukten

Zatoka Tarencka pn
(geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim; Tarantobukten

Zatoka Wenecka pn
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, u wybrzeży Włoch, Słowenii i Chorwacji; Venedigbukten

Zatoka Wyborska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Bałtyckiego, w pobliżu wschodniego krańca Zatoki Fińskiej, u wybrzeży Rosji; Viken Viborgska

Zegar ˈzɛɡar pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Pendeluret

Zelandia zɛˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii; Zeeland
(geografia, geograficzny) wyspa Danii; Själland

Ziemia ˈʑɛ̃mʲja pn
(astronomia, astronomiczny) trzecia według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, w starożytności i średniowieczu uważana za centralne ciało wszechświata, do czasów Kopernika uważana za nieruchomą; jorden Jorden

Zimbabwe zʲĩmˈbabvɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare; Zimbabwe

Zjednoczone Emiraty Arabskie ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Förenade Arabemiraten

Zjednoczone Królestwo ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ pn
(geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej Förenade Konungariket Förenade kungariket

Zofia ˈzɔfʲja pn
imię żeńskie; Sofia Soffia Sofi Sofie Sophi Sophia

Zurych pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii; Zürich

Zuzanna zuˈzãnːa pn
imię żeńskie; Susanna

Związek Radziecki ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991; Sovjetunionen

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję; Socialistiska rådsrepublikernas union

a a conjunction
…przeciwstawności och men
…uzupełniania och
…wynikania och

abakus aˈbakus n
przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł; abakus
(architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny; abakus

abassi n
srebrna moneta zdawkowa; abasî

abazja aˈbazʲja n
(medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego; abasi

abażur aˈbaʒur n
osłona na lampę, tłumiąca jej zbyt jaskrawe światło lampskärm

abdykacja ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja n
zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej abdikation

abdykować ˌabdɨˈkɔvaʨ̑ v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji abdikera avgå

abecedariusz ˌabɛʦ̑ɛˈdarʲjuʃ n
skorowidz register

aberracja ˌabɛrˈraʦ̑ʲja ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja n
(astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem aberration
(erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość aberration
(optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne aberration

abiturient ˌabʲiˈturʲjɛ̃nt n
uczeń kończący szkołę, najczęściej średnią, przystępujący do matury; abiturient

ablacja abˈlaʦ̑ʲja n
(geologia, geologiczny) niszczenie powierzchni lądu albo lodowca wskutek działania czynników zewnętrznych ablation

ablatyw abˈlatɨf n
(gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika; ablativ

ablutomania ˌablutɔ̃ˈmãɲja n
(medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk; tvätttvång

abonent aˈbɔ̃nɛ̃nt n
osoba płacąca stałą opłatę, abonament abonnent

abonować ˌabɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty abonnera

aborcja aˈbɔrʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; wywołanie poronienia; abort

abrazja abˈrazʲja n
(geologia, geologiczny) ścieranie podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez wodę; abrasion

absces ˈapsʦ̑ɛs n
(medycyna, medyczny) ropień abscess

absolutny ˌapsɔˈlutnɨ adj
całkowity, zupełny, bezwzględny absolut

absolutyzm ˌapsɔˈlutɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona; absolutism envälde

absorpcja apˈsɔrpʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą; absorption

abstrahować ˌapstraˈxɔvaʨ̑ v
(filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego abstrahera
(książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś abstrahera

abstrakcja apsˈtrakʦ̑ʲja n
(sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością; abstraktion
coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania abstraktion
nierealny pogląd abstraktion
pojęcie ogólne abstraktion
proces tworzenia pojęć ogólnych (1.3); abstraktion

abstrakcyjny ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ adj
nie mający związku z rzeczywistością abstrakt

abstynencja ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; abstinens

abstynent apsˈtɨ̃nɛ̃nt n
osoba nie pijąca napojów alkoholowych absolutist nykterist helnykterist

absurd ˈapsurt n
nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia absurditet orimlighet

absurdalność n
cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność absurditet

acetaldehyd n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów; acetaldehyd

aceton aˈʦ̑ɛtɔ̃n n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik; aceton

acetylen ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) (zobacz) etyn acetylen

ach ax interjection
…służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie ack

adadżio aˈdaʤ̑ʲjɔ n
(choreografia, choreograficzny) liryczny taniec dwojga solistów, przechodzenie z pozy do pozy oraz podnoszenie tancerki przez partnera; adagio

adaptacja ˌadapˈtaʦ̑ʲja n
przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka adaptation adaption anpassning

adaptacyjny adj
taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia adaptiv anpassningsbar

adaptować ˌadapˈtɔvaʨ̑ v
dostosować/dostosowywać do innego użytku adaptera
dostosować/dostosowywać utwór literacki, np. do pokazania go na ekranie, na scenie omarbeta

adekwatny ˌadɛˈkfatnɨ adj
dokładnie czemuś odpowiadający adekvat rimlig skälig motsvarande

adiabatyczny adj
(fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem adiabatisk

adiutant aˈdʲjutãnt n
(wojskowość, wojskowy) żołnierz asystujący dowódcy; adjutant

administracja ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja n
system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie; förvaltning

administrator ˌadmʲĩɲiˈstratɔr n
osoba zarządzająca czymś administratör

admirał adˈmʲiraw n
(marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty; amiral
(marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1) amiral
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych amiral

admitancja n
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego; admittans

adonis aˈdɔ̃ɲis n
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) (żartobliwie) lub (ironicznie) piękny, przystojny zwykle młody mężczyzna, przesadnie dbający o swoją urodę adonis
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (zobacz) modraszek adonis adonis

adopcja aˈdɔpʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne; adoption

adopcyjny adj
związany z adopcją, dotyczący adopcji adoptiv

adoptować ˌadɔpˈtɔvaʨ̑ v
dokonywać / dokonać adopcji adoptera

adorator ˌadɔˈratɔr n
mężczyzna zabiegający o względy kobiety beundrare

adorować ˌadɔˈrɔvaʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oddawać cześć Bogu lub obiektom kultu religijnego dyrka tillbedja tillbe

adrenalina ˌadrɛ̃naˈlʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu; adrenalin

adres ˈadrɛs n
informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka adress

adresat aˈdrɛsat n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp. adressat
osoba, do której ktoś kieruje słowa, dla której jest przeznaczony jakiś utwór, odezwa itp. adressat

adresować ˌadrɛˈsɔvaʨ̑ v
umieszczać adres na liście, przesyłkę adressera

adware n
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie rozpowszechniane za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów; annonsprogram reklamprogram
(informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy; annonsprogram reklamprogram

adwent ˈadvɛ̃nt n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej advent

adwentysta ˌadvɛ̃nˈtɨsta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty adventist

adwokat adˈvɔkat n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie; advokat

adygejski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język adygejski adygeiska

aerodrom ˌaɛˈrɔdrɔ̃m n
(przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste aerodrom

aerograf n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza; airbrush

afazja aˈfazʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu; afasi

afekt ˈafɛkt n
namiętność, silne uczucie kärlek
wszelkie poruszenie lub wzruszenie umysłu affekt

afera aˈfɛra n
wydarzenie, które wywołało skandal; affär

afganistański ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci adj
odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie) afghansk

afgański avˈɡãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Afganistan lub jego narodu – Afgańczyków afghansk

afiks ˈafʲiks n
(gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek; affix

afro ˈafrɔ n
rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków; afrofrisyr afro

afroamerykański adj
dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych afroamerikansk

afrykanerski ˌafrɨkãˈnɛrsʲci n
język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce; afrikaans

afrykański ˌafrɨˈkãj̃sʲci adj
związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę afrikansk

agawa aˈɡava n
(botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach; agave

agent ˈaɡɛ̃nt n
pracownik wywiadu agent
tajny pracownik policji lub służb specjalnych agent
przedstawiciel jakiejś firmy agent

agnostycyzm ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd, według którego nigdy nikomu nie uda się dowieść istnienia lub nieistnienia boga; pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu; agnosticism

agnostyk aˈɡnɔstɨk n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu agnostiker

agorafobia ˌaɡɔraˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych; agorafobi

agresja aˈɡrɛsʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne; aggression
(psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody; aggression

agrest ˈaɡrɛst n
(spożywczy) owoc agrestu (1.1) krusbär
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody; krusbär

agresywny ˌaɡrɛˈsɨvnɨ adj
zachowujący się wrogo, napastliwie aggressiv

agronomia ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
(rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej; agronomi

aguti aˈɡutʲi n
(zoologia, zoologiczny) Dasyprocta, roślinożerny gryzoń południowoamerykański, introdukowany również w Indiach; aguti

aikido ajˈcidɔ n
japońska sztuka samoobrony; aikido

akacja aˈkaʦ̑ʲja n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) akacia

akceleracja n
przyspieszenie acceleration

akcent ˈakʦ̑ɛ̃nt n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu; betoning accent

akceptowalny ˌakʦ̑ɛptɔˈvalnɨ adj
możliwy do zaakceptowania, do przyjęcia acceptabel

akceptować ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑ v
aprobować coś acceptera

akcja ˈakʦ̑ʲja n
działanie zorganizowane aktion
papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm); aktie
przebieg zdarzeń powiązanych następstwem chronologicznym, lub więzią przyczynowo-skutkową; handling

akcjonariusz ˌakʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ n
(ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej; aktieägare

akcyza akˈʦ̑ɨza n
(ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji; accis

aklamacja ˌaklãˈmaʦ̑ʲja n
przyjęcie czegoś jednomyślnie, bez głosowania acklamation

akmeizm n
(literacko) modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku; akmeism

akolita ˌakɔˈlʲita n
(kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu; akolut

akomodacja ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia ackommodation

akompaniament ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii; ackompanjemang

akompaniator ˌakɔ̃mpãˈɲatɔr n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca akompaniamentu ackompanjatör

akompaniatorka ˌakɔ̃mpãɲaˈtɔrka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawczyni akompaniamentu ackompanjatris

akompaniować ˌakɔ̃mpãˈɲɔvaʨ̑ v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło ackompanjera

akord ˈakɔrt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków; ackord

akordeon ˌakɔrˈdɛɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów; dragspel ackordion handklaver

akordeonista ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie ackordeonspelare

akredytacja n
oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu ackreditering

akrobata ˌakrɔˈbata n
człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie akrobat

akrobatyczny adj
związany z akrobacją akrobatisk

akrolit aˈkrɔlʲit n
(sztuka) (starożytność) w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów; akrolit

akromegalia n
(medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich; akromegali

aksamit aˈksãmʲit n
(włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici; sammet

aksamitny ˌaksãˈmʲitnɨ adj
wykonany z aksamitu sammetslen

aksjomat akˈsʲjɔ̃mat n
(matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej; axiom

aksjomatyczny ˌaksʲjɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
oparty na aksjomatach axiomatisk

akson ˈaksɔ̃n n
(biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej; axon

akt akt n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej; akt
(sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela; akt
(urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument akt
czyn, działanie handling

aktor akˈtɔʒɨ ˈaktɔr n
osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie; aktör skådespelare

aktorka akˈtɔrka n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera skådespelerska aktris

aktualizować v
czynić aktualnym aktualisera uppdatera

aktualny ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
dotyczący teraźniejszości aktuell

aktyn ˈaktɨ̃n n
(chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89; aktinium

aktywista ˌaktɨˈvʲista n
bardzo aktywny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań aktivist

aktywizm n
czynna postawa; bycie aktywnym aktivism

aktywować ˌaktɨˈvɔvaʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się aktywne aktivera

aktówka akˈtufka n
płaska torba na dokumenty portfölj

akumulacja n
(książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś ackumulation

akumulator ˌakũmuˈlatɔr n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej) ackumulator

akupresura ˌakuprɛˈsura n
(medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała; akupressur

akupunktura ˌakupũŋkˈtura n
(medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka; akupunktur

akuszerka ˌakuˈʃɛrka n
(przestarzałe, przestarzały) położna; barnmorska ackuschörska

akwaforta ˌakfaˈfɔrta n
(sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1) etsning
(sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek; etsning

akwakultura ˌakfakulˈtura n
forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego; akvakultur

akwamaryn ˌakfãˈmarɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu; akvamarin

akwariowy ˌakfaˈrʲjɔvɨ adj
związany z akwarium, dotyczący hodowli w akwarium akvarie

akwarium aˈkfarʲjũm n
duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę akvarium

akwedukt aˈkfɛdukt n
kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego; akvedukt

alandzki adj
(geografia, geograficzny) związany z Wyspami Alandzkimi åländsk

alanina n
(biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych; alanin

alarm ˈalarm n
sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem alarm larm
urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1) alarm larm
wezwanie do działania alarm larm

albatros alˈbatrɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie; albatross

albański alˈbãj̃sʲci adj
związany z Albanią, dotyczący Albanii albansk albanska

albański alˈbãj̃sʲci n
język używany przez Albańczyków; albanska

albedo alˈbɛdɔ n
(fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego; albedo

albinizm alˈbʲĩɲism̥ n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt; albinism

albinos alˈbʲĩnɔs n
człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze) albino

albo ˈalbɔ conjunction
…łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa; eller

album ˈalbũm n
zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp. album

albumina ˌalbũˈmʲĩna n
(biochemia, biochemiczny) białko rozpuszczalne w wodzie; albumin

alchemia alˈxɛ̃mʲja n
średniowieczna chemia, której zadaniem było odkrycie sposobu na przemianę metali nieszlachetnych w złoto alkemi

alchemiczny adj
dotyczący alchemii alkemisk

aldehyd alˈdɛxɨt n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące; aldehyd

aldehyd octowy n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów; acetaldehyd

ale ɛjl ˈalɛ conjunction
…służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego men
…służący do łączenia zdań wtedy, gdy podkreślamy, że jedno stwierdzenie nie jest prawdziwe, a drugie jest utan

ale ɛjl ˈalɛ n
wada, słaba strona aber

alegoria ˌalɛˈɡɔrʲja n
(literacko) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści; allegori

alegoryczny ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ adj
(literacko) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny allegorisk

aleja aˈlɛja n
droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami; allé aveny

alemański n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii alemanniska

alergia aˈlɛrʲɟja n
(medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik; allergi

alergiczny ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z alergią allergisk

alergik aˈlɛrʲɟik n
osoba uczulona na działanie alergenów allergiker

alergologia ˌalɛrɡɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii; allergologi

alfa ˈalfa n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α; alfa

alfabet alˈfabɛt n
zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku; alfabet

algebra alˈɡɛbra n
jeden z działów matematyki; algebra

algebraiczny adj
dotyczący algebry algebraisk

algierski alʲˈɟɛrsʲci adj
odnoszący się do państwa Algieria algerisk

algorytm algɔˈrɨtmɨ alˈɡɔrɨtm̥ n
sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis; algoritm

alibi aˈlʲibʲi n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia; alibi

aligator ˌalʲiˈɡatɔr n
(herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem; alligator

aliteracja ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers; allitteration

alka ˈalka n
(ornitologia, ornitologiczny) Alca torda, ptak morski gnieżdżący się na wybrzeżach Atlantyku; alka

alkaliczność ˌalkaˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
(chemia, chemiczny) (biochemia, biochemiczny) (zobacz) zasadowość alkalinitet

alkan ˈalkãn n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne; alkan

alken ˈalkɛ̃n n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla; alken

alkin ˈalʲcĩn n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują przynajmniej jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla; alkyn

alkohol alˈkɔxɔl n
(chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH); alkohol sprit
(handel, handlowy) (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego; alkohol sprit

alkoholik ˌalkɔˈxɔlʲik n
osoba, która cierpi na alkoholizm alkoholist

alkoholizm ˌalkɔˈxɔlʲism̥ n
(medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych; alkoholism
(socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne, groźne w skutkach, polegające na zwiększaniu się liczby osób uzależnionych od alkoholu i pijących nałogowo alkoholism

alkowa alˈkɔva n
(przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna ; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej alkov

allel ˈalːɛl n
(biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy; allel

alleluja ˌalːɛˈluja interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej halleluja

almandyn n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3 almandin

alotropia ˌalɔˈtrɔpʲja n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi; allotropi

aloza aˈlɔza n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek; majfisk

alpaka alˈpaka n
(zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy; alpacka

alpinizm alˈpʲĩɲism̥ n
(dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska alpin klättring
szerzej: wspinaczka wysokogórska klättring
wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu klättring

alt alt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy; alt

altruista ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista n
osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom altruist

altruizm alˈtru<sup>j</sup>ism̥ n
bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom; altruism

altówka alˈtufka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny; altfiol viola

aluzja aˈluzʲja n
wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost allusion

alzacki alˈzaʦ̑ʲci adj
związany z Alzacją elsassisk

amator ãˈmatɔr n
osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo amatör
miłośnik, ktoś oddany czemuś amatör

amazonka ˌãmaˈzɔ̃nka n
(ornitologia, ornitologiczny) papuga południowoamerykańska z rodzaju Amazona, zwykle zielona; amason amasonpapegoja

ambasada ˌãmbaˈsada n
stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej; ambassad
wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1) ambassad
gwara więzienna brzuch, żołądek ambassad

ambasador ˌãmbaˈsadɔr n
przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej ambassadör
(przenośnie, przenośnia) rzecznik, obrońca danej sprawy, interesu ambassadör

ambicja ãmˈbʲiʦ̑ʲja n
pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego ambition

ambitny ãmˈbʲitnɨ adj
charakteryzujący się ambicją; taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją ambitiös

ambiwalencja ˌãmbʲivaˈlɛ̃nʦ̑ʲja n
współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii ambivalens

amblygonit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach; amblygonit

ambona ãmˈbɔ̃na n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej predikstol

ambrozja ãmˈbrɔzʲja n
(mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność; ambrosia

ambulatoryjny ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ adj
(medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony ambulant

ameba ãˈmɛba n
(biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek; amöba

amen ˈãmɛ̃n interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie modlitwy amen

ameryk ãˈmɛrɨk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95; americium

amerykanizacja ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja n
wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych; amerikanisering

amerykański ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci adj
dotyczący Ameryki (kontynentu) amerikansk
dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki amerikansk

ametyst ãˈmɛtɨst n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2; ametist

amfetamina ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy; amfetamin

amfiteatr ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej amfiteater

amfora ãw̃ˈfɔra n
wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami; amfora

amharski ãmˈxarsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii amhariska

aminokwas ˌãmʲĩˈnɔkfas n
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek; aminosyra

amnestia ãmˈnɛstʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych; amnesti

amnezja ãmˈnɛzʲja n
(medycyna, medyczny) zanik pamięci amnesi

amoniak ãˈmɔ̃ɲak n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu; ammoniak

amoralizm ˌãmɔˈralʲism̥ n
pogląd odrzucający normy moralne i etyczne amoralism

amorficzny ˌãmɔrˈfʲiʧ̑nɨ adj
bezkształtny, niemający określonej budowy amorf formlös oformlig strukturlös

amortyzator ˌãmɔrtɨˈzatɔr n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach; stötdämpare

amper ˈãmpɛr n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A; ampere

amperogodzina ãmˈpɛrɔɡɔˈʥ̑ĩna n
(elektryczność) jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera; amperetimme

amplituda ˌãmplʲiˈtuda n
(fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej; amplitud

amputacja ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny; amputation

amputować ˌãmpuˈtɔvaʨ̑ v
dokonywać amputacji amputera

ampułka ãmˈpuwka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku; ampull

amulet ãˈmulɛt n
przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem; amulett

amunicja ˌãmũˈɲiʦ̑ʲja n
(potocznie, potoczny) naboje do broni palnej ammunition

anabioza n
(biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu; skendöd

anachroniczny adj
niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy anakronistisk

anachronizm ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥ n
coś niezgodnego z duchem czasów i stanem wiedzy, przestarzałego (np. pogląd, rzecz) anakronism
błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed; anakronism

anagram ãˈnaɡrãm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów; anagram

anakonda ˌãnaˈkɔ̃nda n
(herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel; anakonda

analcym n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów, Na[AlSi2O6] x H2O; analcim

analfabeta ˌãnalfaˈbɛta n
(edukacja, edukacyjny) człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu analfabet

analfabetyzm n
brak umiejętności czytania i pisania analfabetism

analityczny ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z analizą analytisk

analityk ˌãnaˈlʲitɨk n
specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy analytiker

analiza ˌãnaˈlʲiza n
badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska; analys

analizować ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑ v
przeprowadzać proces analizy analysera

analogia ˌãnaˈlɔɟja n
podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem; analogi

analogowy adj
(technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową analog

anamneza ˌãnãmˈnɛza n
(medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby, anamnes

ananas ãˈnãnas n
(botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych; ananas
(kulinaria) owocostan rośliny z rodzaju (1.1) ananas

anarchia ãˈnarçja n
forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy; anarki
(potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności anarki

anarchista ˌãnarˈçista n
zwolennik anarchizmu anarkist

anarchizm ãˈnarçism̥ n
ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość; anarkism

anarchopacyfizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów anarkopacifism

anataz n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu; anatas

anatema n
(kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich ; anatema bannlysning

anatolian ˌãnaˈtɔlʲjãn n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy molosów; anatolisk herdehund

anatolijski ˌãnatɔˈlʲijsʲci adj
(przymiotnik) od Anatolia anatolisk

anatomia ˌãnaˈtɔ̃mʲja n
(biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1); anatomi
(biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych anatomi

anatomiczny ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
związany z anatomią, dotyczący anatomii anatomisk

anch n
(starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie; ankh

andezyt n
(geologia, geologiczny) obojętna skała magmowa wylewna lub subwulkaniczna; andesit

andorski ãnˈdɔrsʲci adj
odnoszący się do Andory (państwa) andorransk

android ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it n
robot mający postać człowieka; android

andrologia ˌãndrɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego; andrologi

anegdota ˌãnɛɡˈdɔta n
krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia anekdot

aneksja ãˈnɛksʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części; annektering

anektować ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑ v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji annektera

anemiczny adj
(medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii anemisk

anestetyk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego; anestetikum

anestezja ˌãnɛˈstɛzʲja n
(medycyna, medyczny) znieczulenie anestesi

anestezjolog ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk n
(medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie narkosläkare
(medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii; narkosläkare

anestezjologia n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia; anestesiologi

anewryzm ãˈnɛvrɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) (dawniej, dawny) guzowate wypełnione krwią rozszerzenie tętnicy np. wskutek uszkodzenia jej ścianki aneurysm

angielski ãŋʲˈɟɛlsʲci adj
odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami engelsk engelska

angielski ãŋʲˈɟɛlsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach; engelska engelsk

angina ãŋʲˈɟĩna n
(medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła; angina

angiografia ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja n
(medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego; kärlframställning

anglezyt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał krystaliczny z grupy siarczanów, kruchy i przezroczysty; siarczan ołowiu PbSO4 anglesit

anglicyzm ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego; anglicism

anglojęzyczny ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem angielskim engelskspråkig
spisany, stworzony w języku angielskim engelskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim engelskspråkig

anglosaski ˌãŋɡlɔˈsasʲci adj
związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii) anglosaxisk anglosachsisk
związany z językiem anglosaskim (1.1) anglosaxisk anglosachsisk

anglosaski ˌãŋɡlɔˈsasʲci n
poprzednik nowoczesnego języka angielskiego; anglosachsiska anglosaxiska

anhedonia ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć; anhedoni

ani ˈãɲi conjunction
…występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego varken eller

ani ˈãɲi particle
…wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje i wskazująca na przeczenie inte ens inte heller

anielski ãˈɲɛlsʲci adj
związany z aniołami änglalik

anion ˈãɲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon; anjon

anioł ˈãɲɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem; ängel
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek ängel

anomalia ˌãnɔ̃ˈmalʲja n
incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy anomali abnormitet

anomalny adj
stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły anomal

anonimowość ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest anonimowy; anonymitet

anonimowy ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ adj
o nieujawnionym nazwisku anonym

anoreksja ˌãnɔˈrɛksʲja n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia; anorexi

anorektyczny ˌãnɔrɛkˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z anoreksji; taki, jak w anoreksji anorektisk

anorektyk ˌãnɔˈrɛktɨk n
(medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na anoreksję anorektiker

anortyt n
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów; anortit

ansa ˈãw̃sa n
niechęć do kogoś, pretensja agg

antagonista ˌãntaɡɔ̃ˈɲista n
przeciwnik; antagonist

antagonistyczny ˌãntaɡɔ̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
wrogi, przeciwny antagonistisk

antagonizm ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥ n
wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób antagonism

antarktyczny adj
(geografia, geograficzny) związany z Antarktyką antarktisk

antena ãnˈtɛ̃na n
urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie; antenn

antiguański adj
związany z Antiguą i Barbudą (państwem na Karaibach) antiguansk

antofyllit n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; antofyllit

antonim ãnˈtɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego antonym

antonówka ˌãntɔ̃ˈnufka n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) odmiana uprawna jabłoni domowej rosyjskiego pochodzenia antonovka

antropofobia ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi; antropofobi

antropolog ˌãntrɔˈpɔlɔk n
badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności; antropolog

antropologia ˌãntrɔpɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku; antropologi

antropologiczny ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z antropologią, dotyczący antropologii antropologisk

antropomorfizm ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥ n
nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom; antropomorfism

antropozoficzny adj
związany z antropozofią, dotyczący antropozofii antroposofisk

antyamerykański adj
wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów antiamerikansk

antybiogram ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm n
(medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie; antibiogram

antybiotyk ˌãntɨˈbʲjɔtɨk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje; antibiotikum

antycyklon n
(meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny); anticyklon

antyczny ãnˈtɨʧ̑nɨ adj
(historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do starożytnej Grecji i Rzymu antik
pochodzący z dawnych czasów antik

antydatowanie ˌãntɨdatɔˈvãɲɛ n
podpisywanie czegoś z wcześniejszą datą niż faktyczna data powstania dokumentu antedatering

antydatować ˌãntɨdaˈtɔvaʨ̑ v
podpisywać coś z wcześniejszą datą niż jest w rzeczywistości, zwykle w celu oszustwa antedatera

antydemokratyczny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprzeciwiający się demokracji; naruszający jej zasady antidemokratisk

antyfaszysta ˌãntɨfaˈʃɨsta n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik faszyzmu antifascist

antyfaszystowski ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci adj
nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów antifascistisk

antyfeudalny adj
skierowany przeciwko feudalizmowi i ukształtowanym przez niego stosunkom społecznym antifeodalistisk

antygen ãnˈtɨɡɛ̃n n
(medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową; antigen

antyimperialistyczny ˌãntɨ<sup>j</sup>ĩmpɛrʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
nastawiony na walkę z imperializmem, zwalczający imperialistów antiimperialistisk

antyk ˈãntɨk n
(potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy antikvitet

antykapitalistyczny adj
wrogi wobec kapitalizmu antikapitalistisk

antyklerykalny ˌãntɨklɛrɨˈkalnɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwstawiający się władzy kleru i jego udziałowi w życiu społeczno-politycznym antiklerikal

antykoagulant ˌãntɨkɔaˈɡulãnt n
(medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi; antikoagulans

antykomunista ˌãntɨkɔ̃mũˈɲista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik komunizmu, osoba zwalczająca komunizm antikommunist

antykomunistyczny ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, związany z antykomunizmem, dotyczący antykomunizmu antikommunistisk

antykomunizm ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu antikommunism

antykwariat ˌãntɨˈkfarʲjat n
sklep z używanymi książkami; antikvariat

antylopa ˌãntɨˈlɔpa n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy antilop

antylski adj
dotyczący Antyli Holenderskich nederländskantilleansk

antymateria ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja n
(fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji; antimateria

antymon ãnˈtɨ̃mɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51; antimon

antynatalizm n
(filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość narodzinom; antinatalism

antypapież ˌãntɨˈpapʲjɛʃ n
(kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony; motpåve

antypatia ˌãntɨˈpatʲja n
niechęć do kogoś antipati

antypatyczny ˌãntɨpaˈtɨʧ̑nɨ adj
budzący odrazę, niechęć antipatisk

antypolski ˌãntɨˈpɔlsʲci adj
wymierzony przeciwko Polakom, dyskryminujący Polaków antipolsk

antyradziecki adj
taki, który jest przeciwny lub wrogi ZSRR antisovjetisk
taki, który jest przejawem wrogości (1.1) antisovjetisk

antyrasizm n
ruch społeczny, postawa lub pogląd sprzeciwiający się rasizmowi antirasism

antyreligijny ˌãntɨrɛlʲiˈɟijnɨ adj
skierowany przeciwko religii, niechętny wobec religii antireligiös

antyrosyjski adj
wymierzony przeciwko Rosji i Rosjanom antirysk

antysemicki ˌãntɨsɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci adj
wymierzony przeciwko Żydom, dyskryminujący Żydów antisemitisk

antysemita ˌãntɨsɛ̃ˈmʲita n
osoba uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; osoba, którą cechuje antysemityzm antisemit

antysemityzm ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥ n
nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem; antisemitism

antyseptyczny ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ adj
(medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby antiseptisk

antyspołeczny adj
wrogi społeczeństwu; działający na szkodę społeczeństwa samhällsfarlig

antysyjonistyczny ˌãntɨsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
wrogi w stosunku do syjonizmu; przeciwny założeniom syjonizmu antisionistisk

antyżydowski adj
skierowany przeciwko Żydom, działający na szkodę Żydów judefientlig

anyż ˈãnɨʃ n
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego; anis

aorta aˈɔrta n
(anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka; aorta

aparat aˈparat n
urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny apparat

aparat fotograficzny aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ n
(fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii; kamera

aparat rentgenowski aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci n
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim röntgenapparat

aparat słuchowy n
przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków; hörapparat

apatia aˈpatʲja n
(psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności; apati

apetyczny ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ adj
zachęcający do jedzenia aptitlig

apetyt aˈpɛtɨt n
(przenośnie, przenośnia) pragnienie, chęć na coś aptit
chęć jedzenia, łaknienie; aptit matlust

aplauz n
oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki applåd

aplikator ˌaplʲiˈkatɔr n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka applikator

aplikować ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑ v
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku ge

apoplektyczny ˌapɔplɛkˈtɨʧ̑nɨ adj
będący przejawem/następstwem apopleksji apoplektisk

aporia aˈpɔrʲja n
(filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania; apori

apostoł aˈpɔstɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk; apostel

apostrof aˈpɔstrɔf n
znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie; apostrof

apostrofa n
figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób apostrof

apsik aˈpʲɕik interjection
…naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania attjo

apsyda apˈsɨda n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej absid

apteka apˈtɛka n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki; apotek

aptekarz apˈtɛkaʃ n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel; apotekare

ar ar n
(jednostka miary) jednostka powierzchni gruntu równa stu metrom kwadratowym; ar

ara ˈara n
(ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1); ara

arab ˈarap n
(jeździectwo, jeździecki) koń czystej krwi arabskiej; arab

arabista ˌaraˈbʲista n
specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów; arabist

arabizacja n
narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka arabisering

arabski aˈrapsʲci adj
dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują arabisk

arabski aˈrapsʲci n
język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego; arabiska

aranżacja n
zmiana stylistyki utworu muzycznego, bez naruszania jego podstawowej linii melodyjnej arrangemang

aranżować v
organizować, urządzać arrangera

arboretum ˌarbɔˈrɛtũm n
wyodrębniony obszar, na którym znajduje się kolekcja drzew i krzewów, utrzymywany w celu naukowo-badawczym (np. prace nad aklimatyzacją obcych gatunków), bądź ochrony rzadkich gatunków i odmian; arboretum

arbuz ˈarbus n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych; vattenmelon
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku vattenmelon

archaiczny ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ adj
będący typowym dla dawnych czasów arkaisk ålderdomlig

archaizm n
(językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia arkaism

archanioł arˈxãɲɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów; ärkeängel

archeolog ˌarxɛˈɔlɔk n
naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw arkeolog

archeologia ˌarxɛɔˈlɔɟja n
nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich; arkeologi

archipelag ˌarçiˈpɛlak n
(geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie; arkipelag ögrupp

architekt arˈçitɛkt n
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury arkitekt

architektoniczny ˌarçitɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
(architektura, architektoniczny) związany z architekturą, tworzony dla/za pomocą architektury arkitektonisk

architektura ˌarçitɛkˈtura n
(architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli; arkitektur

architraw arˈçitraf n
(architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu; arkitrav

archiwalia ˌarçiˈvalʲja n
dokumenty o wartości historycznej arkivalier

archiwalny adj
dotyczący archiwaliów, stanowiący archiwum arkivalisk

archiwista n
pracownik archiwum arkivarie

archiwum arˈçivũm n
budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1) arkiv
uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne arkiv
instytucja zajmująca się gromadzeniem, przechowywaniem oraz udostępnianiem zgromadzonych archiwaliów arkiv

arcybiskup ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”); ärkebiskop

arcydzięgiel ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl n
(botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny selerowatych; kvanne

arcyksiążę n
austriacki tytuł książęcy ärkehertig
osoba nosząca tytuł (1.1) ärkehertig

arena aˈrɛ̃na n
koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe arena

areszt ˈarɛʃt n
miejsce, gdzie wykonywany jest areszt (1.1) arrest

areszt domowy ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ n
zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery; husarrest

aresztować ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑ v
pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa arrestera

argentyt n
minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S; silverglans

argentyński ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny argentinsk

argon ˈarɡɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18; argon

argument arˈɡũmɛ̃nt n
fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy; argument
(matematyka, matematyczny) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik argument

argumentacja n
uzasadnianie za pomocą argumentów argumentation

argusowe oko idiom
umiejętność dokładnego postrzegania uchybień, złych stron czegoś; czujny wzrok argusöga

aria ˈarʲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium; aria

arka ˈarka n
(przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego ark

arkada arˈkada n
(architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach; arkad

arkoza n
(geologia, geologiczny) okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie; arkos

arktyczny arkˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z obszarami położonymi wokół bieguna północnego arktisk

arkusz kalkulacyjny ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ n
(informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób; kalkylprogram

armata arˈmata n
działo o długiej lufie; kanon

armeński arˈmɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Armenii armenisk

armia ˈarmʲja n
określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa; armé här

arogancja ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja n
pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się arrogans

aromat aˈrɔ̃mat n
zapach sprawiający przyjemność arom

aromaterapia aˈrɔ̃matɛˈrapʲja n
(medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel); aromaterapi

aromatyczny ˌarɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
(chemia, chemiczny) o cyklicznych węglowodorach: taki, w którym istnieje sprzężony wiązanie wielokrotne, czyli zamknięty układ naprzemiennie położonych wiązań podwójnych i pojedynczych między atomami węgla aromatisk
mający silny, miły zapach aromatisk
o wyraźnym, bogatym smaku aromatisk

arsen ˈarsɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33; arsenik

artefakt arˈtɛfakt n
przedmiot wykonany ludzką ręką; artefakt

arteria arˈtɛrʲja n
(anatomia, anatomiczny) tętnica artär

arteterapia n
terapia przez sztukę konstterapi

artykuł arˈtɨkuw n
tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie artikel
(językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek artikel
część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość artikel
rzecz, która jest przedmiotem handlu artikel

artykuły gospodarstwa domowego ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ n
urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku hushållsapparater

artysta arˈtɨsta n
człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją artist konstnär

artystyczny ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty artistisk

arystokrata ˌarɨstɔˈkrata n
osoba należąca do arystokracji aristokrat

arystotelesowski adj
(filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk aristotelisk

arystotelizm n
(filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa aristotelism

arytmetyka ˌarɨtˈmɛtɨka n
(matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami; aritmetik

as a ɛs as n
(termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii; ess äss
osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą ess

asafetyda ˌasafɛˈtɨda n
(kulinaria) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku; dyvelsträck

asceta asˈʦ̑ɛta n
człowiek uprawiający ascezę asket

ascetyczny adj
właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń asketisk

asceza asˈʦ̑ɛza n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego askes

aseksualizm ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego; asexualitet

asertoryczny ˌasɛrtɔˈrɨʧ̑nɨ adj
stwierdzający, potwierdzający, twierdzący assertorisk

asfalt ˈasfalt n
(technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego; asfalt

asfaltować v
pokrywać powierzchnię asfaltem asfaltera

asferyczny ˌasfɛˈrɨʧ̑nɨ adj
niebędący odcinkiem sfery asfärisk

aspartam asˈpartãm n
(chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący aspartam

aspekt ˈaspɛkt n
(gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie; aspekt
punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana aspekt
(astronomia, astronomiczny) położenie gwiazd względem siebie i znaków zodiaku; aspekt

aspermia n
(medycyna, medyczny) brak spermy albo plemników w spermie; aspermi

aspirować v
starać się, ubiegać się o coś sträva

astat ˈastat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85; astat

astenosfera ˌastɛ̃nɔˈsfɛra n
(geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego; astenosfär

asterysk aˈstɛrɨsk n
(poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny; asterisk

astma ˈastma n
(medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem; astma

astmatyczny adj
(medycyna, medyczny) związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy astmatisk

astrofizyczny adj
dotyczący astrofizyki, związany z astrofizyką astrofysisk

astrofizyka n
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią; astrofysik

astrolog aˈstrɔlɔk n
człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich astrolog

astrologia ˌastrɔˈlɔɟja n
(ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka; astrologi

astrologiczny ˌastrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią astrologisk

astronauta ˌastrɔ̃ˈnawta n
osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej astronaut rymdfarare

astronom aˈstrɔ̃nɔ̃m n
miłośnik i znawca astronomii astronom
specjalista w zakresie astronomii; astronom

astronomia ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
nauka zajmująca się badaniem kosmosu; astronomi

astronomiczny ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
(astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią astronomisk

asymetryczny ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ adj
niebędący symetrycznym, niemający symetrii asymmetrisk osymmetrisk

asymptota ˌasɨ̃mpˈtɔta n
(matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji; asymptot

asystent n
osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy assistent

atak ˈatak n
(medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych anfall

atak serca ˈatak ˈsɛrʦ̑a n
(medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego); hjärtinfarkt

atakować ˌataˈkɔvaʨ̑ v
o chorobach: dotyczyć pewnego organu, układu anfalla
prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie attackera
występować w sposób agresywny przeciw komuś lub czemuś attackera anfalla

atawistyczny ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
o cechach podobnych jak u odległych przodków atavistisk

ateista ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista n
człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów ateist gudsförnekare

ateizm aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów; ateism gudsförnekelse

ateńczyk aˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Aten atenare

atlas ˈatlas n
zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu; atlas kartbok

atmosfera ˌatmɔˈsfɛra n
(astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie; atmosfär
powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie atmosfär
(przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd. atmosfär

atol ˈatɔl n
(geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową; atoll

atom ˈatɔ̃m n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki; atom

atomowy ˌatɔ̃ˈmɔvɨ adj
charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu atomär

atrament aˈtrãmɛ̃nt n
roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania; bläck

atramentowy ˌatrãmɛ̃nˈtɔvɨ adj
dotyczący atramentu, związany z atramentem bläckig

atrofia aˈtrɔfʲja n
(medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów; atrofi

atropina n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice; atropin

audiobook n
książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora; ljudbok

audiowizualny adj
dotyczący zarówno wrażeń słuchowych jak i wzrokowych audiovisuell

aukcja ˈawkʦ̑ʲja n
sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę; auktion

aukcja holenderska ˈawkʦ̑ʲja ˌxɔlɛ̃nˈdɛrska n
aukcja, w której stopniowo obniża się cenę sprzedaży do momentu zgłoszenia pierwszej oferty kupna; holländsk auktion

aula ˈawla n
duża sala wykładowa wykorzystywana również w celach reprezentacyjnych, na koncerty, pokazy aula

australijski ˌawstraˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami australisk

austriacki awstrʲˈjaʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Austrii lub Austriaków österrikisk

autentyczność ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɔɕʨ̑ n
cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu autenticitet äkthet

autentyczny ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ adj
taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością autentisk äkta

autobiografia ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja n
własnoręcznie napisany swój życiorys; självbiografi

autobus awˈtɔbus n
(motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym; buss

autokefaliczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii autokefal

autoklaw awˈtɔklaf n
(chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych; autoklav

autokracja ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną; envälde

automat awˈtɔ̃mat n
maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka; automat

autonomia ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność; autonomi

autonomiczny ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
związany z autonomią; taki, który ma autonomię autonom

autopsja awˈtɔpsʲja n
sekcja zwłok; obduktion

autorytet ˌawtɔˈrɨtɛt n
człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi auktoritet
wpływ osobisty, powaga, prestiż auktoritet

autostopowicz ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑ n
ktoś, kto podróżuje autostopem liftare

autostrada ˌawtɔˈstrada n
(motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na pasy ruchu dla różnych szybkości i kierunków; motorväg

autotomia n
(zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji; autotomi

autunit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O; autunit

autystyczny ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z autyzmem, dotyczący autyzmu autistisk

autyzm ˈawtɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami; autism

awansować v
przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień befordra

awersja aˈvɛrsʲja n
niechęć do kogoś lub czegoś aversion

awestyjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta); avestiska

awokado ˌavɔˈkadɔ n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) avokado
(spożywczy) (kulinaria) ciemnozielony owoc rośliny (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką avokado

azbest ˈazbɛst n
(mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna; asbest

azerbejdżański ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Azerbejdżan azerbajdzjansk azerisk

azerski aˈzɛrsʲci n
język urzędowy Azerbejdżanu; azeriska

azjatycki ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci adj
dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji asiatisk

azot ˈazɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7; kväve

azotan aˈzɔtãn n
(chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3) nitrat

aztecki asˈtɛʦ̑ʲci adj
związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki aztekisk

ałun ˈawũn n
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) ałun potasowy; alun

ałunit n
(mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu; alunit

aż aʃ conjunction
…wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność tills förrän

babcia ˈbapʲʨ̑a n
(zdrobniale) babka (matka ojca lub matki) farmor mormor

babie lato ˈbabʲjɛ ˈlatɔ n
wczesnojesienne dni; brittsommar

babilończyk n
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon babylonier

babka macierzysta ˈbapka ˌmaʨ̑ɛˈʒɨsta n
(dawniej, dawny) matka matki; mormor

babka ojczysta ˈbapka ɔjˈʧ̑ɨsta n
(dawniej, dawny) matka ojca; farmor

babsko ˈbapskɔ n
(pogardliwie) (obraźliwie) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta brzydka lub niesympatyczna käring

badanie baˈdãɲɛ n
poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego undersökning forskning
sprawdzenie stanu zdrowia undersökning

badać ˈbadaʨ̑ v
przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia) forska undersöka
przyglądać się czemuś lub komuś uważnie sondera
sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim undersöka

badminton badˈmʲĩntɔ̃n n
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką; badminton

badmintonista n
gracz w badmintona badmintonspelare

bagaż ˈbaɡaʃ n
zapakowane przedmioty zabierane w podróż bagage

bagażnik baˈɡaʒʲɲik n
miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach bagagelucka bagagehållare

bagietka baˈɟɛtka n
(spożywczy) długa, cienka bułka; baguette pain riche

bagnet ˈbaɡnɛt n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz; bajonett

bagno ˈbaɡnɔ n
(ekologia, ekologiczny) obszar podmokły, o stale utrzymującym się nadmiernym nawilgoceniu, ze specyficzną roślinnością; kärr träsk mosse

bahamski baˈxãmsʲci adj
odnoszący się do archipelagu Bahamy bahamansk
odnoszący się do państwa Bahamy bahamansk

bahrański baxˈrãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Bahrajn bahrainsk

bajka ˈbajka n
(literacko) utwór o treści fantastycznej fabel
(potocznie, potoczny) zmyślona informacja fabel

bajt bajt n
(informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom; byte

bak bak n
zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu; tank

bakelit baˈkɛlʲit n
(chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu; bakelit

bakteria bakˈtɛrʲja n
(biologia, biologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego; bakterie

bakteriobójczy ˌbaktɛrʲjɔˈbujʧ̑ɨ adj
(medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je bakteridödande

bakteriolog ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk n
(medycyna, medyczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii bakteriolog

bakteriologiczny adj
związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii bakteriologisk

bakteriomocz n
(medycyna, medyczny) obecność bakterii w moczu; bakteriuri

bakteryjny ˌbaktɛˈrɨjnɨ adj
(medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie bakteriell

bakłażan bakˈwaʒãn n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach; äggplanta aubergine
(spożywczy) warzywo; podłużny, zwykle fioletowoczarny owoc rośliny (1.1) aubergine äggplanta

bal bal n
(choreografia, choreograficzny) uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce; bal

bal maskowy ˈbal maˈskɔvɨ n
zabawa, której uczestnicy są w przebraniach i maskach na twarzy maskeradbal

balet ˈbalɛt n
(choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego; balett

baletnica ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a n
kobieta, która tańczy w balecie ballerina

balkon ˈbalkɔ̃n n
wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą balkong

ballada balˈːada n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia; ballad

balon ˈbalɔ̃n n
(lotnictwo, lotniczy) wyposażony w gondolę aerostat bez napędu; luftballong
ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem; ballong

balsa ˈbalsa n
(botanika, botaniczny) Ochroma lagopus, drzewo rosnące w Ameryce Południowej i Środkowej; balsaträd
drewno balsy (1.1) balsa
tratwa bądź łódka z drewna (1.1) balsa

balsam ˈbalsãm n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych; balsam
(historia, historyczny, historycznie) starożytny preparat do balsamowania zwłok balsam
(przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś kto łagodzi, przynosi spokój balsam

bambus ˈbãmbus n
(botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych; bambu

banalny bãˈnalnɨ adj
zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności banal platt

banan ˈbãnãn n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych; banan
(spożywczy) (kulinaria) owoc rośliny (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty banan

banda ˈbãnda n
zorganizowana grupa przestępcza liga

bandaż ˈbãndaʃ n
długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.; bandage binda

bandażować ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑ v
zakładać bandaż, owijać bandażem förbinda plåstra ihop plåstra om

bandyta bãnˈdɨta n
człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw bandit

bangladeski ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci adj
związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu bangladeshisk

bank bãŋk n
(bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów bank
(bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1) bank
(medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów bank

bank krwi ˈbãŋk ˈːr̥fʲi n
(potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem blodbank

bank spermy ˈbãŋk ˈspɛrmɨ n
(potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy; spermabank

bankier n
właściciel lub dyrektor banku bankir

banknot ˈbãŋknɔt n
(bankowość, bankowy) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę; sedel

bankomat bãŋˈkɔ̃mat n
urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej; bankomat uttagsautomat

baptysterium n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (architektura, architektoniczny) budynek w którym dokonywano chrztu baptisterium

baptyzm ˈbaptɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu; baptism

bar bar n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56; barium
lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole; bar
(fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia; bar
miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol bar

bar mleczny ˈbar ˈmlɛʧ̑nɨ n
tani, samoobsługowy bar szybkiej obsługi, sprzedająca posiłki przez cały dzień i nie oferujący alkoholi; mjölkbar

barak ˈbarak n
prowizoryczny budynek barack

baran ˈbarãn n
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy bagge gumse

baranina ˌbarãˈɲĩna n
(kulinaria) mięso otrzymywane z owcy lub barana; fårkött

barbadoski ˌbarbaˈdɔsʲci adj
(geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa barbadisk

barbarzyńca ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nʦ̑a n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytności człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej; barbar

barbarzyński adj
cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem barbar

barbituran n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych barbiturat

barczysty adj
szeroki w barkach bredaxlad

bardzo ˈbarʣ̑ɔ adv
służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika szczególnie, dużo mycket väldigt redigt riktigt

baribal baˈrʲibal n
(zoologia, zoologiczny) Ursus americanus północnoamerykański niedźwiedź leśny; svartbjörn

bark bark n
(anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem; axel skuldra

barman ˈbarmãn n
osoba, która obsługuje bufet w barze; barmästare

barograf n
(meteorologia, meteorologiczny) miernik ciśnienia atmosferycznego (barometr), zdolny do samoczynnego zapisywania wyników pomiarów barograf

barometr baˈrɔ̃mɛtr̥ n
(meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego; barometer

baron ˈbarɔ̃n n
niski tytuł arystokratyczny; baron

barwena barˈvɛ̃na n
(ichtiologia, ichtiologiczny) jaskrawa ryba z Morza Śródziemnego; mullusfisk

barykada ˌbarɨˈkada n
(wojskowość, wojskowy) doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście; barrikad

bas bas n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski; bas

basen ˈbasɛ̃n n
forma skrócona od basen pływacki simbassäng bassäng
sztuczny zbiornik z wodą, służący do celów rekreacyjnych, higienicznych, technicznych lub rytualnych; bassäng

baskijski baˈsʲcijsʲci adj
związany z Baskami, dotyczący Basków baskisk baskiska

baskijski baˈsʲcijsʲci n
język Basków; baskiska

basset ˈbasːɛt n
(kynologia, kynologiczny) masywny pies myśliwski o zwisających uszach; basset basset hound

bastard ˈbastart n
(zoologia, zoologiczny) mieszaniec zwierzęcy, głównie międzygatunkowy, zwykle niepłodny lub z ograniczoną płodnością, np. muł; bastard

bastion ˈbastʲjɔ̃n n
(wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień; bastion

batalion baˈtalʲjɔ̃n n
(wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska; bataljon
(ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania; brushane

batat n
(botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej; sötpotatis

bateria baˈtɛrʲja n
(elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii batteri

baton ˈbatɔ̃n n
niewielki podłużny kawałek czekolady, niekiedy z dodatkami; chokladstång

batuta baˈtuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu; taktpinne

batymetria ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja n
dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych; batymetri

batyskaf baˈtɨskaf n
statek podwodny do badań na dużych głębokościach; batyskaf

bawełna baˈvɛwna n
(włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań bomull
(włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1); bomull
(botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie; bomull

bawić ˈbavʲiʨ̑ v
spędzać czas na rozrywkach leka

bawół ˈbavuw n
(zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła; buffel

baza ˈbaza n
główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania bas
podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia bas

baza danych n
(informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym databas

bazalt ˈbazalt n
(geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie; basalt

bazaltowy adj
dotyczący bazaltu, wykonany z bazaltu basaltisk

bazar ˈbazar n
teren, na którym można handlować; plac ze straganami basar

bazylia baˈzɨlʲja n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1); basilika

bazyliszek n
rodzaj jaszczurek; basilisk
stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem basilisk

bałałajka ˌbawaˈwajka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym; balalajka

bałkanizacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione balkanisering

bałtycki bawˈtɨʦ̑ʲci adj
od Bałtyk baltisk

bałwan ˈbawvãn n
figura człowieka ulepiona ze śniegu; snögubbe

bańka mydlana ˈbãɲka mɨˈdlãna n
pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie; såpbubbla

baśń baɕɲ̊ n
(literacko) utwór o treści fantastycznej; fabel

bażanciarnia ˌbaʒãɲˈʨ̑arʲɲa n
ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty; fasaneri fasangård

bażant ˈbaʒãnt n
(ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach; fasan

bażantarnia ˌbaʒãnˈtarʲɲa n
ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty; fasaneri fasangård

beatyfikacja ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult; saligförklaring

beczeć ˈbɛʧ̑ɛʨ̑ v
o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos bräka

beczka ˈbɛʧ̑ka n
cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami; tunna fat

bednarz ˈbɛdnaʃ n
rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem tunnbindare

befsztyk ˈbɛfʃtɨk n
(kulinaria) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany biff biffstek

behawioryzm n
(psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko; behaviorism

bekas ˈbɛkas n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak zamieszkujący tereny podmokłe; beckasin

bekerel n
(fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI; becquerel

belgijski bɛlʲˈɟijsʲci adj
odnoszący się do Belgii lub Belgów belgisk

belizeński ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci adj
związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców belizisk

belka ˈbɛlka n
długi, obrobiony pień drzewa balk

belona bɛˈlɔ̃na n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele; näbbgädda

bemol ˈbɛ̃mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton; sänkt

bengalski bɛ̃ŋˈɡalsʲci n
język bengalski (1.1) bengali

beniński bɛ̃ˈɲĩj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Benin beninsk

benzen n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny; bensen

benzyna bɛ̃w̃ˈzɨ̃na n
paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy; bensin

beret ˈbɛrɛt n
(krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny; basker

beri-beri n
(medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1; beriberi

berkel ˈbɛrkɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97; berkelium

bermudzki adj
dotyczący Bermudów bermudisk

beryl ˈbɛrɨl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4; beryllium

besan n
(spożywczy) mąka z ciecierzycy, częsty składnik regionalnych kuchni na subkontynencie indyjskim; kikärtsmjöl

beton ˈbɛtɔ̃n n
(budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących; betong

betoniarka ˌbɛtɔ̃ˈɲarka n
maszyna do wyrobu betonu betongblandare frifallsblandare
samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej betongbil betongblandare

bez bɛs n
(botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus; fläder

bez bɛs preposition
…służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem utan

bez- bɛs bɛz prefix
…służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś -lös o-

bezalkoholowy ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ adj
niezawierający, pozbawiony alkoholu alkoholfri

bezatomowy adj
nieposiadający broni jądrowej kärnvapenfri

bezbarwny bɛzˈbarvnɨ adj
nie mający barwy färglös

bezbateryjny adj
mogący działać bez baterii batterifri

bezbramkowy ˌbɛzbrãmˈkɔvɨ adj
(sport, sportowy) o meczu piłkarskim, o wyniku meczu piłkarskiego: zakończony remisem 0:0, zakończony bez strzelenia żadnej bramki mållös

bezchmurny bɛsˈxmurnɨ adj
charakteryzujący się brakiem chmur molnfri

bezczelność bɛʃˈʧ̑ɛlnɔɕʨ̑ n
nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie fräckhet näsvishet

bezczelny bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ adj
cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością oförskämd fräck näsvis uppnosig

bezcześcić v
znieważać coś, pozbawiać czci skända

bezdech ˈbɛzdɛx n
(medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu; andningsstillestånd

bezdeszczowy ˌbɛzdɛʃˈʧ̑ɔvɨ adj
charakteryzujący się brakiem deszczu regnfri

bezdomność bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑ n
(socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania; hemlöshet

bezdomny bɛzˈdɔ̃mnɨ adj
taki, który nie ma domu hemlös

bezdymny adj
niewydzielający dymu rökfri

bezdzietność bɛʑˈʥ̑ɛtnɔɕʨ̑ n
nieposiadanie potomstwa; barnlöshet

bezgorączkowy ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ adj
(medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki feberfri

bezgotówkowy adj
(bankowość, bankowy) (księgowość) odbywający się bez udziału gotówki kontantfri

bezgraniczny ˌbɛzɡrãˈɲiʧ̑nɨ adj
taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś oändlig

bezgwiezdny adj
nie mający gwiazd stjärnlös

bezinteresowny ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ adj
taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków oegennyttig osjälvisk

bezkształtny bɛsˈkʃtawtnɨ adj
o niewyraźnym, nieregularnym kszatłcie formlös amorf oformlig

bezmocz ˈbɛzmɔʧ̑ n
(medycyna, medyczny) brak wydalania lub wytwarzania moczu; anuri

beznadziejnie ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jɲɛ adv
(potocznie, potoczny) bardzo źle, kiepsko hopplöst

beznadziejność ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei hopplöshet

beznadziejny ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ adj
pozbawiony wszelkiej nadziei hopplös

bezoki adj
niemający oczu ögonlös

bezokienny adj
nie mający wcale okien fönsterlös

bezokolicznik ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik n
(gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu; infinitiv

bezosobowy ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ adj
taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby opersonlig

bezołowiowy adj
niezawierający ołowiu blyfri

bezpartyjny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nie należący do żadnego ze stronnictw albo partii politycznych partilös

bezpieczeństwo ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym säkerhet

bezpiecznik bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik n
podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej); säkring propp

bezpieczny bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ adj
taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi säker trygg

bezpodmiotowy adj
(gramatyka) taki, który nie zawiera podmiotu subjektslös

bezpodstawny ˌbɛspɔtˈstavnɨ adj
nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw grundlös ogrundad

bezprzewodowy adj
(technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych trådlös

bezradność bɛzˈradnɔɕʨ̑ n
niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji; hjälplöshet

bezrobocie ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ n
(ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć; arbetslöshet

bezrobotny ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ adj
bez pracy, bez zajęcia arbetslös

bezrogi adj
(zoologia, zoologiczny) nie mający rogów kullig

bezrymowy adj
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) nie zawierający rymów orimmad rimlös

bezsenność bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia; sömnlöshet

bezsolny adj
nie zawierający soli, pozbawiony soli saltfri

beztroska bɛsˈtrɔska n
brak trosk, zmartwień sorglöshet
nieprzejmowanie się niczym, brak dbałości o coś sorglöshet

bezwizowy adj
niewymagający uzyskania wizy visumfri

bezwonny bɛzˈvɔ̃nːɨ adj
niemający zapachu luktlös

bezwładność bɛzˈvwadnɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu tröghet

bezwłosy bɛzˈvwɔsɨ adj
niemający włosów, będący bez włosów hårlös

beżowy bɛˈʒɔvɨ adj
mający kolor kawy z mlekiem lub piasku beige

bhutański buˈtãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Bhutan bhutanesisk

białaczka bʲjaˈwaʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek; leukemi

białko ˈbʲjawkɔ n
(biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów; protein äggviteämne

białoruski ˌbʲjawɔˈrusʲci adj
dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów vitrysk vitryska

białoruski ˌbʲjawɔˈrusʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi; vitryska

białorzytka ˌbʲjawɔˈʒɨtka n
(ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste; stenskvätta

białowłosy adj
taki, który ma białe włosy vithårig

białozór bʲjaˈwɔzur n
(ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej; jaktfalk

biały ˈbʲjawɨ adj
mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp. vit

biblijny bʲiˈblʲijnɨ adj
pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii biblisk

bibliografia ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja n
wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych; bibliografi

bibliolatria n
oddawanie zbytniej czci Biblii, kult Biblii bibliolatri

bibliomania n
zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych bibliomani

biblioteka ˌbʲiblʲjɔˈtɛka n
instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji; bibliotek
(informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach; bibliotek

bibliotekarz ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ n
pracownik biblioteki; bibliotekarie

biblistyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii; bibelvetenskap

bicykl ˈbʲiʦ̑ɨkl̥ n
(historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości; höghjuling

bidet ˈbʲidɛt n
urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej; bidé

biec bʲjɛʦ̑ v
szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi springa löpa

bieda ˈbʲjɛda n
stan braku środków do życia fattigdom nöd

biedny ˈbʲjɛdnɨ adj
taki, któremu brakuje środków do życia fattig
ze współczuciem o kimś; poszkodowany stackars arm

biedny jak mysz kościelna ˈbʲjɛdnɨ ˈjak ˈmɨʃ kɔɕˈʨ̑ɛlna adj
bardzo biedny fattig som en kyrkråtta

biedronka bʲjɛˈdrɔ̃nka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych; nyckelpiga

bieg bʲjɛk n
(motoryzacja) przełożenie w skrzyni biegów växel
(sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety löpning

bieg płotkarski ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci n
(sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki; häcklöpning

biegacz ˈbʲjɛɡaʧ̑ n
(sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi löpare
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny biegaczowatych (Carabidae); jordlöpare

bieganie bʲjɛˈɡãɲɛ n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa joggning

biegać ˈbʲjɛɡaʨ̑ v
przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi springa löpa

biegun ˈbʲjɛɡũn n
jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu pol
miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy; pol
(fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny pol
(fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny pol

biegunka bʲjɛˈɡũnka n
(medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji; diarré

biegus rdzawy ˈbʲjɛɡus ˈrʣ̑avɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Calidris canutus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych; kustsnäppa

biegłość ˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑ n
doświadczenie w robieniu czegoś; nabyta wiedza umożliwiająca posiadanie praktycznej zdolności kunnighet

biegły ˈbʲjɛɡwɨ adj
mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie kunnig

biel bʲjɛl n
biały kolor; vitt

bielik ˈbʲjɛlʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję; havsörn

bieliźniarka ˌbʲjɛlʲiʑˈɲarka n
(dawniej, dawny) kobieta szyjąca bieliznę linnesömmerska
szafa na bieliznę linneskåp

bierne palenie ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ n
zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów); passiv rökning

biernik ˈbʲjɛrʲɲik n
(gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?; ackusativ

bierzmowanie ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej; konfirmation

bigamia bʲiˈɡãmʲja n
pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami; bigami

bigoreksja n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) męska odmiana anoreksji; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała bigorexi

bijekcja n
(matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna; bijektion

bikini bʲiˈcĩɲi n
dwuczęściowy damski kostium plażowy; bikini

bikorn ˈbʲikɔrn n
dwurożny kapelusz; bicorne

bilet ˈbʲilɛt n
dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru biljett

bilion ˈbʲilʲjɔ̃n n
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012; biljon

bilokacja n
(ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach; bilokation

binturong bʲĩnˈturɔ̃ŋk n
(zoologia, zoologiczny) Arctictis binturong ssak leśny południowo-wschodniej Azji; binturong

biochemia bʲjɔˈxɛ̃mʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym; biokemi

biochemiczny adj
(biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii biokemisk

biodro ˈbʲjɔdrɔ n
(anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda höft

biogeografia ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja n
nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów; biogeografi

biografia bʲjɔˈɡrafʲja n
opis życia i działalności jakiejś osoby; biografi

biograficzny ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z biografią, dotyczący biografii biografisk

biolog ˈbʲjɔlɔk n
specjalista w zakresie biologii biolog

biologia bʲjɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej; biologi

biologiczny ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z biologią, dotyczący biologii biologisk

biomasa bʲjɔ̃ˈmasa n
masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny) biomassa
materia zawarta w organizmach żywych; biomassa

biomedycyna ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈʦ̑ɨ̃na n
dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych; biomedicin

biomedyczny ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨʧ̑nɨ adj
związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny biomedicinsk

bioróżnorodność ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑ n
zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji; biodiversitet biologisk mångfald

biotop n
(biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) charakterystyczne środowisko występowania, siedlisko ekologiczne gatunku biotop

biotyna bʲjɔˈtɨ̃na n
(biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów; biotin

birmański bʲirˈmãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków) burmesisk

birmański bʲirˈmãj̃sʲci n
język urzędowy Mjanmy (Birmy); burmesiska

biskup ˈbʲiskup n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi, następca apostołów, najczęściej kieruje diecezją; biskop

bislama bʲisˈlãma n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych na Vanuatu; bislama

bit bʲit n
(informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1 bit

bita śmietana ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna n
(kulinaria) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem; vispgrädde

bitwa ˈbʲitfa n
(wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron; slag

biurko ˈbʲjurkɔ n
mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania skrivbord skolbänk

biuro ˈbʲjurɔ n
budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje; byrå kontor

biuro podróży ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ n
instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd. resebyrå turistbyrå

biust bʲjust n
piersi kobiety byst
popiersie bröst byst

biustonosz bʲjuˈstɔ̃nɔʃ n
(krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi; behå bysthållare bh

bizmut ˈbʲizmut n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83; vismut

biznesmen bʲizˈnɛsmɛ̃n n
osoba prowadząca własną firmę affärsman

bizon ˈbʲizɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy; bisonoxe

bić bʲiʨ̑ v
o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy prägla
uderzać kogoś, zadawać komuś ból slå
o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls slå
o dzwonie i zegarze wytwarzać głośne odgłosy pracy slå
w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp. slå

biżuteria ˌbʲiʒuˈtɛrʲja n
przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała; juvel

blady ˈbladɨ adj
o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację blek

bliski ˈblʲisʲci adj
taki, który jest w niewielkiej odległości nära
taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić nära
taki, który prawie osiągnął jakiś stan nära
bezpośrednio spokrewniony nära
zbliżony do czegoś, podobny nära

blisko ˈblʲiskɔ adv
w niewielkiej odległości nära

blizna ˈblʲizna n
(medycyna, medyczny) ślad po ranie; ärr

bliźniak ˈblʲiʑɲak n
każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie tvilling
(budownictwo) dom stykający się z innym lub innymi podobnymi jedną lub dwoma ścianami småhus

bliźnięta syjamskie blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ n
(medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał; siamesiska tvillingar

blog blɔk n
(informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie; blogg

bloger ˈblɔɡɛr n
(informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga bloggare

blogerka blɔˈɡɛrka n
(informatyka, informatyczny) autorka blogu bloggerska

blogować v
(informatyka, informatyczny) prowadzić blog blogga

blok blɔk n
zeszyt, notes z kartkami większego formatu block
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych block
duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy block

blok mieszkalny ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ n
budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy; höghus

blondynka blɔ̃nˈdɨ̃nka n
kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie blondin

bluszcz bluʃʧ̑ n
(botanika, botaniczny) roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie; murgröna

boa ˈbɔa n
(herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli; boa

bocian ˈbɔʨ̑ãn n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący z rodziny bocianów; stork
narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy; stork

bocian biały ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce; vit stork

bocian czarny ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce; svart stork

bodziec ˈbɔʥ̑ɛʦ̑ n
(dawniej, dawny) ostroga sporre
(medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego; stimulans
(przenośnie, przenośnia) podnieta, zachęta sporre stimulans

bogactwo bɔˈɡaʦ̑tfɔ n
majątek, posiadane dobra o dużej wartości rikedom förmögenhet
wielka ilość, różnorodność rikedom

bogaty bɔˈɡatɨ adj
posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody rik förmögen
taki, który obfituje w coś rik
dający dużą możliwość wyboru rik

bogini bɔˈɟĩɲi n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo rodzaju żeńskiego gudinna

bohater bɔˈxatɛr n
człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp. hjälte

bohaterka ˌbɔxaˈtɛrka n
forma żeńska od: bohater; kobieta odważna hjältinna

bohaterski ˌbɔxaˈtɛrsʲci adj
postępujący jak bohater hjältemodig
związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi hjältemodig

bohr bɔxr̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107; bohrium

bojkot ˈbɔjkɔt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku; bojkott

bojkotować v
zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu bojkotta

boks bɔks n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami; boxning
każda wydzielona część pomieszczenia boxing

bokser ˈbɔksɛr n
(sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo) boxare

bolesny bɔˈlɛsnɨ adj
taki, który sprawia ból fizyczny smärtsam

boleć ˈbɔlɛʨ̑ v
(medycyna, medyczny) być źródłem bólu göra ont värka smärta spränga

boliwijski ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci adj
odnoszący się do Boliwii boliviansk

bom bɔ̃m n
poziome drzewce na żaglowcu; bom

bomba ˈbɔ̃mba n
(wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem; bomb

bomba atomowa n
bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami atombomb

bombardować ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑ v
(wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi bombardera bomba

bonsai n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu; bonsai

bonus ˈbɔ̃nus n
dodatek, premia bonus

bonżurka bɔ̃n͇ˈʒurka n
(krawiectwo) poranny ubiór męski, podobny do marynarki; rökrock

bor bɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5; bor

borowik bɔˈrɔvʲik n
(biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych; rörsopp

borowik szlachetny bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ n
(mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych; karljohan stensopp

borowina ˌbɔrɔˈvʲĩna n
(medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf; fango

borsuk ˈbɔrsuk n
(zoologia, zoologiczny) ssak drapieżny z rodziny kunowatych; grävling

borta ˈbɔrta n
(włókiennictwo) pasmanteryjna taśma do obszywania skrajów tkaniny bård

borówka brusznica bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym; lingon

bosak ˈbɔsak n
(technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa; båtshake

boski ˈbɔsʲci adj
właściwy bogu, bóstwu gudomlig

boso ˈbɔsɔ adv
bez obuwia, z nieubranymi stopami barfota

botanik bɔˈtãɲik n
specjalista w zakresie botaniki botaniker

botanika bɔˈtãɲika n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach; botanik

botulizm bɔˈtulʲism̥ n
(medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę; botulism

bouclé n
(włókiennictwo) ozdobnie skręcona przędza z pętelkami lub węzełkami; bouclé
(włókiennictwo) teksturowana tkanina lub dzianina z przędzy (1.1) w całości albo tylko ze wstawkami bouclé

boysband n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, uprawiająca muzykę pop; pojkband

bozon ˈbɔzɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie; boson

bośniacki bɔɕˈɲaʦ̑ʲci adj
związany z Bośnią lub Bośniakami bosnisk

bośniacki bɔɕˈɲaʦ̑ʲci n
jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w BiH; bosniska

bożodrzew gruczołowaty n
(botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej; gudaträd

brak brak n
fakt nieistnienia czegoś brist

brak miesiączki ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci n
(medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne; utebliven menstruation

brakować braˈkɔvaʨ̑ v
być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać fattas saknas tryta

brama ˈbrãma n
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) element fortyfikacji, służący do obrony; port
(architektura, architektoniczny) ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu port

bramka ˈbrãmka n
(sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką; målbur mål
(sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2) mål

bramkarz ˈbrãmkaʃ n
(sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem; målvakt

brat brat n
potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki; bror broder
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich bror broder

bratanek braˈtãnɛk n
syn brata brorson

bratanica ˌbratãˈɲiʦ̑a n
córka brata brorsdotter

braterski braˈtɛrsʲci adj
odnoszący się do brata, braci broderlig

braterstwo braˈtɛrstfɔ n
braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie broderskap

bratowa braˈtɔva n
żona brata svägerska

brawo ˈbravɔ interjection
… pokazujący entuzjastyczną aprobatę bravo

brazylijski ˌbrazɨˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Brazylia brasiliansk

brać udział ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw v
uczestniczyć delta vara med

brednia ˈbrɛdʲɲa n
bezsens, bzdura smörja

brelok n
wisiorek, ozdoba na łańcuszku lub bransolecie berlock

brew brɛf n
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) pasmo krótkich włosów nad oczodołem ögonbryn

brewiarz n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin; breviarium

broda ˈbrɔda n
(anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka haka
zarost na brodzie (1.1) skägg

brodaty brɔˈdatɨ adj
mający zarost na dolnej części twarzy skäggig

brodawka n
(medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze vårta
(medycyna, medyczny) prawidłowa, anatomiczna wypukłość na skórze vårta

brodawka sutkowa brɔˈdafka sutˈkɔva n
(anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek; bröstvårta

brodziec pławny ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych; dammsnäppa

brokuł ˈbrɔkuw n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie; broccoli

brom brɔ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35; brom

brona ˈbrɔ̃na n
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie; harv

bronić ˈbrɔ̃ɲiʨ̑ v
odpierać atak försvara
stawać w obronie kogoś lub czegoś; wstawiać się za kimś; czymś, być czyimś obrońcą försvara
chronić siebie przed atakiem, odpierać atak na siebie försvara sig

broszka ˈbrɔʃka n
element biżuterii; ozdoba przypinana do stroju kobiecego przy pomocy zapinki; brosch

broszura brɔˈʃura n
cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie; broschyr

browar ˈbrɔvar n
zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo; bryggeri

broń brɔ̃ɲ n
(wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga; vapen

brud brut n
każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś smuts lort skit

brudna bomba n
(wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu; smutsig bomb

brudnopis brudˈnɔpʲis n
tekst roboczy kladd

brudny ˈbrudnɨ adj
mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud smutsig
(potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi smutsig

brudzić v
czynić brudnym, pokrywać brudem smutsa ner

brukiew ˈbrucɛf n
(botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.; kålrot

brukselka bruˈksɛlka n
(spożywczy) (kulinaria) odmiana kapusty warzywnej; brysselkål rosenkål

brunatny brũˈnatnɨ adj
mający kolor ciemnobrązowy brun

brunejski brũˈnɛjsʲci adj
odnoszący się do państwa Brunei bruneisk

brutto ˈbrutːɔ adv
bez potrąceń brutto

brydż brɨʧ̑ n
(termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary; bridge

bryg brɨk n
(morski) żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe; brigg

brylant ˈbrɨlãnt n
(jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament; briljant

brytyjski brɨˈtɨjsʲci adj
odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa brittisk
odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako wyspy brittisk

bryła ˈbrɨwa n
(matematyka, matematyczny) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej; kropp

brzeg bʒɛk n
krańcowa linia czegoś kant
pas lądu ograniczający zbiornik wodny; strand kust

brzezina bʒɛˈʑĩna n
lasek brzozowy björkskog

brzmienie ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ n
zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu ljud

brzmieć bʒmʲjɛ̇ʨ̑ v
(książkowy) być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk låta
(książkowy) zawierać określoną treść, myśl, wymowę, wydźwięk låta
(książkowy) zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać dźwięk låta

brzoskwinia bʒɔsˈkfʲĩɲa n
owoc z rodziny różowatych; persika persikoträd

brzoza ˈbʒɔza n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych; björk

brzuch bʒux n
(anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia; buk mage abdomen

brzuchomówca ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a n
(książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu buktalare

brzuszek piwny ˈbʒuʃɛk ˈpʲivnɨ n
(żartobliwie) brzuch mężczyzny pijącego duże ilości piwa, wskazujący na takie skłonności ölmage

brzydki ˈbʒɨtʲci adj
subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych ful

brzytwa ˈbʒɨtfa n
ostry nóż do usuwania zarostu; rakkniv

bród brut n
płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg vadställe vad

brąz brɔ̃w̃s n
(hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami; brons
przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1) brons

brązowawy ˌbrɔ̃w̃zɔˈvavɨ adj
mający kolor podobny do brązowego; niezupełnie brązowy, prawie brązowy brunaktig

brązowy brɔ̃w̃ˈzɔvɨ adj
mający kolor brązu; brun

buc buʦ̑ n
ktoś zarozumiały, pyszałkowaty, tępy, głupi lurk

buddyjski budˈːɨjsʲci adj
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem buddhistisk

buddyzm ˈbudːɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama; buddhism buddism

budka telefoniczna ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na n
(telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym; telefonkiosk

budowa buˈdɔva n
wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu anläggning

budowa ciała buˈdɔva ˈʨ̑awa n
sylwetka, wygląd i właściwości zewnętrzne ciała kroppbyggnad

budować buˈdɔvaʨ̑ v
tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje bygga anlägga

budowla buˈdɔvla n
coś, co zostało zbudowane, skonstruowane anläggning bygge

budynek buˈdɨ̃nɛk n
budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej byggnad hus

budzik ˈbuʥ̑ik n
zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory väckarklocka

budzić ˈbuʥ̑iʨ̑ v
przerywać czyjś sen väcka
wywoływać jakieś uczucia väcka
przestawać spać vakna

buk buk n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny bukowatych; bok

bukiet ˈbucɛt n
wiązanka, pęk kwiatów; bukett

bukszpan ˈbukʃpãn n
(botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach; buxbom

bukszpryt ˈbukʃprɨt n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca; bogspröt

bulgur n
(spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej; bulgur

bulimia buˈlʲĩmʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu; bulimi

bulimiczka n
kobieta cierpiąca na bulimię bulimiker

bulimiczny adj
dotyczący bulimii lub bulimików, właściwy bulimii lub bulimikom bulimisk

bulimik n
mężczyzna cierpiący na bulimię bulimiker

bulterier bulˈtɛrʲjɛr n
(kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów; bullterrier

bulwar ˈbulvar n
(książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym boulevard

bulwersować ˌbulvɛrˈsɔvaʨ̑ v
oburzać, poruszać, wywoływać złość, niesmak uppröra

bumerang n
płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo; bumerang

burak ˈburak n
(botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych; rödbeta

burak cukrowy ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier; sockerbeta

burdel ˈburdɛl n
(pospolicie) dom publiczny bordell horhus

burmistrz ˈburmʲisṭʃ n
(administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej; borgmästare

bursztyn ˈburʃtɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew; bärnsten

burza ˈbuʒa n
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty); åska åskväder

burza piaskowa n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku; sandstorm

burza w szklance wody ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ n
zamęt wywołany z błahych powodów storm i ett vattenglas

burżuazyjny adj
(historia, historyczny, historycznie) związany z burżuazją, dotyczący burżuazji borgerlig

but but n
część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy; sko

butan ˈbutãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG; butan

butanol buˈtãnɔl n
(chemia, chemiczny) alkohol alifatyczny o wzorze sumarycznym C4H9OH, używany głównie jako rozpuszczalnik oraz jako surowiec chemiczny; butanol

butelka buˈtɛlka n
szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców flaska butelj

bułgarski buwˈɡarsʲci adj
związany z Bułgarią lub Bułgarami bulgarisk bulgariska

bułgarski buwˈɡarsʲci n
język urzędowy Bułgarii; bulgariska

bułgarskojęzyczny buwˈɡarskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem bułgarskim bulgariskspråkig
spisany, stworzony w języku bułgarskim bulgariskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem bułgarskim bulgariskspråkig

bułka ˈbuw.ka n
wypiek o niewielkich rozmiarach; småfranska

buńczuk ˈbũj̃n͇ʧ̑uk n
(historia, historyczny, historycznie) drzewce zakończone kulą lub grotem, ozdobione końskim włosiem, stanowiły symbol władzy na dawnych kresach wschodnich; fana pryda med tagelplym
(historia, historyczny, historycznie) pęk włosów, przyłączany do rycerskiego szyszaka bądź do uszu lub piersi konia tagelplym

bydło ˈbɨdwɔ n
(rolnictwo, rolniczy) Szablon:zoot ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich; boskap

byk bɨk n
(potocznie, potoczny) błąd w tekście, najczęściej ortograficzny bock
(zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp. tjur

bynajmniej bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j particle
wzmacnia przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie ingalunda

bystrze ˈbɨsṭʃɛ n
(hydrologia, hydrologiczny) odcinek rzeki różniący się od sąsiednich szybszym prądem i mniejszą głębokością; fors

być bɨʨ̑ v
istnieć; trwać vara
charakteryzować się jakąś cechą vara
należeć do jakiejś organizacji vara
pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań vara
uczestniczyć w czymś vara
znajdować się w jakimś miejscu vara finnas

być może
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia kanske

być przy zdrowych zmysłach ˈbɨʨ̑ pʃɨ‿ˈzdrɔvɨγ ˈzmɨswax v
być zdrowym psychicznie, zachowywać równowagę, postępować zgodnie ze zdrowym rozsądkiem vara vid sunda vätskor

były ˈbɨwɨ adj
taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli förra forn

bzdura ˈbzdura n
coś nieprawdziwego, niedorzecznego smörja

bób bup n
(botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach; bondböna

bóbr bupr̥ n
(zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie; bäver

bóg buk bɔˈgɔvʲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.); gud

bójka ˈbujka n
awantura połączona z biciem; slagsmål

ból bul n
(medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne; smärta värk
przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne smärta

bączek ˈbɔ̃n͇ʧ̑ɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Ixobrychus, ptak brodzący z rodziny czaplowatych;

bąk bɔ̃ŋk n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek; broms
(ornitologia, ornitologiczny) Botaurus, duży ptak wodny wydający buczenie;

bęben ˈbɛ̃mbɛ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek; trumma

bębnić ˈbɛ̃mbʲɲiʨ̑ v
grać na bębnie trumma

bękart ˈbɛ̃ŋkart n
(pogardliwie) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”); bastard

bławatnik bwaˈvatʲɲik n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak o barwnym upierzeniu; kotinga

błona bębenkowa ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva n
(anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego; trumhinna

błona dziewicza ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a n
(medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy; mödomshinna

błona śluzowa ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva n
(anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych; slemhinna

błotnik ˈbwɔtʲɲik n
część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół flygel

błoto ˈbwɔtɔ n
mieszanina ziemi i wody; gyttja dy

błyskawica ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a n
zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi blixt

błyskawicznie ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ adv
bardzo szybko, prędko blixtsnabbt

błąd bwɔ̃nt n
niezgodność z zasadami, założeniami fel
działanie, które przynosi złe skutki fel

błąd ortograficzny ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ n
błąd w pisowni – złe napisanie wyrazu, niezgodne z zasadami ortografii; felstavning

błękitna krew bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf idiom
pochodzenie arystokratyczne blått blod

cal ʦ̑al n
pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm; tum

call center n
wydzielony dział firmy lub specjalistyczna instytucja przystosowana do telefonicznej obsługi klientów; callcenter

car ʦ̑ar n
(historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji); tsar

całka ˈʦ̑awka n
(matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego; integral

całkiem ˈʦ̑awʲcɛ̃m adv
w sposób całkowity, zupełny, pełny helt totalt rakt
w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę ganska tämligen

całkowicie ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ adv
w sposób całkowity, pełny, bez reszty fullständigt alldeles helt fullkomligt rent splitter

całkowity ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ adj
taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy total

całować ʦ̑aˈwɔvaʨ̑ v
dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś kyssa pussa
dawać i dostawać pocałunek pussas

całość ˈʦ̑awɔɕʨ̑ n
wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę helhet

całun n
(kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku; svepning

cały ˈʦ̑awɨ adj
zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni hel
jedyny, wyłączny hel

cebula ʦ̑ɛˈbula n
(spożywczy) (kulinaria) jarzyna z rośliny (1.1) lök

cebulka n
(botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych lök

cecha ˈʦ̑ɛxa n
parametr opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób egenskap

cedr ʦ̑ɛtr̥ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; ceder

cegła ˈʦ̑ɛɡwa n
(budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu; tegel tegelsten

cel ʦ̑ɛl n
to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni mål
to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia)) mål syfte ändamål

cel uświęca środki ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci proverb
można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel ändamålet helgar medlen

cela ˈʦ̑ɛla n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha cell
pokój więźnia w więzieniu cell fängelsecell

celibat ʦ̑ɛˈlʲibat n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych celibat
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych; celibat

celnik ˈʦ̑ɛlʲɲik n
osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy tulltjänsteman

celownik ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik n
(gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?; dativ

cement ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt n
hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina) cement

cena ˈʦ̑ɛ̃na n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar pris

cenotaf ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf n
(książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci; kenotaf

centaur ˈʦ̑ɛ̃ntawr n
(mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń; kentaur

centralny ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ adj
znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka central mellersta

centriola ʦ̑ɛ̃nˈtrʲjɔla n
(biologia, biologiczny) organellum komórkowe o cylindrycznej strukturze odpowiedzialne za tworzenie wrzeciona podziałowego; centriol

centrować v
(technologia, technika, techniczny) ustawiać coś współosiowo centrera

centrum ˈʦ̑ɛ̃ntrũm n
miejsce, gdzie coś się koncentruje center central
środkowa część czegoś center centrum

centyl ˈʦ̑ɛ̃ntɨl n
(statystyka, statystyczny) wartość z przedziału od 1 do 100, która określa procent rozkładu znajdujący się poniżej lub równy danej wartości; percentil

centymetr ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥ n
miara długości; jedna setna metra; centimeter

cenzura ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura n
kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań; censur

cep ʦ̑ɛp n
(dawniej, dawny) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą; slaga

cer ʦ̑ɛr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58; cerium

cera ˈʦ̑ɛra n
skóra na powierzchni twarzy hy
wygląd cery (1.1) hy

ceramiczny ˌʦ̑ɛrãˈmʲiʧ̑nɨ adj
wykonany z ceramiki keramisk

cerować ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑ v
wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie stoppa laga

certa ˈʦ̑ɛrta n
(ichtiologia, ichtiologiczny) przybrzeżna ryba morska podczas tarła wędrująca do rzek; vimma

certyfikat ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat n
dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia certifikat

certyfikować v
wydawać certyfikat, potwierdzając coś oficjalnie certifiera

cesarski ʦ̑ɛˈsarsʲci adj
dotyczący cesarza; dotyczący cesarstwa kejsarlig

cesarskie cięcie ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha; kejsarsnitt

cesarstwo ʦ̑ɛˈsarstfɔ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz; kejsardöme

cesarz ˈʦ̑ɛsaʃ n
najwyższy stopień monarchiczny; kejsare

cesarzowa ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva n
kobieta cesarz kejsarinna
żona cesarza kejsarinna

cewka moczowa ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva n
(anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz; urinrör

cewnik ˈʦ̑ɛvʲɲik n
(medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków; kateter

cez ʦ̑ɛs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55; cesium

chaber ˈxabɛr n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych; klint

chabeta n
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń hästkrake kamp

chadecki xaˈdɛʦ̑ʲci adj
(przymiotnik) od chadecja kristdemokratisk

chadek ˈxadɛk n
członek bądź sympatyk chadecji kristdemokrat

chamsa n
(etnografia, etnograficzny) symbol szczęścia w formie otwartej dłoni, używany w wielu kulturach jako amulet; Fatimas hand hamsa

chaos ˈxaɔs n
nieporządek, bezład kaos

charakter xaˈraktɛr n
(psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby karaktär
zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju karaktär

charakterystyczny ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ adj
typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska karakteristisk karaktäristisk typisk
wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów karakteristisk betecknande karaktäristisk kännetecknande typisk

charakterystyka ˌxaraktɛˈrɨstɨka n
opis cech właściwych komuś lub czemuś, zbiór cech charakteryzujących kogoś karakteristik karakterisering

charcik włoski ˈxarʲʨ̑iɡ ˈvwɔsʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy chartów pochodząca z północnej Afryki; italiensk vinthund

chart xart n
(zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową; vinthund

chata ˈxata n
drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach hydda

chcieć çʨ̑ɛ̇ʨ̑ modal
odczuwać chęć zrobienia czegoś vilja

chciwość ˈçʨ̑ivɔɕʨ̑ n
silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś girighet lystenhet

chciwy ˈçʨ̑ivɨ adj
taki, który odznacza się chciwością girig lysten glupsk

cheeseburger n
(kulinaria) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera; cheeseburgare

chemia ˈxɛ̃mʲja n
nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem; kemi

chemia organiczna ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na n
dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole; organisk kemi

chemiczny xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
związany z chemią kemisk

chemik ˈxɛ̃mʲik n
specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią kemist

chemioterapia ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi; kemoterapi

chemotaksja ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja n
(biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach; kemotaxis

chilijski ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Chile chilensk

chimera çĩˈmɛra n
(ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera; havsmus

chinina çĩˈɲĩna n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej; kinin

chirurg ˈçirurk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami kirurg

chirurgia çiˈrurʲɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym; kirurgi

chirurgia kosmetyczna çiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑na n
(medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała skönhetskirurgi

chirurgia plastyczna çiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na n
(medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała plastikkirurgi

chirurgiczny ˌçirurʲˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów kirurgisk

chińczyk ˈçĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
gra planszowa dla 2-4 osób; Fia Fia med knuff

chiński ˈçĩj̃sʲci adj
odnoszący się do Chin lub Chińczyków kinesisk

chiński ˈçĩj̃sʲci n
język urzędowy w Chinach; kinesiska

chińskojęzyczny ˌçĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem chińskim kinesiskspråkig
spisany, stworzony w języku chińskim kinesiskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem chińskim kinesiskspråkig

chleb xlɛp n
pieczywo z mąki, wody i drożdży; bröd

chlew xlɛf n
pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń; svinstia

chlor xlɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17; klor

chlorek ˈxlɔrɛk n
(chemia, chemiczny) sól kwasu solnego; klorid

chlorek sodu ˈxlɔrɛk ˈsɔdu n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej; natriumklorid

chloroform n
(chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający; kloroform

chmiel xmʲjɛl n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1) humle

chmura ˈxmura n
(meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze; moln sky

chociaż ˈxɔʨ̑aʃ conjunction
mimo że; robić coś pomimo jakiegoś niekorzystnego faktu lub nie robić mimo sprzyjającego fastän även om trots att fast

chodnik ˈxɔdʲɲik n
wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych; trottoar

chodzić ˈxɔʥ̑iʨ̑ v
(potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku hålla ihop sällskapa

choinka xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka n
choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia; julgran

cholangiopankreatografia n
(medycyna, medyczny) obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki kolangiopankreatografi

cholera xɔˈlɛra n
(medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna; kolera

cholesterol ˌxɔlɛˈstɛrɔl n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej; kolesterol

cholewa xɔˈlɛva n
część obuwia obejmująca przynajmniej cześć goleni skaft stövelskaft

chomik ˈxɔ̃mʲik n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae; hamster
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba, która gromadzi dużo niepotrzebnych rzeczy hamstrare

chomąto n
część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję; bogträ

choreograf ˌxɔrɛˈɔɡraf n
(choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego koreograf

choreografia ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja n
(choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych koreografi

choreograficzny adj
związany z układem tańca, choreografią, choreografami koreografisk

choroba xɔˈrɔba n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu; sjukdom sjuka

choroba Alzheimera xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra n
(medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka; Alzheimers sjukdom

choroba Parkinsona xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na n
(medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem; Parkinsons sjukdom

choroba lokomocyjna xɔˈrɔba ˌlɔkɔ̃mɔˈʦ̑ɨjna n
(medycyna, medyczny) schorzenie wywołane podczas poruszania się dowolnymi środkami transportu; åksjuka

choroba morska xɔˈrɔba ˈmɔrska n
(medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku sjösjuka

choroba von Willebranda xɔˈrɔba ˈfɔ̃n ˌvʲilɛˈbrãnda n
(medycyna, medyczny) choroba charakteryzująca się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach; von Willebrands sjukdom

choroba wysokościowa n
(medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu; höjdsjuka

chorobotwórczość ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób; patogenitet

chorobotwórczy ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɨ adj
(medycyna, medyczny) wywołujący chorobę sjukdomsalstrande

chorwacki xɔrˈvaʦ̑ʲci adj
związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów kroatisk kroatiska

chorwacki xɔrˈvaʦ̑ʲci n
jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH; kroatiska

chorwackojęzyczny xɔrˈvaʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem chorwackim kroatiskspråkig
spisany, stworzony w języku chorwackim kroatiskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem chorwackim kroatiskspråkig

chory ˈxɔrɨ adj
dotknięty chorobą sjuk

chrapanie xraˈpãɲɛ n
o ludziach hałaśliwe charczenie w czasie snu snarkning

chrapać ˈxrapaʨ̑ v
oddychać w trakcie snu charcząc snarka

chrom xrɔ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24; krom

chromosfera ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra n
(astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę; kromosfär

chromosom xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m n
(biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce; kromosom

chroniczny xrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
(medycyna, medyczny) długotrwały kronisk

chronić ˈxrɔ̃ɲiʨ̑ v
bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować skydda värja
szukać schronienia söka skydd
zabezpieczać siebie przed czymś skydda sig värja sig

chronologia ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja n
następstwo, kolejność zdarzeń kronologi

chronologiczny adj
(książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie kronologisk

chrust xrust n
(kulinaria) rodzaj kruchych, słodkich ciastek, faworki; klenäter

chruścik ˈxruɕʨ̑ik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy; nattslända

chrystadelfiański ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci adj
dotyczący chrystadelfianów kristadelfiansk

chrzan xʃãn n
(botanika, botaniczny) Armoracia P. Gaertn., rodzaj bylin z rodziny kapustowatych; pepparrot
(kulinaria) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku pepparrot
(spożywczy) (kulinaria) przyprawa z tartego chrzanu (1.4) pepparrot

chrzcielnica xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu; dopfunt

chrzest xʃɛst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie; dop

chrześcijański ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci adj
związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami kristen kristlig

chrześcijaństwo ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci; kristendom

chrząstka ˈxʃɔ̃w̃stka n
(anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.; brosk

chrząszcz xʃɔ̃w̃ʃʧ̑ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok; skalbagge

chudość ˈxudɔɕʨ̑ n
stan bycia chudym magerhet

chudy ˈxudɨ adj
o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości tunn

chusteczka do nosa n
kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy näsduk

chwast xfast n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych; ogräs

chwiejny adj
często zmieniający zdanie, niestały ostadig

chwila ˈxfʲila n
bardzo krótki czas ögonblick moment stund slag
punkt w czasie ögonblick moment stund slag

chytry ˈxɨtrɨ adj
podstępny, przebiegły knepig listig

chór xur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów; kör kor
miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów orgelläktare kor
utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1) kör körsång

chórzysta xuˈʒɨsta n
mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa w chórze körsångare

chów wsobny ˈxuf ˈːsɔbnɨ n
(biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników; inavel

chłodny ˈxwɔdnɨ adj
o relacjach międzyludzkich, o uczuciach: pozbawiony silnych, ciepłych, dobrych uczuć; zdystansowany kall kallsinnig kylig känslokall
raczej zimny; rześki sval kylig

chłodzić ˈxwɔʥ̑iʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się chłodniejsze kyla

chłoniak n
(medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej; lymfom

chłopak ˈxwɔpak n
(potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę pojkvän
dziecko płci męskiej pojke

chłopczyca xwɔpˈʧ̑ɨʦ̑a n
(potocznie, potoczny) dziewczyna lub dziewczynka, ubierająca się i zachowująca się jak chłopak; pojkflicka

chłopiec ˈxwɔpʲjɛʦ̑ n
młody człowiek płci męskiej pojke

chłód xwut n
dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno kyla köld

ciamajda ʨ̑ãˈmajda n
(potocznie, potoczny) człowiek niezdarny, ślamazarny mähä

ciasteczko ʨ̑aˈstɛʧ̑kɔ n
(informatyka, informatyczny) zestaw informacji wysyłany przez serwer i przechowywany na komputerze użytkownika, zawierający informacje wykorzystywane później przez serwer; kaka cookie

ciasto ˈʨ̑astɔ n
(kulinaria) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami; deg
(kulinaria) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka; kaka

ciało ˈʨ̑awɔ n
organizm ludzki lub zwierzęcy kropp
zwłoki człowieka i zwierzęcia kropp
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja kropp
(matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero); kropp

ciało niebieskie ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ n
(astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata; himlakropp

ciało obce ˈʨ̑awɔ ˈːpʦ̑ɛ n
(medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów främmande ämne

ciało szkliste n
(anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej; glaskropp

cichy ˈʨ̑ixɨ adj
o małej głośności tyst

ciecz ʨ̑ɛʧ̑ n
(fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia vätska

ciecz łzowa ˈʨ̑ɛʧ̑ ˈwzɔva n
(medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko; tårvätska

ciekawość ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑ n
chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś nyfikenhet

cielić się v
(zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo kalva

cielę ˈʨ̑ɛlɛ n
(zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego; kalv

cielęcina ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna n
mięso z młodej krowy (cielęcia) kalv kalvkött

ciemnia n
(fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych; mörkrum mörkrumsteknik

ciemnobrązowy ˌʨ̑ɛ̃mnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ adj
mający kolor brązowy o ciemnym odcieniu mörkbrun

ciemnoczerwony ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu mörkröd

ciemnoniebieski ˌʨ̑ɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu mörkblå

ciemnopomarańczowy ˌʨ̑ɛ̃mnɔpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ adj
mający kolor pomarańczowy o ciemnym odcieniu mörkorange

ciemnoszary ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈʃarɨ adj
mający kolor szary o ciemnym odcieniu mörkgrå

ciemnowłosy ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈvwɔsɨ adj
mający ciemne włosy mörkhårig

ciemnozielony ˌʨ̑ɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ adj
mający kolor zielony o ciemnym odcieniu mörkgrön

ciemność ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑ n
stan, w którym jest brak światła, jasności; dunkel

ciemnożółty ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈʒuwtɨ adj
mający kolor żółty o ciemnym odcieniu mörkgul

ciemny ˈʨ̑ɛ̃mnɨ adj
o kolorze: zbliżony do czarnego mörk

cienki ˈʨ̑ɛ̃nʲci adj
mający niewielki przekrój poprzeczny tunn

ciepło ˈʨ̑ɛpwɔ adv
(przenośnie, przenośnia) w sposób serdeczny, przyjazny, otwarty, uprzejmy varmt

ciepło ˈʨ̑ɛpwɔ n
(fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek; värme värmeenergi
uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości värme
(fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób värme

ciepły ˈʨ̑ɛpwɨ adj
mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą varm
o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło varm
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy varm

ciernisty ʨ̑ɛrʲˈɲistɨ adj
taki, który ma wiele cierni törnbeströdd

cierpienie ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
długotrwały lub silny ból lidande

cierpieć ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑ v
odczuwać ból fizyczny lub psychiczny lida

cierpliwość ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑ n
zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych tålamod

cierpliwy ʨ̑ɛrˈplʲivɨ adj
niezrażający się czekaniem tålmodig

cierń ʨ̑ɛrʲɲ n
ostry wyrostek na pędzie rośliny; törne tagg

cieszyć ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑ v
być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś njuta
mieć coś (najczęściej coś, co daje satysfakcję) åtnjuta

cietrzew ˈʨ̑ɛṭʃɛf n
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny; orre

cień ʨ̑ɛ̇̃ɲ n
zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony; skugga

ciocia ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a n
siostra matki moster faster
siostra ojca faster

cios ʨ̑ɔs n
uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem slag

cipa ˈʨ̑ipa n
(wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwarowe, gwara)) żeński narząd rozrodczy fitta mutta snippa slida vagina

cis ʦ̑is ʨ̑is n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych; idegran

cisza ˈʨ̑iʃa n
brak dźwięku tystnad

ciągle ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ adv
bez przerw städse ständigt
cyklicznie jämt städse ständigt
w dalszym ciągu, wciąż alltjämt fortfarande ännu

ciągnięcie ʨ̑ɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ciągnąć dragning

ciągnąć ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ v
kontynuować fortsätta
powoli pić coś läppja smutta suga
wchłaniać, wciągać coś insupa
wlec, przesuwać za sobą dra släpa
o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać dra släpa
długo trwać släpa sig fram
zajmować powierzchnię na określonym obszarze breda ut sig sträcka sig

ciągły ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ adj
nieustanny, ciągle trwający ständig
regularnie się powtarzający ständig

ciąć ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑ v
dzielić na części ostrym narzędziem klippa

ciąża ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu; graviditet

cięty adj
(potocznie, potoczny) okazujący złość förargad hätsk ilsken
potrafiący atakować bitande skarp snärtig

ciężarny ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ adj
będący w ciąży gravid havande

ciężarówka ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka n
(motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów; lastbil

ciężki ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci adj
taki, który dużo waży, ma dużą masę tung

ciśnienie ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa; tryck
(medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze; blodtryck

ciśnienie krwi ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi n
(medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych blodtryck

cmentarz ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ n
obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy; kyrkogård begravningsplats

cnota ˈʦ̑nɔta n
dodatnia cecha moralna dygd

cnotliwy ʦ̑nɔˈtlʲivɨ adj
który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości kysk ren
pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi dygdesam dygdig anständig etisk moralisk sedlig

co ʦ̑ɔ pronoun
…służący do zadawania pytań o orzeczniki vad
…wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak som vad

co najmniej ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j idiom
nie mniej niż åtminstone minst

co z oczu, to z serca ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a proverb
jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina ur syn, ur sinn

codziennie ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ adv
w każdym dniu, co dzień daglig var dag

codzienny ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ adj
powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia daglig

cokolwiek ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk pronoun
jakakolwiek rzecz, dowolna rzecz någonting

coroczny ʦ̑ɔˈrɔʧ̑nɨ adj
powtarzający się co roku årlig

cosinus kɔˈsʲĩnus n
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przeciwprostokątnej; cosinus

cotygodniowy ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ adj
powtarzający się co tydzień veckolig

coś ʦ̑ɔɕ indefinitePronoun
…zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić något någonting

croissant n
(kulinaria) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta; croissant giffel

cud ʦ̑ut n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej; mirakel under underverk
(przenośnie, przenośnia) rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna mirakel under underverk

cudowny ʦ̑uˈdɔvnɨ adj
fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu underbar fantastisk härlig ljuvlig mirakulös

cudzoziemiec ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑ n
osoba pochodząca z innego kraju utlänning

cudzoziemka n
kobieta, dziewczyna z innego kraju utländska

cukier ˈʦ̑ucɛr n
(spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych; socker
(chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu; socker

cukier puder ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr n
(spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków; florsocker pudersocker

cukierek ʦ̑uˈcɛrɛk n
(spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych; karamell godis

cukrzyca ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a n
(medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi; diabetes

cyber-
(potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem) cyber-

cyberkultura n
(neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.; nätkultur

cydr ʦ̑ɨtr̥ n
(kulinaria) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu; cider

cyfra ˈʦ̑ɨfra n
(potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 siffra
(matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym siffra
symboliczna reprezentacja cyfry (1.1) siffra

cygaro ʦ̑ɨˈɡarɔ n
suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia cigarr

cygański adj
dotyczący Cyganów, charakterystyczny dla Cyganów zigensk

cyjanek n
(chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca; cyanid

cykada ʦ̑ɨˈkada n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki; cikada

cykl ʦ̑ɨkl̥ n
szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo cykel

cykliczny adj
dotyczący cyklu, należący do cyklu cyklisk

cyklop ˈʦ̑ɨklɔp n
(mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła; cyklop

cylinder ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr n
(technologia, technika, techniczny) cześć maszyny tłokowej, w której porusza się tłok; cylinder
(chemia, chemiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy; cylinder
każdy walec, zwłaszcza gdy pusty wewnątrz cylinder
sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką; cylinderhatt

cylinder miarowy n
(technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) (metrologia, metrologiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy; mätglas

cylindryczny ˌʦ̑ɨlʲĩnˈdrɨʧ̑nɨ adj
taki, który ma kształt cylindra cylindrisk cylinderformig

cyna ˈʦ̑ɨ̃na n
(chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn; tenn

cynamon ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n n
suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa; kanel

cynk ʦ̑ɨ̃ŋk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30; zink

cyprofloksacyna ˌʦ̑ɨprɔflɔksaˈʦ̑ɨ̃na n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, pochodna kwasu nalidyksowego; ciprofloxacin

cypryjski ʦ̑ɨˈprɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Cypr cypriotisk
odnoszący się do wyspy Cypr cypriotisk

cyprys ˈʦ̑ɨprɨs n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych; cypress

cyranka ʦ̑ɨˈrãnka n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki; kricka

cyrk ʦ̑ɨrk n
miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne; cirkus
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) dziwne, śmieszne lub uciążliwe zachowanie, które zwraca na siebie uwagę cirkus

cyrkiel ˈʦ̑ɨrʲcɛl n
przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów; passare

cyrkon ˈʦ̑ɨrkɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40; zirkonium

cytat ˈʦ̑ɨtat n
przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu; citat

cytologiczny adj
(biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii cytologisk

cytoplazma n
(biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet; cytoplasma

cytra ˈʦ̑ɨtra n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle; cittra

cytryn ˈʦ̑ɨtrɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny citrin

cytryna ʦ̑ɨˈtrɨ̃na n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce citron

cytrynowożółty ˌʦ̑ɨtrɨ̃nɔvɔˈʒuwtɨ adj
żółty o odcieniu cytrynowym citrongul

cywilizacja ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego; civilisation kultur

cywilizować v
szerzyć cywilizację civilisera

cywilny ʦ̑ɨˈvʲilnɨ adj
nie należący do wojska civil
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami civil

czador ˈʧ̑adɔr n
zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu; chador

czadyjski ʧ̑aˈdɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Czad tchadisk

czajka ˈʧ̑ajka n
(ornitologia, ornitologiczny) europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie; vipa tofsvipa

czapka ˈʧ̑apka n
rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek; mössa

czapla ˈʧ̑apla n
(ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae, duży ptak brodzący; häger

czarcie koło n
(mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów; häxring

czarna dziura ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura n
(astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia; svart hål

czarna herbata n
(spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis svart te

czarna jagoda ˈʧ̑arna jaˈɡɔda n
(botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem; blåbär
owoc czarnej jagody (1.1) blåbär

czarna owca ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a n
(przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu svart får

czarna porzeczka ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych; svarta vinbär

czarniak ˈʧ̑arʲɲak n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius virens, europejska i kanadyjska ryba atlantycka; gråsej havslax

czarno-biały ˌʧ̑arnɔ‿ˈbʲjawɨ adj
(fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy svartvit

czarnogórski ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci adj
dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców montenegrinsk

czarnogórski ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze; montenegrinska

czarny ˈʧ̑arnɨ adj
mający najciemniejszy możliwy kolor svart
(szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1) svart
nielegalny svart
(fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie svart

czarny humor ˈʧ̑arnɨ ˈxũmɔr n
przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny; svart humor

czarodziej n
w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów trollkarl magiker

czarownica ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a n
w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia häxa

czas ʧ̑as n
(gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi tempus
wymiar używany do określania kolejności zdarzeń; tid
chwila, moment, pora tid

czas przeszły ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich; preteritum

czas to pieniądz ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑ proverb
czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło tid är pengar

czasem ˈʧ̑asɛ̃m adv
niekiedy, co pewien czas ibland emellanåt

czasochłonny ˌʧ̑asɔˈxwɔ̃nːɨ adj
wymagający poświęcenia dużo czasu tidskrävande

czasopismo ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ n
druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą; tidskrift

czasoprzestrzeń ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności; rumtid rumstid

czasownik ʧ̑aˈsɔvʲɲik n
(gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany verb

czasownik nieprzechodni ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi n
(gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej intransitivt verb

czasownik posiłkowy ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ n
(gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony hjälpverb

czasownik przechodni ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi n
(gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej transitivt verb

czasownik zwrotny ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ n
(gramatyka) czasownik, który odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek "się" reflexivt verb

czaszka ˈʧ̑aʃka n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie skalle kranium

czatować ʧ̑aˈtɔvaʨ̑ v
pilnować, śledzić kogoś z ukrycia lura

czecho-słowacki ˌʧ̑ɛxɔ-swɔˈvaʦ̑ʲci adj
dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją tjecko-slovakisk

czechosłowacki ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲci adj
dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją tjeckoslovakisk

czeczeński adj
dotyczący Czeczenii, Czeczenów tjetjensk

czeczeński n
język czeczeński tjetjenska

czeczotka ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem; gråsiska

czekan ˈʧ̑ɛkãn n
(sport, sportowy) rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie; isyxa

czekać ˈʧ̑ɛkaʨ̑ v
zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy vänta vänta sig
przerywać wykonywanie jakiejś czynności vänta vänta sig

czekolada ˌʧ̑ɛkɔˈlada n
(spożywczy) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu; choklad

czeladnik ʧ̑ɛˈladʲɲik n
rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra gesäll

czeluść ˈʧ̑ɛluɕʨ̑ n
(literacko) przepaść, głębia, jama avgrund gap klyfta

czeremcha ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa n
(botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach; hägg

czereśnia ʧ̑ɛˈrɛɕɲa n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych; sötkörsbär

czernica ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a n
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach; vigg

czerwiec ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑ n
szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); juni

czerwona porzeczka ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka n
(botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych; röda vinbär

czerwony ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy; röd
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) (zobacz) [[komunistyczny, lewicowy]] röd

czerwony jak burak ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈjaɡ ˈburak adj
zaczerwieniony na twarzy z powodu silnej emocji, najczęściej zawstydzenia röd som en tupp i ansiktet

czerwony olbrzym ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m n
(astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji; röd jätte

czerń ʧ̑ɛrʲɲ n
czarny kolor svärta

czesać ˈʧ̑ɛsaʨ̑ v
układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki kamma

czeski ˈʧ̑ɛsʲci adj
związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów tjeckisk tjeckiska
związany z Czechami (krainą historyczną), charakterystyczny dla Czech lub Czechów böhmisk

czeski ˈʧ̑ɛsʲci n
język urzędowy Republiki Czeskiej; tjeckiska tjeckisk

czeskojęzyczny ˌʧ̑ɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem czeskim tjeckiskspråkig
spisany, stworzony w języku czeskim tjeckiskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czeskim tjeckiskspråkig

cześć ʧ̑ɛɕʨ̑ interjection
(potocznie, potoczny) pozdrowienie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych hej hallå tjänare

czkawka ˈʧ̑kafka n
(fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu; hicka

czopek ˈʧ̑ɔpɛk n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo; stolpiller

czosnek ˈʧ̑ɔsnɛk n
(botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju (1.1)
(spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego vitlök

czołg ʧ̑ɔwk n
(wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz; stridsvagn tank

czoło ˈʧ̑ɔwɔ n
(anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi panna

czterdziestoczterolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści cztery lata fyrtiofyraåring

czterdziestoczteroletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści cztery lata fyrtiofyraårig
trwający czterdzieści cztery lata fyrtiofyraårig

czterdziestodwulatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści dwa lata fyrtiotvååring

czterdziestodwuletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści dwa lata fyrtiotvåårig
trwający czterdzieści dwa lata fyrtiotvåårig

czterdziestodziewięciolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści dziewięć lat fyrtionioåring

czterdziestodziewięcioletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści dziewięć lat fyrtionioårig
trwający czterdzieści dziewięć lat fyrtionioårig

czterdziestojednolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści jeden lat fyrtioettåring

czterdziestojednoletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści jeden lat fyrtioettårig
trwający czterdzieści jeden lat fyrtioettårig

czterdziestolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlatɛk n
osoba w wieku 40-49 lat fyrtioåring

czterdziestoletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści lat fyrtioårig
trwający czterdzieści lat fyrtioårig

czterdziestoośmiolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści osiem lat fyrtioåttaåring

czterdziestoośmioletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści osiem lat fyrtioåttaårig
trwający czterdzieści osiem lat fyrtioåttaårig

czterdziestopięciolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści pięć lat fyrtiofemåring

czterdziestopięcioletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści pięć lat fyrtiofemårig
trwający czterdzieści pięć lat fyrtiofemårig

czterdziestosiedmiolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści siedem lat fyrtiosjuåring

czterdziestosiedmioletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści siedem lat fyrtiosjuårig
trwający czterdzieści siedem lat fyrtiosjuårig

czterdziestosześciolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści sześć lat fyrtiosexåring

czterdziestosześcioletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści sześć lat fyrtiosexårig
trwający czterdzieści sześć lat fyrtiosexårig

czterdziestotrzylatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści trzy lata fyrtiotreåring

czterdziestotrzyletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści trzy lata fyrtiotreårig
trwający czterdzieści trzy lata fyrtiotreårig

czternastolatek ˌʧ̑tɛrnastɔˈlatɛk n
chłopak mający czternaście lat fjortonåring

czternastoletni ˌʧ̑tɛrnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający czternaście lat fjortonårig
trwający czternaście lat fjortonårig

czterokrotnie ˌʧ̑tɛrɔˈkrɔtʲɲɛ adv
cztery razy fyra gång

czterolatek ˌʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
chłopiec mający cztery lata fyraåring

czteroletni ˌʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający cztery lata fyraårig
trwający cztery lata fyraårig

czteromasztowiec ˌʧ̑tɛrɔ̃maˈʃtɔvʲjɛʦ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający cztery maszty (nie licząc bukszprytu) fyrmastare

czteromasztowy ˌʧ̑tɛrɔ̃maˈʃtɔvɨ adj
o żaglowcu: mający cztery maszty fyrmastad

czterosylabowy ˌʧ̑tɛrɔsɨlaˈbɔvɨ adj
liczący cztery sylaby, składający się z czterech sylab fyrstavig

czubatka europejska n
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Lophophanes cristatus, gatunek sikorki wyróżniający się charakterystycznym czubkiem z piór na głowie; tofsmes

czujność ˈʧ̑ujnɔɕʨ̑ n
zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo vaksamhet

czuć ʧ̑uʨ̑ v
odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów känna må
odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku känna

czwartek ˈʧ̑fartɛk n
czwarty dzień tygodnia torsdag

czwartorzęd ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt n
(geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 1,8 mln lat temu i trwa do dziś; kvartär

czworokąt ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt n
(geometria) wielokąt płaski mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki; fyrhörning fyrkant tetragon

czworościan n
(matematyka, matematyczny) wielościan o czterech trójkątnych ścianach; tetraeder

czy ʧ̑ɨ conjunction
łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym huruvida om

czy ʧ̑ɨ particle
słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”

czyj ʧ̑ɨj interrogativePronoun
używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy vems

czyjś ʧ̑ɨjɕ indefinitePronoun
należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi någon

czyn ʧ̑ɨ̃n n
działanie, postępek, akt; dåd handling

czynnik ˈʧ̑ɨ̃ɲːik n
(matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie faktor
przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek faktor

czynność ˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑ n
działanie, funkcjonowanie funktion
wykonywanie, robienie czegoś handling göromål

czynsz ʧ̑ɨ̃w̃ʃ n
terminowa opłata za wynajem hyra

czystość ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑ n
(przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne renhet
cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne renhet
wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna renhet oskuld

czysty ˈʧ̑ɨstɨ adj
pozbawiony brudu ren klar
przejrzysty, klarowny klar

czyszczenie ʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: czyścić rengöring

czytanie ʧ̑ɨˈtãɲɛ n
zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane läsning

czytać ˈʧ̑ɨtaʨ̑ v
przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną läsa

czytać między wierszami ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi v
domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost läsa mellan raderna

czytelnia ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa n
sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece läsesal

czytelnik ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik n
osoba, która czyta książki, gazety itp. läsare
osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni läsare

czytelny ʧ̑ɨˈtɛlnɨ adj
taki, który daje się odczytać, przeczytać läslig

czyścić ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑ v
powodować, że coś jest czyste, usuwając brud, zanieczyszczenia rengöra städa putsa feja

czyżyk ˈʧ̑ɨʒɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu grönsiska

czółenko ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ n
(włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici; skyttel

cząber ˈʧ̑ɔ̃mbɛr n
(botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków; kyndel
(kulinaria) przyprawa z cząbru ogrodowego kyndel

cząsteczka ʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu; molekyl

często ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ adv
(zobacz) częsty ofta

częstoskurcz ʧ̑ɛ̃w̃ˈstɔskurʧ̑ n
(medycyna, medyczny) znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca takykardi

częstotliwość ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu; frekvens

częściowo ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ adv
w jakiejś części, nie w całości delvis

część ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ n
fragment jakiejś całości del
urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim del

część mowy ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie; ordklass

członek ˈʧ̑wɔ̃nɛk n
osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia medlem ledamot

człowiek ˈʧ̑wɔvʲjɛk n
Homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię; människa karl mänska
ktoś, jakaś osoba karl människa

córka ˈʦ̑urka n
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców) dotter

cło ʦ̑wɔ n
opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów; tull

dach dax n
górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie zasłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp. tak

dadaistyczny adj
(sztuka) związany z dadaizmem lub dadaistami dadaistisk

daktyl ˈdaktɨl n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca dadel

daleki daˈlɛci adj
taki, który jest w dużej odległości avlägsen

daleko daˈlɛkɔ adv
w znacznej odległości långt långt borta

dalia ˈdalʲja n
(botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna; dahlia

dalmatyńczyk ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji; dalmatiner

dama ˈdãma n
(termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D; dam drottning
dystyngowana kobieta dam

dane ˈdãnɛ n
informacje na temat jakiejś osoby data
zbiór informacji przetwarzanych elektronicznie lub składowanych na nośnikach data

danie ˈdãɲɛ n
pojedyncza potrawa składająca się na posiłek maträtt anrättning

dany ˈdãnɨ adj
ten, o którym się mówi; omawiany; ten, którego dotyczy sprawa viss

darbuka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj arabskiego bębna o kielichowatym kształcie popularnego na Środkowym Wschodzie, w Lewancie i krajach Maghrebu; darbuka

darmsztadt ˈdarm̥ʃtat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110; darmstadtium

darwinizm n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt darwinism

data ˈdata n
umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia; datering datum

dawać radę ˈdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈradɛ v
umieć coś zrobić, radzić sobie, nie mieć z czymś problemów dra sig fram klara

dawca ˈdafʦ̑a n
ten, który daje donator givare

dawny ˈdavnɨ adj
mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości ålderdomlig

dać daʨ̑ v
pozwolić, umożliwić coś tillåta
wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś ge skänka

dać kosza ˈdaʨ̑ ˈkɔʃa v
nie dać szansy drugiej osobie (w sprawach miłosnych); odmówić komuś (np. przy oświadczynach) ge korgen

debiut ˈdɛbʲjut n
wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie debut

decybel dɛˈʦ̑ɨbɛl n
(fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze; decibel

decydować ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑ v
podejmować decyzję, postanawiać o czymś besluta
postanawiać coś zrobić besluta sig

decyzja dɛˈʦ̑ɨzʲja n
postanowienie, zamiar, rezolucja; rozstrzygnięcie beslut avgöra

dedukcja n
(logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków deduktion

defekt ˈdɛfɛkt n
uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny defekt

defibrylator ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr n
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne służące do defibrylacji; defibrillator

deficyt dɛˈfʲiʦ̑ɨt n
(ekonomia, ekonomiczny) przewaga wydatków nad dochodami underskott
niedobór, brak; brist

definicja ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja n
wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia; definition förklaring

defloracja n
(medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej deflorering

degenerować się ˌdɛɡɛ̃nɛˈrɔvaʨ̑‿ɕɛ v
tracić normy moralne spåra ur urarta
zniekształcać swoją strukturę spåra ur urarta

deista dɛˈ<sup>j</sup>ista n
wyznawca deizmu deist

deizm ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie; deism

dekada dɛˈkada n
dziesięć lat decennium årtionde

dekiel ˈdɛcɛl n
szczelna pokrywa, dopasowana pokrywka lok

deklamacja n
ekspresywne i wyraziste wyrecytowanie utworu literackiego deklamation

deklaracja ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja n
ogłoszenie, oświadczenie; sformułowanie poglądów, przekonań förklaring

dekoracja ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja n
element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze dekoration

dekorować ˌdɛkɔˈrɔvaʨ̑ v
upiększać coś, dodawać dekoracje dekorera

dekret ˈdɛkrɛt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej; dekret

delegacja ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) częściowe lub całkowite przeniesienie swoich kompetencje na inny organ delegation
grupa osób reprezentująca pewną społeczność delegation

delegat dɛˈlɛɡat n
oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy delegat

delfin ˈdɛlfʲĩn n
(zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni; delfin
(historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego; delfin

delikatny ˌdɛlʲiˈkatnɨ adj
charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością delikat lätt
wymagający taktu, taktowny delikat

delta ˈdɛlta n
(geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1); delta
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ; delta

demagog dɛ̃ˈmaɡɔk n
polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie demagog

demagogia ˌdɛ̃maˈɡɔɟja n
oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów; demagogi

dementi dɛ̃ˈmɛ̃ntʲi n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zaprzeczenie ogłoszone oficjalnie; sprostowanie określonych wiadomości dementi

dementować ˌdɛ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
prostować nieprawdziwe informacje, zaprzeczać dementera

demiurg ˈdɛ̃mʲjurk n
(filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość demiurg

demobilizacja ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego demobilisering
zwalnianie odbywających czynną służbę wojskową do rezerwy demobilisering

demograf dɛ̃ˈmɔɡraf n
osoba zawodowo zajmująca się demografią demograf

demografia ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych; demografi

demograficzny adj
dotyczący demografii demografisk

demokracja ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości; demokrati

demokrata ˌdɛ̃mɔˈkrata n
zwolennik demokracji demokrat

demokratyczny ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją demokratisk

demokratyzować ˌdɛ̃mɔkratɨˈzɔvaʨ̑ v
dokonywać procesu demokratyzacji demokratisera

demolowanie ˌdɛ̃mɔlɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: demolować demolering

demolować ˌdɛ̃mɔˈlɔvaʨ̑ v
świadomie niszczyć coś w sposób nieodwracalny demolera

demon ˈdɛ̃mɔ̃n n
istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi; demon

demonstrant dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt n
uczestnik demonstracji demonstrant

demontowanie ˌdɛ̃mɔ̃ntɔˈvãɲɛ n
przeprowadzanie demontażu demontering

demontować ˌdɛ̃mɔ̃nˈtɔvaʨ̑ v
rozkładać jakąś całość na części; dokonywać demontażu demontering

dendrologia ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja n
(botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach; dendrologi

denerwować ˌdɛ̃nɛrˈvɔvaʨ̑ v
działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej irritera uppröra

dentysta dɛ̃nˈtɨsta n
(zobacz) stomatolog; tandläkare

departament ˌdɛparˈtãmɛ̃nt n
(administracja) jednostka organizacyjna ministerstwa lub innej instytucji, departement

deponować v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie deponera

deportować ˌdɛpɔrˈtɔvaʨ̑ v
zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości deportera

depresja dɛˈprɛsʲja n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych; depression
(ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie depression
(geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza; depression

derby ˈdɛrbɨ n
rodzaj angielskiej gonitwy dla koni; derby derbylopp
(sport, sportowy) spotkanie dwóch drużyn z tego samego miasta w ramach jednego turnieju, w którym uczestniczą też drużyny z innych miast; derby derbymatch

derealizacja n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie psychiczne polegające na poczuciu obcości świata zewnętrznego i odbieraniu go jako zmienionego lub nierzeczywistego derealisation

derkacz ˈdɛrkaʧ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie; kornknarr

dermatologia ˌdɛrmatɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca sie chorobami skóry i jej przydatków; dermatologi

derwisz ˈdɛrvʲiʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym dervisch

deser ˈdɛsɛr n
(kulinaria) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym efterrätt dessert

deska do krojenia n
deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia żywności skärbräda

deska do prasowania n
specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny strykbräda

deskorolka ˌdɛskɔˈrɔlka n
(sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu; skateboard rullbräda

desperat dɛsˈpɛrat n
człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje desperado

despota dɛsˈpɔta n
(historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy; despot
władca absolutny, mający nieograniczoną władzę despot
(przenośnie, przenośnia) człowiek bezwzględny, narzucający swoją wolę despot

despotyzm dɛsˈpɔtɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich despoti

destrukcyjny ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ adj
posiadający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury destruktiv

destylacja ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia); destillation destillering

destylat dɛˈstɨlat n
produkt destylacji; destillat

deszcz dɛʃʧ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię; regn
(przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie regn

deszczowy dɛʃˈʧ̑ɔvɨ adj
związany z deszczem, odnoszący się do deszczu regnig

detal ˈdɛtal n
(ekonomia, ekonomiczny) forma handlu, w małych ilościach, sprzedaż niehurtowa, bezpośrednio konsumentowi detaljhandel
szczegół, coś mało ważnego detalj

detektyw dɛˈtɛktɨf n
człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa detektiv

detronizacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pozbawienie monarchy jego władzy i tytułu; avsättning

deuter ˈdɛwtɛr n
izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron; deuterium

deuteron dɛwˈtɛrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru; deuteron

dezodorant ˌdɛzɔˈdɔrãnt n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu; deodorant

dharma n
(filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska dharma
(filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii dharma
(filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda dharma
(filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne dharma
(filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku); dharma

diabelski dʲjaˈbɛlsʲci adj
związany z diabłem, dotyczący diabła djävulsk

diabelski młyn dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n n
rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej pariserhjul

diabetologia ˌdʲjabɛtɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy oraz jej powikłań; diabetologi

diabetyk dʲjaˈbɛtɨk n
osoba chora na cukrzycę diabetiker

diabeł ˈdʲjabɛw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) upadły anioł, kuszący do grzechu; djävul jävul

diagnoza dʲjaˈɡnɔza n
(medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby diagnos

diagram ˈdʲjaɡrãm n
graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości; diagram

dialekt ˈdʲjalɛkt n
(językoznawstwo, językoznawczy) regionalna odmiana języka, odznaczająca się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi, itp. dialekt folkmål

dializa n
metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej. dialys

dialog ˈdʲjalɔk n
rozmowa dwóch osób dialog

diament ˈdʲjãmɛ̃nt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie; diamant

diecezja dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja n
(historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie; stift
(kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa; stift

dingo ˈdʲĩŋɡɔ n
(zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią; dingo

dinozaur dʲĩˈnɔzawr n
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie; dinosaurie skräcködla

dioda ˈdʲjɔda n
(elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu; diod

diopsyd n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, CaMg[Si2O6]; diopsid

dla dla preposition
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności för åt

dlaczego dlaˈʧ̑ɛɡɔ pronoun
…pytający, używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności varför
…względny, używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności varför

dmuchać ˈdmuxaʨ̑ v
wypuszczać powietrze z ust blåsa

dno dnɔ n
dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu botten
wewnętrzna, dolna ścianka jakiegoś przedmiotu botten
(przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o czymś bezwartościowym lub bardzo brzydkim botten
(przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o kimś, kto wykazuje kompletną ignorancję w jakiejś dziedzinie lub o kimś bezwartościowym moralnie botten
(przenośnie, przenośnia), największa intensywność jakiegoś negatywnego zjawiska botten

do dɔ preposition
…określający końcowy punkt w przestrzeni till
…określający końcowy punkt w czasie till
…określający maksymalną wartość till

do góry adv
w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię upp

do góry nogami dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi idiom
dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy upp och ner

do trzech razy sztuka dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka proverb
trzecia próba czegoś będzie udana tredje gången gillt

do widzenia ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa interjection
uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś adjö hej då

doba ˈdɔba n
jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny) dygn

dobranoc dɔˈbrãnɔʦ̑ interjection
pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy god natt go'natt natti godnatt

dobrobyt dɔˈbrɔbɨt n
dobre warunki materialne välfärd välstånd

dobrowolny ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ adj
wynikający z własnej woli, działający bez przymusu frivillig

dobry ˈdɔbrɨ adj
korzystny god
o nastroju wesoły, radosny god
o zdrowiu, zmysłach zdrowy; szczególnie wyostrzony god
pomyślny, udany god
świetny, znakomity w swojej dziedzinie god
miły, uczynny, usłużny, szlachetny god bra

dobry wieczór ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur interjection
uprzejme powitanie używane wieczorem god kväll god afton

dobrze ˈdɔbʒɛ adv
w należyty sposób bra väl

dobytek dɔˈbɨtɛk n
wszystko co się posiada effekt

doceniać dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑ v
dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko uppskatta

dochód ˈdɔxut n
(ekonomia, ekonomiczny) suma wpływów z wszystkich źródeł lub określonego ich typu; inkomst avkastning

dodatek dɔˈdatɛk n
coś dodanego, dodatkowego tillsats

dodatkowo adv
w sposób dodany do czegoś ytterligare

dodatkowy ˌdɔdatˈkɔvɨ adj
dodany do istniejącej wcześniej reszty additionell

dodawać dɔˈdavaʨ̑ v
(matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować addera
dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość tillsätta

dogmat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół dogm
twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości dogm

dogodny adj
odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom läglig

dogrywka dɔˈɡrɨfka n
(sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania förlängning

doić ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑ v
pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy, owcy mjölka
(przenośnie, przenośnia) zabierać, wyłudzać od kogoś pieniądze mjölka

dojrzały dɔjˈʒawɨ adj
o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju mogen
taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny mogen

doktor ˈdɔktɔr n
(potocznie, potoczny) lekarz doktor
stopień naukowy; doktor

doktorant dɔkˈtɔrãnt n
osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora doktorand

dokument dɔˈkũmɛ̃nt n
materiał w postaci papierowej potwierdzający coś; dokument

dokładnie dɔˈkwadʲɲɛ adv
w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły precis noggrannt

dokładny dɔˈkwadnɨ adj
wykonany z dużą starannością precis noggrann
o człowieku: robiący coś starannie precis noggrann

dolar ˈdɔlar n
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $; dollar

dolaryzacja ˌdɔlarɨˈzaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty; dollarisering

dolaryzowanie ˌdɔlarɨzɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: dolaryzować dollarisering

dolaryzować ˌdɔlarɨˈzɔvaʨ̑ v
(ekonomia, ekonomiczny) wprowadzać dolara do obrotu w innym państwie jako urzędową walutę dollarisera

dolewać oliwy do ognia dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa v
zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje gjuta olja på elden

dolina dɔˈlʲĩna n
(geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu; dal sänka

dom dɔ̃m ˈdɔmɨ n
budynek mieszkalny hus hem
placówka społeczna, usługowa lub handlowa hus
pomieszczenie, miejsce stałego zamieszkania (pobytu) hus hem hem

dom dziecka ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka n
placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym; barnhem

dom publiczny ˈdɔ̃m puˈblʲiʧ̑nɨ n
dom, w którym jest uprawiana prostytucja; horhus bordell

domek z kart ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart n
(przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe korthus
budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki korthus

dominicki ˌdɔ̃mʲĩˈɲiʦ̑ʲci adj
dotyczący państwa Dominika, związany z Dominiką dominikisk

dominikański ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Dominikana dominikansk

donator dɔ̃ˈnatɔr n
osoba, która ofiarowuje coś na cele społeczne donator

doniczka dɔ̃ˈɲiʧ̑ka n
naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych; kruka blomkruka

dopełniacz dɔˈpɛwʲɲaʧ̑ n
(gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?; genitiv

dopływ ˈdɔpwɨf n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora biflod

dorada dɔˈrada n
(ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach; guldsparid

doradca n
osoba udzielająca porad rådgivare

dorosły dɔˈrɔswɨ adj
o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym vuxen

dorożka dɔˈrɔʃka n
lekki, rekreacyjny pojazd konny, często wynajmowany na przejażdżki droska hästdroska

dorsz dɔrʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba morska; torsk

doskonałość ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑ n
szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia; fullkomlighet

dossier n
zbiór dokumentów i akt dotyczących jakiejś osoby lub sprawy dossier

dostać w skórę ˈdɔstaʨ̑ ˈf‿skurɛ v
(potocznie, potoczny) zostać zbitym, dostać lanie få på huden

dostojnik dɔˈstɔjɲik n
osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa dignitär

dostęp ˈdɔstɛ̃mp n
możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby tillgång

dostępny dɔˈstɛ̃mpnɨ adj
możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia tillgänglig
(o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć tillgänglig

dosłownie dɔˈswɔvʲɲɛ adv
w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa bokstavligen

dosłowny dɔˈswɔvnɨ adj
znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia bokstavlig

dotacja dɔˈtaʦ̑ʲja n
zaopatrzenie; wyposażenie w środki finansowe; darowizna; bezzwrotna pomoc finansowa w celu popierania jakiejś działalności donation

dotyczyć dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑ v
mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś angå beträffa röra gälla anbelanga ankomma

dotykać dɔˈtɨkaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie beröra vidröra
(przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś såra
zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego röra

dowcip ˈdɔfʲʨ̑ip n
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć rolighet

dowodzić dɔˈvɔʥ̑iʨ̑ v
kierować i wydawać rozkazy swojej grupie anföra

dowód ˈdɔvut n
(matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia; bevis
przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś) bevis prov

dowód osobisty ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ n
(administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo; ID-kort identitetskort identitetshandling

dowódca dɔˈvutʦ̑a n
osoba kierująca grupą wojskowych; anförare huvud

doświadczać v
doznawać czegoś erfara uppleva

doświadczenie ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
ogół zdobytych wiadomości i umiejętności erfarenhet

doświadczony ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
mający doświadczenie erfaren

dożywotni ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi adj
taki, który potrwa do końca czyjegoś życia livslång

drabina draˈbʲĩna n
drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów; stege

dragon ˈdraɡɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny dragon

dramat ˈdrãmat n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki; drama
utwór literacki, którego akcja przedstawiona jest w formie dialogów i monologów, przeznaczony do wystawienia na scenie drama
nieszczęśliwe wydarzenie bądź sytuacja drama

dramaturg drãˈmaturk n
pisarz tworzący dramaty przeznaczone do wystawienia na scenie dramaturg

drapacz chmur ˈdrapaʧ̑ ˈxmur n
bardzo wysoki budynek skyskrapa

drapieżnik draˈpʲjɛʒʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar rovdjur

dreszcz drɛʃʧ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą; rysning

drewniak ˈdrɛvʲɲak n
but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie träsko

drewno ˈdrɛvnɔ n
materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał; trä timmer ved

drobne ˈdrɔbnɛ n
(potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety växel växelpengar

drobnomieszczaństwo n
(socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku; småborgerlighet

droga ˈdrɔɡa n
każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt; väg
podróżowanie väg
sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie) väg

droga ekspresowa ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva n
droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności; motortrafikled

droga krzyżowa ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego; korsväg

drogi ˈdrɔɟi adj
bliski uczuciowo kär
posiadający wysoką cenę dyr

drogo ˈdrɔɡɔ adv
od: drogi (wart dużo pieniędzy) dyrt

drogocenny adj
taki, który ma dużą wartość materialną värdefull

dromader drɔ̃ˈmadɛr n
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny; dromedar

drop drɔp n
(ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających; stortrapp

drozd drɔst n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie; trast

drożdże ˈdrɔʒʤ̑ɛ n
(botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową; jäst
(cukiernictwo) (kulinaria) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie jäst

druga wojna światowa ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945; andra världskriget

druk druk n
(drukarstwo, drukarski) proces drukowania tryck tryckning

drukarka druˈkarka n
urządzenie służące do drukowania skrivare

drukarnia druˈkarʲɲa n
zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje tryckeri

drukarz ˈdrukaʃ n
człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni; tryckare

drukowanie ˌdrukɔˈvãɲɛ n
wykonywanie odbitek przy pomocy prasy drukarskiej albo drukarki tryckning

drukować druˈkɔvaʨ̑ v
dawać coś do druku, publikować trycka
robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce trycka skriva ut

drumla ˈdrũmla n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki; mungiga

drut drut n
(technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy; tråd

drut kolczasty ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ n
materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami; taggtråd

drwal drval n
człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa; skogshuggare

drwina ˈdrvʲĩna n
wyśmianie w sposób dotkliwy czyichś poglądów, zachowań lub obyczajów, z reguły mające na celu pogardzenie kimś i wywyższenie się ponad niego hån spe

dryl drɨl n
(zoologia, zoologiczny) Mandrillus leucophaeus, gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych; drill

drzazga ˈḍʒazɡa n
niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.) sticka

drzemać ˈḍʒɛ̃maʨ̑ v
lekko, czujnie spać slumra

drzewo ˈḍʒɛvɔ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony; träd
(informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca (1.2); träd
(matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1); träd

drzewo genealogiczne ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ n
graf przedstawiający koligacje rodzinne släktträd

drzewo iglaste ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ n
(botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł barrträd

drzeworyt n
(sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek; träsnitt

drzwi ḍʒvʲi n
ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór dörr

drób drup n
(zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.) fjäderfä

dubeltówka ˌdubɛlˈtufka n
(łowiectwo, łowiecki) popularna, gładkolufowa, śrutowa broń myśliwska o dwóch równoległych – w pionie lub poziomie – lufach; bössa

dubn dupn̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105; dubnium

duch dux n
dusza ludzka själ
umysł, myśli ludzkie själ
istota, treść, charakter czegoś anda
niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami; spöke
zapał, entuzjazm anda ande

dudek ˈdudɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie; härfågel

duet ˈdu<sup>w</sup>ɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny złożony z dwóch osób duo
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przeznaczony dla dwóch instrumentów lub na dwa głosy duo

dukat ˈdukat n
(dawniej, dawny) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.; dukat

dumny ˈdũmnɨ adj
pewny siebie, mający poczucie własnej godności stolt
wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu högfärdig dryg förmäten högdragen högmodig mallig
zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś stolt belåten nöjd

dupa ˈdupa n
(wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt stjärt arsle

dupek ˈdupɛk n
(grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności skit

dupoliz n
(wulgarnie, wulgaryzm) lizus rövslickare

durszlak ˈdurʃlak n
dziurkowana miska do odcedzania durkslag

dusza ˈduʃa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci; själ

duński ˈdũj̃sʲci adj
odnoszący się do Danii lub Duńczyków dansk danska

duński ˈdũj̃sʲci n
język urzędowy Danii; danska

duńskojęzyczny ˌdũj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem duńskim danskspråkig
spisany, stworzony w języku duńskim danskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem duńskim danskspråkig

duży ˈduʒɨ adj
mający znaczne, wielkie rozmiary stor

dwucyfrowy ˌdvuʦ̑ɨfˈrɔvɨ adj
składający się z dwóch cyfr tvåsiffrig

dwudziestoczterolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia cztery lata tjugofyraåring

dwudziestoczteroletni ˌdvuʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia cztery lata tjugofyraårig
trwający dwadzieścia cztery lata tjugofyraårig

dwudziestodwulatek ˌdvuʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia dwa lata tjugotvååring

dwudziestodwuletni ˌdvuʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia dwa lata tjugotvåårig
trwający dwadzieścia dwa lata tjugotvåårig

dwudziestodziewięciolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia dziewięć lat tjugonioåring

dwudziestodziewięcioletni ˌdvuʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia dziewięć lat tjugonioårig
trwający dwadzieścia dziewięć lat tjugonioårig

dwudziestojednolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia jeden lat tjugoettåring

dwudziestojednoletni ˌdvuʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia jeden lat tjugoettårig
trwający dwadzieścia jeden lat tjugoettårig

dwudziestolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatɛk n
osoba w wieku 20-29 lat tjugoåring

dwudziestoletni ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia lat tjugoårig
trwający dwadzieścia lat tjugoårig

dwudziestoośmiolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia osiem lat tjugoåttaåring

dwudziestoośmioletni ˌdvuʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia osiem lat tjugoåttaårig
trwający dwadzieścia osiem lat tjugoåttaårig

dwudziestopięciolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia pięć lat tjugofemåring

dwudziestopięcioletni ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia pięć lat tjugofemårig
trwający dwadzieścia pięć lat tjugofemårig

dwudziestosiedmiolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia siedem lat tjugosjuåring

dwudziestosiedmioletni ˌdvuʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia siedem lat tjugosjuårig
trwający dwadzieścia siedem lat tjugosjuårig

dwudziestosześciolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia sześć lat tjugosexåring

dwudziestosześcioletni ˌdvuʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia sześć lat tjugosexårig
trwający dwadzieścia sześć lat tjugosexårig

dwudziestotrzylatek ˌdvuʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia trzy lata tjugotreåring

dwudziestotrzyletni ˌdvuʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia trzy lata tjugotreårig
trwający dwadzieścia trzy lata tjugotreårig

dwujęzyczność n
posługiwanie się dwoma językami tvåspråkighet

dwujęzyczny ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
o człowieku: mówiący w dwóch językach tvåspråkig
napisany w dwóch językach tvåspråkig
zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami tvåspråkig

dwukoronówka ˌdvukɔrɔ̃ˈnufka n
moneta o nominale 2 koron tvåkrona tvåkronorsmynt

dwukropek dvuˈkrɔpɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć kolon

dwuletni dvuˈlɛtʲɲi adj
mający dwa lata tvåårig
trwający dwa lata tvåårig

dwumasztowiec ˌdvũmaˈʃtɔvʲjɛʦ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający dwa maszty tvåmastare

dwumasztowy ˌdvũmaˈʃtɔvɨ adj
o żaglowcu: mający dwa maszty tvåmastad

dwunastnica ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego; tolvfingertarm

dwunastokąt n
(geometria) wielokąt o dwunastu bokach dodekagon

dwunastolatek ˌdvũnastɔˈlatɛk n
chłopiec mający dwanaście lat tolvåring

dwunastoletni ˌdvũnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwanaście lat tolvårig
trwający dwanaście lat tolvårig

dwusylabowy ˌdvusɨlaˈbɔvɨ adj
(językoznawstwo, językoznawczy) składający się z dwóch sylab tvåstavig

dwutlenek węgla dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy; koldioxid

dwór dvur n
majątek ziemski z dworem (1.3) i innymi zabudowaniami herrgård

dychotomia ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja n
(filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć dikotomi

dyftong ˈdɨftɔ̃ŋk n
(językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek; diftong

dykcja ˈdɨkʦ̑ʲja n
sposób wymawiania wyrazów i zdań, wymowa diktion

dykta ˈdɨkta n
płyta sklejona z fornirów plywood

dyktator dɨkˈtatɔr n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny diktator

dyktatorski adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyktatorem lub z dyktaturą diktatorisk

dyktatura n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób; diktatur

dym dɨ̃m n
produkty spalania zawieszone w powietrzu rök

dymisja dɨ̃ˈmʲisʲja n
zwolnienie kogoś ze stanowiska, złożenie z urzędu; rezygnacja (ustąpienie) z zajmowanego stanowiska avsättning

dymić ˈdɨ̃mʲiʨ̑ v
wydzielać dym ryka
wydzielać dym ryka röka

dymówka dɨ̃ˈmufka n
(zoologia, zoologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków; ladusvala

dynamit dɨ̃ˈnãmʲit n
materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej; dynamit

dynia ˈdɨ̃ɲa n
(botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych; pumpa
(kulinaria) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1) pumpa kurbits

dyplom ˈdɨplɔ̃m n
dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy diplom examensbevis

dyplomacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi diplomati

dyplomata ˌdɨplɔ̃ˈmata n
oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa diplomat

dyrygent dɨˈrɨɡɛ̃nt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny; dirigent anförare

dyrygować ˌdɨrɨˈɡɔvaʨ̑ v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kierować zespołem muzycznym, podczas wykonywania jakiegoś utworu dirigera

dysforia dɨsˈfɔrʲja n
zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych dysfori

dysk dɨsk n
(anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa łącząca dwa kręgi; intervertebraldisk mellankotskiva
(informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1) disk
(sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła; diskus

dysk twardy ˈdɨsk ˈtfardɨ n
(informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych; hårddisk

dyskoteka ˌdɨskɔˈtɛka n
zabawa młodzieżowa, na której się tańczy przy muzyce diskotek
lokal, w którym się takie zabawy odbywają; diskotek

dyskretny dɨsˈkrɛtnɨ adj
zachowujący tajemnice i taktowny diskret
(matematyka, matematyczny) przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru; diskret
taki, który nie rzuca się w oczy diskret

dyskryminacja ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja n
ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym diskriminering

dyskryminować v
prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp. diskriminera

dyskusja dɨsˈkusʲja n
jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem; diskussion debatt

dysleksja dɨsˈlɛksʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania; dyslexi ordblindhet

dysmorfofobia n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie; dysmorfofobi

dysonans dɨˈsɔ̃nãw̃s n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki zagrane razem lub po sobie, lecz nie dające wrażenia harmonijnego współbrzmienia dissonans missljud
(przenośnie, przenośnia) brak zgodności, rozbieżność missämja oenighet

dyspensa dɨsˈpɛ̃w̃sa n
(kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego; dispens

dysproz ˈdɨsprɔs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66; dysprosium

dysputa dɨsˈputa n
dyskusja na poważny temat dispyt

dystans ˈdɨstãw̃s n
(sport, sportowy) wymierzony odcinek drogi, na którym odbywają się wyścigi distans
odległość np. między dwoma punktami, przedmiotami, miejscowościami distans avstånd

dystopia dɨsˈtɔpʲja n
(literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości; dystopi

dystopijny adj
związany z dystopią, dotyczący dystopii dystopisk

dysydent dɨˈsɨdɛ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana; dissident
osoba, która odsunęła się od grupy, do której należała dissident

dysza ˈdɨʃa n
(technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu munstycke dysa

dywan ˈdɨvãn n
gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi; matta

dywiz ˈdɨvʲis n
(drukarstwo, drukarski) znak graficzny w postaci krótkiej poziomej kreski biegnącej na wysokości średniej linii pisma lub nieco poniżej tej linii; stosowany przy dzieleniu wyrazu między wierszami oraz przy łączeniu wyrazów wieloczłonowych; bindestreck divis

dziadek ˈʥ̑adɛk n
ojciec matki morfar farfar
ojciec ojca farfar morfar

dziadek do orzechów ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf n
ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów; nötknäckare

dziadek macierzysty ˈʥ̑adɛk ˌmaʨ̑ɛˈʒɨstɨ n
(przestarzałe, przestarzały) ojciec matki morfar

dziadek ojczysty ˈʥ̑adɛk ɔjˈʧ̑ɨstɨ n
(dawniej, dawny) ojciec ojca farfar

dziadkowie ʥ̑atˈkɔvʲjɛ n
(potocznie, potoczny) rodzice rodziców; babcia i dziadek farföräldrar morföräldrar

działalność ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑ n
zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres verksamhet

działanie ʥ̑aˈwãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa; operation
zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś operation handling

działać ˈʥ̑awaʨ̑ v
aktywnie uczestniczyć, pracować agera handla verka
być sprawnym, funkcjonować fungera funka

dzicz ʥ̑iʧ̑ n
odludne, nieuprawiane miejsce vildmark

dziecinny ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩnːɨ adj
właściwy dziecku, taki jak u dziecka barnslig
zachowujący się jak dziecko barnslig

dzieciobójstwo ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ n
(książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego; barnadråp

dzieciństwo ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ n
okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy; barndom

dziecko ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ n
potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych; barn unge
istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia; barn unge

dziedziczyć ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑ v
otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci ärva
być uprawnionym do takiego otrzymania ärva
o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka ärva

dziedzina ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna n
(matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji; definitionsmängd

dziegieć ˈʥ̑ɛ̇ɟɛ̇ʨ̑ n
ciemnobrunatna, gęsta ciecz otrzymywana w procesie suchej destylacji drewna o intensywnym zapachu, mająca właściwości grzybobójcze i antyseptyczne, dawniej używana także do impregnacji płótna i skóry, uszczelniania beczek, itp.; tjära trätjära

dziekanat ʥ̑ɛˈkãnat n
(edukacja, edukacyjny) biuro, zajmujące się administracją wydziału wyższej uczelni dekanat

dzielenie ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia; division

dzielić ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑ v
dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości dela fördela

dzielna n
(matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik dividend

dzielnica ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta; kvarter

dziennik ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik n
(administracja) księga urzędowa do prowadzenia codziennych zapisów dagbok
(księgowość) księga, w której notowane są codziennie operacje finansowe dagbok
notatki zapisywane codziennie dagbok
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (morski) księga, w której odnotowywane są dane żeglugi oraz wydarzenia, jakie zaszły na okręcie (łodzi, statku) podczas żeglugi dagbok
(drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie dagstidning dagblad

dziennikarski adj
związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa journalistisk

dziennikarstwo ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ n
zajęcie dziennikarzy i dziennikarek journalistik

dziennikarz ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ n
osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.; journalist

dzierzba ˈʥ̑ɛʒba n
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź; törnskata

dziesięciokoronówka ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔkɔrɔ̃ˈnufka n
moneta o nominale 10 koron tiokrona tiokronorsmynt

dziesięciolatek ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
dziecko w wieku dziesięciu lat tioåring

dziesięciolecie ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ n
okres dziesięciu lat decennium årtionde

dziesięcioletni ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziesięć lat tioårig
trwający dziesięć lat tioårig

dziewczyna ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na n
(potocznie, potoczny) młoda, niezamężna kobieta flicka jänta tös
partnerka, nieformalna narzeczona flickvän flicka

dziewica ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a n
osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym jungfru oskuld

dziewictwo n
(fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą oskuld jungfrulighet

dziewięciolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
chłopiec mający dziewięć lat nioåring

dziewięcioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięć lat nioårig
trwający dziewięć lat nioårig

dziewiętnastolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlatɛk n
mężczyzna w wieku dziewiętnastu lat nittonåring

dziewiętnastoletni ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewiętnaście lat nittonårig
trwający dziewiętnaście lat nittonårig

dziewięćdziesięcioczterolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt cztery lata nittiofyraåring

dziewięćdziesięcioczteroletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt cztery lata nittiofyraårig
trwający dziewięćdziesiąt cztery lata nittiofyraårig

dziewięćdziesięciodwulatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dwa lata nittiotvååring

dziewięćdziesięciodwuletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt dwa lata nittiotvåårig
trwający dziewięćdziesiąt dwa lata nittiotvåårig

dziewięćdziesięciodziewięciolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat nittionioåring

dziewięćdziesięciodziewięcioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat nittionioårig
trwający dziewięćdziesiąt dziewięć lat nittionioårig

dziewięćdziesięciojednolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt jeden lat nittioettåring

dziewięćdziesięciojednoletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt jeden lat nittioettårig
trwający dziewięćdziesiąt jeden lat nittioettårig

dziewięćdziesięciolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
osoba w wieku 90-99 lat nittioåring

dziewięćdziesięcioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt lat nittioårig
trwający dziewięćdziesiąt lat nittioårig

dziewięćdziesięcioośmiolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt osiem lat nittioåttaåring

dziewięćdziesięcioośmioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt osiem lat nittioåttaårig
trwający dziewięćdziesiąt osiem lat nittioåttaårig

dziewięćdziesięciopięciolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt pięć lat nittiofemåring

dziewięćdziesięciopięcioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt pięć lat nittiofemårig
trwający dziewięćdziesiąt pięć lat nittiofemårig

dziewięćdziesięciosiedmiolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt siedem lat nittiosjuåring

dziewięćdziesięciosiedmioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt siedem lat nittiosjuårig
trwający dziewięćdziesiąt siedem lat nittiosjuårig

dziewięćdziesięciosześciolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt sześć lat nittiosexåring

dziewięćdziesięciosześcioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt sześć lat nittiosexårig
trwający dziewięćdziesiąt sześć lat nittiosexårig

dziewięćdziesięciotrzylatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt trzy lata nittiotreåring

dziewięćdziesięciotrzyletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt trzy lata nittiotreårig
trwający dziewięćdziesiąt trzy lata nittiotreårig

dzień ʥ̑ɛ̇̃ɲ n
okres od świtu do zmierzchu dag
określony termin; data dag
okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba dag dygn

dzień dobry ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ interjection
zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu god morgon god dag god middag

dzień wypłaty n
stały dzień tygodnia lub miesiąca, w którym pracownicy otrzymują wynagrodzenie avlöningsdag

dzik ʥ̑ik n
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych; vildsvin

dziki ˈʥ̑ici adj
nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach vild

dziobak ˈʥ̑ɔbak n
(zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych; näbbdjur

dzisiaj ˈʥ̑iɕäj adv
cały dzień, który jest w tej chwili, dziś i dag idag
w obecnym czasie, w bieżącym okresie idag

dzisiejszy ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ adj
ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach samtida

dziura ˈʥ̑ura n
otwór powstały wskutek uszkodzenia hål
(potocznie, potoczny) ubytek w zębie hål
(fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa hål

dziura ozonowa ˈʥ̑ura ˌɔzɔ̃ˈnɔva n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko spadku stężenia ozonu w stratosferze Ziemi; ozonhål

dziwka ˈʥ̑ifka n
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka hora fnask

dziwny ˈʥ̑ivnɨ adj
charakteryzujący się czymś niezrozumiałym egendomlig besynnerlig konstig underlig märklig

dziób ʥ̑up n
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów; näbb
przednia część kadłuba statku; bog för

dziąsło ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ n
(anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby; tandkött

dziąsłowy adj
(językoznawstwo, językoznawczy) taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła alveolar

dzięcioł ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae hackspett

dzięcioł czarny ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce; spillkråka

dzięcioł duży ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła; större hackspett

dzięcioł zielony ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce; gröngöling

dzięki ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci preposition
…służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem tack vare

dziękować ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑ v
składać podziękowanie tacka

dziękuję ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ
…wyrażający wdzięczność tack

dzwon ʣ̑vɔ̃n n
duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk; klocka

dzwonek ˈʣ̑vɔ̃nɛk n
mały dzwon skälla
urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze ringklocka

dzwoniec ˈʣ̑vɔ̃ɲɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla; grönfink

dzwonić ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑ v
o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk ringa
wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka ringa

dzwonnica ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów; klocktorn

dół duw n
dziura wykopana w ziemi grop

dąb dɔ̃mp n
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) ek
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych; ek ekträd

dąb korkowy ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek; korkek

dążyć ˈdɔ̃w̃ʒɨʨ̑ v
działać w kierunku realizacji danego celu syfta

dłoń dwɔ̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne; handflata

dług dwuk n
to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy; skuld

długi ˈdwuɟi adj
mający znaczny wymiar podłużny (długość) lång
trwający znaczny czas lång
(potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw. lång
(żartobliwie) o człowieku: wysoki lång

długi weekend ˈdwuɟi ˈwʲikɛ̃nt n
(potocznie, potoczny) weekend, przed którym lub po którym następuje dzień ustawowo wolny långhelg

długo ˈdwuɡɔ adv
na znaczną długość långt
przez, na znaczny czas länge

długopis dwuˈɡɔpʲis n
narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem penna kulspetspenna

długoskrzydły ˌdwuɡɔˈskʃɨdwɨ adj
taki, który ma długie skrzydła långvingad

długowłosy ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ adj
(książkowy) mający długie włosy långhårig

długość ˈdwuɡɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej; längd

dłuto ˈdwutɔ n
(technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania; mejsel stämjärn

dłużnik ˈdwuʒʲɲik n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja zobowiązana do zwrotu długu (w formie pieniężnej lub rzeczowej) wierzycielowi; gäldenär

dźwig ʥ̑vʲik n
maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie lyftkran

dźwięk ʥ̑vʲjɛ̃ŋk n
fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka; ljud

dżdżownica ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec; daggmask

dżem ʤ̑ɛ̃m n
(spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem; sylt

dżibucki ʤ̑ʲiˈbuʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Dżibuti djiboutisk

dżibutyjski ˌʤ̑ʲibuˈtɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Dżibuti djiboutisk

dżihad ˈʤ̑ʲixat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska jihad

dżonka n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu; djonk

dżuma ˈʤ̑ũma n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis; pest

dżungla ˈʤ̑ũŋɡla n
wilgotny las tropikalny; djungel

e-mail ˈĩmɛjl n
(informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem (1.1) mejl

e-mailować v
(potocznie, potoczny) wysyłać listy (e-maile) drogą elektroniczną mejla

ebonit n
tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne; ebonit

echo ˈɛxɔ n
(akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni; eko genljud

echokardiografia ˌɛxɔkardʲjɔˈɡrafʲja n
(medycyna, medyczny) metoda badania serca przy zastosowaniu ultradźwięków; ekokardiografi

echolalia ˌɛxɔˈlalʲja n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych; ekolali

edredon ɛˈdrɛdɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu; ejder

edycja n
wydanie, publikacja utgåva upplaga

edytor tekstu ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu n
(informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu textredigerare

efekt ˈɛfɛkt n
osiągnięcie, wynik effekt

efekt cieplarniany ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane; växthuseffekt drivhuseffekt

efekt uboczny ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ n
dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek biverkning

efektowny ˌɛfɛkˈtɔvnɨ adj
sprawiający zadziwiająco dobre wrażenie effektfull

efektywny ˌɛfɛkˈtɨvnɨ adj
skuteczny, wydajny effektiv

egipski ɛˈɟipsʲci adj
odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu egyptisk egyptiska

egoista ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista n
osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych egoist

egoistyczny ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
charakterystyczny dla egoisty i egoizmu egoistisk

egzamin ɛɡˈzãmʲĩn n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej examen tentamen

egzaminować ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvaʨ̑ v
przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi examinera

egzarchat n
(historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału administracyjnego w cesarstwie bizantyńskim znajdująca się pod zarządem egzarchy exarkat
(historia, historyczny, historycznie) urząd namiestnika w cesarstwie bizantyńskim exarkat
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obszar położony poza głównym terenem działania danego Kościoła poddany władzy kanonicznej przedstawiciela patriarchy; exarkat

egzegeza n
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów; exeges

egzemplarz ɛɡˈzɛ̃mplaʃ n
jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów exemplar

egzystencja ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja n
istnienie, byt, życie i jego warunki existens

egzystencjalizm ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥ n
(filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej; existentialism existensialism

egzystować ˌɛɡzɨˈstɔvaʨ̑ v
być, istnieć existera

einstein ˈajn͇ʃtajn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99; einsteinium

ekliptyka ɛkˈlʲiptɨka n
(astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie; ekliptika

ekolog ɛˈkɔlɔk n
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią ekolog

ekologia ˌɛkɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody; ekologi miljöforskning

ekologiczny ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody ekologisk

ekonomiczny ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
odnoszący się do gospodarki ekonomisk
związany z ekonomią lub ekonomiką ekonomisk
oszczędny w środkach, niewymagający wielkiego nakładu sił ekonomisk

ekosystem ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m n
fragment przyrody będący funkcjonalną całością; ekosystem

ekran ˈɛkrãn n
ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy skärm
budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp. skärm
część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje skärm

ekskomunika ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim; bannlysning exkommunikation

ekskomunikować ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła exkommunicera bannlysa

ekspedycja ˌɛkspɛˈdɨʦ̑ʲja n
wyprawa zorganizowana w określonym celu; (także, też): grupa osób biorąca w niej udział expedition

ekspert ˈɛkspɛrt n
specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu expert

eksperyment ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt n
przeprowadzenie zjawiska w celach badawczych; experiment
pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu experiment

eksperymentalny ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ adj
związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy experimentell

eksplodować ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑ v
z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki explodera

eksplozja ɛksˈplɔzʲja n
rozerwanie się z hukiem; explosion

eksponat ɛksˈpɔ̃nat n
przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie itp. utställningsföremål

eksport ˈɛkspɔrt n
sprzedaż towarów lub wywóz krajowego kapitału za granicę albo świadczenie usług zagranicznemu klientowi export

eksportowanie ˌɛkspɔrtɔˈvãɲɛ n
(ekonomia, ekonomiczny) sprzedawanie towarów lub usług za granicę exportering

ekspres ˈɛksprɛs n
pośpieszna przesyłka pocztowa, którą dostarcza się od razu po nadejściu do urzędu pocztowego expressförsändelse
szybszy pociąg osobowy o wysokim standardzie poruszający się między dużymi miastami; express expresståg
urządzenie elektryczne służące do parzenia kawy; kaffebryggare

ekspresjonizm ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty; expressionism

ekstrapolacja ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja n
(matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane extrapolering
prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk extrapolation

ekstrawagancki ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci adj
taki, który jest przejawem ekstrawagancji extravagant

ekstremalnie ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ adv
w sposób ekstremalny ytterligt

ekstremalny ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ adj
krańcowy, skrajny extrem

ekstremistyczny adj
dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów extrem

ekstremizm ɛksˈtrɛ̃mʲism̥ n
wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii extremism

ekwadorski ˌɛkfaˈdɔrsʲci adj
odnoszący się do państwa Ekwador ecuadoriansk

elastyczny ˌɛlaˈstɨʧ̑nɨ adj
(fizyka, fizyczny) giętki, sprężysty böjlig elastisk spänstig
(przenośnie, przenośnia) łatwo się przystosowujący flexibel skalbar

elektrolit ˌɛlɛkˈtrɔlʲit n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego; elektrolyt

elektrolityczny adj
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem elektrolytisk

elektron ɛˈlɛktrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu; elektron

elektroniczny ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z elektroniką, opierający się na elektronice elektronisk

elektronika ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika n
dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych; elektronik

elektrownia ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa n
(elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną; kraftverk

elektryczność ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym; elektricitet el
(potocznie, potoczny) prąd elektryczny el elektricitet

elektryczny ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ adj
związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności elektrisk

elektryk ɛˈlɛktrɨk n
osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi elektriker

element ɛˈlɛ̃mɛ̃nt n
część składowa element

elf ɛlf n
istota fantastyczna; älva alv

elipsa ɛˈlʲipsa n
(matematyka, matematyczny) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała; ellips
(literacko) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie; ellips

elita ɛˈlʲita n
grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku elit
wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju elit

elitarny ˌɛlʲiˈtarnɨ adj
dostępny tylko dla niektórych osób elitistisk

elokwentny ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ adj
mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się vältalig

embriologia ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych; embryologi

emerytura ˌɛ̃mɛrɨˈtura n
okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku; pension

emigracja ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja n
wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim emigration

emigrant ɛ̃ˈmʲiɡrãnt n
ktoś, kto na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkał poza swoją ojczyzną emigrant

emir ˈɛ̃mʲir n
tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich emir

emiracki ˌɛ̃mʲiˈraʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Zjednoczone Emiraty Arabskie emiratisk

emirat ɛ̃ˈmʲirat n
(administracja) terytorium podległe władzy emira emirat

emisja ɛ̃ˈmʲisʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) puszczanie w obieg znaczków pocztowych, pieniędzy, papierów wartościowych itp. emission
(fizyka, fizyczny) wypuszczanie przez ciało cząstek (np. promieniowania, elektronów) emission

emocjonalny ˌɛ̃mɔʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
łatwo ulegający emocjom hjärtnupen

empatia ɛ̃mˈpatʲja n
(psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia; empati

empiryczny ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ adj
(filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim empirisk

empiryzm ɛ̃mˈpʲirɨsm̥ n
(filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne; empirism

emu ˈɛ̃mu n
(zoologia, zoologiczny) gatunek dużego ptaka australijskiego, Dromaius novaehollandiae, jedyny żyjący przedstawiciel rodziny emu (1.1); emu

encyklopedia ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja n
dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł; encyklopedi uppslagsverk

endemiczny adj
występujący tylko na określonym obszarze endemisk

endokrynologia ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego endokrinologi
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu; endokrinologi
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy endokrinologi

endometrioza n
(medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy; endometrios

endorfina ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna n
(biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu; endorfin

energia ɛ̃ˈnɛrʲɟja n
(fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy; energi
entuzjazm, chęć do działania energi

energiczny ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ adj
taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy energisk

energochłonny ˌɛ̃nɛrɡɔˈxwɔ̃nːɨ adj
wymagający dużej ilości energii energikrävande

enklawa ɛ̃ŋˈklava n
(administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa; enklav

enolog ɛ̃ˈnɔlɔk n
specjalista w dziedzinie enologii enolog

enologia ˌɛ̃nɔˈlɔɟja n
(spożywczy) wiedza o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina, obejmująca również zagadnienia jego chemii, mikrobiologii oraz analizy; enologi

entalpia ɛ̃nˈtalpʲja n
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem; entalpi

entalpia swobodna ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna n
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa; Gibbs fria energi

entomologia ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach; entomologi

entuzjazm ɛ̃nˈtuzʲjasm̥ n
stan zachwytu czymś; zapał, radość entusiasm

enzym ˈɛ̃w̃zɨ̃m n
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów; ferment enzym

epicentrum n
(geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi epicentrum

epidemiologia ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja n
(edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom; epidemiologi

epidot n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH); epidot

epilepsja ˌɛpʲiˈlɛpsʲja n
(medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych; epilepsi

epitafium ˌɛpʲiˈtafʲjũm n
inskrypcja nagrobna; epitafium epitaf

epizod ɛˈpʲizɔt n
zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne) episod

epoka ɛˈpɔka n
(geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki; epok ålder

era ˈɛra n
(historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu. era
(geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi; era

erb ɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68; erbium

erekcja ɛˈrɛkʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi; erektion

ergofobia n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) fobia pracy, irracjonalny lęk przed pracą ergofobi

erozja ɛˈrɔzʲja n
(geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych; erosion

erytrejski ˌɛrɨˈtrɛjsʲci adj
związany z Erytreą, dotyczący Erytrei eritreansk

erytrocyt ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt n
(medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi; erytrocyt

erytrozyna ˌɛrɨtrɔˈzɨ̃na n
(spożywczy) wiśniowoczerwony smołowy barwnik dodawany do niektórych typów żywności (np. do owoców konserwowych, osłonek kiełbas oraz do herbatników), leków, tabletek, past do zębów, zakazany w niektórych krajach; erytrosin

eschatologia ˌɛsxatɔˈlɔɟja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp. eskatologi

eseista ˌɛsɛˈ<sup>j</sup>ista n
literat, autor esejów, szkiców literackich essäist

esej n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora; essä

eskalacja n
stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś eskalering

eskapizm n
(psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego eskapism verklighetsflykt

eskorta ɛˈskɔrta n
(przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę eskort

esperanto ˌɛspɛˈrãntɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.; esperanto

esperantysta ˌɛspɛrãnˈtɨsta n
osoba mówiąca językiem esperanto lub propagująca go esperantist

espresso ɛsˈprɛsːɔ n
(kulinaria) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody; espresso

esteta ɛˈstɛta n
człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna estet

estetyczny ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ adj
zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna estetisk

estetyka ɛˈstɛtɨka n
ładny, gustowny wygląd czegoś estetik
(filozofia, filozoficzny) (sztuka) nauka o pięknie; estetik

estoński ɛˈstɔ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Estonii lub Estończyków estnisk estländsk

estoński ɛˈstɔ̃j̃sʲci n
język urzędowy Estonii; estniska

estuarium n
(geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich; estuarium

etan ˈɛtãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego; etan

etanol ɛˈtãnɔl n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH; etanol

etap ˈɛtap n
część drogi etapp
odcinek czasu wykonania danej czynności, po którym lub przed którym wystąpiła inna część działania etapp

eten ˈɛtɛ̃n n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy alken, bezbarwny i łatwopalny gaz o słodkawym zapachu, fitohormon; eten etylen

etiopski ɛˈtʲjɔpsʲci adj
odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków etiopisk

etniczny ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z przynależnością do grupy narodowej etnisk

etnograficzny adj
związany z etnografią etnografisk

etruski ɛˈtrusʲci adj
dotyczący Etrurii lub Etrusków etruskisk

etruski ɛˈtrusʲci n
język Etrusków etruskiska

etruskologia ˌɛtruskɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się kulturą, historią i językiem Etrusków; etruskologi

etyczny ɛˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z etyką, dotyczący etyki etisk
zgodny z zasadami etyki etisk

etyka ˈɛtɨka n
(filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne; etik moral

etymologia ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja n
(językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu etymologi
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów; etymologi

etyn ˈɛtɨ̃n n
(chemia, chemiczny) najprostszy węglowodór nienasycony z szeregu homologicznego alkinów, bezbarwny gaz; etyn

eucharystia ɛw.xa.rɨˈsti.a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie; nattvard

eufemizm ɛwˈfɛ̃mʲism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne; eufemism

euforia ɛwˈfɔrʲja n
stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia eufori

eukaliptus n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii; eukalyptus

euro ˈɛwrɔ n
(jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej; euro

euro- ˈɛwrɔ
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską euro-

eurocent ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt n
(potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro cent

euroizacja ˌɛwrɔ<sup>j</sup>iˈzaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie euro do obrotu jako urzędową walutę w państwie nienależącym do Unii Europejskiej; euroisering

euroizowanie ˌɛwrɔ<sup>j</sup>izɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: euroizować euroisering

euroizować ˌɛwrɔ<sup>j</sup>iˈzɔvaʨ̑ v
(ekonomia, ekonomiczny) wprowadzać euro do obrotu jako urzędową walutę w państwie nienależącym do Unii Europejskiej euroisera

europ ˈɛwrɔp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63; europium

europejski ˌɛwrɔˈpɛjsʲci adj
dotyczący Europy europeisk

eurosceptycyzm ˌɛwrɔsʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥ n
(publikatory) negatywne nastawienie do integracji z Unią Europejską; euroskepticism

eurosceptyk ˌɛwrɔˈsʦ̑ɛptɨk n
osoba przeciwna integracji z Unią Europejską euroskeptiker

eurowybory ˌɛwrɔvɨˈbɔrɨ n
wybory do Parlamentu Europejskiego europaparlamentsval

eutanazja ˌɛwtãˈnazʲja n
(medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień; dödshjälp

ewakuacja ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia; evakuering

ewangelia ˌɛvãŋˈɡɛlʲja n
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa; evangelium

ewangelista n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czterech autorów kanonicznych ewangelii; evangelist

ewentualnie adv
w razie zaistnienia pewnych okoliczności eventuellt

ewentualny ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
przypuszczalny, możliwy eventuell

ewolucja ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji; evolution
proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś evolution

ewolucjonizm ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego; evolutionism

ezoteryczny ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ adj
tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych esoterisk

fabryka ˈfabrɨka n
produkcyjny zakład przemysłowy fabrik

facet ˈfaʦ̑ɛt n
(potocznie, potoczny) mężczyzna kille

fagocista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie fagottist

fagot ˈfaɡɔt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali; fagott

fajka ˈfajka n
przedmiot do palenia tytoniu; pipa snugga

fajny ˈfajnɨ adj
potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu: ciekawy, interesujący, świetny kul

fake news n
(publikatory) nieprawdziwe, fałszywe wiadomości rozpowszechniane w mass mediach i Internecie; fejknyheter

fakt fakt n
to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości; faktum

faktoid n
(socjologia, socjologiczny) (publikatory) karykaturalny fakt, informacja traktowana jako prawdziwa tylko przez to, że ukazała się w mediach; faktoid

faktura fakˈtura n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży; faktura

fakultet n
wydział szkoły wyższej fakultet

fala ˈfala n
(przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie våg bölja
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody bölja våg
(fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku; bölja våg

falcować falˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
(drukarstwo, drukarski) składać arkusz drukarski w strony przyszłej publikacji; falsa

falliczny adj
mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu fallisk

fallus ˈfalːus n
(anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności fallos

fan fãn n
(potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś; fan

fanatyk fãˈnatɨk n
żarliwy zwolennik idei lub religii fanatiker

fanatyzm fãˈnatɨsm̥ n
postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych fanatism

fantastycznie ˌfãntaˈstɨʧ̑ʲɲɛ adv
(potocznie, potoczny) wspaniale, wyjątkowo, bardzo dobrze fantastiskt

fantastyczny ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ adj
(potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny fantastisk

fantazja fãnˈtazʲja n
wyobraźnia fantasi
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych; fantasi

farad ˈfarat n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI; farad

faraon faˈraɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu; farao

faraoński adj
mający związek z faraonem faraonisk faraonsk

farba ˈfarba n
mieszanina barwników służąca do malowania färg

farerski faˈrɛrsʲci adj
odnoszący się do Wysp Owczych färöisk

farerski faˈrɛrsʲci n
język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych; färöiska

farmaceuta ˌfarmaˈʦ̑ɛwta n
specjalista, znawca farmacji farmaceut farmacevt

farmaceutyczny ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z farmacją farmaceutisk farmacevtisk

farmacja farˈmaʦ̑ʲja n
nauka o lekach; farmaci

fascynować ˌfasʦ̑ɨ̃ˈnɔvaʨ̑ v
czarować, olśniewać, interesować; być przedmiotem czyjejś uwagi tjusa

fasola faˈsɔla n
(botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych; böna

fason ˈfasɔ̃n n
(krawiectwo) kształt obuwia lub ubioru fason snitt
(przenośnie, przenośnia) sposób bycia jakiejś osoby fason

faszysta faˈʃɨsta n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu fascist

faszystowski ˌfaʃɨˈstɔfsʲci adj
związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom fascistisk

faszyzm ˈfaʃɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa; fascism

fatamorgana n
zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze; fata morgana

fatwa ˈfatfa n
w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk; fatwa

faza ˈfaza n
miejsce, etap fas

federacja ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd; federation

felczer ˈfɛlʧ̑ɛr n
(dawniej, dawny) chirurg wojskowy nieposiadający wykształcenia lekarskiego fältskär

felga ˈfɛlɡa n
element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę fälg

feministyczny ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek feministisk

feminizm fɛ̃ˈmʲĩɲism̥ n
(książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet; feminism

feminizowanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: feminizować feminisering

fenek ˈfɛ̃nɛk n
(zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach; fennek

fenol ˈfɛ̃nɔl n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH; fenol

fenomenalizm n
(filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje; fenomenalism

ferm fɛrm n
(chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100; fermium

fermentować ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
ulegać procesowi fermentacji lub powodować fermentację jäsa fermentera

fermion ˈfɛrmʲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie; fermion

feromon fɛˈrɔ̃mɔ̃n n
(biochemia, biochemiczny) substancja chemiczna wabiąca osobników płci przeciwnej feromon

festyn ˈfɛstɨ̃n n
publiczna impreza urządzona w związku z jakąś uroczystością fest

feudalizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach; feodalism

fiasko ˈfʲjaskɔ n
nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś fiasko misslyckande

fidżyjski fʲiˈʤ̑ɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Fidżi fijiansk

fidżyjski fʲiˈʤ̑ɨjsʲci n
język urzędowy Fidżi, fijianska

figa ˈfʲiɡa n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc figi (1.1) fikon

figowiec fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi fikonträd
(botanika, botaniczny) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych; fikonträd

figura fʲiˈɡura n
(książkowy) bohater utworu literackiego figur
(matematyka, matematyczny) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni figur
(szachy, pojęcie szachowe) starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec schackpjäs

fikcyjne małżeństwo n
małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie skenäktenskap

filatelistyka ˌfʲilatɛˈlʲistɨka n
hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych; filateli

filia ˈfʲilʲja n
(zarządzanie) oddział przedsiębiorstwa, uczelni lub urzędu znajdujący się w innym miejscu niż centralny filial

filipiński ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃sʲci adj
związany z Filipinami, odnoszący się do państwa Filipiny filippinsk

filiżanka ˌfʲilʲiˈʒãnka n
niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje kopp
(potocznie, potoczny) (kulinaria) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1) kopp

film fʲilm n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór; film
(fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna film

film grozy n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (zobacz) horror skräckfilm

filmować fʲilˈmɔvaʨ̑ v
nagrywać coś kamerą filmową filma

filolog fʲiˈlɔlɔk n
specjalista w dziedzinie filologii filolog

filologia ˌfʲilɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego; filologi

filologiczny ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
(przymiotnik) od filologia filologisk

filozof fʲiˈlɔzɔf n
specjalista w zakresie filozofii filosof

filozofia ˌfʲilɔˈzɔfʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.; filosofi

filozoficzny ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii filosofisk

filtr fʲiltr̥ n
(elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości filter
(optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji filter
błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych filter

finał ˈfʲĩnaw n
(sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek final
koniec, zakończenie final

finlandyzacja ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną; finlandisering

finta ˈfʲĩnta n
(sport, sportowy) zmylenie przeciwnika fint
sztuczka, trick, manewr, podstęp fint

fioletowy ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ adj
mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: czerwonego i niebieskiego; violett lila

fiord fʲjɔrt n
(geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd; fjord

fiołek ˈfʲjɔwɛk n
(botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej; viol

firma ˈfʲirma n
(potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo firma företag

fizjologia n
nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów fysiologi

fizjoterapeuta ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta n
(medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii sjukgymnast

fizyczny fʲiˈzɨʧ̑nɨ adj
dostępny zmysłom fysisk

fizyka ˈfʲizɨka n
nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii; fysik

fiński ˈfʲĩj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Finlandia lub Finów, pochodzący z Finlandii finsk finländsk

fiński ˈfʲĩj̃sʲci n
ugrofiński język używany przez Finów; finska

fińskojęzyczny ˌfʲĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
spisany, stworzony w języku fińskim finskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem fińskim finskspråkig
taki, który posługuje się językiem fińskim finskspråkig

flaga ˈflaɡa n
płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu flagga fana

flamandzki adj
odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii flamländska

flamandzki n
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii flamländska

flaming ˈflãmʲĩŋk n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu; flamingo

flauta ˈflawta n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sytuacja na morzu, gdy brak wiatru; stiltje

flegmatyczny ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ adj
odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny flegmatisk

flet flɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; flöjt

flirtować v
(przenośnie, przenośnia) czynić zalotne rozmowy oraz kokieteryjne gesty flörta

flora ˈflɔra n
(botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych flora

flora bakteryjna ˈflɔra ˌbaktɛˈrɨjna n
drobnoustroje występujące naturalnie w organizmie; bakterieflora

florencki flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲci adj
związany z Florencją, dotyczący Florencji florentinsk

flota ˈflɔta n
zbiór jednostek pływających; flotta

fluor ˈflu<sup>w</sup>ɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9; fluor

flądra ˈflɔ̃ndra n
(ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba; flatfisk flundra plattfisk

fobia ˈfɔbʲja n
(psychologia, psychologiczny) uporczywy, chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed różnymi określonymi sytuacjami, zjawiskami, zwierzętami lub przedmiotami; fobi

foka ˈfɔka n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny; säl

fokmaszt n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pierwszy maszt od strony dziobu jednostek pływających, które posiadają co najmniej dwa maszty; fockmast

folia bąbelkowa n
folia z tworzywa sztucznego z bąbelkami powietrza stosowana do opakowywania kruchych przedmiotów; bubbelplast

folklor ˈfɔlklɔr n
(etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp. folklore

fondue n
(kulinaria) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw; fondue

fonem ˈfɔ̃nɛ̃m n
(językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka; fonem

fonetyczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki fonetisk

fonetyka fɔ̃ˈnɛtɨka n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka; fonetik

foniatria n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się zaburzeniami i leczeniem fonacji człowieka; foniatri

fontanna fɔ̃nˈtãnːa n
dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika; fontän springbrunn

forma ˈfɔrma n
zewnętrzny kształt form
kondycja fizyczna osoby form
sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś form
(językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazu form
(kulinaria) naczynie do pieczenia ciast form

formatowanie ˌfɔrmatɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: formatować formatering

formatować ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) przystosowywać nośnik danych do pracy przez odpowiednie ustalenie jego systemu plików formatera

forteca fɔrˈtɛʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia; fästning borg fäste

fortepian fɔrˈtɛpʲjãn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym; flygel

fosa ˈfɔsa n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia; vallgrav

fosfor ˈfɔsfɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15; fosfor

fosforan n
(chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego fosfat

fotel ˈfɔtɛl n
rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami; fåtölj

fotograf fɔˈtɔɡraf n
osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo; fotograf

fotografia ˌfɔtɔˈɡrafʲja n
nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym fotografi foto
sztuka wykonywania fotografii (1.1); fotografi

fotograficzny ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć fotografisk

fotografować ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑ v
robić zdjęcie, robić fotografię fotografera

fotokopia ˌfɔtɔˈkɔpʲja n
(biurowość, biurowy) kopia dokumentu, druku, rękopisu itp. uzyskana techniką fotograficzną fotokopia

fotomodelka ˌfɔtɔ̃mɔˈdɛlka n
modelka pozująca do zdjęć fotomodell

foton ˈfɔtɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego; foton

fotorealizm n
(sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością; fotorealism

fotowoltaiczny ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ adj
(przymiotnik) związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną fotovoltaisk

fotowoltaika ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>ika n
(technologia, technika, techniczny) (elektryczność) dziedzina nauki i techniki zajmująca się przetwarzaniem światła energii słonecznego na energię elektryczną; fotovoltaik

foyer n
(książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów; foajé

fragment ˈfraɡmɛ̃nt n
wyodrębniona część czegoś fragment

francuski frãnˈʦ̑usʲci adj
odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji fransk franska

francuski frãnˈʦ̑usʲci n
język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw; franska

francuskojęzyczny frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem francuskim franskspråkig
spisany, stworzony w języku francuskim franskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim franskspråkig

franko-prowansalski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język franko-prowansalski; frankoprovensalska

frankownica ˌfrãŋkɔvʲˈɲiʦ̑a n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie masowo przygotowujące listy do wysyłki przez drukowanie na nich opłaty pocztowej oraz danych adresowych i loga nadawcy; frankeringsmaskin

frans frãw̃s n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87; francium

frazes ˈfrazɛs n
często powtarzane, wyszukane powiedzenie, pozbawione jednak głębszego sensu floskel

fregata frɛˈɡata n
(ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych; fregattfågel
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe; fregatt

fregata białobrzucha frɛˈɡata ˌbʲjawɔˈbʒuxa n
(ornitologia, ornitologiczny) Fregata andrewsi ptak z rodziny fregatowatych christmasfregattfågel

fregata mała frɛˈɡata ˈmawa n
(ornitologia, ornitologiczny) Fregata ariel; ptak z rodziny fregatowatych mindre fregattfågel

fregata orla frɛˈɡata ˈɔrla n
(ornitologia, ornitologiczny) Fregata aquila, gatunek ptaka z rodziny fregat; ascensionfregattfågel

fregata wielka frɛˈɡata ˈvʲjɛlka n
(ornitologia, ornitologiczny) Fregata magnificens; ptak z rodziny fregatowatych; praktfregattfågel

fregata średnia frɛˈɡata ˈɕrɛdʲɲa n
(ornitologia, ornitologiczny) Fregata minor ptak z rodziny fregatowatych större fregattfågel

frekwencja frɛˈkfɛ̃nʦ̑ʲja n
liczba osób biorących udział w jakimś zdarzeniu / znajdujących się w jakimś miejscu frekvens

fresk frɛsk n
(sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką (1.1) fresk freskomålning
(sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk; fresk

fretka ˈfrɛtka n
(zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem; tamiller

frezja ˈfrɛzʲja n
(botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty; fresia

front frɔ̃nt n
(budownictwo) przód budynku front
przód, przednia część front

fruktoza n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów; fruktos

frustracja n
(psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu; frustration

frutarianizm n
sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny; frukterianism

frygijski adj
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii frygisk

frytkownica n
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria) urządzenie do smażenia frytek; fritös

fryzjer ˈfrɨzʲjɛr n
osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem frisör

fryzura frɨˈzura n
(fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób frisyr

fundacja fũnˈdaʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny; stiftelse

fundamentalizm n
pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji fundamentalism

fundamentalny ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ adj
podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy grundläggande

fundować v
zakładać i opłacać instytucje instifta spendera

funkcja ˈfũŋkʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie funktion
(matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania; funktion
przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania; funktion

funkcja stanu ˈfũŋkʦ̑ʲja ˈstãnu n
(fizyka, fizyczny) funkcja zależna wyłącznie od stanu układu tillståndsfunktion

funkcja wzajemnie jednoznaczna n
(matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny; bijektion

funkcjonować ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
działać, wykonywać czynności w sposób właściwy fungera funka

funt fũnt n
(ekonomia, ekonomiczny) waluta niektórych państw pund

furosemid ˌfurɔˈsɛ̃mʲit n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy furosemid

futro ˈfutrɔ n
(zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu päls
część odzieży (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść päls
wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan päls

futurolog n
mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe framtidsforskare

futurologia n
dziedzina wiedzy zajmująca się przyszłością, próbująca opisać dalszy rozwój ludzkości, cywilizacji i technologii futurologi framtidsstudier

futuryzm fuˈturɨsm̥ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim; futurism

gabinet zabiegowy n
(medycyna, medyczny) sala przystosowana do wykonywania niewielkich zabiegów medycznych behandlingsrum

gaboński ɡaˈbɔ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Gabon gabonesisk

gad ɡat n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami; kräldjur reptil

gadatliwy ˌɡadaˈtlʲivɨ adj
taki, który dużo i chętnie mówi pratglad pratsam pratsjuk språksam

gadolin ɡaˈdɔlʲĩn n
(chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64; gadolinium

gadożer ɡaˈdɔʒɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami; ormörn

gaduła ɡaˈduwa n
osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi pratmakare pratmakerska

gaj ɡaj n
(książkowy) mały las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących lund

gajówka ɡaˈjufka n
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie; trädgårdssångare

gal ɡal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31; gallium

galaktyczny adj
związany z galaktyką, dotyczący galaktyki galaktisk

galaktyka ɡaˈlaktɨka n
(astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów; galax stjärnsystem vintergata

galaretka ˌɡalaˈrɛtka n
(kulinaria) deser lub słodycze przyrządzone z wywaru z owoców z dodatkiem żelatyny, podawane na zimno; gelé

galera ɡaˈlɛra n
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia; galär

galeria ɡaˈlɛrʲja n
(sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum galleri

galernik ɡaˈlɛrʲɲik n
(historia, historyczny, historycznie) wioślarz, zwykle więzień lub niewolnik, pracujący na galerze galärslav

galicyjski ˌɡalʲiˈʦ̑ɨjsʲci adj
dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami) galizisk

galicyzm ɡaˈlʲiʦ̑ɨsm̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego; gallicism

galijski adj
związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów gallisk

gambijski ɡãmˈbʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Gambia gambisk

gameta ɡãˈmɛta n
(biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego; gamet könscell

garaż ˈɡaraʃ n
wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami; garage

garb ɡarp n
(zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem puckel

garderoba ˌɡardɛˈrɔba n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w teatrze, pokój w którym ubierają i charakteryzują się aktorzy teatergarderob
ogół odzieży, ubrań, które się posiada garderob
pomieszczenie służące do przechowywania odzieży garderob

gardzić ˈɡarʲʥ̑iʨ̑ v
myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą förakta
lekceważyć, bagatelizować förakta

gardło ˈɡardwɔ n
(anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi; strupe svalg

garnek ˈɡarnɛk n
(kulinaria) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw; gryta

garnirowanie ˌɡarʲɲirɔˈvãɲɛ n
(kulinaria) ozdabianie, przybranie, dekorowanie jedzenia; garnering

garnirować ˌɡarʲɲiˈrɔvaʨ̑ v
(kulinaria) ozdabiać jedzenie (np. zieleniną) garnera
(przestarzałe, przestarzały) obszywać coś tasiemką, lamówką itp. garnera

garnitur ɡarʲˈɲitur n
eleganckie ubranie męskie; kostym

gaszenie ɡaˈʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: gasić släckning

gatunek gaˈtuŋki ɡaˈtũnɛk n
(biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych; art
odmiana czegoś, typ, rodzaj art

gaucho n
południowoamerykański konny pasterz; gaucho

gaullistowski ˌɡɔlʲiˈstɔfsʲci adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący gaullizmu gaullistisk

gawial n
(zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy; gavial

gawron ˈɡavrɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu, ale mniejszy od kruka z rodziny krukowatych; råka

gay-friendly adj
(środowiskowy) marketingowe: taki, który tworzy środowisko przyjazne dla LGBT; gayvänlig

gaz ɡas n
(fizyka, fizyczny) lotny stan materii; gas
(wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna gas
substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1) gas
gazy: gazowy produkt uboczny trawienia, powstający w jelitach gas
pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu gas gaspedal

gaz cieplarniany ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ n
gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze; växthusgas drivhusgas

gaz musztardowy ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ n
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego senapsgas

gaz szlachetny ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny gaz, którego atomy nie łączą się w cząsteczki; ädelgas

gaz ziemny ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ n
(geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża; naturgas

gazela ɡaˈzɛla n
(zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa; gasell

gazeta ɡaˈzɛta n
drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie; blad tidning

gałąź ˈɡawɔ̃w̃ɕ n
(botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu gren kvist
odgałęzienie, odnoga, rozgałęzienie czegoś gren
(przenośnie, przenośnia) dział gospodarki, nauki itp. gren

gaśnica ɡaɕˈɲiʦ̑a n
(technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru; brandsläckare

gbur ɡbur n
(pogardliwie) człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko lurk

gdy kota nie ma, myszy harcują ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈʦ̑ujɔ̃w̃ proverb
kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp. när katten är borta dansar råttorna på bordet

gdyby ˈɡdɨbɨ conjunction
…wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia om

gdzie ɟʥ̑ɛ pronoun
…pytajny, służący do tworzenia pytań o lokalizację var där
…względny, zastępujący określenie miejsca var
gdzieś (miejsce nie określone bliżej) var

gdzie indziej ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j
do innego miejsca annanstans någon annanstans
w innym miejscu annanstans någon annanstans

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑ proverb
jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu ju fler kockar desto sämre soppa ju fler kockar, desto sämre soppa

gdziekolwiek ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk indefinitePronoun
(wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce var som helst

gdzieniegdzie ɟʥ̑ɛ̇̃ˈɲɛ̇ɟʥ̑ɛ adv
w niektórych miejscach ställe

gdzieś ɟʥ̑ɛ̇ɕ indefinitePronoun
w pewnym miejscu någonstans

gejsza ˈɡɛjʃa n
w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.; geisha

gelotologia n
terapia śmiechem; gelotologi

gen ɡɛ̃n n
(biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu; gen

generacja n
ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku generation

generalizować v
uogólniać generalisera

generał ɡɛ̃ˈnɛraw n
(wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych; general

genetyczny ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką genetisk

genetyka ɡɛ̃ˈnɛtɨka n
dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością; genetik

genialność ɡɛ̃ˈɲalnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co genialne genialitet

geniusz ˈɡɛ̃ɲuʃ n
osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach geni
czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent geni

genom ˈɡɛ̃nɔ̃m n
(biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów; genom

geodezja ˌɡɛɔˈdɛzʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi; geodesi

geograf ɡɛˈɔɡraf n
osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii geograf

geografia ˌɡɛɔˈɡrafʲja n
nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi; geografi

geograficzny ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z geografią, odnoszący się do geografii geografisk

geologia ˌɡɛɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi; geologi

geologiczny ˌɡɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z geologią geologisk

geometria ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja n
(matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi geometri
(matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki; geometri

geomorfologia ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja n
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu; geomorfologi

gepard ˈɡɛpart n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych; gepard

geriatria ɡɛrʲˈjatrʲja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego; geriatrik

german ˈɡɛrmãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32; germanium

germanistyczny adj
związany z germanistyką germanistisk

germanizm ɡɛrˈmãɲism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka niemieckiego; germanism

germański ɡɛrˈmãj̃sʲci adj
dotyczący Germanii germansk

gest ɡɛst n
ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi gest åtbörd tecken

getto ˈɡɛtːɔ n
(historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej getto
(przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia getto
dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA) getto
w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej getto

ghański ˈɡãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Ghana ghanansk

gibon ˈɟibɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych gibbon

gibraltarski adj
związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru gibraltisk

giełda ˈɟɛwda n
(ekonomia, ekonomiczny) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe; börs

gigant ˈɟiɡãnt n
(zobacz) olbrzym jätte gigant koloss

gigantyczny ˌɟiɡãnˈtɨʧ̑nɨ adj
ogromny, bardzo duży gigantisk

gil ɟil n
(ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków; domherre

ginekolog ˌɟĩnɛˈkɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii gynekolog

gips ɟips n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany; gips
(potocznie, potoczny) opatrunek unieruchamiający wykonany z gipsu gips

gitara ɟiˈtara n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny; gitarr

gitara elektryczna ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk; elgitarr

gitarzysta ˌɟitaˈʒɨsta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze gitarrist

glacjologia ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja n
nauka o lodowcach i lądolodach; glaciologi

glin ɡlʲĩn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13; aluminium

glina ˈɡlʲĩna n
(geologia, geologiczny) skała osadowa; lera

globalizacja ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja n
proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie; globalisering

globalnie ɡlɔˈbalʲɲɛ adv
na całym świecie globalt

globalny ɡlɔˈbalnɨ adj
ogólnoświatowy, obejmujący cały świat global

globus ˈɡlɔbus n
kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą; jordglob glob

glon ɡlɔ̃n n
Algae, rodzaj organizmów wodnych; alg

gloryfikować v
(książkowy) wysławiać, podnosić czyjeś zasługi, zalety glorifiera

glosariusz n
słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy ordlista

glukoza n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych; glukos druvsocker

gluten n
(biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż; gluten

gmina ˈɡmʲĩna n
(administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego; kommun

gnejs ɡnɛjs n
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej; gnejs

gniazdo ˈɟɲazdɔ n
(zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt; näste bo

gniew ɟɲɛf n
uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś; vrede

gnu ɡnu n
(zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich; gnu

godzina ɡɔˈʥ̑ĩna n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom; timme timma
(szkolnictwo, szkolny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna timme timma
jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy timme timma

godzina policyjna ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna n
pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach; utegångsförbud

godło ˈɡɔdwɔ n
(heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej; vapen

golarka ɡɔˈlarka n
(elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia; rakapparat

goleń ˈɡɔlɛ̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą; underben

gondola ɡɔ̃nˈdɔla n
wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji; gondol
kosz balonu lub sterowca gondol

gondolier ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą gondoljär

goniec ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑ n
(szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos; löpare

gonić ˈɡɔ̃ɲiʨ̑ v
biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać jaga

gont n
(budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych; spån

gorset ˈɡɔrsɛt n
część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku; korsett

goryl ˈɡɔrɨl n
(zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna; gorilla
(potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany gorilla

gorzelnia ɡɔˈʒɛlʲɲa n
zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych; bränneri

gorzelnictwo ˌɡɔʒɛlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
dział przemysłu, zajmujący się wytwarzaniem spirytusu surowego metodą fermentacji cukrów i destylacji spirytusu; brännvinsbränning

gorzki ˈɡɔʃʲci adj
taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu bitter amper

gorący ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ adj
(przenośnie, przenośnia) serdeczny hjärtlig
bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie het

gorączka ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃; feber
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego feber

gorączka złota ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta idiom
nagły pęd do poszukiwania złota guldfeber

gospodarz ɡɔsˈpɔdaʃ n
osoba przyjmująca gości värd

gospodyni domowa ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva n
kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi husmor husmoder

gotlandzki ɡɔˈtlãnʦ̑ʲci adj
(przymiotnik) od Gotlandia gotländsk

gotować ɡɔˈtɔvaʨ̑ v
doprowadzać do wrzenia koka
przyrządzać ciepłą potrawę laga koka
(o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia koka

gotówka ɡɔˈtufka n
pieniądze w postaci banknotów lub monet kontanter

gołoledź ɡɔˈwɔlɛʨ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu); halka

gołąb ˈɡɔwɔ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach; duva

gołębnik ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik n
pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi duvslag

gościniec ɡɔɕˈʨ̑ĩɲɛʦ̑ n
szeroka droga landsväg

gość ɡɔɕʨ̑ n
osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp. gäst

goździk ˈɡɔʑʥ̑ik n
(botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach; nejlika
(kulinaria) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa; kryddnejlika

gra ɡra n
zabawa według ustalonych reguł; spel
(sport, sportowy) mecz spel

grab ɡrap n
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze; avenbok
drewno grabu (1.1) vitbok avenbok

grabarz ˈɡrabaʃ n
osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych; dödgrävare

grabie ˈɡrabʲjɛ n
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia; kratta räfsa

grabież ˈɡrabʲjɛʃ n
zabieranie siłą czyjejś własności; obrabowanie, plądrowanie rov

grabieżca n
ten, kto dokonuje grabieży, rabuje, łupi plundrare

grabić ˈɡrabʲiʨ̑ v
(książkowy) odbierać coś komuś siłą, łupić plundra
zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi kratta

gracz ɡraʧ̑ n
uczestnik gry lub zawodów spelare

grad ɡrat n
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu; hagel
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę hagel

graf ɡraf n
(matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami; graf

grafika ˈɡrafʲika n
dział sztuk plastycznych, obejmujący techniki pozwalające na wielokrotne powielanie rysunku na papierze lub tkaninie; grafik

grafit n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych; grafit blyerts

grafologia n
badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu; grafologi

gram ɡrãm n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma; gram

gramatyka ɡrãˈmatɨka n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem języka, grammatik språklära

gramofon ɡrãˈmɔfɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych; grammofon

granat ˈɡrãnat n
(mineralogia, mineralogiczny) twardy przezroczysty minerał stosowany w jubilerstwie (jako kamień półszlachetny) lub jako materiał ścierny; granat
(wojskowość, wojskowy) pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym; granat
(spożywczy) owoc granatowca granatäpple

granatowy ˌɡrãnaˈtɔvɨ adj
mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski; marinblå

granica ɡrãˈɲiʦ̑a n
(administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.; gräns

graniczyć ɡrãˈɲiʧ̑ɨʨ̑ v
mieć wspólną granicę, sąsiadować gränsa

granit ˈɡrãɲit n
(geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa; granit

grasica n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania; bräss tymus

gratis ˈɡratʲis adv
bezpłatnie, darmo, darmowo, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; (potocznie, potoczny) na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko gratis

gratulacje n
wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby gratulation lyckönskan

grawitacja ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę; gravitation

grawitacyjny ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ adj
(fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji gravitetisk

grawiton n
(fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego graviton

grać ɡraʨ̑ v
brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp. spela
o przedmiocie: wydawać dźwięki spela
być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie spela
wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego spela traktera

grać pierwsze skrzypce ˈɡraʨ̑ ˈpʲjɛrfʃɛ ˈskʃɨpʦ̑ɛ v
(przenośnie, przenośnia) być najważniejszym, mieć decydujący głos spela första fiolen

grecki ˈɡrɛʦ̑ʲci adj
związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków grekisk grekiska

grecki ˈɡrɛʦ̑ʲci n
język Greków i po części Cypryjczyków; grekiska grekisk

greckojęzyczny ˌɡrɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem greckim grekiskspråkig
spisany, stworzony w języku greckim grekiskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem greckim grekiskspråkig

gregoriański ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci adj
odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; , gregoriansk

grejpfrut ˈɡrɛjpfrut n
(botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych; grapefrukt

grenadier ɡrɛ̃ˈnadʲjɛr n
żołnierz wyszkolony w rzucaniu granatów grenadjär

grenadyjski ˌɡrɛ̃naˈdɨjsʲci adj
związany z Grenadą, dotyczący Grenady (wyspy) grenadisk

grenlandzki ɡrɛ̃nˈlãnʦ̑ʲci adj
od Grenlandia grönländsk

grill ɡrʲil n
(kulinaria) przenośny ruszt do pieczenia potraw grill

grobowy ɡrɔˈbɔvɨ adj
(przenośnie, przenośnia) nieprzyjemny, wywołujący przygnębienie, spowodowany przygnębieniem, przywodzący skojarzenie z grobem gravlik

groch ɡrɔx n
(botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych; ärta ärt

grochówka ɡrɔˈxufka n
(kulinaria) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem; ärtsoppa

grom ɡrɔ̃m n
(książkowy) piorun åska

gromada gwiazd n
(astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem; stjärnhop

gromadzić ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑ v
składać, zbierać w jednym miejscu samla hopa ansamla hopsamla lagra
zbierać, kolekcjonować samla
zbierać się w gromadę ansamlas samlas
zbierać się w większej ilości hopa sig hopas skocka sig torna upp sig

gronostaj ɡrɔ̃ˈnɔstaj n
(zoologia, zoologiczny) Mustela erminea, gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych; hermelin

gros ɡrɔ ɡrɔs n
(przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki; gross

grota ˈɡrɔta n
(geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie; grotta

groteskowy ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ adj
podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny grotesk

groźba ˈɡrɔʑba n
zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd. hot hotelse

grubas ˈɡrubas n
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) otyła osoba tjockis

grubodziób ɡruˈbɔʥ̑up n
(ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku; stenknäck

grubość n
wymiar w krótszej osi tjocklek

gruby ˈɡrubɨ adj
mający dużą grubość, średnicę tjock
otyły tjock fet

gruczoł ˈɡruʧ̑ɔw n
(anatomia, anatomiczny) narząd w organizmie ludzkim lub zwierzęcym składający się z tkanki nabłonkowej, o przeznaczeniu wydzielania i wytwarzania swoistych substancji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ustroju; körtel

grudzień ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ n
dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); december

grupa ˈɡrupa n
(chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego grupp
zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze grupp
zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie grupp

grupa docelowa n
(ekonomia, ekonomiczny) (publikatory) grupa osób, do której zasadniczo skierowany jest komunikat, reklama lub produkt; målgrupp

grupa krwi n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych blodgrupp

grusza ˈɡruʃa n
(botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych; päronträd

gruszka ˈɡruʃka n
(spożywczy) owoc gruszy; päron

gruziński ɡruˈʑĩj̃sʲci adj
dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami georgisk georgiska

gruziński ɡruˈʑĩj̃sʲci n
język urzędowy Gruzji; georgiska

gruzińskojęzyczny ɡruˈʑĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem gruzińskim georgiskspråkig
spisany, stworzony w języku gruzińskim georgiskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem gruzińskim georgiskspråkig

gryf ɡrɨf n
(mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła; grip

grynszpan ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji; ärg

grypa ˈɡrɨpa n
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego; influensa

gryzoń ˈɡrɨzɔ̃ɲ n
ssak z rzędu Rodentia; gnagare w gnagare

gryźć ɡrɨɕʨ̑ v
zatapiać w czymś zęby bita

grzebień ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) wystający, zgrubiały fragment kości, miejsce przyczepu mięśni lub błon międzykostnych; bröstbenskam
(fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów; kam

grzech ɡʒɛx n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii; synd

grzechotnik ɡʒɛˈxɔtʲɲik n
(herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona; skallerorm

grzeczny ˈɡʒɛʧ̑nɨ adj
taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości älskvärd

grzesznica ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej synderska

grzesznik ˈɡʒɛʃʲɲik n
ktoś, kto grzeszy syndare

grzeszny ˈɡʒɛʃnɨ adj
popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne syndig

grzeszyć ˈɡʒɛʃɨʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny synda

grzmot ɡʒmɔt n
huk towarzyszący, wraz z błyskawicą, piorunowi åska

grzyb ɡʒɨp ˈɡʒɨbɨ n
(mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy; svamp
(potocznie, potoczny) owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor svamp
(przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu svamp

grzybobranie ˌɡʒɨbɔˈbrãɲɛ n
zbieranie grzybów svampplockning

grzywa ˈɡʒɨva n
(zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi man

grób ɡrup n
przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły; grav begravningsplats

guamski adj
dotyczący Guamu guamesisk

guanábana n
(botanika, botaniczny) Annona muricata L., flaszowiec miękkociernisty, drzewo z rodziny flaszowcowatych; taggannona

gubernator n
(administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach; guvernör

gujański ɡuˈjä̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Gujana guyansk

guma ˈɡũma n
rodzaj rozciągliwego tworzywa; gummi

guma do żucia n
(spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia; tuggummi

gumka ˈɡũmka n
(szkolnictwo, szkolny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru; radergummi suddgummi sudd

gustowny ɡuˈstɔvnɨ adj
będący w dobrym guście, wykwintny, wytworny, elegancki smakfull stilig

guwernantka n
kobieta pracująca jako guwerner guvernant

guziec ˈɡuʑɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach; vårtsvin

guzik ˈɡuʑik n
(krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni; knapp
(potocznie, potoczny) włącznik, przycisk knapp

gwadelupski adj
(geografia, geograficzny) związany z Gwadelupą, dotyczący Gwadelupy guadeloupisk

gwatemalski ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci adj
odnoszący się do państwa Gwatemala guatemalansk

gwałciciel ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl n
osoba dopuszczająca się gwałtu våldtäktsman

gwałt ɡvawt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej; våldtäkt

gwiazda ˈɡvʲjazda n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej; stjärna
sławna osobistość w danym środowisku kändis stjärna

gwiazdozbiór ɡvʲjazˈdɔzbʲjur n
(astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba; stjärnbild konstellation

gwinejski ɡvʲĩˈnɛjsʲci adj
odnoszący się do państwa Gwinea guineansk
odnoszący się do państwa Gwinea Bissau bissauguineansk
odnoszący się do państwa Gwinea Równikowa ekvatorialguineansk

gwint n
(technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali gänga

gwizdać ˈɡvʲizdaʨ̑ v
wydawać z siebie gwizd, gwizdanie vissla

gwizdek ˈɡvʲizdɛk n
nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza; visselpipa

gwóźdź ɡvuɕʨ̑ n
podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów; spik

gytia ˈɡɨtʲja n
(geologia, geologiczny) muł jeziorny powstający na dnie jezior ze szczątków organicznych, głównie planktonu; gyttja

gzyms ɡzɨ̃ms n
(architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową; list

góra ˈɡura n
(geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu; berg fjäll

góra lodowa ˈɡura lɔˈdɔva n
olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu; isberg

góralek n
(zoologia, zoologiczny) Hyrax, zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych hyrax

górnictwo n
dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu; bergsbruk gruvdrift

górnik ˈɡurʲɲik n
pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin gruvarbetare

górny ˈɡurnɨ adj
taki, który jest na pewnej wysokości, w górze övre

górzysty ɡuˈʒɨstɨ adj
pełen gór, wzniesień, pokryty górami bergig

gówno ˈɡuvnɔ n
(wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał skit bajs
(wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego skit bajs

göteborski ˌɡøːtɛˈbɔrsʲci adj
odnoszący się do Göteborga göteborgsk

gąbczasty ɡɔ̃mpˈʧ̑astɨ adj
mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty svampig

gąbka ˈɡɔ̃mpka n
najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów; svamp
(zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne; svamp

gągoł ˈɡɔ̃ŋɡɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki; knipa

gąsienica ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł; fjärilslarv mallarv

gąsior ˈɡɔ̃w̃ɕɔr n
(ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi gåskarl

gęsia skórka ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków; gåshud

gęsty ˈɡɛ̃w̃stɨ adj
taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie tjock

gęś ɡɛ̃j̃ɕ ɡɛ̃w̃ɕ ɡɛ̃ɕ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych; gås
(kulinaria) potrawa z mięsa gęsi (1.2) rzadziej (1.1) gås
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona gås

gładzica ɡwaˈʥ̑iʦ̑a n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego; rödspätta

głaskać ˈɡwaskaʨ̑ v
łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni stryka smeka

głasnost ˈɡwasnɔst n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa; glasnost

głodny ˈɡwɔdnɨ adj
czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny hungrig

głos ɡwɔs n
decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania röst omröstning
dźwięk wydawany przez istoty żyjące röst
prawo / pozwolenie przemawiania röst
zdanie, osąd, opinia röst
zdolność wydawania dźwięku (1.1) röst
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym röst

głosowanie ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ n
wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś omröstning röstning votering

głosować ɡwɔˈsɔvaʨ̑ v
oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania rösta votera

głowa ˈɡwɔva n
(anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg; huvud boll
(przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś huvud

głowienka ɡwɔˈvʲjɛ̃nka n
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący; brunand

głośnik ˈɡwɔɕɲik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej; högtalare ropare

głośny ˈɡwɔɕnɨ adj
taki, który jest dobrze słyszalny hög

głuchoniemy ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ adj
niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić dövstum

głuchota ɡwuˈxɔta n
utrata zdolności słyszenia; dövhet

głuchy ˈɡwuxɨ adj
niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu döv

głupek ˈɡwupɛk n
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś głupi dumbom dumhuvud

głupi ˈɡwupʲi adj
niemądry, ograniczony intelektualnie dum
bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu dum
kłopotliwy, niezręczny dum
naiwny, łatwowierny, dający się wykorzystywać dum

głupota ɡwuˈpɔta n
niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia dumhet

głuszec ˈɡwuʃɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem; tjäder

głód ɡwut n
(fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia; hunger svält
(przenośnie, przenośnia) uczucie potrzeby osiągnięcia, zdobycia, zrobienia czegoś längta
czas, obszar, na którym wielu ludzi lub zwierząt cierpi głód (1.1) svält
u osób uzależnionych od nałogu: potrzeba, pragnienie skorzystania z przedmiotu nałogu hunger

głóg ɡwuk n
(botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach; hagtorn

główny ˈɡwuvnɨ adj
pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy huvud- huvudsaklig

głębia ˈɡwɛ̃mbʲja n
odległość od powierzchni do dna djup
(przenośnie, przenośnia) wielość kontekstów, w których można rozpatrywać dane dzieło kultury djup
miejsce o dużej głębokości djup

głęboki ɡwɛ̃mˈbɔci adj
charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu djup
mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia djup
(przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu djup

głęboko ɡwɛ̃mˈbɔkɔ adv
daleko w głębi djupt

głębokość ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑ n
odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza djup

hadron ˈxadrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków; hadron

hafn xafn̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72 hafnium

haft xaft n
dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie; broderi

hagiografia n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego; hagiografi

haiku xaˈ<sup>j</sup>iku n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie; haiku

haitański ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Haiti haitisk

hak xak n
przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp. hake krok

hala ˈxala ˈxalɛ n
(architektura, architektoniczny) bardzo duże pomieszczenie o rozległej powierzchni; hall

halabarda ˌxalaˈbarda n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu; hillebard

halibut xaˈlʲibut n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym; hälleflundra

halo ˈxalɔ interjection
wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu hallå

hamak ˈxãmak n
podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko; hängmatta

hamburger xãmˈburɡɛr n
(kulinaria) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło; hamburgare

hamować xãˈmɔvaʨ̑ v
zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca bromsa

hamulec xãˈmulɛʦ̑ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny; broms

hamulec ręczny xãˈmulɛʦ̑ ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ n
(motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie; handbroms

handel ˈxãndɛl n
proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych; handel

handel ludźmi n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie; människohandel

hangar ˈxãŋɡar n
pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych); hangar

hantel n
(sport, sportowy) ciężarek gimnastyczny do trzymania w jednej ręce; hantel

harem ˈxarɛ̃m n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni; harem
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1) harem

harfa ˈxarfa n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta; harpa

harfista xarˈfʲista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na harfie harpist

harmonia xarˈmɔ̃ɲja n
ład harmoni

harować xaˈrɔvaʨ̑ v
ciężko pracować knoga knega slita släpa streta

harpun ˈxarpũn n
miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie; harpun

has xas n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108; hassium

haszysz ˈxaʃɨʃ n
narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich; hasch haschisch

hasło ˈxaswɔ n
myśl przewodnia, idea paroll slagord
tajny wyraz lub ciąg znaków lösenord
wyraz lub wyrażenie stanowiące odrębną część w słowniku lub katalogu uppslagsord
znak, sygnał do działania signal

hau xaw interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa voff vov bjäbb

haubica xawˈbʲiʦ̑a n
(wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego; haubits

hawajski xaˈvajsʲci adj
związany z Hawajami, dotyczący Hawajów hawaiisk

hawajski xaˈvajsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach hawaiiska

hazardzista ˌxazarʲˈʥ̑ista n
człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy hasardspelare

hałas ˈxawas n
głośne, uciążliwe dźwięki; oväsen väsen oljud bråk

hałaśliwy ˌxawaɕˈlʲivɨ adj
powodujący hałas bråkig bullersam

hebrajski xɛˈbrajsʲci adj
związany z Hebrajczykami hebreiska

hebrajski xɛˈbrajsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich; hebreiska

hebrajskojęzyczny xɛˈbrajskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem hebrajskim hebreiskspråkig
spisany, stworzony w języku hebrajskim hebreiskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hebrajskim hebreiskspråkig

hedonizm n
(filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia hedonism

hegemonia ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś hegemoni

hej xɛj interjection
powitanie hej

hektar ˈxɛktar n
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych); hektar

hel xɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2; helium

helio- ˈxɛlʲjɔ
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym helio-

heliofizyka ˌxɛlʲjɔˈfʲizɨka n
(astronomia, astronomiczny) dział astrofizyki badający Słońce i heliosferę; feliofysik

hellenista n
znawca starożytnej Grecji – języka, historii, kultury; specjalista w dziedzinie hellenistyki hellenist

hellenistyczny ˌxɛlːɛ̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
dotyczący hellenizmu hellenistisk

helleński adj
związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów hellensk

hematyt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III); hematit

hemofilia n
(medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości; hemofili

hemofobia n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią hemofobi

heparyna ˌxɛpaˈrɨ̃na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny; heparin

heptan ˈxɛptãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz; heptan

heraldyka n
nauka o herbach i rodach szlacheckich; heraldik

herb xɛrp n
(heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe vapen

herbarium n
(botanika, botaniczny) zielnik z ułożonymi i opisanymi roślinami; herbarium
(botanika, botaniczny) instytucja zajmująca się gromadzeniem okazów zielnikowych herbarium

herbata xɛrˈbata n
napój, napar z herbaty (1.2); te
napój, napar z innych ziół i owoców te
susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3) te
wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2); tebuske te

herc xɛrʦ̑ n
(fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz; hertz

hermeneutyka n
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich; hermeneutik

heroizm n
postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami. heroism

heteroseksualizm ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej heterosexualitet

heteroseksualny ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej heterosexuell

hetman ˈxɛtmãn n
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku; drottning dam

hełm xɛwm n
zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami; hjälm

hełmiatka xɛwˈmʲjatka n
(ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm; rödhuvad dykand

hiacynt ˈçjaʦ̑ɨ̃nt n
(botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach; hyacint
(mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana cyrkonu o barwie czerwonopomarańczowej, czerwonej, żółtej lub czerwonobrunatnej; hyacint

hidżab ˈçiʤ̑ap n
rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą; hijab

hiena ˈçjɛ̃na n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną; hyena

hierarchia çjɛˈrarçja n
układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium; hierarki

hieroglif çjɛˈrɔɡlʲif n
starożytne egipskie pismo obrazkowe; hieroglyf

higiena çiˈɟɛ̃na n
dbanie o czystość ciała hygien

higieniczny adj
zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia hygienisk

higroskopijność ˌçiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑ n
podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci; hygroskopi

hindi ˈçĩndʲi n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii hindi

hinduistyczny ˌçĩndu<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu hinduistisk

hinduizm çĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥ n
(teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim; hinduism

hiobowa wieść çjɔˈbɔva ˈvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
zła, tragiczna, okropna, przerażająca wiadomość czy informacja jobspost

hiperbola ˌçipɛrˈbɔla n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk; hyperbol
(matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała; hyperbel

hipergrafia n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania hypergrafi

hipertrofia n
(biologia, biologiczny) powiększenie jakiegoś narządu w toku ewolucji lub w rozwoju osobniczym hypertrofi

hipochondria n
(medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości hypokondri

hipochondryczny ˌçipɔxɔ̃nˈdrɨʧ̑nɨ adj
związany z hipochondrią lub hipochondrykami hypokondrisk

hipochondryk ˌçipɔˈxɔ̃ndrɨk n
człowiek mający hipochondrię; wmawiający sobie, że jest na coś chory hypokonder hypokondriker

hipoglikemia n
(medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej hypoglykemi

hipokryta ˌçipɔˈkrɨta n
osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa hycklare

hipokryzja ˌçipɔˈkrɨzʲja n
(psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle; hyckleri skrymteri skenhelighet

hipologia ˌçipɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym; hippologi

hiponim çiˈpɔ̃ɲĩm n
wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina” hyponym

hipopotam ˌçipɔˈpɔtãm n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia; flodhäst

hipoteka ˌçipɔˈtɛka n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy; hypotek gravitation

hipotetyczny adj
oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia hypotetisk

hipoteza ˌçipɔˈtɛza n
niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie; hypotes

hirsutyzm çirˈsutɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet; hirsutism

histerektomia n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy; hysterektomi

histologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach histologi

historia çiˈstɔrʲja n
krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia historia
nauka zajmująca się badaniem przeszłości; historia berättelse

historiozofia ˌçistɔrʲjɔˈzɔfʲja n
(filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia; historiefilosofi

historyczny ˌçistɔˈrɨʧ̑nɨ adj
związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość historisk

historyk çiˈstɔrɨk n
specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów historiker

hiszpański çiʃˈpãj̃sʲci adj
nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów spansk spanska

hiszpański çiʃˈpãj̃sʲci n
romański język używany m.in. w Hiszpanii; spanska spansk

hiszpańskojęzyczny çiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem hiszpańskim spanskspråkig
spisany, stworzony w języku hiszpańskim spanskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim spanskspråkig

hobby ˈxɔbbʲi n
pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie hobby

hodowca xɔˈdɔfʦ̑a n
osoba prowadząca hodowlę (zwierząt, roślin) uppfödare

hojność n
cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni generositet

hokej ˈxɔkɛj n
(sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika; hockey

hol xɔl n
duża, reprezentacyjna sala znajdująca się u wejścia do kina, teatru, hotelu, do apartamentów itp. hall

holenderski ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci adj
związany z Holandią, dotyczący Holandii nederländsk

holenderski ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci n
główny język Holandii; nederländska

holm xɔlm n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67; holmium

holonim xɔˈlɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo oznaczające całość złożoną z pewnych części, np. "armia" w stosunku do słowa "dywizja" holonym

homar ˈxɔ̃mar n
(zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych; hummer

homarzec xɔ̃ˈmaʒɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) gatunek homara ceniony ze względu na walory smakowe; havskräfta

homeopatia ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja n
leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę; homeopati

homeostaza ˌxɔ̃mɛɔˈstaza n
zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu homeostas

homiletyczny adj
związany z homiletyką, dotyczący homiletyki homiletisk

homiletyka n
(teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań; homiletik

homilia n
tekst wygłoszonej (1.1) homilia
w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon; homilia

homo- ˈxɔ̃mɔ
pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity homo-

homonim xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu homonym

homoseksualizm ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci homosexualitet

honduraski ˌxɔ̃nduˈrasʲci adj
odnoszący się do państwa Honduras honduransk

hongkoński adj
związany z Hongkongiem, dotyczący Hongkongu hongkongesisk hongkongsk

hoplita xɔˈplʲita n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze; hoplit

hormon ˈxɔrmɔ̃n n
(biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe; hormon

hormonalny adj
dotyczący hormonów, opierający się na hormonach hormonell

hormonozależny ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ adj
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie hormonberoende

horoskop xɔˈrɔskɔp n
opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię horoskop

horyzont xɔˈrɨzɔ̃nt n
linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię; horisont
zwykle w lm: (przenośnie, przenośnia) możliwości, perspektywy, plany na przyszłość horisont

hosanna interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja; hosianna

hot dog ˈxɔd ˈːɔk n
(kulinaria) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami; varmkorv

hotel ˈxɔtɛl n
budynek do czasowego pobytu za opłatą; hotell

hrabia ˈxrabʲja n
tytuł szlachecki; greve

hrabina xraˈbʲĩna n
żona hrabiego grevinna

hrabiostwo n
tytuł, urząd hrabiego grevskap

hrabstwo ˈxrapstfɔ n
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego; grevskap
(urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych grevskap

huba ˈxuba n
(potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) Polyporus – grzyb pasożytniczy, rosnący na drzewach, mający zwykle stwardniały owocnik ticka

hufnal ˈxufnal n
gwóźdź o niemal kwadratowym przekroju służący do przybijania podkowy koniowi; söm

hummus n
(kulinaria) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie; hummus

humor ˈxũmɔr n
chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry humör
zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości humor

humoreska ˌxũmɔˈrɛska n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótkie opowiadanie o zabawnym zdarzeniu, zwykle zamknięte dowcipną puentą humoresk
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miniatura instrumentalna powstała w okresie romantyzmu, przeważnie o żartobliwym charakterze, zbliżona do scherza lub capriccia humoresk

humorystyczny adj
dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy humoristisk

humus n
(geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów; humus mull

huragan xuˈraɡãn n
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym; orkan

huśtawka xuɕˈtafka n
przyrząd do bujania dzieci; gunga

hybristofilia n
(seksuologia, seksuologiczny) pociąg seksualny ukierunkowany na przestępców; hybristofili

hydrant ˈxɨdrãnt n
urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych; brandpost

hydrochinon n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący; hydrokinon

hydrofon xɨˈdrɔfɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) mikrofon służący do odbierania dźwięków rozchodzących się w wodzie lub innych cieczach; hydrofon

hydrofor xɨˈdrɔfɔr n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie lub zespół urządzeń mechanicznych mających zapewnić odpowiednie ciśnienie wody w sieci wodociągowej lub jej dopływ na wyższe kondygnacje, gdy ciśnienie jest niewystarczające; hydrofor

hydrologia ˌxɨdrɔˈlɔɟja n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie; hydrologi

hymn xɨ̃mn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei; hymn nationalsång

i i conjunction
…uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach) och
…łączący słowa i zdania równorzędne och samt

i tak dalej adv
wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia och så vidare

ibis ˈibʲis n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae; ibis

ich ix pronoun
3 (osoba) lm deras

ichtiologia ˌixtʲjɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o rybach; iktyologi

identyfikacja ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
(książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś identifikation
(psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy identifikation
(psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę identifikation

ideologia ˌidɛɔˈlɔɟja n
system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego ideologi

idiom ˈidʲjɔ̃m n
zwrot charakterystyczny dla danego języka, niemożliwy do dosłownego przetłumaczenia na inny język idiom

idiopatyczny adj
(medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże; idiopatisk

idiosynkrazja n
(psychologia, psychologiczny) czyjś indywidualny sposób spostrzegania, doświadczania i reakcji na pewną zwyczajną sytuację idiosynkrasi

idiota iˈdʲjɔta n
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi; tępak idiot

idiotyczny ˌidʲjɔˈtɨʧ̑nɨ adj
(pospolicie) nieprzemyślany, bezmyślny, głupi idiotisk

idol ˈidɔl n
osoba, którą się podziwia idol
figura bóstwa idol

iglicznia iɡˈlʲiʧ̑ʲɲa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) europejska ryba morska, u której ikra i młode znajduje się w komorze lęgowej na ciele; tångsnälla

igloo ˈiɡlu ˈiɡlɔ n
kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu; iglo

igrać z ogniem ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m idiom
niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować leka med elden

igrzyska olimpijskie iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ n
najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach; olympiska spel

iguana ˌiɡuˈ<sup>w</sup>ãna n
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka należąca do legwanów; leguan

igła ˈiɡwa n
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych barr
(krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym końcu, najczęściej wykonany z metalu; nål barr
(medycyna, medyczny) podłużny metalowy pręcik pusty w środku wbijany w ciało w czasie wykonywania zastrzyku; nål

ikona iˈkɔ̃na n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne; ikon

ikra ˈikra n
(ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb rom

ile ˈilɛ interrogativePronoun
używany do pytania o liczność elementów w zbiorze hur många
używany do pytania o wielkość hur mycket

ile ˈilɛ pronoun
rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze hur många
rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś hur mycket

ileostomia n
(medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie cienkim; ileostomi

iloraz iˈlɔras n
(matematyka, matematyczny) wynik dzielenia kvot

ilościowy adj
dotyczący ilości kvantitativ

ilość ˈilɔɕʨ̑ n
liczba określająca objętość lub masę; kvantitet antal tal

ilustrator ˌiluˈstratɔr n
osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami illustratör

ilustrować v
(przenośnie, przenośnia) uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją åskådliggöra
opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem illustrera

iluzja n
(psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie illusion

iluzjonista n
(sztuka) człowiek wykorzystujący efekt złudzenia w czasie swoich występów illusionist

iluzoryczny ˌiluzɔˈrɨʧ̑nɨ adj
złudny, pozorny illusorisk

im ĩm conjunction
im … tym – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej ju... desto

imadło ĩˈmadwɔ n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu; skruvstäd

imam ˈĩmãm n
uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny; imam

imbir ˈĩmbʲir n
(kulinaria) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku ingefära
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii; ingefära

imiennik ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik n
ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba namne

imiesłów ĩˈmʲjɛswuf n
(gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek; particip

imigracja ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja n
napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim invandring immigration

imigrant ĩˈmʲiɡrãnt n
osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim immigrant invandrare

imię ˈĩmʲjɛ n
imię (1.1) i nazwisko förnamn namn
indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); (potocznie, potoczny) również nazwa zwierzęcia, rośliny itp. namn förnamn

immunitet n
przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom immunitet

imperator ˌĩmpɛˈratɔr n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł władcy w niektórych monarchiach imperator
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie w okresie republiki: zwycięski wódz, tytuł cesarza imperator

imperialistyczny adj
dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata imperialistisk

imperium ĩmˈpɛrʲjũm n
wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje imperium

impertynencja ˌĩmpɛrtɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja n
obraźliwe, aroganckie lub niekulturalne słowa czy zachowanie skierowane wobec kogoś impertinens

implikacja ˌĩmplʲiˈkaʦ̑ʲja n
następstwo, konsekwencja implikation

imponderabilia ˌĩmpɔ̃ndɛraˈbʲilʲja n
coś, czego nie da się zmierzyć (np. uczucie), ale co ma istotny wpływ na sytuację oraz przebieg wydarzeń imponderabilia

imponować ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
wzbudzać w kimś uznanie, podziw imponera

imponujący adj
wzbudzający uznanie i zachwyt imponerande

import ˈĩmpɔrt n
(handel, handlowy) (ekonomia, ekonomiczny) przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym; import

importować v
(handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów importera

impresjonista n
(sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawiciel impresjonizmu, osoba tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia impressionist

impresjonistyczny adj
(sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) związany z impresjonizmem, dotyczący impresjonizmu impressionistisk
(sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) charakterystyczny dla impresjonizmu impressionistisk

impresjonizm n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku; impressionism

impreza ĩmˈprɛza n
(potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie fest

improwizować v
prezentować, wykonywać coś bez przygotowania improvisera fantisera

inaczej ĩˈnaʧ̑ɛj adv
w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie annorlunda

inauguracja ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja n
uroczyste zapoczątkowanie invigning

ind ĩnt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49; indium

indeterminizm n
(filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków; indeterminism

indoeuropejski ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci adj
(językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację indoeuropeisk

indoktrynacja ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja n
natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei; indoktrinering

indonezyjski ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Indonezja indonesisk

indonezyjski ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci n
język urzędowy Indonezji indonesiska

industrializacja n
uprzemysłowienie industrialisering

indygokarmin ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny; indigokarmin

indyjski ĩnˈdɨjsʲci adj
związany z Indiami, dotyczący Indii indisk

indyk ˈĩndɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych; kalkon

indywidualność ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑ n
zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność individualitet

infekcja ĩnˈfɛkʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie; infektion smitta

inflacja ĩnˈflaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen; inflation

informacja ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja n
poinformowanie o czymś, zakomunikowanie information

informatyk ˌĩnfɔrˈmatɨk n
człowiek zajmujący się zawodowo informatyką dataspecialist

informatyka ˌĩnfɔrˈmatɨka n
nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji; datavetenskap

infrastruktura ˌĩnfrastrukˈtura n
podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia; infrastruktur

inicjacja ˌĩɲiˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja n
rozpoczęcie czynności, procesu działania inledning
wtajemniczenie w coś, zaznajomienie się z czymś nowym, zapoznanie się invigning

inkunabuł ˌĩŋkũˈnabuw n
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem); inkunabel

inny ˈĩnːɨ indefinitePronoun
nie ten, jakiś odmienny annan

inseminacja ˌĩw̃sɛ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja n
(zootechnika, zootechniczny) sztuczne zapłodnienie poprzez wprowadzenie do dróg rodnych samicy nasienia pobranego od samca; insemination

inspiracja ˌĩw̃spʲiˈraʦ̑ʲja n
natchnienie, twórczy zapał, wena inspiration

inspirator ˌĩw̃spʲiˈratɔr n
ten, kto zachęca, daje pomysł, sugeruje, inspiruje inspiratör

inspirować v
dostarczać natchnienia inspirera

instrukcja ĩw̃ˈstrukʦ̑ʲja n
zbiór zasad zalecających postępowanie w określonej dziedzinie instruktion

instrument ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt n
(medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne; instrument
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny instrument musikinstrument
(przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu medel
(technologia, technika, techniczny) narzędzie instrument verktyg
(technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy; instrument mätinstrument

instynkt ˈĩw̃stɨ̃ŋkt n
wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji instinkt

instytucja ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja n
zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw institution
organizacja działająca na podstawie tych norm institution
zespół norm prawnych lub obyczajowych dotyczących organizacji jakiejś dziedziny życia institution

instytut ĩw̃ˈstɨtut n
nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych; institut

insulina ˌĩw̃suˈlʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę; insulin

insurekcja ˌĩw̃suˈrɛkʦ̑ʲja n
powstanie zbrojne uppror

insynuacja n
osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli; często nie wprost, a z użyciem aluzji insinuation

integracja ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja n
połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości) integration

inteligencja ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja n
sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji; intelligens
(przenośnie, przenośnia) ogół ludzi wykształconych i wykonujących zawodowo pracę umysłową; intelligens

inteligentny ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ adj
odznaczający się inteligencją intelligent

intencja ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja n
chęć, zamiar avsikt mening

interakcja ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja n
wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń interaktion

interaktywny ˌĩntɛrakˈtɨvnɨ adj
(książkowy) o sprzęcie, programie komputerowym: wymagający czynnego udziału człowieka, reagujący na akcje użytkownika, umożliwiający jego wpływ na przebieg wydarzeń, formę dzieła interaktiv

interesować ˌĩntɛrɛˈsɔvaʨ̑ v
wzbudzać zainteresowanie, ciekawić intressera

interesujący ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
ciekawy, zajmujący intressant

interglacjalny ˌĩntɛrɡlaˈʦ̑ʲjalnɨ adj
istniejący/dziejący się w okresie interglacjału (między zlodowaceniami) lub pochodzący z tego okresu interglacial

interglacjał ˌĩntɛrˈɡlaʦ̑ʲjaw n
cieplejszy okres między dwoma zlodowaceniami; interglacial interglacialtid

interkom n
system łączności wewnętrznej zwłaszcza pojazdu albo budynku porttelefon

internacjonalizm n
współpraca, solidarność międzynarodowa internationalism

intratny ĩnˈtratnɨ adj
przynoszący zysk lukrativ

intryga ĩnˈtrɨɡa n
chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu intrig

intrygować v
robić intrygi, knuć spiski intrigera

intuicyjny ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ adj
wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji intuitiv

intymny ĩnˈtɨ̃mnɨ adj
mocno osobisty intim
związany z erotyką intim

inulina n
(biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek; inulin

inwestor ĩnˈvɛstɔr n
(ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji investerare

inwestycja ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego; investering

inżynier ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr n
człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne; ingenjör

iracki iˈraʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Irak irakisk

iranistyka ˌirãˈɲistɨka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem języków irańskich i irańskiego obszaru kulturowego (Afganistan, Iran oraz Tadżykistan) iranistik

irański iˈrãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Iran iransk

irlandzki irˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków irländsk
odnoszący się do wyspy Irlandia irländsk

irlandzki irˈlãnʦ̑ʲci n
język celtycki używany przez Irlandczyków; iriska

ironia iˈrɔ̃ɲja n
zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą; ironi

ironiczny ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego ironisk

irracjonalność n
cecha tego, co jest irracjonalne irrationalitet

irracjonalny ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
sprzeczny z rozumem, rozsądkiem irrationell

iryd ˈirɨt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77 iridium

irytacja ˌirɨˈtaʦ̑ʲja n
stan rozdrażnienia irritation

irytować ˌirɨˈtɔvaʨ̑ v
drażnić, denerwować kogoś irritera uppröra

iskra ˈiskra n
rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości gnista

islam ˈislãm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa; islam

islamofobia ˌislãmɔˈfɔbʲja n
uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów; islamofobi

islamski isˈlãmsʲci adj
związany z islamem, dotyczący islamu islamisk

islandzki isˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Islandii lub Islandczyków isländsk isländska

islandzki isˈlãnʦ̑ʲci n
język urzędowy Islandii; isländska

istota iˈstɔta n
charakter, rodzaj, postać czegoś lub kogoś beskaffenhet karaktär natur
coś, co jest zasadnicze w jakiejś sprawie; podstawa, sedno danej sprawy väsen andemening essens
stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać varelse väsen

istotny iˈstɔtnɨ adj
taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny viktig

iterb ˈitɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70; ytterbium

itr itr̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39; yttrium

izoglosa ˌizɔˈɡlɔsa n
(językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej isogloss

izotop iˈzɔtɔp n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów; isotop

izraelski ˌizraˈɛlsʲci adj
odnoszący się do państwa Izrael israelisk

iść iɕʨ̑ v
poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem gå

iść po linii najmniejszego oporu ˈiɕʨ̑ pɔ‿ˈlʲĩɲji ˌnajmʲɲɛ̇jˈʃɛɡɔ ːˈpɔru idiom
wybierać najprostsze, najłatwiejsze rozwiązanie, niewymagające trudu, wysiłku följa minsta motståndets lag

iść spać ˈiɕʨ̑ ˈspaʨ̑ v
udawać się na sen gå till sängs knyta sig

ja ja personalPronoun
pierwsza osoba liczby pojedynczej jag

jabłecznik jabˈwɛʧ̑ʲɲik n
(kulinaria) ciasto z jabłkami äppelkaka

jabłko ˈjap.kɔ ˈjap.w̥kɔ n
(spożywczy) owoc jabłoni äpple

jabłko Adama ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma n
(przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn) adamsäpple

jabłoń ˈjabwɔ̃ɲ n
drzewo, na którym rosną jabłka; äppelträd apel

jacht jaxt n
lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu; jakt

jadalnia jaˈdalʲɲa n
pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków matsal

jadalny jaˈdalnɨ adj
nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć ätbar

jagnię ˈjäɟɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode owcy; lamm

jagnięcina ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna n
(kulinaria) potrawa z jagnięciny (1.1) lamm
(spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy) lammkött

jagoda jaˈɡɔda n
(botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona; bär

jaguar jaˈɡu<sup>w</sup>ar n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca; jaguar

jaja ˈjäja n
(potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra ballar

jajecznica ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
(kulinaria) smażona potrawa z wymieszanych jajek; äggröra

jajko ˈjäjkɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce ägg ovum

jajnik ˈjäjɲik n
(anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy; äggstock

jajo ˈjäjɔ n
(biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka; ägg äggcell ovum
(spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie; ägg

jajowód jäˈjɔvut n
(anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika; äggledare

jak jak conjunction
…wprowadzający porównanie som
…łączący zdania wtrącone liknande

jak jak n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny pustorożców; jak

jak jak pronoun
…używany do wprowadzania oznajmujących zdań podrzędnych na ten temat som
…używany w pytaniach o sposób lub stan hur vad
…używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu hur vad

jak grom z jasnego nieba ˈjaɡ ˈːrɔ̃m zʲ‿jasˈnɛɡɔ ˈɲɛba adv
(przenośnie, przenośnia) niespodziewanie, szybko, nagle som en blixt från klar himmel

jak się masz ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ
…otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój hur står det till

jaki ojciec, taki syn ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n proverb
syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec sådan far, sådan son

jakościowy adj
odnoszący się do jakości, związany z jakością kvalitativ

jakość ˈjakɔɕʨ̑ n
wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu kvalitet kvalité

jama ˈjãma n
(zoologia, zoologiczny) schronienie zwierząt wykopane w ziemi kula
wgłębienie w ziemi grop

jamajski jãˈmajsʲci adj
odnoszący się do państwa Jamajka jamaicansk

jamnik ˈjãmʲɲik n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach; tax

jamraj ˈjãmraj n
(zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę; punggrävling

jamthund ˈjãmtxũnt n
(kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy szpiców myśliwskich pochodząca z regionu Jämtland w Szwecji; jämthund

japoński jaˈpɔ̃j̃sʲci adj
dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków japansk japanska

japoński jaˈpɔ̃j̃sʲci n
język używany w Japonii; japanska japansk

japońskojęzyczny jaˈpɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem japońskim japanskspråkig
spisany, stworzony w języku japońskim japanskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem japońskim japanskspråkig

jarmuż ˈjarmuʃ n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach; grönkål

jarzmo ˈjaʒmɔ n
(zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi; ok
(przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów ok

jarząbek jaˈʒɔ̃mbɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia (Bonasa bonasia), łowny ptak eurazjatycki zamieszkujący w gęstych starodrzewach; järpe

jarzębina ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (potocznie, potoczny) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach; rönn

jaskier ˈjasʲcɛr n
(botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych; smörblomma
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) smörblomma

jaskinia jaˈsʲcĩɲa n
naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka; grotta

jaskiniowiec ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑ n
(antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini grottmänniska

jaskółka jaˈskuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie; svala

jasnobrązowy ˌjasnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ adj
kolor brązowy o jasnym odcieniu ljusbrun

jasnoczerwony ˌjasnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
w kolorze czerwonym o niezbyt intensywnym nasyceniu / odcieniu ljusröd

jasnoniebieski ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor niebieski o jasnym odcieniu ljusblå

jasnopomarańczowy ˌjasnɔpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ adj
mający kolor pomarańczowy o jasnym odcieniu ljusorange

jasnoszary ˌjasnɔˈʃarɨ adj
w kolorze szarym o jasnym odcieniu ljusgrå

jasnowłosy ˌjasnɔˈvwɔsɨ adj
mający jasne włosy ljushårig

jasnozielony ˌjasnɔʑɛˈlɔ̃nɨ adj
mający kolor zielony o jasnym odcieniu ljusgrön

jasnożółty ˌjasnɔˈʒuwtɨ adj
mający kolor żółty o jasnym odcieniu ljusgul

jasny ˈjasnɨ adj
(potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty klar
pełen światła, słońca, nie zaciemniony klar
o kolorze: mało intensywny klar

jastrząb ˈjasṭʃɔ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych; hök

jaszczurka jaʃˈʧ̑urka n
(herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach; ödla

jazgarz ˈjazɡaʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych; gärs

jazz ʤ̑ɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych; jazz

jałmużna jawˈmuʒna n
(książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania allmosa

jałowiec jaˈwɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.; en

jałówka jaˈwufka n
(zoologia, zoologiczny) młoda, nieposiadająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów kviga

jaśmin ˈjäɕmʲĩn n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny oliwkowatych; jasmin jasminsläktet

jeden ˈjɛdɛ̃n cardinalNumeral
liczba 1 ett

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego idiom
zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność en för alla, alla för en

jedenastolatek ˌjɛdɛ̃nastɔˈlatɛk n
chłopiec mający jedenaście lat elvaåring

jedenastoletni ˌjɛdɛ̃nastɔˈlɛtʲɲi adj
mający jedenaście lat elvaårig
trwający jedenaście lat elvaårig

jedna jaskółka nie czyni wiosny ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ proverb
nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu en svala gör ingen sommar

jedna jaskółka wiosny nie czyni ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi proverb
nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów en svala gör ingen sommar

jednak ˈjɛdnak conjunction
łączący dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego emellertid

jednakowy ˌjɛdnaˈkɔvɨ adj
taki sam, identyczny enahanda

jednoczesny ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛsnɨ adj
odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili samtida

jednojęzyczny ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
napisany w jednym języku enspråkig
posługujący się jednym językiem enspråkig

jednokomórkowy ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ adj
(biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki encellig

jednokoronówka ˌjɛdnɔkɔrɔ̃ˈnufka n
moneta o nominale 1 korony enkrona enkronorsmynt

jednolatek ˌjɛdnɔˈlatɛk n
chłopiec mający jeden rok ettåring

jednoletni ˌjɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający jeden rok ettårig
trwający jeden rok ettårig

jednolity ˌjɛdnɔˈlʲitɨ adj
niezróżnicowany pod względem budowy, składu enhetlig

jednomasztowiec ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvʲjɛʦ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający jeden maszt enmastare

jednomasztowy ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvɨ adj
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) o żaglowcu – mający jeden maszt enmastad

jednomyślny adj
bez różnic w przekonaniach enhällig

jednonogi ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi adj
mający jedną nogę enbent

jednooki ˌjɛdnɔˈːci adj
taki, który ma jedno oko enögd

jednopłat n
(lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny; monoplan

jednorożec ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑ n
(mitologia, mitologiczny) (książkowy) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach; enhörning

jednostka jɛdˈnɔstka n
(książkowy) osoba, pojedynczy osobnik individ

jednostka astronomiczna n
(jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca; astronomisk enhet

jednosylabowy ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ adj
liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby enstavig

jedwab ˈjɛdvap n
(włókiennictwo) tkanina z przędzy (1.1); siden silke

jedwabnik jɛdˈvabʲɲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab; silkesmask

jedwabnik morwowy n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombyx mori, gatunek nocnego motyla z rodziny prządkowatych; silkesfjäril

jedyny jɛˈdɨ̃nɨ adj
istniejący tylko w jednym egzemplarzu enda
wyjątkowy, szczególny, niepowtarzalny unik

jedyny w swoim rodzaju jɛˈdɨ̃nɨ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm rɔˈʣ̑aju adj
taki, który jest unikatem ensam i sitt slag

jedzenie jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
coś, co można jeść; żywność, pokarm mat föda näringsmedel
spożywanie pokarmu mat

jego ˈjɛɡɔ pronoun
3 os. lp, rodzaj męski hans
3 os. lp, rodzaj nijaki dess hans

jej jɛ̇j pronoun
3 (osoba) lp, rodzaj żeński hennes

jeleń ˈjɛlɛ̃ɲ n
(zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców; hjort

jelito jɛˈlʲitɔ n
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem; tarm

jelito grube n
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy; tjocktarm

jemeński jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Jemen jemenitisk

jemioła jɛ̃ˈmʲjɔwa n
(botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny; mistel

jemiołuszka ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka n
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ; sidensvans

jeniec ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
osoba wzięta do niewoli w czasie wojny; krigsfånge

jer jɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków; bergfink luleåsiska norrkvint

jeremiada ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada n
biadolenie, lament, skarga jeremiad

jerzyk ˈjɛʒɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach; tornsvala

jesienny jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ adj
mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią höstlig

jesień ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ n
pora roku między latem a zimą; höst

jesion ˈjɛ̇ɕɔ̃n n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych; ask

jesiotr ˈjɛ̇ɕɔtr̥ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze; stör

jeszcze ˈjɛʃʧ̑ɛ particle
…oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle fortfarande ännu

jezioro jɛ̇ˈʑɔrɔ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny; insjö sjö

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ proverb
jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację ta seden dit man kommer

jeść jɛ̇ɕʨ̑ v
spożywać, przyjmować pokarmy äta spisa

jeść śniadanie ˈjɛ̇ɕʨ̑ ɕɲaˈdãɲɛ v
spożywać posiłek w godzinach porannych frukostera

jeździć ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑ v
przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji cykla åka

jeż jɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami igelkott

jeżeli jɛˈʒɛlʲi conjunction
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego om

jeżozwierz jɛˈʒɔzvʲjɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) Hystricidae, duży gryzoń pokryty długimi kolcami; piggsvin

jeżyna jɛˈʒɨ̃na n
(botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach; björnbär
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica björnbär

jidysz ˈjidɨʃ n
język Żydów aszkenazyjskich; jiddisch Jiddisch

jod jɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53; jod

jodła ˈjɔdwa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; gran ädelgran

jogging n
(sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym; joggning

jogurt ˈjɔɡurt n
(kulinaria) produkt mleczarski fermentowany mlekowo; yoghurt

jon jɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni); jon

jordański jɔrˈdãj̃sʲci adj
(geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania jordansk

joński adj
(architektura, architektoniczny) dotyczący porządku jońskiego jonisk

jubilat juˈbʲilat n
(książkowy) (podniośle) osoba, która obchodzi swój jubileusz – okrągłe urodziny, rocznicę ślubu lub innego wydarzenia jubilar

jubiler juˈbʲilɛr n
osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych juvelerare

judaistyczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący judaizmu, monoteistycznej religii Żydów judaistisk

judaizm juˈda<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów; judendom

judo ˈʤ̑udɔ n
(sport, sportowy) japońska sztuka walki; judo

junta n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu; junta

juta ˈjuta n
(botanika, botaniczny) Corchorus, roślina tropikalna z rodziny ślazowatych; jute
(włókiennictwo) tkanina z tego włókna; jute
(włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny jute

jutro ˈjutrɔ adv
następnego dnia po obecnym i morgon imorgon

jutro ˈjutrɔ n
dzień następny w stosunku do obecnego i morgon imorgon

już juʃ particle
…podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń redan allaredan

jądro ˈjɔ̃ndrɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd rozrodczy wytwarzający nasienie; testikel
(biologia, biologiczny) jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny; cellkärna
(fizyka, fizyczny) centralna część atomu; atomkärna
(informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego; operativsystemskärna
wewnętrzna część planet i innych ciał niebieskich; planetarisk kärna

jęczmień ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodzaju (1.1) korn

jętka ˈjɛ̃ntka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko; dagslända

język ˈjɛ̃w̃zɨk n
(anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie; tunga språk
(informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera; språk
część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy språk
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, alfabetu, zasad wymowy, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór; språk mål

język migowy ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ n
język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi teckenspråk

język obcy ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ n
język inny niż język ojczysty främmande språk

język ojczysty ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ n
język, którego ktoś uczy się jako pierwszego w kraju, w którym się wychowuje modersmål

język programowania ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa n
(informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych programmeringsspråk programspråk

językowy ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ adj
związany z językiem jako mową språklig lingvistisk språk-

językoznawstwo ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku; språkvetenskap

kabaret kaˈbarɛt n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.; kabaré

kabergolina ˌkabɛrɡɔˈlʲĩna n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek dopaminergiczny hamujący laktację, będący pochodną ergoliny; cabergolin

kabura n
(wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni; hölster

kac kaʦ̑ n
(potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia), na skutek nadmiernego spożycia alkoholu; bakfylla baksmälla

kaczka ˈkaʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) naczynie do oddawania moczu bez wstawania z łóżka urinflaska
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych; anka and

kaczor ˈkaʧ̑ɔr n
(ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki andrake ankbonde

kaczątko kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) młoda kaczka ankunge

kadencja kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja akordów mająca charakter zakończenia; kadens

kadm katm̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48; kadmium

kadzidło kaˈʥ̑idwɔ n
przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń rökelse

kadłub ˈkadwup n
(anatomia, anatomiczny) tułów, szczególnie jeśli bez kończyn stomme
główny element konstrukcyjny łączący w całość pozostałe części, zespoły i podzespoły; trzon konstrukcji; stomme

kafeteria n
stołówka, samoobsługowa restauracja cafeteria kafeteria

kaganiec kaˈɡãɲɛʦ̑ n
siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk; munkorg

kajak ˈkajak n
niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach; kanot kajak

kajakarka ˌkajaˈkarka n
(sport, sportowy) zawodniczka uprawiająca kajakarstwo lub kobieta, która pływa kajakiem kanotist

kajakarz kaˈjakaʃ n
(sport, sportowy) zawodnik uprawiający kajakarstwo lub osoba, która pływa kajakiem kanotist

kajman ˈkajmãn n
(zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów; kajman

kajuta kaˈjuta n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku; ruff

kakadu kaˈkadu n
(ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór; kakadua

kakao kaˈkaɔ n
(botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec; kakao
(spożywczy) proszek z nasion kakaowca kakao choklad
(kulinaria) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem kakao choklad

kakofonia n
nieprzyjemne połączenie dźwięków; kakofoni

kaktus ˈkaktus n
(botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej; kaktus

kalafior kaˈlafʲjɔr n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach; blomkål

kalander n
(technologia, technika, techniczny) prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału; mangel

kalarepa ˌkalaˈrɛpa n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej; kålrabbi

kaldera kalˈdɛra n
(geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji; caldera

kalejdoskop ˌkalɛjˈdɔskɔp n
(optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu; kalejdoskop

kalendarz kaˈlɛ̃ndaʃ n
system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca; kalender almanacka

kalendarz adwentowy n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia; adventskalender julkalender

kalenica ˌkalɛ̃ˈɲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych; nock taknock takås

kalif n
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa; kalif

kalifat kaˈlʲifat n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa; kalifat

kaliforn kaˈlʲifɔrn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98; californium

kaligrafia ˌkalʲiˈɡrafʲja n
sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu; kalligrafi

kalkulator ˌkalkuˈlatɔr n
małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych; kalkylator miniräknare

kaloryfer ˌkalɔˈrɨfɛr n
element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna element värmeelement

kalosz ˈkalɔʃ n
gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą; gummistövel

kambodżański ˌkãmbɔˈʤ̑ãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Kambodża kambodjansk

kamea n
(sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło; kamé

kameleon ˌkãmɛˈlɛɔ̃n n
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała; kameleont

kamera kãˈmɛra n
urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem; filmkamera

kameruński ˌkãmɛˈrũj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Kamerun kamerunsk

kamfora kãw̃ˈfɔra n
organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie; kamfer

kamienica czynszowa n
okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia hyreshus

kamieniołom n
(górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową; brott

kamień ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ n
obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia sten
(medycyna, medyczny) złóg powstający w nerkach lub drogach moczowych sten
(dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) jednostka masy; sten
(przenośnie, przenośnia) jako cecha – wyraża chłód uczuciowy i nieustępliwość sten
pionek w niektórych grach planszowych sten
twardy osad; ; sten tandsten

kamień milowy ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ idiom
bardzo ważny, przełomowy moment milsten

kamień milowy ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ n
słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta; milsten milstolpe

kamień półszlachetny n
(jubilerstwo, jubilerski) względnie pospolity minerał jubilerski o niższej jakości i wartości halvädelsten

kamper ˈkãmpɛr n
samochód kempingowy husbil

kanadyjka ˌkãnaˈdɨjka n
łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia; paddelkanot

kanadyjski ˌkãnaˈdɨjsʲci adj
związany z Kanadą, dotyczący Kanady kanadensisk

kanalia kãˈnalʲja n
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa kanalje

kanapa kãˈnapa n
podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia soffa

kanapka kãˈnapka n
(spożywczy) (kulinaria) pieczywo pomasowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ; smörgås

kanarek kãˈnarɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu; kanariefågel

kanaryjski adj
(geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi kanarisk

kanał ˈkãnaw n
wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków kanal
(potocznie, potoczny) jeden z programów telewizyjnych kanal
droga wysyłania i odbierania informacji kanal

kanciasty kãɲˈʨ̑astɨ adj
taki, który ma kanty kantig

kanclerz n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech kansler

kandela kãnˈdɛla n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd; candela

kandydat kãnˈdɨdat n
ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś kandidat

kandydowanie ˌkãndɨdɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kandydować kandidering

kandydować ˌkãndɨˈdɔvaʨ̑ v
być kandydatem do czegoś, ubiegać się o coś, pretendować do czegoś, starać się o coś kandidera

kangur ˈkãŋɡur n
(zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków; känguru

kania ˈkãɲa n
(ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych; glada

kanibal kãˈɲibal n
człowiek, który jada ludzkie mięso kannibal

kanibalizm ˌkãɲiˈbalʲism̥ n
(zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku; kannibalism

kanibalski adj
dotyczący kanibali lub kanibalizmu kannibalisk

kanikuła ˌkãɲiˈkuwa n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce znajduje się w gwiazdozbiorze Psa, czyli od 22 czerwca do 23 sierpnia rötmånad

kanonizacja ˌkãnɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej; kanonisation kanonisering

kanonizować v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym kanonisera

kantor ˈkãntɔr n
miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną växelkontor
przodownik w chórze protestanckim, organista kantor

kantyna kãnˈtɨ̃na n
bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy kantin

kaolin kaˈɔlʲĩn n
(geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny; kaolin

kapadocki adj
związany ze Kapadocją, dotyczący Kapadocji, pochodzący z Kapadocji kappadokisk

kapelusz kaˈpɛluʃ n
rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku; hatt

kapitalik ˌkapʲiˈtalʲik n
(termin typograficzny) litera o kształcie majuskuły (wielkiej litery), mająca wysokość minuskuły (małej litery); kapitäl

kapitalista ˌkapʲitaˈlʲista n
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem kapitalist

kapitalizm ˌkapʲiˈtalʲism̥ n
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie; kapitalism

kapitan kaˈpʲitãn n
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem; kapten

kapitał kaˈpʲitaw n
(ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy) kapital

kapitałochłonny ˌkapʲitawɔˈxwɔ̃nːɨ adj
wymagający relatywnie dużej ilości kapitału lub innych środków trwałych dla osiągnięcia określonego efektu gospodarczego kapitalkrävande

kapitulacja ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja n
zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi kapitulation

kaplica kaˈplʲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym; kapell
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem kapell

kaprawy kaˈpravɨ adj
o oczach: ropiejący, zaczerwieniony, łzawiący surögd

kapsaicyna n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili; capsaicin

kapsułka kapˈsuwka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny; kapsel

kapturka kapˈturka n
(ornitologia, ornitologiczny) (Sylvia atricapilla) mały ptak z rodziny pokrzewkowatych; svarthätta

kapusta kaˈpusta n
(botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę; kål vitkål
(kulinaria) potrawa z liści kapusty (1.1) kål

kara ˈkara n
dolegliwość wymierzona jako sankcja straff

kara śmierci ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa; dödsstraff

karabin kaˈrabʲĩn n
(wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie; gevär

karabin maszynowy kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ n
(wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm; kulspruta maskingevär

karafka kaˈrafka n
rodzaj butelki z wąską szyjką; karaff

karakuł kaˈrakuw n
(zoologia, zoologiczny) owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki; karakul

karaluch kaˈralux n
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi; kackerlacka

karat ˈkarat n
jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł; karat

karate kaˈratɛ n
(sport, sportowy) japońska sztuka walki; karate

karawan n
pojazd do przewozu trumny ze zwłokami likbil

karać ˈkaraʨ̑ v
wymierzać karę straffa bestraffa

karbunkuł karˈbũŋkuw n
(medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie karbunkel
(przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat) karbunkel

karczoch ˈkarʧ̑ɔx n
(botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych; kronärtskocka

kardamon karˈdãmɔ̃n n
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria; kardemumma
(kulinaria) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców rośliny (1.1) kardemumma

kardiologia ˌkardʲjɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem; kardiologi

kardynał karˈdɨ̃naw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim; kardinal
(ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków; kardinal

kariera karʲˈjɛra n
osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym karriär

karimata n
(turystyka, turystyczny) rodzaj lekkiej maty turystycznej wykonanej z pianki, stosowanej jako izolacja między podłożem a śpiworem; liggunderlag

kark kark n
(anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu nacke

karmazyn karˈmazɨ̃n n
(ichtiologia, ichtiologiczny) atlantycka ryba podobna do okonia; kungsfisk

karmel ˈkarmɛl n
(spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa karamell

karmić ˈkarmʲiʨ̑ v
dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś föda mata fodra

karnawał karˈnavaw n
okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody; karneval

karo ˈkarɔ n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru; ruter

karp karp n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana; karp

karta kredytowa ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva n
(bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową; kreditkort

karta pamięci n
(elektronika, elektroniczny) (informatyka, informatyczny) niewielki, przenośny półprzewodnikowy nośnik danych stosowany m.in. w aparatach fotograficznych i smartfonach; minneskort

kartka ˈkartka n
luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony blad

kartografia ˌkartɔˈɡrafʲja n
nauka o tworzeniu map; kartografi

karuzela ˌkaruˈzɛla n
urządzenie do zabawy, które się kręci; karusell

karzeł ˈkaʒɛw n
człowiek o niedoborze wzrostu; dvärg
(astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego; dvärg
istota fantastyczna w postaci niewielkiego człowieka dvärg

kasa ˈkasa n
stanowisko, na przykład w sklepie albo urzędzie, gdzie się płaci kassa
(potocznie, potoczny) pieniądze kassa
miejsce przechowywania pieniędzy kassa

kasjer ˈkasʲjɛr n
pracownik instytucji finansowej lub firmy handlowej przyjmujący lub wypłacający pieniądze kassör

kaskada kaˈskada n
(geografia, geograficzny) rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni; kaskad

kaskader n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach stuntman

kasta ˈkasta n
grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię; kast

kastet n
broń do walki wręcz w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni; knogjärn

kastrat ˈkastrat n
mężczyzna, który został poddany kastracji kastrat

kastrowanie ˌkastrɔˈvãɲɛ n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) usuwanie jąder kastrering

kastrować kaˈstrɔvaʨ̑ v
usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji gälla kastrera

kasza ˈkaʃa n
(spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania; gryn gröt

kaszel ˈkaʃɛl n
nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego hosta

kaszleć ˈkaʃlɛʨ̑ v
gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc hosta

kasztan ˈkaʃtãn n
(botanika, botaniczny) Castanea Mill., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny bukowatych; kastanj
(kulinaria) owoc (orzech) kasztana (1.1) kastanj
nasienie kasztanowca kastanje

katafalk kaˈtafalk n
podwyższenie, na którym stawia się trumnę podczas nabożeństwa żałobnego; katafalk

katalog kaˈtalɔk n
spis zawartości biblioteki katalog
folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami katalog

kataloński ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci n
język Katalonii katalanska

katapulta ˌkataˈpulta n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków; katapult

katar ˈkatar n
(medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa; katarr

katarakta ˌkataˈrakta n
(geologia, geologiczny) próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód; katarakt

katarski kaˈtarsʲci adj
odnoszący się do państwa Katar qatarisk

katarynka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami; positiv

katastrofa ˌkataˈstrɔfa n
tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi katastrof

katedra kaˈtɛdra n
(kościelny) główny kościół diecezji; domkyrka katedral
szeroki stół wykładowcy, podium pod tym stołem institution

kation ˈkatʲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon; katjon

katoda kaˈtɔda n
(elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale; katod

katolicki ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci adj
związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu katolsk

katolicyzm ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych; katolicism katolicismen

katolik kaˈtɔlʲik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego katolik

kawa ˈkava n
(kulinaria) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych kaffe
ziarna tej rośliny, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój (1.3) kaffe
kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych Coffea; kaffe kaffebuske kaffeträd

kawa arabska ˈkava ːˈrapska n
(botanika, botaniczny) gatunek roślin z rodziny marzanowatych; arabiskt kaffe

kawaler kaˈvalɛr n
mężczyzna, który nigdy nie był żonaty ungkarl

kawaleria ˌkavaˈlɛrʲja n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno; kavalleri

kawał ˈkavaw n
(potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka rolighet

kawałek kaˈvawɛk n
fragment pewnej całości bit del

kawiarka kaˈvʲjarka n
ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy mokabryggare

kawiarnia kaˈvʲjarʲɲa n
lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje; kafé fik cafeteria kafeteria

kawior ˈkavʲjɔr n
(kulinaria) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym; kaviar rysk kaviar

kawka ˈkafka n
(ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych; kaja

kawowiec kaˈvɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Coffea wiecznie zielony krzew i drzewo z rodziny marzanowatych kaffebuske kaffeträd

kazachski kaˈzaxsʲci adj
odnoszący się do państwa Kazachstan kazakisk

kazachski kaˈzaxsʲci n
język urzędowy Kazachstanu kazakiska

kazachstański ˌkazaxˈstãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Kazachstan kazakstansk

kazanie kaˈzãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa; predikan
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca predikan

kazaski kaˈzasʲci adj
odnoszący się do państwa Kazachstan kazakisk

kazirodztwo n
stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii; incest

kaznodzieja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania; predikant

kazuar kaˈzu<sup>w</sup>ar n
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot; kasuar

kazuar hełmiasty kaˈzu<sup>w</sup>ar xɛwˈmʲjastɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius casuarius, zagrożony wyginięciem gatunek australijskiego kazuara; hjälmkasuar

kazuar jednokoralowy kaˈzu<sup>w</sup>arʲ ˌjɛdnɔkɔraˈlɔvɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius unappendiculatus, kazuar z jednym fałdem na środku szyi; enflikig kasuar

kazuar mniejszy kaˈzu<sup>w</sup>ar ˈmʲɲɛ̇jʃɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius bennetti, australijski nielot, najmniejszy gatunek kazuarów; dvärgkasuar

kał kaw n
(medycyna, medyczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe; avföring träck

kałamarz kaˈwãmaʃ n
pojemnik do przechowywania atramentu lub tuszu; bläckhorn

kałasznikow n
(wojskowość, wojskowy) (potocznie, potoczny) karabinek automatyczny radzieckiej konstrukcji; kalajsnikov

kałuża kaˈwuʒa n
płytki dołek wypełniony wodą, błotem pöl

każdy ˈkaʒdɨ pronoun
odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku varje var var och en envar

kciuk cʨ̑uk n
(anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców; tumme

keczup ˈkɛʧ̑up n
(kulinaria) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw; ketchup

kelner ˈkɛlnɛr n
osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy kypare servitör

kelnerka kɛlˈnɛrka n
osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy servitris

kenijski kɛ̃ˈɲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Kenia kenyansk

khmerski ˈkmɛrsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach khmer

kibic ˈcibʲiʦ̑ n
osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi; supporter

kichać ˈcixaʨ̑ v
gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz nysa

kicz ciʧ̑ n
mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu kitsch

kiedy ˈcɛdɨ pronoun
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia när
…służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia när

kiedykolwiek ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk adv
w dowolnym, nieokreślonym czasie någonsin

kier cɛr n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru hjärter

kierować cɛˈrɔvaʨ̑ v
sterować pojazdem lub grupą pojazdów köra
wydawać komuś polecenia leda styra

kierowca cɛˈrɔfʦ̑a n
osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta) förare bilist

kierownica ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a n
element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu; ratt

kierownictwo ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ n
kierowanie, zarządzanie czymś lub kimś anförarskap
zespół osób stojących na czele jakiejś instytucji, organizacji itp. styrelse

kierownik cɛˈrɔvʲɲik n
człowiek wydający innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji ledare föreståndare

kierunek cɛˈrũnɛk n
droga, linia (często umyślna) łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel håll riktning

kieszeń ˈcɛʃɛ̃ɲ n
(krawiectwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie; ficka

kieszonkowe ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ n
zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki fickpengar

kieszonkowiec ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑ n
osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi ficktjuv

kieł cɛw n
(zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi; huggtand hörntand

kiełb cɛwp n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drobna europejska ryba słodkowodna; sandkrypare

kiełbasa cɛwˈbasa n
(kulinaria) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego; korv

kiełbasa wyborcza cɛwˈbasa vɨˈbɔrʧ̑a idiom
obietnice nie mające pokrycia, które kandydat składa swoim potencjalnym wyborcom valfläsk

kiełek n
(botanika, botaniczny) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk grodd
(spożywczy) (kulinaria) skiełkowane nasiona roślin jadalnych w celach spożywczych grodd

kij cij n
długi patyk; stav

kijanka ciˈjãnka n
(zoologia, zoologiczny) prowadząca wodny tryb życia larwa płazów; grodyngel

kiks ciks n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fałszywy dźwięk podczas wykonywania utworu fel ton
(sport, sportowy) chybione uderzenie lub kopnięcie w piłkę felspark miss
(sport, sportowy) chybione uderzenie w kulę w bilardzie miss

kilka ˈcilka indefinitePronoun
oznaczenie w sposób przybliżony ilość od trzech do dziewięciu flera

kilo ˈcilɔ n
(potocznie, potoczny) kilogram kilo

kilogram ciˈlɔɡrãm n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg; kilogram kilo

kilometr ciˈlɔ̃mɛtr̥ n
jednostka długości równa tysiącowi metrów; kilometer

kilwater cilˈvatɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek kölvatten svallvåg

kino ˈcĩnɔ n
(sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy bio biograf
ogół filmów, które mają wspólną cechę, np. kraj produkcji, tematykę; filmindustri

kiosk cɔsk n
mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy kiosk

kirgiski cirʲˈɟisʲci adj
odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów kirgizisk kirgizistansk

kirgiski cirʲˈɟisʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu; kirgiziska

kiribacki ˌcirʲiˈbaʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Kiribati kiribatisk

kiribatyjski ˌcirʲibaˈtɨjsʲci adj
związany z Kiribati, dotyczący Kiribati kiribatisk

kit cit n
masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp. kitt

kiur cjur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96; curium

kiwi ˈki.vʲi n
(spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce kiwi kivi
(ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię; kivi

klacz klaʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia; sto märr

klamka ˈklãmka n
dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie dörrhandtag handtag

klarnet ˈklarnɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem; klarinett

klasa ˈklasa n
dobry styl klass
grupa dzieci w szkole klass
pewien zbiór spełniający dane kryteria klass
pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje klassrum skolsal

klasyfikować v
dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady klassificera

klasztor ˈklaʃtɔr n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły kloster

klatka ˈklatka n
skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki bur

klatka piersiowa ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva n
(anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce; bröstkorg

klaustrofobia ˌklawstrɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym klaustrofobi cellskräck

klauzula klawˈzula n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym; klausul

klawesyn klaˈvɛsɨ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny; cembalo

klawiatura ˌklavʲjaˈtura n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych klaviatur
część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków tangentbord

kleisty adj
o właściwościach klejenia się, ciągnący się klibbig glutinös

kleić ˈklɛ<sup>j</sup>iʨ̑ v
łączyć coś za pomocą kleju, sklejać coś z czymś limma klistra

klej klɛj n
lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów lim klister

klejnot n
drogocenny kamień lub wyrób jubilerski juvel

klepsydra klɛpˈsɨdra n
przyrząd do odmierzania czasu, składający się z dwóch połączonych ze sobą identycznych, szklanych naczyń, w którym woda lub piasek przesączają się przez wąski kanalik łączący; timglas

kler klɛr n
ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju prästerskap

klerykalizm n
tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie; klerikalism

klerykalny adj
związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu klerikal

kleszcz klɛʃʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią; fästing

klient ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej kund klient

klif klʲif n
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji; klippa

klikać ˈklʲikaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej klicka

klimat ˈklʲĩmat n
(geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat; klimat
atmosfera, stosunki między członkami grupy klimat

klimatyczny ˌklʲĩmaˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z klimatem klimatisk

klimatyzacja ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja n
automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu; luftkonditionering

klin klʲĩn n
(fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta; kil
kształt tej maszyny kil

klinga ˈklʲĩŋɡa n
ostrze broni siecznej klinga

klingoński adj
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów klingonska

klingoński n
(językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek" klingonska

kliniczny adj
(medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego klinisk

klon klɔ̃n n
(biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym; klon
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych; lönn

kloszard ˈklɔʃart n
odziany w łachy żebrak, często bezdomny uteliggare

klub klup n
stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach klubb

klucz kluʧ̑ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków; klav nyckel
przyrząd do otwierania zamka; nyckel
kod do szyfru; nyckel
podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki nyckel
(informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord nyckel
narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub nyckel
(elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego nyckel

kląć klɔ̃ɲʨ̑ v
używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych svära
przysięgać, zaklinać się svära

kląć jak szewc ˈklɔ̃ɲʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑ v
kląć wulgarnie, używać wyrazów obelżywych, dosadnie komuś wymyślać svära som en borstbindare

klękać ˈklɛ̃ŋkaʨ̑ v
zginać kolana przyjmując pozycję opierającą się na nich knäböja

klęska ˈklɛ̃w̃ska n
fatalna przegrana w bitwie nederlag

kminek ˈkmʲĩnɛk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie kummin

knebel ˈknɛbɛl n
(książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu; munkavle

koala kɔˈala n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski; koala

koalicja ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji koalition

koalicyjka ˌkɔalʲiˈʦ̑ɨjka n
(wojskowość, wojskowy) wąski, skórzany pasek zakładany przez pierś do galowego munduru, dawniej równoważący ciężar broni, współcześnie tylko ozdobny; koppel

koati kɔˈatʲi n
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak o ruchliwym ryjku; vanlig näsbjörn

kobalt ˈkɔbalt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27; kobolt

kobaltowoniebieski ˌkɔbaltɔvɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
ciemnoniebieski koboltblå

kobaltyn n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu; koboltglans

kobiecy kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ adj
dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety kvinnlig feminin

kobieta kɔˈbʲjɛta n
dorosły człowiek płci żeńskiej; kvinna

kobra ˈkɔbra n
(herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki; kobra

koc kɔʦ̑ n
gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem filt pläd

kochanek kɔˈxãnɛk n
mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński älskare

kochanka kɔˈxãnka n
kobieta pozostająca w skrytym związku z żonatym mężczyzną älskarinna hålldam

kochany kɔˈxãnɨ adj
taki, który jest darzony przez kogoś miłością älsklig
taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią gullig älsklig

kochany kɔˈxãnɨ n
osoba bliska, darzona miłością älsklig

kochać ˈkɔxaʨ̑ v
odczuwać miłość do kogoś älska
uwielbiać jakąś rzecz älska
uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem älska
odbywać stosunek seksualny z kimś älska

koczkodan kɔʧ̑ˈkɔdãn n
(zoologia, zoologiczny) Cercopithecus niewielka afrykańska małpa; markatta

kod kɔt n
system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji; kod

kod kreskowy ˈkɔt krɛˈskɔvɨ n
standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki; streckkod

kod pocztowy n
ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek postnummer

kod źródłowy ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ n
(informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania; källkod

kodowanie ˌkɔdɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kodować kodning
kod, sposób zakodowania kodning

kofeina ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna n
(biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym; koffein

kogut ˈkɔɡut n
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej; tupp

kojec n
zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy; lekhage

kojot ˈkɔjɔt n
(zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka; prärievarg koyot

kokaina ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna n
silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny; kokain

kokoryczka wielokwiatowa n
(botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka; storrams

koks kɔks n
stały produkt suchej destylacji węgla; koks

koktajl ˈkɔktajl n
(kulinaria) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób; cocktail

koktajl Mołotowa ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva n
(potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną; molotovcocktail

kolaboracja ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja n
współpraca z okupantem, wrogiem; kollaboration

kolacja kɔˈlaʦ̑ʲja n
ostatni posiłek w ciągu dnia kvällsmat middag

kolano kɔˈlãnɔ n
(anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę; knä

kolcowój pospolity n
(botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych; bocktörne

kolczasty kɔlˈʧ̑astɨ adj
mający kolce i kłujący törnbeströdd

kolczatka kɔlˈʧ̑atka n
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami; myrpiggsvin

kolczyk ˈkɔlʧ̑ɨk n
ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu, örhänge

kolega kɔˈlɛɡa n
towarzysz pracy, nauki lub zabawy kollega arbetskamrat kamrat kompis

kolej ˈkɔlɛj n
środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną; järnväg

kolejarz kɔˈlɛjaʃ n
pracownik kolei järnvägsman

kolejka kɔˈlɛjka n
uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś; kö

kolejno kɔˈlɛjnɔ adv
w kolejności, jeden za drugim turvis

kolekcjonować ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję samla

kolekta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z modlitw w kanonie mszy świętej kollektbön

kolektywny ˌkɔlɛkˈtɨvnɨ adj
zbiorowy, zespołowy, wspólny; oparty na takim działaniu kollektiv

kolendra kɔˈlɛ̃ndra n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne; koriander

koliber kɔˈlʲibɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków; kolibri

kolizja kɔˈlʲizʲja n
wypadek samochodowy; zderzenie, stłuczka kollision krock

kolonia kɔˈlɔ̃ɲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo; koloni

kolonializm ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków; kolonialism

kolonizacja n
tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych kolonisation kolonisering

kolonoskopia ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja n
(medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi; koloskopi

kolor ˈkɔlɔr n
cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot; färg

kolorowanka ˌkɔlɔrɔˈvãnka n
książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami; målarbok

kolorowy ˌkɔlɔˈrɔvɨ adj
wielobarwny, pełen różnych kolorów färgglad

kolostomia n
(medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie grubym; kolostomi

kolumbarium ˌkɔlũmˈbarʲjũm n
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami; kolumbarium
(współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych kolumbarium

kolumbijski ˌkɔlũmˈbʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Kolumbia colombiansk

kolumna kɔˈlũmna n
(architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną; kolonn pelare

koma ˈkɔ̃ma n
(fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej koma

komar ˈkɔ̃mar n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień; mygga

komedia kɔ̃ˈmɛdʲja n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.; komedi

komedogenny ˌkɔ̃mɛdɔˈɡɛ̃nːɨ adj
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zatykający pory skóry, przyczyniający się do powstawania zaskórników komedogen

komentarz kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ n
uwaga odnośnie czegoś lub kogoś kommentar

komentator ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr n
(sport, sportowy) sprawozdawca sportowy kommentator sportkommentator
osoba, która komentuje coś kommentator

komentować ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi kommentera

kometa kɔ̃ˈmɛta n
(astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej; komet

komiczny kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny komisk

komiks ˈkɔ̃mʲiks n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię; serietidning tecknad serie

komin ˈkɔ̃mʲĩn n
(budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca; skorsten

kominiarka ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka n
(potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy rånarluva

kominiarz kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ n
rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów; skorstensfejare sotare

komisja kɔ̃ˈmʲisʲja n
grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności; beredning

komoda kɔ̃ˈmɔda n
mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki; byrå

komora kɔ̃ˈmɔra n
(anatomia, anatomiczny) przestrzeń, zagłębienie w organach u ludzi i zwierząt kammare
(botanika, botaniczny) część zalążni bądź owocu roślin, w w której znajdują się zalążki lub nasiona kammare
(wojskowość, wojskowy) tylna część przewodu lufy lub otwór w bębnie rewolwerowym, w której umieszcza się nabój; kammare
wydzielone pomieszczenie kammare

komora gazowa kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva n
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca; gaskammare

komoryjski ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Komory komorisk

kompania kɔ̃mˈpãɲja n
(wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera; kompani

komparatywny ˌkɔ̃mparaˈtɨvnɨ adj
porównawczy komparativ

kompas ˈkɔ̃mpas n
przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego; kompass

kompensować ˌkɔ̃mpɛ̃w̃ˈsɔvaʨ̑ v
równoważyć lub wyrównywać brak, niedobór, negatywny charakter czegoś kompensera

kompletnie kɔ̃mˈplɛtʲɲɛ adv
w sposób całkowity, zupełny; bez reszty, w pełni alldeles helt rent splitter totalt

kompletny kɔ̃mˈplɛtnɨ adj
cały, będący w komplecie komplett
całkowity, zupełny komplett

kompletować ˌkɔ̃mplɛˈtɔvaʨ̑ v
uzupełniać zbiór przedmiotów, grupę ludzi itp. w celu uzyskania kompletu komplettera

komplikacja n
dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń komplikation

komponent n
część składowa, element komponent

kompost ˈkɔ̃mpɔst n
produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic) kompost

kompozytor ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę komponist kompositör

kompromis kɔ̃mˈprɔ̃mʲis n
sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie; kompromiss

kompromitacja ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtaʦ̑ʲja n
utrata dobrej opinii, narażenie się na śmieszność kompromettering

kompromitować ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtɔvaʨ̑ v
o człowieku szkodzić czyjejś opinii, narażać na wstyd lub śmieszność kompromettera
kompromitować (1.1) siebie samego kompromettera sig

komputer kɔ̃mˈputɛr n
(informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego; dator datamaskin

komputerowy ˌkɔ̃mputɛˈrɔvɨ adj
dotyczący komputera, związany z komputerem datamaskinell

komunikacja ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja n
ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności kommunikation

komunikat ˌkɔ̃mũˈɲikat n
wiadomość przekazywana przez nadawcę odbiorcy; wymieniana informacja. meddelande

komunista ˌkɔ̃mũˈɲista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu kommunist

komunistka ˌkɔ̃mũˈɲistka n
zwolenniczka komunizmu kommunist

komunistyczny ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu kommunistisk

komunizm kɔ̃ˈmũɲism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa; kommunism

komórka kɔ̃ˈmurka n
(biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych; cell

komża n
(kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach; mässkjorta

koncert ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt n
występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny; konsert

koncesja n
(urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej koncession

kondensacja ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego kondensationsreaktion

kondensat kɔ̃nˈdɛ̃w̃sat n
produkt kondensacji kondensat

kondensator ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr n
(elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne; kondensator

kondotier n
(historia, historyczny, historycznie) we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.: dowódca armii najemników, sprzedający jej usługi miastom albo dworom książęcym kondottiär

konduktor kɔ̃nˈduktɔr n
osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.); konduktör

kondygnacja ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja n
poziom w budynku våning

konfesjonał n
(kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi; biktstol

konfiskować ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑ v
dokonywać konfiskaty konfiskera

kongijski kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci adj
odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga kongolesisk
odnoszący się do państwa Kongo kongolesisk

kongres ˈkɔ̃ŋɡrɛs n
zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji kongress

koniak ˈkɔ̃ɲak n
rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji; konjak

koniec ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ n
chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana slut
miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu slut
okoliczności końca (1.2) slut
ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek ända slut

konik ˈkɔ̃ɲik n
(potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty biljetthaj biljettspekulant

konik morski ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci n
(ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus przypominająca kształtem konika szachowego; sjöhäst

konik polny ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ idiom
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) owady przypominające pasikonika lub szarańczę; grön vårtbitare

konina kɔ̃ˈɲĩna n
(spożywczy) mięso końskie; hästkött

koniunkcja kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja n
(astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii; konjunktion

koniunktura n
ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny) uppgång w

koniuszy n
(historia, historyczny, historycznie) od XIV w. w dawnej Polsce, dworski tytuł honorowy pochodzący od koniuszego (1.1) riksstallmästare
(historia, historyczny, historycznie) urzędnik sprawujący pieczę nad królewskimi stajniami i stadami koni – w średniowiecznej Polsce i innych krajach; stallmästare riksstallmästare

konklawe kɔ̃ŋˈklavɛ n
(kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia. konklav

konkordat kɔ̃ŋˈkɔrdat n
układ pomiędzy Stolicą Apostolską, a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła w danym państwie konkordat

konkurować v
robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo tävla

konno ˈkɔ̃nːɔ adv
o sposobie poruszania się: na koniu på en hästrygg

konopie kɔ̃ˈnɔpʲjɛ n
(botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek; hampa

konował kɔ̃ˈnɔvaw n
(pogardliwie) kiepski lekarz kvacksalvare
(potocznie, potoczny) kiepski weterynarz fädoktor

konsensus kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus n
porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu konsensus consensus

konserwant n
(chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów; konserveringsmedel

konserwować ˌkɔ̃w̃sɛrˈvɔvaʨ̑ v
chronić coś przed zniszczeniem za pomocą odpowiednich środków; utrzymywać we właściwym stanie konservera

konspiracja n
tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy konspiration

konstrukcja kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja n
układ elementów, sposób ich powiązania konstruktion ställning

konstruować ˌkɔ̃w̃struˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
budować, tworzyć konstrukcję konstruera

konstytucja ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie; konstitution grundlag

konstytucyjny ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ adj
dotyczący konstytucji konstitutionell
zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji konstitutionell

konsulat kɔ̃w̃ˈsulat n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym; konsulat

konsumować v
nabywać i użytkować coś, zużywać förbruka
spożywać, jeść konsumera

konsumpcja kɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja n
zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie förbrukning förtäring åtgång

kontakt ˈkɔ̃ntakt n
zetknięcie się kontakt

kontekst ˈkɔ̃ntɛkst n
(językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz; kontext
(przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń sammanhang

konto ˈkɔ̃ntɔ n
(ekonomia, ekonomiczny) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta; konto

kontrabanda ˌkɔ̃ntraˈbãnda n
nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa; kontraband

kontrabas kɔ̃nˈtrabas n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy; kontrabas basfiol

kontrakt ˈkɔ̃ntrakt n
umowa, zwykle o pracę kontrakt

kontrast ˈkɔ̃ntrast n
(optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu kontrast
sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.) kontrast

kontrola kɔ̃nˈtrɔla n
sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi kontroll
(potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś kontroll

kontrolować ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑ v
dokonywać kontroli; sprawdzać, czy coś działa sprawnie (lub tak jak powinno); weryfikować kontrollera

kontur ˈkɔ̃ntur n
linia, zarys kształtu kontur

kontynent kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt n
(geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych; kontinent

kontynuacja n
dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności fortsättning

kontynuowanie ˌkɔ̃ntɨ̃nu<sup>w</sup>ɔˈvãɲɛ n
wykonywanie rozpoczętej czynności nadal fortsättning uppföljning

kontynuować ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś fortsätta gå på

konwencja kɔ̃nˈvɛ̃nʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa międzynarodowa konvention
(książkowy) przyjęte w jakimś środowisku normy postępowania, myślenia itp. konvention

konwencjonalny ˌkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity konventionell

konwent ˈkɔ̃nvɛ̃nt n
grupa katolików, którzy mają prawo głosowania na spotkaniach, na których podejmuje się decyzje dotyczące całego zakonu konvent
klasztor, zakon konvent
spotkanie członków jakiejś instytucji bądź organizacji, na którym podejmuje się decyzje w istotnych kwestiach konvent

kopalnia kɔˈpalʲɲa n
zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin; gruva

kopanie kɔˈpãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kopać grävning

koparka kɔˈparka n
maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu grävmaskin

kopać ˈkɔpaʨ̑ v
wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny gräva

kopenhaski ˌkɔpɛ̃nˈxasʲci adj
odnoszący się do miasta Kopenhaga köpenhamnsk

kopenhażanin ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãɲĩn n
mieszkaniec Kopenhagi köpenhamnare

kopenhażanka ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãnka n
mieszkanka Kopenhagi köpenhamnska

koper ˈkɔpɛr n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa; dill

kopernik kɔˈpɛrʲɲik n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112; copernicium

koperta kɔˈpɛrta n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty; kuvert

kopertownica ˌkɔpɛrtɔvʲˈɲiʦ̑a n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie automatycznie składające dokumenty i wkładające je do kopert, które następnie zamyka i zakleja kuverteringsmaskin

kopia ˈkɔpʲja n
przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał kopia

kopiowanie ˌkɔpʲjɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kopiować kopiering

kopiować kɔˈpʲjɔvaʨ̑ v
powielać coś (zwykle materiał drukowany lub dane komputerowe), przepisywać, wykonywać kopię czegoś; powtarzać czyjeś zachowanie kopiera

kopytny adj
taki, który ma kopyta hovförsedd

kopyto kɔˈpɨtɔ n
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków; hov

kora ˈkɔra n
(botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką bark
(botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny bark

koral ˈkɔral n
(biologia, biologiczny) koralowiec koralldjur
(mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców; korall

koreański ˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korei lub Koreańczyków koreansk koreanska

koreański ˌkɔrɛˈãj̃sʲci n
język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej; koreanska

korek ˈkɔrɛk n
zamknięcie odpływu w zlewie lub wannie propp
zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału kork
(botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca kork
(potocznie, potoczny) zakrętka od butelki; kork

korespondencja ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja n
wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory) brevväxling

korespondować ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvaʨ̑ v
prowadzić korespondencję, wymieniać się listami korrespondera

korkociąg kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk n
urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek; korkskruv

korkować kɔrˈkɔvaʨ̑ v
zatkać coś korkiem korka

kormoran kɔrˈmɔrãn n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek; skarv kormoran

kornijski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich; korniska

kornik ˈkɔrʲɲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący pod korą chrząszcz, ksylofag; barkborre

kornwalijski adj
związany z Kornwalią, dotyczący Kornwalii kornisk

korona kɔˈrɔ̃na n
atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę) krona
(jednostka monetarna) waluta w Skandynawii; krona
(jednostka monetarna) waluta w Czechach; krona
(botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi; krona
(jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech krona
monarchia krona

koronacja n
akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu kröning

koroniec kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór; kronduva

koronka kɔˈrɔ̃nka n
(włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici spets

korpus ˈkɔrpus n
(wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa utworzona tymczasowo w celach administracyjnych, szkoleniowych lub taktycznych; kår

korsykański ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki korsikansk

korsykański ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci n
język używany na Korsyce; korsikanska

kort kɔrt n
(sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa tennisbana

korweta n
(marynarka) (dawniej, dawny) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych; korvett
(marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton; korvett

koryfeusz n
(historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim; koryfé

koryncki kɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci adj
(historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto w starożytnej Grecji) korintisk
(historia, historyczny, historycznie) od Korynt (państwo-miasto, polis w starożytnej Grecji) korintisk
od Korynt (miasto w obecnej Grecji) korintisk

korytarz kɔˈrɨtaʃ n
(budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku; korridor gang

koryto kɔˈrɨtɔ n
zawartość koryta (1.1) bädd

korzeń ˈkɔʒɛ̃ɲ n
(botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne; rot

korzystny kɔˈʒɨstnɨ adj
przynoszący korzyść fördelaktig
sprzyjający fördelaktig

korzyść ˈkɔʒɨɕʨ̑ n
zysk, pożytek fördel behållning gagn nytta utbyte

kos kɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku (1.1) koltrast

kosa ˈkɔsa n
narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju; lie

kosaciec kɔˈsaʨ̑ɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Iris, roślina o barwnych kwiatach, najczęściej fioletowych, niebieskich lub żółtych; iris

kosarz ˈkɔsaʃ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach; lockespindel

kosiarka kɔˈɕarka n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) urządzenie mechaniczne do koszenia, głównie trawy; gräsklippare

kosmolog n
specjalista w dziedzinie kosmologii kosmolog

kosmologia ˌkɔsmɔˈlɔɟja n
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie; kosmologi

kosmopolityczny adj
nieczujący związku z żadnym państwem (miejscem) w szczególności kosmopolitisk

kosowski adj
odnoszący się do Kosowa kosovansk

kostarykański ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Kostaryka costaricansk

kostium ˈkɔstʲjũm n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać dräkt

kostka ˈkɔstka n
(anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą; ankel knoge

kosz kɔʃ n
pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego korg

koszmar ˈkɔʃmar n
marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu; mardröm

koszt kɔʃt n
(ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek kostnad

kosztować kɔˈʃtɔvaʨ̑ v
mieć jakąś cenę (także przenośnie) kosta gå på

koszula kɔˈʃula n
(krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki; skjorta

koszykarka ˌkɔʃɨˈkarka n
(sport, sportowy) zawodniczka grająca w koszykówkę basketbollspelerska

koszykarz kɔˈʃɨkaʃ n
(sport, sportowy) sportowiec grający w koszykówkę basketbollspelare basketspelare
rzemieślnik wyplatający kosze i koszyki korgmakare

koszykówka ˌkɔʃɨˈkufka n
(sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu; basket basketboll korgboll

kot kɔt n
(potocznie, potoczny) kłąb kurzu zbierającego się w zakamarkach mieszkania dammråtta
(zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe; katt

kot bengalski ˈkɔd bɛ̃ŋˈɡalsʲci n
(zoologia, zoologiczny) Prionailurus bengalensis, drapieżny kot azjatycki; leopardkatt
(zoologia, zoologiczny) hybryda gatunku (1.1) z kotem domowym; bengal

kotek ˈkɔtɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot kattunge

kotka ˈkɔtka n
(zoologia, zoologiczny) samica kota katt

kotlet ˈkɔtlɛt n
mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu; kotlett

kotwicowisko ˌkɔtfʲiʦ̑ɔˈvʲiskɔ n
(marynarka) część redy (lub portu), w której można zakotwiczać statki; ankringsplats

kotylion n
tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1); kotiljong

kowadło kɔˈvadwɔ n
ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego; städ

kowal ˈkɔval n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu; smed
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pyrrhocoris apterus, pospolity pluskwiak o charakterystycznym czerwono-czarnym wzorze na odwłoku; eldlus

koza ˈkɔza n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich; get

kozia bródka ˈkɔʑa ˈbrutka idiom
zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki bockskägg

kozica kɔˈʑiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca; gems

koziorożec n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych; alpstenbock

kozioł ˈkɔʑɔw n
stojak do piłowania drewna; sågbock

kozioł ofiarny ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ n
(przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś; syndabock
(biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi syndabock

koziołek kɔˈʑɔwɛk n
(technologia, technika, techniczny) lekka konstrukcja podpierająca träbock

kołchoz ˈkɔwxɔs n
spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich; kolchos

kołczan ˈkɔwʧ̑ãn n
podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach; koger

kołdra ˈkɔwdra n
element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu täcke

kołnierz ˈkɔwʲɲɛʃ n
część ubrania otaczająca szyję; krage

koło ˈkɔwɔ n
określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach cirkel
przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu; hjul

kołysanka ˌkɔwɨˈsãnka n
piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły vaggvisa

kołyska kɔˈwɨska n
sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach; vagga

koń kɔ̃ɲ n
(szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy; häst
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem; häst springare kuse

koń mechaniczny ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ n
(fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy; hästkraft

kończyna kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na n
(anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców lem

kończyć ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca sluta ända
przerywać jakiś stan gå över

kościelny kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ adj
związany z określonym kościołem (instytucją) kyrklig

kościół ˈkɔɕʨ̑uw n
(budownictwo) świątynia chrześcijańska; kyrka

kościół słupowy n
(architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach; stavkyrka

kość kɔɕʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt; ben
wielościan z oczkami służący do gry; tärning

kość słoniowa ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva n
(zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala; elfenben

koźlarz babka ˈkɔʑlaʒ ˈbapka n
(botanika, botaniczny) Leccinum scabrum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o brązowej barwie kapelusza i czarnych kosmkach na trzonie; björksopp

koźlarz czerwony ˈkɔʑlaʃ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ n
(mikologia, mikologiczny) Leccinum aurantiacum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o czerwonej barwie kapelusza; aspsopp

kpiarz kpʲjaʃ n
człowiek skłonny do kpin, naśmiewający się z innych spefågel

kpić v
odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić håna

krab krap n
(zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz; krabba

kradzież ˈkraʥ̑ɛʃ n
przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej stöld

kraj kraj n
(geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny; land
państwo land rike

krajacz do sera ˈkrajaʤ̑ dɔ‿ˈsɛra n
(zobacz) [[krajacz, do, ser]] osthyvel

krajobraz kraˈjɔbras n
wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy landskap

kran krãn n
rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu; kran

krater ˈkratɛr n
(geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne; krater

kratka ˈkratka n
nadrukowany, mały, pusty prostokąt ruta

krawat ˈkravat n
(krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety; slips

krawcowa krafˈʦ̑ɔva n
(rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem sömmerska

krawiec ˈkravʲjɛʦ̑ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin; skräddare

krawężnik kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik n
(budownictwo) elemnt budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią trottoarkant

kraść kraɕʨ̑ v
brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela stjäla sno knycka

kreator n
(informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury assistent guide

kreatura ˌkrɛaˈtura n
ktoś podły, bez skrupułów, kto budzi odrazę swoim zachowaniem kreatur

kreatynina ˌkrɛatɨ̃ˈɲĩna n
(biochemia, biochemiczny) bezwodnik kreatyny, metabolit stanowiący parametr do oceny wydolności nerek; kreatinin

kreatywność n
cecha tego, co kreatywne; cecha tych, którzy są kreatywni kreativitet

kreatywny ˌkrɛaˈtɨvnɨ adj
twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego kreativ

kreda ˈkrɛda n
(geologia, geologiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia; krita
kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie krita
(geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1); krita

kredyt ˈkrɛdɨt n
(ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie kredit

krem krɛ̃m n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce; kräm
(kulinaria) rodzaj deseru; kräm

kremacja krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja n
ceremonia spalenia (1.1) eldbegängelse likbränning
forma pogrzebu zwłok zmarłego, polegająca na spaleniu ciała kremering eldbegängelse

krematorium ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm n
miejsce, w którym przeprowadza się palenie zwłok; krematorium

kreska ˈkrɛska n
zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa streck

kret krɛt n
(zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele; mullvad

kreton n
(włókiennictwo) barwna tkanina bawełniana; kretong

krew krɛf n
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt; blod

krewetka krɛˈvɛtka n
(kulinaria) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1) räka
(zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach; räka

krocze n
(anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem mellangård bäckenbotten

krogulec krɔˈɡulɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) (potocznie, potoczny) zwyczajowa nazwa kilku średnich ptaków drapieżnych, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych; sparvhök

krok krɔk n
(choreografia, choreograficzny) sposób ułożenia nóg w tańcu danssteg
przestawienie nogi, by wykonać ruch steg kliv

krokodyl krɔˈkɔdɨl n
(herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele; krokodil

krokodyle łzy ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ idiom
nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie krokodiltårar

krokus ˈkrɔkus n
(botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną; krokus

kromka ˈkrɔ̃mka n
(kulinaria) cienki kawałek chleba odcięty nożem skiva

kronika ˈkrɔ̃ɲika n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym; krönika

kropla ˈkrɔpla n
drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość; droppe vattendroppe

kropla drąży skałę ˈkrɔpla ˈdrɔ̃w̃ʒɨ ˈskawɛ proverb
długie i wytrwałe działania przynoszą w końcu oczekiwane wyniki droppen urholkar stenen

kropla, która przepełnia czarę ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ n
dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka. droppen som fick bägaren att rinna över

krowa ˈkrɔva n
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego; ko kossa

krtań kr̥tãɲ n
(anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą; struphuvud larynx

kruchy ˈkruxɨ adj
(przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny skör ömtålig

krucjata kruˈʦ̑ʲjata n
(historia, historyczny, historycznie) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej korståg
(przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś korståg

krucyfiks kruˈʦ̑ɨfʲiks n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa; krucifix

kruk kruk n
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona zamieszkujący półkulę północną; korp

krużganek kruʒˈɡãnɛk n
(architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec; korsgång

krwawić ˈkr̥favʲiʨ̑ v
(medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych blöda

krwiodawca kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a n
(medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie blodgivare

krwiomocz ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑ n
(medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu hematuri

krwistoczerwony ˌkr̥fʲistɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
(książkowy) mający kolor czerwony o odcieniu koloru krwi; intensywnie czerwony blodröd

krwotoczny adj
związany z krwotokiem hemorragisk

krwotok ˈkr̥fɔtɔk n
obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby; blodflöde

krykiet ˈkrɨcɛt n
(sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją; kricket cricket

krypta ˈkrɨpta n
podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych; gravkammare krypta

kryptografia n
umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie kryptografi

kryptologia n
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę); kryptologi

krypton ˈkrɨptɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36; krypton

kryształ ˈkrɨʃ.taw n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej; kristall
(potocznie, potoczny) przezroczyste, ciężkie szkło ołowiowe do wyrobu dekoracyjnych wazonów, kielichów itp.; również wyrób z takiego szkła; kristall

kryterium n
obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru kriterium

krytyk ˈkrɨtɨk n
osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie kritiker

krytyka ˈkrɨtɨka n
surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś kritik

krytykować ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑ v
oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady kritisera

kryzys ˈkrɨzɨs n
zła sytuacja (trwająca dłużej) kris
(ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego kris

kryzys wieku średniego n
(psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny; medelålderskris

krzak kʃak n
(botanika, botaniczny) krzew buske

krzem kʃɛ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14; kisel

krzesło ˈkʃɛswɔ n
mebel przeznaczony do siedzenia, zazwyczaj prosty, bez podłokietników, z oparciem na plecy i czterema nogami; stol

krztusiec ˈkʃtuɕɛʦ̑ n
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności; kikhosta

krzyczeć ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑ v
mówić lub wołać bardzo głośno skrika
wydawać głośny, nieartykułowany dźwięk, np. z radości, na skutek zadania bólu skrika

krzyk kʃɨk n
głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki skrik

krzywa ˈkʃɨva n
(matematyka, matematyczny) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni; kurva

krzywe zwierciadło ˈkʃɨvɛ zvʲjɛrʲˈʨ̑adwɔ n
lustro o pofalowanej powierzchni, dające skrzywiony obraz skrattspegel

krzywoprzysięstwo ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ n
złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą mened

krzywousty adj
mający krzywe, asymetryczne usta snedmynt

krzyż kʃɨʃ n
konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii; kors kryss
(przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności kors kryss
order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1) kors kryss

krzyżowiec n
(historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych korsriddare korsfarare

krzyżyk ˈkʃɨʒɨk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu; kors

krzyżówka kʃɨˈʒufka n
(biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę mające rodziców z dwóch różnych taksonów (gatunków, podgatunków, odmian lub form), posiadające przez to cechy obojga osobników; korsning
(ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki; gräsand
(potocznie, potoczny) skrzyżowanie dróg gatukorsning korsning vägkorsning
zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów; korsord kryss

król krul n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa; kung konung
(szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach; kung konung
(termin karciany) figura w kartach między damą a asem; kung konung

król śledziowy n
(dawniej, dawny) (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba z gatunku wstęgor królewski, Regalecus glesne; sillkung

królestwo kruˈlɛstfa kruˈlɛstfɔ n
(biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice); rike
ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa; kungarike konungarike

królewski kruˈlɛfsʲci adj
mający związek z królem lub królową kunglig

króliczek kruˈlʲiʧ̑ɛk n
młody, mały królik kaninunge

królik ˈkrulʲik n
(zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych; kanin

królowa kruˈlɔva n
monarchini rządząca królestwem drottning
(szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman drottning
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów drottning
żona króla drottning

krótki ˈkrutʲci adj
mający małą długość kort
trwający niedługo kort

krótkotrwały ˌkrutkɔˈtr̥fawɨ adj
trwający przez krótki czas kortvarig

krótkowłosy ˌkrutkɔˈvwɔsɨ adj
(książkowy) mający krótkie włosy korthårig

krąg krɔ̃ŋk n
grupa ludzi, których coś łączy krets
okrąg krets rund

krążyć ˈkrɔ̃w̃ʒɨʨ̑ v
robić okrążenie, obieg cirkulera kretsa

kręcić ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑ v
obracać coś vrida

kręg n
(anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup kota ryggkota

kręgosłup krɛ̃ŋˈɡɔswup n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę; ryggrad

kręgowiec krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem; ryggradsdjur

krętogłów krɛ̃nˈtɔɡwuf n
(ornitologia, ornitologiczny) Jynx torquilla, ptak leśny potrafiący znacznie wykręcać głowę; göktyta

kręty ˈkrɛ̃ntɨ adj
taki, który nie biegnie w linii prostej, pełen zakrętów kurvig

ksenofobia ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja n
(psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie; utlänningshat främlingsfientlighet

ksenon ˈksɛ̃nɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54; xenon

ksiądz cɕɔ̃nʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie präst

książka ˈcɕɔ̃w̃ʃka n
dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym; bok

książka kucharska ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska n
książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych; kokbok

książka telefoniczna ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na n
spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie; telefonkatalog

książę ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ n
wysoki tytuł szlachecki hertig
władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla prins furste

księgarnia cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa n
sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.; bokhandel

księgowość cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑ n
(ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa; bokföring

księstwo ˈcɕɛ̃w̃stfɔ n
rządzone przez księcia państwo lub jego część hertigdöme furstendöme

księżniczka cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka n
córka księcia prinsessa

księżyc ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ n
Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część måne
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.; måne

ksylofon ksɨˈlɔfɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości; xylofon

kształtować kʃtawˈtɔvaʨ̑ v
nadawać kształt rzeczom dana

kszyk kʃɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki; enkelbeckasin

kto ktɔ pronoun
…służący do zadawania pytań o takie orzeczniki vem
…służący jako podmiot zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę vem

kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada proverb
intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi den som gräver en grop åt andra, faller själv däri

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ proverb
ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg morgonstund har guld i mun först till kvarn får först mala

ktokolwiek ktɔˈkɔlvʲjɛk pronoun
obojętnie, bez znaczenia kto vem som helst

ktoś ktɔɕ indefinitePronoun
nieokreślona osoba, nieznany człowiek någon

który ˈkturɨ pronoun
…pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie vilken
…względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego som

kubański kuˈbãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa lub wyspy Kuba, pochodzący z Kuby kubansk

kubek ˈkubɛk n
naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho, mugg

kucharz ˈkuxaʃ n
(kulinaria) ten, kto gotuje potrawy; kock

kuchenka kuˈxɛ̃nka n
(potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania spis

kuchnia ˈkuçɲa n
pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków; kök
zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się kök
komplet mebli kuchennych kök
sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp. kök

kukurydza ˌkukuˈrɨʣ̑a n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych; majs

kukuryku ˌkukuˈrɨku interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta kuckeliku

kukułka kuˈkuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd; gök

kula ˈkula n
(geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby; klot
(medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie; kula krycka
(wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej kula
(sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą; kula

kulik ˈkulʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Numenius, rodzaj dużego i cętkowanego, eurazjatyckiego ptaka z długim dziobem, z rodziny bekasowatych spov

kulomiot kuˈlɔ̃mʲjɔt n
(sport, sportowy) osoba uprawiająca pchnięcie kulą kulstötare

kulon ˈkulɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach; tjockfot
(ornitologia, ornitologiczny) ogólnie ptak z rodziny o tej nazwie (Burhinidae); tjockfot

kuloodporny adj
taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej skottsäker

kult kult n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie; kult
(przenośnie, przenośnia) opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem kult

kultura kulˈtura n
całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości kultur

kulturowy ˌkultuˈrɔvɨ adj
dotyczący kultury kulturell

kum kũm interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę kvack

kuna ˈkũna n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju; mård

kupować kuˈpɔvaʨ̑ v
nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy köpa

kupować kota w worku kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku v
kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno köpa grisen i säcken

kura ˈkura n
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj; höna

kurczak ˈkurʧ̑ak n
(ornitologia, ornitologiczny) większe kurczę (pisklę kury) kyckling
(kulinaria) mięso z kurczaka (1.1) kyckling

kurdyjski kurˈdɨjsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów kurdiska

kurdystański adj
związany z Kurdystanem, dotyczący Kurdystanu kurdisk

kurek ˈkurɛk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) przybrzeżna ryba atlantycka i sąsiednich mórz, poławiana dla celów konsumpcyjnych; fenknot

kurhan ˈkurxãn n
(archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca; gravhög gravkulle

kurier ˈkurʲjɛr n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości; kurir

kurka ˈkurka n
(potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius), gatunek grzyba jadalnego; kantarell

kurka wodna ˈkurka ˈvɔdna n
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, wystęujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony; rörhöna

kurnik ˈkurʲɲik n
(rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur; hönshus

kuropatwa ˌkurɔˈpatfa n
(ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną; rapphöna

kurs kurs n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu kurs
cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat kurs
(ekonomia, ekonomiczny) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie kurs

kursor ˈkursɔr n
(informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury markör

kurtka ˈkurtka n
krótkie okrycie wierzchnie; jacka

kurtyna kurˈtɨ̃na n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni ridå

kurtyzana ˌkurtɨˈzãna n
(przestarzałe, przestarzały) lub (literacko) (eufemistycznie) prostytutka kurtisan

kurwa ˈkurva n
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka hora

kurwić ˈkurvʲiʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytuować się fnaska

kurz kuʃ n
pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp. damm

kusiciel n
ten, kto kusi frestare

kusić ˈkuɕiʨ̑ v
wystawiać na pokusę fresta

kusza ˈkuʃa n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym; armborst

kuwejcki kuˈvɛjʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Kuwejt kuwaitisk

kuzyn ˈkuzɨ̃n n
syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki kusin

kuzynka kuˈzɨ̃nka n
córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki kusin

kuć kuʨ̑ v
bić młotkiem metal nadając mu kształt smida

kuć żelazo, póki gorące ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ proverb
robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe smida medan järnet är varmt

kwadra ˈkfadra n
(astronomia, astronomiczny) faza księżyca, podczas której widać połowę jego tarczy kvarter månkvarter

kwadrans ˈkfadrãw̃s n
czwarta część godziny, 15 minut kvart

kwadrat ˈkfadrat n
(geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny; kvadrat
(matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby; kvadrat

kwadratowy ˌkfadraˈtɔvɨ adj
(matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia fyrkantig kvadratisk
(matematyka, matematyczny) związany z kwadratem, dotyczący kwadratu kvadratisk

kwantowomechaniczny ˌkfãntɔvɔ̃mɛxãˈɲiʧ̑nɨ adj
(przymiotnik) od mechanika kwantowa kvantmekanisk

kwarantanna n
przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią karantän

kwarc kfarʦ̑ n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach; kvarts

kwark kfark n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów; kvark

kwartał ˈkfartaw n
trzy miesiące, czwarta część roku kvartal

kwas kfas n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej; syra

kwas akrylowy ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych; akrylsyra

kwas askorbinowy ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ n
(biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu; askorbinsyra

kwas azelainowy n
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym; azelainsyra

kwas azotowy ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3 salpetersyra

kwas krotonowy ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych; krotonsyra

kwas mlekowy ˈkfas mlɛˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy; mjölksyra

kwas mrówkowy ˈkfas mrufˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas karboksylowy, silnie żrący i redukujący; myrsyra

kwas octowy ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH; ättiksyra

kwas siarkowy ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej; svavelsyra

kwas węglowy ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych; kolsyra

kwasić ˈkfaɕiʨ̑ v
poddawać żywność fermentacji mlekowej syra

kwazar ˈkfazar n
(astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda; kvasar

kwaśny ˈkfaɕnɨ adj
(chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu syrlig sur
mający cierpki smak sur

kwestia ˈkfɛstʲja n
problem wymagający rozważenia lub rozwiązania fråga sak ärende
wypowiedź aktora na scenie replik

kwiaciarka kfʲjäˈʨ̑arka n
(handel, handlowy) kobieta, która sprzedaje kwiaty blomsterflicka blomsterhandlare

kwiaciarnia kfʲjäˈʨ̑arʲɲa n
(handel, handlowy) sklep z kwiatami blomsterhandel blomsteraffär

kwiaciarz ˈkfʲjäʨ̑aʃ n
sprzedawca kwiatów, pracownik kwiaciarni blomsterhandlare

kwiat kfʲjat n
(botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania blomma blomster
(ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna blomma blomster
(potocznie, potoczny) roślina doniczkowa blomma
(przenośnie, przenośnia) najlepsza część blomma

kwiczoł ˈkfʲiʧ̑ɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki europejski ptak wędrowny; björktrast

kwiecień ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ n
czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); april gräsmånad

kwintesencja ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja n
elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy kvintessens

kwitnąć ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑ v
(botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty blomma blomstra
(przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować blomstra

kynologia ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o psach; kynologi

kąpiel ˈkɔ̃mpʲjɛl n
kąpanie kogoś, kąpanie się bad

kąpielówki ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci n
krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli badbyxor simbyxor

kąt kɔ̃nt n
(matematyka, matematyczny) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi vinkel
(przenośnie, przenośnia) mieszkanie vrå
(przenośnie, przenośnia) punkt widzenia, aspekt synvinkel

kłamać ˈkwãmaʨ̑ v
świadomie mówić nieprawdę ljuga

kłamca ˈkwãmʦ̑a n
osoba płci męskiej, która kłamie lögnare

kłamstwo ˈkwãmstfɔ n
nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd; lögn

kłopot ˈkwɔpɔt n
przykra sytuacja, wymagająca reakcji problem bekymmer

kłopotliwy ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ adj
sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie besvärlig obekväm

kłos kwɔs n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż; ax

kłusak ˈkwusak n
(jeździectwo, jeździecki) koń przyuczony do bardzo szybkiego kłusa travhäst

kłódka ˈkwutka n
przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem; hänglås

kłódka miłości ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i n
kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary; kärlekslås

kłótnia ˈkwutʲɲa n
brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura gräl

kłącze ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ n
(botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego; jordstam
(filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie rhizom

kłębek ˈkwɛ̃mbɛk n
przędza (np. nić) zwinięty w kulkę nystan

labirynt laˈbʲirɨ̃nt n
ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście; labyrint

laboratorium ˌlabɔraˈtɔrʲjũm n
pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych; laboratorium

labrador laˈbradɔr n
(kynologia, kynologiczny) pies rasy labrador retriever; labrador

labrador retriever n
(kynologia, kynologiczny) popularna rasa psów aportujących wywodząca się z Nowej Fundlandii; labrador retriever

lada ˈlada n
rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru disk

laguna laˈɡũna n
(geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol; lagun

lakier do paznokci ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i n
kolorowy lakier do nakładania na paznokcie jako ozdoba, zarówno u dłoni, jak i stóp nagellack

lakierować v
pokrywać, powlekać coś lakierem lacka lackera

lakmus ˈlakmus n
(chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów; lackmus

laktoza lakˈtɔza n
(chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków; laktos mjölksocker

lalka ˈlalka n
dziecięca zabawka mająca ludzką postać; docka

lama ˈlãma n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny; lama
jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi lama

lambrekin lãmˈbrɛcĩn n
rodzaj krótkiej ozdobnej zasłony, firanki nad oknem, drzwiami zawieszonej na drążku lub ozdabiający baldachimy; kappa

lamentacja n
(literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór wyrażający żałobę, rozpacz lub nieszczęście; lamentation

lampa ˈlãmpa n
urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło; lampa

lampart ˈlãmpart n
(zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny; leopard panter

langusta lãŋˈɡusta n
(zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza; langust

lankijski lãŋʲˈcijsʲci adj
odnoszący się do państwa Sri Lanka lankesisk

lantan ˈlãntãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57; lantan

laotański ˌlaɔˈtãj̃sʲci adj
odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków laotisk

laotański ˌlaɔˈtãj̃sʲci n
język urzędowy Laosu; lao

lapoński laˈpɔ̃j̃sʲci adj
dotyczący Laponii, związany z Laponią, pochodzący z Laponii lappländsk lapsk samisk

lapoński laˈpɔ̃j̃sʲci n
język używany w Laponii; lapska samiska

laptop ˈlaptɔp n
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop; bärbar dator

larwa ˈlarva n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego; larv

las las n
gęste zbiorowisko drzew; skog

laser ˈlasɛr n
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej; laser

laska ˈlaska n
(potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna brud snygging
wydłużony przedmiot służący do podpierania się; käpp stav

lassi n
(kulinaria) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej; lassi

lasso ˈlasːɔ n
(etnografia, etnograficzny) sznur lub rzemień zakończony samozaciskową pętlą, służący do chwytania zwierząt; lasso

latarka laˈtarka n
podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło ficklampa

latarnia morska laˈtarʲɲa ˈmɔrska n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego; fyr fyrtorn

latawiec laˈtavʲjɛʦ̑ n
zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi; drake

latać ˈlataʨ̑ v
umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie flyga

lato ˈlatɔ n
pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami; sommar

latynoamerykański adj
związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej latinamerikansk

laubzega n
(regionalizm śląski) piłka do drewna lövsåg

lawa ˈlava n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej; lava

lawenda laˈvɛ̃nda n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie; lavendel

lawina laˈvʲĩna n
masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego; lavin snöskred

lać laʨ̑ v
wykonywać odlew (np. dzwonu, pomnika) gjuta

legalny lɛˈɡalnɨ adj
produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem laglig
zgodny z prawem laglig

legenda lɛˈɡɛ̃nda n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji; legend

legion ˈlɛɟɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy; legion

legionista ˌlɛɟɔ̇̃ˈɲista n
(wojskowość, wojskowy) żołnierz odbywający służbę w legionach legionär

lejek n
urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszanie średnicy strumienia cieczy; tratt

lekarstwo lɛˈkarstfɔ n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy läkemedel medicin medel

lekarz ˈlɛkaʃ n
(medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt; läkare doktor

lekcja ˈlɛkʦ̑ʲja n
jednostka zajęć dydaktycznych lektion

lekki ˈlɛcːi adj
o małej wadze, małym ciężarze lätt
łatwy, np. do zaakceptowania, przyjęcia, zrobienia lätt

leksykograficzny adj
dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii lexikografisk

leksykon n
publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej; lexikon

lektura n
czynność czytania läsning
to, co ktoś czyta lub będzie czytał lektyr

lektyka ˈlɛktɨka n
łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem; bärstol

lelek kozodój ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj n
(ornitologia, ornitologiczny) europejski ptak leśny ze sztywnymi piórami otaczającymi dziób; nattskärra

lemur ˈlɛ̃mur n
(zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze; lemur

len lɛ̃n n
(botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion lin

leniwiec lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak; sengångare

leniwy lɛ̃ˈɲivɨ adj
charakteryzujący się lenistwem lat

lepiej ˈlɛpʲjɛ̇j adv
(zobacz) dobrze bättre

lepiej późno niż wcale ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ proverb
sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale bättre sent än aldrig

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu proverb
lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał bättre en fågel i handen än tio i skogen

lesbijka lɛzˈbʲijka n
homoseksualna kobieta; lesbian flata

lesbijski adj
dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom lesbisk

leszcz lɛʃʧ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna; braxen

letni ˈlɛtʲɲi adj
o substancji: ciepły, lecz nie gorący ljummen ljum

lew lɛf n
(zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych; lejon

lewica lɛˈvʲiʦ̑a n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy; vänster vänstern

lewicowy ˌlɛvʲiˈʦ̑ɔvɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z lewicą, właściwy lewicy, charakterystyczny dla idei lewicy vänster

lewkonia długopłatkowa n
(botanika, botaniczny) Matthiola longipetala DC., gatunek rośliny z rodziny kapustowatych o intensywnie pachnących o zmierzchu kwiatach; grekisk lövkoja

lewo ˈlɛvɔ n
lewa strona vänster

leworęczność ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑ n
posługiwanie się głównie lewą ręką, jej większa sprawność; vänsterhänthet

leworęczny ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
posługujący się głównie lewą ręką vänsterhänt

lewy ˈlɛvɨ adj
znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka vänster

leń lɛ̃ɲ n
człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy latmask odåga soffliggare soffpotatis

leżeć ˈlɛʒɛʨ̑ v
zachowywać pozycję poziomą ligga
znajdować się ligga

leżeć na sercu ˈlɛʒɛʨ̑ na‿ˈsɛrʦ̑u v
być bardzo ważnym, być przedmiotem troski ha något på hjärtat

libański lʲiˈbãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Liban libanesisk

liberalny ˌlʲibɛˈralnɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce liberal

liberał n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu liberal

liberyjski ˌlʲibɛˈrɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Liberia liberiansk

libido lʲiˈbʲidɔ n
(seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego; libido

libijski lʲiˈbʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Libia libysk

licencja lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego; licens

lichenometria n
metoda szacowania wieku budowli i badania zmian klimatycznych na podstawie porostów; lichenometri

lichwa ˈlʲixfa n
(pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze; ocker

liczba ˈlʲiʤ̑ba n
(matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej); tal
zapis liczby (1.1) tal

liczba atomowa ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva n
(fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu; atomnummer

liczba całkowita ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita n
(matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0; heltal

liczba mnoga ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa n
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element plural pluralis

liczba pierwsza ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa n
(matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą; primtal

liczba podwójna ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna n
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej; dualis

liczba pojedyncza ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a n
(gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy ental singularis

liczebnik lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik n
(gramatyka) nazwa liczby räkneord

liczebnik główny n
(gramatyka) nazwa liczby całkowitej grundtal

liczebnik porządkowy n
(gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu ordningstal

liczny ˈlʲiʧ̑nɨ adj
(o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek talrik

liczyć ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑ v
określać liczbę elementów składających się na dany zbiór räkna
wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne räkna
wymawiać liczby räkna

liga ˈlʲiɡa n
(sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp. liga förbund
zrzeszenie osób, organizacji lub państw liga förbund

likier ˈlʲicɛr n
słodki i mocny napój alkoholowy; likör

likwidować ˌlʲikfʲiˈdɔvaʨ̑ v
usuwać, znosić lub rozwiązywać coś likvidera

lilia ˈlʲilʲja n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych; lilja

limfocyt lʲĩw̃ˈfɔʦ̑ɨt n
(biologia, biologiczny) typ komórki znajdującej się we krwi i limfie, podklasa leukocytów; lymfocyt

limnologia ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska; limnologi

lin lʲĩn n
(ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba; sutare

lina ˈlʲĩna n
elastyczne cięgno z włókna lub drutów; lina rep

lingwista lʲĩŋɡˈvʲista n
(językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca lingvist

lingwistyczny adj
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty lingvistisk

lingwistyka lʲĩŋɡˈvʲistɨka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku lingvistik

linia ˈlʲĩɲja n
kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka linje
trasa dla środków lokomocji linje
dawna jednostka długości, równa 1/12 cala; linje
umowna granica czegoś linje
wiersz tekstu serie

linijka lʲĩˈɲijka n
przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości; linjal

linoleum ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm n
wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego; korkmatta linoleum

linoskoczek ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk n
cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie lindansare

lipa ˈlʲipa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., rodzaj drzew liściastych z podrodziny lipowatych; lind

lipiec ˈlʲipʲjɛʦ̑ n
siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); juli

lipień ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych; harr

lis lʲis n
(zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik z rodziny psów o długim i puszystym ogonie; räv

list lʲist n
wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie brev
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu brev
papier, na którym napisano wypowiedź (1.1) brev

list otwarty ˈlʲist ɔtˈfartɨ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją; öppet brev

list żelazny ˈlʲizd ʒɛˈlaznɨ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dokument gwarantujący nietykalność; lejdebrev

lista ˈlʲista n
elementy zapisane w kolejności lista

listonosz lʲiˈstɔ̃nɔʃ n
pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki brevbärare

listopad lʲiˈstɔpat n
jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); november

listwa ˈlʲistfa n
kawałek drewna używany w budownictwie do wzmocnienia konstrukcji lub jako ozdoby list spjäla

lit lʲit n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3; litium

litera lʲiˈtɛra n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów; bokstav

literacki ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci adj
mający związek z literaturą litterär

literatura ˌlʲitɛraˈtura n
wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym; litteratur

literaturoznawstwo ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą; litteraturvetenskap

literować v
podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa stava

litewski lʲiˈtɛfsʲci adj
odnoszący się do Litwy lub Litwinów litauisk litauiska

litewski lʲiˈtɛfsʲci n
bałtyjski język używany przez Litwinów; litauiska

litewskojęzyczny lʲiˈtɛfskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem litewskim litauiskspråkig
spisany, stworzony w języku litewskim litauiskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem litewskim litauiskspråkig

litografia ˌlʲitɔˈɡrafʲja n
(drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego; litografi
(sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1) litografi

litr lʲitr̥ n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny; liter

liturgia lʲiˈturʲɟja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym liturgi

liturgiczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii liturgisk

liverpoolski adj
odnoszący się do Liverpoolu, związany z Liverpoolem liverpoolsk

lizać ˈlʲizaʨ̑ v
dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym slicka

lizus ˈlʲizus n
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) człowiek przesadnie lub sztucznie grzeczny, żeby uzyskać czyjeś względy lismare

liść lʲiɕʨ̑ n
(botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu; blad löv

liść laurowy ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ n
(kulinaria) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa lagerblad

locha ˈlɔxa n
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni sugga

lodowaty ˌlɔdɔˈvatɨ adj
zimny jak lód, bardzo zimny iskall

lodowiec lɔˈdɔvʲjɛʦ̑ n
wolno płynąca rzeka lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu; glaciär jökel
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia immer, gatunek nura zamieszkującego tundrę Ameryki Północnej, Grenlandii i Islandii; svartnäbbad islom

lodowisko ˌlɔdɔˈvʲiskɔ n
miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach; skridskobana

lodołamacz ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑ n
statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków; isbrytare

lody n
(spożywczy) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków glass

lodówka lɔˈdufka n
(ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis, gatunek morskiej kaczki; alfågel
pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze; kylskåp frys kyl

logarytm lɔˈɡarɨtm̥ n
(matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument; logaritm

logarytmiczny ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɨ adj
związany z logarytmami, dotyczący logarytmów logaritmisk

logika ˈlɔɟika n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania; logik
poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych logik

logistyka n
(ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr; logistik
(wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska; logistik

logo ˈlɔɡɔ n
znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną; logga logo

lokalny lɔˈkalnɨ adj
związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca lokal

lokator lɔˈkatɔr n
ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu; hyresgäst

lokomotywa ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva n
(kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; . lokomotiv lok

lorens ˈlɔrɛ̃w̃s n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103; lawrencium

lornetka lɔrˈnɛtka n
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych kikare

los lɔs n
mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej lott

losować lɔˈsɔvaʨ̑ v
ciągnąć, wybierać losy, liczby, kupony itp. lotta

lot lɔt n
przemieszczanie się w jakiejś przestrzeni w powietrzu flyg flygning

lotaryński adj
związany z Lotaryngią, dotyczący Lotaryngii lub Lotaryńczyków lothringsk

lotnisko lɔtʲˈɲiskɔ n
wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych; flygplats

lotniskowiec ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑ n
(wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy; hangarfartyg

lotokot lɔˈtɔkɔt n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak południowoazjatycki posiadający umiejętność szybowania dzięki błonom ciągnącym się od szyi do ogona; pälsfladdrare

lub lup conjunction
spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa; eller

lubczyk ˈlupʧ̑ɨk n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak; libbsticka libsticka

lubić ˈlubʲiʨ̑ v
darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem tycka om gilla

lud lut n
warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie folk
zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędący narodem folk

ludność ˈludnɔɕʨ̑ n
ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium befolkning

ludobójstwo ˌludɔˈbujstfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie; folkmord

ludowy luˈdɔvɨ adj
dotyczący obszarów wiejskich i chłopów folklig

ludożerca ˌludɔˈʒɛrʦ̑a n
człowiek zjadający mięso ludzkie människoätare

ludożerczy adj
właściwy ludożercy människoätande

ludzki ˈluʦ̑ʲci adj
odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka mänsklig
cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka mänsklig

lukrecja luˈkrɛʦ̑ʲja n
(botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji; lakrits
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory lakrits

luksemburski ˌluksɛ̃mˈbursʲci adj
odnoszący się do miasta Luksemburg luxemburgsk
odnoszący się do państwa Luksemburg luxemburgsk

luksemburski ˌluksɛ̃mˈbursʲci n
język urzędowy Luksemburga; luxemburgiska

luksus ˈluksus n
warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek; lyx

lumbago lũmˈbaɡɔ n
(medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa; ryggskott

lunatyk lũˈnatɨk n
(medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm sömngångare

lunch n
posiłek we wczesniej porze obiadowej, głównie podczas przerwy w pracy lub na uczelni lunch

lupa ˈlupa n
wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu; förstoringsglas

lustro ˈlustrɔ n
gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium; spegel

lutet ˈlutɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71; lutetium

lutnia ˈlutʲɲa n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę; luta

lutować luˈtɔvaʨ̑ v
(technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem löda

luty ˈlutɨ n
drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) februari göjemånad

lwi lvʲi adj
właściwy lwu, należący do lwa lejon-

lwia część ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ idiom
ironiczne określenie zagarniętej całości lub niemalże całości, jako efekt współpracy z kimś silniejszym lejonparten lejonpart

lwica ˈlvʲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica lwa lejoninna lejonhona

lód lut n
stały stan skupienia wody; is
(potocznie, potoczny) lodowisko is
często w lm deser przyrządzany ze zmrożonego mleka, czasem z dodatkiem owoców oraz innych substancji glass is

lęk lɛ̃ŋk n
(psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny; ångest
uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne ångest ängslan

lżyć v
obrażać kogoś, obrzucać kogoś obelgami kränka

macedoński ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Macedonia lub Macedończyków makedonisk makedonsk

macedoński ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci n
język urzędowy Macedonii; makedonska

machać ˈmaxaʨ̑ v
szybko, wahadłowo ruszać czymś vifta

machlojka n
(potocznie, potoczny) nieuczciwa aktywność mająca na celu osiągnięcie korzyści lub ukrycie czegoś fiffel lurendrejeri mygel smussel

macica maˈʨ̑iʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion; livmoder uterus

macierz ˈmaʨ̑ɛʃ n
(matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia; matris

macocha maˈʦ̑ɔxa n
żona ojca, ale nie matka styvmoder styvmor

madagaskarski ˌmadaɡaˈskarsʲci adj
odnoszący się do państwa Madagaskar madagaskisk

mafia ˈmafʲja n
zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce maffia

mafioso maˈfʲjɔzɔ n
członek mafii maffiamedlem mafioso

magazyn maˈɡazɨ̃n n
pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów lagerlokal

magia ˈmaɟja n
praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne; magi

magiczny maˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z magią magisk

magiel ˈmaɟɛl n
maszyna do prasowania przy pomocy walców; mangel

magister maˈɟistɛr n
(edukacja, edukacyjny) tytuł zawodowy nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia magister

magnes ˈmaɡnɛs n
przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów); magnet

magnetofon ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej; bandspelare

magnetyczny ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ adj
(fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes magnetisk

magnetyzm n
(fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych magnetism

magnez ˈmaɡnɛs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12 magnesium

magnolia maɡˈnɔlʲja n
(botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych; magnolia

mahoń ˈmaxɔ̃ɲ n
drewno otrzymywane z mahoniowca mahogny

maj maj n
piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) maj blomstermånad lövmånad

majestatyczny ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ adj
(książkowy) pełen dostojnej powagi majestätisk
imponujący okazałością, wspaniałością; wielki, okazały majestätisk

majonez maˈjɔ̃nɛs n
(kulinaria) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju majonnäs

majuskuła ˌmajuˈskuwa n
(termin typograficzny) wielka litera; majuskel

majątek maˈjɔ̃ntɛk n
bogactwo, fortuna förmögenhet gods

mak mak n
(botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych; vallmo
(cukiernictwo) (spożywczy) nasiona maku (1.2) vallmofrö

makak ˈmakak n
(zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa; makak

makia ˈmaca n
(botanika, botaniczny) wtórna formacja roślinna występująca w wilgotniejszych siedliskach w rejonie śródziemnomorskim; w jej skład wchodzą twardolistne zarośla, niskie drzewa i wiele ziół; macchia

makolągwa ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach; hämpling

makrela maˈkrɛla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus; makrill

malachit maˈlaçit n
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment; malakit

malajski maˈlajsʲci adj
dotyczący Malezji, pochodzący z Malezji, taki jak na Malezji malajiska

malajski maˈlajsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów malajiska

malarstwo maˈlarstfɔ n
(sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana); måleri målarkonst

malarz ˈmalaʃ n
(budownictwo) rzemieślnik, który maluje ściany i inne części budynku målare
(sztuka) artysta, który maluje obrazy målare

malawijski ˌmalaˈvʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Malawi malawisk

malediwski ˌmalɛˈdʲifsʲci adj
odnoszący się do archipelagu Malediwy maldivisk
odnoszący się do państwa Malediwy maldivisk

malediwski ˌmalɛˈdʲifsʲci n
język urzędowy Malediwów divehi

malezyjski ˌmalɛˈzɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Malezja malaysisk

malgaski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język malgaski; malagassiska

malijski maˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Mali malisk

malina maˈlʲĩna n
(botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych; hallon
(potocznie, potoczny) (kulinaria) owoc maliny właściwej (1.2) hallon
(botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej hallon

malować maˈlɔvaʨ̑ v
nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem måla
tworzyć obraz lub dzieło malarskie måla

malstrom ˈmalstrɔ̃m n
(geografia, geograficzny) prąd morski z silnymi wiatrami, który powstaje przy wejściach do norweskich fiordów, towarzyszą mu wiry wodne; malström

maltański malˈtãj̃sʲci adj
(geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Malta maltesisk
(geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta maltesisk

maltański malˈtãj̃sʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty; maltesiska

mama ˈmãma n
(potocznie, potoczny) matka mamma moder mor

mamba ˈmãmba n
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jadowitych, afrykańskich węży; mamba

mamka ˈmãmka n
kobieta karmiąca piersią cudze dziecko amma

mamut ˈmãmut n
(zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius wymarły ssak z rodziny słoniowatych; mammut

mandala mãnˈdala n
motyw artystyczny, zwykle w kształcie okręgu, ze wpisanym kwadratem podzielonym na cztery trójkąty, który symbolizuje kosmos; jest używany w celach religijnych i w magii; mandala

mandarynka ˌmãndaˈrɨ̃nka n
(botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców; mandarin

mandolina ˌmãndɔˈlʲĩna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny; mandolin

manga ˈmãŋɡa n
japoński komiks; manga

mangan ˈmãŋɡãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25; mangan

mango ˈmãŋɡɔ n
(kulinaria) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1) mango
(botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych; mango

mangusta mãŋˈɡusta n
(zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki; mangust

mania prześladowcza n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie förföljelsemani

manipulacja ˌmãɲipuˈlaʦ̑ʲja n
(książkowy) nieuczciwe wykorzystywanie sytuacji dla osiągnięcia własnych celów, naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wpływania na czyjeś poglądy, nastroje manipulering

manipulować ˌmãɲipuˈlɔvaʨ̑ v
kierować kimś, powodować, że ktoś coś robi, bez jego wiedzy i zgody manipulera

mankament mãŋˈkãmɛ̃nt n
wada, błąd jakiegoś przedmiotu; także uchybienie, usterka defekt

manometr mãˈnɔ̃mɛtr̥ n
przyrząd do mierzenia ciśnienia; manometer

manuskrypt mãˈnuskrɨpt n
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie; manuskript

manx mãŋks n
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man; manx

maoizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin; maoism

maoryski adj
związany z Maorysami, dotyczący Maorysów maori

mapa ˈmapa n
graficzne odwzorowanie terenu, także nieba; karta

marcepan marˈʦ̑ɛpãn n
(kulinaria) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych; marsipan

marchew ˈmarxɛf n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.; morot

margaryna ˌmarɡaˈrɨ̃na n
(kulinaria) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych; margarin

marginalny ˌmarʲɟĩˈnalnɨ adj
mniej ważny marginell

margines n
niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu; marginal

marionetka ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków marionett

markasyt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, dwusiarczek żelaza; markasit

marksizm ˈmarʲcɕism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego; marxism

marmolada ˌmarmɔˈlada n
(kulinaria) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem; marmelad

marmur ˈmarmur n
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny; marmor

marmurek marˈmurɛk n
rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka tigerkaka

marmurkowanie ˌmarmurkɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: marmurkować marmorering

marmurkować ˌmarmurˈkɔvaʨ̑ v
wykładać coś marmurem bądź jego imitacją marmorera

marmurowy ˌmarmuˈrɔvɨ adj
wykonany z marmuru, zbudowany z marmuru av marmor marmor

marmurołom ˌmarmuˈrɔwɔ̃m n
kopalnia, w której wydobywa się marmur marmorbrott

marokański ˌmarɔˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do Maroka marockansk

marsjański marˈsʲjä̃j̃sʲci adj
(przymiotnik) od Mars marsiansk

marsz marʃ n
przemieszczanie się, pochód wojsk; marsch
rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy marsch
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice; marsch

marszalski marˈʃalsʲci adj
odnoszący się do państwa Wyspy Marshalla marshallesisk

marszalski marˈʃalsʲci n
język urzędowy Wysp Marshalla, marshallesiska

marszałek marˈʃawɛk n
(wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce; marskalk

martwić ˈmartfʲiʨ̑ v
wzbudzać niepokój, obawę, smutek bedröva bekymra gräma oroa
niepokoić się, smucić się bekymra sig gräma sig oroa sig

martwy ˈmartfɨ adj
taki, który umarł död

marynarka ˌmarɨ̃ˈnarka n
(wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie albo ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu marin

marynarka wojenna ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa n
(wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa; marin

marynarz maˈrɨ̃naʃ n
człowiek należący do załogi okrętu lub statku; sjöman

marynistyczny adj
(sztuka) związany tematycznie z morzem marin

marzec ˈmaʒɛʦ̑ n
trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) mars

marzenie maˈʒɛ̃ɲɛ n
ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu dröm
(przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego dröm
fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś dröm

marznący deszcz marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię; frysande regn

marzyć ˈmaʒɨʨ̑ v
myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło drömma

masa ˈmasa indefiniteCardinalNumeral
bardzo dużo czegoś, mnóstwo massa

masa ˈmasa n
(fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii; massa
gęsta lub półpłynna substancja, także substancja skrzepnięta massa

masa krytyczna ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na n
(fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa kritisk massa

masa molowa n
(chemia, chemiczny) masa jednego mola substancji chemicznej; molmassa

masakra maˈsakra n
umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny; massaker blodbad

masaż ˈmasaʃ n
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała; massage

masażysta ˌmasaˈʒɨsta n
osoba zajmująca się masażem massör

masażystka ˌmasaˈʒɨstka n
kobieta wykonująca masaż massös

maska ˈmaska n
przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych; mask

maskonur maˈskɔ̃nur n
(ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku; lunnefågel

mastektomia ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi; mastektomi

maszt maʃt n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki; mast

masztalerz n
(dawniej, dawny) starszy stajenny mający nadzór nad służbą stajenną, końmi, uprzężą; stallknekt

maszyna maˈʃɨ̃na n
urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy maskin

maszyna do pisania maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa n
(technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie mechaniczne do pisania tekstów; skrivmaskin

maszyna do szycia maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a n
urządzenie do łączenia kawałków elastycznych materiałów za pomocą nici poprzez utworzenie szwu; symaskin

maszynista ˌmaʃɨ̃ˈɲista n
(kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg; lokförare

maszynistka n
(przestarzałe, przestarzały) kobieta zawodowo pisząca na maszynie do pisania maskinskriverska

maszynownia ˌmaʃɨ̃ˈnɔvʲɲa n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przedział statku mieszczący układ napędowy; maskinrum

masło ˈmaswɔ n
(spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka; smör
(spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych smör

masło orzechowe ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ n
(kulinaria) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej; jordnötssmör

matador maˈtadɔr n
(etnografia, etnograficzny) główny uczestnik korridy, toreador zadający bykowi ostatni cios szpadą; matador

matczyny maṭˈʧ̑ɨ̃nɨ adj
(książkowy) dotyczący matki, należący do matki, właściwy matce, charakteryzujący matkę moderlig

matematyczny ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z matematyką matematisk

matematyk ˌmatɛ̃ˈmatɨk n
osoba zajmująca się zawodowo matematyką matematiker

matematyka ˌmatɛ̃ˈmatɨka n
(edukacja, edukacyjny) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych; matematik

materac maˈtɛraʦ̑ n
duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych; madrass

materia maˈtɛrʲja n
(filozofia, filozoficzny) byt rozciągły w przestrzeni i czasie; materia
(fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych; materia

materializm ˌmatɛrʲˈjalʲism̥ n
kierowanie się w życiu względami materialnymi materialism

materialny ˌmatɛrʲˈjalnɨ adj
dotyczący materii, związany z pojęciem materii materiell
związany z dobrami finansowymi, ekonomicznymi materiell

materiał maˈtɛrʲjaw n
to, z czego są wytwarzane przedmioty material ämne

matka ˈmatka n
rodzic płci żeńskiej; mor moder mamma

matoł ˈmatɔw n
(potocznie, potoczny) mężczyzna mało inteligentny; głupiec, tuman drummel träbock

matriarchalny ˌmatrʲjarˈxalnɨ adj
dotyczący matriarchatu matriarkalisk

matriarchat maˈtrʲjarxat n
(socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety; matriarkat

mauretański ˌmawrɛˈtãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Mauretania mauretansk

maurytyjski ˌmawrɨˈtɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Mauritius mauritisk

mauzoleum ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm n
(architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję; mausoleum

mazurek maˈzurɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) stylizowany taneczny utwór muzyczny w takcie 3/4, oparty na mazurze, oberku lub kujawiaku; masurka mazurka
(ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla; pilfink

mało ˈmawɔ indefiniteCardinalNumeral
niewielka ilość czegoś lub kogoś få

małomówny ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ adj
taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy fåordig tystlåten ordknapp fåmäld

małostkowy ˌmawɔˈstkɔvɨ adj
taki, który przywiązuje wagę do spraw mało istotnych, mało ważnych, błahych, a nie dostrzega tego, co jest naprawdę istotne småaktig

małpa ˈmawpa n
(zoologia, zoologiczny) człekokształtne zwierzę z rzędu naczelnych; apa

mały ˈmawɨ adj
mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski liten

mały palec ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑ n
(anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi lillfinger

małż mawʃ n
(zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak; mussla snäcka

małżeństwo mawˈʒɛ̃j̃stfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci; äktenskap gifte

małżeństwo wymuszone n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety; tvångsäktenskap

maślak lepki ˈmaɕlak ˈlɛpʲci n
(mikologia, mikologiczny) Suillus viscidus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych; grå lärksopp

maślak pstry ˈmaɕlak ˈpstrɨ n
(mikologia, mikologiczny) Suillus variegatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o oliwkowej barwie kapelusza; sandsopp

maślak sitarz ˈmaɕlac ˈɕitaʃ n
(mikologia, mikologiczny) Suillus bovinus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o dużych porach rurek; örsopp

maślak ziarnisty ˈmaɕlaɟ ʑarʲˈɲistɨ n
(mikologia, mikologiczny) Suillus granulatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych bez pierścienia; grynsopp

maślak zwyczajny ˈmaɕlaɡ zvɨˈʧ̑ajnɨ n
(mikologia, mikologiczny) Suillus luteus, pospolity, jadalny gatunek grzyba z rodziny maślakowatych; smörsopp

maślak żółty ˈmaɕlaɡ ˈʒuwtɨ n
(mikologia, mikologiczny) Suillus grevillei, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o żółtej barwie kapelusza; lärksopp

maślanka maɕˈlãnka n
(spożywczy) (kulinaria) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany; kärnmjölk

mebel ˈmɛbɛl n
ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń; möbel

mech mɛx n
(botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach mossa

mechaniczny ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki mekanisk
pozbawiony działania woli; automatyczny, machinalny mekanisk
związany z mechanizmem, dotyczący mechanizmu mekanisk

mechanizm mɛˈxãɲism̥ n
(technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność mekanism verk

mechatronika ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika n
dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki; mekatronik

mecz mɛʧ̑ n
(sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy match

meczet ˈmɛʧ̑ɛt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie; moské

medal ˈmɛdal n
niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie; medalj

medalion mɛˈdalʲjɔ̃n n
(jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę; medaljong
(kulinaria) owalny kotlet bez panierki medaljong

mediana mɛˈdʲjãna n
(statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb); median
(geometria) odcinek, który łączy wierzchołek trójkąta ze środkiem przeciwległego do niego boku median

meduza mɛˈduza n
(zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską; manet

medycyna ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia, medicin läkarvetenskap

medycyna weterynaryjna n
nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce; veterinärmedicin

medytować ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑ v
uprawiać medytację meditera
(przenośnie, przenośnia) pogrążać się w myślach meditera

megalit mɛˈɡalʲit n
duży, nieobrobiony lub częściowo obrobiony kamień, rodzaj prehistorycznej budowli; megalit

meitner ˈmajtnɛr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109; meitnerium

meksykański ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Meksyk mexikansk

melancholia ˌmɛlãnˈxɔlʲja n
(psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia melankoli

melancholik ˌmɛlãnˈxɔlʲik n
człowiek cierpiący na melancholię melankoliker

melasa mɛˈlasa n
(kulinaria) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego; melass

melatonina ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna n
(biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania; melatonin

melodia mɛˈlɔdʲja n
ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość; melodi låt

melodramatyczny adj
dotyczący melodramatu melodramatisk

melodyjny adj
o przyjemnym brzmieniu melodisk

melon ˈmɛlɔ̃n n
(spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1) melon

mendelew mɛ̃nˈdɛlɛf n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101; mendelevium

mendoweszka ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda; flatlus

menstruacja ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych; menstruation reglering mens

mentalność n
właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości mentalitet

menu n
karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji meny matsedel

merkantylny ˌmɛrkãnˈtɨlnɨ adj
nastawiony wyłącznie na korzyści ekonomiczne merkantil

meronim mɛˈrɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo oznaczające część pewnej całości, np. „dywizja” w stosunku do słowa „armia” meronym

merytokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym; meritokrati

mesjanizm mɛˈsʲjä̃ɲism̥ n
wiara w nadejście Mesjasza, który zbawi ludzkość messianism

metabolizm ˌmɛtaˈbɔlʲism̥ n
(biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie; metabolism ämnesomsättning

metafora ˌmɛtaˈfɔra n
(językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia; metafor

metaforyczny adj
dotyczący metafory metaforisk

metal ˈmɛtal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych; metall

metalowy ˌmɛtaˈlɔvɨ adj
związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu metallisk

metalurgiczny adj
związany z metalurgią metallurgisk

metan ˈmɛtãn n
(chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy; metan

metanol mɛˈtãnɔl n
(chemia, chemiczny) najprostszy związek z grupy alkoholi, bezbarwna, łatwopalna ciecz; metanol

meteor mɛˈtɛɔr n
(astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid); meteor

meteoroid ˌmɛtɛɔˈrɔ<sup>j</sup>it n
(astronomia, astronomiczny) okruch skalny mniejszy od planetoidy, poruszający się po orbicie meteoroid

meteorolog ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk n
specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę meteorolog

meteorologia ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody; meteorologi

meteorologiczny ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z meteorologią, dotyczący meteorologii meteorologisk

meteoryt ˌmɛtɛˈɔrɨt n
(astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni; meteorit

metka ˈmɛtka n
(spożywczy) surowa kiełbasa o konsystencji pasty; medvurst

metoda mɛˈtɔda n
sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu metod

metr mɛtr̥ n
odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy; meter

metr kwadratowy ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ n
(matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra; kvadratmeter

metr sześcienny n
(jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra; kubikmeter

metro ˈmɛtrɔ n
podziemna kolej miejska tunnelbana

metropolia ˌmɛtrɔˈpɔlʲja n
(geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju metropol storstad

mewa ˈmɛva n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o gęstym upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach basenów wodnych; mås

mezopotamski adj
związany z Mezopotamią, dotyczący Mezopotamii mesopotamisk

mezuza n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu; mezuza

mgnienie oka ˈmʲɟɲɛ̇̃ɲɛ ˈɔka n
moment, chwila ögonblick

mgła mɡwa n
zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność; dimma töcken dis dunst

mgławica mɡwaˈvʲiʦ̑a n
(astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego; nebulosa

mianownik mʲjãˈnɔvʲɲik n
(gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?; nominativ
(matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową; nämnare

miara ˈmʲjara n
rozmiar mått

miasto ˈmʲjastɔ n
(administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie; stad
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1) stad
(potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1) stad

miażdżyca mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a n
(medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych; åderförfettning åderförkalkning

micela mʲiˈʦ̑ɛla n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek; micell

miecz mʲjɛʧ̑ n
obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem; svärd

miecz Damoklesa ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa n
wyrok losu, kara nieubłaganie wisząca nad człowiekiem; damoklessvärd

miecznik ˈmʲjɛʧ̑ʲɲik n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec svärdfisk

mieczyk ˈmʲjɛʧ̑ɨk n
(botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze; gladiolus sabellilja

miedziany mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ adj
koloru miedzi kopparfärgad

miedź mʲjɛ̇ʨ̑ n
(chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29; koppar

miejsce ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ n
(sport, sportowy) ranga, pozycja plats
wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś plats
miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś plats utrymme
obszar lub punkt w przestrzeni plats ställe

miejscowość mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑ n
jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą ort

miejska legenda ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda n
pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców; vandringssägen

miesiąc ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ n
jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku; månad

miesiąc miodowy ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ n
pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje smekmånad

miesiączkować v
(fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę menstruera

mieszać ˈmʲjɛʃaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) gmatwać, komplikować, powodować chaos, nieład förvirra
łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją) blanda
dodawać, łączyć pojęcia itp. blanda

mieszczański adj
(historia, historyczny, historycznie) związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast borgerlig

mieszkanie mʲjɛˈʃkãɲɛ n
zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi; lägenhet boning

mieszkaniec mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑ n
osoba, która gdzieś mieszka (żyje) invånare innevånare

mieszkać ˈmʲjɛʃkaʨ̑ v
przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem bo

mieć mʲjɛ̇ʨ̑ v
być w coś ubranym ha på sig
być w posiadaniu czegoś, posiadać coś ha
czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika ha
dysponować środkami na wykonanie czegoś ha

mieć asa w rękawie ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈasa v‿rɛ̃ŋˈkavʲjɛ idiom
mieć przygotowany w ukryciu jakiś niezbyt uczciwy atut, dowód lub argument, do wykorzystania w dogodnej chwili dla zdobycia przewagi ha ett ess i rockärmen

mieć czyste sumienie ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈʧ̑ɨstɛ sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ v
postępować moralnie, uczciwie ha rent mjöl i påsen

mieć głowę na karku ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ na‿ˈkarku v
być rozsądnym, zaradnym, umieć sobie radzić; myśleć trzeźwo ha huvudet på skaft

mieć głowę w chmurach ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿xmurax v
być rozmarzonym, rozkojarzonym; myśleć nierozsądnie, nierealnie ha huvudet bland molnen

mieć miejsce ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ idiom
rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć äga rum utspela sig

mieć nadzieję ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ v
wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że hoppas

mieścić ˈmʲjɛ̇ɕʨ̑iʨ̑ v
zawierać coś w środku rymma

migdał ˈmʲiɡdaw n
(kulinaria) jadalna pestka owocu migdałowca pokryte brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej; mandel

migdałowiec n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku mandelträd

migotanie przedsionków ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf n
(medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca; förmaksflimmer

migrena mʲiˈɡrɛ̃na n
(medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami; migrän

mikrobiologia ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem; mikrobiologi

mikrofon mʲiˈkrɔfɔ̃n n
urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia; mikrofon

mikronezyjski ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjsʲci adj
odnoszący się do Mikronezji mikronesisk

mikroskop mʲiˈkrɔskɔp n
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem; mikroskop

mikroskopijny ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ adj
bardzo mały, w skali mikro mikroskopisk

mila ˈmʲila n
jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych; mil

milczeć ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑ v
nie mówić, nie wydawać głosu tiga

milenium n
okres tysiąca lat millennium årtusende

miliarder mʲiˈlʲjardɛr n
osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy miljardär

miliardowy ˌmʲilʲjarˈdɔvɨ adj
przymiotnik od miliard (1000000000) miljarte

milimetr mʲiˈlʲĩmɛtr̥ n
tysięczna część metra; millimeter

milioner mʲiˈlʲjɔ̃nɛr n
osoba bardzo bogata, posiadająca miliony miljonär

militarny ˌmʲilʲiˈtarnɨ adj
związany z wojskiem, wojskowością lub wojną militär militärisk

militaryzm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne militarism

mimochodem ˌmʲĩmɔˈxɔdɛ̃m adv
przy okazji; od niechcenia; ubocznie apropå

mina ˈmʲĩna n
(wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara; mina
wyraz twarzy min uppsyn

minaret mʲĩˈnarɛt n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę; minaret

mineralog ˌmʲĩnɛˈralɔk n
(mineralogia, mineralogiczny) specjalista zajmujący się mineralogią mineralog

mineralogia ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja n
(geologia, geologiczny) nauka o minerałach; mineralogi

mineralogiczny adj
dotyczący mineralogii mineralogisk

minerał mʲĩˈnɛraw n
(geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną; mineral

minimalista ˌmʲĩɲĩmaˈlʲista n
zwolennik minimalizmu minimalist

minister mʲĩˈɲistɛr n
urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem; minister statsråd

ministerstwo ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ n
urząd, którego szefem jest minister departement ministär

minjan n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) w judaizmie: najmniejsza dopuszczalna liczba mężczyzn (tj. dziesięciu), wymagana do odbycia rytuałów religijnych; minjan

mintaj ˈmʲĩntaj n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego; alaskasej

minuskuła ˌmʲĩnuˈskuwa n
(termin typograficzny) mała litera; minuskel

minuta mʲĩˈnuta n
jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu); minut bågminut

mion n
(fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego myon

miotła ˈmʲjɔtwa n
narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy; kvast sopkvast

mioza n
(medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka; mios

mirra ˈmʲirːa n
żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec; myrra

miseczka mʲiˈsɛʧ̑ka n
każda z dwóch części stanika osłaniająca pierś kupa

misja ˈmʲisʲja n
posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania mission
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców mission

misjonarz mʲiˈsʲjɔ̃naʃ n
duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej missionär

mistrz mʲisṭʃ n
osoba najlepsza w czymś mästare
najwyższy stopień kształcenia zawodowego; mästare

mistrzostwo mʲiˈsṭʃɔstfɔ n
(sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie mästerskap
(sport, sportowy) w lm zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza mästerskap

mistrzyni mʲiˈsṭʃɨ̃ɲi n
kobieta najlepsza w czymś mästarinna
najwyższy stopień kształcenia zawodowego kobiet; mästarinna
zwyciężczyni zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw; mästarinna

mistycyzm mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥ n
kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem; mysticism

mistyczny adj
związany z mistyką, mistycyzmem mystisk

mistyka ˈmʲistɨka n
duchowość opierająca się na mistycyzmie mystik

mit mʲit n
baśń, stara opowieść fantastyczna; mit myt
fałszywy pogląd o czymś mit

mitochondrium n
(biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe; mitokondrie

mitologia ˌmʲitɔˈlɔɟja n
funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań; mytologi
nauka zajmująca się mitami mytologi

mityczny mʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z mitem, mitologią mytisk

mizantropijny adj
charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom misantropisk människofientlig

mizofonia ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na dźwięki objawiająca się złością i lękiem; misofoni

miód mʲjut n
(spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły; honung
(spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników; mjöd

mięczak ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak n
(zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne; blötdjur

między ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ preposition
…używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego bland mellan
…używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami mellan
…określający przedział czasowy mellan
…podkreślający pośredni charakter czegoś mellan
…używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców mellan
…zaznaczający możliwość wyboru mellan

między innymi adv
fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa bland annat

między młotem a kowadłem ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m adv
w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami mellan hammaren och städet

międzynarodowy ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ adj
taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów internationell

międzyplanetarny ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ adj
taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami interplanetarisk interplanetär

miękki ˈmʲjɛ̃ŋʲci adj
taki, który łatwo ugina się pod naciskiem mjuk lös

mięsień ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu; muskel

mięso ˈmʲjɛ̃w̃sɔ n
(spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia; kött

mięso armatnie ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ idiom
(przenośnie, przenośnia) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie kanonföda kanonmat

mięsożerca ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a n
(ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem köttätare

mięsożerny ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ adj
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem köttätande

mięta ˈmʲjɛ̃nta n
(botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu; mynta

miętus ˈmʲjɛ̃ntus n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone; lake

mięśniowy mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ adj
dotyczący mięśni muskulär

miło ˈmʲiwɔ adv
od: miły angenämt trevligt

miłosierdzie ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ n
okazywane współczucie, dobroć lub litość barmhärtighet

miłość ˈmʲiwɔɕʨ̑ n
osoba, którą się kocha kärlek förälskelse
uczucie, którym się darzy kochaną osobę; kärlek
silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym kärlek

miłość od pierwszego wejrzenia ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa n
zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy kärlek vid första ögonkastet

miły ˈmʲiwɨ adj
uprzejmy, serdeczny älskvärd gullig

mleczarnia n
(przestarzałe, przestarzały) jadłodajnia z przewagą posiłków mlecznych mjölkaffär
miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko mejeri

mleczarnik n
(gwara warszawska) osoba zajmująca się mleczarstwem, pracownik mleczarni mejeriarbetare mejerist

mleczarz ˈmlɛʧ̑aʃ n
(potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka mjölkbud

mleko ˈmlɛkɔ n
(spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu mjölk

mleć mlɛʨ̑ v
rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów mala

mnich mʲɲix n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich munk

mniejszość ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑ n
mniejsza część jakiejś całości minoritet

mnożenie mnɔˈʒɛ̃ɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem multiplikation

mobilizacja ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
(wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej mobilisering

moc mɔʦ̑ n
siła, umiejętność, zdolność do wysiłku kraft makt

mocny ˈmɔʦ̑nɨ adj
bardzo silny stark
o wysokim stężeniu, o wysokiej zawartości jakiejś substancji w czymś stark
wytrzymały stark

mocz mɔʧ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt; urin kiss

moczopędny ˌmɔʧ̑ɔˈpɛ̃ndnɨ adj
taki, który wywołuje wydzielanie moczu lub zwiększenie jego objętości urindrivande

model ˈmɔdɛl n
(matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) matematyczny opis zachowania jakiegoś układu; modell
kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach modell
fizycznie istniejący wzór, prototyp jakiegoś obiektu modell
mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody modell

modelka mɔˈdɛlka n
kobieta prezentująca stroje na pokazach mody mannekäng modell

modem ˈmɔdɛ̃m n
(informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót; modem

modliszka mɔˈdlʲiʃka n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy; bönsyrsa

modlitewnik ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw; bönbok

modlitwa mɔˈdlʲitfa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum; bön

modrzew ˈmɔḍʒɛf n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo iglaste z rodzaju (1.1), o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę lärkträd lärk

moim zdaniem
wyrażenie oceniające, wprowadzające osobistą opinię autora wypowiedzi i min mening

mokry ˈmɔkrɨ adj
pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą våt sur

mol mɔl n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI; mol

molekularny adj
dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś molekyl- molekylar

molekuła ˌmɔlɛˈkuwa n
(chemia, chemiczny) obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi; molekyl

molibden mɔˈlʲibdɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42; molybden

molibdenit n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu; molybdenglans molybdenit

molo ˈmɔlɔ n
pomost spacerowy wychodzący w morze; promenadbrygga

moment ˈmɔ̃mɛ̃nt n
krótki odcinek czasu stund ögonblick moment slag

monakijski ˌmɔ̃naˈcijsʲci adj
odnoszący się do państwa Monako monegaskisk

monarcha mɔ̃ˈnarxa n
osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim; monark

monarchia mɔ̃ˈnarçja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą; monarki

moneta mɔ̃ˈnɛta n
metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy; mynt

mongolski mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci adj
odnoszący się do Mongolii lub Mongołów mongolisk mongoliska

mongolski mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci n
język urzędowy Mongolii; mongoliska

monocykl mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥ n
rower z jednym kołem enhjuling

monofizytyzm ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥ n
(teologia, teologiczny) pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu; monofysitism

monoftong mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk n
(językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy monoftong

monogamia ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja n
życie w związku z tylko jednym partnerem; monogami

monografia ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja n
(literacko) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu; monografi

monokultura ˌmɔ̃nɔkulˈtura n
system wieloletniego uprawiania tego samego gatunku roślin na określonym gruncie; monokultur

monomania ˌmɔ̃nɔ̃ˈmãɲja n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwe opanowanie umysłu przez jedną myśl monomani

monopol mɔ̃ˈnɔpɔl n
(handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo; monopol

monoteista ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga monoteist

monoteistyczny ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom monoteistisk

monoteizm ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga; monoteism

monotonny ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ adj
ciągle taki sam, bez urozmaicenia enahanda

monstrancja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej monstrans

montować mɔ̃nˈtɔvaʨ̑ v
budować coś z części montera

monument mɔ̃ˈnũmɛ̃nt n
(książkowy) posąg, obelisk lub rzeźba o dużych rozmiarach upamiętniające jakieś wydarzenie lub wzniesione ku czci kogoś zasłużonego monument

mops mɔps n
(kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów; pies należący do tej rasy; mops

moralny mɔˈralnɨ adj
dotyczący moralności, opisujący moralność moralisk

morał ˈmɔraw n
zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący moral

morda ˈmɔrda n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) pysk mule

morderca mɔrˈdɛrʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo mördare

morderstwo mɔrˈdɛrstfɔ n
celowe odebranie komuś życia mord

morela mɔˈrɛla n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych; aprikos aprikosträd
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoce tego drzewa aprikos

morena mɔˈrɛ̃na n
(geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec; morän

morfem ˈmɔrfɛ̃m n
(gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu; morfem

morfina mɔrˈfʲĩna n
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku; morfin

morfologia ˌmɔrfɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych; morfologi

moroszka mɔˈrɔʃka n
(botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach; hjortron
(kulinaria) owoc rośliny (1.1) hjortron

mors mɔrs n
(zoologia, zoologiczny) duży ssak, Odobenus rosmarus, mieszkaniec Arktyki; valross

morszczuk ˈmɔrʃʧ̑uk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa; kummel

morze ˈmɔ.ʒɛ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem; hav sjö
(przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś hav

morze Marmara pn
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym; Marmarasjön

morzyk marmurkowy ˈmɔʒɨk ˌmarmurˈkɔvɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Brachyramphus marmoratus, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północnym Pacyfiku marmoralka

morzyk sędziwy ˈmɔʒɨk sɛ̃ɲˈʥ̑ivɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Synthliboramphus antiquus, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się u północnych wybrzeżach Pacyfiku, Azji i Ameryki Północnej: kragalka

morświn ˈmɔrʲɕfʲĩn n
(zoologia, zoologiczny) Phocaena phocaena, ssak morski półkuli północnej, waleń spokrewniony z delfinem; tumlare

mosiądz ˈmɔɕɔ̃nʦ̑ n
stop miedzi z cynkiem; mässing

moskit ˈmɔsʲcit n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki owad tropikalny przenoszący wiele chorób; moskit

moskitiera ˌmɔsʲciˈtʲjɛra n
zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń); insektsnät moskitnät myggnät

most mɔst n
(anatomia, anatomiczny) część mózgu zawarta między rdzeniem przedłużonym a śródmózgowiem; hjärnbrygga
(architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą; bro

most zwodzony n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków; klaffbro

mostek ˈmɔstɛk n
(anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej; bröstben
(stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej tandbro tandbrygga
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wzniesiona część pokładu; kommandobrygga

motocykl mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥ n
(motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób; motorcykel

motocyklista ˌmɔtɔʦ̑ɨkˈlʲista n
osoba kierująca motocyklem motorcyklist

motorower ˌmɔtɔˈrɔvɛr n
(motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały; moped moppe

motorówka ˌmɔtɔˈrufka n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem mechanicznym; motorbåt

motyka mɔˈtɨka n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi; hacka

motyl ˈmɔtɨl n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rodziny motyli, Lepidoptera; fjäril

motyw ˈmɔtɨf n
(psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania; motiv

mowa ˈmɔva n
przemówienie, wypowiedź; tal

mowa ciała n
zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.; kroppsspråk

mowa jest srebrem, a milczenie złotem ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m proverb
chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć att tala är silver men att tiga är guld tala är silver, tiga är guld

mozaika mɔˈzajka n
(sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie; mosaik

mozambicki ˌmɔzãmˈbʲiʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Mozambik, związany z Mozambikiem moçambikisk

mołdawski mɔwˈdafsʲci adj
odnoszący się do państwa Mołdawia moldavisk

mołdawski mɔwˈdafsʲci n
język urzędowy Mołdawii moldaviska

może ˈmɔʒɛ particle
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia kanske måhända
…stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby kanske måhända

możliwość mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑ n
stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować) möjlighet

możliwy mɔʒˈlʲivɨ adj
taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić möjlig

można ˈmɔʒna v
jest możliwe do wykonania man kunna

mrowisko mrɔˈvʲiskɔ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych; myrstack

mrugać ˈmruɡaʨ̑ v
wykonywać szybkie ruchy powiekami blinka

mrówka ˈmrufka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae myra

mrówkojad mrufˈkɔjat n
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami; myrslok

mrównik ˈmruvʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka; jordsvin

mróz mrus n
temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza; frost

msza m̥ʃa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu; mässa
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku; mässa

mszyca ˈm̥ʃɨʦ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach; bladlus

mucha ˈmu.xa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity czarny dwuskrzydły owad; fluga

muchomor muˈxɔ̃mɔr n
(biologia, biologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących; flugsvamp

muchomor czerwony muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza; röd flugsvamp

muchomor mglejarka muˈxɔ̃mɔr mɡlɛˈjarka n
(mikologia, mikologiczny) Amanita vaginata, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o prążkowanej powierzchni kapelusza; grå kamskivling

muchomor sromotnikowy muˈxɔ̃mɔr ˌsrɔ̃mɔtʲɲiˈkɔvɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita phalloides, śmiertelnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o zielonkawej barwie kapelusza; lömsk flugsvamp

muchomor twardawy muˈxɔ̃mɔr tfarˈdavɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita excelsa, Amanita spissa, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brązowej barwie kapelusza, z białoszarymi łatkami na powierzchni; gråfotad flugsvamp

muezin muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę; muezzin

mufka n
rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety; muff

mugol ˈmuɡɔl n
(fantasy) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności; mugglare

mumia ˈmũmʲja n
zwłoki zabezpieczone przed rozkładem; mumie

mur mur n
(budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku mur

murarz ˈmuraʃ n
robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów murare

murować muˈrɔvaʨ̑ v
budować ściany przy pomocy kamieni lub cegieł łączonych zaprawą mura

musieć ˈmuɕɛ̇ʨ̑ modal
być zobowiązanym do zrobienia czegoś måste
zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami måste

muskularny ˌmuskuˈlarnɨ adj
mający silnie rozwinięte mięśnie, widoczne muskuły muskulös

musztarda muˈʃtarda n
(kulinaria) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu; senap

mutacja muˈtaʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych; mutation

muzeum muˈzɛ<sup>w</sup>ũm n
(turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym; museum
(turystyka, turystyczny) budynek instytucji (1.1) museum

muzułmański ˌmuzuwˈmãj̃sʲci adj
związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów muslimsk

muzyczny muˈzɨʧ̑nɨ adj
odnoszący się do muzyki, związany z muzyką musisk

muzyk ˈmuzɨk n
osoba, która zajmuje się muzyką; musiker musikant

muzyka ˈmuzɨka n
kompozycja artystyczna złożona z dźwięków musik
całokształt takich kompozycji musik
sztuka układania takich kompozycji musik

muzykalny ˌmuzɨˈkalnɨ adj
uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę musikalisk

muzykologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku; musikvetenskap

muł muw n
(zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia; mula
naturalny, grząski i błotnisty osad zbiorników wodnych; dy gyttja

muślin ˈmuɕlʲĩn n
(włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna; muslin

my mɨ personalPronoun
pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca vi

mydlić oczy v
świadomie, celowo wprowadzać w błąd pozorami, okłamywać, oszukiwać föra någon bakom ljuset slå blå dunster i ögonen på någon

mydlnica lekarska mɨdlʲˈɲiʦ̑a lɛˈkarska n
(botanika, botaniczny) Saponaria officinalis, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny goździkowatych i występujący w Europie, Azji i Afryce Północnej; såpnejlika

mydło ˈmɨdwɔ n
substancja używana do mycia i prania tvål såpa

mysikrólik ˌmɨɕiˈkrulʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny; kungsfågel

mysz mɨʃ n
(informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora datormus mus
(zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych; mus

myszka ˈmɨʃka n
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) łono kobiece mus

myszołów mɨˈʃɔwuf n
(ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady; ormvråk

myć mɨʨ̑ v
czyścić coś za pomocą wody tvätta
czyścić siebie samego za pomocą wody tvätta sig

myśl mɨɕl̥ n
(potocznie, potoczny) pomysł idé
efekt pracy umysłu tanke
zbiór powiązanych idei tanke

myśleć ˈmɨɕlɛʨ̑ v
chcieć coś zrobić, mieć zamiar tänka
skupiać się nad czymś tänka
kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu tänka anse
mieć zdanie tro

myśliwy mɨɕˈlʲivɨ n
(łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta jägare

móc muʦ̑ modal
być w stanie coś wykonać kunna

mój muj pronoun
1 (osoba) lp min

mól mul n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania; mal

mówić ˈmuvʲiʨ̑ v
posługiwać się jakimś językiem tala prata
rozmawiać prata tala
używać mowy do wyrażania myśli säga tala

mówić na ty ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ v
zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”) dua

mózg musk n
(anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie; hjärna

mądrość ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑ n
umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem klokhet visdom

mądry ˈmɔ̃ndrɨ adj
odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie klok vis
przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony klok vis

mądrze ˈmɔ̃nḍʒɛ adv
od: mądry klokt

mąka ˈmɔ̃ŋka n
(spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż; mjöl

mąż mɔ̃w̃ʃ n
mężczyzna będący w małżeństwie man make

męczennik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze; martyr

męczyć ˈmɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
nużyć trötta
stawać się zmęczonym tröttna

męski ˈmɛ̃w̃sʲci adj
dotyczący mężczyzny, przeznaczony dla mężczyzny manlig maskulin
(biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom manlig maskulin

męskość ˈmɛ̃w̃skɔɕʨ̑ n
zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny virilitet

mężczyzna mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna n
dorosły człowiek płci męskiej; man

młode ˈmwɔdɛ n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej unge

młodoturek n
(historia, historyczny, historycznie) członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa; ungturk

młodość ˈmwɔdɔɕʨ̑ n
okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością ungdom

młody ˈmwɔdɨ adj
znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością ung

młodzieńczy mwɔˈʥ̑ɛ̇̃j̃n͇ʧ̑ɨ adj
właściwy młodym ludziom ungdomlig

młodzież ˈmwɔʥ̑ɛʃ n
młodzi ludzie ungdom

młotek ˈmwɔtɛk n
narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ hammare

młyn mwɨ̃n n
budynek, w którym zboże miele się na mąkę kvarn

młynarz ˈmwɨ̃naʃ n
człowiek, który miele mąkę w młynie mjölnare

młynek ˈmwɨ̃nɛk n
(kulinaria) urządzenie do mielenia produktów spożywczych, np. pieprzu lub kawy kvarn

mściciel ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl n
osoba dokonująca zemsty, mszcząca się hämnare

mżawka ˈmʒafka n
(meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm; duggregn dugg

na na preposition
…opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem på

na bani na‿ˈbãɲi idiom
(potocznie, potoczny) w stanie upojenia alkoholowego; będąc podpitym, pijanym på sned på sniskan

na boku adv
(przenośnie, przenośnia) nieoficjalnie lub nielegalnie vid sidan om
z dala od czegoś avsides i bakgrunden i skymundan vid sidan av

na pamięć na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑ adv
w taki sposób, aby wiernie zapamiętać utantill

na pewno na‿ˈpɛvnɔ adv
z całą pewnością, bez wątpliwości bestämt visst

na przykład na‿ˈpʃɨkwat
… poprzedzająca wyliczenie przykładów till exempel exempelvis

na własną rękę na‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ adv
samodzielnie, na własną odpowiedzialność på egen hand

na zawsze adv
bez możliwości zmiany danego stanu för alltid

na zdrowie na‿ˈzdrɔvʲjɛ interjection
zwrot używany przed toastem skål gutår
zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął prosit

nabab n
(przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) bogacz nabob

nachylenie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: nachylić lut lutning

nacięcie krocza n
(medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu; perineotomi

nacjonalista ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista n
(pejoratywnie, pejoratywny) zwolennik nacjonalizmu nationalist

nacjonalistyczny ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów nationalistisk

nacjonalizm ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro; nationalism

nacjonalizować ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzɔvaʨ̑ v
(ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego nationalisera

naczynie naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ n
rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia kärl
(biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody) kärl

naczynie krwionośne n
(anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia blodkärl

nad nat preposition
…położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia över

nadal ˈnadal adv
w dalszym ciągu, dalej, wciąż jeszcze fortfarande ännu än alltjämt fortsatt

nadanie naˈdãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: nadać pollettering

nadawanie ˌnadaˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: nadawać sändning

nadawać naˈdavaʨ̑ v
emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób sända ut sända
zlecać wysłanie za pomocą poczty pollettera
być do czegoś odpowiednim meritera

nadchodzić natˈxɔʥ̑iʨ̑ v
idąc, przybywać do określonego miejsca närma sig
o zdarzeniach, porach: zbliżać się, nastawać, następować närma sig

naddniestrzański ˌnaddʲɲɛˈsṭʃãj̃sʲci adj
dotyczący Naddniestrza, związany z Naddniestrzem, pochodzący z Naddniestrza transnistrisk

naddźwiękowy ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ adj
poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu) supersonisk

nadepnąć naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑ v
przygnieść coś stopą; nastąpić na coś trampa

nadgarstek nadˈɡarstɛk n
(anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy ramieniem a dłonią; handled

nadnercze nadˈnɛrʧ̑ɛ n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek; binjure

nadprzewodnictwo ˌnatpʃɛvɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(fizyka, fizyczny) stan materiału polegający na zerowym oporze elektrycznym osiągany w niskiej temperaturze; supraledning

nadprzewodnik ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik n
(fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny supraledare

nadtlenek wodoru natˈːlɛ̃nɛɡ vɔˈdɔru n
(chemia, chemiczny) syropowata, bezbarwna ciecz; nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków; jedna z reaktywnych form tlenu, stosowana w formie roztworu do m.in. dezynfekcji ran, wybielania i jako utleniacz w przemyśle chemicznym i paliwach rakietowych; väteperoxid

nadużywać ˌnaduˈʒɨvaʨ̑ v
używać w nadmiarze, przesadzać missbruka

nadwzroczność n
(medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko; översynthet

nadzieja naˈʥ̑ɛ̇ja n
oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy hopp förhoppning

nadzorca n
ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś föreståndare

naftalen naˈftalɛ̃n n
(chemia, chemiczny) węglowodór występujący w temperaturze pokojowej w postaci białych i krystalicznych płatków; naftalen

nagi ˈnaɟi adj
bez ubrania na sobie ubrania, rozebrany do naga naken kal

nagle ˈnaɡlɛ adv
w nieoczekiwany i gwałtowny sposób plötsligt plötsligen

nagrobek naˈɡrɔbɛk n
trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej; gravsten

nagroda naˈɡrɔda n
wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę pris belöning

nagrywarka ˌnaɡrɨˈvarka n
(informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD; brännare

nagły ˈnaɡwɨ adj
taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka plötslig bråd hastig

nagłówek naˈɡwuvɛk n
wyróżniony napis umieszczony nad tekstem huvud

naiwny naˈ<sup>j</sup>ivnɨ adj
taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności naiv blåögd godtrogen

najazd ˈnajast n
zbrojna agresja invasion överfall

najpierw ˈnajpʲjɛrf adv
przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności först

nakrętka naˈkrɛ̃ntka n
element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie mutter

naleśnik naˈlɛɕɲik n
(kulinaria) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek; pannkaka

należeć naˈlɛʒɛʨ̑ v
(tylko forma bezosobowa) należy = wypada, powinno się man böra
być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru tillhöra ingå
być w posiadaniu czyimś tillhöra

namibijski ˌnãmʲiˈbʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Namibia namibisk

namierzanie ˌnãmʲjɛˈʒãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: namierzać pejling

namiot ˈnãmʲjɔt n
(turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób; tält

nandu ˈnãndu n
(ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia; nandu

nanometr nãˈnɔ̃mɛtr̥ n
jednostka długości równa jednej miliardowej metra nanometer

napalm ˈnapalm n
(chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa; napalm

naparstek naˈparstɛk n
(krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu; fingerborg

napastnik naˈpastʲɲik n
strona atakująca, osoba dokonująca napaści angripare

napisać naˈpʲisaʨ̑ v
wyrazić coś słowami na piśmie skriva

napiwek naˈpʲivɛk n
pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę; dricks drickspengar

napletek naˈplɛtɛk n
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia; förhud

naprawa naˈprava n
doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów reparation

naprawdę naˈpravdɛ particle
…potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością verkligen just riktigt

naprawiać naˈpravʲjäʨ̑ v
likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności laga reparera

naprzeciw naˈpʃɛʨ̑if preposition
po drugiej stronie, po przeciwnej stronie mittemot mitt emot

napój ˈnapuj n
(spożywczy) (kulinaria) płyn przeznaczony do picia; dryck dricka

napój gazowany n
(spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla läskedryck

narcyzm n
(psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby narcissism

nard nart n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) olejek eteryczny uzyskiwany z nardu (1.2) używany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym nardus

narkolepsja n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu; narkolepsi

narkoman narˈkɔ̃mãn n
osoba uzależniona od narkotyków narkoman knarkare

narkotyk narˈkɔtɨk n
substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne; drog narkotika

narkotyzować ˌnarkɔtɨˈzɔvaʨ̑ v
zażywać narkotyki, wprawiać się w stan odurzenia narkotykowego knarka

narodowy ˌnarɔˈdɔvɨ adj
charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem nationell national-

narty wodne ˈnartɨ ˈvɔdnɛ n
(sport, sportowy) sprzęt sportowy składający się z jednej lub dwóch desek podobnych do nart śniegowych, tylko szerszych, z uchwytami na nogi, służący do ślizgania się po wodzie, będąc przyczepionym do motorówki vattenskida

narzekać naˈʒɛkaʨ̑ v
mówić w sposób wyrażający niezadowolenie klaga

narzędzie naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania; verktyg redskap

naród ˈnarut n
grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia, lub pochodzenie etniczne; nation folk

naskórek naˈskurɛk n
najbardziej zewnętrzna warstwa skóry; överhud

nastolatek ˌnastɔˈlatɛk n
chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat tonåring tonårskille tonårspojke

nastolatka ˌnastɔˈlatka n
dziewczyna w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat tonåring tonårsflicka tonårstjej

nastoletni ˌnastɔˈlɛtʲɲi adj
będący w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat tonårig

następca naˈstɛ̃mpʦ̑a n
ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp. efterträdare

następnie naˈstɛ̃mpʲɲɛ adv
później, w chwili następnej därefter därpå sedan sen

następny naˈstɛ̃mpnɨ adj
mający nastąpić, kolejny nästa

nasz naʃ pronoun
1 osoba lm: należący do nas lub mający związek z nami vår

naszyjnik naˈʃɨjɲik n
(rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję; halsband

natomiast naˈtɔ̃mʲjast conjunction
w kontraście do tego, co powiedziano wcześniej däremot emellertid

natura naˈtura n
(dawniej, dawny) produkty stanowiące środek płatniczy natura
ogół cech człowieka lub zwierzęcia lynne läggning natur sinnelag
przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka; natur

naturalność ˌnatuˈralnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co naturalne naturlighet

natychmiast naˈtɨxmʲjast adv
w tej chwili; od razu; momentalnie genast strax omgående

natychmiastowy adj
dziejący się natychmiast, bardzo szybko po jakimś wydarzeniu omedelbar

nauczyciel ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
osoba zajmująca się nauczaniem; lärare

nauczycielka ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka n
kobieta, która zajmuje się nauczaniem lärare lärarinna

nauka naˈ<sup>w</sup>uka n
usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza; vetenskap lära

naukowiec ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑ n
człowiek zajmujący się nauką; vetenskapsman

naukowy ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ adj
związany z nauką vetenskaplig

nauruański ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Nauru naurisk
odnoszący się do wyspy Nauru naurisk

nauruański ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci n
język urzędowy Nauru, nauriska

nawa ˈnava n
(architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium; skepp

nawet ˈnavɛt particle
…wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją till och med
…wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru till och med

nawyk ˈnavɨk n
(psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność; vana

nawzajem naˈvzajɛ̃m adv
o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego varandra varann

nazizm ˈnaʑism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza; nazism

nazwa ˈnazva n
wyraz lub termin określający coś namn

nazwisko naˈzvʲiskɔ n
nazwa rodziny, do której dana osoba należy; efternamn familjenamn

nazwisko panieńskie n
nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż flicknamn

nazywać naˈzɨvaʨ̑ v
określać nazwą, mianem kalla nämna benämna
nosić dane imię, nazwisko lub nazwę, być znanym pod tym imieniem heta

nałóg ˈnawuk n
(medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem; beroende

naśladownictwo n
naśladowanie kogoś, wzorowanie się na kimś efterbildning

neandertalczyk ˌnɛãndɛrˈtalʧ̑ɨk n
(paleoantropologia, paleoantropologiczny) Homo neanderthalensis, wymarły gatunek z rodzaju człowiek (Homo) lub podgatunek człowieka rozumnego; neandertalare neandertalmänniska

negacja nɛˈɡaʦ̑ʲja n
zaprzeczenie, przeciwieństwo negation

negatyw nɛˈɡatɨf n
(fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej; negativ

negatywny ˌnɛɡaˈtɨvnɨ adj
niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy negativ
wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący negativ

nektarynka ˌnɛktaˈrɨ̃nka n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1) nektarin

neodym nɛˈɔdɨ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60; neodym

neofaszysta ˌnɛɔfaˈʃɨsta n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neofaszyzmu neofascist

neofaszyzm ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu; neofascism

neologizm ˌnɛɔˈlɔɟism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku; nyord

neon ˈnɛɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10; neon

nepalski nɛˈpalsʲci adj
odnoszący się do państwa Nepal nepalesisk nepali

nepalski nɛˈpalsʲci n
język urzędowy Nepalu; nepali

nepotyzm nɛˈpɔtɨsm̥ n
obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi i znajomymi nepotism

neptun ˈnɛptũn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93; neptunium

nerka ˈnɛrka n
(anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt; njure

nerpa ˈnɛrpa n
(zoologia, zoologiczny) Pusa hispida, mała foka o ciemnym futrze z jasnymi kolistymi plamami, żyje w głównie morzach arktycznych; vikare

nerw nɛrf n
(anatomia, anatomiczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych; nerv
(botanika, botaniczny) włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu; nerv

nerwowy nɛrˈvɔvɨ adj
o człowieku: taki, który szybko się denerwuje, ma słabe nerwy nervig nervös

nestor ˈnɛstɔr n
(książkowy) lub (podniośle) najstarszy członek zrzeszenia, najbardziej doświadczony, najpoważniejszy przedstawiciel jakiejś zbiorowości; ktoś darzony powszechnym szacunkiem nestor
(ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o barwnym upierzeniu i metalicznym połysku; nestor

netto ˈnɛtːɔ adv
o cenie, pensji itp.: po odliczeniu wszelkich dodatkowych kosztów netto

neurastenia n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego; neurasteni

neurochirurgia ˌnɛwrɔçiˈrurʲɟja n
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego; neurokirurgi

neuron n
(anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji; neuron

neutralność n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami neutralitet

neutralny nɛwˈtralnɨ ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ adj
taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny neutral

neutrino nɛwˈtrʲĩnɔ n
(fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru; neutrino

neutron nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n ˈnɛwtrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego; neutron

ni pies, ni wydra ˈɲi ˈpʲjɛsʲ ˈɲi ˈvɨdra idiom
(potocznie, potoczny) coś o czym trudno powiedzieć coś konkretnego, czego nie można określić znanymi pojęciami varken hackat eller malet

nic ɲiʦ̑ indefinitePronoun
…sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu ingenting inget

nie ɲɛ particle
w połączeniu z rzeczownikiem tworzy zaprzeczone zdanie bezpodmiotowe ingen inget
zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów icke ej inte ente ingen inget
zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś nej

nie bardzo ɲɛ‿ˈbarʣ̑ɔ adv
mało, co najwyżej częściowo, tylko trochę knappast knappt nätt och jämnt svårligen

nie ma dymu bez ognia ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa proverb
nie ma skutku bez przyczyny ingen rök utan eld

nie ma róży bez kolców ˈɲɛ‿ma ˈruʒɨ bɛs‿ˈkɔlʦ̑uf proverb
nie ma radości bez smutku; wszystko ma zalety i wady ingen ros utan törnen

nie od razu Kraków zbudowano ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ proverb
nie osiąga się natychmiast imponujących wyników Rom byggdes inte på en dag

nie wszystko złoto, co się świeci ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i proverb
nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości allt är inte guld som glimmar

nie wywołuj wilka z lasu ˌɲɛ‿vɨˈvɔwuj ˈvʲilka ˈz‿lasu proverb
nie przewiduj pesymistycznie, bo się sprawdzi väck ej den björn som sover väck inte den björn som sover

nie- ɲɛ prefix
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający… o-
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon czasowników pochodnych od podstaw dziś rzadkich lub nieużywanych o-
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon nielicznych zaimków i liczebników mających inne znaczenie z przeczeniem „nie” i bez przeczenia (w tym drugim przypadku pisane osobno) o-
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przysłówków złożonych utworzonych od zaprzeczonych przymiotników, od imiesłowów czynnych lub od imiesłowów biernych o-
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon rzeczowników złożonych… o-
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon wyrazów pochodnych, utworzonych za pomocą różnych sufiksów od innych wyrazów połączonych z „nie-” lub od wyrazów podstawowych, które mają „nie-” w swoim składzie słowotwórczym o-
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon złożonych imiesłowów przymiotnikowych o-
niemożliwość realizacji tego, co oznacza czasownik, od którego pochodzi przymiotnik o-
oznaczający brak lub przeciwieństwo do tego, co oznacza rzeczownik podstawowy o-
stanowiących nazwę wykonawców czynności lub nosicieli cech o-
zakończonych na -nie, -cie, oznaczający ich zaprzeczenie o-
zazwyczaj zaprzeczenie znaczenia przymiotnika podstawowego; znaczny lub znikomy stopień nasilenia cechy, którą nazywa przymiotnik podstawowy o-

nieagresja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewystępowanie zbrojne jednego państwa przeciwko innemu nonaggression

niebezpieczeństwo ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody fara farlighet

niebezpieczny ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ adj
taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego farlig

niebieskawy ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ adj
w kolorze podobnym do niebieskiego blåaktig

niebieski ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy; blå

niebo ˈɲɛbɔ n
(astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera; himmel sky
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie himmel paradis

niechęć ˈɲɛxɛ̃ɲʨ̑ n
uprzedzenie, brak pozytywnych uczuć wobec jakiejś osoby lub rzeczy aversion

nieciekawy ˌɲɛ̇ʨ̑ɛˈkavɨ adj
nie wzbudzający zainteresowania; zwyczajny, przeciętny ointressant

nieczuły adj
pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych kall

niedaleko pada jabłko od jabłoni ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi proverb
dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach äpplet faller inte långt från trädet

niedawno ɲɛˈdavnɔ adv
w niedalekiej przeszłości nyligen på sen tid på sista tid på sistone sist

niedojrzały ˌɲɛdɔjˈʒawɨ adj
o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie grön
o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia grön

niedokrwienie ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu ischemi

niedokrwistość ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi; blodbrist

niedostępny ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ adj
taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć oåtkomlig

niedoświadczony adj
nie mający doświadczenia w określonej dziedzinie oerfaren

niedziela ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla n
siódmy i ostatni dzień tygodnia; söndag

niedźwiedzia przysługa ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑a pʃɨˈswuɡa n
przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć björntjänst

niedźwiedzica ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia björnhona björninna

niedźwiedź ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ n
(zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae); björn

niedźwiedź polarny ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ n
(zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę; isbjörn

niegodziwy adj
taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości gemen slem

nieistotny ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ adj
bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy försumbar

niekiedy ɲɛ̇ˈcɛdɨ adv
(książkowy) niezbyt często, w nieregularnych odstępach czasu emellanåt ibland

nielegalny ˌɲɛlɛˈɡalnɨ adj
niezgodny z prawem olaglig
produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób niezgodny z prawem olaglig

niemal ˈɲɛ̃mal particle
partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było. nästan

niemiecki ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci adj
związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec tysk tyska

niemiecki ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci n
język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki); tyska tysk

niemieckojęzyczny ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem niemieckim tyskspråkig
spisany, stworzony w języku niemieckim tyskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim tyskspråkig

niemieckość n
cecha tego, co jest niemieckie; cecha tych, którzy są niemiecccy tyskhet

niemiło ɲɛ̃ˈmʲiwɔ adv
w sposób niemiły, dający nieprzyjemne odczucia oangenämt

niemiły ɲɛ̃ˈmʲiwɨ adj
niesympatyczny, wredny, zachowujący się wobec innych w odpychający sposób obehaglig otrevlig
wywołujący nieprzyjemne uczucie obehaglig oangenäm otrevlig

niemoralny ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ adj
niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne omoralisk amoralisk

niemożliwy ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ adj
taki, którego nie da się urzeczywistnić omöjlig

niemy ˈɲɛ̃mɨ adj
taki, który nie może mówić stum

niemądry ɲɛ̃ˈmɔ̃ndrɨ adj
mający małą wiedzę, niezbyt mądry larvig

nienawidzić ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑ v
czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś hata

nienawiść ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑ n
silna niechęć, awersja, wrogość hat

nieobecny ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ adj
(przenośnie, przenośnia) zamyślony, nieuważny frånvarande
taki, którego nie ma tam, gdzie się go spodziewa frånvarande

nieoczekiwanie ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ adv
nagle, niespodziewanie oväntat

nieoczekiwany ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ
taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się oväntad

nieodmienny ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ adj
(gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same oböjlig

nieodpowiedni ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi adj
niewłaściwy, niespełniający warunków olämplig opassande otjänlig

nieorganiczny adj
powstający bez konieczności udziału organizmów żywych oorganisk

nieosiągalny ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ adj
taki, którego nie da się osiągnąć ouppnåelig

nieostrożny ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ adj
taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa oförsiktig dåraktig

niepalący ˌɲɛpaˈlɔ̃nʦ̑ɨ n
osoba, która nie pali papierosów icke-rökare

niepełnosprawność ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕʨ̑ n
bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej handikapp

niepodległość ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑ n
niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych; självständighet oberoende

niepodległy ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ adj
mający niepodległość; niezależny oberoende självständig fri oavhängig suverän

niepokoić ˌɲɛpɔˈkɔ<sup>j</sup>iʨ̑ v
wzbudzać niepokój, martwić oroa ängsla
mieć obawy, martwić się oroa ängsla

niepokój ɲɛˈpɔkuj n
stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi oro ängslan ångest

nieporozumienie ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji missförstånd

niepotrzebny ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ adj
taki, który nie jest potrzebny onödig

niepowodzenie ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka misslyckande fiasko

nieprzechodni ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi adj
(gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej intransitiv

nieprzyjazny ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ adj
który nie sprzyja, nastawiony niechętnie, wrogo ovänlig avog

nieprzyjemnie ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ adv
w sposób nieprzyjemny, niemiło oangenämt otrevligt

nieprzyjemny ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ adj
sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia oangenäm otrevlig

nieprzytomny ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ adj
taki, który stracił przytomność, świadomość medvetslös

nierealny ˌɲɛrɛˈalnɨ adj
taki, który nie istnieje w rzeczywistości verklighetsfrämmande

nierozłączka ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka n
(ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną; dvärgpapegoja

nieruchomo ˌɲɛruˈxɔ̃mɔ adv
bez ruchu, nie poruszając się, nie wykonując żadnych ruchów orörligt utan att röra sig

nieruchomość ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności; fastighet

nierzeczywisty adj
taki, który nie istnieje w rzeczywistości verklighetsfrämmande

nieskończony ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
niemający końca, niekończący się oändlig

niesprawiedliwy ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ adj
taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości orättvis

niestety ɲɛˈstɛtɨ particle
…służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce tyvärr dessvärre olyckligtvis

nieszczęścia chodzą parami ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi proverb
jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne en olycka kommer sällan ensam

nieszczęście ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ n
pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń olycka ofärd
przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie tragedi

nieszczęśliwy ˌɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ adj
nieodczuwający szczęścia, przygnębiony olycklig
prowadzący do niekorzystnego przebiegu wydarzeń olycklig

niesłyszalny ˌɲɛswɨˈʃalnɨ adj
taki, którego nie da się usłyszeć ohörbar

nietaktowny ˌɲɛtakˈtɔvnɨ adj
pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny smaklös taktlös

nietolerancja ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja n
brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś intolerans

nietolerancyjny adj
wykazujący się brakiem tolerancji intolerant

nietoperz ɲɛˈtɔpɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją; fladdermus läderlapp

nieumyślność n
cecha tego, co nieumyślne oavsiktlighet

nieupoważniony ˌɲɛ<sup>w</sup>upɔvaʒʲˈɲɔ̃nɨ adj
taki, który nie posiada oficjalnego pozwolenia na zrobienie czegoś obefogad oberättigad

nieuprawny ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈpravnɨ adj
o terenie, ziemi, polu: nie nadający się do uprawy lub nie objęty uprawą; taki, który leży odłogiem öde

nieuprzejmy adj
niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości ohövlig

nieustannie ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈstãɲːɛ adv
bez przerwy, non-stop, bez ustanku alltjämt i ett kör oavbrutet oupphörligen stup i ett ständigt

niewart złamanego grosza ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ˈɡrɔʃa adj
(potocznie, potoczny) oceniany negatywnie, niezasługujący na zaufanie, bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego inte värd ett rött öre

niewart złamanego szeląga ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ʃɛˈlɔ̃ŋɡa adj
(książkowy) oceniany jako bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego inte värd ett rött öre

niewdzięczność ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑ n
brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny otacksamhet

niewdzięczny ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności otacksam

niewiarygodny ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ adj
w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem otrolig

niewidzialny ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ adj
niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi osynlig

niewiedza ɲɛˈvʲjɛʣ̑a n
brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie okunnighet

niewinność ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑ n
cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu oskuld

niewinny ɲɛˈvʲĩnːɨ adj
taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy oskyldig

niewolnictwo ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia; slaveri

niewolniczy ˌɲɛvɔlʲˈɲiʧ̑ɨ adj
dotyczący niewolnika lub niewolnictwa slavisk

niewolnik ɲɛˈvɔlʲɲik n
osoba będąca w niewoli slav träl

niewypowiedziany ˌɲɛvɨpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ adj
niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów outsäglig

niewątpliwie ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ adv
od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia tvivelsutan

niewłaściwy ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ adj
inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być felaktig

niezadowolenie ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ n
brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem missnöje missbelåtenhet

niezadowolony ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ adj
odczuwający niezadowolenie missnöjd

niezależność ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑ n
bycie niezależnym od kogoś oavhängighet oberoende självständighet suveränitet

niezależny ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nienależący do żadnej z rywalizujących partii partilös
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie oberoende självständig suverän fri oavhängig

niezapominajka ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka n
(botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych; förgätmigej

niezatapialny adj
taki, którego nie da się zatopić osänkbar

niezbyt ˈɲɛzbɨt adv
w małym stopniu, tylko trochę, nie bardzo, mało, nieznacznie inte alltför inte mycket

niezdarny ɲɛˈzdarnɨ adj
będący objawem braku zręczności lub sprawności, wykonany nieudolnie slarvig
charakteryzujący się brakiem zręczności lub sprawności fumlig klantig klumpig tafatt valhänt

niezgodny ɲɛˈzɡɔdnɨ adj
taki, który jest w sprzeczności z czymś ojust

niezgrabny adj
niezręczny, charakteryzujący się brakiem zręczności; niezdarny, niewprawny klumpig drumlig

nieznany ɲɛˈznãnɨ adj
ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany okänd
mało znany okänd

niezniszczalny ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ adj
taki, którego nie da się zniszczyć oförstörbar

nieznośny ɲɛˈznɔɕnɨ adj
taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący outhärdligt

niezwyciężony ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ adj
taki, którego nie da się zwyciężyć oövervinnerlig obesegrad oslagbar oövervinnelig oövervinnlig

niezwykły ɲɛˈzvɨkwɨ adj
rzadko spotykany, nietypowy ovanlig extraordinär

nieśmiały ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ adj
niemający pewności siebie, wstydliwy blyg

nieśmiertelność ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑ n
koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas; odödlighet

nieśmiertelny ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ adj
wiecznie żywy, żyjący, nieumierający odödlig

nieść ɲɛ̇ɕʨ̑ v
zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym bära

nieżonaty ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ adj
zwykle o mężczyźnie: niemający żony ogift

nigdy ˈɲiɡdɨ pronoun
w żadnym czasie, momencie, sytuacji aldrig

nigdzie ˈɲiɟʥ̑ɛ adv
w żadnym miejscu ingenstans

nigerski ɲiˈɡɛrsʲci adj
odnoszący się do państwa Niger nigerisk

nigeryjski ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Nigeria nigeriansk

nihilista ˌɲiçiˈlʲista n
(filozofia, filozoficzny) zwolennik nihilizmu nihilist

nihilistyczny adj
właściwy nihiliście lub nihilizmowi nihilistisk

nihilizm n
(filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości; nihilism

nikaraguański ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Nikaragua nicaraguansk

nikiel ˈɲicɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28; nickel

nikotyna ˌɲikɔˈtɨ̃na n
bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu; nikotin

nikotynizm n
nałóg palenia lub, rzadziej, żucia tytoniu nikotinism

nikt ɲikt pronoun
żadna osoba ingen

niob ɲɔp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41; niob

niski ˈɲisʲci adj
mający mały wymiar w pionie låg
mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości låg
oceniany ujemnie w sensie moralnym låg

niszczyć ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑ v
pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji ödelägga förstöra

niuans ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s n
drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień nyans

niuansować ˌɲu<sup>w</sup>ãw̃ˈsɔvaʨ̑ v
ukazywać / wydobywać subtelne, ledwie dostrzegalne szczegóły / różnice nyansera

nić ɲiʨ̑ n
cienkie włókno używane np. do szycia tråd

niż ɲiʃ conjunction
…używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami än

nobel ˈnɔbɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102; nobelium

noc nɔʦ̑ n
okres od zmierzchu do świtu; natt

nocny ˈnɔʦ̑nɨ adj
związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy nattlig

nocny marek ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk n
(potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień nattuggla

noga ˈnɔɡa n
(anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga; ben
element budowy mebla ben
(potocznie, potoczny) piłka nożna fotboll

nomada nɔ̃ˈmada n
(etnografia, etnograficzny) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce; nomad

nominacja n
zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska nominering

nonsens ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s n
zupełny brak sensu, niedorzeczność; nonsens

nonszalancja n
bezceremonialne, niedbałe zachowywanie się połączone z lekceważącym stosunkiem do ludzi i przyjętych norm nonchalans

nonszalancki adj
świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco nonchalant

nora ˈnɔra n
(zoologia, zoologiczny) podziemne schronienie zwierząt bo kula

nordycki nɔrˈdɨʦ̑ʲci adj
(książkowy) północnoeuropejski; nordisk

norma ˈnɔrma n
ogólnie przyjęta zasada; norm

normalny nɔrˈmalnɨ adj
zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być normal
(chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne normal

nornica nɔrʲˈɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) drobny, pospolity gryzoń półkuli północnej, prowadzący głównie nocny tryb życia skogssork

norweski nɔrˈvɛsʲci adj
odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów norsk norska

norweski nɔrˈvɛsʲci n
język urzędowy Norwegii; norska norsk

norweskojęzyczny nɔrˈvɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
spisany, stworzony w języku norweskim norskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem norweskim norskspråkig
taki, który posługuje się językiem norweskim norskspråkig

nos nɔs n
(anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt; näsa kran
dziób samolotu näsa

nosiciel nɔˈɕiʨ̑ɛl n
(medycyna, medyczny) organizm zawierający bakterie, wirusy lub w inny sposób dotknięty chorobą, sam nie cierpiący z powodu jej objawów, lecz mogący nią zarażać; smittobärare

nosić ˈnɔɕiʨ̑ v
o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie bära

nosorożec ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych; noshörning

nostalgia nɔˈstalʲɟja n
tęsknota, zwłaszcza za krajem nostalgi

nostalgicznie ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób nostalgiczny nostalgiskt

nostalgiczny ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ adj
taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty nostalgisk

nosze n
(medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych; bår

noszowy n
sanitariusz, ratownik wyznaczony do noszy bårbärare

nota ˈnɔta n
(administracja) oficjalne pismo urzędowe, w szczególności międzyrządowe not

notes ˈnɔtɛs n
plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek; anteckningsbok

notować nɔˈtɔvaʨ̑ v
zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź anteckna

nowoczesny ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ adj
charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny modern

nowogrecki ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci adj
związany z Grecją nowożytną, dotyczący Grecji nowożytnej nygrekisk

nowogrecki ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze; nygrekiska

nowokaledoński adj
związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii nykaledonsk

nowomowa n
język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych; nyspråk

nowozelandzki ˌnɔvɔzɛˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Nowa Zelandia nyzeeländsk

nowy ˈnɔvɨ adj
istniejący od niedawna ny nyupptäckt
taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego ny

nozologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób; nosologi

nośnik danych n
(informatyka, informatyczny) przedmiot fizyczny, na którym możliwe jest zapisanie informacji i ich odczytywanie; lagringsmedium

nożyczki nɔˈʒɨʧ̑ʲci n
małe nożyce; sax

nudny ˈnudnɨ adj
wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie tråkig

nudysta nuˈdɨsta n
osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą nudist

nudziarz n
człowiek zanudzający innych tråkmåns torrboll

numer ˈnũmɛr n
liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru nummer

numeracja ˌnũmɛˈraʦ̑ʲja n
system oznaczania czegoś numerem numrering

numerowanie ˌnũmɛrɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: numerować numrering

numerować ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑ v
nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami numrera

numeryczny ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ adj
składający się z liczb lub cyfr numerisk siffermässig

numizmatyk n
specjalista w dziedzinie numizmatyki numismatiker

nur nur n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy; lom

nur białodzioby ˈnur ˌbʲjawɔˈʥ̑ɔbɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia adamsii, gatunek ptaka z rodziny nurów; vitnäbbad islom

nur czarnoszyi ˈnur ˌʧ̑arnɔˈʃɨji n
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia arctica, duży ptak wodny z rodziny nurów, zamieszkuje północną Eurazję; storlom

nur rdzawoszyi ˈnur ˌːʣ̑avɔˈʃɨji n
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia stellata, duży ptak wodny, jeden z pięću gatunków nurów; smålom

nurkować nurˈkɔvaʨ̑ v
pływać pod powierzchnią wody dyka

nurniczek czubaty nurʲˈɲiʧ̑ɛk ʧ̑uˈbatɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Aethia cristatella, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północy Oceanu Spokojnego tofsalka

nurogęś nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ n
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus merganser, tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy; storskrake

nurzyk polarny ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach; spetsbergsgrissla

nuta ˈnuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość not

nutria ˈnutrʲja n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia; sumpbäver

nyktofobia ˌnɨktɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością; mörkerrädsla

nóż nuʃ n
krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia; kniv

nędznik n
osoba podła, nikczemna kreatur

o ɔ preposition
…wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami) om

o mały włos ɔ‿ˈmawɨ ˈvwɔs adv
omal, niewiele brakowało det var nära ögat

o rzut kamieniem ɔ‿ˈʒut kãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̃m adv
niedaleko, w pobliżu, bliziutko ett stenkast bort

o wilku mowa ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva idiom
wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach när man talar om trollen

oaza ɔˈaza n
(geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody; oas

oba ˈɔba collective
dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden i drugi båda

obawa ɔˈbava n
niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść farhåga fruktan oro bekymmer rädsla ängslan

obcas ˈɔpʦ̑as n
część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry; klack

obchodzić ɔpˈxɔʥ̑iʨ̑ v
obchodzić kogoś: interesować się czymś, chcieć wiedzieć o czymś angå
omijać, ignorować jakiś problem, zagadnienie kringgå

obcy ˈɔpʦ̑ɨ adj
nienależący do jakiegoś kręgu främmande

obecność ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑ n
bycie, przebywanie gdzieś närvaro

obecny ɔˈbɛʦ̑nɨ adj
dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny närvarande nuvarande förhandenvarande
osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili närvarande

obejmować ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑ v
mieścić w sobie omfatta
otaczać ramionami krama omfamna

obelisk ɔˈbɛlʲisk n
pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego; obelisk

obiad ˈɔbʲjat n
gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia; middag lunch

obiecywać ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑ v
mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę lova

obiekt ˈɔbʲjɛkt n
rzecz fizycznie istniejąca objekt
teren będący wydzieloną, logiczną całością, zwłaszcza miejsce publiczne, budowla anläggning

obiektyw ɔˈbʲjɛktɨf n
(technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia objektiv

obiektywny ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ adj
odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń objektiv
istniejący niezależnie od poznającego podmiotu objektiv

obierać ɔˈbʲjɛraʨ̑ v
usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp. skala
wybierać kogoś na stanowisko, funkcję drogą głosowania utse

obietnica ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a n
wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości löfte

objętość ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni volym
wielkość książki (wyrażana np. w stronach), tekstu (wyrażana np. w słowach) itp. volym

oblicze ɔbˈlʲiʧ̑ɛ n
(książkowy) twarz jakiejś osoby i jej wyraz anlete

oblężenie ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ n
otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia belägring

obojczyk ɔˈbɔjʧ̑ɨk n
(anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką; nyckelben

obok ˈɔbɔk preposition
w niedużej odległości bredvid

obowiązek ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk n
nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary plikt åliggande

obraz ˈɔbras n
(sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji bild målning
całościowy opis osoby, przedmiotu lub zagadnienia bild
wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia bild
widok na ekranie urządzenia bild tavla

obraza ɔbˈraza n
urażenie czyjejś godności osobistej kränkning

obrona ɔbˈrɔ̃na n
przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją försvar

obrotowy ˌɔbrɔˈtɔvɨ adj
(fizyka, fizyczny) związany z ruchem dookoła osi, obracania svängbar
(technologia, technika, techniczny) taki, który może się obracać; obracający się svängbar

obrońca ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej försvarare
(sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny försvarare
osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp. försvarare beskyddare

obroża ɔbˈrɔʒa n
taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego halsband

obrus ˈɔbrus n
wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu; duk bordduk

obrzezanie ˌɔbʒɛˈzãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych; manlig omskärelse

obrzydliwy ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ adj
(książkowy) budzący odrazę äcklig

obróbka ɔbˈrupka n
proces nadawania obiektowi założonych właściwości; bearbetning

obrót ˈɔbrut n
ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny sväng

obserwować ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑ v
uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś iaktta observera

obsesyjny adj
właściwy obsesji, taki, jak w obsesji tvångsmässig

obsługiwać ˌɔpswuˈɟivaʨ̑ v
sterować pracą jakiegoś urządzenia, wykonywać czynności potrzebne do jego działania sköta
wykonywać usługi na rzecz kogoś lub na rzecz jakiegoś przedsięwzięcia betjäna

obudzić ɔˈbuʥ̑iʨ̑ v
sprawić, by ktoś przestał spać, wyrwać kogoś ze snu väcka
wywołać jakieś wrażenia, odczucia, emocje itp. väcka
przestać spać, zakończyć sen, wyrwać się ze snu vakna

obwarzanek ˌɔbvaˈʒãnɛk n
(kulinaria) wyrób piekarniczy w kształcie pierścienia uformowanego z wałka skręconego w spiralę, wykonany z ciasta parzonego (obwarzonego) przed pieczeniem; kringla

obwód ˈɔbvut n
(elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd; krets
(geometria) długość brzegu figury geometrycznej; omkrets

obywatel ˌɔbɨˈvatɛl n
członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję; medborgare

obywatelka ˌɔbɨvaˈtɛlka n
kobieta związana z krajem oficjalnymi prawami i obowiązkami medborgarinna

obywatelski ˌɔbɨvaˈtɛlsʲci adj
związany z obywatelem, właściwy obywatelowi medborgerlig

obywatelstwo ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki; medborgarskap

obój ˈɔbuj n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych; oboe

obóz dla uchodźców n
tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową; flyktingläger

obłąkanie n
zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność galenskap

ocean ɔˈʦ̑ɛãn n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi ocean världshav

oceanografia ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja n
nauka o oceanach i morzach; oceanografi

ocelot ɔˈʦ̑ɛlɔt n
(zoologia, zoologiczny) kotowaty drapieżnik amerykański; ozelot

ocet ˈɔʦ̑ɛt n
(spożywczy) (kulinaria) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5–10%, czasem z domieszkami; vinäger ättika

och ɔx interjection
…służący wyrażaniu stanów uczuciowych (zachwytu, zaskoczenia, przestrachu) å åh

ochota ɔˈxɔta n
pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś lust aptit

ochra ˈɔxra n
barwa żółtobrunatna ockra

ochrona ɔxˈrɔ̃na n
dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu skydd beskydd

ociężały adj
nie mający energii do działania trög

octan ˈɔktãn n
(chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego; acetat

oczekiwanie ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ n
czekanie na kogoś lub na coś z nadzieją lub niecierpliwością väntan
pragnienie, żądanie förväntan förväntning förhoppning

oczerniać v
rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle svärta ner

oczko ˈɔʧ̑kɔ n
dziura w pończosze lub rajstopach maska

oczyszczać ɔˈʧ̑ɨʃʧ̑aʨ̑ v
usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości rengöra klara rensa

oczywisty ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ adj
taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać uppenbar evident obestridlig otvivelaktig självfallen självklar

oczywiście ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ particle
partykuła wyrażająca brak wątpliwości förstås givetvis naturligtvis självklart självfallet

od ɔt preposition
…tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot från
…tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś från
…tworzący konstrukcje porównawcze dwóch pojęć än

oda ˈɔda n
patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee; ode

odbijać ɔdˈbʲijäʨ̑ v
o powierzchniach mających właściwości zwierciadła: odtwarzać, dawać obraz czegoś reflektera återspegla
uderzywszy o coś, o kogoś, odskakiwać lub zmieniać kierunek swego ruchu studsa

odbyt ˈɔdbɨt n
(anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego; analöppning anus

odcień ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ n
odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru nyans
nieznaczna różnica lub cecha trudno postrzegalna nyans

odcisk ˈɔtʲʨ̑isk n
odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym avtryck

odcisk palca ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a n
wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby fingeravtryck

odczuwalny adj
dający się odczuć, wyczuwalny kännbar

odczuwać ɔṭˈʧ̑uvaʨ̑ v
reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów känna

odczyt n
sprawdzenie wartości zarejestrowanej na przyrządzie pomiarowym avläsning
wykład publicznie wygłoszony zwykle na temat popularnonaukowy föredrag föreläsning

oddawać ɔdˈːavaʨ̑ v
dawać coś komuś z powrotem, zwracać właścicielowi återlämna ge igen ge tillbaka lämna tillbaka
przekazywać, dostarczać coś komuś skänka överlämna
podporządkowywać się komuś överlämna sig

oddech ˈɔdːɛx n
pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc anda

oddychać ɔdˈːɨxaʨ̑ v
(fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska andas

oddziaływanie ˌɔdʲʥ̑awɨˈvãɲɛ n
(książkowy) wywierany wpływ influens inverkan påverkan

oddziaływać ˌɔdʲʥ̑aˈwɨvaʨ̑ v
wpływać, powodować skutek inverka påverka influera

oddzielać ɔdʲˈʥ̑ɛlaʨ̑ v
separować jedną rzecz od drugiej avskilja separera särskilja

odejmowanie ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie odwrotne do dodawania; subtraktion

odejmować ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑ v
(matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania; subtrahera

odgadnąć ɔdˈɡadnɔ̃ɲʨ̑ v
aspekt dokonany od: odgadywać gissa

odkrycie ɔtˈkrɨʨ̑ɛ n
napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej upptäckt

odkrywać ɔtˈkrɨvaʨ̑ v
poznawać coś nowego upptäcka

odkurzacz ɔtˈkuʒaʧ̑ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika; dammsugare

odkładać ɔtˈkwadaʨ̑ v
kłaść na bok rzeczy, które trzymało się w ręku lägga bort lägga ifrån sig lägga undan lägga åt sida
oszczędzać pieniądze lub inne zasoby na określony cel lägga undan spara
przenosić na późniejszy termin uppskjuta bordlägga lägga på hyllan skrinlägga

odległość ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑ n
długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami avstånd avlägshet

odległy ɔdˈlɛɡwɨ adj
znajdujący się daleko avlägsen

odlew ˈɔdlɛf n
przedmiot powstały z wypełnienia formy płynną masą, która po zakrzepnięciu, wyschnięciu lub wypaleniu przyjmuje kształt tej formy avtryck

odmiana ɔdˈmʲjãna n
(językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp. böjning

odmienny ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ adj
różny böjlig

odnośnie do ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ
(urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś angående

odpoczynek ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk n
przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił vila

odpowiadać ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑ v
być równoważnym czemuś motsvara
być za coś odpowiedzialnym ansvara svara för
dawać odpowiedź svara
spełniać jakieś warunki, oczekiwania motsvara svara mot

odpowiedni ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi adj
spełniający wymagane warunki passande tjänlig lämplig

odpowiedzialność ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑ n
obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś ansvar ansvarighet

odpowiedzialny ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ adj
przeznaczony do poniesienia konsekwencji ansvarig
będący przyczyną ansvarig
mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje ansvarig
poważnie traktujący swoje obowiązki ansvarig
przeznaczony do pewnej czynności ansvarig

odpowiedź ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
reakcja na pytanie svar

odpukać w niemalowane drewno ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ idiom
pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy peppar, peppar, ta i trä peppar peppar

odpychający adj
taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie frånstötande

odra ˈɔdra n
(medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka; mässling

odraczać ɔdˈraʧ̑aʨ̑ v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalnie przesuwać jakąś sprawę na późniejszy termin bordlägga

odrażający ˌɔdraʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny motbjudande

odrysowywać v
rysując, kopiować coś rita av

odróżniać ɔdˈruʒʲɲäʨ̑ v
identyfikować odmienne rodzaje czegoś skilja

odszkodowanie ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę; gottgörelse

odtrutka ɔtˈːrutka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny; motgift antidot

odtąd ˈɔtːɔ̃nt pronoun
od tej chwili, od teraz hädanefter i fortsättningen

odwaga ɔdˈvaɡa n
zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa mod kurage

odważny ɔdˈvaʒnɨ adj
taki, który ma odwagę modig
taki, który jest wynikiem działania odwagi, świadczy o czyjejś odwadze modig

odwiedzać ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑ v
składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś besöka hälsa på

odwołanie ˌɔdvɔˈwãɲɛ n
zwrócenie się osoby nieakceptującej decyzji jakichś władz do wyższej instancji o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę lub uchylenie wydanej decyzji besvär

odwrotnie ɔdˈvrɔtʲɲɛ adv
w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót tvärtom

odzyskiwać ˌɔdzɨˈsʲcivaʨ̑ v
mieć z powrotem wartość, którą się straciło; wrócić do dawnego stanu återfå
ponownie wchodzić w posiadanie jakiejś rzeczy återfå

odżywka do włosów n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych hårbalsam

oferta ɔˈfɛrta n
(potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje erbjudande offert anbud

offset ˈɔfːsɛt n
(drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego; offsettryck

ofiara ɔˈfʲjara n
osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś offer
osoba, która ucierpiała wskutek wypadku offer
poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś offer

ofiarny ɔˈfʲjarnɨ adj
gotowy do poświęceń, oddany offervillig

oficjalny ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ adj
zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący officiell

ogier ˈɔɟɛr n
(zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych; hingst

ogień ˈɔɟɛ̇̃ɲ n
płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania; eld brand

oglądanie ˌɔɡlɔ̃nˈdãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: oglądać beskådande

oglądać ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑ v
przypatrywać się komuś lub czemuś beskåda betrakta

ognioodporny adj
niewrażliwy, niepodatny na działanie ognia eldfast

ognisko ɔɟˈɲiskɔ n
(fizyka, fizyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie fokus brännpunkt
ułożony, płonący stos drewna brasa bål

ognistożółty ˌɔɟɲistɔˈʒuwtɨ adj
żółty w ognistym odcieniu brandgul

ogon ˈɔɡɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała; svans
końcowa część jakiegoś przedmiotu svans

ogrodnik ɔˈɡrɔdʲɲik n
osoba zajmująca się ogrodem trädgårdsmästare

ogrodzenie ˌɔɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
przeszkoda ogradzająca jakiś teren, np. w postaci płotu, parkanu, muru stängsel

ogromny ɔˈɡrɔ̃mnɨ adj
mający bardzo duży rozmiar oerhörd enorm väldig

ogrzewanie ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ n
czynność dostarczania ciepła uppvärmning bränning
urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło uppvärmning

ogrzewać ɔˈɡʒɛvaʨ̑ v
zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym värma värma upp
stawać się cieplejszym, dostarczać sobie ciepła skądś värma sig

ogród ˈɔɡrut n
miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych; trädgård

ogród zoologiczny ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ n
teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata; zoologisk trädgård

ogólnie ɔˈɡulʲɲɛ adv
powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy allmänt

ogórek ɔˈɡurɛk n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych; gurka

ogórkowa ˌɔɡurˈkɔva n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) zupa z kiszonych ogórków, z ziemniakami, zabielana śmietaną; gurksoppa

ohar ˈɔxar n
(ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny; gravand

ohydny ɔˈxɨdnɨ adj
obrzydliwy, budzący wstręt avskyvärd ohygglig

ojciec ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ n
mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka); fader far pappa

ojciec chrzestny ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ n
(kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną gudfar fadder

ojczym ˈɔjʧ̑ɨ̃m n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym styvfar styvfader

ojczyzna ɔjˈʧ̑ɨzna n
kraj, w którym ktoś się urodził; fosterland

okapi ɔˈkapʲi n
(zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach; okapi

okaryna ˌɔkaˈrɨ̃na n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie; okarina

okienko ɔˈcɛ̃nkɔ n
miejsce, stoisko w urzędach lub biurach, przy którym są obsługiwani klienci lucka

okno ˈɔkna ˈɔknɔ n
(informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program fönster
(matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra fönster
oszklony otwór w ścianie fönster glugg

oko ˈɔkɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd wzroku; öga centrum

oko cyklonu ˈɔkɔ ʦ̑ɨkˈlɔ̃nu n
obszar ciszy w centrum cyklonu; orkanens öga

oko za oko, ząb za ząb ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp proverb
zasada odwetu, odpłacanie złem za zło; öga för öga, tand för tand

okolica ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a n
obszar wokół czegoś bygd omgivning
obszar, który stanowi jakiś zbiór, całość omgivning

okolicznik ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik n
(gramatyka) część zdania określająca czasownik; adverbial

około ɔˈkɔwɔ particle
… wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu ungefär omkring cirka c:a ca tillnärmelsevis

około ɔˈkɔwɔ preposition
(dawniej, dawny) … określający miejsce dookoła przedmiotu c:a ca cirka omkring ungefär
… wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu ungefär omkring cirka c:a ca tillnärmelsevis

okoń ˈɔkɔ̃ɲ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba drapieżna; abborre

okres ˈɔkrɛs n
przedział czasu, czas trwania czegoś period
(fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy; period

okresowy ˌɔkrɛˈsɔvɨ adj
cyklicznie powtarzający się periodisk cyklisk återkommande

okropny ɔˈkrɔpnɨ adj
wywołujący strach, odrzucający förskräcklig hemsk ohygglig förfärlig ryslig gräslig

okrutny ɔˈkrutnɨ adj
nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem grym

okrąg ˈɔkrɔ̃ŋk n
(geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu); cirkel

okrągły ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ adj
mający kształt koła, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich rund

okręt podwodny n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu; ubåt undervattensbåt

oksymoron ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych; oxymoron självmotsägelse

oksytocyna n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu; oxytocin

oktawa ɔkˈtava n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej oktav
przedział czasu równy ośmiu dniom oktav

okulary ˌɔkuˈlarɨ n
przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu; glasögon

okulary przeciwsłoneczne ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ n
(optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem; solglasögon

okulista ˌɔkuˈlʲista n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu ögonläkare

okultyzm n
doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk; ockultism

okupacja ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja n
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium ockupation

olbrzym ˈɔlbʒɨ̃m n
człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile jätte gigant koloss

olcha ˈɔlxa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny brzozowatych; al
drewno olchy (1.1) ale

olej ˈɔlɛj n
(spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo olja
(technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący głównie jako paliwo olja

olej palmowy n
(spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego; palmolja

olej rycynowy n
olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce; ricinolja

olej słonecznikowy ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ n
olej wytwarzany z nasion słonecznika; solrosolja

oligarchia ˌɔlʲiˈɡarçja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli; oligarki

oligofrenia ˌɔlʲiɡɔˈfrɛ̃ɲja n
(medycyna, medyczny) upośledzenie umysłowe, niepełnosprawność intelektualna; oligofreni

oligopol ˌɔlʲiˈɡɔpɔl n
(ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw; oligopol

olimpijski ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci adj
taki, który dotyczy Olimpu, geograficznego lub mitycznego olympisk
związany z olimpiadą (starożytną lub nowożytną), taki, który dotyczy olimpiady albo taki jak na olimpiadzie olympisk

oliwa ɔˈlʲiva n
(spożywczy) ciekły tłuszcz wytłaczany z oliwek; oliv

oliwka ɔˈlʲifka n
(botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne; olivträd
owoc oliwki (1.1) oliv

oliwkowy ˌɔlʲifˈkɔvɨ adj
mający kolor dojrzałego owocu zielonej, marynowanej oliwki; olivfärgad

omański ɔ̃ˈmãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Oman omansk

ombudsman ɔ̃mˈbutsmãn n
rzecznik praw obywatelskich ombudsman

omdlenie ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.; svimning

omlet ˈɔ̃mlɛt n
(spożywczy) (kulinaria) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie; omelett

omułek ɔ̃ˈmuwɛk n
(zoologia, zoologiczny) przybrzeżny małż mórz europejskich i Oceanu Atlantyckiego; blåmussla

on ɔ̃n personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski han

ona ˈɔ̃na personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński hon

onager ɔ̃ˈnaɡɛr n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty; onager
(zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny; halvåsna onager

onanizm ɔ̃ˈnãɲism̥ n
zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych; onani

one ˈɔ̃nɛ personalPronoun
3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego de

oni ˈɔ̃ɲi personalPronoun
trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego de

ono ˈɔ̃nɔ personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj nijaki den det

ontologia ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja n
(filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu; ontologi
(informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi; ontologi

ontologiczny ˌɔ̃ntɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
(przymiotnik) od ontologia ontologisk

oologia ˌɔːˈlɔɟja n
(ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością oologi

opactwo ɔˈpaʦ̑tfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata; abbotskloster

opal ˈɔpal n
(mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu; opal

opalać ɔˈpalaʨ̑ v
poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry sola

opalenizna ˌɔpalɛ̃ˈɲizna n
ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV; solbränna

opat ˈɔpat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa abbot

opał ˈɔpaw n
to, czym pali się w piecu, aby ogrzać pomieszczenie; materiał do opalania bränsle

opera ˈɔpɛra n
budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1); opera
utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami; opera

operacja ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny; operation
działania skierowane na wykonanie określonego zadania operation

operator ˌɔpɛˈratɔr n
człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie operatör

opieka ɔˈpʲjɛka n
dbanie o kogoś lub coś; vård

opiekować się ˌɔpʲjɛˈkɔvaʨ̑‿ɕɛ v
sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś sköta ta hand om något vårda

opiekun ɔˈpʲjɛkũn n
osoba, która się kimś lub czymś opiekuje vårdare

opierać ɔˈpʲjɛraʨ̑ v
brać coś za podstawę, uzasadniać coś czymś basera

opiewać ɔˈpʲjɛvaʨ̑ v
wychwalać kogoś, zachwycać się czymś (najczęściej w utworze literackim, muzycznym) besjunga kväda lovprisa lovsjunga

opinia ɔˈpʲĩɲja n
sąd, zdanie na jakiś temat opinion åsikt
zdanie innych ludzi na temat danej osoby, renoma, reputacja rykte namn reputation

opisowy adj
mający charakter opisu beskrivande deskriptiv

opisywać ˌɔpʲiˈsɨvaʨ̑ v
przekazywać informacje w sposób słowny, dawać opis beskriva

opona ɔˈpɔ̃na n
(motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz; däck

oponka ɔˈpɔ̃nka n
(kulinaria) okrągłe ciastko o złotawej barwie, z otworem w środku, wykonane z ciasta drożdżowego lub serowego, smażone na głębokim tłuszczu, często posypywane cukrem pudrem munk

opowiadanie ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ n
coś, co zostało opowiedziane berättelse

opowiadać ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑ v
mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować berätta

opozycja ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja n
przeciwstawienie, przeciwdziałanie opposition
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) partia, stronnictwo przeciwne rządowi, większości parlamentarnej opposition

opozycyjny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący grupy opozycji względem władzy oppositionell

oprogramowanie ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
ogół programów komputerowych programvara mjukvara

oprócz ˈɔpruʧ̑ preposition
oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze, poza, z wyłączeniem, nie licząc förutom utom

oprócz tego ˈɔpruʧ̑ ˈtɛɡɔ
…uzupełniająca jakąś myśl dessutom förresten

opróżniać ɔˈpruʒʲɲäʨ̑ v
usuwać zawartość czegoś, czynić coś pustym tömma

optyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle optik

optymistyczny ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie optimistisk

optymizm ɔpˈtɨ̃mʲism̥ n
wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów optimism

opuszczać ɔˈpuʃʧ̑aʨ̑ v
zniżać coś, spuścić coś, przesunąć coś w dół sänka

opór ˈɔpur n
(fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu motstånd
akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp. motstånd
w lm przeszkody, utrudnienia motstånd

opłacalny adj
taki, który się opłaca i przynosi zysk albo oszczędność lönande

opłacać ɔpˈwaʦ̑aʨ̑ v
być wartym określonych kosztów bära sig

opłata ɔˈpwata n
kwota płacona za usługę, świadczenie avgift

opłatek ɔˈpwatɛk n
rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej; oblat

orangutan ˌɔrãŋˈɡutãn n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej; orangutang

orać ˈɔraʨ̑ v
(rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem plöja

orchestrion n
(historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj mechanicznej szafy grającej; orchestrion

orchidea ˌɔrçiˈdɛa n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk; orkidé

ordynator ˌɔrdɨ̃ˈnatɔr n
lekarz, który kieruje oddziałem szpitala avdelningsläkare

organ ˈɔrɡãn n
część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego organ
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś; organ

organizacja ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja n
grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów organisation
sposób przygotowywania czegoś, planowania organisation

organizm ɔrˈɡãɲism̥ n
(biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi; organism

organy n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały; orgel

orgazm ˈɔrɡasm̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy; orgasm

orgia ˈɔrʲɟja n
(potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia orgie

orientalny ˌɔrʲjɛ̃nˈtalnɨ adj
związany z Orientem, dotyczący Orientu orientalisk

ork n
(literacko) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą orch

orka ˈɔrka n
(zoologia, zoologiczny) Orcinus orca, drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy; späckhuggare

orkiestra ɔrʲˈcɛstra n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne orkester

orlik ˈɔrlʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Ictinaetus malayensis, ptak z rodziny jastrzębiowatych, z rodzaju Ictinaetus; svartörn

ormiański ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci n
język urzędowy Armenii; armeniska

ornament ɔrˈnãmɛ̃nt n
(sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym, ornament

ornitolog ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk n
(biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii ornitolog

ornitologia ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach; ornitologi

orogeneza ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza n
(geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych; orogenes

ortografia ˌɔrtɔˈɡrafʲja n
zbiór zasad i norm regulujących sposób zapisu słów danego języka za pomocą liter alfabetu i innych symboli; rättstavning ortografi

ortopeda ˌɔrtɔˈpɛda n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii ortoped

ortopedyczny ˌɔrtɔpɛˈdɨʧ̑nɨ adj
związany z ortopedią lub ortopedami ortopedisk

orzech ˈɔʒɛx n
suchy owoc o zdrewniałej łupinie; nöt

orzech włoski n
(spożywczy) (kulinaria) jadalne nasiono, orzech z drzewa (1.2) valnöt

orzechowy ˌɔʒɛˈxɔvɨ adj
złocistobrązowy, taki jak kolor orzecha nötbrun

orzeczenie ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu predikat
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozstrzygnięcie danej sprawy przez organ państwa działający w ramach swej kompetencji avgöra

orzeł ˈɔʒɛw n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach; örn

osa ˈɔsa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło; geting

oscylacja ˌɔsʦ̑ɨˈlaʦ̑ʲja n
wahanie, drganie, falowanie, kołysanie; ruch wahadłowy oscillation svängning

oscyloskop ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji; oscilloskop

oset ˈɔsɛt n
(botanika, botaniczny) Carduus rodzaj roślin z rodziny astrowatych; tistel

osiemdziesięcioczterolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt cztery lata åttiofyraåring

osiemdziesięcioczteroletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt cztery lata åttiofyraårig
trwający osiemdziesiąt cztery lata åttiofyraårig

osiemdziesięciodwulatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt dwa lata åttiotvååring

osiemdziesięciodwuletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt dwa lata åttiotvåårig
trwający osiemdziesiąt dwa lata åttiotvåårig

osiemdziesięciodziewięciolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt dziewięć lat åttionioåring

osiemdziesięciodziewięcioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt dziewięć lat åttionioårig
trwający osiemdziesiąt dziewięć lat åttionioårig

osiemdziesięciojednolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt jeden lat åttioettåring

osiemdziesięciojednoletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt jeden lat åttioettårig
trwający osiemdziesiąt jeden lat åttioettårig

osiemdziesięciolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
osoba w wieku 80-89 lat åttioåring

osiemdziesięcioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt lat åttioårig
trwający osiemdziesiąt lat åttioårig

osiemdziesięcioośmiolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt osiem lat åttioåttaåring

osiemdziesięcioośmioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt osiem lat åttioåttaårig
trwający osiemdziesiąt osiem lat åttioåttaårig

osiemdziesięciopięciolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt pięć lat åttiofemåring

osiemdziesięciopięcioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt pięć lat åttiofemårig
trwający osiemdziesiąt pięć lat åttiofemårig

osiemdziesięciosiedmiolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt siedem lat åttiosjuåring

osiemdziesięciosiedmioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt siedem lat åttiosjuårig
trwający osiemdziesiąt siedem lat åttiosjuårig

osiemdziesięciosześciolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt sześć lat åttiosexåring

osiemdziesięciosześcioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt sześć lat åttiosexårig
trwający osiemdziesiąt sześć lat åttiosexårig

osiemdziesięciotrzylatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt trzy lata åttiotreåring

osiemdziesięciotrzyletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt trzy lata åttiotreårig
trwający osiemdziesiąt trzy lata åttiotreårig

osiemnastolatek ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemnaście lat artonåring

osiemnastoletni ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemnaście lat artonårig
trwający osiemnaście lat artonårig

osierdzie ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ n
(anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce; hjärtsäck perikardium

osika ɔˈɕika n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych; asp

osioł ˈɔɕɔw n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę domowe z rodziny koniowatych; åsna
(potocznie, potoczny) głupi człowiek åsna
(potocznie, potoczny) uparty człowiek åsna

osiągalny ˌɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ adj
możliwy do osiągnięcia uppnåelig

osiągać ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑ v
docierać do określonego miejsca uppnå
uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy uppnå
docierać lub doprowadzać coś do pewnego punktu uppnå
realizować pewien cel uppnå

osiągnięcie ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: osiągnąć dåd handling

osm ɔsm̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76; osmium

osoba ɔˈsɔba n
pojedynczy człowiek, ktoś person
(gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności person
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych person
bohater dramatu person

osobiście ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ adv
w odniesieniu do siebie samego / konkretnej osoby personligt
we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa personligen

osobliwość n
immanentny, niezwykły, oryginalny charakter kogoś lub czegoś egenhet

osobliwy adj
nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta underlig besynnerlig bisarr

osobnik ɔˈsɔbʲɲik n
jednostkowy okaz gatunku; individ

ostatecznie ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ adv
wreszcie, w końcu slutligen

ostateczny ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ adj
(książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny avgörande slutlig
(książkowy) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy slutlig ytterlig

ostatni ɔˈstatʲɲi adj
znajdujący się na końcu listy, kolejności sista sist

ostatnio ɔˈstatʲɲɔ adv
w niedalekiej przeszłości nyligen på sen tid på sista tid på sistone sist

ostrokrzew ɔˈstrɔkʃɛf n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach; järnek

ostrosłup ɔˈstrɔswup n
(matematyka, matematyczny) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie; pyramid

ostrożnie ɔˈstrɔʒʲɲɛ adv
w sposób ostrożny, uważny försiktigt

ostrożny ɔˈstrɔʒnɨ adj
postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności försiktig aktsam

ostry ˈɔstrɨ adj
(kulinaria) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący amper skarp
taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie amper skarp
(matematyka, matematyczny) o kącie; o czymś, co ma kształt kąta: mniejszy niż 90° skarp
o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru skarp
o nieprzyjemnych warunkach pogodowych: silny, intensywny kärv
surowy, groźny amper kärv

ostryga ɔˈstrɨɡa n
(zoologia, zoologiczny) (kulinaria) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym; ostron

ostrygojad ˌɔstrɨˈɡɔjat n
(ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie; strandskata

ostrze ˈɔsṭʃɛ n
część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu blad egg skär

ostrzegać ɔˈsṭʃɛɡaʨ̑ v
informować o potencjalnym niebezpieczeństwie varna

ostrzenie ɔˈsṭʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ostrzyć formering

ostrzeżenie ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ n
akt ostrzegania; przestroga przed czymś varning

ostrzyć ˈɔsṭʃɨʨ̑ v
czynić ostrym (krawędź czegoś) vässa skärpa spetsa
czynić ostrym (wierzchołek czegoś) formera

oswojony ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ adj
o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość tam

oszczep ˈɔʃʧ̑ɛp n
(sport, sportowy) (potocznie, potoczny) rzut oszczepem (1.2); spjutkastning
(łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie; spjut
(sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania; spjut

oszczepnik ɔʃˈʧ̑ɛpʲɲik n
(sport, sportowy) sportowiec uprawiający rzut oszczepem spjutkastare

oszczędność ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑ n
cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki besparing

oszczędzać ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑ v
zużywać w niewielkiej ilości spara

oszukiwać ˌɔʃuˈcivaʨ̑ v
doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktó skoja

oszust ˈɔʃust n
ten, kto oszukuje skojare

osłomuł ɔsˈwɔ̃muw n
(zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny; mulåsna

otaczać ɔˈtaʧ̑aʨ̑ v
rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan) omge kanta omgiva

otchłań ˈɔtxwãɲ n
puste, ogromne, głębokie miejsce avgrund gap klyfta

otocjon ɔˈtɔʦ̑ʲjɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) ssak afrykański przypominający psa i lisa, z charakterystycznymi długimi uszami; afrikansk öronhund

otoczenie ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron omgivning
ludzie, z którymi ma się najczęstsze kontakty, którzy są najbardziej znaczący omgivning

otrzewna n
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy; bukhinna

otwarcie ɔtˈfarʲʨ̑ɛ n
uroczystość założenia, uruchomienia czegoś öppning

otwartość n
cecha tego, co jest otwarte, skierowane do wszystkich öppenhet

otwarty ɔtˈfartɨ adj
niczym nie osłonięty, z dostępem do wnętrza fri öppen
niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony öppen fri
(informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy öppen fri
o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć öppen rak rättfram uppriktig ärlig öppenhjärtig
o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji; öppen olöst
o sklepie: czynny, działający öppen
ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami öppen allmän fri offentlig tillgänglig

otwieracz ɔtˈfʲjɛraʧ̑ n
przyrząd służący do otwierania, np. konserw, butelek öppnare burköppnare flasköppnare konservöppnare

otwierać ɔtˈfʲjɛraʨ̑ v
powodować, że coś przestaje być zamknięte öppna

otyłość ɔˈtɨwɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga; fetma

owad ˈɔvat n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł; insekt

owadobójczy ˌɔvadɔˈbujʧ̑ɨ adj
używany do zabijania owadów insektsdödande

owadożerca ˌɔvadɔˈʒɛrʦ̑a n
zwierzę lub roślina żywiąca się owadami insektsätare

owadożerny ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ adj
żywiący się owadami insektsätande

owal ˈɔval n
(geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę; oval

owca ˈɔfʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie; får

owies ˈɔvʲjɛs n
(botanika, botaniczny) Avena L., rodzaj roślin zbożowych należących do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy; havre

owoc ˈɔvɔʦ̑ n
(botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona; frukt
(przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań frukt

ozdabiać ɔzˈdabʲjäʨ̑ v
czynić coś ładniejszym lub strojniejszym dekorera spetsa

oznaczać ɔzˈnaʧ̑aʨ̑ v
być oznaką antyda indikera tyda på
wyrażać określoną treść beteckna betyda innebära
znakować, wyróżniać, robić znak beteckna markera märka pricka

ozon ˈɔzɔ̃n n
(chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach; ozon

ołtarz ˈɔwtaʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu; altare

ołów ˈɔwuf n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82; bly

ołówek ɔˈwuvɛk n
przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać; blyertspenna penna

oś ɔɕ n
centralna linia danego układu axel

oślepiać v
poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie blända
pozbawiać rozumu, uniemożliwiać panowanie nad sobą förblinda
pozbawiać wzroku förblinda göra blind

ośmiolatek ˌɔɕmʲjɔˈlatɛk n
chłopiec mający osiem lat åttaåring

ośmioletni ˌɔɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiem lat åttaårig
trwający osiem lat åttaårig

ośmiornica ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach; bläckfisk

ość ɔɕʨ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb; fiskben

pacha ˈpaxa n
(anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym armhåla

pachnieć ˈpaçɲɛ̇ʨ̑ v
wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny lukta

pachołek paˈxɔwɛk n
(pogardliwie) człowiek zachowujący się jak sługa hantlangare hejduk lakej medlöpare
człowiek pełniący służbę dräng hejduk hjälpreda tjänstehjon
słupek ostrzegawczy stojący przy drodze pollare
słupek służący do obkładania cum i szpringów pollare

pachwina paxˈfʲĩna n
(anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda ljumske

pacjent ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt n
osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej; patient

pacyfizm n
pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen pacifism

paczka ˈpaʧ̑ka n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem; paket

padać ˈpadaʨ̑ v
o deszczu, śniegu, itp.: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego) regna
zlatywać, lecieć w dół falla
o terytorium: ulegać przed siłami nieprzyjaciela falla

padlina paˈdlʲĩna n
zwierzęce zwłoki as

pagaj ˈpaɡaj n
(środowiskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krótkie wiosło z jednym piórem, służące do wiosłowania bez użycia dulki, np. w kanadyjce paddel

pagoda paˈɡɔda n
(budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami pagod

pagórek paˈɡurɛk n
niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów backe

paj n
(kulinaria) okrągły placek z nadzieniem paj

pająk ˈpajɔ̃ŋk n
(zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny; spindel

pajęczyna ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na n
sieć tkana przez pająka spindelväv spindelnät

pakiet ˈpacɛt n
(informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu; paket

pakistański ˌpaciˈstãj̃sʲci adj
związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu pakistansk

pakt pakt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym pakt

palacz ˈpalaʧ̑ n
osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo rökare

palec ˈpalɛʦ̑ n
u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy finger tå

palec wskazujący ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki; pekfinger

palenie paˈlɛ̃ɲɛ n
zwyczaj palenia papierosów, tytoniu rökning

paleolit ˌpalɛˈɔlʲit n
(archeologia, archeologiczny) epoka w dziejach ludzkości, trwająca od ok. 5-3 mln r. p.n.e. do ok. 10000 r. p.n.e.; gammal stenålder paleolitisk tid

paleolityczny ˌpalɛɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
żyjący / mający miejsce w paleolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego paleolitisk

paleontologia ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych; paleontologi

paleozoolog ˌpalɛɔzɔˈːlɔk n
specjalista zajmujący się badaniem zwierząt, które żyły w minionych epokach geologicznych paleozoolog

palestyński ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci adj
związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców palestinsk

palimpsest paˈlʲĩmpsɛst n
(historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst; palimpsest

palindrom paˈlʲĩndrɔ̃m n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz); palindrom

paliwo paˈlʲivɔ n
substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach bränsle

palić za sobą mosty ˈpalʲiʥ̑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ v
(książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie bränna sina skepp

pallad ˈpalːat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46; palladium

palladianizm ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥ n
(sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach; palladianism

palma ˈpalma n
(botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie palm

pamflet ˈpãw̃flɛt n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji pamflett

pamiątka pãˈmʲjɔ̃ntka n
drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę suvenir

pamięć ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑ n
zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.; minne

pan pãn n
feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca herre herr
zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty herr
pracodawca dla służby herr
właściciel niewolników herr
z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy herr

panamski pãˈnãmsʲci adj
odnoszący się do państwa Panama panamansk

panarabizm ˌpãnaˈrabʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych; panarabism

panarabski ˌpãnaˈrapsʲci adj
związany z panarabizmem, głoszący zjednoczenie ludów arabskich panarabisk

pancernik pãnˈʦ̑ɛrʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek; bälta

pancerz ˈpãnʦ̑ɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze; pansar
(wojskowość, wojskowy) metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym pansar

pandeizm pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem; pandeism

pandemia pãnˈdɛ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat) pandemi

pani ˈpãɲi n
zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty fru

panika n
nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu) panik

panna ˈpãnːa n
(potocznie, potoczny) sympatia, partnerka flickvän
dziewczyna, młoda kobieta flicka fröken
kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani) fröken jungfru

panna młoda ˈpãnːa ˈmwɔda n
kobieta w dniu swojego ślubu brud

panorama ˌpãnɔˈrãma n
rozległy, szeroki widok panorama

panować pãˈnɔvaʨ̑ v
występować, pojawiać się råda

panpsychizm n
(filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi panpsykism

panslawizm pãw̃ˈslavʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich; panslavism

panteista ˌpãntɛˈ<sup>j</sup>ista n
osoba wyznająca panteizm panteist

panteizm pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury; panteism

panteon pãnˈtɛɔ̃n n
(starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom; panteon

pantoflarz pãnˈtɔflaʃ n
mężczyzna potulny, ulegający kobiecie toffelhjälte

papier ˈpapʲjɛr n
wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji; papper
(potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument papper

papier toaletowy ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ n
chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu toalettpapper toapapper

papier śniadaniowy n
specjalny papier do zawijania kanapek smörgåspapper

papiernia n
zakład wytwarzający papier pappersbruk

papieros paˈpʲjɛrɔs n
wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem; cigarett cigarrett

papież ˈpapʲjɛʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan; påve

papirus paˈpʲirus n
(botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu; papyrus
materiał pisarski, wyrabiany z włókien (1.1); papyrus

paplać ˈpaplaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach babbla pladdra rabbla sladdra

paproć ˈpaprɔʨ̑ n
(botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z gromady paprotników; ormbunke

papuański ˌpapuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Papua-Nowa Gwinea papuansk

papuga paˈpuɡa n
(ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes, rząd ptaków tropikalnych; papegoja
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny (1.1) papegoja
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty papegoja

papużka falista paˈpuʃka faˈlʲista n
(ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia; undulat

para ˈpara n
(fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym; ånga dunst attenånga

paradygmat ˌparaˈdɨɡmat n
(filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki; paradigm
(językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu; paradigm

parafia paˈrafʲja n
(kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza; församling

parafialny adj
(kościelny) związany z parafią, należący do parafii församlings- socken-

paragwajski ˌparaˈɡvajsʲci adj
odnoszący się do państwa Paragwaj paraguayansk

parapetówka ˌparapɛˈtufka n
(potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania inflyttningsfest

parasol paˈrasɔl n
przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem parasoll
przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem paraply

parazytologia ˌparazɨtɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami; parasitologi

parazytologiczny adj
dotyczący parazytologii parasitologisk

park park n
duży śródmiejski, rekreacyjny ogród z wytyczonymi alejkami; park

park narodowy ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ n
obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody; nationalpark

parking ˈparʲcĩŋk n
plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych; parkering bilparkering

parkowanie ˌparkɔˈvãɲɛ n
zatrzymywanie pojazdu na postoju, parkingu lub w innym przeznaczonym do tego miejscu parkering

parlament parˈlãmɛ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy; parlament ting

parodia paˈrɔdʲja n
celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego; parodi

parodiować v
dokonywać parodii czegoś parodiera

parostatek ˌparɔˈstatɛk n
dawny, niewielki statek z silnikiem parowym, zwykle przeznaczony do żeglugi śródlądowej lub przybrzeżnej, z podsiębiernymi kołami napędowymi ångbåt

partenogeneza n
(biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej; partenogenes

parter ˈpartɛr n
kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią bottenvåning

partia ˈpartʲja n
(zobacz) partia polityczna parti

partia polityczna ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem; politiskt parti

partnerstwo n
równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami kompanjonskap

party ˈpartɨ n
(książkowy) przyjęcie towarzyskie party

partykuła ˌpartɨˈkuwa n
(językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech; partikel

partyzana ˌpartɨˈzãna n
(historia, historyczny, historycznie) broń drzewcowa o długim, obosiecznym grocie, używana w zachodniej Europie od XV w.; bardisan

parzystokopytny paˈʒɨstɔkɔˈpɨtnɨ adj
(zoologia, zoologiczny) zwykle lm parzystokopytne ssaki, które mają parzystą liczbę palców zwieńczonych kopytami; partåiga hovdjur

parzysty paˈʒɨstɨ adj
taki, który występuje w parze jämn

parzyć ˈpaʒɨʨ̑ v
o zwierzętach: łączyć się w pary w okresie godowym, kopulować leka

pas planetoid n
(astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid; asteroidbältet

pas startowy ˈpas ːtarˈtɔvɨ n
(lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów landningsbana

pasażer paˈsaʒɛr n
osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem passagerare

pasierb ˈpaɕɛrp n
syn małżonka z innego małżeństwa styvson

pasierbica ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a n
córka małżonka z innego małżeństwa styvdotter

pasikonik ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad; vårtbitare

paskal ˈpaskal n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI; pascal

pasować paˈsɔvaʨ̑ v
(termin karciany) wycofywać się z dalszej licytacji przez powiedzenie słowa „pas” passa
(książkowy) ustępować, rezygnować z zamierzonego celu passa
być odpowiednim do czyichś potrzeb duga lämpa sig passa vara lämplig rätt
być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się passa duga lämpa sig vara lämplig rätt
przypadać do gustu tilltala
stanowić dobraną parę lub zespół passa ihop

pasożyt paˈsɔʒɨt n
(biologia, biologiczny) organizm czerpiący korzyści ze współżycia z innym organizmem, zazwyczaj ze szkodą dla swego gospodarza; parasit

pasta ˈpasta n
substancja o stałej, ale kleistej konsystencji; coś, czym można smarować pasta

pasta do zębów ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej; tandkräm

pasteryzacja ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja n
(spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie; pastörisering

pastor ˈpastɔr n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki; pastor

pastwisko paˈstfʲiskɔ n
(rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt vall

pasza ˈpaʃa n
(zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma; foder

paszport ˈpaʃpɔrt n
dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych; pass

pasztet strasburski ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci n
(kulinaria) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej; foie gras

paszto ˈpaʃtɔ n
język Pasztunów; pashto

patelnia paˈtɛlʲɲa n
naczynie kuchenne służące do smażenia potraw; stekpanna panna

patent ˈpatɛ̃nt n
dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku; patent

patriotyzm paˈtrʲjɔtɨsm̥ n
miłość ojczyzny i własnego narodu, połączona z gorliwością ofiar dla nich; patriotism

patrolować v
wykonywać obchód kontrolowanego terenu patrullera

patroszyć v
usuwać trzewia z martwego zwierzęcia rensa

patrzeć ˈpaṭʃɛʨ̑ v
kierować wzrok na coś lub na kogoś se se på

patyk ˈpatɨk n
cienkie drewienko pinne

patyna paˈtɨ̃na n
rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu patina

pauza ˈpawza n
przerwa w jakiejś czynności paus
(szkolnictwo, szkolny) przerwa między lekcjami w szkole paus

paw paf n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju (1.1) påfågel

pawian ˈpavʲjãn n
(zoologia, zoologiczny) małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku; babian

paznokieć pazˈnɔcɛ̇ʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka; nagel fingernagel

pazur ˈpazur n
(zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych; klo

pałac ˈpawaʦ̑ n
(architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka palats

pałka ˈpawka n
kij służący do uderzania, najczęściej drewniany lub gumowy, tępo zakończony batong påk

państwo ˈpãj̃stfɔ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury; stat

państwowy pãj̃ˈstfɔvɨ adj
będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem statlig

paść paɕʨ̑ v
doglądać zwierząt pożywiających się na łące beta

październik paʑˈʥ̑ɛrʲɲik n
dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); oktober slaktmånad

pchli targ ˈpxlʲi ˈtark n
(handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów loppmarknad loppis

pchła pxwa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią; loppa

pech pɛx n
niepomyślny zbieg okoliczności otur

pechowy pɛˈxɔvɨ adj
świadczący o pechu oturlig otursam

pedagog n
nauczyciel, wychowawca pedagog

pedagogiczny adj
związany z pedagogiką, wychowawczy pedagogisk

pedagogika ˌpɛdaˈɡɔɟika n
nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania; pedagogik

pedał ˈpɛdaw n
(technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych; pedal trampa

pedałować ˌpɛdaˈwɔvaʨ̑ v
obracać pedałami, jadąc rowerem lub innym pojazdem trampa

pediatra pɛˈdʲjatra n
(medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy barnläkare

pediatria n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi; pediatrik

pedofil pɛˈdɔfʲil n
(seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci pedofil

pedofilia ˌpɛdɔˈfʲilʲja n
(seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci; pedofili

pejoratywny ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ adj
mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk pejorativ

pelikan pɛˈlʲikãn n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych; pelikan

penis ˈpɛ̃ɲis n
(anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt; penis balle kuk snopp petterniklas pitt

pentagram n
(geometria) pięciokąt gwiaździsty; pentagram

peptyd ˈpɛptɨt n
(biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów peptid

percepcja n
odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów perception

perfumy pɛrˈfũmɨ n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk parfym

pergamin n
niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania pergament

perkoz ˈpɛrkɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku; dopping

perkoz dwuczuby ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów; skäggdopping

perkusista ˌpɛrkuˈɕista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji trummis

perliczka pɛrˈlʲiʧ̑ka n
(ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic; pärlhöna

permanencja n
cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie beständighet

permanentny ˌpɛrmãˈnɛ̃ntnɨ adj
taki, który trwa nieprzerwanie, bez przerwy permanent

peron ˈpɛrɔ̃n n
(kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego perrong

peronizm pɛˈrɔ̃ɲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem; peronism

perski ˈpɛrsʲci adj
dotyczący Persji, pochodzący z Persji persisk persiska

perski ˈpɛrsʲci n
język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu; persiska

perskojęzyczny ˌpɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem perskim persiskspråkig
spisany, stworzony w języku perskim persiskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem perskim persiskspråkig

personifikacja ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkaʦ̑ʲja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich; personifikation förkroppsligande

persymona ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1) kaki persimonträd kakiträd
(spożywczy) czerwonopomarańczowy, jadalny owoc rośliny z rodzaju (1.1) persimon

peruka pɛˈruka n
cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę; peruk

peruwiański ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Peru peruansk

peryhelium ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca; perihelium

peryskop pɛˈrɨskɔp n
urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony; periskop

perła ˈpɛrwa n
(biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów; pärla

pesymista ˌpɛsɨ̃ˈmʲista n
człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy pessimist

pesymistyczny ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia pessimistisk

pesymizm pɛˈsɨ̃mʲism̥ n
tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy; pessimism

petrografia ˌpɛtrɔˈɡrafʲja n
(geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał; petrografi

petycja pɛˈtɨʦ̑ʲja n
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy; petition

pewien ˈpɛvʲjɛ̃n adj
całkowicie przekonany o słuszności säker
określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś viss

pełnia ˈpɛwʲɲa n
(astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część fullmåne

pełnomocnik n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu befullmäktigad fullmäktig ombud

pełny ˈpɛwnɨ adj
wypełniony w największym możliwym stopniu full

piaff n
(jeździectwo, jeździecki) rodzaj chodu, w którym koń kłusuje w miejscu, w dużym zebraniu, wysoko unosząc przednie kończyny; piaff

piana ˈpʲjãna n
masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu skum

piana z białek n
(kulinaria) półprodukt kulinarny z roztrzepanych białek jaj vispad äggvita

pianino pʲjä̃ˈɲĩnɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo; piano

pianista pʲjä̃ˈɲista n
osoba, która gra na pianinie lub fortepianie pianist

piano nobile n
(architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa); piano nobile

piasek ˈpʲjasɛk n
luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu; sand

piaskownica ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a n
wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci; sandlåda

piasta ˈpʲjasta n
(technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś; nav

piec pʲjɛʦ̑ n
budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania spis panna

piec pʲjɛʦ̑ v
poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody baka

piechota pʲjɛˈxɔta n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem; infanteri

piecuszek pʲjɛˈʦ̑uʃɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie; lövsångare

pieczarka pʲjɛˈʧ̑arka n
(kulinaria) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny champinjon
(botanika, botaniczny) rodzaj grzybów jadalnych, Agaricus L.; champinjon

pieczeń ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ n
(kulinaria) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb) stek

pieczone gołąbki nie lecą same do gąbki pʲjɛˈʧ̑ɔ̃nɛ ɡɔˈwɔ̃mpʲci ɲɛ‿ˈlɛʦ̑ɔ̃w̃ ˈsãmɛ dɔ‿ˈɡɔ̃mpʲci proverb
nic w życiu nie przychodzi bez trudu, bez działania stekta sparvar flyger ej i munnen

pieg pʲjɛk n
mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych); fräkne

piegża ˈpʲjɛɡʒa n
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów; ärtsångare

piekarnia pʲjɛˈkarʲɲa n
miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki bageri
sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze bageri

piekarz ˈpʲjɛkaʃ n
człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp. bagare

piekło ˈpʲjɛkwɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi; helvete
(przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień helvete

pielgrzym n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu pilgrim

pielęgnacja ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnaʦ̑ʲja n
pielęgnowanie kogoś lub czegoś, dbanie o coś lub kogoś skötsel

pielęgniarka ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka n
kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami; sjuksköterska sjukvårdarinna sköterska

pieniądz pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑ n
(bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów; pengar

pieprz pʲjɛpʃ n
(botanika, botaniczny) roślina zielna lub krzew; pepparväxt
(kulinaria) przyprawa otrzymywana z tej rośliny peppar

pieprz czarny n
(botanika, botaniczny) (Piper nigrum) gatunek rośliny z rodziny pieprzowatych; svartpeppar

pieprzniczka pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka n
(kulinaria) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu pepparströare

pieprzyca siewna pʲjɛˈpʃɨʦ̑a ˈɕɛvna n
(botanika, botaniczny) roślina zielna z rodziny kapustowatych, stosowana w kuchni; kryddkrasse smörgåskrasse

pierdolenie ˌpʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ n
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawianie seksu knull

pierdolić pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) zmyślać, mówić coś głupiego prata skit
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna) knulla
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać seks ze sobą nawzajem knulla sig

pierdzieć ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne prutta fisa

pieriestrojka ˌpʲjɛrʲjɛˈstrɔjka n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (publikatory) (historia, historyczny, historycznie) nieoficjalna nazwa reform w ZSRR w II połowie lat 1980; perestrojka

piernik ˈpʲjɛrʲɲik n
(kulinaria) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem; pepparkaka

pierwiastek pʲjɛrˈvʲjastɛk n
(chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny; grundämne
(matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej; rot
(matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji; rot

pierwiastek chemiczny pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ n
taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze; grundämne
zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze; grundämne

pierwiosnek pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny gransångare

pierwsza dama ˈpʲjɛrfʃa ˈdãma n
nieformalny, honorowy tytuł, przysługujący małżonce głowy (przywódcy) państwa, zwykle żonie prezydenta; första dam

pierwsza pomoc ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑ n
pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia; första hjälpen

pierwsza wojna światowa ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918; första världskriget

pierwsze koty za płoty ˈpʲjɛrfʃɛ ˈkɔtɨ za‿ˈpwɔtɨ proverb
pierwsze poczynione próby nie muszą być udane alla barn i början

pierś pʲjɛrʲɕ n
przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia bröst

pierścień ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ n
ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem; ring

pies pʲjɛs n
(zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe; hund vovve
samiec psa (1.1) hund

pies do towarzystwa ˈpʲjɛz ˌdɔ‿tɔvaˈʒɨstfa n
najczęściej mały pies o łagodnym charakterze trzymany jako pupil, towarzysz człowieka sällskapshund

pies ozdobny ˈpʲjɛs ɔˈzdɔbnɨ n
mały pies o gładkiej, często dłuższej sierści (lub włosie) trzymany jako zwierzę domowe, pupil dvärghund

pies pasterski ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci n
(kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami; vallhund

pies policyjny ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ n
pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby polishund

pies pracujący ˈpʲjɛs ˌpraʦ̑uˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony do wypełniania określonych zadań polegających na współpracy z człowiekiem brukshund

pies przewodnik ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik n
pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym ledarhund blindhund

pieszczota pʲjɛʃˈʧ̑ɔta n
czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś smekning

pieszy ˈpʲjɛʃɨ adj
poruszający się jedynie na własnych nogach gående

pieszy ˈpʲjɛʃɨ n
osoba, która porusza się na własnych nogach gående fotgängare

pietruszka pʲjɛˈtruʃka n
jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci; persilja

pień pʲjɛ̇̃ɲ n
zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi stam

pieścić v
tulić, głaskać okazując czułość smeka

pieśń pʲjɛ̇ɕɲ̊ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego; sång visa

pigułka pʲiˈɡuwka n
mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie piller

pigwa ˈpʲiɡva n
(kulinaria) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory kvitten
(botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach; kvitten

pijak ˈpʲijak n
osoba nadużywająca alkoholu supare

pijany pʲiˈjãnɨ adj
pod wpływem alkoholu berusad full drucken onykter

pijawka pʲiˈjafka n
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych blodigel igel
(zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic; igel blodigel

piksel ˈpʲiksɛl n
(informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner); pixel

pilnik ˈpʲilʲɲik n
rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna; fil

pilny ˈpʲilnɨ adj
gorliwie i rzetelnie coś wykonujący arbetsam flitig idog trägen
wymagający pośpiechu, szybkiego działania brådskande angelägen bråd

pilot ˈpʲilɔt n
(lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem pilot
osoba odpowiedzialna za przebieg wycieczki fjärrkontroll

pinczer średni ˈpʲĩn͇ʧ̑ɛrʲ ˈɕrɛdʲɲi n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy pinczerów pochodząca z Niemiec; mellanpinscher

pinezka pʲĩˈnɛska n
krótka szpilka z płaską lub kulistą główką; stift

pingwin ˈpʲĩŋɡvʲĩn n
(ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej; pingvin

pionek ˈpʲjɔ̃nɛk n
(szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka; bonde
(przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę bricka redskap

piorun ˈpʲjɔrũn n
wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią; blixt

piosenka pʲjɔˈsɛ̃nka n
wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze; sång visa

piosenkarka ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka n
artystka, która śpiewa piosenki sångerska

piosenkarz pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ n
osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem; sångare

piramida ˌpʲirãˈmʲida n
(architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona; pyramid
(architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej pyramid

pirat ˈpʲirat n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne; pirat sjörövare

piromania ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem; pyromani

pirotechnika n
dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych; pyroteknik

pisanka pʲiˈsãnka n
(etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy; påskägg

pisarz ˈpʲisaʃ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą; författare skriftställare skrivare

pisać ˈpʲisaʨ̑ v
umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium skriva
tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma skriva

pisk pʲisk n
cienki, przenikliwy dźwięk tjut

pisklę ˈpʲisklɛ n
(ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka; fågelunge

pismo ˈpʲismɔ n
zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu; skrift
czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści skrift
nota, dokument na jakiś temat skrift
sposób pisania skrift

pistacja pʲiˈstaʦ̑ʲja n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny nanerczowatych; pistaschträd
owoc drzewa pistacjowego pistasch pistaschmandel

pistolet pʲiˈstɔlɛt n
ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa; pistol

pistolet maszynowy pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ n
indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami, kulsprutepistol

piszczeć ˈpʲiʃʧ̑ɛʨ̑ v
(o istotach żywych) wydawać przenikliwy głos pipa
powodować przenikliwy dźwięk, odgłos pipa

piwnica pʲivʲˈɲiʦ̑a n
podziemne piętro budynku källare

piwny ˈpʲivnɨ adj
o kolorze oczu: brązowy z żółtym odcieniem, w kolorze piwa nötbrun

piwo ˈpʲivɔ n
(spożywczy) (kulinaria) niskoalkoholowy napój orzeźwiający; öl

pizza ˈpʲiʦ̑ːa n
(kulinaria) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie; pizza

pizzeria pʲiʦ̑ˈːɛrʲja n
restauracja, w której pizza jest głównym daniem; pizzeria

pióro ˈpʲjurɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek; fjäder
przyrząd do pisania bläckpenna penna

piąte koło u wozu ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu n
(przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana femte hjulet under vagnen

piątek ˈpʲjɔ̃ntɛk n
piąty dzień tygodnia fredag

pić pʲiʨ̑ v
spożywać płyny dricka
pić (1.1) alkohol, również nałogowo dricka supa

pięciokoronówka ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔkɔrɔ̃ˈnufka n
moneta o nominale 5 koron femkrona femkronorsmynt

pięciolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
chłopiec mający pięć lat femåring

pięcioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięć lat femårig
trwający pięć lat femårig

pięciomasztowiec ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̃maˈʃtɔvʲjɛʦ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający pięć masztów femmastare

pięciomasztowy ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̃maˈʃtɔvɨ adj
o żaglowcu: mający pięć masztów femmastad

pięciosylabowy ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔsɨlaˈbɔvɨ adj
liczący pięć sylab, składający się z pięciu sylab femstavig

pięknie ˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ adv
w piękny sposób, posiadając dużo piękna fagert skönt vackert

piękno ˈpʲjɛ̃ŋknɔ n
zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt; skönhet

piękny ˈpʲjɛ̃ŋknɨ adj
taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt vacker skön fager

pięta ˈpʲjɛ̃nta n
(anatomia, anatomiczny) tylna część stopy häl

pięta Achillesa ˈpʲjɛ̃nta ˌːçilˈːɛsa n
(mitologia grecka) (mitologia rzymska) czuły punkt, miejsce słabości; akilleshäl
(przenośnie, przenośnia) czuły, słaby, wrażliwy, podatny na zranienie punkt / miejsce akilleshäl

piętnastolatek ˌpʲjɛtnastɔˈlatɛk n
chłopak w wieku piętnastu lat femtonåring

piętnastoletni ˌpʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający piętnaście lat femtonårig
trwający piętnaście lat femtonårig

piętro ˈpʲjɛ̃ntrɔ n
nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej våning plan

pięćdziesięcioczterolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt cztery lata femtiofyraåring

pięćdziesięcioczteroletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt cztery lata femtiofyraårig
trwający pięćdziesiąt cztery lata femtiofyraårig

pięćdziesięciodwulatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt dwa lata femtiotvååring

pięćdziesięciodwuletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt dwa lata femtiotvåårig
trwający pięćdziesiąt dwa lata femtiotvåårig

pięćdziesięciodziewięciolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt dziewięć lat femtionioåring

pięćdziesięciodziewięcioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt dziewięć lat femtionioårig
trwający pięćdziesiąt dziewięć lat femtionioårig

pięćdziesięciojednolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt jeden lat femtioettåring

pięćdziesięciojednoletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt jeden lat femtioettårig
trwający pięćdziesiąt jeden lat femtioettårig

pięćdziesięciolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
osoba w wieku 50-59 lat femtioåring

pięćdziesięcioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt lat femtioårig
trwający pięćdziesiąt lat femtioårig

pięćdziesięcioośmiolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt osiem lat femtioåttaåring

pięćdziesięcioośmioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt osiem lat femtioåttaårig
trwający pięćdziesiąt osiem lat femtioåttaårig

pięćdziesięciopięciolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt pięć lat femtiofemåring

pięćdziesięciopięcioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt pięć lat femtiofemårig
trwający pięćdziesiąt pięć lat femtiofemårig

pięćdziesięciosiedmiolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt siedem lat femtiosjuåring

pięćdziesięciosiedmioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt siedem lat femtiosjuårig
trwający pięćdziesiąt siedem lat femtiosjuårig

pięćdziesięciosześciolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt sześć lat femtiosexåring

pięćdziesięciosześcioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt sześć lat femtiosexårig
trwający pięćdziesiąt sześć lat femtiosexårig

pięćdziesięciotrzylatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt trzy lata femtiotreåring

pięćdziesięciotrzyletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt trzy lata femtiotreårig
trwający pięćdziesiąt trzy lata femtiotreårig

pięść pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑ n
zaciśnięta dłoń näve knytnäve

piła ˈpʲiwa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba Pristis pristis z rodziny piłowatych, wyglądem przypominająca rekina; sågfisk
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek natarczywie, ciągłym upominaniem wymuszający na innych jakieś działanie torrboll tråkmåns
narzędzie tnące z zębatym ostrzem; såg

piłka ˈpʲiwka n
gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych boll

piłka nożna ˈpʲiwka ˈnɔʒna n
(sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika; fotboll
(sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1) fotboll

piłka ręczna ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na n
(sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika; handboll

piłkarz ˈpʲiwkaʃ n
(sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną fotbollsspelare

piłkarzyki ˌpʲiwkaˈʒɨci n
gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach; bordsfotboll

piżmak ˈpʲiʒmak n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo; bisam

plac plaʦ̑ n
wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów; torg plats

plac zabaw ˈplaʣ̑ ˈzabaf n
niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy; lekplats

plakat ˈplakat n
wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś affisch

plama ˈplãma n
brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś fläck plätt

plan plãn n
to, co chcemy zrobić plan
odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety plan

planeta plãˈnɛta n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę; planet

planeta karłowata plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą; dvärgplanet

planetarium ˌplãnɛˈtarʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich; planetarium

planetarny ˌplãnɛˈtarnɨ adj
dotyczący planet; taki, który jest właściwy, charakterystyczny dla planet planetarisk

planowanie ˌplãnɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: planować planering

planować plãˈnɔvaʨ̑ v
zamierzać planera
obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości planera
tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy planera

plaster ˈplastɛr n
(medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany plåster häfta
(pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych honungskaka
płaski, szeroki płat, często odkrojony od pewnej całości skiva

plastik ˈplastʲik n
(potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne plast

platyna plaˈtɨ̃na n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78; platina

playboy n
hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym playboy

plazma ˈplazma n
(biologia, biologiczny) osocze krwi; blodplasma plasma
(fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek; plasma

plaża ˈplaʒa n
brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji; strand sandstrand

plecak ˈplɛʦ̑ak n
rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach ryggsäck

plecy ˈplɛʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa; rygg

pled plɛt n
puszysty wełniany koc pläd

plemię ˈplɛ̃mʲjɔna ˈplɛ̃mʲjɛ n
forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar; stam

plemnik ˈplɛ̃mʲɲik n
(biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin; spermatozo spermie

pleonazm plɛˈɔ̃nasm̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących; pleonasm

pleśń n
gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych mögel

plik plʲik n
(informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość; fil

pliszka ˈplʲiʃka n
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae; ärla

plus plus n
(matematyka, matematyczny) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera plus

pluskolec pluˈskɔlɛʦ̑ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pluskwiak wodny pływający na grzbiecie; ryggsimmare

pluskwa ˈpluskfa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius; vägglus

pluskwiak ˈpluskfʲjak n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach; halvving

pluszowy miś pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ n
zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu nalle

plutokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi plutokrati

plutokratyczny adj
dotyczący plutokracji plutokratisk

pluton ˈplutɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94; plutonium
(wojskowość, wojskowy) pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów) peloton

pluć pluʨ̑ v
wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę spotta

plądrowanie ˌplɔ̃ndrɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: plądrować plundring

plądrować plɔ̃nˈdrɔvaʨ̑ v
przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie plundra

pneumatyczny ˌpnɛwmaˈtɨʧ̑nɨ adj
zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą pneumatisk

po pɔ preposition
…służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności efter

po kolei ˌpɔ‿kɔˈlɛji adv
jedna rzecz po drugiej, w prawidłowej kolejności turvis

pobieżny adj
wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści flyktig ytlig

pobożny pɔˈbɔʒnɨ adj
taki, który żyje zgodnie z zasadami religii from

pobudzać pɔˈbuʣ̑aʨ̑ v
zachęcać do czegoś egga sporra stimulera inspirera

pobyt ˈpɔbɨt n
przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś vistelse

pobór n
(administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej; värnplikt

pocałunek ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk n
serdeczne dotknięcie ustami innej osoby kyss puss

pocenie pɔˈʦ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: pocić się transpiration

pochodna pɔˈxɔdna n
(matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego; derivata

pochodzenie ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
wywodzenie się z czegoś ursprung

pochwa ˈpɔxfa n
(anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków; vagina slida
futerał na broń białą; skida slida

pochyłość pɔˈxɨwɔɕʨ̑ n
powierzchnia ukośna względem poziomu luttning sluttning

pocieszać pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑ v
mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój trösta

pocisk ˈpɔʨ̑isk n
przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki; kula

pociąg ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk n
(technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami; tåg

pociąg pocztowy ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk pɔʧ̑ˈtɔvɨ n
pociąg używany do przewozu przesyłek pocztowych, a w niektórych przypadkach do sortowania poczty posttåg

pocić się ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ v
wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku svettas transpirera

poczekalnia ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa n
miejsce dla osób, które czekają väntrum

poczta ˈpɔʧ̑ta n
budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1) postkontor post
instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp. post
korespondencja, listy post

pocztówka pɔʧ̑ˈtufka n
karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty; vykort

poczwarka pɔʧ̑ˈfarka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym; puppa

początek pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk n
to, od czego się coś zaczyna början begynnelse start

pod pɔt preposition
…wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia under

pod kluczem pɔt‿ˈkluʧ̑ɛ̃m idiom
być pod kontrolą, w zamknięciu (lub w areszcie) bakom lås och bom inom lås och bom

podanie pɔˈdãɲɛ n
pismo z prośbą skierowane do władz; ansökan ansökning begäran

podatek pɔˈdatɛk n
powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy skatt

podatek kościelny pɔˈdatɛk ːɔɕˈʨ̑ɛlnɨ n
(ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) podatek pobierany na rzecz kościoła, np. w formie odpisu; kyrkoskatt

podatnik pɔˈdatʲɲik n
osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki skattebetalare

podać ˈpɔdaʨ̑ v
przekazać coś komuś do rąk betjäna passa upp servera

podburzać pɔdˈbuʒaʨ̑ v
namawiać do buntu przeciw komuś hetsa uppvigla

podczas ˈpɔṭʧ̑as preposition
…służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności under

poddasze pɔdˈːaʃɛ n
(budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych vind vindsrum

poddać ˈpɔdːaʨ̑ v
uznać swoją porażkę wobec drugiej strony ge sig ge upp kapitulera

poddźwiękowy ˌpɔdʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ adj
mający prędkość mniejszą od prędkości dźwięku w powietrzu subsonisk

podejrzany ˌpɔdɛjˈʒãnɨ adj
budzący podejrzenia; niepewnego pochodzenia, o niepewnych intencjach itp. lurig

podejrzenie ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ n
posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy misstanke aning

podejrzewać ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑ v
przypuszczać ana

podeszwa pɔˈdɛʃfa n
(potocznie, potoczny) spodnia część stopy fotsula
dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami sula

podgatunek n
(systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna; underart

podgorzałka ˌpɔdɡɔˈʒawka n
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję; vitögd dykand

podgrzewać pɔdˈɡʒɛvaʨ̑ v
dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym värma upp

podkowa pɔtˈkɔva n
metalowe wzmocnienie kopyt końskich; hästsko

podkradać pɔtˈkradaʨ̑ v
kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu snatta

podkreślać pɔtˈkrɛɕlaʨ̑ v
zaznaczać tekst, rysując pod nim kreskę understryka

podkładka pod mysz n
(informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową musmatta

podmenu n
(informatyka, informatyczny) menu podrzędne w stosunku do innego undermeny

podniebienie ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców; gom

podnosić pɔdˈnɔɕiʨ̑ v
unieść, wziąć coś do góry lyfta

podnóżek n
mebel lub element jakiegoś układu na którym można wygodnie oprzeć nogi, zmniejszając ich obciążenie fotstöd

podobać się pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ v
odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym behaga tilltala slå an

podobny pɔˈdɔbnɨ adj
(geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury; lik liknande
wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd lik dylik

podologia n
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się diagnozą i leczeniem chorób stóp oraz stawu skokowo-goleniowego; podiatri

podpis ˈpɔtpʲis n
własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol) underskrift signatur

podpułkownik ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora; överstelöjtnant

podrabianie ˌpɔdraˈbʲjä̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: podrabiać förfalskning

podrywać pɔdˈrɨvaʨ̑ v
szybko coś/kogoś unosić rycka upp

podróż ˈpɔdruʃ n
długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego resa färd

podróżniczek ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych; blåhake

podróżnik pɔdˈruʒʲɲik n
ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często) resenär upptäcksresande

podróżować ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑ v
przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca resa färdas

podręcznik pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny; handbok

podstawek pɔtˈstavɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentów smyczkowych podtrzymujący struny na pewnej wysokości i przenoszący jej drgania do pudła rezonansowego stall

podstawowy ˌpɔtstaˈvɔvɨ adj
główny, elementarny grundläggande

podsumowanie n
krótkie, ogólne przedstawienie jakiejś sprawy sammandrag

podszewka pɔṭˈʃɛfka n
cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania foder

podsłuch ˈpɔtswux n
przechwytywanie i monitorowanie komunikacji elektronicznej, radiowej lub telefonicznej avlyssning

poduszeczka ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka n
miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek nåldyna

poduszka pɔˈduʃka n
worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych; kudde dyna

poduszka powietrzna pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna n
(motoryzacja) element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie; rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem krockkudde

poduszkowiec ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑ n
pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej; svävare

podwyższać pɔdˈvɨʃːaʨ̑ v
osiągać powiększenie w liczbie, osiągać większe nasilenie förhöja

podwójnie adv
dwa razy tyle dubbelt

podwójny pɔˈdvujnɨ adj
składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części dubbel
dwa razy większy, z dwa razy większą liczbą czegoś dubbel

podwórko pɔdˈvurkɔ n
przestrzeń przydomowa ogrodzona lub otoczona zabudowaniami gård

podwórze pɔdˈvuʒɛ n
plac obok domu, najczęściej otoczony ogrodzeniem i zabudowaniami gård

podziw ˈpɔʥ̑if n
zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem beundran

podziwiać pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑ v
darzyć podziwem beundra

podziękowanie ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: podziękować tack

podążać pɔˈdɔ̃w̃ʒaʨ̑ v
(książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku följa

podłoga pɔdˈwɔɡa n
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże golv

poeta pɔˈɛta n
literat piszący wiersze, tworzący poezję poet diktare

poetka pɔˈɛtka n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze poetissa

poetycki ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci adj
związany z poezją poetisk

poezja pɔˈɛzʲja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką poesi

poganin pɔˈɡãɲĩn n
osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm) hedning

pogarda pɔˈɡarda n
uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś förakt

pogaństwo pɔˈɡãj̃stfɔ n
często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych hedendom

pogląd ˈpɔɡlɔ̃nt n
sąd, opinia na określony temat; åsikt

pogoda pɔˈɡɔda n
chwilowy stan atmosfery väder väderlek

pogodynka ˌpɔɡɔˈdɨ̃nka n
(potocznie, potoczny) prezenterka telewizyjna przedstawiająca prognozę pogody väderflicka

pogrzeb ˈpɔɡʒɛp n
uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi begravning jordfästning begravningsceremoni

pojawiać się pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ v
nadejść, zaistnieć, okazać się uppkomma uppstå
stawać się widocznym, jawnym uppträda

pojazd ˈpɔjast n
(potocznie, potoczny) samochód vagn
maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych; fordon vagn åkdon

pojedynczy ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ adj
taki, który jest tylko jeden; osobny enstaka

pojedynek n
dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów duell

pojemnik pɔˈjɛ̃mʲɲik n
zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje behållare

pojemność pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑ n
parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić rymd volym

pojutrze pɔˈjuṭʃɛ adv
za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym i övermorgon övermorgon

pojęcie pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
termin, określenie, hasło, nazwa czegoś istniejącego tylko w myśli termin begrepp
zrozumienie, opanowanie czegoś begrepp

pokal ˈpɔkal n
naczynie do piwa z nóżką; pokal

pokazywać ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑ v
dawać możliwość zobaczenia czegoś visa
wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś visa
dawać możliwość zobaczenia siebie, ujawniać się uppenbara sig

poker ˈpɔkɛr n
(termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników; poker

pokolenie ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ n
grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku generation

pokrywać pɔˈkrɨvaʨ̑ v
nanosić coś na coś täcka
(handel, handlowy) płacić, zapewniać całkowite finansowanie danej części täcka
stanowić pokrywę, przykrycie czegoś täcka

pokrzywa pɔˈkʃɨva n
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami nässla brännässla

pokój ˈpɔkuj n
(budownictwo) część mieszkania, izba rum
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny fred frid
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę fred frid
(przestarzałe, przestarzały) spokój fred

pokład ˈpɔkwat n
warstwa określonej kopaliny zalegająca pomiędzy warstwami innych kopalin varv

pole ˈpɔlɛ n
(fizyka, fizyczny) obszar działania sił; fält
(geometria) miara płaskiej powierzchni ograniczonej; fält
miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym fält
część ziemi przeznaczona pod uprawę; åker fält

pole minowe n
(wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami; minfält

polec ˈpɔlɛʦ̑ v
zginąć podczas walki, bitwy falla

polecać pɔˈlɛʦ̑aʨ̑ v
przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle rekommendera

poler n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pachołek na nabrzeżu lub na pokładzie statku, do którego mocuje się cumy i szpringi; pollare

polerować ˌpɔlɛˈrɔvaʨ̑ v
czyścić, nadawać czemuś połysk przez pocieranie blanka

poliamoria ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja n
(socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek; polyamori

poliandria ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja n
forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami; polyandri

polibazyt n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli; polybasit

policja pɔˈlʲiʦ̑ʲja n
instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.; polis

policja drogowa n
(administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych trafikpolis

policjant pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt n
funkcjonariusz policji polis polisman

policzek pɔˈlʲiʧ̑ɛk n
(anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa kind

poligamia ˌpɔlʲiˈɡãmʲja n
(socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami polygami

poliglota ˌpɔlʲiˈɡlɔta n
osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami polyglott

polinezyjski adj
(geografia, geograficzny) dotyczący Polinezji polynesisk

poliptyk n
(sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku; polyptyk

politeista ˌpɔlʲitɛˈ<sup>j</sup>ista n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający politeizm, wierzący w wielu bogów polyteist

politeistyczny ˌpɔlʲitɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z politeizmem, właściwy politeizmowi i/lub politeistom polyteistisk

politeizm ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów; polyteism

polityczny ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce politisk

polityk pɔˈlʲitɨk n
osoba zajmująca się polityką politiker

polityka pɔˈlʲitɨka n
całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy; politik
system odgórnie wprowadzonych zasad politik

polo ˈpɔlɔ n
(sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny; hästpolo polo

polon ˈpɔlɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84; polonium

polonizacja n
nadawanie czemuś polskiego charakteru lub właściwości förpolskning
narzucanie lub przyswajanie kultury polskiej i języka polskiego; förpolskning

polowanie ˌpɔlɔˈvãɲɛ n
zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny jakt

polować pɔˈlɔvaʨ̑ v
brać udział w polowaniu, tropić aby zabić jaga

polski ˈpɔlsʲci adj
odnoszący się do Polski lub Polaków polsk polska

polski ˈpɔlsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków; polska polsk

polskojęzyczny ˌpɔlskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem polskim polskspråkig
spisany, stworzony w języku polskim polskspråkig
taki, którego członkowie posługują się językiem polskim polskspråkig

polskość ˈpɔlskɔɕʨ̑ n
cecha tego, co polskie; polski charakter czegoś polskhet

poltergeist n
niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu poltergeist

polędwica ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a n
(kulinaria) mięso z grzbietu zwierzęcia fransyska

pomagać pɔ̃ˈmaɡaʨ̑ v
ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej hjälpa

pomarańcza ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a n
(botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1) apelsinträd
(spożywczy) (kulinaria) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce; apelsin

pomarańczowy ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ adj
(botanika, botaniczny) (kulinaria) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie orange
mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem; orange brandgul

pomidor pɔ̃ˈmʲidɔr n
(kulinaria) (spożywczy) owoc pomidora (1.2) tomat
(botanika, botaniczny) Lycopersicon, rodzaj roślin z rodziny psiankowatych; tomat

pomidorówka ˌpɔ̃mʲidɔˈrufka n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) zupa pomidorowa; tomatsoppa

pomnik ˈpɔ̃mʲɲik n
rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby; minnesmärke monument vård

pomoc ˈpɔ̃mɔʦ̑ n
ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności hjälp

pompa ˈpɔ̃mpa n
maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu; pump

pomysł ˈpɔ̃mɨsw̥ n
myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu idé

pomysłowość ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕʨ̑ n
dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej fyndighet

poniedziałek ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk n
pierwszy dzień tygodnia; måndag

ponieważ pɔ̃ˈɲɛvaʃ conjunction
…wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że… eftersom därför att för emedan

ponton ˈpɔ̃ntɔ̃n n
nadmuchiwana łódź o płaskim dnie; gummibåt ponton

popełnić pɔˈpɛwʲɲiʨ̑ v
zrobić coś złego begå

popielniczka ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka n
otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa; askfat askkopp

popiersie pɔˈpʲjɛrʲɕɛ n
(sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę; byst

popiół ˈpɔpʲjuw n
szary proch pozostający po spaleniu czegoś aska

popołudnie ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ n
okres pomiędzy południem a wieczorem eftermiddag

poprawa pɔˈprava n
zmiana stanu czegoś na lepszy; ulepszenie, poprawienie bättring

poprawny pɔˈpravnɨ adj
zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę korrekt rätt

poprzedni pɔˈpʃɛdʲɲi adj
taki, który był uprzednio (w czasie) gammal

popularność ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑ n
bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos popularitet

popularny ˌpɔpuˈlarnɨ adj
taki, który jest używany powszechnie, znany ogółowi społeczeństwa populär

popularyzować ˌpɔpularɨˈzɔvaʨ̑ v
czynić coś powszechnie znanym, rozpowszechniać coś, propagować popularisera

popyt ˈpɔpɨt n
(ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie efterfrågan

por pɔr n
(botanika, botaniczny) Allium porrum L., dwuletnia roślina uprawna z rodziny czosnkowatych; purjolök
bardzo mały otwór por

pora ˈpɔra n
stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność dags

pora roku ˈpɔra ˈrɔku n
okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt; årstid

poradnia pɔˈradʲɲa n
instytucja wyspecjalizowana w udzielaniu porad z określonej dziedziny rådgivningsbyrå rådgivningscentral

porcelana ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna n
masa ceramiczna służąca do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób; porslin

pornografia ˌpɔrnɔˈɡrafʲja n
wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne; pornografi porr

pornograficzny ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z pornografią, dotyczący pornografii porrig

porodówka ˌpɔrɔˈdufka n
(potocznie, potoczny) szpitalny oddział położniczy lub izba porodowa förlossningsavdelning förlossningshem

poronienie ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu; missfall spontan abort

port pɔrt n
port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych flyghamn flygplats
wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych; hamn
(informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń; hamn
(potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1) hamn

portfel ˈpɔrtfɛl n
najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja) plånbok börs portmonnä

portmonetka n
mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon portmonnä

portrecista ˌpɔrtrɛˈʨ̑ista n
artysta (malarz, rysownik, fotografik) wykonujący portrety porträttmålare porträttör

portret ˈpɔrtrɛt n
(przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej) avbildning porträtt
dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób porträtt avbildning

portret pamięciowy ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw; fantombild

portretować ˌpɔrtrɛˈtɔvaʨ̑ v
sporządzać portret (plastyczny lub literacki) osoby lub grupy osób porträttera

portugalski ˌpɔrtuˈɡalsʲci adj
odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią portugisisk portugisiska

portugalski ˌpɔrtuˈɡalsʲci n
język urzędowy Portugalii; portugisiska portugisisk

portugalskojęzyczny ˌpɔrtuˈɡalskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem portugalskim portugisiskspråkig
spisany, stworzony w języku portugalskim portugisiskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem portugalskim portugisiskspråkig

porucznik pɔˈruʧ̑ʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych; premiärlöjtnant

porzeczka pɔˈʒɛʧ̑ka n
(botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych; vinbär

porządek pɔˈʒɔ̃ndɛk n
kolejność czegoś ordning
(architektura, architektoniczny) wywodzący się z antyku styl konstrukcyjny i kompozycyjny budowli; ordning
stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu ordning

porządek dorycki pɔˈʒɔ̃ndɛɡ dɔˈrɨʦ̑ʲci n
(architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się surowością i monumentalnością; dorisk ordning

porządek joński pɔˈʒɔ̃ndɛc ˈjɔ̇̃j̃sʲci n
(architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się lekkością i smukłością proporcji; jonisk ordning

porządek koryncki pɔˈʒɔ̃ndɛk ːɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci n
(architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, będący odmianą porządku jońskiego; korintisk ordning

porządny pɔˈʒɔ̃ndnɨ adj
mocny, duży, intensywny dryg
uczciwy, dobry, szlachetny, prawy, czysty ärbar

porównanie ˌpɔruvˈnãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: porównać jämförelse liknelse
konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego; liknelse

porównywalny adj
na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić jämförbar

porównywać ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑ v
zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic jämföra komparera likna

posag ˈpɔsak n
rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż hemgift

posiadacz pɔˈɕadaʧ̑ n
ktoś, kto coś ma, posiada ägare

posiadać pɔˈɕadaʨ̑ v
(książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości äga

posiadłość pɔˈɕadwɔɕʨ̑ n
teren i zabudowania należące do kogoś fastighet äga

posiłek pɔˈɕiwɛk n
(kulinaria) coś do zjedzenia, pożywienia się måltid mål

pospolity ˌpɔspɔˈlʲitɨ adj
jeden z wielu, zwyczajny ordinär
wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany ordinär

post pɔst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek; fasta
czas obowiązywania postu (1.1) fasta
(informatyka, informatyczny) (slangowo) wiadomość na grupie dyskusyjnej lub forum inlägg

postanowienie ˌpɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
coś, co zostało postanowione; decyzja, konkretny zamiar bestämmelse

postawienie ˌpɔstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: postawić satsning

postawić kropkę nad i v
zakończyć coś ostatecznie, celnie, dopowiedzieć myśl do końca, wypowiedzieć się jednoznacznie sätta punkt för något

postkomunistyczny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący postkomunizmu, okresu po upadku komunizmu w danym państwie postkommunistisk

postmodernista ˌpɔstmɔdɛrʲˈɲista n
osoba związana z postmodernizmem, działająca w nurcie postmodernizmu; współtwórca postmodernizmu postmodernist

postprodukcja n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp. postproduktion

postrzeleniec ˌpɔsṭʃɛˈlɛ̃ɲɛʦ̑ n
(potocznie, potoczny) człowiek nieobliczalny, porywczy, zbyt spontaniczny vildhjärna

postulować ˌpɔstuˈlɔvaʨ̑ v
proponować lub domagać się czegoś postulera

postępowanie ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ n
określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy) procedur

postępować ˌpɔstɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
dokonywać postępu fortskrida

pot pɔt n
wydzielina gruczołów potowych; svett

potas ˈpɔtas n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19; kalium

potaż ˈpɔtaʃ n
(chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3); pottaska

potem ˈpɔtɛ̃m adv
później, w chwili następnej sedan sen

potencjalny ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ adj
możliwy do zrealizowania, osiągnięcia potentiell

potomek pɔˈtɔ̃mɛk n
(książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk) avkomling

potomstwo pɔˈtɔ̃mstfɔ n
(książkowy) dzieci w stosunku do rodziców avkomma avföda

potrawa pɔˈtrava n
posiłek stworzony z jadalnych składników maträtt anrättning

potrzeba pɔˈṭʃɛba n
cel jakiegoś działania nöd
uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś behov

potrzeba jest matką wynalazków pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf proverb
to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia alla i laster äro snillen nöden har ingen lag

potrzebny pɔˈṭʃɛbnɨ adj
taki, który jest niezbędny w czymś nödvändig nödig

potrzebować ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑ v
mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu behöva

potwierdzenie ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają bekräftelse

potwierdzić pɔˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑ v
stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie bejaka besanna

potwór ˈpɔtfur n
straszny stwór monster odjur

potęga pɔˈtɛ̃ŋɡa n
(matematyka, matematyczny) wynik potęgowania; potens

powalać pɔˈvalaʨ̑ v
przewracać kogoś lub coś na ziemię slå ned

poważny pɔˈvaʒnɨ adj
budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem allvarlig stark svår
mający uznanie u innych osób allvarlig
odpowiedzialny, godny zaufania allvarlig
o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą allvarlig grav

powiedzieć do słuchu pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʥ̑ dɔ‿ˈswuxu v
ostro do kogoś przemówić, nawymyślać komuś säga ifrån på skarpen säga på skarpen säga till på skarpen

powieka pɔˈvʲjɛka n
kawałek skóry zakrywający oko; ögonlock

powierzchnia pɔˈvʲjɛʃçɲa pɔˈvʲjɛʃçɲɛ n
określony obszar, o ograniczonych rozmiarach yta areal
zewnętrzna strona yta
wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy yta

powieszenie ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ n
jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci; hängning

powietrze pɔˈvʲjɛṭʃɛ n
mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi; luft atmosfär

powieściopisarz ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ n
autor powieści romanförfattare

powieść ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
(literacko) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki; roman

powinien pɔˈvʲĩɲɛ̃n modal
musieć böra skola
wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił böra skola
wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie böra skola

powodować ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑ v
być powodem czegoś, przyczyną orsaka åstadkomma

powodzenia ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa interjection
wyraża życzenie udanej pracy; szczęścia lycka till

powodzić pɔˈvɔʥ̑iʨ̑ v
w formie bezosobowej: być w dobrej sytuacji materialnej, finansowej; być zamożnym, cieszyć się pomyślnością lyckas

powoli pɔˈvɔlʲi adv
wolno, z małą prędkością sakta långsamt

powolny pɔˈvɔlnɨ adj
ociężały w ruchach, mało ruchliwy, denerwująco wolny sävlig sölig
odbywający się, wykonywany lub przebiegający powoli långsam

powstanie pɔˈfstãɲɛ n
zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej; uppror

powstanie warszawskie pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ n
(historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach 1 sierpnia 1944 roku; Warszawaupproret

powstańczy adj
związany z powstaniem, dotyczący powstania upprorisk

powstrzymywać ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś hålla sig återhålla

powtarzać pɔˈftaʒaʨ̑ v
mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił upprepa repetera

powód ˈpɔvut n
coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego skäl anledning orsak grund motiv
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ten, kto wnosi sprawę cywilną, kto oczekuje skutków prawnych; kärande

powódź ˈpɔvuʨ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru; översvämning

powściągliwość ˌpɔfʲɕʨ̑ɔ̃ŋɡˈlʲivɔɕʨ̑ n
umiejętność panowania nad sobą inbundenhet

poza ˈpɔza preposition
oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś pomieszczeniu, na zewnątrz utom

pozamaciczny ˌpɔzãmaˈʨ̑iʧ̑nɨ adj
(medycyna, medyczny) dziejący się/mający miejsce poza macicą extrauterin

pozaziemski adj
pochodzący spoza Ziemi utomjordisk

pozdrowienie ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie hälsning

poziomka pɔˈʑɔ̃mka n
(botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach; smultron

pozornie adv
sprawiając wrażenie prawdziwego till synes

pozostawać ˌpɔzɔˈstavaʨ̑ v
być dalej takim samym, bez zmian; nie zmieniać się återstå

pozostały ˌpɔzɔˈstawɨ adj
taki, który nie należy do grupy; stanowiący resztę kvar återstående övrig

pozwalać pɔˈzvalaʨ̑ v
zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić tillåta

pozycja pɔˈzɨʦ̑ʲja n
konkretne ułożenie ludzkiego ciała position ställning
ranga kogoś w stosunku do innych osób w grupie status ställning

pozywać v
wnosić przeciwko komuś skargę do sądu stämma

pozór ˈpɔzur n
to, co jest widoczne na zewnątrz, nierzadko udane sken

połowa pɔˈwɔva n
jedna z dwóch równych części całości halva hälft

położenie ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ n
miejsce znajdowania się czegoś läge belägenhet
warunki, w jakich znajduje się dana osoba lub obiekt belägenhet

położnica n
kobieta w okresie połogu barnsängskvinna

położnictwo n
(medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu obstetrik

położnik pɔˈwɔʒʲɲik n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zdrowiem kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu förlossningsläkare

południe pɔˈwudʲɲɛ n
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód; söder syd
chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta; middag

południk pɔˈwudʲɲik n
(geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny; meridian

południowoafrykański ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do Republiki Południowej Afryki sydafrikansk

południowoamerykański ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci adj
dotyczący Ameryki Południowej sydamerikansk

południowoeuropejski adj
odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową sydeuropeisk

południowokoreański ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim sydkoreansk

południowy ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ adj
(geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek) södra sydlig

południowy zachód ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim sydväst

połykać v
przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny svälja

połączenie ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: połączyć förbindelse
możliwość rozmowy telefonicznej lub sama rozmowa telefonförbindelse

pończocha pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa n
obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę; strumpa

pościć ˈpɔɕʨ̑iʨ̑ v
przestrzegać postu nakazanego przez religię fasta

pośladek pɔˈɕladɛk n
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami; skinka

poślubić pɔˈɕlubʲiʨ̑ v
wziąć z kimś ślub, ożenić się lub wyjść za mąż gifta

pośmiertnie adv
po śmierci postumt

pośrednictwo n
działalność strony trzeciej, która ma na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakiejś sprawy dotyczącej obu stron förmedling

pośrednik n
osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami förmedlare

poświęcać pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑ v
oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie ägna

pożar ˈpɔʒar n
niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia; brand brasa

pożyczać pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑ v
brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą låna
dawać coś komuś na pewien czas låna

pożyczka pɔˈʒɨʧ̑ka n
danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone; lån

pożyteczny idiota ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ iˈdʲjɔta n
ktoś nieświadomie manipulowany, przyczyniający się do sprawy; nyttig idiot

pożądać pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑ v
bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć åtrå

prababcia praˈbapʲʨ̑a n
matka dziadka lub babci farfarsmor farmorsmor gammelfarmor gammelmormor morfarsmor mormorsmor

prababka praˈbapka n
matka dziadka lub babki farfarsmor farmorsmor gammelfarmor gammelmormor morfarsmor mormorsmor

praca ˈpraʦ̑a n
miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu arbete jobb arbetsplats
wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr; arbete jobb
(fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego; arbete jobb

pracodawca ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a n
osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników; arbetsgivare

pracować praˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym arbeta jobba

pracowity ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ adj
taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością arbetsam flitig jobbig

pracownik praˈʦ̑ɔvʲɲik n
osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę; anställd arbetare

praczka ˈpraʧ̑ka n
kobieta zawodowo piorąca tvätterska

pradziadek praˈʥ̑adɛk n
ojciec dziadka lub babci farfarsfar farmorsfar morfarsfar mormorsfar gammelfarfar gammelmorfar

pragmatyczny adj
oparty na przyczynowych związkach wydarzeń pragmatisk

pragnienie praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ n
(fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu; törst åtrå
chęć realizacji, zrobienia czegoś; dążenie do czegoś; życzenie, ambicja törst

pragnąć ˈpraɡnɔ̃ɲʨ̑ v
(oficjalnie) chcieć czegoś, mieć pragnienie, życzyć sobie törsta åtrå

pralka ˈpralka n
(technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny; tvättmaskin

pranie ˈprãɲɛ n
porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych tvätt
czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.; tvätt

prasa ˈprasa n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji; press

prawa zwierząt ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt n
idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi; djurrätt

prawda ˈpravda n
treść zgodna z rzeczywistością; sanning

prawdopodobieństwo ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia takiej szansy (1.1); sannolikhet
szansa, że coś się wydarzy sannolikhet

prawdopodobnie ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ adv
przypuszczalnie, być może sannolikt förmodligen

prawdopodobny ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ adj
przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy sannolik trolig antaglig

prawdziwy pravʲˈʥ̑ivɨ adj
rzeczywisty sann äkta

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ proverb
szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem i nöden prövas vännen

prawidłowy ˌpravʲidˈwɔvɨ adj
właściwy, poprawny, zgodny z prawidłami, założeniami, zasadami, normami korrekt

prawie ˈpravʲjɛ particle
…informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu nästan

prawniczy adj
dotyczący prawa lub prawników juridisk

prawnik ˈpravʲɲik n
osoba posiadająca wykształcenie prawnicze jurist

prawo ˈpravɔ adv
prawa strona höger

prawo ˈpravɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś; rätt
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem; rätt juridik

prawo jazdy ˈpravɔ ˈjazdɨ n
(motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe; körkort

praworęczność ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑ n
posługiwanie się głównie prawą ręką, jej większa sprawność; högerhänthet

praworęczny ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
posługujący się głównie prawą ręką högerhänt

prawoskrętny ˌpravɔˈskrɛ̃ntnɨ adj
obrócony / obracający się w prawą stronę högergängad

prawy ˈpravɨ adj
znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce höger

prazeodym ˌprazɛˈɔdɨ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59; praseodym

prażyć ˈpraʒɨʨ̑ v
(kulinaria) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu rosta

precyzja prɛˈʦ̑ɨzʲja n
dokładność, staranność precision

precyzyjny ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjnɨ adj
charakteryzujący się precyzją, dokładnością; taki, który dba o szczegóły precis

prefiks ˈprɛfʲiks n
(językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek; prefix

prehistoryczny adj
związany z prehistorią förhistorisk

prekariat prɛˈkarʲjat n
(ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia; prekariat

prekolumbijski ˌprɛkɔlũmˈbʲijsʲci adj
odnoszący się do czasów przed odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba precolumbiansk

premier ˈprɛ̃mʲjɛr n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu; premiärminister

premiera prɛ̃ˈmʲjɛra n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem premiär

prenumerata ˌprɛ̃nũmɛˈrata n
przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas prenumeration

prenumerator ˌprɛ̃nũmɛˈratɔr n
osoba, która wykupiła prenumeratę abonnent prenumerant

pretekst ˈprɛtɛkst n
powód, który ukrywa rzeczywistą przyczynę ursäkt

prezbiterium ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej; presbyterium

prezent ˈprɛzɛ̃nt n
rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii present gåva

prezerwatywa ˌprɛzɛrvaˈtɨva n
(seksuologia, seksuologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu; kondom

prezydent ˈprɛzɨdɛ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach; president

primogenitura ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura n
dziedziczenie przez najstarszego w rodzie primogenitur

problem ˈprɔblɛ̃m n
kłopotliwa sytuacja problem

problematyczny ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
budzący zastrzeżenia lub niepewny problematisk

proca ˈprɔʦ̑a n
broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski; slangbella

procent ˈprɔʦ̑ɛ̃nt numeralFraction
(matematyka, matematyczny) setna część całości; procent

proces ˈprɔʦ̑ɛs n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie process
uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie process

procesja prɔˈʦ̑ɛsʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu; procession tåg

procesor prɔˈʦ̑ɛsɔr n
(informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów; processor

proch strzelniczy ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲiʧ̑ɨ n
materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej; krut

produkcja prɔˈdukʦ̑ʲja n
uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów produktion framställning tillverkning

produkować ˌprɔduˈkɔvaʨ̑ v
tworzyć, wytwarzać coś tillverka

profesor prɔˈfɛsɔr n
(edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym; professor
(edukacja, edukacyjny) nazwa stanowiska pracy na uczelniach wyższych i w instytucjach naukowych; professor

prognoza pogody n
przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie väderprognos

program ˈprɔɡrãm n
(informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań program
plan działań program
(potocznie, potoczny) zestawienie programów (1.2) na pewien okres, zwykle w czasopiśmie program
odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio program

programista ˌprɔɡrãˈmʲista n
(informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych; programmerare

programowanie ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
(informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych; programmering

programować ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe programmera

projekt ˈprɔjɛkt n
szkic, makieta, dokumentacja przedstawiający pomysł na wykonanie czegoś projekt
(zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu projekt

prokurator ˌprɔkuˈratɔr n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem; åklagare

proletariat ˌprɔlɛˈtarʲjat n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo; proletariat
(socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna proletariat
(socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją proletariat

proletariusz ˌprɔ.lɛ.ˈtar.ʲjuʃ n
(historia, historyczny, historycznie) pierwotnie członek grupy społecznej w Republice Rzymskiej, utożsamiany z ostatnią na zgromadzeniu ludowym, najbiedniejszą klasą majątkową obywateli; proletär
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek proletariatu, klasy społecznej składającej się z robotników najemnych, zwłaszcza tych zatrudnionych w przemyśle; najuboższej warstwy społeczeństwa; proletär

prom prɔ̃m n
statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo; färja

promet ˈprɔ̃mɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61; prometium

promień ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ n
(matematyka, matematyczny) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka; radie
wiązka światła wychodząca ze źródła światła; stråle
(fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała stråle

propaganda ˌprɔpaˈɡãnda n
działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników; propaganda

propan ˈprɔpãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG; propan

propen ˈprɔpɛ̃n n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z szeregu homologicznego alkenów, bezbarwny gaz; propen

propozycja ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja n
coś, co się komuś proponuje förslag

proroczy prɔˈrɔʧ̑ɨ adj
taki, który niesie w sobie proroctwo; jest proroctwem profetisk

prorok ˈprɔrɔk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie; profet

prosić ˈprɔɕiʨ̑ v
zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś begära

prosię ˈprɔɕɛ n
(zoologia, zoologiczny) młoda świnia gris

prosperować ˌprɔspɛˈrɔvaʨ̑ v
dobrze, pomyślnie rozwijać się, kwitnąć; mieć szczęście w tworzeniu czegoś blomstra

prosta ˈprɔsta n
(matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi; linje

prostak ˈprɔstak n
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski lurk

prostata n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia prostata blåshalskörtel

prosto ˈprɔstɔ adv
równo pionowo, bez przekrzywień i pochylania się upprätt
w nieskomplikowany sposób enkelt
w prostej linii rakt fram rakt

prostokąt prɔˈstɔkɔ̃nt n
(geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste; rektangel

prostokątny ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ adj
mający jeden kąt prosty lub wszystkie rätvinklig
mający kształt prostokąta rektangulär

prostopadłościan ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn n
(geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami; rätblock

prosty ˈprɔstɨ adj
niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku rak rät
łatwy, o niewielkiej trudności enkel

prostytucja ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja n
proceder sprzedaży usług seksualnych; prostitution

prostytutka ˌprɔstɨˈtutka n
(pejoratywnie, pejoratywny) kobieta sprzedająca własne usługi seksualne prostituerad

proszek do pieczenia n
(kulinaria) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu; bakpulver

protaktyn prɔˈtaktɨ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91; protaktinium

protestantyzm ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku; protestantism

protestować ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑ v
wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza protestera

protokolant ˌprɔtɔˈkɔlãnt n
osoba, która sporządza protokół ze spotkania, rozprawy itp. protokollförare

protokół prɔˈtɔkuw n
sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał; protokoll

proton ˈprɔtɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego; proton

proustyt n
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarkosoli, arsenowa sól srebra; proustit

prowadzić prɔˈvaʥ̑iʨ̑ v
być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca föra leda
kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś föra
kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem) köra föra

prowansalski ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci adj
związany z Prowansją, dotyczący Prowansji occitansk

prowansalski ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci n
jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji; occitanska

prowincja prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja n
(administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach provins
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa; provins
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo; provins

prowincjonalny adj
położony na prowincji, z dala od metropolii provinsiell
związany z prowincją, dotyczący prowincji provinsiell

prozaik n
(literacko) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele prosaförfattare

prozopagnozja ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy; prosopagnosi

prośba ˈprɔʑba n
uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia begäran anhållan

prycza ˈprɨʧ̑a n
prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe brits

prymatologia ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka; primatologi

pryskać ˈprɨskaʨ̑ v
wywoływać w powietrzu ruch kropel lub drobnych cząstek czegoś spruta

pryszcz prɨʃʧ̑ n
krosta finne blemma

prysznic ˈprɨʃʲɲiʦ̑ n
aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli; dusch

prywatny prɨˈvatnɨ adj
(informatyka, informatyczny) o dostępie ograniczonym do metod z tej samej klasy privat
nie dla każdego dostępny privat
niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie) privat
niereprezentujący żadnej instytucji privat
będący czyjąś osobistą własnością privat
dotyczący czyichś osobistych spraw privat
wynajęty do osobistego użytku privat

prywatyzacja ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego; privatisering

przebaczenie ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
odpuszczenie czyichś win förlåtelse ursäkt

przebiegłość pʃɛˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest przebiegły lömskhet listighet

przebiegły pʃɛˈbʲjɛɡwɨ adj
postępujący chytrze, przemyślnie listig lömsk

przebiśnieg pʃɛˈbʲiɕɲɛk n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L. snödroppe

przebój n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych hit

przechadzać się v
odbywać przechadzkę promenera ströva

przechodzić pʃɛˈxɔʥ̑iʨ̑ v
być przekazywanym, krążyć między obiektami lub osobami gå över
przeżywać coś genomgå
zmieniać system, w jakim się coś robi (zwykle w formie dokonanej) övergå

przechowywać ˌpʃɛxɔˈvɨvaʨ̑ v
chować coś przed zniknięciem, zginięciem lub zepsuciem w jakimś miejscu förvara

przecież ˈpʃɛʨ̑ɛʃ particle
…mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podważyć jej prawdziwość, słuszność ju

przecinek pʃɛˈʨ̑ĩnɛk n
znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym; komma
w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego komma

przeciwciało ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ n
(medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm; antikropp

przeciwieństwo ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym motsats

przeciwnik pʃɛˈʨ̑ivʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę motståndare
ten, kto jest czemuś przeciwny motståndare

przeciwny pʃɛˈʨ̑ivnɨ adj
znajdujący się naprzeciw czegoś motsatt

przeciwprostokątna n
(matematyka, matematyczny) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego hypotenusa w hypotenusa

przeciwskuteczny adj
wywołujący skutki przeciwne do zamierzonych kontraproduktiv

przeciwutleniacz ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑ n
związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki antioxidant

przeciwzapalny ˌpʃɛʨ̑ivzaˈpalnɨ adj
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw zapaleniom, używany przy leczeniu zapaleń, zapobiegający zapaleniom antiinflammatorisk

przeciąg ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk n
strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami drag

przeciętna pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntna n
(matematyka, matematyczny) średnia arytmetyczna lub wartość oczekiwana; genomsnitt

przeciętny pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ adj
niczym się nie wyróżniający, zwykły genomsnittlig
reprezentatywny, typowy genomsnittlig

przeczuwać pʃɛˈʧ̑uvaʨ̑ v
mieć przeczucie ana

przed pʃɛt preposition
…określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności inför före
…służący do opisania ruchu w kierunku miejsca określonego w (1.1) framför före
…służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem före framför

przede wszystkim ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm adv
o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze främst särskilt huvudsakligen i första hand

przedmałżeński ˌpʃɛdmawˈʒɛ̃j̃sʲci adj
następujący (zawierany, odbywany, wykonywany) przed zawarciem małżeństwa föräktenskaplig

przedmieście pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ n
(urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem; förort

przedmiot ˈpʃɛdmʲjɔt n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) zajęcia edukacyjne w szkole, posiadające własną nazwę i opracowany program nauczania ämne
rzecz, obiekt nieożywiony föremål sak

przedostatni ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi adj
będący przed ostatnim elementem, drugi od końca näst sist

przedpołudnie ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ n
okres pomiędzy rankiem a południem förmiddag

przedramię pʃɛdˈrãmʲjɛ n
(anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka underarm

przedrewolucyjny adj
poprzedzający rewolucję, następujący przed rewolucją förrevolutionär

przedsionek n
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory förmak hjärtförmak

przedsiębiorca ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a n
(ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo; entreprenör

przedsiębiorczy adj
zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny företagsam

przedsiębiorstwo ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ n
samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku; företag

przedstawiać pʃɛtˈstavʲjäʨ̑ v
podać co do wiadomości, dać do obejrzenia, do wglądu visa

przedstawienie ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko uppträdande

przedszkolanka ˌpʃɛṭʃkɔˈlãnka n
(potocznie, potoczny) nauczycielka przedszkola, wychowawczyni przedszkolna, wychowawczyni w przedszkolu förskolelärarinna

przedszkole pʃɛṭˈʃkɔlɛ n
(szkolnictwo, szkolny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego; daghem dagis förskola

przedtem ˈpʃɛtːɛ̃m pronoun
w czasie poprzedzającym jakieś wydarzenie; przed nastąpieniem czegoś förut tidigare dessförinnan innan

przedwczoraj pʃɛtˈfʧ̑ɔraj adv
dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj i förrgår

przegrywać pʃɛˈɡrɨvaʨ̑ v
okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji förlora

przejście ˈpʃɛjɕʨ̑ɛ n
(książkowy) faza pośrednia między dwoma elementami, zjawiskami, okresami itp. övergång
miejsce, przez które można przejść övergång

przekaz ˈpʃɛkas n
wysłanie pieniędzy poprzez pocztę lub bank anvisning

przekazywać ˌpʃɛkaˈzɨvaʨ̑ v
dawać komuś coś (jakiś przedmiot) överlämna

przekaźnik pʃɛˈkaʑɲik n
(elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.; relä

przekraczać pʃɛˈkraʧ̑aʨ̑ v
przewyższać gå över

przekroczenie prędkości n
poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona fortkörning

przekąska pʃɛˈkɔ̃w̃ska n
niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych; förrätt

przemoc ˈpʃɛ̃mɔʦ̑ n
zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa våld

przemysł ˈpʃɛ̃mɨsw̥ n
dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę; industri

przemysłowiec n
właściciel zakładu przemysłowego industriman

przemysłowy ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ adj
dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle industriell

przemyt n
nielegalny przewóz przez granicę państwa towarów, dewiz bez poddania ich kontroli i ocleniu lub przewóz przez granicę przedmiotów zakazanych kontraband

przenosić pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑ v
przemieszczać coś niosąc överföra flytta
(wojskowość, wojskowy) (łowiectwo, łowiecki) o pocisku: przelatywać dalej niż wyznaczony cel flytta

przenoszenie ˌpʃɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przenosić överföring

przeorysza ˌpʃɛɔˈrɨʃa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona klasztoru abbedissa

przepaska pʃɛˈpaska n
(zobacz) przepaska biodrowa höftskynke

przepaska biodrowa pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva n
skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka höftskynke

przepaść ˈpʃɛpaɕʨ̑ n
obszar obok stromej ściany góry avgrund klyfta gap

przepis ˈpʃɛpʲis n
(kulinaria) sposób przygotowania potrawy recept
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada prawna bestämmelse

przepiórka pʃɛˈpʲjurka n
(ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała; vaktel

przepiękny pʃɛˈpʲjɛ̃ŋknɨ adj
niezwykle, wyjątkowo piękny underskön jätteskön

przepowiednia ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa n
wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły profetia förutsägelse spådom

przepraszam pʃɛˈpraʃãm interjection
uprzejme zwrócenie na siebie uwagi ursäkta
wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność förlåt

przepraszać pʃɛˈpraʃaʨ̑ v
wyrażać żal za wyrządzoną przez siebie krzywdę beklaga

przeprowadzać ˌpʃɛprɔˈvaʣ̑aʨ̑ v
kierować czymś, wykonywać coś utföra
przenosić się do nowego miejsca (siedziby, mieszkania, domu); zmieniać adres (zamieszkania) flytta

przepuklina n
(medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną bråck

przepych n
ostentacyjne, widoczne bogactwo prakt glans
wielka ilość, różnorodność czegoś enormitet

przerwa ˈpʃɛrva n
czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole paus rast avbrott
czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś avbrott uppehåll

przerywać pʃɛˈrɨvaʨ̑ v
rwąc, dzielić coś avbryta
wstrzymywać działanie, proces na pewien czas inställa

przerębel n
otwór zrobiony w lodzie na jeziorze lub rzece vak

przesilenie n
(astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika; sommarsolstånd vintersolstånd

przestarzały ˌpʃɛstaˈʒawɨ adj
taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju förlegad föråldrad ålderdomlig

przestraszyć pʃɛˈstraʃɨʨ̑ v
wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę skrämma förskräcka

przestrzeń ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) miejsce w którym odbywają się zjawiska fizyczne; rum rymd
określony obszar rum rymd
(geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii; rymd rum
(matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę; rymd rum

przestrzeń kosmiczna ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na n
przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery rymden

przestępca pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a n
osoba, która dopuściła się przestępstwa brottsling förbrytare

przestępczy pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɨ adj
związany z przestępczością i przestępcami; właściwy przestępcom brottslig kriminell olaglig

przestępstwo pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy; brott förbrytelse

przesyłka pʃɛˈsɨwka n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy försändelse sändning

przeszczep ˈpʃɛʃʧ̑ɛp n
(medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała transplantat
(medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego transplantation

przeszkadzać pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑ v
sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo störa hindra

przeszłość ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑ n
wszystko to, co już się wydarzyło; dåtid

przesądny pʃɛˈsɔ̃ndnɨ adj
wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów vidskeplig

przewaga pʃɛˈvaɡa n
górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś överlägsenhet övertag

przewijać pʃɛˈvʲijäʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) o stronie internetowej lub dokumencie: przesuwać tak, by wyświetlany był inny fragment rulla

przewodnik pʃɛˈvɔdʲɲik n
(turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp. guide
osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę guide
(fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny; ledare

przewracać pʃɛˈvraʦ̑aʨ̑ v
upadać falla

przewrotka pʃɛˈvrɔtka n
(sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem; cykelspark bicykleta

przewyższać pʃɛˈvɨʃːaʨ̑ v
prześcigać kogoś, być lepszym gå över

przez pʃɛs preposition
…czasu trwania czynności om
…drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności genom igenom

przeziębienie ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu förkylning

przeznaczenie ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać öde

przełyk ˈpʃɛwɨk n
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem, matstrupe

przełęcz ˈpʃɛwɛ̃n͇ʧ̑ n
(geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty bergspass pass

prześcieradło ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ n
prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód; lakan

przeżuwacz pʃɛˈʒuvaʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin; idisslare

przodek ˈpʃɔdɛk n
ktoś, od kogo ktoś pochodzi förfader

przybity pʃɨˈbʲitɨ adj
załamany, smutny, zmartwiony nedslagen

przybliżony adj
bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością approximativ ungefärlig

przybywać pʃɨˈbɨvaʨ̑ v
docierać do pewnego miejsca ankomma anlända ingå

przychodzić pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑ v
przybywać dokądś komma

przyczyna pʃɨˈʧ̑ɨ̃na n
powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko anledning grund orsak skäl

przydatność pʃɨˈdatnɔɕʨ̑ n
posiadanie zastosowania; cecha czegoś, co jest przydatne användbarhet

przydatny pʃɨˈdatnɨ adj
mający zastosowanie användbar

przygoda pʃɨˈɡɔda n
niecodzienne, niezwykłe zdarzenie äventyr

przygotowywanie ˌpʃɨɡɔtɔvɨˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przygotowywać beredning förberedning

przygotowywać ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑ v
przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś förbereda bereda

przyimek pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
(gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym; preposition

przyjaciel pʃɨˈjäʨ̑ɛl n
osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach vän

przyjacielski ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci adj
serdeczny, życzliwy, przyjazny vänlig

przyjaciółka ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka n
kobieta zaprzyjaźniona z kimś väninna

przyjazny pʃɨˈjaznɨ adj
taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia vänlig
(przestarzałe, przestarzały) taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód vänlig

przyjaźń ˈpʃɨjäɕɲ̊ n
dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości; vänskap

przyjemnie pʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ adv
od: przyjemny angenämt trevligt

przyjemność pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące nöje njutning

przyjemny pʃɨˈjɛ̃mnɨ adj
sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie angenäm trevlig trivsam

przykry ˈpʃɨkrɨ adj
o człowieku: posiadający sposób bycia, który wywołuje u innych nieprzyjemne uczucia frånstötande motbjudande otrevlig
wywołujący nieprzyjemne doznania zmysłowe frånstötande motbjudande obehaglig
wywołujący nieprzyjemne uczucia frånstötande ledsam motbjudande obehaglig olustig otäck

przykład ˈpʃɨkwat n
fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem exempel

przylot ˈpʃɨlɔt n
przybycie lecąc, przybycie drogą powietrzną ankomst

przymiotnik pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik n
(gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”; adjektiv

przynajmniej pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j particle
nie mniej niż åtminstone minst

przynosić pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑ v
odnośnie pieniędzy dawać, powodować (zyski / straty) inbringa
trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce hämta

przypadek pʃɨˈpadɛk n
(gramatyka) forma wyrazu w deklinacji; kasus
losowe, nieplanowane wydarzenie slump
przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby) fall

przypadkowy ˌpʃɨpatˈkɔvɨ adj
będący wynikiem przypadku slumpmässig

przypominać ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś påminna
przywodzić na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś påminna erinra stöta på

przyprawa pʃɨˈprava n
(kulinaria) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu; krydda

przyprawiać pʃɨ.ˈpra.vʲjäʨ̑ v
dodawać przyprawę do potrawy lub napoju krydda

przypuszczalny adj
oparty na przypuszczeniu förment

przyroda pʃɨˈrɔda n
świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności; natur

przyrostek pʃɨˈrɔstɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie; suffix

przyrznia n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem geringslåda

przyrząd ˈpʃɨʒɔ̃nt n
narzędzie, urządzenie redskap verktyg

przysadka mózgowa pʃɨˈsatka muzˈɡɔva n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów; hypofys

przysięga pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa n
uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego ed

przysięgać pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑ v
silnie deklarować, mocno obiecywać svära svärja

przyspieszeniomierz n
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych; accelerometer

przystanek pʃɨˈstãnɛk n
miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść hållplats

przystanek autobusowy pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ n
przystanek, na którym zatrzymują się autobusy busshållplats

przystojniak pʃɨˈstɔjɲak n
(potocznie, potoczny) przystojny mężczyzna lub chłopiec snygging

przyszłość ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑ n
czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi; framtid

przyszły ˈpʃɨʃwɨ adj
następny, bliski w czasie nästa nästkommande
ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości framtida

przysłowie pʃɨˈswɔvʲjɛ n
zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę; ordspråk ordstäv

przysłówek pʃɨˈswuvɛk n
(gramatyka) część mowy określająca sposób wykonywania czynności (jako okolicznik sposobu) lub stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem; adverb

przysłówkowy adj
(gramatyka) o funkcji przysłówka adverbiell adverbial

przytulić pʃɨˈtulʲiʨ̑ v
okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się krama

przytulny adj
dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa mysig gemytlig hemtrevlig trivsam ombonad

przywilej pʃɨˈvʲilɛj n
(książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie; privilegium

przywilej korzyści n
(sport, sportowy) zasada w piłce nożnej nakazująca sędziemu nieprzerywanie gry po faulu, gdy drużyna faulowana utrzymuje się przy piłce lub jest w korzystniejszej sytuacji niż przeciwnik fördelsregel

przywódca pʃɨˈvutʦ̑a n
osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy anförare

przywództwo n
przewodzenie kimś lub czymś anförarskap

przyzwoity ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ adj
porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie anständig ärbar

przyśpieszać pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑ v
sprawiać, że coś dzieje się szybciej påskynda
zwiększać prędkość accelerera hasta

prząść v
przerabiać kłąb włókna na przędzę spinna

przędza ˈpʃɛ̃nʣ̑a n
(włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia; garn

próba ˈpruba n
statystyka: pewna ilość (ludzi lub przedmiotów) pobierana w celu zbadania określonych cech prov
test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś prövning prov
usiłowanie dokonania czegoś prövning
ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu prov repetition prövning rep

próbować pruˈbɔvaʨ̑ v
starać się coś zrobić prova pröva
sprawdzać smak potrawy lub napoju prova pröva

próg pruk n
(sport, sportowy) w niektórych dyscyplinach miejsce wybicia się zawodników gupp
listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny tröskel

próżnia ˈpruʒʲɲa n
(fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne); vakuum

prąd prɔ̃nt n
(fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych; ström
(potocznie, potoczny) energia elektryczna ström
strumień wody strömning
tendencja, kierunek strömning

pręcik ˈprɛ̃ɲʨ̑ik n
(botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach; ståndare

prędkość ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑ n
tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu hastighet
(fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu; hastighet

psalm psalm n
(literacko) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej psalm
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny; psalm

pseudoefedryna n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych; pseudoefedrin

pseudonim psɛwˈdɔ̃ɲĩm n
(książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych; pseudonym

pstrąg pstrɔ̃ŋk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach; forell öring
(kulinaria) potrawa z pstrąga (1.1) forell öring

psychastenia n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem psykasteni

psychiatra psɨˈçjatra n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych psykiater

psychiatria psɨˈçjatrʲja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych; psykiatri

psychiatryczny adj
związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii psykiatrisk

psychiczny psɨˈçiʧ̑nɨ adj
związany z psychiką i procesami w niej zachodzącymi psykisk

psychoanalityk n
psycholog, który stosuje psychoanalizę w leczeniu swoich pacjentów psykoanalytiker

psychoanaliza n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) metoda leczenia zaburzeń psychicznych oparta na założeniach teorii (1.1) psykoanalys
(psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach psykoanalys

psycholog psɨˈxɔlɔk n
(psychologia, psychologiczny) specjalista w dziedzinie psychologii psykolog

psychologia ˌpsɨxɔˈlɔɟja n
nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka; psykologi

psychologiczny ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
dotyczący psychologii psykologisk

psychoza psɨˈxɔza n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego; psykos

psychoza poporodowa n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) epizody psychozy, występujące nie później niż w 8. tygodniu po porodzie; postpartumpsykos

pszczoła ˈpʃʧ̑ɔwa n
(potocznie, potoczny) latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach bi

pszenica pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a n
roślina zbożowa z rodzaju (1.1) vete

ptak ptak n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób; fågel

ptasia grypa ˈptaɕa ˈɡrɨpa n
(zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki; fågelinfluensa

publiczność puˈblʲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
grupa osób, która oglądają jakieś przedstawienie, pokaz, zawody publik

publiczny puˈblʲiʧ̑nɨ adj
taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi offentlig

puchacz ˈpuxaʧ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa; berguv

puchar ˈpuxar n
(sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda; pokal prispokal
naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła; pokal bägare

pucować puˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
starannie czyścić gładką powierznię, taką którą da się doprowadzić do połysku polera putsa

puder ˈpudɛr n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy; puder

pudełko puˈdɛwkɔ n
mały pojemnik, najczęściej wykonany z tektury ask dosa

pudło ˈpudwɔ n
chybiony strzał bom miss

pudłować pudˈwɔvaʨ̑ v
nie trafiać w cel; chybiać podczas strzelania bomma missa

puenta n
(literacko) myśl kończąca czyjąś wypowiedź lub utwór literacki; sensmoral slutkläm slutpoäng
(przenośnie, przenośnia) zakończenie czegoś: procesu, działania lub sprawy, które nadaje im szczególny sens sensmoral slutkläm slutpoäng

puma ˈpũma n
(zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych; puma

pumeks ˈpũmɛks n
(geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy; pimpsten

punkt pũŋkt n
(geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny; punkt
(sport, sportowy) jednostka wyniku w grach sportowych opartych na współzawodnictwie poäng

punkt widzenia ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa n
stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę, sposób, w jaki ujmuje się jakieś zagadnienie synpunkt

punktualny ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności precis

purpurowy ˌpurpuˈrɔvɨ adj
mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury purpurfärgad

purée n
(kulinaria) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę; puré

pustość n
cecha tego, co jest puste, przeciwieństwo pełności tomhet

pustułka puˈstuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki; tornfalk

pusty ˈpustɨ adj
niezawierający niczego tom
(przenośnie, przenośnia) nierozważny, głupi, bezmyślny tom

pustynia puˈstɨ̃ɲa n
(geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów; öken

puszczać ˈpuʃʧ̑aʨ̑ v
(obraźliwie) o kobiecie: zmieniać często partnerów fnaska

puszczyk ˈpuʃʧ̑ɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu; kattuggla

puszczyk mszarny ˈpuʃʧ̑ɨk ˈm̥ʃarnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Strix nebulosa, gatunek sowy zamieszkujący lasy północnej Eurazji i Ameryki Północnej; lappuggla

puszka ˈpuʃka n
metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.; burk dosa

puzon n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem; trombon basun

pułkownik puwˈkɔvʲɲik n
wyższy stopień oficerski niższy od generała; överste

puścić z dymem ˈpuɕʨ̑iʥ̑ ˈz‿dɨ̃mɛ̃m v
stracić, zniszczyć, zaprzepaścić gå upp i rök

pycha ˈpɨxa n
nadmierne przekonanie o własnej doskonałości högmod högfärd

pyrrusowe zwycięstwo ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ idiom
zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem; pyrrhusseger

pysk pɨsk n
(zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki nos

pyskówka pɨˈskufka n
(potocznie, potoczny) ordynarna kłótnia, ostra wymiana zdań gruff käbbel

pyszny ˈpɨʃnɨ adj
bardzo smaczny läcker mumsig smarrig smaskig
pełen pychy högfärdig högmodig

pytanie pɨˈtãɲɛ n
wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji fråga

pytanie retoryczne pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się lub nie udziela się odpowiedzi, stosowane jako figura retoryczna lub wyraz powątpiewania; retorisk fråga

pytać ˈpɨtaʨ̑ v
wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi fråga

pół puw numeralFraction
jedna z dwóch równych części całości halv

półka ˈpuwka n
osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów hylla

półksiężyc puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1); halvmåne
Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy månskära

półkula puwˈkula n
(geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi; hemisfär halvklot
(anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu; hemisfär halvklot
(geometria) połowa kuli; halvklot hemisfär

północ ˈpuwnɔʦ̑ n
godzina 24:00 midnatt
kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa; norr nord

północnoamerykański adj
związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej nordamerikansk

północnoeuropejski adj
odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną nordeuropeisk

północnokoreański puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korei Północnej nordkoreansk

północny puwˈnɔʦ̑nɨ adj
(geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku nordlig norra

północny wschód puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim nordost

północny zachód puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim nordväst

półprzewodnik ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik n
(fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach; halvledare

półsamogłoska ˌpuwsãmɔɡˈwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej halvvokal

półtora puwˈtɔra numeralFraction
jeden/jedno i pół halvannan

półwysep puwˈvɨsɛp n
(geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki; halvö

późno ˈpuʑnɔ adv
pod koniec jakiegoś czasu lub okresu sent
po upływie czasu dłuższego niż zwykle lub niż oczekiwano sent
wieczorem lub w nocy sent

późny ˈpuʑnɨ adj
będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów sen
następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa sen

pęcherz n
(anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców urinblåsa

pęcherzyk żółciowy n
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci gallblåsa

pędzel ˈpɛ̃nʣ̑ɛl n
narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania; pensel

pędzić ˈpɛ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
poruszać się bardzo szybko w pewnym kierunku jaga

pępek ˈpɛ̃mpɛk n
(anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie; navel

pęseta n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś pincett

pętla ˈpɛ̃ntla n
związany na powrót sznur lub drut snara ögla

płaca ˈpwaʦ̑a n
zarobek, wynagrodzenie za pracę lön

płacić ˈpwaʨ̑iʨ̑ v
dawać (przekazywać) pieniądze za coś betala erlägga

płakać ˈpwakaʨ̑ v
wylewać łzy, ronić łzy gråta grina

płaski ˈpwasʲci adj
nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień flat platt

płaszcz pwaʃʧ̑ n
(anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków; kappa
(krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem; kappa rock

płaszczka ˈpwaʃʧ̑ka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim; rocka

płaszczyzna pwaˈʃʧ̑ɨzna n
(geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa; plan

płatek ˈpwatɛk n
kryształ śniegu snöflinga
niewielki, płaski kawałek czegoś flinga

płatek śniegu ˈpwatɛc ˈɕɲɛɡu n
struktura kryształów śniegu snöflinga

płaz pwas n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych Amphibia; groddjur amfibie

płetwa ˈpwɛtfa n
(zoologia, zoologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych; fena

płetwal błękitny n
(zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal; blåval

płeć pwɛʨ̑ n
cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych; kön

płomień ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ n
język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem; flamma låga

płot pwɔt n
ogrodzenie domu lub gospodarstwa; staket stängsel

płotek ˈpwɔtɛk n
(sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich häck

płoć pwɔʨ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka; mört

płuco ˈpwuʦ̑ɔ n
(anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców oddychających powietrzem; lunga

pług pwuk n
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki; plog

płyn pwɨ̃n n
(potocznie, potoczny) ciecz vätska

płynność finansowa ˈpwɨ̃nːɔɕʨ̑ ˌfʲĩnãw̃ˈsɔva n
(ekonomia, ekonomiczny) zdolność do terminowego realizowania zobowiązań; likviditet

płynny ˈpwɨ̃nːɨ adj
będący płynem, ciekły flytande

płynąć ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) brzmieć strömma
o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku flyta strömma
o czasie: upływać, mijać rinna
poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi simma

płyta ˈpwɨta n
krążek służący do przechowywania muzyki lub danych CD-skiva
płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości skiva platt

płyta główna ˈpwɨta ˈɡwuvna n
(elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych; moderkort

pływactwo n
(sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie simning

pływaczka pwɨˈvaʧ̑ka n
forma żeńska od: pływak simmerska

pływać ˈpwɨvaʨ̑ v
mieć cechy, które uniemożliwiają zatonięcie w wodzie flyta
poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie simma

rabarbar raˈbarbar n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych; rabarber

rabat ˈrabat n
obniżka ceny rabatt

rabdomioliza ˌrabdɔ̃mʲjɔˈlʲiza n
(medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych spowodowany rozpadem mięśni; rabdomyolys

rabin ˈrabʲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim; rabbin

rabować raˈbɔvaʨ̑ v
bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy röva

rachunek raˈxũnɛk n
kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową räkning
spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową nota

racjonalista ˌraʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista n
(filozofia, filozoficzny) zwolennik racjonalizmu w filozofii rationalist
człowiek, który w swoim postępowaniu kieruje się rozumem, nie emocjami rationalist

racjonalistyczny ˌraʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(filozofia, filozoficzny) związany z racjonalizmem rationalistisk

racjonalizm ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥ n
(filozofia, filozoficzny) pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu; rationalism
postawa odrzucająca tezy nie mające uzasadnienia rozumowego, np. wynikające wyłącznie z wiary, tradycji, autorytetu, itp.; rationalism
preferowanie w decyzjach argumentów rozumowych (zwłaszcza nad emocjonalnymi) rationalism

racjonalność ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co racjonalne rationalitet

racjonalny ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
opierający się na logicznym rozumowaniu rationell förnuftig

raczyć ˈraʧ̑ɨʨ̑ v
częstować traktera undfägna

rad rat n
(chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal; radium

rada ˈrada n
grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu råd
zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem råd
wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji råd

radian n
(matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu; radian

radio ˈradʲjɔ n
instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych radio
urządzenie do odbioru takich audycji; radio

radioaktywność n
(fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma radioaktivitet

radioodbiornik ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego; radiomottagare

radiotelegrafista ˌradʲjɔtɛlɛɡraˈfʲista n
pracownik, który obsługuje radiotelegraf, przekazuje i odbiera radiotelegramy radiotelegrafist

radiowóz raˈdʲjɔvus n
samochód policyjny; polisbil

radon ˈradɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny; radon

radość ˈradɔɕʨ̑ n
uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski glädje fröjd

radziecki raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) sovjetisk

radzić ˈraʥ̑iʨ̑ v
udzielać komuś rady råda

rafa ˈrafa n
zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich; rev

rafa koralowa ˈrafa ˌkɔraˈlɔva n
rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali korallrev

rafinować ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑ v
poddawać procesowi rafinacji raffinera

raj raj n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci; paradis himmel

raj podatkowy ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ n
(potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców; skatteparadis

rajstopy rajˈstɔpɨ n
rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia; strumpbyxa strumpbyxor

rak rak n
(medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego; cancer kräfta
(zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów; kräfta

rakieta raˈcɛta n
pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym; raket
(wojskowość, wojskowy) pocisk zbudowany z głowicy bojowej i urządzenia napędowego z silnikiem rakietowym raket

ramię ˈrãmʲjɛ n
(anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego axel

rana ˈrãna n
(medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.; sår

randka ˈrãntka n
umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu dejt träff

raniuszek rãˈɲuʃɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem; stjärtmes

rano ˈrãnɔ adv
wcześnie w ciągu dnia på morgon

rano ˈrãnɔ n
wczesna pora dnia morgon

ransomware n
(informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu; utpressningsprogram

raper ˈrapɛr n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap rappare

raport ˈrapɔrt n
szczegółowe sprawozdanie rapport

raróg ˈraruk n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug tatarfalk

rasa ˈrasa n
(zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek; ras

rasistowski ˌraɕiˈstɔfsʲci adj
związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu rasistisk

rasizm ˈraɕism̥ n
ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi; rasism

raszpla ˈraʃpla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Squatina squatina, gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny raszplowatych; rekin o spłaszczonym ciele i dużych parzystych płetwach; havsängel

ratować raˈtɔvaʨ̑ v
wyciągać kogoś z kłopotów, tarapatów rädda bärga

ratusz ˈratuʃ n
(architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta; rådhus stadshus

raz 'razɨ ras cardinalNumeral
przy liczeniu jeden ett

raz 'razɨ ras n
pojedyncza realizacja czynności gång

razem ˈrazɛ̃m adv
(o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie tillsammans

razić ˈraʑiʨ̑ v
wzbudzać nieprzyjemne uczucie, powodować negatywne odczucia stöta

rdza rʣ̑a n
warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu; rost

reagować ˌrɛaˈɡɔvaʨ̑ v
odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację reagera

reakcja rɛˈakʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne; reaktion
(fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki reaktion
(fizyka, fizyczny) proces, przemiana reaktion
odpowiedź na coś w formie działania lub postawy reaktion
zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce reaktion
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian reaktion

reaktancja ˌrɛakˈtãnʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji; reaktans

reaktor rɛˈaktɔr n
(fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej; reaktor kärnreaktor

realgar n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu; realgar

realizm n
postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości realism
(sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim lub dziele sztuki; (także, też) kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku; realism

recenzja rɛˈʦ̑ɛ̃w̃zʲja n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ocena wraz z krótkim omówieniem publikacji książkowej, filmu, albumu muzycznego, koncertu, imprezy artystycznej w prasie lub w innych środkach przekazu kritik

recepcjonista n
osoba pracująca w recepcji, np. hotelu receptionist

recesja rɛˈʦ̑ɛsʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego recession

redaktor rɛˈdaktɔr n
pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych redaktör

reeksport rɛˈːkspɔrt n
(ekonomia, ekonomiczny) powrotny eksport, wywóz towaru pochodzenia zagranicznego za granicę; reexport

refektarz rɛˈfɛktaʃ n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków; refektorium klostermatsal

referencja ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych; referens

referendum ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy; folkomröstning referendum

reforma rɛˈfɔrma n
zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy reform

refrakcja rɛfˈrakʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka; refraktion

refren ˈrɛfrɛ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst refräng

regencja n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę regentskap

regent ˈrɛɡɛ̃nt n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę; regent

region ˈrɛɟɔ̃n n
(książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi region

regresywny ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ adj
mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy regressiv

regularnie ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ adv
w sposób regularny regelbundet

regularny ˌrɛɡuˈlarnɨ adj
(gramatyka) posiadający typową odmianę regelbunden
powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni regelbunden

reguła rɛˈɡuwa n
zasada, według której należy postępować regel

rehabilitacja ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia; rehabilitering

reinkarnacja ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny; själavandring reinkarnation

rejestr ˈrɛjɛstr̥ n
spis danych, wykaz, lista register

rejs n
(morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego kryssning

rekin ˈrɛcĩn n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach; haj

reklama rɛkˈlãma n
informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi; reklam annons annonsering

rekomendacja ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja n
(książkowy) opinia o kimś (zazwyczaj pozytywna) rekommendation

rekomendować ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑ v
dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś rekommendera

rekonstrukcja n
odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana rekonstruktion

rekreacja ˌrɛkrɛˈaʦ̑ʲja n
odnawianie sił poprzez aktywny wypoczynek lub za pomocą różnych form aktywności fizycznej lub psychicznej rekreation

rekrut ˈrɛkrut n
(wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska; rekryt

relacja rɛˈlaʦ̑ʲja n
zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów relation
opis zdarzenia, wydarzenia, sytuacji relation
stosunek emocjonalny pomiędzy co najmniej dwiema osobami relation

relatywnie ˌrɛlaˈtɨvʲɲɛ adv
względnie relativt

relief ˈrɛlʲjɛf n
płaskorzeźba; relief

religia rɛˈlʲiɟja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej; religion

religijny ˌrɛlʲiˈɟijnɨ adj
postępujący zgodnie z zasadami religii religiös
dotyczący religii, opisujący religię religiös

relikwia n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc; relik

remis ˈrɛ̃mʲis n
wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta remi

remiz ˈrɛ̃mʲis n
(ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda; pungmes

remiza rɛ̃ˈmʲiza n
budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego; brandstation

ren rɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75; rhenium
(zoologia, zoologiczny) renifer ren

renifer rɛ̃ˈɲifɛr n
(zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę; ren

renoma rɛ̃ˈnɔ̃ma n
sława, dobra opinia o kimś lub o czymś renommé

renowacja ˌrɛ̃nɔˈvaʦ̑ʲja n
odnowienie, odświeżenie, restauracja renovering

rentgenolog n
(medycyna, medyczny) specjalista w zakresie rentgenologii röntgenolog

rentgenologiczny ˌrɛ̃ndɡɛ̃nɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z rentgenologią, dotyczący rentgenologii röntgenologisk

replika ˈrɛplʲika n
powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału; replik

reportaż n
(literacko) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji; reportage

reprezentacja ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
grupa osób, które występują w czyimś imieniu representation

reprymenda ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda n
nagana, upomnienie, admonicja ovett reprimand

republika rɛˈpublʲika n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas; republik

republika bananowa rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva n
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) małe, niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone przez dyktatora lub reżim wojskowy; bananrepublik

respekt ˈrɛspɛkt n
szacunek, poważanie respekt

restauracja ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja n
(budownictwo) odnowienie, odbudowanie restaurering
(gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie; restaurang

reszta ˈrɛʃta n
elementy, które zostały rest
przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać rest
(matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną; rest

retoryka n
(językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających retorik
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy; retorik
(językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako (1.1) retorik

retsina n
(spożywczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki; retsina

reumatyczny ˌrɛwmaˈtɨʧ̑nɨ adj
(medycyna, medyczny) związany z reumatyzmem, właściwy reumatyzmowi reumatisk

reumatyk n
osoba cierpiąca na reumatyzm reumatiker

reumatyzm rɛwˈmatɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach; reumatism

rewolucja ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja n
gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem; revolution
(przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany revolution

rewolucja francuska ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska n
(historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych; franska revolutionen

rewolucjonista ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista n
uczestnik lub zwolennik rewolucji revolutionär

rewolucyjny ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ adj
dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami revolutionär

rewolwer rɛˈvɔlvɛr n
ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben; revolver

rezeda rɛˈzɛda n
(botanika, botaniczny) Reseda liczący około 30 gatunków rodzaj roślin z rodziny rezedowatych; reseda

rezerwować ˌrɛzɛrˈvɔvaʨ̑ v
zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie reservera boka belägga markera

rezultat rɛˈzultat n
wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania effekt

reżyser rɛˈʒɨsɛr n
realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej; regissör

ring rʲĩŋk n
(sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich; ring boxningsring

robak ˈrɔbak n
(zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie; mask
(informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania; mask

robienie rɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
zajmowanie się czymś, wykonywanie jakiejś czynności; wywoływanie jakiegoś stanu göring

robić ˈrɔbʲib niwvbxhdoejdjskwhsbdkg*$4&#(10./$*@&5/2ʨ̑ v
wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać göra
zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan göra

robić na drutach ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax v
wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać sticka

robić z igły widły ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ v
(potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać att göra en höna av en fjäder att göra ett berg av ett sandkorn

robot ˈrɔbɔt n
(technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu; robot

robotnica ˌrɔbɔtʲˈɲiʦ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezpłodna samica pszczoły, mrówki lub termita, która wykonuje wszystkie prace arbetsbi
kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce arbeterska

robotnik rɔˈbɔtʲɲik n
pracownik wykonujący pracę fizyczną arbetare

robótka rɔˈbutka n
(przestarzałe, przestarzały) przedmiot (np. serwetka, ubranie itp.) wykonany (albo w trakcie wykonywania) ręcznie igłą, na drutach, na szydełku itp. handarbete

rock rɔk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie; rock

rocznica rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu; årsdag

roczny ˈrɔʧ̑nɨ adj
trwający przez rok årlig
obejmujący czas roku årlig

rod rɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45; rodium

rodeo n
(sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków rodeo

rodzaj ˈrɔʣ̑aj n
(biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny; släkte art
(gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu; genus
typ, odmiana, gatunek sort art slag

rodzaj męski ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku maskulinum

rodzaj nijaki ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku neutrum

rodzaj żeński ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku femininum

rodzajnik rɔˈʣ̑ajɲik n
(gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika; artikel

rodzajnik nieokreślony rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
(gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby) obestämd artikel

rodzajnik określony rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych bestämd artikel

rodzeństwo rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ n
brat (bracia), siostra (siostry); syskon

rodzic ˈrɔʥ̑iʦ̑ n
pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka förälder

rodzice rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ n
ojciec i matka föräldrar

rodzina rɔˈʥ̑ĩna n
rodzice wraz z ich dziećmi familj
(biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju; familj
grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo; familj

rodzić ˈrɔʥ̑iʨ̑ v
(fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat föda

rodzynek rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk n
suszone winogrono russin

roentgen ˈrɛ̃ndɡɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111; röntgenium

rogatnica ˌrɔɡatʲˈɲiʦ̑a n
(ichtiologia, ichtiologiczny) popularna ryba akwariowa; tryckarfisk

rogówka n
(anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej; hornhinna

rok rɔk n
czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni; år

rok przestępny ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ n
(astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni; skottår

rola ˈrɔla n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora roll
funkcja, odpowiedzialność roll

rolka ˈrɔlka n
szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym rulle spole

rolnictwo rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt; åkerbruk jordbruk

rolnik ˈrɔlʲɲik n
osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym bonde jordbrukare lantbrukare

rolować rɔˈlɔvaʨ̑ v
zwijać w rulon rulla

romantyczny ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ adj
(potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski romantisk
związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm romantisk

romb rɔ̃mp n
(geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych; romb

rondo ˈrɔ̃ndɔ n
(motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy; rondell
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powracającym refrenem i kupletami; rondo
brzeg kapelusza otaczający jego główkę brätte hattbrätte

ropa naftowa ˈrɔpa naˈftɔva n
(geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego; petroleum råolja bergolja

ropieć v
(medycyna, medyczny) wydzielać ropę bulna

ropucha rɔˈpuxa n
(zoologia, zoologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi; padda

rosa ˈrɔsa n
krople wody osadzające się na ziemi i roślinach dagg

rosnąć ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑ v
o cieście podnosić się svälla
o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości växa
powiększać swoje rozmiary, skalę öka växa

rosomak rɔˈsɔ̃mak n
(zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy; järv

rosyjski rɔˈsɨjsʲci adj
dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan rysk ryska

rosyjski rɔˈsɨjsʲci n
język urzędowy Rosji; ryska

rosyjskojęzyczny rɔˈsɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem rosyjskim ryskspråkig
spisany, stworzony w języku rosyjskim ryskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem rosyjskim ryskspråkig

rotmistrz ˈrɔtmʲisṭʃ n
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski w kawalerii z pierwszej połowy XX wieku; ryttmästare

rottweiler n
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii; rottweiler

rotunda rɔˈtũnda n
(architektura, architektoniczny) budowla wzniesiona na planie koła; rotunda

rower ˈrɔvɛr n
jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni; cykel tvåhjuling

rowerzysta ˌrɔvɛˈʒɨsta n
osoba poruszająca się za pomocą roweru cyklist

rozbieżność rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑ n
różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności skiljaktighet skillnad

rozbój ˈrɔzbuj n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) napad bandycki w celu ograbienia; röveri

rozdroże rɔzˈdrɔʒɛ n
miejsce, w którym droga, ścieżka, szlak rozgałęzia się vägskäl

rozdział ˈrɔʑʥ̑aw n
każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis kapitel

rozdzielać rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑ v
dokonywać podziału na części dela splittra
rozgraniczać różne sprawy, kwestie, rzeczy skilja
dzielić siebie na grupy lub jednostki skiljas

rozebrać rɔˈzɛbraʨ̑ v
rozłożyć na części, rozmontować plocka isär plocka sönder ta isär
zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś klä av
zdjąć z siebie ubranie klä av sig

rozgrzewka rɔzˈɡʒɛfka n
(sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku; uppvärmning

rozgwiazda rɔzˈɡvʲjazda n
(zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę; sjöstjärna

rozkaz ˈrɔskas n
polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę befallning order

rozkład jazdy ˈrɔskwatʲ ˈjazdɨ n
lista z godzinami odjazdów i przyjazdów jakichś środków transportu w danym miejscu; tidtabell

rozmiar ˈrɔzmʲjar n
wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości) storlek

rozmyślać rɔzˈmɨɕlaʨ̑ v
zastanawiać się nad czymś; długo o czymś myśleć, rozważać coś begrunda besinna betänka eftersinna fundera grubbla
zmieniać zdanie, zniechęcać się; wycofywać się, odstępować od jakiegoś zdania, decyzji svänga ändra sig ångra sig

rozniecać rɔzʲˈɲɛʦ̑aʨ̑ v
powodować powstanie ognia blåsa på

rozpaczać v
pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć förtvivla

rozporek rɔsˈpɔrɛk n
(krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach lub spódnicy gylf

rozprawa rɔsˈprava n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) proces sądowy rättegång

rozpuszczalny adj
taki, który można rozpuścić smältbar

rozsądny rɔsˈːɔ̃ndnɨ adj
taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny förnuftig

roztargnienie n
nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne tankspriddhet

roztargniony ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ adj
nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może skoncentrować się tankspridd disträ okoncentrerad distraherad förströdd

roztwór ˈrɔstfur n
(chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia; lösning

rozum ˈrɔzũm n
zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia; förstånd

rozumieć rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑ v
pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń förstå koppla

rozwidlenie ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ n
miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi förgrening

rozwijać rɔzˈvʲijäʨ̑ v
o prędkości: osiągać komma upp
prowadzić długotrwałą operację o rosnącej skali utveckla
rozpakowywać, odwijając opakowanie veckla upp
rozprostowywać coś zwiniętego rulla ut veckla ut
(wojskowość, wojskowy) o jednostce bojowej: rozprzestrzeniać się według ustalonego planu sprida sig
o kwiatach, pąkach: rozchylać się slå ut

rozwiązanie ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) wynik lösning

rozwód ˈrɔzvut n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem; skilsmässa

rozwódka n
kobieta, która się rozwiodła frånskild kvinna

rozwój ˈrɔzvuj n
następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy utveckling
proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu utveckling
proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami utveckling

rozświetlać rɔɕˈːfʲjɛtlaʨ̑ v
czynić jaśniejszym lysa upp

roślina rɔɕˈlʲĩna n
(botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła; växt planta

roślinożerca ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami växtätare

roślinożerny ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ adj
(zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny växtätande

rożeniec rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie; stjärtand

rtęć r̥tɛ̃ɲʨ̑ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80; kvicksilver

rubid ˈrubʲit n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37; rubidium

rubin ˈrubʲĩn n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu; rubin

ruch rux n
(fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie; rörelse
grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego rörelse
gest, ruszenie częścią ciała rörelse
sposób poruszania się na drodze trafik
w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka drag

ruda ˈruda n
(geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali malm

rudzik ˈruʥ̑ik n
(ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem; rödhake

rufa ˈrufa n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku; akterskepp

rum rũm n
(spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej; rom

rumuński rũˈmũj̃sʲci adj
pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów rumänsk rumänska

rumuński rũˈmũj̃sʲci n
urzędowy język Rumunii; rumänska

rura ˈrura n
przewód do transportu płynów; rör

ruszać ˈruʃaʨ̑ v
wprawiać w ruch lub utrzymywać w ruchu, powodować wykonanie ruchu röra
(potocznie, potoczny) dotykać röra
wprawiać siebie w ruch lub w nim pozostawać, wykonywać ruch röra sig

ruszt ruʃt n
część urządzenia do spalania (pieca lub kotła), a także grilla, pod którą umieszcza się paliwo rost

rusztowanie ˌruʃtɔˈvãɲɛ n
(technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli; byggnadsställning

ruten ˈrutɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44; rutenium

rutherford ruˈtɛrfɔrt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104; rutherfordium

rwanda ˈrvãnda n
język, którym mówi się w Rwandzie; rwanda

rwandyjski rvãnˈdɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Rwanda rwandisk

ryba ˈrɨba n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie; fisk

rybak ˈrɨbak n
człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb; fiskare

rybitwa rɨˈbʲitfa n
(ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych; tärna

ryboflawina ˌrɨbɔflaˈvʲĩna n
(biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B; riboflavin

rycerski rɨˈʦ̑ɛrsʲci adj
związany z rycerzem i rycerstwem ridderlig

rycerz ˈrɨʦ̑ɛʃ n
(historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec; riddare knekt

rydz rɨʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Lactarius deliciosus, grzyb jadalny z koncentrycznymi pasami na kapeluszu; riska tallblodriska

ryj rɨj n
(zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt tryne

rynek ˈrɨ̃nɛk n
(ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze; marknad
wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów; marknad
centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1) torg

rynek pieniężny ˈrɨ̃nɛk pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒnɨ n
(ekonomia, ekonomiczny) rynek transakcji krótkoterminowych o terminie realizacji nie dłuższym niż rok; penningmarknad

rysowanie ˌrɨsɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: rysować ritning

rysować rɨˈsɔvaʨ̑ v
tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia rita teckna

rysowniczka ˌrɨsɔvʲˈɲiʧ̑ka n
kobieta, która wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych tecknerska

rysownik rɨˈsɔvʲɲik n
ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych tecknare

rysunek rɨˈsũnɛk n
to, co zostało narysowane; ritning teckning

rytm rɨtm̥ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu; rytm

rytuał rɨˈtu<sup>w</sup>aw n
(antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury; ritual rit

rywal n
osoba, która konkuruje w czymś rival

ryzyko ˈrɨzɨkɔ n
możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda risk

ryś rɨɕ n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu; lodjur lo

ryż rɨʃ n
(botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym; ris risgryn
(spożywczy) nasiona ryżu (1.1) ris risgryn

rzadki ˈʒatʲci adj
półpłynny, mający półpłynną konsystencję tunn
zachodzący rzadko sällsynt rar

rzadko ˈʒatkɔ adv
prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami sällan

rzecz ʒɛʧ̑ n
wytwór materialny, przedmiot sak föremål

rzeczownik ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik n
(gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion; substantiv nomen

rzeczownik własny ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ ˈvwasnɨ n
(gramatyka) rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby lub innej istoty żywej, przedmiotu, miejsca lub obiektu geograficznego egennamn

rzeczywistość ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑ n
prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie verklighet realitet
realistyczność, świat realny verklighet realitet

rzeczywisty ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ adj
mający miejsce naprawdę verklig

rzeka ˈʒɛka n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi; flod älv å

rzemieślniczy ˌʒɛ̃mʲjɛ̇ɕl̥ʲˈɲiʧ̑ɨ adj
odnoczący się do rzemieślnika lub rzemiosła hantverksmässig

rzemieślnik ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik n
osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy) hantverkare

rzemiosło ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ n
drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności hantverk

rzesza ˈʒɛʃa n
(historia, historyczny, historycznie) określenie państwa niemieckiego w różnych okresach jego historii; rike

rzeźba ˈʒɛʑba n
(sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów; skulptur
(sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną skulptur

rzeźbiarz ˈʒɛʑbʲjaʃ n
(sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki skulptör

rzeźnia ˈʒɛʑɲa n
miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso; slakthus slakteri

rzeźnik ˈʒɛʑɲik n
człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa slaktare

rzeżączka ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna; gonorré

rzodkiewka ʒɔtʲˈcɛfka n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach; rädisa

rzucanie ʒuˈʦ̑ãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: rzucać kastning

rzucać ˈʒuʦ̑aʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zrezygnować ze związku z kimś lämna
wywoływać chwilowy lot przedmiotu kasta

rzucać perły przed wieprze ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ v
ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien kasta pärlor framför svin kasta pärlor för svin

rzut ʒut n
wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą kast
szybki, energiczny ruch ręki, nogi, głowy lub gwałtowny skok całego ciała kast

rzut karny ˈʒut ˈkarnɨ n
(sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne); straffspark straff

rzut młotem ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem; släggkastning

rzut oszczepem ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m n
(sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu; spjutkastning

rzut rożny ˈʒut ˈrɔʒnɨ n
(sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska; hörna

rzygać ˈʒɨɡaʨ̑ v
(pospolicie) wymiotować spy

rzymski ˈʒɨ̃msʲci adj
odnoszący się do miasta Rzym, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu romersk

rząd ʒɔ̃nt n
(biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny; ordning
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną; regering
grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim serie

rządzić ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
kierować czymś, zarządzać leda styra
sprawować władzę, panować regera

rzęsa ˈʒɛ̃w̃sa n
(anatomia, anatomiczny) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki; ögonfrans

róg ruk n
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście; horn
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego; horn
(anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego horn
materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt horn
miejsce styku dwóch ulic hörn gathörn gatuhörn
miejsce styku krawędzi jakiegoś przedmiotu hörn

róg obfitości ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i idiom
(książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość ymnighetshorn

rój ruj n
duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków svärm

rówieśnik ruˈvʲjɛ̇ɕɲik n
osoba w tym samym wieku årsbarn

równanie ruvˈnãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości ekvation

również ˈruvʲɲɛʃ particle
…używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także också även

równik ˈruvʲɲik n
(astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała; ekvator

równina ruvʲˈɲĩna n
(geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren; slätt

równoległobok ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk n
(geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków; parallellogram

równonoc jesienna ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa n
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny; höstdagjämning

równonoc wiosenna ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa n
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy; vårdagjämning

równorzędny adj
o takiej samej wartości pod jakimś względem jämbördig jämgod jämnbördig jämngod likvärdig

równowaga ˌruvnɔˈvaɡa n
stabilny stan jakiegoś układu jämvikt

równość ˈruvnɔɕʨ̑ n
brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć) jämlikhet

równy ˈruvnɨ adj
posiadający gładką powierzchnię flat jämn
posiadający identyczną wartość jämlik

róża ˈruʒa n
(botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych; ros

różaniec ruˈʒãɲɛʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności radband
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw rosenkrans radband

różdżka ˈruʃʧ̑ka n
(mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty trollstav

różnica ruʒʲˈɲiʦ̑a n
(matematyka, matematyczny) wynik odejmowania skillnad differens
to, czym się coś od czegoś różni skillnad olikhet

różnić ˈruʒʲɲiʨ̑ v
być różnym, innym od czegoś pod jakimiś względami variera

różnorodność ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest różnorodne mångfald

różny ˈruʒnɨ adj
charakteryzujący się odmiennością pewnych cech olik

różowy ruˈʒɔvɨ adj
mający kolor pośredni między białym a czerwonym; rosa skär

różyczka ruˈʒɨʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa; röda hund

rączka ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
uchwyt, rękojeść handtag

ręce do góry ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ interjection
kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania upp med händerna

ręcznie ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ adv
o wykonywaniu jakiejś pracy, czynności przez człowieka: bez użycia maszyn, automatów; czasem bez użycia narzędzi; za pomocą własnych sił för hand

ręcznik ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała handduk

ręka rɔŋk ˈrɛ̃ŋka n
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców; hand

rękaw ˈrɛ̃ŋkaf n
(krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce ärm

rękawica ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a n
odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp. handske

rękojeść rɛ̃ŋˈkɔjɛ̇ɕʨ̑ n
część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania; skaft

rękopis rɛ̃ŋˈkɔpʲis n
(książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie; manuskript

rżeć rʒɛʨ̑ v
o koniu: wydawać charakterystyczny głos gnägga

sabotaż saˈbɔtaʃ n
umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania; sabotage

sabotować ˌsabɔˈtɔvaʨ̑ v
stosować sabotaż sabotera

sad sat n
ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe; fruktträdgård

sadysta n
człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia sadist

sadyzm n
(medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera sadism

sadzić ˈsaʥ̑iʨ̑ v
umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła plantera

saga ˈsaɡa n
tradycyjna opowieść islandzka, skandynawska saga

sake ˈsakɛ n
(spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco; saké

sakrament saˈkrãmɛ̃nt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej; sakrament

saksofon saˈksɔfɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu; saxophon saxofon

saksofonista ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista n
muzyk, który gra na saksofonie saxofonist

sala ˈsala n
przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową; sal

sala chorych ˈsala ˈxɔrɨx n
(medycyna, medyczny) szpitalne pomieszczenie przeznaczone dla chorych sjukrum

salamandra ˌsalãˈmãndra n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj płazów ogoniastych; salamander

salami saˈlãmʲi n
(kulinaria) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego; salami salamikorv

salina saˈlʲĩna n
zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych; salin

salmiak ˈsalmʲjak n
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) chlorek amonu, sól kwasu solnego i amoniaku salmiak

salomonowy wyrok ˌsalɔ̃mɔ̃ˈnɔvɨ ˈvɨrɔk idiom
decyzja mądra, sprawiedliwa, często zaskakująca rozwiązaniem, kończąca spór w sposób uwzględniający interesy wszystkich stron salomonisk dom

salomoński ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Wyspy Salomona salomonsk

salon ˈsalɔ̃n n
główny, dzienny pokój w mieszkaniu sällskapsrum

salwadorski ˌsalvaˈdɔrsʲci adj
odnoszący się do państwa Salwador salvadoransk

sam sãm pronoun
bez nikogo / niczego innego, będący jedyny ensam
podkreślenie: właśnie ten, a nie inny själv
właśnie taki (a nie inny) själv

samar ˈsãmar n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62; samarium

samica sãˈmʲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej hona hondjur

samiec ˈsãmʲjɛʦ̑ n
zwierzę płci męskiej handjur hanne hane

samoański ˌsãmɔˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Samoa samoansk

samoański ˌsãmɔˈãj̃sʲci n
język urzędowy Samoa, samoanska

samobójca ˌsãmɔˈbujʦ̑a n
osoba próbująca zabić samą siebie självmördare

samobójstwo ˌsãmɔˈbujstfɔ n
zabicie samego siebie; självmord

samochód sãˈmɔxut n
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów; bil

samogłoska ˌsãmɔˈɡwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby; vokal självljud

samolot sãˈmɔlɔt n
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną; flygplan flyg

samoobrona n
obrona samego siebie självförsvar

samospalenie ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ n
samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu; självförbränning

samotność sãˈmɔtnɔɕʨ̑ n
uczucie braku bliskich osób ensamhet

samotny sãˈmɔtnɨ adj
odbywający się bez towarzystwa ensam
taki, który jest sam, żyje samotnie ensam ensamstående

samowar sãˈmɔvar n
(kulinaria) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka; samovar

samuraj n
(historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej; samuraj

sandacz ˈsãndaʧ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich; gös

sandał ˈsãndaw n
rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie; sandal

sanmaryński ˌsãnmaˈrɨ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa San Marino sanmarinsk

sanskryt ˈsãw̃skrɨt n
(językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii; sanskrit

sapać v
oddychać ciężko, wydając charakterystyczne odgłosy flämta flåsa pusta

sardela sarˈdɛla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych; ansjovis

sardynka sarˈdɨ̃nka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych; sardin

sardyński sarˈdɨ̃j̃sʲci adj
charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii sardisk

sarkazm ˈsarkasm̥ n
złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia sarkasm

sarkofag sarˈkɔfak n
zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia; sarkofag

sarna ˈsarna n
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego; rådjur

sarnina sarʲˈɲĩna n
mięso sarny hjortkött

satelita ˌsatɛˈlʲita n
(astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.; satellit
(astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego; satellit
(fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego; satellit
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki satellit lydrike lydstat satellitstat

satyra saˈtɨra n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.; satir

saudyjski sawˈdɨjsʲci adj
odnoszący się do Arabia Saudyjska (państwa na Półwyspie Arabskim) saudisk

saudyjskoarabski adj
dotyczący Arabów saudyjskich i Arabii Saudyjskiej saudiarabisk

sauna ˈsawna n
rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność; bastu sauna

sawanna n
(geografia, geograficzny) (botanika, botaniczny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami; savann

sałata saˈwata n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych; sallad sallat
warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo sallad sallat

sałatka saˈwatka n
(kulinaria) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.; sallad

sałatka ziemniaczana n
(spożywczy) (kulinaria) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki; potatissallad

scena ˈsʦ̑ɛ̃na n
krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji; scen
przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów; scen

sceptycyzm sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥ n
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy; skepticism

sceptyczny adj
wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś skeptiska

sceptyk ˈsʦ̑ɛptɨk n
człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający skeptiker

schlebiać v
chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś smickra

schody ˈsxɔdɨ n
konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami; trappa

schody ruchome ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ n
urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami; rulltrappa

schorzenie sxɔˈʒɛ̃ɲɛ n
stan chorobowy lub nieprawidłowe funkcjonowanie danego organu åkomma

schronienie sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ n
bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować gömställe

schyłek ˈsxɨwɛk n
okres bliski zakończeniu, stadium końcowe slut

scyzoryk sʦ̑ɨˈzɔrɨk n
składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami; fickkniv

seaborg ˈsʲibɔrk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106; seaborgium

segregacja rasowa ˌsɛɡrɛˈɡaʦ̑ʲja raˈsɔva n
sformalizowana, zinstytucjonalizowana forma dyskryminacji oparta na kryterium rasy, polegająca na oddzieleniu jednej rasy od drugiej rassegregation

segregowanie ˌsɛɡrɛɡɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: segregować segregering

segregować ˌsɛɡrɛˈɡɔvaʨ̑ v
układać według określonego porządku segregera

sejf sɛjf n
zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy kassaskåp

sejm sɛjm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z izb parlamentu w Polsce, Litwie i Łotwie; sejm

sekator sɛˈkatɔr n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) nożyce o wygiętych ostrzach używane w ogrodzie; sekatör

sekcja ˈsɛkʦ̑ʲja n
dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp. sektion

seks sɛks n
(potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami sex

seksizm ˈsɛcɕism̥ n
dyskryminacja ze względu na płeć; sexism

seksownie sɛˈksɔvʲɲɛ adv
w sposób seksowny sexigt

seksturystyka ˌsɛkstuˈrɨstɨka n
turystyka, której celem jest wchodzenie w niezobowiązujące relacje seksualne z przedstawicielami danej społeczności lokalnej sexturism

seksualnie ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ adv
w sposób dotyczący seksu, seksualności sexuellt

seksualność n
(biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność; sexualitet

seksualny ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
dotyczący seksu i popędu płciowego sexuell

seksuologia ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka; sexologi

sektor ˈsɛktɔr n
określony dział gospodarki narodowej lub jej część oddzielna z powodu określonego typu własności sektor
wydzielona część jakiejś przestrzeni sektor

sektorowy ˌsɛktɔˈrɔvɨ adj
(przymiotnik) od sektor sektoriell

sekunda sɛˈkũnda n
(fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty sekund
(potocznie, potoczny) krótka chwila sekund

sekundant n
(historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi sekundant
(sport, sportowy) zwłaszcza w pięściarstwie i szachach: doradca i pomocnik zawodnika sekundant

sekwoja sɛˈkfɔja n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych; sekvoja

selekcja sɛˈlɛkʦ̑ʲja n
dobór dokonywany poprzez eliminację selektion

selen ˈsɛlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34; selen

seler ˈsɛlɛr n
(botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna; selleri

selfie n
(slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki; selfie

semantyczny ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych semantisk

semestr ˈsɛ̃mɛstr̥ n
połowa roku akademickiego lub szkolnego; termin

seminarium ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny w którym przygotowują się kandydaci na duchownych seminarium

sen sɛ̃n n
(fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości sömn dröm
doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1) dröm
(przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste dröm

sen zimowy ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ n
(biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy; vinterdvala

senator sɛ̃ˈnatɔr n
członek izby wyższej parlamentu (senatu) senator

senegalski ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci adj
odnoszący się do państwa Senegal senegalesisk

senny ˈsɛ̃nːɨ adj
dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu sömn-
taki, który chce spać; jest śpiący sömnig dåsig

sentymentalny ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ adj
przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości sentimental

separatyzm ˌsɛpaˈratɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości; separatism

ser sɛr n
(spożywczy) (kulinaria) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego; ost

serbski ˈsɛrpsʲci adj
związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów serbisk serbiska

serbski ˈsɛrpsʲci n
jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH; serbiska serbisk

serce ˈsɛrʦ̑ɛ n
(anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie; hjärta
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości hjärta
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt hjärta
(przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś hjärta
(przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej hjärta
przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości hjärta

serdeczność sɛrˈdɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
życzliwość, serdeczny stosunek hjärtlighet

serdeczny sɛrˈdɛʧ̑nɨ adj
taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć hjärtlig

serdeczny palec sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑ n
(anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki ringfinger

seria ˈsɛrʲja n
elementy lub wydarzenia następujące po sobie följd serie
szereg jednakowych elementów serie

serial ˈsɛrʲjal n
film telewizyjny składający się z przynajmniej kilku odcinków serie

sernik ˈsɛrʲɲik n
(kulinaria) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser; ostkaka

serwatka n
(spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera; vassla vassle

serwer ˈsɛrvɛr n
(informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej; server

serwetka n
kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia servett

sesja zdjęciowa n
(fotografia) spotkanie zorganizowane w celu zrobienia serii zdjęć fotosession

seszelski sɛˈʃɛlsʲci adj
odnoszący się do Seszeli (państwa lub wysp) seychellisk

seter szkocki ˈsɛtɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy wyżłów w typie seterów; gordonsetter

sezon ˈsɛzɔ̃n n
(telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza säsong

sfaleryt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku; zinkblände

sfinks sfʲĩŋks n
(sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia; sfinx

sherry n
(kulinaria) rodzaj hiszpańskiego wina; sherry

siadać ˈɕadaʨ̑ v
zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia sätta sig

siano ˈɕãnɔ n
(rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę; hö

siara ˈɕara n
(zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków; råmjölk

siarczyn ˈɕarʧ̑ɨ̃n n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkawego; sulfit

siarka ˈɕarka n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16; svavel

siarkowodór ˌɕarkɔˈvɔdur n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru svavelväte sulfan vätesulfid vätesvavla

siatkówka ɕatˈkufka n
(anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe; näthinna retina
(sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką; volleyboll

siać ɕäʨ̑ v
rzucać nasiona w glebę så

siedem grzechów głównych n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego; sju dödssynderna

siedemdziesięcioczterolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt cztery lata sjuttiofyraåring

siedemdziesięcioczteroletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt cztery lata sjuttiofyraårig
trwający siedemdziesiąt cztery lata sjuttiofyraårig

siedemdziesięciodwulatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt dwa lata sjuttiotvååring

siedemdziesięciodwuletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt dwa lata sjuttiotvåårig
trwający siedemdziesiąt dwa lata sjuttiotvåårig

siedemdziesięciodziewięciolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt dziewięć lat sjuttionioåring

siedemdziesięciodziewięcioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt dziewięć lat sjuttionioårig
trwający siedemdziesiąt dziewięć lat sjuttionioårig

siedemdziesięciojednolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt jeden lat sjuttioettåring

siedemdziesięciojednoletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt jeden lat sjuttioettårig
trwający siedemdziesiąt jeden lat sjuttioettårig

siedemdziesięciolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
osoba w wieku 70-79 lat sjuttioåring

siedemdziesięcioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt lat sjuttioårig
trwający siedemdziesiąt lat sjuttioårig

siedemdziesięcioośmiolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt osiem lat sjuttioåttaåring

siedemdziesięcioośmioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt osiem lat sjuttioåttaårig
trwający siedemdziesiąt osiem lat sjuttioåttaårig

siedemdziesięciopięciolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt pięć lat sjuttiofemåring

siedemdziesięciopięcioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt pięć lat sjuttiofemårig
trwający siedemdziesiąt pięć lat sjuttiofemårig

siedemdziesięciosiedmiolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt siedem lat sjuttiosjuåring

siedemdziesięciosiedmioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt siedem lat sjuttiosjuårig
trwający siedemdziesiąt siedem lat sjuttiosjuårig

siedemdziesięciosześciolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt sześć lat sjuttiosexåring

siedemdziesięciosześcioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt sześć lat sjuttiosexårig
trwający siedemdziesiąt sześć lat sjuttiosexårig

siedemdziesięciotrzylatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt trzy lata sjuttiotreåring

siedemdziesięciotrzyletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt trzy lata sjuttiotreårig
trwający siedemdziesiąt trzy lata sjuttiotreårig

siedemnastolatek ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlatɛk n
chłopak mający siedemnaście lat sjuttonåring

siedemnastoletni ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemnaście lat sjuttonårig
trwający siedemnaście lat sjuttonårig

siedmiolatek ˌɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
chłopiec mający siedem lat sjuåring

siedmioletni ˌɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedem lat sjuårig
trwający siedem lat sjuårig

siedmiomasztowiec ˌɕɛdmʲjɔ̃maˈʃtɔvʲjɛʦ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający siedem masztów sjumastare

siedmiomasztowy ˌɕɛdmʲjɔ̃maˈʃtɔvɨ adj
o żaglowcu: mający siedem masztów sjumastad

siedziba ɕɛ̇ˈʥ̑iba n
(książkowy) lub (podniośle) miejsce, w którym ktoś mieszka lub dłużej przebywa säte

siedzieć ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach sitta
(potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności sitta

sieja ˈɕɛ̇ja n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Coregonus, srebrzysta, przybrzeżna ryba bałtycka żyjąca również w niektórych jeziorach; sik

sierp ɕɛrp n
(rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.; skära

sierpień ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ n
ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego; augusti

sierraleoński ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Sierra Leone sierraleonsk

sierżant ˈɕɛrʒãnt n
stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant; sergeant

sieć ɕɛ̇ʨ̑ n
siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ; nät
(potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet nät

sień ɕɛ̇̃ɲ n
(przestarzałe, przestarzały) pomieszczenie prowadzące do wnętrza domu farstu

sikać ˈɕikaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) oddawać mocz kissa urinera

sikora ɕiˈkɔra n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych; mes

sikora bogatka ɕiˈkɔra bɔˈɡatka n
(ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu; talgoxe

silnia ˈɕilʲɲa n
(matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero; fakultet

silnik ˈɕilʲɲik n
(fizyka, fizyczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii; motor

silny ˈɕilnɨ adj
odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty) stark
odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy) stark
intensywnie działający stark
dosadny stark

singapurski ˌsʲĩŋɡaˈpursʲci adj
związany z Singapurem, dotyczący Singapuru singaporiansk

sinolog sʲĩˈnɔlɔk n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uczony w zakresie języka, kultury i historii Chin sinolog

sinologia ˌsʲĩnɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach; sinologi

sinus ˈsʲĩnus n
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej; sinus

siodło ˈɕɔdwɔ n
(jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca; sadel

siostra ˈɕɔstra n
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki syster
pielęgniarka syster
zakonnica syster

siostrzenica ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a n
córka siostry systerdotter

siostrzeniec ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑ n
syn siostry systerson

sito ˈɕitɔ n
narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu; såll

siusiu ˈɕüɕu n
(infantylnie) sikanie kiss

się ɕɛ pronoun
…używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków sig

siła ˈɕiwa n
energia, zdolność do wysiłku kraft makt
(fizyka, fizyczny) wektorowa miara odziaływań fizycznych między ciałami; kraft makt
zdolność oddziaływania, wywierania wpływu kraft makt

skala ˈskala n
(matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu skala
(metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru; skala
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym; skala
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos; skala
(technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych; skala
zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym) skala
(książkowy) wielkość, zakres czegoś skala
(psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu skala
(technologia, technika, techniczny) podziałka pozwalająca odczytać np. wynik pomiaru skala

skalpel ˈskalpɛl n
(medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii; skalpell

skamieniałość ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑ n
(geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej; fossil

skand skãnt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21; skandium

skandal ˈskãndal n
zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje skandal
oburzenie i zgorszenie wywołane skandalem (1.1) skandal

skandynawski ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci adj
związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii skandinavisk

skaner ˈskãnɛr n
(informatyka, informatyczny) urządzenie pozwalające na zmianę do postaci cyfrowej zdjęć, tekstów, obrazów i innych grafik przedstawionych na papierze; skanner

skarb skarp n
zbiór bardzo wartościowych rzeczy skatt
coś niezwykle wartościowego, drogocennego skatt

skarpeta skarˈpɛta n
okrycie (ubiór) stopy strumpa socka

skała ˈskawa n
zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok berg
zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału; bergart klippa

skipass n
(sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) karnet narciarski umożliwiający korzystanie z kilku wyciągów w obrębie kompleksu narciarskiego, czasem także z dodatkowych usług liftkort

sklep sklɛp n
pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary affär handel

sklep kolonialny ˈsklɛp ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ n
(dawniej, dawny) sklep zaopatrzony w towary spożywcze (jak kawa, herbata, ryż, przyprawy) sprowadzane z zamorskich krajów, głównie z kolonii kolonialvaruaffär kolonialvarubutik

sklep monopolowy ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ n
sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol systembolagsbutik

sklepienie sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli; valv

skoczek ˈskɔʧ̑ɛk n
(szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu; springare häst kuse

skok skɔk n
chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry hopp
czynność skakania, wyskakiwania, wskakiwania itp. stöt

skok o tyczce ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki; stavhopp

skok wzwyż ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę; höjdhopp

skorpion ˈskɔrpʲjɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku; skorpion

skorupa ziemska skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska n
zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery; jordskorpa

skorupiak skɔˈrupʲjak n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp skaldjur

skowronek skɔvˈrɔ̃nɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Alaudidae, rodzina małych ptaków o perlistym, wysokim śpiewie; lärka

skradać się v
zbliżać się ostrożnie, cicho, bezszelestnie smyga tassa

skraj skraj n
brzeg jakiejś płaszczyzny, jakiegoś obszaru utkant ytterkant

skromność ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑ n
cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych blygsamhet ödmjukhet

skromny ˈskrɔ̃mnɨ adj
niemający potrzeby wyróżniania się blygsam

skroń skrɔ̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami; tinning

skrucha ˈskruxa n
żal za popełnione błędy, krzywdy ånger

skrytka pocztowa ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva n
skrzynka na listy zainstalowana na poczcie; postbox

skrzydło ˈskʃɨdwɔ n
(regionalizm poznański) fortepian flygel
(sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy ytterkant
boczna część budynku, wydzielona z głównej części; flygel vinge
górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie; vinge flygel
część samolotu tworząca siłę nośną; vinge flygel
(wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku; vinge flygel
część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach vinge flygel
ruchoma płaszczyzna otwierająca i zamykająca otwór drzwiowy, mocowana na ościeżnicy (futrynie); halva

skrzynia ˈskʃɨ̃ɲa n
drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem; kista lår

skrzynka ˈskʃɨ̃nka n
mała skrzynia låda
metalowy, pocztowy pojemnik na korespondencję brevlåda

skrzynka pocztowa n
pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania; brevlåda

skrzyp polny ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ n
(botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze; åkerfräken rävrumpa rävsvans

skrzypce ˈskʃɨpʦ̑ɛ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy smyczkowych; fiol violin

skrzypek ˈskʃɨpɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach violinist fiolspelare

skrzyżowanie ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ n
miejsce połączenia dwóch dróg; korsning gatukorsning vägkorsning korsväg

skrót skrut n
(informatyka, informatyczny) plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku; genväg
droga krótsza od oficjalnej lub zalecanej genväg
(językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter; förkortning

skrótowiec skruˈtɔvʲjɛʦ̑ n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów; akronym

skręcać ˈskrɛ̃nʦ̑aʨ̑ v
zmieniać kierunek poruszania się svänga

skrępowany ˌskrɛ̃mpɔˈvãnɨ adj
(książkowy) zawstydzony, onieśmielony jakąś sytuacją blyg förlägen

skunks skũŋks n
(zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą; skunk

skuteczność skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest w określonym stopniu skuteczne effektivitet

skutek ˈskutɛk n
wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja effekt

skuter ˈskutɛr n
jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu; moped skoter

skóra ˈskura n
(anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców; hud skinn
surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt; läder skinn
zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp. skal

skórka pomarańczowa ˈskurka ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔva n
(kulinaria) skórka otaczająca pomarańczę apelsinhud

skąpiec ˈskɔ̃mpʲjɛʦ̑ n
osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze snåljåp snålvarg

skąpstwo ˈskɔ̃mpstfɔ n
niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność snålhet

skąpy ˈskɔ̃mpɨ adj
(pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze snål
(potocznie, potoczny) bardzo mały, o małej objętości knapp

skład skwat n
miejsce gromadzenia (składowania) towarów, magazyn upplag

składać ˈskwadaʨ̑ v
zginać, załamywać coś, robiąc to mniejszym vika veckla ihop vika ihop
mieć coś za swoje części bestå

składnik ˈskwadʲɲik n
część składowa czegoś ingrediens

slang slãŋk n
(językoznawstwo, językoznawczy) gwara miejska, język jakiejś konkretnej grupy społecznej, np. slang podwórkowy slang

slawistyka slaˈvʲistɨka n
dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię slavistik

slipy ˈslʲipɨ n
męskie, obcisłe majtki; badbyxor kalsonger simbyxor

smacznego smaʧ̑ˈnɛɡɔ
zwyczajowe życzenie przyjemności z posilania się smaklig måltid

smaczny ˈsmaʧ̑nɨ adj
mający dobry smak; dobrze smakujący smaklig
w dobrym smaku, guście smakfull

smak smak n
zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm; smak
(przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna; smak
właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1) smak

smakosz n
ktoś lubiący wykwintne dania finsmakare gourmet

smakować smaˈkɔvaʨ̑ v
próbować czegoś w celu określenia smaku smaka

smażony adj
(kulinaria) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu stekt

smażyć ˈsmaʒɨʨ̑ v
(kulinaria) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia steka

smerf smɛrf n
fikcyjne małe, niebieskie stworzenie; smurf

smoczek ˈsmɔʧ̑ɛk n
miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania; napp

smok smɔk n
(mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada; drake

smutek ˈsmutɛk n
stan uczuć, gdy ktoś jest smutny sorg bedrövelse

smutny ˈsmutnɨ adj
odczuwający smutek, pogrążony w smutku ledsen sorgsen sorglig vemodig

smycz smɨʧ̑ n
taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer; hundkoppel koppel

smyczek ˈsmɨʧ̑ɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun; stråke

snop snɔp n
(rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw; kärve sädeskärve

snopek ˈsnɔpɛk n
mały snop; zebrane, ułożone równolegle i związane źdźbła zbóż, lnu, traw itp. kärve

snopowiązałka ˌsnɔpɔvʲjɔ̃w̃ˈzawka n
(rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do zautomatyzowanego koszenia zboża, traw nasiennych i rzepaku, układania skoszonego materiału w snopy i wiązania ich sznurkiem; självbindare

snus snus n
używka na bazie tytoniu, zażywana doustnie przez umieszczenie jej pod dolną lub górną wargą; snus

snycerstwo snɨˈʦ̑ɛrstfɔ n
(książkowy) sztuka, artystyczne rzemiosło rzeźbienia w drewnie snideri

snycerz ˈsnɨʦ̑ɛʃ n
(książkowy) rzemieślnik lub artysta zajmujący się rzeźbieniem w drewnie, snycerstwie snidare

sobota sɔˈbɔta n
szósty dzień tygodnia; lördag

sobowtór sɔˈbɔftur n
osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej; dubbelgångare

soból ˈsɔbul n
(zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze; sobel

socjalista ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista n
zwolennik socjalizmu socialist

socjalistyczny ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu socialistisk

socjalizm sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze); socialism

socjolog sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk n
(edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii sociolog

socjologia ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja n
nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących; sociologi

socjologiczny ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii sociologisk

soczewica ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) lins

soczewka sɔˈʧ̑ɛfka n
(anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne; lins
(optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne; lins

soczysty sɔˈʧ̑ɨstɨ adj
zawierający dużo soku, pełen soku mustig saftig

sok sɔk n
napój robiony z owoców, czasem również z warzyw; saft juice jos

sokolnictwo n
(łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy falkenering

sokolnik sɔˈkɔlʲɲik n
osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi falkenerare

sokół ˈsɔkuw n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach; falk

sola ˈsɔla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie; sjötunga tunga

solidarność ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑ n
poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń sammanhållning

solista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk wykonujący utwór muzyczny lub śpiewający pojedynczo solist

solniczka sɔlʲˈɲiʧ̑ka n
niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy; saltströare saltkar

somalijski ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Somalia somalisk somaliska

somalijski ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci n
język urzędowy Somalii somaliska

sonata sɔ̃ˈnata n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części; sonat

sonet ˈsɔ̃nɛt n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof; sonett

sopel ˈsɔpɛl n
podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.; istapp

sopran ˈsɔprãn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy; sopran
(potocznie, potoczny) osoba z takim głosem sopran

sos sɔs n
(spożywczy) (kulinaria) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw; sås

sos sojowy ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ n
(kulinaria) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej sojasås

sos tatarski ˈsɔs taˈtarsʲci n
(kulinaria) ostry sos przyrządzany z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i drobno pokrojonych ogórków konserwowych lub kiszonych; tartarsås

sosna ˈsɔsna n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; fura tall
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) tall fura
drewno sosnowe fur furu

sotyjski sɔˈtɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Lesotho lesothisk

sowa ˈsɔva n
(ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą; uggla uv

sowa jarzębata ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata n
(ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej; hökuggla

sowa śnieżna ˈsɔva ˈɕɲɛʒna n
(ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej; fjälluggla

sowiecki sɔˈvʲjɛʦ̑ʲci adj
radziecki, dotyczący Związku Sowieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich) sovjetisk

spacer ˈspaʦ̑ɛr n
niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności promenad vandring

spacerować ˌspaʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑ v
chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca vandra promenera

spadać ˈspadaʨ̑ v
lecieć bezwładnie w dół falla

spadkobierca ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś arvinge

spadochron spaˈdɔxrɔ̃n n
urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał fallskärm

spadochroniarz ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ n
(lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem fallskärmshoppare

spaghetti spaˈɡɛttʲi n
(spożywczy) włoski, długi, cienki makaron; spagetti spaghetti

spalić ˈspalʲiʨ̑ v
poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem bränna
(sport, sportowy) (w niektórych grach zespołowych) podać piłkę do innego zawodnika swojej drużyny w chwili, gdy między nim a bramką przeciwnika nie ma żadnego zawodnika drużyny przeciwnej bränna

spalić na panewce ˈspalʲiʨ̑ ˌna‿pãˈnɛfʦ̑ɛ idiom
nie udać się, zakończyć się klęską rinna ut i sanden

spawacz ˈspavaʧ̑ n
robotnik zajmujący się spawaniem svetsare

spać spaʨ̑ v
być pogrążonym we śnie sova

specjalista ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista n
człowiek, który się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie specialist

specjalnie spɛˈʦ̑ʲjalʲɲɛ adv
w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny speciellt
umyślnie, z określony zamiarem, celowo, trafnie speciellt

specjalny spɛˈʦ̑ʲjalnɨ adj
odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby speciell särskild
mający szczególne, wyjątkowe właściwości speciell särskild

spekulant spɛˈkulãnt n
człowiek kupujący coś po niskiej cenie z zamiarem sprzedaży po wyższej; spekulant

sperma ˈspɛrma n
(biologia, biologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca; sperma

spermatozoid ˌspɛrmatɔˈzɔ<sup>j</sup>it n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) plemnik, męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin spermatozo

spełniać ˈspɛwʲɲäʨ̑ v
robić to, czego wymagają obowiązki, obietnice, czyjeś polecenia uppfylla
realizować się, czuć satysfakcję ze swojej pracy, roli, stanowiska gå i uppfyllelse
urzeczywistniać się gå i uppfyllelse

spichrz spʲixʃ n
budynek, w którym przechowuje się ziarna zbóż; spannmålsmagasin

spinacz ˈspʲĩnaʧ̑ n
wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru; gem

spis spʲis n
lista, zawierająca wyliczenie czegoś, zbiór czegoś lista förteckning index katalog register rulla

spis treści ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i n
lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji; innehållsförteckning

spisek ˈspʲisɛk n
tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel komplott

spiżarnia spʲiˈʒarʲɲa n
pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe skafferi

spodek ˈspɔdɛk n
mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę tefat

spodnie ˈspɔdʲɲɛ n
(krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi; byxa byxor

spojrzenie spɔjˈʒɛ̃ɲɛ n
skierowanie oczu na coś, chwila patrzenia w jakimś kierunku, na coś lub kogoś blick

spojówka spɔˈjufka n
(anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek; bindhinna

spokojny spɔˈkɔjnɨ adj
o człowieku: opanowany, zrównoważony lugn

spokój ˈspɔkuj n
równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania lugn
cisza, brak hałasu, rumorów lugn
stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek fred lugn

spontanicznie ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie spontant

spontaniczność ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu spontanitet

spontaniczny adj
działający odruchowo, bez innych wpływów spontan

sport spɔrt n
forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa; sport idrott

sportowiec spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑ n
(sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport idrottsman

sportowy spɔrˈtɔvɨ adj
dotyczący sportu, związany ze sportem sportslig

sporządzić spɔˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
(książkowy) wykonać, przygotować coś utarbeta skriva upprätta

spostrzeżenie ˌspɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ n
obserwacja, uwaga na dany temat anmärkning

sposób ˈspɔsup n
styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp. vis sätt

spotkanie spɔtˈkãɲɛ n
umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś) samling möte

spotykać spɔˈtɨkaʨ̑ v
napotykać kogoś, widywać träffa
chodzić na spotkania z kimś träffa

spowiednik spɔˈvʲjɛdʲɲik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny wysłuchujący spowiedzi; biktfader

spowiedź ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia bikt bekännelse

społeczeństwo ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.; samhälle

spragniony spraɟˈɲɔ̃nɨ adj
(fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody törstig

sprawa ˈsprava n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie prokuratorskie, sądowe lub administracyjne sak
to, co jest dla kogoś ważne sak ärende

sprawiedliwie ˌspravʲjɛˈdlʲivʲjɛ adv
w sposób sprawiedliwy rättvisligen

sprawiedliwość ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ n
trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy; rättvisa rättfärdighet

sprawiedliwy ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ adj
(o wyroku, prawie itp.) zgodny ze sprawiedliwością rättvis

sprzedawać spʃɛˈdavaʨ̑ v
dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze sälja

sprzedawca spʃɛˈdafʦ̑a n
(handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku) försäljare expedit affärsbiträde

sprzedawczyni ˌspʃɛdafˈʧ̑ɨ̃ɲi n
(handel, handlowy) kobieta sprzedająca towary (w sklepie, na targowisku) försäljerska

sprzedaż ˈspʃɛdaʃ n
(ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar försäljning

sprzątanie spʃɔ̃nˈtãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: sprzątać rengöring

sprzątać ˈspʃɔ̃ntaʨ̑ v
doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan städa

sprzęt spʃɛ̃nt n
(rolnictwo, rolniczy) koszenie zboża, traw, kopanie warzyw, zbieranie owoców itp. i zwożenie ich z pola, sadu, ogrodu bärgning
przedmiot, zazwyczaj urządzenie, używany w określonym celu redskap
zestaw przedmiotów używanych do wykonywania jakiejś czynności utrustning apparatur

sprężyna sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na n
(technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu; fjäder

spuszczać ˈspuʃʧ̑aʨ̑ v
obniżyć cenę sänka
opuszczać na dół sänka
opuścić się na dół sänka

spódnica spudʲˈɲiʦ̑a n
rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi; kjol

spójnik ˈspujɲik n
(gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych; konjunktion

spór spur n
różnica zdań, stanowisk, interesów kontrovers

spółdzielczy adj
odnoszący się do spółdzielczości, związany ze spółdzielczością kooperativ

spółdzielnia spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków; andelsförening

spółgłoska spuwˈɡwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) niesylabotwórczy dźwięk języka mówionego powstający w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy; konsonant

spółka ˈspuwka n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj podmiotu prawnego z reguły powstały na mocy umowy wspólników; bolag

spółka akcyjna ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej; aktiebolag

spóźniać się ˈspuʑɲäʨ̑‿ɕɛ v
być za późno, nie przychodzić na czas dra sig dra sig efter försena

spędzać ˈspɛ̃nʣ̑aʨ̑ v
być w towarzystwie kogoś spendera tillbringa
przebywać w jakimś miejscu dłuższy czas spendera tillbringa
wykonywać jakąś czynność, poświęcać się czemuś spendera tillbringa

spłukany adj
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa barskrapad

squat n
opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów; ockuperad byggnad

srać sraʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oddawać stolec skita bajsa

srebro ˈsrɛbrɔ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47; silver
(sport, sportowy) srebrny medal silver

sroka ˈsrɔka n
(ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem; skata

srokosz ˈsrɔkɔʃ n
(ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej; varfågel

srom srɔ̃m n
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe; vulva

ssak sːak n
(zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki; däggdjur

ssać sːaʨ̑ v
pić wyciągając z czegoś płyn ustami suga

stabilny staˈbʲilnɨ adj
(o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję stadig
łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu stadig
niezmieniający się przez dłuższy czas stadig stabil

stacja ˈstaʦ̑ʲja n
(kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją station järnvägsstation

stacja benzynowa ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva n
zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów; bensinstation bensinmack mack

stacja kosmiczna ˈstaʦ̑ʲja kɔsˈmʲiʧ̑na n
sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów; rymdstation

stadion ˈstadʲjɔ̃n n
(sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych; stadion
(historia, historyczny, historycznie) miara długości używana w starożytnych krajach o różnych długościach (zazwyczaj 185 m); stadion

stado ˈstadɔ n
(zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej; flock hjord

stagflacja staɡvˈlaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej; stagflation

stagnacja staɡˈnaʦ̑ʲja n
wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie stagnation

stajnia ˈstajɲa n
(zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni; stall

stal stal n
(metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem; stål

stalagmit staˈlaɡmʲit n
(geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze; stalagmit

stalaktyt staˈlaktɨt n
(geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy w kształcie sopla, zwisający ze stropu jaskini; stalaktit

stale ˈstalɛ adv
(potocznie, potoczny) bez przerwy, cały czas ständig

stalinizm staˈlʲĩɲism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina; stalinism

stalinowski adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze stalinizmem, dotyczący stalinizmu stalinistisk

stan stãn n
(historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) grupa społeczna w okresie od średniowiecza do XVIII w.; stånd
sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój stånd tillstånd

stanowczy stãˈnɔfʧ̑ɨ adj
taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości beslutsam

stanowisko ˌstãnɔˈvʲiskɔ n
miejsce wykonywania czynności, miejsce postoju, pobytu plats
pozycja w hierarchii zawodowej plats

stanowić stãˈnɔvʲiʨ̑ v
składać się na coś, tworzyć coś utgöra

stara miłość nie rdzewieje ˈstara ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɲɛ‿rʣ̑ɛˈvʲjɛ̇jɛ proverb
miłość, zwłaszcza przeżyta w młodości, nie przemija z upływem czasu gammal kärlek rostar aldrig

stara panna n
(pogardliwie) niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż gammal ungmö ogift kvinna

starannie staˈrãɲːɛ adv
w sposób staranny, dokładny, schludny; z dbałością o szczegóły noggrannt

staroangielski ˌstarɔãŋʲˈɟɛlsʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Anglii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Anglii fornengelsk

staroarabski ˌstarɔaˈrapsʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Arabii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Arabii fornarabisk

staroduński ˌstarɔˈdũj̃sʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Danii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Danii forndansk

staroegipski ˌstarɔɛˈɟipsʲci adj
żyjący/mający miejsce w starożytnym Egipcie lub pochodzący/wywodzący się z niego fornegyptisk

starofiński ˌstarɔˈfʲĩj̃sʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Finlandii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Finlandii fornfinsk

starofrancuski ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci adj
żyjący/mający miejsce w dawnej Francji lub pochodzący/wywodzący się z niej fornfransk

starogrecki ˌstarɔˈɡrɛʦ̑ʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Grecji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Grecji forngrekisk

staroindyjski ˌstarɔ<sup>j</sup>ĩnˈdɨjsʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnych Indiach; pochodzący, wywodzący się z dawnych Indii fornindisk

staroislandzki ˌstarɔ<sup>j</sup>iˈslãnʦ̑ʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Islandii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Islandii fornisländsk

staromodny adj
odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny ålderdomlig

staroniemiecki ˌstarɔ̃ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnych Niemczech; pochodzący, wywodzący się z dawnych Niemiec forntysk

staronorweski ˌstarɔ̃nɔrˈvɛsʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Norwegii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Norwegii fornnorsk

staroperski ˌstarɔˈpɛrsʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Persji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Persji fornpersisk

staropolski ˌstarɔˈpɔlsʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Polsce; pochodzący, wywodzący się z dawnej Polski fornpolsk

starorosyjski ˌstarɔrɔˈsɨjsʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Rosji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Rosji fornrysk

starorzecze ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ n
(geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta; korvsjö

staroszwedzki ˌstarɔˈʃfɛʦ̑ʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnej Szwecji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Szwecji fornsvensk

starotestamentowy adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu gammaltestamentlig

starowłoski ˌstarɔˈvwɔsʲci adj
używany, powstały, dziejący się w dawnych Włoszech; pochodzący, wywodzący się z dawnych Włoch fornitaliensk

staroświecki adj
wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny antik gammaldags ålderdomlig

starość ˈstarɔɕʨ̑ n
stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych; ålderdom

starożytność ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑ n
(historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku antik

starożytny ˌstarɔˈʒɨtnɨ adj
związany ze starożytnością, dotyczący starożytności antik
istniejący od bardzo dawna antik

stary ˈstarɨ adj
mający wiele lat, niemłody gammal

starzec ˈstaʒɛʦ̑ n
stary mężczyzna gamling

statek ˈstatɛk n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną skepp fartyg
każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd; skepp farkost

status ˈstatus n
położenie, pozycja (np. społeczna) status ställning

statystyczny ˌstatɨˈstɨʧ̑nɨ adj
odnoszący się do statystyki (nauki) statistisk

statystyka staˈtɨstɨka n
nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych; statistik
wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów statistik

staw staf n
(anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości; led
(geografia, geograficzny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia; damm tjärn

staw łokciowy ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ n
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem; armbågsled

stawać ˈstavaʨ̑ v
unosić się w kierunku pionowym ställa

stawiać ˈstavʲjäʨ̑ v
budować bygga resa
kupić coś komuś, dawać za darmo – najczęściej alkohol bjuda
określać przedmiot swojego zakładu satsa
tak przemieszczać przedmiot, by stał ställa
(potocznie, potoczny) dawać opór mopsa sig
przybywać na żądanie inställa sig komma

stawiać sprawę na ostrzu noża ˈstavʲjäʨ̑ ˈspravɛ na‿ˈɔsṭʃu ˈnɔʒa v
żądać kategorycznie driva saken till sin spets ställa saken på sin spets

stawonóg staˈvɔ̃nuk n
bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów; leddjur

stała ˈstawa n
symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość; konstant

stały ˈstawɨ adj
będący w tym samym miejscu/położeniu fast stabil konstant
niezmieniający poglądów, uczuć, postanowień fast konstant stabil

stenografia n
sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy; stenografi

step stɛp n
trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior; stäpp

stereotyp ˌstɛrɛˈɔtɨp n
uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych; stereotyp

sterowiec stɛˈrɔvʲjɛʦ̑ n
(lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd; zeppelinare

stewardesa ˌstɛvarˈdɛsa n
(lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów; flygvärdinna

stochastyczny adj
(matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek stokastisk

stocznia ˈstɔʧ̑ʲɲa n
zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych; varv skeppvarv

stodoła stɔˈdɔwa n
budynek, w którym przechowuje się zboże, siano itp. lada

stolarz ˈstɔlaʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem; snickare

stolica stɔˈlʲiʦ̑a n
(administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa; huvudstad

stomatologia ˌstɔ̃matɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka; stomatologi

stonka ziemniaczana ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈʧ̑ãna n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków; koloradoskalbagge

stonoga stɔ̃ˈnɔɡa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oniscus, skorupiak żyjący w szczelinach, piwnicach; gråsugga

stop stɔp n
(technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali; legering

stopa ˈstɔpa n
(anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką; fot
jednostka długości, używana w niektórych krajach; fot
podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu) fot
najmniejsza jednostka miary wierszowej; versfot

stopień ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury grad
(matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych; grad
czyjeś miejsce w pewnej hierarchii zawodowej lub organizacyjnej, zwykle w służbach mundurowych grad
(matematyka, matematyczny) maksymalna suma wykładników zmiennych wśród jednomianów, tworzących dany wielomian; grad
każda z części schodów uniesiona do góry grad
wielkość, rozmiar, zasięg jakiejś czynności grad

stopień najwyższy ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ n
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy superlativ

stopień wyższy ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ n
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś komparativ

stopniowo stɔpʲˈɲɔvɔ adv
nie nagle, ale po trochu, powoli gradvis småningom etappvis stegvis

stos stɔs n
drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego trave vedtrave
większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim stack trave

stosunek płciowy stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ n
(fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych; samlag

stosunkowo adv
w stosunku do czego lub kogo relativt

stowarzyszenie ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ n
organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach; sällskap förbund samfund

stołówka stɔˈwufka n
miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy kantin lunchrum matsal

stożek ˈstɔʒɛk n
(geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych; kon

strach strax n
uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne rädsla
kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach fågelskrämma

strajk strajk n
dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów; strejk

strajkować strajˈkɔvaʨ̑ v
uczestniczyć w strajku strejka

strata ˈstrata n
ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma förlust

strateg ˈstratɛk n
znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi strateg

strategia straˈtɛɟja n
ogólny plan działań, szerszy od taktyki strategi

straż straʃ n
pilnowanie, strzeżenie kogoś lub czegoś przed niebezpieczeństwem vakt
osoba albo grupa osób strzegąca lub pilnująca kogoś, czegoś vakt

strażak ˈstraʒak n
osoba szkolona do walki z ogniem; brandman brandsoldat

stres strɛs n
(psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce; stress

strit strʲit n
(termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera stege

stroić ˈstrɔ<sup>j</sup>iʨ̑ v
nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun stämma

stromy ˈstrɔ̃mɨ adj
nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża brant

strona ˈstrɔ̃na n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie; part
uczestnik wojny, także sporu, kłótni, negocjacji, rozmów, umowy, małżeństwa, itp. part
jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp. sida sidor
umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś sida

strona internetowa ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva n
(informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW; webbsida

stront strɔ̃nt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38; strontium

strug struk n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna hyvel

struga ˈstruɡa n
ciecz płynąca wąskim pasmem; płynąca, lejąca się woda, ciecz stråle

struktura strukˈtura n
stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość struktur

strumień ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny; å

struna ˈstrũna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych; sträng

struś struɕ n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych; struts

strych strɨx n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem; vind vindsrum

strychnina strɨçˈɲĩna n
(chemia, chemiczny) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby; stryknin

stryj strɨj n
brat ojca; farbror

strzał sṭʃaw n
(wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni skott
(sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki skott

strzała ˈsṭʃawa n
pocisk przeznaczony do łuku; pil

strzałka ˈsṭʃawka n
(anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) kość strzałkowa; vadben
linia z grotem, symbol wskazujący kierunek pil
rzutka do gry w lotki pil

strzelanie sṭʃɛˈlãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: strzelać skjutning

strzelać ˈsṭʃɛlaʨ̑ v
oddawać strzał z broni skjuta
(sport, sportowy) kierować piłkę do bramki skjuta

strzelec ˈsṭʃɛlɛʦ̑ n
(sport, sportowy) zawodnik, który strzelił bramkę målskytt
osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą skytt

strzykawka n
(medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych; spruta

strój struj n
określony rodzaj ubioru dräkt

stróż struʃ n
osoba pilnująca np. budynku portvakt

stręczycielstwo n
przestępstwo polegające na nakłanianiu kogoś do nierządu; koppleri

student ˈstudɛ̃nt n
osoba, która studiuje na wyższej uczelni; student studerande

studio ˈstudʲjɔ n
pomieszczenie przeznaczone do nagrań dźwiękowych, audycji radiowych, telewizyjnych lub filmowych itp. studio
pracownia artysty, np. malarza, fotografika itp. studio

studiować stuˈdʲjɔvaʨ̑ v
uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach studera

studnia ˈstudʲɲa n
głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody; brunn

stulatek stuˈlatɛk n
osoba w wieku przynajmniej 100 lat hundraåring

stuletni stuˈlɛtʲɲi adj
mający sto lat hundraårig
trwający sto lat hundraårig

stwardnienie rozsiane stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ n
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego; multipel skleros

styczeń ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ n
pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); januari torsmånad

styl stɨl n
sposób czyjegoś postępowania, zachowania stil
sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania stil
zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp. stil

styl życia n
(socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje; livsstil

stymulator n
czynnik pobudzający działanie, bodziec, stymulant stimulator

stynka ˈstɨ̃nka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach; nors

stypa n
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie; likvaka

stóg stuk n
(rolnictwo, rolniczy) duży stos siana, rzadziej słomy lub zboża, układany zazwyczaj wokół ustawionego pionowo drąga w kształt stożka lub kopuły stack

stół stuw n
mebel w postaci poziomej płaszczyzny (blatu) podpartej na nogach, służący zwykle do ułatwienia spożywania posiłków lub pracy; bord

stąd stɔ̃nt pronoun
wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz härifrån

stężenie n
(chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy; koncentration

suahili ˌsu<sup>w</sup>aˈçilʲi n
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki; swahili

suazyjski ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Suazi swaziländsk

subkultura n
(socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób; subkultur

substancja supˈstãnʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową) substans

subsydiarność ˌsupsɨˈdʲjarnɔɕʨ̑ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada, według której decyzje powinny być podejmowane na najniższym możliwym szczeblu, a na wyższym tylko wtedy, gdy takie ich podjęcie da o wiele lepsze rezultaty; subsidiaritet

subwencja subˈvɛ̃nʦ̑ʲja n
pomoc finansowa, dotacja, stypendium subvention

suchy ˈsuxɨ adj
pozbawiony wilgoci torr

suchy lód ˈsuxɨ ˈlut n
(chemia, chemiczny) zestalony dwutlenek węgla; kolsyresnö

sudański suˈdãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Sudan sudanesisk

sufiks ˈsufʲiks n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek; suffix

sufit ˈsufʲit n
(budownictwo) górna ściana pomieszczenia tak

sukces ˈsukʦ̑ɛs n
korzystny wynik framgång
osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery succé

sukienka suˈcɛ̃nka n
(krawiectwo) krótka suknia, okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału; klänning

suknia ˈsucɲa n
(krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje; klänning

sum sũm n
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami; mal

suma ˈsũma n
(matematyka, matematyczny) wynik dodawania summa
pewna ilość pieniędzy summa

sumienie sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło samvete

sumować sũˈmɔvaʨ̑ v
dodawać, podliczać addera

superbohater ˌsupɛrbɔˈxatɛr n
fikcyjny bohater filmów, książek lub komiksów posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami; superhjälte

supermarket ˌsupɛrˈmarkɛt n
(handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy; supermarket

suport ˈsapɔrt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) solista lub zespół muzyczny rozgrzewający publiczność, którego występ poprzedza wyjście na scenę gwiazdy koncertu; förband

surinamski ˌsurʲĩˈnãmsʲci adj
związany z państwem Surinam, dotyczący państwa Surinam surinamesisk

surojadek n
(botanika, botaniczny) jadalny grzyb podstawczak z rodziny bedłkowatych kremla

surowiec suˈrɔvʲjɛʦ̑ n
substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle råvara

surowy suˈrɔvɨ adj
taki, który bezwzględnie wymaga wykonania jakiejś czynności, przestrzegania jakichś zasad, nieuznający sprzeciwu, wymagający, bezwzględny, niewyrozumiały; także będący wyrazem tej cechy rå

surrealistyczny ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu surrealistisk

surrealizm ˌsurːɛˈalʲism̥ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości; surrealism

surykatka ˌsurɨˈkatka n
(zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce; surikat

suseł ˈsusɛw n
(zoologia, zoologiczny) Spermophilus niewielki gryzoń półkuli północnej, zapadający w sen zimowy; sisel

sushi ˈsuʃʲi n
(kulinaria) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek; sushi

suszenie suˈʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: suszyć torkning

sutek ˈsutɛk n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków, nippel

suwak logarytmiczny n
przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych; räknesticka

suwenir suˈvɛ̃ɲir n
drobny pamiątkowy upominek suvenir

suwerenność ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji suveränitet

suwerenny adj
niezależny od innego państwa lub władzy suverän

sułtan n
tytuł monarchy w krajach muzułmańskich; sultan

swastyka ˈsfastɨka n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) multikulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach; hakkors

sweter ˈsfɛtɛr n
grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce tröja

swój sfuj pronoun
należący do wykonawcy czynności sin

swędzić ˈsfɛ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
dawać odczucie nieprzyjemnego podrażnienia, wywołującego chęć drapania klia

sycylijski ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci adj
od Sycylia siciliansk

syfilis sɨˈfʲilʲis n
(medycyna, medyczny) kiła syfilis

sygnalizować v
przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały signalera

sygnał ˈsɨɡnaw n
dźwięk sygnalizujący coś signal telefonsignal
znak informacyjny lub ostrzegawczy signal

syjonistyczny ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów sionistisk

syjonizm sɨˈjɔ̇̃ɲism̥ n
zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach; sionism

sylaba sɨˈlaba n
(językoznawstwo, językoznawczy) jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz; stavelse

sylwester sɨlˈvɛstɛr n
dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku nyårsafton

symbioza n
(biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści symbios

symbol ˈsɨ̃mbɔl n
(sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost; symbol
znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu symbol tecken

symbolizować ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑ v
stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu symbolisera

symetria sɨ̃ˈmɛtrʲja n
(matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych; symmetri

symfonia sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy; symfoni

symfoniczny adj
związany z symfonią, dotyczący symfonii symfonisk

sympatia sɨ̃mˈpatʲja n
życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś sympati

sympatyczny ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ adj
wzbudzający sympatię; miły, życzliwy sympatisk

sympatyk sɨ̃mˈpatɨk n
osoba, która z czymś lub z kimś sympatyzuje sympatisör

sympatyzować ˌsɨ̃mpatɨˈzɔvaʨ̑ v
darzyć sympatią coś lub kogoś sympatisera

symptom ˈsɨ̃mptɔ̃m n
oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego; symptom symtom

symultana ˌsɨ̃mulˈtãna n
(sport, sportowy) sposób rozgrywania gry w szachy, w której wielu zawodników gra jednocześnie (każdy na osobnej szachownicy) z jednym zawodnikiem (zwykle dużo lepszym od przeciwników) simultanschack

syn sɨ̃n n
dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców); son

synagoga ˌsɨ̃naˈɡɔɡa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw; synagoga

synapsa sɨ̃ˈnapsa n
połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej synaps

syndrom miodowego miesiąca ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nʦ̑a n
(medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne smekmånadssyndrom

syndrom sztokholmski ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci n
stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi; Stockholmssyndrom

synergia sɨ̃ˈnɛrʲɟja n
(książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników synergi

synestezja n
stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów; synestesi

syngaleski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski; singalesiska

synkretyzm n
łączenie w jedną całość różnych elementów synkretism

synonim sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm n
wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik synonym

synowa sɨ̃ˈnɔva n
żona syna svärdotter sonhustru

syntagma sɨ̃nˈtaɡma n
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań; syntagm

sypialnia sɨˈpʲjalʲɲa n
pokój służący do spania sovrum

syrena sɨˈrɛ̃na n
(mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo półkobieta, półptak, później półkobieta, półryba; także bohaterka baśni i legend; siren
urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy; siren
(zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd; sirendjur

syrop klonowy ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ n
(kulinaria) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego; lönnsirap

syryjski sɨˈrɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Syria syrisk

system ˈsɨstɛ̃m n
układ urządzeń współpracujących ze sobą; system
ustrój, sposób organizacji życia ordning

system operacyjny ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ n
(informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem; operativsystem

system plików ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf n
(informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie; filsystem

sytuacja ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje situation belägenhet

syzyfowa praca ˌsɨzɨˈfɔva ˈpraʦ̑a n
(przenośnie, przenośnia) praca bez końca, ciężka, bezskuteczna, bezcelowa, żmudna, niedająca żadnych efektów sisyfosarbete

szabat ˈʃabat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w judaizmie: ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty; sabbat

szabla ˈʃabla n
(wojskowość, wojskowy) broń sieczna z wygiętą klingą; sabel

szablodziób ʃaˈblɔʥ̑up n
(ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę; skärfläcka

szablon ˈʃablɔ̃n n
forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty mall

szach ʃax interjection
(szachy, pojęcie szachowe) słowo wypowiadane przez gracza, gdy dał on szacha (1.1) przeciwnikowi schack

szach ʃax n
(szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem; schack

szachista ʃaˈçista n
osoba grająca w szachy schackspelare

szachować ʃaˈxɔvaʨ̑ v
w grze w szachy: dawać szacha (stwarzać zagrożenie zabicia króla przeciwnika) schacka

szachownica ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a n
(szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze; schackbräde

szachy ˈʃaxɨ n
(szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy; schack schackspel

szafa ˈʃafa n
mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów; skåp

szafir ˈʃafʲir n
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego safir
(mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu; safir

szafran ˈʃafrãn n
(kulinaria) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów saffran

szakal ˈʃakal n
(zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny, lecz mniejszy od wilka; schakal sjakal

szaleniec ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo brushuvud galenpanna vildhjärna
osoba obłąkana, chora umysłowo dåre galning vettvilling

szaleństwo ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna galenskap dårskap
stan umysłu człowieka, który nad sobą nie panuje dårskap galenskap

szalik ˈʃalʲik n
pas materiału służący do owijania szyi halsduk

szalony ʃaˈlɔ̃nɨ adj
niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny galen dåraktig

szaman ˈʃãmãn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu; schaman

szampan ˈʃãmpãn n
białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii; champagne

szampon ˈʃãmpɔ̃n n
płynny środek do mycia włosów lub sierści; schampo

szansa ˈʃãw̃sa n
prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności chans

szantaż ˈʃãntaʃ n
wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich) utpressning

szantażować ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑ v
stosować szantaż wobec kogoś utpressa utöva utpressning

szantażysta ˌʃãntaˈʒɨsta n
ten, kto stosuje szantaż, kto szantażuje kogoś utpressare

szarawy ʃaˈravɨ adj
w kolorze podobnym do szarego gråaktig

szarańcza ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (rolnictwo, rolniczy) owad przypominający pasikonika, szkodnik upraw; gräshoppa

szarlatan n
oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski charlatan

szary ˈʃarɨ adj
w kolorze pośrednim między czarnym a białym grå

szatan ˈʃatãn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z upadłych aniołów, przeciwnych Bogu, kuszących człowieka do grzechu satan

szatański adj
związany z szatanem, dotyczący szatana, przejawiający przypisywane mu cechy satanisk

szałwia ˈʃawvʲja n
(botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych; salvia

szczaw ʃʧ̑af n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.; syra ängssyra

szczegół ˈʃʧ̑ɛɡuw n
drobny składnik, element jakiejś całości (obiektu, sytuacji) detalj

szczegółowy ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ adj
mający cechy szczegółu; dokładny detaljerad

szczekanie ʃʧ̑ɛˈkãɲɛ n
odgłos słyszany gdy pies szczeka skall

szczekać ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑ v
o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos skälla

szczekuszka ʃʧ̑ɛˈkuʃka n
(zoologia, zoologiczny) Ochotona, niewielki, skoczny ssak; piphare

szczelny adj
taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany lufttät

szczeniak ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak n
(przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie) chłopiec postępujący niepoważnie, zachowujący się w sposób niedojrzały valp

szczenić się v
(zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) o samicach, zwykle psowatych wydawać potomstwo valpa

szczenię ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych valp hundvalp

szczepionka ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka n
preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności; vaccin

szczepić ˈʃʧ̑ɛpʲiʨ̑ v
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę vaccinera

szczodry ˈʃʧ̑ɔdrɨ adj
hojny, dający coś obficie generös spendersam

szczoteczka do zębów ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf n
mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów; tandborste

szczotka ˈʃʧ̑ɔtka n
narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia borste

szczotka do włosów ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf n
przedmiot służący do czesania, modelowania włosów hårborste

szczupak ˈʃʧ̑upak n
(ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna; gädda

szczur ʃʧ̑ur n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych; råtta

szczygieł ˈʃʧ̑ɨɟɛw n
(ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki; steglitsa steglits

szczypawka ʃʧ̑ɨˈpafka n
(potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skorek (owad) tvestjärt

szczyt ʃʧ̑ɨt n
(przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego) toppmöte
(przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób toppmöte
najwyższy punkt góry topp toppmöte

szczęka ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka n
kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby käke

szczęściarz ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ n
(potocznie, potoczny) osoba, której sprzyja szczęście w życiu lyckans ost

szczęście ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ n
powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności lycka tur
uczucie radości i zadowolenia lycka

szczęśliwego Nowego Roku ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku interjection
…używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku gott nytt år

szczęśliwy ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ adj
odczuwający szczęście lycklig glad
przynoszący szczęście lycklig

szef ʃɛf n
osoba kierująca grupą ludzi, zespołem chef

szejk n
(etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej schejk shejk

szelit ˈʃɛlʲit n
(mineralogia, mineralogiczny) wolframian wapnia; biały, szary, bądź żółtawy minerał będący istotnym źródłem rudy wolframu; scheelit tungsten

szeptać ˈʃɛptaʨ̑ v
mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych) viska

szereg ˈʃɛrɛk n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników serie
ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej rad led följd räcka

szermierka ʃɛrˈmʲjɛrka n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla fäktning
sztuka władania białą bronią fäktning

szeroki ʃɛˈrɔci adj
mający określony wymiar poprzeczny vid bred

szerszeń ˈʃɛrʃɛ̃ɲ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny; bålgeting

szesnastolatek ˌʃɛsnastɔˈlatɛk n
chłopak mający szesnaście lat sextonåring

szesnastoletni ˌʃɛsnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający szesnaście lat sextonårig
trwający szesnaście lat sextonårig

szewc ʃɛfʦ̑ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty; skomakare

sześcian ˈʃɛɕʨ̑ãn n
(matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem; kub
(matematyka, matematyczny) liczba, która jest trzecią potęgą danej liczby; kub

sześciolatek ˌʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
chłopiec mający sześć lat sexåring

sześcioletni ˌʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześć lat sexårig
trwający sześć lat sexårig

sześciomasztowiec ˌʃɛɕʨ̑ɔ̃maˈʃtɔvʲjɛʦ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający sześć masztów sexmastare

sześciomasztowy ˌʃɛɕʨ̑ɔ̃maˈʃtɔvɨ adj
o żaglowcu: mający sześć masztów sexmastad

sześćdziesięcioczterolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt cztery lata sextiofyraåring

sześćdziesięcioczteroletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt cztery lata sextiofyraårig
trwający sześćdziesiąt cztery lata sextiofyraårig

sześćdziesięciodwulatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt dwa lata sextiotvååring

sześćdziesięciodwuletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt dwa lata sextiotvåårig
trwający sześćdziesiąt dwa lata sextiotvåårig

sześćdziesięciodziewięciolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt dziewięć lat sextionioåring

sześćdziesięciodziewięcioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt dziewięć lat sextionioårig
trwający sześćdziesiąt dziewięć lat sextionioårig

sześćdziesięciojednolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt jeden lat sextioettåring

sześćdziesięciojednoletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt jeden lat sextioettårig
trwający sześćdziesiąt jeden lat sextioettårig

sześćdziesięciolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
osoba w wieku 60-69 lat sextioåring

sześćdziesięcioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt lat sextioårig
trwający sześćdziesiąt lat sextioårig

sześćdziesięcioośmiolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt osiem lat sextioåttaåring

sześćdziesięcioośmioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt osiem lat sextioåttaårig
trwający sześćdziesiąt osiem lat sextioåttaårig

sześćdziesięciopięciolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt pięć lat sextiofemåring

sześćdziesięciopięcioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt pięć lat sextiofemårig
trwający sześćdziesiąt pięć lat sextiofemårig

sześćdziesięciosiedmiolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt siedem lat sextiosjuåring

sześćdziesięciosiedmioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt siedem lat sextiosjuårig
trwający sześćdziesiąt siedem lat sextiosjuårig

sześćdziesięciosześciolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt sześć lat sextiosexåring

sześćdziesięciosześcioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt sześć lat sextiosexårig
trwający sześćdziesiąt sześć lat sextiosexårig

sześćdziesięciotrzylatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt trzy lata sextiotreåring

sześćdziesięciotrzyletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt trzy lata sextiotreårig
trwający sześćdziesiąt trzy lata sextiotreårig

szkic ʃʲciʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) zarys, konspekt, plan pracy stomme
wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku stomme

szkicować v
przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego skissera
(sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku skissera

szkielet ˈʃʲcɛlɛt n
(anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie; skelett benrangel
(przenośnie, przenośnia) struktura, ogólny zarys czegoś stomme
(technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji stomme

szkier ʃʲcɛr n
(geografia, geograficzny) skalista wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec; skär skärgård

szklanka ˈʃklãnka n
szklane naczynie, z którego się pije; glas

szklarnia ˈʃklarʲɲa n
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin; växthus drivhus

szkoda ˈʃkɔda interjection
wykrzyknik wyrażający poczucie straty synd

szkoda ˈʃkɔda n
krzywda, strata åverkan

szkorbut n
(medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C; skörbjugg

szkoła ˈʃkɔwa n
(szkolnictwo, szkolny) instytucja edukacyjna; skola

szkoła podstawowa ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva n
szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę; grundskola

szkuner ˈʃkũnɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; skonert

szkło ʃkwɔ n
twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki; glas

szlaban ˈʃlabãn n
(motoryzacja) ruchoma zapora blokująca ruch samochodów bom

szlachar ˈʃlaxar n
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie; småskrake

szlachcic ˈʃlaçʨ̑iʦ̑ n
członek szlachty adelsman

szlachetny ʃlaˈxɛtnɨ adj
taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny ädel

szlafmyca n
dawne czapka noszona do snu nattmössa

szlafrok ˈʃlafrɔk n
domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć badrock morgonrock

szmaragd ˈʃmarakt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej; smaragd

szminka ˈʃmʲĩnka n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust läppstift

sznur ʃnur n
grupa ludzi, zwierząt lub przedmiotów ustawionych jeden za drugim rad
splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno; lina rep

sznurowadło ˌʃnurɔˈvadwɔ n
taśma używana do wiązania (sznurowania) butów; skosnöre

szofer n
zawodowy kierowca chaufför

szok n
intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem chock

szokować v
wzbudzać szok, skrajne zadziwiać lub bulwersować, dziwić, wstrząsać chockera uppröra

szop pracz ˈʃɔp ˈːraʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem; tvättbjörn

szowinista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu chauvinist

szowinizm ʃɔˈvʲĩɲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów; chauvinism
(socjologia, socjologiczny) postawa charakteryzująca się brakiem tolerancji i przyznawaniem uprzywilejowanej pozycji własnej płci, rasie czy grupie społecznej chauvinism

szowinizm gatunkowy ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ n
(neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków; speciesism

szpadel ˈʃpadɛl n
narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą spade

szpak ʃpak n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak; stare

szparag ˈʃparak n
(botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach; sparris
(kulinaria) jadalny pęd szparaga lekarskiego sparris

szpic fiński ˈʃpʲiʦ̑ ˈfʲĩj̃sʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii; finsk spets

szpic japoński ˈʃpʲiʦ̑ʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii; japansk spets

szpicbródka n
(potocznie, potoczny) spiczasta broda pipskägg

szpicel n
(pogardliwie) tajny agent, szpieg spion

szpiczasty ʃpʲiˈʧ̑astɨ adj
mający ostre, wąskie zakończenie spetsig

szpieg ʃpʲjɛk n
osoba zajmująca się szpiegostwem spion

szpiegostwo n
praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe spionage spioneri

szpilka ˈʃpʲilka n
mały, wąski, zaostrzony kawałek metalu służący do mocowania np. tkaniny knappnål

szpinak ˈʃpʲĩnak n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach spenat

szpital ˈʃpʲital n
zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji; sjukhus

szpulka ˈʃpulka n
walec, na który nawija się np. nić spole trådrulle

sztabka ˈʃtapka n
uformowana bryłka cennego metalu o określonej wadze i próbie tacka

sztaluga n
(sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji; staffli

sztokholmski ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci adj
odnoszący się do miasta Sztokholm stockholmsk

sztuczny ˈʃtuʧ̑nɨ adj
wytworzony syntetycznie przez człowieka artificiell konstgjord

sztuka ˈʃtuka n
pojedynczy przedmiot, egzemplarz, element styck
twórczość artystyczna konst
umiejętność wymagająca szczególnych zdolności konst

sztućce ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ n
komplet sztućców bestick

sztylet ˈʃtɨlɛt n
krótka broń biała o cienkim ostrzu; stilett dolk

szubienica ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie; galge

szuflada ʃufˈlada n
wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów; låda

szukanie ʃuˈkãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: szukać sökning

szukać ˈʃukaʨ̑ v
podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś / czegoś söka leta

szukać igły w stogu siana ˈʃukaʨ̑ ˈiɡwɨ ˈf‿stɔɡu ˈɕãna v
(przenośnie, przenośnia) szukać czegoś pośród ogromnej ilości innych rzeczy leta efter en nål i en höstack

szum ʃũm n
przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór; oljud

szwagier ˈʃfaɟɛr n
brat żony svåger
mąż siostry svåger

szwagierka ʃfaˈɟɛrka n
siostra żony lub męża svägerska
żona szwagra svägerska

szwajcarski ʃfajˈʦ̑arsʲci adj
odnoszący się do państwa Szwajcaria, wywodzący się ze Szwajcarii schweizisk

szwedzki ˈʃfɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Szwecji lub Szwedów svensk svenska

szwedzki ˈʃfɛʦ̑ʲci n
język urzędowy Szwecji; svenska svensk

szwedzki stół ˈʃfɛʦ̑ʲci ˈstuw n
(kulinaria) (hotelarstwo) sposób serwowania posiłków, polegający na udostępnieniu gościom wielu potraw, z których mogą sobie sami ułożyć posiłek z uwzględnieniem własnych upodobań kulinarnych i dietetycznych; smörgåsbord

szyba ˈʃɨba n
płyta ze szkła; ruta

szybki ˈʃɨpʲci adj
poruszający, odbywający się z dużą prędkością snabb kvick hastig

szybko ˈʃɨpkɔ adv
z dużą prędkością fort snabbt

szybkość ˈʃɨpkɔɕʨ̑ n
cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko fart snabbhet

szybowiec ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑ n
(lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziaływującym na skrzydła; glidflygplan segelflygplan segelplan

szyderczy adj
wyrażający kpinę, szyderstwo hånfull

szyderstwo ʃɨˈdɛrstfɔ n
złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie hån spe spott

szydełko ʃɨˈdɛwkɔ n
(włókiennictwo) cienki pręcik wykonany z metalu, kości, drewna lub plastiku, z haczykowatym zakończeniem, służący do wytwarzania wyrobów tekstylnych virknål

szydełkowanie ˌʃɨdɛwkɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: szydełkować virkning

szydełkować ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑ v
(włókiennictwo) wytwarzać wyroby tekstylne szydełkiem, dziać virka

szydło ˈʃɨdwɔ n
ostry kolec na trzonku; syl pryl

szyfr ʃɨfr̥ n
kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby; chiffer

szyja ˈʃɨja n
(anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem hals

szyjka n
górna, wąska część butelki, dzbanka lub konewki hals

szyjka macicy ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy; livmoderhals

szykanowanie ˌʃɨkãnɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: szykanować trakassering

szympans ˈʃɨ̃mpãw̃s n
(zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska; schimpans

szynka ˈʃɨ̃nka n
(spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin; skinka

szynobus ʃɨ̃ˈnɔbus n
(kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka; rälsbuss

szynszyla ʃɨ̃w̃ˈʃɨla n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała; chinchilla

szyszka ˈʃɨʃka n
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych; kotte

szyć ʃɨʨ̑ v
robić ubrania sy sömma
łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici sy sömma

sód sut n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11; natrium

sójka ˈsujka n
(ornitologia, ornitologiczny) średni ptak leśny; nötskrika skrika

sójka złowroga ˈsujka zwɔvˈrɔɡa n
(ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus infaustus, sójka syberyjska, gatunek ptaka z rodziny krukowatych występujący w tajdze Eurazjii; lavskrika

sól sul n
(kulinaria) (spożywczy) chlorek sodu salt
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce; salt

sąd sɔ̃nt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem domstol rätt
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skład sędziowski (także jednoosobowy) rätt

sądzić ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa döma
mieć o czymś jakieś zdanie tro

sąsiad ˈsɔ̃w̃ɕat n
osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania granne

sędzia ˈsɛ̃ɲʥ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie; domare

sęp sɛ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi; gam

słabość ˈswabɔɕʨ̑ n
odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych svaghet
wybijająca się niedoskonałość, słaba strona svaghet

słaby ˈswabɨ adj
niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny svag
posiadający niewielką siłę fizyczną klen svag

sławny ˈswavnɨ adj
taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom berömd känd

słodki ˈswɔtʲci adj
mający smak cukru söt
wywołujący miłe uczucie söt gullig

słodkowodny ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ adj
typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich sötvatten
zawierający wody słodkie sötvatten

słoma ˈswɔ̃ma n
(rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna; halm

słomiana wdowa swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva n
żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas gräsänka

słomiany wdowiec swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛʦ̑ n
mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas gräsänkling

słonecznik swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik n
(botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin; solros
(potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny ((łacina) Helianthus annuus) – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna; solros

słoneczny swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ adj
pełen słońca solig
związany ze słońcem sol-

słonka ˈswɔ̃nka n
(ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny; morkulla

słony ˈswɔ̃nɨ adj
mający smak soli salt

słowacki swɔˈvaʦ̑ʲci adj
związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków slovakisk

słowacki swɔˈvaʦ̑ʲci n
język słowacki; slovakiska

słoweński swɔˈvɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców slovensk slovenska

słoweński swɔˈvɛ̃j̃sʲci n
język urzędowy Słowenii; slovenska

słowiański swɔˈvʲjä̃j̃sʲci adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian slavisk
związany ze Słowianami, słowiańszczyzną slavisk

słowik ˈswɔvʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek näktergal

słownik ˈswɔvʲɲik n
zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami; ordbok lexikon

słowo ˈswɔvɔ n
wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku; ord

słoń swɔ̃ɲ n
(zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą; elefant

słońce ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ n
Słońce widziane jako tarcza na niebie sol
(astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie sol
(przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny sol

słuch swux n
jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki; hörsel gehör

słuch absolutny ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku; absolut gehör

słuchać ˈswuxaʨ̑ v
odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu lyssna åhöra
świadomie odbierać czyjąś mowę lyssna åhöra

słuchowy swuˈxɔvɨ adj
dotyczący słyszenia, funkcji narządu słuchu, odbierany za pomocą słuchu auditiv

sługa ˈswuɡa n
(dawniej, dawny) osoba która usługuje tjänare

słup ogłoszeniowy n
budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach; annonspelare

słusznie ˈswuʃʲɲɛ adv
właściwie, zgodnie ze stanem faktycznym, trafnie riktigt

służalczy adj
poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym servil

służba ˈswuʒba n
osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia) betjäning
służenie komuś tjänst

służyć ˈswuʒɨʨ̑ v
być czyimś sługą tjäna
o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać tjäna
pracować w wojsku tjäna
(przestarzałe, przestarzały) dobrze wpływać na kogoś lub na coś tjäna
być przeznaczonym do czegoś tjäna
o psie: stać na tylnych łapach przed człowiekiem tjäna

służąca swuˈʒɔ̃nʦ̑a n
osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzenie; piga tjänarinna tjänsteflicka

służący swuˈʒɔ̃nʦ̑ɨ n
osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzeniem betjänt

słyszeć ˈswɨʃɛʨ̑ v
odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu höra

słód n
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie; malt

ta ta pronoun
zaimek wskazujący, rodzaj żeński den här det här

tabasco n
(kulinaria) bardzo ostry sos na bazie pieprzu z ostrej czerwonej papryki; tabasco

tabela taˈbɛla n
uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach tabell

tabernakulum ˌtabɛrnaˈkulũm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii tabernakel

tablet ˈtablɛt n
(informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę; surfplatta pekdator pekplatta
(informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej; digitalt ritbord pennplatta ritbräda ritplatta

tablica taˈblʲiʦ̑a n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska) skrivtavla svart tavla

tablica rejestracyjna taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna n
tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu; registreringsskylt

tabliczka czekolady taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ n
prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu chokladkaka

tabliczka mnożenia taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa n
(edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10; multiplikationstabell

taboret taˈbɔrɛt n
rodzaj krzesła bez oparcia taburett

taca ˈtaʦ̑a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (potocznie, potoczny) pieniądze zebrane do tacy (1.2) kollekt
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojemnik, często koszyczek, służący do zbierania pieniędzy od wiernych w czasie mszy świętej kollekthåv kollekttallrik
duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.; bricka

tachykardia ˌtaxɨˈkardʲja n
(medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca takykardi

taczka ˈtaʧ̑ka n
mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach; skottkärra

tadżycki taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami tadzjikisk tadzjikistansk

tadżycki taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci n
język urzędowy Tadżykistanu; tadzjikiska

tajemnica ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a n
wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta hemlighet

tajemniczość ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest tajemnicze, zagadkowe, niejasne mystik

tajemniczy ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ adj
zagadkowy i trudny do zrozumienia mystisk

tajfun ˈtajfũn n
(meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej; tyfon

tajga ˈtajɡa n
borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji; taiga

tajlandzki tajˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Tajlandia thailändsk

tajny ˈtajnɨ adj
ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich hemlig

tajski ˈtajsʲci n
język urzędowy Tajlandii; thailändska

tajwański tajˈvãj̃sʲci adj
dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu taiwanesisk

tak tak adv
używany do podkreślania cechy przymiotnika så
używany do podkreślania cechy przysłówka så
= w ten sposób så

tak tak particle
wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś ja

tak zwany ˈtaɡ ˈzvãnɨ adj
…używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany så kallad

taki ˈtaci pronoun
…do wzmocnienia przymiotnika så
…podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności sådan dylik sån
…do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym sådan dylik sån
…do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu sådan dylik sån

taksonomia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków; taxonomi

taksydermia n
rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych; taxidermi

taksówka taˈksufka n
samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą taxi taxibil

takt takt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi; takt
wyczucie jak należy się zachowywać w danej sytuacji wymagającej opanowania i delikatności; takt

taktyczny takˈtɨʧ̑nɨ adj
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką taktisk

taktyka ˈtaktɨka n
(wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu; taktik

tal tal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych; tallium

talar ˈtalar n
(jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata; daler

talerz ˈtalɛʃ n
płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki; tallrik fat

talia ˈtalʲja n
(anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder midja
(termin karciany) komplet kart do gry kortlek

tam tãm pronoun
…wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący där dit

tamilski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln); tamil

tampon ˈtãmpɔ̃n n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) rodzaj opatrunku będący zwitkiem gazy, waty itp. używany do wprowadzania leków do jam ciała lub ran oraz jako materiał opatrunkowy; tampong
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji; tampong

tamten ˈtãmtɛ̃n pronoun
obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu) den där det där

tancerz ˈtãnʦ̑ɛʃ n
(choreografia, choreograficzny) osoba, której zawód polega na tańczeniu dansare dansör

tango ˈtãŋɡɔ n
(choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires; tango
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, na której opiera się taniec tango (1.1); tango

tani ˈtãɲi adj
mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych billig
niewiele wart billig
oferujący towary po niskich cenach billig

taniec ˈtãɲɛʦ̑ n
(choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób; dans

taniec brzucha ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa n
(etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich; magdans

tanio ˈtãɲɔ adv
w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie billigt

tantal ˈtãntal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73; tantal

tanzański tãw̃ˈzãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Tanzania tanzanisk

tarantula ˌtarãnˈtula n
(zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka; tarantel

tarcza ˈtarʧ̑a n
(heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1) vapensköld
obronna część uzbrojenia wytwarzana z drewna, kory, wikliny, skóry, metalu lub tworzyw sztucznych sköld
tektura lub tablica z narysowanymi koncentrycznymi okręgami przeznaczona do zawieszenia na strzelnicy (sportowej/wojskowej / policyjnej) jako cel do ostrzelania måltavla

tarczyca n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii; sköldkörtel

tarczycowy adj
(anatomia, anatomiczny) dotyczący tarczycy sköldformad

tartrazyna ˌtartraˈzɨ̃na n
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych; tartrazin

tasza ˈtaʃa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych; sjurygg

taszczyć ˈtaʃʧ̑ɨʨ̑ v
(potocznie, potoczny) nieść, ciągnąć z trudem coś (rzadziej kogoś), ciężkiego lub niewygodnego bära

tata ˈtata n
(potocznie, potoczny) ojciec lub teść pappa

tatarski taˈtarsʲci adj
związany z Tatarami tatarisk

tatarski taˈtarsʲci n
(potocznie, potoczny) język tatarski tatariska

tatuaż taˈtu<sup>w</sup>aʃ n
trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele; tatuering

tatuś ˈtatuɕ n
(zdrobniale) tata pappa

tańczyć ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
(choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec dansa

taśma ˈtaɕma n
długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp. band

taśma perforowana ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna n
(informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów; hålremsa

tchawica txaˈvʲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc; luftstrupe

tchórz txuʃ n
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy fegis
(zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny; iller

tchórzliwy txuʒˈlʲivɨ adj
taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić feg

te tɛ pronoun
(rodzaj niemęskoosobowy) lm od: ten de här

team n
(sport, sportowy) zwykle drużyna sportowa, niekiedy inny zespół team

teatr ˈtɛatr̥ n
budynek teatru (1.2); teater
dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu); teater
instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji teater

technet ˈtɛxnɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43; teknetium

techniczny tɛçˈɲiʧ̑nɨ adj
odnoszący się do techniki, związany z techniką teknisk

technik ˈtɛçɲik n
pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym tekniker

technika ˈtɛçɲika n
sposób wytwarzania, produkcji teknik
sposób wykonania jakiejś czynności teknik

technokracja ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy teknokrati

technokrata ˌtɛxnɔˈkrata n
zwolennik technokracji teknokrat

technokratyczny ˌtɛxnɔkraˈtɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą teknokratisk

technologia ˌtɛxnɔˈlɔɟja n
dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania teknologi
proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś teknologi

teczka ˈtɛʧ̑ka n
prostokątna torba z uchwytem portfölj

teista tɛˈ<sup>j</sup>ista n
osoba wyznająca teizm teist

teizm ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy; teism

tekst tɛkst n
ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść text

tektoniczny ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
(geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki tektonisk

telefon tɛˈlɛfɔ̃n n
aparat umożliwiający prowadzenie rozmów; telefon
połączenie wykonane za pomocą aparatu (1.1) påringning telefonpåringning telefonsamtal

telefon komórkowy tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ n
(telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych; mobil mobiltelefon

telefonować ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
rozmawiać z kimś przez telefon ringa telefonera

telegrafista ˌtɛlɛɡraˈfʲista n
(urzędowy) osoba obsługująca aparat telegraficzny, wysyłający depesze telegrafist

telegram tɛˈlɛɡrãm n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) wiadomość przykazywana telegraficznie telegram

teleportacja n
(fizyka, fizyczny) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi teleportering

teleprompter n
(telewizja, telewizyjny) urządzenie do pokazywania lektorowi w studio tekstu do czytania; teleprompter

teleskop tɛˈlɛskɔp n
(optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba; teleskop

telewizja ˌtɛlɛˈvʲizʲja n
metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość; television teve

tellur ˈtɛlːur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Te i liczbie atomowej 52; tellur

temat ˈtɛ̃mat n
główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła ämne

tematyczny ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie tematisk

temperatura ˌtɛ̃mpɛraˈtura n
(fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał; temperatur
wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali temperatur

temperatura pokojowa ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza; rumstemperatur

temperowanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: temperować formering

temperówka ˌtɛ̃mpɛˈrufka n
oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków; pennvässare

tempo ˈtɛ̃mpɔ n
prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej tempo

temu ˈtɛ̃mu particle
…używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu för... sedan

ten tɛ̃n pronoun
…na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego den här det här

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi proverb
nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały skrattar bäst som skrattar sist

tenis ˈtɛ̃ɲis n
(sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika; tennis

tenis stołowy ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ n
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką; bordtennis

tenisista ˌtɛ̃ɲiˈɕista n
(sport, sportowy) ktoś, kto gra w tenisa ziemnego, sportowo lub rekreacyjnie tennisspelare

tenrek ˈtɛ̃nrɛk n
(zoologia, zoologiczny) madagaskarski ssak przypominający jeża; tanrek

teodolit ˌtɛɔˈdɔlʲit n
(geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów; teodolit

teofania ˌtɛɔˈfãɲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku; teofani

teolog n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii teolog

teoretyczny ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ adj
niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii teoretisk

teoria tɛˈɔrʲja n
(potocznie, potoczny) abstrakcja, nie mająca odniesienia do praktyki teori
system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu; teori

teozoficzny ˌtɛɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z teozofią teosofisk

terapia tɛˈrapʲja n
(medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie terapi

teraz ˈtɛras adv
w tej chwili, obecnie nu numera

teraźniejszość n
czas obecny; to, co dzieje się teraz nutid

terb tɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65; terbium

teren ˈtɛrɛ̃n n
pewien określony obszar ziemi terräng

termin ˈtɛrmʲĩn n
czas przeznaczony na wykonanie czegoś termin tidspunkt
wyrażenie lub wyraz o specyficznym znaczeniu begrepp term uttryck

terminologia ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja n
zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości terminologi

termistor n
(elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury; termistor

termit ˈtɛrmʲit n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych; termit
(technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie; termit

termodynamiczny ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ adj
(fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką termodynamisk

termodynamika ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika n
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych; termodynamik

termometr tɛrˈmɔ̃mɛtr̥ n
przyrząd do pomiaru temperatury; termometer

terror ˈtɛrːɔr n
działanie z zastosowaniem przemocy mające na celu zastraszenie drugiego człowieka terror

terrorysta ˌtɛrːɔˈrɨsta n
człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący terrorist

terroryzm tɛrˈːɔrɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw; terrorism

terytorialny ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɨ adj
dotyczący danego terytorium territoriell

terytorium ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm n
określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego; territorium revir

test tɛst n
próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania test

test ciążowy ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ n
przedmiot służący do wykonania (1.1) graviditetstest
test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy; graviditetstest

testament tɛˈstãmɛ̃nt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem; testamente

tetrachlorometan ˌtɛtraxlɔrɔ̃ˈmɛtãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, bezbarwna, trująca ciecz, mająca słodkawy zapach, stosowana jako rozpuszczalnik oraz w gaśnicach; koltetraklorid perklormetan tetra tetraklormetan

tetraetyloołów ˌtɛtraɛtɨlɔˈːwuf n
(chemia, chemiczny) trująca, bezbarwna, oleista ciecz, stosowana głównie jako środek przeciwstukowy do benzyn, metaloorganiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C8H20Pb; tetraetylbly

tetraplegia ˌtɛtraˈplɛɟja n
(medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy; tetraplegi

tetum ˈtɛtũm n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego; tetum

teutoński adj
(książkowy) związany z Krzyżakami teutonisk

teściowa tɛɕˈʨ̑ɔva n
matka żony lub męża svärmor svärförälder svärmoder

teść tɛɕʨ̑ n
ojciec żony lub męża svärfar svärförälder

tipi ˈtʲipʲi n
(etnografia, etnograficzny) stożkowaty namiot złożony z żerdzi pokrytej skórami zwierząt, budowany kiedyś przez Indian Ameryki Północnej; tipi

tiul n
(włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa; tyll

tkactwo n
dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem; vävning

tkanka ˈtkãnka n
(biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach; vävnad

tkanka tłuszczowa ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva n
(biologia, biologiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu; fettvävnad

tkać tkaʨ̑ v
sporządzać tkaninę väva

tlen tlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8; syre

tlenek ˈtlɛ̃nɛk n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego; oxid

tlenek węgla ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych; kolmonoxid

to tɔ pronoun
…wskazujący, rodzaj nijaki den här det här
…występujący w funkcji podmiotu det

toaleta ˌtɔaˈlɛta n
ubikacja w miejscu publicznym toalett toa

toast ˈtɔast n
(książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu skål

toczyć ˈtɔʧ̑ɨʨ̑ v
formować jakąś masę w kulkę rulla
przesuwać obracając po ziemi rulla
czynić coś, prowadzić rulla
przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie) rulla

tofu ˈtɔfu n
(spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich; tofu

togijski tɔˈɟijsʲci adj
odnoszący się do państwa Togo togolesisk

tok pisin tɒk pɪzɪn tɔk pɪzɪn n
język kreolski używany w Papui-Nowej Gwinei; tok pisin

tokarka tɔˈkarka n
(technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni; svarv

toksykologia ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi; toxikologi

toksyna tɔˈksɨ̃na n
substancja chemiczna o właściwościach trujących toxin

tolerancja ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja n
czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne; tolerans

tolerować ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑ v
odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk tolerera tåla

tom tɔ̃m n
oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.) volym band

ton tɔ̃n n
(książkowy) charakter wypowiedzi ton
dźwięk odpowiadający określonej częstotliwości drgań akustycznych; ton

tona ˈtɔ̃na n
jednostka masy równa 1000 kilogramów ton

tona rejestrowa ˈtɔ̃na ˌrɛjɛˈstrɔva n
(morski) jednostka objętości używana do określania pojemności rejestrowej statków handlowych równa stu stopom sześciennym, czyli około 2,83 m3; registerton

tongijski tɔ̃ŋʲˈɟijsʲci adj
odnoszący się do państwa Tonga tongansk

tonsura tɔ̃w̃ˈsura n
krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy; tonsur

tonąć ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać sjunka
zanurzać się pod wodę, znikając w niej sjunka
tracić życie w wodzie, topić się drunkna

topaz ˈtɔpas n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; topas

topnienie tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
proces przechodzenia ciała ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury smältning

topnieć ˈtɔpʲɲɛ̇ʨ̑ v
przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury smälta

topograf tɔˈpɔɡraf n
osoba zawodowo zajmująca się topografią, sporządzająca zdjęcia terenu topograf

topografia ˌtɔpɔˈɡrafʲja n
dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map; topografi

topograficzny ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z topografią, dotyczący topografii topografisk

topola tɔˈpɔla n
rodzaj drzewa należący do rodziny wierzbowatych; poppel

toponimia ˌtɔpɔ̃ˈɲĩmʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem znaczenia i pochodzenia nazw geograficznych, dział onomastyki; ortnamnsforskning toponomastik toponymi

toponomastyka ˌtɔpɔ̃nɔ̃ˈmastɨka n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o nazwach miejscowych, zamieszkałych i niezamieszkałych ortnamnsforskning toponomasti toponymi

topór ˈtɔpur n
narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń; yxa

tor tɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90; torium
konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się; räls spår

torba ˈtɔrba n
worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy osobistych kasse
worek, opakowanie do przechowywania rzeczy påse

torebka tɔˈrɛpka n
mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni handväska

torf tɔrf n
(geologia, geologiczny) skała osadowa występująca w postaci brunatnej lub czarnej masy, wykorzystywana jako składnik nawozów oraz jako paliwo stałe; torv

torpeda tɔrˈpɛda n
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu; torped

tortura tɔrˈtura n
(przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort plåga tortyr
świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje; tortyr

torturować ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑ v
zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji tortera

tory ˈtɔrɨ n
tor kolejowy poza stacją; konstrukcja zbudowana z szyn, podkładów itd. dla ruchu pojazdów szynowych räls spår

toster ˈtɔstɛr n
urządzenie do pieczenia tostów brödrost

totalitarny ˌtɔtalʲiˈtarnɨ adj
odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm totalitär

totalitaryzm ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥ n
system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu; totalitarism

towar ˈtɔvar n
coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej; vara

towarzystwo ˌtɔvaˈʒɨstfɔ n
obecność przy kimś sällskap
organizacja, grupa osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach förening sällskap förbund samfund

towarzystwo wzajemnej adoracji ˌtɔvaˈʒɨstfɔ vzaˈjɛ̃mnɛj ˌadɔˈraʦ̑ʲji idiom
(ironicznie) grupa osób popierających się nawzajem, prawiących sobie wzajemnie komplementy sällskap för inbördes beundran

towarzysz broni n
ten, kto wspólnie z kimś walczył, brał udział w tej samej wojnie bundsförvant vapenbroder

towarzyszyć ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑ v
być, pozostawać przy kimś, asystować komuś följa

tożsamość tɔʃˈsãmɔɕʨ̑ n
identyczność, brak różnic identitet

tracić ˈtraʨ̑iʨ̑ v
przestawać posiadać jakąś rzecz förlora

tradycja traˈdɨʦ̑ʲja n
przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów; tradition

tradycyjnie ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ adv
zgodnie z tradycją traditionellt

tradycyjny ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ adj
wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją traditionell

trafiło się ślepej kurze ziarno traˈfʲiwɔ‿ɕɛ ˈɕlɛpɛj ˈkuʒɛ ˈʑarnɔ proverb
przypadkowo udało się komuś zdobyć coś/trafić na coś, czego normalnie by nie uzyskał (w ten sposób) även en blind höna kan hitta ett korn

trafny adj
docierający do celu pricksäker träffsäker
o najlepszym efekcie lub dopasowaniu, najbardziej oddający rzeczywistość passande adekvat pricksäker träffande välfunnen

tragedia traˈɡɛdʲja n
dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi; klęska bohatera jest zawsze nieuchronna; tragedi
ogromne nieszczęście tragedi tragik

tragikomedia ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii; tragikomedi

traktat ˈtraktat n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp. traktat fördrag
tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej; traktat

traktowanie ˌtraktɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: traktować behandling

traktować trakˈtɔvaʨ̑ v
odnosić się do kogoś lub czegoś w określony sposób behandla
omawiać coś behandla

tramwaj ˈtrãw̃vaj n
pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów; spårvagn

transeuropejski ˌtrãw̃sɛwrɔˈpɛjsʲci adj
wiodący przez znaczącą część Europy bądź kursujący przez nią transeuropeisk

transmutacja ˌtrãw̃smuˈtaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) przekształcenie jednego pierwiastka chemicznego w inny transmutation

transport ˈtrãw̃spɔrt n
ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji; transport befordran frakt förflyttning

transsubstancjacja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii; transsubstantiation

transsyberyjski ˌtrãw̃sːɨbɛˈrɨjsʲci adj
przebiegający lub kursujący przez Syberię transsibirisk

tranzystor trãw̃ˈzɨstɔr n
(elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych; transistor
(potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy transistor

traper n
(łowiectwo, łowiecki) północnoamerykański myśliwy stosujący pułapki na zwierzęta futerkowe; pälsjägare trapper

trasa ˈtrasa n
określona droga wyznaczona do przejechania bana
szlak, droga, arteria bana

traszka ˈtraʃka n
(zoologia, zoologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz; vattensalamander vattenödla

tratować traˈtɔvaʨ̑ v
niszczyć lub uszkadzać coś przez przebiegnięcie po czymś trampa ner

tratwa ˈtratfa n
rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie; flotte

traumatologia ˌtrawmatɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami; traumatologi

trawa ˈtrava n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach; gräs

trawestować ˌtravɛˈstɔvaʨ̑ v
(literacko) przerabiać poważny utwór literacki na komiczny, satyryczny; przerabiać czyjąś wypowiedź na żartobliwą, dopasowując ją do innej, zabawnej sytuacji travestera

trawienie traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
(fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy; smältning matsmältning

trawnik ˈtravʲɲik n
poletko trawy o charakterze ozdobnym; gräsmatta

trebusz ˈtrɛbuʃ n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo; blida

trener ˈtrɛ̃nɛr n
(sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin; tränare

tri trʲi n
(chemia, chemiczny) handlowa nazwa trichloroetenu tri trikloreten trikloretylen

trichotillomania n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów; trikotillomani

triera n
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel; trirem

trimaran trʲĩˈmarãn n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach; trimaran

triumwir ˈtrʲjũw̃vʲir n
członek triumwiratu triumvir

triumwirat trʲjũw̃ˈvʲirat n
trójka osób, które rządzą razem; triumvirat

trockizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm; trotskism

trojański adj
związany z Troją, dotyczący Troi trojansk

trolejbus trɔˈlɛjbus n
drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej; trådbuss

troll trɔl n
(mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi troll

trombocyt trɔ̃mˈbɔʦ̑ɨt n
(biologia, biologiczny) podłużna komórka pozbawiona jądra odgrywająca u większości kręgowców istotną rolę w procesach krzepnięcia krwi; trombocyt

tron trɔ̃n n
fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych; tron

tropowiec n
(kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę; spårhund

troszczyć się ˈtrɔʃʧ̑ɨʨ̑‿ɕɛ v
wykazywać troskę o kogoś lub coś bry sig måna

trucizna truˈʨ̑izna n
substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć; gift

trudny ˈtrudnɨ adj
taki, którego wykonanie wymaga wysiłku svår
niełatwy do zrozumienia svår

trujący truˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć giftig

trumna ˈtrũmna n
zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby, likkista kista

trup trup n
ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia lik

truskawka truˈskafka n
(botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej; jordgubbe jordgubbsplanta
(kulinaria) owoc truskawki (1.1) jordgubbe

truteń ˈtrutɛ̃ɲ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej; drönare

trwać tr̥faʨ̑ v
istnieć lub odbywać się przez jakiś czas vara
pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji vara

trwały ˈtr̥fawɨ adj
taki, który nadaje się do użytku przez długi czas ze względu na swoją trwałość, wytrzymałość, odporność hållbar
taki, który nie ulega większym zmianom hållbar konstant varaktig

trwoga ˈtr̥fɔɡa n
intensywny strach, przerażenie ångest ängslan
lęk, obawa przed czymś, co ma się wydarzyć bekymmer

tryb trɨp n
(językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia; modus

tryb rozkazujący ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie; imperativ

tryb łączący ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ n
(gramatyka) jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość; konjunktiv

trybalizm trɨˈbalʲism̥ n
(socjologia, socjologiczny) utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych tribalism

trygonometria n
(matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi; trigonometri

trygonometryczny adj
związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii trigonometrisk

tryk trɨk n
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu bagge

trylion ˈtrɨlʲjɔ̃n n
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018; triljon

trylobit trɨˈlɔbʲit n
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły morski stawonóg paleozoiczny; trilobit

trynidadzko-tobagijski ˌtrɨ̃ɲiˈdaʦ̑kɔ ˌtɔbaˈɟijsʲci adj
odnoszący się do państwa Trynidad i Tobago tobagisk trinidadisk

trywializowanie ˌtrɨvʲjalʲizɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: trywializować trivialisering

trywializować ˌtrɨvʲjalʲiˈzɔvaʨ̑ v
sprowadzać coś do rzeczy trywialnej, banalnej trivialisera

trywialny trɨˈvʲjalnɨ adj
(książkowy) niewyszukany, pospolity trivial

trzcina cukrowa n
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski; sockerrör

trzepaczka ṭʃɛˈpaʧ̑ka n
narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany; visp

trzewikodziób ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up n
(ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi; träskonäbb

trzeć ṭʃɛʨ̑ v
naciskając, pocierać riva frottera

trzeźwy ˈṭʃɛʑvɨ adj
niepijany nykter
kierujący się rozumem, rozsądkiem nykter

trzmiel ṭʃmʲjɛl n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi; humla

trzmielojad ṭʃmʲjɛˈlɔjat n
(ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami; bivråk

trznadel zwyczajny ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych; gulsparv

trzonek ˈṭʃɔ̃nɛk n
uchwyt, rękojeść jakiegoś narzędzia skaft

trzustka ˈṭʃustka n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej; bukspottkörtel

trzydziestoczterolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści cztery lata trettiofyraåring

trzydziestoczteroletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści cztery lata trettiofyraårig
trwający trzydzieści cztery lata trettiofyraårig

trzydziestodwulatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści dwa lata trettiotvååring

trzydziestodwuletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści dwa lata trettiotvåårig
trwający trzydzieści dwa lata trettiotvåårig

trzydziestodziewięciolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści dziewięć lat trettionioåring

trzydziestodziewięcioletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści dziewięć lat trettionioårig
trwający trzydzieści dziewięć lat trettionioårig

trzydziestojednolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści jeden lat trettioettåring

trzydziestojednoletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści jeden lat trettioettårig
trwający trzydzieści jeden lat trettioettårig

trzydziestolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlatɛk n
osoba w wieku 30-39 lat trettioåring

trzydziestoletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści lat trettioårig
trwający trzydzieści lat trettioårig

trzydziestoośmiolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści osiem lat trettioåttaåring

trzydziestoośmioletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści osiem lat trettioåttaårig
trwający trzydzieści osiem lat trettioåttaårig

trzydziestopięciolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści pięć lat trettiofemåring

trzydziestopięcioletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści pięć lat trettiofemårig
trwający trzydzieści pięć lat trettiofemårig

trzydziestosiedmiolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści siedem lat trettiosjuåring

trzydziestosiedmioletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści siedem lat trettiosjuårig
trwający trzydzieści siedem lat trettiosjuårig

trzydziestosześciolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści sześć lat trettiosexåring

trzydziestosześcioletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści sześć lat trettiosexårig
trwający trzydzieści sześć lat trettiosexårig

trzydziestotrzylatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści trzy lata trettiotreåring

trzydziestotrzyletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści trzy lata trettiotreårig
trwający trzydzieści trzy lata trettiotreårig

trzylatek ṭʃɨˈlatɛk n
chłopiec w wieku trzech lat treåring

trzyletni ṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający trzy lata treårig
trwający trzy lata treårig

trzymać ˈṭʃɨ̃maʨ̑ v
chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać hålla
przechowywać förvara
być w dobrej kondycji fizycznej hålla sig
przytrzymywać coś w celu zachowania określonej pozycji (nieprzewrócenia się / niewypadnięcia itp.) hålla sig

trzymać język za zębami ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi v
(przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach hålla tand för tunga

trzymać kciuki ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci v
życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce hålla tummarna

trzynastolatek ˌṭʃɨ̃nastɔˈlatɛk n
chłopak mający trzynaście lat trettonåring

trzynastoletni ˌṭʃɨ̃nastɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzynaście lat fjortonårig
trwający trzynaście lat fjortonårig

trzysylabowy ˌṭʃɨsɨlaˈbɔvɨ adj
liczący trzy sylaby, składający się z trzech sylab trestavig

trzęsienie ziemi ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi n
(geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego; jordbävning jordskalv

trójkąt ˈtrujkɔ̃nt n
(matematyka, matematyczny) wielokąt posiadający trzy boki trekant triangel
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką triangel trekant

trójkątny trujˈkɔ̃ntnɨ adj
dotyczący trójkąta (figury geometrycznej) trekantig
mający kształt podobny do trójkąta (figury geometrycznej) trekantig

trójmasztowiec ˌtrujmaˈʃtɔvʲjɛʦ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek posiadający trzy maszty tremastare

trójmasztowy ˌtrujmaˈʃtɔvɨ adj
o żaglowcu: mający trzy maszty tremastad

trójskok ˈtrujskɔk n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż; tresteg

trójząb ˈtrujzɔ̃mp n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem; treudd

trąba ˈtrɔ̃mba n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia tuba
(zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia); snabel
gwałtowny wir powietrza; tromb

trąbić ˈtrɔ̃mbʲiʨ̑ v
wydawać dźwięk podobny do dźwięku trąbki lub trąby trumpeta
wydawać dźwięk trąbką lub trąbą trumpeta

trąbka ˈtrɔ̃mpka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem; trumpet

trąd trɔ̃nt n
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego; lepra

trądzik ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik n
(medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok akne acne

trądzik różowaty n
(medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych; rosacea

tu tu pronoun
…miejsce, w którym znajduje się mówiący här hit

tu leży pies pogrzebany ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ proverb
wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu här ligger en hund begraven

tukan ˈtukãn n
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów; tukan

tul tul n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69; tulium

tulipan tuˈlʲipãn n
(botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami; tulpan

tuman ˈtũmãn n
(potocznie, potoczny) człowiek niezbyt rozgarnięty, wolno myślący drummel träbock

tumult ˈtũmult n
sytuacja zamętu tumult

tundra ˈtũndra n
(geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej; tundra

tunel ˈtũnɛl n
budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.; tunnel
(informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie; tunnel

tunezyjski ˌtũnɛˈzɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Tunezja tunisisk

turban ˈturbãn n
męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych; turban
kobiece nakrycie głowy stylizowane na męski turban (1.1) turban

turecki tuˈrɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp. turkisk turkiska

turecki tuˈrɛʦ̑ʲci n
język urzędowy Turcji; turkiska

turkawka turˈkafka n
(ornitologia, ornitologiczny) (Streptopelia turtur) średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia; turturduva

turkmeński turkˈmɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Turkmenistan turkmenisk turkmenistansk

turkmeński turkˈmɛ̃j̃sʲci n
język urzędowy Turkmenistanu; turkmeniska

turkusowy ˌturkuˈsɔvɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem turkos
(książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu turkos

turniej n
(sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe; turnering

turysta tuˈrɨsta n
osoba uprawiająca turystykę turist

turystyka tuˈrɨstɨka n
wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych; turism

tuwalski tuˈvalsʲci adj
odnoszący się do państwa Tuvalu tuvaluansk

tuwiński n
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy Tuvinska

tuzin ˈtuʑĩn n
12 sztuk dussin

tuńczyk ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie; tonfisk

tuż tuʃ adv
prawie, blisko nästan

twardy ˈtfardɨ adj
nie miękki, nieuginający się pod naciskiem hård

twardówka n
(anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka; sklera ögonvita

twarz tfaʃ n
przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy ansikte anlete nuna feja fejs nylle

twaróg ˈtfaruk n
(spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego kvarg kvark

twierdza ˈtfʲjɛrʣ̑a n
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość; fästning fäste

twierdzenie tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
(matematyka, matematyczny) zdanie logiczne, będące elementem teorii matematycznej sats
zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś påstående

twierdzić ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑ v
zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie) påstå hävda

tworzyć ˈtfɔʒɨʨ̑ v
budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych) skapa

twój tfuj pronoun
2 os. lp din

ty tɨ personalPronoun
(gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej du

tybetański ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci adj
odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu tibetansk

tybetański ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków tibetanska

tydzień ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ n
okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie; vecka
każdy okres siedmiu dni vecka

tyfus ˈtɨfus n
(medycyna, medyczny) grupa bakteryjnych chorób zakaźnych; tyfus

tygrys ˈtɨɡrɨs n
(zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści; tiger

tykać ˈtɨkaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zwracać się do kogoś „ty” zamiast „pan"/"pani” dua
o zegarze: wydawać krótki odgłos przy przesunięciu wskazówki ticka

tylko ˈtɨlkɔ particle
oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie bara endast enbart blott

typ tɨp n
rodzaj, wzorzec typ sort slag

typowy tɨˈpɔvɨ adj
często spotykany typisk

tyrania n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze tyranni

tysiąc ˈtɨɕɔ̃nʦ̑ n
lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo tusen

tysiąclecie ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ n
tysiąc lat årtusende

tysiącletni ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛtʲɲi adj
mający tysiąc lat tusenårig
trwający tysiąc lat tusenårig

tytan ˈtɨtãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22; titan

tytoń ˈtɨtɔ̃ɲ n
suszone liście tej rośliny (1.1); tobak
(botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę; tobak

tytuł ˈtɨtuw n
napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów; titel
zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja titel

tyłek ˈtɨwɛk n
(potocznie, potoczny) pośladki stjärt

tęcza ˈtɛ̃n͇ʧ̑a n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła; regnbåge

tęczówka tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka n
(anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę; iris regnbågshinna

tęgoskór cytrynowy tɛ̃ŋˈɡɔskur ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ n
(biologia, biologiczny) Scleroderma citrinum, gatunek grzyba z rodziny tęgoskórowatych; gul rottryffel

tępak ˈtɛ̃mpak n
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna dumbom dumhuvud

tępy ˈtɛ̃mpɨ adj
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny slö
nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę slö

tęsknić ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑ v
odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię sakna längta

tęsknota tɛ̃w̃sˈknɔta n
uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś längtan

tło twɔ n
dalszy widok np. obrazu, dalszy plan bakgrund
okoliczności, sytuacja, w której rozgrywają się jakieś wydarzenia bakgrund

tłuczek do ziemniaków ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf n
(kulinaria) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu potatisstamp potatisstöt

tłumacz ˈtwũmaʧ̑ n
osoba dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej tolk
osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny; översättare

tłumaczenie ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – przekładanie na inny język översättning tolkning
jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku översättning

tłumaczyć twũˈmaʧ̑ɨʨ̑ v
wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy översätta

tłumić ˈtwũmʲiʨ̑ v
(o buncie, powstaniu, rebelii) zwalczać, usiłować doprowadzić do poddania się (kapitulacji) powstańców / rebeliantów slå ned slå ner

tłuszcz twuʃʧ̑ n
(spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym; fett

tłuszczak n
(ornitologia, ornitologiczny) Steatornis caripensis, monotypowy gatunek ptaków południowoamerykańskich, jedyny przedstawiciel rodziny tłuszczaków; oljefågel

u u preposition
…osobę związaną ze sprawą hos

ubezpieczenie ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne försäkring assurans

ubezpieczenie na życie ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ n
(urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem; livförsäkring

ubierać uˈbʲjɛraʨ̑ v
zakładać, wkładać ubranie lub obuwie klä kläda

ubiór ˈubʲjur n
elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie klädsel

ubogi uˈbɔɟi adj
nieobfitujący w coś knapp
posiadający mało dóbr materialnych fattig

ubranie uˈbrãɲɛ n
wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała kläder

ucho ˈuxɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd słuchu; öra
małżowina uszna öra

uchodźca uˈxɔʨ̑ʦ̑a n
osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe; flykting

uciekać uˈʨ̑ɛkaʨ̑ v
pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie) rymma

uciekinier ˌuʨ̑ɛ̇ˈcĩɲɛr n
ktoś, kto uciekł lub ucieka rymmare

uciskać uˈʨ̑iskaʨ̑ v
wywierać ucisk na coś trycka

uciążliwy ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ adj
męczący, dokuczliwy kinkig obekväm
taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku besvärlig

uczciwy uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ adj
(o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym) ärlig rak

uczennica ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a n
forma żeńska od: uczeń skolflicka

uczestniczyć ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑ v
brać udział delta vara med

uczestnik uˈʧ̑ɛstʲɲik n
osoba biorąca w czymś udział deltagare

uczeń ˈuʧ̑ɛ̃ɲ n
najniższy stopień kwalifikacji zawodowych lärling
ten, kto się uczy, pobiera naukę elev

uczucie uˈʧ̑uʨ̑ɛ n
stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu känsla

uczuciowy ˌuʧ̑uˈʨ̑ɔvɨ adj
taki, który łatwo ulega uczuciom; jest czuły, wrażliwy hjärtnupen

uczulenie n
(medycyna, medyczny) nadmierna wrażliwość organizmu na pewne czynniki, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej po zetknięciu się z alergenem allergi

uczynek uˈʧ̑ɨ̃nɛk n
zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób gärning

uczyć ˈuʧ̑ɨʨ̑ v
przekazywać komuś wiedzę lära lära ut
zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności lära sig läsa

udawać uˈdavaʨ̑ v
postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego låtsas

uderzenie ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: uderzyć slag
(wojskowość, wojskowy) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela slag
cios zadany ręką lub przedmiotem slag smäll

uderzyć uˈdɛʒɨʨ̑ v
zadać komuś cios slå

udo ˈudɔ n
(anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem; lår

udział ˈuʥ̑aw n
uczestnictwo w jakimś wydarzeniu andel

udziec ˈuʥ̑ɛʦ̑ n
(kulinaria) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia lår

uefektywnianie ˌu<sup>w</sup>ɛfɛktɨvʲˈɲä̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: uefektywniać; czynienie czegoś bardziej efektywnym effektivering effektivisering

uefektywniać ˌu<sup>w</sup>ɛfɛkˈtɨvʲɲäʨ̑ v
czynić coś bardziej efektywnym effektivera effektivisera

uefektywnienie ˌu<sup>w</sup>ɛfɛktɨvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: uefektywnić, uczynienie czegoś bardziej efektywnym effektivering effektivisering
usprawnienie, które czyni coś bardziej efektywnym effektivering effektivisering

uefektywnić ˌu<sup>w</sup>ɛfɛkˈtɨvʲɲiʨ̑ v
uczynić coś bardziej efektywnym effektivera effektivisera

ugandyjski ˌuɡãnˈdɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Uganda ugandisk

ugoda uˈɡɔda n
porozumienie, które kończy spór överenskommelse uppgörelse

ugrofiński ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci adj
dotyczący Ugrofinów finsk-ugrisk

ujawniać v
podawać do wiadomości demonstrera förevisa offentliggöra presentera uppvisa
pokazywać coś, co dotąd było niejawne avslöja blotta röja uppdaga

ukazywać ˌukaˈzɨvaʨ̑ v
(książkowy) pokazywać, sprawiać, że coś jest widoczne framträda

ukleja ukˈlɛja n
(ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych; benlöja löja

ukochany ˌukɔˈxãnɨ adj
będący obiektem czyjejś miłości älsklig

ukochany ˌukɔˈxãnɨ n
osoba, którą ktoś kocha älsklig

ukraiński ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci adj
odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców ukrainsk ukrainska

ukraiński ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci n
wschodniosłowiański język używany na Ukrainie; ukrainska

ukrzyżowanie ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ n
zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża korsfästelse

ukwiał n
(zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia; anemon havsanemon

układ ˈukwat n
porozumienie avtal

układ okresowy ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ n
zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości; periodiska systemet

układ okresowy pierwiastków ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf n
(chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej; periodiska systemet

układ planetarny ˈukwat ˌplãnɛˈtarnɨ n
(astronomia, astronomiczny) zbiór planet i innych ciał niebieskich krążących wokół wspólnego centrum masy; planetsystem solsystem

ul ul n
(pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli; bikupa

ulegać uˈlɛɡaʨ̑ v
nie być w stanie czemuś się oprzeć duka under

ulepszenie ˌulɛˈpʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ulepszyć förbättring

ulewa uˈlɛva n
(przenośnie, przenośnia) mnóstwo czegoś regnskur skur
deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody skur regnskur

ulica uˈlʲiʦ̑a n
droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście; gata

umiak ˈũmʲjak n
duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa umiak

umierać ũˈmʲjɛraʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) cierpieć z nadmiaru jakiegoś uczucia förgås
kończyć swoje życie, przestawać żyć avlida dö gå bort

umożliwiać ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑ v
dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś möjliggöra

umysł ˈũmɨsw̥ n
ogół aktywności mózgu ludzkiego; förstånd håg

umywalka ˌũmɨˈvalka n
urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej; handfat tvättställ

umywać ręce ũˈmɨvaʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ v
nie brać odpowiedzialności za coś två sina händer

uncja n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom; uns

unikalny adj
unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany unik

unikać ũˈɲikaʨ̑ v
starać się nie mieć kontaktu z kimś lub czymś undvika

uniwersytet ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt n
wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych universitet

ununbium ũˈnũnbʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik ununbium

ununhexium ˌũnũnˈxɛksʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor ununhexium

ununoctium ˌũnũnˈɔktʲjũm n
(przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og); ununoctium

ununpentium ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm n
(chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moscovium (symbol Mc); ununpentium

ununquadium ˌũnũŋˈkwadʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) flerow ununquadium

ununseptium ˌũnũnˈsɛptʲjũm n
(chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 117 (symbol Uus), nazwanego ostatecznie tennessine (symbol Ts); ununseptium

ununtrium ũˈnũntrʲjũm n
(przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa radioaktywnego pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 113, oznaczanego obecnie Nh; ununtrium

unununium ˌũnũnˈũɲũm n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Uuu i liczbie atomowej 111; unununium

uparty uˈpartɨ adj
(o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś envis

upał ˈupaw n
(meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur; hetta

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu v
załatwić dwie sprawy jednocześnie slå två flugor i en smäll

uproszczenie ˌuprɔʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: uprościć förenkling

uprościć uˈprɔɕʨ̑iʨ̑ v
uczynić coś prostszym, mniej skomplikowanym förenkla

uprzejmy uˈpʃɛjmɨ adj
zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania älskvärd

uran ˈurãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92; uran

urdu ˈurdu n
(językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie; urdu

urna ˈurna n
pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji; urna askurna
pojemnik, do którego wyborcy wrzucają swoje głosy urna valurna

urodziny ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ n
rocznica dnia narodzin födelsedag

urodzić się pod szczęśliwą gwiazdą uˈrɔʥ̑iʨ̑‿ɕɛ ˌpɔt‿ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔ̃w̃ ˈɡvʲjazdɔ̃w̃ v
mieć wyjątkowe szczęście, powodzenie w życiu tacka sin lyckliga stjärna

urologia ˌurɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego; urologi

urugwajski ˌuruɡˈvajsʲci adj
związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju uruguayansk

urwis n
chłopiec lubiący płatać figle rackarunge satunge

urząd ˈuʒɔ̃nt n
(potocznie, potoczny) przedmiot sprawowania władzy publicznej, stanowisko w instytucji publicznej ämbetsverk verk

urządzenie ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności anordning
sprawienie, że coś zostało urządzone, uporządkowane lub zorganizowane anordning

urzędniczka ˌuʒɛ̃ndʲˈɲiʧ̑ka n
kobieta pracująca w urzędzie tjänstekvinna

urzędnik uˈʒɛ̃ndʲɲik n
osoba pracujący w urzędzie tjänsteman

urzędowy ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ adj
oficjalnie przyjęty officiell

usilny adj
taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku ivrig

uspokajać ˌuspɔˈkajäʨ̑ v
dawać uspokojenie lugna

usta ˈusta n
(anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek; mun

ustawa uˈstava n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej); lag

ustnik ˈustʲɲik n
część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia munstycke

ustępować v
być gorszym pod pewnym względem ligga under stå efter vara underlägsen
dawać wolne miejsce lub drogę avgå gå ur väg gå åt sida lämna
pod naciskiem zmieniać postępowanie lub stanowisko ge vika ge efter
przestawać (lub coraz mniej) się objawiać lub występować avta mojna bedarra gå över stillna
rezygnować ze swoich korzyści lub praw, zrzekać się na czyjąś korzyść avstå avsäga sig frånsäga sig ge göra avkall

ustępstwo uˈstɛ̃mpstfɔ n
rezygnacja z własnych żądań na rzecz drugiej strony eftergift

uszczypliwy adj
mający na celu wyrządzenie komuś przykrości, złośliwy bitande sarkastisk skarp spydig

utalentowany adj
(książkowy) obdarzony talentem begåvad

utopia uˈtɔpʲja n
nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego utopi

utrudniać uˈtrudʲɲäʨ̑ v
sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym försvåra

utrzymywać ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
mieć kogoś lub coś na utrzymaniu försörja

uwaga uˈvaɡa interjection
uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1) uppmärksamhet

uwaga uˈvaɡa n
skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą uppmärksamhet

uważny uˈvaʒnɨ adj
charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa uppmärksam

uwielbiać uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑ v
bardzo coś/kogoś lubić beundra
otaczać kogoś miłością beundra

uwodzić uˈvɔʥ̑iʨ̑ v
porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś förföra

uzależnienie ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem beroende

uzasadniony adj
oparty na słusznych podstawach berättigad befogad legitim rättmätig tillbörlig

uzbecki uzˈbɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Uzbekistan lub Uzbeków uzbekisk uzbekistansk

uzbecki uzˈbɛʦ̑ʲci n
język urzędowy Uzbekistanu; uzbekiska

ułamek uˈwãmɛk n
(matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem) bråk
fragment całości bråkdel

ułaskawienie ˌuwaskaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
(potocznie, potoczny) dokument, którego podpisanie skutkuje ułaskawieniem (1.1) amnesti
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całkowite lub częściowe darowanie skazanemu kary orzeczonej prawomocnie przez sąd lub zamiana takiej kary na łagodniejszą; amnesti

uśmiech ˈuɕmʲjɛx n
zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii; leende

uśmiechać się uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ v
wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy le smila

użycie uˈʒɨʨ̑ɛ n
skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś bruk

użytkownik ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik n
osoba, która używa czegoś, użytkuje coś användare

używanie ˌuʒɨˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: używać användning

używany ˌuʒɨˈvãnɨ adj
mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania begagnad

używać uˈʒɨvaʨ̑ v
korzystać z czegoś do zrobienia czegoś använda

vanuacki ˌvãnuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Vanuatu vanuatisk

w biały dzień ˈv‿bʲjawɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ adv
nie kryjąc się z niczym, jawnie, otwarcie mitt på ljusa dagen

w cztery oczy ˈf‿ʧ̑tɛrɨ ˈɔʧ̑ɨ adv
na osobności, bez udziału osób trzecich mellan fyra ögon

w mgnieniu oka ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka adv
(potocznie, potoczny) bardzo szybko i en handvändning i ett huj på ett ögonblick

w międzyczasie ˌv‿mʲjɛ̃nʣ̑ɨˈʧ̑aɕɛ idiom
(potocznie, potoczny) między jednym wydarzeniem a drugim dessemellan

w ogóle v‿ɔˈɡulɛ ˈv‿ɔɡulɛ adv
ogólnie, w sumie, podsumowując för det mesta i stort sett över huvud taget överhuvudtaget
zupełnie (nie), nic a nic als

w przybliżeniu
blisko, ale niedokładnie tak ungefär

wachlarz ˈvaxlaʃ n
ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto solfjäder

wada ˈvada n
cecha obniżająca wartość przedmiotu defekt

waga ˈvaɡa n
urządzenie do pomiaru masy; våg

wahać ˈvaxaʨ̑ v
nie móc podjąć jednoznacznej decyzji, zastanawiać się nad nią dra sig tveka

wakacje vaˈkaʦ̑ʲjɛ n
okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków; ferie

walatka n
(etnografia, etnograficzny) wielkanocny zwyczaj stukania się jajkami; äggknackning äggpickning

walc valʦ̑ n
(choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4; vals
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1); vals

walczyć ˈvalʧ̑ɨʨ̑ v
toczyć walkę, uczestniczyć w walce kämpa strida

walec ˈvalɛʦ̑ n
(matematyka, matematyczny) bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem; cylinder

walet ˈvalɛt n
(termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach); knekt

walizka vaˈlʲiska n
rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem; resväska

walić konia ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa v
(wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka runka

walka ˈvalka n
(sport, sportowy) mecz bokserski lub mecz innego sportu kontaktowego kamp
siłowe lub zbrojne rozstrzygnięcie konfliktu kamp strid

waloński adj
związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów vallonska

waloński n
(językoznawstwo, językoznawczy) język waloński; vallonska

waluta vaˈluta n
(bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa; valuta

wampir ˈvãmpʲir n
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących; vampyr
(zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków; vampyr

wanad ˈvãnat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23; vanadin

wanna ˈvãnːa n
duże naczynie do kąpieli badkar kar

wapień ˈvapʲjɛ̇̃ɲ n
(geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia; kalksten

wapń vapʲɲ̊ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20; kalcium

waran ˈvarãn n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj dużej jaszczurki varan

warga ˈvarɡa n
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający usta; läpp

wariat ˈvarʲjat n
(potocznie, potoczny) człowiek chory psychicznie dåre

wariograf n
urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności; lögndetektor

warkocz ˈvarkɔʧ̑ n
(fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów fläta

warownia n
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) obwarowany gród, twierdza otoczona obwarowaniem fäste

warstwa ˈvarstfa n
(geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych; skikt
grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię; skikt
każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn lager skikt

warsztat ˈvarʃtat n
(motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi verkstad
(rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej verkstad

wartościowy ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ adj
o wysokiej wartości materialnej värdefull
o dobrej jakości, na wysokim poziomie värdefull

wartość ˈvartɔɕʨ̑ n
kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa värde
określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny värde
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego värde
zwykle lm zasada moralna, przekonanie värde

warunek vaˈrũnɛk n
(tylko w liczbie mnogiej) sytuacja tillstånd
ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe förutsättning villkor

warzywo vaˈʒɨvɔ n
roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm grönsak

warzyć ˈvaʒɨʨ̑ v
przygotowywać piwo brygga

wasal ˈvasal n
(historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony; vasall

wasz vaʃ pronoun
2. osoba lm er

wat vat n
(fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy; watt

wata cukrowa ˈvata ʦ̑uˈkrɔva n
(kulinaria) jadalny wyrób z cukru przypominający watę; sockervadd spunnet socker

watykański ˌvatɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Watykan vatikansk

wałach ˈvawax n
(jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie; valack

wałek do ciasta ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta n
(kulinaria) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy; kavel

wałkować vawˈkɔvaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) mówić o czymś, aż do znudzenia stöta och blöta vända och vrida
rozpłaszczać kawałek ciasta wałkiem kavla

ważka ˈvaʃka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny owad o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach; trollslända

ważny ˈvaʒnɨ adj
mający duże znaczenie viktig betydelsefull betydande
mający moc prawną, obowiązujący giltig gällande

ważyć ˈvaʒɨʨ̑ v
mieć jakiś ciężar, masę väga
mieć odwagę, by coś zrobić töras

wbrew vbrɛf preposition
sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś emot mot stick i stäv med tvärtemot

wchodzić ˈfxɔʥ̑iʨ̑ v
wspinać się, iść w górę gå upp

wciąż fʲʨ̑ɔ̃w̃ʃ adv
wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy alltjämt i ett kör oavbrutet oupphörligen stup i ett ständigt

wczesny ˈfʧ̑ɛsnɨ adj
taki, który jest u swojego początku tidig
występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory tidig

wcześnie ˈfʧ̑ɛɕɲɛ adv
podczas początkowego etapu trwania czegoś tidigt

wczoraj ˈfʧ̑ɔraj adv
w dniu poprzedzającym dzisiejszy igår i går

wczoraj ˈfʧ̑ɔraj n
dzień poprzedni w stosunku do dzisiejszego gårdag i går

wdowa ˈvdɔva n
kobieta, której ostatni mąż nie żyje; änka

wdowiec ˈvdɔvʲjɛʦ̑ n
mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje änkling änkeman

wdychać ˈvdɨxaʨ̑ v
wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc andas in inandas insupa

wdzięczność ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑ n
uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa tacksamhet

wdzięczny ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
pełen wdzięczności tacksam

weber n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej; weber

webinar n
konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet; webbinar

według ˈvɛdwuk preposition
…oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem enligt
…wyrażający autora czegoś enligt

weekend n
sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia helg veckoslut

weganizm vɛˈɡãɲism̥ n
styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzana odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach); veganism

wegetarianin ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn n
człowiek, który nie je mięsa vegetarian

wegetarianizm ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥ n
sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych; vegetarianism

wegetariański ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci adj
(kulinaria) o jedzeniu: pozbawiony mięsa vegetarisk
(kulinaria) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego vegetarisk
związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu vegetarisk

weksylolog n
specjalista w dziedzinie weksylologii vexillologist

weksylologia ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi; vexillologi

wena ˈvɛ̃na n
(dawniej, dawny) (anatomia, anatomiczny) żyła ådra
(dawniej, dawny) szczęście sprzyjające komuś, zwłaszcza w grze tur
(książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia inspiration ådra

wenecjanin ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn n
mieszkaniec Wenecji venetian venetianare

wenecjanka ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjãnka n
mieszkanka Wenecji venetianska

wenecki vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji venetiansk

wenezuelski ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci adj
odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków venezuelansk

weranda vɛˈrãnda n
(architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach. veranda

werdykt ˈvɛrdɨkt n
decyzja podjęta przez sędziów, jurorów, ławę przysięgłych, komisję itp. utslag

wermut n
(kulinaria) wino korzenno-ziołowe; vermouth

werwa ˈvɛrva n
ochota do działania fart

wesele vɛˈsɛlɛ n
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie bröllop

westchnienie n
głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji suck flämtning

wesz vɛʃ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach; lus

weterynarz ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ n
lekarz leczący zwierzęta; veterinär

wewnątrz ˈvɛvnɔ̃nṭʃ preposition
w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu inom

wewnętrzny vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ adj
taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice inre
taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku invärtes inre

wezwanie vɛzˈvãɲɛ n
pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp. stämning

wełna ˈvɛwna n
sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów ull ylle
tkanina, wyrób z wełny (1.1) ull

wełna mineralna ˈvɛwna ˌmʲĩnɛˈralna n
(budownictwo) materiał izolacyjny wytwarzany z surowców mineralnych; mineralull

whisky n
mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią; whisky

wiadomości ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i n
telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny nyhetsprogram

wiadomość vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑ n
nowina, informacja meddelande

wiadro ˈvʲjadrɔ n
walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich; hink ämbar

wiadukt ˈvʲjadukt n
(urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz); viadukt

wiara ˈvʲjara n
przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych tro

wiatr vʲjatr̥ n
(meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza; vind blåst

wiatrak ˈvʲjatrak n
(budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr; väderkvarn

wibrys ˈvʲi.brɨs n
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) prosty, sztywny i gruby włos pełniący rolę narządu dotyku; morrhår

widelec vʲiˈdɛlɛʦ̑ n
ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia; gaffel

widelec do porcjowania vʲiˈdɛlɛʣ̑ ˌdɔ‿pɔrʦ̑ʲjɔˈvãɲa n
widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej tranchergaffel

widoczny vʲiˈdɔʧ̑nɨ adj
taki, którego widać synlig

widok ˈvʲidɔk n
widziana przestrzeń, krajobraz åsyn utsikt

widz vʲiʦ̑ n
osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko åskådare

widzieć ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
odbierać bodźce wzrokowe se
spotykać się se

widły ˈvʲidwɨ n
narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu; grep grepe

wieczność ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem; evighet

wieczór ˈvʲjɛʧ̑ur n
część doby między zachodem słońca a nocą kväll afton

wieczór kawalerski ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci n
zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół; svensexa

wiedza ˈvʲjɛʣ̑a n
ogół posiadanych wiadomości kunskap

wiedzieć ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś veta

wiek vʲjɛk n
czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło ålder
sto lat; sekel århundrade

wielbłąd ˈvʲjɛlbwɔ̃nt n
(zoologia, zoologiczny) Camelus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami; kamel dromedar

wiele ˈvʲjɛlɛ indefiniteCardinalNumeral
duża ilość, duża liczba flera

wielkość ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑ n
cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność storhet
rozmiary czegoś storlek

wielo- ˈvʲjɛlɔ adv
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na dużą liczbę tego, co jest nazywane drugim członem fler

wielojęzyczność n
cecha tego, co wielojęzyczne flerspråkighet

wielojęzyczny ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
napisany w wielu językach flerspråkig
posługujący się wieloma językami flerspråkig

wielokomórkowy ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ adj
składający się z wielu komórek flercellig

wielokrotnie ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ numeral
wiele razy upprepa gång

wielokulturowość ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑ n
(socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy mångkultur

wielokulturowy ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ adj
dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur mångkulturell

wielokąt vʲjɛˈlɔkɔ̃nt n
(geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą; polygon

wielomian vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym; polynom

wielonarodowy adj
złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości multinationell

wieloryb vʲjɛˈlɔrɨp n
(zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia; val valfisk

wielościan vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn n
(geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów; polyeder

wieniec ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów krans

wieniec laurowy ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ n
(historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce; lagerkrans
symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1); lagerkrans

wieprzowina ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna n
(spożywczy) (kulinaria) mięso ze świni; fläsk fläskkött

wierny ˈvʲjɛrnɨ adj
wykazujący się wiernością, lojalnością trogen

wiersz vʲjɛrʃ n
utwór poetycki, często rymowany dikt poem

wierzba ˈvʲjɛʒba n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych; pil vide

wierzchołek vʲjɛʃˈxɔwɛk n
(geografia, geograficzny) szczyt góry topp

wierzyć ˈvʲjɛʒɨʨ̑ v
ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację tro
uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego tro
wyznawać religię tro

wieszak ˈvʲjɛʃak n
kołek, haczyk lub drążek, służący do wieszania ubrań, ręczników itp. hängare klädhängare
przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku; klädhängare hängare
mebel zaopatrzony w kilka wieszaków (1.1) klädhängare hängare

wietnamski vʲjɛtˈnãmsʲci adj
odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków vietnamesisk vietnamesiska

wietnamski vʲjɛtˈnãmsʲci n
język urzędowy Wietnamu; vietnamesiska

wietrzny ˈvʲjɛṭʃnɨ adj
odznaczający się silnymi podmuchami wiatru blåsig

wiewiórka vʲjɛˈvʲjurka n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie; ekorre

wieś vʲjɛ̇ɕ n
jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta; by
tereny pozamiejskie land

wieża ˈvʲjɛʒa n
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach; torn
(architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości; torn

wieża Babel ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl n
określenie grupy ludzi mówiącej różnymi językami, niepotrafiącej się porozumieć; Babels torn

wieża ciśnień ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ n
(technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej; vattentorn

wieżowiec vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑ n
wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy skyskrapa

wigor ˈvʲiɡɔr n
energia objawiająca się w chęci do pracy i zabawy oraz w szybkości i sprawności w działaniu must

wigwam ˈvʲiɡvãm n
rodzaj nieprzenośnej chaty Indian Ameryki Północnej; wigwam

wiking ˈvʲicĩŋk n
(historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.; viking

wilga ˈvʲilɡa n
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae); sommargylling

wilgotność n
stan wyższego nasycenia czegoś wodą fuktighet

wilgoć ˈvʲilɡɔʨ̑ n
woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu; fukt

wilk vʲilk n
(zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące; varg ulv

wilk w owczej skórze ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ n
(związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego ulv i fårakläder

wilkołak vʲilˈkɔwak n
(folklor) człowiek, który może zmienić się w wilka podczas pełni varulv

willa ˈvʲilːa n
podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka; villa

wina ˈvʲĩna n
czyn niezgodny z normami postępowania skuld fel

winda ˈvʲĩnda ˈvʲĩndɨ n
poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów; hiss

winny ˈvʲĩnːɨ adj
taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego skyldig
być zobowiązanym do czegoś skyldig
muszący coś komuś oddać skyldig

wino ˈvʲĩnɔ n
(kulinaria) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców; vin

winogrono ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc winorośli druva vindruva

winorośl vʲĩˈnɔrɔɕl̥ n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiści. vinranka

wiolonczela ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu; cello violoncell

wiolonczelista ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli cellist

wiosna ˈvʲjɔsna n
pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato; vår

wiosło ˈvʲjɔswɔ n
spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią; åra

wiosłować v
(sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku ro

wioślarstwo vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych; rodd

wirus ˈvʲirus n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) cząsteczka organiczna nieposiadająca struktury komórkowej; virus
(informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych; virus datorvirus

wisieć ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑ v
być przymocowanym do czegoś od góry hänga
dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać hänga
umierać na szubienicy hänga
znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią hänga

wiskacza vʲiˈskaʧ̑a n
(zoologia, zoologiczny) Lagostomus maximus, południowoamerykański gryzoń spokrewniony z szynszylą, szkodnik pastwisk; viscacha

witać ˈvʲitaʨ̑ v
pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś hälsa på välkomna
składać sobie wzajemne przywitanie hälsa på varandra

witlinek vʲiˈtlʲĩnɛk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka; vitling

witraż ˈvʲitraʃ n
(sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb; glasmålning

wiza ˈvʲiza n
(urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju visum

wizyta vʲiˈzɨta n
pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych besök visit

wizytówka ˌvʲizɨˈtufka n
mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi visitkort

wiązanie vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ n
(budownictwo) sposób ułożenia kamieni lub cegieł w murze; stomme

wiązać ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ v
splatać, tworząc węzeł binda knyta

wiązka ˈvʲjɔ̃w̃ska n
pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych; bunt

wić vʲiʨ̑ n
(biologia, biologiczny) prymitywny narząd ruchu niektórych organizmów jednokomórkowych w postaci ruchliwego włókna flagell gissel
elastyczna, długa gałązka lub pęd; spö vidja

wić vʲiʨ̑ v
pełzać zygzakiem, poruszać się skręcając ciało na boki ringla ringla sig slingra slingra sig

więcej ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj adv
stopień wyższy od: wiele, dużo mer

większość ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑ n
większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa majoritet flertal

więzadło n
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy ligament

więzadło głosowe n
(anatomia, anatomiczny) każdy z dwu drgających fałdów znajdujących się w krtani, dzięki którym człowiek może mówić; stämband

więzienie vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ n
miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności fängelse anstalt

więzień ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ n
człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia fånge

wiśnia ˈvʲiɕɲa n
(botanika, botaniczny) Cerasus Miller, rodzaj roślin należący do rodziny różowatych; körsbär

wklęsły adj
taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie konkav

wkrótce ˈfkrutʦ̑ɛ adv
w niedługim czasie, w najbliższym czasie snart inom kort

wniosek ˈvʲɲɔsɛk n
pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu begäran ansökan ansökning
wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania framställan framställning

wnuczka ˈvnuʧ̑ka n
córka syna lub córki dotterdotter sondotter barnbarn

wnuk vnuk n
syn córki lub syna dotterson sonson barnbarn

wnętrze ˈvnɛ̃nṭʃɛ n
duchowa strona człowieka, dusza, serce inre
przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś interiör
pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem interiör

woda ˈvɔda n
bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H2O; vatten
często w liczbie mnogiej, ogólnie duże zbiorowiska wody (1.1), np. morze, jezioro vatten

woda królewska ˈvɔda kruˈlɛfska n
(chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i azotowego rozpuszczająca metale szlachetne; kungsvatten

woda mineralna ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna n
naturalna woda lecznicza; mineralvatten

wodnik ˈvɔdʲɲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami; vattenrall

wodospad vɔˈdɔspat n
swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki vattenfall

wodór ˈvɔdur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1; väte

województwo ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ n
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce; vojvodskap

wojna ˈvɔjna n
zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali; krig

wojna domowa ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej; inbördeskrig

wokalny adj
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem vokal röst- sång-

wola ˈvɔla n
zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem vilja

wolfram ˈvɔlfrãm n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74; volfram

wolno ˈvɔlnɔ adv
swobodnie, w sposób luźny fritt
w sposób wolny, powoli, bez pośpiechu långsamt sakta

wolnomularz ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ n
członek stowarzyszenia wolnomularskiego frimurare

wolność ˈvɔlnɔɕʨ̑ n
wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu frihet
niezależność państwowa frihet
prawo obywatelskie frihet
pozostawanie poza więzieniem frihet

wolność słowa ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva n
(filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych; yttrandefrihet

wolny ˈvɔlnɨ adj
mogący postępować zgodnie z własną wolą fri
nieobciążony czymś niekorzystnym fri
niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki fri
niezajęty przez coś fri
odbywający się bez pośpiechu långsam

wombat ˈvɔ̃mbat n
(zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści; vombat

worek ˈvɔrɛk n
miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru; säck

wosk vɔsk n
plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym; vax

woskowina ˌvɔskɔˈvʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków; öronvax

wołacz ˈvɔwaʧ̑ n
(gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi; vokativ

wołać ˈvɔwaʨ̑ v
wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie ropa

wołowina ˌvɔwɔˈvʲĩna n
(spożywczy) mięso z wołu lub krowy; nötkött

woźnica vɔʑˈɲiʦ̑a n
osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie; kusk

wprawa ˈfprava n
biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności vana

wprost fprɔst adv
bezpośrednio direkt

wprowadzać fprɔˈvaʣ̑aʨ̑ v
zaczynać stosować jakąś zasadę/system introducera

wpół fpuw adv
przy podawaniu czasu: pół godziny przed pełną godziną halv

wpływ fpwɨf n
presja, oddziaływanie na coś lub kogoś påverkan influens inverkan

wpływanie fpwɨˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wpływać influering inverkning påverkning

wpływać ˈfpwɨvaʨ̑ v
sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ influera påverka inverka

wpływowy fpwɨˈvɔvɨ adj
mający duży wpływ, autorytet inflytelserik

wracać ˈvraʦ̑aʨ̑ v
przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio komma tillbaka återkomma gå tillbaka återgå

wrażenie vraˈʒɛ̃ɲɛ n
reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny; intryck

wrażliwość vraʒˈlʲivɔɕʨ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) zdolność odbierania bodźców poprzez zmysły känslighet
słaba odporność, podatność känslighet
zdolność przeżywania emocji i odczuwania wrażeń; bycie wyczulonym känslighet

wreszcie ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ adv
nareszcie, w końcu äntligen slutligen till sist

wrodzony vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
właściwy istocie żywej od urodzenia medfödd

wrogi ˈvrɔɟi adj
właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy fientlig avog

wrona ˈvrɔ̃na n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych; kråka

wrzeciono vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ n
(włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy; slända

wrzesień ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ n
dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); september

wrzeszczeć ˈvʒɛʃʧ̑ɛʨ̑ v
krzyczeć bardzo głośno i intensywnie skria skräna

wrzeć vʒɛʨ̑ v
(fizyka, fizyczny) gotować się, bulgotać od gorąca koka sjuda

wrzos vʒɔs n
(botanika, botaniczny) Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca jesienią; ljung

wróbel ˈvrubɛl n
(potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich; sparv gråsparv

wróg vruk n
nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami fiende ovän
państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska fiende ovän

wróżka ˈvruʃka n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary; fe

wróżyć ˈvruʒɨʨ̑ v
(ezoteryka) przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę spå

wschodni ˈfsxɔdʲɲi adj
mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód östlig östra

wschodnioeuropejski adj
dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej östeuropeisk

wschodniotimorski ˌfsxɔdʲɲɔtʲĩˈmɔrsʲci adj
odnoszący się do Timoru Wschodniego östtimoriansk

wschodzić ˈfsxɔʥ̑iʨ̑ v
o roślinach: kiełkować, wychodzić z ziemi komma upp
wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich) gå upp stiga upp

wschód fsxut n
(astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem uppgång
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy; öst öster

wskazywać fskaˈzɨvaʨ̑ v
pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje peka indikera

wskazówka fskaˈzufka n
element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości; visare

wspaniały fspãˈɲawɨ adj
cudowny, idealny, doskonały fantastisk härlig underbar

wspomnienie fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
powrót myślami do przeszłości minne

wspólnik n
osoba mająca wspólny udział w czymś delägare
osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie medbrottsling

wspólny ˈfspulnɨ adj
charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy allmän gemensam samfälld
należący lub używany przez kilka osób gemensam allmän samfälld
wykonywany razem przez kilka osób gemensam samfälld

współczesny fspuwˈʧ̑ɛsnɨ adj
istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy nutida samtida

współczucie fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ n
zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym medlidande medkänsla

współczuć ˈfspuwʧ̑uʨ̑ v
czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą känna medlidande

współpraca fspuwˈpraʦ̑a n
wspólne działanie kilku podmiotów samarbete samverkan

współzawodnictwo ˌfspuwzavɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ n
rywalizacja grupy osób o pierwszeństwo w jakiejś dyscyplinie konkurrens

wstawać ˈfstavaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) o słońcu: wschodzić stiga upp
zaprzestawać wykonywania czynności, wykonywanej w pozycji siedzącej stiga upp
zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej stiga upp
wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku komma upp stiga upp

wstręt fstrɛ̃nt n
intensywne uczucie niechęci, odraza; aversion

wstyd fstɨt n
(psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego; skam
uczucie onieśmielenia, zażenowania skam blygsel

wstęp fstɛ̃mp n
prawo wejścia dokądś inträde

wszyscy ˈfʃɨsʦ̑ɨ indefinitePronoun
ogół ludzi z danego zbioru alla allesamman allesammans samtlig

wszystek ˈfʃɨstɛk pronoun
taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic all

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu proverb
do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby alla vägar bär till Rom

wszystko ˈfʃɨstkɔ indefinitePronoun
ogół rzeczy i spraw allt allting alltsamman

wszędzie ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ adv
do każdego miejsca överallt
w każdym miejscu överallt allestädes

wtajemniczać ˌftajɛ̃mʲˈɲiʧ̑aʨ̑ v
sprawiać, że ktoś się o czymś dowiaduje inviga

wtorek ˈftɔrɛk n
drugi dzień tygodnia tisdag

wujek ˈvujɛk n
brat matki morbror
dziś także brat ojca (= stryj) farbror

wulkan ˈvulkãn n
miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły; vulkan
forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1) vulkan

wulkaniczny ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z wulkanami i ich aktywnością vulkanisk

wulwodynia n
(medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie; vulvovestibulit

wy vɨ personalPronoun
druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy ni

wybaczać vɨˈbaʧ̑aʨ̑ v
dawać przebaczenie, odpuszczać winę förlåta

wybaczyć vɨˈbaʧ̑ɨʨ̑ v
aspekt dokonany od: wybaczać förlåta

wybierać vɨˈbʲjɛraʨ̑ v
dokonywać wyboru välja
powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie välja

wyboisty ˌvɨbɔˈ<sup>j</sup>istɨ adj
pełny wybojów guppig

wyborca vɨˈbɔrʦ̑a n
osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu/wyborach väljare

wybory vɨˈbɔrɨ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy; val

wybrzeże vɨˈbʒɛʒɛ n
(geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej; kust strand

wybuchowy ˌvɨbuˈxɔvɨ adj
taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej explosiv

wybój ˈvɨbuj n
zagłębienie w nawierzchni drogi wyjeżdżone kołami pojazdów lub wybite kopytami zwierząt gupp

wybór ˈvɨbur n
wybranie jednej z wielu możliwości val

wychodek n
ubikacja na wsi na zewnątrz domu avträde utedass

wychodzić za mąż vɨˈxɔʥ̑iʥ̑ ˈza‿mɔ̃w̃ʃ v
wstępować w związek małżeński z mężczyzną gifta sig

wycieczka vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka n
wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych utflykt resa tripp

wyciekać vɨˈʨ̑ɛkaʨ̑ v
o cieczy, płynie: sącząc się, wylewać się z jakiegoś zbiornika rinna ut

wycieraczka ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka n
(motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność; torkare
mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów; dörrmatta

wyciąg krzesełkowy ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ n
rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach; stollift sittlift

wyciągać vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ v
wydobywać, wyjmować coś z czegoś dra fram

wyczerpanie ˌvɨʧ̑ɛrˈpãɲɛ n
duże zmęczenie, wycieńczenie utmattning

wyczyn ˈvɨʧ̑ɨ̃n n
dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego dåd handling

wydanie vɨˈdãɲɛ n
(drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego upplaga

wydawać vɨˈdavaʨ̑ v
publikować coś ge ut
wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś spendera
wydzielać coś, wydobywać z siebie avge
mieć wrażenie autentyczności zdarzenia (faktu) nierzeczywistego; przedstawiać się w innym świetle förefalla verka te sig

wydma ˈvɨdma n
piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr; dyn

wydra ˈvɨdra n
(zoologia, zoologiczny) (Lutrinae), ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści; utter

wygląd ˈvɨɡlɔ̃nt n
grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu utseende

wyglądać vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑ v
mieć dany wygląd se ut

wygodny vɨˈɡɔdnɨ adj
charakteryzujący się wygodą, dający wygodę bekväm behändig lätthanterlig praktisk smidig

wygrywać vɨˈɡrɨvaʨ̑ v
grając w coś, zdobyć wygraną vinna
zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo vinna

wygwizdywać ˌvɨɡvʲizˈdɨvaʨ̑ v
odtworzyć jakąś melodię za pomocą gwizdania vissla
wyśmiać, wyszydzić kogoś; wyrazić niezadowolenie, dezaprobatę za pomocą gwizdania (częściej w (aspekt dokonany)) bua ut vissla ut

wygładzać vɨˈɡwaʣ̑aʨ̑ v
(książkowy) usuwać usterki, udoskonalać bearbeta fila förbättra putsa
(technologia, technika, techniczny) wyrównywać powierzchnię czegoś za pomocą odpowiednich narzędzi polerujących fila glätta jämna slipa
czynić gładką powierzchnię czegoś, usuwając nierówności, zmarszczki, itp. fila glätta jämna slipa

wyjec ˈvɨjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) Alouatta, południowoamerykańska małpa o donośnym głosie; vrålapa

wyjątek vɨˈjɔ̃ntɛk n
coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła undantag
(informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu undantag

wyjątkowy ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ adj
wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem enastående exceptionell unik

wyjście ˈvɨjɕʨ̑ɛ n
droga lub otwór, którym się wychodzi utgång
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyjść utgång

wyjść vɨjɕʨ̑ v
opuścić jakieś miejsce komma ut

wyjść z siebie ˈvɨjɕʨ̑ ˈsʲ‿ɕɛbʲjɛ v
(potocznie, potoczny) bardzo się starać, robić wszystko co możliwe göra sitt yttersta

wykaz ˈvɨkas n
pismo zawierające wyliczenie osób, rzeczy, elementów, czynności, zdarzeń itp. mających jakąś wspólną cechę förteckning index katalog lista register rulla

wykałaczka ˌvɨkaˈwaʧ̑ka n
cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia; tandpetare

wykluwać się vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ v
(zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja kläcka

wykonanie ˌvɨkɔ̃ˈnãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wykonać utförande

wykonywać ˌvɨkɔ̃ˈnɨvaʨ̑ v
urzeczywistniać, zrealizować, uczyniać, spełniać coś, wprowadzać coś w czyn, doprowadzać coś do skutku utföra

wykrzyknik vɨˈkʃɨcɲik n
(gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata; interjektion
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !; utropstecken

wykształcenie ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ n
poziom wiedzy nabytej na drodze nauki utbildning

wykształcony ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɔ̃nɨ adj
taki, który posiadł szeroką wiedzę, ukończył jakąś szkołę, zwłaszcza wyższą uczelnię bildad allmänbildad

wykusz ˈvɨkuʃ n
(architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji; burspråk

wykład ˈvɨkwat n
dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat föreläsning

wykładać vɨˈkwadaʨ̑ v
uczyć czegoś, prowadzić wykłady föreläsa
wyściełać powierzchnię czegoś belägga

wymaganie ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ n
wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba krav anspråk

wymiana vɨ̃ˈmʲjãna n
otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego utbyte

wymieniać vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑ v
dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego växla ändra

wymiennik ciepła vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła; värmeväxlare

wymiotować ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑ v
(fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka kräkas spy kasta upp

wymowa vɨ̃ˈmɔva n
sposób artykulacji dźwięków mowy uttal

wymuszać vɨ̃ˈmuʃaʨ̑ v
usiłować uzyskać coś wywierając na kogoś nacisk avtvinga

wynajmować ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑ v
korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę hyra
zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę hyra

wynalazca ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a n
autor wynalazku, ten, który coś wynalazł uppfinnare

wynalazek ˌvɨ̃naˈlazɛk n
coś, co wynaleziono; uppfinning

wynaleźć v
odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane uppfinna

wynik ˈvɨ̃ɲik n
(sport, sportowy) stan spotkania/meczu ställning
rezultat, skutek effekt

wynosić vɨ̃ˈnɔɕiʨ̑ v
podnosić coś i umieszczać poza jakimś obszarem bära bort bära ut

wyobrażalny ˌvɨɔbraˈʒalnɨ adj
możliwy do wyobrażenia sobie; dający się zrozumieć, pojąć tänkbar

wypadek vɨˈpadɛk n
nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał olycka olycksfall olyckshändelse tillbud
to, co wydarzyło się lub wydarzy w przyszłości, zdarzenie fall händelse

wypełnienie ˌvɨpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wypełnić fylling
(stomatologia, stomatologiczny) (zobacz) plomba fylling
(technologia, technika, techniczny) materiał wypełniający jakieś urządzenie lub przestrzeń fylling

wypiek ˈvɨpʲjɛk n
czynność wypiekania bak
produkt spożywczy powstający w wyniku pieczenia bak bakverk

wypisywać ˌvɨpʲiˈsɨvaʨ̑ v
usuwać z listy/rejestru skriva ut

wypowiedź vɨpɔˈvʲɛʥi vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane utlåtande uttalande yttrande

wyprzedaż vɨˈpʃɛdaʃ n
(handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu rea

wyrafinowany ˌvɨrafʲĩnɔˈvãnɨ adj
mający wyszukane maniery, kulturę, zachowanie sofistikerad

wyraźny vɨˈraʑnɨ adj
taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty klar

wyrażać vɨˈraʒaʨ̑ v
opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś uttrycka
formułować wyrażenie, wypowiadać się, mówić na jakiś temat uttrycka sig

wyrażenie ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy uttryck

wyrok ˈvɨrɔk n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu dotyczące kwestii będącej przedmiotem postępowania sądowego; dom

wyrozumiałość n
cecha tego, kto jest wyrozumiały, cecha tego, co jest wyrozumiałe tålamod

wyrównywanie ˌvɨruvnɨˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyrównywać utjämning

wyróżniać vɨˈruʒʲɲäʨ̑ v
zwracać na kogoś lub coś specjalną uwagę, wybierać spośród innych; dawać komuś, czemuś pierwszeństwo framträda

wysiłek vɨˈɕiwɛk n
wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś ansträngning möda

wysoki vɨˈsɔci adj
mający duży wymiar pionowy hög lång
mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy) hög

wysokość vɨˈsɔkɔɕʨ̑ n
wymiar pionowy czegoś hopp

wyspa ˈvɨspa n
(geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki; ö holme
(zobacz) wyspa kuchenna köksö

wyspiarz ˈvɨspʲjaʃ n
mieszkaniec wyspy öbo

wystarczający adj
dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom tillräcklig nog

wystawa vɨˈstava n
zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz utställning

występować ˌvɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
odgrywać rolę (w teatrze, filmie) uppträda

wysyłać vɨˈsɨwaʨ̑ v
nadawać, wydawać z siebie; emitować sända
przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych skicka sända

wytrwać v
dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach framhärda

wytwarzanie ˌvɨtfaˈʒãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wytwarzać framställan framställning tillverkning

wytwarzać vɨˈtfaʒaʨ̑ v
produkować na większą skalę, wydawać producera tillverka framställa

wywiad ˈvɨvʲjat n
rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom intervju

wywoływać ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑ v
skłaniać do wyjścia poprzez wołanie ropa upp

wyznanie vɨˈznãɲɛ n
przyznanie się do czegoś bekännelse

wyznanie wiary n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii trosbekännelse

wyznawać vɨˈznavaʨ̑ v
wyjawiać, ujawniać coś; zwłaszcza coś, co dotychczas się ukrywało bekänna

wyznawca vɨˈznafʦ̑a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją; dyrkare

wyć vɨʨ̑ v
o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach) wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć yla

wyłączać vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑ v
wstrzymywać pracę jakiegoś urządzenia stänga av koppla av slå av slå ifrån

wyłącznie vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ adv
od: wyłączny; wyłączając wszystko inne, wszystkich innych enbart endast uteslutande

wyścig w workach ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax n
(sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku säcklöpning

wyższość ˈvɨʃːɔɕʨ̑ n
przewaga, dominowanie nad kimś lub nad czymś överlägsenhet

wzajemny vzaˈjɛ̃mnɨ adj
dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony inbördes

wzbudzać ˈvzbuʣ̑aʨ̑ v
wywoływać, powodować väcka

wzdręga ˈvzdrɛ̃ŋɡa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny karpiowatych; sarv

wzdychać ˈvzdɨxaʨ̑ v
głęboko i głośno oddychać, zazwyczaj w celu wyrażenia smutku lub ulgi sucka

wzdłuż vzdwuʃ preposition
…informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu längs

wzdłuż i wszerz ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ adv
wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony kors och tvärs

względny ˈvzɡlɛ̃ndnɨ adj
nie odnoszący się do wszystkiego lub wszystkich, np. ludzi, sytuacji, itp. relativ
odniesiony do jakiegoś innego stanu, cechy, wielkości lub ogólnie: rzeczy relativ

wziąć w łeb v
nie udać się, nie dojść do skutku rinna ut i sanden

wzniesienie vzʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ n
miejsce wyższe od innych w okolicy; backe

wznosić ˈvznɔɕiʨ̑ v
budować coś ku górze, coraz wyżej anlägga

wzorzec ˈvzɔʒɛʦ̑ n
wzór wyznaczający normę dla innych przedmiotów i zjawisk; mönster

wzrost vzrɔst n
zwiększanie się jakiejś wartości tillväxt uppgång växt

wzór vzur n
kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce) mönster
model służący jako przykład do powielania w produkcji mönster
sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego formel

wódka ˈvutka n
(spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników; vodka

wózek dziecięcy n
ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka; barnvagn

wózek inwalidzki ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci n
wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd. rullstol

wózek sklepowy ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ n
(handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie; kundvagn

wózek widłowy ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ n
niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy; gaffeltruck

wół vuw n
(zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego; oxe

wąchać ˈvɔ̃w̃xaʨ̑ v
badać zapach nozdrzami lukta

wąkrota azjatycka vɔ̃ŋˈkrɔta ˌːzʲjaˈtɨʦ̑ka n
(botanika, botaniczny) Centella asiatica, roślina lecznicza z rodziny araliowatych pallatsspikblad

wąski ˈvɔ̃w̃sʲci adj
mający niewielką szerokość smal trång

wątek ˈvɔ̃ntɛk n
(informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej); tråd

wątpić ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑ v
nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość tvivla

wątpliwość vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑ n
brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś tvivel

wątpliwy vɔ̃ntˈplʲivɨ adj
taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności tvivelaktig

wątroba vɔ̃nˈtrɔba n
(anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt; lever

wąwóz ˈvɔ̃w̃vus n
(geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach; ravin

wąż vɔ̃w̃ʃ n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele; orm snok

wędrowny vɛ̃nˈdrɔvnɨ adj
odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce kringresande

wędzić v
(kulinaria) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu röka

wędzony adj
(kulinaria) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia rökt

węgiel ˈvɛ̃ŋʲɟɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6; kol
(geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy; kol

węgiel brunatny ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ n
(geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu; brunkol
opał z węgla (1.1) brunkol

węgiel drzewny n
(chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi träkol

węgiel kamienny ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ n
(geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu; stenkol
opał z węgla (1.1) stenkol

węgierski vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci adj
związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów ungersk ungerska

węgierski vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci n
ugrofiński język używany przez Węgrów; ungerska

węgierskojęzyczny vɛ̃ŋʲˈɟɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem węgierskim ungerskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem węgierskim ungerskspråkig
udostępniany, spisany, utrwalony lub stworzony w języku węgierskim ungerskspråkig

węglarz ˈvɛ̃ŋɡlaʃ n
ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego; kolare

węglowodan ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu; kolhydrat

węglowodór n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru kolväte

węgorz ˈvɛ̃ŋɡɔʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny węgorzowatych; ål

węzeł ˈvɛ̃w̃zɛw n
(marynarka) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka służąca do określania prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w meteorologii używana do określania prędkości wiatrów; knop knut
ośrodek, w którym krzyżują się ważne szlaki komunikacyjne knut knutpunkt korsning nod
połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie; knut knop
problem trudny do rozwiązania huvudfrågan knut kärnpunkt problem

wężówka n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Anhingidae; ormhalsfågel

własność ˈvwasnɔɕʨ̑ n
prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej egendom
rzecz posiadana przez kogoś egendom

własny ˈvwasnɨ adj
będący w czyimś wyłącznym posiadaniu egen
właściwy temu, o kim lub o czym jest mowa egen

właściciel vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl n
osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność ägare

właścicielka ˌvwaɕʨ̑iˈʨ̑ɛlka n
kobieta, która coś posiada ägarinna

właściwie vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ particle
partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi egentligen

włos vwɔs n
nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków; hår hårstrå

włoski ˈvwɔsʲci adj
związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch italiensk italienska
charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii italiensk italienska

włoski ˈvwɔsʲci n
język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech; italienska italiensk

włoskojęzyczny ˌvwɔskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem włoskim italienskspråkig
spisany, stworzony w języku włoskim italienskspråkig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem włoskim italienskspråkig

włosy ˈvwɔsɨ n
owłosienie głowy ludzkiej hår

włócznia ˈvwuʧ̑ʲɲa n
ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej spjut

wścieklizna fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka; rabies

wślizg fʲɕlʲisk n
(sport, sportowy) w piłce nożnej manewr mający na celu odebranie piłki przeciwnikowi, polegający na wykonaniu po murawie ruchu ślizgowego nogami w kierunku piłki glidtackling

z s z zet preposition
…opisujący związek med
…wskazujący zawartość med
…wskazujący towarzystwo med
…wskazujący okres från ifrån
…wskazujący punkt początku ruchu från ifrån
…wskazujący źródło från ifrån
…wskazujący przyczynę från

z góry ˈz‿ɡurɨ idiom
zawczasu, od razu, zanim coś się zdarzy, z wyprzedzeniem i förväg på förhand

z pewnością adv
(książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie bestämt förvisso obestridligen onekligen otvivelaktigt säkerligen

z powrotem s‿pɔˈvrɔtɛ̃m adv
ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem tillbaka

z tyłu adv
od przeciwnej strony niż przód bak

za za adv
zbyt, zbytnio för

za za preposition
…służący do tworzenia wyrażeń, w których dana czynność będzie wykonana po jakimś czasie om
…służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem bakom
…służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem bakom

za darmo adv
bezpłatnie, gratis gratis

za króla Ćwieczka za‿ˈkrula ˈʨ̑fʲjɛʧ̑ka idiom
bardzo dawno temu på kung Orres tid

zabawka zaˈbafka n
rzecz służąca do zabawy; leksak

zabawny zaˈbavnɨ adj
wywołujący rozbawienie, śmiech rolig

zabijać zaˈbʲijäʨ̑ v
na stałe zamknąć za pomocą młotka i gwoździ spika för
pozbawiać życia döda avliva mörda

zabobon n
przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu vidskepelse vidskeplighet

zabraniać zaˈbrãɲäʨ̑ v
nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś förbjuda

zabójczyni ˌzabujˈʧ̑ɨ̃ɲi n
(historia, historyczny, historycznie) (książkowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) kobieta, która kogoś zabiła mörderska

zachodnioeuropejski adj
odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią västeuropeisk

zachodzić zaˈxɔʥ̑iʨ̑ v
o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą gå ned gå ner
odwiedzać kogoś przy okazji titta in
pokrywać się nalotem komma fram nå
zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce förekomma inträffa
podchodzić do kogoś tak, żeby tego nie spostrzegł smyga sig på

zachorować ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑ v
stać się chorym, popaść w chorobę insjukna

zachowanie ˌzaxɔˈvãɲɛ n
sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje; uppträdande beteende

zachowywać ˌzaxɔˈvɨvaʨ̑ v
ochraniać coś przed czymś lub przed kimś bevarande
postępować w jakiś sposób bära sig åt uppträda

zachwycać zaˈxfɨʦ̑aʨ̑ v
wprawiać kogoś w stan zachwytu; być powodem/obiektem czyjegoś zachwytu hänföra tjusa
wyrażać swój podziw wobec czegoś lub kogoś, być olśnionym kimś lub czymś bli hänförd bli hänryckt hänföras

zachód ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy; väst väster
chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem nedgång

zachód księżyca n
(astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont månnedgång

zachód słońca ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a n
zjawisko chowania się słońca za horyzont solnedgång

zachęcać zaˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑ v
próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś uppmuntra

zacieniać zaˈʨ̑ɛ̇̃ɲäʨ̑ v
tworzyć nad czymś cień skugga beskugga

zaciągać zaˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ v
ciągnąc zaciskać, ściągać dra för
ciągnąc, zmieniać położenie czegoś, zawlekać coś ciężkiego lub kogoś, najczęściej nieprzytomnego dra åt
wstępować jako ochotnik do jakiejś służby, zwłaszcza do wojska rycka in

zaczynać zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑ v
przystępować do wykonywania jakiejś czynności börja starta

zadanie zaˈdãɲɛ n
coś, co należy wykonać uppdrag uppgift

zadowalający adj
wystarczająco dobry tillfredsställande

zadowalać ˌzadɔˈvalaʨ̑ v
zaspokajać potrzeby, odpowiadać czyimś upodobaniom tillfredsställa gå till mötes tillmötesgå
poprzestawać na czymś nöja sig

zadowolenie ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ n
uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy belåtenhet behag tillfredsställelse

zadowolony ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ adj
taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny belåten nöjd tillfredsställd

zagadka zaˈɡatka n
gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni; gåta

zagadnienie ˌzaɡadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
omawiany temat, wątek, problem, kwestia fråga sak ärende

zagranica ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a n
terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa utland

zagraniczny ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ adj
odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy utländsk utrikes

zagrożenie ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ n
coś, co jest niebezpieczne hot

zagłada zaˈɡwada n
(książkowy) całkowite wyniszczenie, unicestwienie ofärd

zaimek zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
(gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu; pronomen

zaimek dzierżawczy zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ n
(gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy possessivpronomen possessivt pronomen

zainteresowanie ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ n
zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą intresse

zajmować zajˈmɔvaʨ̑ v
rezerwować miejsce markera reservera
opiekować się kimś sköta ta hand om något

zając ˈzajɔ̃nʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) wielkanocny zwyczaj obdarowywania dzieci upominkami i słodyczami påskhare
(zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami; hare

zajęty zaˈjɛ̃ntɨ adj
taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność upptagen

zakaz ˈzakas n
zabronienie czegoś komuś förbud

zakażać zaˈkaʒaʨ̑ v
powodować dostawanie się drobnoustrojów chorobotwórczych do organizmu smitta

zakażenie ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu infektion smitta

zakluczyć v
(dawniej, dawny) obecnie (regionalizm poznański) zamknąć na klucz låsa

zakochany ˌzakɔˈxãnɨ adj
taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie kär förälskad

zakon ˈzakɔ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie religijne lub świeckie związane ślubami, żyjące według ściśle określonych reguł; orden

zakrystia zaˈkrɨstʲja n
boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych; sakristia

zakręt ˈzakrɛ̃nt n
odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg kurva sväng

zakuwać zaˈkuvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bardzo intensywnie się uczyć plugga

zakład ˈzakwat n
instytucja naukowa, lecznicza itp. anstalt inrättning institut
przedsiębiorstwo produkujące coś lub świadczące usługi företag
umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność vad

zakładać zaˈkwadaʨ̑ v
organizować i rozpoczynać działalność firmy, instytucji, organizacji itp. bilda stifta upprätta
ubierać się w coś, ozdabiać się czymś dra på

zakładka zaˈkwatka n
(informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej bokmärke
kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie bokmärke

zakładnik zaˈkwadʲɲik n
osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści; gisslan

zakłamany ˌzakwãˈmãnɨ adj
(o człowieku) nieszczery, fałszywy, obłudny lögnaktig förljugen

zaleta zaˈlɛta n
cecha podwyższająca wartość przedmiotu förtjänst
dodatnia cecha charakteru fördel

zamach ˈzãmax n
targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie attentat

zamach stanu ˈzãmax ˈstãnu n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły; statskupp

zambijski zãmˈbʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Zambia zambisk

zamek ˈzãmɛk n
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny; slott borg
(technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady; lås

zamek błyskawiczny ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ n
(krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny; blixtlås dragkedja

zamiar ˈzãmʲjar n
chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje avsikt mening

zamiast ˈzãmʲjast conjunction
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio istället i stället

zamiast ˈzãmʲjast preposition
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio istället i stället

zamierzać zãˈmʲjɛʒaʨ̑ v
planować coś, mieć intencję coś zrobić avse syfta åsyfta

zamknąć ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑ v
skończyć działanie firmy/urzędu stänga
sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno stänga slå igen
zabezpieczyć coś przed otwarciem, np. przez przekręcenie klucza w zamku bomma

zamrażarka ˌzãmraˈʒarka n
urządzenie do zamrażania produktów spożywczych frys

zamykać na klucz zãˈmɨkaʨ̑ na‿ˈkluʧ̑ v
zamykać kluczem låsa bomma bomma för

zamówienie ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś beställning order

zamówić zãˈmuvʲiʨ̑ v
zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp. beställa

zanim ˈzãɲĩm conjunction
przed jakimś wydarzeniem innan

zapach ˈzapax n
węchowe wrażenie zmysłowe; lukt

zapadać zaˈpadaʨ̑ v
osuwać się w głąb, spadać, opuszczać się w dół; stawać się wklęsłym, wklęsnąć; zagłębiać się, pogrążać się w czymś. gå ned gå ner
zbliżać się (w czasie); nadchodzić, następować, nastąpić sänka

zapalenie ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie; inflammation

zapalenie okrężnicy n
(medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy kolit

zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych n
(medycyna, medyczny) choroba obejmująca opony mózgowo-rdzeniowe najczęściej wywołana przez wirusy lub bakterie; hjärnhinneinflammation

zapalenie osierdzia n
(medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia; hjärtsäcksinflammation

zapalenie oskrzeli ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi n
(medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli; bronkit

zapalenie płuc ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑ n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt; lunginflammation

zapalenie skóry ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈskurɨ n
(medycyna, medyczny) proces zapalny w obrębie skóry o różnym podłożu dermatit hudinflammation

zapalenie wyrostka robaczkowego n
(medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku; blindtarmsinflammation

zapalić zaˈpalʲiʨ̑ v
wzniecić ogień tända
(potocznie, potoczny) o silniku zacząć pracować dra på

zapalniczka ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka n
mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia; tändare cigarettändare

zapałka zaˈpawka n
cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę; tändsticka

zapis nutowy n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym notsystem notrader

zapobiegać ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ v
nie dopuścić (do czegoś), nie pozwolić (na coś), zabezpieczyć się (przed czymś) förhindra

zapominalski adj
taki, który ma skłonność do łatwego/szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie glömsk

zapominać ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś glömma uteglömma
gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą) glömma uteglömma

zapowiadać ˌzapɔˈvʲjadaʨ̑ v
dawać zapowiedź – zwiastować, przewidywać coś co nastąpi w przyszłości, dawać znaki charakteryzujące zdarzenie, które ma nastąpić bebåda förkunna förutsäga

zapożyczenie ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego; lånord

zapraszać zaˈpraʃaʨ̑ v
proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny inbjuda bjuda
zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś inbjuda bjuda

zaproszenie ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ n
informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia inbjudan
kartka papieru wyrażająca taką informację inbjudan

zaprzeczenie n
wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja negation

zarabiać zaˈrabʲjäʨ̑ v
dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę förtjäna tjäna

zarobek zaˈrɔbɛk n
wynagrodzenie za wykonaną pracę vinst förtjänst

zarodek zaˈrɔdɛk n
(biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty embryo
(botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu grodd
(przenośnie, przenośnia) początkowy etap lub stadium ansats grogrund

zarost ˈzarɔst n
owłosienie w dolnej części twarzy skäggstubb skäggväxt

zarozumiały ˌzarɔzũˈmʲjawɨ adj
mający wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę högfärdig högmodig mallig

zarys ˈzarɨs n
ogólny kształt jakiegoś obiektu stomme
projekt, podstawy jakiegoś pomysłu stomme

zarzut ˈzaʒut n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia lub przestępstwa anklagelse
słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania förebråelse

zaręczyny n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie; förlovning

zasada zaˈsada n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej; bas
reguła rządząca czymś princip regel

zasięgnąć języka zaˈɕɛ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ jɛ̃w̃ˈzɨka v
wypytać się ludzi o daną rzecz/temat, dowiedzieć się o czymś sondera terrängen

zaskakiwać v
sprawiać niespodziankę överraska förvåna

zaskroniec zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki; snok

zasnąć ˈzasnɔ̃ɲʨ̑ v
przejść w stan snu, spania; zacząć spać somna slockna

zaspokajać ˌzaspɔˈkajäʨ̑ v
zadowalać kogoś, dając mu to, czego potrzebuje lub pragnie tillfredsställa

zastanawiać ˌzastãˈnavʲjäʨ̑ v
skłaniać do refleksji få fundera göra fundersam

zasłona zaˈswɔ̃na n
tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia; gardin förhänge

zasłonak zaˈswɔ̃nak n
(mikologia, mikologiczny) (Cortinarius) najliczniejszy w gatunki rodzaj grzybów kapeluszowych z rodziny zasłonakowatych spindelskivling spindling

zasługiwać ˌzaswuˈɟivaʨ̑ v
być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło förtjäna

zasłużony ˌzaswuˈʒɔ̃nɨ adj
(książkowy) obdarzany szacunkiem i uznaniem ze względu na swe dokonania czy zasługi förtjänstfull

zatoka zaˈtɔka n
(geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd; bukt vik golf

zatrucie n
stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu förgiftning

zatrudniać zaˈtrudʲɲäʨ̑ v
dawać komuś pracę anställa

zatykać zaˈtɨkaʨ̑ v
wkładać coś w otwór, zamykając go täppa

zauważyć ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑ v
dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku märka uppmärksamma upptäcka

zawartość zaˈvartɔɕʨ̑ n
ilość jakiegoś składnika w czymś halt innehåll
to, co się w czymś znajduje innehåll

zawierać zaˈvʲjɛraʨ̑ v
mieć coś wewnątrz siebie; mieć coś za składnik siebie, składać się innehålla omfatta

zawieszenie broni ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi n
umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach; stillestånd

zawilec zaˈvʲilɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Anemone L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych; anemon

zawiść ˈzavʲiɕʨ̑ n
uczucie silnej niechęci do osoby, której się czegoś zazdrości avund

zawodowy ˌzavɔˈdɔvɨ adj
taki, który wykonuje określone zajęcie, traktując jako swój zawód professionell yrkesmässig

zawodzić zaˈvɔʥ̑iʨ̑ v
robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się svika

zawstydzony ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
odczuwający zawstydzenie, wstyd skamsen

zawsze ˈzafʃɛ pronoun
w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy alltid jämt

zawód ˈzavut n
czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze profession yrke

zawór ˈzavur n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów; ventil

zawór bezpieczeństwa ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych, säkerhetsventil

zazdrosny zazˈdrɔsnɨ adj
taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku svartsjuk

zazdrość ˈzazdrɔɕʨ̑ n
podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna svartsjuka

zazwyczaj zaˈzvɨʧ̑aj adv
w większości przypadków vanligtvis vanligen

zaćma ˈzaʨ̑ma n
(medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku; katarakt

zaćmienie zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ n
(astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień; förmörkelse eklips

załamanie ˌzawãˈmãɲɛ n
osłabienie lub całkowita utrata odporności psychicznej; stan silnego smutku, depresji sammanbrott

założyciel n
ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek grundare stiftare

zbieg zbʲjɛk n
ktoś, kto uciekł, zbiegł skądś rymmare

zbieg okoliczności ˈzbʲjɛk ˌɔkɔlʲiʧ̑ˈnɔɕʨ̑i n
przypadkowe, równoczesne nastąpienie dwóch lub więcej wydarzeń pozostających w pewnej relacji do siebie sammanträffande händelse tillfällighet

zbierać ˈzbʲjɛraʨ̑ v
gromadzić samla
kolekcjonować, tworzyć zbiór czegoś samla
podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy samla
powodować, że grupa osób znajdzie się w jakimś miejscu samla

zbir zbʲir n
bandyta, zbój, przestępca bandit

zbiór zbʲjur n
(matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów; mängd grupp
grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość grupp
zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś samling grupp

zbliżać ˈzblʲiʒaʨ̑ v
nachodzić; stawać się bliższym, mającym wkrótce nastąpić; zmniejszać dystans w czasie närma sig
podchodzić, przysuwać się do czegoś närma sig

zboczeniec zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑ n
(potocznie, potoczny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych pervers

zboże ˈzbɔʒɛ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna spannmål sädesslag

zbrodnia ˈzbrɔdʲɲa n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo; brott förbrytelse

zbrodnia katyńska ˈzbrɔdʲɲa kaˈtɨ̃j̃ska n
(historia, historyczny, historycznie) rozstrzelanie ponad dwudziestu tysięcy polskich oficerów (jeńców wojennych) dokonane przez NKWD w 1940 roku w Katyniu i innych miejscach w ZSRR; Katynmassakern

zbroja ˈzbrɔja n
okrycie ochronne wojownika, zabezpieczające przed ciosami rustning

zbyt zbɨt adv
nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie för

zbyt zbɨt n
odpłatne rozprowadzanie czegoś avsättning åtgång

zdanie ˈzdãɲɛ n
(gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika) mening fras
opinia mening åsikt

zdarzać ˈzdaʒaʨ̑ v
wydarzać się, trafiać się förekomma inträffa

zdecydowany ˌzdɛʦ̑ɨdɔˈvãnɨ adj
niebudzący wątpliwości, niewątpliwy avgjord

zdenerwowany ˌzdɛ̃nɛrvɔˈvãnɨ adj
odczuwający niepokój, niepewność nervös
odczuwający rozdrażnienie, złość upprörd

zderzak ˈzdɛʒak n
(motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą; stötfångare

zdolność ˈzdɔlnɔɕʨ̑ n
naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś förmåga kapacitet
umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności kapacitet

zdołowany ˌzdɔwɔˈvãnɨ adj
(potocznie, potoczny) przygnębiony nere

zdrada ˈzdrada n
działanie na szkodę narodu lub kraju förräderi

zdradziecki adj
taki, który grozi niebezpieczeństwem, mimo że sprawia wrażenie bezpiecznego förrädisk lömsk försåtlig
taki, który ma na celu zdradę; który zdradził lub zdradza förrädisk

zdrajca ˈzdrajʦ̑a n
ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp. förrädare

zdrobnienie zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu; diminutiv

zdrowie ˈzdrɔvʲjɛ n
stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby) hälsa

zdrowy ˈzdrɔvɨ adj
dobry dla zdrowia frisk
taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze frisk sund

ze względu na zɛ‿ˈvzɡlɛ̃ndu ˈna
z uwagi na, biorąc pod uwagę med avseende på

zebra ˈzɛbra n
(zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści; sebra zebra

zebranie zɛˈbrãɲɛ n
zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu samling

zebu ˈzɛbu n
(zoologia, zoologiczny) gatunek bydła; sebu zebu

zegar ˈzɛɡar n
przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu; klocka ur

zegar słoneczny ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ n
zegar określający czas na podstawie pozycji słońca solur

zegarek zɛˈɡarɛk n
niewielkich rozmiarów zegar armbandsur

zegarmistrz zɛˈɡarmʲisṭʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków; urmakare

zemsta ˈzɛ̃msta n
odwet za krzywdy hämnd

zenit ˈzɛ̃ɲit n
(astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie; zenit
(przenośnie, przenośnia) najwyższy stopień nasilenia czegoś zenit

zero ˈzɛrɔ n
(pogardliwie) osoba nic nie znacząca, nic nie warta nolla
cyfra 0 nolla
liczba 0; noll nolla

zerwać ˈzɛrvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś slå upp

zespół ˈzɛspuw n
(medycyna, medyczny) występowanie wad wrodzonych, urazów lub objawów chorobowych w charakterystycznym zestawieniu; syndrom
grupa muzyków występująca razem na scenie band musikgrupp
grupa osób realizująca wspólny cel; lag grupp

zespół Sjögrena n
(medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek; Sjögrens syndrom

zespół kanału nadgarstka ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka n
(medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka karpaltunnelsyndrom

zespół napięcia przedmiesiączkowego ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ n
(medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia; premenstruellt syndrom

zeszyt ˈzɛʃɨt n
(szkolnictwo, szkolny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania; häfte

zeszły ˈzɛʃwɨ adj
taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu) förra

zewnątrz ˈzɛvnɔ̃nṭʃ preposition
(przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska utom

zewnętrzny zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ adj
taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz yttre

zez zɛs n
(medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie; skelning strabism

zgadzać ˈzɡaʣ̑aʨ̑ v
być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię hålla med

zgniły ˈzʲɟɲiwɨ adj
taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło rutten
zdemoralizowany, zepsuty, parszywy rutten

zgodność ˈzɡɔdnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne överensstämmelse

zgodny ˈzɡɔdnɨ adj
taki, który tworzy harmonię, jest jednogłośny, jednakowy, jednolity z czymś enig överens

zgraja ˈzɡraja n
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) uciążliwa lub agresywna grupa ludzi mobb anhang gäng hop pack patrask
(potocznie, potoczny) uciążliwa gromada zwierząt flock skock

zgrubienie zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym; augmentativ

zgryz zɡrɨs n
(anatomia, anatomiczny) ustawienie zębów względem siebie bett

ziarno ˈʑarnɔ n
(botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion; korn frö
(fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii; korn
cząstka czegoś korn

ziele ˈʑɛlɛ n
(botanika, botaniczny) roślina o nietrwałych, nadziemnych pędach ört

ziele angielskie n
(kulinaria) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa; kryddpeppar

zielona herbata ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata n
(kulinaria) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania grönt te

zielonawy ˌʑɛlɔ̃ˈnavɨ adj
w kolorze podobnym do zielonego grönaktig

zielonooki ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci adj
(książkowy) taki, który ma zielone, zielonkawe oczy grönögd

zielony ʑɛˈlɔ̃nɨ adj
mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego; grön
(lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody grön
o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały grön

zielony ludzik n
(żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze små gröna män

ziemia ˈʑɛ̃mʲja n
gleba jord

ziemniak ˈʑɛ̃mʲɲak n
(botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z gatunku psianka ziemniak, o jadalnych bulwach; potatis
(spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1) potatis

ziewanie ʑɛˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ziewać gäspning

ziewać ˈʑɛvaʨ̑ v
szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia gäspa

zima ˈʑĩ.ma n
najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku; vinter

zimna wojna ˈʑĩmna ˈvɔjna n
(historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku; kalla kriget

zimno ˈʑĩmnɔ adv
(przysłówek) od: zimny kallt

zimno ˈʑĩmnɔ n
niska temperatura köld

zimny ˈʑĩmnɨ adj
mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna kall
pozbawiony emocji, czysto intelektualny kall

zimorodek ˌʑĩmɔˈrɔdɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa nurkując; kungsfiskare

zimowy ʑĩˈmɔvɨ adj
typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie vinterlig

ziołolecznictwo ˌʑɔwɔlɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ n
dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób; fytoterapi

zięba ˈʑɛ̃mba n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs; bofink

zięć ʑɛ̇̃ɲʨ̑ n
mąż córki svärson måg

zjeżdżalnia zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa n
urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie; rutschkana

zlew zlɛf n
naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową diskho

zmartwiony adj
taki, który się czymś martwi bekymrad sorgsen

zmartwychwstanie ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie; uppståndelse

zmiana ˈzmʲjãna n
grupa pracowników pracująca o danej porze pass skift
określony czas doby, kiedy pracuje wyznaczona grupa pracowników pass skift
przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną ändring förändring

zmieniać ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑ v
nadawać komuś lub czemuś inne właściwości förändra ändra växla

zmienny ˈzmʲjɛ̃nːɨ adj
niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka) ombytlig ostadig nyckfull oberäknelig vacklande
ulegający zmianom föränderlig ombytlig ostadig varierande växlande skiftande

zmierzać ˈzmʲjɛʒaʨ̑ v
działać w kierunku realizacji danego celu syfta

zmniejszać ˈzmʲɲɛ̇jʃaʨ̑ v
sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary minska
sprawiać, że coś staje się mniej intensywne sänka
sprawiać, że jakaś wielkość ma mniejszą wartość sänka

zmrocznik gładysz n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych; större snabelsvärmare

zmuszać ˈzmuʃaʨ̑ v
nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś nödga tvinga
przekonywać, skłaniać siebie do zrobienia czegoś, mimo, że nie ma się chęci, przekonania tvinga sig

zmysł zmɨsw̥ n
zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju; sinne

zmysłowość n
cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne sinnlighet

zmysłowy zmɨsˈwɔvɨ adj
dotyczący zmysłów, odbierany za pomocą zmysłów sinnlig

zmywacz do paznokci ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci; nagellackborttagningsmedel

zmywarka zmɨˈvarka n
(technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń; diskmaskin

zmęczenie zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem trötthet

zmęczony zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ participleAdjective
odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek trött

znaczek pocztowy ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) mały, papierowy prostokąt przyklejany do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki); frimärke

znaczenie znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje betydelse mening
wartość, ważność czegoś, waga betydelse vikt

znaczny ˈznaʧ̑nɨ adj
(książkowy) istotny, duży, ważny avsevärd betydande ansenlig betydlig

znaczyć ˈznaʧ̑ɨʨ̑ v
mieć znaczenie, sens betyda

znajda n
dziecko, które zostało znalezione hittebarn

znajdować znajˈdɔvaʨ̑ v
być w jakimś miejscu befinna sig

znajomy znaˈjɔ̃mɨ n
taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia) bekant

znak znak n
dowód, oznaka czegoś tecken
dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji tecken vink
kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie tecken märke

znak drogowy ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ n
(motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg; vägmärke

znak przestankowy ˈznak ˌpʃɛstãŋˈkɔvɨ n
znak graficzny służący do rozdzielenia części zdania lub samych zdań interpunktionstecken skiljetecken

znak wodny ˈznaɡ ˈvɔdnɨ n
obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji; vattenstämpel vattenmärke

znak zapytania ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego; frågetecken

znalezisko ˌznalɛˈʑiskɔ n
rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie fynd

znany ˈznãnɨ adj
taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób bekant känd välkänd

znać znaʨ̑ modal
mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym känna känna till
mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości känna känna till

zniczek ˈzʲɲiʧ̑ɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych; brandkronad kungsfågel

znosić ˈznɔɕiʨ̑ v
przemieszczać coś własnymi siłami w dół bära ned bära ner
(o rzeczach nieprzyjemnych, sprawach problematycznych) tolerować, wytrzymywać bestå

znowu ˈznɔvu adv
jeszcze raz, ponownie, na nowo igen ånyo en gång till

znudzony znuˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś uttråkad

zoo ˈzɔː n
ogród zoologiczny zoo

zoolog zɔˈːlɔk n
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią zoolog

zoologia ˌzɔːˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach; zoologi

zostawiać zɔˈstavʲjäʨ̑ v
kłaść, opuszczać coś w jakimś miejscu i odchodzić, nie biorąc tego ze sobą lämna
odchodzić od kogoś, porzucać go (najczęściej w aspekcie dokonanym) lämna
przeznaczać coś dla kogoś po swojej śmierci (najczęściej w aspekcie dokonanym) efterlämna testamentera

zrost zrɔst n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz powstały z połączenia kilku wyrazów, zachowujących swój układ składniowy i postać morfologiczną; sammansättning

zrozumiały ˌzrɔzũˈmʲjawɨ adj
dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia förståelig

zrywać ˈzrɨvaʨ̑ v
kończyć związek z kimś slå upp
o roślinach lub ich owocach zbierać plocka
odłączać coś silnym szarpnięciem rycka av

zrzucać ˈzʒuʦ̑aʨ̑ v
spychać coś z jakiejś wysokości; sprawić, że coś spada skądś kasta av

zręczny ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
umiejący dostosować sposób postępowania do okoliczności tak, aby osiągnąć jakieś korzyści fingerfärdig händig skicklig
zwinny smidig spänstig vig

zszywacz ˈsʃɨvaʧ̑ n
(biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek; häftapparat

zszywka ˈsʃɨfka n
(biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza häftklammer

zupa ˈzupa n
(kulinaria) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu; soppa

zupełny zuˈpɛwnɨ adj
obejmujący całość total

zwalniać ˈzvalʲɲäʨ̑ v
(o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska avskeda säga upp sparka
zmniejszać prędkość sakta retardera

zwierzę ˈzvʲjɛʒɛ ˈzvʲjɛʒɛnta n
(biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej; djur

zwierzę domowe ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ n
zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa; husdjur

związek ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk n
stowarzyszenie, sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów; förening sällskap förbund samfund

zwięzły ˈzvʲjɛ̃w̃zwɨ adj
mający zwartą strukturę kompakt komprimerad koncentrerad
zawierający dużo treści w niewielkiej liczbie słów koncis kortfattad lapidarisk fåordig knapp knapphändig

zwolennik zvɔˈlɛ̃ɲːik n
osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś supporter

zwrotnica zvrɔtʲˈɲiʦ̑a n
urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych växel

zwrócić ˈzvruʨ̑iʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zwymiotować kräkas
oddać komuś jego własność, coś, co zostało od niego pożyczone återlämna ge igen ge tillbaka lämna tillbaka
skierować do kogoś swoje słowa tilltala

zwycięski adj
związany ze zwycięstwem, dotyczący zwycięstwa segrande segerrik vinnande

zwycięstwo zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ n
sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji seger vinst triumf viktoria

zwycięzca zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a n
ten, który zwyciężył, wygrał vinnare segrare besegrare

zwyciężać zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑ v
odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś segra vinna

zwyczaj ˈzvɨʧ̑aj n
indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby vana bruk
sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę sed bruk

zwyczajnie zvɨˈʧ̑ajɲɛ adv
w sposób zwyczajny, nie wyróżniający się niczym; przeciętnie vanligt

zwyczajny zvɨˈʧ̑ajnɨ adj
taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły slät vanlig

zwykle ˈzvɨklɛ adv
zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często vanligtvis vanligen

zwłoki ˈzvwɔci n
ciało martwego człowieka; lik

zygota n
(biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia; zygot

zyprazydon ˌzɨpraˈzɨdɔ̃n n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) atypowy lek przeciwpsychotyczny będący pochodną piperazyny, stosowany w terapii schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej ziprasidon

zysk zɨsk n
(ekonomia, ekonomiczny) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży vinst avkastning
korzyść z czegoś, uzyskana wartość vinst

ząb zɔ̃mp n
(anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu; tand
(technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu tand

ząb mleczny n
(przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) pierwszy ząb (u człowieka) mjölktand

ząbek czosnku ˈzɔ̃mbɛk ˈʧ̑ɔsn̥ku n
jedna z cząstek wchodzących w skład główki czosnku vitlöksklyfta

złagodzić v
aspekt dokonany od: łagodzić lindra mildra släta över tona ner

złe oko n
(związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok; onda ögat

zło zwɔ n
coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie; ondska

złocić v
pokrywać coś warstwą złota lub malować coś na złoty kolor förgylla

złodziej ˈzwɔʥ̑ɛ̇j n
osoba, która kradnie tjuv

złom zwɔ̃m n
zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny skrot

złomować zwɔ̃ˈmɔvaʨ̑ v
oddawać na złom (złomowisko), wycofywać z użytkowania skrot

złota polska jesień ˈzwɔta ˈpɔlska ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ n
okres żółknięcia liści drzew we wrześniu lub październiku, połączony z piękną i ciepłą pogodą Brittsommar

złota rybka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus; guldfisk

złotnik ˈzwɔtʲɲik n
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) guldsmed

złoto ˈzwɔtɔ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79; guld
stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet guld
(sport, sportowy) złoty medal guld

złoty ˈzwɔtɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota gyllene
mający kolor i połysk złota gyllene

złoty środek ˈzwɔtɨ ˈɕrɔdɛk idiom
(przenośnie, przenośnia) kompromisowe rozwiązanie zadowalające skrajne stanowiska gyllene medelväg

złośliwe oprogramowanie n
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym; skadlig programvara

złośliwość zwɔɕˈlʲivɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest złośliwy ondska giftighet

złożenie zwɔˈʒɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów; sammansättning
(rzeczownik odczasownikowy) od: złożyć sammansättning
coś powstałe w wyniku składania różnych części sammansättning

złudny adj
pozornie prawdziwy illusorisk

zły zwɨ adj
agresywny, zdenerwowany (w danej chwili) dålig
kiepski, nieznający się dålig ful
niekorzystny dålig ful
niewygodny, nieprzyjemny, nieudany dålig ful
niemiły, nieprzyjemny (z charakteru) ond ful
niepasujący, nieodpowiedni dålig fel
niesmaczny dålig illa
o zdrowiu, zmysłach słaby dålig illa
niegrzeczny, nieposłuszny dålig illa

ósemka uˈsɛ̃mka n
nazwa cyfry 8 åtta

öre n
(ekonomia, ekonomiczny) moneta szwedzka, obecnie setna część korony; öre

ćma ʨ̑ma n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny; nattfjäril mal

ćwiczenie ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka övning

ćwiczenie czyni mistrza ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa proverb
im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy övning ger färdighet

ćwiczyć ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑ v
(szkolnictwo, szkolny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności träna öva

ćwierć ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ n
jedna czwarta, 25% fjärdedel kvart

ćwierćfinał ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈfʲĩnaw n
(sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału kvartsfinal

ćwierćnuta ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty; fjärdedelsnot

Łaba ˈwaba pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech i w Czechach; Elbe

Łabędź ˈwabɛ̃ɲʨ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy; Svanen

Ładoga pn
(geografia, geograficzny) największe jezioro Europy położone w Rosji, na północny wschód od Petersburga; Ladoga

Łotwa ˈwɔtfa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Lettland

Łotysz ˈwɔtɨʃ n
człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy lett

Łucja ˈwuʦ̑ʲja pn
imię żeńskie; Lucia

Łukasz ˈwukaʃ pn
imię męskie; Lukas Lucas

Łużyce wuˈʒɨʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) region w Niemczech i częściowo w Polsce, zamieszkany przez Niemców i Słowian; Lausitz

łabędzi śpiew waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf n
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności svanesång

łabędź ˈwabɛ̃ɲʨ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi; svan

łabędź niemy ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych; knölsvan

łacina waˈʨ̑ĩna n
język starożytnych Rzymian; latinsk latin

łaciński waˈʨ̑ĩj̃sʲci adj
właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego latinsk

ładny ˈwadnɨ adj
odznaczający się urodą behaglig vacker

ładować waˈdɔvaʨ̑ v
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora ladda
(informatyka, informatyczny) ściągać z serwera stronę internetową ladda
nabijać pistolet / karabin / strzelbę bądź inną broń palną ladda
umieszczać przedmioty w jedno miejsce w celu przetransportowania ich gdzieś indziej lasta stuva

łagodność waˈɡɔdnɔɕʨ̑ n
cecha tego co jest łagodne; cecha tego, kto jest łagodny mildhet

łagodny waˈɡɔdnɨ adj
charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju mild
o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny mild

łagodzić waˈɡɔʥ̑iʨ̑ v
czynić mniej kontrastowym, mniej jaskrawym, mniej intensywnym dämpa mildra
czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym mildra lindra dämpa blidka

łamać ˈwãmaʨ̑ v
o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając bryta

łamliwy wãmˈlʲivɨ adj
łatwo łamiący się bräcklig ömtålig

łania ˈwãɲa n
(zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela hind

łapa ˈwapa n
noga zwierzęcia niemającego kopyt tass

łapać ˈwapaʨ̑ v
chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone fånga gripa
chwytać coś, przytrzymując się ta sig
dostrzegać coś, czego nie było się świadomym falla för

łapówka waˈpufka n
wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści muta

łasica waˈɕiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe; vessla

łaska ˈwaska n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą nåd
darowanie lub złagodzenie kary nåd
przychylność, wielkoduszność nåd

łatwy ˈwatfɨ adj
nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód lätt

ławka ˈwafka n
twardy mebel do siedzenia dla kilku osób; bänk

łazienka waˈʑɛ̃nka n
pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem; badrum

łańcuch ˈwãj̃nʦ̑ux n
(technologia, technika, techniczny) element mechaniczny, składający się z identycznych ogniw; kedja

łańcuch pokarmowy ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ n
(biologia, biologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego; näringskedja

łechtaczka wɛxˈtaʧ̑ka n
(anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków; klitoris clitoris

łodyga wɔˈdɨɡa n
(biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej; skaft

łokieć ˈwɔcɛ̇ʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem armbåge
(historia, historyczny, historycznie) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra) aln

łom n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.; kofot

łopata wɔˈpata n
narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów; spade skyffel

łopatka wɔˈpatka n
(anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem; skulderblad

łosoś ˈwɔsɔɕ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku; lax

łotewski wɔˈtɛfsʲci adj
odnoszący się do Łotwy lub Łotyszów lettisk lettiska

łotewski wɔˈtɛfsʲci n
język urzędowy Łotwy; lettiska

łozówka wɔˈzufka n
(ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków; kärrsångare

łoś wɔɕ n
(zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu; älg

ług wuk n
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej; lut

łuk wuk n
(sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce (cięciwy) i nadanie tak strzale energii; båge pilbåge
(architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1); båge pilbåge
(matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej; båge pilbåge
każdy kształt przypominający łuk (1.1) båge pilbåge
(fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami; båge pilbåge

łupież ˈwupʲjɛʃ n
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka; mjäll

łuska ˈwuska n
(wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki hylsa

łużycki wuˈʒɨʦ̑ʲci n
język słowiański, którym mówi się na Łużycach; sorbiska

łydka ˈwɨtka n
(anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą; vad

łyska ˈwɨska n
(ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole; sothöna

łysy ˈwɨsɨ adj
całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie skallig

łyżeczka wɨˈʒɛʧ̑ka n
mała łyżka tesked

łyżeczka do herbaty n
mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów tesked

łyżka ˈwɨʃka n
sztuciec służący do jedzenia sked

łyżka do butów ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf n
narzędzie ułatwiające zakładanie butów skohorn

łyżwiarka wɨʒˈvʲjarka n
(sport, sportowy) kobieta lub dziewczyna, która uprawia łyżwiarstwo skridskoåkerska

łyżwiarstwo wɨʒˈvʲjarstfɔ n
(sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew; skridskoåkning

łyżwiarstwo synchroniczne n
(sport, sportowy) odmiana łyżwiarstwa figurowego polegająca na jeździe na lodzie i wykonywaniu figur przez drużyny (tzw. formacje); synkroniserad konståkning teamåkning

łyżwiarz ˈwɨʒvʲjaʃ n
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo; skridskoåkare

łza wza n
(fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko; tår

łódź wuʨ̑ n
mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach; båt

łóżko ˈwuʃkɔ n
mebel przeznaczony do spania; säng bädd

łóżko piętrowe n
rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania; våningssäng

łączyć ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
(potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną koppla
jednoczyć, umożliwiać zespolenie koppla
kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska koppla
spajać elementy za pomocą środków technicznych förbinda koppla
jednoczyć się förena sig

łąka ˈwɔ̃ŋka n
teren gęsto porośnięty trawami; äng

Śląsk ɕlɔ̃w̃sk pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna i historyczna na lewym brzegu górnej Odry; Schlesien

Środa Popielcowa ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem; askonsdagen askonsdag

ściana ˈɕʨ̑ãna n
(budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca; vägg

ściany mają uszy ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ proverb
mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany små grytor har också öron

ściemniać ˈɕʨ̑ɛ̃mʲɲäʨ̑ v
ściemniać się → na dworze robi się ciemniej, zapada zmierzch mörkna skymma på

ścierwo ˈɕʨ̑ɛrvɔ n
martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia as

ścieżka ˈɕʨ̑ɛʃka n
wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych stig
(informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dyska komputera, np. c:\windows\system.ini; stig

ściągać ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu ladda ner ladda hem ladda ned
(rzadki, rzadko używany) (potocznie, potoczny) kraść knycka sno
egzekwować podatki lub inne należności indriva uppbära
importować coś zza granicy importera
odpisywać od kogoś innego podczas testu, sprawdzianu, klasówki itp. fuska planka skriva av
zdejmować część ubioru przez opuszczenie, zsunięcie w dół, np. spodnie / majtki / spódnicę dra av sig dra ned dra ner ta av sig
zdejmować niżej coś, co znajduje się wysoko dra ned dra ner
zdejmować płachtę materiału umieszczoną w jakimś miejscu dra ned dra ner
zdejmować ubranie lub buty dra av dra av sig ta av sig
schodzić się, przybywać w jedno miejsce dra ihop komma samman samlas

ścięgno ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ n
(anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny; sena

ślad ɕlat n
oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś spår

ślamazarny ˌɕlãmaˈzarnɨ adj
powolny, flegmatyczny, mało energiczny sävlig sölig

śledziona ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na n
(anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców; mjälte

śledź ɕlɛʨ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska; sill strömming
metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu tältpinne

ślepota ɕlɛˈpɔta n
(medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie blindhet

ślepota śnieżna n
(medycyna, medyczny) schorzenie, kojarzone głównie z himalaistami, polegające na ostrym zapaleniu spojówek i nabłonka rogówki wywołane ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe; snöblindhet

ślepy ˈɕlɛpɨ adj
taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok blind

ślicznie ˈɕlʲiʧ̑ʲɲɛ adv
w śliczny sposób fagert skönt vackert

ślimak ˈɕlʲĩmak n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka; snäcka snigel
(anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków; öronsnäcka
(architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w kształcie spiralnie skręconej muszli ślimaka (1.1) snäcka snäckornament
(rzemiosło, rzemieślniczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ozdobne zakończenie szyjki instrumentu smyczkowego snäcka

ślina ˈɕlʲĩna n
płynna wydzielina wytwarzana w ustach; saliv spott

śliwa ˈɕlʲiva n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe; plommonträd

śliwka ˈɕlʲifka n
(spożywczy) (kulinaria) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie; plommon

ślub ɕlup n
akt zawarcia małżeństwa; vigsel bröllop

ślusarz ˈɕlusaʃ n
rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe låssmed

śmiać się ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ v
wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem skratta gapskratta

śmiech ɕmʲjɛx n
charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło skratt

śmiertelny ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ adj
taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie) dödlig
taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze dödlig

śmierć ɕmʲjɛrʲʨ̑ n
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności; död bortgång frånfälle hädanfärd

śmietana ɕmʲjɛˈtãna n
ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka grädde

śmieć ɕmʲjɛ̇ʨ̑ n
coś do wyrzucenia, odpadek sopor avfall skräp sopa

śmieć ɕmʲjɛ̇ʨ̑ v
mieć odwagę, śmiałość våga

śmigłowiec n
(lotnictwo, lotniczy) (technologia, technika, techniczny) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi helikopter вертоліт

śniadanie ɕɲaˈdãɲɛ n
poranny posiłek; frukost morgonmål

śnieg ɕɲɛk n
(meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu; snö
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora myrornas krig snö

śnieżka ˈɕɲɛʃka n
(ornitologia, ornitologiczny) Montifringilla, mały ptak z rodziny wróbli; snöfink

śnieżyć ˈɕɲɛʒɨʨ̑ v
padać (o śniegu) snöa

śnić ɕɲiʨ̑ v
widzieć sen podczas spania drömma
marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie drömma

śpieszyć ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑ v
(książkowy) zdążać dokądś szybko skynda skynda på
robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć skynda sig

śpiew ɕpʲjɛf n
dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki; sång

śpiewać ˈɕpʲjɛvaʨ̑ v
wykonywać melodię głosem sjunga

śpioch ɕpʲjɔx n
człowiek lubiący dużo, długo spać sömntuta

śpiwór ˈɕpʲivur n
worek do spania sovsäck

śpiący ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ adj
taki, któremu chce się spać sömnig

śpiączka n
(medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce koma

średnia n
(matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę; genomsnitt

średnica ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a n
(geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek; diameter
długość średnicy (1.1) diameter

średnik ˈɕrɛdʲɲik n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem; semikolon

średniowiecze ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ n
epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi; medeltid

średniowieczny ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ adj
pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza medeltida

środa ˈɕrɔda n
trzeci dzień tygodnia; onsdag

środek ˈɕrɔdɛk n
coś, co ułatwia działanie medel
dobro ekonomiczne medel

środki produkcji ˈɕrɔtʲci prɔˈdukʦ̑ʲji n
(ekonomia, ekonomiczny) marksistowska materialne obiekty używane w procesie produkcji; produktionsmedel

środkowoafrykański ɕrɔtˈkɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Republika Środkowoafrykańska centralafrikansk

środkowoamerykański adj
związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej centralamerikanisk

środkowoeuropejski adj
odnoszący się do Europy Środkowej, związany z Europą Środkową centraleuropeisk

środkowy ɕrɔtˈkɔvɨ adj
znajdujący się w środku mellersta

środowisko ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ n
(ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie omgivning miljö
miejsce wychowywania w grupie; ludzie z niej omgivning

śruba ˈɕruba n
(technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie; skruv

śrubokręt ɕruˈbɔkrɛ̃nt n
(technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów skruvmejsel

śródmieście ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ n
centrum; główna, centralna część danego miasta centrum

śródstopie n
(anatomia, anatomiczny) środkowa część stopy, znajdująca się między stępem a palcami mellanfot

śródziemnomorski ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci adj
związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem mediterran

świadczyć ˈɕfʲjaṭʧ̑ɨʨ̑ v
wykonywać dla kogoś pewną czynność göra

świadek ˈɕfʲjadɛk n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego; vittne
osoba, która widziała coś na własne oczy vittne
(przenośnie, przenośnia) podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy vittne

świadomość ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑ n
zdawanie sobie sprawy z czegoś; medvetenhet

świat ɕfʲjat n
cała Ziemia värld
(przenośnie, przenośnia) planeta värld
przestrzeń, w której się żyje värld

światopogląd ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt n
zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie; världsåskådning

światło ˈɕfʲjatwɔ n
(fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko; ljus
przedmiot będący źródłem światła (1.1) ljus

świeca ˈɕfʲjɛʦ̑a n
przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła; ljus

świecić ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑ v
emitować, produkować światło lysa skina

świecznik ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik n
przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec ljusstake stake

świerk ɕfʲjɛrk n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych; gran

świerszcz ɕfʲjɛrʃʧ̑ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki; syrsa

świerzb ɕfʲjɛʃp n
(medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce; skabb

świeży ˈɕfʲjɛʒɨ adj
o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu färsk fräsch

świnia ˈɕfʲĩɲa ˈɕfʲĩɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych; svin gris
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o osobie nikczemnej, podłej svin gris
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie svin gris
(zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes; svin gris
(zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1) svin gris

świnka ˈɕfʲĩnka n
(medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic påssjuka

świnka morska ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1) marsvin

świstak ˈɕfʲistak n
(zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych; alpmurmeldjur

świstun ˈɕfʲistũn n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających); bläsand

świt ɕfʲit n
(przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego gryning
okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się; gryning
światło widoczne o świcie (1.1) gryning

świta ˈɕfʲita n
otoczenie asystujące przywódcy uppvaktning

świątynia ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów; tempel

święto ˈɕfʲjɛ̃ntɔ n
dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni helg högtid

święty ˈɕfʲjɛ̃ntɨ adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu; helig
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego helig

święty ˈɕfʲjɛ̃ntɨ n
mężczyzna święty w znaczeniu (1.1) helgon

święty mikołaj ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj n
człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię; jultomte

źdźbło ʑʥ̑bwɔ n
(botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy lub zboża; strå

źle ʑlɛ adv
w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami illa dåligt

źrebię ˈʑrɛbʲjɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć; föl

źrenica ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka; pupill
(optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej pupill

źródło ˈʑrudwɔ n
często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań källa
(hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi; källa
przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp. källa
to, co stanowi początek czegoś källa

źródłosłów ʑrudˈwɔswuf n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo wyjściowe w etymologii etymon grundord stamord
podstawa etymologiczna wyrazu etymologi

Żmudź pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy; Samogitien

Żyd ʒɨt n
(etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael; jude

Żydówka ʒɨˈdufka n
przedstawicielka narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael judinna

Żyzny Półksiężyc ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii; fruktbara halvmånen

żaba ˈʒaba n
(herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych; groda

żabnica ʒabʲˈɲiʦ̑a n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka; marulk

żaden ˈʒadɛ̃n pronoun
…informujący o braku kogoś lub czegoś ingen inget

żagiel ˈʒaɟɛl n
(marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku segel

żaglowiec ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑ n
(marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru; segelfartyg

żaglówka ʒaɡˈlufka n
(marynarka) niewielka łódź żaglowa; segelbåt

żal ʒal n
negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą; sorg beklagande

żargon ˈʒarɡɔ̃n n
(językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) odmiana języka charakterystyczna dla określonej grupy środowiskowej; jargong

żarliwość ʒarˈlʲivɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest żarliwy glöd iver

żarliwy ʒarˈlʲivɨ adj
cechujący się dużym zapałem, oddaniem ivrig

żart ʒart n
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć skämt skoj

żartować ʒarˈtɔvaʨ̑ v
mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć skoja skämta

żartowniś ʒarˈtɔvʲɲiɕ n
(żartobliwie) człowiek stosujący nie do końca udane żarty, nie zawsze tolerowane spefågel

żarzyć się ˈʒaʒɨʨ̑‿ɕɛ v
palić się bez ognia, świecąc przy tym glöda

żarówka ʒaˈrufka n
(elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód; glödlampa

żałoba narodowa ʒaˈwɔba ˌnarɔˈdɔva n
jedno- lub kilkudniowa żałoba ogłaszana przez władze państwowe z powodu wielkiej katastrofy lub śmierci ważnej osobistości; landssorg

żbik ʒbʲik n
(zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych; vildkatt

że ʒɛ conjunction
…rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym att

żebraczka ʒɛˈbraʧ̑ka n
kobieta, która żebrze tiggerska

żebrak ˈʒɛbrak n
ten, kto żebrze tiggare bettlare

żebro ˈʒɛbrɔ n
(anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową; revben

żeby ˈʒɛbɨ conjunction
…łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu för att

żeglarz ˈʒɛɡlaʃ n
człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych seglare sjöfarare

żelatyna ˌʒɛlaˈtɨ̃na n
(chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych; gelatin

żelazko ʒɛˈlaskɔ n
urządzenie służące do ręcznego prasowania; strykjärn

żelazny ʒɛˈlaznɨ adj
wykonany z żelaza lub zawierający żelazo järnhaltig

żelazo ʒɛˈlazɔ n
(potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2) järn

żelbet ˈʒɛlbɛt acronym
= (budownictwo) żelazobeton; armerad betong

żeliwo ʒɛˈlʲivɔ n
(hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami; gjutjärn

żeneta ʒɛ̃ˈnɛta n
(zoologia, zoologiczny) Viverridae, rodzaj ssaka z rodziny wiwerowatych, cętkowany lub pręgowany drapieżnik o długim ogonie; genett

żeński ˈʒɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety kvinnlig feminin

żmija ˈʒmʲija n
(herpetologia, herpetologiczny) gad z z podrodziny węży; huggorm

żona ˈʒɔ̃na n
kobieta będąca w związku małżeńskim ze swoim mężem fru hustru

żonglować v
szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów jonglera

żołnierz ˈʒɔwɲɛʒɛ ˈʒɔwʲɲɛʃ n
(wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej soldat

żołądek ʒɔˈwɔ̃ndɛk n
(anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego; mage magsäck

żubr ʒupr̥ n
(zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem; visent europeisk bison

żuchwa ˈʒuxfa n
(anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki; underkäke

żuk ʒuk n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny poświętnikowatych; tordyvel

żuraw ˈʒuraf n
(ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza; trana

żurawina ˌʒuraˈvʲĩna n
(botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody; tranbär

żuć ʒuʨ̑ v
rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć tugga idissla

żwir ʒvʲir n
okruchowa skała osadowa o luźnej postaci; grus

życie ˈʒɨʨ̑ɛ n
(biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach; liv
czas życia (1.1) levnad

życzenie ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować önskan önskning
w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji) önskan önskning

życzyć ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑ v
składać życzenia önska
pragnąć czyjegoś szczęścia önska
źle komuś życzyć: pragnąć czyjegoś nieszczęścia, bólu, cierpienia önska

żydowski ʒɨˈdɔfsʲci adj
związany z Żydami, ich religią, kulturą judisk

żyrafa ʒɨˈrafa n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją; giraff

żyrandol ʒɨˈrãndɔl n
ozdobna lampa wisząca pod sufitem ljuskrona

żyrondysta n
(historia, historyczny, historycznie) członek żyrondy, stronnictwa w czasie rewolucji francuskiej; girondist

żyto ˈʒɨtɔ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina zbożowa z rodzaju (1.1) råg

żywica ʒɨˈvʲiʦ̑a n
(biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje; kåda harts

żywić ˈʒɨvʲiʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) (podniośle) odczuwać coś, czuć coś hysa
karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś föda mata

żywność ˈʒɨvnɔɕʨ̑ n
ogół produktów spożywczych; mat

żywopłot ʒɨˈvɔpwɔt n
płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin; häck

żywy ˈʒɨvɨ adj
będący w użyciu levande
przejawiający oznaki życia levande
jasny, jaskrawy, niestonowany intensiv stark
żwawy, szybki livlig pigg

żyć ʒɨʨ̑ v
istnieć w sposób właściwy organizmom żywym leva
bytować w jakichś warunkach leva
obcować z kimś leva
trwać leva

żyć na wysokiej stopie ˈʒɨʨ̑ ˌna‿vɨˈsɔcɛ̇j ˈstɔpʲjɛ v
żyć luksusowo, wystawnie att leva på stor fot

żyła ˈʒɨwa n
(anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca; ven
(geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach; åder

żółta kartka ˈʒuwta ˈkartka n
(sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią); gult kort

żółtaczka ʒuwˈtaʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu; gulsot ikterus

żółtawy ʒuwˈtavɨ adj
lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty gulaktig

żółty ˈʒuwtɨ adj
mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy; gul

żółw ʒuwf n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów; sköldpadda
(informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo; sköldpadda

żółw lamparci ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i n
(zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates leopardsköldpadda

żółw morski ˈʒuwf ˈmɔrsʲci n
(zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze havssköldpadda

żółwi ˈʒuwvʲi adj
związany z żółwiem lub żółwiami sköldpadda

żółć ʒuwʲʨ̑ n
(medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa; galla

żądanie ʒɔ̃nˈdãɲɛ n
kategorycznie wyrażone życzenie begäran fordran

żądać ˈʒɔ̃ndaʨ̑ v
domagać się czegoś kategorycznie kräva begära fordra

żądło ˈʒɔ̃ndwɔ n
(zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu; gadd

żłobek ˈʒwɔbɛk n
dzienna placówka opiekuńczo-wychowawcza, dla dzieci do trzeciego roku życia; daghem