ek ɛk suffix
tworzy zdrobnienia rzeczowników rodzaju męskiego g

logia ˈlɔɟja suffix
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką logi

ość ɔɕʨ̑ suffix
…tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną het

AIDS ɛjts n
(medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej; AIDS

Aaron aˈːrɔ̃n pn
(biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza; Aron
obcojęzyczne imię męskie pochodzenia semickiego; Aron

Abchaz ˈapxas n
mieszkaniec Abchazji abkhasisk

Abchazja apˈxazʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji; Abkhasia

Abel ˈabɛl pn
imię męskie pochodzenia biblijnego; Abel

Abidżan abʲˈiʤ̑ãn ˈabʲiʤ̑ãn pn
(geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej; Abidjan

Abisynia ˌabʲiˈsɨ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia; Abessinia

Abisyńczyk ˌabʲiˈsɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Abisynii abessinier

Abraham abˈraxãm pn
(biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego; Abraham
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Abraham

Abu Zabi ˈabu ˈzabʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich; Abu Dhabi

Adam ˈadãm pn
imię męskie; Adam

Adelajda ˌadɛˈlajda pn
imię żeńskie pochodzenia niemieckiego; Adeleide

Adolf ˈadɔlf pn
imię męskie; Adolf

Adonis aˈdɔ̃ɲis pn
(mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty; Adonis

Adria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech w Wenecji Euganejskiej, między dolnym Padem i Adygą, w starożytności ważny port morski; Adriaterhavet

Adrian ˈadrʲjãn pn
imię męskie; Adrian

Adriatyk aˈdrʲjatɨk pn
(zobacz) Morze Adriatyckie Adriaterhavet

Adżaria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym; Adsjaria

Afganistan ˌavɡãˈɲistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu; Afghanistan

Afganka avˈɡãŋka n
obywatelka Afganistanu afghaner

Afgańczyk avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Afganistanu afghaner

Afryka ˈafrɨka pn
(geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi; Afrika

Afrykanin ˌafrɨˈkãɲĩn n
mieszkaniec Afryki afrikaner

Agata aˈɡata pn
imię żeńskie; Ågot

Aggeusz pn
(biblijny) Księga Aggeusza; Haggai
imię męskie pochodzenia biblijnego; Haggai

Agnieszka aɟˈɲɛʃka pn
imię żeńskie; Agnete

Akra ˈakra pn
(geografia, geograficzny) stolica Ghany; Accra

Akwizgran aˈkfʲizɡrãn pn
(geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią; Aachen

Albania alˈbãɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie; Albania

Albańczyk alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii albaner

Albert ˈalbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Albert

Alberta alˈbɛrta pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Alberta

Albin ˈalbʲĩn pn
imię męskie; Albin

Aldebaran ˌaldɛˈbarãn pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie; Aldebaran

Aleksander ˌalɛˈksãndɛr pn
imię męskie pochodzenia greckiego; Aleksander Alexander

Aleksandra ˌalɛˈksãndra pn
(mitologia grecka) (zobacz) Kasandra Alexandra
imię żeńskie; Alexandra

Aleksandria ˌalɛˈksãndrʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego; Alexandria

Aleppo pn
(geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1) Aleppo
(geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego; Aleppo

Alfred ˈalfrɛt pn
imię męskie; Alfred

Algierczyk alʲˈɟɛrʧ̑ɨk n
obywatel Algierii algerier

Algieria alʲˈɟɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze; Algerie

Alicja aˈlʲiʦ̑ʲja pn
imię żeńskie; Alice

Allah ˈalːax pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie; Allah

Alpy ˈalpɨ pn
(geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia; Alpene

Alpy Górnej Prowansji pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże; Alpes-de-Haute-Provence

Alpy Nadmorskie pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże; Alpes-Maritimes

Alpy Wysokie pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże; Hautes-Alpes

Alzacja alˈzaʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem; Alsace

Amanda ãˈmãnda pn
imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Amanda

Amazonka ˌãmaˈzɔ̃nka pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej; Amazonaselva

Amelia ãˈmɛlʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Amalie

Ameryka ãˈmɛrɨka pn
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej; Amerika
(potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki Amerika

Ameryka Południowa ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej; Sør-Amerika

Ameryka Północna ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej; Nord-Amerika

Ameryka Środkowa ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej; Mellom-Amerika

Amerykanin ˌãmɛrɨˈkãɲĩn n
mieszkaniec Ameryki – kontynentu amerikanar

Amman ˈãmːãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Jordanii; Amman

Amos ˈãmɔs pn
imię męskie Amos

Amsterdam ãmˈstɛrdãm pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii; Amsterdam

Amur ˈãmur pn
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji; Amur

Anatolia ˌãnaˈtɔlʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej; Anatolia

Andaluzja ˌãndaˈluzʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii Andalucía

Andora ãnˈdɔra pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią; Andorra

Andorczyk ãnˈdɔrʧ̑ɨk n
obywatel Andory andorraner

Andromeda ˌãndrɔ̃ˈmɛda pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą; Andromeda
imię żeńskie; Andromeda

Andrzej ˈãnḍʒɛj pn
imię męskie; Anders Andreas

Andy ˈãndɨ pn
(geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej; Andes

Angelika ˌãŋɡɛˈlʲika pn
imię żeńskie; Angelica Angelika

Angielka ãŋʲˈɟɛlka n
kobieta narodowości angielskiej Engelskmann

Anglia ˈãŋɡlʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii; (potocznie, potoczny) utożsamiana ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; England

Anglik ˈãŋɡlʲik n
mężczyzna narodowości angielskiej engelskmann

Angola ãŋˈɡɔla pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Angola

Angolczyk ãŋˈɡɔlʧ̑ɨk n
obywatel Angoli angolaner

Anguilla pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim; Anguilla

Aniela ãˈɲɛla pn
imię żeńskie; Angela

Ankara ãŋˈkara pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji; Ankara

Anna ˈãnːa pn
(oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie; Anna

Antananarywa ˌãntãnãnaˈrɨva pn
(geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru; Antananarivo

Antares ãnˈtarɛs pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona; Antares

Antarktyda ˌãntarkˈtɨda pn
(geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy; Antarktika Antarktis

Antarktyka ãnˈtarktɨka pn
(geografia, geograficzny) rejon globu ziemskiego od bieguna południowego do 60° szerokości geograficznej południowej, obejmujący Antarktydę, jej lądolód oraz otaczające je wody; Antarktis

Antigua i Barbuda ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda pn
(geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's; Antigua og Barbuda

Antoni ãnˈtɔ̃ɲi pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Anton

Antonia ãnˈtɔ̃ɲja pn
imię żeńskie; Antine

Antonina ˌãntɔ̃ˈɲĩna pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Antonie

Antwerpia ãntˈfɛrpʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii; Antwerpen

Antyle Holenderskie ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne; De nederlandske Antillene

Anzelm ˈãw̃zɛlm pn
imię męskie; Anselm

Apeniny ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech; Apenninene

Apollo aˈpɔlːɔ pn
(mitologia grecka) bóg sztuki (muzyki, poezji), światła i wróżbiarstwa, przewodnik muz; Apollon
(rzadki, rzadko używany) imię męskie pochodzenia greckiego; jedno z imion mitologicznych; Apollon

Apulia pn
(geografia, geograficzny) region administracyjny w południowych Włoszech; Puglia

Arab ˈarap n
mężczyzna wywodzący się z jednego z ponad dwudziestu krajów świata arabskiego; mężczyzna, którego językiem ojczystym jest arabski; arabar

Arabia aˈrabʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu; Arabia

Arabia Saudyjska aˈrabʲja sawˈdɨjska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie; Saudi-Arabia

Arabka aˈrapka n
kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego araber

Aragonia ˌaraˈɡɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) region autonomiczny w północnej Hiszpanii Aragón

Archimedes ˌarçĩˈmɛdɛs pn
(historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk; Arkimedes

Ardeny pn
(geografia, geograficzny) silnie zalesione góry w południowo-wschodniej Belgii, Francji i Luksemburgu; Ardennes

Ares ˈarɛs pn
(mitologia grecka) bóg wojny; Ares

Argentyna ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Argentina

Argentynka ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka n
obywatelka Argentyny Argentina

Argentyńczyk ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Argentyny argentinar

Ariadna arʲˈjadna pn
imię żeńskie; Ariadne

Ariel ˈarʲjɛl pn
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Ariel
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana; Ariel
(biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu Ariel

Arkadia arˈkadʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim Arkadia

Armagedon ˌarmaˈɡɛdɔ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami Harmageddon

Armenia arˈmɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Armenia

Armeńczyk arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Armenii armener

Artur ˈartur pn
imię męskie; Arthur

Aruba aˈruba pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej; Aruba

Arystoteles ˌarɨstɔˈtɛlɛs pn
(historia, historyczny, historycznie) filozof grecki, Aristoteles

Asbiest pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, położone na Uralu; asbest

Asklepios asˈklɛpʲjɔs pn
(mitologia grecka) bóg sztuki lekarskiej przedstawiany jako dojrzały, brodaty mężczyzna w długiej szacie, trzymający w ręce laskę owiniętą wężem, utożsamiany z rzymskim Eskulapem; syn Apollina i Koronis, córki Flegiasa; ojciec Higiei, Panacei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona; Asklepios

Asturia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo Asturias

Atena aˈtɛ̃na pn
(mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła (m.in. tkactwa, hafciarstwa, przędzalnictwa), utożsamiana z rzymską Minerwą; córka Zeusa i Metydy; opiekunka Aten; jedna z olimpijczyków; Athene

Ateny aˈtɛ̃nɨ pn
(geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji; Aten Athen

Atlantyk aˈtlãntɨk pn
(geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki Atlanterhavet

Augsburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii; Augsburg

August ˈawɡust pn
imię męskie; august

Auksztota pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) kraina historyczna i region etnograficzny na Litwie w dorzeczu górnego Niemna, kolebka państwa litewskiego; Auksjtaitia

Australia awˈstralʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski; Australia
(geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi; Australia

Australijczyk ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk n
mieszkaniec, obywatel Australii australier

Austria ˈawstrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Østerrike

Austriaczka awstrʲˈjaʧ̑ka n
mieszkanka lub obywatelka Austrii østers

Austriak ˈawstrʲjak n
mieszkaniec lub obywatel Austrii østerriker

Austro-Węgry ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie; Østerrike-Ungarn

Awinion aˈvʲĩɲɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem Avignon

Azerbejdżan ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku; Aserbajdsjan

Azerbejdżanin ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãɲĩn n
mieszkaniec lub obywatel Azerbejdżanu aserbajdsjanar

Azerbejdżanka ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãŋka n
mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu aserbajdsjansk

Azja ˈazʲja n
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi; Asia

Azja Mniejsza ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa pn
(geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą; Lilleasia

Azja Południowo-Wschodnia n
(geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny; Sørøst-Asia

Azjata aˈzʲjata n
mieszkaniec kontynentu azjatyckiego asiat

Azjatka aˈzʲjatka n
mieszkanka Azji asiat

Azory aˈzɔrɨ pn
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii; Azorene

Baba Jaga ˈbaba ˈjaɡa n
(literacko) postać baśniowa wyobrażana jako brzydka starucha; uosobienie zła Baba Jaga

Babilon baˈbʲilɔ̃n pn
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku; Babylon

Bach pn
(historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwisko światowej sławy niemieckiego kompozytora epoki baroku, czołowej postaci rodu Bachów; bekk

Badenia-Wirtembergia ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec Baden-Württemberg

Bagdad ˈbaɡdat pn
(geografia, geograficzny) stolica Iraku; Bagdad

Bahamy baˈxãmɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej; Bahamas

Bahrajn ˈbaxrajn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manama; Bahrain

Baku ˈbaku pn
(geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu; Baku

Bali pn
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich; Bali

Bandżul ˈbãn͇ʤ̑ul pn
(geografia, geograficzny) stolica Gambii; Banjul

Bangkok ˈbãŋkːɔk pn
(geografia, geograficzny) stolica Tajlandii; Bangkok

Bangladesz bãŋɡˈladɛʃ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace; Bangladesh

Baran ˈbarãn pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia; Væren
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą; Væren

Barbados barˈbadɔs pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Barbados

Barbara barˈbara pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 234; Barbro
imię żeńskie; Barbro

Barcelona ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii; Barcelona

Barnaba barˈnaba pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia aramejskiego; Barnabas

Bartłomiej bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j pn
imię męskie; Bartolomeus

Bask bask n
członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską; basker

Baskijka baˈsʲcijka n
(etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską baskisk

Bastia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji; Bastia

Baszkir n
członek narodu Baszkirów basjkirsk

Bawaria baˈvarʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium; Bayern

Bałtyk ˈbawtɨk n
(geografia, geograficzny) Morze Bałtyckie Østersjøen

Beduin bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn n
(etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich; beduin

Bejrut ˈbɛjrut pn
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Libanu; Beirut

Belg bɛlk n
obywatel Belgii belgiar

Belgia ˈbɛlʲɟja n
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli; Belgia

Belgijka bɛlʲˈɟijka n
obywatelka Belgii belgiar

Belgrad ˈbɛlɡrat pn
stolica Serbii; Beograd

Belize bɛˈlʲizɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopan; Belize

Benedykt bɛ̃ˈnɛdɨkt pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Bendik

Bengal pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską; Bengal

Beniamin bɛ̃ˈɲjãmʲĩn pn
polskie imię męskie hebrajskiego pochodzenia; Benjamin

Benin ˈbɛ̃ɲĩn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Benin

Berlin ˈbɛrlʲĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec; Berlin

Berlin Zachodni ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi n
(historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina; Vest Berlin

Bermudy bɛrˈmudɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2); Bermuda

Bernard ˈbɛrnart pn
imię męskie; Bernhard

Berno ˈbɛrnɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii; Bern

Betlejem bɛˈtlɛjɛ̃m pn
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny; Betlehem

Bhutan ˈbutãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu; Bhutan

Bianka ˈbʲjãŋka pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana; Bianca
imię żeńskie; Bianca

Białorusin ˌbʲjawɔˈruɕĩn n
osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi hviterusser

Białoruś bʲjaˈwɔruɕ n
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Hviterussland Kviterussland

Biały Dom pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie; Det hvite hus

Biblia ˈbʲiblʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga; bibel Bibelen

Birma ˈbʲirma pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma Burma

Bizancjum bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł; Bysants
termin stosowany przez nowożytnych historyków na określenie cesarstwa bizantyńskiego/cesarstwa bizantyjskiego Østromerriket

Bliski Wschód ˈblʲisʲci ˈfsxut pn
(geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji; Midtøsten

Bliźniak ˈblʲiʑɲak n
(potocznie, potoczny) osoba urodzona pod znakiem Bliźniąt tvilling

Bliźnięta blʲiʑˈɲɛ̃nta pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca; Tvillingene
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną; Tvillingene

Boliwia bɔˈlʲivʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre; Bolivia

Bolonia bɔˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech; Bologna

Bombaj ˈbɔ̃mbaj pn
(geografia, geograficzny) miasto w Indiach; Mumbai

Bordeaux bɔʁdo pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania; Bordeaux

Bosfor ˈbɔsfɔr pn
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji; Bosporos

Boston ˈbɔstɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych; Boston

Botnik Południowy pn
(geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku; Bottenhavet

Botswana bɔtsˈfãna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Botswana

Botswańczyk bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Botswany botswaner

Bośnia i Hercegowina ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie; Bosnia og Hercegovina Bosnia-Hercegovina

Bośniak ˈbɔɕɲak n
mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny bosnisk

Boże Narodzenie ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa; jul

Brabancja Północna pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch; Nord-Brabant

Bratysława ˌbratɨˈswava pn
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji; Bratislava

Brazylia braˈzɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Brasil

Brazylijczyk ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk n
obywatel Brazylii brasilianer

Brema ˈbrɛ̃ma pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą; Bremen

Brugia pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia; Brugge

Bruksela bruˈksɛla pn
(geografia, geograficzny) stolica Belgii; Brussel

Brunei brũˈnɛji pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Brunei

Brygida brɨˈɟida pn
imię żeńskie; Birgitte

Brytyjczyk brɨˈtɨjʧ̑ɨk n
obywatel Wielkiej Brytanii brite

Brytyjskie Wyspy Dziewicze brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego; Britiske Jomfruøyer

Bryzgowia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech, między Renem a Schwarzwaldem; Breisgau

Budapeszt buˈdapɛʃt pn
stolica Węgier; Budapest

Bukareszt buˈkarɛʃt pn
(geografia, geograficzny) stolica Rumunii; Bucureşti

Burgas pn
(geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym; Burgas

Burgundia burˈɡũndʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji; Burgund

Burkina Faso burʲˈcĩna ˈfasɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce; Burkina Faso

Burundi buˈrũndʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Burundi

Bułgar ˈbuwɡar n
człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii bulgar

Bułgaria buwˈɡarʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii; Bulgaria

Bułgarka buwˈɡarka n
kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii bulgar

Bydgoszcz ˈbɨdɡɔʃʧ̑ pn
(geografia, geograficzny) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego; Bydgoszcz

Byk bɨk pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja Tyren
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą; Tyren

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana przez ONZ Tidligere Jugoslaviske Republikk Makedonia

Bóg buk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej; Gud Herre

CD sʲi‿ˈdʲi ʦ̑ɛ‿ˈdɛ acronym
= (angielski) compact disc → płyta kompaktowa CD

Canberra pn
(geografia, geograficzny) stolica Australii; Canberra

Cannes pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu; Cannes

Caracas kaˈrakas pn
(geografia, geograficzny) stolica Wenezueli; Caracas

Casablanca pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Maroka Casablanca

Cecylia ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja pn
imię żeńskie; Cecilie

Celina ʦ̑ɛˈlʲĩna pn
imię żeńskie; Celine

Cerber ˈʦ̑ɛrbɛr pn
(mitologia grecka) trzygłowy pies o wężowym ogonie, strzegący bram Hadesu; Kerberos

Ceres ˈʦ̑ɛrɛs pn
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.; Ceres
(mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter; Ceres

Cesarstwo Rzymskie ʦ̑ɛˈsarstfɔ ˈʒɨ̃msʲcɛ pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego; Romerriket

Chanuka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ośmiodniowe święto, upamiętniające zwycięstwo Machabeuszy nad Seleucydami oraz oczyszczenie i ponowne poświęcenie świątyni w Jerozolimie po jej sprofanowaniu poprzez umieszczenie tam bóstw greckich; hanukka

Charon ˈxarɔ̃n pn
(mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej; Kharon
(astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona; Kharon

Chartum ˈxartũm pn
(geografia, geograficzny) stolica Sudanu; Khartoum

Cheronea ˌxɛrɔ̃ˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji; Khaironeia

Cheroneja ˌxɛrɔ̃ˈnɛja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji; Khaironeia

Chetyta n
(starożytność) obywatel starożytnego państwa hetyckiego; hettittisk

Chicago pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych; Chicago

Chile ˈʧ̑ʲilɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej; Chile

Chiny ˈçĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Kina

Chittyta n
(starożytność) obywatel starożytnego państwa chittyckiego; hettittisk

Chińczyk ˈçĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Chin kinesar
osoba narodowości chińskiej; kinesar

Chińska Republika Ludowa ˈçĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin; Folkerepublikken Kina

Chorwacja xɔrˈvaʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu; Kroatia

Chorwat ˈxɔrvat n
człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji kroat

Chorwatka xɔrˈvatka n
kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji kroat

Chrystus ˈxrɨstus pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu; Kristus

Cygan ˈʦ̑ɨɡãn n
(etnografia, etnograficzny) mężczyzna narodowości cygańskiej (romskiej); sigøyner

Cypr ʦ̑ɨpr̥ pn
(geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego; Kypros
(geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji; Kypros

Cypryjczyk ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk n
mieszkaniec Cypru kypriot

Cypryjka ʦ̑ɨˈprɨjka pn
obywatelka Cypru kypriot

Cyrkiel ˈʦ̑ɨrʲcɛl pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym; Passeren

Czad ʧ̑at pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie; Tsjad

Czarnobyl pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim; Tsjernobyl

Czarnogóra ˌʧ̑arnɔˈɡura n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy; Montenegro

Czech ʧ̑ɛx n
człowiek narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech; tsjekkisk

Czechosłowacja ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej; Tsjekkoslovakia

Czechy ˈʧ̑ɛxɨ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1); Böhmen
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze; Tsjekkia

Czeczenia ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej; Tsjetsjenia

Czerwony Krzyż ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ pn
(potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji; Røde Kors

Czeszka ˈʧ̑ɛʃka n
osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech tsjekkisk

Częstochowa ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski; Częstochowa

DNA dɛ‿ɛ̃n‿ˈa acronym
= (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych DNA

Dagestan daˈɡɛstãn n
(geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji; Dagestan

Dakar ˈdakar pn
(geografia, geograficzny) stolica Senegalu; Dakar

Daleki Wschód daˈlɛci ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku; Det fjerne østen

Damaszek dãˈmaʃɛk pn
(geografia, geograficzny) stolica Syrii; Damaskus

Dania ˈdãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze; Danmark

Daniel ˈdãɲɛl pn
imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Daniel

Dariusz ˈdarʲjuʃ pn
imię męskie pochodzenia staroperskiego; Dareios

Dawid ˈdavʲit pn
imię męskie; David

Dekalog dɛˈkalɔk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie i judaizmie: dziesięć przykazań Bożych; de ti bud

Delfin ˈdɛlfʲĩn pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika; Delfinen

Delta Rodanu pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże; Bouches-du-Rhône

Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Sri Lanki jako państwa Den demokratiske sosialistiske republikk Sri Lanka

Diana ˈdʲjãna pn
(mitologia rzymska) bogini łowów i przyrody (m.in. świata roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów, gajów, źródeł leczniczych), utożsamiana z grecką Artemidą; Diana
imię żeńskie; Diana

Dniepr dʲɲɛpr̥ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię; Dnepr

Dolna Normandia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji; Basse-Normandie

Dolna Saksonia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze; Niedersachsen

Dominik dɔ̃ˈmʲĩɲik pn
imię męskie; Dominica

Dominika ˌdɔ̃mʲĩˈɲika pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau; Dominica

Dominikana ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Den dominikanske republikk

Drezno ˈdrɛznɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech; Dresden

Droga Mleczna ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na pn
(astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie Melkeveien

Dubaj ˈdubaj pn
(geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie; Dubai
(geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1); Dubai

Dunaj ˈdũnaj pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie; Donau

Dunka ˈdũŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii dansk

Duszanbe duˈʃãnbɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu; Dusjanbe

Duńczyk ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk n
człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii danske

Dzietrzych ˈʥ̑ɛṭʃɨx n
(staropolski) imię męskie dirk

Dzień Zakochanych ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˌzakɔˈxãnɨx n
święto zakochanych obchodzone 14 lutego (w dniu św. Walentego, patrona zakochanych) głównie w Ameryce Północnej, Australii i Europie Zachodniej Sankt Valentins dag

Dzień Świętej Łucji n
święto światła związane z przesileniem zimowym, obchodzone 13 grudnia (w dniu św. Łucji, patronki światła) głównie w Szwecji; Lucia

Dżalalabad pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul; Jalalabad

Dżibuti ʤ̑ʲiˈbutʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Djibouti

Edward ˈɛdvart pn
imię męskie; Edvard

Edyta ɛˈdɨta pn
polskie imię żeńskie; Edit

Egipcjanin ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn n
mieszkaniec Egiptu egypter

Egipcjanka ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka n
mieszkanka Egiptu egyptisk

Egipt ˈɛɟipt pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze; Egypt

Eklezjastes pn
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) Księga Koheleta Preikaren
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny żydowski pisarz, autor Księgi Koheleta; Preikaren

Ekwador ɛˈkfadɔr pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito; Ecuador

Eleonora ˌɛlɛɔ̃ˈnɔra pn
imię żeńskie; Eleonora

Elsynor pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Helsingør Helsingør

Elżbieta ɛlʒˈbʲjɛta pn
polskie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego; Elisabeth Elisabet

Emanuel ˌɛ̃mãˈnu<sup>w</sup>ɛl pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Immanuel

Emilia ɛ̃ˈmʲilʲja pn
imię żeńskie; Emilie

Emma ˈɛ̃mːa pn
imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Emma

Emmanuel pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Immanuel

Erfurt pn
(geografia, geograficzny) miasto w centralnej części Niemiec, stolica Turyngii; Erfurt

Eryk ˈɛrɨk pn
imię męskie; Eirik

Erytrea ˌɛrɨˈtrɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze; Eritrea

Erywań ɛˈrɨvãɲ pn
(geografia, geograficzny) stolica Armenii; Jerevan

Estera ɛˈstɛra pn
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie; Ester

Estonia ɛˈstɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Estland

Estończyk ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii ester

Etiopczyk ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk n
obywatel Etiopii etiopier

Etiopia ɛˈtʲjɔpʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; Etiopia

Etiopka ɛˈtʲjɔpka n
obywatelka Etiopii etiopisk

Etruska ɛˈtruska n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e. etruskisk

Eurazja ɛwˈrazʲja n
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję; Eurasia

Europa ɛwˈrɔpa pn
(geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją; Europa

Europa Południowa n
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej Syd-Europa

Europa Wschodnia n
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją; Øst-Europa

Europa Zachodnia ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa n
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową; Vest-Europa

Europa Środkowa ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) region w centralnej Europie; Mellom-Europa Sentral-Europa

Europejczyk ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk n
mieszkaniec Europy europear

Ewa ˈɛva pn
(biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego; Eva
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; Eva

Ezdrasz ˈɛzdraʃ pn
imię męskie; Esra

Ezechiel ɛˈzɛçjɛl pn
imię męskie pochodzenia biblijnego; Esekiel

Ezop ˈɛzɔp pn
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej; Æsop

Facebook pn
(informatyka, informatyczny) internetowy serwis społecznościowy; facebook

Falklandy falkˈlãndɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Południowej obejmujący archipelag (1.1); Falklandsøyene

Federacja Rosyjska ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Rosji, państwa w Europie i Azji Den russiske føderasjon

Feliks ˈfɛlʲiks pn
imię męskie; Felix

Feniks ˈfɛ̃ɲiks pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; føniks

Ferdynand fɛrˈdɨ̃nãnt pn
imię męskie; Ferdinand

Fez fɛs pn
(geografia, geograficzny) miasto w Maroku; Fez

Fidżi ˈfʲiʤ̑ʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym; Fiji

Filadelfia ˌfʲilaˈdɛlfʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania; Philadelphia

Filemon fʲiˈlɛ̃mɔ̃n pn
imię męskie; Filemon

Filip ˈfʲilʲip pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Filip

Filipiny ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Filippinene

Fin fʲĩn n
człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii finne

Finka ˈfʲĩnka n
kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii finsk

Finlandia fʲĩnˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach; Finland

Flandria ˈflãndrʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii; Flandern
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii Flandern

Flora ˈflɔra pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 8; Flora
(mitologia rzymska) bogini wiosny, kwiatów, roślinności w stadium kwitnienia i wszystkiego co rozkwita, utożsamiana z grecką nimfą Chloris; Flora
imię żeńskie; Flora

Florencja flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech; Firenze

Florencjusz pn
imię męskie; Firenze

Florentyna n
imię żeńskie Firenze

Fobos ˈfɔbɔs pn
(astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa; Phobos

Franciszek frãɲˈʨ̑iʃɛk pn
imię męskie pochodzenia germańskiego; Frans

Francja ˈfrãnʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu; Frankrike

Francuz ˈfrãnʦ̑us n
człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji franskmann

Francuzka frãnˈʦ̑uska n
kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji franskmenn

Freja ˈfrɛja pn
nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny; Frøya
skandynawskie i germańskie imię żeńskie o pochodzeniu staronordyckim Frøya

Fryderyk frɨˈdɛrɨk pn
imię męskie; Fredrik

Fryzja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii; Friesland

Gabon ˈɡabɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Gabon

Gabriel ˈɡabrʲjɛl pn
imię męskie; Gabriel

Gaja ˈɡaja pn
(mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi; Gaia

Galia ˈɡalʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie Gallia

Galicia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii Galicia

Galicja ɡaˈlʲiʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim; Galicia

Galilea ˌɡalʲiˈlɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan; Galilea

Gambia ˈɡãmbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Gambia

Gandawa ɡãnˈdava pn
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii; Gent

Ganges ˈɡãŋɡɛs pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Indiach; Ganges

Garonna ɡaˈrɔ̃nːa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji; Garonne

Gdańsk ɡdãj̃sk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Gdańsk

Gdynia ˈɡdɨ̃ɲa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce; Gdynia

Geldria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem; Gelderland

Genewa ɡɛ̃ˈnɛva pn
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii; Genève

Genua ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria; Genova

Georgia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie; Georgia

Germanin n
(etnografia, etnograficzny) członek plemienia indoeuropejskiego zamieszkującego w średniowieczu tereny północnej i środkowo-północnej Europy; tyskar

Gertruda ɡɛrˈtruda pn
imię żeńskie; Gjertrud

Getynga pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Göttingen

Ghana ˈɡãna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Ghana

Gibraltar ɟiˈbraltar pn
(geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego Gibraltar

Gioconda pn
(sztuka) kobieta sportretowana na słynnym obrazie Leonarda da Vinci Mona Lisa

Goa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim; Goa

Grecja ˈɡrɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach; Hellas

Greczynka ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka n
osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji Hellener

Grek ɡrɛk n
człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji Hellener

Grenada ɡrɛ̃ˈnada pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Grenada

Grenadyjczyk ˌɡrɛ̃naˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Grenady grenadier

Grenlandia ɡrɛ̃nˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku; Grønland

Grenoble pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy; Grenoble

Gruzja ˈɡruzʲja pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi; Georgia

Grzegorz ˈɡʒɛɡɔʃ pn
imię męskie; Gregers

Guam ˈɡu<sup>w</sup>ãm pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii; Guam

Guernsey pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Europie; Guernsey

Gujana ɡuˈjãna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown; Guyana

Gujana Francuska ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim; Fransk Guyana

Gwadelupa ˌɡvadɛˈlupa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli; Guadeloupe

Gwatemala ˌɡvatɛ̃ˈmala pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej; Guatemala

Gwinea ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Guinea

Gwinea Bissau ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau; Guinea-Bissau

Gwinea Równikowa ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Ekvatorial-Guinea

Gwinejczyk ɡvʲĩˈnɛjʧ̑ɨk n
obywatel Gwinei Równikowej ekvatorialguineaner

Góra Stołowa ˈɡura stɔˈwɔva pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Bordet

Góry Skaliste ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej; Rocky Mountains

Góry Skandynawskie pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w zachodniej i północnej części Półwyspu Skandynawskiego, ciągnący się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na terytorium Norwegii, Szwecji i częściowo Finlandii; Kjølen

HIV çif acronym
(medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS; hiv

Habakuk pn
(biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło; Habakuk

Haga ˈxaɡa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Holandii; Haag

Haitańczyk ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Haiti haitiar

Haiti xaˈ<sup>j</sup>itʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli; Haiti

Hamburg ˈxãmburk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Hamburg

Hanower pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii; Hannover
(geografia, geograficzny) region w Niemczech; Hannover

Hawaje xaˈvajɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym; Hawaii

Helena xɛˈlɛ̃na pn
(oficjalnie) (urzędowy) polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Helene
(mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) królowa spartańska i najpiękniejsza kobieta na świecie; córka Zeusa i Ledy, siostra Polideukesa (Polluksa), Kastora i Klitajmestry oraz żona Menelaosa i ukochana Parysa; Helene

Hellen n
inne określenie Greka, nazwa używana zwłaszcza w odniesieniu do starożytności hellener

Helsinki xɛlˈsʲĩnʲci pn
(geografia, geograficzny) stolica Finlandii; Helsingfors

Henryk ˈxɛ̃nrɨk pn
imię męskie Henrik

Henryka xɛ̃nˈrɨka pn
imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Henrikke

Hetyta n
(starożytność) obywatel starożytnego państwa hetyckiego; hettittisk

Hezbollah xɛzˈbɔlːax n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów; Hizbollah

Hiob çjɔp pn
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna; Job
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Job

Hiszpan ˈçiʃpãn n
człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii spanjol

Hiszpania çiʃˈpãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie; Spania

Hokkaido n
(geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii; Hokkaido

Holandia xɔˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów; Holland
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Holland Nederland

Holandia Południowa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego; Zuid-Holland

Holandia Północna pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem; Noord-Holland

Holender xɔˈlɛ̃ndɛr n
człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii nederlender

Holenderka ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka n
kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii nederlandsk

Homer ˈxɔ̃mɛr pn
(starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”; Homer
anglosaskie imię męskie pochodzenia greckiego Homer

Honduras xɔ̃nˈduras pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Honduras

Hongkong ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim; Hongkong

Horacy xɔˈraʦ̑ɨ pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Horats

Hun n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę; hun

Hydra ˈxɨdra pn
(astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie; Hydra
(astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona; Hydra
(mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę; Hydra

Hypnos ˈxɨpnɔs pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem; Hypnos
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827; Hypnos

III Rzesza pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933-1945; Det tredje riket

Ida ˈida pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Ida

Imperium Rzymskie pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego Romerriket

Indiana ĩnˈdʲjãna pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis; Indiana

Indie ˈĩndʲjɛ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; India

Indonezja ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie; Indonesia

Indonezyjczyk ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk n
obywatel Indonezji indonesisk

Ingria pn
kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji Ingermanland

Internet ĩnˈtɛrnɛt pn
(informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa; Internett

Io ˈi<sup>j</sup>ɔ pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85; Io
(mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa; Io
(astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza; Io

Irak ˈirak pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie; Irak

Iran ˈirãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Iran

Irańczyk iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Iranu iraner

Irena iˈrɛ̃na pn
imię żeńskie; Airin

Iris ˈirʲis pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 7; Iris
(mitologia grecka) bogini i uosobienie tęczy, posłanka bogów do ludzi; Iris

Irkuck pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut; Irkutsk

Irlandczyk irˈlãnṭʧ̑ɨk n
osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej ire

Irlandia irˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Irland Republikken Irland

Irlandia Północna irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii; Nord-Irland

Iryda iˈrɨda pn
imię żeńskie; Iris

Iryjczyk n
(etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Irlandii pochodzenia celtyckiego ire

Islamska Republika Iranu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa Den islamske republikk Iran

Islandczyk isˈlãnṭʧ̑ɨk n
człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii islending

Islandia isˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy; Island

Islandka isˈlãntka n
kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii islending

Itaka iˈtaka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu; Ithaka

Iwona iˈvɔ̃na pn
imię żeńskie; Yvonne

Iworyjczyk ˌivɔˈrɨjʧ̑ɨk n
obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej ivorian

Izaak iˈzaːk pn
(biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów; Isak
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Isak

Izajasz iˈzajaʃ pn
(biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło; Esaias
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych; Esaias

Izrael izˈraɛl pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów; Israel

Izraelczyk ˌizraˈɛlʧ̑ɨk n
obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael israelar

Iżewsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położone nad rzeką Iż, dopływem Kamy; Izjevsk

Jadwiga jadˈvʲiɡa pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Hedvig

Jakub ˈjakup pn
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jakob

Jakób pn
(historia, historyczny, historycznie) Jakub Jakob

Jamajczyk jãˈmajʧ̑ɨk n
obywatel Jamajki jamaicaner

Jamajka jãˈmajka pn
(geografia, geograficzny) państwo położone na tej wyspie (1.1) Jamaica

Jan jãn pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne; Jan Johannes

Jan Kowalski n
ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel Ola Nordmann

Jangcy pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka Chin i Azji; Chang Jiang

Janina jä̃ˈɲĩna pn
imię żeńskie; Johanna

Japonia jaˈpɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Japan

Japonka jaˈpɔ̃nka n
kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii japansk

Japończyk jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii japaner

Jawa ˈjava pn
(geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji); Java

Jałta ˈjawta pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego; Jalta

Jekaterynburg pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego; Jekaterinburg

Jemen ˈjɛ̃mɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie; Jemen

Jemeńczyk jɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Jemenu jemenitt

Jena pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą; Jena

Jeremiasz jɛˈrɛ̃mʲjaʃ pn
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jeremias

Jerozolima ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma pn
(geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów; Jerusalem

Jeruzalem jɛˈruzalɛ̃m pn
(podniośle) (geografia, geograficzny) Jerozolima; Jerusalem
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny synonim nieba, miejsca przebywania z Bogiem w przyszłym życiu; Jerusalem

Jerycho jɛˈrɨxɔ pn
(geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej; Jeriko

Jerzy ˈjɛʒɨ pn
imię męskie; Georg Jørgen

Jezioro Aralskie jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie; Aralsjøen

Jezioro Bodeńskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii; Bodensjøen

Jezioro Genewskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa; Genfersjøen

Jezu Chryste interjection
(potocznie, potoczny) wyraża zdziwienie lub przerażenie Jesus Kristus

Jezus ˈjɛzus n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa; Jesus

Jezus Chrystus ˈjɛzus ˈxrɨstus pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego; Jesus Kristus

Joachim jɔˈaçĩm pn
imię męskie; Joacim

Joanna jɔˈãnːa pn
imię żeńskie; Johanna

Joel ˈjɔɛl pn
(biblijny) Księga Joela; Joel
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Joel

Jonasz ˈjɔ̃naʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jonas

Jonatan jɔ̃ˈnatãn pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Jonatan

Jordan ˈjɔrdãn pn
(geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie; Jordan

Jordania jɔrˈdãɲa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie; Jordan

Jowisz ˈjɔvʲiʃ pn
(mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; syn Saturna i Ops; mąż Junony; wraz z Junoną i Minerwą tworzył triadę kapitolińską; obok Marsa i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; najwyższy bóg panteonu rzymskiego; Jupiter
(astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; czwarty (po Słońcu, Księżycu i Wenus) najjaśniejszy obiekt na niebie; Jupiter

Jozue jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ pn
rzadkie imię męskie pochodzenia semickiego; Josva

Juda ˈjuda pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy; Judea

Judasz pn
(biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota; Judas

Judea juˈdɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska; Judea

Judyta juˈdɨta pn
imię żeńskie; Judith

Jugosławia ˌjuɡɔˈswavʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim; Jugoslavia

Julian ˈjulʲjãn pn
imię męskie; Julian

Jutlandia pn
(geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga; Jylland

Józef ˈjuzɛf pn
imię męskie; Josef

Józefina ˌjuzɛˈfʲĩna pn
imię żeńskie od imienia męskiego Józef; Josefine

Kaaba pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamska świątynia i sanktuarium w Mekce; Kaba

Kabul ˈkabul pn
(geografia, geograficzny) stolica Afganistanu; Kabul

Kabylia kaˈbɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna w północno-zachodniej Algierii Kabylia

Kaczor Donald ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt pn
bohater filmów animowanych; Donald Duck

Kain pn
(biblijny) postać biblijna, syn prarodziców; Kain

Kair ˈka<sup>j</sup>ir pn
(geografia, geograficzny) stolica Egiptu; Kairo

Kalkuta kalˈkuta pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach; Calcutta

Kambodża kãmˈbɔʤ̑a pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh; Kambodsja

Kambodżanin ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn n
mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży kambodsjan

Kameleon ˌkãmɛˈlɛɔ̃n pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Kameleonen

Kamerun kãˈmɛrũn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kamerun

Kamila kãˈmʲila pn
imię żeńskie; Camilla

Kanada kãˈnada pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej; Canada Kanada

Kanadyjczyk ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Kanady canadiar

Kanał Panamski ˈkãnaw pãˈnãmsʲci n
(geografia, geograficzny) sztuczny kanał wodny łączący Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym; Panamakanalen

Kanał Sueski ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci n
(geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym; Suezkanalen

Kandahar pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand; Kandahar

Kapitol kaˈpʲitɔl pn
(architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) siedziba Kongresu Stanów Zjednoczonych; Capitol

Kapsztad ˈkapʃtat pn
(geografia, geograficzny) miasto w Republice Południowej Afryki; Cape Town

Kapua pn
(geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położona na południe od Rzymu nad rzeką Volturno; Capua

Karaczi kaˈraʧ̑ʲi n
(geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju; Karachi

Karaiby ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ pn
(geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk; Karibien

Karol ˈkarɔl pn
imię męskie; Karl

Karolina ˌkarɔˈlʲĩna pn
imię żeńskie; Karoline

Karpaty karˈpatɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie; Karpatene

Kartagińczyk ˌkartaˈɟĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Kartaginy kartagisk

Kaszmir ˈkaʃmʲir pn
(geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim Kashmir

Kaszub ˈkaʃup n
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel Słowian z północy Polski; kasjubisk

Katalonia ˌkataˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii; Catalonia

Katalończyk ˌkataˈlɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
osoba płci męskiej narodowości katalońskiej, mieszkaniec Katalonii katalansk

Katar ˈkatar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego; Qatar

Katarzyna ˌkataˈʒɨ̃na pn
imię żeńskie; Katarina

Katowice ˌkatɔˈvʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica województwa śląskiego; Katowice

Kaukaz ˈkawkas pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji; Kaukasia
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji; Kaukasus

Kazachstan kaˈzaxstãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie; Kasakhstan

Kenia ˈkɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kenya

Kenijczyk kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk n
obywatel lub mieszkaniec Kenii kenyaner

Kijów ˈcijuf pn
(geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy; Kiev

Kioto pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna stolica Japonii; Kyoto

Kirgistan cirʲˈɟistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej; Kirgisistan

Kiribati ˌcirʲiˈbatʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym; Kiribati

Kiszyniów ciˈʃɨ̃ɲuf pn
(geografia, geograficzny) stolica Mołdawii; Chișinău

Kolonia kɔˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Köln

Kolumbia kɔˈlũmbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej; Colombia

Kolumbia Brytyjska kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Britisk Columbia

Kolumbijczyk ˌkɔlũmˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Kolumbii colombian

Komisja Europejska kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej; Europakommisjonen

Komory kɔ̃ˈmɔrɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Komorene

Konakry kɔ̃ˈnakrɨ pn
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei; Conakry

Kongo ˈkɔ̃ŋɡɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kongo
(geografia, geograficzny) rzeka w Afryce; Kongo

Konrad ˈkɔ̃nrat pn
imię męskie; Conrad

Konstancja kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja pn
imię żeńskie; Konstanse

Konstantynopol ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu; Konstantinopel

Kopciuszek pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni; Askepott

Kopenhaga ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa pn
(geografia, geograficzny) stolica Danii; København

Koran ˈkɔrãn pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu; Koranen

Kordoba kɔrˈdɔba n
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja; Córdoba

Korea Południowa kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Sør-Korea

Korea Północna kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Nord-Korea

Koreańczyk ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej koreaner

Kornel ˈkɔrnɛl pn
imię męskie; Kornelius

Korneliusz kɔrˈnɛlʲjuʃ pn
imię męskie, Kornelius

Korona Południowa kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba; Den sørlige krone

Korsyka kɔrˈsɨka pn
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji; Korsika

Korynt pn
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez; Korint

Kosowo kɔˈsɔvɔ pn
(geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie; Kosovo

Kostaryka ˌkɔstaˈrɨka pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Costa Rica

Koziorożec ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia; Steinbukken
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem; Steinbukken

Kościan ˈkɔɕʨ̑ãn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; omkostning

Kościół ˈkɔɕʨ̑uw pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii kirke
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna; kirke

Kraj Basków ˈkraj ˈbaskuf pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków; Baskerland
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1); Baskerland

Kraj Sudetów ˈkraj suˈdɛtuf pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Czechach, sudeckoniemieckie pogranicze Czech zamieszkiwane do 1946 roku przez Niemców sudeckich; Sudetenland

Kraków ˈkrakuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski; Kraków

Krasnojarsk krasˈnɔjarsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego; Krasnojarsk

Kreta ˈkrɛta pn
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym; Kreta

Krym krɨ̃m pn
(geografia, geograficzny) półwysep na południu Ukrainy, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; Krim

Krystian ˈkrɨstʲjãn pn
imię męskie; Kristian

Krystyna krɨˈstɨ̃na pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Kristine

Krzysztof ˈkʃɨʃtɔf pn
imię męskie; Kristoffer

Krzyż Południa ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów; Sørkorset

Królestwo Norwegii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Norwegii jako państwa; Kongeriket Norge

Królestwo Szwecji kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej Kongeriket Sverige

Księstwo Andory pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa Fyrstedømmet Andorra

Księżyc ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie; måne

Kuba ˈkuba pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach; Cuba
(geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach; Cuba

Kubańczyk kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Kuby cubaner

Kubuś Puchatek ˈkubuɕ puˈxatɛk n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a; Ole Brumm

Kurdystan pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów; Kurdistan

Kurlandia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem; Kurland

Kuwejt ˈkuvɛjt pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Kuwait
(geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1); Kuwait

Kwedlinburg pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Quedlinburg, miasto w środkowych Niemczech w kraju związkowym Saksonia-Anhalt; Quedlinburg

LGBT acronym
= lesbijki, geje, osoby biseksualne i transgenderyczne – jako całość; LHBT

LSD ɛl‿ɛz‿ˈdɛ ɛl‿ɛz‿ˈdʲi acronym
organiczny związek chemiczny, psychodelik o silnym działaniu halucynogennym; sur

La Manche pn
(geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji; Den engelske kanal

Laon pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji; Laon

Laos ˈlaɔs pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Laos

Laponia laˈpɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji; Finnmark

Latakia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii; Lattakia

Laura ˈlawra pn
imię żeńskie; Laura

Laurenty pn
imię męskie Lars

Lazurowe Wybrzeże ˌlazuˈrɔvɛ vɨˈbʒɛʒɛ pn
(geografia, geograficzny) region turystyczny w Prowansji, na odcinku wybrzeża Morza Śródziemnego we Francji od Cassis po granicę z Włochami; Rivieraen

Lejda pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego; Leiden

Lena ˈlɛ̃na pn
imię żeńskie; Lena

Leningrad lɛ̃ˈɲĩŋɡrat pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991 Leningrad

Leon ˈlɛɔ̃n pn
imię męskie pochodzenia grecko-łacińskigo; Leo

Lesotho lɛˈsɔtɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Lesotho

Leto ˈlɛtɔ pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 68; Leto
(mitologia grecka) matka Apollina i Artemidy; Leto

Lew lɛf pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia; Løven
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną; Løven

Lewi pn
(biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów; Levi

Liban ˈlʲibãn pn
(geografia, geograficzny) państwo w zachodniej Azji; Libanon

Liberia lʲiˈbɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Liberia

Libia ˈlʲibʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Libya

Libijczyk lʲiˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Libii libyer

Lidia ˈlʲidʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo w zachodniej Azji Mniejszej; Lydia
imię żeńskie; Lydia

Liechtenstein ˈlixtɛnʂtajn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią; Liechtenstein

Lille pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji; Lille

Lipnik ˈlʲipʲɲik pn
(historia, historyczny, historycznie) dawny majątek w Gdańsku; Leipzig

Lipsk lʲipsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii; Leipzig

Lisek ˈlʲisɛk pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; Reven

Litwa ˈlʲitfa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Litauen

Litwin ˈlʲitfʲĩn n
człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy litauar

Lizbona lʲizˈbɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) stolica Portugalii; Lisboa Lissabon

Loara lɔˈara pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy; Loire
(geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego; Loire

Lombardia lɔ̃mˈbardʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie; Lombardia

Londyn ˈlɔ̃ndɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii; London

Los Angeles pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia; Los Angeles

Lotaryngia ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji; Lorraine

Lubeka pn
(geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn; Lübeck

Ludwik ˈludvʲik pn
imię męskie; Ludvig

Luksemburczyk ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk n
obywatel Luksemburga luxembourgsk

Luksemburg luˈksɛ̃mburk pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Luxembourg

Lyon pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną; Lyon

MILF mʲilf n
(wulgarnie, wulgaryzm) atrakcyjna kobieta około czterdziestki MILF

Macedonia ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Makedonia

Maciej ˈmaʨ̑ɛ̇j n
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Mathias

Madagaskar ˌmadaˈɡaskar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim; Madagaskar

Madagaskarczyk ˌmadaɡaˈskarʧ̑ɨk n
obywatel Madagaskaru madagasser

Madryt ˈmadrɨt pn
(geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii; Madrid

Magda ˈmaɡda pn
imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego; Grete

Magdalena ˌmaɡdaˈlɛ̃na pn
imię żeńskie; Magdalena

Magdeburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt; Magdeburg

Maghreb n
(geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem; Maghreb

Magnus ˈmaɡnus pn
imię męskie; Magnus

Mahomet maˈxɔ̃mɛt pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu; Muhammed

Majotta maˈjɔtːa n
(geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim; Mayotte

Makau ˈmakaw pn
(geografia, geograficzny) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej; Macao

Malachiasz pn
(biblijny) imię męskie; Malaki

Malawi maˈlavʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Malawi

Malawijczyk ˌmalaˈvʲijʧ̑ɨk n
obywatel Malawi malawier

Malediwy ˌmalɛˈdʲivɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim; Maldivene

Malezja maˈlɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Malaysia

Mali ˈmalʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako; Mali

Malmö pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund; Malmö

Malta ˈmalta pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Malta

Malwiny malˈvʲĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) archipelag na południowym Atlantyku, dawne argentyńskie terytorium; Falklandsøyane

Man pn
(geografia, geograficzny) miasto na Wybrzeżu Kości Słoniowej; menneske

Mandżuria mãn͇ˈʤ̑urʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin; Mandsjuria

Manitoba ˌmãɲiˈtɔba pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Manitoba

Maraton pn
miejscowość w Grecji, w Attyce, miejsce słynnego zwycięstwa Greków nad Persami w 490 roku p.n.e. Marathon

Marcin ˈmarʲʨ̑ĩn pn
imię męskie; Martin Morten

Marek ˈmarɛk pn
imię męskie pochodzenia łacińskiego; Markus

Maria ˈmarʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; Maria

Mariany Północne marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii; Nord-Marianene

Maroko maˈrɔkɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej; Marokko

Marrakesz marˈːakɛʃ pn
(geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka; Marrakech

Mars mars pn
(mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem; protoplasta Rzymian; obok Jowisza i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; ojciec Romulusa i Remusa; mąż Nerio i kochanek Rei Sylwii; Mars
(astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet górnych i planet wewnętrznych; piąty (po Słońcu, Księżycu, Wenus i Jowiszu) najjaśniejszy obiekt na niebie; Mars

Marsjanin marˈsʲjä̃ɲĩn n
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Marsa marsboer

Marsylia marˈsɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji; Marseille

Martyna pn
imię żeńskie; Martine

Martynika ˌmartɨ̃ˈɲika pn
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach Martinique

Maryna maˈrɨ̃na pn
imię żeńskie; Marine

Mateusz maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Matteus

Matylda maˈtɨlda pn
imię żeńskie; Mathilde

Mauretania ˌmawrɛˈtãɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut; Mauritania

Mauretańczyk ˌmawrɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Mauretanii mauritanier

Mauritius mawˈrʲitʲjus pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim; Mauritius

Mazury pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce; Masuria

Małgorzata ˌmawɡɔˈʒata pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Margareta Margrethe

Małgośka n
poufała forma imienia Małgorzata Grete

Mediolan mɛˈdʲjɔlãn pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii; Milano

Meklemburgia-Pomorze Przednie pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie; Mecklenburg-Vorpommern

Mekong ˈmɛkɔ̃ŋk pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodniej Azji; Mekong

Meksyk ˈmɛksɨk pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej; Mexico

Meksykanin ˌmɛksɨˈkãɲĩn n
obywatel Meksyku meksikaner

Melar pn
(geografia, geograficzny) jezioro położone w środkowej Szwecji, na zachód od Sztokholmu; Mälaren

Merkury mɛrˈkurɨ pn
(mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem; Merkur
(astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem; Merkur

Mesyna pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską; Messina

Metz pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji; Metz

Mezopotamia ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu; Mesopotamia

Miami pn
(geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie; Miami

Michał ˈmʲixaw pn
imię męskie; Mikael

Mikołaj mʲiˈkɔwaj pn
imię męskie; Nils

Mikronezja ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2); Mikronesia Mikronesiaføderasjonen
(geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym; Mikronesia Mikronesiaføderasjonen

Miluza pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji; Mulhouse

Minorka pn
(geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów; Menorca

Miriam ˈmʲirʲjãm pn
imię żeńskie Miriam

Missouri pn
(administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych; Missouri
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi; Missouri

Mińsk mʲĩj̃sk pn
(geografia, geograficzny) stolica Białorusi; Minsk

Modlitwa Pańska pn
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) modlitwa, której Chrystus nauczył apostołów; Fader vår

Moguncja mɔˈɡũnʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem Mainz

Mojżesz ˈmɔjʒɛʃ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego; Moses
imię męskie; Moses

Monachium mɔ̃ˈnaçjũm pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii; München

Monako mɔ̃ˈnakɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym; Monaco

Mongolia mɔ̃ŋˈɡɔlʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej; Mongolia

Monika mɔ̃ˈɲika pn
imię żeńskie; Monika

Montreal mɔ̃nˈtrɛal pn
(geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec; Montreal

Montserrat pn
(geografia, geograficzny) masyw górski w Katalonii; Montserrat
(geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli; Montserrat
klasztor benedyktynów w masywie górskim Montserrat (1.1) w Katalonii; Montserrat

Morawy mɔˈravɨ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry; Mähren

Morze Adriatyckie ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego; Adriaterhavet

Morze Azowskie ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji; Asovhavet

Morze Barentsa ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa pn
(geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym; Barentshavet

Morze Bałtyckie ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze, położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie; Østersjøen

Morze Białe ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji; Kvitsjøen

Morze Czarne ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy; Svartehavet

Morze Czerwone ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim; Rødehavet

Morze Egejskie ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ n
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego; Egeer havet

Morze Irlandzkie ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią; Irskesjøen

Morze Japońskie pn
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją; Japanhavet

Morze Karaibskie ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego; Det karibiske hav

Morze Kaspijskie ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie; Kaspihavet

Morze Martwe ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ pn
(geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii; Dødehavet

Morze Norweskie ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny-zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego; Norskehavet

Morze Południowochińskie ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈçĩj̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego; Sørkinahavet

Morze Północne ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego; Nordsjøen

Morze Tyrreńskie ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim; Tyrrenhavet

Morze Wattowe pn
(geografia, geograficzny) część Morza Północnego obejmująca przybrzeżne wody Zatoki Niemieckiej, położona między kontynentem a łańcuchem Wysp Fryzyjskich; vadehavet

Morze Śródziemne ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ pn
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego; Middelhavet

Morze Żółte ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ pn
(geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim; Gulehavet

Moskwa ˈmɔskfa pn
(geografia, geograficzny) stolica Rosji; Moskva

Mount Everest pn
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach; Mount Everest

Moza ˈmɔza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie; Maas

Mozambik mɔˈzãmbʲik pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Mosambik

Mołdawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Rumunii, prawy dopływ Seretu; Moldau

Mołdawia mɔwˈdavʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie; Moldova

Mt maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ ɛ̃m‿ˈtɛ ˌɛvãŋˈɡɛlʲja ˈvɛdwuc ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˌmatɛˈ<sup>w</sup>uʃa abbreviation
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Ewangelia według świętego Mateusza, Ewangelia Mateusza, Mateusz Evangeliet etter Matteus

Murzyn ˈmuʒɨ̃n n
człowiek czarnoskóry mørk

Myanmar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma Burma

Myszka Miki ˈmɨʃka ˈmʲici pn
nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya Mikke Mus

NATO ˈnatɔ acronym
Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego; NATO

NN ɛ̃n‿ˈɛ̃n acronym
osoba o niezidentyfikowanej tożsamości Ola Nordmann

NRD ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ acronym
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna DDR

Naddniestrze nadˈdʲɲɛsṭʃɛ pn
(geografia, geograficzny) region autonomiczny Mołdawii; Transnistria

Nadrenia Północna-Westfalia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części; Nordrhein-Westfalen

Nadrenia-Palatynat ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec; Rheinland-Pfalz

Nahum pn
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) biblijne imię męskie; Nahum

Nairobi ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Kenii; Nairobi

Nalczyk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej; Naltsjik

Namibia nãˈmʲibʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Namibia

Namibijczyk ˌnãmʲiˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Namibii namibier

Namur pn
(geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1); Namur
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii; Namur

Nancy pn
(geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji Nancy

Nankin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica; Nanjing

Nantes pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii; Nantes

Narwa pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Estonii, na granicy z Rosją, nad rzeką Narwą (1.2); Narva

Natalia naˈtalʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Natalie

Natalis pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego jul

Natanael ˌnatãˈnaɛl pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych; Natanael

Nauru naˈ<sup>w</sup>uru pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1); Nauru

Ndżamena n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na pn
(geografia, geograficzny) stolica Czadu; N’Djamena

Neapol nɛˈapɔl pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech; Napoli

Nehemiasz pn
(biblijny) imię męskie Nehemja

Nepal ˈnɛpal pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Nepal

Neptun ˈnɛptũn pn
(mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem; mąż Salacji; Neptun
(astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego, odkryta 1846, niewidzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Neptun

Nicea ɲiˈʦ̑ɛa pn
(geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym; Nice

Niedziela Palmowa ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień; palmesundag

Niemcy ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Tyskland Føderale Republikken Tyskland

Niemiec ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑ n
człowiek narodowości niemieckiej tysker

Niemiecka Republika Demokratyczna ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie; Tyske Demokratiske Republikk

Niemka ˈɲɛ̃mka n
kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec tysker

Niger ˈɲiɡɛr pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niamey; Niger

Nigerczyk ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk n
obywatel Nigru nigerar

Nigeria ɲiˈɡɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży; Nigeria

Nikaragua ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Nicaragua

Nil ɲil pn
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu; Nilen

Nina ˈɲĩna pn
imię żeńskie; Nina

Nix ɲiks pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona Nix

Noe ˈnɔɛ pn
(biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu; Noah
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Noah

Normandia nɔrˈmãndʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji; Normandie

Norweg ˈnɔrvɛk n
człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii nordmann

Norwegia nɔrˈvɛɟja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo; Norge

Norweżka nɔrˈvɛʃka n
kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii nordmann

Norymberga ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Nürnberg

Nowa Fundlandia ˈnɔva fũnˈdlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador; Newfoundland

Nowa Gwinea ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) wyspa Oceanii; Ny-Guinea

Nowa Kaledonia ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francja ze stolicą w Numei, położone w Oceanii; Ny-Caledonia

Nowa Zelandia ˈnɔva zɛˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; New Zealand Ny-Zealand

Nowe Delhi ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Indii; New Delhi

Noworosyjsk pn
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym; Novorossijsk

Nowosybirsk ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem; Novosibirsk

Nowozelandczyk ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk n
obywatel Nowej Zelandii newzealender

Nowy Brunszwik ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; New Brunswick

Nowy Jork ˈnɔvɨ ˈjɔrk pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Stanów Zjednoczonych; New York

Nowy Orlean ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych; New Orleans

Nowy Rok ˈnɔvɨ ˈrɔk n
święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim Nyttår nyttår

Nubia ˈnubʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie; Nubia

Nunavut pn
(geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich; Nunavut

Nuuk pn
(geografia, geograficzny) stolica Grenlandii; Godthåb

OK ɔ‿ˈkɛj adj
(potocznie, potoczny) w porządku, dobry alt i orden

OK ɔ‿ˈkɛj adv
(potocznie, potoczny) w porządku, dobrze alt i orden

OK ɔ‿ˈkɛj interjection
(potocznie, potoczny) oznaczający zgodę alt i orden

ONZ ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych FN

Ocean Arktyczny ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi; Nordishavet

Ocean Atlantycki ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką; Atlanterhavet

Ocean Indyjski ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi; Indiahavet

Ocean Spokojny ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ pn
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi; Stillehavet

Oceania ˌɔʦ̑ɛˈãɲja n
(geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent; Oseania

Odessa pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym; Odessa

Odra ˈɔdra pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech; Oder

Odyseja ˌɔdɨˈsɛja pn
(literacko) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi; Odysseen

Ofelia ɔˈfɛlʲja pn
imię żeńskie pochodzenia greckiego; Ophelia

Ojcze nasz ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”; Fader vår

Olaf ˈɔlaf pn
imię męskie; Olav

Oliwia ɔˈlʲivʲja pn
imię żeńskie; Olivia

Oman ˈɔ̃mãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie; Oman

Omsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza; Omsk

Organizacja Narodów Zjednoczonych ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka; forente nasjoner

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej; Den nordatlantiske traktats organisasjon

Orlean pn
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą; Orléans

Ormianin ɔrˈmʲjä̃ɲĩn pn
osoba narodowości ormiańskiej armenar

Osetia Południowa ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość; Sør-Ossetia

Oslo ˈɔslɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Norwegii; Oslo

Ottawa ɔtˈːava pn
(geografia, geograficzny) stolica Kanady; Ottawa

Ozeasz pn
(biblijny) Księga Ozeasza; Hoseas
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Hoseas

Ozyrys ɔˈzɨrɨs pn
(mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych; Osiris
(astronomia, astronomiczny) planeta spoza Układu Słonecznego; Osiris

Ołtarz ˈɔwtaʃ pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Altaret

PI pɛ‿ˈi acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Państwo Islamskie ISIS

PKB pɛ‿ka‿ˈbɛ acronym
= produkt krajowy brutto; BNP

Padwa ˈpadva pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech; Padova

Pakistan paˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Pakistan

Palau ˈpalaw pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii; Palau

Palermo paˈlɛrmɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech w regionie Sycylia; Palermo

Palestyna ˌpalɛˈstɨ̃na pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego; Palestina

Palestyńczyk ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Palestyny palestiner

Pan pãn pn
(mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami; Pan
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie Herre

Panama pãˈnãma pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Panama

Panamczyk pãˈnãmʧ̑ɨk n
obywatel Panamy panaman

Pandora n
(mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość; Pandora

Pani n
oficjalna pisana forma grzecznościowa pani frøken

Pani personalPronoun
druga osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński, oficjalna pisana forma grzecznościowa pani jako odpowiednik Ty din

Panna ˈpãnːa pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września; Jomfruen
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną; Jomfruen

Papua-Nowa Gwinea paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby; Papua Ny-Guinea

Paragwaj paˈraɡvaj pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Paraguay

Parlament Europejski parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej; Europaparlamentet

Paryż ˈparɨʃ pn
(geografia, geograficzny) stolica Francji; Paris

Pas Kuipera ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra pn
(astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji; Kuiperbeltet

Pasawa pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią; Passau

Patrycja paˈtrɨʦ̑ʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Patricia

Patryk ˈpatrɨk pn
imię męskie; Patrik

Paweł ˈpavɛw pn
imię męskie; Pål Paul

Państwo Izrael pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa Staten Israel

Państwo Środka n
(książkowy) (peryfrastyczny) Chiny Kina

Pekin ˈpɛcĩn pn
(geografia, geograficzny) stolica Chin; Beijing Pekin

Peloponez ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim; Peloponnes

Pers pɛrs n
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Persji (dzisiejszego Iranu) persisk

Persefona pn
(mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych; Persephone

Peru ˈpɛru pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie; Peru

Peruwiańczyk ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Peru peruansk

Pełczyce pɛwˈʧ̑ɨʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; rav

Piemont ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie; Piemonte

Pierwszy Maja ˈpʲjɛrfʃɨ ˈmaja n
(potocznie, potoczny) (zobacz) Święto Pracy første mai

Pikardia pʲiˈkardʲja pn
(geografia, geograficzny) region północnej Francji; Picardie

Piotr pʲjɔtr̥ pn
imię męskie; Peter Peder Petter

Pireneje ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie; Pyreneene Pyreneane

Pismo ˈpʲismɔ n
(skrót, skrótowiec, skrótowo) Pismo Święte, Biblia Bibelen

Pitagoras ˌpʲitaˈɡɔras pn
(filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof; Pythagoras

Piza pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza; Pisa

Pięćdziesiątnica n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów pinse
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w judaizmie: święto obchodzone 6 dnia miesiąca siwan, upamiętniające nadanie Tory pinse

Pjongjang ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk pn
(geografia, geograficzny) stolica Korei Północnej; Pyongyang

Platon ˈplatɔ̃n pn
(historia, historyczny, historycznie) grecki filozof; Platon

Plejady plɛˈjadɨ pn
(astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka; Pleiadene

Pluton ˈplutɔ̃n pn
(mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem; Pluto
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego; Pluto

Podgorica ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry; Podgorica

Polak ˈpɔlak n
obywatel Polski polakk

Polinezja Francuska ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii; Fransk Polynesia

Polka ˈpɔlka n
obywatelka Polski, przedstawicielka narodu polskiego polakk

Polska ˈpɔlska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie; Polen

Pomorze pɔ̃ˈmɔʒɛ pn
(geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim; Pommern

Port-au-Prince pn
(geografia, geograficzny) stolica Haiti; Port-au-Prince

Portoryko ˌpɔrtɔˈrɨkɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich; Puerto Rico

Portugalczyk ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk n
człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii portugiser

Portugalia ˌpɔrtuˈɡalʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego; Portugal

Poznań ˈpɔznãɲ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski; Poznań

Południe pɔˈwudʲɲɛ n
(potocznie, potoczny) kraje znajdujące się na południe od mówiącego; również zbiorcze określenie Włoch, Hiszpanii, Grecji i Portugalii dla Europejczyków sør
(potocznie, potoczny) nazwa państwa „Konfederacja Stanów Zjednoczonych Ameryki” istniejącego w latach 1860-1865 sør

Praga ˈpraɡa pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech; Praha Prag

Prometeusz pn
(astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna; Prometeus
(mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień; Prometeus

Prusy ˈprusɨ n
(historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej Preussen

Puchar ˈpuxar pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Begeret

Północ ˈpuwnɔʦ̑ n
(potocznie, potoczny) kraje znajdujące się na północ od mówiącego; również obszary o mroźnym klimacie nord

Półwysep Arabski puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci n
(geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską; Arabia

Półwysep Skandynawski pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Europie Północnej; Skandinavia

Quebec n
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Québec

Québec n
miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec Québec

Ra ra ɛr‿ˈa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca; Ra

Rachela raˈxɛla pn
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie; Rakel

Rafał ˈrafaw pn
imię męskie; Raffel

Rajmund ˈrajmũnt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Raymond

Rak rak pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca; Krepsen
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą; Krepsen

Ratyzbona pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, leżące nad Dunajem; Regensburg

Realpolitik ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy; realpolitikk

Rebeka rɛˈbɛka pn
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; Rebekka

Regina rɛˈɟĩna pn
imię żeńskie; Regine

Ren rɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem; Rhinen

Renata rɛ̃ˈnata pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Renate

Rennes pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania; Rennes

Republika Armenii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Armenii jako państwa; Republikken Armenia

Republika Azerbejdżanu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Azerbejdżanu jako państwa; Republikken Aserbajdsjan

Republika Beninu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Beninu Republikken Benin

Republika Bułgarii pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii; Republikken Bulgaria

Republika Cypryjska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Cypru jako państwa; Republikken Kypros

Republika Czeska rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo) Den tsjekkiske republikk

Republika Dominikańska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Dominikany jako państwa; Den dominikanske republikk

Republika Estońska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii; Republikken Estland

Republika Federalna Niemiec rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn; Forbundsrepublikken Tyskland

Republika Francuska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa; Republikken Frankrike

Republika Grecka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Grecji jako państwa ; Republikken Hellas

Republika Islandii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Islandii jako państwa Republikken Island

Republika Kazachstanu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kazachstanu jako państwa Kasakhstan

Republika Litewska pn
(oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Litwy jako państwa; Litauen

Republika Paragwaju pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Paragwaju Republikken Paraguay

Republika Południowej Afryki rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Sør-Afrika

Republika Włoska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch den italienske republikk

Republika Zielonego Przylądka rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kapp Verde

Republika Łotewska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Łotwy jako państwa; Republikken Latvia

Republika Środkowoafrykańska rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w centralnej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi; Den sentralafrikanske republikk

Robert ˈrɔbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Robert

Rodan ˈrɔdãn pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy; Rhône
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji; Rhône

Roger n
imię męskie Roar

Roksana rɔˈksãna pn
polskie imię żeńskie pochodzenia perskiego; Roxana

Roland ˈrɔlãnt pn
polskie imię męskie pochodzenia starofrancuskiego; Roland

Rom rɔ̃m n
(etnografia, etnograficzny) członek romskiej grupy etnicznej; Roma

Roma ˈrɔ̃ma pn
(geografia, geograficzny) nazwa kilku miast w różnych państwach świata Romafolket
(mitologia rzymska) bogini Rzymu i tradycyjne uosobienie państwa rzymskiego; Romafolket
imię żeńskie; Romafolket

Roman ˈrɔ̃mãn pn
imię męskie; roman

Romeo pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira Romeo

Rosja ˈrɔsʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie; Russland

Rosjanin rɔˈsʲjä̃ɲĩn n
człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji; russer

Rosjanka rɔˈsʲjãŋka n
obywatelka Rosji russer

Rudolf ˈrudɔlf pn
imię męskie; Rudolf

Rumun ˈrũmũn n
człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii rumen

Rumunia rũˈmũɲja pn
(geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie; Romania

Rut ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut pn
imię żeńskie Ruth

Rwanda ˈrvãnda pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali; Rwanda

Rwandyjczyk rvãnˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Rwandy rwander

Ryby ˈrɨbɨ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca; Fiskene
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią; Fiskene

Ryga ˈrɨɡa pn
(geografia, geograficzny) stolica Łotwy; Riga

Ryn rɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim; Rhinen

Ryszard ˈrɨʃart pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Richard Rikard

Rzeźbiarz ˈʒɛʑbʲjaʃ pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Bildehoggaren

Rzym ʒɨ̃m pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch; Roma

SMS ɛs‿ɛ̃m‿ˈɛs acronym
(telekomunikacja) krótka wiadomość tekstowa wysyłana z telefonu komórkowego tekst
(telekomunikacja) usługa wysyłania SMS-ów (1.1); tekst

Saara pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec; Saarland

Sahara Zachodnia saˈxara zaˈxɔdʲɲa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo; Vest-Sahara

Saint Kitts i Nevis pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Ameryce Północnej; Saint Kitts og Nevis

Saint Lucia pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie (1.2) o tej samej nazwie; Saint Lucia
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych; Saint Lucia

Saint Vincent i Grenadyny pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej; Saint Vincent og Grenadinene

Saksonia saˈksɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w Niemczech; Sachsen

Saksonia-Anhalt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu; Sachsen-Anhalt

Salomon saˈlɔ̃mɔ̃n pn
(biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości; Salomo
imię męskie pochodzenia semickiego; Salomo

Salwador salˈvadɔr pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; El Salvador

Salwadorczyk ˌsalvaˈdɔrʧ̑ɨk n
obywatel Salwadoru salvadoraner

Salzburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2); Salzburg

Samarkanda pn
(geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie; Samarkand

Samoa sãˈmɔa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia; Samoa

Samoa Amerykańskie sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii; Amerikansk Samoa

Samuel sãˈmu<sup>w</sup>ɛl pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Samuel

San Marino ˈsãn maˈrʲĩnɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; San Marino

Sana ˈsãna pn
(geografia, geograficzny) stolica Jemenu; Sanaá

Sara ˈsara pn
imię żeńskie; Sara

Saragossa ˌsaraˈɡɔsːa pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii; Zaragoza

Sardynia sarˈdɨ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym; Sardinia

Sardyńczyk sarˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Sardynii lub osoba płci męskiej pochodząca z Sardynii sardisk

Saturn ˈsaturn pn
(mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów przedstawiany jako starzec trzymający w ręce sierp albo kosę, utożsamiany z greckim Kronosem; legendarny władca Italii; mąż Ops; Saturn
(astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Saturn

Saul sawl pn
(biblijny) postać biblijna, król Izraela Saul
imię męskie; Saul

Scytia ˈsʦ̑ɨtʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca część Ukrainy; Skytia

Sekwana sɛˈkfãna pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż; Seinen

Senegal sɛ̃ˈnɛɡal pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze; Senegal

Septuaginta pn
(historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine; Septuaginta

Serb sɛrp n
człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii serber

Serbia ˈsɛrbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry; Serbia

Serbia i Czarnogóra ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie; Serbia og Montenegro

Serbka ˈsɛrpka n
kobieta lub dziewczyna narodowości serbskiej, obywatelka Serbii, mieszkanka Serbii serber

Seszele sɛˈʃɛlɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim; Seychellene

Set pn
(biblijny) postać biblijna, syn prarodziców; Set
(mitologia egipska) demoniczne bóstwo egipskie, pan pustyń i chaosu; Set

Seul ˈsɛ<sup>w</sup>ul pn
(geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej; Seoul

Sewilla sɛˈvʲilːa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji; Sevilla

Sfederowane Stany Mikronezji ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; Mikronesiaføderasjonen

Sfinks n
(mitologia, mitologiczny) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami; Sfinksen

Sierra Leone ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown; Sierra Leone

Singapur sʲĩŋˈɡapur pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji; Singapore

Singapurczyk ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk n
obywatel Singapuru singaporer

Skandynaw skãnˈdɨ̃naf pn
mieszkaniec Skandynawii skandinavisk

Skandynawia ˌskãndɨ̃ˈnavʲja n
(geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję; Skandinavia

Skorpion ˈskɔrpʲjɔ̃n pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada; Skorpionen
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem; Skorpionen

Smok smɔk pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; Dragen

Soczi ˈsɔʧ̑ʲi pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym; Sotsji

Sofia ˈsɔfʲja pn
(geografia, geograficzny) stolica Bułgarii; Sofia

Sofoniasz pn
(biblijny) imię męskie; Sefanias

Sogdiana pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany; Sogdia

Sokrates sɔˈkratɛs pn
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof; Sokrates

Somalia sɔ̃ˈmalʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu; Somalia

Somalijczyk ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk n
obywatel Somalii somalier

Sparta ˈsparta pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji; Sparta
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie Sparta

Spira pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat; Speyer

Sri Dźajawardanapura Kotte ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki; Kotte

Sri Lanka ˈsrʲi ˈlãnka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon; Sri Lanka

Stambuł ˈstãmbuw pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach; Istanbul

Stany Zjednoczone ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie; Forente Stater

Stany Zjednoczone Ameryki ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie; Amerikas forente stater

Stefan ˈstɛfãn pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Stefan

Stralsund pn
(geografia, geograficzny) (administracja) nadbałtyckie miasto powiatowe i hanzeatyckie w niemieckim kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie; ; Stralsund

Strasburg pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji; Strasbourg

Strefa Gazy ˈstrɛfa ˈɡazɨ pn
część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim; Gazastripa

Strzelec ˈsṭʃɛlɛʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia; Skytten
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem; Skytten

Stuttgart pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia; Stuttgart

Suazi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Swaziland

Sudan ˈsudãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; Sudan

Sudan Południowy ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; Sør-Sudan

Sudańczyk suˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Sudanu, obywatel Sudanu albo Sudanu Południowego sudaner

Sudety suˈdɛtɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską; Sudetene

Sumatra sũˈmatra pn
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich; Sumatra

Surinam suˈrʲĩnãm pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo; Surinam

Svalbard ˈsfalbart pn
(geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii; Svalbard

Syberia sɨˈbɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji; Sibir

Sycylia sɨˈʦ̑ɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech; Sicilia

Sydney pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Australii; Sydney

Sydon ˈsɨdɔ̃n n
(geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego; Sidon

Syjon pn
(geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy Sion
(geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy; Sion

Sylwester sɨlˈvɛstɛr pn
imię męskie; nyttårsaften

Sylwia ˈsɨlvʲja pn
imię żeńskie; Sylvia

Syrakuzy pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, we wschodniej Sycylii; Syracuse

Syria ˈsɨrʲja pn
(geografia, geograficzny) kraj w Azji; Syria

Syriusz ˈsɨrʲjuʃ pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa; Hundestjernen

Szczecin ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego; Szczecin

Sziraz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji; Syrah

Szkocja ˈʃkɔʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo; Skottland

Szkot ʃkɔt n
mieszkaniec Szkocji skotte

Szkotka ˈʃkɔtka n
mieszkanka Szkocji skotte

Sztokholm ˈʃtɔkxɔlm pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji; Stockholm

Szwabia ˈʃfabʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji; Schwaben

Szwajcar ˈʃfajʦ̑ar n
obywatel Szwajcarii sveitser

Szwajcaria ʃfajˈʦ̑arʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie; Sveits

Szwecja ˈʃfɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego; Sverige

Szwed ʃfɛt n
człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji svenske

Szwedka ˈʃfɛtka n
kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji svensk kvinne

Szymon ˈʃɨ̃mɔ̃n pn
imię męskie Simon

Słowacja swɔˈvaʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej; Slovakia

Słowenia swɔˈvɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie; Slovenia

Słowianin swɔˈvʲjä̃ɲĩn n
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy; slaver

T-shirt t‿ʃʲirt n
(krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem T-skjorte

TV acronym
= telewizja, telewizyjny TV

Tadżyk ˈtaʤ̑ɨk n
obywatel Tadżykistanu tadsjikisk språk

Tadżykistan ˌtaʤ̑ɨˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Tadsjikistan

Tajlandia tajˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Thailand

Tajwan ˈtajvãn n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję; Taiwan
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym; Taiwan

Tallinn ˈtallʲĩn pn
(geografia, geograficzny) stolica Estonii; Tallinn

Tamiza tãˈmʲiza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii; Themsen

Tanatos tãˈnatɔs pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors; Thanatos

Tanganika pn
(geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga; Tanganyika
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego; Tanganyika
(geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego; Tanganyika

Tangier ˈtãŋʲɟɛr pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, port nad Cieśniną Gibraltarską; Tanger

Tanzania tãw̃ˈzãɲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma; Tanzania

Tara pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na pograniczu obwodów nowosybirskiego i omskiego w Rosji, prawy dopływ Irtysza; tara

Tartus pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii; Tartus

Tasmania tasˈmãɲja pn
(geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii; Tasmania

Taszkent ˈtaʃkɛ̃nt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Uzbekistanu; Tasjkent

Tbilisi ˌtbʲiˈlʲisʲi pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji; Tbilisi

Tel Awiw pn
(geografia, geograficzny) właściwie Tel Awiw-Jafa, miasto w Izraelu nad Morzem Śródziemnym; Tel Aviv

Teneryfa pn
(geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich; Tenerife

Teodor tɛˈɔdɔr pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Theodor

Teodoryk pn
rzadkie polskie imię męskie; Didrik

Teofil tɛˈɔfʲil pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Teofilos

Teresa tɛˈrɛsa pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Therese

Terytoria Północno-Zachodnie ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ pn
(geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich; Nordvestterritoria

Tesalia tɛˈsalʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji; Thessalia

Tetyda tɛˈtɨda pn
(mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid; Thetis

Timor Wschodni ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Øst-Timor

Tirsa pn
(geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Samarii, stanowisko archeologiczne; Tirsa

Tiumeń pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą; Tjumen

Tobiasz ˈtɔbʲjaʃ pn
imię męskie; Tobias

Togo ˈtɔɡɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé; Togo

Tokio ˈtɔcɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Japonii; Tokyo

Tomasz ˈtɔ̃maʃ pn
imię męskie; Thomas

Tonga ˈtɔ̃ŋɡa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii; Tonga

Tora ˈtɔra pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg; Thora

Toskania tɔˈskãɲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech; Toscana

Tracja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię; Thrakia

Trewir pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą; Trier

Trynidad i Tobago trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ pn
(geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej; Trinidad og Tobago

Tulon pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var Toulon

Tuluza tuˈluza pn
miasto we Francji; Toulouse

Tunezja tũˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Tunisia

Tunis ˈtũɲis pn
(geografia, geograficzny) stolica Tunezji; Tunis

Turcja ˈturʦ̑ʲja pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji; Tyrkia

Turek ˈturɛk n
osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji tyrker

Turkmen ˈturkmɛ̃n n
obywatel Turkmenistanu turkmener

Turkmenistan ˌturkmɛ̃ˈɲistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej; Turkmenistan

Turyn ˈturɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu; Torino

Turyngia tuˈrɨ̃ŋʲɟja pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie; Thüringen

Tuvalu tuˈvalu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika; Tuvalu

Tuwalczyk tuˈvalʧ̑ɨk n
obywatel Tuvalu tuvaler

Tybet ˈtɨbɛt pn
(geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej; Tibet
kraj na Wyżynie Tybetańskiej Tibet

Tybetanka ˌtɨbɛˈtãnka n
mieszkanka Tybetu tibetansk

Tybetańczyk ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego tibetansk

Tymoteusz ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ pn
imię męskie; Timoteus

Tyrol pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy; Tirol

Tytus ˈtɨtus pn
imię męskie; Titus

USA u‿ɛs‿ˈa acronym
= (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki; USA

Uganda uˈɡãnda pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali; Uganda

Ugandyjczyk ˌuɡãnˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Ugandy ugander

Ukraina ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie; Ukraina

Układ Słoneczny ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ pn
(astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej; solsystem

Uljanowsk pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą; Uljanovsk

Ulm pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia; Ulm

Unia Europejska ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 28 państw europejskich; Europeiske Union Den europeiske union

Uran ˈurãn pn
(astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, odkryta 1781, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Uranus

Uranos uˈrãnɔs pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai, ojciec tytanów (Hyperiona, Japetosa, Kojosa, Kriosa, Kronosa, Okeanosa), tytanid (Fojbe, Mnemosyne, Rei, Tei, Temidy, Tetydy), hekatonchejrów, cyklopów niebiańskich, Erynii, gigantów i nimf jesionowych; Uranus

Urszula urˈʃula pn
imię żeńskie; Ursula

Urugwaj uˈruɡvaj pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Uruguay

Uzbekistan ˌuzbɛˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Usbekistan

Ułan Bator ˈuwãn ˈbatɔr pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Mongolii; Ulan Bator

Valletta pn
(geografia, geograficzny) stolica Malty; Valletta

Vancouver pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kanadzie Vancouver
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w USA w stanie Waszyngton Vancouver

Vanuatu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii; Vanuatu

Victoria pn
(geografia, geograficzny) stolica Seszeli; Viktoria

WC vu‿ˈʦ̑ɛ n
ubikacja dass

WNP vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ acronym
= Wspólnota Niepodległych Państw; SUS

Waga ˈvaɡa pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października; Vekten
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem; Vekten

Wagadugu pn
(geografia, geograficzny) stolica Burkina Faso; Ouagadougou

Waldemar valˈdɛ̃mar pn
imię męskie; Valdemar Waldemar

Walenty vaˈlɛ̃ntɨ pn
imię męskie; Falentin

Walhalla n
(mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju Valhall

Walia ˈvalʲja pn
(geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii; Wales

Walijczyk vaˈlʲijʧ̑ɨk n
mieszkaniec Walii waliser

Wallach pn
nazwisko męskie; vallak

Walonia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii Vallonien

Warkocz Bereniki ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; Berenikes hår

Warszawa varˈʃava pn
(geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto; Warszawa

Wasza Wysokość n
zwrot grzecznościowy w stosunku do osoby z rodziny królewskiej lub książęcej Deres Majestet

Watykan vaˈtɨkãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Vatikanstaten

Wawrzyniec vavˈʒɨ̃ɲɛʦ̑ pn
imię męskie; Lafranz

Wenecja vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo; Venezia

Wenecja Euganejska vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska pn
(geografia, geograficzny) region we Włoszech; Veneto

Wener pn
(geografia, geograficzny) jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji; Vänern

Wenezuela ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas; Venezuela

Wenus ˈvɛ̃nus pn
(astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie; Venus
(mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą; Venus

Werona pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska; Verona

Weronika ˌvɛrɔ̃ˈɲika pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Veronika Veronica

Wersal ˈvɛrsal pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich; Versailles

Wesołych Świąt vɛˈsɔwɨç ˈɕfʲjɔ̃nt interjection
…używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia god jul

Wetter pn
(geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju; Vättern

Wezuwiusz vɛˈzuvʲjuʃ pn
(geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech; Vesuv

Wełtawa vɛwˈtava pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby; Moldau

Wiedeń ˈvʲjɛdɛ̃ɲ pn
(geografia, geograficzny) stolica Austrii; Wien

Wielka Brytania ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Storbritannia

Wielkanoc vʲjɛlˈkãnɔʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa; påske

Wielki Czwartek n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy; skjærtorsdag

Wielki Piątek ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa; langfredag

Wielki Post ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie; fastelavn

Wielki Wybuch ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux pn
(astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata; Big Bang

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie pn
(geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA; De store sjøer

Wielkie Księstwo Luksemburga pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa; Storhertugdømmet Luxembourg

Wientian ˈvʲjɛ̃ntʲjãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Laosu; Vientiane

Wietnam ˈvʲjɛtnãm pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Vietnam

Wietnamczyk vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk n
obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej vietnamesisk

Wietnamka vʲjɛtˈnãmka n
obywatelka Wietnamu, mieszkanka Wietnamu, kobieta narodowości wietnamskiej vietnamesisk

Wigilia vʲiˈɟilʲja pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia; julaften

Wikipedia ˌvʲiciˈpɛdʲja pn
(informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia Wikipedia

Wikisłownik ˌvʲiciˈswɔvʲɲik pn
(neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować; Wiktionary Wikiordboken

Wikiźródła ˌvʲiciʑˈrudwa pn
wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia; Wikikilden

Wiktor ˈvʲiktɔr pn
imię męskie; Viktor

Wiktoria vʲikˈtɔrʲja pn
(mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike; Viktoria
imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Viktoria

Wilhelm ˈvʲilxɛlm pn
imię męskie; Vilhelm

Wilk vʲilk pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Ulven

Wilno ˈvʲilnɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Litwy; Vilnius

Wisznu ˈvʲiʃnu pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu Vishnu

Wisła ˈvʲiswa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce; Wisła

Wit vʲit pn
imię męskie; Vittus

Wodnik ˈvɔdʲɲik pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego; Vannmannen
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią; Vannmannen

Wolarz ˈvɔlaʃ pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; Bjørnepassaren

Wolne Hrabstwo Burgundii pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowo-wschodniej Francji; Franche-Comté

Wołga ˈvɔwɡa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego; Volga

Wołoszczyzna pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii; Valakia

Wspólnota Niepodległych Państw fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR; SUS

Wybrzeże Kości Słoniowej vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Elfenbenskysten

Wyspa Wielkanocna pn
(geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai; Påskeøya

Wyspa Świętej Heleny ˈvɨspa ˈɕfʲjɛ̃ntɛj xɛˈlɛ̃nɨ pn
(geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna na Oceanie Atlantyckim Saint Helena

Wyspy Kanaryjskie ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej; Kanariøyene
(geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1) Kanariøyene

Wyspy Marshalla ˈvɨspɨ marˈʃala pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro; Marshalløyene

Wyspy Owcze ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim; Færøyene
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1) Færøyene

Wyspy Salomona ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; Salomonøyene

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce; São Tomé og Príncipe

Węgier ˈvɛ̃ŋʲɟɛr n
człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier ungarar

Węgry ˈvɛ̃ŋɡrɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Ungarn

Władywostok ˌvwadɨˈvɔstɔk pn
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Rosji nad Morzem Japońskim; Vladivostok

Włoch vwɔx n
człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch italiener

Włochy ˈvwɔxɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię; Italia

Włoszka ˈvwɔʃka n
kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch italiener

ZSRR ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr acronym
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich SSSR USSR

Zachariasz zaˈxarʲjaʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Sakarias Sakarja

Zachodni Brzeg zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael; Vestbredden

Zagrzeb ˈzaɡʒɛp pn
(geografia, geograficzny) stolica Chorwacji; Zagreb

Zalew Szczeciński pn
(geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, leżący w jego południowej części, podzielony na część polską i niemiecką; Oderlagunen

Zalew Wiślany pn
(geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, odcięty przez Mierzeję Wiślaną od Zatoki Gdańskiej; Wisłalagunen

Zambia ˈzãmbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Zambia

Zatoka Fińska zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią; Finskebukta

Zatoka Meksykańska zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska n
(geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej; Mexicogolfen

Zatoka Ryska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią; Rigabukten

Zelandia zɛˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii; Zeeland
(geografia, geograficzny) wyspa Danii; Sjælland

Zesłanie Ducha Świętego pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów pinse

Ziemia ˈʑɛ̃mʲja pn
(astronomia, astronomiczny) trzecia według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, w starożytności i średniowieczu uważana za centralne ciało wszechświata, do czasów Kopernika uważana za nieruchomą; jorden Jorden

Zimbabwe zʲĩmˈbabvɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare; Zimbabwe

Zjednoczone Emiraty Arabskie ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; De forente arabiske emirater

Zjednoczone Królestwo ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ pn
(geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej Det forente kongerike Storbritannia og Nord-Irland

Zofia ˈzɔfʲja pn
imię żeńskie; Sofia

Zurych pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii; Zürich

Zuzanna zuˈzãnːa pn
imię żeńskie; Susanne

Związek Radziecki ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991; Sovjetunionen

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję; Unionen av Sovjetiske Sosialistrepublikker Unionen av sosialistiske rådsrepublikker

a a conjunction
…uzupełniania og
…objaśnień og
…przeciwstawności og
…wynikania og

a kysz a‿ˈkɨʃ interjection
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) uciekaj, zmykaj (w stosunku do człowieka lub innej istoty żywej) forsvinn

abaka aˈbaka n
lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie; sjakkel

abakus aˈbakus n
(architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny; abacus
przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł; abacus

abandon aˈbãndɔ̃n n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową; dereliksjon

abażur aˈbaʒur n
osłona na lampę, tłumiąca jej zbyt jaskrawe światło lampeskjerm

abchaski apˈxasʲci n
język używany w Abchazji; abkhasisk

abdukcja abˈdukʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) odchylenie kończyny od osi ciała; abduksjon

abdykacja ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja n
zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej abdikasjon

abdykować ˌabdɨˈkɔvaʨ̑ v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji abdisere

abecadlarz ˌabɛˈʦ̑adlaʃ n
(przestarzałe, przestarzały) skorowidz indeks

abecadło ˌabɛˈʦ̑adwɔ n
(gramatyka) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku abc

abecedariusz ˌabɛʦ̑ɛˈdarʲjuʃ n
skorowidz indeks

abisyński ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci adj
(historia, historyczny, historycznie) związany z Abisynią (dziś: Etiopia) abessinier

abituria ˌabʲiˈturʲja n
(przestarzałe, przestarzały) szkolne świadectwo dojrzałości, matura abitur

ablatyw abˈlatɨf n
(gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika; ablativ

abolicja ˌabɔˈlʲiʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawowy, powszechny akt łaski, polegający na zakazie wszczęcia lub nakazie umorzenia postępowania karnego w stosunku do pewnych rodzajów przestępstw lub kategorii przestępców; abolisjon

abonament ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt n
regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism abonnement

abonent aˈbɔ̃nɛ̃nt n
osoba płacąca stałą opłatę, abonament abonnent

aborcja aˈbɔrʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; wywołanie poronienia; abort

abrewiacja ˌabrɛˈvʲjaʦ̑ʲja n
(książkowy) (termin specjalistyczny) skrót wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie, szczególnie w odniesieniu do dawnych rękopisów forkortelse

abrewiatura ˌabrɛvʲjaˈtura n
(książkowy) system skrótów najczęściej używanych wyrażeń, stosowany w starożytności i średniowieczu; forkorting

absolut apˈsɔlut n
to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg; absolutt

absolutny ˌapsɔˈlutnɨ adj
całkowity, zupełny, bezwzględny absolutt
(filozofia, filozoficzny) istniejący obiektywnie absolutt
niekwestionowany absolutt
oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad absolutt

absolutyzm ˌapsɔˈlutɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona; absolutisme

absolwować ˌapsɔlˈvɔvaʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać absolucji, rozgrzeszenia frikjenne

absorbować ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑ v
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie absorbere
pochłaniać, zaprzątać całkowicie czyjąś myśl, uwagę, czas; zajmować kogoś påta seg

absorpcja apˈsɔrpʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą; absorpsjon

abstrahować ˌapstraˈxɔvaʨ̑ v
(książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś avfeie

abstrakcja apsˈtrakʦ̑ʲja n
(sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością; abstraksjon
coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania abstraksjon
nierealny pogląd abstraksjon
pojęcie ogólne abstraksjon
proces tworzenia pojęć ogólnych (1.3); abstraksjon

abstrakcyjny ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ adj
nie mający związku z rzeczywistością abstrakt

abstrakt ˈapstrakt n
(filozofia, filozoficzny) pojęcie ogólne utworzone w wyniku abstrahowania, niemające odpowiednika w konkretnym rzeczywistym przedmiocie distraksjon
(książkowy) zwięzły wyciąg z tekstu naukowego lub dokumentu, publikowany najczęściej w języku angielskim distraksjon

abstynencja ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; abstinens

abstynent apsˈtɨ̃nɛ̃nt n
osoba nie pijąca napojów alkoholowych avholdsmann
osoba wstrzemięźliwa, powściągliwa, powstrzymująca się od czegoś avholdsmann

absurd ˈapsurt n
nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia absurditet

absurdalność n
cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność absurditet

absurdalny ˌapsurˈdalnɨ adj
(potocznie, potoczny) ogromny absurd
nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu absurd

absynt ˈapsɨ̃nt n
alkoholowy napój wysokoprocentowy, otrzymywany w procesie destylacji z różnego rodzaju ziół, przede wszystkim z kwiatów i liści piołunu; absint

absyntowy adj
związany z absyntem; zawierający absynt absint

abuzywny adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) naruszający zasady współżycia społecznego, stanowiący nadużycie, zawierający zakazane zapisy grov

acetamid ˌaʦ̑ɛˈtãmʲit n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy amidów o wzorze sumarycznym C2H5NO, pochodna kwasu octowego, bezbarwne krystaliczne ciało stałe, wykorzystywany w przemyśle tworzyw sztucznych, w spawalnictwie oraz do produkcji lakierów i materiałów wybuchowych; acetamid

aceton aˈʦ̑ɛtɔ̃n n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik; aceton

acetonowy adj
(chemia, chemiczny) związany z acetonem, zawierający aceton aceton

ach ax interjection
…służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie ai

achillesowy adj
mający związek z mitycznym Achillesem Akilles

adadżio aˈdaʤ̑ʲjɔ n
(choreografia, choreograficzny) liryczny taniec dwojga solistów, przechodzenie z pozy do pozy oraz podnoszenie tancerki przez partnera; visdomsord

adamaszek ˌadãˈmaʃɛk n
(włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej damask

adaptować ˌadapˈtɔvaʨ̑ v
(biologia, biologiczny) o organizmach: przystosować się/przystosowywać się w ciągu rozwoju ewolucyjnego do zmienionych warunków środowiska anpasse
dostosować/dostosowywać do innego użytku anpasse

addycja n
(biologia, biologiczny) mutacja polegająca na wstawieniu jednej lub większej liczby zasad addisjon

adekwatny ˌadɛˈkfatnɨ adj
dokładnie czemuś odpowiadający adekvat

adept ˈadɛpt n
osoba, która się kształci, szczególnie osoba zdobywająca wiedzę praktyczną student

adidas aˈdʲidas n
(potocznie, potoczny) but sportowy, w szczególności ten wyprodukowany przez firmę Adidas (zwykle w liczbie mnogiej) sneaker

administracja ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja n
kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp. ledelse
system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie; administrasjon
zarządzanie czymś, administrowanie administrasjon

administrator ˌadmʲĩɲiˈstratɔr n
osoba zarządzająca czymś administrator

administrować ˌadmʲĩɲiˈstrɔvaʨ̑ v
sprawować zarząd, kierować jakąś wyodrębnioną dziedziną działalności administrere

admiracja n
(książkowy) (dawniej, dawny) przejaw podziwu i uwielbienia dla kogoś lub czegoś beundring

admiralski adj
związany ze stanowiskiem admirała, należący do admirała admiral

admirał adˈmʲiraw n
(marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty; admiral
(marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1) admiral
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych admiral

admitancja n
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego; admittans

adopcja aˈdɔpʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne; adopsjon

adoptować ˌadɔpˈtɔvaʨ̑ v
dokonywać / dokonać adopcji adoptere

adrenalina ˌadrɛ̃naˈlʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu; adrenalin

adres ˈadrɛs n
informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka adresse

adresat aˈdrɛsat n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp. adressat
osoba, do której ktoś kieruje słowa, dla której jest przeznaczony jakiś utwór, odezwa itp. lesere

adresować ˌadrɛˈsɔvaʨ̑ v
odnosić się, zwracać się do określonej osoby lub grupy sende
umieszczać adres na liście, przesyłkę sende

adware n
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie rozpowszechniane za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów; reklameprogram
(informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy; reklameprogram

adwent ˈadvɛ̃nt n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej advent
(przestarzałe, przestarzały) dzień Bożego Narodzenia jul

adwentysta ˌadvɛ̃nˈtɨsta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty adventist

adwersarz adˈvɛrsaʃ n
oponent, rywal motstander

adwokat adˈvɔkat n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie; advokat

adwokat diabła adˈvɔkad ˈdʲjabwa n
(kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze djevelens advokat

aerodrom ˌaɛˈrɔdrɔ̃m n
(przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste flyplass

aerofagia ˌaɛrɔˈfaɟja n
(medycyna, medyczny) zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego polegające na nadmiernym połykaniu powietrza podczas jedzenia; aerofagi

afazja aˈfazʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu; afasi

afekt ˈafɛkt n
namiętność, silne uczucie kjærleik

afektowany ˌafɛktɔˈvãnɨ adj
przesadny, sztuczny affektert

afera aˈfɛra n
wydarzenie, które wywołało skandal; butikk

afgański avˈɡãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Afganistan lub jego narodu – Afgańczyków afghansk

afiks ˈafʲiks n
(gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek; affiks

afisz ˈafʲiʃ n
(poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej stangskudd

aforyzm aˈfɔrɨsm̥ n
zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy; aforisme

afro ˈafrɔ n
rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków; afro

afroamerykański adj
dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych afroamerikansk

afrykanerski ˌafrɨkãˈnɛrsʲci n
język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce; afrikaans

afrykański ˌafrɨˈkãj̃sʲci adj
związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę afrikansk

agawa aˈɡava n
(botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach; agave

agenda aˈɡɛ̃nda n
filia urzędu lub instytucji grein
terminarz agenda
ustalony plan jakiegoś spotkania agenda

agent ˈaɡɛ̃nt n
pracownik wywiadu agent
przedstawiciel jakiejś firmy agent
tajny pracownik policji lub służb specjalnych agent

agnostycyzm ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd, według którego nigdy nikomu nie uda się dowieść istnienia lub nieistnienia boga; pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu; agnostisisme

agonia aˈɡɔ̃ɲja n
(przenośnie, przenośnia) pogorszenie się stanu czegoś prowadzące do upadku dødskamp
stan bezpośrednio poprzedzający zgon; dødskamp

agorafobia ˌaɡɔraˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych; agorafobi

agrafka aˈɡrafka n
rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu; splint

agrest ˈaɡrɛst n
(spożywczy) owoc agrestu (1.1) stikkelsbær

agresywny ˌaɡrɛˈsɨvnɨ adj
zachowujący się wrogo, napastliwie aggressiv

aha ˈaxa interjection
…wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia aha
…wyrażenie przypomnienia aha

aikido ajˈcidɔ n
japońska sztuka samoobrony; aikido

aj aj interjection
wykrzyknik oznajmiający ból lub zaskoczenie au da

ajran n
(spożywczy) (kulinaria) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli; ayran

akacja aˈkaʦ̑ʲja n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) akasie

akademia ˌakaˈdɛ̃mʲja n
instytucja, towarzystwo naukowe akademi
szkoła wyższa; akademi

akademicki ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci adj
dotyczący akademizmu; zgodny z określonymi wzorami akademisk
dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów akademisk
taki, który jest teoretyczny; nie jest praktyczny teoretisk

akadyjski adj
dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego akkadisk

akadyjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.; akkadisk

akapit aˈkapʲit n
fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza; avsnitt

akceleracja n
przyspieszenie akselerasjon

akcent ˈakʦ̑ɛ̃nt n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu; trykk

akcentować ˌakʦ̑ɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
(językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniać sylabę w wyrazie lub wyraz w zdaniu aksentuere
podkreślać jakieś cechy, kłaść na coś nacisk aksentuere

akceptor n
(chemia, chemiczny) cząsteczka, pojedynczy atom lub jon, który przyjmuje elektron, proton, grupę funkcyjną lub określony jon od innych cząsteczek w trakcie reakcji chemicznej; akseptant

akceptowalny ˌakʦ̑ɛptɔˈvalnɨ adj
możliwy do zaakceptowania, do przyjęcia akseptabel

akceptować ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑ v
aprobować coś akseptere

akcja ˈakʦ̑ʲja n
papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm); aksje

akcjonariusz ˌakʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ n
(ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej; aksjonær

akompaniować ˌakɔ̃mpãˈɲɔvaʨ̑ v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło akkompagnere

akord ˈakɔrt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków; akkord

akordeon ˌakɔrˈdɛɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów; trekkspill

akrobata ˌakrɔˈbata n
człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie akrobat

akrobatyczny adj
związany z akrobacją akrobatisk

akrofobia ˌakrɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości; akrofobi

akromegalia n
(medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich; akromegali

aksamit aˈksãmʲit n
(włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici; fløyel

aksamitny ˌaksãˈmʲitnɨ adj
wykonany z aksamitu fløyel

aksjomat akˈsʲjɔ̃mat n
(matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej; aksiom

akt akt n
(sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela; dokument
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej; mynt

aktor akˈtɔʒɨ ˈaktɔr n
osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie; skuespiller

aktorka akˈtɔrka n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera skuespillerinne

aktorski adj
dotyczący aktorów lub aktorstwa spektakkel

aktualizacja ˌaktu<sup>w</sup>alʲiˈzaʦ̑ʲja n
czynienie czegoś aktualnym, uwspółcześnienie, modernizacja ajourføring

aktualizować v
czynić aktualnym oppdatere

aktualny ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
dotyczący teraźniejszości aktuell

aktyn ˈaktɨ̃n n
(chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89; actinium

aktywa n
(księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych; aktivum

aktywność akˈtɨvnɔɕʨ̑ n
działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału aktivitet

aktywny akˈtɨvnɨ adj
(chemia, chemiczny) zdolny do reakcji chemicznej lub przyspieszający ją aktiv
biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający aktiv

aktywować ˌaktɨˈvɔvaʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się aktywne aktivere

akumulacja n
(książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś akkumulasjon

akumulator ˌakũmuˈlatɔr n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej) akkumulator

akupunktura ˌakupũŋkˈtura n
(medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka; akupunktur

akurat aˈkurat adv
wskazanie chwili, w której ma lub miało miejsce zdarzenie lub że chwilę wcześniej się zakończyło nettopp

akurat aˈkurat particle
podkreślenie dokładności informacji; właśnie tak / tyle / … nettopp
podkreślenie, wskazanie obiektu lub obiektów wyróżnionych spośród innych nettopp

akustyczny adj
odnoszący się do zjawisk dźwiękowych akustisk

akuszerka ˌakuˈʃɛrka n
(przestarzałe, przestarzały) położna; jordmor

akwaforta ˌakfaˈfɔrta n
(sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1) etsning
(sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek; etsning

akwamaryn ˌakfãˈmarɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu; akvamarin

akwamaryna ˌakfãmaˈrɨ̃na n
barwa niebieskawozielona akvamarin

akwarium aˈkfarʲjũm n
duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę akvarium

akwedukt aˈkfɛdukt n
kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego; akvedukt

alabaster ˌalaˈbastɛr n
(mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała; alabast

alarm ˈalarm n
sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem alarm
urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1) alarm
wezwanie do działania alarm

alarmować v
wywoływać niepokój alarmere
zawiadamiać o niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej szybkiego działania varsle

albatros alˈbatrɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie; albatross

albański alˈbãj̃sʲci n
język używany przez Albańczyków; albansk

albedo alˈbɛdɔ n
(fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego; albedo
biała część skórki w owocach cytrusowych albedo

albinos alˈbʲĩnɔs n
człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze) albino

albit ˈalbʲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy; albitt

albo ˈalbɔ conjunction
…łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa; eller

album ˈalbũm n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD); album
zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp. album

albumowy ˌalbũˈmɔvɨ adj
związany z albumem, dotyczący albumu album

alchemia alˈxɛ̃mʲja n
średniowieczna chemia, której zadaniem było odkrycie sposobu na przemianę metali nieszlachetnych w złoto alkymi

alchemik alˈxɛ̃mʲik n
osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu alkymist

ale ɛjl ˈalɛ conjunction
…służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego men

alegoria ˌalɛˈɡɔrʲja n
(literacko) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści; allegori

alegorycznie ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ adv
przenośnie, w sposób alegoryczny allegorisk

aleja aˈlɛja n
droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami; allé

aleksytymia n
(psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania; aleksitymi

alergia aˈlɛrʲɟja n
(medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik; allergi

alergiczny ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z alergią allergisk

ależ ˈalɛʃ interjection
wykrzyknik stosowany dla wyrażenia protestu, braku zgody hvorfor

ależ ˈalɛʃ particle
podkreślenie kontrastu z wcześniejszą wypowiedzią bortsett fra
wyraz zdumienia, zaskoczenia bortsett fra

alfabet alˈfabɛt n
zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku; alfabet

alfanumeryczny adj
(informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry alfanumerisk

alfons ˈalfɔ̃w̃s n
(potocznie, potoczny) (pospolicie) mężczyzna żyjący z cudzej prostytucji, zabierający prostytutce część jej dochodu w zamian za ochronę hallik

algebra alˈɡɛbra n
jeden z działów matematyki; algebra

algebraiczny adj
dotyczący algebry algebraisk

algierski alʲˈɟɛrsʲci adj
odnoszący się do państwa Algieria algerisk

algorytm algɔˈrɨtmɨ alˈɡɔrɨtm̥ n
sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis; algoritme

alibi aˈlʲibʲi n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia; alibi

aligator ˌalʲiˈɡatɔr n
(herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem; alligator

alimentacyjny adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z alimentami underhold

alimenty ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne; næring

alkaliczność ˌalkaˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
(chemia, chemiczny) (biochemia, biochemiczny) (zobacz) zasadowość alkalinitet

alkan ˈalkãn n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne; alkan

alkin ˈalʲcĩn n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują przynajmniej jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla; alkyn

alkohol alˈkɔxɔl n
(chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH); alkohol
(handel, handlowy) (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego; alkohol

alkoholiczny adj
wywołany alkoholem alkohol

alkoholik ˌalkɔˈxɔlʲik n
osoba, która cierpi na alkoholizm alkoholiker

alkoholizm ˌalkɔˈxɔlʲism̥ n
(medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych; alkoholisme

alkoholowy ˌalkɔxɔˈlɔvɨ adj
zawierający alkohol; związany z alkoholem alkoholholdig

alleluja ˌalːɛˈluja interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej halleluja

almanach alˈmãnax n
rodzaj publikacji; almanakk

almandyn n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3 almandin

alotropia ˌalɔˈtrɔpʲja n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi; allotropi

alpaka alˈpaka n
(zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy; alpakka

alpejski alˈpɛjsʲci adj
związany z Alpami, dotyczący Alp alpint

alt alt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy; alt

alternatywny adj
taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości alternativ
taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane alternativ

altruista ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista n
osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom altruist

altruistyczny ˌaltru<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
właściwy altruizmowi lub altruiście – osobie pomagającej, myślącej o innych; przeciwny wobec egoizmu altruistisk

altruizm alˈtru<sup>j</sup>ism̥ n
bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom; altruisme

altówka alˈtufka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny; bratsj

aluzja aˈluzʲja n
wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost allusjon

amant ˈãmãnt n
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) lub (ironicznie) kochanek lub adorator ven

amator ãˈmatɔr n
miłośnik, ktoś oddany czemuś amatør
osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo amatør

amazonit ˌãmaˈzɔ̃ɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny; amasonitt

ambasada ˌãmbaˈsada n
stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej; ambassade
wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1) ambassade
gwara więzienna brzuch, żołądek ambassade

ambasador ˌãmbaˈsadɔr n
przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej ambassadør

ambicja ãmˈbʲiʦ̑ʲja n
pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego ambisjon

ambigram ãmˈbʲiɡrãm n
grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości o 180° można odczytać ten sam tekst; ambigram

ambona ãmˈbɔ̃na n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej prekestol

ambulans ãmˈbulãw̃s n
środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych; ambulanse

ambulatoryjny ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ adj
(medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony poliklinisk

ameba ãˈmɛba n
(biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek; amøbe

amen ˈãmɛ̃n interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie modlitwy amen

ameryk ãˈmɛrɨk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95; americium

amerykanizować v
narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację amerikanisere

amerykański ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci adj
dotyczący Ameryki (kontynentu) amerikansk

ametyst ãˈmɛtɨst n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2; ametyst

amfetamina ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy; amfetamin

amfibia ãw̃ˈfʲibʲja n
zwykle w lm: amfibie – (zoologia, zoologiczny) inaczej płazy amfibium

amfiteatr ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej amfiteater

amfora ãw̃ˈfɔra n
wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami; amfora

amforyczny adj
związany z amforą; w kształcie amfory amfora

amharski ãmˈxarsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii amharisk

aminokwas ˌãmʲĩˈnɔkfas n
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek; aminosyre

amnestia ãmˈnɛstʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych; amnesti

amnezja ãmˈnɛzʲja n
(medycyna, medyczny) zanik pamięci hukommelsestap

amoniak ãˈmɔ̃ɲak n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu; ammoniakk

amoryczny adj
(rzadki, rzadko używany) erotyczny, miłosny kjærlighet

amper ˈãmpɛr n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A; ampere

amplituda ˌãmplʲiˈtuda n
(fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej; amplitude

amputacja ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny; amputasjon

amputacyjny adj
(medycyna, medyczny) związany z amputacją; służący do amputacji amputasjon

ampułka ãmˈpuwka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku; ampulle
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mały dzbanek do podawania wina i wody kapłanowi; ; (zobacz) też ampułka w Encyklopedii staropolskiej ampulle

amunicja ˌãmũˈɲiʦ̑ʲja n
(potocznie, potoczny) naboje do broni palnej ammunisjon

anagram ãˈnaɡrãm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów; anagram

anakonda ˌãnaˈkɔ̃nda n
(herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel; anakonda

analfabetyzm n
brak umiejętności czytania i pisania analfabetisme

analiza ˌãnaˈlʲiza n
badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska; analyse

analogowy adj
(technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową analog

anamneza ˌãnãmˈnɛza n
(medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby, anamnese

ananas ãˈnãnas n
(botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych; ananas
(kulinaria) owocostan rośliny z rodzaju (1.1) ananas

ananasowy adj
dotyczący ananasów, związany z ananasami ananas

anarchia ãˈnarçja n
forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy; anarki
(potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności anarki

anarchista ˌãnarˈçista n
zwolennik anarchizmu anarkist

anarchizm ãˈnarçism̥ n
ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość; anarkisme

anataz n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu; anatas

anatomia ˌãnaˈtɔ̃mʲja n
(biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych anatomi
(biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1); anatomi

anchois ãw̃ʃuˈ<sup>w</sup>a n
(kulinaria) określenie przetworów z solonych sardeli europejskiej, zwykle w postaci fileta, koreczka lub pasty ansjos

android ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it n
robot mający postać człowieka; androide

aneksja ãˈnɛksʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części; annektering

anektować ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑ v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji anneks

anemiczny adj
(potocznie, potoczny) niemrawy, słaby, działający powoli, niezdecydowanie svak

anemometr ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥ n
przyrząd do pomiaru prędkości gazów anemometer

anestetyk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego; bedøvelsesmiddel

anewryzm ãˈnɛvrɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) (dawniej, dawny) guzowate wypełnione krwią rozszerzenie tętnicy np. wskutek uszkodzenia jej ścianki aneurisme

angażować v
przyjmować do pracy ansette

angielski ãŋʲˈɟɛlsʲci adj
odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami engelsk

angielski ãŋʲˈɟɛlsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach; engelsk

angina ãŋʲˈɟĩna n
(medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła; halsbetennelse

anglicyzm ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego; anglisisme

anglojęzyczny ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem angielskim engelskspråklig
spisany, stworzony w języku angielskim engelskspråklig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim engelskspråklig

anglosaski ˌãŋɡlɔˈsasʲci adj
związany z językiem anglosaskim (1.1) angelsaksisk
związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii) angelsaksisk

anglosaski ˌãŋɡlɔˈsasʲci n
poprzednik nowoczesnego języka angielskiego; angelsaksisk

angol ˈãŋɡɔl n
(lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) Anglik oksesteik

angolski ãŋˈɡɔlsʲci adj
odnoszący się do Angoli (państwa w Afryce) angolansk

ani ˈãɲi conjunction
…poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie eller
…poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących eller
…poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących eller
…występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego eller
…występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego eller

ani ˈãɲi particle
…wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje i wskazująca na przeczenie forbudt
…wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje w zdaniu przeczącym forbudt

anielski ãˈɲɛlsʲci adj
związany z aniołami engelsk

animusz ãˈɲĩmuʃ n
zapał, werwa, odwaga mot

anion ˈãɲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon; anion

anioł ˈãɲɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem; engel

anoda ãˈnɔda n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni; anode

anonimowość ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest anonimowy; anonymitet

anonimowy ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ adj
o nieujawnionym nazwisku anonymt

anoreksja ˌãnɔˈrɛksʲja n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia; anorexia

anortyt n
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów; anortitt

antaba ãnˈtaba n
(dawniej, dawny) ozdobny uchwyt na skrzyniach lub jako kołatka na drzwiach i bramach; klare
sztaba z metalu zamykająca bramę lub drzwi sluttstykke

antagonista ˌãntaɡɔ̃ˈɲista n
przeciwnik; Kjemisk

antarktyczny adj
(geografia, geograficzny) związany z Antarktyką antarktisk

antonim ãnˈtɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego antonym

antropocentryzm n
(filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego antroposentrisme
interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka antroposentrisme

antropolog ˌãntrɔˈpɔlɔk n
badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności; antropolog

antropologia ˌãntrɔpɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku; antropologi

antropologiczny ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z antropologią, dotyczący antropologii antropologisk

antropomorfizm ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥ n
nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom; antropomorfisme

anty- ˈãntɨ
pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: przeciwdziałający, występujący przeciw, przeciwny anti-

antybiotyczny adj
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związany z antybiotykami antibiotikum
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mający działanie takie jak antybiotyk, potrafiący niszczyć, hamować namnażanie bakterii antibiotisk

antybiotyk ˌãntɨˈbʲjɔtɨk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje; antibiotikum

antybohater ˌãntɨbɔˈxatɛr n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać posiadająca cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech bohatera antihelt
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać nieposiadająca żadnych cech heroicznych, niewyróżniająca się niczym; antihelt

antycyklon n
(meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny); høgtrykk

antyfeminizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu antifeminisme

antygen ãnˈtɨɡɛ̃n n
(medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową; antigen

antyk ˈãntɨk n
(potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy antikvitet

antykoncepcja ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) działania zapobiegające zapłodnieniu prevensjon

antylopa ˌãntɨˈlɔpa n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy antilope Antilope

antymateria ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja n
(fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji; antimaterie

antymon ãnˈtɨ̃mɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51; antimon

antypatia ˌãntɨˈpatʲja n
niechęć do kogoś antipati

antypoda n
(przenośnie, przenośnia) człowiek o krańcowo różnym sposobie myślenia i odmiennych cechach charakteru w stosunku do innej porównywanej osoby antipode
mieszkaniec przeciwległych obszarów na kuli ziemskiej antipode

antysemityzm ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥ n
nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem; antisemittisme

anulować ˌãnuˈlɔvaʨ̑ v
stwierdzać brak ważności, aktualności czegoś, unieważniać coś avta

anyż ˈãnɨʃ n
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego; anis

anyż gwiazdkowy ˈãnɨʒ ɡvʲjastˈkɔvɨ n
(botanika, botaniczny) (zobacz) badian właściwy stjerneanis

anyż gwiaździsty ˈãnɨʒ ɡvʲjäʑˈʥ̑istɨ n
(botanika, botaniczny) (zobacz) badian właściwy stjerneanis

aorta aˈɔrta n
(anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka; aorta

aparat aˈparat n
(medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad høreapparat
urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny apparat

aparat fotograficzny aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ n
(fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii; kamera

aparat słuchowy n
przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków; høreapparat

aparatczyk n
(pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej apparatsjik

apartament ˌaparˈtãmɛ̃nt n
wielopokojowe mieszkanie o wysokim standardzie leilegheit

apaszka a.ˈpaʃ.ka n
rodzaj chustki noszonej na szyi zarówno przez kobiety jak i mężczyzn, pierwotnie element stroju apasza (bandyty); skjerf

apatia aˈpatʲja n
(psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności; apati

apatyczny ˌapaˈtɨʧ̑nɨ adj
obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje apatisk

apatyt aˈpatɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów; apatitt

apetyt aˈpɛtɨt n
chęć jedzenia, łaknienie; matlyst appetitt

aplikacja ˌaplʲiˈkaʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania; applikasjon
zastosowanie applikasjon

aplikować ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑ v
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku gi
(przenośnie, przenośnia) przekazywać, stosować, narzucać coś søke

apodyktyczny ˌapɔdɨkˈtɨʧ̑nɨ adj
taki, który narzuca swoje zdanie i nie uznaje sprzeciwu wobec niego myndig

aporia aˈpɔrʲja n
(filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania; apori

apostoł aˈpɔstɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk; apostel

apostrof aˈpɔstrɔf n
znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie; apostrof

apostrofa n
figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób apostrof

apsik aˈpʲɕik interjection
…naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania atsjo

apsyda apˈsɨda n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej apsis

apteka apˈtɛka n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki; apotek

aptekarz apˈtɛkaʃ n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel; apoteker

ara ˈara n
(ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1); ara

ara modra ˈara ˈmɔdra n
(ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta; brilleara

arab ˈarap n
(jeździectwo, jeździecki) koń czystej krwi arabskiej; araber

arabski aˈrapsʲci adj
dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują arabisk

arabski aˈrapsʲci n
język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego; arabisk

aragoński ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci adj
dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii aragonesisk

aragoński ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński; aragonesisk

arbitralny ˌarbʲiˈtralnɨ adj
narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu tilfeldig

arbuz ˈarbus n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych; vannmelon
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku vannmelon

archaiczny ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ adj
będący typowym dla dawnych czasów arkaisk

archaizm n
(językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia arkaisme

archanioł arˈxãɲɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów; erkeengel

archeolog ˌarxɛˈɔlɔk n
naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw arkeolog

archeologia ˌarxɛɔˈlɔɟja n
nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich; arkeologi

archipelag ˌarçiˈpɛlak n
(geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie; arkipelag

architekt arˈçitɛkt n
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury arkitekt

architektka ˌarçiˈtɛktka n
(przenośnie, przenośnia) kobieta będąca twórczynią, kreatorką czegoś arkitekt
kobieta zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury arkitekt

architektura ˌarçitɛkˈtura n
(architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli; arkitektur

archiwista n
pracownik archiwum arkivar

archiwum arˈçivũm n
budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1) arkiv
instytucja zajmująca się gromadzeniem, przechowywaniem oraz udostępnianiem zgromadzonych archiwaliów arkiv
uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne arkiv

arcy- ˈarʦ̑ɨ prefix
…potęgujący znaczenie, nasilenie czegoś erke-
…wskazujący na zwierzchnictwo, pierwszeństwo czegoś erke-

arcybiskup ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”); erkebiskop

arcydzieło ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ n
(przenośnie, przenośnia) dobrze wykonana praca mesterstykke
utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi; mesterstykke

arcydzięgiel ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl n
(botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny selerowatych; kvann

aresztować ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑ v
pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa arrestere

argon ˈarɡɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18; argon

argument arˈɡũmɛ̃nt n
fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy; komma

aria ˈarʲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium; luft

ariański arʲˈjä̃j̃sʲci adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem arianer

ariergarda n
(wojskowość, wojskowy) straż tylna baktropp

arka ˈarka n
(przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego ark

arkebuz arˈkɛbus n
czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 10 do 12 milimetrów arkebuse

arkusik n
(zdrobniale) od: arkusz gli

arkusz ˈarkuʃ n
płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp. papir

armata arˈmata n
działo o długiej lufie; kanon

armeński arˈmɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Armenii armensk

armia ˈarmʲja n
określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa; hær

arogancja ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja n
pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się arroganse

arogancki ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci adj
(książkowy) będący oznaką arogancji arrogant
(książkowy) taki, którego cechą jest arogancja arrogant

aromatyczny ˌarɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
o wyraźnym, bogatym smaku rik

aronia aˈrɔ̃ɲja n
(botanika, botaniczny) Aronia, krzew o małych, białych lub czerwonych kwiatach i drobnych, granatowych lub czerwonych owocach o słodko-cierpkim smaku; svartsurbær

arsen ˈarsɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33; arsen

artefakt arˈtɛfakt n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego; kulturgjenstand
przedmiot wykonany ludzką ręką; kulturgjenstand

arteria arˈtɛrʲja n
(anatomia, anatomiczny) tętnica arterie
ważny szlak komunikacyjny; bardzo ruchliwa droga arterie

artretyzm n
(medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) przewlekła choroba układu kostno-stawowego powodująca dolegliwości bólowe i zniekształcenia stawów oraz przyczyniająca się do niesprawności chorego artrose

artykulacja n
ruchy narządów mowy podczas wymawianie głoski i samo wymawianie głoski artikulasjon

artykuł arˈtɨkuw n
(językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek artikkel
część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość artikkel
rzecz, która jest przedmiotem handlu artikkel
tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie artikkel

artysta arˈtɨsta n
człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją artist

artystka arˈtɨstka n
kobieta zajmująca się sztuką, tworząca ją artist

arystokrata ˌarɨstɔˈkrata n
osoba należąca do arystokracji edel

arystotelesowski adj
(filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk aristotelisk

arytmetyczny ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ adj
(przymiotnik) od: arytmetyka aritmetisk

arytmetyka ˌarɨtˈmɛtɨka n
(matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami; aritmetikk

as a ɛs as n
(termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii; ess
osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą ess

aseksualizm ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego; aseksualitet

asertoryczny ˌasɛrtɔˈrɨʧ̑nɨ adj
stwierdzający, potwierdzający, twierdzący assertorisk

asfalt ˈasfalt n
(technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego; asfalt

asfaltować v
pokrywać powierzchnię asfaltem asfaltere

aspartam asˈpartãm n
(chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący aspartam

aspekt ˈaspɛkt n
(gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie; aspekt
punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana aspekt

aspirować v
starać się, ubiegać się o coś lengte

aspołeczny adj
obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego asosial

astat ˈastat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85; astat

astenosfera ˌastɛ̃nɔˈsfɛra n
(geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego; astenosfære

asteroida ˌastɛˈrɔjda n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce); asteroide

asterysk aˈstɛrɨsk n
(poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny; asterisk

astma ˈastma n
(medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem; astma

astrofizyczny adj
dotyczący astrofizyki, związany z astrofizyką astrofysikk

astrofizyka n
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią; astrofysikk

astrologia ˌastrɔˈlɔɟja n
(ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka; astrologi

astronauta ˌastrɔ̃ˈnawta n
osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej astronaut

astronom aˈstrɔ̃nɔ̃m n
miłośnik i znawca astronomii astronom
specjalista w zakresie astronomii; astronom

astronomia ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
nauka zajmująca się badaniem kosmosu; astronomi

asystować v
być obecnym, towarzyszyć przy czym akkompagnere
pomagać przy czym hjelpe

at at ɛt n
znak graficzny @ på

atak ˈatak n
(medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych angrep
(wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi støt

atak serca ˈatak ˈsɛrʦ̑a n
(medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego); myokardieinfarkt

atawistyczny ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
o cechach podobnych jak u odległych przodków atavistisk

atawizm aˈtavʲism̥ n
występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków atavisme

ateista ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista n
człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów ateist

ateistyczny ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem ateist

ateizm aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów; ateisme

atest ˈatɛst n
(technologia, technika, techniczny) wystawiany przez instytucję upoważnioną do oceny jakości wyrobów dokument potwierdzający zgodność wykonania produktu z normami sertifikat

atlas ˈatlas n
zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu; atlas

atletyka aˈtlɛtɨka n
wszystkie ćwiczenia sportowe friidrett

atmosfera ˌatmɔˈsfɛra n
(astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie; atmosfære
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia atmosfære
(przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd. atmosfære
powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie atmosfære

atol ˈatɔl n
(geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową; atoll

atom ˈatɔ̃m n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki; atom

atomowy ˌatɔ̃ˈmɔvɨ adj
wykorzystujący energię powstającą przy rozszczepieniu jądra atomowego atom-

atrakcyjny ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ adj
o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie) attraktiv

atrament aˈtrãmɛ̃nt n
roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania; blekk

atrapa aˈtrapa n
osłona chłodnicy samochodowej grille

atrofia aˈtrɔfʲja n
(medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów; atrofi

atropina n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice; atropin

atrybut aˈtrɨbut n
rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś attributt egenskap

atłas ˈatwas n
(włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca; Atlasfjellene

au aw interjection
…wyrażający ból au

audiencja awˈdʲjɛ̃nʦ̑ʲja n
oficjalne spotkanie z kimś na wysokim stanowisku lesere

audiobook n
książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora; lydbok

audycja awˈdɨʦ̑ʲja n
program radiowy; program

audyt n
okresowa kontrola przedsiębiorstwa ukierunkowana na sprawdzenie dochodowości lub zgodności stosowanych procedur z założeniami; bokettersyn

audytorium ˌawdɨˈtɔrʲjũm n
ogół słuchaczy zgromadzonych na wykładzie, odczycie, koncercie lesere

augment ˈawɡmɛ̃nt n
(językoznawstwo, językoznawczy) samogłoska dodawana na początku czasownika, zaznaczająca formę czasu przeszłego øke

aukcja ˈawkʦ̑ʲja n
sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę; auksjon

aureola ˌawrɛˈɔla n
(przenośnie, przenośnia) sława pewnego rodzaju, która kogoś otacza glorie
obwódka, zazwyczaj złotego koloru, na obrazach i rzeźbach o tematyce religijnej, otaczająca głowy świętych glorie

australijski ˌawstraˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami australsk

austriacki awstrʲˈjaʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Austrii lub Austriaków østerriksk

aut awt n
(sport, sportowy) sytuacja w niektórych grach, gdy piłka wypadnie poza obręb boiska; obszar poza boiskiem; av

autentyczny ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ adj
taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością virkelig

auto ˈawtɔ n
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów; bil

auto- ˈawtɔ
pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący automatu auto-
pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący wykonawcy czynności auto-

autobiografia ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja n
własnoręcznie napisany swój życiorys; selvbiografi

autobus awˈtɔbus n
(motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym; buss

autobusowy ˌawtɔbuˈsɔvɨ adj
odnoszący się do autobusu, związany z autobusem busse

autograf awˈtɔɡraf n
własnoręczny podpis signatur

autokar awˈtɔkar n
(motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży buss

autokefaliczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii autokefal

autokracja ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną; autokrati

automat awˈtɔ̃mat n
(potocznie, potoczny) pistolet maszynowy automatisk
(potocznie, potoczny) pralka automatyczna automatisk
(środowiskowy) (motoryzacja) samochód z automatyczną skrzynią biegów automatisk

automatyczny ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka automatisk

autonomia ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność; autonomi

autopsja awˈtɔpsʲja n
sekcja zwłok; obdusere
własne doświadczenie erfare

autorytaryzm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych o bezwzględny posłuch obywateli autoritær

autorytet ˌawtɔˈrɨtɛt n
wpływ osobisty, powaga, prestiż myndighet

autostrada ˌawtɔˈstrada n
(motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na pasy ruchu dla różnych szybkości i kierunków; motorvei

autowy adj
(sport, sportowy) związany z autem, opuszczeniem przez piłkę obrębu boiska fra

autystyczny ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z autyzmem, dotyczący autyzmu autistisk

autyzm ˈawtɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami; autisme

awangarda n
(wojskowość, wojskowy) część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły fortropp
grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny fortropp

awangardowy ˌavãŋɡarˈdɔvɨ adj
(sztuka) związany z awangardą, charakteryzujący awangardę (kierunek w dwudziestowiecznej sztuce) avantgarde

awansować v
przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień oppgrade

awantura ˌavãnˈtura n
gwałtowna kłótnia, zamieszanie krangel

awanturniczy adj
związany z awanturnikiem, awanturnictwem kranglete

awaria aˈvarʲja n
(technologia, technika, techniczny) uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie havari

awarski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język awarski; avarisk

awers ˈavɛrs n
przednia strona monety, medalu, banknotu, pocztówki, kart do gry itp.; forside

awestyjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta); avestisk

awifauna n
(ornitologia, ornitologiczny) ogół gatunków ptaków zamieszkujących określony obszar geograficzny, biotop lub żyjących w określonym okresie geologicznym; avifauna

awizo aˈvʲizɔ n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pisemne zawiadomienie pocztowe o nadejściu przesyłki kunngjørelse

awokado ˌavɔˈkadɔ n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) avokado
(spożywczy) (kulinaria) ciemnozielony owoc rośliny (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką avokado

azerbejdżański ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Azerbejdżan aserbajdsjansk

azerski aˈzɛrsʲci adj
odnoszący się do Azerbejdżanu lub Azerów aserbajdsjanar

azjatycki ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci adj
dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji asiatiske asiatisk

azot ˈazɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7; nitrogen

azotan aˈzɔtãn n
(chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3) nitrat

azyl ˈazɨl n
miejsce ucieczki, bezpieczne schronienie; asyl
schronienie udzielane przez państwo osobie prześladowanej przez własny kraj ze względów politycznych; asyl

azymut n
kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym; asimut

aż aʃ particle
…podkreślająca wielkość jakiejś cechy slik

ażurowy ˌaʒuˈrɔvɨ adj
taki, który posiada specjalne, regularne otwory, przepuszczając światło gjennomsiktig

ba ba interjection
wyrażenie nierealności planów, marzeń, itp. bra
wyrażenie zakłopotania bra

ba ba particle
…zapowiadająca kontynuację i wzmocnienie poprzedniej wypowiedzi bra

baba ˈbaba n
(potocznie, potoczny) (rubaszny, rubasznie) lub (pogardliwie) o kobiecie, żonie, partnerce życiowej kjerring
(potocznie, potoczny) przekupka, zwykle starsza, zwłaszcza przywożąca towar ze wsi kake

babcia ˈbapʲʨ̑a n
(zdrobniale) babka (matka ojca lub matki) bestemor farmor mormor

babilończyk n
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon babylonier

babka ˈbapka n
(potocznie, potoczny) starsza lub młoda kobieta fru
matka ojca lub matki fru
rodzaj ciasta kake

babka macierzysta ˈbapka ˌmaʨ̑ɛˈʒɨsta n
(dawniej, dawny) matka matki; bestemor

babka ojczysta ˈbapka ɔjˈʧ̑ɨsta n
(dawniej, dawny) matka ojca; bestemor

babka z piasku ˈbapka ˈs‿pʲjasku n
bryła zlepionego piasku, robiona przez dzieci w piaskownicy lub na plaży kake

babsko ˈbapskɔ n
(pogardliwie) (obraźliwie) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta brzydka lub niesympatyczna kjerring

bacalhau n
(spożywczy) solone i suszone płaty dorsza klippfisk

bachor ˈbaxɔr n
(pejoratywnie, pejoratywny) dziecko, zwłaszcza niegrzeczne drittunge

badanie baˈdãɲɛ n
poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego undersøkelse
sprawdzenie stanu zdrowia undersøkelse

badać ˈbadaʨ̑ v
przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia) arbeidsrom
przyglądać się czemuś lub komuś uważnie klokke
sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim undersøke

badminton badˈmʲĩntɔ̃n n
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką; badminton

bagatelizować v
uważać za niezbyt ważne ignorere

bagaż ˈbaɡaʃ n
zapakowane przedmioty zabierane w podróż bagasje

bagażnik baˈɡaʒʲɲik n
miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach støvel

bagażnik dachowy n
(motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy skiboks

bagnet ˈbaɡnɛt n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz; bajonett

bagno ˈbaɡnɔ n
(ekologia, ekologiczny) obszar podmokły, o stale utrzymującym się nadmiernym nawilgoceniu, ze specyficzną roślinnością; mersk

bajeczny adj
(przenośnie, przenośnia) cechujący się niezwykłością fabelaktig

bajka ˈbajka n
(literacko) utwór o treści fantastycznej eventyr

bajt bajt n
(informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom; byte

bak bak n
zarost na policzkach kinnskjegg
zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu; tank

bakburta baɡˈburta n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lewa burta statku patrząc z rufy na dziób porting

bakcyl ˈbakʦ̑ɨl n
(przestarzałe, przestarzały) zarazek basiller

bakteria bakˈtɛrʲja n
(biologia, biologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego; bakterie

baktrian ˈbaktrʲjãn n
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd dwugarbny baktriakamel

bakłażan bakˈwaʒãn n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach; aubergine
(spożywczy) warzywo; podłużny, zwykle fioletowoczarny owoc rośliny (1.1) aubergine

bakłażanowy ˌbakwaʒãˈnɔvɨ adj
mający kolor czarnofioletowy lub brunatnofioletowy, taki jak kolor owocu bakłażana aubergine

bal bal n
duży, wstępnie obrobiony pień bjelke

baldachim balˈdaçĩm n
osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny kronetak

balet ˈbalɛt n
(choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego; ballett

balkon ˈbalkɔ̃n n
wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą balkong

balon ˈbalɔ̃n n
(lotnictwo, lotniczy) wyposażony w gondolę aerostat bez napędu; luftballong
ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem; ballong

bambus ˈbãmbus n
(botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych; bambus

banalny bãˈnalnɨ adj
zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności banal

banan ˈbãnãn n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych; banan
(spożywczy) (kulinaria) owoc rośliny (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty banan

banda ˈbãnda n
(przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) kilkoro ludzi, których łączy np. podobieństwo, zainteresowania, przeżycia, żyjących podobnie kortstokk
(przenośnie, przenośnia) duża i uciążliwa grupa ludzi bunke

bandaż ˈbãndaʃ n
długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.; binde

bandażować ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑ v
zakładać bandaż, owijać bandażem binde

bandera bãnˈdɛra n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) flaga określająca przynależność państwową statku wodnego; fane

bandyta bãnˈdɨta n
człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw banditt

banjo ˈbãn͇ʤ̑ɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem; banjo

bank bãŋk n
(bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów bank
(bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1) bank
(medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów bank

bankier n
właściciel lub dyrektor banku bankier

banknot ˈbãŋknɔt n
(bankowość, bankowy) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę; pengeseddel seddel

bankomat bãŋˈkɔ̃mat n
urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej; minibank

bankowiec n
pracownik banku bankier

bankowy bãŋˈkɔvɨ adj
związany z bankami, dotyczący banków banke

bankrut ˈbãŋkrut n
osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność bankerott

baptystyczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami baptist

baptyzm ˈbaptɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu; dåp

bar bar n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56; barium

barak ˈbarak n
prowizoryczny budynek hytte

baran ˈbarãn n
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy saubukk
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, idiota dyr

baranek baˈrãnɛk n
(zoologia, zoologiczny) mały, młody baran lam
(potocznie, potoczny) łagodna, miła osoba lam

barbadoski ˌbarbaˈdɔsʲci adj
(geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa barbadisk

barbeta barˈbɛta n
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) nieruchoma opancerzona niska cylindryczna osłona działa na okręcie; barbette

barbituran n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych barbiturat

bardzo ˈbarʣ̑ɔ adv
bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków mer
służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika szczególnie, dużo veldig

bark bark n
(anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem; skulder
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe; bjeff

barman ˈbarmãn n
osoba, która obsługuje bufet w barze; gut

barometr baˈrɔ̃mɛtr̥ n
(meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego; barometer

barter ˈbartɛr n
(ekonomia, ekonomiczny) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar; byttehandel

barterowy adj
związany z barterem, handlem wymiennym, bezgotówkowym byttehandel

barwić ˈbarvʲiʨ̑ v
nadawać barwę, zabarwiać farge

barwny ˈbarvnɨ adj
(przenośnie, przenośnia) wzbudzający ciekawość fargerik
posiadający wiele kolorów fargerik
o kolorze innym niż biały lub czarny fane

barykada ˌbarɨˈkada n
(wojskowość, wojskowy) doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście; [[stenge]] [[inne]]

baryton baˈrɨtɔ̃n n
głos męski wyższy od tenoru, niższy od basu; baryton

baryłka n
mała beczka løp

bas bas n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski; bas
(potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara basowa; każdy instrument o niskich dźwiękach bass
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak o takim głosie bass

baseball n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem; baseball

basen ˈbasɛ̃n n
forma skrócona od basen pływacki basseng
region wokół morza lub innego zbiornika wodnego nedbørfelt

baskijski baˈsʲcijsʲci adj
związany z Baskami, dotyczący Basków baskisk

bastard ˈbastart n
(zoologia, zoologiczny) mieszaniec zwierzęcy, głównie międzygatunkowy, zwykle niepłodny lub z ograniczoną płodnością, np. muł; bastard

baszkirski adj
związany z Baszkirami basjkirsk

baszkirski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski basjkirsk

bat bat n
(jednostka monetarna) waluta Tajlandii; baht
przyrząd do popędzania zwierząt i niewolników; pisk

batalion baˈtalʲjɔ̃n n
(wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska; bataljon
(ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania; brushane

batat n
(botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej; søtpotet

bateria baˈtɛrʲja n
(elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii batteri
(wojskowość, wojskowy) w artylerii: pododdział ogniowy i taktyczny składający się z kilku plutonów, uzbrojony w broń artyleryjską lub rakietową; batteri

baton ˈbatɔ̃n n
niewielki podłużny kawałek czekolady, niekiedy z dodatkami; -bar

batyskaf baˈtɨskaf n
statek podwodny do badań na dużych głębokościach; batyskaf

bawarski baˈvarsʲci adj
(kulinaria) wykonany według receptury typowej dla kuchni bawarskiej bayersk
pochodzący z Bawarii bayersk

bawełna baˈvɛwna n
(włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań bomull
(włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1); bomull

bawić ˈbavʲiʨ̑ v
mieć uciechę, odczuwać radość z powodu komizmu jakiejś sytuacji leke
spędzać czas na rozrywkach spille

bawół ˈbavuw n
(zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła; bøffel

baza ˈbaza n
główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania bas
podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia bas

baza danych n
(informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym database

bazalt ˈbazalt n
(geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie; basalt

bazar ˈbazar n
teren, na którym można handlować; plac ze straganami basar

bazgrać ˈbazɡraʨ̑ v
(potocznie, potoczny) pisać niestarannie i niewyraźnie drodle

bazia ˈbaʑa n
(botanika, botaniczny) kwiatostan niektórych roślin drzewiastych w kształcie wiotkiego kłosa jente
(potocznie, potoczny) gałązka wierzby obsypana baziami (1.1) gåsunge

bazylia baˈzɨlʲja n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1); basilikum

bazylika baˈzɨlʲika n
(architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego); basilika
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu basilika
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum basilika
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł basilika
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom basilika

bazyliszek n
rodzaj jaszczurek; basilisk
stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem basilisk

bać się ˈbaʨ̑‿ɕɛ v
martwić się, niepokoić się være redd
odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś være redd

bałałajka ˌbawaˈwajka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym; balalaika

bałkanizacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione balkanisering

bałwan ˈbawvãn n
figura człowieka ulepiona ze śniegu; snømann

bańka ˈbãɲka n
(potocznie, potoczny) bańka mydlana bubla
blaszane naczynie na płyny stokk
szklane naczynko o kulistym kształcie przystawiane do skóry w celach leczniczych, stosowane w medycynie tradycyjnej kopp

bańka mydlana ˈbãɲka mɨˈdlãna n
(przenośnie, przenośnia) coś ulotnego, nietrwałego, złudnego Zeepbel
pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie; Zeepbel

baśniowy adj
z baśni, dotyczący baśni fabelaktig

baśń baɕɲ̊ n
(literacko) utwór o treści fantastycznej; eventyr

bażant ˈbaʒãnt n
(ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach; fasan

be bɛ
w mowie skierowanej do dzieci: brzydki, zły, brudny æsj

beczeć ˈbɛʧ̑ɛʨ̑ v
o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos breke

beczka ˈbɛʧ̑ka n
(lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji powietrznej; tønne
cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami; tønne

bednarski bɛdˈnarsʲci adj
dotyczący bednarza lub bednarstwa bøkker

bednarz ˈbɛdnaʃ n
rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem bøkker

befsztyk ˈbɛfʃtɨk n
(kulinaria) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany biff

behawior n
(antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) zachowanie się, odpowiadanie na bodźce środowiska oppførsel

bekas ˈbɛkas n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak zamieszkujący tereny podmokłe; enkeltbekkasin

bekać ˈbɛkaʨ̑ v
odbijać się rape

bekerel n
(fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI; becquerel

belgijski bɛlʲˈɟijsʲci adj
odnoszący się do Belgii lub Belgów belgisk

belka ˈbɛlka n
długi, obrobiony pień drzewa -bar

belona bɛˈlɔ̃na n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele; horngjel

bemol ˈbɛ̃mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton; -es

bengalski bɛ̃ŋˈɡalsʲci n
język bengalski (1.1) bengali

benzyna bɛ̃w̃ˈzɨ̃na n
paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy; bensin

berdysz ˈbɛrdɨʃ n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu; bardiche

berek n
dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób den
osoba, która w danym momencie goni inne podczas zabawy w berka (1.1) den

berkel ˈbɛrkɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97; berkelium

bernikla białolica bɛrʲˈɲikla ˌbʲjawɔˈlʲiʦ̑a n
(ornitologia, ornitologiczny) Branta leucopsis, gatunek z rodziny kaczkowatych; hvitkinngås

beryl ˈbɛrɨl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4; beryllium

berło ˈbɛrwɔ n
ozdobna pałka będąca insygnium królewskim; septer

beton ˈbɛtɔ̃n n
(budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących; betong

betoniarka ˌbɛtɔ̃ˈɲarka n
maszyna do wyrobu betonu betongblandemaskin

bez bɛs n
(botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus; hyll

bez bɛs preposition
…służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem uten

bez grosza przy duszy adj
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, bez środków do życia blakk

bez owijania w bawełnę adv
wprost, dosłownie, bezpośrednio heterofil

bez pracy nie ma kołaczy bɛs‿ˈpraʦ̑ɨ ˈɲɛ‿ma kɔˈwaʧ̑ɨ proverb
żeby coś osiągnąć, trzeba najpierw na to zapracować den som intet våger, intet vinner

bez serca adj
(przenośnie, przenośnia) nieczuły, bezwzględny, bezlitosny hjerteløs

bez- bɛs bɛz prefix
…służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś -løs

beza ˈbɛza n
(kulinaria) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem; marengs

bezalkoholowy ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ adj
niezawierający, pozbawiony alkoholu alkoholfri

bezbarwny bɛzˈbarvnɨ adj
nie mający barwy fargeløs

bezbożnik bɛzˈbɔʒʲɲik n
(przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (obraźliwie) osoba negująca istnienie Boga ateist

bezbożny bɛzˈbɔʒnɨ adj
(pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) negujący istnienie boga/Boga gudløs
(pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niemiły Bogu, sprzeczny z przykazaniami Boga gudløs

bezcenny bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ adj
mający ogromną wartość uvurderlig

bezchmurny bɛsˈxmurnɨ adj
charakteryzujący się brakiem chmur skyfri

bezczelność bɛʃˈʧ̑ɛlnɔɕʨ̑ n
nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie frekkhet

bezczelny bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ adj
cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością uforskammet

bezdomność bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑ n
(socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania; bostedsløs

bezdomny bɛzˈdɔ̃mnɨ adj
taki, który nie ma domu hjemløs

bezduszny bɛzˈduʃnɨ adj
mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek formell

bezfleksyjny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych uforanderlig

bezgraniczny ˌbɛzɡrãˈɲiʧ̑nɨ adj
taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś uendelig

bezinteresowny ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ adj
taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków altruistisk

bezkompromisowy ˌbɛskɔ̃mprɔ̃mʲiˈsɔvɨ adj
nieidący na kompromisy, nieuznający kompromisów egen

bezlitosny ˌbɛzlʲiˈtɔsnɨ adj
okrutny; taki, który nie ma litości hensynsløs

beznadzieja ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇ja n
stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz frustrasjon

beznadziejnie ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jɲɛ adv
(potocznie, potoczny) bardzo źle, kiepsko håpløs
w sposób niedający nadziei na poprawę ani sukces håpløs

beznadziejność ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei håpløshet

beznadziejny ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ adj
pozbawiony wszelkiej nadziei håplaus
kiepski, bardzo słaby håplaus

beznamiętny ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɨ adj
pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny likegyldig

bezokolicznik ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik n
(gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu; infinitiv

bezosobowy ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ adj
taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby upersonlig

bezowocny ˌbɛzɔˈvɔʦ̑nɨ adj
(książkowy) nieprzynoszący pomyślnych rezultatów overfladisk

bezołowiowy adj
niezawierający ołowiu blyfri

bezpieczeństwo ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym sikkerhet

bezpiecznie bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób bezpieczny trygt

bezpiecznik bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik n
podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej); bly

bezpieczny bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ adj
taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi sikker
taki, który nie stwarza zagrożenia sikker

bezprawie n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn bezprawny lovløshet

bezprawny adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z przepisami prawa rettsstridig

bezproblemowy adj
taki, który nie odnosi się do żadnego ważnego problemu banal

bezprzewodowy adj
(technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych trådlaus

bezpłatny bɛsˈpwatnɨ adj
taki, za który nie pobiera się opłaty gratis

bezpłciowy adj
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) niemający charakteru flau

bezradność bɛzˈradnɔɕʨ̑ n
niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji; hjelpløshet

bezrobocie ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ n
(ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć; arbeidsløshet

bezrobotny ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ adj
bez pracy, bez zajęcia arbeidsløs

bezsenność bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia; søvnløshet søvnløyse

bezsens ˈbɛsːɛ̃w̃s n
brak sensu, uzasadnienia w czymś absurditet

bezsilny bɛɕˈːilnɨ adj
taki, który nie potrafi z czymś się zmagać maktesløs

bezstronny bɛsˈːtrɔ̃nːɨ adj
taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu) nøytral

beztroski bɛsˈtrɔsʲci adj
nie mający trosk, zmartwień bekymringsløs

bezustannie adv
bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie ustanselig

bezużyteczny ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ adj
taki, z którego nie ma żadnego użytku nytteløst

bezwartościowy ˌbɛzvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ adj
nieposiadający żadnej wartości verdilaus

bezwarunkowy ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ adj
nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny absolutt

bezwiedny adj
wykonany bez udziału świadomości ufriviljug

bezwodny adj
(technologia, technika, techniczny) niepotrzebujący wody do działania tørr

bezwolny adj
o słabej woli, niepotrafiący się sprzeciwić treg

bezwzględny bɛzˈvzɡlɛ̃ndnɨ adj
(matematyka, matematyczny) pozbawiony znaku, będący wynikiem wartości bezwzględnej absolutt
(metrologia, metrologiczny) wyrażony w tych samych jednostkach, co mierzona wielkość absolutt
okrutny, pozbawiony współczucia hensynsløs

bezwzrokowy adj
dziejący się, wykonywany bez udziału wzroku blind

bezwładność bɛzˈvwadnɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu treghet

bezzwłoczny adj
mający nastąpić natychmiast, bez zwłoki prompt

bełkot ˈbɛwkɔt n
(potocznie, potoczny) wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie galimatias

bełkotać v
wypowiadać słowa w sposób bardzo niewyraźny, trudny do zrozumienia bable

bełt bɛwt n
pocisk kuszy; sluttstykke

beżowo bɛˈʒɔvɔ adv
(odprzymiotnikowy) → beżowy beige

beżowy bɛˈʒɔvɨ adj
mający kolor kawy z mlekiem lub piasku beige

białaczka bʲjaˈwaʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek; leukemi

białko ˈbʲjawkɔ n
(anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) biała część oka (gałki ocznej), znajdująca się dookoła tęczówki kvit
(biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) (kulinaria) płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj kvit
(biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów; protein

białoruski ˌbʲjawɔˈrusʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi; hviterussisk

białorzytka ˌbʲjawɔˈʒɨtka n
(ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste; steinskvett

białozór bʲjaˈwɔzur n
(ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej; jaktfalk

biały ˈbʲjawɨ adj
mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp. hvit

biały fosfor ˈbʲjawɨ ˈfɔsfɔr n
(chemia, chemiczny) silnie żrąca, biała, lepka, woskowata substancja o właściwościach wysoce toksycznych; fosforbomber

biblijny bʲiˈblʲijnɨ adj
pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii bibelsk

bibliografia ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja n
wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych; bibliografi

biblioteka ˌbʲiblʲjɔˈtɛka n
instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji; bibliotek
(informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach; bibliotek

bibliotekarka ˌbʲiblʲjɔtɛˈkarka n
kobieta, która pracuje w bibliotece bibliotekar

bibliotekarski adj
związany z osobą lub zawodem bibliotekarza bibliotekar

bibliotekarz ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ n
pracownik biblioteki; bibliotekar

bibuła n
rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych; trekkpapir

biceps n
(anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia; biceps

bicie ˈbʲiʨ̑ɛ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uderzanie strun gitary dłonią, grając akordami ramme
(rzeczownik odczasownikowy) od: bić pisk
wytłaczanie monet lub medali som ny

bicykl ˈbʲiʦ̑ɨkl̥ n
(historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości; velosiped

bicz bʲiʧ̑ n
kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści pisk

bidet ˈbʲidɛt n
urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej; bidet

biec bʲjɛʦ̑ v
o czasie mijać, przemijać gå
szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi løpe

biedak ˈbʲjɛdak n
osoba, której brakuje środków do życia mager
ze współczuciem o kimś blakk

biedny ˈbʲjɛdnɨ adj
ze współczuciem o kimś; poszkodowany fattig

biedronka bʲjɛˈdrɔ̃nka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) biedronka siedmiokropka, Coccinella septempunctata, biedronka (1.1) o czerwonych skrzydłach w siedem czarnych kropek; marihøne
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych; marihøne

bieg bʲjɛk n
(motoryzacja) przełożenie w skrzyni biegów småpenger
(sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety Løpe
poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki Løpe
postępowanie, rozwój zdarzenia lub procesu retning
prąd wody, nurt retning

biegacz ˈbʲjɛɡaʧ̑ n
(sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi løper

bieganie bʲjɛˈɡãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: biegać løpe

biegać ˈbʲjɛɡaʨ̑ v
przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi løpe

biegle adv
z łatwością flytende

biegun ˈbʲjɛɡũn n
jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu pol
miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy; pol
(fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny pol
(fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny pol

biegunka bʲjɛˈɡũnka n
(medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji; diaré

biegus rdzawy ˈbʲjɛɡus ˈrʣ̑avɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Calidris canutus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych; polarsnipe

biegus zmienny ˈbʲjɛɡuz ˈːmʲjɛ̃nːɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) gatunek ptaka z rodziny bekasowatych; myrsnipe

biegłość ˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑ n
doświadczenie w robieniu czegoś; nabyta wiedza umożliwiająca posiadanie praktycznej zdolności dugleik

biel bʲjɛl n
biały kolor; hvit
biały pigment (barwnik) używany do wyrobu farb kvit
biały ubiór kvit

bielaczek bʲjɛˈlaʧ̑ɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus albellus, tracz bielaczek, gatunek z rodziny kaczkowatych; lappfiskand

bielik ˈbʲjɛlʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję; havørn

bielić v
malować wapnem rozpuszczonym w wodzie hvitkalke

bierne palenie ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ n
zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów); passiv røyking

biernik ˈbʲjɛrʲɲik n
(gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?; akkusativ

bierny ˈbʲjɛrnɨ adj
(gramatyka) związany ze stroną bierną passiv
niewykazujący inicjatywy passiv

bierzmowanie ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej; konfirmasjon

bierzmować bʲjɛʒˈmɔvaʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać sakramentu bierzmowania bekrefte

biesiada bʲjɛ̇ˈɕada n
wystawne przyjęcie, któremu często towarzyszą śpiewy lub tańce etegilde

bieżnik ˈbʲjɛʒʲɲik n
podłużna serweta na ławę lub stół løper

bieżący bʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ adj
taki, który właśnie, obecnie trwa til stede

bijatyka n
bójka z udziałem większej liczby osób blande

bikini bʲiˈcĩɲi n
dwuczęściowy damski kostium plażowy; bikini

bila ˈbʲila n
(sport, sportowy) mała, twarda kula, np. do bilarda; biljardkule

bilans n
(księgowość) sprawozdanie finansowe balansere
proporcje wpływów i wypływów balansere

bilard ˈbʲilart n
(sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole; biljard
pokryty suknem stół z bandami przystosowanydo gry w bilard (1.1); biljard

bilet ˈbʲilɛt n
dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru billett

bilion ˈbʲilʲjɔ̃n n
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012; billion

binarny adj
(informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) zapisany w dwójkowym systemie liczbowym binær
podwójny, złożony z dwóch części binær

bio- bʲjɔ
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi bio-

biochemia bʲjɔˈxɛ̃mʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym; biokjemi

biodro ˈbʲjɔdrɔ n
(anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda nype

biograf ˈbʲjɔɡraf n
autor biografii; biograf

biolog ˈbʲjɔlɔk n
specjalista w zakresie biologii biolog

biologia bʲjɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej; biologi

biolożka n
(potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie biologii biolog

bioróżnorodność ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑ n
zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji; biologisk mangfald

biseksualizm ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci; bisexualitet

biskup ˈbʲiskup n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi, następca apostołów, najczęściej kieruje diecezją; biskop bisp

bistro ˈbʲistrɔ n
(książkowy) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi; bistro

biszkopt ˈbʲiʃkɔpt n
ciastko z biszkoptu (1.1) kjeks

bit bʲit n
(informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1 bit
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rytmiczne uderzenie odmierzające kolejne takty utworu slå

bita śmietana ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna n
(kulinaria) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem; krem

bitwa ˈbʲitfa n
(wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron; slag

biurko ˈbʲjurkɔ n
mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania skrivebord

biuro ˈbʲjurɔ n
budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje; kontor

biuro podróży ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ n
instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd. reisebyrå

biurokracja ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja n
(potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów byråkrati

biurokrata n
urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych byråkrat

biust bʲjust n
piersi kobiety bringe
popiersie bryst

biustonosz bʲjuˈstɔ̃nɔʃ n
(krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi; behå

bizmut ˈbʲizmut n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83; vismut

biznes ˈbʲiznɛs n
interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk forretning

biznesmen bʲizˈnɛsmɛ̃n n
osoba prowadząca własną firmę forretningsmann

bić bʲiʨ̑ v
uderzać kogoś, zadawać komuś ból slå
o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls slå
w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp. slå

biżuteria ˌbʲiʒuˈtɛrʲja n
przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała; juvel

blacha ˈblaxa n
(kulinaria) metalowe naczynie używane do pieczenia langpanne
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (slangowo) instrumenty dęte blaszane metall
cienki, płaski kawałek metalu; papir

blady ˈbladɨ adj
o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację blek

blasfemia blasˈfɛ̃mʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) bluźnierstwo blasfemi

blask blask n
jaskrawe światło glans
światło odbite, poblask lyse

blaszany blaˈʃãnɨ adj
taki, który został wykonany z blachy tinn

blaszka ˈblaʃka n
niewielki kawałek blachy brett

blat blat n
górna część stołu lub innego przedmiotu używanego jako stół blad

blazonowanie ˌblazɔ̃nɔˈvãɲɛ n
opis herbu wykonany zgodnie z zasadami heraldyki blasonering

bliski ˈblʲisʲci adj
bezpośrednio spokrewniony avslutte
zbliżony do czegoś, podobny avslutte
taki, który jest w niewielkiej odległości nær
taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić nær
taki, który prawie osiągnął jakiś stan nær

blisko ˈblʲiskɔ adv
w niewielkiej odległości nær

blizna ˈblʲizna n
(medycyna, medyczny) ślad po ranie; arr

bliźni n
(biblijny) każdy człowiek nabo

bliźniak ˈblʲiʑɲak n
każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie tvilling

blog blɔk n
(informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie; blogg

bloger ˈblɔɡɛr n
(informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga blogger

blok blɔk n
(budownictwo) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krążek na którym lina zmienia kierunek przesuwając się w rowku; kloss
(informatyka, informatyczny) wydzielona część kodu programu; kloss
(kolejnictwo) element blokady kloss
(sport, sportowy) w siatkówce obrona polegająca na podniesieniu rąk ponad siatkę przez jednego lub kilku graczy drużyny; kloss
duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy kloss
grupa pomieszczeń lub urządzeń pełniących określoną funkcję kloss
zeszyt, notes z kartkami większego formatu kloss
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych blokk

blok mieszkalny ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ n
budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy; bygning

blond blɔ̃nt adj
o włosach jasny, płowy blond

blondyn ˈblɔ̃ndɨ̃n n
mężczyzna mający włosy koloru blond blondine

blondynka blɔ̃nˈdɨ̃nka n
kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie blondine

bluszcz bluʃʧ̑ n
(botanika, botaniczny) roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie; bergflette

bluzka ˈbluska n
(krawiectwo) lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę bluse

bluźnierstwo bluʑˈɲɛrstfɔ n
słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte blasfemi

bluźnić ˈbluʑɲiʨ̑ v
uwłaczać słowem czemuś co jest uznawane za święte spotte

boa ˈbɔa n
(herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli; boa

bobas ˈbɔbas n
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko baby

bobowate n
(botanika, botaniczny) Fabaceae Lindl., rodzina roślin należąca do rzędu bobowców; ert

bocian ˈbɔʨ̑ãn n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący z rodziny bocianów; stork

boczny ˈbɔʧ̑nɨ adj
znajdujący się, umiejscowiony na boku czegoś lag

bodaj ˈbɔdaj particle
wprowadza życzenie lub przekleństwo få

body ˈbɔdɨ n
jednoczęściowy strój dziecięcy, bez rękawów i nogawek kropp
jednoczęściowy, obcisły strój kobiecy, zwykle bez rękawów i nogawek kropp

bogactwo bɔˈɡaʦ̑tfɔ n
majątek, posiadane dobra o dużej wartości formue
w lm: bogactwa → kosztowności, skarby skatt
wielka ilość, różnorodność rikdom

bogaty bɔˈɡatɨ adj
posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody rik
dający dużą możliwość wyboru rik
taki, który obfituje w coś rik

bogini bɔˈɟĩɲi n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo rodzaju żeńskiego gudinne

bohater bɔˈxatɛr n
człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp. helt

bohaterski ˌbɔxaˈtɛrsʲci adj
związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi heltemodig heroisk

bohr bɔxr̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107; bohrium

boisko bɔˈ<sup>j</sup>iskɔ n
plac przeznaczony do gier sportowych bek

bojaźliwy ˌbɔjäʑˈlʲivɨ adj
skłonny do bojaźni, dający się łatwo wystraszyć blyg

bojkot ˈbɔjkɔt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku; boikott

bojkotować v
zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu boikotte

bojowy bɔˈjɔvɨ adj
związany z walką kjempe for

bok bɔk n
(matematyka, matematyczny) odcinek o końcach w dwóch sąsiednich wierzchołkach wielokąta lag
lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu lag

boks bɔks n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami; boksing
każda wydzielona część pomieszczenia boks

bolesny bɔˈlɛsnɨ adj
taki, który sprawia ból fizyczny smertefullt

boleć ˈbɔlɛʨ̑ v
(medycyna, medyczny) być źródłem bólu gjøre vont

boleść n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) żal, wielkie zmartwienie sørgmodighet

bomba ˈbɔ̃mba n
(wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem; bombe

bomba atomowa n
bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami atombombe

bomba lotnicza ˈbɔ̃mba lɔtʲˈɲiʧ̑a n
(wojskowość, wojskowy) pocisk zrzucany ze statku powietrznego przeznaczony do niszczenia celów położonych na powierzchni ziemi; bombe

bombardować ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑ v
(wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi bombe

bombowy adj
wywołujący duże wrażenie fantastisk

bon bɔ̃n n
dokument uprawniający do uzyskania określonych towarów, usług lub innych dóbr; kvittering

bon mot n
krótkie, dowcipne opowiadanie, anegdota lub powiedzenie, zbliżone do przysłowia spøk

bonobo bɔ̃ˈnɔbɔ n
(zoologia, zoologiczny) Pan paniscus, zagrożony wyginięciem gatunek szympansa o zwyczajach i umiejętnościach zbliżonych do ludzi; bonobo

bor bɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5; bor

borowik bɔˈrɔvʲik n
(biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych; herresopp

borowik szlachetny bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ n
(mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych; steinsopp

borowina ˌbɔrɔˈvʲĩna n
(medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf; søle

borsuk ˈbɔrsuk n
(zoologia, zoologiczny) ssak drapieżny z rodziny kunowatych; grevling

borykać się bɔˈrɨkaʨ̑‿ɕɛ v
pokonywać jakieś trudności, próbować coś przezwyciężyć bryte

borówka brusznica bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym; tyttebær

boski ˈbɔsʲci adj
właściwy bogu, bóstwu guddommelig

boso ˈbɔsɔ adv
bez obuwia, z nieubranymi stopami barbeint

bot bɔt n
(informatyka, informatyczny) program wykonujący jakieś czynności za człowieka; bot

botaniczny ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z botaniką, dotyczący botaniki plantelære

botanik bɔˈtãɲik n
specjalista w zakresie botaniki botaniker

botanika bɔˈtãɲika n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach; plantelære

botek ˈbɔtɛk n
zwykle wysoki but dziecka lub kobiety støvel

bowiem ˈbɔvʲjɛ̃m conjunction
spójnik przyłączający zdanie zawierające przyczynę, wyjaśnienie, uzasadnienie, do zdania poprzedniego for

bozon ˈbɔzɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie; boson

boćwina bɔʨ̑ˈfʲĩna n
(botanika, botaniczny) Beta vulgaris, roślina warzywna bladbete

bośniacki bɔɕˈɲaʦ̑ʲci adj
związany z Bośnią lub Bośniakami bosnisk

bośniacki bɔɕˈɲaʦ̑ʲci n
jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w BiH; bosnisk

boży ˈbɔʒɨ adj
związany z Bogiem guddommelig

brak brak n
fakt nieistnienia czegoś mangel
defekt, wada, usterka mangel

brak miesiączki ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci n
(medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne; amenoré

brakować braˈkɔvaʨ̑ v
być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać mangle

bramka ˈbrãmka n
(sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką; mål
(sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2) mål

bramkarz ˈbrãmkaʃ n
(sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem; målvakt keeper

bransoletka ˌbrãw̃sɔˈlɛtka n
ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze; armbånd

branża ˈbrãn͇ʒa n
gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności forretningsområde

brat brat n
potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki; bror
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich bror

bratanek braˈtãnɛk n
syn brata brorsønn

bratanica ˌbratãˈɲiʦ̑a n
córka brata niese

braterstwo braˈtɛrstfɔ n
braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie brorskap
pokrewieństwo między synami jednych rodziców brorskap

bratowa braˈtɔva n
żona brata svigerinne

brać braʨ̑ v
(potocznie, potoczny) wziąć jako czasownik posiłkowy w trybie rozkazującym gripe
zobowiązywać się do czegoś gripe
chwytać coś ręką, unieść coś, posiąść coś ta
rozumieć, przyjmować coś bli

brać nogi za pas ˈbraʨ̑ ˈnɔɟi za‿ˈpas v
uciekać, zwykle ze strachu przed czymś stikke av

brać pod uwagę v
mieć na uwadze; nie lekceważyć betrakte

brać udział ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw v
uczestniczyć delta

brednia ˈbrɛdʲɲa n
bezsens, bzdura salve

bretoński brɛˈtɔ̃j̃sʲci adj
związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków Bretangsk

bretoński brɛˈtɔ̃j̃sʲci n
język celtycki, którym posługują się Bretończycy Bretangsk

brew brɛf n
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) pasmo krótkich włosów nad oczodołem øyebryn

brewiarz n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin; breviar

brezent ˈbrɛzɛ̃nt n
gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.; presenning

brnąć brnɔ̃ɲʨ̑ v
z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty) vade

broda ˈbrɔda n
(anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka hake
zarost na brodzie (1.1) skjegg

brodaty brɔˈdatɨ adj
mający zarost na dolnej części twarzy skjegget

brodawka n
(medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze vorte

brodawka sutkowa brɔˈdafka sutˈkɔva n
(anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek; patte

brodziec pławny ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych; damsnipe

brodzić ˈbrɔʥ̑iʨ̑ v
chodzić po czymś grząskim vade

brokuł ˈbrɔkuw n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie; brokkoli

brom brɔ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35; brom

bronić ˈbrɔ̃ɲiʨ̑ v
odpierać atak forsvare

brosza ˈbrɔʃa n
spora, okazała broszka brosje

broszka ˈbrɔʃka n
element biżuterii; ozdoba przypinana do stroju kobiecego przy pomocy zapinki; brosje

broszura brɔˈʃura n
cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie; brosjyre

browar ˈbrɔvar n
zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo; bryggeri

broń brɔ̃ɲ n
(wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga; våpen

brud brut n
każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś skitt

brudas ˈbrudas n
(potocznie, potoczny) osoba niedbająca o higienę; czasem też przedmiot będący w niechlujnym stanie slask

brudny ˈbrudnɨ adj
mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud skitten

brudzić v
czynić brudnym, pokrywać brudem jordsmonn

bruk bruk n
nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką; brolegning

brukiew ˈbrucɛf n
(botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.; kålrot

brukselka bruˈksɛlka n
(spożywczy) (kulinaria) odmiana kapusty warzywnej; rosenkål

brunatny brũˈnatnɨ adj
mający kolor ciemnobrązowy brun

brutalny bruˈtalnɨ adj
bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych voldelig
działający za pomocą siły, agresywny voldelig
pokazujący brutalność voldelig

brutto ˈbrutːɔ adv
bez potrąceń ekkel

bryczka ˈbrɨʧ̑ka n
lekki powóz konny bez zadaszenia, z miękkim siedzeniem z tyłu i miejscem dla woźnicy z przodu; sulky

brydż brɨʧ̑ n
(termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary; bridge

bryg brɨk n
(morski) żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe; brigg

brytyjski brɨˈtɨjsʲci adj
odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa britisk

bryła ˈbrɨwa n
(matematyka, matematyczny) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej; kompakt

brzask bʒask n
światło na niebie przed wschodem słońca soloppgang

brzdąc n
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) (potocznie, potoczny) małe dziecko baby

brzeg bʒɛk n
krańcowa linia czegoś kant
pas lądu ograniczający zbiornik wodny; bredd

brzemienny bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ adj
(tylko (rodzaj żeński)) (dawniej, dawny) (książkowy) o kobiecie: ciężarna gravid

brzemię ˈbʒɛ̃mʲjɛ n
(dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą ansvar
coś, co jest trudne do zniesienia ansvar

brzmienie ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ n
zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu lyd

brzmieć bʒmʲjɛ̇ʨ̑ v
(książkowy) być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk frisk
(książkowy) zawierać określoną treść, myśl, wymowę, wydźwięk frisk
(książkowy) zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać dźwięk frisk

brzoskwinia bʒɔsˈkfʲĩɲa n
owoc z rodziny różowatych; fersken

brzoskwiniowy ˌbʒɔskfʲĩˈɲɔvɨ adj
(kulinaria) przyrządzony z brzoskwiń, z dodatkiem brzoskwiń fersken

brzoza ˈbʒɔza n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych; bjørk

brzuch bʒux n
(anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia; buk mave

brzuchomówca ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a n
(książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu buktaler

brzydal n
człowiek brzydki ekkel

brzydki ˈbʒɨtʲci adj
subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych stygg

brzydota bʒɨˈdɔta n
nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna heslig

brzytwa ˈbʒɨtfa n
ostry nóż do usuwania zarostu; barberkniv

bród brut n
płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg vadeplass vadested

brąz brɔ̃w̃s n
(hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami; bronse
przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1) bronse

brązowy brɔ̃w̃ˈzɔvɨ adj
mający kolor brązu; brun

buda ˈbuda n
(środowiskowy) samochód policyjny marja
pomieszczenie na sprzęt, narzędzia bod
stoisko na jarmarku bod
zaniedbany budynek bod
schronienie dla psa hundehus
szoferka, kabina pasażerska w samochodzie hette

buddyjski budˈːɨjsʲci adj
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem buddhistisk

buddysta budˈːɨsta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu buddhist

buddyzm ˈbudːɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama; buddhisme

budowa buˈdɔva n
(potocznie, potoczny) miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy (1.1) byggeplass
wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu bygge

budowanie ˌbudɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: budować bygge

budować buˈdɔvaʨ̑ v
tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje bygge

budowla buˈdɔvla n
coś, co zostało zbudowane, skonstruowane anlegg

budowlany ˌbudɔvˈlãnɨ adj
mający związek z budowaniem bygge

budownictwo n
dział inżynierii zajmujący się wznoszeniem obiektów budowlanych arkitektur
ogół zabudowań według ustalonego projektu, formy bygge

budulec buˈdulɛʦ̑ n
(budownictwo) materiał budowlany (szczególnie drewno) takbjelke

budynek buˈdɨ̃nɛk n
budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej bygning

budyń ˈbudɨ̃ɲ n
(kulinaria) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków; blodpudding

budzik ˈbuʥ̑ik n
zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory vekkerklokke

budzić ˈbuʥ̑iʨ̑ v
przerywać czyjś sen vekke
wywoływać jakieś uczucia tenne

budżet ˈbuḍʒɛt n
(ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok; budsjett

bufiasty buˈfʲjastɨ adj
mający bufy lub kształt bufy, szeroki, obszerny vid

bujda ˈbujda n
coś zmyślonego, nieprawdziwego; bajka, kłamstwo bedrag

buk buk n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny bukowatych; bøk

bukiet ˈbucɛt n
wiązanka, pęk kwiatów; bukett

bukinista ˌbucĩˈɲista n
uliczny sprzedawca starych książek, rycin i gazet, zwłaszcza we Francji; bokhandel

bukować buˈkɔvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) rezerwować miejsce w samolocie, pociągu, hotelu itp. notere

bukowy buˈkɔvɨ adj
będący częścią buka bøk
składający się z buka bøk
wykonany z drewna lub innej części buka bøk

bukszpan ˈbukʃpãn n
(botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach; boks

bukszpryt ˈbukʃprɨt n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca; baugspryd

bulimia buˈlʲĩmʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu; bulimi

bulić ˈbulʲiʨ̑ v
(potocznie, potoczny) płacić dużą sumę pieniędzy blø

bulla ˈbulːa n
dokument papieski; blære
okrągła metalowa pieczęć przytwierdzana niegdyś do oficjalnego dokumentu papieskiego (1.1) blære

bulwar ˈbulvar n
(historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii bulevard
(książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym bulevard
obmurowanie zabezpieczające brzeg rzeki lub morza lub ulica nadbrzeżna koło tego obmurowania kai

bulwersować ˌbulvɛrˈsɔvaʨ̑ v
oburzać, poruszać, wywoływać złość, niesmak forurolige

bum bũm interjection
odgłos uderzenia, upadku, wybuchu lugg

bumerang n
płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo; bumerang

bunt bũnt n
wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi opprør

burak ˈburak n
(botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych; bete roe

burak cukrowy ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier; sukkerbete

burdel ˈburdɛl n
(pospolicie) dom publiczny horehus

burgund ˈburɡũnt n
(kulinaria) gatunek czerwonego albo białego wina stołowego; Burgund
mający kolor czerwonego wina burgunder

burmistrz ˈburmʲisṭʃ n
(administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej; ordfører

bursztyn ˈburʃtɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew; rav

bursztynowy ˌburʃtɨ̃ˈnɔvɨ adj
mający kolor złocistożółty, taki jak kolor bursztynu lub przypominający kolor bursztynu ravgul

burta ˈburta n
bok statku; porting

bury ˈburɨ adj
ciemnoszary, mający brunatny odcień grå

burza ˈbuʒa n
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty); uvær

burza mózgów ˈbuʒa ˈmuzɡuf idiom
metoda zespołowego rozwiązywania problemów, polegająca na formułowaniu wszelkich nasuwających się skojarzeń, pomysłów rozwiązania danego problemu, bez ich oceny; brainstorming

burżuazja ˌburʒuˈ<sup>w</sup>azʲja n
ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku; borgarskap

busola buˈsɔla n
kompas służący do wskazywania stron świata kompass

busz buʃ n
gęste zarośla, charakterystyczne dla suchych obszarów podzwrotnikowych, głównie południowej Afryki, Australii, w mniejszej skali wschodniej Afryki i Ameryki Południowej, składające się z kolczastych krzewów; busk

but but n
część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy; sko

butan ˈbutãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG; butan

butelka buˈtɛlka n
szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców flaske

butik ˈbutʲik n
mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami butikk

buzia ˈbuʑa n
(potocznie, potoczny) twarz kjeft
(potocznie, potoczny) usta munn

bułgarski buwˈɡarsʲci adj
związany z Bułgarią lub Bułgarami bulgarsk

bułgarski buwˈɡarsʲci n
język urzędowy Bułgarii; bulgarsk

bułka ˈbuw.ka n
wypiek o niewielkich rozmiarach; rundstykke

bułka z masłem ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania barnemat

by bɨ conjunction
…używany w zdaniach podrzędnych określających, w jakim celu (po co) wykonywana jest czynność til

bycie ˈbɨʨ̑ɛ n
istnienie bli

byczyć się v
leniwie nie wykazywać aktywności medan

bydlę ˈbɨdlɛ n
(potocznie, potoczny) pogardliwie o nikczemnym człowieku animalisk

bydło ˈbɨdwɔ n
(rolnictwo, rolniczy) Szablon:zoot ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich; krøtter

byk bɨk n
(zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp. okse

byle ˈbɨlɛ conjunction
…wyrażający warunek wykonania tego, o czym mówi zdanie podrzędne medan

bynajmniej bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j particle
wzmacnia przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie aldri

bystry ˈbɨstrɨ adj
o osobie: mądry, inteligentny, taki, który szybko coś zrozumie begavet
o rzece, potoku: szybko płynący hurtig

bystrze ˈbɨsṭʃɛ n
(hydrologia, hydrologiczny) odcinek rzeki różniący się od sąsiednich szybszym prądem i mniejszą głębokością; stryk

byt bɨt n
istnienie, całokształt życia eksistens
warunki materialne eksistens
to, co istnieje (w jakikolwiek sposób) bli til

bywać ˈbɨvaʨ̑ v
(książkowy) utrzymywać z kimś kontakty towarzyskie, odwiedzać go besøke
(książkowy) zdarzać się foregå

być bɨʨ̑ v
istnieć; trwać være
znajdować się w jakimś miejscu være
charakteryzować się jakąś cechą være
należeć do jakiejś organizacji være
pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań være
uczestniczyć w czymś være

być może
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia kanskje kan være

były ˈbɨwɨ adj
taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli eldre

były ˈbɨwɨ n
(potocznie, potoczny) były (1.1) mąż, chłopak, narzeczony eks

bzdura ˈbzdura n
coś nieprawdziwego, niedorzecznego pokker

bzik bʲʑik n
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) mania, lekkie szaleństwo, dziwactwo trend

bób bup n
(botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach; bønne

bóbr bupr̥ n
(zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie; bever

bóg buk bɔˈgɔvʲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.); gud

bój buj n
starcie zbrojne walczących stron rakne

ból bul n
(medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne; smerte

bóstwo ˈbustfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) nadludzka istota z wierzeń lub mitów gud

bóść buɕʨ̑ v
uderzać rogami bak

bądź bɔ̃ɲʨ̑ conjunction
występuje w wyliczeniach w postaci bądź…, bądź… (poprzedza każdy element wyliczenia), wskazując na równorzędność elementów i możliwość wyboru/zaistnienia jednego z nich eller
łączy zdania współrzędne (lub równorzędne części zdań), wskazując na występującą możliwość wyboru/wystąpienia jednego z wymienionych zdarzeń/przedmiotów eller

bąk bɔ̃ŋk n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek; klegg

bęben ˈbɛ̃mbɛ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek; tromme

bębnić ˈbɛ̃mbʲɲiʨ̑ v
grać na bębnie tromme

bęcwał ˈbɛ̃nʦ̑faw n
(pogardliwie) osoba bezmyślna (i często leniwa) ko-ko

będąc szczerym
(potocznie, potoczny) deklaruje szczerość wypowiedzi (głównie wypowiedzi kontrowersyjnych i wypowiedzi mogących urazić odbiorcę) for å være ærlig

bękart ˈbɛ̃ŋkart n
(pogardliwie) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”); bastard
(środowiskowy) (drukarstwo, drukarski) błąd składu typograficznego, polegający na tym, że końcowy wiersz akapitu wypada na początku kolumny lub łamu; enke

błahy ˈbwaxɨ adj
nieistotny, nieznaczący, niemający dużej wartości, niegodny większej uwagi ubetydelig

błogosławieństwo ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu velsignelse
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece velsignelse
sprzyjanie, przychylność, pomyślność velsignelse

błogosławiony n
(kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu; velsignet

błogosławić v
(książkowy) dziękować, wyrażać wdzięczność prise

błona bębenkowa ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva n
(anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego; trommehinne

błona dziewicza ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a n
(medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy; jomfruhinne

błona śluzowa ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva n
(anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych; slimhinne

błota ˈbwɔta n
obszar bagienny mersk

błotnik ˈbwɔtʲɲik n
część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół vinge

błoto ˈbwɔtɔ n
mieszanina ziemi i wody; søle gjørme

błyskawica ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a n
zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi blink

błyskawicznie ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ adv
bardzo szybko, prędko kvikk

błyskawiczny ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ adj
niezwykle szybki blink

błyskotliwy adj
wyróżniający się inteligentnym przemyśleniem, dowcipem -iss

błyszczeć ˈbwɨʃʧ̑ɛʨ̑ v
jaśnieć blaskiem lyse

błąd bwɔ̃nt n
niezgodność z zasadami, założeniami feil
działanie, które przynosi złe skutki feil

błędnie ˈbwɛ̃ndʲɲɛ adv
w sposób błędny falsk

błędny ˈbwɛ̃ndnɨ adj
nieprzytomny, zdezorientowany disig
zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny feil

bździna n
śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii, odchodzący z tyłu z hałasem fis

cal ʦ̑al n
pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm; tomme

cappuccino n
(spożywczy) włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka; cappuccino

car ʦ̑ar n
(historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji); tsar

całka ˈʦ̑awka n
(matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego; integral

całkiem ˈʦ̑awʲcɛ̃m adv
w sposób całkowity, zupełny, pełny ganske
w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę temmelig

całkowicie ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ adv
w sposób całkowity, pełny, bez reszty fullstendig

całkowity ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ adj
taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy total

całować ʦ̑aˈwɔvaʨ̑ v
dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś kysse

całościowy ˌʦ̑awɔɕˈʨ̑ɔvɨ adj
obejmujący całość, dogłębny grundig

całość ˈʦ̑awɔɕʨ̑ n
wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę helhet

całun n
(kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku; vant

cały ˈʦ̑awɨ adj
zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni hel
jedyny, wyłączny hel

cały czas adv
nieustannie, ciągle stadig vekk

cały ton ˈʦ̑awɨ ˈtɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dwoma dźwiękami, składająca się z dwóch półtonów; heltone

cebula ʦ̑ɛˈbula n
(spożywczy) (kulinaria) jarzyna z rośliny (1.1) løk lauk

cebulka n
(botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych lauk
(kulinaria) drobno pokrojona (i czasami usmażona) cebula løk

cebulowy ˌʦ̑ɛbuˈlɔvɨ adj
(kulinaria) związany z cebulą warzywną, sporządzony z cebuli, o smaku lub zapachu tej cebuli løk

cecha ˈʦ̑ɛxa n
parametr opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób egenskap

cedr ʦ̑ɛtr̥ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; seder

cegła ˈʦ̑ɛɡwa n
(budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu; murstein

cekaem ʦ̑ɛˈkaɛ̃m n
(wojskowość, wojskowy) ciężki karabin maszynowy maskingevær

cel ʦ̑ɛl n
to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia)) mål

cel uświęca środki ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci proverb
można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel målet helliggjør midlene

cela ˈʦ̑ɛla n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha celle
pokój więźnia w więzieniu celle

celibat ʦ̑ɛˈlʲibat n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych sølibat
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych; sølibat

celny ˈʦ̑ɛlnɨ adj
będący w celu, trafiający do celu nau

celownik ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik n
(gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?; dativ

celtycki ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci adj
(historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą keltiske

cement ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt n
hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina) sement

cementować v
zalewać cementem, spajać za pomocą cementu bunnfall

cena ˈʦ̑ɛ̃na n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar pris

cenotaf ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf n
(książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci; kenotaf

centaur ˈʦ̑ɛ̃ntawr n
(mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń; kentaur

centralny ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ adj
główny hoved-
znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka sentral

centrować v
(sport, sportowy) dośrodkowywać midt
(technologia, technika, techniczny) ustawiać coś współosiowo midtstille

centrum ˈʦ̑ɛ̃ntrũm n
miejsce, gdzie coś się koncentruje midtpunkt
środkowa część czegoś centrum

centrum handlowe n
(handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi kjøpesenter

centymetr ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥ n
miara długości; jedna setna metra; centimeter

cer ʦ̑ɛr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58; cerium

cera ˈʦ̑ɛra n
skóra na powierzchni twarzy teint
wygląd cery (1.1) teint

ceremonialny ˌʦ̑ɛrɛ̃mɔ̃ˈɲalnɨ adj
sztywnie wynikający z etykiety, z reguł grzecznościowych formell

cerować ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑ v
wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie stoppe

certyfikat ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat n
dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia sertifikat

cesarstwo ʦ̑ɛˈsarstfɔ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz; imperium

cesarz ˈʦ̑ɛsaʃ n
najwyższy stopień monarchiczny; keiser

cesarzowa ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva n
kobieta cesarz keiserinne
żona cesarza keiserinne

cewka moczowa ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva n
(anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz; urinrør

cewnik ˈʦ̑ɛvʲɲik n
(medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków; kateter

cez ʦ̑ɛs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55; cesium

chabeta n
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń jadegrønn

chadzać ˈxaʣ̑aʨ̑ v
chodzić od czasu do czasu lub regularnie hyppig

cham xãm n
(pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) osoba, która zachowuje się bezczelnie, ordynarnie, nie przestrzega podstawowych norm lømmel

chamski ˈxãmsʲci adj
(pospolicie) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) ordynarny, grubiański, wyjątkowo nieuprzejmy, właściwy chamowi trumpete

chaotyczny ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ adj
będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany tilfeldig

charakter xaˈraktɛr n
(psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby karakter

charakterystyczny ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ adj
typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska karakteristisk
wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów karakteristisk

charakteryzować ˌxaraktɛrɨˈzɔvaʨ̑ v
wykonywać charakteryzację finne på

chart xart n
(zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową; mynde

charyzma xaˈrɨzma n
cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie karisma

charyzmat n
(teologia, teologiczny) szczególny dar otrzymywany przez człowieka od Ducha Świętego; karisma

chaszcze n
gęste krzaki lub zarośla kjerr

chat xat ʧ̑at n
(informatyka, informatyczny) (zobacz) czat chatte

chata ˈxata n
drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach hytte

chałupa xaˈwupa n
wiejski budynek mieszkalny, zwykle prymitywny flamme

chcieć çʨ̑ɛ̇ʨ̑ modal
odczuwać chęć zrobienia czegoś ville

chciwość ˈçʨ̑ivɔɕʨ̑ n
silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś gjerrighet

chciwy ˈçʨ̑ivɨ adj
taki, który odznacza się chciwością grådig

chemia ˈxɛ̃mʲja n
nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem; kjemi

chemia organiczna ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na n
dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole; organisk kjemi

chemiczny xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
związany z chemią kjemisk

chemik ˈxɛ̃mʲik n
specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią kjemiker

chemikalia n
preparaty, odczynniki i inne substancje chemiczne kjemisk

chemioterapia ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi; kjemoterapi

cherub ˈxɛrup n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) (zobacz) cherubin kjerub

cherubin xɛˈrubʲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w tradycji judeochrześcijańskiej potężne anioły, często w bezpośredniej bliskości Boga; kjerub

chiaroscuro n
(sztuka) rozłożenie światła i cienia na obrazie chiaroscuro

chimera çĩˈmɛra n
(przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego fantom

chinina çĩˈɲĩna n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej; kinin

chip ʧ̑ʲip n
(elektronika, elektroniczny) układ scalony chips

chips ʧ̑ʲips n
(kulinaria) cienki, smażony plasterek ziemniaka jedzony na zimno jako przekąska; chips

chiromancja n
(ezoteryka) sztuka wróżenia i odczytywania charakteru człowieka z bruzd na jego dłoniach håndlesning

chirurg ˈçirurk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami kirurg

chirurgia çiˈrurʲɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym; kirurgi

chiński ˈçĩj̃sʲci adj
odnoszący się do Chin lub Chińczyków kinesisk

chlapa n
błoto i mokry śnieg slaps

chleb xlɛp n
pieczywo z mąki, wody i drożdży; brød

chleb świętojański ˈxlɛpʲ ˌɕfʲjɛ̃ntɔˈjä̃j̃sʲci n
(botanika, botaniczny) Ceratonia siliqua, śródziemnomorskie drzewo o błyszczących, twardych liściach i jadalnych strąkach; johannesbrødtre

chlew xlɛf n
pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń; svinesti

chlor xlɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17; klor

chlorek ˈxlɔrɛk n
(chemia, chemiczny) sól kwasu solnego; klorid

chloroform n
(chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający; kloroform

chlusnąć ˈxlusnɔ̃ɲʨ̑ v
z rozmachem rozlać, rozchlapać lub rozbryzgać ciecz plaske

chmiel xmʲjɛl n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1) humle

chmura ˈxmura n
(meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze; sky

chmurny adj
będący źródłem niepokoju mørk

chochla ˈxɔxla n
duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy; suppeskje

chociaż ˈxɔʨ̑aʃ conjunction
mimo że; robić coś pomimo jakiegoś niekorzystnego faktu lub nie robić mimo sprzyjającego selv om

chodnik ˈxɔdʲɲik n
długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi; teppe
wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych; fortau

chodzenie xɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
(potocznie, potoczny) pozostawanie w bliskiej zażyłości emocjonalnej o podłożu seksualnym z drugą osobą, bez formalnego zobowiązania forstå

chodzić ˈxɔʥ̑iʨ̑ v
o mechanizmie: działać, pracować arbeid
poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce date
poruszać się za pomocą nóg gå
(potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku gå

choina n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tsuga Carriere, rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji; hemlokk

choinka xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka n
choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia; juletre

cholera xɔˈlɛra interjection
(potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie avføring

cholera xɔˈlɛra n
(medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna; kolera

cholerny xɔˈlɛrnɨ adj
(potocznie, potoczny) wstrętny, przeklęty, zły; wzbudzający gniew, zdenerwowanie jævla

cholesterol ˌxɔlɛˈstɛrɔl n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej; kolesterol

chomik ˈxɔ̃mʲik n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae; hamster

choreografia ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja n
(choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych koreografi

choroba xɔˈrɔba n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu; sykdom sjukdom

choroba Parkinsona xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na n
(medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem; Parkinsons sykdom

choroba morska xɔˈrɔba ˈmɔrska n
(medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku sjøsyke

chorobliwy ˌxɔrɔˈblʲivɨ adj
(przenośnie, przenośnia) o cechach mocno nieprawidłowych abnorm
znamionujący chorobę morbid

chorować xɔˈrɔvaʨ̑ v
cierpieć z powodu choroby, mieć jakąś chorobę, być chorym forverre

chorwacki xɔrˈvaʦ̑ʲci adj
związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów kroatisk

chorwacki xɔrˈvaʦ̑ʲci n
jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH; Kroatisk

chory ˈxɔrɨ adj
dotknięty chorobą syk

chować ˈxɔvaʨ̑ v
ukrywać kogoś / coś przed kimś skjule

choćby ˈxɔʥ̑bɨ conjunction
spójnik wyrażający lekceważenie mówcy wobec określonego wyboru i jednocześnie sugerujący jedną z opcji si
spójnik wzmacniający treść zdania nadrzędnego i komunikujący, że sytuacja podana w zdaniu podrzędnym nie będzie miała lub nie powinna mieć wpływu na realizację zdania nadrzędnego selv om

choćby ˈxɔʥ̑bɨ particle
partykuła sugerująca, że dołączany składnik jest tylko jednym z wielu możliwych przykładów lub opcji si

chrabąszcz majowy ˈxrabɔ̃w̃ʃʧ̑ maˈjɔvɨ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Melolontha melolontha, gatunek chrząszcza z rodziny żukowatych; oldenborre

chrapać ˈxrapaʨ̑ v
oddychać w trakcie snu charcząc snorke

chrapliwy adj
przypominający chrapanie hes

chrom xrɔ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24; krom

chromosom xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m n
(biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce; kromosom

chronić ˈxrɔ̃ɲiʨ̑ v
bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować beskytte

chronologia ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja n
następstwo, kolejność zdarzeń kronologi

chronologiczny adj
(książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie kronologisk

chrystadelfiański ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci adj
dotyczący chrystadelfianów kristadelfiansk

chryzantema ˌxrɨzãnˈtɛ̃ma n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) krysantemum

chrzan xʃãn n
(botanika, botaniczny) Armoracia P. Gaertn., rodzaj bylin z rodziny kapustowatych; pepperrot
(kulinaria) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku pepperrot
(spożywczy) (kulinaria) przyprawa z tartego chrzanu (1.4) pepperrot

chrzciciel n
osoba chrzcząca baptist

chrzcielnica xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu; døpefont

chrzciny n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uroczystości i zwyczaje związane z przyjęciem sakramentu chrztu dåp

chrzest xʃɛst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie; dåp

chrzest bojowy ˈxʃɛzd bɔˈjɔvɨ n
pierwszy bój, pierwsza walka lub bitwa ilddåp
wystąpienie gdzieś pierwszy raz ilddåp

chrześcijanin ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa kristen

chrześcijański ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci adj
związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami kristen

chrześcijaństwo ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci; kristendom

chrząstka ˈxʃɔ̃w̃stka n
(anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.; brusk

chrząszcz xʃɔ̃w̃ʃʧ̑ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok; bille
(rzadki, rzadko używany) (motoryzacja) (potocznie, potoczny) jeden z modeli Volkswagena boble

chudy ˈxudɨ adj
o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości slank

chudzielec n
(potocznie, potoczny) chudy człowiek hasj

chuj xuj interjection
(wulgarnie, wulgaryzm) wykrzyknik, gdy coś się nie udało, nie wyszło, poszło nie po naszej myśli avføring

chuj xuj n
(wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek pikk
(przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) wysoce obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny kuk

chusteczka xuˈstɛʧ̑ka n
niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa snørrfille

chusteczka do nosa n
kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy lommetørkle

chustka ˈxustka n
chusteczka do nosa lommetørkle
okrycie głowy stoff

chwalić ˈxfalʲiʨ̑ v
podkreślać swoje osiągnięcia, zasługi, lub mówić z dumą o posiadanych przedmiotach skryt

chwast xfast n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych; ugress

chwała ˈxfawa n
chluba pris
majestat pris

chwiać v
poruszać na boki czymś przytwierdzonym z jednej strony bergart
być niezdecydowanym nøle med å

chwiejny adj
często zmieniający zdanie, niestały avvikende

chwila ˈxfʲila n
bardzo krótki czas øyeblikk
punkt w czasie øyeblikk

chwyt xfɨt n
(przenośnie, przenośnia) zaplanowane, sprytne posunięcie ressurs

chwytać ˈxfɨtaʨ̑ v
szybko łapać coś lub kogoś i mocno trzymać fangst
zaczynać rozumieć coś lub orientować się w czymś bli

chyba ˈxɨba particle
…używana do stawiania warunku hvis ikke

chyba że ˈxɨba ˈʒɛ
wprowadzający zdania podrzędne, wyrażające warunek hvis ikke

chybiać ˈxɨbʲjäʨ̑ v
nie trafiać do zamierzonego celu frøken

chylić v
zbliżać się do końca czegoś avslå

chytrość n
bycie chytrym w wydawaniu gjerrighet

chytrus ˈxɨtrus n
(potocznie, potoczny) ktoś chciwy i skąpy gjerrigknark

chytry ˈxɨtrɨ adj
podstępny, przebiegły listig

chyżość ˈxɨʒɔɕʨ̑ n
(rzadki, rzadko używany) (przestarzałe, przestarzały) cecha tego, co porusza się chyżo lub jest szybko wykonywane seleritet

chód xut n
chodzenie, (zobacz) krok gir

chór xur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów; kor

chów wsobny ˈxuf ˈːsɔbnɨ n
(biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników; innavl

chętny ˈxɛ̃ntnɨ adj
mający chęć zrobienia czegoś beredt

chęć xɛ̃ɲʨ̑ n
pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś vilje

chłeptać ˈxwɛptaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zwykle o zwierzętach: pić, zagarniając płyn językiem fang

chłodny ˈxwɔdnɨ adj
o relacjach międzyludzkich, o uczuciach: pozbawiony silnych, ciepłych, dobrych uczuć; zdystansowany kald
raczej zimny; rześki hardne

chłodzić ˈxwɔʥ̑iʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się chłodniejsze kjøld

chłoniak n
(medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej; lymfekreft

chłonność n
łatwość przyswajania mottakelighet

chłonny ˈxwɔ̃nːɨ adj
(książkowy) wchłaniający, wsysający coś absorberende

chłopak ˈxwɔpak n
(potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę kjæreste

chłopiec ˈxwɔpʲjɛʦ̑ n
młody człowiek płci męskiej gutt

chłostać ˈxwɔstaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) surowo krytykować svøpe

chłód xwut n
dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno kjøld

ci ʨ̑i personalPronoun
(celownik) lp od: ty (nieakcentowane) deg

ci ʨ̑i pronoun
(mianownik) lm (rodzaj męskoosobowy) od: ten disse

ciamajda ʨ̑ãˈmajda n
(potocznie, potoczny) człowiek niezdarny, ślamazarny nudler

ciasny ˈʨ̑asnɨ adj
(przenośnie, przenośnia) ograniczony, zaściankowy smal
taki, w którym jest mało miejsca smal

ciastko ˈʨ̑astkɔ n
mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem kjeks

ciasto ˈʨ̑astɔ n
(kulinaria) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami; deig
(kulinaria) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka; kake

ciało ˈʨ̑awɔ n
(matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero); kropp

ciało niebieskie ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ n
(astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata; himmellegeme

ciało stałe n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt; kompakt

ciało szkliste n
(anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej; glasslegeme

cicho ˈʨ̑ixɔ adv
bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku dempet

cichy ˈʨ̑ixɨ adj
o małej głośności stille
spokojny stille

ciecierzyca ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a n
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona; kikert
(spożywczy) nasiona ciecierzycy (1.1) kikert

ciecierzyca pospolita ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita n
(botanika, botaniczny) gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych kikert

ciecz ʨ̑ɛʧ̑ n
(fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia væske

ciek ʨ̑ɛk n
bieg cieczy, strumień płynącej cieczy retning

ciekawość to pierwszy stopień do piekła ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑ ˈtɔ ˈpʲjɛrfʃɨ ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ dɔ‿ˈpʲjɛkwa proverb
o pewne rzeczy lepiej nie pytać, bo znajomość odpowiedzi może przeszkadzać lub zaszkodzić nysgjerrighet drepte katten

ciekawski adj
(potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością nysgjerrig

ciekawy ʨ̑ɛˈkavɨ adj
taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat nysgjerrig

ciekły ˈʨ̑ɛkwɨ adj
(fizyka, fizyczny) mający właściwości cieczy flytende

cielec n
(przestarzałe, przestarzały) (literacko) młody byk, większe cielę kalv

cielić się v
(zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo kalve

cielę ˈʨ̑ɛlɛ n
(zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego; kalv

cielęcina ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna n
mięso z młodej krowy (cielęcia) kalv

cielęcy adj
(potocznie, potoczny) niezbyt mądry bekymringsløs
związany z cielęciem legg

ciemno ˈʨ̑ɛ̃mnɔ adv
…od przymiotnika: ciemny mørk

ciemnoniebieski ˌʨ̑ɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu mørkeblå

ciemnozielony ˌʨ̑ɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ adj
mający kolor zielony o ciemnym odcieniu mørkegrønn

ciemność ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑ n
stan, w którym jest brak światła, jasności; mørke

ciemny ˈʨ̑ɛ̃mnɨ adj
o kolorze: zbliżony do czarnego mørk
o kolorze: intensywny, nasycony mørk

cienki ˈʨ̑ɛ̃nʲci adj
mający niewielki przekrój poprzeczny tynn

ciepło ˈʨ̑ɛpwɔ n
(fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek; varme

ciepły ˈʨ̑ɛpwɨ adj
mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą varm
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy varm
o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło varm

cierpienie ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
długotrwały lub silny ból motgang

cierpieć ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑ v
odczuwać ból fizyczny lub psychiczny lide
ubolewać z powodu czegoś godta

cierpliwość ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑ n
zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych tålmodighet

cierpliwy ʨ̑ɛrˈplʲivɨ adj
niezrażający się czekaniem pasient

cierń ʨ̑ɛrʲɲ n
ostry wyrostek na pędzie rośliny; torn

cieszyć ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑ v
dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie fryde seg
być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś nyte
mieć coś (najczęściej coś, co daje satysfakcję) nyte
weselić się, śmiać się vits

cietrzew ˈʨ̑ɛṭʃɛf n
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny; orrfugl

cień ʨ̑ɛ̇̃ɲ n
zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony; skygge

cieśla ˈʨ̑ɛ̇ɕla n
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów tømrer

cieśnina ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna n
(geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami) kanal strede

ciocia ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a n
siostra matki tante

cios ʨ̑ɔs n
(zoologia, zoologiczny) siekacz słonia støttann
uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem slag

ciotka ˈʨ̑ɔtka n
siostra matki faster

ciołek ˈʨ̑ɔwɛk n
(pogardliwie) niezbyt inteligentna osoba æsj

cipa ˈʨ̑ipa n
(wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwarowe, gwara)) żeński narząd rozrodczy fitte

cis ʦ̑is ʨ̑is n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych; barlind

ciskać v
rzucać z użyciem dużej siły kast

cisza ˈʨ̑iʃa n
brak dźwięku stillhet

ciuciubabka ˌʨ̑üʨ̑uˈbapka n
zabawa, w której jeden z uczestników goni i próbuje schwytać innych, mając zawiązane oczy; blindebukk

ciąg ʨ̑ɔ̃ŋk n
(matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych; rad
układ rzeczy położonych jedna za drugą rad
(technologia, technika, techniczny) przepływ określonego czynnika (wody, gazu, spalin itp.) wywołany różnicą ciśnień støt
ciągłość zdarzeń następujących po sobie bind

ciągle ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ adv
cyklicznie alltid
w dalszym ciągu, wciąż destillasjonsapparat

ciągnąć ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ v
kontynuować fortsette
powoli pić coś suge
wlec, przesuwać za sobą dra
o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać dra

ciąć ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑ v
dzielić na części ostrym narzędziem skjære
(potocznie, potoczny) żądlić stikke
(slangowo) kaleczyć się umyślnie piske

ciąża ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu; svangerskap

ciążyć v
powodować obarczenie, nieznośny ciężar angrep
skłaniać się ku czemuś mager

cięcie ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(leśnictwo) wycinka chorych, zbędnych drzew fell
(ogrodnictwo, ogrodniczy) przycinanie gałęzi roślin uprawnych, zwłaszcza owocowych, w celu ich wzmocnienia lub pozbycia się gałęzi chorych, wybrakowanych kviste
(rzeczownik odczasownikowy) od: ciąć skjæring
(technologia, technika, techniczny) proces dzielenia materiałów na kilka części skjæring
cios zadany ostrym, tnącym narzędziem kutt
miejsce przecięcia, nacięcia powierzchni przedmiotu kutt
przecięte miejsce na ciele, rana cięta kutt

cięciwa n
(matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią akkord
linka łącząca końce łuku albo kuszy reip

cięgno ˈʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ n
odkształcalny element mechanizmu przenoszący wzdłużne siły rozciągające vant

cięty adj
(medycyna, medyczny), o ranie zadany ostrym przedmiotem kutt
o kwiatach o przerwanej łodydze, przeznaczony do bukietu, wazonu kutt
(potocznie, potoczny) oddający się czemuś z pasją voldsom
(potocznie, potoczny) okazujący złość hard
potrafiący atakować skjæring

ciężar ˈʨ̑ɛ̃w̃ʒar n
(fizyka, fizyczny) siła, z jaką Ziemia przyciąga ciało fizyczne; vekt
obciążenie, utrudnienie, problem belastning

ciężarek ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk n
przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy vekt

ciężarny ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ adj
będący w ciąży gravid

ciężarówka ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka n
(motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów; lastebil

ciężki ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci adj
taki, który dużo waży, ma dużą masę tung

ciężko ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃkɔ adv
w ciężki sposób, z obciążeniem; nie łatwo, nie lekko alvorlig

ciężkostrawny adj
trudny do strawienia tung

ciśnienie ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa; trykk
presja, nacisk trykk
(medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze; blodtrykk

ciśnienie krwi ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi n
(medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych blodtrykk

ciżba ˈʨ̑iʒba n
duża liczba stłoczonych ludzi finknuse

cmentarny ʦ̑mɛ̃nˈtarnɨ adj
będący na cmentarzu, odnoszący się do cmentarza kirkegård

cmentarz ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ n
obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy; kirkegård

cnota ˈʦ̑nɔta n
dodatnia cecha moralna dyd

cnotliwy ʦ̑nɔˈtlʲivɨ adj
który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości reinsdyr

co ʦ̑ɔ pronoun
…służący do zadawania pytań o orzeczniki hva

co do joty ˈʦ̑ɔ dɔ‿ˈjɔtɨ idiom
szczegółowo, bardzo dokładnie, całkowicie til punkt og prikke

co najmniej ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j idiom
nie mniej niż minst

co ty nie powiesz
(ironicznie) oznaczająca, że ktoś nie jest zdziwiony tym, co słyszy sier du det

coach n
(sport, sportowy) (środowiskowy) trener drużyny sportowej trener

codziennie ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ adv
w każdym dniu, co dzień daglig

codzienny ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ adj
powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia daglig

cokolwiek ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk pronoun
niezależnie od okoliczności noen lunde
wszystko jedno co; obojętnie który samma det!

cokół ˈʦ̑ɔkuw n
(technologia, technika, techniczny) podstawa lampy czy jakiegoś urządzenia frie

concept album n
album muzyczny ujednolicony tematycznie na płaszczyźnie instrumentalnej, kompozycyjnej, narracyjnej i lirycznej konceptalbum

coroczny ʦ̑ɔˈrɔʧ̑nɨ adj
powtarzający się co roku årlig

cotangens kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s n
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przyprostokątnej naprzeciw kąta; cotangens

cotygodniowy ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ adj
powtarzający się co tydzień ukentlig

coup de grâce n
cios miłosierdzia; śmiertelny cios zadany cierpiącemu lub rannemu w celu dobicia go i tym samym ukrócenia cierpień nådeskudd

coś ʦ̑ɔɕ indefinitePronoun
…zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić noe

croissant n
(kulinaria) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta; croissant

crêpes n
(kulinaria) cienkie naleśniki, zwykle z mąki pszennej, czasem gryczanej; pannekake

ctg kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s symbol
= (matematyka, matematyczny) cotangens barneseng

cud ʦ̑ut n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej; mirakel under

cudowne dziecko ʦ̑uˈdɔvnɛ ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ idiom
dziecko nieprzeciętnie zdolne, bardzo rozwinięte na swój wiek vidunderbarn

cudowny ʦ̑uˈdɔvnɨ adj
fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu herlig

cudzoziemiec ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑ n
osoba pochodząca z innego kraju utlending

cudzołóstwo ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwustfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem; hor

cudzy ˈʦ̑uʣ̑ɨ adj
należący do kogoś innego fremmed

cukier ˈʦ̑ucɛr n
(spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych; sukker
(chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu; sukker

cukier puder ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr n
(spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków; melis

cukier waniliowy ˈʦ̑ucɛr ˌvãɲiˈlʲjɔvɨ n
(kulinaria) (cukiernictwo) mieszanka cukru z wanilią lub z ekstraktem waniliowym; vaniljesukker

cukierek ʦ̑uˈcɛrɛk n
(spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych; drops

cukiernia ʦ̑uˈcɛrʲɲa n
miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.) bakverk

cukinia ʦ̑uˈcĩɲja n
(botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej; squash

cukrzyca ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a n
(medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi; diabetes

cuma ˈʦ̑ũma n
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża; dyp

cumować ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑ v
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża lynghei

curling n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie; curling

curry n
(kulinaria) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie karri
(kulinaria) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej; karri

cwaniak n
(potocznie, potoczny) osoba potrafiąca radzić sobie w każdej sytuacji jak najmniejszym wysiłkiem, a nierzadko kosztem innych breiflabb

cwał n
(jeździectwo, jeździecki) najszybszy czterotaktowy chód konia; galopp

cybernetyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach; kybernetikk

cyberprzestrzeń ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery kyberrom

cyc ʦ̑ɨʦ̑ n
(grubiański, grubiańsko) (wulgarnie, wulgaryzm) kobieca pierś pupp

cycek ˈʦ̑ɨʦ̑ɛk n
(potocznie, potoczny) kobieca pierś pupp

cydr ʦ̑ɨtr̥ n
(kulinaria) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu; sider

cyferblat ʦ̑ɨˈfɛrblat n
tarcza zegara kjeft

cyfra ˈʦ̑ɨfra n
(potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 siffer

cygaro ʦ̑ɨˈɡarɔ n
suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia sigar

cyjanek n
(chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca; cyanid
(potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) cyjanek potasu; cyankalium

cyjankali ˌʦ̑ɨjãŋˈkalʲi n
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) cyjanek potasu, silnie trujący; cyankalium

cykoria ʦ̑ɨˈkɔrʲja n
(botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych sikori
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) sikori

cymbały ʦ̑ɨ̃mˈbawɨ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uderzany instrument strunowy; hakkebrett

cyna ˈʦ̑ɨ̃na n
(chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn; tinn

cynamon ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n n
suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa; kanel

cynizm ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥ n
wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych kynisme

cynk ʦ̑ɨ̃ŋk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30; sink

cynować v
pokrywać cyną tinn

cyprys ˈʦ̑ɨprɨs n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych; sypress

cyranka ʦ̑ɨˈrãnka n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki; krikkand

cyrk ʦ̑ɨrk n
miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne; sirkus

cyrkiel ˈʦ̑ɨrʲcɛl n
przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów; passer

cyrkon ˈʦ̑ɨrkɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40; zirkonium

cyrkulacja n
obieg zamknięty sirkulasjon

cysterna ʦ̑ɨˈstɛrna n
zamknięty zbiornik do magazynowania wody stridsvogn

cytat ˈʦ̑ɨtat n
przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu; sitat

cytoplazma n
(biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet; cytoplasma

cytować ʦ̑ɨˈtɔvaʨ̑ v
dokładnie przytaczać w swojej wypowiedzi lub tekście słowa innej wypowiedzi lub fragmentu tekstu sitere

cytra ˈʦ̑ɨtra n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle; siter

cytron ˈʦ̑ɨtrɔ̃n n
(botanika, botaniczny) Citrus medica, gatunek roślin wieloletnich z rodziny rutowatych; sukatsitron

cytryn ˈʦ̑ɨtrɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny citrin

cytryna ʦ̑ɨˈtrɨ̃na n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce sitron

cywil ˈʦ̑ɨvʲil n
(wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej; sivilist

cywilizacja ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego; sivilisasjon

cywilizować v
szerzyć cywilizację sivilisere

czad ʧ̑at interjection
(slangowo) słowo wyrażające uczucie radości, szczęścia lub innych pozytywnych doznań hardne

czador ˈʧ̑adɔr n
zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu; chador

czadyjski ʧ̑aˈdɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Czad tsjadisk

czajniczek ʧ̑ajˈɲiʧ̑ɛk n
mały czajnik, np. do zaparzania herbaty tekanne

czajnik ˈʧ̑ajɲik n
(kulinaria) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody; tekanne

czapeczka ʧ̑aˈpɛʧ̑ka n
(botanika, botaniczny) szczytowa warstwa komórek miękiszowych korzenia rośliny, dzięki której korzeń łatwiej wciska się w podłoże skyggelue

czapka ˈʧ̑apka n
rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek; lue

czapla ˈʧ̑apla n
(ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae, duży ptak brodzący; hegre

czapli ˈʧ̑aplʲi adj
związany z czaplą, dotyczący czapli hegre

czar ʧ̑ar n
magiczne zaklęcie besvergelse

czara n
owalne płytkie naczynie służące do picia win i miodów skjeblad

czarcie koło n
(mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów; heksering

czarna dziura ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura n
(astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia; sort hull svart hull

czarna jagoda ˈʧ̑arna jaˈɡɔda n
(botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem; blåbær
owoc czarnej jagody (1.1) blåbær

czarna porzeczka ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych; solbær
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc tego krzewu solbær

czarna wdowa ˈʧ̑arna ˈvdɔva n
(zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa pająka Latrodectus mactans mactans; sorte enke

czarniak ˈʧ̑arʲɲak n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius virens, europejska i kanadyjska ryba atlantycka; lyr

czarno ˈʧ̑arnɔ adv
(przysłówek) (odprzymiotnikowy) od: czarny (barwa) mørk

czarnoksięstwo n
praktyki magiczne i ich skutki heksekunst

czarnuszka ʧ̑arˈnuʃka n
(botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych; klinte

czarny ˈʧ̑arnɨ adj
(fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie svart
(szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1) svart
nielegalny svart
mający najciemniejszy możliwy kolor svart sort

czarny charakter ˈʧ̑arnɨ xaˈraktɛr idiom
postać złego, negatywnego bohatera w filmie lub sztuce teatralnej skurk

czarodziej n
w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów trollmann

czarować v
czynić czary forhekse
(potocznie, potoczny) wprowadzać w błąd (w tym: prawić nieszczere komplementy) bedra

czarownica ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a n
w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia heks

czarujący ˌʧ̑aruˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
uroczy, pełen wdzięku, urzekający, ujmujący sjarmerende

czary ˈʧ̑arɨ n
magiczne obrzędy heksekunst

czas ʧ̑as n
wymiar używany do określania kolejności zdarzeń; tid
chwila, moment, pora tid

czas przyszły ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich; futurum

czas to pieniądz ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑ proverb
czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło tid er penger

czasem ˈʧ̑asɛ̃m adv
niekiedy, co pewien czas av og til

czasopismo ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ n
druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą; tidsskrift

czasoprzestrzeń ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności; romtid

czasownik ʧ̑aˈsɔvʲɲik n
(gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany verb

czasownik posiłkowy ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ n
(gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony hjelpeverb

czasowy ʧ̑aˈsɔvɨ adj
trwający przez krótki czas temporal

czaszka ˈʧ̑aʃka n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie haus

czatować ʧ̑aˈtɔvaʨ̑ v
porozumiewać się z kimś za pośrednictwem Internetu w czasie rzeczywistym przy pomocy klawiatury komputera chatte

czczy ʧ̑ːɨ adj
(przenośnie, przenośnia) pusty, próżny, nic nie znaczący, bezcelowy tom

czeczeński n
język czeczeński tsjetsjensk

czeczotka ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem; gråsisik

czekanie ʧ̑ɛˈkãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: czekać vente

czekać ˈʧ̑ɛkaʨ̑ v
przerywać wykonywanie jakiejś czynności forvente vente
zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy vente forvente

czekolada ˌʧ̑ɛkɔˈlada n
(spożywczy) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu; sjokolade

czekoladowy ˌʧ̑ɛkɔlaˈdɔvɨ adj
(kulinaria) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą sjokoladebrun
mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady sjokoladebrun

czeladnik ʧ̑ɛˈladʲɲik n
rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra samboer

czeluść ˈʧ̑ɛluɕʨ̑ n
(literacko) przepaść, głębia, jama avgrunn

czepiec ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑ n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) rodzaj kobiecego nakrycia głowy; kyse

czeremcha ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa n
(botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach; hegg
(spożywczy) owoc czeremchy (1.1) hegg

czeremcha zwyczajna n
(botanika, botaniczny) Padus avium Mill., gatunek drzewa lub dużego krzewu z rodziny różowatych; hegg

czereśnia ʧ̑ɛˈrɛɕɲa n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych; morell
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego kirsebær

czernica ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a n
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach; toppand

czerpać ˈʧ̑ɛrpaʨ̑ v
nabierać wodę lub inny płyn jakimś naczyniem loddtrekning

czerw ʧ̑ɛrf n
larwa niektórych gatunków muchówek i błonkówek; larve
(pszczelarstwo, pszczelarski) stadia rozwojowe pszczoły miodnej od jajeczka do wygryzającej się larwy ruge

czerwiec ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑ n
szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); juni

czerwienić ʧ̑ɛrˈvʲjɛ̇̃ɲiʨ̑ v
oblewać się rumieńcem na twarzy, np. ze wstydu lub złości rødme

czerwień ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ n
kolor czerwony rød

czerwono adv
barwą czerwieni rød

czerwony ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy; rød
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) (zobacz) [[komunistyczny, lewicowy]] rød

czerń ʧ̑ɛrʲɲ n
czarny kolor sort
czarny strój/ubiór sort

czesać ˈʧ̑ɛsaʨ̑ v
układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki kjemme

czeski ˈʧ̑ɛsʲci n
język urzędowy Republiki Czeskiej; tsjekkisk

cześć ʧ̑ɛɕʨ̑ interjection
(potocznie, potoczny) pozdrowienie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych hei hallo

czkawka ˈʧ̑kafka n
(fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu; hikke

czopek ˈʧ̑ɔpɛk n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo; stikkpille

czosnek ˈʧ̑ɔsnɛk n
(spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego hvitløk

czołg ʧ̑ɔwk n
(wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz; stridsvogn

czoło ˈʧ̑ɔwɔ n
(anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi panne

cztery litery ˈʧ̑tɛrɨ lʲiˈtɛrɨ idiom
(eufemistycznie) dupa, pupa bak

czubatka europejska n
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Lophophanes cristatus, gatunek sikorki wyróżniający się charakterystycznym czubkiem z piór na głowie; toppmeis

czubek ˈʧ̑ubɛk n
szpiczaste, ostre zakończenie czegoś tå
(potocznie, potoczny) osoba chora psychicznie ball

czucie ˈʧ̑uʨ̑ɛ n
odbiór poprzez zmysły, reakcja na odbierane aspekty rzeczywistości følsom

czujny ˈʧ̑ujnɨ adj
zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały forsiktig

czupryna ʧ̑uˈprɨ̃na n
krótkie, bujne włosy knull

czuwaski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język czuwaski; tsjuvansk

czuć ʧ̑uʨ̑ v
odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów føle
odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku føle
odbierać wrażenia za pomocą zmysłu węchu lukte
mieć jakieś samopoczucie, nastrój, odczucie føle

czułość ˈʧ̑uwɔɕʨ̑ n
(fotografia) wielkość określająca stopień reagowania filmu fotograficznego na światło flå

czwartek ˈʧ̑fartɛk n
czwarty dzień tygodnia torsdag

czworoboczny adj
mający cztery boki firkant

czworokąt ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt n
(geometria) wielokąt płaski mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki; firkant

czworościan n
(matematyka, matematyczny) wielościan o czterech trójkątnych ścianach; tetraeder

czy ʧ̑ɨ conjunction
łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym om

czyj ʧ̑ɨj interrogativePronoun
używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy hvem sin

czyj ʧ̑ɨj pronoun
używany do rozpoczynania zdań podrzędnych, które określają właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu hvem sin

czyjś ʧ̑ɨjɕ indefinitePronoun
należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi noen

czyli ˈʧ̑ɨlʲi conjunction
…służący do konstruowania wyrażeń wyjaśniających altså

czyn ʧ̑ɨ̃n n
działanie, postępek, akt; dåd

czynić ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑ v
robić coś, wykonywać tjene

czynnik ˈʧ̑ɨ̃ɲːik n
(matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie faktor
przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek faktor

czynność ˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑ n
działanie, funkcjonowanie funksjon
wykonywanie, robienie czegoś handel

czynny ˈʧ̑ɨ̃nːɨ adj
funkcjonujący, uruchomiony aktiv
skłonny do działania, aktywny aktiv
wykonujący jakąś czynność aktiv

czyrak n
(medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego koke

czystka ˈʧ̑ɨstka n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób; brekke seg
fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych brekke seg

czystość ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑ n
(przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne dyd
wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna kyskhet

czysty ˈʧ̑ɨstɨ adj
bez dodatków, domieszek ren
zupełny ren
pozbawiony brudu ren
przejrzysty, klarowny ren
legalnie przeprowadzony fri
moralnie bez skazy pur
prawnie bez winy blank

czytanie ʧ̑ɨˈtãɲɛ n
zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane lesing

czytać ˈʧ̑ɨtaʨ̑ v
przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną lese

czytelny ʧ̑ɨˈtɛlnɨ adj
zrozumiały, sformułowany w przejrzysty sposób fri

czyściec ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba; purgatoriet

czyścić ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑ v
powodować, że coś jest czyste, usuwając brud, zanieczyszczenia gjøre

czyżby ˈʧ̑ɨʒbɨ particle
…wprowadzająca pytanie, sugerująca niepewność lub przypuszczenie veldig

czyżyk ˈʧ̑ɨʒɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu grønnsisik

czółenko ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ n
(włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici; skyttel

cząsteczka ʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu; molekyl

cząstka ˈʧ̑ɔ̃w̃stka n
(fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka; partikkel

często ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ adv
(zobacz) częsty ofte hyppig

częstoskurcz ʧ̑ɛ̃w̃ˈstɔskurʧ̑ n
(medycyna, medyczny) znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca takykardi

częstotliwość ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu; frekvens

częstować v
dzielić się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność; podejmować poczęstunkiem bidra til

częstość ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest częste frekvens

częsty ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ adj
odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami hyppig

część ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ n
fragment jakiejś całości del
urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim del

część mowy ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie; ordklasse

członek ˈʧ̑wɔ̃nɛk n
osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia lem
część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt; medlem
(anatomia, anatomiczny) penis; medlem

członkowski adj
dotyczący członków organizacji lem

człowieczeństwo n
(przestarzałe, przestarzały) rodzaj ludzki menneskehet

człowiek ˈʧ̑wɔvʲjɛk n
Homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię; menneske
ktoś, jakaś osoba menneske

córka ˈʦ̑urka n
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców) datter

cóż ʦ̑uʃ particle
Wzmocnienie następującego komunikatu, zwykle negatywnego. bra

cętka ˈʦ̑ɛ̃ntka n
mała plamka na tle o jednolitej barwie identifisere

cło ʦ̑wɔ n
opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów; toll

dach dax n
górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie zasłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp. tak

dachówka daˈxufka n
(budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów; takstein

dadaizm n
(sztuka) awangardowy kierunek literacko-artystyczny z lat 1916-1924; dadaisme

daktyl ˈdaktɨl n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca daddel

dalej ˈdalɛj adv
nie przerywając, ciągle, wciąż destillasjonsapparat

daleki daˈlɛci adj
taki, który jest w dużej odległości fjern

daleko daˈlɛkɔ adv
w znacznej odległości langt

dalia ˈdalʲja n
(botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna; georgine

dalmatyńczyk ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji; dalmatiner

daltonizm n
(medycyna, medyczny) nierozróżnianie kolorów fargeblindhet

dama ˈdãma n
(termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D; dame

damski ˈdãmsʲci adj
przeznaczony dla kobiet hunn-
złożony z kobiet hunn-

dandys ˈdãndɨs n
mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich fett

dane ˈdãnɛ n
informacje na temat jakiejś osoby bevise
wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków data

danie ˈdãɲɛ n
pojedyncza potrawa składająca się na posiłek rett

danina n
coś składanego w ofierze offer

dany ˈdãnɨ adj
ten, o którym się mówi; omawiany; ten, którego dotyczy sprawa gi etter

daremnie adv
w sposób nie przynoszący rezultatów pomimo starań forgjeves

daremny daˈrɛ̃mnɨ adj
niedający żadnych wyników overfladisk

darmo ˈdarmɔ adv
bezpłatnie gratis
na próżno forgjeves

darmowy darˈmɔvɨ adj
dany za darmo, bezpłatny gratis

darmozjad n
(potocznie, potoczny) ktoś, kto żyje na cudzy koszt parasitt

darmsztadt ˈdarm̥ʃtat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110; darmstadtium

darować daˈrɔvaʨ̑ v
dać komuś coś na własność gi etter
przebaczyć forlate

dart dart n
lotka do darta (1.1) bykse

darń darʲɲ n
zwarty splot trawy, czasem wraz z innymi roślinami, silnie związany z wierzchnią warstwą gleby; pocięta na płaty używana jest jako umocnienie skarp, nasypów, mogił; gressplen

data ˈdata n
umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia; datering

datek n
pewna kwota przeznaczana na cele publiczne lub dobroczynne abonnement

dau daw n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tradycyjny arabski statek żaglowy lub łódź z ożaglowaniem łacińskim dhow

dawać ˈdavaʨ̑ v
(zobacz) dać gi

dawać radę ˈdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈradɛ v
umieć coś zrobić, radzić sobie, nie mieć z czymś problemów håndtere

dawniej ˈdavʲɲɛ̇j adv
poprzednio, przedtem sein

dawny ˈdavnɨ adj
mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości forhenværende, gammel, fra gamle tider

dać daʨ̑ v
pozwolić, umożliwić coś forlate
wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś gi

dać kosza ˈdaʨ̑ ˈkɔʃa v
nie dać szansy drugiej osobie (w sprawach miłosnych); odmówić komuś (np. przy oświadczynach) nekte

dać radę ˈdaʨ̑ ˈradɛ v
zdołać coś zrobić, poradzić sobie klare
zdołać coś zrobić, poradzić sobie klare

dać susa v
skoczyć gå forbi

dbać dbaʨ̑ v
troszczyć się o coś lub kogoś; zajmować się czymś z dużą uwagą lub poświęceniem nennsomhet

de facto dɛ‿ˈfaktɔ adv
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym for øyeblikket

debiut ˈdɛbʲjut n
wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie debut

debiutancki adj
związany z osobą debiutanta debut

decydować ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑ v
podejmować decyzję, postanawiać o czymś beslutte

decymetr n
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra; desimeter

decyzja dɛˈʦ̑ɨzʲja n
postanowienie, zamiar, rezolucja; rozstrzygnięcie avgjørelse

dedukcja n
(logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków konklusjon

defekt ˈdɛfɛkt n
uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny forkastning

deficyt dɛˈfʲiʦ̑ɨt n
niedobór, brak; mangel

defilada ˌdɛfʲiˈlada n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ostentacyjne przechadzanie się tidsskrift

definicja ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja n
wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia; definisjon

definitywnie ˌdɛfʲĩɲiˈtɨvʲɲɛ adv
w sposób definitywny, ostateczny, zdecydowany definitivt

deflacja dɛˈflaʦ̑ʲja n
(geologia, geologiczny) wywiewanie przez wiatr luźnego materiału z płaskiej powierzchni suchego terenu medrivning

deforestacja ˌdɛfɔrɛˈstaʦ̑ʲja n
wycięcie, wytrzebianie, niszczenie lasów avskoging

defraudacja ˌdɛfrawˈdaʦ̑ʲja n
przestępstwo polegające na przywłaszczeniu cudzej powierzonej korzyści materialnej (pieniędzy, majątku) underslag

degrengolada ˌdɛɡrɛ̃ŋɡɔˈlada n
(książkowy) zanik wartości moralnych lub estetycznych nedgang

deizm ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie; deisme

dekada dɛˈkada n
dziesięć lat tiår

dekapitacja ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja n
ucięcie głowy; halshogging

dekiel ˈdɛcɛl n
szczelna pokrywa, dopasowana pokrywka lokk

deklamować ˌdɛklãˈmɔvaʨ̑ v
z ekspresją wygłaszać utwór literacki resitere

deklaracja ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja n
ogłoszenie, oświadczenie; sformułowanie poglądów, przekonań forklaring

deklarować v
wypowiadać oficjalnie erklære
wyrażać gotowość, przyrzekać pomoc tilby

dekoracja ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja n
w lm: plastyczne tło sceny teatralnej sette sammen

delegat dɛˈlɛɡat n
oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy delegere

delektować się ˌdɛlɛkˈtɔvaʨ̑‿ɕɛ v
odczuwać przyjemność, rozkoszować się, zachwycać się nyte

delfin ˈdɛlfʲĩn n
(zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni; delfin
(historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego; delfin

delikatny ˌdɛlʲiˈkatnɨ adj
wymagający taktu, taktowny slutt

delikt ˈdɛlʲikt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykroczenie przeciw prawu forbrytelse

delta ˈdɛlta n
(geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1); delta
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ; delta

demiurg ˈdɛ̃mʲjurk n
(filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość demiurg

demograf dɛ̃ˈmɔɡraf n
osoba zawodowo zajmująca się demografią demograf

demografia ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych; befolkningslære

demokracja ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości; demokrati folkestyre

demokrata ˌdɛ̃mɔˈkrata n
zwolennik demokracji demokrat

demokratycznie ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ adv
zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny demokratisk

demokratyczny ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją demokratisk

demon ˈdɛ̃mɔ̃n n
istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi; demon

demonologia ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja n
(teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami demonologi

demonstracyjny adj
służący do pokazania produktu, doświadczenia albo urządzenia påpekende

demontować ˌdɛ̃mɔ̃nˈtɔvaʨ̑ v
rozkładać jakąś całość na części; dokonywać demontażu demontere

denerwować ˌdɛ̃nɛrˈvɔvaʨ̑ v
działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej irritere

denerwujący ˌdɛ̃nɛrvuˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
wprowadzający w stan zdenerwowania, irytacji, wywołujący zdenerwowanie; dokuczliwy, wkurzający irritende

dennica dɛ̃ɲˈːiʦ̑a n
(pszczelarstwo, pszczelarski) dolny element ula passiv

dentysta dɛ̃nˈtɨsta n
(zobacz) stomatolog; tannlege

depesza n
(telekomunikacja) tekst przesłany telegraficznie, blankiet z tym tekstem telegram

deponować v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie depositum

depozyt n
(bankowość, bankowy) miejsce przechowywania wartościowych rzeczy hvelv
formalne przejęcie na przechowanie czegoś należącego do kogoś innego depositum

depresja dɛˈprɛsʲja n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych; depresjon
(geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza; depresjon

deptak ˈdɛptak n
ulica, aleja lub plac tylko dla pieszych område med gågater

dereń ˈdɛrɛ̃ɲ n
(spożywczy) drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego vårkornell

derkacz ˈdɛrkaʧ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie; åkerrikse

dermatolog ˌdɛrmaˈtɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach dermatolog

dermatologia ˌdɛrmatɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca sie chorobami skóry i jej przydatków; dermatologi

deser ˈdɛsɛr n
(kulinaria) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym dessert

deska ˈdɛska n
podłużny, płaski sprzęt, np. sportowy, domowy, kuchenny bord
płaski kawałek drewna; bord

deska do krojenia n
deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia żywności fjøl

deska rozdzielcza ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a n
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki; bindestrek

deskorolka ˌdɛskɔˈrɔlka n
(sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu; rullebrett

desperacja n
zwątpienie w powodzenie działań desperasjon

desperat dɛsˈpɛrat n
człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje håpløs

destylacja ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia); destillasjon

deszcz dɛʃʧ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię; regn regnvær
(przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie regn

deszczowy dɛʃˈʧ̑ɔvɨ adj
związany z deszczem, odnoszący się do deszczu regnfull

deszczówka n
woda pochodząca z opadów deszczu regnvann

detal ˈdɛtal n
(ekonomia, ekonomiczny) forma handlu, w małych ilościach, sprzedaż niehurtowa, bezpośrednio konsumentowi detaljhandel
szczegół, coś mało ważnego detalj

determinant ˌdɛtɛrˈmʲĩnãnt n
czynnik mający decydujący wpływ determinant

dewiza n
zasada postępowania, którą ktoś wyznaje motto

dewon ˈdɛvɔ̃n n
(geologia, geologiczny) czwarty okres geologiczny ery paleozoicznej; Devon

dezodorant ˌdɛzɔˈdɔrãnt n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu; deodorant

dezynfekować ˌdɛzɨ̃nfɛˈkɔvaʨ̑ v
dokonywać dezynfekcji desinfisere

diabelski dʲjaˈbɛlsʲci adj
związany z diabłem, dotyczący diabła djevelsk

diabelski młyn dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n n
rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej pariserhjul

diabeł ˈdʲjabɛw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) upadły anioł, kuszący do grzechu; djevel

diadem ˈdʲjadɛ̃m n
złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy; diadem

diagram ˈdʲjaɡrãm n
graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości; diagram

diakon n
(kościelny) duchowny z najniższym stopniem świeceń prezbiteratu; diakon

dialekt ˈdʲjalɛkt n
(językoznawstwo, językoznawczy) regionalna odmiana języka, odznaczająca się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi, itp. dialekt

dializa n
metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej. dialyse

dialog ˈdʲjalɔk n
rozmowa dwóch osób dialog

diament ˈdʲjãmɛ̃nt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie; diamant

diecezja dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja n
(historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie; bispedømme stift
(kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa; bispedømme stift

dietetyka dʲjɛˈtɛtɨka n
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca się zasadami racjonalnego żywienia człowieka, w zależności od wykonywanej pracy lub stanu zdrowia; ernæring

diler ˈdʲilɛr n
sprzedawca-dystrybutor narkolanger

dingo ˈdʲĩŋɡɔ n
(zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią; dingo

dinozaur dʲĩˈnɔzawr n
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie; dinosaur

dioda ˈdʲjɔda n
(elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu; diode

dioksyna n
(chemia, chemiczny) potoczna nazwa chlorowanych dibenzodioksyn dioksin

diuna ˈdʲjũna n
ruchoma wydma na wybrzeżu morskim powstała przez nawiewanie piasku dyne

dla dla preposition
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności for til

dlaczego dlaˈʧ̑ɛɡɔ pronoun
…pytający, używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności hvorfor
…względny, używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności hvorfor

dlatego dlaˈtɛɡɔ conjunction
…używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego derfor

dmuchawiec dmuˈxavʲjɛʦ̑ n
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) przekwitnięty kwiat mniszka lekarskiego ta tiden på

dmuchać ˈdmuxaʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) o mężczyźnie: odbywać stosunek płciowy z kobietą bykse
wypuszczać powietrze z ust blåse

dno dnɔ n
dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu bunn
wewnętrzna, dolna ścianka jakiegoś przedmiotu bunn

do dɔ preposition
…określający końcowy punkt w przestrzeni til
…określający końcowy punkt w czasie til
…określający maksymalną wartość til

do góry adv
w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię opp

do kitu dɔ‿ˈcitu adj
(potocznie, potoczny) beznadziejny, nie nadający się håplaus

do niczego ˌdɔ‿ɲiˈʧ̑ɛɡɔ adj
tandetny, kiepski, marny, lichy, nie nadający się do użytku, nie spełniający oczekiwanej funkcji nytteløst

do trzech razy sztuka dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka proverb
trzecia próba czegoś będzie udana alle gode ting er tre

do widzenia ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa interjection
uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś hei

doba ˈdɔba n
jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny) døgn

dobosz ˈdɔbɔʃ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (wojskowość, wojskowy) człowiek grający na bębnie w orkiestrze, szczególnie wojskowej; batterist

dobranoc dɔˈbrãnɔʦ̑ interjection
pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy god natt

dobro ˈdɔbrɔ n
czyjaś korzyść, zysk flink
jedna z dwóch podstawowych wartości moralnych, przeciwieństwo zła flink

dobroczynność n
działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym veldedighet

dobrowolnie ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ adv
w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli frivillig

dobrowolny ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ adj
wynikający z własnej woli, działający bez przymusu frivillig

dobry ˈdɔbrɨ adj
miły, uczynny, usłużny, szlachetny god flink

dobry wieczór ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur interjection
uprzejme powitanie używane wieczorem god kveld

dobrze ˈdɔbʒɛ adv
przyjemnie bra
w należyty sposób bra

dobrze wychowany adj
taki, który na skutek wychowania zachowuje się grzecznie beleven

dobór n
wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów valg

doceniać dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑ v
dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko verdsette

dochodzić dɔˈxɔʥ̑iʨ̑ v
aspekt niedokonany od: dojść påstand

dochód ˈdɔxut n
(ekonomia, ekonomiczny) suma wpływów z wszystkich źródeł lub określonego ich typu; inntekt

docierać dɔˈʨ̑ɛraʨ̑ v
dostawać się, dochodzić dokądś lub do kogoś z trudem rekke

doczesny dɔˈʧ̑ɛsnɨ adj
przemijający, związany z życiem ziemskim, bez większego znaczenia w perspektywie wiecznego życia alminnelig

dodatek dɔˈdatɛk n
coś dodanego, dodatkowego tilsetining

dodatkowo adv
w sposób dodany do czegoś enda

dodawanie ˌdɔdaˈvãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus); addisjon
(matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1) addisjon
(rzeczownik odczasownikowy) od: dodawać addisjon

dodawać dɔˈdavaʨ̑ v
(matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować addere
dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość legge til

dodać ˈdɔdaʨ̑ conjunction
(matematyka, matematyczny) plus (spójnik łączący dodawane składniki) og

dodać dwa do dwóch idiom
(przenośnie, przenośnia) skojarzyć ze sobą proste fakty i zorientować się w sytuacji leggje to og to saman

dodo ˈdɔdɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus; dodo

dogmat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół dogme
twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości dogme

dogodność n
korzystna okoliczność fordel

dogodny adj
odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom praktisk

doić ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑ v
pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy, owcy melke

dojrzały dɔjˈʒawɨ adj
o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju moden
taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny moden

dojrzewać dɔjˈʒɛvaʨ̑ v
osiągać pełnię rozwoju; osiągać dojrzałość, dorosłość moden

dojrzeć v
zobaczyć coś niewyraźnego identifisere
osiągnąć dojrzałość, pełnię rozwoju lub jakości moden

dojść dɔjɕʨ̑ v
(potocznie, potoczny) osiągnąć orgazm komme
pojąć coś, zrozumieć, zbadać komme
osiągnąć jakąś granicę oppnå
osiągnąć pewną miarę, liczbę, wielkość oppnå
poruszając się, osiągnąć pewien cel; dotrzeć idąc rekke

dok dɔk n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji kupere

dokonany ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ adj
(gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła perfekt

dokonać dɔˈkɔ̃naʨ̑ v
zrobić coś do końca, wykonać jakąś funkcję, czynność avslutte

doktor ˈdɔktɔr n
(potocznie, potoczny) lekarz lege
stopień naukowy; lege

doktorat n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie doktorgrad

doktryna dɔkˈtrɨ̃na n
podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii doktrine

dokuczać dɔˈkuʧ̑aʨ̑ v
sprawiać przykrość, kłopoty lub ból gidde

dokument dɔˈkũmɛ̃nt n
(potocznie, potoczny) film dokumentalny dokumentar
materiał w postaci papierowej potwierdzający coś; dokument
pismo urzędowe stwierdzające tożsamość papir
przedmiot poświadczający jakiś stan rzeczy dåd

dokąd ˈdɔkɔ̃nt pronoun
… pytajny, służący do pytania o długość trwania jakiejś czynności når
… pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch kvar
… względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch hvor

dokładnie dɔˈkwadʲɲɛ adv
w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły nøyaktig

dokładny dɔˈkwadnɨ adj
wykonany z dużą starannością nøyaktig
o człowieku: robiący coś starannie nøyaktig

dolar ˈdɔlar n
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $; dollar

dolewać oliwy do ognia dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa v
zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje helle bensin på bålet

dolina dɔˈlʲĩna n
(geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu; dal

dolmen ˈdɔlmɛ̃n n
(archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony; dysse

dolnoniemiecki n
(językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki; plattysk

dolny ˈdɔlnɨ adj
(geografia, geograficzny) będący bliżej ujścia rzeki strømpe

dom dɔ̃m ˈdɔmɨ n
budynek mieszkalny hus
placówka społeczna, usługowa lub handlowa hus
pomieszczenie, miejsce stałego zamieszkania (pobytu) hus

dom dziecka ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka n
placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym; barnehjem

dom towarowy n
(handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep; varemagasin

domena dɔ̃ˈmɛ̃na n
(biologia, biologiczny) kategoria systematyczna wyższa od królestwa; definisjonsområde
(fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek; definisjonsområde
charakterystyczna część działalności, obszar zainteresowań, przestrzeń gdzie coś istnieje, jest dokonane lub ma jakąś własność definisjonsområde

domieszka n
niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości dope

domino dɔ̃ˈmʲĩnɔ n
kamień do gry (1.1) knulle

domowy dɔ̃ˈmɔvɨ adj
związany z domem, dotyczący domu hus

domysł n
przypuszczenie, domniemanie antakelse

domyślać v
przewidywać coś pomimo niewystarczających danych ane

donica dɔ̃ˈɲiʦ̑a n
duża doniczka, naczynie do hodowania roślin ozdobnych skjeblad

doniczka dɔ̃ˈɲiʧ̑ka n
naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych; blomsterpotte

donośny dɔ̃ˈnɔɕnɨ adj
o głosie: taki, który jest głośny, niesie się daleko sonor

donżon ˈdɔ̃n͇ʒɔ̃n n
(architektura, architektoniczny) baszta obronna będąca częścią zamku beholde

dookoła ˌdɔːˈkɔwa preposition
ze wszystkich stron punktu położonego w środku omkring

dopasowywać v
dobierać do siebie części, aby stanowiły właściwą całość deilig
układać coś na czymś, aby dobrze przylegało deilig
zestawiać różne elementy tak, by pasowały do siebie jevnbyrdig
nastrajać się do kogoś lub czegoś justere

dopełniacz dɔˈpɛwʲɲaʧ̑ n
(gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?; genitiv

dopełniać v
czynić powinności, by coś zakończyć gjøre

dopełnienie ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności; objekt

dopiero dɔˈpʲjɛrɔ particle
postawienie warunku bare
przy określeniu czasu: o czymś, co ma wydarzyć się późno, później niż oczekiwano bare
zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające først

doprawdy particle
podkreślająca prawdziwość virkelig
wyrażająca zdziwienie virkelig

doprowadzać ˌdɔprɔˈvaʣ̑aʨ̑ v
powodować jakiś stan tjene

dopuszczalny ˌdɔpuʃˈʧ̑alnɨ adj
dozwolony, tolerowany w jakiejś sytuacji pod jakimś warunkiem antakelig

dopuszczać v
uznawać coś za możliwe tillate

dopóki dɔˈpuci conjunction
jeśli zdanie podrzędne jest przeczące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym zakończy się (zakończyła się) dopiero, gdy zajdzie lub zaszła sytuacja opisana w zdaniu podrzędnym po usunięciu przeczenia inntil
jeśli zdanie podrzędne jest twierdzące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym trwa tak długo, jak długo prawdziwe jest zdanie podrzędne medan

dopływ ˈdɔpwɨf n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora sideelv

doradca n
osoba udzielająca porad rådgiver

dorastać v
rosnąc, osiągać właściwy wzrost lub wysokość dyrke
stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości bli voksen

dorosły dɔˈrɔswɨ adj
o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym voksen

dorsz dɔrʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba morska; torsk

dorywczo dɔˈrɨfʧ̑ɔ adv
z przerwami, okazjonalnie, od czasu do czasu ad hoc

doskonale ˌdɔskɔ̃ˈnalɛ adv
w pełni, całkowicie, absolutnie, perfekcyjnie perfekt
świetnie, w doskonały sposób perfekt

doskonały ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ adj
skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć perfekt

dostarczać dɔˈstarʧ̑aʨ̑ v
sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś levere
sprawiać, że coś charakteryzuje się jakąś cechą, stanem gi etter

dostateczny adj
występujący w wystarczającym stopniu adekvat

dostawać dɔˈstavaʨ̑ v
stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny få

dostać cykora ˈdɔstaʨ̑ ʦ̑ɨˈkɔra idiom
(potocznie, potoczny) przestraszyć się, bać się få kalde føtter

dostojnik dɔˈstɔjɲik n
osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa embetsmann

dostosowywać v
sprawiać, że coś staje się odpowiednie justere

dostęp ˈdɔstɛ̃mp n
możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby aksess

dostępny dɔˈstɛ̃mpnɨ adj
(o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć tilgjengelig
możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia tilgjengelig

dostępować ˌdɔstɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
osiągać forsterkning

dosłownie dɔˈswɔvʲɲɛ adv
w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa bokstavelig

dotrzymywać v
spełniać zobowiązania beholde
trzymać do określonego czasu beholde

dotychczas dɔˈtɨxʧ̑as adv
(książkowy) do tego momentu, do chwili obecnej hittil

dotychczasowy adj
taki jaki był dotychczas aktuell

dotyczyć dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑ v
mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś gjelde

dotyk ˈdɔtɨk n
(fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego; følelse

dotykalny adj
taki, którego można dotknąć følbar

dotykać dɔˈtɨkaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie berøre
zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego berøre
(przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś fornærme

dotąd ˈdɔtɔ̃nt pronoun
… wyrażający granicę czasową: aż do teraz, dotychczas hittil

dowcip ˈdɔfʲʨ̑ip n
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć vits

dowiadywać się v
uzyskiwać wiadomości fastslå
domagać się informacji usilnie pytając o coś [[be]] [[om]]

dowiedzieć się dɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑‿ɕɛ v
uzyskać nową informację finne ut

dowodzić dɔˈvɔʥ̑iʨ̑ v
przeprowadzać dowód program

dowolny dɔˈvɔlnɨ adj
każdy alle
zależny tylko od własnego wyboru, nieograniczony zewnętrznymi nakazami i zakazami, swobodny uten

dowód ˈdɔvut n
przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś) bevis

dowód osobisty ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ n
(administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo; ID

dowódca dɔˈvutʦ̑a n
osoba kierująca grupą wojskowych; fører

dowództwo n
zespół dowódców; dowódca wraz ze sztabem stab

doznawać dɔˈznavaʨ̑ v
odczuwać, doświadczać na własnej skórze erfare

dołek ˈdɔwɛk n
nieznaczne wgłębienie w ciele człowieka innrykk

dołączać v
stawać się uczestnikiem lub elementem czego sammenstille

dołączyć dɔˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
dodać, połączyć z większą całością legge til
przyłączyć się, zacząć towarzyszyć sammenstille

doświadczać v
doznawać czegoś oppleve

doświadczenie ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
ogół zdobytych wiadomości i umiejętności erfaring

doświadczony ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
mający doświadczenie erfaren

dość dɔɕʨ̑ interjection
wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania fyllestgjørende

dożylny adj
bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę intravenøs

dożywotni ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi adj
taki, który potrwa do końca czyjegoś życia livslang

drabina draˈbʲĩna n
drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów; stige

drabinka draˈbʲĩnka n
w go sposób łapania grupy kamieni polegający na stawianiu ich przy każdym kolejnym ruchu w atari; trappe

dragon ˈdraɡɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny dragon

dramatyczny adj
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego drammatisk

drapacz chmur ˈdrapaʧ̑ ˈxmur n
bardzo wysoki budynek skyskraper

drapać ˈdrapaʨ̑ v
przeciągać po czymś paznokciami lub pazurami risp

drapieżnik draˈpʲjɛʒʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar rovdyr

drań drãɲ n
mężczyzna podły, niegodziwy, zły, nikczemny bastard

drażnić ˈdraʒʲɲiʨ̑ v
irytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy irritere
podrażniać, wywoływać podrażnienie (np. skóry) irritere

drelich ˈdrɛlʲix n
(włókiennictwo) mocna tkanina używana do produkcji odzieży roboczej i pokrowców drill

dreszcz drɛʃʧ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą; avkjøle

drewienko drɛˈvʲjɛ̃nkɔ n
(potocznie, potoczny) niewielki kawałek drewna girspak

drewniany drɛvʲˈɲãnɨ adj
(przenośnie, przenośnia) o ludzkim głosie: drętwy, oschły, nieprzyjemny, bez wyrazu døv

drewno ˈdrɛvnɔ n
materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał; tre

drgać drɡaʨ̑ v
(fizyka, fizyczny) wykonywać ruchy oscylacyjne vibrere
wykonywać szybkie, ledwo widoczne ruchy shake

drink drʲĩŋk n
(spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp. drikke

drobne ˈdrɔbnɛ n
(potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety penger

drobnostka drɔbˈnɔstka n
coś nieistotnego, coś co nie ma dużego znaczenia nips

drobny ˈdrɔbnɨ adj
taki, którego budowa jest delikatna, słabo rozwinięta; taki, który ma niewielkie rozmiary, objętość liten
taki, który prowadzi działalność przedsiębiorczą na małą skalę; jest realizowany w niewielkim zakresie liten

droga ˈdrɔɡa n
każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt; vei
sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie) vei

droga ekspresowa ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva n
droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności; motorvei

drogi ˈdrɔɟi adj
bliski uczuciowo dyr
posiadający wysoką cenę dyr

drogowy drɔˈɡɔvɨ adj
dotyczący drogi ferdsel

dromader drɔ̃ˈmadɛr n
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny; dromedar

dron drɔ̃n n
bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych drone

drop drɔp n
(ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających; stortrappe

drops n
(spożywczy) cukierek w kształcie płaskiego walca slippe

drozd drɔst n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie; trost

drożdże ˈdrɔʒʤ̑ɛ n
(botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową; gjær
(cukiernictwo) (kulinaria) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie gjær

druga wojna światowa ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945; Andre verdenskrig

drugie śniadanie ˈdruɟjɛ ɕɲaˈdãɲɛ n
lekki posiłek pomiędzy śniadaniem a obiadem, zwykle jedzony w przerwie od codziennych zajęć, poza domem; lunsj

drugorzędny adj
mniej wartościowy blakk
mniej ważny, niższej kategorii subsidiær

druid ˈdru<sup>j</sup>it n
(historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki; druide

druk druk n
(drukarstwo, drukarski) proces drukowania trykk

drukarka druˈkarka n
urządzenie służące do drukowania skriver

drukarka laserowa n
(informatyka, informatyczny) rodzaj drukarki wykorzystującej w procesie drukowania laser, uzyskująca wydruk poprzez umieszczenie na papierze cząstek tonera; laserskriver

drukarnia druˈkarʲɲa n
zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje trykkeri

drukarz ˈdrukaʃ n
człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni; trykker

drukować druˈkɔvaʨ̑ v
dawać coś do druku, publikować trykke
robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce trykke

drut drut n
(technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy; bektråd

drużyna druˈʒɨ̃na n
(wojskowość, wojskowy) mały oddział piechoty; tropp
zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania mannskap

drwal drval n
człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa; tømmerhugger

dryl drɨl n
(zoologia, zoologiczny) Mandrillus leucophaeus, gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych; drill

drylować drɨˈlɔvaʨ̑ v
(kulinaria) pozbawiać owoce pestek edelstein

drzazga ˈḍʒazɡa n
niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.) strikke

drzemać ˈḍʒɛ̃maʨ̑ v
lekko, czujnie spać dorme

drzemka ˈḍʒɛ̃mka n
krótki sen, przespanie się dorme

drzewny adj
(botanika, botaniczny) dotyczący drzewa czy drzew tre
związany z przerobem drzewa takbjelke

drzewo ˈḍʒɛvɔ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony; tre
(informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca (1.2); tre
(matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1); tre

drzewo iglaste ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ n
(botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł bartre

drzeć ḍʒɛʨ̑ v
rwać na części, strzępy tårer

drzwi ḍʒvʲi n
ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór dør

drób drup n
(zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.) fjærkre

drąg drɔ̃ŋk n
długi i gruby kij stav

dręczyciel drɛ̃n͇ˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
osoba, która kogoś dręczy, zamęcza, znęca się torturist

dręczyć ˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
męczyć, nękać; sprawiać komuś dyskomfort, ból fizyczny lub psychiczny plage

dubn dupn̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105; dubnium

duch dux n
dusza ludzka sjel
umysł, myśli ludzkie sjel
niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami; spøkelse

duchowieństwo n
(kościelny) ogół duchownych danego kościoła lub wspólnoty religijnej, stan duchowny; kleresi

duchowny duˈxɔvnɨ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba sprawująca posługę duchową, religijną geistlig

duchowy duˈxɔvɨ adj
odnoszący się do sfery ducha i duchowości spirituell

dudek ˈdudɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie; hærfugl

dulka ˈdulka n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji; åregaffel

duma ˈdũma n
(przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1) stolthet
poczucie osobistej godności stolthet
zbyt wysokie mniemanie o sobie stolthet

dumny ˈdũmnɨ adj
pewny siebie, mający poczucie własnej godności stolt
wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu stolt
zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś fornøyd

dupa ˈdupa n
(wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt rasshøl

dupa jasiu ˈdupa ˈjäɕu interjection
(wulgarnie, wulgaryzm) wykrzyknienie, które może wyrażać lekceważenie dla czyjejś wypowiedzi, niedowierzanie, ironię bull

dupczyć ˈdupʧ̑ɨʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna) faen!

dupek ˈdupɛk n
(grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności drittsekk

dur dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj skali muzycznej; dur

dureń ˈdurɛ̃ɲ n
(potocznie, potoczny) człowiek mało inteligentny dyr

durian ˈdurʲjãn n
(botanika, botaniczny) drzewo z rodziny wełniakowatych; durian

durny ˈdurnɨ adj
mało inteligentny, głupi; naiwny, mało rozsądny fjollete

durowy adj
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący skali diatonicznej, gamy lub tonacji z wielką tercją między pierwszym a trzecim stopniem dur

durszlak ˈdurʃlak n
dziurkowana miska do odcedzania dørslag

dusić ˈduɕiʨ̑ v
podrażniać drogi oddechowe kvelertak

dusza ˈduʃa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci; sjel

duszpasterstwo n
zorganizowana działalność Kościoła, polegająca na głoszeniu zasad wiary i celebrowaniu liturgii; Kabinett

duszpasterz n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny, któremu powierzono obowiązki względem grupy wiernych fader

duszpasterzowanie n
działalność duszpasterza, upowszechnianie zasad wiary i sprawowanie liturgii Kabinett

duński ˈdũj̃sʲci adj
odnoszący się do Danii lub Duńczyków dansk

duński ˈdũj̃sʲci n
język urzędowy Danii; dansk

duża litera ˈduʒa lʲiˈtɛra n
litera pisana tak, jak na początku zdania albo nazwiska stor

dużo ˈduʒɔ indefiniteCardinalNumeral
w wielkiej ilości mye

duży ˈduʒɨ adj
mający znaczne, wielkie rozmiary stor

duży pokój ˈduʒɨ ˈpɔkuj n
zazwyczaj największy i najbardziej reprezentacyjny pokój w mieszkaniu służący jako pokój gościnny lub salon stuen

dwa ognie ˈdva ˈɔɟɲɛ idiom
(sport, sportowy) gra zespołowa polegająca na zbijaniu piłką przez matkę i jej drużynę członków przeciwnej drużyny; kanonball

dworzec ˈdvɔʒɛʦ̑ n
miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.); jernbanestasjon

dwudziestopięciolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia pięć lat tjuefemåring

dwudziestościan n
(geometria) wielościan o dwudziestu ścianach ikosaeder

dwujęzyczny ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
o człowieku: mówiący w dwóch językach bilingv

dwukropek dvuˈkrɔpɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć kolon

dwunastokąt n
(geometria) wielokąt o dwunastu bokach dodekagon

dwunastościan n
(geometria) wielościan o dwunastu ścianach dodekaeder

dwupłat ˈdvupwat n
(lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych; biplan

dwutlenek węgla dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy; karbondioksid

dwuznaczny dvuˈznaʧ̑nɨ adj
zawierający dwa znaczenia, możliwy do interpretowania na dwa różne sposoby flertydig

dwójkowy adj
związany z liczbą dwa, dotyczący liczby dwa binær

dwór dvur n
duży dom mieszkalny, siedziba dawnego ziemiaństwa riddergods
siedziba władcy hoff

dydaktyczny ˌdɨdakˈtɨʧ̑nɨ adj
wykonany w celu pouczania didaktisk
związany z dydaktyką didaktisk

dydaktyka dɨˈdaktɨka n
(pedagogika, pedagogiczny) nauka o sposobach uczenia didaktikk
(środowiskowy) wykładanie, godziny pracownika naukowego spędzone na wykładaniu lære

dyktator dɨkˈtatɔr n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny diktator

dyktatura n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób; diktatur

dyletancki ˌdɨlɛˈtãnʦ̑ʲci adj
właściwy dyletantowi i dyletantyzmowi / dyletanctwu dilettant

dyletant dɨˈlɛtãnt n
człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania dillettant

dym dɨ̃m n
produkty spalania zawieszone w powietrzu røyk

dymek ˈdɨ̃mɛk n
(potocznie, potoczny) w komiksach, ilustrowanych historyjkach: miejsce, w którym zamieszczona jest wypowiedź bohatera, a także: treść tejże wypowiedzi blære

dymić ˈdɨ̃mʲiʨ̑ v
wydzielać dym ryke
wydzielać dym ryke

dymka ˈdɨ̃mka n
(rolnictwo, rolniczy) roczna, mała cebula zwyczajna (jadalna), zwykle przeznaczona do sadzenia, otrzymywana przez bardzo gęsty wysiew nasion vårløk

dymówka dɨ̃ˈmufka n
(zoologia, zoologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków; låvesvale

dynamit dɨ̃ˈnãmʲit n
materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej; dynamitt

dynastia dɨ̃ˈnastʲja n
ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii dynasti

dynia ˈdɨ̃ɲa n
(botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych; gresskar
(kulinaria) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1) gresskar

dynks dɨ̃ŋks n
(regionalizm, regionalny) przedmiot o nazwie, której mówiący nie potrafi określić dippedutt

dyplomacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi diplomati

dyplomata ˌdɨplɔ̃ˈmata n
oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa diplomat

dyrekcja n
(administracja) grupa osób zarządzających instytucją z dyrektorem na czele administrasjon
(administracja) władze okręgu administracyjnego bezpośrednio zależnego od ministerstwa ledelse

dyrektor dɨˈrɛktɔr n
osoba zarządzająca jakąś instytucją sjef

dyrygent dɨˈrɨɡɛ̃nt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny; dirigent

dysforia dɨsˈfɔrʲja n
zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych dysfori

dyshonor n
ujma dla honoru skam

dysk dɨsk n
(informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1) oppvask

dysk twardy ˈdɨsk ˈtfardɨ n
(informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych; platelager

dyskoteka ˌdɨskɔˈtɛka n
(przestarzałe, przestarzały) płytoteka diskotek
lokal, w którym się takie zabawy odbywają; diskotek

dyskrecja n
zdolność zachowywania tajemnic diskresjon

dyskryminacja ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja n
ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym diskriminering

dyskryminować v
prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp. diskriminere

dyskusja dɨsˈkusʲja n
jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem; diskusjon

dyskutować ˌdɨskuˈtɔvaʨ̑ v
prowadzić dyskusję diskutere

dysleksja dɨsˈlɛksʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania; dysleksi

dyslektyczny adj
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) dotyczący dysleksji lub dyslektyka dyslektisk

dysmorfofobia n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie; dysmorfofobi

dysponować ˌdɨspɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
mieć możliwość użycia czegoś har hat

dysproz ˈdɨsprɔs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66; dysprosium

dystans ˈdɨstãw̃s n
(sport, sportowy) wymierzony odcinek drogi, na którym odbywają się wyścigi distanse
odległość np. między dwoma punktami, przedmiotami, miejscowościami distanse

dystopia dɨsˈtɔpʲja n
(literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości; dystopi
(medycyna, medyczny) patologiczne, złe umiejscowienie narządu, organu dystopi
wizja rzeczywistości przedstawiona w (1.1) dystopi

dysza ˈdɨʃa n
(technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu munnstykke

dywan ˈdɨvãn n
gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi; teppe

dywiz ˈdɨvʲis n
(drukarstwo, drukarski) znak graficzny w postaci krótkiej poziomej kreski biegnącej na wysokości średniej linii pisma lub nieco poniżej tej linii; stosowany przy dzieleniu wyrazu między wierszami oraz przy łączeniu wyrazów wieloczłonowych; bindestrek

dyzenteria n
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka dysenteri

dyżur ˈdɨʒur n
pełnienie obowiązków społecznych lub zawodowych w przedziale czasu, na określonych warunkach avgift

dzban ʣ̑bãn n
naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem; krukke

dziad ʥ̑at n
(przestarzałe, przestarzały) (podniośle) dziadek farfar

dziadek ˈʥ̑adɛk n
ojciec matki bestefar morfar farfar
ojciec ojca bestefar farfar morfar

dziadek do orzechów ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf n
ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów; nøtteknekker

dziadek macierzysty ˈʥ̑adɛk ˌmaʨ̑ɛˈʒɨstɨ n
(przestarzałe, przestarzały) ojciec matki bestefar

dziadek ojczysty ˈʥ̑adɛk ɔjˈʧ̑ɨstɨ n
(dawniej, dawny) ojciec ojca bestefar

dziać ʥ̑äʨ̑ v
odbywać się, mieć miejsce, zdarzać się hende

dział ʥ̑aw n
część czasopisma, wystawy, sklepu poświęcona określonym zagadnieniom tvangsinnlegge
część instytucji tvangsinnlegge
dziedzina, np. nauki, gospodarki itp. greie

działalność ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑ n
zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres operasjon

działanie ʥ̑aˈwãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa; operasjon
zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś operasjon

działać ˈʥ̑awaʨ̑ v
aktywnie uczestniczyć, pracować virke

działka ˈʥ̑awka n
wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę land

działo ˈʥ̑awɔ n
(wojskowość, wojskowy) broń palna kalibru co najmniej 20 mm; kanon

dzicz ʥ̑iʧ̑ n
odludne, nieuprawiane miejsce villnis

dziczyzna ʥ̑iˈʧ̑ɨzna n
(spożywczy) mięso z ubitej zwierzyny łownej vilt

dzidziuś ˈʥ̑iʥ̑üɕ n
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko baby

dziecinny ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩnːɨ adj
zachowujący się jak dziecko barnslig

dzieciństwo ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ n
okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy; barndom

dziecko ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ n
istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia; barn
potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych; barn

dziedzic ˈʥ̑ɛ̇ʥ̑iʦ̑ n
osoba, która coś po kimś przejmuje arving

dziedzictwo n
dobra zachowane dla następnych pokoleń arv
majątek przejęty po kimś arvestykke

dziedziczyć ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑ v
być uprawnionym do takiego otrzymania arve
o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka arve
otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci arve

dziedzina ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna n
(matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji; definisjonsmengde
sfera czyjejś aktywności fagfelt

dziegieć ˈʥ̑ɛ̇ɟɛ̇ʨ̑ n
ciemnobrunatna, gęsta ciecz otrzymywana w procesie suchej destylacji drewna o intensywnym zapachu, mająca właściwości grzybobójcze i antyseptyczne, dawniej używana także do impregnacji płótna i skóry, uszczelniania beczek, itp.; tretjære

dzieje ˈʥ̑ɛ̇jɛ n
ogół zdarzeń, które wydarzyły się dawniej historie

dziekan n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przewodniczący rady adwokackiej president

dzielenie ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia; divisjon

dzielić ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑ v
(matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.; dele
dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości dele
mieć z czymś / kimś coś wspólnego aksje

dzielna n
(matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik utbytte

dzielnica ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta; bydel

dzielnie adv
odznaczając się odwagą modig
wykazując sporą sprawność dyktig

dzielnik ˈʥ̑ɛlʲɲik n
liczba, przez którą dzielimy inną liczbę divisor

dzielność n
cnota bycia śmiałym i walecznym hjerte

dzielny ˈʥ̑ɛlnɨ adj
nie poddający się przeciwnościom modig

dziennik ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik n
(administracja) księga urzędowa do prowadzenia codziennych zapisów dagbok
(księgowość) księga, w której notowane są codziennie operacje finansowe dagbok
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (morski) księga, w której odnotowywane są dane żeglugi oraz wydarzenia, jakie zaszły na okręcie (łodzi, statku) podczas żeglugi dagbok
notatki zapisywane codziennie dagbok
(drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie dagsavis

dziennik okrętowy n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg rejsu; loggbok

dziennik pokładowy n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu; loggbok

dziennikarski adj
związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa journalistisk

dziennikarstwo ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ n
zajęcie dziennikarzy i dziennikarek journalistikk

dziennikarz ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ n
osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.; journalist

dziesiątkowy adj
związany z liczbą dziesięć, dotyczący liczby dziesięć desimal

dziesięciobój n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów; tikamp

dziesięciokąt n
(geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych) dekagon

dziesięciolecie ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ n
okres dziesięciu lat tiår

dziesiętny ʥ̑ɛ̇ˈɕɛ̃ntnɨ adj
mający za podstawę swego układu lub konstrukcji liczbę 10 desimal

dziewczyna ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na n
(potocznie, potoczny) młoda, niezamężna kobieta jente pike
partnerka, nieformalna narzeczona jente

dziewica ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a n
osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym jomfru

dziewictwo n
(fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą jomfrudom

dzieło ˈʥ̑ɛwɔ n
efekt pracy twórczej arbeid

dzieło sztuki ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci n
(sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną kunstverk

dzień ʥ̑ɛ̇̃ɲ n
okres od świtu do zmierzchu dag
okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba dag

dzień dobry ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ interjection
zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu god morgen morn

dzik ʥ̑ik n
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych; villsvin

dziki ˈʥ̑ici adj
nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach vill

dzikus ˈʥ̑ikus n
osobnik niecywilizowany villmann

dziobak ˈʥ̑ɔbak n
(zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych; nebbdyr

dziryt ˈʥ̑irɨt n
rodzaj broni drzewcowej, odmiana włóczni znana od czasów prehistorycznych; bykse

dzisiaj ˈʥ̑iɕäj adv
cały dzień, który jest w tej chwili, dziś i dag

dzisiejszy ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ adj
ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach samtidig

dziura ˈʥ̑ura n
otwór powstały wskutek uszkodzenia hull

dziurkacz biurowy ˈʥ̑urkaʧ̑ n
(biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach; hullemaskin

dziwaczeć v
stawać się dziwakiem, człowiekiem o nietypowych, dziwnych przyzwyczajeniach homse

dziwić v
powodować odczucie zdumienia overraske

dziwka ˈʥ̑ifka n
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka hore

dziwkarz ˈʥ̑ifkaʃ n
(pospolicie) mężczyzna korzystający z usług prostytutek, także: mężczyzna często zmieniającym partnerki seksualne rake

dziwny ˈʥ̑ivnɨ adj
charakteryzujący się czymś niezrozumiałym rar

dziób ʥ̑up n
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów; nebb

dzióbek n
wylot czajnika, czajniczka lub innego naczynia nebb

dzięcioł ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae hakkespett

dzięcioł czarny ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce; svartspett

dzięcioł duży ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła; flaggspett

dzięcioł zielony ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce; grønnspett

dzięciołek ʥ̑ɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔwɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos minor, najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce; dvergspett

dzięgiel ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) kvann

dzięki ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci interjection
(potocznie, potoczny) dziękuję, dziękujemy takk

dzięki ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci n
wzniośle: podziękowanie takk

dziękować ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑ v
składać podziękowanie takke

dziękuję ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ
…wyrażający wdzięczność takk

dziękuję bardzo ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ
…wyrażający wdzięczność mange takk

dzwon ʣ̑vɔ̃n n
duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk; klokke

dzwonek ˈʣ̑vɔ̃nɛk n
(zdrobniale) od: dzwon klokke
dźwięk dzwonka (1.2-3), sygnał dzwonkiem (1.2-3) klokke
przedmiot przypominający kształtem dzwon klokke
urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze innringing

dzwoniec ˈʣ̑vɔ̃ɲɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla; grønnfink

dzwonić ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑ v
o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk ringe
wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka ringe

dzwonko ˈʣ̑vɔ̃nkɔ n
(kulinaria) (rybołówstwo, rybacki) kawałek wypatroszonej ryby pokrojonej w poprzek å skjære

dół duw n
dziura wykopana w ziemi hol
najniższa część czegoś, np. budynku, obrazu, krajobrazu, terenu passiv

dąb dɔ̃mp n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych; eik
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) eik

dążenie dɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ n
(książkowy) chęć realizacji jakiegoś zamiaru, pragnienia streve

dążyć ˈdɔ̃w̃ʒɨʨ̑ v
działać w kierunku realizacji danego celu streve

dętka ˈdɛ̃ntka n
(motoryzacja) gumowy torus wypełniony powietrzem, znajdujący się wewnątrz opony; slange

dłoń dwɔ̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne; hand

dług dwuk n
to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy; gjeld

długi ˈdwuɟi adj
mający znaczny wymiar podłużny (długość) lang
trwający znaczny czas lang
(potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw. lang

długo ˈdwuɡɔ adv
przez, na znaczny czas lang

długopis dwuˈɡɔpʲis n
narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem kulepenn

długość ˈdwuɡɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej; lengde
o czasie: czas trwania czegoś tid

dłuto ˈdwutɔ n
(technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania; meisel

dźgać ʥ̑ɡaʨ̑ v
uderzać lub pchać czymś spiczastym i/lub ostrym stikk

dźinizm ˈʥ̑ĩɲism̥ n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.; djainismen

dźwig ʥ̑vʲik n
maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie heisekran

dźwigacz ˈʥ̑vʲiɡaʧ̑ n
(anatomia, anatomiczny) kręg szyjny, na którym opiera się czaszka; Atlasfjellene

dźwignia ˈʥ̑vʲiɟɲa n
(ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) finansowy instrument pochodny polegający na zwielokrotnieniu efektów zmian kursu instrumentu bazowego za pomocą niskiego depozytu, stanowiącego tylko część inwestowanej sumy dra fordel av
(ekonomia, ekonomiczny) instrument finansowy polegający na zwiększeniu zadłużenia w celu podniesienia zyskowności inwestycji; dzięki wykorzystaniu kapitału obcego, po jego spłaceniu wraz z kosztami, zwiększa się całkowity zysk, mimo pozostawienia wkładu własnego na niezmienionym poziomie dra fordel av

dźwięczeć v
wydawać dźwięk telefonere

dźwięczny adj
o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu sonor

dźwięk ʥ̑vʲjɛ̃ŋk n
fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka; lyd

dźwiękowy ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ adj
dotyczący dźwięku frisk

dżdża ʤ̑ːa n
(meteorologia, meteorologiczny) deszcz o bardzo drobnych kroplach yr

dżdżownica ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec; meitemark

dżem ʤ̑ɛ̃m n
(spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem; syltetøy

dżentelmen ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n n
mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie, herrer

dżihad ˈʤ̑ʲixat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska jihad

dżinsy ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ n
(krawiectwo) spodnie z dżinsu; jeans

dżudo ˈʤ̑udɔ n
(sport, sportowy) japońska sztuka walki judo

dżul ʤ̑ul n
(fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J; joule

dżuma ˈʤ̑ũma n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis; pest

dżungla ˈʤ̑ũŋɡla n
wilgotny las tropikalny; jungel

dżunglowy adj
związany z dżunglą jungel

e-mail ˈĩmɛjl n
(informatyka, informatyczny) adres, na który wysyła się wiadomości w (1.1) e-mail
(informatyka, informatyczny) usługa wysyłania elektronicznych wiadomości; e-mail
(informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem (1.1) e-mail

echo ˈɛxɔ n
(akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni; ekko

ecstasy n
(potocznie, potoczny) tabletki z jedną z odmian amfetaminy; ecstasy

edredon ɛˈdrɛdɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu; eàand

edukacja ˌɛduˈkaʦ̑ʲja n
nauczanie kogoś utdanning

edycja n
wydanie, publikacja utgave

edytor ɛˈdɨtɔr n
(informatyka, informatyczny) program służący do modyfikacji danych editor

edytować ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera redigere

efekt ˈɛfɛkt n
osiągnięcie, wynik effekt

efekt cieplarniany ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane; drivhuseffekt

efekt uboczny ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ n
(informatyka, informatyczny) w programowaniu dowolny efekt wyrażenia, który zmienia stan programu bieffekt
dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek bieffekt

egipski ɛˈɟipsʲci adj
odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu egyptisk

ego ˈɛɡɔ n
(psychologia, psychologiczny) świadoma część osobowości; ego

egoista ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista n
osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych egoist

egotyzm ɛˈɡɔtɨsm̥ n
(psychologia, psychologiczny) przesadne kierowanie własnej i cudzej uwagi na siebie, zajmowanie się tylko swoją osobą; egoist

egzamin ɛɡˈzãmʲĩn n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej eksamen

egzekwować ˌɛɡzɛˈkfɔvaʨ̑ v
wymagać wykonania czegoś foreta
zmuszać, doprowadzać do spełnienia pewnych zobowiązań foreta

egzemplarz ɛɡˈzɛ̃mplaʃ n
jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów eksemplar

egzorcyzm n
(kościelny) obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy; eksorsisme
(kościelny) modlitwa, która ma wywołać skutek (1.1) eksorsisme

egzosfera ˌɛɡzɔˈsfɛra n
(meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi; eksosfære

egzystencja ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja n
istnienie, byt, życie i jego warunki eksistens

egzystować ˌɛɡzɨˈstɔvaʨ̑ v
być, istnieć bli

eh ɛx interjection
wykrzyknik wyrażający w zależności od kontekstu zniecierpliwienie, zniechęcenie, rozgoryczenie, niezadowolenie, obojętność, lekceważenie, żal, rozpacz, sprzeciw hva

einstein ˈajn͇ʃtajn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99; einsteinium

eis ɛjs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e podwyższony o półton; is

ejakulacja ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia); ejakulasjon

ekierka ɛˈcɛrka n
przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego kvadrat

ekipa ɛˈcipa n
zespół ludzi mający określone zadanie do wykonania spann

eklezjologia n
(teologia, teologiczny) teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła; ekklesiologi

ekliptyka ɛkˈlʲiptɨka n
(astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie; ekliptikken

ekologia ˌɛkɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody; økologi

ekologiczny ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody økologisk

ekonomia ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr; økonomi

ekonomiczny ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
odnoszący się do gospodarki økonomisk
związany z ekonomią lub ekonomiką billig
oszczędny w środkach, niewymagający wielkiego nakładu sił økonomisk

ekonomista n
(ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii økonom

ekosystem ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m n
fragment przyrody będący funkcjonalną całością; økosystem

ekran ˈɛkrãn n
budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp. skjerm
część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje billedskjerm
ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy gravid

eks ɛks n
(potocznie, potoczny) była żona / narzeczona / dziewczyna eks

ekscelencja ˌɛksʦ̑ɛˈlɛ̃nʦ̑ʲja n
tytuł honorowy nadawany biskupom w Kościołach katolickich oraz ministrom i ambasadorom (tytuł dożywotni) eksellense

eksklawa n
(administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym; eksklave

ekspedycja ˌɛkspɛˈdɨʦ̑ʲja n
wyprawa zorganizowana w określonym celu; (także, też): grupa osób biorąca w niej udział ekspedisjon
wysyłanie przesyłek lub towarów na miejsce przeznaczenia (av)sende

eksperiencja ˌɛkspɛrʲˈjɛ̃nʦ̑ʲja n
(dawniej, dawny) doświadczenie erfare

ekspert ˈɛkspɛrt n
specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu ekspert

eksperyment ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt n
przeprowadzenie zjawiska w celach badawczych; eksperiment

eksploatować ˌɛksplɔaˈtɔvaʨ̑ v
wykorzystywać, czerpać korzyści z czegoś bragd

eksplodować ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑ v
z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki eksplodere

eksplozja ɛksˈplɔzʲja n
rozerwanie się z hukiem; explosjon

eksponować v
wystawiać na pierwszy plan program

ekspozycja ˌɛkspɔˈzɨʦ̑ʲja n
(fotografia) naświetlanie błony fotograficznej, kliszy lub filmu utstilling
(książkowy) prezentacja, wystawienie czegoś na pokaz; pokaz, wystawa utstilling
(literacko) wprowadzenie w akcję utworu literackiego (przy użyciu np. prologu, sceny), zapoznający czytelnika z sytuacją wyjściową: najważniejszymi postaciami i problemami tegoż utworu utstilling
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w formie sonatowej: pierwsza część utworu, w której następuje prezentacja dwóch kontrastujących tematów, w dalszych częściach poddawanych przetworzeniom utstilling
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w fudze: pierwsze przeprowadzenie tematu we wszystkich głosach (zaczynając od jednego i powtarzając kolejno w pozostałych) utstilling
(geografia, geograficzny) położenie, usytuowanie czegoś (np. budynku, terenu) względem stron świata beliggenhet
(meteorologia, meteorologiczny) położenie stoku w stosunku do promieni słonecznych lub wiatru; wystawa beliggenhet

ekspresjonizm ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty; ekspresjonisme

ekspresowy ˌɛksprɛˈsɔvɨ adj
charakteryzujący się dużą szybkością uttrykke

ekstaza ɛkˈstaza n
(psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości; ekstase

ekstensywny ˌɛkstɛ̃w̃ˈsɨvnɨ adj
rozciągły, obszerny, obfity ilościowo omfangsrik

ekstrakt n
produkt sporządzony poprzez zagęszczanie ekstrahere

ekstremalny ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ adj
krańcowy, skrajny ekstrem

ekstremistyczny adj
dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów ekstremistisk

ekstremizm ɛksˈtrɛ̃mʲism̥ n
wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii ekstremisme

eksykator ˌɛksɨˈkatɔr n
rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią; eksikator

ekumenizm n
nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami økumenikk

ekwinokcjum ˌɛkfʲĩˈnɔkʦ̑ʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) równonoc, zrównanie dnia i nocy jevndøgn

ekwipunek ˌɛkfʲiˈpũnɛk n
rzeczy, które stanowią czyjeś wyposażenie na wyprawę lub podróż ekvipasje

ekwiwalent n
rzecz, która jest równa innej wartością ekvivalent

elastyczny ˌɛlaˈstɨʧ̑nɨ adj
(fizyka, fizyczny) giętki, sprężysty bøyelig
(przenośnie, przenośnia) łatwo się przystosowujący fleksibel

elekcja ɛˈlɛkʦ̑ʲja n
proces wyboru na stanowisko lub urząd państwowy valg

elektron ɛˈlɛktrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu; elektron

elektroniczny ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z elektroniką, opierający się na elektronice elektronisk

elektronika ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika n
dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych; elektronikk

elektronowy adj
związany z elektronami elektron

elektrownia ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa n
(elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną; kraftstasjon

elektryczność ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym; elektrisitet

elektryk ɛˈlɛktrɨk n
osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi elektriker

element ɛˈlɛ̃mɛ̃nt n
(matematyka, matematyczny) obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy grunnstoff
część składowa element

elementarny ˌɛlɛ̃mɛ̃nˈtarnɨ adj
podstawowy, najprostszy enkelt

elf ɛlf n
istota fantastyczna; alf

elipsa ɛˈlʲipsa n
(literacko) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie; ellipse
(matematyka, matematyczny) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała; ellipse

elita ɛˈlʲita n
grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku elite
wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju elite

elokwencja n
umiejętność pięknego wysławiania się språkferdighet

embriologia ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych; embryologi

ementaler n
(kulinaria) rodzaj szwajcarskiego sera podpuszczkowego, twardego, dojrzewającego, o słodkim smaku emmentaler

emerytura ˌɛ̃mɛrɨˈtura n
okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku; pensjon

emigracja ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja n
wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim utvandring

emigrować ˌɛ̃mʲiˈɡrɔvaʨ̑ v
wyjeżdżać z kraju ojczystego w celu osiedlenia się w obcym państwie utvandre

emir ˈɛ̃mʲir n
tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich emir

emirat ɛ̃ˈmʲirat n
(administracja) terytorium podległe władzy emira emirat

emitować ˌɛ̃mʲiˈtɔvaʨ̑ v
(ekonomia, ekonomiczny) wypuszczać na rynek papiery wartościowe lub pieniądze problem
nadawać program radiowy lub telewizyjny kringkaste

emocja ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja n
silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym; følelse

empatia ɛ̃mˈpatʲja n
(psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia; empati

empiryczny ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ adj
(filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim empirisk

empiryzm ɛ̃mˈpʲirɨsm̥ n
(filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne; empirisme

emu ˈɛ̃mu n
(zoologia, zoologiczny) gatunek dużego ptaka australijskiego, Dromaius novaehollandiae, jedyny żyjący przedstawiciel rodziny emu (1.1); emu

encyklopedia ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja n
dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł; encyklopedi ensyklopedi

energetyczny adj
związany z energią energi

energia ɛ̃ˈnɛrʲɟja n
(fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy; energi
entuzjazm, chęć do działania energi

enigma ɛ̃ˈɲiɡma n
zagadka, tajemnica forunderlig

enklawa ɛ̃ŋˈklava n
(administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa; enklave

entalpia ɛ̃nˈtalpʲja n
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem; entalpi

enter ˈɛ̃ntɛr n
klawisz „Enter” na klawiaturze komputera komme inn
strzałka na klawiszu (1.1) komme inn

entomolog ˌɛ̃ntɔ̃ˈmɔlɔk n
naukowiec zajmujący się badaniami owadów entomolog
kobieta naukowiec zajmująca się badaniami owadów entomolog

entomologia ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach; entomologi

entuzjastyczny adj
trwający w stanie zachwytu, emocjonalnie zaangażowany ivrig

entuzjazm ɛ̃nˈtuzʲjasm̥ n
stan zachwytu czymś; zapał, radość begeistring

enzym ˈɛ̃w̃zɨ̃m n
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów; enzym

eon n
wiek, era eon

epejroforeza ˌɛpɛjrɔfɔˈrɛza n
(geologia, geologiczny) poziome ruchy kontynentów skutkujące zmianami ich położenia względem siebie i względem biegunów; kontinentaldrift

epicentrum n
(geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi episenter

epidemia ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie; epidemi

epidemiologia ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja n
(edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom; epidemiologi

epilepsja ˌɛpʲiˈlɛpsʲja n
(medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych; epilepsi

epitafium ˌɛpʲiˈtafʲjũm n
inskrypcja nagrobna; epitaf

epoka ɛˈpɔka n
(geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki; tidsalder

epolet ɛˈpɔlɛt n
(wojskowość, wojskowy) naramiennik ozdobiony taśmą lub sznurem złotym lub srebrnym, często z frędzlami, w niektórych armiach z umieszczonymi oznakami stopnia wojskowego epålett

epos ˈɛpɔs n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) poemat epicki pisany wierszem lub rzadziej prozą, w którym dzieje legendarnych lub rzeczywistych bohaterów są przedstawione na tle wydarzeń historycznych storslått

erb ɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68; erbium

erekcja ɛˈrɛkʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi; reisning
(książkowy) wzniesienie, zbudowanie lub ufundowanie jakiejś budowli reisning

eremita ˌɛrɛ̃ˈmʲita n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żyjący w odosobnieniu zakonnik, pustelnik; eremitt

erotyzm ɛˈrɔtɨsm̥ n
miłość zmysłowa, o znaczącym podłożu seksualnym erotikk

erozja ɛˈrɔzʲja n
(geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych; erosjon

es ɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e obniżony o półton; ess

esej n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora; prøve

eskalacja n
stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś opptrapping

esperancki ˌɛspɛˈrãnʦ̑ʲci adj
(językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący esperanta esperantist

esperanto ˌɛspɛˈrãntɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.; esperanto

espresso ɛsˈprɛsːɔ n
(kulinaria) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody; espresso

estoński ɛˈstɔ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Estonii lub Estończyków estisk

etan ˈɛtãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego; etan

etanol ɛˈtãnɔl n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH; etanol

etap ˈɛtap n
odcinek czasu wykonania danej czynności, po którym lub przed którym wystąpiła inna część działania scene

etiopski ɛˈtʲjɔpsʲci adj
odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków etiopisk

etniczny ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z przynależnością do grupy narodowej etnisk

etruski ɛˈtrusʲci n
język Etrusków etruskisk

etui n
(handel, handlowy) (książkowy) futerał lub kasetka do przechowania ważnych lub delikatnych przedmiotów; kiste

etyka ˈɛtɨka n
(filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne; etikk

eufemizm ɛwˈfɛ̃mʲism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne; eufemisme

euforia ɛwˈfɔrʲja n
stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia eufori

eunuch n
(dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec evnukk
mężczyzna z wyciętymi jądrami; evnukk

euro ˈɛwrɔ n
(jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej; euro

europ ˈɛwrɔp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63; europium

europejski ˌɛwrɔˈpɛjsʲci adj
dotyczący Europy europeisk

eutanazja ˌɛwtãˈnazʲja n
(medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień; eutanasi dødshjelp

event n
wydarzenie – muzyczne, towarzyskie itp., najczęściej publiczne programpost

ewakuacja ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia; evakuering

ewangelia ˌɛvãŋˈɡɛlʲja n
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa; evangelium

ewentualny ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
przypuszczalny, możliwy sannsynlig

ewidentnie ˌɛvʲiˈdɛ̃ntʲɲɛ adv
w sposób ewidentny, oczywisty, jasny, jawny, wyraźny, widoczny tilsynelatende

ewokować ˌɛvɔˈkɔvaʨ̑ v
wywoływać framkalle

ewolucja ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji; evolusjon
proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś evolusjon

ewolucjonizm ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego; evolusjonisme

exploit n
(informatyka, informatyczny) sposób wykorzystania błędu w oprogramowaniu do ataku informatycznego bragd

exploitowanie n
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) wykorzystywanie w ataku informatycznym błędów w oprogramowaniu bragd

ezoteryczny ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ adj
tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych esoterisk

fabryczny adj
związany z fabryką fabrikk

fabryka ˈfabrɨka n
produkcyjny zakład przemysłowy fabrikk

fabuła n
(literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) szereg wątków i motywów powiązanych czasowo i przyczynowo, przedstawionych w utworze literackim lub filmowym historie

facet ˈfaʦ̑ɛt n
(potocznie, potoczny) mężczyzna fyr

fachowy adj
związany z określonym zawodem, specjalnością spesialist

fagocista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie fagott

fagot ˈfaɡɔt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali; fagott

fajerwerk n
ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne fyrverkeri

fajka ˈfajka n
(sport, sportowy) rurka używana do nurkowania, pozwalająca na oddychanie bez unoszenia głowy nad powierzchnię wody; tuba
przedmiot do palenia tytoniu; rør

fajny ˈfajnɨ adj
potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu: ciekawy, interesujący, świetny cool

fajtłapa n
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba niezdarna muskedunder

fakir n
żebrzący ascetyczny mnich muzułmański; fakir

fakt fakt n
to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości; faktum

faktoria n
(historia, historyczny, historycznie) placówka handlowa w odległej prowincji albo kolonii, w krajach kolonialnych umiejscawiana zwykle na wybrzeżu i ufortyfikowana; fabrikk

faktura fakˈtura n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży; regning

faktycznie adv
zgodnie z faktami, z rzeczywistością egentlig

fakultet n
wydział szkoły wyższej evne

fala ˈfala n
(fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku; vinke
(przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie bølge
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody bølge
(wojskowość, wojskowy) (socjologia, socjologiczny) zjawisko tworzenia się nielegalnej hierarchii wśród żołnierzy, gdzie żołnierze o krótszym stażu służby są podporządkowani i niejednokrotnie poniżani przez żołnierzy o dłuższym stażu służby; bølgje

falliczny adj
mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu fallisk

fallus ˈfalːus n
(anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności fallos

falsyfikat n
podrobiony przedmiot albo dokument łudząco przypominający oryginał falsk

fama ˈfãma n
(książkowy) niepewna, niesprawdzona wiadomość rykte

fan fãn n
(potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś; fan

fanatycznie ˌfãnaˈtɨʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób fanatyczny, w sposób właściwy fanatykowi fanatisk

fanatyczny adj
charakteryzujący się fanatyzmem fanatisk

fanatyzm fãˈnatɨsm̥ n
postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych fanatisme

fantastyczny ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ adj
(potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny fantastisk
fikcyjny, zmyślony fantastisk

fantazja fãnˈtazʲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych; fantasi

fantazjować v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć improwizacje improvisere
tworzyć niezgodny z rzeczywistością obraz czegoś konfabulere
wyobrażać sobie wiele rzeczy fantasere

fantom ˈfãntɔ̃m n
zjawa, przywidzenie fantom

farad ˈfarat n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI; farad

faraon faˈraɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu; farao

farba ˈfarba n
mieszanina barwników służąca do malowania maling lakk

farciarz n
(potocznie, potoczny) człowiek, który ma szczęście, któremu coś się udało heldiggris

farerski faˈrɛrsʲci adj
odnoszący się do Wysp Owczych færøysk

farerski faˈrɛrsʲci n
język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych; færøysk

farma ˈfarma n
(rolnictwo, rolniczy) gospodarstwo rolne w krajach anglosaskich; gård

farma wiatrowa n
(technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności vindpark

farmaceutyczny ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z farmacją farmasøytisk

farmaceutyk ˌfarmaˈʦ̑ɛwtɨk n
substancja wyprodukowana przez przemysł farmaceutyczny legemiddel

farmacja farˈmaʦ̑ʲja n
nauka o lekach; farmasi

farmakologia ˌfarmakɔˈlɔɟja n
dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków farmakologi

fart fart n
(potocznie, potoczny) szczęście flaks

fasada faˈsada n
(architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku; fasade
(informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego; fasade
(przenośnie, przenośnia) coś pozornego, tylko na pokaz fasade
(socjologia, socjologiczny) sposób kreowania własnego wizerunku przez jednostkę w trakcie interakcji społecznej, mający na celu manipulacje wrażeniami jakie odnosi partner interakcji; fasade

fascynacja n
bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś fascinasjon

fasola faˈsɔla n
(botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych; bønne

fasolka szparagowa faˈsɔlka ˌʃparaˈɡɔva n
(botanika, botaniczny) (spożywczy) odmiana fasoli o jadalnych całych strąkach bønne

fason ˈfasɔ̃n n
(krawiectwo) kształt obuwia lub ubioru kutt

fast food n
(kulinaria) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe; hurtigmat

faszysta faˈʃɨsta n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu fascistisk

faszystowski ˌfaʃɨˈstɔfsʲci adj
związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom fascistisk

faszyzm ˈfaʃɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa; fascisme

fatalny adj
(potocznie, potoczny) bardzo zły stusslig
niosący nieszczęście, pecha unheldig

faworyt n
ktoś lubiany, faworyzowany favoritt

faza ˈfaza n
miejsce, etap fase

fałsz fawʃ n
nieprawda falsk

fałszywie fawˈʃɨvʲjɛ adv
w sposób fałszywy falsk

fałszywy fawˈʃɨvɨ adj
sztuczny, podrobiony falsk

federacja ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd; føderasjon

feldmarszałek n
(wojskowość, wojskowy) w niektórych krajach: najwyższy stopień wojskowy feltmarskalk

feler n
(potocznie, potoczny) coś, co obniża wartość, jakość forkastning

felga ˈfɛlɡa n
element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę felg

feminizm fɛ̃ˈmʲĩɲism̥ n
(książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet; feminisme

fenomenalny ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃ˈnalnɨ adj
wyjątkowy, wspaniały, fantastyczny, niesłychany underfull

ferm fɛrm n
(chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100; fermium

fermata fɛrˈmata n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy; krone

fermion ˈfɛrmʲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie; fermion

fes fɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f obniżony o półton; fess

fiasko ˈfʲjaskɔ n
nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś fiasko

figa ˈfʲiɡa n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc figi (1.1) fiken

figiel ˈfʲiɟɛl n
coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki strek

figowiec fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi fikentre
(botanika, botaniczny) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych; fikentre

figura fʲiˈɡura n
(książkowy) bohater utworu literackiego figur
(matematyka, matematyczny) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni figur
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa dźwięków o charakterze ornamentu figur
(potocznie, potoczny) osobnik, typ figur
(potocznie, potoczny) znana osobistość figur
(sport, sportowy) (choreografia, choreograficzny) sekwencja ruchów tworząca całość w sportach akrobatycznych i tańcach figur
(szachy, pojęcie szachowe) starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec figur
(sztuka) odwzorowana w rzeźbie lub malarstwie postać zwierzęcia lub człowieka figur
(termin karciany) starsze karty w talii: as, król, dama, walet; figur
kształt ciała figur
przydrożny posąg, kapliczka figur

figura retoryczna fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na n
(językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń; figur

filar ˈfʲilar n
(górnictwo, górniczy) nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu side

filatelistyka ˌfʲilatɛˈlʲistɨka n
hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych; filateli

filia ˈfʲilʲja n
(zarządzanie) oddział przedsiębiorstwa, uczelni lub urzędu znajdujący się w innym miejscu niż centralny filial

filister n
(książkowy) człowiek o ciasnych ambicjach, gustach czy poglądach filistrøs

filiżanka ˌfʲilʲiˈʒãnka n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1) kopp
niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje kopp

film fʲilm n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór; film

filmować fʲilˈmɔvaʨ̑ v
nagrywać coś kamerą filmową filme

filologia ˌfʲilɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego; filologi

filozof fʲiˈlɔzɔf n
specjalista w zakresie filozofii filosof

filozofia ˌfʲilɔˈzɔfʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.; filosofi

filozoficzny ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii filosofisk

filtr fʲiltr̥ n
(elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości filter
(optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji filter
błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych filter

finalizować ˌfʲĩnalʲiˈzɔvaʨ̑ v
doprowadzać coś do końca (finału) avslutte

finansować v
dostarczać finansów finansere

finansowy ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ adj
dotyczący finansów finansiell

finał ˈfʲĩnaw n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego finale
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia finale
(sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek finale
koniec, zakończenie finale

finisz ˈfʲĩɲiʃ n
(sport, sportowy) najbardziej zacięty, ostatni odcinek wyścigu, biegu, rozgrywający się tuż przed metą spurt

finta ˈfʲĩnta n
(sport, sportowy) zmylenie przeciwnika fint
sztuczka, trick, manewr, podstęp fint

finwal n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku płetwal zwyczajny, Balaenoptera physalus; finnhval

fioletowy ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ adj
mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: czerwonego i niebieskiego; fiolett

fiord fʲjɔrt n
(geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd; fjord

firma ˈfʲirma n
(potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo firma

fizjologia n
nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów fysiologi

fizyczność fʲiˈzɨʧ̑nɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest związane z wyglądem zewnętrznym człowieka fysikk

fizyczny fʲiˈzɨʧ̑nɨ adj
dostępny zmysłom fysisk

fizyka ˈfʲizɨka n
nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii; fysikk

fiński ˈfʲĩj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Finlandia lub Finów, pochodzący z Finlandii finsk

fiński ˈfʲĩj̃sʲci n
ugrofiński język używany przez Finów; finsk

flaga ˈflaɡa n
płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu flagg

flamandzki adj
odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii flamsk

flamandzki n
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii flamsk

flamaster flãˈmastɛr n
rodzaj pióra wypełnionego tuszem i mającego kawałek filcu zamiast stalówki tusj

flaming ˈflãmʲĩŋk n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu; flamingo

flauta ˈflawta n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sytuacja na morzu, gdy brak wiatru; roe seg

flesz n
lampa błyskowa aparatu fotograficznego blits

flet flɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; fløyte

flirtować v
(przenośnie, przenośnia) czynić zalotne rozmowy oraz kokieteryjne gesty kokettere

flota ˈflɔta n
zbiór jednostek pływających; flåte

fluor ˈflu<sup>w</sup>ɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9; fluor

flądra ˈflɔ̃ndra n
(ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba; skrubbe

fobia ˈfɔbʲja n
(psychologia, psychologiczny) uporczywy, chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed różnymi określonymi sytuacjami, zjawiskami, zwierzętami lub przedmiotami; fobi

foka ˈfɔka n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny; sel

folder ˈfɔldɛr n
(informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog mappe

folk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyki popularnej wywodzący się z muzyki ludowej; befolkning

folklor ˈfɔlklɔr n
(etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp. befolkning

folkowy adj
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z folkiem, dotyczący folku befolkning

fondue n
(kulinaria) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw; fondue

fonetyczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki fonetisk

fonetyka fɔ̃ˈnɛtɨka n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka; fonetikk

fonia n
(akustyka, akustyczny) reprodukowany dźwięk docierający do ucha słuchającego przy odtwarzaniu nagrania, projekcji filmu itp. w postaci fali akustycznej lyd
(radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) (telewizja, telewizyjny) sygnał dźwiękowy przesyłany z nadajnika do odbiornika radiowego, telewizyjnego itp., za pomocą fali elektromagnetycznej lyd

fontanna fɔ̃nˈtãnːa n
dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika; springvann

foremny fɔˈrɛ̃mnɨ adj
(matematyka, matematyczny) (geometria) dla wielokątów: taki, którego wszystkie kąty wewnętrzne są równe, a boki równej długości; regelmessig
(matematyka, matematyczny) (geometria) dla wielościanów: ograniczony jednakowymi wielokątami foremnymi (1.1), którego wszystkie kąty dwuścienne są równe; regelmessig
(książkowy) o prawidłowym, regularnym kształcie; kształtny, zgrabny regelmessig

forma ˈfɔrma n
(kulinaria) naczynie do pieczenia ciast blåskjell

formalny fɔrˈmalnɨ adj
dotyczący formy formell
zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku formell

formułować v
wyrażać opinię, życzenia słowami uttrykke

fornir ˈfɔrʲɲir n
cienkie płaty drewna uzyskiwane przez skrawanie; finer

fornirować v
(technologia, technika, techniczny) okładać wyroby stolarskie fornirem ferniss

forsa ˈfɔrsa n
(potocznie, potoczny) pieniądze spenn

fort fɔrt n
(wojskowość, wojskowy) budowla obronna festning

fortel ˈfɔrtɛl n
sprytne oszustwo, podstęp horekunde

fortepian fɔrˈtɛpʲjãn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym; piano

fortuna fɔrˈtũna n
los, szczególnie ten dobry flaks
wielkie bogactwo flaks

forum ˈfɔrũm n
miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji fora
spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat fora

fory n
dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji fordel

fosa ˈfɔsa n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia; vollgrav

fosfor ˈfɔsfɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15; fosfor

fosforan n
(chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego fosfat

fotel ˈfɔtɛl n
rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami; lenestol

fotograf fɔˈtɔɡraf n
osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo; fotograf

fotografia ˌfɔtɔˈɡrafʲja n
sztuka wykonywania fotografii (1.1); fotografi

fotografować ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑ v
robić zdjęcie, robić fotografię fotografere

fotomontaż ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ n
(fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów; fotomontasje

foton ˈfɔtɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego; foton

fotopowielacz ˌfɔtɔpɔˈvʲjɛlaʧ̑ n
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie przetwarzające sygnał świetlny na elektryczny oraz wzmacniające ten sygnał; fotomultiplikator

foyer n
(książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów; foajé

frajda ˈfrajda n
(potocznie, potoczny) radość, uciecha z czegoś glede

frajer ˈfrajɛr n
(potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane due

frakcja ˈfrakʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) wyodrębniona część składowa mieszaniny substancji o określonych właściwościach fraksjon
(poligrafia) czcionki mniejsze od pisma podstawowego, umieszczane powyżej albo poniżej linii pisma fraksjon
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa partyjna, klub w parlamencie, który prezentuje odrębny program fraksjon
(statystyka, statystyczny) stosunek liczby obserwacji mających pewną właściwość do liczebności całej próby statystycznej; fraksjon
(technologia, technika, techniczny) część partii kruszywa o jednakowych wymiarach ziaren fraksjon

fraktal ˈfraktal n
(matematyka, matematyczny) matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury; fraktal

francuski frãnˈʦ̑usʲci adj
odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji fransk

francuski frãnˈʦ̑usʲci n
język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw; fransk

frank frãŋk n
(jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich franc

frankfurterka ˌfrãŋkfurˈtɛrka n
(kulinaria) (spożywczy) cienka, parzona kiełbaska z mielonego mięsa, podawana najczęściej na gorąco; frank

frans frãw̃s n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87; francium

fregata frɛˈɡata n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe; fullrigger

fresk frɛsk n
(sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk; freskomaleri

fretka ˈfrɛtka n
(zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem; frett

frez frɛs n
narzędzie skrawające do obróbki powierzchni fabrikk

front frɔ̃nt n
(budownictwo) przód budynku forside
(meteorologia, meteorologiczny) strefa między dwiema masami powietrza; forside
zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem forside
(wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych; fasade

fruktoza n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów; fruktose fruktsukker

frustracja n
(psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu; frustrasjon

fruwać v
poruszać się w powietrzu za pomocą skrzydeł fly

frykas n
(dawniej, dawny) (kulinaria) francuska potrawka z pokrojonych mięs frikassé

frytka ˈfrɨtka n
(kulinaria) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu; pomfri

frytkownica n
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria) urządzenie do smażenia frytek; frityrkoker

fryzjer ˈfrɨzʲjɛr n
osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem frisør

fryzura frɨˈzura n
(fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób frisyre

frędzel ˈfrɛ̃nʣ̑ɛl n
(krawiectwo) zwisający fragment materiału przymocowany do tkaniny dusk

fuksja ˈfuksʲja n
(botanika, botaniczny) Fuchsia L., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych; fuksia
fioletowo-czerwony kolor fuksia

fundacja fũnˈdaʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny; stiftelse

fundament fũnˈdãmɛ̃nt n
(budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń; fundament

fundamentalizm n
pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji fundamentalisme

fundamentalny ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ adj
podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy grunnleggende

fundator fũnˈdatɔr n
ktoś, kto coś ufundował lub dał czemuś początek; grundlegger

funkcja ˈfũŋkʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie funksjon
(matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania; funksjon
przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania; funksjon

funkcjonalny adj
bardziej użytkowy niż estetyczny funksjonell
związany z funkcjonowaniem funksjonell

funkcjonować ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
działać, wykonywać czynności w sposób właściwy fungere

funt fũnt n
(ekonomia, ekonomiczny) waluta niektórych państw pund

furosemid ˌfurɔˈsɛ̃mʲit n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy furosemid

futbolówka n
(potocznie, potoczny) (sport, sportowy) piłka używana podczas gry w futbol fotball

futerał fuˈtɛraw n
ochronne opakowanie do przechowywania przedmiotów, które mogą ulec uszkodzeniu kiste

futro ˈfutrɔ n
część odzieży (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść pels
wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan pels
(zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu pels

futuryzm fuˈturɨsm̥ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim; futurisme

fuzja ˈfuzʲja n
(fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe sammensmelting

gabinet ɡaˈbʲĩnɛt n
lokal przeznaczony do wykonywania specjalistycznego zawodu kirurgi
pokój przeznaczony do pracy umysłowej arbeidsrom

gad ɡat n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami; krypdyr reptil

gadatliwy ˌɡadaˈtlʲivɨ adj
taki, który dużo i chętnie mówi meddelsom

gadać ˈɡadaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) mówić, (lekceważąco, lekceważący) rozmawiać foredrag

gadolin ɡaˈdɔlʲĩn n
(chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64; gadolinium

gadożer ɡaˈdɔʒɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami; slangeørn

gadulstwo ɡaˈdulstfɔ n
(potocznie, potoczny) mówienie zbyt dużo, zbędne gadanie snakkesalighet

gafa n
nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się brøler

gaj ɡaj n
(książkowy) mały las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących holt

gajówka ɡaˈjufka n
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie; hagesanger

gal ɡal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31; gallium

galaktyka ɡaˈlaktɨka n
(astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów; galakse

galera ɡaˈlɛra n
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia; galei

galeria ɡaˈlɛrʲja n
(sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum galleri
(sztuka) miejsce, w którym prezentuje się i sprzedaje dzieła sztuki galleri

galijski adj
związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów gallisk

galijski n
(językoznawstwo, językoznawczy) kontynentalny język celtycki używany od VI wieku p.n.e. najdalej do V wieku n.e.; gallisk

galon ˈɡalɔ̃n n
jednostka objętości używana w krajach anglosaskich; gallon
naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach; gallon

gama ˈɡãma n
odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku; palett

gamoń ˈɡãmɔ̃ɲ n
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) człowiek nierozgarnięty, niezaradny dumrian

ganek ˈɡãnɛk n
przybudówka przed wejściem do budynku, składająca się z daszka wspartego na słupach i schodów gir

ganić v
wyrażać słownie dezaprobatę, udzielać słownej krytyki refse

gapić się ˈɡapʲiʨ̑‿ɕɛ v
(potocznie, potoczny) uporczywie przyglądać się, wpatrywać się fikse

garaż ˈɡaraʃ n
wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami; garasje

garb ɡarp n
(zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem kulrygg
skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu; kulrygg
wypukłość na jakimś przedmiocie kulrygg

garbus ˈɡarbus n
(potocznie, potoczny) (motoryzacja) jeden z modeli samochodu marki Volkswagen boble

garderoba ˌɡardɛˈrɔba n
ogół odzieży, ubrań, które się posiada garderobe
pomieszczenie służące do przechowywania odzieży garderobe

gardzić ˈɡarʲʥ̑iʨ̑ v
myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą forakte

gardło ˈɡardwɔ n
(anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi; strupe

garnek ˈɡarnɛk n
(kulinaria) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw; potte

garnitur ɡarʲˈɲitur n
eleganckie ubranie męskie; dress

gasić ˈɡaɕiʨ̑ v
(technologia, technika, techniczny) wyłączać urządzenie få av
o wapnie palonym: łączyć z wodą slette
przerywać palenie lage

gatunek gaˈtuŋki ɡaˈtũnɛk n
(biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych; art
odmiana czegoś, typ, rodzaj slags

gawial n
(zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy; gavial

gawron ˈɡavrɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu, ale mniejszy od kruka z rodziny krukowatych; kornkråke

gawęda n
(książkowy) opowiadanie, opowieść, pogadanka historie

gawędzić v
(przestarzałe, przestarzały) prowadzić opowiastkę prate
prowadzić luźną rozmowę chatte

gaz ɡas n
(fizyka, fizyczny) lotny stan materii; gass
(wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna gass
substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1) gass
pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu gass

gaz szlachetny ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny gaz, którego atomy nie łączą się w cząsteczki; edelgass

gaza n
(włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana; gasbind

gazela ɡaˈzɛla n
(zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa; gaselle

gazeta ɡaˈzɛta n
drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie; avis

gazowany adj
(spożywczy) nasycony dwutlenkiem węgla brusende

gałka ˈɡawka n
(dawniej, dawny) kulka używana w głosowaniach avstemning
regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych filipens

gałka muszkatołowa ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva n
(kulinaria) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym; muskatnøtt

gałąź ˈɡawɔ̃w̃ɕ n
(botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu grein gren

gaśnica ɡaɕˈɲiʦ̑a n
(technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru; brannslokningsapparat

gbur ɡbur n
(pogardliwie) człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko slyngel

gburowaty adj
zachowujący się w sposób niegrzeczny, szorstki trumpete

gdy ɡdɨ conjunction
…rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego da

gdyby ˈɡdɨbɨ conjunction
…wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia hvis

gdzie ɟʥ̑ɛ pronoun
gdzieś (miejsce nie określone bliżej) kvar
…pytajny, służący do tworzenia pytań o lokalizację hvor
…względny, zastępujący określenie miejsca hvor

gdzie indziej ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j
do innego miejsca annensteds
w innym miejscu annensteds

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑ proverb
jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu jo flere kokker, dess mer søl

gdzieniegdzie ɟʥ̑ɛ̇̃ˈɲɛ̇ɟʥ̑ɛ adv
w niektórych miejscach sted

gdzieś ɟʥ̑ɛ̇ɕ indefinitePronoun
(potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości noenting

gdzież ɟʥ̑ɛʃ pronoun
…pytajny, służący do tworzenia pytań o lokalizację; (książkowy) gdzie hvor

gej ɡɛj n
homoseksualny mężczyzna; homse

gejowski ɡɛˈjɔfsʲci adj
właściwy gejowi lub przeznaczony dla gejów fargerik

gejzer ˈɡɛjzɛr n
(geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą; geysir

gem ɡɛ̃m n
(sport, sportowy) część seta w tenisie med

gen ɡɛ̃n n
(biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu; gen

gender n
(psychologia, psychologiczny) (gender studies) zespół zachowań, norm i wartości, które są przypisane przez kulturę do każdej z płci; szerzej: zbiór wzorów zachowań, wyobrażeń i oczekiwań społecznych, a także norm, które są związane z płcią biologiczną, wyznaczający funkcje pełnione przez jednostkę w społeczeństwie i kulturze wraz ze statusem tej jednostki i przysługującymi jej prawami; kjønn

generacja n
ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku generasjon

generał ɡɛ̃ˈnɛraw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) główny przełożony w niektórych zakonach katolickich; general
(wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych; general

genetyczny ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką genetisk

geneza ɡɛ̃ˈnɛza n
zespół czynników prowadzących do powstania czegoś origo

genialny adj
wybitnie uzdolniony enestående
znakomity enestående

geniusz ˈɡɛ̃ɲuʃ n
osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach geni

gentryfikacja ˌɡɛ̃ntrɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
(architektura, architektoniczny) proces renowacji miasta gentrifisering

geofizyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej geofysikk

geograf ɡɛˈɔɡraf n
osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii geograf

geografia ˌɡɛɔˈɡrafʲja n
nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi; geografi

geograficzny ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z geografią, odnoszący się do geografii geografisk

geolog ɡɛˈɔlɔk n
(edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii geolog

geologia ˌɡɛɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi; geologi

geomancja ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja n
niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogrodków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu; geomantikk

geometria ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja n
(matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi geometri
(matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki; geometri

geomorfologia ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja n
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu; geomorfologi

gepard ˈɡɛpart n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych; gepard

german ˈɡɛrmãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32; germanium

germanizacja n
narzucanie lub przyswajanie kultury niemieckiej i języka niemieckiego germanisering

germański ɡɛrˈmãj̃sʲci adj
dotyczący Germanii germansk

gest ɡɛst n
ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi gest

geszeft n
(gwarowe, gwara) żyd., (potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) interes, zwykle nieuczciwy forretning

gibelin n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik cesarstwa w średniowiecznych Włoszech; ghibellin

giez ɟɛs n
(zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie; klegg

giełda ˈɟɛwda n
(ekonomia, ekonomiczny) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe; børs

gigant ˈɟiɡãnt n
(mitologia grecka) każdy z olbrzymów o wężowych splotach zamiast nóg, synów Uranosa i Gai; kjempe
(zobacz) olbrzym kjempe

gil ɟil n
(ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków; dompap

gildia ˈɟildʲja n
(historia, historyczny, historycznie) w średniowiecznej Europie stowarzyszenie o charakterze obronnym, religijnym lub towarzyskim, w szczególności łączące interesy kupców i innych grup zawodowych; laug

gimnastyczny ˌɟĩmnaˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z gimnastyką, służący gimnastyce gymnastikk

gimnastyka ɟĩmˈnastɨka n
(sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną gymnastikk

ginekolog ˌɟĩnɛˈkɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii gynekolog

ginąć ˈɟĩnɔ̃ɲʨ̑ v
gubić się, zostawać zgubionym forsvinne
przestawać być widocznym, słyszalnym itp. forsvinne
wymierać (o dużej grupie organizmów) forsvinne

gips ɟips n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany; gips

gitara ɟiˈtara n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny; gitar

gitara elektryczna ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk; elektrisk gitar

glaca ˈɡlaʦ̑a n
(potocznie, potoczny) głowa hode

gladiator ɡlaˈdʲjatɔr n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami; gladiator

gleba ˈɡlɛba n
powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych; gulv

glin ɡlʲĩn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13; aluminium

glina ˈɡlʲĩna n
(geologia, geologiczny) skała osadowa; leire
(potocznie, potoczny) policjant purk

gliniarz ˈɡlʲĩɲaʃ n
(potocznie, potoczny) policjant purk

globalny ɡlɔˈbalnɨ adj
ogólnoświatowy, obejmujący cały świat global

glon ɡlɔ̃n n
Algae, rodzaj organizmów wodnych; alge

glosa n
(językoznawstwo, językoznawczy) uwaga, objaśnienie dopisane ręcznie przez czytelnika lub kopistę danej książki; glose

glosariusz n
słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy glossar

glukoza n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych; glukose

gluten n
(biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż; gluten

gmach ɡmax n
okazały budynek w którym znajduje się zwykle ważna instytucja byggverk

gmina ˈɡmʲĩna n
(administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego; kommune

gniady ˈɟɲadɨ adj
o koniu: mający brązową (jasną bądź ciemną) sierść oraz czarną grzywę, ogon i dolne odcinki kończyn laurbær

gniazdo ˈɟɲazdɔ n
(zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt; reir

gnida ˈɟɲida n
jajo wszy; gnett

gniew ɟɲɛf n
uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś; sinne

gniewny adj
mający w sobie gniew lub podatny nań bitter
wyrażający gniew sint

gnieść ɟɲɛ̇ɕʨ̑ v
(kulinaria) wyrabiać (ciasto) kna
miażdżyć finknuse

gniot ɟɲɔt n
(potocznie, potoczny) nieudana praca, dzieło rąk avfall

gnostyk n
(filozofia, filozoficzny) zwolennik gnostycyzmu gnostiker

gnu ɡnu n
(zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich; gnu

gnuśny ˈɡnuɕnɨ adj
(o osobach) charakteryzujący się lenistwem, ospałością apatisk

gnój ɡnuj n
(pospolicie) (rolnictwo, rolniczy) stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby; møkk
(pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) podstępny, złośliwy lub wredny mężczyzna avføring

gnębić v
powodować zły stan psychiczny gidde
znęcać się psychicznie lub fizycznie nad kim lub nad czym undertrykke
trwać w złym stanie psychicznym uroe

go ɡɔ n
rodzaj gry planszowej; date

goblin n
(literacko) (fantasy) człekokształtne brzydkie stworzenie, pełen złośliwości bohater ludowych opowieści; nisse

godność ˈɡɔdnɔɕʨ̑ n
(przestarzałe, przestarzały) nazwisko egennavn

godzina ɡɔˈʥ̑ĩna n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom; time
jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy time

godzina policyjna ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna n
pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach; portforbud

godło ˈɡɔdwɔ n
(heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej; våpen

gofr ɡɔfr̥ n
(kulinaria) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami; vaffel

gol ɡɔl n
(sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób mål

golarka ɡɔˈlarka n
(elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia; barbermaskin

golić ˈɡɔlʲiʨ̑ v
usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze barbere

golusieńki ˌɡɔluˈɕɛ̇̃ɲci adj
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: goły splitter naken

gong ɡɔ̃ŋk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu; gong

goniec ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑ n
(szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos; løper

gonić ˈɡɔ̃ɲiʨ̑ v
biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać jage

gont n
(budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych; shake

googlować ɡuɡˈlɔvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google google

googol n
(matematyka, matematyczny) liczba o wartości 10 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 = 10100 googol

gorczyca ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a n
(botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych; sennep
ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew sennep

gorliwy adj
taki, który wykazuje szczególny zapał engasjert

gorset ˈɡɔrsɛt n
część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku; korsett

gorycz n
(przenośnie, przenośnia) negatywne odczucie galle
gorzki smak bitter
substancja o gorzkim smaku malurt

goryl ˈɡɔrɨl n
(zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna; gorilla

gorzelniany ˌɡɔʒɛlʲˈɲãnɨ adj
dotyczący gorzelnictwa, odnoszący się do gorzelnictwa, związany z gorzelnictwem brenneri

gorzki ˈɡɔʃʲci adj
taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu bitter

gorąco ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ adv
(potocznie, potoczny) niebezpiecznie het
serdecznie, wylewnie het
bardzo ciepło, upalnie heit

gorąco ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ n
wysoka temperatura, upał varme

gorący ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ adj
bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie het

gorączka ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃; feber

gospoda n
dom zajezdny gjestgiveri
jadłodajnia wiejska lub stylizowana na taki charakter gjestgiveri

gospodarczy ˌɡɔspɔˈdarʧ̑ɨ adj
związany z gospodarką, dotyczący gospodarki billig

gospodarka ˌɡɔspɔˈdarka n
gospodarowanie, zarządzanie czymś ledelse

gospodarować v
prowadzić gospodarkę danego miejsca lub miejscowości håndtere
prowadzić gospodarstwo rolne dyrke

gospodarstwo ˌɡɔspɔˈdarstfɔ n
posiadłość wiejska o charakterze rolniczym obejmująca grunty i zabudowania; także jednostka produkcyjna specjalizująca się w rolnictwie dyrke

gotować ɡɔˈtɔvaʨ̑ v
przyrządzać ciepłą potrawę koke

gotowy ɡɔˈtɔvɨ adj
chętny i zdolny do zrobienia czegoś sette sammen
skończony, wykonany klar
przygotowany do czegoś, na coś klar

gotyk ˈɡɔtɨk n
(sztuka) (architektura, architektoniczny) styl w architekturze i sztuce średniowiecza; gotisk

gotów ˈɡɔtuf adj
chętny i zdolny do zrobienia czegoś sette sammen
przygotowany do czegoś, na coś klar
skończony, wykonany klar

gotówka ɡɔˈtufka n
pieniądze w postaci banknotów lub monet kontanter
(bankowość, bankowy) (księgowość) pieniądze, którymi można płacić w każdej chwili kontanter

gołoledź ɡɔˈwɔlɛʨ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu); gli

gołąb ˈɡɔwɔ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach; due

gołąbek ɡɔˈwɔ̃mbɛk n
(żartobliwie) o kimś zakochanym, pozostającym w związku turteldue

gołębi ɡɔˈwɛ̃mbʲi adj
(zoologia, zoologiczny) charakterystyczny dla gołębia, dotyczący gołębia, odnoszący się do gołębia, związany z gołębiem due
mający kolor jasnopopielaty o odcieniu niebieskawym, taki jak kolor pióra gołębia due

gołębica ˌɡɔwɛ̃mˈbʲiʦ̑a n
(ornitologia, ornitologiczny) samica gołębia due

gościniec ɡɔɕˈʨ̑ĩɲɛʦ̑ n
(przestarzałe, przestarzały) podarunek z podróży suvenir
szeroka droga landeveg

gościnny ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ adj
chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości gjestfri

gościć v
podejmować kogo u siebie ta imot
o stanach psychicznych stawać się widocznym beholde

gość ɡɔɕʨ̑ n
osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp. gjest

goździk ˈɡɔʑʥ̑ik n
(botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach; kryddernellik
(kulinaria) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa; kryddernellik
kwiat rośliny (1.1) kryddernellik

gra ɡra n
zabawa według ustalonych reguł; spill

gra słów ˈɡra ˈswuf n
budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów ordspill

grab ɡrap n
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze; agnbøk
drewno grabu (1.1) agnbøk

grabie ˈɡrabʲjɛ n
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia; rake

grabież ˈɡrabʲjɛʃ n
zabieranie siłą czyjejś własności; obrabowanie, plądrowanie ravnsort

grabić ˈɡrabʲiʨ̑ v
(książkowy) odbierać coś komuś siłą, łupić plyndre
zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi rake

gracja n
wdzięk, powab, lekkość betalingsutsettelse

gracz ɡraʧ̑ n
uczestnik gry lub zawodów spiller

grad ɡrat n
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu; hagl
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę hagl

graf ɡraf n
(historia, historyczny, historycznie) osoba nosząca tytuł grafa (1.1) greve
(historia, historyczny, historycznie) tytuł szlachecki w dawnych Niemczech, Holandii, Belgii, Luksemburgu, Austrii, odpowiednik hrabiego; greve
(matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami; greve

grafik ˈɡrafʲik n
harmonogram prac timeplan

grafika ˈɡrafʲika n
dział sztuk plastycznych, obejmujący techniki pozwalające na wielokrotne powielanie rysunku na papierze lub tkaninie; grafikk
dzieło wykonane techniką (1.1) avtrykk

grafologia n
badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu; grafologi

grafoskop ɡraˈfɔskɔp n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie); overheadprosjektør

gramatyka ɡrãˈmatɨka n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem języka, grammatikk

granat ˈɡrãnat n
(spożywczy) owoc granatowca granateple

granatowy ˌɡrãnaˈtɔvɨ adj
mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski; marine

granica ɡrãˈɲiʦ̑a n
(administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.; grense

graniczyć ɡrãˈɲiʧ̑ɨʨ̑ v
mieć wspólną granicę, sąsiadować bord

granit ˈɡrãɲit n
(geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa; granitt

grant ɡrãnt n
dotacja, dofinansowanie do projektu naukowego, edukacyjnego itp., przyznawane w drodze konkursu, głosowania lub na mocy decyzji jakiegoś gremium donasjon

grappa ˈɡrapːa n
(kulinaria) wódka z winogron (i ich pestek) grappa

grasica n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania; brissel

gratis ˈɡratʲis adv
bezpłatnie, darmo, darmowo, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; (potocznie, potoczny) na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko gratis

gratulować ˌɡratuˈlɔvaʨ̑ v
składać wyrazy uznania gratulere

gratyfikacja ˌɡratɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
dodatkowe, zwykle jednorazowe, wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za specjalne zasługi, z okazji świąt, jubileuszu firmy itp. glede

grawerować v
żłobić rysunki powierzchniach z materiałów twardych, zwłaszcza metalowych gravere

grawiton n
(fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego graviton

grać ɡraʨ̑ v
brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp. leke
o przedmiocie: wydawać dźwięki spille
być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie leke
wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego spille

grdyka ˈɡrdɨka n
(anatomia, anatomiczny) wystająca na przedniej części szyi chrząstka krtani (zazwyczaj u mężczyzn) nøtt

grecki ˈɡrɛʦ̑ʲci adj
związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków gresk

grecki ˈɡrɛʦ̑ʲci n
język Greków i po części Cypryjczyków; gresk

grejpfrut ˈɡrɛjpfrut n
(botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych; grapefrukt

gremium ˈɡrɛ̃mʲjũm n
grupa osób zajmujących się tym samym zawodem lub pełniących te same funkcje kropp

grill ɡrʲil n
(kulinaria) przenośny ruszt do pieczenia potraw grill

grillowanie ˌɡrʲilɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: grillować grille

grillować ɡrʲiˈlɔvaʨ̑ v
piec na rusztach grille

grobowy ɡrɔˈbɔvɨ adj
odnoszący się do grobu grav

groch ɡrɔx n
(botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych; ert

groch z kapustą ˈɡrɔx s‿kaˈpustɔ̃w̃ n
bałagan, zamieszanie, chaos; bezładna mieszanina sammensurium

grochówka ɡrɔˈxufka n
(kulinaria) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem; ertesuppe

grom ɡrɔ̃m n
(książkowy) piorun tordne

gromada ɡrɔ̃ˈmada n
(biologia, biologiczny) kategoria systematyczna w zoologii niższa rangą od typu, wyższa od rzędu; klasse
zbiorowisko przedmiotów, zwierząt czy ludzi, zwykle dość liczne tropp

gromadzić ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑ v
składać, zbierać w jednym miejscu gruppera
zbierać, kolekcjonować gruppera

grono ˈɡrɔ̃nɔ n
(potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce bunke
grupa ludzi połączonych jakimś wyróżnikiem, np. wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp. poser under øynene

gronostaj ɡrɔ̃ˈnɔstaj n
(zoologia, zoologiczny) Mustela erminea, gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych; røyskatten røyskatt

gros ɡrɔ ɡrɔs n
(przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki; ekkel
(książkowy) zdecydowana większość høyst

groszek ˈɡrɔʃɛk n
(kulinaria) zielone nasiona grochu; także potrawa z tych nasion ert

grot ɡrɔt n
(wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych; pilspiss

groteska n
(literacko) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór literacki, muzyczny lub plastyczny cechujący się silną deformacją i skarykaturyzowaniem świata przedstawionego, niejednolitością, absurdalnością, czy wreszcie mieszaniem fantastyki z rzeczywistością; grotesk

groteskowy ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ adj
podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny grotesk

grubas ˈɡrubas n
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) otyła osoba feit

grubiański ɡruˈbʲjä̃j̃sʲci adj
(przestarzałe, przestarzały) ordynarny, niekulturalny, chamski, prostacki grov

grubo adv
(akustyka, akustyczny) mając niski ton -es
dając niedrobne kawałki feit
w dużym stopniu mye

grubodziób ɡruˈbɔʥ̑up n
(ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku; kjernebiter

gruboskórny adj
(przenośnie, przenośnia) pozbawiony taktu i wrażliwości rå

grubość n
wymiar w krótszej osi tykkelse

gruby ˈɡrubɨ adj
otyły feit

gruczoł ˈɡruʧ̑ɔw n
(anatomia, anatomiczny) narząd w organizmie ludzkim lub zwierzęcym składający się z tkanki nabłonkowej, o przeznaczeniu wydzielania i wytwarzania swoistych substancji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ustroju; kjertel

grudzień ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ n
dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); desember

grunt ɡrũnt n
obszar stanowiący czyjąś własność (najczęściej występujące w liczbie mnogiej) bakke
powierzchnia Ziemi lub innej planety, teren bakke
warstwa gleby, która znajduje się przy powierzchni i można ją uprawiać jordsmonn

grupa krwi n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych blodtype

grupa nominalna ˈɡrupa ˌnɔ̃mʲĩˈnalna n
(językoznawstwo, językoznawczy) jednostka składniowa, której centralnym elementem jest rzeczownik lub zaimek rzeczowny substantivfrase

grupować ɡruˈpɔvaʨ̑ v
tworzyć grupy, porządkować w grupach gruppera

grusza ˈɡruʃa n
(botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych; pæretre

gruszka ˈɡruʃka n
(spożywczy) owoc gruszy; pære

gruszkowy ɡruˈʃkɔvɨ adj
dotyczący gruszek (owoców) pære

gruziński ɡruˈʑĩj̃sʲci adj
dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami georgisk

gruziński ɡruˈʑĩj̃sʲci n
język urzędowy Gruzji; georgisk

gruźlica ɡruʑˈlʲiʦ̑a n
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca; tuberkulose

gryf ɡrɨf n
(mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła; griff

grymas ˈɡrɨ̃mas n
wykrzywienie twarzy grimase

grynszpan ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji; eir

grypa ˈɡrɨpa n
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego; influensa

grypsera ɡrɨpˈsɛra n
(potocznie, potoczny) gwara więzienna; drake

grywać v
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) odtwarzać jakąś rolę co pewien czas leke
grać nieregularnie, od czasu do czasu leke

gryzoń ˈɡrɨzɔ̃ɲ n
ssak z rzędu Rodentia; gnager

gryźć ɡrɨɕʨ̑ v
zatapiać w czymś zęby bite

grzać v
czynić cieplejszym varm
podwyższać wysoko temperaturę czegoś koke
wydzielać ciepło varme opp
poddawać się działaniu ciepła kose seg

grzbiet ɡʒbʲjɛt n
(potocznie, potoczny) plecy back
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część tułowia u zwierząt, przeciwna do strony brzusznej rygg

grzebać ˈɡʒɛbaʨ̑ v
rozgarniać, np. ziemię digge

grzebień ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ n
(fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów; kam

grzech ɡʒɛx n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii; synd

grzechotka ɡʒɛˈxɔtka n
rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu rangle

grzechotnik ɡʒɛˈxɔtʲɲik n
(herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona; klapperslange

grzecznościowy ˌɡʒɛʧ̑nɔɕˈʨ̑ɔvɨ adj
taki, który charakteryzuje się grzecznością; taki, od którego wymagana jest grzeczność høflig

grzeczność ˈɡʒɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
grzeczności uprzejme słowa i gesty, komplementy [[gi]] [[kompliment]]

grzeczny ˈɡʒɛʧ̑nɨ adj
o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry høflig
taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości høflig

grzejnik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do ogrzewania pomieszczeń gi sparken

grzeszny ˈɡʒɛʃnɨ adj
popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne syndig

grzeszyć ˈɡʒɛʃɨʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny synd

grzmieć v
o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot tordne
wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot tordne

grzmot ɡʒmɔt n
huk towarzyszący, wraz z błyskawicą, piorunowi tordne

grzyb ɡʒɨp ˈɡʒɨbɨ n
(mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy; sopp
(potocznie, potoczny) owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor sopp
(przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu sopp

grzybica n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby sopp

grzywa ˈɡʒɨva n
(zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi man

grzywka ˈɡʒɨfka n
włosy przycięte tak, że spadają na czoło lugg

grzywna n
kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne bot

grób ɡrup n
przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły; grav

gubernator n
(administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach; guvernør

gubernatorstwo n
(administracja) prowincja zarządzana przez gubernatora guvernement

guglać ˈɡuɡlaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) poszukiwać informacji przy pomocy wyszukiwarki internetowej Google nettsøk

guglować ɡuɡˈlɔvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) poszukiwać informacji przy pomocy wyszukiwarki internetowej Google nettsøk

guma ˈɡũma n
rodzaj rozciągliwego tworzywa; gummi

guma do żucia n
(spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia; tyggegummi

gumka ˈɡũmka n
(potocznie, potoczny) (seksuologia, seksuologiczny) prezerwatywa; gummi
(szkolnictwo, szkolny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru; gummi

gumka do ścierania ˈɡũmka ˌdɔ‿ɕʨ̑ɛˈrãɲa n
gumka służąca do wycierania śladów ołówka, najczęściej z papieru bilgummi

gumowy ɡũˈmɔvɨ adj
wykonany z gumy bilgummi

gust ɡust n
poczucie piękna i harmonii smakebit

guwerner n
(dawniej, dawny) nauczyciel domowy, wychowawca dzieci w zamożnych rodzinach; zwykle najważniejszym nauczanym przez niego przedmiotem był język francuski guvernør

guziec ˈɡuʑɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach; vortesvin

guzik ˈɡuʑik n
(krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni; knapp
(potocznie, potoczny) włącznik, przycisk knapp

gwara ˈɡvara n
(językoznawstwo, językoznawczy) mówiona odmiana języka ogólnonarodowego (tzw. języka literackiego), posiadająca swoiste słownictwo, a często i odmienną frazeologię oraz artykulację; prate

gwarancja ɡvaˈrãnʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) odpowiedzialność zaciągana przez osobę trzecią, zapewniająca wierzyciela o dotrzymaniu zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela garanti
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do bezpłatnej naprawy lub wymiany danego wyrobu (w razie pojawienia się w nim w określonym czasie jakichś wad); garanti
poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś garanti

gwarantować v
zapewniać, dawać gwarancję, ręczyć, zabezpieczać garantere

gwałcić ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑ v
(książkowy) naruszać siłą zasady lub normy voldta
zmuszać do stosunku płciowego voldta

gwałt ɡvawt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej; valdtekt

gwałtowny ɡvawˈtɔvnɨ adj
nagły, szybki stormfull
o człowieku impulsywny, porywczy, burzliwy, żywiołowy, wybuchowy voldelig

gwelf n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik papiestwa w średniowiecznych Włoszech; guelf

gwiazda ˈɡvʲjazda n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej; stjerne
sławna osobistość w danym środowisku stjerne

gwiazda spadająca ˈɡvʲjazda ˌspadaˈjɔ̃nʦ̑a n
(astronomia, astronomiczny) bryła kamienna lub metaliczna poruszająca się w przestrzeni międzyplanetarnej meteor

gwiazdozbiór ɡvʲjazˈdɔzbʲjur n
(astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba; stjernebilde

gwint n
(technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali tråd

gwintownik ɡvʲĩnˈtɔvʲɲik n
narzędzie skrawające wieloostrzowe, służące do nacinania gwintów wewnętrznych; tappekran

gwizd n
wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór hvin

gwizdać ˈɡvʲizdaʨ̑ v
wydawać z siebie gwizd, gwizdanie plystre

gwizdek ˈɡvʲizdɛk n
nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza; fløyte

gwoli ˈɡvɔlʲi preposition
(przestarzałe, przestarzały) przyimek łączący się z rzeczownikiem w dopełniaczu lub celowniku, wskazujący na przyczynę på grunn av

gwóźdź ɡvuɕʨ̑ n
podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów; spiker

gzyms ɡzɨ̃ms n
(architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową; list

góra ˈɡura n
(geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu; fjell berg

góra lodowa ˈɡura lɔˈdɔva n
olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu; isfjell

górka ˈɡurka n
(zdrobniale) góra kolle

górnictwo n
dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu; gruvedrift

górnik ˈɡurʲɲik n
pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin gruvearbeider

górny ˈɡurnɨ adj
taki, który jest na pewnej wysokości, w górze øvre
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taki, który dotyczy wyższej części skali øvre
o odcinku rzeki taki, który jest bliżej źródła øvre

górski ˈɡursʲci adj
związany z górami, dotyczący gór fjell

góry n
(geografia, geograficzny) teren o pofałdowanej powierzchni przekraczającej 300 m różnicy wysokości; fjellkjede

gówniarz ˈɡuvʲɲaʃ n
(wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie) dziecko, chłopiec drittunge

gówno ˈɡuvnɔ n
(wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego dritt
(wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał dritt

gówno prawda ˈɡuvnɔ ˈpravda interjection
(wulgarnie, wulgaryzm) gniewna reakcja na czyjąś wypowiedź uważaną za nieprawdziwą bull

gówno prawda ˈɡuvnɔ ˈpravda n
(wulgarnie, wulgaryzm) oczywiste kłamstwo, nieprawda bull

gąbka ˈɡɔ̃mpka n
najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów; svamp
(zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne; svamp

gągoł ˈɡɔ̃ŋɡɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki; kvinand

gąsienica ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł; larve

gąszcz ɡɔ̃w̃ʃʧ̑ n
gęste skupienie drzew lub krzewów kjerr

gęba ˈɡɛ̃mba n
(potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) usta felle

gęgawa ɡɛ̃ŋˈɡava n
(ornitologia, ornitologiczny) Anser anser, pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej; grågås

gęsia skórka ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków; gåsehud

gęstwina ɡɛ̃w̃ˈstfʲĩna n
gęste skupienie roślin, zwłaszcza krzewów i drzew kjerr

gęś ɡɛ̃j̃ɕ ɡɛ̃w̃ɕ ɡɛ̃ɕ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych; gås
(kulinaria) potrawa z mięsa gęsi (1.2) rzadziej (1.1) gås
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona gås

gładzica ɡwaˈʥ̑iʦ̑a n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego; rødspette

gładzić v
przesuwać po czymś delikatnie ręką tak

głaskać ˈɡwaskaʨ̑ v
łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni smeike

głasnost ˈɡwasnɔst n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa; glasnost

głaz narzutowy n
(geologia, geologiczny) fragment skały litej, przyniesiony przez lądolód; flyttblokk

głodny ˈɡwɔdnɨ adj
czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny sulten

głos ɡwɔs n
decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania avstemning
dźwięk wydawany przez istoty żyjące stemme røst
prawo / pozwolenie przemawiania stemme
zdanie, osąd, opinia stemme
zdolność wydawania dźwięku (1.1) stemme

głosić ˈɡwɔɕiʨ̑ v
(podniośle) wygłaszać tekst resitere
ogłaszać, wypowiadać, upowszechniać idee, myśli lub treści proklamere

głosowanie ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ n
(potocznie, potoczny) wybory avstemning
wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś avstemning

głosować ɡwɔˈsɔvaʨ̑ v
oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania stemme

głosowy adj
związany z głosem, dotyczący głosu vokal

głowa ˈɡwɔva n
(anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg; hode

głowienka ɡwɔˈvʲjɛ̃nka n
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący; taffeland

głownia ˈɡwɔvʲɲa n
(wojskowość, wojskowy) główna część broni siecznej przeznaczona do cięcia lub kłucia; blad

głośnik ˈɡwɔɕɲik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej; høgtaler

głośny ˈɡwɔɕnɨ adj
popularny; taki, o którym się dużo mówi berømt
taki, który jest dobrze słyszalny stein

głuchota ɡwuˈxɔta n
utrata zdolności słyszenia; døvhet

głuchy ˈɡwuxɨ adj
niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu døv

głupek ˈɡwupɛk n
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś głupi dyr
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba niepoważna dust

głupi ˈɡwupʲi adj
niemądry, ograniczony intelektualnie dum

głupiec ˈɡwupʲjɛʦ̑ n
osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna dust

głupio adv
w niemądry sposób dum

głupota ɡwuˈpɔta n
niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia dumhet

głusza ˈɡwuʃa n
miejsce położone z daleka od ludzi, odludne villnis

głuszec ˈɡwuʃɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem; storfugl

głód ɡwut n
(fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia; sult

główka ˈɡwufka n
(biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom hode
część fajki, do której nabija się i spala tytoń skjeblad

główny ˈɡwuvnɨ adj
pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy hoved-

głębia ˈɡwɛ̃mbʲja n
(przenośnie, przenośnia) wielość kontekstów, w których można rozpatrywać dane dzieło kultury dyp
miejsce o dużej głębokości dyp
odległość od powierzchni do dna dyp
przepaść, otchłań, czeluść, głębina avgrunn

głęboki ɡwɛ̃mˈbɔci adj
charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu dyp
mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia dyp

głęboko ɡwɛ̃mˈbɔkɔ adv
daleko w głębi dypt

głębokość ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑ n
odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza dyp

habit ˈxabʲit n
ubiór zakonny; sedvane

hafn xafn̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72 hafnium

hagiografia n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego; hagiografi

haiku xaˈ<sup>j</sup>iku n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie; haiku

hak xak n
przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp. hekling

halabarda ˌxalaˈbarda n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu; hellebard

halibut xaˈlʲibut n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym; kveite

halka ˈxalka n
część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę; gli

halo ˈxalɔ interjection
wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu hallo

hamak ˈxãmak n
podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko; hengekøye

hamburger xãmˈburɡɛr n
(kulinaria) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło; hamburger karbonadesmørbrød

hamować xãˈmɔvaʨ̑ v
zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca brems

hamulec xãˈmulɛʦ̑ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny; brems

hamulec ręczny xãˈmulɛʦ̑ ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ n
(motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie; brekk

handel ˈxãndɛl n
proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych; handel

handel ludźmi n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie; menneskehandel

handlowiec n
(handel, handlowy) człowiek zajmujący się handlem kjøpmann

handlowy xãnˈdlɔvɨ adj
związany z handlem, odnoszący się do handlu fag

handryczyć się xãnˈdrɨʧ̑ɨʨ̑‿ɕɛ v
(potocznie, potoczny) wykłócać się, sprzeczać się kjekle

hangar ˈxãŋɡar n
pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych); hangar

harcerz ˈxarʦ̑ɛʃ n
(harcerski) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej Speiderbevegelsen

hardware n
(informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera hardware

hardy ˈxardɨ adj
dumny, butny, nieposłuszny arrogant

harfa ˈxarfa n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta; harpe

harmonia xarˈmɔ̃ɲja n
ład harmoni
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element dzieła muzycznego; harmoni

harmonijka ustna ˌxarmɔ̃ˈɲijka ˈustna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielki, ustny instrument, w którym dźwięk wyzwalany jest przez wciągane i wydmuchiwane przez muzyka powietrze poruszające podczas ruchu metalowe blaszki umieszczone wewnątrz; munnharmonika

harmonogram ˌxarmɔ̃ˈnɔɡrãm n
opis kolejności i czasu trwania kolejnych etapów jakiegoś przedsięwzięcia; timeplan

harpun ˈxarpũn n
miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie; harpun

has xas n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108; hassium

haszysz ˈxaʃɨʃ n
narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich; hasj

hasło ˈxaswɔ n
tajny wyraz lub ciąg znaków passord
wyraz lub wyrażenie stanowiące odrębną część w słowniku lub katalogu adgang

hau xaw interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa voff boff

haubica xawˈbʲiʦ̑a n
(wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego; haubits

hawajski xaˈvajsʲci adj
związany z Hawajami, dotyczący Hawajów hawaiisk

hawajski xaˈvajsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach hawaiisk

hazard ˈxazart n
gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los; hasardspill

hazardzista ˌxazarʲˈʥ̑ista n
człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy hasardspiller

hałas ˈxawas n
głośne, uciążliwe dźwięki; larm

hańba ˈxãɲba n
(książkowy) coś, co przynosi wstyd, stanowi ujmę dla honoru skam

hańbić ˈxãɲbʲiʨ̑ v
okrywać hańbą, przynosić hańbę skam

heavy metal n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki); tungmetall

hebrajski xɛˈbrajsʲci adj
związany z Hebrajczykami hebraisk

hebrajski xɛˈbrajsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich; hebraisk

hedonizm n
(filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia hedonisme

hegemonia ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś hegemoni

hej xɛj interjection
powitanie hei

heksan ˈxɛksãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna toksyczna ciecz; heksan

hektar ˈxɛktar n
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych); hektar

hektyczny xɛkˈtɨʧ̑nɨ adj
gorączkowy hastig (ˇhɑsti)

hel xɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2; helium

hematyt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III); hematitt

hemofilia n
(medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości; blødersykdom

hemofobia n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią blodfobi

hentai ˈxɛ̃ntaj n
(sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne; hentai

heparyna ˌxɛpaˈrɨ̃na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny; heparin

heptan ˈxɛptãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz; heptan

heraldyczny ˌxɛralˈdɨʧ̑nɨ adj
dotyczący heraldyki heraldikk

heraldyka n
nauka o herbach i rodach szlacheckich; heraldikk

herb xɛrp n
(heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe våpen
(heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki; våpen

herbata xɛrˈbata n
napój, napar z herbaty (1.2); te
susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3) te
wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2); te

herbata chińska xɛrˈbata ˈçĩj̃ska n
(botanika, botaniczny) (Camellia sinensis) roślina z rodziny herbatowatych, której liście i pączki są wykorzystywane do przygotowywania herbaty te

herbatnik xɛrˈbatʲɲik n
(kulinaria) suche, dość twarde ciastko pszenne w kształcie ząbkowanego prostokąta, podawane zwykle do herbaty lub kawy; kjeks

herc xɛrʦ̑ n
(fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz; hertz

heretycki ˌxɛrɛˈtɨʦ̑ʲci adj
(przenośnie, przenośnia) sprzeczny z poglądami ogółu kjettersk
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący heretyka, herezji kjettersk

herezja xɛˈrɛzʲja n
(przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów heresi
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej; heresi

hermeneutyka n
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich; hermeneutikk

heroina ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna n
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek; heroin

heros n
(przenośnie, przenośnia) ktoś bohaterski helt

herpetologia ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach; herpetologi

herszt xɛrʃt n
(potocznie, potoczny) przywódca bandy, szajki złoczyńców boss

heteroseksualista ˌxɛtɛrɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista n
osoba o orientacji heteroseksualnej heterofil

heteroseksualizm ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej heterofili

heteroseksualny ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej heterofil

hetman ˈxɛtmãn n
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku; dronning

hetycki adj
(starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii hettittisk

hetycki n
(językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich; hettittisk

hełm xɛwm n
zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami; hjelm

hełmiatka xɛwˈmʲjatka n
(ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm; rødhodeand

hiacynt ˈçjaʦ̑ɨ̃nt n
(botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach; hyasint

hiena ˈçjɛ̃na n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną; hyene

higiena çiˈɟɛ̃na n
dbanie o czystość ciała hygiene

higieniczny adj
zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia hygienisk

higroskopijność ˌçiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑ n
podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci; hygroskopisk

hindi ˈçĩndʲi n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii hindi

hinduista ˌçĩnduˈ<sup>j</sup>ista n
wyznawca hinduizmu hinduisk

hinduistka ˌçĩnduˈ<sup>j</sup>istka n
kobieta, która wyznaje hinduizm hinduisk

hinduistyczny ˌçĩndu<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu hinduisk

hinduizm çĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥ n
(teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim; hinduisme

hinduski çĩnˈdusʲci adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z hinduizmem indisk
pochodzący z Indii, dotyczący Indii lub Hindusów indisk

hipergamia n
dobieranie przez kobietę partnera życiowego o pozycji społecznej wyższej lub co najmniej podobnej do swojej; dobieranie partnerów tej samej lub wyższej rangi przez samice ssaków hypergami

hipertermia ˌçipɛrˈtɛrmʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego; hypertermi

hipochondria n
(medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości hypokondri

hipoglikemia n
(medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej hypoglykemi

hipokryta ˌçipɔˈkrɨta n
osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa hykler

hipokryzja ˌçipɔˈkrɨzʲja n
(psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle; hykleri

hipomania ˌçipɔ̃ˈmãɲja n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością hypomani

hipopotam ˌçipɔˈpɔtãm n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia; flodhest

hipoteka ˌçipɔˈtɛka n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy; hypothek

hipotetyczny adj
oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia hypotetisk

histologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach histologi

historia çiˈstɔrʲja n
nauka zajmująca się badaniem przeszłości; historie

historyczny ˌçistɔˈrɨʧ̑nɨ adj
związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość historisk

historyk çiˈstɔrɨk n
specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów historiker

hiszpański çiʃˈpãj̃sʲci adj
nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów spansk

hiszpański çiʃˈpãj̃sʲci n
romański język używany m.in. w Hiszpanii; spansk

hit çit n
utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie hit

hoax n
fałszywa informacja pozorująca prawdziwą, aby wprowadzić w błąd odbiorcę bedrag

hobby ˈxɔbbʲi n
pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie hobby

hodować xɔˈdɔvaʨ̑ v
zapewniać żywym organizmom (zwierzętom, roślinom, bakteriom) odpowiednie warunki do wzrostu, rozwoju i rozmnażania dyrke

hojność n
cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni belønning

hojny ˈxɔjnɨ adj
(książkowy) szczodrze udzielany rik

hokej ˈxɔkɛj n
(sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika; hockey

hokej na lodzie ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ n
(sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku; ishockey

holenderski ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci adj
związany z Holandią, dotyczący Holandii nederlandsk

holenderski ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci n
główny język Holandii; Nederlandsk

holm xɔlm n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67; holmium

holokaust xɔˈlɔkawst n
(historia, historyczny, historycznie) zagłada, całkowite zniszczenie, zwłaszcza prześladowanie i zagłada Żydów europejskich przez hitlerowców w czasie II wojny światowej, (zobacz) Holokaust Holocaust

homar ˈxɔ̃mar n
(zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych; hummer

homeopatia ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja n
leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę; homøopati

homiletyka n
(teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań; homiletikk

homofobia ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja n
silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów; homofobi

homoseksualista ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista n
(seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej; homofil

homoseksualizm ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci homoseksualitet

homoseksualność n
(seksuologia, seksuologiczny) cecha tego, co homoseksualne; cecha tych, którzy są homoseksualni homofili

homoseksualny ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu homoseksuell

honor ˈxɔ̃nɔr n
czyjeś poczucie godności ære

horoskop xɔˈrɔskɔp n
opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię horoskop

horyzont xɔˈrɨzɔ̃nt n
linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię; horisont

horyzontalny ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ adj
taki, który ma poziomy kierunek horisontal

hot dog ˈxɔd ˈːɔk n
(kulinaria) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami; pølse i brød

hotel ˈxɔtɛl n
budynek do czasowego pobytu za opłatą; hotell

hoży ˈxɔʒɨ adj
(książkowy) taki, który wygląda dobrze, zdrowo, pięknie, młodo, jest silny i urodziwy yppig

hrabia ˈxrabʲja n
tytuł szlachecki; greve

hrabina xraˈbʲĩna n
żona hrabiego grevinne

huczeć ˈxuʧ̑ɛʨ̑ v
wydawać głośny, niski ton knipse

huk xuk n
głośny odgłos słyszalny w czasie wybuchu, wystrzału albo upadku ciężkiego przedmiotu, uderzenia pioruna rumle

hulajnoga ˌxulajˈnɔɡa n
prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi sparkesykkel

humor ˈxũmɔr n
chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry humør
zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości humor

humus n
(geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów; humus

huragan xuˈraɡãn n
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym; orkan

huta ˈxuta n
zakład metalurgiczny, w którym wytapia się stal, aluminium lub inne metale jernverk

huzar n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej; husar

huśtawka xuɕˈtafka n
(przenośnie, przenośnia) gwałtowne zmiany, wahania; zmienność dumphuske

hybryda xɨ.ˈbrɨ.da n
(książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie blandning

hydraulik xɨˈdrawlʲik n
robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania rørlegger

hydrologia ˌxɨdrɔˈlɔɟja n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie; hydrologi

hydroplan xɨˈdrɔplãn n
samolot, który może lądować na wodzie i startować z niej; sjøfly

hydroponika ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika n
bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie; vannkultur

hydrostatyka ˌxɨdrɔˈstatɨka n
nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności; hydrostatikk

hymn xɨ̃mn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei; hymne

i i conjunction
…łączący słowa i zdania równorzędne og

i tak
mimo to, mimo wszystko uansett

i tak dalej adv
wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia og så videre

ich ix personalPronoun
(zobacz) [[oni, one]] dem

ich ix pronoun
3 (osoba) lm deres

ichtiologia ˌixtʲjɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o rybach; iktyologi

idea iˈdɛa n
myśl przewodnia; oppfatning
pomysł oppfatning

identyfikować v
ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest identifisere

ideogram n
znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie; ideogram

ideolog n
twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii ideolog

ideologia ˌidɛɔˈlɔɟja n
system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego ideologi

idiom ˈidʲjɔ̃m n
zwrot charakterystyczny dla danego języka, niemożliwy do dosłownego przetłumaczenia na inny język idiom

idiopatyczny adj
(medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże; idiopatisk

idiosynkratyczny adj
związany z idiosynkrazją idiosynkratisk

idiosynkrazja n
(psychologia, psychologiczny) czyjś indywidualny sposób spostrzegania, doświadczania i reakcji na pewną zwyczajną sytuację særegenhet

idiota iˈdʲjɔta n
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi; tępak idiot

ido ˈidɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto; ido

idol ˈidɔl n
osoba, którą się podziwia idol
figura bóstwa idol

iglicznia iɡˈlʲiʧ̑ʲɲa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) europejska ryba morska, u której ikra i młode znajduje się w komorze lęgowej na ciele; tangsnelle

igloo ˈiɡlu ˈiɡlɔ n
kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu; iglo

ignorować ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑ v
pomijać, nie zwracać uwagi ignorere

igrać z ogniem ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m idiom
niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować leke med ild

igrzyska olimpijskie iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ n
najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach; Olympiske leker

igrzysko n
(dawniej, dawny) impreza o charakterze niesportowym leke

iguana ˌiɡuˈ<sup>w</sup>ãna n
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka należąca do legwanów; iguan

igła ˈiɡwa n
(krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym końcu, najczęściej wykonany z metalu; nål

ikona iˈkɔ̃na n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne; ikon

ikra ˈikra n
(ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb rogn
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) energia życiowa sjel

ile ˈilɛ interrogativePronoun
używany do pytania o liczność elementów w zbiorze kor
używany do pytania o wielkość kor

ile ˈilɛ pronoun
rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze kor
rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś kor

iloczyn iˈlɔʧ̑ɨ̃n n
(matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego produkt

iloraz iˈlɔras n
(matematyka, matematyczny) wynik dzielenia kvotient

ilościowy adj
dotyczący ilości kvantitativ

ilość ˈilɔɕʨ̑ n
liczba określająca objętość lub masę; beløp

ilustracja ˌiluˈstraʦ̑ʲja n
reprodukcja fotografii, rysunku lub obrazu, będąca uzupełnieniem, wyjaśnieniem lub ozdobą drukowanego tekstu; illustrasjon

ilustrator ˌiluˈstratɔr n
osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami illustratør

ilustrować v
(przenośnie, przenośnia) uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją anskueliggjøre
opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem illustrere

iluzja n
(psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie luftspeiling

imadło ĩˈmadwɔ n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu; skrustikke

imaginacja ˌĩmaɟĩˈnaʦ̑ʲja n
wytwór wyobraźni, przedstawienie sobie czegoś fantasi
zdolność do tworzenia obrazów za pomocą wyobraźni; fantazjowanie fantasi

imam ˈĩmãm n
uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny; imam

imbir ˈĩmbʲir n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii; ingefær
(kulinaria) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku ingefær

imiesłów ĩˈmʲjɛswuf n
(gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek; partisipp

imigracja ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja n
napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim innvandring

imigracyjny ˌĩmʲiɡraˈʦ̑ɨjnɨ adj
związany z imigracją, należący do niej innvandring

imigrant ĩˈmʲiɡrãnt n
osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim innvandrer

imię ˈĩmʲjɛ n
indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); (potocznie, potoczny) również nazwa zwierzęcia, rośliny itp. fornavn navn

imperator ˌĩmpɛˈratɔr n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy keisar

imperializm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium imperialisme
w marksizmie: ostatnie stadium kapitalizmu, cechujące się koncentracją produkcji i kapitału, a także nieobecnością wolnej konkurencji, a zamiast niej panowaniem monopoli imperialisme

imperium ĩmˈpɛrʲjũm n
wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje imperium

impertynent ˌĩmpɛrˈtɨ̃nɛ̃nt n
osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie slyngel

impet n
siła rozpędu drivkraft
szybki ruch drivkraft

implementacja ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
(publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie; iverksetting

implikować v
pociągać za sobą implisere

imponować ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
wzbudzać w kimś uznanie, podziw imponere

imponujący adj
wzbudzający uznanie i zachwyt imponerende

importować v
(handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów importere

imprimatur n
(kościelny) (administracja) eklezjalne pozwolenie na druk; imprimatur

improwizować v
(przenośnie, przenośnia) wykonywać z jakichkolwiek dostępnych materiałów improvisere
prezentować, wykonywać coś bez przygotowania improvisere

inaczej ĩˈnaʧ̑ɛj adv
w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie annerledes

incest n
(rzadki, rzadko używany) obcowanie płciowe z kimś blisko spokrewnionym blodskam

ind ĩnt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49; indium

indonezyjski ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Indonezja indonesisk

indor ˈĩndɔr n
samiec indyka kalkun

indyczka ĩnˈdɨʧ̑ka n
(ornitologia, ornitologiczny) samica indyka kalkun

indyjski ĩnˈdɨjsʲci adj
związany z Indiami, dotyczący Indii indisk

indyk ˈĩndɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych; kalkun

indywidualnie adv
występując osobno særskilt

inercja ĩˈnɛrʦ̑ʲja n
bierność, bezwładność, niezdarność, niezgrabność, próżniactwo, lenistwo; bierne poddawanie się, niechęć do czynu treghet

infekcja ĩnˈfɛkʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie; infeksjon

inflacja ĩnˈflaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen; inflasjon

informacja ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja n
poinformowanie o czymś, zakomunikowanie informasjon

informacyjny ˌĩnfɔrmaˈʦ̑ɨjnɨ adj
dostarczający wiadomości lub innych informacji informasjon
związany z informacjami, ich przesyłaniem i przetwarzaniem informasjon

informatyka ˌĩnfɔrˈmatɨka n
nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji; Informatikk

ingerencja ˌĩŋɡɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja n
wpływ na coś, mieszanie się do jakiejś sprawy, interweniowanie, wtrącanie się interferens

inguski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język inguski; ingusjisk

inicjatywa n
propozycja zrealizowania określonych działań initiativ
skłonność do samodzielnego inicjowania działań initiativ
w grach: pierwszeństwo dające przewagę initiativ

inicjować v
dawać czemuś początek sette i gang

inkrementacja ˌĩŋkrɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) operacja zwiększenia wartości o jeden; inkrementere

inkryminować ˌĩŋkrɨ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑ v
obwiniać, stawiać zarzuty beskylde

inkunabuł ˌĩŋkũˈnabuw n
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem); inkunabel

inny ˈĩnːɨ adj
odmienny, wyglądający, zachowujący się inaczej niż zwykle forskjellig

inny ˈĩnːɨ indefinitePronoun
nie ten, jakiś odmienny andre

inochód ĩˈnɔxut n
(zoologia, zoologiczny) sposób poruszania się niektórych zwierząt czworonożnych (kopytnych i psowatych), polegający na stawianiu jednocześnie raz obu kończyn prawych, raz lewych; pass

inscenizator ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzatɔr n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba odpowiedzialna za przygotowanie i organizację spektaklu; regissør

inserat ĩw̃ˈsɛrat n
(przestarzałe, przestarzały) ogłoszenie opublikowane w prasie annonse

inspiracja ˌĩw̃spʲiˈraʦ̑ʲja n
natchnienie, twórczy zapał, wena inspirasjon

inspirować v
dostarczać natchnienia inspirere

instalacja ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja n
(sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów; installasjon
(technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów installasjon
(technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość installasjon

instalator n
(technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację installatør

instalować ˌĩw̃staˈlɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał innrede
montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach innrede
(potocznie, potoczny) wprowadzać się do nowego mieszkania, pokoju itp., urządzać się innrede

instancja n
(administracja) dany stopień organizacyjny w układzie podległych sobie instytucji instans

instrukcja ĩw̃ˈstrukʦ̑ʲja n
zbiór zasad zalecających postępowanie w określonej dziedzinie veiledning

instruktaż n
udzielanie komuś instrukcji, wskazówek veiledning

instrument ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt n
(medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne; redskap
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny redskap
(przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu middel
(technologia, technika, techniczny) narzędzie reiskap
(technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy; instrument

instrument muzyczny n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych; instrument

instynkt ˈĩw̃stɨ̃ŋkt n
wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji instinkt

insulina ˌĩw̃suˈlʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę; insulin

insurekcja ˌĩw̃suˈrɛkʦ̑ʲja n
powstanie zbrojne opprør

insynuacja n
osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli; często nie wprost, a z użyciem aluzji insinuasjon

integralny ˌĩntɛˈɡralnɨ adj
nierozerwalnie związany z czymś integral

intelektualista n
człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe intellektuell

intelektualny ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
dotyczący intelektu lub intelektualistów intellektuell

inteligencja ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja n
sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji; intelligens

inteligentny ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ adj
odznaczający się inteligencją intelligent

intencja ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja n
chęć, zamiar intensjon

interakcja ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja n
wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń interaksjon

interes ĩnˈtɛrɛs n
sprawa (do załatwienia) interesse

interesować ˌĩntɛrɛˈsɔvaʨ̑ v
wzbudzać zainteresowanie, ciekawić interessere

interesujący ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
ciekawy, zajmujący interessant

interferencja n
(fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal interferens

interlingua ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva n
międzynarodowy sztuczny język pomocniczy; Interlingua

internetowy ˌĩntɛrnɛˈtɔvɨ adj
dotyczący internetu; korzystający z internetu Internett

internować ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑ v
osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego praktikant
pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie praktikant

interview ĩnˈtɛrvʲju n
wywiad przeprowadzony przez dziennikarza intervju

interwał ĩnˈtɛrvaw n
odległość między wysokościami dwóch dźwięków; intervall

interwencja ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja n
wejście pomiędzy, mieszać się do czegoś aby osiągnąć zamierzony cel intervensjon

introdukcja ˌĩntrɔˈdukʦ̑ʲja n
wstęp, przedstawienie czegoś, początek anbefaling

intymny ĩnˈtɨ̃mnɨ adj
mocno osobisty intim
związany z erotyką intim

inwazja ĩnˈvazʲja n
(biologia, biologiczny) gwałtowne rozprzestrzenienie się nowego gatunku na terytorium zajmowane dotąd przez reprezentantów rodzimych populacji; invasjon
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium; invasjon

inwestować ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑ v
dokonywać inwestycji investere

inwestycja ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego; investering

inżynier ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr n
człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne; ingeniør

iperyt iˈpɛrɨt n
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) każdy związek organiczny mający budowę zbliżoną do iperytu (1.1) będący bojowym środkiem trującym i wykazujący podobne do niego działanie parzące i trujące lub też mieszanina takich związków; sennep

iperyt siarkowy iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii; sennepsgass

irański iˈrãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Iran iransk

irlandzki irˈlãnʦ̑ʲci n
język celtycki używany przez Irlandczyków; irsk

ironia iˈrɔ̃ɲja n
zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą; ironi

ironiczny ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego ironisk

irracjonalny ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
sprzeczny z rozumem, rozsądkiem irrasjonal

iryd ˈirɨt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77 iridium

irygacja n
(rolnictwo, rolniczy) sztuczne nawadnianie pól; irrigasjon

irytować ˌirɨˈtɔvaʨ̑ v
drażnić, denerwować kogoś irritere

iskra ˈiskra n
rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości gnist

islam ˈislãm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa; islam

islamizacja ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu islamisering

islamizm isˈlãmʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa; islamisme

islamofobia ˌislãmɔˈfɔbʲja n
uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów; islamofobi

islandzki isˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Islandii lub Islandczyków islandsk

islandzki isˈlãnʦ̑ʲci n
język urzędowy Islandii; islandsk

istnienie iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ n
bycie, trwanie, występowanie, egzystencja eksistens
wyodrębniona całość, istota, byt bli til

istnieć ˈistʲɲɛ̇ʨ̑ v
być, występować w rzeczywistości eksistere

istota iˈstɔta n
charakter, rodzaj, postać czegoś lub kogoś natur
stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać skapning

istotnie iˈstɔtʲɲɛ adv
w znaczącym i/lub znacznym stopniu i alt vesentligt

istotnie iˈstɔtʲɲɛ particle
…potwierdzająca rację tego, co ktoś wcześniej oznajmił faktisk

istotny iˈstɔtnɨ adj
taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny viktig
taki, który jest prawdziwy, rzeczywisty tro

iteracja ˌitɛˈraʦ̑ʲja n
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) jednokrotne powtórzenie algorytmu (etap liczenia) iterasjon
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) metoda obliczania polegająca na wielokrotnym powtarzaniu tego samego algorytmu; iterasjon

itr itr̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39; yttrium

izba ˈizba n
(potocznie, potoczny) pomieszczenie w wiejskim domu rom
(urzędowy) pomieszczenie mieszkalne, pokój rom
(urzędowy) jeden z organów parlamentu w niektórych państwach kammer
(urzędowy) organ zajmujący się sprawami jakiegoś zrzeszenia zawodowego, mający na celu jego obronę -bar
(urzędowy) wyższy urząd administracji państwowej kontor

izoglosa ˌizɔˈɡlɔsa n
(językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej isogloss

izometryczny adj
(matematyka, matematyczny) taki, który nie zmienia odległości między punktami isometrisk

izomorfizm ˌizɔ̃ˈmɔrfʲism̥ n
(matematyka, matematyczny) odwzorowanie pomiędzy dwiema przestrzeniami matematycznymi, zachowujące wszystkie relacje i funkcje isomorfisme

izotop iˈzɔtɔp n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów; isotop

izraelski ˌizraˈɛlsʲci adj
odnoszący się do państwa Izrael israelsk

ił iw n
(geologia, geologiczny) drobnoziarnista skała osadowa zbudowana głównie z minerałów ilastych; søle

iść iɕʨ̑ v
poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem gå

iść spać ˈiɕʨ̑ ˈspaʨ̑ v
udawać się na sen melde seg

ja ja personalPronoun
pierwsza osoba liczby pojedynczej jeg

jabłecznik jabˈwɛʧ̑ʲɲik n
słabe wino z jabłek eplevin

jabłeczny adj
dotyczący jabłek (owoców) eple

jabłko ˈjap.kɔ ˈjap.w̥kɔ n
(spożywczy) owoc jabłoni eple

jabłko Adama ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma n
(przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn) adamseple

jabłkowy japw̥ˈkɔvɨ japˈkɔvɨ adj
dotyczący jabłek (owoców) eple

jabłoń ˈjabwɔ̃ɲ n
drzewo, na którym rosną jabłka; epletre

jacht jaxt n
lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu; lystbåt

jad jadɨ jat n
substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu; gift

jadalnia jaˈdalʲɲa n
pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków kantine

jadalny jaˈdalnɨ adj
nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć spiselig

jadowity adj
zawierający jad, trujący giftig

jagnię ˈjäɟɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode owcy; lam

jagnięcina ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna n
(kulinaria) potrawa z jagnięciny (1.1) lam
(spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy) lam

jagoda jaˈɡɔda n
(botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona; bær

jaguar jaˈɡu<sup>w</sup>ar n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca; jaguar

jajecznica ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
(kulinaria) smażona potrawa z wymieszanych jajek; eggerøre

jajko ˈjäjkɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce egg

jajko sadzone ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ n
(kulinaria) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania speilegg

jajnik ˈjäjɲik n
(anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy; eggstokk

jajo ˈjäjɔ n
(spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie; egg
(biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka; egg

jak jak pronoun
…używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu hvordan
…używany w pytaniach o sposób lub stan hvordan

jak się masz ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ
…otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój hvordan har du det

jakby ˈjaɡbɨ conjunction
…określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa som

jaki ˈjäci pronoun
…służący do pytania o cechę wyrażoną zwykle w przymiotniku hva
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych dotyczących cechy hva

jaki ojciec, taki syn ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n proverb
syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec som far, så sønn

jakiś ˈjäciɕ indefinitePronoun
bliżej nieokreślony, bliżej nieznany enkelte

jako ˈjakɔ preposition
używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot da

jako że ˈjakɔ ˈʒɛ
skoro; ponieważ; z uwagi na fakt, że da

jakoby conjunction
łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym i również podający w wątpliwość treść, o której jest mowa w przyłączanym zdaniu bortsett fra at

jakoby particle
informująca, że mówiący przytacza cudzy sąd i podaje w wątpliwość jego prawdziwość tilsynelatende

jakościowy adj
odnoszący się do jakości, związany z jakością kvalitativ

jakość ˈjakɔɕʨ̑ n
wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu kvalitet

jama ˈjãma n
(zoologia, zoologiczny) schronienie zwierząt wykopane w ziemi hol

jama ustna ˈjãma ˈustna n
(anatomia, anatomiczny) usta, początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego; munn

jamnik ˈjãmʲɲik n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach; dachs

jamowanie n
(elektronika, elektroniczny) (potocznie, potoczny) zakłócanie łączności elektronicznej, w szczególności WiFi knipe

janczarski adj
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) związany z janczarami, dotyczący janczarów janitsjar

japonistyka n
(edukacja, edukacyjny) nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Japonię japanologi

japoński jaˈpɔ̃j̃sʲci adj
dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków japansk

japoński jaˈpɔ̃j̃sʲci n
język używany w Japonii; japansk

jard n
brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra yard

jarmuż ˈjarmuʃ n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach; grønnkål

jarzmo ˈjaʒmɔ n
(przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów åk
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące spinaniu, zwieraniu czegoś åk
(zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi; åk

jarzynowa n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) zupa z jarzyn, najczęściej różnych grønnsaksuppe

jarząbek jaˈʒɔ̃mbɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia (Bonasa bonasia), łowny ptak eurazjatycki zamieszkujący w gęstych starodrzewach; jerpe

jarząbek zwyczajny n
(ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia, gatunek ptaka rodziny kurowatych; jerpe

jarzębina ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (potocznie, potoczny) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach; rogn

jaskinia jaˈsʲcĩɲa n
naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka; grotte

jaskrawy jasˈkravɨ adj
o kolorze: intensywny glad
o przedmiocie: mający intensywny (1.1) kolor glad
o świetle: mocno świecący, rażący oczy glad

jaskółka jaˈskuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie; svale

jasna cholera interjection
(potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie i brak akceptacji avføring

jasnoniebieski ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor niebieski o jasnym odcieniu lyseblå

jasność ˈjasnɔɕʨ̑ n
światło wysyłane przez źródło światła glans

jasnożółty ˌjasnɔˈʒuwtɨ adj
mający kolor żółty o jasnym odcieniu lysegul

jasny ˈjasnɨ adj
(potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty klar
o kolorze: mało intensywny blek
pełen światła, słońca, nie zaciemniony lys

jaspis ˈjaspʲis n
(mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną; jaspis

jastrząb ˈjasṭʃɔ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych; hauk

jaszczurka jaʃˈʧ̑urka n
(herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach; øgle firfisle

jawa ˈjava n
rzeczywistość virkelighet

jawność n
cecha tego, co jawne offentlighet

jawny ˈjavnɨ adj
widoczny dla wszystkich, powszechnie wiadomy; taki, którego się nie ukrywa, nie maskuje slette

jawor n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer pseudoplatanus, gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych o szarej korze i dłoniastych liściach; platanlønn

jazda ˈjazda n
przenoszenie się z miejsca na miejsce, przebywanie drogi za pomocą różnych środków lokomocji; poruszanie się, posuwanie się środków lokomocji drive

jazgarz ˈjazɡaʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych; hork

jazz ʤ̑ɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych; jazz

jałmużna jawˈmuʒna n
(książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania almisse

jałowiec jaˈwɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.; einer

jałowy jaˈwɔvɨ adj
bez wartości akademiker

jałówka jaˈwufka n
(zoologia, zoologiczny) młoda, nieposiadająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów kvige

jaśmin ˈjäɕmʲĩn n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny oliwkowatych; jasmin

jaśnieć v
dawać wyraźnie jasny blask lyse

jaźń jäɕɲ̊ n
świadomość siebie i swojej osobowości ego

jebany jɛˈbãnɨ adj
(wulgarnie, wulgaryzm) taki, który denerwuje, wzbudza gniew, pogardę forpult

jechać ˈjɛxaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) o butach, sankach: ślizgać się sleide
o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia kjøre
o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne kjøre

jeden ˈjɛdɛ̃n pronoun
sam, pojedynczy, bez nikogo/niczego innego aleine

jedna jaskółka wiosny nie czyni ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi proverb
nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów en svale gjør ingen sommer

jednak ˈjɛdnak conjunction
łączący dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego ikke desto mindre

jednakowo ˌjɛdnaˈkɔvɔ adv
tak samo, identycznie, w taki sam sposób uendra

jednakowy ˌjɛdnaˈkɔvɨ adj
taki sam, identyczny uendra

jednakże jɛdˈnaɡʒɛ conjunction
wzmocniona forma spójnika jednak ikke desto mindre

jednobarwny ˌjɛdnɔˈbarvnɨ adj
mający jedną barwę ensfarget

jednoczesny ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛsnɨ adj
odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili samstundes

jednocześnie ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ adv
w tej samej chwili, w jednym czasie på en gang

jednojęzyczny ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
napisany w jednym języku ettspråklig
posługujący się jednym językiem ettspråklig

jednokrotnie adv
jeden raz med det første

jednolatek ˌjɛdnɔˈlatɛk n
chłopiec mający jeden rok ettåring

jednoletni ˌjɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający jeden rok ettårig
trwający jeden rok ettårig

jednolity ˌjɛdnɔˈlʲitɨ adj
niezróżnicowany pod względem budowy, składu enhetlig

jednorożec ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑ n
(mitologia, mitologiczny) (książkowy) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach; enhjørning

jednostka jɛdˈnɔstka n
(książkowy) osoba, pojedynczy osobnik individ
część całości greie

jednostka astronomiczna n
(jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca; astronomisk enhet

jednostkowy adj
dotyczący jednego bytu (osoby, rzeczy, itp.) individuell

jednostronnie adv
w sposób jednostronny ensidig

jednostronny adj
dokonywany przez jedną ze stron unilateral

jednoznaczny ˌjɛdnɔˈznaʧ̑nɨ adj
niebudzący wątpliwości, pewny, definitywny, zdecydowany entydig

jedność ˈjɛdnɔɕʨ̑ n
wspólnota, unia, zjednoczenie einskap

jednym słowem ˈjɛdnɨ̃m ˈswɔvɛ̃m idiom
nie rozwodząc się nad jakimś tematem, nie rozwlekając zagadnienia i et nøtteskall

jedwab ˈjɛdvap n
(włókiennictwo) tkanina z przędzy (1.1); silke

jedwabnik jɛdˈvabʲɲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab; silkeorm

jedynak jɛˈdɨ̃nak n
osoba płci męskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyny syn rodziny enebarn

jedynie jɛˈdɨ̃ɲɛ particle
…komunikująca, że czegoś jest mniej niż spodziewała się osoba mówiąca bare
…ograniczająca wypowiedziany sąd do wymienionych obiektów i stanów rzeczy bare

jedyny jɛˈdɨ̃nɨ adj
istniejący tylko w jednym egzemplarzu eneste

jedzenie jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
coś, co można jeść; żywność, pokarm mat

jegier n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej piechoty, przeznaczonej do zwiadów, potyczek czy wreszcie zadań strzelców wyborowych, rekrutowanej pierwotnie z myśliwych, gajowych i leśników jeger

jego ˈjɛɡɔ pronoun
3 os. lp, rodzaj męski sin
3 os. lp, rodzaj nijaki dens

jej jɛ̇j pronoun
3 (osoba) lp, rodzaj żeński hennes

jeleń ˈjɛlɛ̃ɲ n
(zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców; hjort

jelito jɛˈlʲitɔ n
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem; tarm

jemioła jɛ̃ˈmʲjɔwa n
(botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny; misteltein

jemiołuszka ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka n
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ; sidensvans

jeniec ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
osoba wzięta do niewoli w czasie wojny; fange

jer jɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków; bjørkefink

jeremiada ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada n
biadolenie, lament, skarga jeremiade

jerzyk ˈjɛʒɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach; fjellsulu

jesiennie jɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲːɛ adv
typowo dla jesieni høstlig

jesienny jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ adj
mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią høstlig

jesień ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ n
pora roku między latem a zimą; høst

jesion ˈjɛ̇ɕɔ̃n n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych; ask

jesiotr ˈjɛ̇ɕɔtr̥ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze; stør

jeszcze ˈjɛʃʧ̑ɛ particle
w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo mer
…oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle enda
…podkreślająca odległość (w czasie lub przestrzeni) jakiegoś wydarzenia już enda
…z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej destillasjonsapparat

jezdnia ˈjɛzdʲɲa n
część ulicy przeznaczona do ruchu pojazdów landevei

jezioro jɛ̇ˈʑɔrɔ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny; innsjø sjø

jeść jɛ̇ɕʨ̑ v
spożywać, przyjmować pokarmy spise ete

jeździecki adj
związany z jeździectwem, dotyczący jeździectwa rytter

jeździć ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑ v
poruszać się na grzbiecie konia ri
przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji sykle

jeż jɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami piggsvin pinnsvin

jeżeli jɛˈʒɛlʲi conjunction
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego hvis

jeżozwierz jɛˈʒɔzvʲjɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) Hystricidae, duży gryzoń pokryty długimi kolcami; hulepinnsvin

jeżyna jɛˈʒɨ̃na n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica bjørnebær
(botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach; bjørnebær

jidysz ˈjidɨʃ n
język Żydów aszkenazyjskich; jiddisch jiddisk

jidyszowy adj
(językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka jidysz, związany z językiem jidysz jiddisch

jod jɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53; jod

jodła ˈjɔdwa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; edelgran

jodłować jɔdˈwɔvaʨ̑ v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset; jodle

joga ˈjɔɡa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej; yoga
tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych yoga

jogurt ˈjɔɡurt n
(kulinaria) produkt mleczarski fermentowany mlekowo; jogurt

joint n
(slangowo) rodzaj skręta zawierający marihuanę; felling

jojo n
rodzaj zabawki w postaci ciężarka-szpulki zawieszonego na sznurku jojo

jon jɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni); ion

jonizować v
(fizyka, fizyczny) powodować jonizację ionisere

jot jɔt n
nazwa litery J nøtteskrike

jowialny adj
(książkowy) radosny, o życzliwym usposobieniu jovial

jubiler juˈbʲilɛr n
osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych juvelér

jubileusz ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ n
ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś jubileum

judaizm juˈda<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów; jødedom

judo ˈʤ̑udɔ n
(sport, sportowy) japońska sztuka walki; judo

juk juk n
każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła saltaske

juliański juˈlʲjä̃j̃sʲci adj
autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara Julian
z czasów Juliusza Cezara Julian

junta n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa bądź człon nazwy organu kolegialnego w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej (nazwa odnosi się do wielu różnych organów) junta
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu; junta

jurny adj
(przestarzałe, przestarzały) pełen temperamentu, żywotności kåt

jurta ˈjurta n
(etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii; jurt

juta ˈjuta n
(botanika, botaniczny) Corchorus, roślina tropikalna z rodziny ślazowatych; jute
(włókiennictwo) tkanina z tego włókna; jute
(włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny jute

jutro ˈjutrɔ adv
następnego dnia po obecnym i morgen

jutro ˈjutrɔ n
dzień następny w stosunku do obecnego i morgen

jutrzejszy juˈṭʃɛjʃɨ adj
odnoszący się do przyszłości i morgen

jutrzenka juˈṭʃɛ̃nka n
(książkowy) (poetycki, poetycko) poranna jasność przed pojawieniem się słońca soloppgang

już juʃ particle
…podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń allerede

jądro ˈjɔ̃ndrɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd rozrodczy wytwarzający nasienie; testikkel
(fizyka, fizyczny) centralna część atomu; atomkjerne
(informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego; kjerne

jądrowy jɔ̃nˈdrɔvɨ adj
(fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomowego atom-

jęczeć v
o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie stønne

jęczmień ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodzaju (1.1) bygg

jędrny ˈjɛ̃ndrnɨ adj
rubaszny, dosadny, obrazowy fyndig

jęk n
żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia hyle
żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp. hyle

jętka ˈjɛ̃ntka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko; døgnflue

język ˈjɛ̃w̃zɨk n
(anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie; tunge
(informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera; språk
część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy språk
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, alfabetu, zasad wymowy, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór; språk tunge

język migowy ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ n
język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi tegnspråk

język obcy ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ n
język inny niż język ojczysty fremmedspråk

język ojczysty ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ n
język, którego ktoś uczy się jako pierwszego w kraju, w którym się wychowuje morsmål

język programowania ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa n
(informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych programmeringsspråk

językowy ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ adj
związany z językiem jako mową språklig

językoznawstwo ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku; lingvistikk

kabaret kaˈbarɛt n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.; kabaret

kabina n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe pomieszczenie mieszkalne na statku hytte

kabotaż ka.ˈbɔ.taʃ n
żegluga między portami tego samego kraju cabotasje

kabura n
(wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni; hylster

kac kaʦ̑ n
(potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia), na skutek nadmiernego spożycia alkoholu; bakrus fyllesyke

kaczeniec kaˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Caltha palustris, knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach; bekkeblom

kaczka ˈkaʧ̑ka n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych; and

kaczka dziennikarska ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska n
(publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa; and

kaczka krzyżówka n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych; stokkand

kadencja kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja akordów mająca charakter zakończenia; avslutte

kadm katm̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48; kadmium

kadra n
(wojskowość, wojskowy) jednostka organizacyjna wojska złożona z zawodowych oficerów, chorążych i podoficerów, będąca trzonem dla dalszych uzupełnień stab
zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki kader

kadzidło kaˈʥ̑idwɔ n
przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń røkelse

kadłub ˈkadwup n
(anatomia, anatomiczny) tułów, szczególnie jeśli bez kończyn kropp
główny element konstrukcyjny łączący w całość pozostałe części, zespoły i podzespoły; trzon konstrukcji; kropp
(potocznie, potoczny) kadłub (1.1) statku skrog

kafeteria n
stołówka, samoobsługowa restauracja kafeteria

kaganiec kaˈɡãɲɛʦ̑ n
siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk; munnkurv

kajak ˈkajak n
niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach; kajakk

kajdany n
metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów jern

kajman ˈkajmãn n
(zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów; kaiman

kajuta kaˈjuta n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku; hytte

kakadu kaˈkadu n
(ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór; kakadu

kakao kaˈkaɔ n
(spożywczy) proszek z nasion kakaowca kakao

kakofonia n
nieprzyjemne połączenie dźwięków; kakofoni

kaktus ˈkaktus n
(botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej; kaktus

kalafior kaˈlafʲjɔr n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach; blomkål

kalambur n
rodzaj zagadki ordspill

kaldera kalˈdɛra n
(geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji; kaldera

kalectwo n
niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej sykdom

kaleczyć v
(potocznie, potoczny) robić coś nieudolnie drepe
uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym kutt

kaleka kaˈlɛka n
człowiek dotknięty kalectwem krøpling
kobieta dotknięta kalectwem krøpling

kalendarz kaˈlɛ̃ndaʃ n
system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca; kalender

kalendarz adwentowy n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia; adventskalender

kalenica ˌkalɛ̃ˈɲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych; møne

kaliforn kaˈlʲifɔrn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98; californium

kalina kaˈlʲĩna n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach; snøball

kalkulator ˌkalkuˈlatɔr n
małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych; kalkulator

kalmar ˈkalmar n
(kulinaria) (zoologia, zoologiczny) Teuthida, kałamarnica; zwykle w lm; akkar

kalumnia kaˈlũmʲɲja n
niesprawiedliwe oszczerstwo, oskarżenie baksnakk

kamasz ˈkãmaʃ n
męski but z krótką cholewą i elastycznymi bokami båt

kambr kãmpr̥ n
(geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku; Kambrium

kameleon ˌkãmɛˈlɛɔ̃n n
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała; kameleon

kamerdyner n
starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe bøtler

kamienica czynszowa n
okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia leiegård

kamieniołom n
(górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową; steinbrudd

kamienny kãˈmʲjɛ̃nːɨ adj
zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni edelstein

kamień ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ n
obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia stein
(medycyna, medyczny) złóg powstający w nerkach lub drogach moczowych stein
twardy osad; ; stein

kamionetka n
mały samochód ciężarowy varebil

kamizelka ˌkãmʲiˈzɛlka n
ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki vest

kamper ˈkãmpɛr n
samochód kempingowy bobil

kamuflaż kãˈmuflaʃ n
(zoologia, zoologiczny) czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami; kamuflasje

kanadyjka ˌkãnaˈdɨjka n
łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia; kano

kanalia kãˈnalʲja n
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa skunk

kanapa kãˈnapa n
podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia benk

kanapka kãˈnapka n
(spożywczy) (kulinaria) pieczywo pomasowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ; smørbrød

kanapowiec ˌkãnaˈpɔvʲjɛʦ̑ n
(potocznie, potoczny) człowiek, który lubi długo wylegiwać się, np. na kanapie sofagris

kanarek kãˈnarɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu; kanarifugl

kanał ˈkãnaw n
wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków kanal
(potocznie, potoczny) jeden z programów telewizyjnych kanal

kancelaria ˌkãnʦ̑ɛˈlarʲja n
(urzędowy) komórka organizacyjna zajmująca się pismami urzędowymi; kontor

kanciasty kãɲˈʨ̑astɨ adj
taki, który ma kanty kantete

kanclerz n
(administracja) tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi kansler
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech kansler

kandela kãnˈdɛla n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd; candela

kandydat kãnˈdɨdat n
ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś kandidat

kangur ˈkãŋɡur n
(zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków; kenguru

kania ˈkãɲa n
(ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych; glente

kanibal kãˈɲibal n
człowiek, który jada ludzkie mięso kannibal

kanibalizm ˌkãɲiˈbalʲism̥ n
(zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku; kannibalisme

kanion ˈkãɲjɔ̃n n
(geografia, geograficzny) dolina rzeczna o wąskim dnie i stromych, skalistych zboczach; canyon

kanister kãˈɲistɛr n
(dawniej, dawny) blaszany pojemnik do przenoszenia lub przechowywania czekolady, tytoniu itp. używany podczas wycieczek boks

kanon ˈkãnɔ̃n n
(biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione; kanon
(kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej; kanon
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu kanon
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.); kanon
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem; kanon
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie kanon

kanonierka ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka n
(dawniej, dawny) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości kanonbåt

kanonik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna; kannik

kanonizować v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym kanonisere

kantor ˈkãntɔr n
(dawniej, dawny) biuro poczty sanger
miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną sanger

kantyna kãnˈtɨ̃na n
bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy kantine

kapar ˈkapar n
(botanika, botaniczny) Capparis, drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul; kapers
(kulinaria) pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (Capparis spinosa L.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa kapers

kapać ˈkapaʨ̑ v
o cieczy spadać kroplami dryppe

kapelusz kaˈpɛluʃ n
rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku; hatt

kapeć ˈkapɛʨ̑ n
obuwie używane tylko w domu tøffel

kapitalizm ˌkapʲiˈtalʲism̥ n
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie; kapitalisme

kapitan kaˈpʲitãn n
(sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę kaptein
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem; kaptein
dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu kaptein

kapitulacja ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja n
zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi kapitulasjon

kapituła n
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ kolegialny w Kościele katolickim złożony z duchownych; kapittel

kaplica kaˈplʲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym; kapell
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem kapell

kapryśny kaˈprɨɕnɨ adj
miewający kaprysy, łatwo ulegający kaprysom; taki, który jest zmienny, niestały, działający pod wpływem kaprysu uberegnelig

kapsaicyna n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili; capsaicin

kapsel ˈkapsɛl n
metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki; kapsel

kapsułka kapˈsuwka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny; kapsel

kaptur ˈkaptur n
część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy hette

kapusta kaˈpusta n
(botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę; kål

kapuś ˈkapuɕ n
(potocznie, potoczny) donosiciel sladrehank

kapłan ˈkapwãn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie duchowny po przyjęciu święceń mający prawo do odprawiania mszy i udzielania sakramentów świętych prest

kapłon n
(zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej kapun

kara ˈkara n
dolegliwość wymierzona jako sankcja straff

kara cielesna ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna n
kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej; tukt

kara śmierci ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa; dødsstraff

karabin kaˈrabʲĩn n
(wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie; gevær

karabin maszynowy kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ n
(wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm; maskingevær

karaluch kaˈralux n
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi; kakerlakk

karate kaˈratɛ n
(sport, sportowy) japońska sztuka walki; karate

karawana ˌkaraˈvãna n
wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni; karavan

karać ˈkaraʨ̑ v
wymierzać karę straffe

karb karp n
małe nacięcie innrykk

karcer n
(więziennictwo, więzienny) karna cela więzienna bez pryczy i często bez okna hol

karczek ˈkarʧ̑ɛk n
(krawiectwo) górna część bluzki, sukienki itp., do której doszyta jest pozostała część åk
(potocznie, potoczny) (kulinaria) mięso z karku zwierzęcego hals

karczma ˈkarʧ̑ma n
gospoda na wsi; gjestgiveri

karczoch ˈkarʧ̑ɔx n
(botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych; artisjokk

kardamon karˈdãmɔ̃n n
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria; kardemomme
(kulinaria) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców rośliny (1.1) kardemomme

kardiologia ˌkardʲjɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem; kardiologi

kardynał karˈdɨ̃naw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim; kardinal

kareta kaˈrɛta n
czterokołowy powóz w kształcie pudła, na resorach, z opuszczanymi oknami w drzwiczkach; trener

karetka kaˈrɛtka n
(informatyka, informatyczny) robocza, ruchoma część drukarki i maszyny do pisania vogn

kark kark n
(anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu nakke

karma ˈkarma n
pokarm dla zwierząt fôr

karmić ˈkarmʲiʨ̑ v
dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś mate

karmić piersią v
(fizjologia, fizjologiczny) żywić potomstwo mlekiem pochodzącym z własnego gruczołu piersiowego amme

karmnik ˈkarmʲɲik n
drewniana konstrukcja do karmienia ptaków fuglebrett

karnawał karˈnavaw n
okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody; karneval

karny ˈkarnɨ n
(sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne); straff

karoseria ˌkarɔˈsɛrʲja n
wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu); karosseri

karp karp n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana; karpe

karta ˈkarta n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustawowa gwarancja praw pakt
(zobacz) karta pocztowa kort
(zobacz) karta płatnicza, karta bankomatowa, karta kredytowa, karta debetowa kort
(zobacz) karta telefoniczna kort
(elektronika, elektroniczny) wymienny podzespół elektroniczny na obwodzie drukowanym kort
(termin karciany) (sport, sportowy) (zobacz) karta do gry kort
arkusz papieru; duża kartka kort

karta dźwiękowa ˈkarta ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva n
(informatyka, informatyczny) karta rozszerzeniowa umożliwiająca generowanie dźwięku przez komputer i głośniki do niej podłączone; lydkort

karta kredytowa ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva n
(bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową; kredittkort

kartagiński ˌkartaˈɟĩj̃sʲci adj
związany z Kartaginą kartagisk

kartka ˈkartka n
bon towarowy na artykuły deficytowe kort
luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony kort

kartografia ˌkartɔˈɡrafʲja n
nauka o tworzeniu map; kartografi

kartograficzny ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
dotyczący kartografii kartografisk

karton ˈkartɔ̃n n
gruby, sztywny papier papp

karuzela ˌkaruˈzɛla n
urządzenie do zabawy, które się kręci; karusell

karykaturalny ˌkarɨkatuˈralnɨ adj
mający cechy karykatury, przejaskrawiony, wyolbrzymiony grotesk

karzeł ˈkaʒɛw n
człowiek o niedoborze wzrostu; dverg
(astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego; dverg
istota fantastyczna w postaci niewielkiego człowieka dverg

karłowatość n
bycie karłowatym, bycie karłem dvergvekst

kask kask n
rodzaj ochronnego nakrycia głowy; hjelm

kasować kaˈsɔvaʨ̑ v
likwidować coś, znosić lub unieważniać slette

kasta ˈkasta n
grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię; kaste

kastet n
broń do walki wręcz w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni; knokejern

kastrat ˈkastrat n
mężczyzna, który został poddany kastracji gjelle

kastrować kaˈstrɔvaʨ̑ v
usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji gjelde

kasza ˈkaʃa n
(spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania; grøt

kasza jaglana ˈkaʃa jaɡˈlãna n
(kulinaria) obłuszczone ziarniaki prosa zwyczajnego, kasza z łuskanego ziarna prosa hirse

kaszalot kaˈʃalɔt n
(zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus, waleń z rodziny kaszalowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej; spermhval

kaszanka kaˈʃãnka n
(kulinaria) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów; blodpølse

kaszel ˈkaʃɛl n
nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego hoste

kaszkiet ˈkaʃʲcɛt n
(potocznie, potoczny) sztywna czapka męska z daszkiem skyggelue

kaszleć ˈkaʃlɛʨ̑ v
gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc hoste

kaszta ˈkaʃta n
(drukarstwo, drukarski) szuflada zecerska z przegródkami (króbkami), zawierającymi czcionki i justunek; kiste

kasztan ˈkaʃtãn n
(kulinaria) owoc (orzech) kasztana (1.1) kastanje
(jeździectwo, jeździecki) koń o maści kasztanowej – rudobrązowej sierści, skórze oraz takiej samej grzywie i ogonie rev

kaszubski kaˈʃupsʲci adj
odnoszący się do Kaszub lub Kaszubów kasjubisk

kaszubski kaˈʃupsʲci n
nazwa języka; kasjubisk

kat kat n
osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć; bøddel

katakumby ˌkataˈkũmbɨ n
cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy; katakombe

katalog kaˈtalɔk n
folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami katalog
spis zawartości biblioteki katalog

kataloński ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci n
język Katalonii katalansk

katapulta ˌkataˈpulta n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków; katapult

katar ˈkatar n
(medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa; betennelse

katarakta ˌkataˈrakta n
(geologia, geologiczny) próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód; foss

katastrofa ˌkataˈstrɔfa n
tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi katastrofe

katedra kaˈtɛdra n
(kościelny) główny kościół diecezji; domkirke

kategoria ˌkatɛˈɡɔrʲja n
każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji klasse

kategoryczny ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ adj
zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu -es

kation ˈkatʲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon; kation

katoda kaˈtɔda n
(elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale; katode

katolicyzm ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych; katolisisme

katolik kaˈtɔlʲik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego katolikk

kaucja ˈkawʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania depositum

kawa ˈkava n
(kulinaria) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych kaffe
ziarna tej rośliny, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój (1.3) kaffe
kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych Coffea; kaffe

kawa na ławę adv
wprost, dosłownie, bezpośrednio heterofil

kawaler kaˈvalɛr n
(przestarzałe, przestarzały) rycerz ridder
mężczyzna, który otrzymał dany order ridder
mężczyzna, który nigdy nie był żonaty ugift
młody mężczyzna, młodzieniec gut

kawał ˈkavaw n
(potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka vits
(zgrubienie) od kawałek stykke
psikus ablegøyer

kawałek kaˈvawɛk n
fragment pewnej całości del

kawiarnia kaˈvʲjarʲɲa n
lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje; kafé

kawior ˈkavʲjɔr n
(kulinaria) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym; kaviar

kawitacja n
(fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia; kavitasjon

kawka ˈkafka n
(ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych; kaie

kazanie kaˈzãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa; preken

kazać ˈkazaʨ̑ v
wydać polecenie fortelle
wydać rozkaz zrobienia czegoś ordne

kazirodztwo n
stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii; blodskam incest

kaznodzieja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania; predikant

kazus ˈkazus n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydarzenie powodujące skutki prawne kiste

kał kaw n
(medycyna, medyczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe; avføring

kałakutas n
(słownictwo kresowe) (pogardliwie) o osobie narodowości litewskiej kalkun
(słownictwo kresowe) (pogardliwie) policjant lub żandarm litewski z okresu II wojny światowej kalkun

kałamarz kaˈwãmaʃ n
pojemnik do przechowywania atramentu lub tuszu; blekkhus

kałuża kaˈwuʒa n
płytki dołek wypełniony wodą, błotem sølepytt

kaźń kaɕɲ̊ n
wykonanie kary śmierci henrettelse

każdorazowy adj
każdy poszczególny alle

każdy ˈkaʒdɨ pronoun
odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku hver alle

kciuk cʨ̑uk n
(anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców; tommel

kebab ˈkɛbap n
(kulinaria) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami; kebab

keczup ˈkɛʧ̑up n
(kulinaria) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw; ketchup

kelner ˈkɛlnɛr n
osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy kelner

kenozoik ˌkɛ̃nɔˈzɔ<sup>j</sup>ik n
(geologia, geologiczny) najmłodsza era w dziejach Ziemi; Kenozoikum

khmerski ˈkmɛrsʲci adj
związany z Khmerami z Kambodży khmer

khmerski ˈkmɛrsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach khmer

kibel ˈcibɛl n
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) toaleta albo sam klozet, zwłaszcza gdy obskurne do

kibic ˈcibʲiʦ̑ n
osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi; fan

kibuc ˈcibuʦ̑ n
izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną; kibbutz

kichać ˈcixaʨ̑ v
gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz nyse

kicz ciʧ̑ n
mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu kitsch

kiedy ˈcɛdɨ pronoun
…służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia når
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia når

kiedykolwiek ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk adv
w dowolnym, nieokreślonym czasie noensinne

kiedyś ˈcɛdɨɕ indefinitePronoun
w pewnym czasie, w jakiejś chwili med det første

kielich ˈcɛlʲix n
naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce; kopp

kieliszek cɛˈlʲiʃɛk n
zawartość kieliszka (1.1) drink
zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle; glass

kiepsko adv
(potocznie, potoczny) dając bardzo słaby efekt czy wrażenie ille
(potocznie, potoczny) z poczuciem braku sił i zdrowia ille

kier cɛr n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru hjerter

kierdel ˈcɛrdɛl n
(etnografia, etnograficzny) na Podhalu i w Karpatach: stado owiec na wypasie w górach, pod nadzorem bacy flokke

kierować cɛˈrɔvaʨ̑ v
sterować pojazdem lub grupą pojazdów kjøre

kierowca cɛˈrɔfʦ̑a n
osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta) sjåfør

kierownica ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a n
element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu; ratt

kierownik cɛˈrɔvʲɲik n
człowiek wydający innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji leder

kierunek cɛˈrũnɛk n
droga, linia (często umyślna) łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel retning

kierunkowskaz ˌcɛrũŋˈkɔfskas n
(motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się pil

kiesa ˈcɛsa n
(dawniej, dawny) woreczek wykorzystywany do przechowywania pieniędzy børs

kieszeń ˈcɛʃɛ̃ɲ n
(krawiectwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie; lomme

kieszonkowiec ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑ n
osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi lommetyv

kieł cɛw n
(zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi; hjørnetann

kiełbasa cɛwˈbasa n
(kulinaria) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego; pølse

kiełbasa wyborcza cɛwˈbasa vɨˈbɔrʧ̑a idiom
obietnice nie mające pokrycia, które kandydat składa swoim potencjalnym wyborcom valgflesk

kiełbaska cɛwˈbaska n
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: kiełbasa pølse

kiełek n
(botanika, botaniczny) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk spire
(spożywczy) (kulinaria) skiełkowane nasiona roślin jadalnych w celach spożywczych spire

kij cij n
długi patyk; stokk

kijanka ciˈjãnka n
(zoologia, zoologiczny) prowadząca wodny tryb życia larwa płazów; rumpetroll

kilka ˈcilka indefinitePronoun
oznaczenie w sposób przybliżony ilość od trzech do dziewięciu fler

kilof ˈcilɔf n
metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.; hakke

kilogram ciˈlɔɡrãm n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg; kilogram

kilometr ciˈlɔ̃mɛtr̥ n
jednostka długości równa tysiącowi metrów; kilometer

kilt cilt n
(etnografia, etnograficzny) krótka spódniczka w kratkę, tradycyjny strój górali szkockich; kilt

kilwater cilˈvatɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek vekke

kimono cĩˈmɔ̃nɔ n
tradycyjny strój japoński; kimono

kinematyczny ˌcĩnɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
(fizyka, fizyczny) związany z kinematyką, dotyczący kinematyki kinematisk

kinematyka ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka n
(fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał; kinematikk

kingston n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ubikacja na statku; evne

kino ˈcĩnɔ n
(sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy kino

kiosk cɔsk n
mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy kiosk

kir cir n
czarny materiał lub strój symbolizujący żałobę; vant

kirgiski cirʲˈɟisʲci adj
odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów kirgisisk

kirgiski cirʲˈɟisʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu; kirgisisk

kiur cjur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96; curium

kiwi ˈki.vʲi n
(spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce kivi
(ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię; kivi

kiwi ˈki.vʲi possessiveAdjective
od kiwi (2.1): należący do kiwi (2.1), określający kiwi (2.1), używany przy kiwi (2.1) kivi

klacz klaʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia; merr

klamerka klãˈmɛrka n
przyrząd do przypinania suszącej się odzieży do sznura klesklype

klamka ˈklãmka n
dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie håndtak

klapa ˈklapa n
wyłóg płaszcza, fraka lub marynarki jakkeslag

klapka ˈklapka n
przesłona na oczy konia, ograniczająca pole widzenia skylapper

klarnet ˈklarnɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem; klarinett

klasa ˈklasa n
dobry styl klasse
grupa dzieci w szkole klasse
pewien zbiór spełniający dane kryteria klasse

klasy n
zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą paradis

klasyfikacja ˌklasɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady klassifikasjon
zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp. klassifikasjon

klasyfikować v
dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady klassifisere

klasztor ˈklaʃtɔr n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły kloster
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dom buddyjskiej wspólnoty mniszej korsgang

klatka ˈklatka n
skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki bur

klatka piersiowa ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva n
(anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce; brystkasse

klatka schodowa ˈklatka sxɔˈdɔva n
biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody; trappeoppgang

klatkować klatˈkɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) wyświetlać obraz na ekranie w sposób umożliwiający rozróżnienie poszczególnych klatek forsinkelse

klaustrofobia ˌklawstrɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym klaustrofobi

klawiatura ˌklavʲjaˈtura n
część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków tastatur

klawisz ˈklavʲiʃ n
element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp. tast

kleić ˈklɛ<sup>j</sup>iʨ̑ v
łączyć coś za pomocą kleju, sklejać coś z czymś lime

klej klɛj n
lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów lim

klejnot n
drogocenny kamień lub wyrób jubilerski juvel

kleks n
plama atramentu lub tuszu na papierze flekk

klepka ˈklɛpka n
rodzaj niedużej deski z trwałego drewna, która po odpowiedniej obróbce jest używana w robocie bednarskiej lub do wykładania podłóg golvplanke

klepsydra klɛpˈsɨdra n
niewielki plakat informujący o czyjejś śmierci oraz terminie i miejscu pogrzebu minneord

kleptomania n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania; kleptomani

kler klɛr n
ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju kleresi

kleszcz klɛʃʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią; flått

klient ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej kunde

klientka klʲiˈ<sup>j</sup>ɛ̃ntka n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kobieta kupująca, nabywająca towary lub usługi kunde

klif klʲif n
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji; klippe

klikać ˈklʲikaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej klikke

klimat ˈklʲĩmat n
(geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat; klimat

klimatyzacja ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja n
automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu; aircondition

klin klʲĩn n
(fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta; kile
kształt tej maszyny kile

klinga ˈklʲĩŋɡa n
ostrze broni siecznej blad

klingoński adj
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów klingonsk

klingoński n
(językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek" klingonsk

klinicysta n
(medycyna, medyczny) lekarz mający praktykę w klinice, oddziale, w pracy szpitalnej kliniker

kliniczny adj
(medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego klinisk

klipa n
(numizmatyka, numizmatyczny) moneta nieokrągła, obcięta w formie kwadratu lub innego wielokąta; klippe

klisza ˈklʲiʃa n
(drukarstwo, drukarski) (fotografia) rodzaj matrycy w postaci sztywnej, płaskiej płyty blokk
(językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) stereotypowe zestawienie wyrazów klisjé

klocek ˈklɔʦ̑ɛk n
dziecięca zabawka o kształcie graniastosłupa blokk

klon klɔ̃n n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych; lønn

klon jawor ˈklɔ̃nʲ ˈjavɔr n
(botanika, botaniczny) Acer pseudoplatanus L., gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych platanlønn

klosz klɔʃ n
rodzaj kroju spódnicy, sukni albo spodni rozszerzających się ku dołowi na kształt dzwonu klokke
szklana osłona na żarówkę lampeskjerm

kloszard ˈklɔʃart n
odziany w łachy żebrak, często bezdomny reisende

klown n
komik cyrkowy klovn

klub klup n
stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach klubb

klucz kluʧ̑ n
przyrząd do otwierania zamka; nøkkel
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków; nøkkel
kod do szyfru; nøkkel
podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki nøkkel
(informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord nøkkel
narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub nøkkel
(elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego nøkkel

kluczowy kluˈʧ̑ɔvɨ adj
podstawowy, najważniejszy nøkkel

klątwa n
(dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów forbannelse
życzenie komuś nieszczęścia forbannelse

kląć klɔ̃ɲʨ̑ v
używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych banne
przysięgać, zaklinać się banne

klęczeć ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑ v
mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji knele

klękać ˈklɛ̃ŋkaʨ̑ v
zginać kolana przyjmując pozycję opierającą się na nich knele

klęska ˈklɛ̃w̃ska n
fatalna przegrana w bitwie beseire
wielkie nieszczęście, niepowodzenie lub zniszczenie kalamitet

kmin rzymski ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci n
(botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych; spisskarve
(botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku (1.1), pochodząca prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym spisskarve
(spożywczy) przyprawa z nasion rośliny (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku spisskarve

kminek ˈkmʲĩnɛk n
(botanika, botaniczny) Carum, rodzaj roślin z rodziny selerowatych; karve
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie spisskarve

knajpa ˈknajpa n
(potocznie, potoczny) gorszy typ restauracji kneipe

knieja ˈcɲɛ̇ja n
gęsty las skog

knot knɔt n
część świecy lub lampy naftowej w postaci sznurka lub taśmy bawełnianej nasączonej paliwem płynnym veke

knykieć ˈknɨcɛ̇ʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) człon palca ręki (zginający się) knoke

koala kɔˈala n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski; koala

koalicja ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji koalisjon

kobalt ˈkɔbalt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27; kobolt

kobaltowoniebieski ˌkɔbaltɔvɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
ciemnoniebieski koboltblå

kobiecy kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ adj
dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety hunkjønn

kobieta kɔˈbʲjɛta n
dorosły człowiek płci żeńskiej; kvinne

kobyła kɔˈbɨwa n
(zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia hoppe

koc kɔʦ̑ n
gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem teppe

kochanek kɔˈxãnɛk n
mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński elskede

kochanie kɔˈxãɲɛ interjection
zwrot do osoby, której chce się okazać uczucie sympatii elskling

kochanie kɔˈxãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kochać kjærlighet
osoba ukochana elskling

kochanka kɔˈxãnka n
kobieta pozostająca w skrytym związku z żonatym mężczyzną elskede

kochany kɔˈxãnɨ adj
taki, który jest darzony przez kogoś miłością kjær
taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią søt

kochany kɔˈxãnɨ n
osoba bliska, darzona miłością elske

kochać ˈkɔxaʨ̑ v
odczuwać miłość do kogoś elske
uwielbiać jakąś rzecz elske
uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem elske

kocimiętka n
(botanika, botaniczny) (Nepeta) bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg; kattemynter

kocioł ˈkɔʨ̑ɔw n
urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody); heksegryte

kociołek kɔˈʨ̑ɔwɛk n
mały kocioł, garnek do gotowania nad ogniskiem kjele

kocić się v
(zoologia, zoologiczny) o samicach, zwykle kotów wydawać potomstwo kattunge

kocię ˈkɔʨ̑ɛ n
młody kot kattunge

kocur ˈkɔʦ̑ur n
samiec kota hankatt

kocz n
(dawniej, dawny) rodzaj czterokołowego resorowanego pojazdu konnego; hestevogn

kod kɔt n
system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji; kode

kod kreskowy ˈkɔt krɛˈskɔvɨ n
standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki; strekkode

kod źródłowy ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ n
(informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania; kildekode

kogut ˈkɔɡut n
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej; hane

kohorta kɔˈxɔrta n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu; kohort

kojec n
zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy; park

kojot ˈkɔjɔt n
(zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka; prærieulv

kokaina ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna n
silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny; kokain

kokarda kɔˈkarda n
rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka bue

kokietować ˌkɔcɛˈtɔvaʨ̑ v
starać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil kokettere

kokos ˈkɔkɔs n
(spożywczy) owoc palmy kokosowej (1.1) kokosnøtt

kokosowy ˌkɔkɔˈsɔvɨ adj
sporządzony z kokosu kokosnøtt

koks kɔks n
stały produkt suchej destylacji węgla; koks

koktajl ˈkɔktajl n
(kulinaria) napój mleczny z różnymi dodatkami smakowymi (owocami, czekoladą) shake

kolaboracja ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja n
(przestarzałe, przestarzały) dowolna współpraca samarbeid
współpraca z okupantem, wrogiem; samarbeid

kolacja kɔˈlaʦ̑ʲja n
ostatni posiłek w ciągu dnia aftensmat

kolano kɔˈlãnɔ n
(anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę; kne

kolaż n
(sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów; collage

kolba ˈkɔlba n
(technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) szklane naczynie laboratoryjne z szyjką; pære
(wojskowość, wojskowy) uchwyt broni strzeleckiej; bak

kolczatka kɔlˈʧ̑atka n
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami; maurpinnsvin

kolczuga kɔlˈʧ̑uɡa n
pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę ringbrynje

kolczyk ˈkɔlʧ̑ɨk n
ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu, ørering

kolec ˈkɔlɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) twardy, ostro zakończony wyrostek na łodygach, owocach lub liściach roślin thorn

kolega kɔˈlɛɡa n
towarzysz pracy, nauki lub zabawy venn

kolej ˈkɔlɛj n
następstwo zdarzeń według ustalonego porządku bli
środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną; jernbane

kolej linowa n
tor linowy wraz z przeznaczonymi do jego eksploatacji budowlami, urządzeniami oraz gondolami lub krzesełkami; taubane

kolejarz kɔˈlɛjaʃ n
pracownik kolei slusk

kolejka kɔˈlɛjka n
(potocznie, potoczny) porcja alkoholu wypijana z daną grupą osób rund
miejsce w uporządkowanej grupie ludzi, w szeregu, w kolejce (1.1) bli
uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś; kø

kolejność kɔˈlɛjnɔɕʨ̑ n
uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy ordne

kolejny kɔˈlɛjnɨ adj
następny po tym, który jest teraz; przyszły enda

kolekcjoner ˌkɔlɛkˈʦ̑ʲjɔ̃nɛr n
osoba, która coś kolekcjonuje; właściciel kolekcji samler

kolekcjonować ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję samle

kolendra kɔˈlɛ̃ndra n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne; koriander

koliber kɔˈlʲibɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków; kolibri

kolonia kɔˈlɔ̃ɲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo; koloni
(biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik; koloni
ludzka jednostka osadnicza; koloni

kolonializm ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków; kolonialisme

kolonie n
grupowy pobyt wypoczynkowy dzieci lub młodzieży, zorganizowany poza miejscem ich stałego zamieszkania; koloni

kolor ˈkɔlɔr n
cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot; farge

kolorowy ˌkɔlɔˈrɔvɨ adj
wielobarwny, pełen różnych kolorów fargerik
(przenośnie, przenośnia) urozmaicony fargerik
będący w jakimś kolorze innym niż czarny i biały fargerik

kolt n
(potocznie, potoczny) rewolwer bębenkowy (niekoniecznie wyprodukowany przez firmę Samuela Colta); hingstføll

kolumna kɔˈlũmna n
(architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną; linje

kolęda kɔˈlɛ̃nda n
pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia; carol

koma ˈkɔ̃ma n
(fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej koma

komar ˈkɔ̃mar n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień; mygg

komedia kɔ̃ˈmɛdʲja n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.; komedie

komentarz kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ n
uwaga odnośnie czegoś lub kogoś kommentere

komentować ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi kommentere

komercyjny ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ adj
nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań annonse

kometa kɔ̃ˈmɛta n
(astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej; komet

komiczny kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny komisk

komiks ˈkɔ̃mʲiks n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię; tegneserie tegneserier

komin ˈkɔ̃mʲĩn n
(budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca; skorstein

kominek kɔ̃ˈmʲĩnɛk n
otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia; grue

kominiarka ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka n
(potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy finlandshette

komisariat ˌkɔ̃mʲiˈsarʲjat n
jednostka organizacyjna policji pełniąca funkcje w określonym terenie politi
lokal, w którym urzędują pracownicy policji politistasjon

komisarz n
urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa kommissær

komisja kɔ̃ˈmʲisʲja n
grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności; oppdrag

komnata kɔ̃mˈnata n
pomieszczenie mieszkalne w pałacu lub rezydencji, zwykle pełne przepychu; gemakk

komoda kɔ̃ˈmɔda n
mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki; kommode

komora kɔ̃ˈmɔra n
wydzielone pomieszczenie kammer
(anatomia, anatomiczny) przestrzeń, zagłębienie w organach u ludzi i zwierząt kammer
(botanika, botaniczny) część zalążni bądź owocu roślin, w w której znajdują się zalążki lub nasiona kammer
(wojskowość, wojskowy) tylna część przewodu lufy lub otwór w bębnie rewolwerowym, w której umieszcza się nabój; kammer

komora gazowa kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva n
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca; gasskammer

kompan ˈkɔ̃mpãn n
(potocznie, potoczny) towarzysz wspólnych przedsięwzięć, zwłaszcza rozrywek samboer

kompania kɔ̃mˈpãɲja n
(wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera; tropp
kilka osób spędzających wspólnie czas selskap

komparatywny ˌkɔ̃mparaˈtɨvnɨ adj
porównawczy komparativ

kompas ˈkɔ̃mpas n
przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego; kompass

kompensować ˌkɔ̃mpɛ̃w̃ˈsɔvaʨ̑ v
równoważyć lub wyrównywać brak, niedobór, negatywny charakter czegoś kompensere

kompilacja ˌkɔ̃mpʲiˈlaʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) tłumaczenie przez kompilator kodu źródłowego na równoważny kod wynikowy samling
(informatyka, informatyczny) wynik kompilacji (1.3), skompilowany program samling
dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat samling
wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat) samling

komplement n
grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała kompliment

kompletnie kɔ̃mˈplɛtʲɲɛ adv
w sposób całkowity, zupełny; bez reszty, w pełni fullstendig

komponent n
część składowa, element konstituerende

kompost ˈkɔ̃mpɔst n
produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic) kompostere

kompozytor ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę komponist

kompres ˈkɔ̃mprɛs n
zimny lub gorący okład grøtomslag

kompromis kɔ̃mˈprɔ̃mʲis n
sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie; kompromiss

kompromitacja ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtaʦ̑ʲja n
utrata dobrej opinii, narażenie się na śmieszność fiasko

komputer kɔ̃mˈputɛr n
(informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego; datamaskin

komputerowy ˌkɔ̃mputɛˈrɔvɨ adj
dotyczący komputera, związany z komputerem computer

komuna kɔ̃ˈmũna n
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) komunizm, socjalizm kommunisme

komunikacja ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja n
ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności kommunikasjon

komunikat ˌkɔ̃mũˈɲikat n
wiadomość przekazywana przez nadawcę odbiorcy; wymieniana informacja. melding

komunikator ˌkɔ̃mũɲiˈkatɔr n
(informatyka, informatyczny) program komputerowy pozwalający na przesyłanie natychmiastowych komunikatów pomiędzy komputerami; bud

komunista ˌkɔ̃mũˈɲista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu kommunist

komunistka ˌkɔ̃mũˈɲistka n
zwolenniczka komunizmu kommunist

komunistyczny ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu kommunistisk

komunizm kɔ̃ˈmũɲism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa; kommunisme

komórka kɔ̃ˈmurka n
(biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych; celle
(potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefon komórkowy mobiltelefon

komórka macierzysta n
(biologia, biologiczny) komórka względnie niewyspecjalizowana, z której podczas pojedynczego podziału powstają: identyczna komórka potomna i nieco bardziej zróżnicowana komórka potomna stamcelle

komża n
(kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach; cotta

konanie n
umieranie døden

konać v
przestawać żyć, umierać w agonii sokkel

koncentrować ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtrɔvaʨ̑ v
skupiać, zbierać coś w jedno miejsce, w jeden punkt konsentrere

koncern ˈkɔ̃nʦ̑ɛrn n
(ekonomia, ekonomiczny) zjednoczenie przedsiębiorstw o odrębnej osobowości prawnej; angå

koncert ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt n
występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny; konsert

kondensacja ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego kondensasjonsreaksjon

kondensator ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr n
(elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne; kondensator

konduktor kɔ̃nˈduktɔr n
osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.); konduktør

kondygnacja ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja n
poziom w budynku etasje

konewka kɔ̃ˈnɛfka n
pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin; vannkanne

konfederacja ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja n
związek, stowarzyszenie, unia konføderasjon

konfetti kɔ̃nˈfɛttʲi n
drobno pocięte kawałki papieru, najczęściej różnobarwne krążki, rzucane na uczestników głównie karnawałowej zabawy; konfetti

konfigurować ˌkɔ̃nfʲiɡuˈrɔvaʨ̑ v
przystosowywać jakieś urządzenie do pożądanej pracy konfigurere

konfiskata n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa inndragning

konfitura ˌkɔ̃nfʲiˈtura n
(kulinaria) owoce smażone w syropie cukrowym; syltetøy

konflikt ˈkɔ̃nflʲikt n
sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności konflikt

konformizm n
(socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) bezkrytyczne podporządkowywanie się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie; konformitet

konfundować ˌkɔ̃nfũnˈdɔvaʨ̑ v
powodować, że ktoś czuje się zakłopotany lub zawstydzony blande

kongijski kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci adj
odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga kongolesisk
odnoszący się do państwa Kongo kongolesisk

kongres ˈkɔ̃ŋɡrɛs n
zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji kongress

koniak ˈkɔ̃ɲak n
rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji; konjakk

koniczny adj
(rzadki, rzadko używany) mający kształt stożkowy konisk

koniczyna ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na n
(botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych; kløver
liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść kløver

koniec ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ n
chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana ende
miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu ende
okoliczności końca (1.2) ende
ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek slutt

koniecznie adv
bezwzględnie, absolutnie nødvendigvis

konieczność kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
coś, czego nie można uniknąć nødvendighet

konieczny kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ adj
taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny nødvendig

konik ˈkɔ̃ɲik n
(zdrobniale) od: koń mase

konik morski ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci n
(ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus przypominająca kształtem konika szachowego; sjøhest

konik polny ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ idiom
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) owad z rodzaju konik; grashoppe
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) owady przypominające pasikonika lub szarańczę; gresshoppe

konina kɔ̃ˈɲĩna n
(spożywczy) mięso końskie; hestekjøtt

koniunkcja kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja n
(astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii; bindeord
(logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”; bindeord
(matematyka, matematyczny) odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń bindeord

koniunktura n
ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny) konjunktur

konklawe kɔ̃ŋˈklavɛ n
(kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia. pavevalg

konkludować ˌkɔ̃ŋkluˈdɔvaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) formułować wnioski, podsumowywać najważniejsze zagadnienia slutte

konkretny kɔ̃ŋˈkrɛtnɨ adj
dobrze określony bestemt
wybrany z jakiegoś powodu bestemt

konkubina ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego konkubine

konkurować v
robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo konkurrere

konkurs ˈkɔ̃ŋkurs n
(sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony konkurranse

konno ˈkɔ̃nːɔ adv
o sposobie poruszania się: na koniu hesterygg

konopie kɔ̃ˈnɔpʲjɛ n
(botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek; hamp

konsensus kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus n
porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu konsensus

konserwa kɔ̃w̃ˈsɛrva n
(spożywczy) zapasteryzowana żywność w hermetycznym, trwałym opakowaniu, najczęściej metalowym; tinn

konserwacja n
(technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem vedlikehold

konserwatywny ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ adj
zachowawczy, nie lubiący zmian tradisjonell

konsoleta n
stół mikserski w studiu radiowym lub telewizyjnym, pulpit realizatora dźwięku; konsoll

konsorcjum n
(zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia; konsortium

konspiracja n
tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy konspirasjon

konstruktywizm n
(sztuka) kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1913 w Rosji i głoszący syntezę sztuki, nauki i wiedzy technicznej; construktivisme

konstytucja ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie; grunnlov konstitusjon

konsulat kɔ̃w̃ˈsulat n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: godność konsula konsulat
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: okres, gdy władzę sprawował jeden z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję konsulat
(historia, historyczny, historycznie) we Francji: okres w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie; konsulat
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym; konsulat

konsultacja ˌkɔ̃w̃sulˈtaʦ̑ʲja n
udzielanie rad i wyjaśnień przez specjalistę lub rzeczoznawcę råd

konsumować v
nabywać i użytkować coś, zużywać bruke opp
spożywać, jeść fortære

konsystencja ˌkɔ̃w̃sɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja n
poziom określonych cech fizycznych (gęstość, twardość, lepkość) danej substancji; spoistość konsistens

kontakt ˈkɔ̃ntakt n
przełącznik światła elektrycznego prylestokk
zetknięcie się kontakt
gniazdo sieci elektrycznej kontakt

kontekst ˈkɔ̃ntɛkst n
(językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz; kontekst

kontemplacja ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w mistycyzmie: wewnętrzna modlitwa meditasjon

kontemplować ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplɔvaʨ̑ v
pogrążać się głęboko w myślach vurdere

konto ˈkɔ̃ntɔ n
(ekonomia, ekonomiczny) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta; konto

kontrabanda ˌkɔ̃ntraˈbãnda n
nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa; smugling

kontrabas kɔ̃nˈtrabas n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy; kontrabass

kontrakt ˈkɔ̃ntrakt n
umowa, zwykle o pracę kontrakt

kontrola kɔ̃nˈtrɔla n
sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi kontroll

kontrolny kɔ̃nˈtrɔlnɨ adj
związany z kontrolą lub kontrolowaniem kontrollere

kontrolować ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑ v
dokonywać kontroli; sprawdzać, czy coś działa sprawnie (lub tak jak powinno); weryfikować avkrysse

kontuzjować ˌkɔ̃ntuˈzʲjɔvaʨ̑ v
(sport, sportowy) spowodować czyjąś kontuzję skade

kontynent kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt n
(geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych; kontinent

kontynentalny ˌkɔ̃ntɨ̃nɛ̃nˈtalnɨ adj
dotyczący kontynentu fastland

kontynuacja n
dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności fortsetjing

kontynuowanie ˌkɔ̃ntɨ̃nu<sup>w</sup>ɔˈvãɲɛ n
wykonywanie rozpoczętej czynności nadal fortsettelse

kontynuować ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś fortsette

konurbacja ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja n
zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi; flerkjernebyregion

konwalia kɔ̃nˈvalʲja n
(botanika, botaniczny) Convallaria L., rodzaj roślin o białych kwiatach i intensywnym zapachu; liljekonvall

konwencjonalny ˌkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity konvensjonell

konwisarz n
(dawniej, dawny) rzemieślnik zajmujący się wyrobem i obróbką przedmiotów z cyny oraz spiżu; kjeleflikker

kooperacja ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja n
współpraca, współdziałanie kooperasjon

kooperatywa ˌkɔːpɛraˈtɨva n
(przestarzałe, przestarzały) stowarzyszenie spółdzielcze, spółdzielnia samarbeidsvillig

kopalnia kɔˈpalʲɲa n
zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin; gruve

koparka kɔˈparka n
maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu gravemaskin

kopać ˈkɔpaʨ̑ v
uderzać kogoś / coś nogą sparke
wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny grave

koper ˈkɔpɛr n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa; dill

kopernik kɔˈpɛrʲɲik n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112; copernicium

koperta kɔˈpɛrta n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty; konvolutt

kopeć ˈkɔpɛʨ̑ n
gęsty, ciemny dym sot

kopia ˈkɔpʲja n
przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał avskrift

kopiować kɔˈpʲjɔvaʨ̑ v
powielać coś (zwykle materiał drukowany lub dane komputerowe), przepisywać, wykonywać kopię czegoś; powtarzać czyjeś zachowanie kopiere

kopnięcie kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
cios zadany nogą spark

kopnąć w kalendarz ˈkɔpnɔ̃ɲʨ̑ f‿kaˈlɛ̃ndaʃ v
(żartobliwie) (ironicznie) umrzeć gå i pennalet

kopra ˈkɔpra n
(kulinaria) wysuszony miąższ orzecha kokosowego; korn

kopuła kɔˈpuwa n
(architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie; kuppel

kopyto kɔˈpɨtɔ n
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków; hov

kora ˈkɔra n
(botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką bork
(botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny bork

koral ˈkɔral n
(mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców; korall
(biologia, biologiczny) koralowiec korall

kord kɔrt n
(staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa; huggert

kordialny kɔrˈdʲjalnɨ adj
serdeczny, przyjazny, wylewny w okazywaniu sympatii hjertelig

kordzik ˈkɔrʲʥ̑ik n
(wojskowość, wojskowy) obosieczna broń paradna w postaci sztyletu; huggert

koreański ˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korei lub Koreańczyków koreansk

korek ˈkɔrɛk n
(botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca dupp
zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału dupp
(potocznie, potoczny) zahamowanie w ruchu ulicznym; bilkø
zamknięcie odpływu w zlewie lub wannie støpsel

korkociąg kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk n
urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek; korketrekker

kormoran kɔrˈmɔrãn n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek; skarv

kornijski adj
odnoszący się do Kornwalii lub Kornwalijczyków kornisk

kornijski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich; kornisk

kornwalijski adj
związany z Kornwalią, dotyczący Kornwalii kornisk

koromysło n
nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą; åk

korona kɔˈrɔ̃na n
atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę) krone
(jednostka monetarna) waluta w Czechach; krone
(jednostka monetarna) waluta w Skandynawii; krone
(botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi; krone
(jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech krone
monarchia krone

koronacja n
akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu kroning

koroniec kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór; krondue

koronka kɔˈrɔ̃nka n
(włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici knipling

koronować v
przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego isse

korpus ˈkɔrpus n
(technologia, technika, techniczny) główna część maszyny lub urządzenia; kropp

kort kɔrt n
(sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa domstol

korund ˈkɔrũnt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu; korund

korupcja kɔˈrupʦ̑ʲja n
nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści; korrupsjon

korweta n
(marynarka) (dawniej, dawny) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych; korvett
(marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton; korvett

korygować v
usuwać niedokładności fjerne

korytarz kɔˈrɨtaʃ n
(budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku; korridor

koryto kɔˈrɨtɔ n
podłużny pojemnik przeznaczony do pojenia i karmienia zwierząt domowych trau

korzeń ˈkɔʒɛ̃ɲ n
(botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne; rot

korzystać kɔˈʒɨstaʨ̑ v
używać czegoś anvendelse

korzyść ˈkɔʒɨɕʨ̑ n
zysk, pożytek fordel

kos kɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku (1.1) svarttrost

kosa ˈkɔsa n
narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju; ljå

kosarz ˈkɔsaʃ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach; langbein

kosić ˈkɔɕiʨ̑ v
ścinać wysoką trawę lub zboże – kosą lub maszynowo kutt

kosmita kɔsˈmʲita n
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.; utenomjordisk skapning

kosmolog n
specjalista w dziedzinie kosmologii kosmolog

kosmologia ˌkɔsmɔˈlɔɟja n
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie; kosmologi

kosmos ˈkɔsmɔs n
(astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery; kosmos

kostium ˈkɔstʲjũm n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać overall
ubranie damskie, w skład którego wchodzą żakiet i spódnica skreddar

kostka ˈkɔstka n
(anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą; ankel

kostnica kɔˈstʲɲiʦ̑a n
pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu; likhus

kostny ˈkɔstnɨ adj
związany z kością knulle

kosz kɔʃ n
pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego kurv

koszary kɔˈʃarɨ n
teren i budynki, w których kwaterują żołnierze kaserne

koszmar ˈkɔʃmar n
marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu; mareritt

koszt kɔʃt n
(ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek omkostning

kosztować kɔˈʃtɔvaʨ̑ v
mieć jakąś cenę (także przenośnie) koste
(przenośnie, przenośnia) korzystać z czegoś smakebit

koszula kɔˈʃula n
(krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki; skjorte

koszula nocna n
(krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu; nattkjole

koszyczek kɔˈʃɨʧ̑ɛk n
zawartość koszyczka (1.1) kurv

koszyk ˈkɔʃɨk n
mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów kurv

koszykówka ˌkɔʃɨˈkufka n
(sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu; basketball

kot kɔt n
(zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe; katt katte

kot perski ˈkɔt ˈpɛrsʲci n
(felinologia, felinologiczny) rasa kota domowego o długich włosach persisk

kot syjamski ˈkɔt sɨˈjãmsʲci n
(felinologia, felinologiczny) jedna z najstarszych i najdłużej znanych ras kotów domowych pochodząca z Dalekiego Wschodu; siamesisk

kotek ˈkɔtɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot kattunge

kotka ˈkɔtka n
(zoologia, zoologiczny) samica kota katt

kotlarz ˈkɔtlaʃ n
rzemieślnik, który wyrabia naczynia metalowe, kotły; kjeleflikker

kotlet ˈkɔtlɛt n
(regionalizm śląski) baki, bokobrody kinnskjegg
mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu; kotelett

kotwica kɔtˈfʲiʦ̑a n
przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno; anker

kowadło kɔˈvadwɔ n
ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego; ambolt

kowal ˈkɔval n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu; smed

koza ˈkɔza n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich; geit

kozak ˈkɔzak n
wysoki but damski ze skóry støvel

kozica kɔˈʑiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca; gemse

koziorożec n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych; alpesteinbukk

kozioł ˈkɔʑɔw n
stojak do piłowania drewna; bukk

kozioł ofiarny ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ n
(przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś; syndebukk
(biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi syndebukk

koziołek kɔˈʑɔwɛk n
(zoologia, zoologiczny) młody lub mały kozioł kødde

kołatka kɔˈwatka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) ludowy instrument muzyczny, złożony z rączki i osadzonej na niej deseczki, w którą przy potrząsaniu uderza ruchomy młoteczek; używany m.in. w Wielki Piątek w kościele zamiast dzwonków rangle

kołchoz ˈkɔwxɔs n
spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich; kolkhoz

kołdra ˈkɔwdra n
element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu dyne

koło ˈkɔwɔ n
przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu; hjul

koło sterowe ˈkɔwɔ stɛˈrɔvɛ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element steru statku w kształcie dużej obręczy, służący do ręcznego zadawania wychylenia płetwy sterowej; stang

kołysać v
wprawiać w ruch wahadłowy knipse
usypiać dziecko, bujając je bergart

kołyska kɔˈwɨska n
sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach; vogge

koń kɔ̃ɲ n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem; hest
(szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy; hest

koń mechaniczny ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ n
(fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy; hestekraft

końcowy kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɨ adj
ten przed definitywnym końcem; bliski końcowi endelig

kończyna kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na n
(anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców lem

kończyć ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca slutte

końcówka kɔ̃j̃nˈʦ̑ufka n
(potocznie, potoczny) końcowa część czegoś formål
(potocznie, potoczny) zakończenie filmu, spektaklu, rozgrywek sportowych finish

kościec ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑ n
(anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt skjelett
(potocznie, potoczny) zespół istotnych elementów określonej całości armatur

kościelny kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ adj
związany z regułami określonego kościoła (instytucji) kirkelig

kościsty adj
o ciele lub o części ciała: o wydatnych, wystających kościach radmager

kościół ˈkɔɕʨ̑uw n
(budownictwo) świątynia chrześcijańska; kirke

kościół słupowy n
(architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach; stavkirke

koślawy kɔɕˈlavɨ adj
krzywego kształtu, ze zniekształceniem skeiv

kość kɔɕʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt; ben bein

kość słoniowa ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva n
(zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala; elfenben

koźlarz babka ˈkɔʑlaʒ ˈbapka n
(botanika, botaniczny) Leccinum scabrum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o brązowej barwie kapelusza i czarnych kosmkach na trzonie; brunskrubb

koźlę n
(zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej killing

kożuch ˈkɔʒux n
wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu ham
wyprawiona skóra zwierzęca o długim włosie; ciepła odzież wierzchnia z takiej skóry (najczęściej włosem do wewnątrz) dyrehud

kpić v
odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić hånflire

krab krap n
(zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz; krabbe

krach krax n
(ekonomia, ekonomiczny) bankructwo, upadek gospodarczy, załamanie ekonomiczne krasje

kradzież ˈkraʥ̑ɛʃ n
przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej tyveri

kraina kraˈ<sup>j</sup>ĩna n
obszar wydzielony ze względu na jakąś cechę, np. wspólną historię, cechy środowiska, itp.; land

kraj kraj n
(geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny; land
państwo land

krajacz do sera ˈkrajaʤ̑ dɔ‿ˈsɛra n
(zobacz) [[krajacz, do, ser]] ostehøvel

krajobraz kraˈjɔbras n
wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy landskap
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) fakty, wydarzenia charakterystyczne dla jakichś zjawisk, tworzące je landskap
(sztuka) przedstawienie malarskie widoku natury landskap

kran krãn n
rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu; kran

kraniec ˈkrãɲɛʦ̑ n
koniec, granica czegoś aldersgrense

krater ˈkratɛr n
(geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne; krater
(geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu; krater

kratka ˈkratka n
wzór na danym materiale (np. papierze, tkaninie), złożony z układu linii krzyżujących się pod kątem prostym lub ułożonych w pionowe i poziome pasy kwadratów avkrysse

kratownica ˌkratɔvʲˈɲiʦ̑a n
(budownictwo) rodzaj sztywnej konstrukcji złożonej prętów; fagverk

kraul krawl n
(sport, sportowy) sposób pływania polegający na naprzemiennych, zagarniających ruchach rąk oraz nóg pracujących jak nożyce; krype

krawat ˈkravat n
(krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety; slips

krawiec ˈkravʲjɛʦ̑ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin; skredder

krawędź ˈkravɛ̃ɲʨ̑ n
(geometria) odcinek będący częścią wspólną dwóch ścian wielościanu lub powierzchni wielościennej; sidekant
(matematyka, matematyczny) połączenie między dwoma wierzchołkami grafu; sidekant
brzeg powierzchni, zwłaszcza ostry sidekant

krańcowy adj
maksymalnie odbiegający od głównego nurtu, normy ytterst
znajdujący się na krańcu czego endelig

kraść kraɕʨ̑ v
brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela stjele

kreacja krɛˈaʦ̑ʲja n
(przestarzałe, przestarzały) wytwór kreacji (1.3) skapning
akt tworzenia czegoś skapning
elegancki i oryginalny strój, szczegół stroju lub uczesania o walorach artystycznych, zwykle kobiecy skapning
rola aktora w filmie lub w sztuce teatralnej, zwykle oryginalny lub wybitny sposób odtworzenia postaci rolle

kreacjonista n
zwolennik kreacjonizmu kreasjonistisk

kreator n
(informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury assistent

kreatura ˌkrɛaˈtura n
ktoś podły, bez skrupułów, kto budzi odrazę swoim zachowaniem kreatur

kreatywny ˌkrɛaˈtɨvnɨ adj
twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego kreativ

kreda ˈkrɛda n
(geologia, geologiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia; kritt
(geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1); kritt
kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie kritt

kredka ˈkrɛtka n
ołówek z kolorowym grafitem służący do rysowania lub pisania blyant

kredyt ˈkrɛdɨt n
(ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie kreditt

kredytowy ˌkrɛdɨˈtɔvɨ adj
dotyczący kredytu, dotyczący sprzedaży bez pieniędzy kreditere

krem krɛ̃m n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce; krem

kreować krɛˈɔvaʨ̑ v
tworzyć skape

kres krɛs n
granica pewnej przestrzeni formål
koniec, schyłek czegoś formål

kreska ˈkrɛska n
(marynarka) dłuższy sygnał w alfabecie Morse'a bindestrek
(potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski strek
zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa strek
pozioma linia na podziałce przyrządów mierniczych, oznaczająca odcinek skali flekk

kret krɛt n
(przenośnie, przenośnia) osoba działająca w danej organizacji lub instytucji i przekazująca informacje o niej swojemu mocodawcy føflekk
(zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele; moldvarp

krew krɛf n
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt; blod

krewetka krɛˈvɛtka n
(kulinaria) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1) reke
(zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach; reke

krewna ˈkrɛvna n
osoba płci żeńskiej mająca z kimś wspólnego przodka slektning

krewny ˈkrɛvnɨ n
człowiek mający z kimś wspólnego przodka slektning

krocze n
(anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem perineum

kroić ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑ v
oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia skjære

krok krɔk n
przestawienie nogi, by wykonać ruch skritt

krokiet ˈkrɔcɛt n
(kulinaria) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie krokett

krokodyl krɔˈkɔdɨl n
(herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele; krokodille

krokodyle łzy ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ idiom
nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie krokodilletårer

krokus ˈkrɔkus n
(botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną; krokus

kromka ˈkrɔ̃mka n
(kulinaria) cienki kawałek chleba odcięty nożem å skjære

kropidło n
(botanika, botaniczny) Oenanthe L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych; hemlokk

kropka ˈkrɔpka n
krótki sygnał w alfabecie Morse'a punkt
małe wypełnione kółko, plamka punkt
znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.: punktum

kropla ˈkrɔpla n
drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość; dråpe

kropla, która przepełnia czarę ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ n
dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka. dråpen som fikk begeret til å renne over

krosta ˈkrɔsta n
(medycyna, medyczny) wykwit na skórze, zawierający ropę lub płyn surowiczy; kvise

krowa ˈkrɔva n
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego; ku

krowi ˈkrɔvʲi adj
pochodzący od krowy, odnoszący się do krowy ku

krtań kr̥tãɲ n
(anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą; strupehode

kruchy ˈkruxɨ adj
(przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny skjør
łatwo ulegający złamaniu, pokruszeniu sprø

krucjata kruˈʦ̑ʲjata n
(historia, historyczny, historycznie) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej korstog
(przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś korstog

krucyfiks kruˈʦ̑ɨfʲiks n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa; krusifiks

kruczek ˈkruʧ̑ɛk n
wybieg, klauzula o nieoczywistych konsekwencjach smutthull

kruczy ˈkruʧ̑ɨ adj
(książkowy) o włosach, piórach, sierści: intensywnie czarny i połyskliwy, taki jak u kruka ravnsort
typowy dla kruka, należący do kruka, będący efektem działalności kruka ravnsort

kruk kruk n
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona zamieszkujący półkulę północną; ravn

kruszyna kruˈʃɨ̃na n
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe, drobne, wątłe dziecko smule
okruch, drobny odłamek smule

kruszyć v
zmieniać ciało stałe na drobne kawałki sammenpresse
ulegać kruszeniu sprø

krużganek kruʒˈɡãnɛk n
(architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec; korsgang

krwawić ˈkr̥favʲiʨ̑ v
(medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych blø

krwawnik n
(botanika, botaniczny) Achillea, rodzaj bylin z rodziny astrowatych; ryllik

krwawy adj
(przenośnie, przenośnia) okrutny, brutalny jævla

krwinka ˈkr̥fʲĩnka n
(biologia, biologiczny) komórka krwi blodlegeme

krwiodawca kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a n
(medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie blodgiver

krwiopijca kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a n
ten, który pije krew blodsuger

krwistoczerwony ˌkr̥fʲistɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
(książkowy) mający kolor czerwony o odcieniu koloru krwi; intensywnie czerwony blodrød

krwisty adj
o odcieniu koloru krwi optimistisk
taki, który zawiera krew optimistisk
zaczerwieniony od napływu krwi blodrød

krwotok ˈkr̥fɔtɔk n
obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby; blødning

krykiet ˈkrɨcɛt n
(sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją; cricket

kryl krɨl n
rząd drobnych morskich skorupiaków zamieszkujących morza i oceany na całym świecie, stanowiący istotne źródło pokarmu m.in. wielorybów, ryb, pingwinów; krill

kryminalny ˌkrɨ̃mʲĩˈnalnɨ adj
taki, którego tematem jest przestępstwo i metody jego wykrywania kriminalitet

kryminał krɨ̃ˈmʲĩnaw n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o tematyce kryminalnej, związanej z przestępstwem krim

kryniczny adj
pochodzący z krynicy vår

kryolit n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady halogenków; kryolitt

krypta ˈkrɨpta n
podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych; krypt

kryptografia n
umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie kryptografi

krypton ˈkrɨptɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36; krypton

kryterium n
obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru kriterium

krytyka ˈkrɨtɨka n
surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś kritikk

krytykować ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑ v
oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady kritisere

kryzys ˈkrɨzɨs n
(ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego krise
zła sytuacja (trwająca dłużej) krise

krzak kʃak n
(botanika, botaniczny) krzew busk

krzem kʃɛ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14; silisium

krzemień n
(geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa flint

krzepki adj
silny fizycznie, pełen tężyzny mandig

krzesiwo n
dawne narzędzie do rozniecania ognia; flint

krzesło ˈkʃɛswɔ n
mebel przeznaczony do siedzenia, zazwyczaj prosty, bez podłokietników, z oparciem na plecy i czterema nogami; stol

krzta kʃta n
(przestarzałe, przestarzały) mała, niewielka ilość antyde

krztusiec ˈkʃtuɕɛʦ̑ n
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności; kikhoste

krzyczeć ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑ v
mówić lub wołać bardzo głośno rope

krzyk kʃɨk n
głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki rop

krzywa ˈkʃɨva n
(matematyka, matematyczny) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni; kurve

krzywda ˈkʃɨvda n
szkoda, strata, która spotyka kogoś niezasłużenie, niesłusznie feil

krzywica n
(medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi; engelsk sjuke

krzywoprzysięstwo ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ n
złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą mened

krzywoprzysięzca ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃sʦ̑a n
ktoś, kto przysięgając składa fałszywe zeznanie mened

krzyż kʃɨʃ n
(przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności kors kryss
order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1) kors kryss
konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii; kryss kors

krzyżak ˈkʃɨʒak n
przyrząd z dwóch skrzyżowanych części krysse

krzyżować v
powodować udaremnienie, psucie czegoś dekke

krzyżowy adj
związany z krzyżem jako symbolem chrześcijaństwa krysse

krzyżyk ˈkʃɨʒɨk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu; -iss

krzyżówka kʃɨˈʒufka n
zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów; kryssord

król krul n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa; konge kong
(szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach; konge
(termin karciany) figura w kartach między damą a asem; konge

król śledziowy n
(dawniej, dawny) (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba z gatunku wstęgor królewski, Regalecus glesne; sildekonge

królestwo kruˈlɛstfa kruˈlɛstfɔ n
ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa; kongerike kongedømme

królewski kruˈlɛfsʲci adj
mający związek z królem lub królową kongeleg
(przenośnie, przenośnia) bogaty i pełen przepychu, jakby z królewskiego (1.1) dworu majestetisk

króliczek kruˈlʲiʧ̑ɛk n
kelnerka w nocnym klubie w kostiumie królika hare
młody, mały królik hare
zabawka lub słodycze w kształcie królika hare

królik ˈkrulʲik n
(zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych; kanin

królowa kruˈlɔva n
monarchini rządząca królestwem dronning
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów dronning
żona króla dronning

królować v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprawować władzę królewską herske
zajmować najwyższą, najważniejszą pozycję beherske

krótki ˈkrutʲci adj
mający małą długość kort

krótkowzroczność ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty; nærsynthet

krąg krɔ̃ŋk n
okrąg sirkel
grupa ludzi, których coś łączy sirkel

krążownik krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu; krysser

kręcić ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑ v
obracać coś dreie
zwijać vri

kręg n
(anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup ryggvirvel

kręgosłup krɛ̃ŋˈɡɔswup n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę; ryggrad

kręgowiec krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem; virveldyr

krępować krɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
mocno wiązać ręce lub nogi np. sznurem, aby utrudnić poruszanie binde

ksenofobia ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja n
(psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie; xenofobi

ksenon ˈksɛ̃nɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54; xenon

ksiądz cɕɔ̃nʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie prest

książka ˈcɕɔ̃w̃ʃka n
dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym; bok

książka kucharska ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska n
książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych; kokebok

książka telefoniczna ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na n
spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie; telefonkatalog

książę ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ n
władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla prins fyrste

księga ˈcɕɛ̃ŋɡa n
opasła książka bok

księgarnia cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa n
sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.; bokhandel

księgarz n
(handel, handlowy) sprzedawca w księgarni bokhandel

księgowość cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑ n
(ekonomia, ekonomiczny) (administracja) dział biura, przedsiębiorstwa, instytucji, którego zadaniem jest prowadzenie ksiąg rachunkowych bokholderi
(ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa; bokholderi

księstwo ˈcɕɛ̃w̃stfɔ n
rządzone przez księcia państwo lub jego część hertugdømme

księżniczka cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka n
córka księcia prinsesse

księżyc ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ n
Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część måne

ksylofon ksɨˈlɔfɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości; xylofon

kształcić v
przekazywać swoją wiedzę lub/i umiejętności instruere
rozwijać lub utrwalać określone cechy charakteru adle
zdobywać wiedzę, umiejętności arbeidsrom

kształt kʃtawt n
zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina kuva

kształty n
figura, sylwetka człowieka figur

kszyk kʃɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki; enkeltbekkasin

kto ktɔ pronoun
…służący do zadawania pytań o takie orzeczniki hvem
…służący jako podmiot zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę hvem

kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie ˈktɔ ˈmʲjɛʧ̑ɛ̃m vɔˈjüjɛ ˈtɛ̃n ɔd‿ˈmʲjɛʧ̑a ˈɟĩɲɛ proverb
jeśli ktoś próbuje kogoś skrzywdzić, to najczęściej sam zostaje poszkodowany, pokonany takimi samymi metodami alle som griper til sverd, skal falle for sverd

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ proverb
ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg morgenstund har gull i munn

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa proverb
po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni brent barn skyr ilden

ktokolwiek ktɔˈkɔlvʲjɛk pronoun
obojętnie, bez znaczenia kto enhver

ktoś ktɔɕ indefinitePronoun
nieokreślona osoba, nieznany człowiek noen

który ˈkturɨ pronoun
…względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego som

kubek ˈkubɛk n
naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho, krus

kucać ˈkuʦ̑aʨ̑ v
obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach huk

kucharz ˈkuxaʃ n
(kulinaria) ten, kto gotuje potrawy; kokk

kuchenka kuˈxɛ̃nka n
(potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania komfyr

kuchnia ˈkuçɲa n
pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków; kjøkken
zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się kjøkken
sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp. kjøkken

kucie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kuć smie

kucyk ˈkuʦ̑ɨk n
(zoologia, zoologiczny) (zdrobniale) od kuc ponni
(fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają; hestehale

kufa ˈkufa n
(kynologia, kynologiczny) przednia część głowy psa obejmująca trzewioczaszkę; tryne

kufer ˈkufɛr n
bagażnik samochodu osobowego lub autobusu bagasjerom
okuta skrzynia z wypukłym (rzadziej płaskim) wiekiem, dawniej do przewożenia, a obecnie do przechowywania rzeczy, głównie odzieży kiste

kukabura n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Dacelo; kokaburra

kuku ˈkuku interjection
wyraz onomatopeiczny naśladujący odgłosy kukułki ko-ko

kukurydza ˌkukuˈrɨʣ̑a n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych; mais

kukuryku ˌkukuˈrɨku interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta kykeliky

kukułka kuˈkuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd; gjøk

kula ˈkula n
(wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej kule
(medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie; kule
(sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą; kule
(fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie w kształcie zbliżonym do kuli (1.1) kule

kulochwyt n
wał osłaniający strzelnicę bak

kulon ˈkulɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach; triel
(ornitologia, ornitologiczny) ogólnie ptak z rodziny o tej nazwie (Burhinidae); triel

kult kult n
(przenośnie, przenośnia) opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem gudsdyrkelse
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie; gudsdyrkelse

kultura kulˈtura n
całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości kultur

kulturalny ˌkultuˈralnɨ adj
taki, który odznacza się kulturą, wykształceniem, dobrym wychowaniem beleven

kulturowy ˌkultuˈrɔvɨ adj
dotyczący kultury kulturell

kultywar kulˈtɨvar n
(botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości; kultivar

kum kũm interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę kvekk

kumin ˈkũmʲĩn n
(spożywczy) przyprawa z nasion kminu rzymskiego spisskarve

kuna ˈkũna n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju; mår

kundel ˈkũndɛl n
pies nie zaliczany do żadnej z ras psów kjøter

kupiec ˈkupʲjɛʦ̑ n
ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego farmann

kupno ˈkupnɔ n
nabywanie czegoś kjøp

kupować kuˈpɔvaʨ̑ v
nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy kjøpe
(potocznie, potoczny) dać się oszukać, uznawszy coś za prawdę kjøpe

kupować kota w worku kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku v
kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno kjøpe katta i sekken

kura ˈkura n
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj; høne

kurak ˈkurak n
młody kogut, kurczak feiging

kurcz n
(medycyna, medyczny) bezwiedne nadmierne skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich, występujące pod wpływem działania różnych bodźców i często powodujące uczucie bólu; krampe

kurczak ˈkurʧ̑ak n
(ornitologia, ornitologiczny) większe kurczę (pisklę kury) kylling
(kulinaria) mięso z kurczaka (1.1) kylling

kurczyć v
zmniejszać przez ściąganie, podkulanie forminske

kurczę ˈkurʧ̑ɛ n
pisklę kury kylling

kurdupel kurˈdupɛl n
(pospolicie) (pogardliwie) ktoś bardzo niski, krępy, przysadzisty dverg

kurdyjski kurˈdɨjsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów kurdisk

kurek ˈkurɛk n
(dawniej, dawny) (etnografia, etnograficzny) atrapa koguta wykorzystywane w zwyczajach ludowych, zabawach strzeleckich, łopoczące na dachu værhane
(technologia, technika, techniczny) element zamykający lub otwierający przepływ substancji kran
(wojskowość, wojskowy) element powodujący odpalenie pocisku wskutek uderzenia iglicą; banke

kurewski kuˈrɛfsʲci adj
(wulgarnie, wulgaryzm) właściwy prostytutkom lub kobietom rozwiązłym, charakterystyczny dla nich horete

kuria n
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) budynek posiedzeń senatu w starożytnym Rzymie; Den romerske kurie
(historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału obywateli w starożytnym Rzymie; Den romerske kurie
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja administracyjna zarządzająca diecezją, na której czele stoi ordynariusz; Den romerske kurie
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja administracyjna zarządzająca prowincją zakonną, na której czele stoi przełożony prowincjalny; Den romerske kurie

kurier ˈkurʲjɛr n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości; post

kuriozalny ˌkurʲjɔˈzalnɨ adj
wyjątkowo osobliwy, budzący zdumienie swoją niezwykłością lub dziwacznością nysgjerrig

kurka ˈkurka n
(potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius), gatunek grzyba jadalnego; kantarell

kurka wodna ˈkurka ˈvɔdna n
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, wystęujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony; sivhøne

kurkuma kurˈkũma n
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi gurkemeie

kuropatwa ˌkurɔˈpatfa n
(ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną; rapphøne

kurs kurs n
(ekonomia, ekonomiczny) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie kurs
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu kurs
cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat kurs

kursować v
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) przemieszczać się pospiesznie tam i z powrotem Løpe
przebywać regularnie określoną trasę Løpe

kurtka ˈkurtka n
krótkie okrycie wierzchnie; jakke

kurtyna kurˈtɨ̃na n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni forheng

kurwa ˈkurva n
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka hore

kurz kuʃ n
pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp. støv

kusić ˈkuɕiʨ̑ v
wystawiać na pokusę friste

kustosz ˈkustɔʃ n
opiekun zbiorów muzealnych lub bibliotecznych; kierownik działu keeper

kusza ˈkuʃa n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym; armbrøst

kuter ˈkutɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ statku żaglowego mający jeden maszt, oraz kilka żagli przednich – sztaksli; kutter

kuzyn ˈkuzɨ̃n n
syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki fetter søskenbarn

kuzynka kuˈzɨ̃nka n
córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki kusine

kuć kuʨ̑ v
bić młotkiem metal nadając mu kształt smi

kuć żelazo, póki gorące ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ proverb
robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe smi mens jernet er varmt

kwadrans ˈkfadrãw̃s n
czwarta część godziny, 15 minut kvarter

kwadrat ˈkfadrat n
(geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny; kvadrat
(matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby; kvadrat

kwadratowy ˌkfadraˈtɔvɨ adj
(matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia kvadratisk
(matematyka, matematyczny) związany z kwadratem, dotyczący kwadratu kvadratisk

kwakać ˈkfakaʨ̑ v
o kaczce: wydawać charakterystyczne odgłosy kvekke

kwalifikowalny ˌkfalʲifʲikɔˈvalnɨ adj
(administracja) możliwy do zaakwalifikowania, do zaakceptowania egna

kwarantanna n
przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią karantene

kwark kfark n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów; kvarg

kwartał ˈkfartaw n
część miasta, czworokąt utworzony przez cztery przecinające się ulice blokk
trzy miesiące, czwarta część roku kvartal

kwas kfas n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej; sur
(slangowo) narkotyk LSD sur

kwas akrylowy ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych; akrylsyre

kwas azotowy ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3 salpetersyre

kwas mlekowy ˈkfas mlɛˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy; melkesyre

kwas mrówkowy ˈkfas mrufˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas karboksylowy, silnie żrący i redukujący; maursyre

kwas octowy ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH; eddiksyre

kwasić ˈkfaɕiʨ̑ v
poddawać żywność fermentacji mlekowej sylteagurk

kwaszonka kfaˈʃɔ̃nka n
marynata z produktów spożywczych powstała w wyniku fermentacji mlekowej sylteagurk

kwazar ˈkfazar n
(astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda; kvasar

kwaśny ˈkfaɕnɨ adj
mający cierpki smak sur
(chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu sur

kwestia ˈkfɛstʲja n
problem wymagający rozważenia lub rozwiązania sak
wypowiedź aktora na scenie replika

kwestionować ˌkfɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
zaprzeczać czemuś, wątpić w słuszność czegoś spørsmål

kwiat kfʲjat n
(botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania blomst
(ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna blomst
(potocznie, potoczny) roślina doniczkowa blomst
(przenośnie, przenośnia) najlepsza część blomst

kwiatostan kfʲjaˈtɔstãn n
(botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny; blomsterstand

kwiczeć ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑ v
o świni: wydawać charakterystyczny głos grynte

kwiczoł ˈkfʲiʧ̑ɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki europejski ptak wędrowny; gråtrost

kwiecień ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ n
czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); april

kwit n
pisemny dowód otrzymania czegoś lub zaświadczenie upoważniające do odbioru czegoś oppskrift

kwitnąć ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑ v
(botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty blomstre

kwota ˈkfɔta n
ilość pieniędzy bądź innych dóbr materialnych beløp
ustalony limit danej substancji/materiału beløp

kynologia ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o psach; kynologi

kółko ˈkuwkɔ n
(zdrobniale) od: koło poser under øynene

kółko i krzyżyk ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk n
popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi; bondesjakk

kąkol ˈkɔ̃ŋkɔl n
(botanika, botaniczny) Agrostemma L., roślina z rodziny goździkowatych, pospolity chwast zbożowy o purpurowoliliowych kwiatach; klinte

kąpać ˈkɔ̃mpaʨ̑ v
zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych bad

kąpiel ˈkɔ̃mpʲjɛl n
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) roztwór przygotowany do zanurzenia w nim czegoś bade
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) trzymanie czegoś w specjalnie przygotowanym roztworze dla wywołania pożądanej reakcji bade
kąpanie kogoś, kąpanie się bade
woda przygotowana do kąpania lub woda, do której się wchodzi bade

kąpielowy ˌkɔ̃mpʲjɛˈlɔvɨ adj
związany z kąpielą, dotyczący kąpieli bad

kąpielówki ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci n
krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli badebukser

kąsać ˈkɔ̃w̃saʨ̑ v
kaleczyć ostrymi zębami lub żądłem bite

kąt kɔ̃nt n
(matematyka, matematyczny) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi vinkel
przestrzeń w okolicy styku dwóch prostopadłych ścian hjørne

kąt prosty ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ n
(geometria) kąt równy 90 stopni; rett vinkel

kęs kɛ̃w̃s n
tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach munnfull

kłamać ˈkwãmaʨ̑ v
świadomie mówić nieprawdę lyve

kłamca ˈkwãmʦ̑a n
osoba płci męskiej, która kłamie løgner

kłamstwo ˈkwãmstfɔ n
nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd; løgn

kłaść kwaɕʨ̑ v
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) przekonywać kogoś do seksu ze sobą legge
sprawiać że ktoś się położy, lub pójdzie spać legge
zmieniać pozycję przedmiotu na poziomą legge
umieszczać coś w jakimś miejscu plassere
zmieniać pozycję na leżącą legge

kłopot ˈkwɔpɔt n
przykra sytuacja, wymagająca reakcji utfordring

kłopotliwy ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ adj
sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie kjedelig

kłos kwɔs n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż; øre

kłus kwus n
(jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia; trav

kłusownik kwuˈsɔvʲɲik n
(łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta krypskytter

kłuć kwuʨ̑ v
(o owadach) żądlić stikk
przebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym pikk

kłódka ˈkwutka n
przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem; hengelås

kłótliwy kwuˈtlʲivɨ adj
skłonny do kłótni sur

kłótnia ˈkwutʲɲa n
brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura krangel

kłącze ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ n
(botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego; jordstengel rhizom
(filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie jordstengel rhizom

labirynt laˈbʲirɨ̃nt n
ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście; labyrint

lada ˈlada n
rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru disk

laguna laˈɡũna n
(geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol; lagune

lajkować lajˈkɔvaʨ̑ v
(środowiskowy) w Internecie: oznaczać czyjeś posty lub zdjęcia jako pozytywne, aprobować je, zazwyczaj poprzez kliknięcie odpowiedniego linku na stronie WWW lik

lakier do paznokci ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i n
kolorowy lakier do nakładania na paznokcie jako ozdoba, zarówno u dłoni, jak i stóp negllakk

lakmus ˈlakmus n
(chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów; lakmus

lakrymator ˌlakrɨ̃ˈmatɔr n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny z podgrupy drażniących bojowych środków trujących, nazywanej lakrymatorami, działający drażniąco na oczy i drogi oddechowe powodując silne łzawienie; tåregass

laktaza lakˈtaza n
enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy; laktase

laktoza lakˈtɔza n
(chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków; laktose

lalka ˈlalka n
dziecięca zabawka mająca ludzką postać; dukke

lama ˈlãma n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny; llama

lament ˈlãmɛ̃nt n
narzekanie, biadanie sorg

lamentować v
rozpaczliwie zawodzić; płakać lub narzekać poprzez głośne wydawanie jęków hvin

lampa ˈlãmpa n
urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło; lampe

lampart ˈlãmpart n
(zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny; leopard

lampka ˈlãmpka n
kieliszek glass

lansować lãw̃ˈsɔvaʨ̑ v
promować, propagować sjøsette

lantan ˈlãntãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57; lantan

lapidarny ˌlapʲiˈdarnɨ adj
zwięzły, treściwy, wyrazisty, lakoniczny konsis

lapoński laˈpɔ̃j̃sʲci n
język używany w Laponii; samisk

laptop ˈlaptɔp n
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop; bærbar datamaskin

larwa ˈlarva n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego; larve

las las n
gęste zbiorowisko drzew; skog

lasagne n
(kulinaria) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem lasagne

laser ˈlasɛr n
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej; laser

laska ˈlaska n
(potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna dame
jednostka czegoś (np. dynamitu, cynamonu) stokk
wydłużony przedmiot służący do podpierania się; stav

latarka laˈtarka n
podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło lommelykt

latarnia laˈtarʲɲa n
lampa przeznaczona do wysyłania sygnałów świetlnych fyr

latarnia morska laˈtarʲɲa ˈmɔrska n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego; fyr fyrtårn

latawiec laˈtavʲjɛʦ̑ n
zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi; drake

latać ˈlataʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) być w ruchu, śpieszyć się stjele
umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie fly

lato ˈlatɔ n
pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami; sommer sommar

latoś adv
(dawniej, dawny) dziś (gwarowe, gwara) (także (regionalizm śląski)) w tym, bieżącym roku i år

latynoamerykański adj
związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej latinamerikansk

laufer n
(przestarzałe, przestarzały) (szachy, pojęcie szachowe) (także (regionalizm śląski)) bierka poruszająca się po szachownicy na skos; løper
(włókiennictwo) rodzaj podłużnej serwety løper

lawa ˈlava n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej; lava

lawenda laˈvɛ̃nda n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie; lavendel

laweta laˈvɛta n
(motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów slepelastebil
(wojskowość, wojskowy) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych vogn

lawina laˈvʲĩna n
masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego; lavine

lać laʨ̑ v
wykonywać odlew (np. dzwonu, pomnika) helle

leader n
(socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca polityczny, społeczny, zawodowy fører

lecieć ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑ v
(potocznie, potoczny) płynąć, ciec gå
(potocznie, potoczny) szybko biec gå
o czasie szybko mijać gå
przemieszczać się w powietrzu fly
podróżować samolotem fly

leczyć ˈlɛʧ̑ɨʨ̑ v
przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby helbrede

ledwo ˈlɛdvɔ adv
… czasu: niedawno, dopiero co nettopp
… sposobu: z trudem nesten ikke

ledwo ˈlɛdvɔ conjunction
… wskazujący, że bardzo niewiele czasu upłynęło pomiędzy jednym zdarzeniem a drugim, że zaszły one niemal równocześnie: zaledwie, bezpośrednio / tuż po tym jak, gdy tylko, jak tylko straks

ledwo ˈlɛdvɔ particle
podkreślająca, że czegoś jest mniej, niż spodziewała się osoba mówiąca bare

legalnie adv
w sposób legalny; nie odchodząc od litery prawa lovlig

legalny lɛˈɡalnɨ adj
produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem lovlig
zgodny z prawem lovlig

legenda lɛˈɡɛ̃nda n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji; legende

legendarny ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ adj
fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend legendarisk

legislacyjny adj
dotyczący legislacji legislativ

legitymacja ˌlɛɟitɨ̃ˈmaʦ̑ʲja n
dokument potwierdzający tożsamość oraz przynależność do określonej grupy ludzi kort

lej lɛj n
duże, stożkowe wgłębienie krater

lejek n
urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszanie średnicy strumienia cieczy; trakt

lekarstwo lɛˈkarstfɔ n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy medisin

lekarz ˈlɛkaʃ n
(medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt; lege

lekarz stażysta ˈlɛkaʃ staˈʒɨsta n
absolwent studiów medycznych odbywający staż w szpitalu praktikant

lekceważenie ˌlɛkʦ̑ɛvaˈʒɛ̃ɲɛ n
traktowanie kogoś z pogardą, bez dostatecznej uwagi forakt

lekceważyć ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑ v
nie przywiązywać do czegoś wagi avfeie
traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania mislike

lekcja ˈlɛkʦ̑ʲja n
jednostka zajęć dydaktycznych undervisningstime

lekki ˈlɛcːi adj
o małej wadze, małym ciężarze lett

lekkoatleta ˌlɛkːɔaˈtlɛta n
(sport, sportowy) sportowiec uprawiający lekkoatletykę idrettsmann

lekkoatletyka ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka n
(sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty; friidrett

lekkomyślność ˌlɛkːɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑ n
cecha kogoś, kto jest lekkomyślny, niepoważny, zbyt lekko coś traktujący lettsindighet

lekkostrawny ˌlɛkːɔˈstravnɨ adj
taki, który jest łatwo przyswajany przez organizm, szybko trawiony losse

leksykografia n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników; leksikografi

leksykon n
publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej; ordbok

lektura n
to, co ktoś czyta lub będzie czytał lektyre
czynność czytania lektyre

lelek kozodój ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj n
(ornitologia, ornitologiczny) europejski ptak leśny ze sztywnymi piórami otaczającymi dziób; nattravn

lemiesz ˈlɛ̃mʲjɛʃ n
(technologia, technika, techniczny) element roboczy spycharki lub równiarki; barberkniv
(wojskowość, wojskowy) płyta przy lawecie działa zapobiegająca odrzutowi przy wystrzale spade
dolna część pługa odcinająca skibę; plogskjær

lemoniada ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada n
napój z cytryn limonade

lemur ˈlɛ̃mur n
(zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze; lemur

len lɛ̃n n
(botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion lin

lenistwo lɛ̃ˈɲistfɔ n
odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku latskap

leniuch n
(potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie) lat

leniwiec lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak; dovendyr

leniwy lɛ̃ˈɲivɨ adj
charakteryzujący się lenistwem lat

lepiej ˈlɛpʲjɛ̇j adv
(zobacz) dobrze god
nie powinno się (robić czegoś) bedre

lepiej późno niż wcale ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ proverb
sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale bedre sent enn aldri

lepiej zapobiegać niż leczyć proverb
bardziej opłaca się zapobieganie, niż naprawianie zaniedbań i błędów bedre å være på den sikre siden

lepra ˈlɛpra n
(medycyna, medyczny) trąd lepra

leprozorium ˌlɛprɔˈzɔrʲjũm n
izolowany zakład leczniczy dla chorych na trąd lub kolonia dla trędowatych; leprosarium

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu proverb
lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał én fugl i hånden er bedre enn ti på taket

lesbijka lɛzˈbʲijka n
homoseksualna kobieta; lesbe

lesbijski adj
dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom lesbisk

leszcz lɛʃʧ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna; brasme

leszczyna lɛʃˈʧ̑ɨ̃na n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Corylus L., rodzaj krzewów i drzew o jadalnych owocach, zwanych orzechami laskowymi; hassel

letni ˈlɛtʲɲi adj
o substancji: ciepły, lecz nie gorący lunken
taki, który odbywa się w lecie, odnosi się do lata; jest przystosowany do lata sommar

level n
(slangowo) poziom w grze gå videre til neste nivå

lew lɛf n
(zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych; løve

lewa ˈlɛva n
(termin karciany) karty wzięte przez gracza na jednym etapie rozgrywki horekunde

lewar n
(technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów jekke

lewarek lɛˈvarɛk n
(technologia, technika, techniczny) (mechanika) niezbyt dużych rozmiarów często poręczny rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów jekke

lewica lɛˈvʲiʦ̑a n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy; venstresiden

lewo ˈlɛvɔ n
lewa strona igjen

lewy ˈlɛvɨ adj
znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka venstre

leń lɛ̃ɲ n
człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy sofagris

leśnictwo lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną skogbruk

leśniczy lɛɕˈɲiʧ̑ɨ n
(leśnictwo) pracownik zajmujący się gospodarowaniem lasu, odpowiedzialny za obszar leśnictwa skogvokter

leśny ˈlɛɕnɨ adj
odnoszący się do lasu, mający związek z lasem skog

leżak ˈlɛʒak n
rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport sjeselong

leżeć ˈlɛʒɛʨ̑ v
zachowywać pozycję poziomą ligge

libacja lʲiˈbaʦ̑ʲja n
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwyczaj wylewania alkoholu, oliwy lub innych cennych płynów na ofiarę bogu; drikkofferet

libański lʲiˈbãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Liban libanesisk

liberalny ˌlʲibɛˈralnɨ adj
nieuznający przymusu, tolerancyjny tolerant

libido lʲiˈbʲidɔ n
(seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego; libido

libijski lʲiˈbʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Libia libysk

licencja lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego; lisens

lichwa ˈlʲixfa n
(pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze; åger

liczba ˈlʲiʤ̑ba n
(matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej); tall antall

liczba atomowa ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva n
(fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu; atomnummer

liczba niewymierna ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna n
(matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych; irrasjonale tal

liczba pierwsza ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa n
(matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą; primtall

liczba podwójna ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna n
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej; dualis

liczba pojedyncza ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a n
(gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy entall

liczbowy adj
dotyczący liczb: złożony z liczby, oparty na liczbach lub wyrażony liczbami antall

liczebnik lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik n
(gramatyka) nazwa liczby tal

liczi chińskie ˈlʲiʧ̑ʲi ˈçĩj̃sʲcɛ n
(botanika, botaniczny) Litchi chinensis, gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie litchi

licznik ˈlʲiʧ̑ʲɲik n
(matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową; teller

liczyć ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑ v
określać liczbę elementów składających się na dany zbiór regne
wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne regne
pokładać swoje zaufanie regne
brać pod uwagę, respektować betrakte

lid lʲit n
pierwszy, wprowadzający akapit artykułu lub informacji prasowej, ze streszczeniem treści i zachętą do zapoznania się z całością anbefaling

lider ˈlʲidɛr n
osoba dowodząca, zarządzająca pracą zespołu sjef

likier ˈlʲicɛr n
słodki i mocny napój alkoholowy; likør

lilak ˈlʲilak n
(botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych; syrin

lilia ˈlʲilʲja n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych; lilje

liliowy lʲiˈlʲjɔvɨ adj
(poetycki, poetycko) przypominający kolorem lilię syrin
dotyczący lilii, należący do lilii, zrobiony z lilii, związany z lilią lilje
mający kolor jasnofioletowy lub różowoniebieski , taki jak kolor kwiatu lilaka pospolitego lilla

limfa n
(fizjologia, fizjologiczny) płyn ustrojowy pośredniczący w wymianie składników między krwią i tkankami; chłonka; lymfe

limit ˈlʲĩmʲit n
granica niemożliwa do przekroczenia begrensning

limnologia ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska; limnologi

limo ˈlʲĩmɔ n
(potocznie, potoczny) podbite oko blått øye

limuzyna n
(motoryzacja) luksusowy samochód; limo

lina ˈlʲĩna n
elastyczne cięgno z włókna lub drutów; tau

linczować lʲĩn͇ˈʧ̑ɔvaʨ̑ v
(książkowy) dokonywać linczu lynsje

lingwista lʲĩŋɡˈvʲista n
(językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca lingvist

lingwistyczny adj
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty lingvistisk

lingwistyka lʲĩŋɡˈvʲistɨka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku lingvistikk

linia ˈlʲĩɲja n
kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka linje

linie lotnicze n
(lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego; flyselskap

linijka lʲĩˈɲijka n
przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości; linjal

liniowy lʲĩˈɲjɔvɨ adj
mający związek z linią lineær

lipa ˈlʲipa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., rodzaj drzew liściastych z podrodziny lipowatych; lind

lipiec ˈlʲipʲjɛʦ̑ n
siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); juli

lipień ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych; harr

lis lʲis n
(zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik z rodziny psów o długim i puszystym ogonie; rev

list lʲist n
wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie brev
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu brev
papier, na którym napisano wypowiedź (1.1) brev

lista ˈlʲista n
elementy zapisane w kolejności liste

listek ˈlʲistɛk n
(zdrobniale) od: liść blad
cienki, niewielki płatek, plasterek czegoś girspak
płaskie opakowanie pakke

listonosz lʲiˈstɔ̃nɔʃ n
pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki postmann

listopad lʲiˈstɔpat n
jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); november

listwa ˈlʲistfa n
kawałek drewna używany w budownictwie do wzmocnienia konstrukcji lub jako ozdoby list
pasek materiału używany do obszywania krawędzi ubrań bord

listwa przypodłogowa n
(budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze golvlist

liszka ˈlʲiʃka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) włochata gąsienica z twardą głową i licznymi odnóżami larve

lit lʲit n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3; litium

litera lʲiˈtɛra n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów; bokstav

literacki ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci adj
mający związek z literaturą litterær

literatka ˌlʲitɛˈratka n
pisarka forfatter

literatura ˌlʲitɛraˈtura n
wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym; litteratur

literować v
podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa stave

litewski lʲiˈtɛfsʲci adj
odnoszący się do Litwy lub Litwinów litauisk

litewski lʲiˈtɛfsʲci n
bałtyjski język używany przez Litwinów; litauisk

litografia ˌlʲitɔˈɡrafʲja n
(drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego; litografi
(sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1) litografi

litość ˈlʲitɔɕʨ̑ n
współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś medlidenhet

litr lʲitr̥ n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny; liter

liturgia lʲiˈturʲɟja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym liturgi

lizać ˈlʲizaʨ̑ v
dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym sleike

liść lʲiɕʨ̑ n
(botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu; blad løv

loch lɔx n
podziemne pomieszczenie pod dużą budowlą, najczęściej zamkiem, wykorzystywane dawniej jako więzienie; fangehull

locha ˈlɔxa n
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni purke

lodowaty ˌlɔdɔˈvatɨ adj
zimny jak lód, bardzo zimny iskald

lodowiec lɔˈdɔvʲjɛʦ̑ n
wolno płynąca rzeka lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu; isbre

lodowisko ˌlɔdɔˈvʲiskɔ n
miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach; skøytebane

lodołamacz ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑ n
statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków; isbryter

lody n
(spożywczy) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków is iskrem

lodówka lɔˈdufka n
pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze; kjøleskap

logarytm lɔˈɡarɨtm̥ n
(matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument; logaritme

logiczny lɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z logiką, zgodny z logiką logisk

logika ˈlɔɟika n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania; logikk
poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych logikk

logistyka n
(ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr; logistikk
(wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska; logistikk

lojalność n
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni lojalitet

lojalny lɔˈjalnɨ adj
rzetelny, uczciwy w relacjach z innymi tro

lokal ˈlɔkal n
(potocznie, potoczny) pub, bar, restauracja, klub plassere
mieszkanie lub pomieszczenie użytkowe plassere

lokalny lɔˈkalnɨ adj
(informatyka, informatyczny) widoczny tylko w obrębie danej procedury lub bloku, tworzona w momencie inicjowania bloku i niszczona w momencie kończenia bloku lokal
związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca lokal

lokomotywa ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva n
(kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; . lokomotiv

lokować v
(bankowość, bankowy) umieszczać pieniądze lub kosztowności tam, gdzie nie ulegną utracie, a nawet będzie możliwy z nich zysk investere
umieszczać w jakimś miejscu plassere

lont lɔ̃nt n
(wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika lunte

lorens ˈlɔrɛ̃w̃s n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103; lawrencium

lornetka lɔrˈnɛtka n
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych kikkert

los lɔs n
mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej lodd

losowy lɔˈsɔvɨ adj
przypadkowy, niezależny od decyzji tilfeldig

lot lɔt n
podróż, np. samolotem, balonem flukt
przemieszczanie się w jakiejś przestrzeni w powietrzu flukt

lotka ˈlɔtka n
(lotnictwo, lotniczy) ruchomy element skrzydła statku powietrznego, służący do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej; balanseror
strzałka do gry w lotki (1.5) bykse

lotnictwo lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ n
ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi; luftfart

lotniczy lɔtʲˈɲiʧ̑ɨ adj
związany z lotnictwem luftfart

lotnik ˈlɔtʲɲik n
(lotnictwo, lotniczy) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi flygeblad

lotnisko lɔtʲˈɲiskɔ n
wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych; flyplass

lotniskowiec ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑ n
(wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy; hangarskip

lotny adj
(fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący flyktig
łatwo unoszący się w powietrzu flyktig
cechujący się bystrością lub zwinnością frisk og rask
łatwo przemieszczający się uro

lotos ˈlɔtɔs n
(botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych; lotus

loża n
(architektura, architektoniczny) specjalne miejsce na widowni przeznaczone dla osobistości; boks

lub lup conjunction
spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa; eller

lubieżny luˈbʲjɛʒnɨ adj
rozpustny, sprośny kåt

lubić ˈlubʲiʨ̑ v
darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem like

lud lut n
warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie folk
zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędący narodem folk

ludność ˈludnɔɕʨ̑ n
ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium befolkning

ludobójstwo ˌludɔˈbujstfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie; folkemord

ludowy luˈdɔvɨ adj
dotyczący obszarów wiejskich i chłopów befolkning

ludzki ˈluʦ̑ʲci adj
odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka menneskelig
cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka menneskelig
(przenośnie, przenośnia) humanitarny, dobry menneskelig

lufa ˈlufa n
część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale; løp

luka ˈluka n
brak lub niedobór czegoś hull
puste miejsce hull

luka w prawie n
brak odpowiedniego przepisu prawnego, lub istnienie przepisu, który nie jest taki, jaki być powinien; skyteskår

lukrecja luˈkrɛʦ̑ʲja n
(botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji; lakris
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory lakris

luksemburski ˌluksɛ̃mˈbursʲci adj
odnoszący się do miasta Luksemburg luxembourgsk
odnoszący się do państwa Luksemburg luxembourgsk

luksus ˈluksus n
warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek; luksus

lulu ˈlulu v
(potocznie, potoczny) (infantylnie) spać ha det

lunatyk lũˈnatɨk n
(medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm søvngjenger

lunch n
posiłek we wczesniej porze obiadowej, głównie podczas przerwy w pracy lub na uczelni lunsj

luneta n
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw teleskop

lupa ˈlupa n
wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu; lupe

lustro ˈlustrɔ n
gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium; speil

luteranizm ˌlutɛˈrãɲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra; lutherdom

lutet ˈlutɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71; lutetium

lutownica ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania; loddebolt

luty ˈlutɨ n
drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) februar

luźny ˈluʑnɨ adj
swobodny, niewymuszony tilfeldig

lwi lvʲi adj
właściwy lwu, należący do lwa løve

lwia część ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ idiom
ironiczne określenie zagarniętej całości lub niemalże całości, jako efekt współpracy z kimś silniejszym brorpart

lwica ˈlvʲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica lwa løvinne

lód lut n
stały stan skupienia wody; is
(potocznie, potoczny) lodowisko is
często w lm deser przyrządzany ze zmrożonego mleka, czasem z dodatkiem owoców oraz innych substancji is

ląd lɔ̃nt n
obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów; land

lądować lɔ̃nˈdɔvaʨ̑ v
osiadać na czymś – z powietrza lub wody lande

lędźwie ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ n
(anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą lende

lęk lɛ̃ŋk n
uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne angst
(psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny; angst

lękliwy lɛ̃ŋkˈlʲivɨ adj
(o osobach) skłonny do lęku, dający się łatwo nastraszyć beskjeden

lśniący ˈl̥ʲɕɲɔ̃nʦ̑ɨ adj
taki, który lśni, błyszczy, świeci, bije blaskiem glanset

lśnić l̥ʲɕɲiʨ̑ v
świecić, błyszczeć, odbijać światło skimra

lżyć v
obrażać kogoś, obrzucać kogoś obelgami krenke

machać ˈmaxaʨ̑ v
szybko, wahadłowo ruszać czymś vinke

machlojka n
(potocznie, potoczny) nieuczciwa aktywność mająca na celu osiągnięcie korzyści lub ukrycie czegoś lurendreieri

macierz ˈmaʨ̑ɛʃ n
(dawniej, dawny) (także (regionalizm śląski)) matka mamma
(matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia; matrise

macierzanka ˌmaʨ̑ɛˈʒãnka n
(botanika, botaniczny) Thymus L., liczący 35 gatunków rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych; timian

macocha maˈʦ̑ɔxa n
żona ojca, ale nie matka stemor

maczuga n
jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu; klubbe

madejowe łoże ˌmadɛˈjɔvɛ ˈwɔʒɛ n
(historia, historyczny, historycznie) narzędzie tortur w formie ławy z kołowrotem do rozciągania kończyn; fole

mag mak n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Biblii: wschodni mędrzec, jeden z Trzech Króli mager
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w starożytnej Persji: kapłan (członek kasty kapłańskiej), który zajmował się astrologią i magią mager
osobnik, który wprawnie włada magią mistyczną trollmann

magazyn maˈɡazɨ̃n n
czasopismo tidsskrift

magia ˈmaɟja n
praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne; magi

magiczny maˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z magią magisk

magik ˈmaɟik n
osoba robiąca sztuczki mające sprawiać wrażenie magii magiker

magnes ˈmaɡnɛs n
przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów); magnet

magnetofon ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej; båndopptaker

magnetyczny ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ adj
(fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes magnetisk
taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym) magnetisk

magnetyzm n
(fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych magnetisme
(przenośnie, przenośnia) siła przyciągająca magnetisme
(przestarzałe, przestarzały) (filozofia, filozoficzny) tajemnicza siła tkwiąca w istocie żywej, która wpływa na inne jednostki mesmerisme

magnez ˈmaɡnɛs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12 magnesium

maj maj n
piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) mai

majeranek ˌmajɛˈrãnɛk n
(botanika, botaniczny) roślina uprawna stosowana w lecznictwie i gastronomii; merian
(kulinaria) przyprawa z suszonych pędów majeranku (1.1) merian

majestat n
dostojeństwo, powaga lub okazałość jakichś osób, zjawisk lub rzeczy storslagenhet

majonez maˈjɔ̃nɛs n
(kulinaria) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju majones

major ˈmajɔr n
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana; dur

majtki ˈmajtʲci n
(krawiectwo) dolna część bielizny okrywająca biodra; underbukse

majątek maˈjɔ̃ntɛk n
bogactwo, fortuna formue
posiadłość ziemska riddergods

majątkowy ˌmajɔ̃ntˈkɔvɨ adj
dotyczący majątku stoff

majętny maˈjɛ̃ntnɨ adj
posiadający duży majątek rik

mak mak n
(botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych; valmue

makaron maˈkarɔ̃n n
(spożywczy) (kulinaria) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli; makaroni

makolągwa ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach; tornirisk

makrela maˈkrɛla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus; makrell

maksyma n
(literacko) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania leveregel

malajski maˈlajsʲci adj
dotyczący Malezji, pochodzący z Malezji, taki jak na Malezji malayisk

malajski maˈlajsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów malayisk

malaria maˈlarʲja n
(medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej; malaria

malarstwo maˈlarstfɔ n
(sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana); maleri

malarz ˈmalaʃ n
(budownictwo) rzemieślnik, który maluje ściany i inne części budynku maler
(sztuka) artysta, który maluje obrazy maler

maleć ˈmalɛʨ̑ v
stawać się mniejszym avslå

malina maˈlʲĩna n
(botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych; bringebær bringebærbusk
(potocznie, potoczny) (kulinaria) owoc maliny właściwej (1.2) bringebær
(botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej bringebær

malinka maˈlʲĩnka n
(potocznie, potoczny) ślad na skórze po intensywnym pocałunku; sugemerke

malinowy ˌmalʲĩˈnɔvɨ adj
mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony bringebær
przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin prompelyd

malować maˈlɔvaʨ̑ v
nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem lakkere
tworzyć obraz lub dzieło malarskie male
robić makijaż (nakładać szminkę na usta, tusz na rzęsy, cienie na powieki, róż na policzki itp.) finne på
(o uczuciu, stanie ducha) ukazywać się, uwidaczniać się na twarzy lub w postawie człowieka male

malowniczy adj
pełny walorów malarskich pittoresk

maltański malˈtãj̃sʲci adj
(geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Malta maltesisk
(geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta maltesisk

maltretowanie ˌmaltrɛtɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: maltretować misbruk

malutki maˈlutʲci adj
bardzo mały; (zdrobniale) od: mały minutt

mama ˈmãma n
(potocznie, potoczny) matka mamma

mamka ˈmãmka n
kobieta karmiąca piersią cudze dziecko amme

mamut ˈmãmut n
(zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius wymarły ssak z rodziny słoniowatych; mammut

manat ˈmãnat n
(zoologia, zoologiczny) duży ssak wodny ciepłych wód przybrzeżnych; manat

mandat ˈmãndat n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie; bot

mandatowy adj
odnoszący się do mandatu, związany z mandatem obligatorisk

mandola mãnˈdɔla n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny, szarpany instrument strunowy; mandola

mandolina ˌmãndɔˈlʲĩna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny; mandolin

mandragora ˌmãndraˈɡɔra n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1), której ze względu na kształt korzeni przypominający postać ludzką, przypisywano dawniej lecznicze i magiczne własności alruner

manewr ˈmãnɛfr̥ n
zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej; manøver
zręczne posunięcie manøver
zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania manøver

manga ˈmãŋɡa n
japoński komiks; erme

mangan ˈmãŋɡãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25; mangan

mango ˈmãŋɡɔ n
(kulinaria) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1) mango

mangusta mãŋˈɡusta n
(zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki; mungo

manipulować ˌmãɲipuˈlɔvaʨ̑ v
obsługiwać coś wykorzystując jakiś układ sterowania klare

mankiet ˈmãŋʲcɛt n
(krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę mansjett

manko ˈmãŋkɔ n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) niedobór towarów lub pieniędzy w sklepie, kasie, magazynie itp. w stosunku do stanu wynikającego z ewidencji; underskudd

manometr mãˈnɔ̃mɛtr̥ n
przyrząd do mierzenia ciśnienia; manometer

mantykora n
(mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil; mantikora

manufaktura n
(historia, historyczny, historycznie) przedsiębiorstwo, w którym produkcja oparta jest na pracy ręcznej, charakterystyczne dla wczesnego kapitalizmu; verksted

manul n
(zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych; pallaskatt

manuskrypt mãˈnuskrɨpt n
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie; manuskript

manx mãŋks n
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man; mansk

maoizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin; maoisme

mapa ˈmapa n
graficzne odwzorowanie terenu, także nieba; kart

marathi n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra; marathi

marcepan marˈʦ̑ɛpãn n
(kulinaria) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych; marsipan

marchew ˈmarxɛf n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.; gulrot

marchewkowy ˌmarxɛfˈkɔvɨ adj
przyrządzony z marchewki, z dodatkiem marchewki gulrot

marchia n
(historia, historyczny, historycznie) (administracja) w Imperium Karolińskim oraz w Świętym Cesarstwie Rzymskim okręg przygraniczny zarządzany przez margrabię; flekk

margaryna ˌmarɡaˈrɨ̃na n
(kulinaria) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych; margarin

marihuana ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna n
substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych; marihuana

marina maˈrʲĩna n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) port dla jachtów; marine

marine n
(wojskowość, wojskowy) żołnierz brytyjskiej lub amerykańskiej piechoty morskiej marin

marionetka ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków marionett

marka ˈmarka n
znak na produktach danej firmy brennemerke

marksizm ˈmarʲcɕism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego; marxisme

marmur ˈmarmur n
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny; marmor

marmurowy ˌmarmuˈrɔvɨ adj
wykonany z marmuru, zbudowany z marmuru klinkekule

marnieć v
stawać się marnym, słabszym visne

marność ˈmarnɔɕʨ̑ n
bycie ulotnym, nietrwałym, bezcelowym, bez wartości forfengelighet

marny ˈmarnɨ adj
będący w złym stanie, o niewielkiej wartości ynkelig

marokański ˌmarɔˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do Maroka marokkansk

marsjański marˈsʲjä̃j̃sʲci adj
(przymiotnik) od Mars marsboer

marsz marʃ n
przemieszczanie się, pochód wojsk; forløp
rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy forløp
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice; forløp

marszałek marˈʃawɛk n
(wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce; marskalk

marszczyć v
ulegać zmarszczeniu, pokrywać się zmarszczkami fold

marszruta marʃˈruta n
wyznaczona trasa dojazdu, dojścia, dotarcia do jakiegoś celu reisehåndbok

martwa natura ˈmartfa naˈtura n
(sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp. stilleben

martwy ˈmartfɨ adj
taki, który umarł død

marynarka ˌmarɨ̃ˈnarka n
(wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie albo ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu marine

marynarka wojenna ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa n
(wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa; marine

marynarz maˈrɨ̃naʃ n
człowiek należący do załogi okrętu lub statku; sjømann

marynistyczny adj
(sztuka) związany tematycznie z morzem marin

marynować v
(kulinaria) zaprawiać w zalewie octowej marinere

marzec ˈmaʒɛʦ̑ n
trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) mars

marzenie maˈʒɛ̃ɲɛ n
(przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego draum
ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu draum
fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś draum

marzenie ściętej głowy maˈʒɛ̃ɲɛ ˈɕʨ̑ɛ̃ntɛj ˈɡwɔvɨ n
(przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, niedostępnego dla kogoś luftslott

marzyć ˈmaʒɨʨ̑ v
myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło drømme

masa ˈmasa indefiniteCardinalNumeral
bardzo dużo czegoś, mnóstwo oversvømme

masa ˈmasa n
(elektryczność) połączenie wyrównujące potencjały z potencjałem ziemi lub z przewodem ochronnym; bakke
(fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii; masse

masa perłowa ˈmasa pɛrˈwɔva n
ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków; perlemor

masakra maˈsakra n
umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny; massakre

masaż ˈmasaʃ n
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała; massasje

maska ˈmaska n
część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik kyse

maskonur maˈskɔ̃nur n
(ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku; lunde lundefugl

masochizm maˈsɔçism̥ n
(psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia masokisme
przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom; masokisme

masowy maˈsɔvɨ adj
obejmujący, dotyczący dużej liczbę ludzi, zwierząt lub przedmiotów i massevis

masturbacja ˌmasturˈbaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm onani

masturbować ˌmasturˈbɔvaʨ̑ v
pobudzać narządy płciowe w celu wywołania rozkoszy seksualnej – bez udziału partnera lub z jego wyłącznie biernym udziałem masturbere

masyw ˈmasɨf n
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę fjellkjede

masywny adj
o mocnej budowie i dużym ciężarze fjellkjede

maszt maʃt n
(architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie; olden
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki; mast

maszyna maˈʃɨ̃na n
urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy maskin

maszyna do pisania maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa n
(technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie mechaniczne do pisania tekstów; skrivemaskin

maszyna do szycia maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a n
urządzenie do łączenia kawałków elastycznych materiałów za pomocą nici poprzez utworzenie szwu; symaskin

maszynista ˌmaʃɨ̃ˈɲista n
(kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg; lokfører

maszynka do golenia maˈʃɨ̃nka ˌdɔ‿ɡɔˈlɛ̃ɲa n
narzędzie służące do usuwania w bezpieczny sposób owłosienia ciała barberhøvel

masło ˈmaswɔ n
(spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka; smør

masło orzechowe ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ n
(kulinaria) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej; peanøttsmør

mat mat n
(szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść; sjakkmatt

mata ˈmata n
(sport, sportowy) miękkie pokrycie podłogi używane podczas ćwiczeń i zawodów sportowych matte
plecionka z trzciny, słomy, trawy morskiej lub innych tworzyw, służący wieszania na ścianie, przykrywania podłóg, blatów, ładunków itp. matte

matematyczny ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z matematyką matematisk

matematyk ˌmatɛ̃ˈmatɨk n
osoba zajmująca się zawodowo matematyką matematiker

matematyka ˌmatɛ̃ˈmatɨka n
(edukacja, edukacyjny) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych; matematikk

materac maˈtɛraʦ̑ n
duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych; madrass

materializm ˌmatɛrʲˈjalʲism̥ n
kierowanie się w życiu względami materialnymi materialisme

materialny ˌmatɛrʲˈjalnɨ adj
dotyczący materii, związany z pojęciem materii materiell
związany z dobrami finansowymi, ekonomicznymi materiell

materiał maˈtɛrʲjaw n
to, z czego są wytwarzane przedmioty materiale

materiał wybuchowy maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ n
związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry; sprengstoff

matka ˈmatka n
rodzic płci żeńskiej; mor

matka pszczela n
(pszczelarstwo, pszczelarski) jedyna dojrzała płciowo samica w rodzinie pszczoły miodnej dronning

matkojebca ˌmatkɔˈjɛpʦ̑a n
(wulgarnie, wulgaryzm) (rzadki, rzadko używany) mężczyzna utrzymujący kontakty seksualne z własną matką drittsekk
(wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny drittsekk

matma ˈmatma n
(potocznie, potoczny) lekcja matematyki matte
(potocznie, potoczny) przedmiot matematyki matte

matnia ˈmatʲɲa n
(przenośnie, przenośnia) sytuacja bez wyjścia felle
(łowiectwo, łowiecki) sidła, pułapka felle

matura maˈtura n
egzamin zdawany po ukończeniu szkoły średniej; abitur

mauzoleum ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm n
(architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję; mausoleum

mazurek maˈzurɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla; pilfink

mało ˈmawɔ adv
w niewielkim stopniu litt

mało ˈmawɔ indefiniteCardinalNumeral
niewielka ilość czegoś lub kogoś litt

małpa ˈmawpa n
(zoologia, zoologiczny) człekokształtne zwierzę z rzędu naczelnych; ape apekatt

mały ˈmawɨ adj
mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski liten

mały palec ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑ n
(anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi lillefinger

małż mawʃ n
(zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak; musling

małżeński mawˈʒɛ̃j̃sʲci adj
dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem bryllup

małżeństwo mawˈʒɛ̃j̃stfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci; ekteskap

małżonek mawˈʒɔ̃nɛk n
mąż (czyjś) ektefelle
mąż lub żona (czyiś) ektefelle

małżonka mawˈʒɔ̃nka n
(podniośle) cudza żona ektefelle

mdleć mdlɛʨ̑ v
tracić przytomność, najczęściej na skutek braku tlenu w mózgu besvime

mdły mdwɨ adj
bez wyrazistego smaku flau

mebel ˈmɛbɛl n
ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń; møbel

mecenas mɛˈʦ̑ɛ̃nas n
osoba lub instytucja, która finansuje artystę, rzadziej również naukowców (sprawuje mecenat); mesen

mech mɛx n
(botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach mose

mechaniczny ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki mekanikk

mechanika mɛˈxãɲika n
(technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów; mekanikk

mecz mɛʧ̑ n
(sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy kamp

meczet ˈmɛʧ̑ɛt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie; moské

medal ˈmɛdal n
niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie; gullmedalje

medalion mɛˈdalʲjɔ̃n n
(jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę; medaljong

mediana mɛˈdʲjãna n
(statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb); median

meduza mɛˈduza n
(zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską; manet

medycyna ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia, medisin

medytować ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) pogrążać się w myślach vurdere

meitner ˈmajtnɛr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109; meitnerium

meksykański ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Meksyk mexicansk

melancholia ˌmɛlãnˈxɔlʲja n
(psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia melankoli

melancholijny adj
wyrażający melancholię lub skłonny do niej melankoli

melodia mɛˈlɔdʲja n
ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość; melodi

melodyjny adj
o przyjemnym brzmieniu iørefallende

melon ˈmɛlɔ̃n n
(spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1) melon

melonik mɛˈlɔ̃ɲik n
sztywny, półkolisty kapelusz męski klokke

mem mɛ̃m n
dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury; mem
śmieszna idea, obrazek, powielany w internecie mem

mendelew mɛ̃nˈdɛlɛf n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101; mendelevium

mendoweszka ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda; flatlus

menstruacja ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych; menstruasjon

menu n
(informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu meny
karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji meny

merdać ˈmɛrdaʨ̑ v
o psie: machać ogonem najczęściej z radości logre

meta ˈmɛta n
(sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach finish

metabolizm ˌmɛtaˈbɔlʲism̥ n
(biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie; stoffskifte

metafizyka n
(filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu metafysikk

metafora ˌmɛtaˈfɔra n
(językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia; metafor

metal ˈmɛtal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych; metall

metaliczny adj
(chemia, chemiczny) o cechach metalu lub zawierający w składzie metal metallisk

metalowy ˌmɛtaˈlɔvɨ adj
związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu metalisk

metamorfoza n
przekształcenie się jednej formy, postaci, struktury w inną metamorfose

metan ˈmɛtãn n
(chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy; metan

metempsychoza n
reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz sjelevandring

meteor mɛˈtɛɔr n
(astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid); meteor

meteorolog ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk n
specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę meteorolog

meteorologia ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody; meteorologi

meteoryt ˌmɛtɛˈɔrɨt n
(astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni; meteoritt

metoda mɛˈtɔda n
sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu metode måte

metr mɛtr̥ n
odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy; meter

metr kwadratowy ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ n
(matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra; kvadratmeter

metr sześcienny n
(jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra; kubikkmeter

metro ˈmɛtrɔ n
podziemna kolej miejska T-bane

metrologia ˌmɛtrɔˈlɔɟja n
nauka o miarach, systemach mierzenia i przyrządach pomiarowych; metrologi

metropolia ˌmɛtrɔˈpɔlʲja n
(geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju metropol

mewa ˈmɛva n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o gęstym upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach basenów wodnych; måke

mezozoik ˌmɛzɔˈzɔ<sup>j</sup>ik n
(geologia, geologiczny) jedna z er geologicznych; Mesozoikum

mgnienie oka ˈmʲɟɲɛ̇̃ɲɛ ˈɔka n
moment, chwila øyeblikk

mgła mɡwa n
zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność; tåke skodde

mgławica mɡwaˈvʲiʦ̑a n
(astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego; stjernetåke

miami n
język Indian z plemienia Miami Miami

mianować v
określać nazwą utnevne

mianownik mʲjãˈnɔvʲɲik n
(matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową; nevner

miara ˈmʲjara n
(matematyka, matematyczny) rodzaj funkcji umożliwiający wyznaczanie „rozmiaru” zbioru; mål
metoda szacowania lub pomiaru mål
odmierzona ilość mål
rozmiar mål

miasteczko mʲjaˈstɛʧ̑kɔ n
małe miasto tettsted

miasto ˈmʲjastɔ n
(administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie; by
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1) by
(potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1) by

miau mʲjaw interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota mjau

miauczeć ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑ v
o kocie: wydawać charakterystyczny głos mjaue

miał mʲjaw n
drobne cząstki niektórych substancji stałych dust

miażdżyca mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a n
(medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych; aterosklerose åreforkalkning

miażdżyć v
rozbijać na miazgę sammenpresse

miech mʲjɛx n
(technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach blåsebelg

miecz mʲjɛʧ̑ n
obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem; sverd

miecznik ˈmʲjɛʧ̑ʲɲik n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec sverdfisk

miedza ˈmʲjɛʣ̑a n
wąski pas ziemi będący granicą między obszarami rolnymi, działkami budowlanymi; bjelke

miedziany mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ adj
zawierający miedź lub zrobiony z miedzi kobber

miedź mʲjɛ̇ʨ̑ n
(chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29; kobber kopper

miejsce ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ n
obszar lub punkt w przestrzeni sted

miejscownik mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik n
(gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?; lokativ

miejscowość mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑ n
jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą identifisere

miejscowy mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɨ adj
związany z jakimś miejscem lokal
(medycyna, medyczny) dotyczący ograniczonego miejsca na ciele lokal

miejscowy mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɨ n
(potocznie, potoczny) stały mieszkaniec jakiejś miejscowości lokal

miejski ˈmʲjɛ̇jsʲci adj
związany z miastem bymessig

mielizna mʲjɛˈlʲizna n
płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece; sandbanke

mielonka mʲjɛˈlɔ̃nka n
(potocznie, potoczny) (spożywczy) konserwa zawierająca mięso mielone, sól, przyprawy i ewentualnie inne składniki typu konserwanty, zagęszczacze; sende søppelpost

mienie ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność; gods

mierzyć ˈmʲjɛʒɨʨ̑ v
liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar måle

miesiąc ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ n
jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku; måned

miesiąc miodowy ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ n
pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje hvetebrødsdager

miesięcznie mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ adv
w ciągu miesiąca; dotyczy ilości czegoś månedlig

miesięcznik mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
czasopismo wydawane co miesiąc månedlig

miesięczny mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
związany z okresem jednego miesiąca månedlig

mieszanina ˌmʲjɛʃãˈɲĩna n
połączenie dwóch lub więcej substancji, które po zmieszaniu zachowują swoje właściwości blande
połączenie różnorodnych właściwości, cech. pojęć blande

mieszać ˈmʲjɛʃaʨ̑ v
łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją) blande mikse
dodawać, łączyć pojęcia itp. blande mikse

mieszczaństwo mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ n
(dawniej, dawny) ogół mieszkańców miast, zwłaszcza ich zamożniejszych warstw borgarskap
(historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast; borgarskap

mieszkanie mʲjɛˈʃkãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: mieszkać bo
miejsce, gdzie dana osoba mieszka -es
zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi; leilighet

mieszkaniec mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑ n
osoba, która gdzieś mieszka (żyje) innbygger

mieszkanka mʲjɛˈʃkãnka n
kobieta na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście) innbygger

mieszkać ˈmʲjɛʃkaʨ̑ v
przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem bo

mieć mʲjɛ̇ʨ̑ v
być w posiadaniu czegoś, posiadać coś ha
czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika ha
dysponować środkami na wykonanie czegoś ha

mieć czyste sumienie ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈʧ̑ɨstɛ sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ v
postępować moralnie, uczciwie ha rent mel i posen

mieć miejsce ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ idiom
rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć finne sted

mieć na imię ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈĩmʲjɛ v
posiadać, nosić jakieś imię nadane aktem urodzenia hete

mieć nadzieję ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ v
wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że håpe

mieścić ˈmʲjɛ̇ɕʨ̑iʨ̑ v
być siedzibą sete
zawierać coś w środku holde
być wystarczająco małym, aby znaleźć się w środku czegoś deilig

migdał ˈmʲiɡdaw n
(kulinaria) jadalna pestka owocu migdałowca pokryte brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej; mandelfarget
(zobacz) migdałowiec mandelfarget

migdałowiec n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku mandelfarget

migdałowiec pospolity n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z gatunku (1.1), uprawiane, o owocach z jadalnym nasieniem mandelfarget

migdałowy ˌmʲiɡdaˈwɔvɨ adj
zrobiony z migdałów lub z ich znacznym dodatkiem mandelfarget
(przenośnie, przenośnia) przypominający migdał, kształtem, kolorem lub zapachem mandel

migotanie przedsionków ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf n
(medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca; atrieflimmer

migotać v
świecić w sposób przerywany lub krótko anelse

migrena mʲiˈɡrɛ̃na n
(medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami; migrene

mikrobiologia ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem; mikrobiologi

mikrofon mʲiˈkrɔfɔ̃n n
urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia; mikrofon

mikrometr n
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra; mikrometer
(technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości mikrometer

mikroskop mʲiˈkrɔskɔp n
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem; mikroskop

miks mʲiks n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki połączone przez mikser; efekt miksowania blande
(potocznie, potoczny) mieszanka, mieszanina blande

mila ˈmʲila n
jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych; mile

milczek ˈmʲilʧ̑ɛk n
człowiek małomówny, milczący blåskjell

milczenie mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
nieodzywanie się, niemówienie ro

milczący adj
przebiegający bez użycia słów stum

mile ˈmʲilɛ adv
od przym. → miły vennlig

milenium n
okres tysiąca lat millennium

miliarder mʲiˈlʲjardɛr n
osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy milliardær

milimetr mʲiˈlʲĩmɛtr̥ n
tysięczna część metra; millimeter

militaria ˌmʲilʲiˈtarʲja n
sprawy dotyczące wojskowości, także przedmioty związane z wojskiem, zwłaszcza z jego uzbrojeniem i umundurowaniem militær

militarny ˌmʲilʲiˈtarnɨ adj
związany z wojskiem, wojskowością lub wojną militær

militaryzm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne militarisme

mimo ˈmʲĩmɔ preposition
wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają tross

mimo to
…przyłączająca zdanie współrzędne, którego treść jest sprzeczna z tym, co można zrozumieć z wcześniejszego wypowiedzenia enda

mina ˈmʲĩna n
wyraz twarzy mine
(wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara; mine

minaret mʲĩˈnarɛt n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę; minaret

mineralny adj
nie będący organicznym mineral

mineralogia ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja n
(geologia, geologiczny) nauka o minerałach; mineralogi

minerał mʲĩˈnɛraw n
(geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną; mineral

minimalizm n
ograniczenie do minimum wymagań, potrzeb, dążeń (et cetera) minimalisme

minister mʲĩˈɲistɛr n
urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem; minister

ministerstwo ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ n
urząd, którego szefem jest minister ministerium

minowy adj
(wojskowość, wojskowy) obsiany minami min

minus ˈmʲĩnus conjunction
oprócz, z wyjątkiem minus

minus ˈmʲĩnus n
(termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera; minus
ujemna cecha czegoś ulempe

minuta mʲĩˈnuta n
jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu); minutt

mion n
(fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego myon

miotacz ˈmʲjɔtaʧ̑ n
(wojskowość, wojskowy) broń, która wyrzuca coś na większy dystans, np. granaty, ogień, kamienie lub miny flammekaster

miotła ˈmʲjɔtwa n
narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy; kost

mirra ˈmʲirːa n
żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec; myrra

mirt mʲirt n
(botanika, botaniczny) Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa; myrte

misa ˈmʲisa n
duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia skål

miseczka mʲiˈsɛʧ̑ka n
każda z dwóch części stanika osłaniająca pierś kopp

misie-patysie ˈmʲiɕɛ paˈtɨɕɛ n
dziecięca gra towarzyska o literackiej proweniencji, polegająca na umiejętnym zrzucaniu patyka z mostu tak, aby wypłynął z drugiej strony jako pierwszy; pinneleken

misja ˈmʲisʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców misjon
posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania misjon

misjonarz mʲiˈsʲjɔ̃naʃ n
duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej misjonær

miska ˈmʲiska n
mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; bolle
plastikowe lub blaszane naczynie średnich rozmiarów do różnych potrzeb skjeblad

misterium n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) coś tajemniczego, niezrozumiałe zjawisko mysterium

mistrz mʲisṭʃ n
osoba najlepsza w czymś mester

mistyfikacja ˌmʲistɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
(książkowy) celowe wprowadzenie kogoś w błąd przez zaaranżowanie sytuacji stwarzającej pozorów prawdy, a nie będącej prawdą; także: to, co jest rezultatem takiego działania; bedrag

mit mʲit n
baśń, stara opowieść fantastyczna; myte

mitologia ˌmʲitɔˈlɔɟja n
funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań; mytologi
nauka zajmująca się mitami mytologi

mitra ˈmʲitra n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego; mitra

mityczny mʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z mitem, mitologią mytisk

mizantropijny adj
charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom misantropisk

mizerny mʲiˈzɛrnɨ adj
niewielki, zbyt mały blakk

miód mʲjut n
(spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły; honning

miód pitny ˈmʲjut ˈpʲitnɨ n
(kulinaria) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw; mjød

miąższ mʲjɔ̃w̃ʃ n
miękka, wewnętrzna część czegoś, głównie owoców kjøtt

mięczak ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak n
(zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne; bløtdyr

między ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ preposition
…używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami mellom

między innymi adv
fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa blant annet

międzynarodowy ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ adj
taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów internasjonal

międzyrostek ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈrɔstɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany między dwoma leksemami, np. morfem między dwoma rdzeniami; fugemorfem

miękki ˈmʲjɛ̃ŋʲci adj
taki, który łatwo ugina się pod naciskiem myk

mięsień ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu; muskel

mięsny ˈmʲjɛ̃w̃snɨ adj
dotyczący mięsa kjøtt
zrobiony z mięsa, zawierający mięso kjøtt

mięso ˈmʲjɛ̃w̃sɔ n
(spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia; kjøtt

mięso mielone ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ n
(kulinaria) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na rodzaj) trippe

mięsożerny ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ adj
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem kjøttetende

mięta ˈmʲjɛ̃nta n
(botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu; mynte

miętus ˈmʲjɛ̃ntus n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone; lake

miło ˈmʲiwɔ adv
od: miły fin

miłosierdzie ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ n
okazywane współczucie, dobroć lub litość barmhjertighet

miłosny mʲiˈwɔsnɨ adj
dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś elske

miłostka mʲiˈwɔstka n
(książkowy) mało istotny, krótkotrwały romans grøt

miłować mʲiˈwɔvaʨ̑ v
(literacko) (przestarzałe, przestarzały) darzyć kogoś miłością elske
(literacko) (przestarzałe, przestarzały) uwielbiać coś, mieć zamiłowanie do czegoś elske

miłość ˈmʲiwɔɕʨ̑ n
uczucie, którym się darzy kochaną osobę; kjærlighet
osoba, którą się kocha kjærlighet

miły ˈmʲiwɨ adj
uprzejmy, serdeczny snill
wywołujący przyjemne uczucie koselig

miś mʲiɕ n
zabawka wyobrażająca misia (1.1); teddybjørn

mlecz mlɛʧ̑ n
(botanika, botaniczny) Sonchus L., liczący około 60 gatunków rodzaj roślin z rodziny astrowatych; løvetann
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) løvetann
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) mniszek lekarski løvetann

mleczarnia n
miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko meieri

mleczarstwo n
przetwórstwo mleka; skup, składowanie i przerób mleka oraz sprzedaż powstałych przetworów meieri-

mleczny ˈmlɛʧ̑nɨ adj
(zootechnika, zootechniczny) o zwierzętach hodowanych dla mleka: wydajny, dający dużo mleka meieri-

mleko ˈmlɛkɔ n
(spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu melk mjølk

mleko sojowe ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ n
tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi; soyamelk

mleć mlɛʨ̑ v
powoli coś żuć tygge
rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów male

mnich mʲɲix n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich munk

mniej więcej ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj
szacunkowe podanie miary, wielkości om lag

mniemać ˈmʲɲɛ̃maʨ̑ v
(książkowy) przypuszczać coś, wnioskować anta

mnogość ˈmnɔɡɔɕʨ̑ n
(matematyka, matematyczny) zbiór sette sammen

mnożyć ˈmnɔʒɨʨ̑ v
powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać øke

mobilny adj
taki, który można przenosić, używać w różnych miejscach bevegelig

moc mɔʦ̑ n
(fizyka, fizyczny) ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach; effekt

mocno ˈmɔʦ̑nɔ adv
w sposób mocny sterk

mocny ˈmɔʦ̑nɨ adj
bardzo silny sterk
o wysokim stężeniu, o wysokiej zawartości jakiejś substancji w czymś sterk
wytrzymały sterk

mocny jak byk adj
(potocznie, potoczny) bardzo silny sterk som en bjørn

mocz mɔʧ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt; urin

moczowy mɔˈʧ̑ɔvɨ adj
związany z moczem, dotyczący moczu urin

moda ˈmɔda n
zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa mote

modem ˈmɔdɛ̃m n
(informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót; modem

modliszka mɔˈdlʲiʃka n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy; kneler

modlitwa mɔˈdlʲitfa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum; bønn

modlić się ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś be

modrzew ˈmɔḍʒɛf n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo iglaste z rodzaju (1.1), o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę lerk

moduł n
wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości modul

modyfikować ˌmɔdɨfʲiˈkɔvaʨ̑ v
wprowadzać zmiany endre

mogiła mɔˈɟiwa n
miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary grav

moher ˈmɔxɛr n
wełna z kóz angorskich; mohair

moja ˈmɔja pronoun
(mianownik) lp (rodzaj żeński) od: mój min

mojito n
(kulinaria) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty; mojito

mokry ˈmɔkrɨ adj
pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą våt

mol mɔl n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI; mol

molekularny adj
dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś molekylær

molekuła ˌmɔlɛˈkuwa n
(chemia, chemiczny) obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi; molekyl

moleskin n
(włókiennictwo) tkanina bawełniana imitująca skórę; pilot

molibden mɔˈlʲibdɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42; molybden

molo ˈmɔlɔ n
pomost spacerowy wychodzący w morze; molo

moment ˈmɔ̃mɛ̃nt n
krótki odcinek czasu øyeblikk

monarcha mɔ̃ˈnarxa n
osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim; monark

monarchia mɔ̃ˈnarçja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą; monarki

monarchiczny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący monarchii, związany z monarchią (formą rządu) monarkisk

monastyr n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) klasztor we wschodnim chrześcijaństwie; kloster

moneta mɔ̃ˈnɛta n
metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy; mynt

mongolski mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci adj
odnoszący się do Mongolii lub Mongołów mongol

mongolski mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci n
język urzędowy Mongolii; mongolsk

monitor mɔ̃ˈɲitɔr n
(marynarka) (wojskowość, wojskowy) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru; overvåke
(technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera billedskjerm

monocykl mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥ n
rower z jednym kołem etthjulssykkel

monoftong mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk n
(językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy monoftong

monoftongizacja ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong; monoftongering

monografia ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja n
(literacko) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu; monografi

monopol mɔ̃ˈnɔpɔl n
(handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo; monopol

monstrancja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej forvaring

montaż ˈmɔ̃ntaʃ n
(maszynoznawstwo) (technologia, technika, techniczny) czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość; forsamling

montować mɔ̃nˈtɔvaʨ̑ v
instalować, zakładać, umocowywać deilig
łączyć części filmu, audycji w całość redigere

mop mɔp n
zmywak do podłogi na kiju mopp

moralność mɔˈralnɔɕʨ̑ n
zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe; etikk

moratorium ˌmɔraˈtɔrʲjũm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) czasowe wstrzymanie określonych działań ze względu na szczególne okoliczności moratorium

morał ˈmɔraw n
zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący moral

morda ˈmɔrda n
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) twarz felle

morderca mɔrˈdɛrʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo morder

morderstwo mɔrˈdɛrstfɔ n
celowe odebranie komuś życia drap

morela mɔˈrɛla n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoce tego drzewa aprikos
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych; aprikos

morelowy ˌmɔrɛˈlɔvɨ adj
przyrządzony z moreli, z dodatkiem moreli aprikos

morfina mɔrˈfʲĩna n
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku; morfin

morfologia ˌmɔrfɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych; morfologi

mormon ˈmɔrmɔ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mężczyzna, który wyznaje mormonizm Mormon

moroszka mɔˈrɔʃka n
(botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach; molte
(kulinaria) owoc rośliny (1.1) multe

mors mɔrs n
(zoologia, zoologiczny) duży ssak, Odobenus rosmarus, mieszkaniec Arktyki; hvalross

morski ˈmɔrsʲci adj
dotyczący morza, związany z morzem sjø

mortadela ˌmɔrtaˈdɛla n
(spożywczy) (kulinaria) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami mortadell

morwowy adj
fioletowy z odcieniem czerwieni, o kolorze owoców morwy morbær

morze ˈmɔ.ʒɛ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem; hav sjø
(przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś hav

morze Marmara pn
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym; Marmarahavet

morświn ˈmɔrʲɕfʲĩn n
(zoologia, zoologiczny) Phocaena phocaena, ssak morski półkuli północnej, waleń spokrewniony z delfinem; nise

mosiądz ˈmɔɕɔ̃nʦ̑ n
stop miedzi z cynkiem; messing

mosiężny mɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ adj
wykonany z mosiądzu messing

moskit ˈmɔsʲcit n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki owad tropikalny przenoszący wiele chorób; mygg

moskitiera ˌmɔsʲciˈtʲjɛra n
zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń); myggnett

most mɔst n
(architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą; bro bru

mostek ˈmɔstɛk n
(anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej; brystbein
(stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej bro
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wzniesiona część pokładu; bro

moszna ˈmɔʃna n
(anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem; pung

motocykl mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥ n
(motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób; motorsykkel

motocyklista ˌmɔtɔʦ̑ɨkˈlʲista n
osoba kierująca motocyklem motorsyklist

motorower ˌmɔtɔˈrɔvɛr n
(motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały; moped

motoryzacyjny ˌmɔtɔrɨzaˈʦ̑ɨjnɨ adj
dotyczący motoryzacji, samochodów bil

motyl ˈmɔtɨl n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rodziny motyli, Lepidoptera; sommerfugl

motylkowate n
(botanika, botaniczny) Fabaceae Lindl., rodzina roślin należąca do rzędu bobowców; ert

motyw ˈmɔtɨf n
(psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania; motiv

mowa ˈmɔva n
język, zbiór słów i reguł gramatycznych tunge
przemówienie, wypowiedź; stemme
zdolność mówienia; stemme

mowa jest srebrem, a milczenie złotem ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m proverb
chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć tale er sølv, men taushet er gull

mowa nienawiści n
(socjologia, socjologiczny) język używany w celu znieważenia, pomówienia lub rozbudzenia nienawiści wobec osoby lub grupy społecznej; hatprat

mozaika mɔˈzajka n
(sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie; mosaikk

mozambicki ˌmɔzãmˈbʲiʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Mozambik, związany z Mozambikiem mosambikisk

mozarabski adj
związany z mozarabami, dotyczący mozarabów mozarabisk

mozolny mɔˈzɔlnɨ adj
wymagający sporego wysiłku i dużo cierpliwości, pochłaniający wiele czasu slitsom

moździerz ˈmɔʑʥ̑ɛʃ n
(kulinaria) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek; morter
(wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru; morter

może ˈmɔʒɛ particle
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia kanskje
…stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby kanskje

możliwość mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑ n
często w lm umiejętność, predyspozycja, sprzyjające warunki do dokonania czegoś evne
stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować) mulighet

możliwy mɔʒˈlʲivɨ adj
taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić mulig

możny ˈmɔʒnɨ adj
o dużej mocy i wpływie sterk

mrok mrɔk n
(przenośnie, przenośnia) ciemne, złe strony charakteru, życia, historii, dziejów skygge
(przenośnie, przenośnia) to, co otacza wydarzenia odległe, zapomniane, niewyjaśnione skygge
brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca mørke

mrozić v
odbierać odwagę; zabierać pewność siebie fryse
przenikać mrozem, chłodem fryse
powodować zamrażanie; mocno ochładzać ise
stawać się chłodniejszym fryse

mroźny ˈmrɔʑnɨ adj
przejmująco zimny vinterlig

mru mru interjection
onomatopeja naśladująca odgłos mruczącego kota male

mrugać ˈmruɡaʨ̑ v
wykonywać szybkie ruchy powiekami blunke

mrzonka ˈmʒɔ̃nka n
pomysł, zamiar niemożliwy do urzeczywistnienia illusjon

mrówka ˈmrufka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae maur

mrówkojad mrufˈkɔjat n
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami; maursluker

mrównik ˈmruvʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka; jordsvin

mróz mrus n
temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza; frost

msza m̥ʃa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu; tysk

mucha ˈmu.xa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity czarny dwuskrzydły owad; flue

muchomor muˈxɔ̃mɔr n
(biologia, biologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących; fluesopp

muchomor czerwony muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza; fluesopp

muchomor plamisty muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami; panterfluesopp

muczeć v
o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos raute

mugol ˈmuɡɔl n
(fantasy) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności; gomp

mumia ˈmũmʲja n
zwłoki zabezpieczone przed rozkładem; mumie

mundur ˈmũndur n
charakterystyczny, regulowany przepisami ubiór członków jakiejś organizacji, grupy lub formacji – zwykle militarnej; uniform

municypalny ˌmũɲiʦ̑ɨˈpalnɨ adj
mający związek z miastem lub jego samorządem kommunal

mur mur n
(architektura, architektoniczny) murowane ogrodzenie, zwykle kamienne mur
(budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku mur
(przenośnie, przenośnia) poglądy, odczucia| dzielące lub izolujące ludzi mur
(sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny mur

murowany adj
(budownictwo) zbudowany przez murowanie (z cegły, betonu lub kamienia) edelstein

mus mus n
(potocznie, potoczny) przymus krav

musieć ˈmuɕɛ̇ʨ̑ modal
być zobowiązanym do zrobienia czegoś måtte
zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami måtte

muskularny ˌmuskuˈlarnɨ adj
mający silnie rozwinięte mięśnie, widoczne muskuły muskuløs

muskuł ˈmuskuw n
(potocznie, potoczny) mięsień muskel

musli n
(kulinaria) mieszanka płatków zbożowych, suszonych owoców i bakalii müsli

muszka ˈmuʃka n
(zdrobniale) mucha; mała mucha fly
rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata; sløyfe

muszkiet ˈmuʃʲcɛt n
(wojskowość, wojskowy) czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 17 do 25 milimetrów, muskett

muszkieter n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet; musketer
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz oddziałów specjalnych francuskiej gwardii królewskiej w XVII– i XVIII-wiecznej Francji; musketer

muszla ˈmuʃla n
skorupa małża lub ślimaka skjell

musztarda muˈʃtarda n
(kulinaria) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu; sennep

musztra n
(wojskowość, wojskowy) trening żołnierski, którego celem jest wyszkolenie żołnierzy w sprawnym wykonywaniu rozkazów; boring

mutacja muˈtaʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych; mutasjon

mutra ˈmutra n
(technologia, technika, techniczny) nakrętka na śrubę mutter

muza ˈmuza n
(mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami; muse

muzeum muˈzɛ<sup>w</sup>ũm n
(turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym; museum
(turystyka, turystyczny) budynek instytucji (1.1) museum

muzułmanin ˌmuzuwˈmãɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu; muhammedansk

muzułmański ˌmuzuwˈmãj̃sʲci adj
związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów muslimsk

muzyczny muˈzɨʧ̑nɨ adj
odnoszący się do muzyki, związany z muzyką noter

muzyk ˈmuzɨk n
osoba, która zajmuje się muzyką; musiker

muzyka ˈmuzɨka n
kompozycja artystyczna złożona z dźwięków musikk
całokształt takich kompozycji musikk
sztuka układania takich kompozycji musikk

muzykologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku; musikkvitenskap

muł muw n
(zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia; muldyr
naturalny, grząski i błotnisty osad zbiorników wodnych; gjørme

muślin ˈmuɕlʲĩn n
(włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna; musselin

my mɨ personalPronoun
pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca vi

mydelniczka ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka n
pojemnik na mydło såpeskål

mydło ˈmɨdwɔ n
substancja używana do mycia i prania såpe

mylny ˈmɨlnɨ adj
wynikający z pomyłki, błędu falsk

mysikrólik ˌmɨɕiˈkrulʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny; fuglekonge

mysz mɨʃ n
(zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych; mus
(informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora mus
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych mus

mysz komputerowa n
(informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie wskazujące używane podczas pracy z interfejsem graficznym systemu komputerowego; datamus

myszka ˈmɨʃka n
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) łono kobiece mus
(potocznie, potoczny) mysz komputerowa mus
znamię fødselsmerke

myszołów mɨˈʃɔwuf n
(ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady; musvåk

myć mɨʨ̑ v
czyścić coś za pomocą wody vaske

myśl mɨɕl̥ n
efekt pracy umysłu tanke

myśleć ˈmɨɕlɛʨ̑ v
kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu tenke synes

myśliwy mɨɕˈlʲivɨ n
(łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta jeger

móc muʦ̑ modal
być w stanie coś wykonać kunne
mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś få

mój muj pronoun
1 (osoba) lp min

mól mul n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania; møll

mówiąc szczerze
(potocznie, potoczny) deklaruje szczerość wypowiedzi (głównie wypowiedzi kontrowersyjnych i wypowiedzi mogących urazić odbiorcę) for å være ærlig

mówić ˈmuvʲiʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie si
posługiwać się jakimś językiem snakke tale
rozmawiać snakke prate
używać mowy do wyrażania myśli snakke

mówić na ty ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ v
zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”) dus

mózg musk n
(anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie; hjerne

mózgowy muzˈɡɔvɨ adj
związany z mózgiem, dotyczący mózgu cerebral

mącznica mɔ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) melbær

mądrala mɔ̃nˈdrala n
ktoś wymądrzający się bedreviter

mądrość ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑ n
umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem visdom

mądry ˈmɔ̃ndrɨ adj
odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie vis
przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony vis

mąka ˈmɔ̃ŋka n
(spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż; mel mjøl

mątwa ˈmɔ̃ntfa n
(zoologia, zoologiczny) Sepia, głowonóg o owalnym, spłaszczonym kształcie; blekksprut

mąż mɔ̃w̃ʃ n
(przestarzałe, przestarzały) mężczyzna; rycerz, wojownik mann
mężczyzna będący w małżeństwie ektemann

męczennik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze; martyr

męczyć ˈmɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
dokuczać gidde
zadawać męki, dręczyć torturere

mędrzec ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑ n
osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu vismann

męka ˈmɛ̃ŋka n
wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne) pine

męski ˈmɛ̃w̃sʲci adj
(biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom mandig

męstwo ˈmɛ̃w̃stfɔ n
odwaga, nieustraszoność, bohaterstwo mot

mężczyzna mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna n
dorosły człowiek płci męskiej; mann

młode ˈmwɔdɛ n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej avkom

młodociany adj
taki, który wciąż nie posiada cech dorosłości mindreårig

młodociany n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks pracy) osoba, która ukończyła szesnaście, a nie ukończyła osiemnastu lat ungdom

młody ˈmwɔdɨ adj
znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością ung

młot mwɔt n
(technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek hammar

młoteczek mwɔˈtɛʧ̑ɛk n
(anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym banke

młotek ˈmwɔtɛk n
narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ hammer

młyn mwɨ̃n n
budynek, w którym zboże miele się na mąkę mølle

młynek ˈmwɨ̃nɛk n
(kulinaria) urządzenie do mielenia produktów spożywczych, np. pieprzu lub kawy kvern

mżawka ˈmʒafka n
(meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm; duskregn

na na preposition
…opisujący miarę, zakres, stopień ved
…opisujący moment w czasie ved
…opisujący miejsce jak opisane w (1.1), w kierunku którego odbywa się ruch på
…opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem på

na chybił trafił adv
losowo, przypadkowo tilfeldig

na czasie adj
modny, spełniający pewne standardy i

na pamięć na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑ adv
w taki sposób, aby wiernie zapamiętać utenat

na pewno na‿ˈpɛvnɔ adv
z całą pewnością, bez wątpliwości sikkert

na przykład na‿ˈpʃɨkwat
… poprzedzająca wyliczenie przykładów for eksempel

na rzecz
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności for

na temat
o czymś på veg til

na wskroś na‿ˈfskrɔɕ adv
(książkowy) na wylot, na przestrzał, przez gjennom
(przenośnie, przenośnia) do głębi, całkowicie, zupełnie fra ende til annen

na zawsze adv
bez możliwości zmiany danego stanu alltid

na zdrowie na‿ˈzdrɔvʲjɛ interjection
zwrot używany przed toastem skål
zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął prosit

na zewnątrz na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ
poza daną ograniczoną przestrzenią borte
w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią utside

na zewnątrz na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ adv
poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem) borte
w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem) utside

na żywo adv
będąc przedstawianym w sposób bezpośredni, a nie z nagrania direkte

nabiał ˈnabʲjaw n
(spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj meieriprodukter

nabierać naˈbʲjɛraʨ̑ v
(potocznie, potoczny) okłamywać, zwodzić kogoś, naciągać narr
czerpać, zagarniać loddtrekning
zdobywać pewne cechy beherske

nabrać ˈnabraʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zwieść kogoś horekunde
napełnić się, przepełnić się płynem loddtrekning
wciągnąć, wchłonąć loddtrekning
zaczerpnąć, zagarnąć loddtrekning

nabywać v
(handel, handlowy) otrzymywać w posiadanie poprzez kupno lub wymianę anskaffe
dochodzić do czego forsterkning

nabór 'nabur n
przyjmowanie nowych osób w jakieś struktury inntak

nabłonek n
(anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu epitel

nacisk ˈnaʨ̑isk n
zaakcentowanie czegoś, wyróżnienie aksent

naciskać naˈʨ̑iskaʨ̑ v
działać na coś siłą trykke

naciągać v
napinać przez ciągnięcie straekke
osiągać co czyimś kosztem horekunde
powodować nadwerężenie mięśni gjennomføre
umieszczać coś na czymś lub na kimś, przeciągając to gjennomføre
powodować powrót przemieszczonego elementu kostnego lub stawowego na swoje miejsce manipulere
o płynie nabierać właściwości loddtrekning

nacięcie n
wykonanie ostrym narzędziem przecięcia czegoś, wgłębienia, rowku, znaku hakke

nacjonalizm ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro; nasjonalisme

naczelnik n
osoba stojąca na czele instytucji lub organizacji beherske

naczelny adj
będący na pierwszym planie dur

naczynie naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ n
rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia kar

nad nat preposition
…położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia over

nadal ˈnadal adv
w dalszym ciągu, dalej, wciąż jeszcze fremdeles

nadawać naˈdavaʨ̑ v
emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób kringkaste

nadchodzić natˈxɔʥ̑iʨ̑ v
idąc, przybywać do określonego miejsca ankomme

nadepnąć naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑ v
przygnieść coś stopą; nastąpić na coś tråkke

nadgarstek nadˈɡarstɛk n
(anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy ramieniem a dłonią; håndledd

nadmiarowy adj
nadmierny, którego jest zbyt wiele overflødig

nadmienienie ˌnadmʲjɛ̇̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: nadmienić nevne

nadmierny nadˈmʲjɛrnɨ adj
taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę overflødig

nadprzewodnik ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik n
(fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny superleder

nadrabiać nadˈrabʲjäʨ̑ v
pracować więcej w celu wykonania zaległej pracy finne på

nadrzędny naḍˈʒɛ̃ndnɨ adj
(gramatyka) występujący w związku zależności jako element, któremu inny (podrzędny) jest podporządkowany hoved-

nadtlenek wodoru natˈːlɛ̃nɛɡ vɔˈdɔru n
(chemia, chemiczny) syropowata, bezbarwna ciecz; nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków; jedna z reaktywnych form tlenu, stosowana w formie roztworu do m.in. dezynfekcji ran, wybielania i jako utleniacz w przemyśle chemicznym i paliwach rakietowych; hydrogenperoksid

nadużycie n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem misbruk

nadużywać ˌnaduˈʒɨvaʨ̑ v
używać w nadmiarze, przesadzać misbruk

nadwozie n
część górna pojazdu; kropp

nadwyżka n
ilość lub liczba czegoś ponad to, co planowane albo konieczne utskeielse

nadwzroczność n
(medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko; hypermetropi

nadzieja naˈʥ̑ɛ̇ja n
oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy håp

nadziewać naˈʥ̑ɛvaʨ̑ v
(kulinaria) wypełniać wnętrze czegoś nadzieniem materiale

nadzorować ˌnadzɔˈrɔvaʨ̑ v
sprawować kontrolę nad czymś kontrollere

nadzwyczajny ˌnadzvɨˈʧ̑ajnɨ adj
spowodowany szczególnymi okolicznościami lub nieprzewidziany w programie, planie spesiell

nadzór ˈnadzur n
komórka organizacyjna instytucji zajmująca się nadzorowaniem ledelse
pełnienie kontroli kontrollere
sprawowanie dozoru lub opieki, strzeżenie, pilnowanie nennsomhet

nadęty adj
z przesadą oppblåst

nagadać v
obmówić kogoś przed kimś innym; powiedzieć komuś coś niewłaściwego o kimś innym asjett

nagana naˈɡãna n
upomnienie za niewłaściwe postępowanie lub za wykroczenie refs

naganny adj
taki, który zasługuje na naganę klanderverdig

nagi ˈnaɟi adj
bez ubrania na sobie ubrania, rozebrany do naga naken

nagle ˈnaɡlɛ adv
w nieoczekiwany i gwałtowny sposób plutselig

nago ˈnaɡɔ adv
bez ubrania, goło naken

nagość ˈnaɡɔɕʨ̑ n
brak ubrania na ciele Adams drakt

nagrobek naˈɡrɔbɛk n
trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej; gravminne

nagroda naˈɡrɔda n
wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę pris

nagrywać naˈɡrɨvaʨ̑ v
rejestrować obraz, dźwięk lub informację na nośniku innskrive

nagły ˈnaɡwɨ adj
taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka plutselig

nagłówek naˈɡwuvɛk n
wyróżniony napis umieszczony nad tekstem overskrift

nahajka n
pleciony bicz o krótkiej rękojeści pisk

naiwniak naˈ<sup>j</sup>ivʲɲak n
(potocznie, potoczny) człowiek naiwny i łatwowierny dupere

naiwny naˈ<sup>j</sup>ivnɨ adj
taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności blåøyd

naj- naj prefix
…służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków høyst

najeżdżać naˈjɛʒʤ̑aʨ̑ v
dokonywać inwazji invadera
jadąc, wpadać na coś lub na kogoś kjøre på en

nakaz ˈnakas n
norma działania befaling

nakazywać v
stawiać wymagania behov
wydawać nakaz, polecenie, rozkaz ordne

nakrycie naˈkrɨʨ̑ɛ n
coś, co okrywa, zasłania, osłania dekke

nakrętka naˈkrɛ̃ntka n
element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie mutter

nakład ˈnakwat n
liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma pålegg

nakładać naˈkwadaʨ̑ v
umieszczać przedmiot lub rozprowadzać substancję na innym przedmiocie albo substancji ordlegge

nakłaniać v
wywierać na kogoś wpływ, by coś wykonał overtale

nalegać v
mocno lub uparcie domagać się trang

nalewka naˈlɛfka n
(kulinaria) alkoholowy napój przygotowany z owoców, ziół, korzeni, zalanych spirytusem likør

naleśnik naˈlɛɕɲik n
(kulinaria) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek; pannekake

należność naˈlɛʒnɔɕʨ̑ n
kwota, którą trzeba komuś wypłacić angrep

nalot ˈnalɔt n
(potocznie, potoczny) niespodziewana akcja policji lub służb specjalnych polegająca na wkroczeniu do domu lub lokalu w celu przeprowadzenia kontroli, rewizji, aresztowania przestępców itp. rassia

namacalny adj
możliwy do wyczucia zmysłem dotyku følbar

namawiać nãˈmavʲjäʨ̑ v
nakłaniać kogoś do czegoś; przekonywać kogoś, zachęcać overtale

namiot ˈnãmʲjɔt n
(turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób; telt

namiętność nãˈmʲjɛ̃ntnɔɕʨ̑ n
silne, jednostronne zainteresowanie jakąś dziedziną lidenskap
stan uczuciowy występujący z wielką siłą, w szczególności w odniesieniu do miłości fizycznej lidenskap

namiętny nãˈmʲjɛ̃ntnɨ adj
o uczuciach, gestach, zachowaniach: pełen gwałtowności, namiętności, intensywności varm

napad ˈnapat n
(medycyna, medyczny) atak (choroby, dolegliwości) deilig
atak, napaść, zaatakowanie; napadnięcie na kogoś voldta

napadać v
dokonywać napadu, niespodziewanie uderzać na coś lub na kogoś voldta
(meteorologia, meteorologiczny) spaść w znacznej ilości fall

napalm ˈnapalm n
(chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa; napalm

napalony ˌnapaˈlɔ̃nɨ adj
(potocznie, potoczny) podniecony seksualnie kåt

napastliwy adj
miejący skłonność do zaczepek lub wszczynania kłótni aggressiv

napastnik naˈpastʲɲik n
(sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki; baug
strona atakująca, osoba dokonująca napaści angriper

napaść ˈnapaɕʨ̑ n
gwałtowny atak (zbrojny, słowny, itp.) voldta

napierdalać ˌnapʲjɛrˈdalaʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) bić dotkliwie banke opp

napis ˈnapʲis n
napisana informacja o czymś dedikasjon

napisać naˈpʲisaʨ̑ v
wyrazić coś słowami na piśmie skrive

napiwek naˈpʲivɛk n
pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę; drikkepenger

napięcie naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) różnica potencjałów pola elektrycznego; (potocznie, potoczny) potencjał takiego pola względem Ziemi lub innego znanego punktu odniesienia spenning

napletek naˈplɛtɛk n
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia; forhud

napomnienie ˌnapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
karcące ostrzeżenie bestride

naprawa naˈprava n
doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów reparasjon

naprawdę naˈpravdɛ particle
…potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością virkelig

naprawiać naˈpravʲjäʨ̑ v
likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności fikse

naprzeciw naˈpʃɛʨ̑if adv
po drugiej stronie, po przeciwnej stronie motsatt

naprzeciw naˈpʃɛʨ̑if preposition
po drugiej stronie, po przeciwnej stronie imot

naprzeciwko preposition
po przeciwnej stronie motsatt

naprzód ˈnapʃut adv
do przodu, przed siebie baug

napuszony adj
rażący przesadą, sztucznością bombastisk

napój ˈnapuj n
(spożywczy) (kulinaria) płyn przeznaczony do picia; drikk

napój gazowany n
(spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla brus

napędzać naˈpɛ̃nʣ̑aʨ̑ v
powodować funkcjonowanie jakiegoś mechanizmu, wprawiać w ruch drive

napływ n
pojawianie się / pojawienie się w kimś doznań, uczuć nettopp

narciarski narʲˈʨ̑arsʲci adj
charakterystyczny dla narciarza, przeznaczony dla narciarzy, dotyczący narciarstwa gå på ski

narciarstwo narʲˈʨ̑arstfɔ n
dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach; ski

narkolepsja n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu; narkolepsi

narodowościowy adj
dotyczący narodowości etnisk

narodowość ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑ n
przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu; nasjonalitet

narodowy ˌnarɔˈdɔvɨ adj
charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem nasjonal

narodowy socjalizm ˌnarɔˈdɔvɨ sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) nazizm; nasjonalsosialisme

narodziny ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ n
akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka fødsel

narożnik naˈrɔʒʲɲik n
(sport, sportowy) miejsce na ringu przeznaczone do odpoczynku zawodnika hjørne

narta ˈnarta n
(sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu; ski

naruszać naˈruʃaʨ̑ v
zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu forstyrre

narzeczony n
mężczyzna w okresie narzeczeństwa brudgom

narzekanie ˌnaʒɛˈkãɲɛ n
skarga, utyskiwanie innvending

narzekać naˈʒɛkaʨ̑ v
mówić w sposób wyrażający niezadowolenie klage

narzędzie naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania; verktøy

naród ˈnarut n
grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia, lub pochodzenie etniczne; nasjon

nasada naˈsada n
część, na której coś jest osadzone czy umocowane, stanowiąca podstawę frie

nasienie naˈɕɛ̇̃ɲɛ n
(dawniej, dawny) ród, potomstwo, dziecko avkom
(fizjologia, fizjologiczny) płyn zawierający plemniki, wytwarzany przez narządy rozrodcze mężczyzn i samców zwierząt; sæd

nastawić naˈstavʲiʨ̑ v
przygotować psychicznie kogoś na coś justere
skierować coś w daną stronę justere
położyć na palniku na kuchence celem zagotowania justere

nastolatek ˌnastɔˈlatɛk n
chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat tenåring

nastolatka ˌnastɔˈlatka n
dziewczyna w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat tenåring

nastrój ˈnastruj n
(psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny; humør
wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca stemming

następca naˈstɛ̃mpʦ̑a n
ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp. arving

następnie naˈstɛ̃mpʲɲɛ adv
później, w chwili następnej etterpå

następny naˈstɛ̃mpnɨ adj
mający nastąpić, kolejny neste

następować ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
występować po sobie kolejno følge
zdarzać się, stać się, odbywać się, dochodzić do skutku inntreffe

nasycać naˈsɨʦ̑aʨ̑ v
o wilgoci, zapachu itp.: przepajać, przenikać, napełniać gjennomvæte

nasycony adj
(chemia, chemiczny) mający między atomami węgla oraz między nimi a innymi atomami jedynie wiązania pojedyncze mettet
(chemia, chemiczny) zawierający największą ilość czystej substancji mettet

nasz naʃ pronoun
1 osoba lm: należący do nas lub mający związek z nami vår

naszyjnik naˈʃɨjɲik n
(rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję; halsbånd

natchnienie n
coś, co powoduje twórcze działanie inspirasjon

natomiast naˈtɔ̃mʲjast conjunction
w kontraście do tego, co powiedziano wcześniej imidlertid

natura naˈtura n
przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka; natur

naturalnie ˌnatuˈralʲɲɛ adv
w sposób naturalny, zgodnie z naturą naturligvis

naturalny ˌnatuˈralnɨ adj
charakterystyczny dla natury naturlig
najbardziej powszechny, zwykły naturlig
wykonany z surowców występujących w naturze naturlig

natychmiast naˈtɨxmʲjast adv
w tej chwili; od razu; momentalnie akkurat nå

natykać v
spotykać niespodziewanie møte

nauczanie ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: nauczać lære

nauczka n
przestroga na przyszłość powstała w wyniku przykrego doświadczenia undervisingstime

nauczyciel ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
osoba zajmująca się nauczaniem; lærer

nauczycielka ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka n
kobieta, która zajmuje się nauczaniem lærerinne

nauka naˈ<sup>w</sup>uka n
usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza; vitenskap

nauki polityczne naˈ<sup>w</sup>uci ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɛ n
nauki zajmujące się problemami dotyczącymi polityki oraz zdobywaniem i sprawowaniem władzy w państwie; statsvitenskap

naukowiec ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑ n
człowiek zajmujący się nauką; vitenskapsmann

naukowy ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ adj
związany z nauką vitenskapelig

nawa ˈnava n
(architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium; skip

nawalić v
(potocznie, potoczny) zawieść w czymś, nie zdołać zrobić czegoś z własnej winy svikte
(potocznie, potoczny) zepsuć się svikte

nawałnica ˌnavawʲˈɲiʦ̑a n
(książkowy) bardzo obfity gwałtowny deszcz, śnieg, wiatr itp. snøstorm
(książkowy) gwałtowna burza połączona z silnym wiatrem storm

nawet ˈnavɛt particle
…wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru til og med
…wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją endog

nawias ˈnavʲjas n
(termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.; binders
(termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1) binders

nawiasem mówiąc naˈvʲjasɛ̃m ˈːuvʲjɔ̃nʦ̑ adv
nadmieniając, dodając mimochodem, przy okazji, od niechcenia forresten

nawijać v
zwijać coś na coś fis

nawiązywać v
zaczynać lub wznawiać kontakt, stosunki etablere
o relacjach wytwarzać obustronnie pozytywne więzi rykk

nawyk ˈnavɨk n
(psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność; vane

nawzajem naˈvzajɛ̃m adv
o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego hverandre

naziemny adj
o umiejscowieniu na powierzchni ziemi bakke

nazista naˈʑista n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nazizmu nasjonalsosialistisk

nazizm ˈnaʑism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza; nasjonalsosialisme

nazwa ˈnazva n
wyraz lub termin określający coś navn

nazwa własna ˈnazva ˈvwasna n
(zobacz) rzeczownik własny egennavn

nazwisko naˈzvʲiskɔ n
nazwa rodziny, do której dana osoba należy; etternavn

nazywać naˈzɨvaʨ̑ v
określać nazwą, mianem kalle
nosić dane imię, nazwisko lub nazwę, być znanym pod tym imieniem heite seg

nałóg ˈnawuk n
(medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem; avhengig
zakorzeniony nawyk lub upodobanie zazwyczaj oceniane negatywnie skade

naśladować ˌnaɕlaˈdɔvaʨ̑ v
powtarzać po kimś jakąś czynność kopiere

naśladowca n
osoba, która kogoś naśladuje, wzoruje się na kimś herme etter

neandertalczyk ˌnɛãndɛrˈtalʧ̑ɨk n
(paleoantropologia, paleoantropologiczny) Homo neanderthalensis, wymarły gatunek z rodzaju człowiek (Homo) lub podgatunek człowieka rozumnego; neandertaler

negatyw nɛˈɡatɨf n
(fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej; negativ

negatywny ˌnɛɡaˈtɨvnɨ adj
niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy negativ
stwierdzający nieistnienie lub brak czegoś (w badaniu, eksperymencie, doświadczeniu) negativ
wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący negativ

neologizm ˌnɛɔˈlɔɟism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku; neologisme nyord

neon ˈnɛɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10; neon

nepalski nɛˈpalsʲci adj
odnoszący się do państwa Nepal nepali

nepalski nɛˈpalsʲci n
język urzędowy Nepalu; nepali

neptek n
(lekceważąco, lekceważący) osoba niezaradna lub niezdarna talentløs

neptun ˈnɛptũn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93; neptunium

nerka ˈnɛrka n
(anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt; nyre

nerw nɛrf n
(anatomia, anatomiczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych; nerve
(botanika, botaniczny) włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu; nerve

nestorianizm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska doktryna chrystologiczna, która uznaje w Chrystusie dwie osoby, boską i ludzką, oraz neguje kult Marii jako Matki Boskiej; nestorianisme

netto ˈnɛtːɔ adv
o cenie, pensji itp.: po odliczeniu wszelkich dodatkowych kosztów fri

neurobiologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) termin na określenie różnych dziedzin nauki, których przedmiotem badań jest układ nerwowy; nevrovitenskap

neurochirurgia ˌnɛwrɔçiˈrurʲɟja n
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego; nevrokirurgi

neutralność n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami nøytralitet

neutralny nɛwˈtralnɨ ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ adj
taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny nøytral

neutrino nɛwˈtrʲĩnɔ n
(fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru; neutrino

neutron nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n ˈnɛwtrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego; nøytron

niby ˈɲibɨ conjunction
spójnik wyrażający relację podobieństwa som

niby ˈɲibɨ preposition
przyimek wyrażający relację podobieństwa som

nic ɲiʦ̑ indefinitePronoun
…sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu ingen ting ingenting

nicość n
pustka, brak, nieistnienie czegoś ingenting

niderlandzki ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci adj
związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów nederlandsk

nie ɲɛ particle
zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów ikke
zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś nei ikke

nie bardzo ɲɛ‿ˈbarʣ̑ɔ adv
mało, co najwyżej częściowo, tylko trochę knapt

nie chwal dnia przed zachodem słońca ɲɛ‿ˈxfal ˈdʲɲa ˌpʃɛd‿zaˈxɔdɛ̃m ˈswɔ̃j̃nʦ̑a proverb
nie ciesz się z pozytywnych efektów zbyt wcześnie, bo możesz zapeszyć ikke selg skinnet før bjørnen er skutt

nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe ˈɲɛ‿ʧ̑ɨ̃ɲ druˈɟɛ̃mu ˈʦ̑ɔ ˈtɔbʲjɛ ɲɛ̃ˈmʲiwɛ proverb
nie należy robić komuś rzeczy, które nie są miłe dla nas. man høster som man sår

nie ma za co
odpowiedź na „dziękuję” bare hyggelig

nie od razu Kraków zbudowano ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ proverb
nie osiąga się natychmiast imponujących wyników Rom ble ikke bygget på en dag

nie wszystko złoto, co się świeci ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i proverb
nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości det er ikke gull alt som glimrer

nie- ɲɛ prefix
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon czasowników pochodnych od podstaw dziś rzadkich lub nieużywanych ikke
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon nielicznych zaimków i liczebników mających inne znaczenie z przeczeniem „nie” i bez przeczenia (w tym drugim przypadku pisane osobno) ikke
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przysłówków złożonych utworzonych od zaprzeczonych przymiotników, od imiesłowów czynnych lub od imiesłowów biernych ikke
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon rzeczowników złożonych… ikke
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon wyrazów pochodnych, utworzonych za pomocą różnych sufiksów od innych wyrazów połączonych z „nie-” lub od wyrazów podstawowych, które mają „nie-” w swoim składzie słowotwórczym ikke
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon złożonych imiesłowów przymiotnikowych ikke
zazwyczaj zaprzeczenie znaczenia przymiotnika podstawowego; znaczny lub znikomy stopień nasilenia cechy, którą nazywa przymiotnik podstawowy ikke
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający… u-
niemożliwość realizacji tego, co oznacza czasownik, od którego pochodzi przymiotnik u-

niebezpieczeństwo ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody fare

niebieskawozielony ˌɲɛbʲjɛskavɔʑɛˈlɔ̃nɨ adj
zielony z niebieskawym odcieniem akvamarin

niebieski ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy; blå

niebiesko adv
z użyciem niebieskiego barwy, z obecnością niebieskości blå

niebo ˈɲɛbɔ n
(astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera; himmel
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie himmel

niech ɲɛx particle
…używana do tworzenia trybu rozkazującego dla 3 (osoba) lp oraz 3 (osoba) lm la

niechęć ˈɲɛxɛ̃ɲʨ̑ n
brak chęci, pragnienia czegoś mislike

niecierpliwość ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑ n
brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś utålmodighet

nieco ˈɲɛʦ̑ɔ adv
przysłówek informujący o niewielkim nasileniu bądź zakresie zjawiska lub cechy noen lunde

nieco ˈɲɛʦ̑ɔ indefinitePronoun
zaimek informujący o niewielkiej liczbie (ilości) enkelte
zaimek informujący o niewielkim nasileniu bądź zakresie zjawiska lub cechy enkelte

nieczuły adj
pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych hjerteløs

niedaleko pada jabłko od jabłoni ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi proverb
dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach som far, så sønn

niedawno ɲɛˈdavnɔ adv
w niedalekiej przeszłości i det siste

niedawny adj
taki, który pochodzi z nieodległej przeszłości nylig

niedbały adj
wykonujący coś niedokładnie utilsiktet
wyrażający lekceważenie uformell

niedobry adj
bez optymizmu pessimistisk
bez staranności slurvet
pozbawiony dobroci dårlig
przynoszący szkodę kvalm

niedojrzały ˌɲɛdɔjˈʒawɨ adj
o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie grønn
o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia grønn

niedokrwienie ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu iskemi

niedokrwistość ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi; anemi

niedopałek ˌɲɛdɔˈpawɛk n
niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu sigarett

niedorzeczność n
coś bez sensu, nie mające uzasadnienia absurditet

niedostatek ˌɲɛdɔˈstatɛk n
zbyt mała ilość mangel

niedostępny ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ adj
taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć utilgjengelig

niedoszły adj
o człowieku: taki, który nie osiagnął zamierzonego celu wannabe

niedożywienie ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów underernæring

niedużo ɲɛˈduʒɔ adv
niewiele, mało litt

niedziela ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla n
siódmy i ostatni dzień tygodnia; søndag

niedługo ɲɛˈdwuɡɔ adv
niebawem; o czymś, co ma się zdarzyć w niedalekiej przyszłości snart

niedźwiedzia przysługa ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑a pʃɨˈswuɡa n
przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć bjørnetjeneste

niedźwiedź ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ n
(zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae); bjørn

niedźwiedź biały ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲjawɨ n
(zoologia, zoologiczny) (zobacz) niedźwiedź polarny isbjørn

niedźwiedź polarny ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ n
(zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę; isbjørn

nieetyczny ˌɲɛːˈtɨʧ̑nɨ adj
niezgodny z etyką uetisk

niefortunny ˌɲɛfɔrˈtũnːɨ adj
nieszczęśliwy, który nie ma szczęścia ulykkelig

niegodny adj
bez honoru, godności skamfull

niegodziwiec ˌɲɛɡɔˈʥ̑ivʲjɛʦ̑ n
(książkowy) ktoś niegodziwy, zły, nieuczciwy, nikczemny skurk

niegodziwy adj
taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości slim

niegroźny adj
nieszkodliwy, który nie stanowi zagrożenia dla nikogo ani niczego harmløs

niegrzeczny ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ adj
zachowujący się niewłaściwie, nieuprzejmy uskikkelig

niejaki ɲɛ̇ˈjäci pronoun
jakiś, pewien, coś nieokreślonego lub ktoś nieokreślony enkelte

niejasność n
brak jasności, dookreślenia, precyzji; dwuznaczność, niejednoznaczność, niezrozumiałość bølgje

niejasny ɲɛ̇ˈjasnɨ adj
ciemny, słabo oświetlony dim

niekiedy ɲɛ̇ˈcɛdɨ adv
(książkowy) niezbyt często, w nieregularnych odstępach czasu av og til

niekonwencjonalny ˌɲɛkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
taki, który wykracza poza ustalone schematy uortodoks

niektóry ɲɛˈkturɨ indefinitePronoun
niektórzy, niektóre w użyciu rzeczownikowym pewne osoby noen
pewien należący do jakiegoś zbioru, ale nie każdy visse

nielegalny ˌɲɛlɛˈɡalnɨ adj
niezgodny z prawem ulovig

nieletni adj
(potocznie, potoczny) który nie osiągnął pełnoletniości mindreårig

nieletni n
w prawie karnym: osoba, która w momencie popełnienia czynu zabronionego nie ukończyła 17. roku życia ungdom

nieliczny ɲɛˈlʲiʧ̑nɨ adj
który nie jest liczny, którego nie jest dużo få

nielubiany ˌɲɛluˈbʲjãnɨ adj
taki, którego się nie lubi, nie wzbudzający sympatii mislike

niemal ˈɲɛ̃mal particle
partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było. nesten

niemiecki ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci adj
związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec tysk

niemiecki ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci n
język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki); tysk

niemiły ɲɛ̃ˈmʲiwɨ adj
niesympatyczny, wredny, zachowujący się wobec innych w odpychający sposób hyggelig
wywołujący nieprzyjemne uczucie hyggelig

niemniej jednak
…przyłączająca zdanie lub wyrażenie, którego treść nie jest zgodna z tym, co można by wywnioskować z wcześniejszego kontekstu hvor mye

niemoc ˈɲɛ̃mɔʦ̑ n
bezsilność sykdom

niemowlak n
(potocznie, potoczny) małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić baby

niemowlę ɲɛ̃ˈmɔvlɛ n
małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić; baby

niemożliwy ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ adj
taki, którego nie da się urzeczywistnić umulig

niemy ˈɲɛ̃mɨ adj
taki, który nie może mówić stum

nienaganny adj
(książkowy) niedający powodu do jakichkolwiek zarzutów prikkfritt

nienarodzony ˌɲɛ̃narɔˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
taki, który się (jeszcze) nie narodził/urodził ufødt

nienawidzić ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑ v
czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś hate

nienawiść ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑ n
silna niechęć, awersja, wrogość hat

nienormalny ɲɛnɔrˈmalnɨ adj
taki, który odbiega od pewnej normy abnorm

nieobecny ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ adj
(przenośnie, przenośnia) zamyślony, nieuważny fraværende
taki, którego nie ma tam, gdzie się go spodziewa fraværende

nieodmienny ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ adj
(gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same ubøyelig

nieodpowiedni ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi adj
niewłaściwy, niespełniający warunków malplassert

nieomylny ˌɲɛɔ̃ˈmɨlnɨ adj
taki, który się nie myli ufeilbarlig

nieopodal ˌɲɛɔˈpɔdal preposition
w sąsiedztwie, otoczeniu avslutte

nieosiągalny ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ adj
taki, którego nie da się osiągnąć utilgjengelig

niepełnoletni ˌɲɛpɛwnɔˈlɛtʲɲi adj
niebędący dojrzałym mindreårig

niepełnosprawny ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ adj
nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała bevegelseshemmet

niepełnosprawny ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ n
osoba niepełnosprawna (1.1) bevegelseshemmet

niepoczytalność n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) brak możliwości rozpoznania znaczenia swego czynu lub pokierowania swoim postępowaniem z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych sinnssykdom

niepodległość ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑ n
niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych; uavhengighet

niepodległy ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ adj
mający niepodległość; niezależny selvstendig

niepodobny adj
niewykazujący podobieństwa ulik

niepokoić ˌɲɛpɔˈkɔ<sup>j</sup>iʨ̑ v
wzbudzać niepokój, martwić forstyrre

niepokój ɲɛˈpɔkuj n
stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi uro

niepomyślny ˌɲɛpɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ adj
który nie jest po czyjejś myśli, który komuś nie sprzyja ugunstig

niepoprawny adj
niezgodny częściowo lub zupełnie z ustalonymi regułami ond

nieporozumienie ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji misforståelse

nieposłuszeństwo ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ n
cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa ulydighet

niepotrzebny ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ adj
taki, który nie jest potrzebny nytteløst

niepoważny adj
niedający się traktować poważnie eplekjekk

niepowodzenie ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka fiasko

niepowtarzalny adj
wyjątkowy, nadzwyczajny, jedyny w swoim rodzaju unik

niepozorny ˌɲɛpɔˈzɔrnɨ adj
niewielki, nie rzucający się w oczy, nie zwracający na siebie uwagi upåfallende

niepożądany adj
taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego motstående

nieprawda ɲɛˈpravda n
coś co jest niezgodne z prawdą usannhet

nieprawdziwy ˌɲɛpravʲˈʥ̑ivɨ adj
taki, który nie jest prawdziwy usann

nieprawidłowy ˌɲɛpravʲidˈwɔvɨ adj
niezgodny z normą; niezgodny z tym, co prawidłowe abnorm

nieprzechodni ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi adj
(gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej intransitiv

nieprzewidywalny ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ adj
taki, którego nie da się przewidzieć ujamn

nieprzyjaciel ˌɲɛpʃɨˈjäʨ̑ɛl n
(wojskowość, wojskowy) wroga armia, ogół wrogich wojsk fiende
ktoś wrogo nastawiony wobec kogoś lub czegoś fiende

nieprzyjacielski adj
związany z nieprzyjacielem militarnym fiende

nieprzyjemny ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ adj
sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia hyggelig

nieprzytomny ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ adj
taki, który stracił przytomność, świadomość bevisstløs

nieraz ˈɲɛras adv
czasami, niekiedy av og til

nierealny ˌɲɛrɛˈalnɨ adj
taki, który nie istnieje w rzeczywistości irreal

nieregularny adj
pojawiający się, działający, występujący, w nierównych odstępach czasu irregulær

nierozłączka ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka n
(ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną; turteldue

nieruchomość ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności; eiendom

nierób n
(pogardliwie) człowiek stroniący od pracy lathans

nieskazitelny adj
bez skazy, bez zanieczyszczeń uplettet
niemający żadnej skazy moralnej gullende ren

nieskończony ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
niemający końca, niekończący się uendelig

niesmaczny ɲɛˈsmaʧ̑nɨ adj
nie mający dobrego smaku smakløst

niesmak ˈɲɛsmak n
(przenośnie, przenośnia) przykre wrażenie gi avsky

niespodzianka ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka n
coś, czego się ktoś nie spodziewa overraskelse

niespodziewanie ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãɲɛ adv
w sposób niespodziewany, pełen zaskoczenia; znienacka som lyn fra klar himmel

niespokojny ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ adj
o czasach, okolicznościach: trudny, zmienny stormfull

niestety ɲɛˈstɛtɨ particle
…służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce dessverre

niestrawność n
(medycyna, medyczny) ostre zaburzenie w trawieniu, dyspepsja fordøyelsesbesvær

niestrudzenie ˌɲɛstruˈʣ̑ɛ̃ɲɛ adv
w sposób niestrudzony utrettelig

nieszczęścia chodzą parami ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi proverb
jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne en ulykke kommer sjelden alene

nieszczęście ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ n
przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie ulykke
pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń ulykke

nieszkodliwy adj
niestanowiący zagrożenia harmløs

niesłodzony adj
(kulinaria) bez dodatku cukru usøtet

nietaktowny ˌɲɛtakˈtɔvnɨ adj
pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny smakløs

nietolerancja ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja n
brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś intoleranse
negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd. intoleranse

nietoperz ɲɛˈtɔpɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją; flaggermus

nietrwały adj
krótko nadający się do użytku lettbedervelig

nietrzeźwy ɲɛˈṭʃɛʑvɨ adj
pijany, będący w stanie upojenia alkoholowego berusa

nieudolny adj
nie potrafiący dobrze czegoś zrobić talentløs
świadczący o braku radzenia sobie hjelpeløs

nieufność n
brak zaufania mistro

nieumyślny adj
wyrządzony bez uprzedniego zamysłu utilsiktet

nieuprawny ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈpravnɨ adj
o terenie, ziemi, polu: nie nadający się do uprawy lub nie objęty uprawą; taki, który leży odłogiem øde

nieuprzejmy adj
niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości uhøflig

nieustannie ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈstãɲːɛ adv
bez przerwy, non-stop, bez ustanku ustanselig

nieustraszony ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ adj
dzielny, nie ulegający strachowi frekk

nieuwaga ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈvaɡa n
brak uwagi, koncentracji uoppmerksomhet

nieuzasadniony ˌɲɛ<sup>w</sup>uzasadʲˈɲɔ̃nɨ adj
nie mający uzasadnienia, nie mający usprawiedliwienia falsk

niewart złamanego grosza ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ˈɡrɔʃa adj
(potocznie, potoczny) oceniany negatywnie, niezasługujący na zaufanie, bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego ikke verdt et rødt øre

niewart złamanego szeląga ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ʃɛˈlɔ̃ŋɡa adj
(książkowy) oceniany jako bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego ikke verdt et rødt øre

nieważny ɲɛˈvaʒnɨ adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bez mocy prawnej død og maktesløs

niewdzięcznik ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
osoba niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności utakknemlig

niewdzięczny ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności utakknemlig

niewiarygodny ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ adj
w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem utrolig

niewidoczny ˌɲɛvʲiˈdɔʧ̑nɨ adj
taki, którego nie widać usynlig

niewidomy ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ adj
taki, który trwale nie widzi blende

niewidzialny ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ adj
niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi usynlig

niewiele ɲɛˈvʲjɛlɛ indefiniteCardinalNumeral
nieduża ilość kogoś lub czegoś litt

niewielki ɲɛˈvʲjɛlʲci adj
taki, który jest mały w rozmiarze, objętości lub fizycznym nasileniu lille-

niewolnica n
kobieta będąca własnością innej osoby seksualslave

niewolnictwo ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia; slaveri

niewolniczy ˌɲɛvɔlʲˈɲiʧ̑ɨ adj
dotyczący niewolnika lub niewolnictwa slave

niewolnik ɲɛˈvɔlʲɲik n
osoba będąca w niewoli slave

niewypłacalność n
(ekonomia, ekonomiczny) sytuacja, kiedy dłużnik nie ma możliwości spłaty swoich zobowiązań z posiadanego majątku; insolvens

niewypłacalny adj
(ekonomia, ekonomiczny) taki, który nie ma możliwości spłaty swoich długów z posiadanego majątku bankerott

niewłaściwy ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ adj
inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być gal

niezadowolenie ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ n
brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem misnøye

niezadowolony ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ adj
odczuwający niezadowolenie misnøgd

niezależność ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑ n
bycie niezależnym od kogoś sjølvstendighet

niezależny ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nienależący do żadnej z rywalizujących partii uavhengig
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie selvstendig

niezamężny ˌɲɛzãˈmɛ̃w̃ʒnɨ adj
zwykle o kobiecie: nie mająca męża, będąca panną; nie będąca żoną, małżonką ugift

niezapominajka ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1) forglemmegei
(botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych; forglemmegei

niezapomniany adj
taki, którego nie można zapomnieć minnerik

niezaradny adj
nie potrafiący radzić sobie z czymś talentløs

niezborny ɲɛˈzbɔrnɨ adj
nie łączący się w harmonijną całość klumsete

niezdarny ɲɛˈzdarnɨ adj
będący objawem braku zręczności lub sprawności, wykonany nieudolnie slurvet

niezdatny adj
(przestarzałe, przestarzały) nie będący zdolnym do czego udugelig
taki, który nie nadaje się do czegoś udugelig

niezdolność ɲɛˈzdɔlnɔɕʨ̑ n
brak zdolności do zrobienia czegoś, brak umiejętności udugelighet

niezgodny ɲɛˈzɡɔdnɨ adj
taki, który jest w sprzeczności z czymś motsatt

niezgrabny adj
niezręczny, charakteryzujący się brakiem zręczności; niezdarny, niewprawny venstre
świadczący o braku zręczności klumsete

niezidentyfikowany obiekt latający n
obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski; uidentifisert flygende objekt

nieznaczny adj
nie posiadający większego znaczenia ubetydelig

niezrozumiały ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ adj
(przenośnie, przenośnia) niedający się zinterpretować, niejasny uforståelig
niedający się zrozumieć uforståelig

niezwyciężony ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ adj
taki, którego nie da się zwyciężyć uovervinnelig

niezwykły ɲɛˈzvɨkwɨ adj
baśniowy, czarodziejski fabelaktig
rewelacyjny underfull
rzadko spotykany, nietypowy uvanlig

niezwłocznie ɲɛˈzvwɔʧ̑ʲɲɛ adv
bez zwłoki, natychmiast kvikk

niezły ˈɲɛzwɨ adj
mający dość dobry charakter fin

nieśmiało ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ adv
z wahaniem, bez śmiałości czy pewności siebie sjenert

nieśmiały ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ adj
niemający pewności siebie, wstydliwy sjenert

nieśmiertelny ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ adj
wiecznie żywy, żyjący, nieumierający udødelig

nieświadomy adj
powstający lub istniejący bez czyjejś świadomości bevisstløs

nieświeży adj
(kulinaria) taki, który utracił świeżość dårlig
o zauważalnych cechach zbyt długiego używania skitten
źle wyglądający butt

nieść ɲɛ̇ɕʨ̑ v
zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym bære

nieżonaty ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ adj
zwykle o mężczyźnie: niemający żony ugift

nieżywy ɲɛˈʒɨvɨ adj
pozbawiony życia, martwy død

nigdy ˈɲiɡdɨ pronoun
w żadnym czasie, momencie, sytuacji aldri

nihilizm n
(filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości; nihilisme

nikiel ˈɲicɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28; nikkel

nikotyna ˌɲikɔˈtɨ̃na n
bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu; nikotin

nikt ɲikt pronoun
żadna osoba ingen

nimfomania ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja n
(medycyna, medyczny) chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet; nymfomani

niniejszy ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ pronoun
(książkowy) ten oto właśnie denne

ninja ˈɲĩn͇ʤ̑a n
japoński wojownik, specjalizujący się w zamachach i szpiegostwie; ninja

niob ɲɔp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41; niob

niski ˈɲisʲci adj
mający mały wymiar w pionie lav
mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości lav

nisko ˈɲiskɔ adv
na niedużej wysokości lav

nisza n
(geologia, geologiczny) zagłębienie w skale kløft

niszczyć ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑ v
pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji rasere

nit ɲit n
(technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym; klinke

nitpiker ɲitˈpʲikɛr n
(slangowo) osoba czepiająca się nieistotnych szczegółów kverulant

nius ɲus n
świeża wiadomość nyhet

niwchijski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski; Giljakisk

niweczyć v
pozbawiać wartości, obracać wniwecz angre

nić ɲiʨ̑ n
cienkie włókno używane np. do szycia tråd

niż ɲiʃ conjunction
…używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami enn

no nɔ particle
(potocznie, potoczny) …oznaczająca przytaknięcie jupp

no to co ˈnɔ ˈtɔ ˈʦ̑ɔ
(potocznie, potoczny) sygnalizuje, że mówca uważa dane zdarzenie lub argument za nieistotne, lub ma do niego lekceważący stosunek (og) hva så

nobel ˈnɔbɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102; nobelium

noc nɔʦ̑ n
okres od zmierzchu do świtu; natt

nocebo nɔˈʦ̑ɛbɔ n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) negatywne, niepożądane objawy zjawiska zwanego placebo, objawy uboczne; nocebo

nocnik ˈnɔʦ̑ʲɲik n
naczynie do oddawania moczu i kału, używane zwłaszcza przez małe dzieci; kammer

nocny marek ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk n
(potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień natteravn

noga ˈnɔɡa n
(anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga; bein

nogawka nɔˈɡafka n
(krawiectwo) część spodni okrywająca nogę bein

nominacja n
oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie omdømme

nonsens ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s n
zupełny brak sensu, niedorzeczność; nonsens

nora ˈnɔra n
(zoologia, zoologiczny) podziemne schronienie zwierząt kule

nordycki nɔrˈdɨʦ̑ʲci adj
(książkowy) północnoeuropejski; nordisk

norma ˈnɔrma n
ogólnie przyjęta zasada; norm

normalność n
cecha tego, co normalne, brak dziwactw normalitet

normalny nɔrˈmalnɨ adj
(chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne vanleg
najczęściej spotykany, typowy vanleg
o bilecie pełnopłatny vanleg
zdrowy psychicznie i fizycznie vanleg
zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być vanleg

norweski nɔrˈvɛsʲci adj
odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów norsk

norweski nɔrˈvɛsʲci n
język urzędowy Norwegii; norsk

nos nɔs n
(anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt; nese

nosacizna n
(weterynaria, weterynaryjny) przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych; snørr

nosiciel nɔˈɕiʨ̑ɛl n
(medycyna, medyczny) organizm zawierający bakterie, wirusy lub w inny sposób dotknięty chorobą, sam nie cierpiący z powodu jej objawów, lecz mogący nią zarażać; bybud

nosić ˈnɔɕiʨ̑ v
fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu bære
o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie bære

nosorożec ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych; nesehorn

nosze n
(medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych; båre

notatnik nɔˈtatʲɲik n
zeszyt do zapisków skrivebok

notebook ˈnɔdbuk ˈnɔwdbuk n
niewielki komputer przenośny, składany jak książka skrivebok

notes ˈnɔtɛs n
plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek; skrivebok

notoryczny ˌnɔtɔˈrɨʧ̑nɨ adj
(pejoratywnie, pejoratywny) powszechnie znany berømt
nieustanny regelmessig

nowicjusz n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat novise

nowicjuszka n
(książkowy) kobieta nie posiadająca doświadczenia novise

nowiutki nɔˈvʲjutʲci adj
nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany splitter ny

nowoczesny ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ adj
charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny moderne

nowomowa n
język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych; nytale

nowotwór nɔˈvɔtfur n
(medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki; neoplasme

nowozelandzki ˌnɔvɔzɛˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Nowa Zelandia newzealandsk

nowożeniec ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑ n
mężczyzna świeżo po ślubie nygift

nowożytny ˌnɔvɔˈʒɨtnɨ adj
od nowożytność: należący do nowożytności, określający nowożytność, używany w związku z nowożytnością moderne

nowy ˈnɔvɨ adj
istniejący od niedawna ny nåværende
taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego ny

nożyczki nɔˈʒɨʧ̑ʲci n
małe nożyce; saks

nożyczki do paznokci n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) narzędzie służące do obcinania paznokci u rąk i u stóp neglsaks

nuda ˈnuda n
stan, gdy jest nudno; dzieje się coś nieciekawego, nudnego, nużącego; kjedsomhet

nudny ˈnudnɨ adj
wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie kjedelig

nudziarz n
człowiek zanudzający innych bore

nudzić ˈnuʥ̑iʨ̑ v
powodować nudę bore

nuklearny adj
dotyczący jądra atomu atom-

numer ˈnũmɛr n
(przenośnie, przenośnia) żart, przekręt, oszustwo tall
identyfikator zawierający, między innymi, cyfry; tall
egzemplarz czasopisma z daną datą nummer
liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru nummer
pozycja w programie (zwykle w cyrku) nummer

numerować ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑ v
nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami antall

nur białodzioby ˈnur ˌbʲjawɔˈʥ̑ɔbɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia adamsii, gatunek ptaka z rodziny nurów; gulnebblom

nur rdzawoszyi ˈnur ˌːʣ̑avɔˈʃɨji n
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia stellata, duży ptak wodny, jeden z pięću gatunków nurów; smålom

nurek ˈnurɛk n
człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych dykker

nurogęś nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ n
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus merganser, tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy; laksand

nurt nurt n
ciąg wydarzeń retning
strumień wody w rzece na jej środku, który płynie szybciej niż reszta aktuell
tendencje w sztuce, filozofii itp. aktuell

nurzyk polarny ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach; polarlomvi

nuta ˈnuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość note

nuty ˈnutɨ n
zapis nutowy melodii partitur

nów nuf n
(astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część; ny

nóż nuʃ n
krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia; kniv

nęcić ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑ v
działać przyciągająco friste

nędznik n
osoba podła, nikczemna kreatur

nędzny ˈnɛ̃nʣ̑nɨ adj
niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony bety

nękać ˈnɛ̃ŋkaʨ̑ v
dręczyć, trapić pine

o ɔ n
dwudziesta litera polskiego alfabetu; over

o ɔ preposition
…wskazujący fizyczną przeszkodę w ruchu imot
…wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami) angående

o ile
łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, które wyraża warunek treści medan

o wilku mowa ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva idiom
wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach når man snakker om sola

oaza ɔˈaza n
(geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody; oase

oba ˈɔba collective
dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden i drugi begge

obaj ˈɔbaj collective
dwie konkretne osoby, niezależnie od płci, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden i drugi [[både]] ... [[og]] ...

obalać ɔˈbalaʨ̑ v
odbierać komuś władzę, moc, wpływ itp. kantre

obawa ɔˈbava n
niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść uro

obawiać się ɔˈbavʲjäʨ̑‿ɕɛ v
mieć obawę, bać się czegoś være redd
mieć wątpliwości (co do słuszności, powodzenia czegoś) være redd

obcas ˈɔpʦ̑as n
część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry; krenge

obchodzić ɔpˈxɔʥ̑iʨ̑ v
obchodzić kogoś: interesować się czymś, chcieć wiedzieć o czymś angå
świętować, uczcić jakąś rocznicę, radosne wydarzenie, sukces feire

obchód n
kontrolne obejście danego miejsca rund

obciążenie ˌɔpʲʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ n
ciężar spoczywający na kimś lub czymś ansvar

obcy ˈɔpʦ̑ɨ n
ktoś nienależący do danej grupy fremmed

obdukcja ɔbˈdukʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oględziny zwłok lub osób żywych w celu ustalenia przyczyn śmierci lub rozmiarów doznanych uszkodzeń ciała; obdusere

obecnie ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ adv
teraz, aktualnie, w tym momencie nå som

obecny ɔˈbɛʦ̑nɨ adj
dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny nåværende
osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili nærværende

obejmować ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑ v
mieścić w sobie forstå
o emocjach: owładnąć gripe
otaczać ramionami klemme
rozpoczynać sprawowanie funkcji, urzędu, stanowiska itp. bringe

obejrzeć ɔˈbɛjʒɛʨ̑ v
patrzeć w ekran przez cały film klokke
poznać coś patrząc na to eksaminere
zapoznać się z czymś oglądając to leite

obelga ɔˈbɛlɡa n
obraźliwe słowo skierowane do kogoś skjelle ut

obelisk ɔˈbɛlʲisk n
pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego; obelisk

obfitość ɔpˈfʲitɔɕʨ̑ n
duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś overflod

obiad ˈɔbʲjat n
gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia; lunsj middag

obiecywać ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑ v
mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę love

obiegowy ˌɔbʲjɛˈɡɔvɨ adj
taki, który jest w użyciu ogólnym strøm

obiekt ˈɔbʲjɛkt n
(informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury objekt
osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności objekt
rzecz fizycznie istniejąca gjenstand
teren będący wydzieloną, logiczną całością, zwłaszcza miejsce publiczne, budowla anlegg

obiektyw ɔˈbʲjɛktɨf n
(technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia linse

obierać ɔˈbʲjɛraʨ̑ v
usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp. skrelle
wybierać kogoś na stanowisko, funkcję drogą głosowania ta

obietnica ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a n
wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości løfte

objaw ˈɔbʲjaf n
oznaka jakiegoś zjawiska symptom

objazd ˈɔbʲjast n
objeżdżanie, odwiedzanie rundtur

objętość ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni volum
wielkość książki (wyrażana np. w stronach), tekstu (wyrażana np. w słowach) itp. volum
odmierzona ilość substancji, we względnych jednostkach objętości (1.1) dra

oblicze ɔbˈlʲiʧ̑ɛ n
(książkowy) twarz jakiejś osoby i jej wyraz ansikt
(przenośnie, przenośnia) charakter czegoś; zarys, postać czegoś kjeft

oblig n
(ekonomia, ekonomiczny) pisemne uznanie długu løfte

oblężenie ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ n
otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia sete

obnażać v
czynić nagim, pozbawionym ubioru avkle

obniżać ɔbʲˈɲiʒaʨ̑ v
czynić niższym slå ned
ulegać obniżeniu, opadać poniżej poziomu avslå

obniżka ɔbʲˈɲiʃka n
obniżenie ceny rabatt

obojczyk ɔˈbɔjʧ̑ɨk n
(anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką; kragebein

obojętny ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ adj
(chemia, chemiczny) taki, który nie ma właściwości zasadowych i kwasowych; taki, który nie tworzy związków chemicznych nøytral
(fizyka, fizyczny) taki, który nie ma ładunku elektrycznego nøytral

obok ˈɔbɔk preposition
w niedużej odległości hos

obora ɔˈbɔra n
budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania fjøs

obowiązany adj
mający obowiązek do robienia czegoś forpliktet

obowiązek ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk n
nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary plikt

obowiązkowy ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ adj
będący czyimś obowiązkiem obligatorisk

obracać ɔbˈraʦ̑aʨ̑ v
wprawiać w ruch obrotowy, utrzymywać w takim ruchu, powodować obrót bli

obraz ˈɔbras n
(sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji bilde

obraza ɔbˈraza n
urażenie czyjejś godności osobistej fornærmelse

obraźliwy ˌɔbraʑˈlʲivɨ adj
stanowiący dla kogoś obrazę grov

obrażać ɔbˈraʒaʨ̑ v
sprawiać komuś przykrość fornærme

obrona ɔbˈrɔ̃na n
(wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu; forsvar
przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją forsvar

obrońca ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej advokat
osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp. advokat
(sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny back

obrus ˈɔbrus n
wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu; duk

obrzeże ɔbˈʒɛʒɛ n
okolice kończącego się zjawiska czy czynności bord
wąski pas przy linii odgraniczającej dwie przestrzenie bord

obrzydliwy ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ adj
(książkowy) budzący odrazę fæl

obrzydzenie ˌɔbʒɨˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
bardzo silne uczucie niechęci gi avsky

obrzęk n
(medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała ødem

obrót ˈɔbrut n
(ekonomia, ekonomiczny) (księgowość) sumaryczna wartość obrotu (1.3) omsetning
(ekonomia, ekonomiczny) transakcje kupna-sprzedaży oraz wymiany towaru; ferdsel
(geometria) odwzorowanie geometryczne, jedna z izometrii, obok przesunięcia i symetrii; snu
ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny snu

obrót położniczy ˈɔbrut ˌpɔwɔʒʲˈɲiʧ̑ɨ n
(medycyna, medyczny) zabieg lekarski mający na celu zmianę nieprawidłowej pozycji płodu w macicy versjon

obrączkować v
(zoologia, zoologiczny) zakładać obrączkę, znakując np. ptaki lub nietoperze telefonere

obręb n
wyraźnie odgraniczony obszar wewnętrzny avslutte
zakres działań, możliwości, obszar wpływów kule

obręcz ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑ n
(sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu; tønnebånd
sztywny pas z połączonymi końcami, opasujący coś tønnebånd

obsadzić ɔpˈsaʥ̑iʨ̑ v
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dać rolę w jakimś przedstawieniu, filmie gips
(ogrodnictwo, ogrodniczy) posadzić rośliny na jakiejś wyznaczonej powierzchni plante

obserwować ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑ v
uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś observere

obsesja ɔpˈsɛsʲja n
(książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności sykdom

obstawać v
nie zmieniać własnego zdania avvente

obszar ˈɔpʃar n
ograniczona część powierzchni område

obszerny ɔpˈʃɛrnɨ adj
dużych rozmiarów vid
zawierający mnóstwo szczegółów fyldig

obsługa ɔpˈswuɡa n
zespół osób upoważnionych do zajmowania się czymś personale

obsługiwać ˌɔpswuˈɟivaʨ̑ v
wykonywać usługi na rzecz kogoś lub na rzecz jakiegoś przedsięwzięcia Løpe

obudzić ɔˈbuʥ̑iʨ̑ v
przestać spać, zakończyć sen, wyrwać się ze snu våken

obwiniać ɔbˈvʲĩɲäʨ̑ v
przypisywać, zarzucać komuś winę; oskarżać kogoś o zrobienie czegoś złego skylde

obwód ˈɔbvut n
(elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd; kretsløp
(matematyka, matematyczny) długość najkrótszego cyklu zawartego w grafie; omkrets
brzeg, krawędź, otaczająca coś z każdej strony, obejmująca obiekt zwykle w poziomie egg

oby ˈɔbɨ particle
wyrażenie nadziei, że coś się stanie burde

obyczaj ɔˈbɨʧ̑aj n
nawyk, sposób postępowania, zachowania charakterystyczny dla danego człowieka lub zwierzęcia sedvane

obywatel ˌɔbɨˈvatɛl n
członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję; statsborger

obywatelstwo ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki; statsborgerskap

obój ˈɔbuj n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych; obo

obóz ˈɔbus n
wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje leir

obóz dla uchodźców n
tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową; flyktningleir

obłok ˈɔbwɔk n
(meteorologia, meteorologiczny) kłęby zawieszonej wysoko nad ziemią skroplonej pary wodnej sky

obłąkanie n
zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność galskap

obłąkany adj
będący w stanie obłąkania gal

obłąkany n
człowiek psychicznie chory ko-ko

ocean ɔˈʦ̑ɛãn n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi verdenshav

oceanografia ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja n
nauka o oceanach i morzach; oseanografi

ocelot ɔˈʦ̑ɛlɔt n
(zoologia, zoologiczny) kotowaty drapieżnik amerykański; ozelot

ocena ɔˈʦ̑ɛ̃na n
(szkolnictwo, szkolny) nota dawana uczniowi lub studentowi karakter

ocet ˈɔʦ̑ɛt n
(spożywczy) (kulinaria) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5–10%, czasem z domieszkami; eddik

och ɔx interjection
…służący wyrażaniu stanów uczuciowych (zachwytu, zaskoczenia, przestrachu) ai

ochota ɔˈxɔta n
pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś appetitt

ochraniacz n
(technologia, technika, techniczny) przedmiot chroniący coś przed uszkodzeniem blokk

ochładzać ɔxˈwaʣ̑aʨ̑ v
obniżać temperaturę czegoś hardne

ociężały adj
nie mający energii do działania nummen
wykonywany powolnie, bez energii tungvinn

oclić ˈɔʦ̑lʲiʨ̑ v
nałożyć cło lub pobrać cło ze sprzedaży czegoś avgift

octan ˈɔktãn n
(chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego; acetat

oczarowywać v
wywoływać u kogo uczucie fascynacji, urzeczenia forhekse

oczekiwanie ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ n
pragnienie, żądanie håpe

oczekiwać ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑ v
dłużej czekać avvente
spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś forvente

oczerniać v
rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle sladre

oczko ˈɔʧ̑kɔ n
dziura w pończosze lub rajstopach maske

oczyszczać ɔˈʧ̑ɨʃʧ̑aʨ̑ v
usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości gjøre

oczyszczenie ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
przywrócenie porządku, higieny gjøre

oczytany adj
taki, który przeczytał wiele książek belest

oczywisty ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ adj
taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać innlysende

oczywiście ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ particle
partykuła wyrażająca brak wątpliwości selvfølgelig selvsagt

od ɔt preposition
…tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot fra

od razu ɔd‿ˈrazu adv
natychmiast, z miejsca uendra

odbicie ɔdˈbʲiʨ̑ɛ n
wierna kopia kogoś lub czegoś kopiere

odbierać ɔdˈbʲjɛraʨ̑ v
o telewizorze, radiu: przyjmować fale ze stacji nadawczej ta imot
odczytywać coś (słowa, zachowanie, reakcje) w określony indywidualny sposób bringe
podnosić słuchawkę telefonu i rozpoczynać rozmowę løsning
zabierać kogoś z jakiegoś miejsca hente (noen)

odbijacz ɔdˈbʲijaʧ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu; forsvar

odbiornik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne odbierające fale elektromagnetyczne mottaker

odbitka n
zapis graficzny otrzymany określoną metodą techniczną, np. odciskową, drukarską, fotochemiczną avtrykk

odbiór ˈɔdbʲjur n
wzięcie czegoś co jest nasze lub przeznaczone dla nas a przejściowo było w cudzych rękach (np. było pożyczone, albo przesyłane pocztą ze sklepu) oppskrift

odbyt ˈɔdbɨt n
(anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego; anus endetarmsåpning

odbywać ɔdˈbɨvaʨ̑ v
robić coś lub brać udział w wykonywaniu czegoś; uczestniczyć w czymś har hat
mieć miejsce, dziać się, dokonywać się finne sted

odchodzić ɔtˈxɔʥ̑iʨ̑ v
oddalać się od jakiegoś miejsca forlate
zrywać związek z kimś, opuszczać kogoś slå opp

odcień ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ n
nieznaczna różnica lub cecha trudno postrzegalna nyanse
odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru farve

odcinek ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk n
(matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami; linjesegment
fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2) tvangsinnlegge
fragment większej całości, odcięty od niej tvangsinnlegge
jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno bind

odcisk ˈɔtʲʨ̑isk n
zgrubienie skóry powstałe na skutek ucisku korn

odcisk palca ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a n
wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby fingeravtrykk
(informatyka, informatyczny) w kryptografii: krótka sekwencja znaków identyfikująca większą ilość danych fingeravtrykk

odczucie ɔṭˈʧ̑uʨ̑ɛ n
wrażenie, które się odczuwa føle

odczuwać ɔṭˈʧ̑uvaʨ̑ v
reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów føle
interpretować coś føle

odczyt n
wykład publicznie wygłoszony zwykle na temat popularnonaukowy foredrag

oddalać v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nie uwzględniać czyich pretensji, żądań forkaste
zwiększać odległość pomiędzy danymi jednostkami trekke unna
zwiększać własną odległość od czego lub kogo dra bort

oddalony adj
położony w znacznej odległości przestrzennej albo czasowej od czegoś vid

oddanie ɔdˈːãɲɛ n
wierność, poświęcenie określonej sprawie, idei lub osobie engasjement

oddech ˈɔdːɛx n
pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc pust

oddychać ɔdˈːɨxaʨ̑ v
(fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska puste

oddział ˈɔdʲʥ̑aw n
odrębna i samodzielnie działająca część jakiejś organizacji lub urzędu grein

oddziaływanie ˌɔdʲʥ̑awɨˈvãɲɛ n
(książkowy) wywierany wpływ påvirkning

oddziaływać ˌɔdʲʥ̑aˈwɨvaʨ̑ v
wpływać, powodować skutek påvirke

oddzielnie adv
nie razem, osobno særskilt

odejmowanie ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie odwrotne do dodawania; subtraksjon

odejmować ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑ v
(matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania; subtrahere

odejście n
(rzeczownik) (odczasownikowy) od odejść avvik

odgadnąć ɔdˈɡadnɔ̃ɲʨ̑ v
aspekt dokonany od: odgadywać gjette

odgłos ˈɔdɡwɔs n
dźwięk towarzyszący jakiejś czynności lub wydawany przez coś, brzmienie czegoś frisk

odjazd ˈɔdʲjast n
ruszenie w drogę, początek podróży jakimś środkiem lokomocji avvik

odjeżdżać ɔdʲˈjɛʒʤ̑aʨ̑ v
jadąc, oddalać się løyve

odjąć ˈɔdʲjɔ̇̃ɲʨ̑ conjunction
(matematyka, matematyczny) minus (spójnik stawiany między odjemną i odjemnikiem) minus

odkrywać ɔtˈkrɨvaʨ̑ v
poznawać coś nowego oppdage

odkurzacz ɔtˈkuʒaʧ̑ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika; støvsuger

odkurzać ɔtˈkuʒaʨ̑ v
usuwać kurz dust

odkąd ˈɔtkɔ̃nt pronoun
od kiedy siden

odkład n
(pszczelarstwo, pszczelarski) celowo wydzielona przez pszczelarza część plastrów z istniejącej rodziny pszczelej np. w celu utworzenia nowej kjerne

odkładać ɔtˈkwadaʨ̑ v
(telekomunikacja) odkładać słuchawkę przerywać rozmowę telefoniczną la på røret
oszczędzać pieniądze lub inne zasoby na określony cel redning
przenosić na późniejszy termin utsette

odległość ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑ n
długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami avstand

odległy ɔdˈlɛɡwɨ adj
znajdujący się daleko fjern

odlew ˈɔdlɛf n
przedmiot powstały z wypełnienia formy płynną masą, która po zakrzepnięciu, wyschnięciu lub wypaleniu przyjmuje kształt tej formy gips

odlewać v
wykonywać przedmiot poprzez wlewanie ciekłego surowca do specjalnej formy gips
(wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz lekkasje

odlot ˈɔdlɔt n
start do podróży powietrznej, oddalenie się drogą powietrzną avvik

odlotowy ˌɔdlɔˈtɔvɨ adj
(slangowo) wspaniały, rewelacyjny feit

odmawiać ɔdˈmavʲjäʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wypowiadać słowa modlitwy si
nie zgadzać się avslå

odmienny ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ adj
różny bøyelig

odnieść ˈɔdʲɲɛ̇ɕʨ̑ v
potraktować coś lub kogoś w pewien sposób påspandere

odnosić ɔdˈnɔɕiʨ̑ v
dotyczyć czegoś angå

odnotować ˌɔdnɔˈtɔvaʨ̑ v
sporządzić notatkę skrive ned
zrobić znak przy czymś istotnym celem pamiętania o tym flekk
zwrócić na coś uwagę spille inn

odnośnie do ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ
(urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś angående

odpalać ɔtˈpalaʨ̑ v
wystrzelać gi sparken
zapalać / uruchamiać coś rykk

odpieprzyć ɔtˈpʲjɛpʃɨʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) zostawić kogoś w spokoju, odczepić się od kogoś dra til helvete

odpierać v
bronić się skutecznie przed zarzutami motbevise

odpierdalać ˌɔtpʲjɛrˈdalaʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) zostawiać w spokoju dra til helvete

odpoczywać ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑ v
przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił slappe av

odporny ɔtˈpɔrnɨ adj
mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały bestandig

odpowiadać ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑ v
być równoważnym czemuś er lik
dawać odpowiedź oppfylle
odpisywać (np. na list) oppfylle
ponosić za coś konsekwencje oppfylle
spełniać jakieś warunki, oczekiwania oppfylle
odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy svare
podobać się fara

odpowiedni ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi adj
spełniający wymagane warunki hensiktsmessig

odpowiednik ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲik n
(książkowy) pojęcie, przedmiot lub osoba o podobnych cechach, elementach, mające to samo zastosowanie, mogące pełnić tę samą funkcję ekvivalent

odpowiednio ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ adv
(książkowy) w tej samej kolejności henholdsvis
w sposób odpowiedni; właściwie, stosownie deretter

odpowiedzialność ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑ n
obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś ansvar

odpowiedzialny ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ adj
będący przyczyną ansvarlig
mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje ansvarlig
poważnie traktujący swoje obowiązki ansvarlig
przeznaczony do pewnej czynności ansvarlig
przeznaczony do poniesienia konsekwencji ansvarlig

odpowiedź ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
reakcja na pytanie svar

odprężać ɔtˈprɛ̃w̃ʒaʨ̑ v
uczynić mniej naprężonym, rozluźnić slappe av

odpukać w niemalowane drewno ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ idiom
pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy banke i bordet

odpychający adj
taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie frastøtende motbydelig

odpychać v
oddalać pchnięciem nekte
powodować niechęć nekte

odra ˈɔdra n
(medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka; meslinger

odraczać ɔdˈraʧ̑aʨ̑ v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalnie przesuwać jakąś sprawę na późniejszy termin utsette

odraza ɔdˈraza n
uczucie wstrętu, obrzydzenia, niechęci do kogoś lub czegoś avsky

odrażający ˌɔdraʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny motbydelig

odrobina ˌɔdrɔˈbʲĩna n
bardzo mała ilość czegoś antyde

odrzucać ɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑ v
(medycyna, medyczny) nie przyjmować przeszczepu avslå
wykonywać czynność świadczącą o nieakceptowaniu czegoś avslå
oddalać gwałtownie od siebie gips
zmieniać położenie ruchem gwałtownym czy rzutem gips
unikać potwierdzenia a nawet zaprzeczać negativ

odróżnianie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: odróżniać differensiering

odrębny ɔdˈrɛ̃mbnɨ adj
różniący się od innych bestemt

odsetek ɔtˈsɛtɛk n
określony procent całości hyppighet

odstawiać ɔtˈstavʲjäʨ̑ v
rezygnować (z czegoś) glemme

odstęp ˈɔtstɛ̃mp n
odległość w czasie między jakimiś wydarzeniami intervall

odstępować v
oddawać coś komuś (bez zapłaty) gi etter
przekazywać coś, odsprzedając to na dogodnych warunkach bli solgt
odchodzić od postanowień løssluppenhet
zostawiać kogoś samego løssluppenhet

odszkodowanie ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę; erstatning

odsłaniać v
powodować, że coś staje się widoczne avdekke
sprawiać, że coś wychodzi na jaw avsløre
usuwać to, co zasłania loddtrekning

odsłownik n
(językoznawstwo, językoznawczy) rzeczownik, który jest utworzony od czasownika gerundium

odtrutka ɔtˈːrutka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny; botemiddel

odtwarzać ɔtˈːfaʒaʨ̑ v
wykonywać naśladując leke

odtąd ˈɔtːɔ̃nt pronoun
od tej chwili, od teraz da

odwaga ɔdˈvaɡa n
zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa mot

odważać v
decydować się na coś niebezpiecznego, niełatwego utfordring

odważnik ɔdˈvaʒʲɲik n
przedmiot służący do pomiaru masy innych przedmiotów na wadze szalkowej; vekt

odważny ɔdˈvaʒnɨ adj
taki, który ma odwagę modig

odwiedzać ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑ v
składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś besøke

odwilż ˈɔdvʲilʃ n
ocieplenie w zimie, połączone z topnieniem śniegu mildvær

odwołanie ˌɔdvɔˈwãɲɛ n
zwrócenie się osoby nieakceptującej decyzji jakichś władz do wyższej instancji o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę lub uchylenie wydanej decyzji besvær

odwoływać v
usunąć kogoś z danego stanowiska gi sparken

odwracać ɔdˈvraʦ̑aʨ̑ v
przekręcać, obracać na drugą stronę bli

odwrotnie ɔdˈvrɔtʲɲɛ adv
w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót andre veien

odwłok ˈɔdvwɔk n
(zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów buk

odyniec ɔˈdɨ̃ɲɛʦ̑ n
(łowiectwo, łowiecki) stary samiec samotnie żyjący, najczęściej w odniesieniu do dzika, a rzadziej żubra galte

odzież ˈɔʥ̑ɛʃ n
ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca klær

odzwierciedlać v
przedstawiać dokładnie speile

odzywać się v
mówić, zwykle w odpowiedzi do czego prate
nawiązywać kontakt, by przekazywać wieści kalle
wydawać dźwięk, być słyszalnym telefonere

odór ˈɔdur n
(książkowy) nieprzyjemny zapach lukt

odłam n
duża część odłamana od całości blokk

odłamek n
mała część odłamana od całości chips

odżegnać v
(dawniej, dawny) w wierzeniach ludowych: znakiem krzyża lub jakimś zaklęciem odwrócić działanie złego; oddalić, odegnać diabła, uroki, złe duchy itp. avsverge

odżywka ɔḍˈʒɨfka n
(spożywczy) produkt zawierający składniki odżywcze w skomasowanej ilości, najczęściej w postaci syropu, pasty, mączki lub granulatu næring

ofensywa ˌɔfɛ̃w̃ˈsɨva n
atak dużych sił wojska na wielkim obszarze lub na całym froncie støt
masowe pojawienie się czegoś støt

oferma n
osoba niezaradna lub niezdarna esel

oferować ˌɔfɛˈrɔvaʨ̑ v
proponować coś, składać ofertę foreslå

oferta ɔˈfɛrta n
(potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje tilbud

offset ˈɔfːsɛt n
(drukarstwo, drukarski) maszyna drukarska pracująca w technice (1.1) offsettrykk
(drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego; offsettrykk

ofiara ɔˈfʲjara n
osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś offer
osoba, która ucierpiała wskutek wypadku offer
poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś offer

ofiarować v
dać bezinteresownie dedikere
złożyć ofiarę ofre

oficjalny ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ adj
zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący offisiell

ogar ˈɔɡar n
gończy pies myśliwski blodhund

ogień ˈɔɟɛ̇̃ɲ n
płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania; ild

ogląd n
obejrzenie czego w celu zrozumienia sprawdzanej rzeczy åpenbaring

oglądać ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑ v
przypatrywać się komuś lub czemuś betrakte

ognisko ɔɟˈɲiskɔ n
ułożony, płonący stos drewna bål

ogniwo ɔɟˈɲivɔ n
(technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego batteri

ogon ˈɔɡɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała; hale
końcowa część jakiegoś przedmiotu hale

ograniczać ˌɔɡrãˈɲiʧ̑aʨ̑ v
zmniejszać coś, redukować dostępność czegoś, uszczuplać coś redusere

ogrodniczy adj
(ogrodnictwo, ogrodniczy) związany z ogrodnictwem hage

ogrodnik ɔˈɡrɔdʲɲik n
osoba zajmująca się ogrodem gartner

ogromny ɔˈɡrɔ̃mnɨ adj
mający bardzo duży rozmiar stor

ogryzek ɔˈɡrɨzɛk n
ogryziony, niedojedzony kawałek czegoś (np. jabłka) kjerne

ogrzewanie ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ n
czynność dostarczania ciepła brenning

ogrzewać ɔˈɡʒɛvaʨ̑ v
zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym varme opp

ogród ˈɔɡrut n
miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych; hage have

ogólny ɔˈɡulnɨ adj
nieuwzględniający szczegółów allmenn
zbierający w całość allmenn

ogórecznik lekarski ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci n
(botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej; agurkurt

ogórek ɔˈɡurɛk n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych; agurk

ogół ˈɔɡuw n
pewna całość; zbiór zjawisk, przedmiotów alle

ogłaszać ɔɡˈwaʃaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) nadawać komuś godność, tytuł proklamere
publikować problem

ogłoszenie ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ogłosić annonse
pisemny komunikat umieszczony w miejscu publicznym lub wiadomość rozpowszechniona przez środki masowego przekazu annonse

ohar ˈɔxar n
(ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny; gravand

ohydny ɔˈxɨdnɨ adj
obrzydliwy, budzący wstręt fæl

ojciec ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ n
mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka); far fader

ojczenasz ɔjˈʧ̑ɛ̃naʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijan zaczynająca się od słów „Ojcze nasz” Fader vår

ojczym ˈɔjʧ̑ɨ̃m n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym stefar

ojczyzna ɔjˈʧ̑ɨzna n
kraj, w którym ktoś się urodził; fedreland

ok adj
(zobacz) OK alt i orden

ok adv
(zobacz) OK alt i orden

ok interjection
(zobacz) OK alt i orden

okapi ɔˈkapʲi n
(zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach; okapi

okazja ɔˈkazʲja n
sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś anledning

okienko ɔˈcɛ̃nkɔ n
miejsce, stoisko w urzędach lub biurach, przy którym są obsługiwani klienci luke

oklepany adj
za bardzo znany z powodu wielokrotnego powtarzania banal

okno ˈɔkna ˈɔknɔ n
oszklony otwór w ścianie vindu
(informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program vindu

oko ˈɔkɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd wzroku; øye

okolica ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a n
obszar wokół czegoś egn

okoliczność ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia omstendighet

okowy ɔˈkɔvɨ n
(poetycki, poetycko) łańcuchy, kajdany, pęta jern

około ɔˈkɔwɔ particle
… wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu omtrent

około ɔˈkɔwɔ preposition
… wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu omtrent
(dawniej, dawny) … określający miejsce dookoła przedmiotu omtrent

okoń ˈɔkɔ̃ɲ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba drapieżna; abbor

okres ˈɔkrɛs n
przedział czasu, czas trwania czegoś periode
(fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy; periode

określać ɔˈkrɛɕlaʨ̑ v
definiować, ustalać cechy czegoś definere

określony ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ adj
zdefiniowany, pewien, sprecyzowany forutsetning

okropny ɔˈkrɔpnɨ adj
wywołujący strach, odrzucający ubehagelig

okrucieństwo ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ n
skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom; grusomhet

okrutny ɔˈkrutnɨ adj
nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem grusom

okrycie ɔˈkrɨʨ̑ɛ n
przedmiot służący do okrywania mantel

okrywać ɔˈkrɨvaʨ̑ v
kładąc coś na czymś, osłaniać jego powierzchnię dyne

okrzyk ˈɔkʃɨk n
głośny dźwięk wydany przez człowieka, wyrażający silne emocje lub mające zwrócić uwagę innych rop

okrąg ˈɔkrɔ̃ŋk n
(geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu); sirkel
kształt utworzony na podobieństwo okręgu (1.1) sirkel

okrągły ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ adj
mający kształt koła, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich rund

okręg ˈɔkrɛ̃ŋk n
(administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach, zwykle odpowiadająca polskiemu powiatowi; obszar geograficzny o takiej wielkości menighet

okręt ˈɔkrɛ̃nt n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa; skip

okręt podwodny n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu; undervannsbåt

oksytocyna n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu; oksytocin

oktan ˈɔktãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny; oktan

okulary ˌɔkuˈlarɨ n
przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu; briller

okulary przeciwsłoneczne ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ n
(optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem; solbriller

okultyzm n
doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk; okkult

okupacja ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja n
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium okkupasjon

okupant ɔˈkupãnt n
państwo dokonujące okupacji innego państwa besettelsesmakt

okupować ˌɔkuˈpɔvaʨ̑ v
zbrojnie zajmować terytorium innego państwa besette

okładka ɔˈkwatka n
wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu teppe

olbrzym ˈɔlbʒɨ̃m n
człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile kjempe

olcha ˈɔlxa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny brzozowatych; or

olej ˈɔlɛj n
(spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo olje

olej palmowy n
(spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego; palmeolje

olejek ɔˈlɛjɛk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) gęsty, tłusty płyn o intensywnym zapachu, będących wyciągem roślinnym i używany w celach kosmetycznych, leczniczych lub w aromaterapii, masażu smøre

olejny ɔˈlɛjnɨ adj
związany z farbami sporządzanymi na olejach smøre

olejowy ˌɔlɛˈjɔvɨ adj
odnoszący się do oleju smøre

oliwa ɔˈlʲiva n
(spożywczy) ciekły tłuszcz wytłaczany z oliwek; smøre

oliwka ɔˈlʲifka n
owoc oliwki (1.1) oliven

oliwkowy ˌɔlʲifˈkɔvɨ adj
mający kolor dojrzałego owocu zielonej, marynowanej oliwki; oliven

olszyna ɔlˈʃɨ̃na n
las olchowy (olszowy) porastający żyzne, bagienne siedliska, o wysokim poziomie wody stojącej; older

omawiać ɔ̃ˈmavʲjäʨ̑ v
rozpatrywać daną sprawę diskutere
wypowiadać się szczegółowo na jakiś temat anmeldelse

omdlenie ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.; besvimelse
(rzeczownik odczasownikowy) od: omdleć besvime

omlet ˈɔ̃mlɛt n
(spożywczy) (kulinaria) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie; omelett

omyłka n
sprawa niezamierzona a niewłaściwa feil

on ɔ̃n personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski han

ona ˈɔ̃na personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński hun

onanizm ɔ̃ˈnãɲism̥ n
zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych; onani

onanizować się ˌɔ̃nãɲiˈzɔvaʨ̑‿ɕɛ v
zaspokajać popęd płciowy bez udziału partnera runke

one ˈɔ̃nɛ personalPronoun
3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego de

oni ˈɔ̃ɲi personalPronoun
trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego de

ono ˈɔ̃nɔ personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj nijaki den

onomatopeja ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy; lydord

ontologia ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja n
(filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu; ontologi

oologia ˌɔːˈlɔɟja n
(ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością oologi

opacki adj
związany z opatem lub opactwem abbed-

opactwo ɔˈpaʦ̑tfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata; abbedi

opad ˈɔpat n
(meteorologia, meteorologiczny) spadająca na ziemię woda w postaci ciekłej lub stałej; nedbør
coś, co opadło fall
czynność lub zjawisko opadania, opadnięcia czegoś fall

opadać ɔˈpadaʨ̑ v
o emocjach, burzy: powoli zanikać fjære
tracić wysokość, osuwać się z góry na dół, obniżać się fall
usiąść wygodnie helling

opakowanie ˌɔpakɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: opakować innpakking

opal ˈɔpal n
(mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu; opal

opalać ɔˈpalaʨ̑ v
poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry sole

opalenizna ˌɔpalɛ̃ˈɲizna n
ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV; brune

opanowany adj
taki, który panuje nad swoim zachowaniem overveid

opanowywać v
nabywać wiedzy lub sprawności w czym beherske
przejmować kontrolę psychiczną kontrollere
zdobywać kontrolę nad czymś lub nad kimś kontrollere

oparcie ɔˈparʲʨ̑ɛ n
(przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz pomocna w trudnej sytuacji bistand
część mebla służąca do podtrzymywania pleców back

oparzenie n
(medycyna, medyczny) rana od oparzenia (1.2) brannsår
(medycyna, medyczny) uraz spowodowany ciepłem brannsår
(rzeczownik odczasownikowy) od: oparzyć brannsår

opaska n
wstążka / taśma / bandaż binde

opat ˈɔpat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa abbed

opał ˈɔpaw n
to, czym pali się w piecu, aby ogrzać pomieszczenie; materiał do opalania brensel

opcja ˈɔpʦ̑ʲja n
jedna z możliwości do wyboru valgmulighet
(ekonomia, ekonomiczny) instrument pochodny w formie prawa do kupna lub sprzedaży określonej ilości danej waluty w ustalonym czasie i cenie; valgmulighet

opera ˈɔpɛra n
budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1); opera
utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami; opera

operacja ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny; operasjon
działania skierowane na wykonanie określonego zadania operasjon

operator ˌɔpɛˈratɔr n
człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie operatør

opieka ɔˈpʲjɛka n
dbanie o kogoś lub coś; nennsomhet

opiekuńczy adj
sprawujący opiekę omsorgsfull

opierać ɔˈpʲjɛraʨ̑ v
brać coś za podstawę, uzasadniać coś czymś frie
przystawiać coś do czegoś, przysuwać tak, aby dotykało czegoś, np. aby się nie przewróciło, podtrzymywać, wspierać mager
przeciwstawiać się, stawiać opór motstå

opinać v
otaczać coś czymś przywierającym omgi

opinia ɔˈpʲĩɲja n
sąd, zdanie na jakiś temat mening

opis ˈɔpʲis n
relacja z jakichś wydarzeń forklaring

opona ɔˈpɔ̃na n
(motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz; dekk

oponka ɔˈpɔ̃nka n
(kulinaria) okrągłe ciastko o złotawej barwie, z otworem w środku, wykonane z ciasta drożdżowego lub serowego, smażone na głębokim tłuszczu, często posypywane cukrem pudrem berlinerbolle

opornik ɔˈpɔrʲɲik n
(elektryczność) (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny zamieniający energię elektryczną w ciepło; motstandsbevegelse

oporny adj
niepoddający się żadnym wpływom sta
taki, który stawia opór sta

oportunista ˌɔpɔrtũˈɲista n
(książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści opportunist

opowiadanie ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ n
coś, co zostało opowiedziane beretning

opowiadać ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑ v
mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować fortelle

opowieść ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
(językoznawstwo, językoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści historie
opowiadana historia historie
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) coś, co zostało powiedziane foredrag

oprawca ɔˈprafʦ̑a n
osoba torturująca lub mordująca z czyjegoś polecenia torturist

oprogramowanie ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
ogół programów komputerowych programvare

opryskliwy adj
odpowiadający nieuprzejmie avkortet

oprócz ˈɔpruʧ̑ preposition
oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze, poza, z wyłączeniem, nie licząc bortsett fra

oprócz tego ˈɔpruʧ̑ ˈtɛɡɔ
…uzupełniająca jakąś myśl dessuten

opróżniać ɔˈpruʒʲɲäʨ̑ v
usuwać zawartość czegoś, czynić coś pustym tømme

optyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle optikk

optymalny ˌɔptɨ̃ˈmalnɨ adj
najlepszy beste

optymista ˌɔptɨ̃ˈmʲista n
człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia Optimist

optymistyczny ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie optimistisk

optymizm ɔpˈtɨ̃mʲism̥ n
wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów optimisme

opublikować v
ogłosić jakiś tekst (np. oświadczenie) publicznie publisere
wydać dzieło drukiem publisere

opuszczać ɔˈpuʃʧ̑aʨ̑ v
pomijać hoppe over
zostawiać coś, odchodzić od czegoś / kogoś forlate

opuszczony adj
taki, którego opuszczono løssluppen
zniszczony wskutek zaniedbania løssluppen

opuszka n
(anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca blokk

opór ˈɔpur n
(fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu motstand
akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp. motstand
w lm przeszkody, utrudnienia motstand

opóźniać v
powodować zwolnienie tempa robienia lub osiągnięcia czego forsinkelse

opóźnienie ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ n
odsunięcie zdarzenia w czasie forsinkelse
różnica w czasie między zależnymi od siebie zdarzeniami forsinkelse

opłacalny adj
taki, który się opłaca i przynosi zysk albo oszczędność umaken verd

opłata ɔˈpwata n
kwota płacona za usługę, świadczenie angrep

opłatek ɔˈpwatɛk n
rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej; juleoblat

orangutan ˌɔrãŋˈɡutãn n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej; orangutang

orać ˈɔraʨ̑ v
(rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem pløye

orbitalny adj
(astronomia, astronomiczny) dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie orbital

orchidea ˌɔrçiˈdɛa n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk; orkidé

ordowik ɔrˈdɔvʲik n
(geologia, geologiczny) drugi okres geologiczny paleozoiku; Ordovicium

oregano ˌɔrɛˈɡãnɔ n
(botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L. bergmynte
(kulinaria) liście lebiodki stosowane jako przyprawa bergmynte

organ ˈɔrɡãn n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś; organ
część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego organ

organizacja ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja n
grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów organisasjon

organizacja pozarządowa ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva n
stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku; ikke-statlig organisasjon

organizm ɔrˈɡãɲism̥ n
(biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi; levende vesen

organy n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały; orgel

orgazm ˈɔrɡasm̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy; orgasme

orgia ˈɔrʲɟja n
(potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia orgie

orientacja seksualna n
(psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci seksuell orientering

origami ˌɔrʲiˈɡãmʲi n
(sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii; origami

ork n
(literacko) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą ork

orka ˈɔrka n
(zoologia, zoologiczny) Orcinus orca, drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy; spekkhogger

orkiestra ɔrʲˈcɛstra n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne orkester

orkiestrowy adj
związany z orkiestrą, wchodzący w jej skład; przeznaczony na orkiestrę orkestral

ormiański ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci adj
związany z Ormianami armensk

ormiański ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci n
język urzędowy Armenii; armensk

ornament ɔrˈnãmɛ̃nt n
(sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym, ornament

ornitolog ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk n
(biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii ornitolog

ornitologia ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach; ornitologi

orogeneza ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza n
(geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych; fjellkjedefolding

ortografia ˌɔrtɔˈɡrafʲja n
zbiór zasad i norm regulujących sposób zapisu słów danego języka za pomocą liter alfabetu i innych symboli; ortografi

oryginał ˌɔrɨˈɟĩnaw n
(potocznie, potoczny) osoba o ekscentrycznym wyglądzie lub zachowaniu eksentriker

orzech ˈɔʒɛx n
suchy owoc o zdrewniałej łupinie; nøtt
(potocznie, potoczny) owoc orzecha (1.2) włoskiego; nøtt

orzech włoski n
(spożywczy) (kulinaria) jadalne nasiono, orzech z drzewa (1.2) valnøtt

orzech ziemny ˈɔʒɛh ˈʑɛ̃mnɨ n
(botanika, botaniczny) (Arachis hypogaea) brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona; jordnøtt

orzecznik ɔˈʒɛʧ̑ʲɲik n
(językoznawstwo, językoznawczy) nieczasownikowa część orzeczenia imiennego; attributt

orzeł ˈɔʒɛw n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach; ørn

orędzie n
uroczyste przemówienie osobistości melding

osa ˈɔsa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło; veps

osada ɔˈsada n
niewielkie, odosobnione skupisko zabudowań mieszkalnych grend
ogół mieszkańców osady (1.1) nybygger

osadnik ɔˈsadʲɲik n
osiedlający się na mało zaludnionych terenach; także: taki, którego osiedlono na terenach mało zaludnionych nybygger

osełka n
(etnografia, etnograficzny) owalna bryłka masła panne
narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi skarre-r

osiadać v
zatrzymywać się na jakimś miejscu sette seg

osiedle ɔˈɕɛdlɛ n
nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich bydel

osiemnastolatek ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemnaście lat attenåring

osierocać v
umierając, czynić kogoś sierotą foreldreløst barn

osika ɔˈɕika n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych; osp

osioł ˈɔɕɔw n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę domowe z rodziny koniowatych; esel
(potocznie, potoczny) głupi człowiek esel
(potocznie, potoczny) uparty człowiek esel

osiągać ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑ v
docierać do określonego miejsca rekke
uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy rekke
docierać lub doprowadzać coś do pewnego punktu oppnå
realizować pewien cel oppnå

osiągnięcie ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: osiągnąć dåd
coś, co zostało osiągnięte suksess

oskarżać ɔˈskarʒaʨ̑ v
wydawać oskarżenie, obwiniać kogoś o coś beskylde

osm ɔsm̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76; osmium

osmotyczny ˌɔsmɔˈtɨʧ̑nɨ adj
oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy osmotisk

osnowa ɔsˈnɔva n
(włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ; renning

osoba ɔˈsɔba n
pojedynczy człowiek, ktoś person

osobistość ˌɔsɔˈbʲistɔɕʨ̑ n
osoba wybitna, ważna i wpływowa person

osobisty ˌɔsɔˈbʲistɨ adj
stanowiący własność danej osoby privat

osobliwość n
immanentny, niezwykły, oryginalny charakter kogoś lub czegoś særegenhet
osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna spesialitet

osobliwy adj
nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta besynderlig

osobnik ɔˈsɔbʲɲik n
jednostkowy okaz gatunku; individ
osoba, człowiek individ

osobny ɔˈsɔbnɨ adj
(dawniej, dawny) szczególny, wyjątkowy, osobliwy unik

ospały adj
taki, który ma potrzebę snu døsig

ossuarium ˌɔsːuˈ<sup>w</sup>arʲjũm n
budowla lub pomieszczenie ze szczątkami zmarłych, często w obrębie cmentarza ossuarium

ostaniec ɔˈstãɲɛʦ̑ n
(geologia, geologiczny) odosobnione wzniesienie będące pozostałością dawnej powierzchni zniszczonej w wyniku wietrzenia, erozji i denudacji; uteligger

ostatecznie ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ adv
całkowicie, zupełnie, w sposób ostateczny lub do końca endelig
wreszcie, w końcu omsider

ostateczny ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ adj
(książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny avgjort
(książkowy) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy endelig

ostatni ɔˈstatʲɲi adj
znajdujący się na końcu listy, kolejności senest

ostatnio ɔˈstatʲɲɔ adv
ostatnim razem nyest
w niedalekiej przeszłości i det siste

ostracyzm ɔˈstraʦ̑ɨsm̥ n
bojkot jakiejś osoby wykluczonej ze swojego środowiska zwykle z powodu nieakceptowanego przez resztę społeczności zachowania; okazywanie jej wykluczenia ostrakisme

ostrokrzew ɔˈstrɔkʃɛf n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach; kristtorn

ostrokrzew kolczasty ɔˈstrɔkʃɛf kɔlˈʧ̑astɨ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex aquifolium L., gatunek krzewu zimozielonego z rodziny ostrokrzewowatych; kristtorn

ostrosłup ɔˈstrɔswup n
(matematyka, matematyczny) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie; piramide

ostrożnie ɔˈstrɔʒʲɲɛ adv
w sposób ostrożny, uważny forsiktig

ostrożność n
zdolność do działania z rozwagą nennsomhet

ostrożny ɔˈstrɔʒnɨ adj
postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności aktsom

ostry ˈɔstrɨ adj
taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie skarp

ostryga ɔˈstrɨɡa n
(zoologia, zoologiczny) (kulinaria) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym; østers

ostrygojad ˌɔstrɨˈɡɔjat n
(ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie; tjeld

ostrzarka ɔˈsṭʃarka n
urządzenie mechaniczne służące do ostrzenia części roboczych narzędzi skrawających slipestein

ostrzał ˈɔsṭʃaw n
(wojskowość, wojskowy) strzelanie do kogoś, prowadzenie ognia skierowanego na jakiś cel; ostrzeliwanie gi sparken

ostrze ˈɔsṭʃɛ n
część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu egg

ostrzegać ɔˈsṭʃɛɡaʨ̑ v
informować o potencjalnym niebezpieczeństwie advare

ostrzeżenie ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ n
akt ostrzegania; przestroga przed czymś åtvaring

ostrzyciel ɔˈsṭʃɨʨ̑ɛl n
(rzemiosło, rzemieślniczy) (historia, historyczny, historycznie) rzemieślnik ostrzący noże, nożyczki itp. jeskel

ostrzyć ˈɔsṭʃɨʨ̑ v
czynić ostrym (krawędź czegoś) hvesse

osuwisko ˌɔsuˈvʲiskɔ n
(geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania steinras

oswojony ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ adj
o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość tam

oszałamiać v
wywierać silne wrażenie lamme

oszczep ˈɔʃʧ̑ɛp n
(sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania; spyd
(łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie; spyd

oszczerstwo ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ n
kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś baktalelse

oszczędności ˌɔʃʧ̑ɛ̃ndˈnɔɕʨ̑i n
to, co zostało zaoszczędzone, nie zostało zużyte økonomisering

oszczędny adj
nietrwoniący pieniędzy, majątku frugal

oszczędzać ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑ v
zużywać w niewielkiej ilości spare

oszukańczy ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ adj
opierający się na oszustwie, nieuczciwości falsk

oszukiwać ˌɔʃuˈcivaʨ̑ v
doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktó lure
mówić komuś nieprawdę, kłamać fuske
celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry fuske

oszust ˈɔʃust n
ten, kto oszukuje lure

oszustwo ɔˈʃustfɔ n
(potocznie, potoczny) świadome wprowadzenie kogoś w błąd dla własnej korzyści bedrageri
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej; bedrageri

ot ɔt particle
…podkreślająca lub wskazująca na nieistotność, błahość, zwyczajność następującego po niej składnika zdania nettopp

otchłań ˈɔtxwãɲ n
puste, ogromne, głębokie miejsce avgrunn

oto ˈɔtɔ particle
wzmocnienie zaimka aller

oto ˈɔtɔ pronoun
coś lub ktoś w bezpośrednim otoczeniu w połączeniu z czasownikiem „być” dit

otoczak ɔˈtɔʧ̑ak n
(geologia, geologiczny) kamień wygładzony i zaokrąglony podczas transportu przez wodę; grus

otoczenie ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(matematyka, matematyczny) dowolny zbiór, który zawiera zbiór otwarty, zawierający dany punkt; boområder
ludzie, z którymi ma się najczęstsze kontakty, którzy są najbardziej znaczący boområder
łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron boområder

otrzewna n
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy; bukhinne

otrzymywać ˌɔṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
dostawać, być odbiorcą ha godt av

otucha ɔˈtuxa n
nadzieja wynikająca z przekonania, że będzie lepiej mot

otwarcie ɔtˈfarʲʨ̑ɛ adv
w sposób otwarty, szczery, uczciwy, jawny frank

otwarcie ɔtˈfarʲʨ̑ɛ n
uroczystość założenia, uruchomienia czegoś åpning

otwartość n
cecha tego, co jest otwarte, skierowane do wszystkich åpenhet

otwarty ɔtˈfartɨ adj
niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony åpen
o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć åpen
o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji; åpen
o sklepie: czynny, działający åpen
ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami åpen

otwieracz ɔtˈfʲjɛraʧ̑ n
przyrząd służący do otwierania, np. konserw, butelek boksåpner

otwierać ɔtˈfʲjɛraʨ̑ v
powodować, że coś przestaje być zamknięte åpne lukke opp

otwór ˈɔtfur n
dziura lub wgłębienie hol
wlot przewodu munn
wylot przewodu munn

otyłość ɔˈtɨwɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga; fedme

otyły ɔˈtɨwɨ adj
o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze korpulent

owad ˈɔvat n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł; insekt

owal ˈɔval n
(geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę; oval

owca ˈɔfʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie; sau får

owczy ˈɔfʧ̑ɨ adj
związany z owcami, pochodzący od owcy får

owies ˈɔvʲjɛs n
(botanika, botaniczny) Avena L., rodzaj roślin zbożowych należących do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy; havre

owijać v
otaczać co, wijąc się wokół tego flette

owijać w bawełnę ɔˈvʲijäʥ̑ v‿baˈvɛwnɛ idiom
mówić z użyciem aluzji, unikać bezpośredniego przedstawienia sprawy gå som katten rundt den varme grøten

owoc ˈɔvɔʦ̑ n
(botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona; frukt
(przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań frukt

owoce morza ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa n
(spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże sjømat

owocnia ɔˈvɔʦ̑ʲɲa n
(botanika, botaniczny) część owocu, powstająca ze ściany zalążni; kjerne

owocny ɔˈvɔʦ̑nɨ adj
dający rezultaty, przynoszący korzyści fruktbar

owocowy ˌɔvɔˈʦ̑ɔvɨ adj
taki, który jest zrobiony z owoców, smakuje lub pachnie jak owoc frukt

owsianka ɔfʲˈɕãnka n
(kulinaria) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie; grøt

owsiany adj
dotyczący owsa havre

owszem ˈɔfʃɛ̃m particle
odpowiedź twierdząca, potwierdzająca słowa rozmówcy (także na pytanie z partykułą nie) jo

owulacja n
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej; eggløsning

owulować v
(biologia, biologiczny) przechodzić owulację ha eggløsning

ozdabiać ɔzˈdabʲjäʨ̑ v
czynić coś ładniejszym lub strojniejszym spisse

ozdoba ɔzˈdɔba n
coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś ornament

oznaczać ɔzˈnaʧ̑aʨ̑ v
być oznaką antyde
wyrażać określoną treść bety
znakować, wyróżniać, robić znak merke

oznaka ɔzˈnaka n
objaw świadczący o czymś; dowód, znak czegoś forslag

ozon ˈɔzɔ̃n n
(chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach; ozon

ołtarz ˈɔwtaʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu; alter

ołów ˈɔwuf n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82; bly

ołówek ɔˈwuvɛk n
przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać; blyant

oś ɔɕ n
centralna linia danego układu akse

oślepiać v
poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie blende
pozbawiać wzroku blende

ośmiornica ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach; akkar blekksprut

ośrodek ɔˈɕrɔdɛk n
instytucja obejmująca zasięgiem działania całokształt spraw związanych z jakąś dziedziną życia na pewnym terenie midtpunkt
środkowy, centralny punkt czegoś midtpunkt
środowisko, okręg, centrum, w którym lub wokół którego coś się skupia midtpunkt

oświadczać ɔɕˈfʲjaṭʧ̑aʨ̑ v
komunikować w podniosły lub formalny sposób forklare

ość ɔɕʨ̑ n
(botanika, botaniczny) ostry, sztywny wyrostek u plewki ziaren kłosa snerp
(ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb; fiskebein

ożenić ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑ v
zawrzeć związek małżeński z kobietą gifte seg

ożywiony adj
obdarzony życiem aktiv
z temperamentem pełnym energii aktiv
odznaczający się gwałtownością heit

pa pa interjection
(potocznie, potoczny) używane w sytuacjach nieoficjalnych, przy pożegnaniach z rodziną bądź przyjaciółmi adjø

pacha ˈpaxa n
(anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym armhole

pachnidło paçˈɲidwɔ n
(dawniej, dawny) olejek lub perfumy aroma

pachnieć ˈpaçɲɛ̇ʨ̑ v
wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny lukte

pacjent ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt n
osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej; pasient

pacyfikacja ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej passivisering

pacyfizm n
pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen pasifisme

paczka ˈpaʧ̑ka n
(handel, handlowy) małe opakowanie pakke
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem; pakke

paczkować paʧ̑ˈkɔvaʨ̑ v
umieszczać coś w paczkach lub w pudełkach boks

padać ˈpadaʨ̑ v
o deszczu, śniegu, itp.: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego) regne

padlina paˈdlʲĩna n
zwierzęce zwłoki kadaver

pager ˈpɛjʤ̑ɛr n
(technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza; personsøker

pagoda paˈɡɔda n
(budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami pagode

pagórek paˈɡurɛk n
niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów hill

pajac ˈpajaʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności narr
figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka sprellemann

pajacyk paˈjaʦ̑ɨk n
ćwiczenie gimnastyczne wykonywane w podskoku, z wykonaniem rozkroku i klaśnięciem nad głową nikkedokke

pająk ˈpajɔ̃ŋk n
(zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny; edderkopp edderkopper

pajęczyna ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) rzecz przypominająca pajęczynę (1.1) lin
sieć tkana przez pająka edderkoppsilke

pakiet ˈpacɛt n
(informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu; pakke
kilka rzeczy spakowanych razem pakke

pakistański ˌpaciˈstãj̃sʲci adj
związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu pakistansk

pakować paˈkɔvaʨ̑ v
umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku kortstokk

pakt pakt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym pakt

pal pal n
(historia, historyczny, historycznie) narzędzie kaźni w formie zaostrzonego słupa, na którego wbijano skazańca påle
gruby słup osadzony w gruncie, pełniący zwykle funkcję konstrukcyjną påle

palacz ˈpalaʧ̑ n
ktoś, kto zawodowo pali w piecu; fyrbøtar
osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo røyker

palczatka cytrynowa palˈʧ̑atka ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔva n
(botanika, botaniczny) Cymbopogon citratus, gatunek trawy z rodziny wiechlinowatych o szerokim zastosowaniu; sitrongress

palec ˈpalɛʦ̑ n
u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy finger tå

palenie paˈlɛ̃ɲɛ n
zwyczaj palenia papierosów, tytoniu røyking

paleogen ˌpalɛˈɔɡɛ̃n n
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku; Paleogen

paleografia ˌpalɛɔˈɡrafʲja n
badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych; paleografi

paleozoik ˌpalɛɔˈzɔ<sup>j</sup>ik n
(geologia, geologiczny) era w dziejach Ziemi; Paleozoikum

palestyński ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci adj
związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców palestinsk

palikować ˌpalʲiˈkɔvaʨ̑ v
podwiązywać rośliny uprawne (np. pomidory) do palika ro

palimpsest paˈlʲĩmpsɛst n
(historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst; palimpsest

palindrom paˈlʲĩndrɔ̃m n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz); palindrom

paliwo paˈlʲivɔ n
substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach brensel

palić ˈpalʲiʨ̑ v
niszczyć coś za pomocą ognia brenne
o silniku spalinowym, pojeździe z takim silnikiem: zużywać jakąś ilość paliwa forbrenne
wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo røyke
(potocznie, potoczny) parzyć, piec (wywoływać ból na ciele) svi
dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień fyre
ulegać działaniu ognia, niszczeć pod wpływem ognia brennende

pallad ˈpalːat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46; palladium

palma ˈpalma n
(botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie palme

palnik ˈpalʲɲik n
(potocznie, potoczny) element grzewczy kuchenki elektrycznej flamme
część kuchenki gazowej, w której wytwarza się płomień, na której stawia się naczynia do gotowania flamme

palny ˈpalnɨ adj
przeznaczony do palenia lub spalania brennbar

paluszek n
(kulinaria) panierowane rybne filety w małych, podłużnych porcjach; fiskepinne

pamflet ˈpãw̃flɛt n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji pamflett

pamiątka pãˈmʲjɔ̃ntka n
drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę minne

pamiętliwy adj
pamiętający długo urazy, doznane krzywdy, przykrości itp. langsint

pamiętnik n
wspomnienia spisywane przez kogoś, zwykle na własne potrzeby dagbok

pamięć ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑ n
zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.; hukommelse minne

pan pãn n
feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca herre

pan młody ˈpãn ˈmwɔdɨ n
mężczyzna w dniu swojego ślubu brudgom

pancernik pãnˈʦ̑ɛrʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek; beltedyr

panczenlama n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy; Panchen Lama

panda ˈpãnda n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) panda mała panda
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) panda wielka panda

pandeizm pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem; pandeisme

pandemia pãnˈdɛ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat) pandemi

panegiryk ˌpãnɛˈɟirɨk n
uroczysty tekst pochwalny, sławiący konkretną osobę, czyn; lovprising

pani ˈpãɲi n
zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty fru frue

panienka pãˈɲɛ̃nka n
(eufemistycznie) o prostytutce hore
młoda dziewczyna frøken

panierować v
(kulinaria) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce panere

panika n
nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu) panikk

panikować v
wpadać w panikę få panikk

panna ˈpãnːa n
kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani) frøken

panna młoda ˈpãnːa ˈmwɔda n
kobieta w dniu swojego ślubu brud

panować pãˈnɔvaʨ̑ v
być panem, przywódcą czegoś herske
być panem, władcą kraju, królestwa herske
występować, pojawiać się herske
podporządkowywać coś sobie, mieć władzę nad czymś beherske

panteizm pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury; panteisme

panteon pãnˈtɛɔ̃n n
(przenośnie, przenośnia) ogół najwybitniejszych przedstawicieli narodu albo jakiejś dziedziny sztuki panteon
(starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom; panteon
ogół bogów jakiejś religii; panteon

pantera śnieżna pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna n
(zoologia, zoologiczny) gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej; snøleopard

pantoflarz pãnˈtɔflaʃ n
mężczyzna potulny, ulegający kobiecie tøffelhelt

papa ˈpapa n
(potocznie, potoczny) często (obraźliwie) usta felle
materiał budowlany stosowany do wykonywania izolacji fundamentów, posadzek, ścian piwnic i pokryć dachowych; papp

papier ˈpapʲjɛr n
(potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument papir
wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji; papir ark

papier toaletowy ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ n
chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu toalettpapir dopapir

papier ścierny ˈpapʲjɛrʲ ˈɕʨ̑ɛrnɨ n
jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne; sandpapir

papieros paˈpʲjɛrɔs n
wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem; sigarett

papież ˈpapʲjɛʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan; pave

paplać ˈpaplaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach plapre

paproć ˈpaprɔʨ̑ n
(botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z gromady paprotników; bregne

papryka ˈpaprɨka n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa; paprika

papuga paˈpuɡa n
(ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes, rząd ptaków tropikalnych; papegøye
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny (1.1) papegøye

papużka falista paˈpuʃka faˈlʲista n
(ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia; undulat

para ˈpara n
(fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym; damp

parabola ˌparaˈbɔla n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przypowieść, alegoria; parabel
(matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej; parabel

paradoks paˈradɔks n
rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy paradoks
zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią paradoks

paradygmat ˌparaˈdɨɡmat n
(filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki; paradigme
(językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu; paradigme

paradyz n
(przestarzałe, przestarzały) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) najwyższy balkon w teatrze; paradis

paradyż n
(przestarzałe, przestarzały) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) najwyższy balkon w teatrze; paradis

parafia paˈrafʲja n
(kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza; sogn

parafilia n
(seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne paraphilia

paragon paˈraɡɔ̃n n
(księgowość) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar kvittering

paragraf paˈraɡraf n
podstawowa jednostka redakcyjna rozporządzenia, oznaczana w tekście symbolem §; avsnitt

paralela n
cechy podobne, analogiczne parallell

paralelny ˌparaˈlɛlnɨ adj
trwający, zachodzący jednocześnie z czymś innym parallell

paralotniarstwo ˌparalɔtʲˈɲarstfɔ n
sport i forma rekreacji polegająca na lataniu przy użyciu paralotni: paragliding

paranoja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu; paranoia

parapet paˈrapɛt n
fragment deski lub innego tworzywa umieszczony poziomo tuż pod oknem na zewnątrz lub wewnątrz pomieszczenia vinduskarm

parapetówka ˌparapɛˈtufka n
(potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania innflytningsfest

parapsychologia n
dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę parapsykologi

parasol paˈrasɔl n
przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem paraply
przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem paraply

parcie ˈparʲʨ̑ɛ n
(fizyka, fizyczny) siła oddziaływująca na powierzchnię zanurzonego ciała; trykk

pardwa ˈpardva n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus; rype

park park n
duży śródmiejski, rekreacyjny ogród z wytyczonymi alejkami; park

park narodowy ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ n
obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody; nasjonalpark

parking ˈparʲcĩŋk n
plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych; parkeringsplass

parlament parˈlãmɛ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy; parlament ting

parodiować v
dokonywać parodii czegoś herme etter

parostatek ˌparɔˈstatɛk n
dawny, niewielki statek z silnikiem parowym, zwykle przeznaczony do żeglugi śródlądowej lub przybrzeżnej, z podsiębiernymi kołami napędowymi dampskip

partacz ˈpartaʧ̑ n
(potocznie, potoczny) zły pracownik lub rzemieślnik; osoba źle (niedbale, niechlujnie) wykonująca pracę kjeleflikker

parter ˈpartɛr n
kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią første etasje

partia ˈpartʲja n
(zobacz) partia polityczna parti

partia polityczna ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem; politisk parti

partnerstwo n
równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami partnerskap

partykuła ˌpartɨˈkuwa n
(językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech; partikkel

parzyć ˈpaʒɨʨ̑ v
(kulinaria) poddawać coś działaniu wrzątku lub gorącej wody blekne
być odczuwanym jako gorące bekk
podrażniać skórę podobnie jak coś gorącego bekk
o zwierzętach: łączyć się w pary w okresie godowym, kopulować spille

parę ˈparɛ indefiniteCardinalNumeral
kilka; niewielka liczba czegoś et par

pas pas n
część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się; belte
(technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości belte
długi rząd czegoś belte
miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1) midje

pas startowy ˈpas ːtarˈtɔvɨ n
(lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów rullebane

pasat ˈpasat n
(meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) stały, ciepły wiatr wiejący w strefie międzyzwrotnikowej w kierunku równika; passatvind

pasażer paˈsaʒɛr n
osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem passasjer

paser ˈpasɛr n
osoba handlująca kradzionymi rzeczami heler

pasikonik ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad; grashoppe

pasja ˈpasʲja n
gniew raseri
silne zainteresowania, zamiłowanie lidenskap

pasjans ˈpasʲjãw̃s n
(termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole; kabal

paskal ˈpaskal n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI; pascal

pasmo ˈpasmɔ n
przedział (częstotliwości, energii, czasu) bånd
szereg nici, włosów itp. tworzących jakąś całość strand
wiele następujących po sobie zdarzeń rekke

pasować paˈsɔvaʨ̑ v
(książkowy) ustępować, rezygnować z zamierzonego celu passe
(termin karciany) wycofywać się z dalszej licytacji przez powiedzenie słowa „pas” passe
być odpowiednim do czyichś potrzeb passe
być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się deilig

pasożyt paˈsɔʒɨt n
(biologia, biologiczny) organizm czerpiący korzyści ze współżycia z innym organizmem, zazwyczaj ze szkodą dla swego gospodarza; parasitt

pasta ˈpasta n
substancja o stałej, ale kleistej konsystencji; coś, czym można smarować pasta

pasta do zębów ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej; tannkrem

pasternak n
(botanika, botaniczny) Pastinaca, roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu; pastinakk

pastisz ˈpastʲiʃ n
(książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki; pastisj

pastor ˈpastɔr n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki; pastor

pastwić się v
znęcać się, postępować okrutnie z kimś lub z czymś misbruk

pasywny adj
który nie wykazuje chęci działania passiv

pasza ˈpaʃa n
(zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma; fôr

paszport ˈpaʃpɔrt n
dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych; pass

pasztet ˈpaʃtɛt n
(kulinaria) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się miele i zwykle zapieka postei

pasztet strasburski ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci n
(kulinaria) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej; gåselever

patafian n
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, oferma narr

patat n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych o jadalnych bulwach, rosnąca w rejonie międzyzwrotnikowym søtpotet

patelnia paˈtɛlʲɲa n
naczynie kuchenne służące do smażenia potraw; stekepanne

patriarcha paˈtrʲjarxa n
(biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów patriark
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych patriark
(przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec patriark
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich patriark
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim patriark
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie patriark

patriarchalny ˌpatrʲjarˈxalnɨ adj
związany z patriarchą, dotyczący patriarchy patriark

patriota paˈtrʲjɔta n
człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej Patriot

patriotyczny ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ adj
taki, którego cechuje patriotyzm patriotisk
związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu patriotisk

patriotyzm paˈtrʲjɔtɨsm̥ n
miłość ojczyzny i własnego narodu, połączona z gorliwością ofiar dla nich; patriotisme

patrolować v
wykonywać obchód kontrolowanego terenu patruljere

patrzeć ˈpaṭʃɛʨ̑ v
kierować wzrok na coś lub na kogoś se

patyczek do uszu n
plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu bomullspinne

patyk ˈpatɨk n
cienkie drewienko kvist

pauza ˈpawza n
(szkolnictwo, szkolny) przerwa między lekcjami w szkole pause
przerwa w jakiejś czynności pause

paw paf n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju (1.1) påfugl

paznokieć pazˈnɔcɛ̇ʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka; negl

pazucha paˈzuxa n
(dawniej, dawny) miejsce na piersi, schowek znajdujący się pod ubraniem barm

pazur ˈpazur n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) długi paznokieć fakke

pałac ˈpawaʦ̑ n
(architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka palass

pałeczka paˈwɛʧ̑ka n
(kulinaria) (zobacz) pałeczki spisepinne
(zdrobniale) od: pałka girspak

pałeczki paˈwɛʧ̑ʲci n
(kulinaria) azjatycki przyrząd do nabierania jedzenia; spisepinne

pałka ˈpawka n
kij służący do uderzania, najczęściej drewniany lub gumowy, tępo zakończony nattklubb

pałąkowaty ˌpawɔ̃ŋkɔˈvatɨ adj
wygięty łukowato jak pałąk bandy

państwo ˈpãj̃stfɔ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury; stat rike
pan i pani wobec służby herskap
tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa herskap

państwowy pãj̃ˈstfɔvɨ adj
będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem statlig

pańszczyzna pãj̃ˈʃʧ̑ɨzna n
(historia, historyczny, historycznie) bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu; livegenskap

paść paɕʨ̑ v
doglądać zwierząt pożywiających się na łące beite

paź paɕ n
(historia, historyczny, historycznie) chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim; side

październik paʑˈʥ̑ɛrʲɲik n
dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); oktober

pchać pxaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) wysyłać sende
(przenośnie, przenośnia) namawiać do czegoś dytte
przesuwać coś przed sobą napierając z tyłu dytte

pchli targ ˈpxlʲi ˈtark n
(handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów loppemarked

pchła pxwa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią; loppe

pe pɛ n
nazwa litery p / P late vannet

pech pɛx n
niepomyślny zbieg okoliczności uflaks

pechowy pɛˈxɔvɨ adj
świadczący o pechu stakkars

pedagogiczny adj
związany z pedagogiką, wychowawczy pedagogisk

pedał ˈpɛdaw n
(technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych; pedal

pediatra pɛˈdʲjatra n
(medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy barnelege

pediatria n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi; pediatri

pedofil pɛˈdɔfʲil n
(seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci pedofili

pedofilia ˌpɛdɔˈfʲilʲja n
(seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci; pedofili

pejoratywny ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ adj
mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk pejorativ

pejzaż ˈpɛjzaʃ n
(sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz landskap

pelikan pɛˈlʲikãn n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych; pelikan

penis ˈpɛ̃ɲis n
(anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt; penis pikk

penitencjarny ˌpɛ̃ɲitɛ̃nˈʦ̑ʲjarnɨ adj
dotyczący kar, więźniów, więziennictwa fengsel

pensjonat pɛ̃w̃ˈsʲjɔ̃nat n
(książkowy) dom mieszkalny, najczęściej w miejscowościach wypoczynkowych, z pokojami do czasowego wynajęcia, często zapewniający całodzienne wyżywienie; pensjonat

pentagram n
(geometria) pięciokąt gwiaździsty; pentagram

percepcja n
odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów persepsjon

perfekcyjnie ˌpɛrfɛkˈʦ̑ɨjɲɛ adv
w sposób perfekcyjny perfekt

perfekcyjny adj
odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu fullkommen

perfumować v
skrapiać perfumami, aplikować perfumy aroma

perfumy pɛrˈfũmɨ n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk aroma

pergamin n
niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania pergament

period n
(rzadki, rzadko używany) (fizjologia, fizjologiczny) okresowe fizjologiczne krwawienie z macicy, zazwyczaj co cztery tygodnie periode

periodyk pɛrʲˈjɔdɨk n
czasopismo o regularnej częstotliwości ukazywania się; tidsskrift

perkusista ˌpɛrkuˈɕista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji trommeslager

perliczka pɛrˈlʲiʧ̑ka n
(ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic; perlehøne

perm pɛrm n
(geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej; Perm

permanentnie adv
bez przerwy, wciąż for alltid

peron ˈpɛrɔ̃n n
(kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego perrong

peronizm pɛˈrɔ̃ɲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem; peronisme

perski ˈpɛrsʲci adj
dotyczący Persji, pochodzący z Persji persisk

personel pɛrˈsɔ̃nɛl n
zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji personell

perspektywa ˌpɛrspɛkˈtɨva n
(informatyka, informatyczny) widok bazodanowy sikt
(przenośnie, przenośnia) sposób interpretacji czegoś, punkt widzenia sikt
daleki widok sikt

persymona ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na n
(botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych; kaki kakifrukt kakiplomme persimon

peruwiański ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Peru peruansk

perwersyjny adj
właściwy perwersji, charakteryzujący się odchyleniem reakcji psychicznych w sferze seksualnej kinky

peryhelium ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca; perihel

perła ˈpɛrwa n
(biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów; perle

pestka ˈpɛstka n
(botanika, botaniczny) wewnętrzna część owocu typu pestkowca, zbudowana z twardego endokarpu obrastającego prawdziwe nasiono stein
(spożywczy) każde nasiono, zwykle niejadalne, w owocu przeznaczonym do konsumpcji stein
(przenośnie, przenośnia) coś błahego lub łatwego do wykonania barnemat

pesymistyczny ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia pessimistisk

pesymizm pɛˈsɨ̃mʲism̥ n
tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy; pessimisme

peszyć v
wprawiać w zakłopotanie forvirre

pet pɛt n
(potocznie, potoczny) resztka wypalonego papierosa sigarett

petent ˈpɛtɛ̃nt n
człowiek ubiegający się o coś, składający swoją prośbę, podanie w urzędzie, sądzie itp. søker

pewien ˈpɛvʲjɛ̃n adj
całkowicie przekonany o słuszności visse
określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś ei

pewnie ˈpɛvʲɲɛ particle
(potocznie, potoczny) komunikuje duże prawdopodobieństwo sikkert

pewno adv
pewnie, prawdopodobnie sikkert

pewność ˈpɛvnɔɕʨ̑ n
całkowite przekonanie o czymś sikkerhet

pełen ˈpɛwɛ̃n adj
(potocznie, potoczny) obfitujący w coś, posiadający tego dużą liczbę vid
cały, napełniony do końca vid
zaokrąglony vid

pełno adv
tak, że nic się więcej nie zmieści vid

pełnoletni adj
mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny myndig

pełnomocnik n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu fullmakt

pełnorejowiec ˌpɛwnɔrɛˈjɔvʲjɛʦ̑ n
żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe fullrigger

pełny ˈpɛwnɨ adj
wypełniony w największym możliwym stopniu full

pełzać v
o ludziach poruszać się wolno, dotykając nieomal brzuchem podłoża lub na czworaka krype
o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża krype
(pejoratywnie, pejoratywny) zachowywać się w sposób szczególnie uległy krype
o roślinach rozrastać się po podłożu krype
o żywiołach przesuwać się wolno, unosząc się nisko daffe

piana ˈpʲjãna n
masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu butt

pianie ˈpʲjä̃ɲɛ n
głos wydawany przez koguta gale

pianino pʲjä̃ˈɲĩnɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo; piano

pianista pʲjä̃ˈɲista n
osoba, która gra na pianinie lub fortepianie pianist

pianistka pʲjä̃ˈɲistka n
kobieta, która gra na pianinie, fortepianie pianist

pianka ˈpʲjãnka n
(kulinaria) słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek marshmallow

piano ˈpʲjãnɔ adv
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze: cicho, delikatnie piano

piarg n
(geografia, geograficzny) osypisko skalne talus

piasek ˈpʲjasɛk n
luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu; sand

piaskownica ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a n
wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci; sandkasse

piaskowy pʲjaˈskɔvɨ adj
zbudowany, stworzony z piasku sandfarget

piasta ˈpʲjasta n
(technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś; nav

piaszczysty pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ adj
usypany z piasku, pełen piasku sandfarget

piać pʲjäʨ̑ v
o kogucie: wydawać charakterystyczny głos gale

piec pʲjɛʦ̑ v
poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody bake

pieczeń ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ n
(kulinaria) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb) steik

pieczęć ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ n
środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu forsegling

piegża ˈpʲjɛɡʒa n
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów; møller

piekarnia pʲjɛˈkarʲɲa n
miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki bakeri
sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze bakeri

piekarz ˈpʲjɛkaʃ n
człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp. baker

piekło ˈpʲjɛkwɔ n
(przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień helvete
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi; helvete

pielgrzym n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu pilegrim

pielgrzymka pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka n
wędrówka do świętego miejsca pilegrimsreise

pielgrzymować v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wędrować do miejsca kultu lub kogoś, komu się chce oddać cześć valfart

pieluszka pʲjɛˈluʃka n
kawałek płótna do przewijania niemowląt serviett

pieluszkowy ˌpʲjɛluˈʃkɔvɨ adj
(rzadki, rzadko używany) związany z pieluszką serviett

pielęgniarka ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka n
kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami; søster

pielęgnować ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnɔvaʨ̑ v
dbać o chorych, pomagać w leczeniu chorych søster
dbać o coś, zajmować się czymś z dużą dbałością i troską skjemme

piemontyt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie; piemontitt

pieniądz pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑ n
(bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów; penger

pieniądze pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ n
lm od: pieniądz kontanter

pieniężny pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒnɨ adj
w jakiś inny sposób związany z pieniędzmi kontanter
wypłacany lub płacony w pieniądzach kontanter
wyrażony w pieniądzach kontanter

pieprz pʲjɛpʃ n
(kulinaria) przyprawa otrzymywana z tej rośliny pepper

pieprzony pʲjɛˈpʃɔ̃nɨ adj
(potocznie, potoczny) wzbudzający gniew, niechęć, pogardę forpult

pieprzyć ˈpʲjɛpʃɨʨ̑ v
(potocznie, potoczny) pogardzać kimś lub czymś, lekceważyć kogoś skruing
(wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) uprawiać seks knulle
dodawać pieprzu do jedzenia pepre

pierd n
śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii fis

pierdolenie ˌpʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ n
(wulgarnie, wulgaryzm) bzdury bull
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawianie seksu knull

pierdolić pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) lekceważyć jokke
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna) knulle
(wulgarnie, wulgaryzm) psuć się jokke
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać seks ze sobą nawzajem knulle

pierdu-pierdu ˌpʲjɛrdu‿ˈpʲjɛrdu interjection
(potocznie, potoczny) wykrzyknienie, które może wyrażać lekceważenie dla czyjejś wypowiedzi, niedowierzanie, irytację bull

pierdzieć ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne fise

pieriestrojka ˌpʲjɛrʲjɛˈstrɔjka n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (publikatory) (historia, historyczny, historycznie) nieoficjalna nazwa reform w ZSRR w II połowie lat 1980; perestrojka

pierwiastek pʲjɛrˈvʲjastɛk n
(chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny; grunnstoff
(matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej; gulrot
(matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji; gulrot

pierwiosnek pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk n
(botanika, botaniczny) Primula L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych; nøkleblom
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) nøkleblom
(potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1) nøkleblom

pierwsza wojna światowa ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918; Den fyrste verdskrigen

pierś pʲjɛrʲɕ n
przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia bryst

pierścień ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ n
ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem; ring
(matematyka, matematyczny) rodzaj struktury algebraicznej; ring
krąg naokoło czegoś ring

pierścionek pʲjɛrʲɕˈʨ̑ɔ̃nɛk n
rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem ring

pies pʲjɛs n
(zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe; hund
samiec psa (1.1) hund

pies domowy n
(zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, gatunek ssaka drapieżnego z rodziny psowatych, udomowiona forma wilka szarego; hund
(zoologia, zoologiczny) osobnik drapieżnika z gatunku (1.1) hund

pies obronny ˈpʲjɛs ɔbˈrɔ̃nːɨ n
(kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony w celu obrony przed intruzami garvor

pies pasterski ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci n
(kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami; fårehund

pies policyjny ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ n
pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby politihund

pies przewodnik ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik n
pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym førerhund

piesek ˈpʲjɛsɛk n
(zdrobniale) od: pies bikkje

pieszy ˈpʲjɛʃɨ adj
poruszający się jedynie na własnych nogach slippe løs

pietruszka pʲjɛˈtruʃka n
jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci; persille

pień pʲjɛ̇̃ɲ n
zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi torso

pieścić v
tulić, głaskać okazując czułość kjæle

pieśń pʲjɛ̇ɕɲ̊ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego; sang

pigułka pʲiˈɡuwka n
mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie pille

pigwa ˈpʲiɡva n
(kulinaria) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory kvede

pijak ˈpʲijak n
(potocznie, potoczny) osoba będąca pod wpływem alkoholu drita
osoba nadużywająca alkoholu drita

pijany pʲiˈjãnɨ adj
pod wpływem alkoholu full drukken

pijawka pʲiˈjafka n
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych igle
(zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic; igle

piksel ˈpʲiksɛl n
(informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner); piksel

pilaw ˈpʲilaf n
(kulinaria) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu; pilaff

pilnik ˈpʲilʲɲik n
rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna; fil

pilnować pʲilˈnɔvaʨ̑ v
sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś passe på

pilny ˈpʲilnɨ adj
gorliwie i rzetelnie coś wykonujący flittig

pilot ˈpʲilɔt n
(lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem pilot
(marynarka) osoba, która pokazuje i nadzoruje drogę w porcie wodnym los
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do sterowania na odległość sprzętem elektronicznym lub maszyną; fjernkontroll

pinda ˈpʲĩnda n
(wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie) kobieta, zwłaszcza źle prowadząca się tispe

pingwin ˈpʲĩŋɡvʲĩn n
(ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej; pingvin

pion pʲjɔ̃n n
jedna z bierek w szachach, warcabach i innych grach bonde

pionek ˈpʲjɔ̃nɛk n
(szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka; brikke
(przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę apparat

pionowo pʲjɔ̃ˈnɔvɔ adv
w grach planszowych: związany z pionem (bierką) dun

piorun ˈpʲjɔrũn n
wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią; lyn

piorunochron ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ; lynavleder

piosenka pʲjɔˈsɛ̃nka n
wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze; sang

piosenkarka ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka n
artystka, która śpiewa piosenki sangerinne

piosenkarz pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ n
osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem; sanger

piołun ˈpʲjɔwũn n
(botanika, botaniczny) bylica piołun malurt

piractwo pʲiˈraʦ̑tfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego kapring
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia czynów określonych w definicjach (1.1) i (1.2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów kapring
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku kapring

piramida ˌpʲirãˈmʲida n
(architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona; piramide
(architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej piramide

pirania pʲiˈrãɲja n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki; piraja

pirat ˈpʲirat n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne; pirat sjørøver

pirol ˈpʲirɔl n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N; pyrrol

pirotechnika n
dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych; pyroteknikk

piruet n
(choreografia, choreograficzny) (sport, sportowy) szybki obrót piruett

pisanka pʲiˈsãnka n
(etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy; påskeegg

pisarz ˈpʲisaʃ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą; forfatter

pisać ˈpʲisaʨ̑ v
umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium skrive

pisemnie pʲiˈsɛ̃mʲɲɛ adv
na piśmie, za pomocą pisma skriftlig

pisemny pʲiˈsɛ̃mnɨ adj
odbywający się na piśmie, wyrażony na piśmie skriftlig

pisklę ˈpʲisklɛ n
(ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka; gutt
(przenośnie, przenośnia) pieszczotliwie o dziecku fugleunge

pismo ˈpʲismɔ n
czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści avis
nota, dokument na jakiś temat bokstav
sposób pisania bokstav
zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu; skrift

pistolet pʲiˈstɔlɛt n
ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa; pistol

pistolet maszynowy pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ n
indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami, maskinpistol

pisuar pʲiˈsu<sup>w</sup>ar n
muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco pissoar

piszczel n
(anatomia, anatomiczny) podstawowa kość goleni; skinneben

pitrasić pʲiˈtraɕiʨ̑ v
(potocznie, potoczny) przygotowywać potrawy fikse

piwiarnia pʲiˈvʲjarʲɲa n
lokal, w którym sprzedaje się piwo bryggeri

piwnica pʲivʲˈɲiʦ̑a n
podziemne piętro budynku kjeller

piwo ˈpʲivɔ n
(spożywczy) (kulinaria) niskoalkoholowy napój orzeźwiający; øl

pizza ˈpʲiʦ̑ːa n
(kulinaria) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie; pizza

pizzeria pʲiʦ̑ˈːɛrʲja n
restauracja, w której pizza jest głównym daniem; pizzeria

piórnik ˈpʲjurʲɲik n
(szkolnictwo, szkolny) zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi; penal

pióro ˈpʲjurɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek; fjær fjør

piąte koło u wozu ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu n
(przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana femte hjul på vogna

piątek ˈpʲjɔ̃ntɛk n
piąty dzień tygodnia fredag

pić pʲiʨ̑ v
spożywać płyny drikke
pić (1.1) alkohol, również nałogowo drikke

pięciokoronówka ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔkɔrɔ̃ˈnufka n
moneta o nominale 5 koron femkrone

pięciolinia n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych lini, który służy do zapisu muzyki; personale

piękno ˈpʲjɛ̃ŋknɔ n
zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt; skjønnhet

piękny ˈpʲjɛ̃ŋknɨ adj
taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt vakker

pięta ˈpʲjɛ̃nta n
(anatomia, anatomiczny) tylna część stopy hæl

piętno n
cecha charakterystyczna, trwały ślad po czymś, znak rozpoznawczy brennemerke

piętro ˈpʲjɛ̃ntrɔ n
nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej etasje

pięść pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑ n
zaciśnięta dłoń knyttneve

piła ˈpʲiwa n
narzędzie tnące z zębatym ostrzem; sag

piłka ˈpʲiwka n
(potocznie, potoczny) zabawa lub gra sportowa z użyciem piłki (1.1) fotball
(technologia, technika, techniczny) piła ręczna o małych rozmiarach sag
gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych ball

piłka nożna ˈpʲiwka ˈnɔʒna n
(sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika; fotball

piłka ręczna ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na n
(sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika; håndball

piłkarski pʲiwˈkarsʲci adj
dotyczący piłki nożnej (piłkarzy i piłkarstwa) fotball

piłować v
rżnąć, przecinać coś piłą lub piłką sage

piżama pʲiˈʒãma n
strój, który zakłada się, idąc spać; pysjamas

piżmak ˈpʲiʒmak n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo; bisamrotte

plac plaʦ̑ n
wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów; plass

plac budowy n
miejsce, w którym prowadzone są prace budowlane: konstrukcyjne lub rozbiórkowe; byggeplass

plac zabaw ˈplaʣ̑ ˈzabaf n
niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy; lekeplass

placek ˈplaʦ̑ɛk n
(kulinaria) płaski, zwykle okrągły wypiek, często słodki, z dodatkami stykke

placówka plaˈʦ̑ufka n
(wojskowość, wojskowy) część wojsk przeznaczona do ubezpieczenia innych oddziałów na postoju staur
zakład, instytucja pełniąca rolę przedstawicielstwa handlowego, dyplomatycznego lub innego ośrodka publicznego legge ut

plafon ˈplafɔ̃n n
malowidło na tynku, płótnie lub dekoracja stiukowa zajmujące centralną część sufitu lub sklepienia tak
sufit ozdobiony sztukaterią, płaskorzeźbą, freskiem lub malowidłem olejnym; tak

plagiat ˈplaɟjat n
skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa; plagiat
utwór, praca naukowa będąca efektem plagiatu (1.1) plagiat

plakat ˈplakat n
wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś stangskudd

plakatowy ˌplakaˈtɔvɨ adj
dotyczący plakatu, wykorzystywany do produkcji plakatu stangskudd

plama ˈplãma n
brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś flekk

plama słoneczna ˈplãma swɔ̃ˈnɛʧ̑na n
(astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca; solflekk

plamić v
robić plamy sverte

plan plãn n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) miejsce realizacji filmu sette sammen
odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety plan
to, co chcemy zrobić plan
tabelka z układem czynności w czasie, np. zajęć lekcyjnych timeplan
układ czegoś, szkic planlegge

plandeka n
nieprzemakalna płachta do nakrywania czegoś presenning

planeta plãˈnɛta n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę; planet

planeta karłowata plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą; dvergplanet

planetarium ˌplãnɛˈtarʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich; planetarium

planetarny ˌplãnɛˈtarnɨ adj
dotyczący planet; taki, który jest właściwy, charakterystyczny dla planet planetarisk

planetka n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające Słońce, mniejsze od planety småplanet

plankton ˈplãŋktɔ̃n n
zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie; plankton

planować plãˈnɔvaʨ̑ v
zamierzać planlegge
obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości planlegge
tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy planlegge

plansza ˈplãw̃ʃa n
(książkowy) karton, deska itp. z zaznaczonymi polami, po których przesuwa się pionki w niektórych grach borde

plask plask n
(potocznie, potoczny) dźwięk plaskania, który powstaje podczas uderzenia o coś płaskiego lub miękkiego dryppert

plaster ˈplastɛr n
(medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany plaster
(pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych kam
płaski, szeroki płat, często odkrojony od pewnej całości å skjære

plasterek plaˈstɛrɛk n
(kulinaria) mały plaster (porcja czegoś) å skjære
(medycyna, medyczny) mały, samoprzylepny opatrunek plaster

plastik ˈplastʲik n
(potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne plast
rodzaj materiału wybuchowego; plastikk

plastikowy ˌplastʲiˈkɔvɨ adj
wykonany z dowolnego rodzaju plastiku plastikk

plastyczny plaˈstɨʧ̑nɨ adj
mający wyraźnie zarysowane kontury i kształty, sprawiający wrażenie trójwymiarowości plastikk
mający związek z twórczością malarza, rzeźbiarza, grafika itp. plastikk
określenie ciała stałego, oznaczające łatwość zmiany jego kształtu plastikk

platan ˈplatãn n
(botanika, botaniczny) rodzaj drzew z rodziny platanowatych; plane

platyna plaˈtɨ̃na n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78; platina

playboy n
hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym levemann

plazma ˈplazma n
(fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek; plasma

plaża ˈplaʒa n
brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji; strand

plebania plɛˈbãɲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny prestegård

plecak ˈplɛʦ̑ak n
rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach ryggsekk

plecy ˈplɛʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa; rygg

plemię ˈplɛ̃mʲjɔna ˈplɛ̃mʲjɛ n
(biologia, biologiczny) kategoria systematyki roślin i zwierząt; stamme
forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar; stamme

plemnik ˈplɛ̃mʲɲik n
(biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin; spermie

pleonazm plɛˈɔ̃nasm̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących; pleonasme

pleć v
(ogrodnictwo, ogrodniczy) wyrywać chwasty spośród roślin uprawnych hasj

pleść plɛɕʨ̑ v
łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą flette

pleśń n
gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych mugg

plik plʲik n
(informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość; arkiv
pęk papierów (dokumentów, banknotów) pakke

pliszka siwa ˈplʲiʃka ˈɕiva n
(ornitologia, ornitologiczny) Motacilla alba, najczęśceisj spotykany w Polsce gatunek pliszki; linerle

plon plɔ̃n n
zysk z roślin uprawnych: ziaren, warzyw, owoców avling

plotka ˈplɔtka n
pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie sladder

plotkować plɔtˈkɔvaʨ̑ v
opowiadać, roznosić plotki sladre

plugawy adj
budzący głęboki wstręt møkkete

plus plus n
(matematyka, matematyczny) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera og

pluskać ˈpluskaʨ̑ v
kąpać się w płytkiej wodzie, rozchlapując ją fang

pluskwa ˈpluskfa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius; tege

pluszowy miś pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ n
zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu bamse

plutokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi plutokrati

pluton ˈplutɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94; plutonium
(wojskowość, wojskowy) pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów) lese

pluć pluʨ̑ v
wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę spytte

plądrować plɔ̃nˈdrɔvaʨ̑ v
przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie plyndre

pneumatyczny ˌpnɛwmaˈtɨʧ̑nɨ adj
zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą pneumatiker

po pɔ preposition
każdy dokładnie (tyle samo) alle
niewiele ponad til
w danym języku snakke
w wielu miejscach, w wielu przedmiotach tego samego typu på veg til
…służący do tworzenia wyrażeń, w których część przed przyimkiem ma miejsce ze strony określonej przez część za przyimkiem på
…służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem jest materią, wzdłuż której odbył się ruch slutt
…służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności etter

po drodze adv
o sytuacji tak, że bezproblemowe jest wykonanie czegoś, przy okazji innych czynności forresten

po drugie pɔ‿ˈdruɟjɛ idiom
przy wyliczaniu zaraz po pierwszym bak

po prostu pɔ‿ˈprɔstu adv
tylko, jedynie, nic więcej enkel
zwyczajnie, wprost, wręcz enkel
w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie, bezpośrednio ganske enkelt

po wtóre idiom
(książkowy) przy wyliczaniu jako drugi element listy przedmiotów, zagadnień, zjawisk itp. feilvare

pobiec ˈpɔbʲjɛʦ̑ v
(książkowy) (o spojrzeniu, myślach itp.) zwrócić się ku czemuś lub komuś bli
(potocznie, potoczny) pospiesznie udać się gdzieś lub po kogoś løpe
przemieścić się do przodu, biegnąc Løpe

pobijak pɔˈbʲijak n
młotek z dużym drewnianym obuchem w kształcie prostopadłościanu; kølle

pobić ˈpɔbʲiʨ̑ v
zadać wiele ciosów, uderzyć kogoś lub coś wiele razy banke opp
zwyciężyć kogoś slå
brać czynny udział w bójce, zadać ciosy jeden drugiemu slå

pobożny pɔˈbɔʒnɨ adj
taki, który żyje zgodnie z zasadami religii from

pobrać ˈpɔbraʨ̑ v
uzyskać posiadanie czegoś bringe

pobudzać pɔˈbuʣ̑aʨ̑ v
wprawiać kogoś w podniecenie seksualne tenne
zachęcać do czegoś prompt

pobyt ˈpɔbɨt n
przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś opphold

pobór n
(administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej; verneplikt

pocałunek ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk n
serdeczne dotknięcie ustami innej osoby kyss

pochlebca n
człowiek pochlebiający komu spyttsleiker

pochlebstwo n
nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się grov

pochodnia pɔˈxɔdʲɲa n
smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych; fakkel

pochodzenie ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
wywodzenie się z czegoś origo

pochwa ˈpɔxfa n
futerał na broń białą; skjede

pochyłość pɔˈxɨwɔɕʨ̑ n
powierzchnia ukośna względem poziomu helling

pochówek n
pogrzebanie zmarłego begravelse

pochłaniać pɔˈxwãɲäʨ̑ v
wchłaniać, wciągać, zasysać påta seg
zaabsorbować czyjąś uwagę påta seg

pociecha pɔˈʨ̑ɛxa n
to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie trøst

pocieszać pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑ v
mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój trøste

pocisk ˈpɔʨ̑isk n
przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki; kule

pocisk manewrujący ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego; kryssermissil

pociąg ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk n
(technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami; tog

pociągający adj
wzbudzający zainteresowanie attraktiv

pocić się ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ v
(przenośnie, przenośnia) trudzić się, wysilać się sveitte
wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku sveitte

poczekalnia ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa n
miejsce dla osób, które czekają venterom

poczta ˈpɔʧ̑ta n
budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1) postkontor post
instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp. postvesen

poczta elektroniczna n
(informatyka, informatyczny) przesyłanie wiadomości drogą internetu e-post

poczta pantoflowa ˈpɔʧ̑ta ˌpãntɔˈflɔva n
idiom nieformalny kanał przekazywania informacji; plotki vinranke

pocztówka pɔʧ̑ˈtufka n
karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty; brevkort

poczucie pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ n
świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś følsom

poczynić v
dokonać wielu czynności, aby osiągnąć dany cel bringe

początek pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk n
to, od czego się coś zaczyna begynnelse

początkujący adj
nieposiadający dużego doświadczenia; taki, który zaczyna zdobywać doświadczenie lub wiedzę w jakiejś dziedzinie begynne

początkujący n
osoba początkująca (1.1) begynner

poczęstunek ˌpɔʧ̑ɛ̃w̃ˈstũnɛk n
małe, skromne przyjęcie påspandere
rzeczy, którymi częstuje się gości påspandere

pod pɔt preposition
…wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia under

podanie pɔˈdãɲɛ n
(literacko) opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie; sagn
(sport, sportowy) przekazanie piłki w grach zespołowych angivelse
pismo z prośbą skierowane do władz; applikasjon

podarunek n
dar, prezent, to, co się komuś darowuje gåve

podatek pɔˈdatɛk n
powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy skatt

podatek od wartości dodanej pɔˈdatɛk ˌɔd‿varˈtɔɕʨ̑i dɔˈdãnɛj n
(ekonomia, ekonomiczny) podatek od towarów i usług doliczany do ich ceny na kolejnych etapach ich tworzenia w zależności od kwoty, o jaką kolejne podmioty biorące udział w procesie tworzenia zwiększą ich wartość merverdiavgift

podatkowy ˌpɔdatˈkɔvɨ adj
związany z podatkami lub systemem poboru podatków skattelegge

podatnik pɔˈdatʲɲik n
osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki skatteyter

podatny adj
(technologia, technika, techniczny) łatwo podlegający obróbce, wpływowi fizycznemu fleksibel
ulegający z łatwością czemuś legge seg flat

podać ˈpɔdaʨ̑ v
(kulinaria) postawić jedzenie na stole servere
(sport, sportowy) przekazać piłkę innemu graczowi passere
przekazać coś komuś do rąk passere

podbrzusze pɔdˈbʒuʃɛ n
(anatomia, anatomiczny) u zwierząt: spodnia część tułowia buk

podbródek pɔdˈbrudɛk n
(anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg hake
(anatomia, anatomiczny) miękka część twarzy pod dolną szczęką hake

podburzać pɔdˈbuʒaʨ̑ v
namawiać do buntu przeciw komuś hisse opp, egge til opprør

podchodzić pɔtˈxɔʥ̑iʨ̑ v
rozpoczynać coś, próbować stille for retten
zbliżać się do czegoś, zmniejszać dystans pomiędzy sobą a jakimś obiektem innflyging

podczas ˈpɔṭʧ̑as preposition
…służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności i løpet av

podczas gdy ˈpɔṭʧ̑az ˈɡdɨ
natomiast, kiedy, za to medan
w tym samym czasie, co mens

podczerwień pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ n
(optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi; infrarød stråling

podczerwony ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
(optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi infrarød stråling

poddasze pɔdˈːaʃɛ n
(budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych loft

poddać ˈpɔdːaʨ̑ v
uznać kogoś lub coś za pokonanego gi opp
uznać swoją porażkę wobec drugiej strony gi opp

podejmować ˌpɔdɛjˈmɔvaʨ̑ v
gościć påspandere
wprowadzać coś w życie finne på
wziąć coś własnego (lub jego część), co znajduje się u kogoś loddtrekning
zgadzać się na zrobienie czegoś anta

podejrzenie ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ n
posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy mistanke

podejrzewać ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑ v
przypuszczać ane

podejrzliwość n
cecha tego, kto jest podejrzliwy; nieufność, niedowierzanie mistro

podejście pɔˈdɛjɕʨ̑ɛ n
sposób traktowania kogoś lub czegoś, stosunek do kogoś lub czegoś tilnærmelsesmåte

podeszwa pɔˈdɛʃfa n
(potocznie, potoczny) spodnia część stopy såle
dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami eneste

podgorzałka ˌpɔdɡɔˈʒawka n
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję; hvitøyeand

podkast n
audycja w formie radiowej umieszczona w internecie z kanałem RSS umożliwiającym subskrybowanie przez słuchaczy podcast

podkolanówka ˌpɔtkɔlãˈnufka n
długa skarpetka sięgająca do kolana kneestrømpe

podkoszulek ˌpɔtkɔˈʃulɛk n
krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele; trøye

podkowa pɔtˈkɔva n
metalowe wzmocnienie kopyt końskich; hestesko

podkradać pɔtˈkradaʨ̑ v
kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu sladre

podkreślać pɔtˈkrɛɕlaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) kłaść w wypowiedzi nacisk na pewien fakt understreke

podkład ˈpɔtkwat n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu fundament

podkładka n
(technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji skive
rzecz podłożona pod coś blokk

podkładka pod mysz n
(informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową musematte

podlewać pɔdˈlɛvaʨ̑ v
zasilać roślinę w wodę tiss

podmorski adj
leżący pod powierzchnią morza; przeznaczony do działania pod powierzchnią morza; dziejący się pod powierzchnią morza undervannsbåt

podmuch ˈpɔdmux n
strumień powietrza explosjon

podmurówka ˌpɔdmuˈrufka n
płytki kamienny, ceglany lub betonowy fundament, na którym opiera się konstrukcja budynku fundament

podniebienie ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców; gane

podniecać pɔdʲˈɲɛʦ̑aʨ̑ v
wzmagać intensywność czegoś loppe

podniecony adj
(książkowy) będący w stanie pobudzenia emocjonalnego spent

podnosić pɔdˈnɔɕiʨ̑ v
unieść, wziąć coś do góry løfte

podnosić na duchu pɔdˈnɔɕiʨ̑ na‿ˈduxu v
pocieszać kogoś, dodawać komuś otuchy muntre opp

podnóże pɔdˈnuʒɛ n
miejsce u spodu czegoś, co się wznosi fot

podobać się pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ v
odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym like

podobieństwo ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(matematyka, matematyczny) przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów; likhet
zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami likhet

podobnie pɔˈdɔbʲɲɛ adv
w podobny sposób i like måte

podobno pɔˈdɔbnɔ
wyraz komunikujący, że mówiący dystansuje się od wyrażanego sądu, nie jest pewien co do jego prawdziwości; jak mówią, jak się zdaje angivelig

podobny pɔˈdɔbnɨ adj
wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd lik

podpalenie ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ n
umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru; brannstiftelse

podpieracz ścian n
(przenośnie, przenośnia) (rzadki, rzadko używany) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba nie tańcząca na imprezach, nie mająca ochoty na włączanie się do działań grupy veggpryd

podpis ˈpɔtpʲis n
własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol) underskrift signatur

podpisywać ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑ v
składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie signere

podpowiadać ˌpɔtpɔˈvʲjadaʨ̑ v
dyskretnie udzielać komuś potrzebnej informacji, której ta osoba nie pamięta lub nie wie prompt

podpułkownik ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora; oberstløytnant

podrabiać v
wykonywać kopię czegoś mającą uchodzić za oryginał forfalske

podrywać pɔdˈrɨvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zagadywać osobę przeciwnej płci i starać się zainteresować ją sobą; uwodzić hente (noen)

podrzucać pɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑ v
rzucać coś w górę na niezbyt dużą wysokość flippe
zostawiać coś komuś ukradkiem plante

podrzynać v
ciąć, rżnąc od spodu skjære

podróż ˈpɔdruʃ n
długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego reise

podróż poślubna n
podróż odbywana przez parę nowożeńców bryllupsreise

podróżniczek ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych; blåstrupe

podróżny pɔdˈruʒnɨ adj
związany z podróżą, dotyczący podróży slaglengde

podróżować ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑ v
przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca reise

podskakiwać v
powiększać się szybko i znacznie stige
szybko podnosić się, wykonywać drgania rykk
wykonywać skok niezbyt wysoko gå forbi

podstawa pɔtˈstava n
pewna zasada, baza teoretyczna frie
to, na czym coś stoi frie

podstawek pɔtˈstavɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentów smyczkowych podtrzymujący struny na pewnej wysokości i przenoszący jej drgania do pudła rezonansowego bro

podstawowy ˌpɔtstaˈvɔvɨ adj
główny, elementarny grunnleggende

podstęp ˈpɔtstɛ̃mp n
przemyślane działanie mające na celu oszukanie kogoś horekunde

podstępny pɔtˈstɛ̃mpnɨ adj
działający przebiegle, skrycie, z chytrymi intencjami ondsinnet

podszewka pɔṭˈʃɛfka n
cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania fôr

podsłuch ˈpɔtswux n
urządzenie, którym wykonywany jest podsłuch (1.1) lub (1.2); overføre

poduszeczka ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka n
miękka podkładka z tuszem do nasączania stempli pute

poduszka pɔˈduʃka n
worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych; pute

poduszkowiec ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑ n
pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej; luftputefartøy

podwiązka pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska n
opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę; hosebånd

podwyżka pɔdˈvɨʃka n
cena, o którą zostało podwyższone uposażenie øke
podniesienie się ceny, kosztu øke
podniesienie wysokości uposażenia øke

podwójnie adv
dwa razy tyle dobbelt

podwójny pɔˈdvujnɨ adj
dwa razy większy, z dwa razy większą liczbą czegoś dobbel
składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części dobbel

podwójny standard pɔˈdvujnɨ ˈstãndart n
niesprawiedliwe stosowanie odmiennych zasad w podobnych do siebie sytuacjach dobbeltmoral

podwórko pɔdˈvurkɔ n
przestrzeń przydomowa ogrodzona lub otoczona zabudowaniami gård

podwórze pɔdˈvuʒɛ n
plac obok domu, najczęściej otoczony ogrodzeniem i zabudowaniami gard

podzespół n
(technologia, technika, techniczny) części zmontowane ze sobą maskinvare
podgrupa spann

podziemny pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ adj
znajdujący się pod powierzchnią ziemi underjordisk

podziw ˈpɔʥ̑if n
zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem beundring

podziwiać pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑ v
darzyć podziwem beundre

podziękowanie ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: podziękować takk

podążać pɔˈdɔ̃w̃ʒaʨ̑ v
(książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku følge

podłoga pɔdˈwɔɡa n
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże gulv golv

podłoże pɔdˈwɔʒɛ n
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wierzchnia warstwa ziemi pod uprawę jordsmonn
spodnia warstwa frie

podły ˈpɔdwɨ adj
pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę bety
wynikający z czyjejś niegodziwości bety

podświadomie ˌpɔtʲɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ adv
w sposób podświadomy underbevisst

poemat n
(literacko) dłuższy utwór pisany wierszem opisujący ciąg wątków lub refleksji dikt

poeta pɔˈɛta n
literat piszący wiersze, tworzący poezję dikter

poetycki ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci adj
związany z poezją poetisk

poezja pɔˈɛzʲja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką poesi

poganin pɔˈɡãɲĩn n
osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm) hedning

pogarda pɔˈɡarda n
uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś forakt

pogawędka ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka n
krótka, lekka rozmowa prat

pogański pɔˈɡãj̃sʲci adj
związany z pogaństwem hedensk

pogaństwo pɔˈɡãj̃stfɔ n
często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych hedenskap

pogląd ˈpɔɡlɔ̃nt n
sąd, opinia na określony temat; mening

pogoda pɔˈɡɔda n
chwilowy stan atmosfery vêr

pogranicze ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ n
obszar przy granicy dzielącej przestrzenie grensestrøk

pogrzeb ˈpɔɡʒɛp n
uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi begravelse

pogrzebowy ˌpɔɡʒɛˈbɔvɨ adj
związany z pogrzebem, pochówkiem begravelse

pogłoska pɔˈɡwɔska n
rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona rykte

pogłębiarka n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka pływająca przeznaczona do pogłębiania akwenów morskich lub śródlądowych; mudderpram

pointylizm n
(sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów; pointillisme

poić ˈpɔ<sup>j</sup>iʨ̑ v
podawać napój tiss

pojawiać się pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ v
stawać się widocznym, jawnym inntreffe

pojazd ˈpɔjast n
(potocznie, potoczny) samochód bil
maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych; kjøretøy

pojechać pɔˈjɛxaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) o środkach lokomocji, transportu: wyruszyć w drogę w jakimś kierunku; odjechać z miejsca, gdzie się zatrzymał date
udać się dokądś jakimś pojazdem, lub na zwierzęciu date

pojednanie n
akt zgody dokonany, by zażegnać trwający konflikt avstemming

pojedynczy ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ adj
taki, który jest tylko jeden; osobny enkel

pojedynek n
dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów tvekamp

pojemność pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑ n
parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić rom

pojmować pɔjˈmɔvaʨ̑ v
rozumieć begripe

pojutrze pɔˈjuṭʃɛ adv
za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym i overmorgen

pojęcie pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
termin, określenie, hasło, nazwa czegoś istniejącego tylko w myśli begrep

pokal ˈpɔkal n
naczynie do piwa z nóżką; pokal

pokarm ˈpɔkarm n
pożywienie organizmów żywych danego gatunku (w szczególności człowieka); føde

pokaz ˈpɔkas n
prezentacja jakichś umiejętności, przedmiotów itp. program

pokazywać ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑ v
dawać możliwość zobaczenia czegoś vise

pokoik n
(zdrobniale) od: pokój (pomieszczenie) WC

pokojowy ˌpɔkɔˈjɔvɨ adj
dotyczący porozumienia lub zgody fredelig

pokolenie ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ n
członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci) generasjon
grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku generasjon
grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń generasjon

pokonywać ˌpɔkɔ̃ˈnɨvaʨ̑ v
odnosić zwycięstwo nad kimś beseire

pokorny adj
nie wywyższający się, skromny ydmyk

pokrewieństwo ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(przenośnie, przenośnia) odczuwane podobieństwo poglądów i charakteru do kogoś likhet
relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka slekt

pokrywa pɔˈkrɨva n
przedmiot służący do nakrywania, przykrywania czegoś teppe

pokrywać pɔˈkrɨvaʨ̑ v
(handel, handlowy) płacić, zapewniać całkowite finansowanie danej części skyggelue
(zootechnika, zootechniczny) zapładniać skyggelue
nanosić coś na coś skyggelue

pokusa pɔˈkusa n
trudne do opanowania pragnienie agn

pokuta pɔˈkuta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy; anger

pokwitowanie ˌpɔkfʲitɔˈvãɲɛ n
potwierdzenie odbioru czegoś oppskrift

pokój ˈpɔkuj n
(budownictwo) część mieszkania, izba rom
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny fred
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę fred
(przestarzałe, przestarzały) spokój fred

pokój gościnny ˈpɔkuj ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ n
w mieszkaniu: duży pokój, salon stuen

pokład ˈpɔkwat n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku; bro
warstwa określonej kopaliny zalegająca pomiędzy warstwami innych kopalin runde
wnętrze samolotu lub statku kosmicznego borde

pokłosie pɔˈkwɔɕɛ n
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) skutek czyjegoś działania resultat

polana pɔˈlãna n
pozbawione drzew miejsce w lesie; lysning

pole ˈpɔlɛ n
(fizyka, fizyczny) obszar działania sił; felt
(matematyka, matematyczny) funkcja przyporządkowująca każdemu punktowi przestrzeni skalar, wektor, bądź tensor felt
część ziemi przeznaczona pod uprawę; felt
miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym felt
(geometria) miara płaskiej powierzchni ograniczonej; areal

pole bitwy ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ n
miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie slagmark

pole minowe n
(wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami; minefelt

polecać pɔˈlɛʦ̑aʨ̑ v
mówić komuś, co ma zrobić, wydawać komuś polecenie ordne
przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle anbefale

polegać pɔˈlɛɡaʨ̑ v
na czymś opierać się na czymś, ufać czemuś forhåpning

polepszać pɔˈlɛpʃaʨ̑ v
zmieniać coś na lepsze forbedre
zmieniać się na lepsze, stawać się lepszym, poprawiać się forbedre

polewa pɔˈlɛva n
(technologia, technika, techniczny) barwna powłoka dekorująca ceramikę kolorem i połyskiem beite

poliamoria ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja n
(socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek; polyamori

policja pɔˈlʲiʦ̑ʲja n
instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.; politi

policjant pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt n
funkcjonariusz policji politi

policzek pɔˈlʲiʧ̑ɛk n
(anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa kinn

poligamia ˌpɔlʲiˈɡãmʲja n
(socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami polygami

poligon pɔˈlʲiɡɔ̃n n
(przestarzałe, przestarzały) (matematyka, matematyczny) wielobok polygon

polimat n
uczony o wszechstronnej, encyklopedycznej wiedzy polyhistor

poliptyk n
(sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku; alterskap

politolog n
specjalista w dziedzinie politologii statsviter

politologia ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką; statsvitenskap

polityczny ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce politisk

polityk pɔˈlʲitɨk n
osoba zajmująca się polityką politiker

polityka pɔˈlʲitɨka n
całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy; politikk
system odgórnie wprowadzonych zasad politikk

polo ˈpɔlɔ n
(sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny; pol

polon ˈpɔlɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84; polonium

polowanie ˌpɔlɔˈvãɲɛ n
zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny jakt

polować pɔˈlɔvaʨ̑ v
brać udział w polowaniu, tropić aby zabić jage

polski ˈpɔlsʲci adj
odnoszący się do Polski lub Polaków polsk

polski ˈpɔlsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków; polsk

polszczyzna pɔlˈʃʧ̑ɨzna n
(językoznawstwo, językoznawczy) język polski polsk

poltergeist n
niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu poltergeist

polędwica ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a n
(kulinaria) mięso z grzbietu zwierzęcia lende

pomagać pɔ̃ˈmaɡaʨ̑ v
ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej hjelpe

pomarańcz pɔ̃ˈmarãj̃n͇ʧ̑ n
kolor pomarańczowy oransje

pomarańcza ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a n
(spożywczy) (kulinaria) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce; appelsin

pomarańczowy ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ adj
(botanika, botaniczny) (kulinaria) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie oransje
mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem; oransje

pomelo pɔ̃ˈmɛlɔ n
(spożywczy) (kulinaria) owoc pomarańczy olbrzymiej pomelo

pomiar ˈpɔ̃mʲjar n
(metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej; måling

pomidor pɔ̃ˈmʲidɔr n
(kulinaria) (spożywczy) owoc pomidora (1.2) tomat

pomierzyć v
zmierzyć kolejno wiele rzeczy mål

pomieszczenie ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu plassere

pomijać pɔ̃ˈmʲijäʨ̑ v
nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć hoppe over
nie uwzględniać czegoś overse

pomnik ˈpɔ̃mʲɲik n
rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby; monument

pomoc ˈpɔ̃mɔʦ̑ n
ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności hjelp

pomocniczy ˌpɔ̃mɔʦ̑ʲˈɲiʧ̑ɨ adj
stanowiący pomoc dla kogoś lub czegoś adjektiv

pomocny pɔ̃ˈmɔʦ̑nɨ adj
(o osobach) taki, który pomaga w czymś hjelpsom
(o rzeczach) taki, który jest przydatny do czegoś, który coś ułatwia middel

pomocy pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ interjection
wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia hjelp

pompa ˈpɔ̃mpa n
(przenośnie, przenośnia) (ironicznie) bardzo wystawne przyjęcie, uroczystość pumpe
maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu; pumpe

pompa ciepła ˈpɔ̃mpa ˈʨ̑ɛpwa n
(fizyka, fizyczny) teoretyczna maszyna cieplna, która wymusza przepływ ciepła z obszaru o niższej temperaturze do obszaru o temperaturze wyższej; varmepumpe

pompka ˈpɔ̃mpka n
niewielkie urządzenie do pompowania, najczęściej wody lub powietrza pumpe

pomysł ˈpɔ̃mɨsw̥ n
myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu idé

pomyłka pɔ̃ˈmɨwka n
błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu feil

pomyśleć pɔ̃ˈmɨɕlɛʨ̑ v
myśleć przez jakiś czas, zastanawiając się nad czymś resonnere
wziąć coś pod uwagę, zadbać o coś, zająć się czymś resonnere
zdać sobie sprawę z czegoś, uświadomić sobie coś resonnere

pomyślność pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑ n
sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń suksess

pomyślny adj
niebędący złym, negatywnym god

ponad ˈpɔ̃nat preposition
…tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia over
…tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości over

poniedziałek ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk n
pierwszy dzień tygodnia; mandag

ponieważ pɔ̃ˈɲɛvaʃ conjunction
…wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że… fordi

ponieść v
zostać obarczonym forverre

poniżać v
uwłaczać czyjejś godności ydmyke

poniżej pɔ̃ˈɲiʒɛj preposition
niżej w stosunku do jakiegoś punktu odniesienia under

ponosić v
zostawać obciążonym czymś forverre

ponowny pɔ̃ˈnɔvnɨ adj
występujący po raz kolejny feilvare

ponętny adj
wzbudzający pożądanie, bardzo atrakcyjny attraktiv

poparcie pɔˈparʲʨ̑ɛ n
pomoc, akceptacja, wsparcie otrzymywane od kogoś bistand

popielniczka ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka n
otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa; askebeger

popierać pɔˈpʲjɛraʨ̑ v
udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś støtte

popiersie pɔˈpʲjɛrʲɕɛ n
(sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę; byste

popijać v
pić małymi łykami, wolno nippe
pić po przełknięciu czegoś svelge

popiół ˈpɔpʲjuw n
szary proch pozostający po spaleniu czegoś aske

popołudnie ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ n
okres pomiędzy południem a wieczorem ettermiddag

poprawiać pɔˈpravʲjäʨ̑ v
regulować lub ustawiać coś justere

poprawny pɔˈpravnɨ adj
zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę rett

poprzedni pɔˈpʃɛdʲɲi adj
taki, który był uprzednio (w czasie) gammel
taki, który poprzedza (w kolejności) foregående

poprzez ˈpɔpʃɛs preposition
…dołączający obszar, przez który z trudem ktoś/coś przemieszcza się gjennom at
…dołączający osobę, instytucję lub rzecz, z której ktoś/coś korzysta; której ktoś używa; za pomocą czegoś, za pośrednictwem czegoś gjennom at

popręg ˈpɔprɛ̃ŋk n
zakładany pod brzuchem konia pas przytrzymujący siodło; salgjord

popularny ˌpɔpuˈlarnɨ adj
taki, który jest stworzony, przedstawiony w sposób przystępny i zrozumiały dla ogółu vanlig
taki, który jest używany powszechnie, znany ogółowi społeczeństwa populær

popychać v
przemieszczać coś, pchając to dytte

popyt ˈpɔpɨt n
(ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie etterspørsel

popęd n
(psychologia, psychologiczny) wewnętrzny mechanizm motywacyjny, uwarunkowany biologicznie, służący zaspokajaniu podstawowych potrzeb i przetrwaniu organizmu drive
nieopanowana potrzeba czegoś, nagła chęć trang

popędliwy adj
charakteryzujący się popędliwością, porywczością, impulsywnością fremfusende

por pɔr n
(botanika, botaniczny) Allium porrum L., dwuletnia roślina uprawna z rodziny czosnkowatych; purre purreløk

pora ˈpɔra n
pewien okres, czas trwania czegoś soningstid
stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność soningstid

pora roku ˈpɔra ˈrɔku n
okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt; årstid

porada pɔˈrada n
konsultacja u specjalisty (np. lekarza, prawnika) råd
wskazówka, zalecenie komuś czegoś råd

poradzić pɔˈraʥ̑iʨ̑ v
udzielić komuś rady, wskazówki råde
pokonać trudności, rozwiązać problemy dele ut

poranek pɔˈrãnɛk n
pora dnia następująca po nocy morgen

porażenie n
(medycyna, medyczny) całkowita utrata funkcji ruchowej lammelse
(medycyna, medyczny) zaburzenie pracy układu nerwowego dające liczne objawy ubytkowe tak

porażka pɔˈraʃka n
poważne niepowodzenie fiasko
przegrana bitwa nederlag

porcelana ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna n
masa ceramiczna służąca do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób; porselen

porcja ˈpɔrʦ̑ʲja n
określona ilość (płynu, pokarmu, leku) przeznaczona np. do spożycia, użycia dra

pornografia ˌpɔrnɔˈɡrafʲja n
wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne; pornografi

pornograficzny ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z pornografią, dotyczący pornografii pornografisk

pornos ˈpɔrnɔs n
(potocznie, potoczny) film pornograficzny porno

porost ˈpɔrɔst n
(przestarzałe, przestarzały) (biologia, biologiczny) symbiotyczny organizm składający się z grzyba i zielenicy lub cyjanobakterii; lav

porowatość n
cecha tego, co jest porowate, co ma pory porøsitet

porozmawiać ˌpɔrɔzˈmavʲjäʨ̑ v
przeprowadzić rozmowę foredrag

porozumienie ˌpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
dokument potwierdzający uzgodnione warunki enighet
uzgodnienie, zgoda enighet

port pɔrt n
wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych; havn

portable adj
(informatyka, informatyczny) o programie: przeznaczony dla przenośnych pamięci masowych, nie wymagający instalowania brakke

portfel ˈpɔrtfɛl n
najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja) lommebok

portfolio n
(sztuka) teczka z dokumentacją działalności artystycznej portefølje

portmonetka n
mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon portemoné

portret ˈpɔrtrɛt n
dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób portrett

portugalski ˌpɔrtuˈɡalsʲci adj
odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią portugisisk

portugalski ˌpɔrtuˈɡalsʲci n
język urzędowy Portugalii; portugisisk

porucznik pɔˈruʧ̑ʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych; løytnant

poruszać pɔˈruʃaʨ̑ v
wprawiać coś w ruch bevegelse

porwanie pɔˈrvãɲɛ n
działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu) abduksjon

poryw n
gwałtowne uczucie lub zapał nettopp
nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury dytt

porywacz pɔˈrɨvaʧ̑ n
człowiek, który dokonał porwania, uprowadził (porwał) kogoś barnenapper

porywać pɔˈrɨvaʨ̑ v
uprowadzać kogoś lub coś wbrew czyjejś woli kapring

porywać się z motyką na słońce v
zabierać się za coś, czego nie jest się w stanie zrobić gape over for mye

porywczy pɔˈrɨfʧ̑ɨ adj
taki, którego reakcje lub zachowanie jest gwałtowne impulsstyrt

porzeczka pɔˈʒɛʧ̑ka n
(botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych; rips

porzucać pɔˈʒuʦ̑aʨ̑ v
opuszczać kogoś lub coś; zostawiać, odchodzić od kogoś lub czegoś oppgi

porządek pɔˈʒɔ̃ndɛk n
kolejność czegoś orden
(matematyka, matematyczny) uogólnienie pojęć "mniejszy-większy" na zbiory niekoniecznie złożone z liczb orden
stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu orden
(architektura, architektoniczny) wywodzący się z antyku styl konstrukcyjny i kompozycyjny budowli; orden

porządek dzienny pɔˈʒɔ̃ndɛɟ ˈʥ̑ɛ̃nːɨ n
(urzędowy) ustalony plan zebrania, konferencji; lista spraw, mających stanowić przedmiot obrad agenda

porządny pɔˈʒɔ̃ndnɨ adj
dobrze urządzony, wykonany; solidny kompakt
uczciwy, dobry, szlachetny, prawy, czysty ærbar

poród ˈpɔrut n
(fizjologia, fizjologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki; fødsel

porównanie ˌpɔruvˈnãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: porównać sammenligning
konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego; sammenligning

porównawczy adj
opierający się na porównaniu komparativ

porównywalny adj
na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić sammenlignbar

porównywać ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑ v
zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic sammenligne

posada pɔˈsada n
miejsce pracy dające stały dochód legge ut

posadzić pɔˈsaʥ̑iʨ̑ v
umiejscowić na czymś ordlegge
umieścić sadzonki w ziemi plante

posiadacz pɔˈɕadaʧ̑ n
ktoś, kto coś ma, posiada eier

posiadanie ˌpɔɕaˈdãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: posiadać besittelse

posiadać pɔˈɕadaʨ̑ v
(książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości besitte
opanować jakąś umiejętność, wiedzę w jakiejś dziedzinie ha

posiadłość pɔˈɕadwɔɕʨ̑ n
teren i zabudowania należące do kogoś tomt

posiłek pɔˈɕiwɛk n
(kulinaria) coś do zjedzenia, pożywienia się måltid

pospieszny adj
działający lub przemieszczający się szybciej od innych dyp
odbywający się lub dokonywany zbyt prędko, przedwcześnie foregående

pospolity ˌpɔspɔˈlʲitɨ adj
jeden z wielu, zwyczajny vanlig
wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany vanlig

posrebrzać pɔˈsrɛbʒaʨ̑ v
pokrywać coś warstwą srebra sølv

post pɔst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek; faste
czas obowiązywania postu (1.1) faste
(informatyka, informatyczny) (slangowo) wiadomość na grupie dyskusyjnej lub forum legge ut

postawa pɔˈstava n
każda pozycja ciała anbringe

postać ˈpɔstaʨ̑ n
bohater utworu literackiego, filmu karakter
określenie istoty, wyglądu, sylwetki bli til

posterunek ˌpɔstɛˈrũnɛk n
miejsce pełnienia straży lub służby legge ut

postować v
(neologizm) zamieszczać post w Internecie legge ut

postrzegać pɔˈsṭʃɛɡaʨ̑ v
widzieć coś w dany sposób, mieć na jakiś temat określone zdanie bemerke

postulat pɔˈstulat n
(logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) teza, która nie wymaga udowodnienia i stanowi podstawę w dalszym wnioskowaniu; postulat
(oficjalnie) żądanie, wniosek, propozycja, życzenie behov

postulować ˌpɔstuˈlɔvaʨ̑ v
proponować lub domagać się czegoś postulere

postępowanie ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ n
określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy) oppførsel
(rzeczownik odczasownikowy) od: postępować oppførsel

posunięcie ˌpɔsũˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(szachy, pojęcie szachowe) ruch bierką, pionem, figurą w szachach, warcabach i innych grach planszowych bevegelse

posuwać v
(wulgarnie, wulgaryzm) odbywać stosunek seksualny jako osobnik aktywny vokse
przemieszczać co do przodu, sunąc to bevegelse
zmieniać wolno swoje położenie tomme

posyłać v
polecać komuś udanie się gdzieś dla załatwienia czegoś sende
przekazywać za pośrednictwem sende
kierować coś dokądś szybkim ruchem sende

poszczególny adj
postrzegany indywidualnie (a nie jako członek swojej grupy) bestemt

poszewka n
(krawiectwo) wymienialne pokrycie na pościel putevar

poszkodowany ˌpɔʃkɔdɔˈvãnɨ n
osoba, która ucierpiała w wyniku wypadku lub innego nieszczęśliwego zdarzenia offer

poszlaka pɔˈʃlaka n
fakt nieudowodniony, który jednak przemawia za określoną interpretacją czegoś kretskort

poszukiwacz ˌpɔʃuˈcivaʧ̑ n
osoba, która czegoś poszukuje søker

poszukiwanie ˌpɔʃuciˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: poszukiwać ettersøkning

poszukiwać ˌpɔʃuˈcivaʨ̑ v
starać się coś osiągnąć, zdobyć lete
starać się znaleźć coś ukrytego lub zgubionego lete

posępny adj
okazujący smutek lub przygnębienie dyster

posłaniec pɔˈswãɲɛʦ̑ n
(książkowy) albo (podniośle) osoba posłana przez kogoś w celu przekazania wiadomości albo wykonania jakiejś misji bud

posłuch n
poddawanie się czyimś wymaganiom lydighet

posłuchanie n
przyjęcie kogoś (zwykle niższego stopniem) w celu wysłuchania jego próśb, życzeń itp. lesere

posługa n
(kościelny) w Kościele urząd powierzany wiernemu świeckiemu dla wypełnienia określonych zadań, przede wszystkim podczas liturgii lub w związku z nią; Kabinett

posługiwać ˌpɔswuˈɟivaʨ̑ v
(książkowy) używać czegoś przy wykonywaniu jakiejś czynności lub do osiągania jakiegoś celu anvendelse

posłuszeństwo n
postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów lydighet

posłuszny pɔˈswuʃnɨ adj
spełniający bez protestu polecenia lydig

pot pɔt n
wydzielina gruczołów potowych; sveitte

potajemny ˌpɔtaˈjɛ̃mnɨ adj
trzymany bądź wykonywany w tajemnicy hemmelighet

potas ˈpɔtas n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19; kalium

potem ˈpɔtɛ̃m adv
później, w chwili następnej deretter

potocznie pɔˈtɔʧ̑ʲɲɛ adv
o formie wypowiedzi w sposób codzienny, powszechny, nieformalny, swobodny omgangsspråklig

potoczny pɔˈtɔʧ̑nɨ adj
(językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie hverdagslig

potok ˈpɔtɔk n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku; bekk

potomek pɔˈtɔ̃mɛk n
(książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk) avkom

potomstwo pɔˈtɔ̃mstfɔ n
(książkowy) dzieci w stosunku do rodziców etterkommere

potop ˈpɔtɔp n
(przenośnie, przenośnia) duże ilości czegoś oversvømme
powódź powstała na rozległych terenach oversvømme

potrafić pɔˈtrafʲiʨ̑ v
umieć coś zrobić, wiedzieć, jak coś zrobić kunne

potrawa pɔˈtrava n
posiłek stworzony z jadalnych składników matrett

potrawka n
(zdrobniale) od: potrawa frikassé

potrzeba pɔˈṭʃɛba n
cel jakiegoś działania trenge
uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś trenge

potrzeba pɔˈṭʃɛba v
tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś trenge

potrzeba jest matką wynalazków pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf proverb
to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia nød lærer naken kvinne å spinne

potrzebny pɔˈṭʃɛbnɨ adj
taki, który jest niezbędny w czymś nødvendig

potrzebować ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑ v
mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu behøve trenge

potrząsać v
wstrząsać czymś wiele razy, poruszać gwałtownie shake

potrójny pɔˈtrujnɨ adj
składający się z trzech jednakowych lub podobnych części tredoble

potulny adj
łagodny, ustępliwy blyg

potwierdzić pɔˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑ v
stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie bekrefte

potwornie adv
w sposób wywołujący odrazę forferdelig

potworny adj
bardzo brzydki ekkel
taki, który budzi przerażenie, strach illevarslende

potwór ˈpɔtfur n
straszny stwór monster

potykać pɔˈtɨkaʨ̑ v
zaczepiać o coś nogą i tracić równowagę lub przewracać się reise

potęga pɔˈtɛ̃ŋɡa n
(matematyka, matematyczny) wynik potęgowania; makt
coś potężnego makt
przeważająca siła i skuteczność makt

potężny pɔˈtɛ̃w̃ʒnɨ adj
o wielkiej mocy sterk
znacznych rozmiarów høy

pouczać pɔˈ<sup>w</sup>uʧ̑aʨ̑ v
dawać komuś pouczenie, informować kogoś jak należy się zachowywać (jak postępować) advare

poufny pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ adj
tajny, powierzony w sekrecie hemmelig

poważnie pɔˈvaʒʲɲɛ adv
w sposób poważny seriøst

poważny pɔˈvaʒnɨ adj
budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem alvorlig
mający uznanie u innych osób alvorlig
o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą alvorlig
odpowiedzialny, godny zaufania alvorlig

powiadamiać v
dawać komuś o czymś znać, przekazywać wiadomości meddele

powiat ˈpɔvʲjat n
jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa; sirkel

powiedzieć pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
wyrazić coś słowami, oznajmić fortelle

powieka pɔˈvʲjɛka n
kawałek skóry zakrywający oko; øyelokk

powierzać v
poddawać czyjejś opiece betro
wyznawać komuś coś w zaufaniu betro

powierzchnia pɔˈvʲjɛʃçɲa pɔˈvʲjɛʃçɲɛ n
określony obszar, o ograniczonych rozmiarach overflate
wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy overflate
zewnętrzna strona overflate

powietrze pɔˈvʲjɛṭʃɛ n
mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi; luft

powietrzny pɔˈvʲjɛṭʃnɨ adj
związany z powietrzem, dotyczący powietrza fly

powiewać pɔˈvʲjɛvaʨ̑ v
poruszać się na wietrze, falować vinke

powieść ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
(literacko) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki; roman

powinien pɔˈvʲĩɲɛ̃n modal
musieć burde
wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił burde
wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie burde

powinność pɔˈvʲĩnːɔɕʨ̑ n
obowiązek wynikający z pełnionej funkcji lub z nakazu moralnego avgift

powiązać v
połączyć jedno z drugim za pomocą węzła tjor
związać pętami poszczególne jednostki binde

powiększać pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑ v
powodować, że coś staje się większe pod względem rozmiarów, ilości forstørre
powodować, że obraz czegoś staje się większy pod względem rozmiarów forstørre

powlekać v
nakładać powłokę smøre

powodować ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑ v
być powodem czegoś, przyczyną forårsake

powodzenia ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa interjection
wyraża życzenie udanej pracy; szczęścia lykke til

powodzenie ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
sukces suksess

powoli pɔˈvɔlʲi adv
wolno, z małą prędkością langsomt

powolność n
cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie langsomhet

powolny pɔˈvɔlnɨ adj
odbywający się, wykonywany lub przebiegający powoli langsom

powróz n
gruby, mocny sznur z plecionego włókna tau

powrózek n
cienki powróz tau

powstanie pɔˈfstãɲɛ n
zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej; opprør

powstawać pɔˈfstavaʨ̑ v
wstawać, podnosić się, stawać na nogi stå opp
zaczynać istnieć, być utworzonym, rozpoczętym motstå

powstrzymywać ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś avskrekke
zatrzymywać coś lub kogoś w miejscu avkrysse
rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś avstå

powszechny pɔˈfʃɛxnɨ adj
dotyczący większości osób, spraw; publiczny, ogólny vanlig

powtarzać pɔˈftaʒaʨ̑ v
mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił gjenta

powtórka n
(potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) przypomnienie sobie materiału edukacyjnego już przerobionego anmeldelse

powyżej pɔˈvɨʒɛj preposition
więcej niż określona wartość liczbowa slutt
znajdujący się wyżej czegoś, umieszczony nad czymś ovenfor

powód ˈpɔvut n
coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego grunn

powódź ˈpɔvuʨ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru; flom
(przenośnie, przenośnia) potok (np. słów), mnogość oversvømme

powóz ˈpɔvus n
czterokołowy pojazd ciągnięty przez konie vogn

powłoka pɔˈvwɔka n
to, co okrywa, powleka jakiś przedmiot skare

powściągliwość ˌpɔfʲɕʨ̑ɔ̃ŋɡˈlʲivɔɕʨ̑ n
umiejętność panowania nad sobą bestilling

powściągliwy adj
potrafiący zachować opanowanie, mający umiar reservert

poza ˈpɔza n
postawa, stan ciała w danej chwili anbringe

poza ˈpɔza preposition
oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś pomieszczeniu, na zewnątrz utenfor

pozaziemski adj
pochodzący spoza Ziemi utenomjordisk

pozbywać v
odsuwać od siebie kaste

pozdrowienie ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie hilsen

pozer ˈpɔzɛr n
(pejoratywnie, pejoratywny) ktoś nieudolnie charakteryzujący się na coś lub kogoś; imitator wzbudzający zażenowanie posør

pozew ˈpɔzɛf n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pismo procesowe wszczynające proces cywilny, zawierające żądanie oraz uzasadnienie przytaczające okoliczności faktyczne na poparcie powództwa; påstand

poziom ˈpɔʑɔ̃m n
położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny nivå
stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju nivå
stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy nivå
wartość jakiejś mierzalnej wielkości nivå

poziomka pɔˈʑɔ̃mka n
(botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach; markjordbær

poziomka pospolita n
(botanika, botaniczny) Fragaria vesca L., gatunek rośliny z rodziny różowatych, uprawiana w wielu krajach świata, również w Polsce; markjordbær

poziomo adv
równolegle do podłoża horisontal

poziomy pɔˈʑɔ̃mɨ adj
prostopadły do kierunku siły grawitacji horisontal

poznawać v
dowiadywać się w wyniku doświadczenia lub obserwacji lære

pozornie adv
sprawiając wrażenie prawdziwego tilsynelatende

pozostawać ˌpɔzɔˈstavaʨ̑ v
być częścią czegoś; pozostałością, resztą po czymś lub kimś bli
być dalej takim samym, bez zmian; nie zmieniać się bli
zostać w jakimś miejscu, nie ruszać się skądś bli

pozostały ˌpɔzɔˈstawɨ adj
taki, który nie należy do grupy; stanowiący resztę andre

pozować pɔˈzɔvaʨ̑ v
przyjmować nieruchomą pozycję do zdjęcia lub obrazu anbringe

pozwalać pɔˈzvalaʨ̑ v
umożliwiać, sprawiać, że coś staje się możliwe, wykonalne forlate
zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić la

pozwany pɔˈzvãnɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, przeciw której wniesiono pozew lub wytoczono powództwo forsvar

pozwolenie ˌpɔzvɔˈlɛ̃ɲɛ n
zgoda na coś lub uprawnienie dotyczące jakiejś czynności lub rzeczy tillatelse

pozycja pɔˈzɨʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) stanowisko kupującego/sprzedającego wobec przewidywanego przez niego przyszłego kursu instrumentu pochodnego wyrażone przez kupno bądź sprzedaż nieposiadanych kontraktów terminowych plassering
położenie kogoś lub czegoś w przestrzeni określane za pomocą współrzędnych lub odległości od innych obiektów plassering
konkretne ułożenie ludzkiego ciała posisjon

pozycja misjonarska n
(seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim; misjonærstilling

pozyskiwać v
przekonywać do siebie overvinne
stawać się posiadaczem czego overvinne

połać ˈpɔwaʨ̑ n
(książkowy) duża część jakiegoś obszaru lub jakiejś przestrzeni bane

połowa pɔˈwɔva n
jedna z dwóch równych części całości halv

położenie ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ n
miejsce znajdowania się czegoś beliggenhet
warunki, w jakich znajduje się dana osoba lub obiekt beliggenhet

położna pɔˈwɔʒna n
pielęgniarka wyszkolona w położnictwie, pomagająca przy odbieraniu porodów fødselshjelper

południe pɔˈwudʲɲɛ n
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód; sør
chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta; middag

południowo-wschodni ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi adj
będący na południowym wschodzie sørøst

południowoafrykański ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do Republiki Południowej Afryki sørafrikansk

południowy ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ adj
odbywający się w południe, dotyczący południa (czas) non

południowy wschód ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim sørøst

południowy zachód ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim sørvest

połykać v
przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny svelge

połysk ˈpɔwɨsk n
(potocznie, potoczny) błyszczenie się czegoś glose

połyskiwać v
wyróżniać się połyskiem z otoczenia skimra

połączenie ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: połączyć forbindelse

pończocha pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa n
obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę; strømpe

pościel ˈpɔɕʨ̑ɛl n
wyposażenie łóżka rozkładane do spania – poduszki, prześcieradło, przykrycie sengetøy

pościć ˈpɔɕʨ̑iʨ̑ v
przestrzegać postu nakazanego przez religię faste

pośladek pɔˈɕladɛk n
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami; bak

poślubić pɔˈɕlubʲiʨ̑ v
wziąć z kimś ślub, ożenić się lub wyjść za mąż gifte

pośpiech ˈpɔɕpʲjɛx n
spieszenie się, robienie czegoś szybko travelhet

poświęcać pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑ v
(książkowy) oddawać coś w ofierze; wyrzekać się czegoś dla czyjegoś dobra ofre
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać poświęcenia; pokropić coś wodą święconą blessa

pożar ˈpɔʒar n
niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia; brann

pożarny adj
(dawniej, dawny) związany z pożarem lub pożarnictwem gi sparken

pożycie pɔˈʒɨʨ̑ɛ n
(przestarzałe, przestarzały) rodzaj, tryb życia livsstil

pożyczać pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑ v
dawać coś komuś na pewien czas låne
brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą låne

pożyczka pɔˈʒɨʧ̑ka n
danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone; lån

pożyteczny ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ adj
przynoszący pożytek lub przydatny do czegoś nyttig

pożywienie ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
jedzenie, pokarm, strawa ernæring

pożywny pɔˈʒɨvnɨ adj
posilny, wzmacniający, sycący næringsrik

pożądanie ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ n
pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś ønske

pożądać pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑ v
bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć ønske
czuć silny pociąg fizyczny do kogoś; czuć pożądanie ønske

prababcia praˈbapʲʨ̑a n
matka dziadka lub babci oldemor

prababka praˈbapka n
matka dziadka lub babki oldemor

praca ˈpraʦ̑a n
funkcjonowanie czegoś Løpe
miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu arbeid
artykuł, tekst lub dzieło plastyczne arbeid
wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr; arbeid
(fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego; arbeid

praca domowa ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva n
praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu hjemmelekse

pracować praˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym arbeide jobbe

pracowitość ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest pracowity diligence

pracowity ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ adj
taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością flittig

pracownik praˈʦ̑ɔvʲɲik n
osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę; arbeider

pradziadek praˈʥ̑adɛk n
ojciec dziadka lub babci oldefar

pragnienie praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ n
(fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu; tørst

pragnąć ˈpraɡnɔ̃ɲʨ̑ v
(oficjalnie) chcieć czegoś, mieć pragnienie, życzyć sobie ønske

praindoeuropejski ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci adj
(językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej protoindoeuropeisk

praktycznie adv
w praktyce i praksis

praktykant n
ktoś, kto odbywa praktykę zawodową lærling

pralka ˈpralka n
(technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny; vaskemaskin

pralnia ˈpralʲɲa n
miejsce, w którym pierze się odzież vaskerom

pranie ˈprãɲɛ n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bicie kogoś juling
porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych klesvask

prasować praˈsɔvaʨ̑ v
wygładzać ubranie za pomocą żelazka strøk

prawa człowieka ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka n
niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności; menneskerettigheter

prawda ˈpravda n
treść zgodna z rzeczywistością; sannhet

prawdopodobieństwo ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia takiej szansy (1.1); sannsynlighet
szansa, że coś się wydarzy sannsynlighet

prawdopodobnie ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ adv
przypuszczalnie, być może antakelig

prawdopodobny ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ adj
przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy sannsynlig

prawdziwie pravʲˈʥ̑ivʲjɛ adv
w sposób prawdziwy ekte

prawdziwy pravʲˈʥ̑ivɨ adj
naturalny virkelig
rzeczywisty sann
typowy dla naszych wyobrażeń sann
zgodny z prawdą sann

prawdę mówiąc
(potocznie, potoczny) deklaruje szczerość wypowiedzi (głównie wypowiedzi kontrowersyjnych i wypowiedzi mogących urazić odbiorcę) for å være ærlig

prawica praˈvʲiʦ̑a n
(książkowy) prawa dłoń, prawa ręka høyre
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej høyre

prawidło praˈvʲidwɔ n
(przestarzałe, przestarzały) przepis, norma zapewniająca prawidłowość czegoś linjal

prawidłowy ˌpravʲidˈwɔvɨ adj
właściwy, poprawny, zgodny z prawidłami, założeniami, zasadami, normami rett

prawie ˈpravʲjɛ particle
…informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu nesten

prawniczy adj
dotyczący prawa lub prawników juridisk

prawnik ˈpravʲɲik n
osoba posiadająca wykształcenie prawnicze jurist

prawnuczka praˈvnuʧ̑ka n
córka wnuka lub wnuczki oldedatter

prawnuk ˈpravnuk n
syn wnuczki lub wnuka oldebarn

prawo ˈpravɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem; lov

prawo jazdy ˈpravɔ ˈjazdɨ n
(motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe; førerkort

prawo zwyczajowe ˈpravɔ ˌzvɨʧ̑aˈjɔvɛ n
(socjologia, socjologiczny) zbiór stosowanych norm prawnych ukształtowanych w toku historii i uważanych przez jakąś społeczność lub grupę za obowiązujące; common law

prawomocny adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) posiadający moc prawną gyldig

prawy ˈpravɨ adj
znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce høyre

prazeodym ˌprazɛˈɔdɨ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59; praseodym

prać praʨ̑ v
usuwać brud tvette

prażyć ˈpraʒɨʨ̑ v
(kulinaria) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu riste

precesja prɛˈʦ̑ɛsʲja n
(fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała; presesjon

precyzyjnie ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjɲɛ adv
w sposób precyzyjny, dokładny nøyaktig

precyzyjny ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjnɨ adj
charakteryzujący się precyzją, dokładnością; taki, który dba o szczegóły nøyaktig

precz prɛʧ̑ interjection
gwałtowne wyrażenie niechęci, sprzeciwu, tego że ma się czegoś dość av

preferować ˌprɛfɛˈrɔvaʨ̑ v
dawać komuś/czemuś pierwszeństwo, preferencje føretrekje

prefiks ˈprɛfʲiks n
(językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek; prefiks

prekognicja ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja n
zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości; prekognisjon

prekursor prɛˈkursɔr n
osoba, która w danej dziedzinie wyprzedza innych, zwiastuje jakiś nowy kierunek, okres itp.; førelaupar

premier ˈprɛ̃mʲjɛr n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu; statsminister

premiera prɛ̃ˈmʲjɛra n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem premiere

prenumerata ˌprɛ̃nũmɛˈrata n
przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas abonnement

prenumerator ˌprɛ̃nũmɛˈratɔr n
osoba, która wykupiła prenumeratę abonnent

prenumerować v
otrzymywać jakąś publikację regularnie przez określony czas underskrive

pretekst ˈprɛtɛkst n
powód, który ukrywa rzeczywistą przyczynę unnskyldning

pretensja n
prawo, które sobie ktoś rości do czegoś; wymaganie, żądanie klage

prezbiterium ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej; kor

prezent ˈprɛzɛ̃nt n
rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii gave

prezentować ˌprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
pokazywać coś til stede

prezerwatywa ˌprɛzɛrvaˈtɨva n
(seksuologia, seksuologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu; kondom

prezes ˈprɛzɛs n
osoba przewodząca jakiejś instytucji, organizacji lub jakiemuś stowarzyszeniu president

prezydent ˈprɛzɨdɛ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach; president

prezydentura ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bycie prezydentem formannskapet
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem formannskapet

priorytet prʲjɔˈrɨtɛt n
pierwszeństwo przysługujące czemuś forkjørsrett

probierstwo prɔˈbʲjɛrstfɔ n
sztuka mająca na celu dochodzenie wartości rud, metalów i innych produktów hutniczych prøve

problem ˈprɔblɛ̃m n
kłopotliwa sytuacja problem

proboszcz ˈprɔbɔʃʧ̑ n
(kościelny) ksiądz zarządzający parafią; sogneprest

probówka n
(chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów; prøverør

procent ˈprɔʦ̑ɛ̃nt n
(ekonomia, ekonomiczny) oprocentowanie, odsetki, dochód od kapitału interesse

procent ˈprɔʦ̑ɛ̃nt numeralFraction
(matematyka, matematyczny) setna część całości; prosent

procesja prɔˈʦ̑ɛsʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu; siv

procesor prɔˈʦ̑ɛsɔr n
(informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów; prosessor

proch prɔx n
proch strzelniczy pulver
rozdrobniona, sypka substancja ask

prochy ˈprɔxɨ n
stałe produkty rozkładu lub spopielenia zwłok aske

produkcja prɔˈdukʦ̑ʲja n
uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów produksjon

produkt ˈprɔdukt n
(chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej; produkt
(lekceważąco, lekceważący) o osobie uznanej za ukształtowaną w wyniku pewnego procesu produkt
(matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego; produkt
rezultat pracy twórczej produkt
rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa produkt
w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku; produkt

profesjonalny adj
uprawiający swój zawód jak należy proff
uprawiany dobrze jako zawód, wykonywany znakomicie, na wysokim poziomie proff

profesor prɔˈfɛsɔr n
(edukacja, edukacyjny) nazwa stanowiska pracy na uczelniach wyższych i w instytucjach naukowych; professor
(edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym; professor
(potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) nauczyciel szkoły średniej, zwłaszcza liceum ogólnokształcącego professor

profilaktyczny adj
(medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom profylaktisk

profilaktyka ˌprɔfʲiˈlaktɨka n
środki i działania w celu zapobiegania niepożądanym zdarzeniom, szkodom; likwidacja przyczyn złych zjawisk forsvar

profit ˈprɔfʲit n
(ekonomia, ekonomiczny) zysk forsterkning

prognoza prɔˈɡnɔza n
przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach forutsi

program ˈprɔɡrãm n
(informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań program
plan działań program
(potocznie, potoczny) stacja telewizyjna kanal

programista ˌprɔɡrãˈmʲista n
(informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych; programmerer

programowanie ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
(informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych; programmering

programować ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe program

projekt ˈprɔjɛkt n
(zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu prosjekt

projektować v
opracowywać projekt prosjekt

prokrastynacja n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później; prokrastinering

prokurator ˌprɔkuˈratɔr n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem; statsadvokat

prolog ˈprɔlɔk n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję; innledning

prom prɔ̃m n
statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo; ferje

promet ˈprɔ̃mɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61; promethium

promieniotwórczy adj
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) związany z promieniotwórczością, mający cechy promieniotwórczości radioaktiv

promieniowanie ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ n
(fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało; stråling

promieniowanie jonizujące ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ ˌjɔ̇̃ɲizuˈjɔ̃nʦ̑ɛ n
(fizyka, fizyczny) (medycyna, medyczny) promieniowanie, którego źródłem są substancje mające zdolność wytwarzania jonów w czasie przenikania przez materię; ioniserende stråling

promieniować v
(medycyna, medyczny) rozchodzić się z chorego miejsca do przyległej okolicy spre
wywierać wpływ na środowisko arbeid

promień ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ n
(matematyka, matematyczny) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka; radius
wiązka światła wychodząca ze źródła światła; stråle
(fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała stråle

propaganda ˌprɔpaˈɡãnda n
działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników; propaganda

propagować v
prowadzić propagandę spre

proponować ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt) foreslå

propozycja ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja n
coś, co się komuś proponuje forslag

propriocepcja ˌprɔprʲjɔˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała propriosepsjon

proroctwo prɔˈrɔʦ̑tfɔ n
przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka profesi

prorok ˈprɔrɔk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie; profet

prorokować ˌprɔrɔˈkɔvaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) przewidywać przyszłe wydarzenia forutsi

prosić ˈprɔɕiʨ̑ v
zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś [[be]] [[om]]

prosię ˈprɔɕɛ n
(zoologia, zoologiczny) młoda świnia grisunge

proso ˈprɔsɔ n
(botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa; hirse

prosta ˈprɔsta n
(matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi; høyre

prostacki prɔˈstaʦ̑ʲci adj
właściwy prostakowi trumpete

prostak ˈprɔstak n
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski -es

prostata n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia prostata

prosto ˈprɔstɔ adv
równo pionowo, bez przekrzywień i pochylania się akkurat
w nieskomplikowany sposób enkel
w prostej linii heterofil
łatwo, bez problemów ganske enkelt

prosto w nos adv
wprost, dosłownie, bezpośrednio heterofil

prosto w oczy adv
wprost, dosłownie, bezpośrednio heterofil

prosto z mostu ˈprɔstɔ ˈz‿mɔstu adv
wprost, dosłownie, bezpośrednio heterofil

prostokąt prɔˈstɔkɔ̃nt n
(geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste; rektangel

prostokątny ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ adj
mający kształt prostokąta rektangulær

prostopadle adv
tworząc z daną prostą lub płaszczyzną kąt prosty loddrett

prostopadły ˌprɔstɔˈpadwɨ adj
tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty loddrett

prostota prɔˈstɔta n
(dawniej, dawny) brak ogłady i wykształcenia, nieokrzesanie keitete

prosty ˈprɔstɨ adj
niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku bein
równy plane
łatwy, o niewielkiej trudności enkel
niewykształcony; zwykły enkel

prostytucja ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja n
proceder sprzedaży usług seksualnych; prostitusjon

prostytutka ˌprɔstɨˈtutka n
(pejoratywnie, pejoratywny) kobieta sprzedająca własne usługi seksualne prostituert

proszek ˈprɔʃɛk n
substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek pulver

proszek do pieczenia n
(kulinaria) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu; bakepulver

proszę ˈprɔʃɛ
potwierdzenie wykonania prośby værsågod
zwrot używany zamiast trybu rozkazującego vær så snill
zwrot używany zamiast wołacza, wraz z rzeczownikiem w dopełniaczu przy skierowaniu wypowiedzi do kogoś hva

protagonista ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista n
(historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami hovedperson
bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę hovedperson
najwybitniejszy aktor w zespole hovedperson
odtwórca głównej roli hovedperson

protaktyn prɔˈtaktɨ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91; protactinium

protest ˈprɔtɛst n
demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś protestere

protestantyzm ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku; protestantisme

protestować ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑ v
wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza protestere

protokół prɔˈtɔkuw n
sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał; spille inn

proton ˈprɔtɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego; proton

prowadzić prɔˈvaʥ̑iʨ̑ v
(sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu administrere
być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca føre
kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś føre
kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem) kjøre
tworzyć skutek czegoś framkalle

prowincja prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja n
(administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach provins
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa; provins
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo; provins
(biologia, biologiczny) obszar posiadający charakterystyczną florę i faunę provins
obszar kraju oddalony od stolicy i większych miast provins

prowokować ˌprɔvɔˈkɔvaʨ̑ v
podburzać do czegoś provosere
wywoływać provosere

proxy ˈprɔksɨ n
(informatyka, informatyczny) komponent lub urządzenie pośredniczące w dostępie do innego obiektu; fullmakt

pruć pruʨ̑ v
(potocznie, potoczny) jechać, płynąć czymś z dużą szybkością region
usuwać szwy; rozdzielać dwa materiały (tkaniny) angre

pryszcz prɨʃʧ̑ n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś bardzo łatwego lub niezbyt ważnego barnemat
krosta kvise

prysznic ˈprɨʃʲɲiʦ̑ n
aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli; dusj

prywatny prɨˈvatnɨ adj
(informatyka, informatyczny) o dostępie ograniczonym do metod z tej samej klasy privat
nie dla każdego dostępny privat
niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie) privat
niereprezentujący żadnej instytucji privat
będący czyjąś osobistą własnością privat
dotyczący czyichś osobistych spraw privat
wynajęty do osobistego użytku privat

przebieg ˈpʃɛbʲjɛk n
trasa, kierunek biegu czegoś, linia, wzdłuż której jest coś położone, przeprowadzone rute

przebiegać pʃɛˈbʲjɛɡaʨ̑ v
będąc w ruchu, biegiem przemieścić się z jednego punktu na drugi Løpe
przebywać daną drogę biegiem Løpe

przebiegły pʃɛˈbʲjɛɡwɨ adj
postępujący chytrze, przemyślnie listig

przebijać v
robić otwór czymś ostrym; przeszywać na wylot perforere
robić przejście w jakiejś przeszkodzie digge

przebiśnieg pʃɛˈbʲiɕɲɛk n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L. snøklokke

przebywać pʃɛˈbɨvaʨ̑ v
być gdzieś przez pewien czas; pozostawać gdzieś dłużej; spędzać gdzieś czas avvente

przebój n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych hit slager

przechadzać się v
odbywać przechadzkę rusle

przechadzka n
chodzenie dla relaksu, wypoczynku rusletur

przechodni pʃɛˈxɔdʲɲi adj
(gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej transitiv

przechodzić pʃɛˈxɔʥ̑iʨ̑ v
być przekazywanym, krążyć między obiektami lub osobami erfare
minąć w czasie, stawać się przeszłością passere
o propozycji: zostać zatwierdzoną passere
przekraczać coś w poprzek krysse
zmieniać stan prylestokk

przechowywanie ˌpʃɛxɔvɨˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przechowywać lager

przechowywać ˌpʃɛxɔˈvɨvaʨ̑ v
chować coś przed zniknięciem, zginięciem lub zepsuciem w jakimś miejscu beholde

przeciek ˈpʃɛʨ̑ɛk n
(przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej lekkasje
wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność lekkasje

przecież ˈpʃɛʨ̑ɛʃ particle
…mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podważyć jej prawdziwość, słuszność dog

przecinek pʃɛˈʨ̑ĩnɛk n
znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym; komma

przeciskać pʃɛˈʨ̑iskaʨ̑ v
przesuwać, przekładać coś poprzez coś innego (najczęściej ciasnego, zwartego) bend

przeciw ˈpʃɛʨ̑if preposition
… używany do określenia celu czynności lub stanów związanych z walką lub grą z wyrażeniem stojącym za przyimkiem mot
… używany do określenia celu działania czegoś mot
… używany do wyrażenia poglądów lub stanowisk odmiennych wobec wyrażenia za przyimkiem imot

przeciw- ˈpʃɛʨ̑if ˈpʃɛʨ̑iv prefix
…łączący się zwykle z rzeczownikami, przymiotnikami lub imiesłowami, tworzący wyrazy związane z walką z czymś lub cel działania, także wyrazy o cechach przeciwnych do wyrazu źródłowego mot

przeciwciało ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ n
(medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm; antistoff

przeciwieństwo ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym motsatt

przeciwnik pʃɛˈʨ̑ivʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę motstander
ten, kto jest czemuś przeciwny motstander

przeciwny pʃɛˈʨ̑ivnɨ adj
znajdujący się naprzeciw czegoś motsatt

przeciwprostokątna n
(matematyka, matematyczny) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego hypotenus

przeciwstawny adj
stanowiący kontrast andre

przeciwutleniacz ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑ n
związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki antioksidant

przeciąg ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk n
strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami trekk

przeciętna pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntna n
(matematyka, matematyczny) średnia arytmetyczna lub wartość oczekiwana; gjennomsnitt

przeciętny pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ adj
(matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę; bety
niczym się nie wyróżniający, zwykły middelmådig

przeczuwać pʃɛˈʧ̑uvaʨ̑ v
mieć przeczucie ane

przed pʃɛt preposition
…określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności før
…służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem før

przede wszystkim ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm adv
o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze hovedsakelig

przedimek określony pʃɛdʲˈĩmɛk ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
(gramatyka) przedimek, który stoi przed rzeczownikiem znanym z kontekstu bestemd artikkel

przedmieście pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ n
(urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem; forstad

przedmiot ˈpʃɛdmʲjɔt n
rzecz, obiekt nieożywiony gjenstand
cel czynności, obiekt (rzadziej człowiek lub istota żywa), na którym jest wykonywana czynność; (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rzecz, wobec której działania opisuje dane prawo gjenstand

przedmowa n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu innledning

przedni ˈpʃɛdʲɲi adj
znajdujący się na przodzie foran

przedostatni ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi adj
będący przed ostatnim elementem, drugi od końca nest siste

przedpokój pʃɛtˈpɔkuj n
pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń korridor

przedpołudnie ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ n
okres pomiędzy rankiem a południem formiddag

przedramię pʃɛdˈrãmʲjɛ n
(anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka underarm

przedsiębiorca ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a n
(ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo; entreprenør

przedsiębiorstwo ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ n
samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku; bedrift

przedsięwzięcie ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana bedrift

przedstawiać pʃɛtˈstavʲjäʨ̑ v
podać co do wiadomości, dać do obejrzenia, do wglądu presentere
zapoznać kogoś z kimś, zaprezentować komuś kogoś presentere

przedstawiciel ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl n
osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś eiendomsmekler
typowy członek danej grupy, typowy okaz danej kategorii eiendomsmekler

przedstawienie ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko program

przedszkole pʃɛṭˈʃkɔlɛ n
(szkolnictwo, szkolny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego; barnehage

przedtem ˈpʃɛtːɛ̃m pronoun
w czasie poprzedzającym jakieś wydarzenie; przed nastąpieniem czegoś før

przedwczesny pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ adj
pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie bråmoden

przedział ˈpʃɛʥ̑aw n
(kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon; kupé

przegradzać pʃɛˈɡraʣ̑aʨ̑ v
stawiać przegrodę między danymi obiektami; dzielić jakąś przestrzeń dele

przegrana pʃɛˈɡrãna n
poniesiona porażka w grze, rywalizacji lub rozgrywce beseire

przegrany adj
doznający niepowodzenia tapt
stanowiący porażkę tapt

przegroda n
odgrodzone, wydzielone miejsce kupé

przegrywać pʃɛˈɡrɨvaʨ̑ v
nagrywać coś na nowy nośnik z nośnika z zarejestrowanym wcześniej materiałem kopiere
okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji tape

przegłos ˈpʃɛɡwɔs n
(językoznawstwo, językoznawczy) zmiana barwy samogłoski pod wpływem otoczenia fonetycznego zachodząca w językach indoeuropejskich; omlyd

przejaw ˈpʃɛjaf n
oznaka czegoś, zewnętrzny znak måler

przejawić v
okazać na zewnątrz manifestere
wyjść na jaw manifestere

przejazd ˈpʃɛjast n
przebywanie jakiejś drogi pojazdem lub konno passasje

przejechać pʃɛˈjɛxaʨ̑ v
potrącić kogoś, jadąc pojazdem rakke ned på

przejeżdżać pʃɛˈjɛʒʤ̑aʨ̑ v
dostawać się na drugą stronę czegoś jadąc, przekraczać coś w czasie jazdy krysse
jadąc, mijać określone miejsce passere
przesunąć coś po czymś innym kjøre ned

przejmować v
zatrzymywać kogoś lub coś w drodze gripe
odczuwać strach o co lub wzruszenie uroe

przejrzysty pʃɛjˈʒɨstɨ adj
taki, który przepuszcza promienie słoneczne gjennomsiktig
łatwy do zrozumienia, o prostej i logicznej konstrukcji fri

przejście ˈpʃɛjɕʨ̑ɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przejść overgang

przekazywać ˌpʃɛkaˈzɨvaʨ̑ v
(o emocjach) wzbudzać w odbiorcy gi etter
dawać komuś coś (jakiś przedmiot) gi etter
dawać komuś uprawnienia do czegoś løyve

przekaźnik pʃɛˈkaʑɲik n
(elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.; relé

przekleństwo pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ n
klątwa, życzenie komuś źle banneord
wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś banneord

przeklinać pʃɛˈklʲĩnaʨ̑ v
rzucać klątwę, życzyć źle banne

przeklęty adj
tak trudny do zniesienia, że powodujący chęć przeklinania jævla

przekonanie ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ n
czyjeś przeświadczenie o prawdziwości jakiejś opinii mening

przekonywać ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑ v
zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności overbevise

przekształcać pʃɛˈkʃtawʦ̑aʨ̑ v
zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę overføre

przekupstwo n
uzyskiwanie korzyści poprzez przekazywanie komuś innej korzyści bestikkelse

przekąska pʃɛˈkɔ̃w̃ska n
niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych; matbit

przekładać pʃɛˈkwadaʨ̑ v
(termin karciany) przesuwać potasowane karty w talii przed rozpoczęciem gry kutt
kłaść w inne miejsce, przemieszczać coś z jednego miejsca na drugie bevegelse
tłumaczyć na inny język oversette
zmieniać termin na późniejszy forsinkelse

przelotny adj
szybko przemijający, nietrwały flyktig

przemawiać pʃɛ̃ˈmavʲjäʨ̑ v
wygłaszać mowę do grupy ludzi snakke

przemiana pʃɛ̃ˈmʲjãna n
przejście w stan inny niż poprzedni bli

przemieniać v
zmieniać w co innego forandre

przemierzać pʃɛ̃ˈmʲjɛʒaʨ̑ v
pokonywać znaczną przestrzeń kompass

przemieszczać pʃɛ̃ˈmʲjɛʃʧ̑aʨ̑ v
zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu flytte

przemijać v
kończyć się bezpowrotnie passere

przemilczeć pʃɛ̃ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑ v
aspekt dokonany od: przemilczać dekke over

przemoc ˈpʃɛ̃mɔʦ̑ n
zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa vold

przemowa n
okolicznościowa, uroczysta wypowiedź przed zgromadzeniem stemme

przemożnie adv
(książkowy) w znaczny sposób diger

przemożny adj
(książkowy) bardzo intensywny diger

przemysł ˈpʃɛ̃mɨsw̥ n
dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę; forretningsområde

przemysłowy ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ adj
dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle industriell

przemyt n
nielegalny przewóz przez granicę państwa towarów, dewiz bez poddania ich kontroli i ocleniu lub przewóz przez granicę przedmiotów zakazanych smugling

przemywać pʃɛ̃ˈmɨvaʨ̑ v
zwilżać, oczyszczać coś za pomocą płynu (np. środka dezynfekującego, wody); myć z wierzchu bad

przemyśliwać v
myśleć długo nad czym overlegen

przemówienie ˌpʃɛ̃muˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
oficjalna wypowiedź skierowana do jakiegoś gremium stemme

przenikać v
przechodzić przez pewną barierę lub rozprzestrzeniać się w czym perforere

przenikliwy ˌpʃɛ̃ɲikˈlʲivɨ adj
intensywnie odczuwany, uderzający swoją mocą, intensywnością -iss

przenosić pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑ v
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) (elektronika, elektroniczny) transportować przy udziale pewnego nośnika (substancji, fali nośnej, itp.). føre
(dawniej, dawny) przekraczać (nadal jest używany w języku prawniczym) overgå
(informatyka, informatyczny) kopiować, następnie usuwając z poprzedniej lokalizacji bevegelse
o wzroku, spojrzeniu: zmieniać obiekt, na który się patrzy bevegelse
umieszczać coś lub kogoś w innym miejscu lub warunkach bevegelse
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) udzielać komuś swoich praw, jednocześnie samemu je tracąc formidle
kopiować z jednego egzemplarza, lub nośnika na inny kopiere
przemieszczać coś niosąc overføre
zmieniać wyznaczoną datę utsette
(biologia, biologiczny) o gatunku: zmieniać obszar występowania spre
rozprzestrzeniać się spre
o wzroku, spojrzeniu: zmieniać obiekt, na który jest skierowane bevegelse
zmieniać miejsce pobytu bevegelse
zmieniać szkołę, pracę, lub inne miejsce, do którego regularnie się uczęszcza bevegelse
zostać umieszczonym w innym miejscu lub warunkach bevegelse

przenoszenie ˌpʃɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przenosić overføring

przenośny pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ adj
pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy portabel

przeor n
(kościelny) zastępca opata prior

przeorysza ˌpʃɛɔˈrɨʃa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona klasztoru abbedisse

przepadać v
nie osiągać celu svikte
stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym fjerne

przepaść ˈpʃɛpaɕʨ̑ n
obszar obok stromej ściany góry avgrunn

przepis ˈpʃɛpʲis n
(kulinaria) sposób przygotowania potrawy oppskrift

przepisywać v
pisać to samo powtórnie; sporządzać odpis omskrive
przekazywać na własność formidle

przepiórka pʃɛˈpʲjurka n
(ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała; vaktel

przepraszam pʃɛˈpraʃãm interjection
uprzejme zwrócenie na siebie uwagi unnskyld
wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność beklager

przepraszać pʃɛˈpraʃaʨ̑ v
wyrażać żal za wyrządzoną przez siebie krzywdę beklage

przeprosiny n
akt przeproszenia kogoś unskyldning

przeprowadzać ˌpʃɛprɔˈvaʣ̑aʨ̑ v
kierować czymś, wykonywać coś utføre
pomagać w przeniesieniu się do nowej siedziby bevegelse

przeprowadzka ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka n
zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby bevegelse

przepuklina n
(medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną brokk

przepustka n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wejście i przebywanie gdzieś lub wwiezienie czegoś; passere
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wyjście skądś lub wywiezienie czegoś løyve

przepych n
ostentacyjne, widoczne bogactwo stat

przepływ ˈpʃɛpwɨf n
(przenośnie, przenośnia) przemieszczanie się kogoś lub czegoś z jednego miejsca do drugiego flom
przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego; flom

przepływać pʃɛˈpwɨvaʨ̑ v
pokonywać, przez długość lub szerokość, ciek albo zbiornik wodny flomme

przerabiać v
(potocznie, potoczny) zapoznawać się z pewną wiedzą zgodnie z wyznaczonym planem lage
dokonywać pewnych zmian w gotowym przedmiocie celem przystosowania go do określonej funkcji omskrive
stosować surowiec do otrzymania produktu lub półproduktu forandre

przeraźliwy adj
o znacznej i niepokojącej intensywności -iss
wzbudzający przerażenie forferdelig

przerażający adj
taki, który budzi grozę, strach grusom

przerażony ˌpʃɛraˈʒɔ̃nɨ adj
bardzo przestraszony redd

przerwa ˈpʃɛrva n
czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole pause
czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś pause

przerywać pʃɛˈrɨvaʨ̑ v
przeszkadzać w jakiejś czynności avbryte
rwąc, dzielić coś avbryte

przesadzać pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑ v
przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości overdrive

przesilenie n
(astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika; solverv

przeskakiwać ˌpʃɛskaˈcivaʨ̑ v
pokonywać skokiem jakąś przeszkodę gå forbi

przesmyk ˈpʃɛsmɨk n
(geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe; eid
(technologia, technika, techniczny) przestrzeń między nitkami osnowy, przez którą przechodzi czółenko skur

przestarzały ˌpʃɛstaˈʒawɨ adj
taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju foreldet

przestawać pʃɛˈstavaʨ̑ v
przerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej slutte

przestraszyć pʃɛˈstraʃɨʨ̑ v
wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę skremme

przestronny pʃɛˈstrɔ̃nːɨ adj
taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni rommelig

przestrzegać pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑ v
ostrzegać kogoś przed czymś advare
stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem adlyde

przestrzeń ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) miejsce w którym odbywają się zjawiska fizyczne; rom
określony obszar rom
(geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii; rom
(matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę; rom

przestrzeń kosmiczna ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na n
przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery ytre rom

przestępca pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a n
osoba, która dopuściła się przestępstwa forbryter

przestępczość pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɔɕʨ̑ n
ogół popełnionych przestępstw kriminalitet
popełnianie przestępstw kriminalitet

przestępczy pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɨ adj
związany z przestępczością i przestępcami; właściwy przestępcom forbryter

przestępstwo pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy; forbrytelse

przesuwać pʃɛˈsuvaʨ̑ v
zmieniać położenie bevegelse
zmieniać termin utsette

przeszczep ˈpʃɛʃʧ̑ɛp n
(medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała pode
(medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego transplatasjon

przeszkadzać pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑ v
sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo hindre

przeszkoda pʃɛˈʃkɔda n
coś, co przeszkadza, utrudnia bom

przeszukiwanie ˌpʃɛʃuciˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przeszukiwać lete

przeszukiwać v
szukając, przeglądać dokładnie, zaglądać w wiele miejsc lete

przeszłość ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑ n
wszystko to, co już się wydarzyło; fortid

przeszły ˈpʃɛʃwɨ adj
(gramatyka) odnoszący się do czasu przeszłego bortenfor
taki, który już minął bortenfor
(przestarzałe, przestarzały) poprzedni, ubiegły nyest

przesąd ˈpʃɛsɔ̃nt n
wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków; overtru

przesądny pʃɛˈsɔ̃ndnɨ adj
wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów overtroisk

przesądzać v
osądzać z góry bestemme

przesłanie pʃɛˈswãɲɛ n
główna myśl zawarta w dziele literackim, dowolnym dziele artystycznym, albo w czyjejś wypowiedzi; przedmiot zamierzonej przez autora konstatacji lub refleksji u odbiorcy; sens wypowiedzi betydning

przesłanka pʃɛˈswãnka n
okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś forutsetning

przesłać ˈpʃɛswaʨ̑ v
posłać, wysłać coś dokądś sende

przesłuchiwać v
słuchając, sprawdzać co lub kogo lytta
wypytywać kogo w czasie śledztwa avhøra

przeto ˈpʃɛtɔ conjunction
(książkowy) przyłącza wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim av

przetransportować v
przewieźć coś lub kogoś przy pomocy środków transportu transportere

przetrwać v
przetrzymać trudny okres, utrzymać się przy życiu leve lenger enn
trwając, pozostać na dłużej niż coś lub ktoś motstå

przetwarzać v
zmieniać, nadając inne właściwości forandre

przewaga pʃɛˈvaɡa n
górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś fordel

przeważnie pʃɛˈvaʒʲɲɛ adv
w przeważającej części for det meste

przewidywanie ˌpʃɛvʲidɨˈvãɲɛ n
domyślanie się, jaki jest najbardziej prawdopodobny tok zdarzeń w przyszłości framsyn

przewidywać ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑ v
prognozować przyszłe zdarzenia forutse

przewlekły pʃɛˈvlɛkwɨ adj
trwający długo lub stale kronisk

przewodni adj
stanowiący podstawę działania; wytyczający kierunek postępowania nykel

przewodnictwo n
(biologia, biologiczny) przekazywanie sygnału wywołanego w organizmie przez określony bodziec konduksjon
(fizyka, fizyczny) zjawisko przewodzenia ciepła, dźwięku lub prądu elektrycznego konduksjon
rola przewodniczenia, kierowania czymś administrasjon

przewodniczący ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ n
osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji styreformann

przewodnik pʃɛˈvɔdʲɲik n
(turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp. stige
osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę stige
(fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny; leder

przewracać pʃɛˈvraʦ̑aʨ̑ v
powodować upadek czegoś slå ned

przewrotka pʃɛˈvrɔtka n
(sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem; sykkel

przewrotny adj
odznaczający się fałszem, obłudą falsk

przewóz ˈpʃɛvus n
transport, przewiezienie føre

przez pʃɛs preposition
…czasu trwania czynności slutt
…drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności gjennom
…przyczyny wykonania czynności gjennom
…narzędzia użytego do wykonania czynności av
…operacji dzielenia (w matematyce) av
…wykonawcy czynności w formach strony biernej av

przeziębienie ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu forkjølelse

przeznaczać pʃɛˈznaʧ̑aʨ̑ v
określać cel dedikere

przeznaczenie ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać lagnad

przeznaczony ˌpʃɛznaˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
taki, który musi się stać enkelte

przezroczysty ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ adj
taki, który przepuszcza światło gjennomsiktig

przełożony ˌpʃɛwɔˈʒɔ̃nɨ n
osoba wyższa rangą, mająca władzę nad kimś lub czymś beherske

przełyk ˈpʃɛwɨk n
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem, spiserør

przełącznik pʃɛˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
(informatyka, informatyczny) urządzenie łączące komputery oraz inny sprzęt w sieć komputerową prylestokk

przełęcz ˈpʃɛwɛ̃n͇ʧ̑ n
(geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty pass

prześcieradło ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ n
prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód; laken

prześladować v
nie pozwalać o sobie zapomnieć, być niemal stale obecnym være besatt
wyrządzać krzywdy, stale czynić przeszkody czy szykany hundse

prześladowca ˌpʃɛɕlaˈdɔfʦ̑a n
osoba, która nieustannie sprawia komuś przykrość, robi krzywdę, nęka drugą osobę stalker

przeżuwacz pʃɛˈʒuvaʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin; drøvtygger

przeżyć ˈpʃɛʒɨʨ̑ v
doświadczyć czegoś erfare
pozostać przy życiu leve lenger enn

przodek ˈpʃɔdɛk n
ktoś, od kogo ktoś pochodzi forfader

przy pʃɨ preposition
…opisujący miejsce, niedaleko którego odbywa się czynność på
…opisujący okoliczność på
…przyłączający nazwę obiektu, z którym wiążą się charakteryzowane w zdaniu czynności på
…opisujący orientacyjny czas, okazję rundt

przy okazji adv
o czynności jednocześnie podczas wykonywania innej czynności (jako dodatek do czynności przewodniej) medan
o zdarzeniu podczas innego zdarzenia medan

przybierać v
nabierać cech anta
przyjmować imię, nazwisko lub pseudonim anta
o rzece lub wodzie: podnosić swój poziom, wzbierać risa

przybijać gwóźdź pʃɨˈbʲijäʥ̑ ˈɡvuɕʨ̑ v
mocować gwóźdź silnymi uderzeniami młotka fakke

przybity pʃɨˈbʲitɨ adj
załamany, smutny, zmartwiony nedtrykt

przybliżać v
(optyka, optyczny) pokazywać w powiększeniu forstørre

przybliżony adj
bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością tilnærmet

przybytek n
przyrost czegoś forsterkning

przybywać pʃɨˈbɨvaʨ̑ v
docierać do pewnego miejsca ankomme

przybyć ˈpʃɨbɨʨ̑ v
dotrzeć do jakiegoś miejsca ankomme

przychodzić pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑ v
przybywać dokądś komme

przychód n
(ekonomia, ekonomiczny) wpływy pieniężne osiągane w danym okresie inntekt

przycisk ˈpʃɨʨ̑isk n
(informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp. knapp
część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem knapp

przyczepa n
(motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd tilhengar

przyczepa campingowa n
(motoryzacja) pojazd drogowy, bez własnego silnika, z przeznaczeniem do mieszkania; campingvogn

przyczepiać v
umocowywać coś na czym lub do czego jakąś techniką fortøye
czepiając się czego lub kogo, zatrzymywać się na tym girspak

przyczyna pʃɨˈʧ̑ɨ̃na n
powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko grunn

przyczyniać się pʃɨˈʧ̑ɨ̃ɲäʨ̑‿ɕɛ v
być częściowo przyczyną czegoś, wpływać na powstawanie czegoś bidra

przydatność pʃɨˈdatnɔɕʨ̑ n
posiadanie zastosowania; cecha czegoś, co jest przydatne begavelse

przydatny pʃɨˈdatnɨ adj
mający zastosowanie nyttig
pomocny hjelpsom

przydawka pʃɨˈdafka n
(gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika; attributt

przydomek n
dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby kallenavn

przyglądać się pʃɨɡˈlɔ̃ndaʨ̑‿ɕɛ v
patrzeć uważnie, obserwować coś / kogoś observere

przygnębiony ˌpʃɨɡnɛ̃mˈbʲjɔ̃nɨ adj
będący w obniżonym nastroju, z poczuciem kłopotów nedtrykt

przygoda pʃɨˈɡɔda n
niecodzienne, niezwykłe zdarzenie eventyr

przygodny adj
będący wynikiem przypadku lub taki, który zdarza się przypadkiem tilfeldig

przygotowany adj
będący gotów do czegoś beredt

przygotowywać ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑ v
przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś bu

przyimek pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
(gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym; preposisjon

przyjaciel pʃɨˈjäʨ̑ɛl n
osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach venn

przyjacielski ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci adj
serdeczny, życzliwy, przyjazny vennskapelig

przyjaciółka ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka n
kobieta zaprzyjaźniona z kimś venninne

przyjazd n
dotarcie do jakiegoś miejsca ankomst
przybycie pojazdu ankomst

przyjazny pʃɨˈjaznɨ adj
(przestarzałe, przestarzały) taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód vennligsinnet
taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia vennskapelig

przyjaźń ˈpʃɨjäɕɲ̊ n
dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości; vennskap

przyjechać pʃɨˈjɛxaʨ̑ v
o człowieku: przybyć za pomocą pojazdu na kołach komme
o pojeździe na kołach: przybyć komme

przyjemność pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące fornøyelse

przyjemny pʃɨˈjɛ̃mnɨ adj
sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie hyggelig

przyjmować pʃɨjˈmɔvaʨ̑ v
akceptować wizytę/rozmowę; udzielać audiencji anta
dać pracę, zatrudniać anta
odbierać coś (rzecz, informację) anta
z góry coś zakładać anta
o lekach: zażywać ta

przyjść pʃɨjɕʨ̑ v
(zobacz) przychodzić komme

przykrość ˈpʃɨkrɔɕʨ̑ n
niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami sorg

przykry ˈpʃɨkrɨ adj
o człowieku: posiadający sposób bycia, który wywołuje u innych nieprzyjemne uczucia hyggelig
wywołujący nieprzyjemne doznania zmysłowe motbydelig
wywołujący nieprzyjemne uczucia ekkel

przykrywać v
tworzyć górną część, okrycie czegoś skyggelue

przykład ˈpʃɨkwat n
fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem eksempel

przykładać v
umieszczać coś na czymś, powodując przyciśnięcie albo zasłonięcie tego legge

przylegać v
mieć bliski lub bezpośredni kontakt w położeniu berøre

przyległy adj
graniczący z czymś, stykający się z czym nabo-

przymierze n
porozumienie pomiędzy stronami union

przymiotnik pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik n
(gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”; adjektiv

przymiotnikowy ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ adj
odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem adjektiv

przymus ˈpʃɨ̃mus n
presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś tvang

przymusowy adj
wynikający z konieczności albo obowiązku obligatorisk

przymuszać v
wywierać nacisk na kogoś, by zrobił co wbrew woli påtvinge
robić co wbrew własnej woli bite i det sure eplet

przymykać pʃɨ̃ˈmɨkaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) osadzić kogoś w więzieniu lub areszcie fengsle
zamykać coś niecałkowicie, zostawiając szczelinę avslutte

przynajmniej pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j particle
nie mniej niż minst

przynosić pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑ v
trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce bringe

przynęta n
(wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki; agn

przypadek pʃɨˈpadɛk n
(gramatyka) forma wyrazu w deklinacji; kasus

przypadkowy ˌpʃɨpatˈkɔvɨ adj
będący wynikiem przypadku tilfeldig

przypaść ˈpʃɨpaɕʨ̑ v
zdarzyć się, wypaść w danym momencie lub okresie fall

przypisać pʃɨˈpʲisaʨ̑ v
ustanowić związek czegoś z kimś lub z czymś tilskrive

przypisywać ˌpʃɨpʲiˈsɨvaʨ̑ v
wskazywać na związek między jakimiś pojęciami, osobami attributt

przypominać ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś likne

przyprawa pʃɨˈprava n
(kulinaria) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu; kryddek

przyprawiać pʃɨ.ˈpra.vʲjäʨ̑ v
dodawać przyprawę do potrawy lub napoju krydre

przypuszczalny adj
oparty na przypuszczeniu antakelig

przypuszczać pʃɨˈpuʃʧ̑aʨ̑ v
uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności anta

przypływ n
(hydrologia, hydrologiczny) podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca flo

przyroda pʃɨˈrɔda n
świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności; natur

przyrodniczy adj
związany z przyrodą, dotyczący przyrody naturlig

przyrost n
wzrost ilości czegoś inkrementere

przyrostek pʃɨˈrɔstɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie; suffiks

przyrzeczenie ˌpʃɨʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przyrzec love
uroczysta obietnica love

przyrzekać v
zapewniać słownie kogoś o zrobieniu czegoś love

przyrząd ˈpʃɨʒɔ̃nt n
narzędzie, urządzenie apparat

przysadka mózgowa pʃɨˈsatka muzˈɡɔva n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów; hypofyse

przysięga pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa n
uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego ed

przysięgać pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑ v
silnie deklarować, mocno obiecywać sverge

przysmak n
(kulinaria) (spożywczy) rzecz, którą ktoś bardzo lubi spożywać, która mu bardzo smakuje søtsaker

przysposobić v
(dawniej, dawny) przygotować coś do użytku anpasse

przystanek pʃɨˈstãnɛk n
miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść holdeplass

przystanek autobusowy pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ n
przystanek, na którym zatrzymują się autobusy bussholdeplass

przystawka pʃɨˈstafka n
potrawa serwowana zazwyczaj przed głównym daniem w formie przekąski; forrett

przystojny pʃɨˈstɔjnɨ adj
taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne kjekk

przystosować ˌpʃɨstɔˈsɔvaʨ̑ v
uczynić coś odpowiednim dla określonych zadań lub potrzeb justere

przystosowywać v
zmieniać coś odpowiednio do określonych wymagań anpasse

przystępny adj
łatwy do zrozumienia slette

przystępować ˌpʃɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
dołączać do grupy lub organizacji sammenstille
podchodzić, zbliżać się innflyging

przysyłać pʃɨˈsɨwaʨ̑ v
dostarczać coś nieosobiście, pocztą lub przez posłańca sende

przyszłość ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑ n
czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi; framtid fremtid

przyszły ˈpʃɨʃwɨ adj
następny, bliski w czasie neste
ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości framtid

przysłowie pʃɨˈswɔvʲjɛ n
zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę; ordtak

przysługa pʃɨˈswuɡa n
grzeczność wyświadczona komuś vennskap

przysłówek pʃɨˈswuvɛk n
(gramatyka) część mowy określająca sposób wykonywania czynności (jako okolicznik sposobu) lub stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem; adverb

przytomność pʃɨˈtɔ̃mnɔɕʨ̑ n
stan pełnej świadomości bevissthet

przytulia n
(botanika, botaniczny) pnąca lub płożąca się roślina rosnąca w zbożu; kjøttøks

przytulić pʃɨˈtulʲiʨ̑ v
okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się klemme

przytulny adj
dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa koselig

przytułek n
miejsce schronienia asyl

przywieszka n
arkusik przylegający do znaczka pocztowego bez wydrukowanego waloru pieniężnego; etikett

przywieźć v
przy pomocy pojazdu lub narzędzia na kołach (ewentualnie kółkach) dostarczyć coś lub umożliwić komuś przybycie w dane miejsce bringe

przywilej pʃɨˈvʲilɛj n
(książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie; pakt

przywiązanie ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ n
oddanie, uczucie, sentyment, skłonność, więź ta utlegg i

przywódca pʃɨˈvutʦ̑a n
osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy fører

przywłaszczać v
zabierać bezprawnie cudzą własność lub przyznawać sobie prawo do czegoś annektere

przywłaszczyć pʃɨvˈwaʃʧ̑ɨʨ̑ v
włączyć cudzą własność do swojego majątku. annektere

przyznawać pʃɨzˈnavaʨ̑ v
przydzielać coś komuś, dawać donasjon
zgadzać się z kimś w sprawie czegoś, uznawać coś za słuszne innrømme
potwierdzać jakiś fakt odnośnie siebie samego tilstå

przyzwoity ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ adj
porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie ærbar

przyzwolenie ˌpʃɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ n
pozwolenie, zgoda na coś konsensus

przyłoić v
(potocznie, potoczny) uderzyć mocno drefse

przyłączać v
(chemia, chemiczny) wiązać ze sobą inny element i przez to nabierać nowych cech chemicznych legge til
dodawać nową jednostkę do czegoś większego overføre
stawać się częścią danej grupy sammenstille

przyłączyć v
wejść w skład jakiejś grupy, stając się jej częścią sammenstille

przyśpieszać pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑ v
sprawiać, że coś dzieje się szybciej akselerere
zwiększać prędkość akselerere

przód pʃut n
część frontowa evne

prząść v
przerabiać kłąb włókna na przędzę spinne

przędza ˈpʃɛ̃nʣ̑a n
(włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia; garn

próba ˈpruba n
ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu prøve

próbować pruˈbɔvaʨ̑ v
odbywać próbę sztuki, sceny, występu gjenta
starać się coś zrobić prøve
sprawdzać smak potrawy lub napoju prøve

próg pruk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element na gryfie niektórych instrumentów, do którego dociska się struny fortvile
(sport, sportowy) w niektórych dyscyplinach miejsce wybicia się zawodników hump
listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny terskel
początek terskel
wejście do domu terskel
wielkość graniczna terskel

próżnia ˈpruʒʲɲa n
(fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne); vakuum

próżność ˈpruʒnɔɕʨ̑ n
cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje forfengelighet

próżny ˈpruʒnɨ adj
mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu overfladisk
niczym niewypełniony tom

prąd prɔ̃nt n
(fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych; strøm

pręcik ˈprɛ̃ɲʨ̑ik n
(anatomia, anatomiczny) światłoczuła komórka siatkówki oka; spisepinne

prędki ˈprɛ̃ntʲci adj
szybki, odznaczający się dużą szybkością frisk og rask

prędkość ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) wielkość skalarna wyrażająca przebytą drogę w jednostce czasu hastighet
tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu hastighet
(fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu; fart

prędzej czy później ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j adv
w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy) før eller seinere

pręt prɛ̃nt n
(dawniej, dawny) miara długości i powierzchni abbor
drążek, tyczka, witka girspak
wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki -bar

psalm psalm n
(literacko) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej salme
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny; salme

pseudoefedryna n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych; pseudoefedrin

pseudonim psɛwˈdɔ̃ɲĩm n
(książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych; kallenavn

psikus ˈpʲɕikus n
(potocznie, potoczny) coś zrobione dla żartu horekunde

psina ˈpʲɕĩna n
(potocznie, potoczny) (rzadki, rzadko używany) (spożywczy) mięso z psa hundekjøtt

psota n
coś dla jednej strony potencjalnie dowcipnego, a dla drugiej przykre, uciążliwe strek

pstrąg pstrɔ̃ŋk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach; ørret

psychiatryczny adj
związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii psykiatrisk

psychiczny psɨˈçiʧ̑nɨ adj
związany z psychiką i procesami w niej zachodzącymi psykiker

psychologia ˌpsɨxɔˈlɔɟja n
nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka; psykologi

psychologiczny ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
dotyczący psychologii psykologisk

psychopata ˌpsɨxɔˈpata n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na psychopatię psykopat

pszczelarstwo pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ n
(rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół; birøkt

pszczelarz ˈpʃʧ̑ɛlaʃ n
(pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych birøkter

pszczoła ˈpʃʧ̑ɔwa n
(potocznie, potoczny) latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach bie

pszenica pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a n
roślina zbożowa z rodzaju (1.1) hvete

ptak ptak n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób; fugl

ptasia grypa ˈptaɕa ˈɡrɨpa n
(zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki; fågelinfluensa

ptaszek ˈptaʃɛk n
(potocznie, potoczny) (infantylnie) penis småfugl
mały ptak småfugl
(potocznie, potoczny) drobny oszust, przestępca fugl
nazwa znaku ✓, służącego do zaznaczania wyboru avkrysse

ptaszyna n
mały ptak småfugl

publicystyczny ˌpublʲiʦ̑ɨˈstɨʧ̑nɨ adj
odnoszący się do publicystyki, mający charakter publicystyki, dotyczący dziennikarstwa journalistisk

publiczność puˈblʲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
grupa osób, która oglądają jakieś przedstawienie, pokaz, zawody publikum

publiczny puˈblʲiʧ̑nɨ adj
taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi offentlig

publikacja ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja n
praca, artykuł, utwór wydane drukiem publikasjon

publikować ˌpublʲiˈkɔvaʨ̑ v
ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać publisere
zajmować się wydawaniem gazety lub czasopisma publisere

puch n
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza dun

puchacz ˈpuxaʧ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa; hubro

puchar ˈpuxar n
(sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda; pokal
naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła; pokal

pucować puˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
starannie czyścić gładką powierznię, taką którą da się doprowadzić do połysku skrubbe

pudel ˈpudɛl n
(kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy; puddel

puder ˈpudɛr n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy; pudder

pudełko puˈdɛwkɔ n
mały pojemnik, najczęściej wykonany z tektury eske

pudło ˈpudwɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) część instrumentu wzmacniająca dźwięk sjel
(potocznie, potoczny) więzienie innhegne
chybiony strzał frøken
duże pudełko kasse
(motoryzacja) (potocznie, potoczny) stary lub zepsuty pojazd kasse

puginał puˈɟĩnaw n
sztylet; dolk

puk puk interjection
(onomatopeja) wyraz naśladujący odgłos pukania dunke

pukać ˈpukaʨ̑ v
uderzać czymś lekko w coś, powodując powstanie odgłosu dunke

pulchny adj
mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej fyldig
miękki jak gąbka, łatwo uginający się pod naciskiem legg

pulpit ˈpulpʲit n
(informatyka, informatyczny) podstawowy obszar roboczy w systemach operacyjnych, których powłoka graficzna oparta jest o tzw. okna; kontor
stolik do pisania z pochyłym blatem kateter

puls puls n
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) miejsce na ciele, w którym wyczucie tętna jest łatwiejsze puls
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca puls

pulsar ˈpulsar n
(astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne; pulsar

pumeks ˈpũmɛks n
(geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy; pimpstein

punkt pũŋkt n
(geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny; punkt

punkt K n
(sport, sportowy) punkt na profilu skoczni narciarskiej; kritisk punkt

punkt widokowy n
(turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę; overse

punkt widzenia ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa n
stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę, sposób, w jaki ujmuje się jakieś zagadnienie synspunkt

punktualny ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności akkurat

pupa ˈpupa n
dziecięce pośladki, (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) każde inne bak

pupil ˈpupʲil n
osoba, którą ktoś lubi bardziej od innych, wyróżnia ją elskling

purpurowy ˌpurpuˈrɔvɨ adj
mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury fiolett

purée n
(kulinaria) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę; grøt

pustać ˈpustaʨ̑ n
pustkowie, nieużytki porośnięte niską roślinnością bez drzew hedning

pustelnik puˈstɛlʲɲik n
(przenośnie, przenośnia) osoba stroniąca od innych ludzi einstøing
człowiek mieszkający w odosobnieniu i oddający się modlitwie eremitt

pustka n
pusta, niewypełniona przestrzeń tomhet

pustkowie puˈstkɔvʲjɛ n
(książkowy) miejsce lub obszar niezamieszkany przez ludzi, puste villnis

pustość n
cecha tego, co jest puste, przeciwieństwo pełności tomhet

pustułka puˈstuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki; tårnfalk

pusty ˈpustɨ adj
niezawierający niczego tom

pustynia puˈstɨ̃ɲa n
(geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów; ørken

pustynny puˈstɨ̃nːɨ adj
związany z pustynią, dotyczący pustyni ørken

puszczyk ˈpuʃʧ̑ɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu; kattugle

puszczyk mszarny ˈpuʃʧ̑ɨk ˈm̥ʃarnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Strix nebulosa, gatunek sowy zamieszkujący lasy północnej Eurazji i Ameryki Północnej; lappugle

puszka ˈpuʃka n
metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.; boks

puzon n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem; trombone

puzzle ˈpuzlɛ n
układanka składająca się z elementów o charakterystycznym kształcie, które należy dopasować, aby powstał obrazek; puslespill

pułapka puˈwapka n
kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć felle
urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt felle
zasadzka, podstęp felle

pułapka na myszy puˈwapka na‿ˈmɨʃɨ n
proste mechaniczne urządzenie służące do łapania myszy na przynętę musefelle

pułkownik puwˈkɔvʲɲik n
wyższy stopień oficerski niższy od generała; oberst

puścić pawia ˈpuɕʨ̑iʨ̑ ˈpavʲja v
(potocznie, potoczny) (pospolicie) zwymiotować elge

pycha ˈpɨxa n
nadmierne przekonanie o własnej doskonałości hovmod

pyrrusowe zwycięstwo ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ idiom
zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem; pyrrhosseier

pysk pɨsk n
(zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki nese

pyszny ˈpɨʃnɨ adj
pełen pychy hovmodig

pytanie pɨˈtãɲɛ n
wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji spørsmål

pytać ˈpɨtaʨ̑ v
wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi spørre

pył pɨw n
(astronomia, astronomiczny) teoretyczna, wyidealizowana forma materii, której równanie stanu odpowiada płynowi o skończonej gęstości ale zerowym ciśnieniu; dust
(technologia, technika, techniczny) substancja mineralna pozostała po procesie spalania albo ścierania, kruszenia substancji stałych; dust
bardzo drobny proszek mogący unosić się w powietrzu dust

pójść pujɕʨ̑ v
(potocznie, potoczny) potoczyć się, mieć określony przebieg date
pieszo udać się w jakąś stronę date
poruszając się pieszo opuścić jakieś miejsce date
rozpocząć jakąś długotrwałą czynność, wstąpić do jakiejś instytucji, organizacji date
udać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności date

pójść do łóżka ˈpujʑʥ̑ dɔ‿ˈwuʃka v
(potocznie, potoczny) (eufemistycznie) odbyć (z kimś) stosunek płciowy legge

pół puw numeralFraction
jedna z dwóch równych części całości halv

półka ˈpuwka n
osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów hylle

półksiężyc puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1); halvmåne

półkula puwˈkula n
(anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu; halvkule
(geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi; halvkule
(geometria) połowa kuli; halvkule

półmisek n
rodzaj płaskiego dużego naczynia, służącego do podawania potraw, przystawek lub przekąsek na stół asjett
zawartość (1.1) asjett

północ ˈpuwnɔʦ̑ n
godzina 24:00 midnatt
kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa; nord

północny puwˈnɔʦ̑nɨ adj
(geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku nordlig

północny wschód puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim nordøst

północny zachód puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim nordvest

półotwarty ˌpuwɔtˈfartɨ adj
taki, który jest otwarty częściowo, trochę på gløtt

półpasiec puwˈpaɕɛʦ̑ n
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze; helvetesild

półprzewodnik ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik n
(fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach; halvleder

półton ˈpuwtɔ̃n n
(książkowy) jeden z kolorów pośrednich między dwiema barwami podstawowymi nyanse
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym; halvtone

półwysep puwˈvɨsɛp n
(geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki; halvøy

później ˈpuʑɲɛ̇j adv
stopień wyższy od późno senere

późno ˈpuʑnɔ adv
pod koniec jakiegoś czasu lub okresu sein

późny ˈpuʑnɨ adj
będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów sein
następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa sein

pęcherz n
(anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców blære
wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia blære

pęcherz moczowy n
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu urinblære

pęcherzyk żółciowy n
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci galleblære

pęd pɛ̃nt n
szybkie posuwanie się naprzód, szybki ruch, szybki bieg flå
wewnętrzna potrzeba, zamiłowanie do czegoś, wzmożona chęć dążenia do czegoś drive

pędzić ˈpɛ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
poruszać się bardzo szybko w pewnym kierunku gå på jakt
poganiać stado zwierząt drive

pępek ˈpɛ̃mpɛk n
(anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie; navle

pęseta n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś pinsett

pętla ˈpɛ̃ntla n
(informatyka, informatyczny) blok kodu wykonywany wielokrotnie sløyfe
związany na powrót sznur lub drut løkke

płacić ˈpwaʨ̑iʨ̑ v
dawać (przekazywać) pieniądze za coś betale

płakać ˈpwakaʨ̑ v
wylewać łzy, ronić łzy gråte

płaski ˈpwasʲci adj
nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień flat
(przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny flat

płaskowyż pwaˈskɔvɨʃ n
(geografia, geograficzny) obszar wysoko położony o płaskiej lub lekko falistej powierzchni i o stromych stokach; høyslette

płaszcz pwaʃʧ̑ n
(anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków; kåpe
element konstrukcyjny urządzenia technicznego, jego osłona; kåpe
(krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem; frakk

płaszcz ziemski ˈpwaʒʤ̑ʲ ˈʑɛ̃msʲci n
warstwa Ziemi o grubości ok. 2900 km, leżąca pomiędzy skorupą a jądrem; mantel

płaszczka ˈpwaʃʧ̑ka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim; skate

płaszczyzna pwaˈʃʧ̑ɨzna n
(geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa; plan
płaska powierzchnia slette

płatek ˈpwatɛk n
(botanika, botaniczny) część korony u kwiatów: kronblad
kryształ śniegu snøfnugg

płatek śniegu ˈpwatɛc ˈɕɲɛɡu n
struktura kryształów śniegu snøfnugg

płatność ˈpwatnɔɕʨ̑ n
efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie betaling

płetwa ˈpwɛtfa n
(zoologia, zoologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych; finne
płaski element nakładany na stopę i ułatwiający poruszanie się człowieka w wodzie; finne

płetwal błękitny n
(zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal; blåhval

płeć pwɛʨ̑ n
cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych; kjønn

płodzić v
(przenośnie, przenośnia) być twórcą czegoś jobbe

płomień ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ n
język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem; flamme

płonąć ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
być trawionym przez ogień brenne
silnie świecić, błyszczeć, jaśnieć brenne

płotek ˈpwɔtɛk n
(sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich hekk

płoć pwɔʨ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka; mort

płucny adj
dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc lunge-

płuco ˈpwuʦ̑ɔ n
(anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców oddychających powietrzem; lunge

pług pwuk n
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki; plog

płyn pwɨ̃n n
(potocznie, potoczny) ciecz væske

płynnie adv
w sposób płynny, sprawnie flytende

płynny ˈpwɨ̃nːɨ adj
będący płynem, ciekły likvid
odznaczający się harmonijnym rytmem, swobodny, bez błędów, zahamowań flytende

płynąć ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku flomme
o czasie: upływać, mijać passere
poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi svømme

płyta ˈpwɨta n
element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony równolegle do mniejszego wymiaru steinhelle
krążek służący do przechowywania muzyki lub danych CD-plate
płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości borde

pływalnia pwɨˈvalʲɲa n
(sport, sportowy) obiekt sportowy przeznaczony do treningu pływania basseng

pływać ˈpwɨvaʨ̑ v
poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie svømme

płód pwut n
zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju foster

płótno ˈpwutnɔ n
tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy; lin

queer n
androgyniczna osoba nie identyfikująca się z żadną płcią homse

quiz n
rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań; gjettekonkurranse

rabarbar raˈbarbar n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych; rabarbra

rabat ˈrabat n
obniżka ceny rabatt

rabata raˈbata n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) wąska grządka kwiatowa obramowująca trawnik blomsterbed

rabin ˈrabʲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim; rabbiner

rabować raˈbɔvaʨ̑ v
bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy røve

rabunek n
zabranie siłą czyjejś własności ran

rachunek raˈxũnɛk n
(bankowość, bankowy) konto w banku, przez które przeprowadza się operacje finansowe forklaring
kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową regning
spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową regning

racja ˈraʦ̑ʲja n
słuszność, prawda rett

racjonalistyczny ˌraʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(filozofia, filozoficzny) związany z racjonalizmem rasjonalistisk

racjonalność ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co racjonalne rasjonalitet

racjonalny ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
opierający się na logicznym rozumowaniu fornuftig

raczej ˈraʧ̑ɛj adv
… wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś decyzji, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że podejmie tę decyzję kanskje
… wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś opinii, ale bardziej przychyla się do jej potwierdzenia kanskje
… wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jego prawdziwości, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że jest prawdziwe mer

raczyć ˈraʧ̑ɨʨ̑ v
delektować się czymś, częstować się czymś påspandere

rad rat adj
zadowolony, radosny heldig

rad rat n
(chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal; radium
(fizyka, fizyczny) jednostka dawki pochłoniętej; hjul

rada ˈrada n
grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu råd
zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem råd
wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji råd

radar ˈradar n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów; radar

radian n
(matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu; radian

radio ˈradʲjɔ n
instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych radio
urządzenie do odbioru takich audycji; radio

radioaktywność n
(fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma radioaktivitet

radiowóz raˈdʲjɔvus n
samochód policyjny; politibil

radon ˈradɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny; radon

radosny raˈdɔsnɨ adj
taki, który charakteryzuje się radością, ma dobry humor; nie jest smutny heldig

radość ˈradɔɕʨ̑ n
uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski glede

radziecki raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) sovjetisk

radzić ˈraʥ̑iʨ̑ v
udzielać komuś rady råde

rafa ˈrafa n
zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich; rev

rafa koralowa ˈrafa ˌkɔraˈlɔva n
rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali rev

rafinować ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑ v
poddawać procesowi rafinacji raffinere

raj raj n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci; paradis

raj podatkowy ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ n
(potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców; skatteparadis

rajstopy rajˈstɔpɨ n
rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia; strømpebukse

rak rak n
(zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów; kreps

rakieta raˈcɛta n
pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym; rakett

rama ˈrãma n
oprawa obrazu, lustra lub szyby ramme

ramię ˈrãmʲjɛ n
(anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego skulder
(potocznie, potoczny) cała kończyna górna arm
w przyrodzie, technice – wszystko o kształcie przypominającym wyciągniętą rękę arm
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym arm

ramka ˈrãmka n
(telekomunikacja) jednostka informacji transmitowanej przez sieć telekomunikacyjną; pakke
mała rama, obramowanie np. z listewek frame
obramowanie w tekście bord

rana ˈrãna n
(medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.; sår

randka ˈrãntka n
umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu date

randomowy ˌrãndɔ̃ˈmɔvɨ adj
(slangowo) (neologizm) losowy tilfeldig

raniuszek rãˈɲuʃɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem; stjertmeis

ranić ˈrãɲiʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość; urażać czyjeś uczucia skadet
powodować kaleczenie skade
zadać ranę skade

rano ˈrãnɔ n
wczesna pora dnia morgen

ransomware n
(informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu; gisselvare utpressingsprogramvare utpressingsvare

rany boskie interjection
(przenośnie, przenośnia) wykrzyknienie, które może wyrażać zaskoczenie, irytację, zdziwienie, gniew Gudskjelov

raport ˈrapɔrt n
szczegółowe sprawozdanie rapport

raptem ˈraptɛ̃m adv
(potocznie, potoczny) nagle, znienacka plutselig
(potocznie, potoczny) nie więcej niż bare

raróg ˈraruk n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug tatarfalk

rasa ˈrasa n
(zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek; rase

rasizm ˈraɕism̥ n
ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi; rasisme

ratować raˈtɔvaʨ̑ v
wyciągać kogoś z kłopotów, tarapatów redde

ratunek raˈtũnɛk n
pomoc w niebezpieczeństwie bidra til

ratunku raˈtũnku interjection
wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia hjelp

ratusz ˈratuʃ n
(architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta; rådhus

raz 'razɨ ras cardinalNumeral
przy liczeniu jeden ett

raz 'razɨ ras n
okoliczność, ewentualność kiste
pojedyncza realizacja czynności gang
jednostka jakiejś wielkości gang

razem ˈrazɛ̃m adv
(o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie i lag

razić ˈraʑiʨ̑ v
atakować za pomocą jakiejś broni slå

rdza rʣ̑a n
warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu; rust

rdzawy ˈrʣ̑avɨ adj
brunatnoceglasty, rudawy, mający kolor rdzy rust

rdzenny adj
nieobjęty zewnętrznym wpływem etnisk

rdzewieć ˈrʣ̑ɛvʲjɛ̇ʨ̑ v
o metalu: niszczeć poprzez utlenianie się ruste

rdzeń rʣ̑ɛ̃ɲ n
istota czegoś kjerne

re- rɛ prefix
znowu, ponownie gjen-

reagować ˌrɛaˈɡɔvaʨ̑ v
odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację reagere

reakcja rɛˈakʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne; reaksjon
(fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki reaksjon
(fizyka, fizyczny) proces, przemiana reaksjon
odpowiedź na coś w formie działania lub postawy reaksjon
zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce reaksjon

reaktor katalityczny rɛˈaktɔr ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ n
(motoryzacja) część układu wydechowego wszystkich współczesnych samochodów osobowych spełniająca funkcję pozasilnikowego systemu zmniejszania emisji szkodliwych składników spalin; katalysator

real ˈrɛal n
(jednostka monetarna) brazylijska waluta; virkelig

realizacja ˌrɛalʲiˈzaʦ̑ʲja n
doprowadzenie, do wykonania czegoś iverksetting

realizm n
postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości realisme
(sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim lub dziele sztuki; (także, też) kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku; realisme

realny rɛˈalnɨ adj
(ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen virkelig

rebeliant rɛˈbɛlʲjãnt n
uzbrojony bojownik buntujący się przeciwko istniejącej władzy; rebell

recenzja rɛˈʦ̑ɛ̃w̃zʲja n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ocena wraz z krótkim omówieniem publikacji książkowej, filmu, albumu muzycznego, koncertu, imprezy artystycznej w prasie lub w innych środkach przekazu kritikk

recytować v
wygłaszać z pamięci utwór literacki resitere

redagować v
kierować redakcją czasopisma, dzieła zbiorowego, decydując ostatecznie o jego treści i formie redigere
opracowywać dany tekst pod względem treści i stylu, na ogół w celu zamieszczenia w druku redigere

redaktor rɛˈdaktɔr n
pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych redaktør

redukcja rɛˈdukʦ̑ʲja n
sprowadzenie czegoś do mniejszych rozmiarów reduksjon

redukować v
(chemia, chemiczny) wprowadzać pierwiastek do mniejszej wartościowości wskutek przyłączania elektronów, poprzez odbieranie tlenu lub wprowadzanie wodoru redusere
powodować zmniejszenie czego redusere
likwidować etaty pracownicze gi sparken

refektarz rɛˈfɛktaʃ n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków; refektorium

referencja ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych; referanse

referendum ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy; folkeavstemming

refować rɛˈfɔvaʨ̑ v
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zmniejszać powierzchnię ożaglowania bez użycia dodatkowych żagli przez częściowe zwijanie lub składanie dolnej części żagla i umocowanie jej za pomocą linek reve

refren ˈrɛfrɛ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst refreng

regaty rɛˈɡatɨ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków; regatta

regał ˈrɛɡaw n
mebel z półkami hylle

regent ˈrɛɡɛ̃nt n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę; regent

region ˈrɛɟɔ̃n n
(książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi region

regionalny ˌrɛɟɔ̃ˈnalnɨ adj
(przymiotnik) od region lokal

regulacja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami regulering
sterowanie zmianą danej wielkości instilling

regularnie ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ adv
w sposób regularny regelmessig

regularny ˌrɛɡuˈlarnɨ adj
(gramatyka) posiadający typową odmianę regelmessig
powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni regelmessig

regulować ˌrɛɡuˈlɔvaʨ̑ v
dozować ilość, moc czegoś justere
nastawiać przyrząd, mechanizm, urządzenie tak, aby działały w pożądany sposób justere
ustalać reguły, zasady kontrollere

reguła rɛˈɡuwa n
zasada, według której należy postępować regel

rejestrować v
(technologia, technika, techniczny) utrwalać w pamięci urządzenia spille inn

rejon ˈrɛjɔ̃n n
obszar, strefa, określona część område

rejs n
(morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego cruise

rekin ˈrɛcĩn n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach; hai

reklama rɛkˈlãma n
informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi; reklame annonse

reklamacja ˌrɛklãˈmaʦ̑ʲja n
zgłoszenie się ze skargą do producenta, wykonawcy usługi; zwrócenie się w celu przedstawienia wad towaru, usługi innvending

rekolekcjonista n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie: głoszący rekolekcje predikant

rekomendacja ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja n
(książkowy) opinia o kimś (zazwyczaj pozytywna) anbefaling

rekomendować ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑ v
dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś anbefale

rekreacja ˌrɛkrɛˈaʦ̑ʲja n
odnawianie sił poprzez aktywny wypoczynek lub za pomocą różnych form aktywności fizycznej lub psychicznej rekreasjon

rekwizyt rɛˈkfʲizɨt n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry; tomt

relacja rɛˈlaʦ̑ʲja n
opis zdarzenia, wydarzenia, sytuacji historie
zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów bekjent

relaks ˈrɛlaks n
wypoczynek, oderwanie się od codziennych obowiązków rekreasjon

relatywistyczny adj
(filozofia, filozoficzny) oparty na relatywizmie relativistisk
(fizyka, fizyczny) związany z teorią względności relativistisk

relatywnie ˌrɛlaˈtɨvʲɲɛ adv
względnie relativt

relewantny ˌrɛlɛˈvãntnɨ adj
ważny z czyjegoś punktu widzenia lub istotny w jakiejś sprawie relevant

relief ˈrɛlʲjɛf n
płaskorzeźba; relieff

religia rɛˈlʲiɟja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej; religion

religijny ˌrɛlʲiˈɟijnɨ adj
dotyczący religii, opisujący religię religion
postępujący zgodnie z zasadami religii religiøs

remis ˈrɛ̃mʲis n
wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta uavgjort

remiz ˈrɛ̃mʲis n
(ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda; pungmeis

remont ˈrɛ̃mɔ̃nt n
doprowadzenie do stanu użyteczności overhale

ren rɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75; rhenium
(zoologia, zoologiczny) renifer reinsdyr

renifer rɛ̃ˈɲifɛr n
(zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę; reinsdyr

renoma rɛ̃ˈnɔ̃ma n
sława, dobra opinia o kimś lub o czymś omdømme

renomowany adj
mający renomę, szeroko rozpowszechnioną dobrą opinię, cieszący się uznaniem berømt

repertuar ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar n
zestaw utworów granych w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie repertoar

replika ˈrɛplʲika n
powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału; replika

reportaż n
(literacko) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji; reportasje

reprymenda ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda n
nagana, upomnienie, admonicja refse

republika rɛˈpublʲika n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas; republikk

republika bananowa rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva n
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) małe, niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone przez dyktatora lub reżim wojskowy; bananrepublikk

respekt ˈrɛspɛkt n
szacunek, poważanie aktelse

restart ˈrɛstart n
(informatyka, informatyczny) ponowne uruchomienie start PC'en på nytt

restauracja ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja n
(gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie; restaurant

restauracyjny adj
dotyczący restauracji, związany z restauracją restaurant

restrukturyzacja ˌrɛstrukturɨˈzaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) zmiana struktury czegoś; wprowadzanie zmian w rozmieszczeniu majątku i organizacji zarządzania nim, zwykle w odniesieniu do gospodarki kraju lub przedsiębiorstwa; restrukturering

reszta ˈrɛʃta n
przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać penger

retoryka n
(językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających retorikk
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy; retorikk
(językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako (1.1) retorikk

reumatyzm rɛwˈmatɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach; revmatisme

rewolta rɛˈvɔlta n
zbrojny spisek, bunt upprør

rewolucja ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja n
gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem; revolusjon
(przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany revolusjon

rewolucja francuska ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska n
(historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych; den franske revolusjon

rewolucjonista ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista n
uczestnik lub zwolennik rewolucji revolusjonær

rewolucyjny ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ adj
dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami revolusjonær

rewolwer rɛˈvɔlvɛr n
ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben; revolver

rezerwa n
powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia reserve
zapas czegoś reserve

rezerwacja ˌrɛzɛrˈvaʦ̑ʲja n
czynność rezerwowania czegoś forbehold
dowód zarezerwowania czegoś forbehold

rezerwat rɛˈzɛrvat n
wydzielony obszar przymusowego osiedlenia ludności rdzennej forbehold

rezerwować ˌrɛzɛrˈvɔvaʨ̑ v
zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie bestille

rezolucja ˌrɛzɔˈluʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zbiorowa uchwała podjęta w wyniku obrad vedtak

rezultat rɛˈzultat n
wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania resultat

rezydencja ˌrɛzɨˈdɛ̃nʦ̑ʲja n
wielki budynek mieszkalny o charakterze reprezentacyjnym bolig

rezydent n
osoba mieszkająca w jakimś kraju, nie mając jego obywatelstwa beboer

rezydentny adj
(informatyka, informatyczny) taki, który jest stale obecny w pamięci operacyjnej, załadowany na stałe podczas pracy komputera beboer

rezyliencja n
(psychologia, psychologiczny) indywidualna zdolność do znoszenia przeciwności losu; motstandsdyktighet

reżim n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy regime

reżyser rɛˈʒɨsɛr n
realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej; regissør

ring rʲĩŋk n
(sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich; ring

robak ˈrɔbak n
(zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie; orm

rober ˈrɔbɛr n
(termin karciany) część gry w brydża lub wista zakończona podliczeniem punktów bilgummi

robić ˈrɔbʲib niwvbxhdoejdjskwhsbdkg*$4&#(10./$*@&5/2ʨ̑ v
wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać lage gjøre
zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan gjøre

robić na drutach ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax v
wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać strikke

robić z igły widły ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ v
(potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać gjøre en fjær til fem høns

roboczy rɔˈbɔʧ̑ɨ adj
związany z robotą, właściwy robocie arbeid

robot ˈrɔbɔt n
(technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu; robot
(przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie robot

robota rɔˈbɔta n
czynności składające się na działanie, produkcję, pracowanie arbeid

robotnik rɔˈbɔtʲɲik n
pracownik wykonujący pracę fizyczną arbeider

rock rɔk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie; bergart

rocznica rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu; jubileum

rocznie ˈrɔʧ̑ʲɲɛ adv
w ciągu roku; dotyczy ilości czegoś årlig

roczny ˈrɔʧ̑nɨ adj
trwający przez rok årlig
obejmujący czas roku årlig

rodak n
człowiek pochodzący z tego samego narodu landsmann
człowiek pochodzący z tej samej okolicy, regionu landsmann

rodowód n
początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi origo

rodzaj ˈrɔʣ̑aj n
(gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu; kjønn

rodzaj męski ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku hankjønn

rodzaj nijaki ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku intetkjønn

rodzaj żeński ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku hunkjønn

rodzajnik rɔˈʣ̑ajɲik n
(gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika; artikkel

rodzajnik określony rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych bestemd artikkel

rodzeństwo rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ n
brat (bracia), siostra (siostry); søsken

rodzic ˈrɔʥ̑iʦ̑ n
pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka forelder

rodzice rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ n
ojciec i matka foreldre

rodzina rɔˈʥ̑ĩna n
rodzice wraz z ich dziećmi familie
(biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju; familie
grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo; familie

rodzić ˈrɔʥ̑iʨ̑ v
(botanika, botaniczny) o roślinach, ziemi: wydawać plon multiplisere
(fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat føde

rodzynek rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk n
suszone winogrono rosin

roentgen ˈrɛ̃ndɡɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111; roentgenium

rogacz ˈrɔɡaʧ̑ n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zdradzany mąż hanrei

rogal ˈrɔɡal n
(kulinaria) pieczywo w kształcie półksiężyca; croissant

roić v
rozmyślać, marzyć o czymś nierealnym drømme
przychodzić do głowy drømme
występować licznie vrimle

rok rɔk n
czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni; år

rok przestępny ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ n
(astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni; skuddår

rokoko n
(historia, historyczny, historycznie) (sztuka) nurt stylistyczny w sztuce i literaturze europejskiej XVIII wieku, odznaczający się asymetrią oraz motywami egzotycznymi, lekkością i dekoracyjnością form; rokokko

rokokowy adj
(sztuka) związany z rokoko, dotyczący rokoko rokokko

rokować rɔˈkɔvaʨ̑ v
prowadzić dyskusję dyplomatyczną mającą doprowadzić do osiągnięcia porozumienia między stronami rozmowy drøfte

rola ˈrɔla n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora rolle
funkcja, odpowiedzialność rolle

rolada rɔˈlada n
(kulinaria) (cukiernictwo) ciasto biszkoptowe uformowane w rulon, nadziane jakąś masą rullekake

rolnictwo rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt; landbruk

rolniczy rɔlʲˈɲiʧ̑ɨ adj
dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim dyrke

rolować rɔˈlɔvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) oszukiwać, zwodzić lure

romaji n
(językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński; rōmaji

romans ˈrɔ̃mãw̃s n
(potocznie, potoczny) interes, sprawa forretning

romb rɔ̃mp n
(geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych; rombe

romeo n
zalotnik Romeo

romski ˈrɔ̃msʲci adj
odnoszący się do Romów Romafolket

rondel ˈrɔ̃ndɛl n
(kulinaria) względnie płytki garnek z rączką lub uchami; panne

rondo ˈrɔ̃ndɔ n
brzeg kapelusza otaczający jego główkę brem

ropa ˈrɔpa n
(potocznie, potoczny) ropa naftowa olje

ropa naftowa ˈrɔpa naˈftɔva n
(geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego; petroleum

ropień ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ n
zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne verkebyll

ropucha rɔˈpuxa n
(zoologia, zoologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi; padde

rosa ˈrɔsa n
krople wody osadzające się na ziemi i roślinach dugg

rosiczka n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) soldogg

rosnąć ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑ v
o cieście podnosić się risa
o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości vokse
powiększać swoje rozmiary, skalę vokse
o roślinach występować vokse

rosomak rɔˈsɔ̃mak n
(zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy; jerv

rosyjski rɔˈsɨjsʲci adj
dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan russisk

rosyjski rɔˈsɨjsʲci n
język urzędowy Rosji; russisk

rosół ˈrɔsuw n
(kulinaria) klarowna zupa na wywarze z kości i mięsa zazwyczaj z dodatkiem warzyw; buljong

rotmistrz ˈrɔtmʲisṭʃ n
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski w kawalerii z pierwszej połowy XX wieku; rittmester

rotor ˈrɔtɔr n
(technologia, technika, techniczny) ruchoma część maszyny lub urządzenia wykonująca ruch obrotowy, wirnik rotor

rower ˈrɔvɛr n
jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni; sykkel

rowerzysta ˌrɔvɛˈʒɨsta n
osoba poruszająca się za pomocą roweru syklist

rozbieżność rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑ n
różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności forskjell

rozbitek rɔzˈbʲitɛk n
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kogo spotkała katastrofa życiowa vrak

rozbić ˈrɔzbʲiʨ̑ v
(książkowy) pokonać nieprzyjaciela w walce, rozproszyć siły nieprzyjaciela slå
uszkodzić część ciała przez uderzenie lub upadek skadet
ulec wypadkowi krasje

rozbójnik n
(przestarzałe, przestarzały) osoba parająca się rozbojem landeveisrøver

rozchlapywać ˌrɔsxlaˈpɨvaʨ̑ v
chlapiąc, rozrzucać coś na zewnątrz czegoś plaske

rozchodzić v
być przekazywanym spre
iść od siebie w różnych kierunkach strø
starać się o rozwód slå opp
wydobywać się z jakiegoś źródło w wielu kierunkach slaglengde

rozciągać v
rozpościerać się między punktami, brzegami knipse

rozdrabniać v
dzielić na drobne części smuldre
dzielić na poszczególne części smuldre
dzielić się samoistnie na małe części falle i grus

rozdroże rɔzˈdrɔʒɛ n
miejsce, w którym droga, ścieżka, szlak rozgałęzia się veiskille

rozdział ˈrɔʑʥ̑aw n
każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis kapittel
etap w rozwoju, kamień milowy kapittel

rozdzielać rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑ v
dokonywać podziału na części dele
rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt dele

rozejm n
czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami våpenhvile

rozeta rɔˈzɛta n
(architektura, architektoniczny) ornament o układzie koncentrycznym, w kształcie stylizowanego rozwiniętego kwiatu, także centralna kompozycja ozdabiająca plafon lub sufit rosett
(botanika, botaniczny) zespół liści pędu ułożonych na jednym poziomie u części roślin o krótkiej łodydze, tuż nad powierzchnią ziemi; rosett
(dawniej, dawny) (hutnictwo, hutniczy) zbierana z wierzchu rudy skorupka miedziana, wyprażona i wytopiona z odtleniaczem kwarcowym, stopiona powtórnie z węglem rosett
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) intarsja wokół otworu rezonansowego w instrumentach szarpanych rosett

rozeznanie n
orientacja w jakiejś sprawie, dziedzinie kunnskap

rozgniewany adj
taki, który wyraża wzbierający gniew sint

rozgniewać v
wywołać gniew u kogo sint

rozgrywka rɔzˈɡrɨfka n
(sport, sportowy) mecz med
zmaganie, spór, rywalizacja przeciwstawnych sił kjempe for

rozgrzeszenie ˌrɔzɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oczyszczenie z grzechów, odpuszczenie grzechów; benådning

rozgwiazda rɔzˈɡvʲjazda n
(zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę; sjøstjerne

rozkaz ˈrɔskas n
polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę ordre

rozkoszować się ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑‿ɕɛ v
odczuwać dużą przyjemność, doznawać rozkoszy z jakiego powodu nyte

rozkład ˈrɔskwat n
tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1) timeplan

rozkład jazdy ˈrɔskwatʲ ˈjazdɨ n
lista z godzinami odjazdów i przyjazdów jakichś środków transportu w danym miejscu; timeplan

rozkładać rɔsˈkwadaʨ̑ v
kłaść zbiór jakichś rzeczy na większej przestrzeni spre
unosić kończyny na szerokość spre

rozległy rɔzˈlɛɡwɨ adj
obejmujący duży obszar vid
posiadający znaczny zakres, zasięg omfangsrik

rozlewisko ˌrɔzlɛˈvʲiskɔ n
(książkowy) miejsce zalane wodą; także: naturalny zbiornik wody pozostały po powodzi; bakevje

rozmaryn rɔzˈmarɨ̃n n
(botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych; rosmarin

rozmawiać rɔzˈmavʲjäʨ̑ v
wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów snakke

rozmiar ˈrɔzmʲjar n
wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości) størrelse

rozmowa rɔzˈmɔva n
ustna wymiana zdań samtale

rozmowność n
cecha bycia rozmownym, chętnym do rozmowy nebb

rozmowny rɔzˈmɔvnɨ adj
(książkowy) taki, który lubi rozmawiać, jest chętny do rozmowy plaprende

rozmyślać rɔzˈmɨɕlaʨ̑ v
zastanawiać się nad czymś; długo o czymś myśleć, rozważać coś betrakte
zmieniać zdanie, zniechęcać się; wycofywać się, odstępować od jakiegoś zdania, decyzji svinge

rozmówki rɔzˈmufʲci n
niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce parlør

roznegliżowany ˌrɔznɛɡlʲiʒɔˈvãnɨ adj
rozebrany do bielizny, także nagi naken

rozpacz ˈrɔspaʧ̑ n
silne uczucie wyrażające bezsilność i zwątpienie frustrasjon

rozpaczać v
pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć fortvile

rozpaczliwy adj
pełen rozpaczy, wyrażający czyjąś rozpacz håpløs

rozpatrywać ˌrɔspaˈtrɨvaʨ̑ v
(książkowy) brać pod rozwagę, rozważać coś wnikliwie, zaznajamiać się z czymś, analizować eksaminere

rozpiętość rɔsˈpʲjɛ̃ntɔɕʨ̑ n
odległość pomiędzy najdalszymi krańcami spre

rozpoczynać ˌrɔspɔˈʧ̑ɨ̃naʨ̑ v
inicjować coś, dawać początek rykk
znaleźć się na początku rykk

rozpoczęcie ˌrɔspɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ n
moment w którym coś się rozpoczyna begynnelse

rozporek rɔsˈpɔrɛk n
(krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach lub spódnicy glidelås

rozpowiadać v
dzielić się wiadomościami z wszystkimi gjenta

rozpowszechnić v
uczynić coś powszechnie znanym spre

rozpraszać v
przyczyniać się do ustąpienia niewłaściwych stanów psychicznych fjerne
rozpędzać na wszystkie strony spre
uniemożliwiać skupienie się nad czym distrahere
(meteorologia, meteorologiczny) ulegać ustąpieniu fri

rozpusta n
brak moralności w sferze seksualnej skjørlevnet

rozpuszczalnik rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik n
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał løysemiddel

rozpuszczony ˌrɔspuʃˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
(fryzyjski) luzem, niezwiązany åpen

rozrzucać rɔzˈʒuʦ̑aʨ̑ v
rzucać niedbale lub chaotycznie rzeczami strø

rozsiewać v
być źródłem czego spre
czynić bardziej znanym spre
siejąc, rozmieszczać na znacznej przestrzeni så

rozstrzygać v
podejmować ostateczną decyzję po etapie rozważań bedømme

rozsądek rɔsˈːɔ̃ndɛk n
intelektualna cecha człowieka oznaczająca umiejętność działania i podejmowania decyzji; sens

rozsądny rɔsˈːɔ̃ndnɨ adj
taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny fornuftig

roztargnienie n
nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne åndsfraværelse

roztargniony ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ adj
nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może skoncentrować się distré

roztropny adj
kierujący się rozsądkiem, a nie postępujący pochopnie fornuftig

rozum ˈrɔzũm n
zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia; fornuft

rozumieć rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑ v
pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń forstå

rozwaga rɔzˈvaɡa n
namysł, refleksja, umiejętność rozsądnego przemyślenia czegoś przed działaniem dømekraft

rozważać rɔzˈvaʒaʨ̑ v
(książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując vurdere

rozweselić ˌrɔzvɛˈsɛlʲiʨ̑ v
sprawić, że ktoś jest wesoły heiarop

rozwiązywać ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑ v
likwidować węzeł lub splątanie angre

rozwlekły rɔzˈvlɛkwɨ adj
zawierający nadmiar treści, często niespójnej diffundere

rozwolnienie n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) wydalanie luźnego lub wodnistego stolca diaré

rozwód ˈrɔzvut n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem; skilsmisse

rozwój ˈrɔzvuj n
następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy utvikling
proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu utvikling
proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami utvikling

rozładować ˌrɔzwaˈdɔvaʨ̑ v
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) pozbawić akumulator, kondensator itp. ładunku elektrycznego; także o całym urządzeniu z akumulatorem utlade
(przenośnie, przenośnia) zlikwidować gęstą atmosferę, usunąć napięcie, złagodzić konflikt lub trudną sytuację avløse

rozłożyć v
postawić coś złożonego w swej okazałości innlede

rościć v
zgłaszać prawa, pretensje do czegoś påstand

roślina rɔɕˈlʲĩna n
(botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła; plante

rożeniec rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie; stjertand

rtęć r̥tɛ̃ɲʨ̑ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80; kvikksølv

rubaszny ruˈbaʃnɨ adj
prosty, dosadny, bezceremonialny, swobodny w sposobie zachowania, poufale żartobliwy, frywolny grov

rubid ˈrubʲit n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37; rubidium

rubież ˈrubʲjɛʃ n
(wojskowość, wojskowy) pas terenu, na którym odbywają się operacje wojenne linje

rubin ˈrubʲĩn n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu; rubin

rubinowy adj
mający kolor rubinu rubin

ruch rux n
(fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie; bevegelse
grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego bevegelse
gest, ruszenie częścią ciała bevegelse
sposób poruszania się na drodze trafikk
w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka trekk

ruch oporu ˈrux ɔˈpɔru n
formacja oddziałów utworzonych do walki przeciwko okupantowi lub rządowi kraju nie posiadającemu wystarczającej legitymacji do sprawowania władzy; motstandsbevegelse

ruch uliczny ˈrux uˈlʲiʧ̑nɨ n
ogół pojazdów i pieszych poruszających się drogami publicznymi, szczególnie w kontekście jego uciążliwości i negatywnych następstw ferdsel

ruchliwy adj
będący w nieustannym ruchu aktiv
charakteryzujący się wzmożonym ruchem sysselsette

ruchomy ruˈxɔ̃mɨ adj
dający się przenosić bevegelig

ruda ˈruda n
(geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali malm

rudy ˈrudɨ adj
o człowieku lub zwierzęciu: mający rude (1.1) włosy (sierść) ingefær
w kolorze rdzy ingefær

rudzik ˈruʥ̑ik n
(ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem; raudstrupe

rufa ˈrufa n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku; akterende

rukola ruˈkɔla n
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) rokietta siewna, roślina warzywna i przyprawowa rakett

rum rũm n
(spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej; rom

rumieniec n
czasowe różowe zabarwienie policzków nettopp

rumuński rũˈmũj̃sʲci adj
pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów rumensk

rumuński rũˈmũj̃sʲci n
urzędowy język Rumunii; rumensk

rupia ˈrupʲja n
(jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach; rupee

rura ˈrura n
przewód do transportu płynów; rør

rusałka admirał ruˈsawka ːdˈmʲiraw n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vanessa atalanta, gatunek motyla z rodziny rusałkowatych; admiral

ruszać ˈruʃaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) dotykać rykk
rozpoczynać działanie rykk
(potocznie, potoczny) powodować silne emocje bevegelse
wprawiać w ruch lub utrzymywać w ruchu, powodować wykonanie ruchu bevegelse
(potocznie, potoczny) uszczuplać zasoby berøre

ruszt ruʃt n
część urządzenia do spalania (pieca lub kotła), a także grilla, pod którą umieszcza się paliwo raspe

rusztowanie ˌruʃtɔˈvãɲɛ n
(technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli; stillas

ruta ˈruta n
(botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna vinrute

ruten ˈrutɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44; ruthenium

rutherford ruˈtɛrfɔrt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104; rutherfordium

rwać rvaʨ̑ v
szarpiąc dzielić coś na części tårer
wydobywać, wyrywać tårer

ryba ˈrɨba n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie; fisk

rybak ˈrɨbak n
człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb; fisker

rybołów rɨˈbɔwuf n
(ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru; fiskeørn

rybołów zwyczajny n
(ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, gatunek ptaka z rodziny rybołowów występujący również w Polsce; fiskeørn

rybołówstwo n
gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb; fisking

rycerstwo n
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną; kavaleri

rycerz ˈrɨʦ̑ɛʃ n
(historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec; ridder

ryczeć ˈrɨʧ̑ɛʨ̑ v
o niektórych zwierzętach: wydawać przeciągły i donośny odgłos brøle

ryj rɨj n
(zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt tryne

rym rɨ̃m n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach rime

rymować rɨ̃ˈmɔvaʨ̑ v
tworzyć rymy rime

rynek ˈrɨ̃nɛk n
centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1) torg
(ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze; torg
wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów; torg

rynna ˈrɨ̃nːa n
rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu grøft

rysować rɨˈsɔvaʨ̑ v
tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia blyant
robić rysy na jakiejś twardej powierzchni karde

rysunek rɨˈsũnɛk n
(książkowy) kontur, kształt czegoś linje
to, co zostało narysowane; tegnekunst

ryt n
(sztuka) rycina gravering
(sztuka) rysunek wyryty w twardym materiale gravering

rytm rɨtm̥ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu; rytme

rytualny ˌrɨtuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
związany z rytuałem rituale

rytuał rɨˈtu<sup>w</sup>aw n
(antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury; rituale

rywal n
osoba, która konkuruje w czymś rival

rywalizacja ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja n
(sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka debatt

ryza ˈrɨza n
(leśnictwo) (technologia, technika, techniczny) przenośnik (np. w postaci rynny wyżłobionej w ziemi) służący do transportowania drewna ze stoków górskich kjempe
(poligrafia) jednostka miary ilości papieru równa zwykle 500 arkuszom; åre

ryzyko ˈrɨzɨkɔ n
możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda risiko

ryć rɨʨ̑ v
kopać, robić doły w ziemi grave
wyrzynać coś w płycie, kamieniu, drewnie, metalu gravere

ryś rɨɕ n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu; gaupe

ryż rɨʃ n
(botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym; ris
(spożywczy) nasiona ryżu (1.1) ris

rzadki ˈʒatʲci adj
półpłynny, mający półpłynną konsystencję tynn
o elementach rozmieszczonych we względnie dużych odstępach tynn
zachodzący rzadko sjelden

rzadko ˈʒatkɔ adv
prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami sjelden

rzecz ʒɛʧ̑ n
wytwór materialny, przedmiot gjenstand
sprawa, problem, zagadnienie gjenstand
temat, treść, wątek gjenstand

rzeczownik ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik n
(gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion; substantiv

rzeczownik odczasownikowy ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik ˌɔṭʧ̑asɔvʲɲiˈkɔvɨ n
(językoznawstwo, językoznawczy) rzeczownik utworzony od czasownika, zwykle będący nazwą czynności lub stanu; w niektórych językach może występować również w funkcji imiesłowu przysłówkowego współczesnego lub imiesłowu przymiotnikowego czynnego gerundium

rzeczownik własny ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ ˈvwasnɨ n
(gramatyka) rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby lub innej istoty żywej, przedmiotu, miejsca lub obiektu geograficznego egennavn

rzeczowy adj
dotyczący treści (a nie strony formalnej) relevant
odnoszący się do rzeczy (a nie osób) stoff

rzeczywistość ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑ n
prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie virkelighet

rzeczywisty ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ adj
mający miejsce naprawdę virkelig

rzeczywiście ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ adv
zgodnie z rzeczywistością, naprawdę, faktycznie for øyeblikket

rzeka ˈʒɛka n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi; elv flod

rzekomo
tak, że coś przypomina, ale jest niewiarygodne lub nieprawdziwe angivelig

rzemieślnik ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik n
osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy) håndverker

rzemiosło ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ n
(potocznie, potoczny) zawód, profesja, zajęcie fag
drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności håndverk

rzep ʒɛp n
(potocznie, potoczny) zapięcie z tkaniny velcro borrelås
owoc łopianu, pokryty małymi haczykami, łatwo czepiający się ubrań i futer skarre-r

rzepak ˈʒɛpak n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina oleista o jasnożółtych kwiatach, uprawiana także na paszę zieloną; raps

rzesza ˈʒɛʃa n
(historia, historyczny, historycznie) określenie państwa niemieckiego w różnych okresach jego historii; rike
mnóstwo, duża liczba ludzi haug

rzeszoto ʒɛˈʃɔtɔ n
sito z dużymi otworami gåte

rześki adj
pełen orzeźwienia, świeżości fersk

rzeź ʒɛɕ n
brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień) massakre

rzeźba ˈʒɛʑba n
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) ukształtowanie terenu; leie
ukształtowanie budynku arkitektur

rzeźbiarz ˈʒɛʑbʲjaʃ n
(sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki billedhogger

rzeźnia ˈʒɛʑɲa n
miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso; slakteri

rzeźnik ˈʒɛʑɲik n
człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa slakter
(potocznie, potoczny) sprzedawca w sklepie mięsnym slakter

rzeżucha wodna ʒɛˈʒuxa ˈvɔdna n
(kulinaria) potoczna nazwa rukwi wodnej brønnkarse

rzeżączka ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna; gonoré

rzodkiewka ʒɔtʲˈcɛfka n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach; reddik

rzucać ˈʒuʦ̑aʨ̑ v
wywoływać chwilowy lot przedmiotu kaste

rzucać perły przed wieprze ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ v
ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien kaste perler for svin

rzut ʒut n
wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą kast

rzut karny ˈʒut ˈkarnɨ n
(sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne); straffe

rzut rożny ˈʒut ˈrɔʒnɨ n
(sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska; hjørnespark

rzutka ˈʒutka n
(potocznie, potoczny) strzałka, lotka bykse

rzygacz ˈʒɨɡaʧ̑ n
(architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.; vannkaster

rzygać ˈʒɨɡaʨ̑ v
(pospolicie) wymiotować kaste opp

rzygi ˈʒɨɟi n
(grubiański, grubiańsko) wymiociny oppkast

rząd ʒɔ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną; regjering styresmakt

rządzić ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
sprawować władzę, panować styre regjere

rzęsa ˈʒɛ̃w̃sa n
(anatomia, anatomiczny) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki; øyevipp

ród rut n
duża, wielopokoleniowa rodzina skeiv

róg ruk n
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście; horn
miejsce styku dwóch ulic hjørne
miejsce styku krawędzi jakiegoś przedmiotu hjørne
(sport, sportowy) miejsce i sposób wykonywania zagrania zwanego rzutem rożnym hjørne

rój ruj n
(przenośnie, przenośnia) duże nagromadzenie ruszających się osób skare

rów ruf n
podłużny dół wykopany w ziemi grøft

równanie ruvˈnãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości likning

równie ˈruvʲɲɛ adv
w taki sam sposób likeså

również ˈruvʲɲɛʃ particle
…używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także også

równik ˈruvʲɲik n
(astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała; ekvator

równina ruvʲˈɲĩna n
(geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren; slette

równo ˈruvnɔ adv
dokładnie -iss
gładko likt
prosto heterofil

równoczesny adj
odbywający się w tym samym czasie samstundes

równolegle ˌruvnɔˈlɛɡlɛ adv
o położeniu w przestrzeni: w sposób równo odległy na całej swojej długości parallelt

równoległy ˌruvnɔˈlɛɡwɨ adj
jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości parallell

równonoc ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ n
(astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa; jevndøgn

równonoc jesienna ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa n
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny; høstjamdøgn

równonoc wiosenna ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa n
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy; vårjamdøgn

równorzędny adj
o takiej samej wartości pod jakimś względem ekvivalent

równowaga ˌruvnɔˈvaɡa n
stabilny stan jakiegoś układu ekvilibrium

równoważny adj
mający równe znaczenie, równą wartość ekvivalent

równość ˈruvnɔɕʨ̑ n
(matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=) likhed
brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć) likhed

równy ˈruvnɨ adj
posiadający identyczną wartość er lik

rózga ˈruzɡa n
cienka, elastyczna, bezlistna gałązka prylestokk

róż ruʃ n
kolor różowy rosa

róża ˈruʒa n
(botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych; rose

różaniec ruˈʒãɲɛʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności rosenkrans
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw rosenkrans

różanka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Rhodeus sericeus, ryba akwariowa z rodziny karpiowatych; gallerørsopp

różdżka ˈruʃʧ̑ka n
(mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty stav

różnica ruʒʲˈɲiʦ̑a n
(matematyka, matematyczny) wynik odejmowania forskjell
to, czym się coś od czegoś różni forskjell

różnorodny ˌruʒnɔˈrɔdnɨ adj
składający się z wielu różnych, czasem przeciwstawnych elementów mangfoldig

różny ˈruʒnɨ adj
charakteryzujący się odmiennością pewnych cech annerledes

różowy ruˈʒɔvɨ adj
mający kolor pośredni między białym a czerwonym; rosa

różyczka ruˈʒɨʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa; røde hunder

rąbać ˈrɔ̃mbaʨ̑ v
ścinać przy pomocy siekiery, topora lub maczety fatte

rączka ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
uchwyt, rękojeść håndtak

ręce do góry ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ interjection
kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania opp med henda

ręcznik ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała håndkle

ręczyć ˈrɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
odpowiadać za coś lub za kogoś gå god

ręka rɔŋk ˈrɛ̃ŋka n
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców; hånd hand

rękaw ˈrɛ̃ŋkaf n
(krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce erme

rękawica ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a n
odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp. hanske

rękojeść rɛ̃ŋˈkɔjɛ̇ɕʨ̑ n
część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania; klare

rękopis rɛ̃ŋˈkɔpʲis n
(książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie; manuskript

rżenie ˈrʒɛ̃ɲɛ n
odgłos konia wydawany paszczą knegg

rżeć rʒɛʨ̑ v
o koniu: wydawać charakterystyczny głos vrinske

sabat n
(ludowy) tajemny zlot czarownic heksesabbat

sabotaż saˈbɔtaʃ n
umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania; sabotasje

sad sat n
ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe; frukthage

sadyzm n
(medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera sadisme

sadza ˈsaʣ̑a n
stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel; sot

sadzawka n
nieduży, otwarty i płytki zbiornik wodny wykopany w ziemi; skål

sadzić ˈsaʥ̑iʨ̑ v
umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła plante

sadzonka saˈʣ̑ɔ̃nka n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) wyhodowana w szklarni lub inspekcie młoda roślina przeznaczona do wysadzenia do gruntu sette sammen

saga ˈsaɡa n
tradycyjna opowieść islandzka, skandynawska eventyr

sake ˈsakɛ n
(spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco; sake

sakrament saˈkrãmɛ̃nt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej; sakrament

saksofon saˈksɔfɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu; saksofon

saksofonista ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista n
muzyk, który gra na saksofonie saksofonist

sala ˈsala n
przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową; kammer

salada saˈlada n
(historia, historyczny, historycznie) rodzaj okrągłego średniowiecznego hełmu; salat

salamandra ˌsalãˈmãndra n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj płazów ogoniastych; salamander

saldo ˈsaldɔ n
(ekonomia, ekonomiczny) w księgowości: suma wszystkich przychodów (strona "Ma") pomniejszona o sumę wszystkich wydatków i strat (strona "Winien") w danym okresie; balansere

salon ˈsalɔ̃n n
główny, dzienny pokój w mieszkaniu sal

sam sãm pronoun
bez nikogo / niczego innego, będący jedyny aleine
podkreślenie: właśnie ten, a nie inny endog
właśnie taki (a nie inny) aller

samar ˈsãmar n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62; samarium

samica sãˈmʲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej kvinne

samiec ˈsãmʲjɛʦ̑ n
zwierzę płci męskiej hann-

samobieżny adj
taki, który porusza się samodzielnie bil

samobójca ˌsãmɔˈbujʦ̑a n
osoba próbująca zabić samą siebie selvmord

samobójstwo ˌsãmɔˈbujstfɔ n
zabicie samego siebie; selvmord selvdrap

samochodowy ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ adj
związany z samochodem, dotyczący samochodu bil

samochwalstwo n
(książkowy) zachwalanie siebie skryt

samochód sãˈmɔxut n
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów; bil

samodzielnie ˌsãmɔˈʥ̑ɛlʲɲɛ adv
samotnie, bez innych alene

samogwałt n
(przestarzałe, przestarzały) (pejoratywnie, pejoratywny) (fizjologia, fizjologiczny) zaspokajanie popędu płciowego poprzez stymulację własnych narządów płciowych masturbasjon

samogłoska ˌsãmɔˈɡwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby; vokal

samogłów n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Mola mola, gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych; klumpfisk

samolot sãˈmɔlɔt n
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną; fly

samolub n
egoista myślący tylko o sobie egoist

samopoczucie ˌsãmɔpɔˈʧ̑uʨ̑ɛ n
nastrój, humor dårlig

samorodny adj
nie posiadający wykształcenia w danej dziedzinie, choć w niej działający født
wynikający z natury naturlig

samorząd n
(administracja) samodzielne i niezależne wykonywanie pewnych funkcji o charakterze administracyjnym przez określony organizm społeczny råd

samorządowy adj
(administracja) związany z samorządem råd

samotnie sãˈmɔtʲɲɛ adv
w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa alene

samotność sãˈmɔtnɔɕʨ̑ n
uczucie braku bliskich osób ensomhet

samotny sãˈmɔtnɨ adj
odbywający się bez towarzystwa alene
taki, który jest sam, żyje samotnie ensom

samotrzeci ˌsãmɔˈṭʃɛʨ̑i adj
(staropolski) będący w towarzystwie dwóch osób, jeden z trzech trekant

samouk sãˈmɔ<sup>w</sup>uk n
ktoś, kto uczy się samodzielnie, bez pomocy nauczyciela autodidakt

samowar sãˈmɔvar n
(kulinaria) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka; samovar

samplować sãmˈplɔvaʨ̑ v
umieszczać pocięte fragmenty utworów muzycznych zapisane w postaci cyfrowej w jednym utworze eksempel

samuraj n
(historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej; samurai

sandacz ˈsãndaʧ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich; gjørs

sandał ˈsãndaw n
rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie; sandal

sandałowiec ˌsãndaˈwɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Santalum wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje sandeltre

saneczkarstwo ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ n
(sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego; slede

sangwina sãŋɡˈvʲĩna n
miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania; optimistisk

sanie ˈsãɲɛ n
pojazd na płozach służący do jazdy po śniegu, zaprzęgnięty w konie (także psy lub renifery); slede

sankcja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa sanksjon
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej danemu aktowi przez wyższą instancję samtykke

sankcjonować ˌsãŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
aprobować, przyzwalać na coś, uznawać za dopuszczalne aksepetere

sanki ˈsãnʲci n
małe sanie do zaprzęgu kjelke

sanktuarium ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm n
(przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor asyl
otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu; helgenskrin

sanskrycki sãw̃sˈkrɨʦ̑ʲci adj
związany z sanskrytem, dotyczący sanskrytu sanskrit

sanskryt ˈsãw̃skrɨt n
(językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii; sanskrit

sapać v
oddychać ciężko, wydając charakterystyczne odgłosy drag

sardela sarˈdɛla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych; ansjos

sardynka sarˈdɨ̃nka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych; sardin

sardyński sarˈdɨ̃j̃sʲci adj
charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii sardisk

sarkastyczny ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ adj
złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu sarkastisk

sarkazm ˈsarkasm̥ n
złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia sarkasme

sarkofag sarˈkɔfak n
zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia; sarkofag

sarna ˈsarna n
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego; rådyr

satelita ˌsatɛˈlʲita n
(astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.; satellitt
(astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego; satellitt
(fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego; satellitt
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki satelitt
(potocznie, potoczny) telewizja satelitarna; satelitt

satyra saˈtɨra n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.; satire

satysfakcjonować ˌsatɨsfakʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
dawać satysfakcję; sprawiać komuś przyjemność tilfredsstille

sauna ˈsawna n
rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność; badstue

sawanna n
(geografia, geograficzny) (botanika, botaniczny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami; savanne

sałata saˈwata n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych; bladsalat
warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo bladsalat

sałatka saˈwatka n
(kulinaria) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.; salat

sałatka ziemniaczana n
(spożywczy) (kulinaria) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki; potetsalat

scena ˈsʦ̑ɛ̃na n
przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów; scene

sceniczny adj
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dotyczący sceny lub teatru scene

sceptycyzm sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥ n
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy; skeptisisme

sceptyczka n
kobieta sceptyczna, wątpiąca, niedowierzająca skeptisk

sceptyczny adj
wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś skeptisk

sceptyk ˈsʦ̑ɛptɨk n
człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający skeptisk

schadzka ˈsxaʦ̑ka n
potajemne spotkanie, najczęściej randka pary kochanków avtale

schemat ˈsxɛ̃mat n
ogólny plan albo szkic planlegge

schistosomatoza n
(medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny; bilharzia

schizofrenia ˌsçizɔˈfrɛ̃ɲja n
(medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami; schizofreni

schlebiać v
chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś smigre

schodkowy sxɔtˈkɔvɨ adj
taki, który ma kształt schodków skritt
związany ze schodkiem, dotyczący schodka skritt

schody ˈsxɔdɨ n
konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami; trapp

schody ruchome ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ n
urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami; rulletrapp

schron sxrɔ̃n n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj betonowej budowli obronnej lub ochronnej o przeznaczeniu militarnym; bunker

schronienie sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ n
bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować ly

schronisko sxrɔ̃ˈɲiskɔ n
budynek zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia, bazę noclegową i gastronomiczną; ly
miejsce, w którym można się schronić barndomshjem

schwytać ˈsxfɨtaʨ̑ v
(książkowy) złapać fangst

schyłek ˈsxɨwɛk n
okres bliski zakończeniu, stadium końcowe formål

scyzoryk sʦ̑ɨˈzɔrɨk n
składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami; lommekniv

seaborg ˈsʲibɔrk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106; seaborgium

sedno ˈsɛdnɔ n
(książkowy) istota czegoś bensin

segregować ˌsɛɡrɛˈɡɔvaʨ̑ v
układać według określonego porządku sortere

sejf sɛjf n
zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy safe

sekcja ˈsɛkʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) operacyjne badanie zwłok w celu ustalenia przyczyny zgonu lub w celach naukowo-badawczych obdusere
(technologia, technika, techniczny) element składowy, część urządzenia mająca określony zakres działania tvangsinnlegge
(wojskowość, wojskowy) część plutonu tvangsinnlegge
dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp. tvangsinnlegge

sekcja zwłok ˈsɛkʦ̑ʲja ˈzvwɔk n
(medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) badanie pośmiertne osoby zmarłej; obduksjon

sekretarka ˌsɛkrɛˈtarka n
kobieta zajmująca się pomocą organizacyjną w pracy kierownika, dyrektora, prowadzeniem korespondencji, przyjmowaniem interesantów sekretær

sekretarz sɛˈkrɛtaʃ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba pełniąca kierowniczą funkcję w partii komunistycznej sekretær
pracownik, który załatwia sprawy związane z działalnością firmy, instytucji lub osoby sekretær
(ornitologia, ornitologiczny) Sagittarius serpentarius, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny sekretarzy; sekretær

sekretny sɛˈkrɛtnɨ adj
trzymany w sekrecie hemmelig

seks sɛks n
(potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami samleie

seks oralny ˈsɛks ɔˈralnɨ n
zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami munnsex

seksować sɛˈksɔvaʨ̑ v
określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych kjønn

seksowny sɛˈksɔvnɨ adj
atrakcyjny seksualnie, ponętny kjønnslig

seksualność n
(biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność; seksualitet

seksualny ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
dotyczący seksu i popędu płciowego seksuell

seksuologia ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka; sexologi

sekta ˈsɛkta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam wyznaniowy religii sekt

sekunda sɛˈkũnda n
(fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty sekund
(potocznie, potoczny) krótka chwila sekund

sekundant n
(historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi sekundant

sekwoja sɛˈkfɔja n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych; kystsequoia

selen ˈsɛlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34; selen

seler ˈsɛlɛr n
(botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna; selleri

selfie n
(slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki; selfie

semantyka sɛ̃ˈmãntɨka n
(filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością semantikk
(informatyka, informatyczny) związki między instrukcjami, wyrażeniami itp. języka programowania a znaczeniem programu rozumianym jako zachowanie się komputera, systemu itp. semantikk
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych semantikk

semestr ˈsɛ̃mɛstr̥ n
połowa roku akademickiego lub szkolnego; vilkår

sen sɛ̃n n
(fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości søvn
(przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste drøm
doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1) drøm

senat ˈsɛ̃nat n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu; senat

senny ˈsɛ̃nːɨ adj
dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu døsig
taki, który chce spać; jest śpiący søvnig

sens sɛ̃w̃s n
sposób rozumienia czegoś sens
wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu mening
właściwość jakiejś idei, czynności, przedmiotu, sprawiająca, że jest użyteczny, wartościowy, uzasadniony komma

sentymentalny ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ adj
przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości kårny

seplenić sɛˈplɛ̃ɲiʨ̑ v
błędnie wymawiać spółgłoski dziąsłowe i szczelinowe lesping

sepsa ˈsɛpsa n
(slangowo) ubikacja dass

ser sɛr n
(spożywczy) (kulinaria) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego; ost

serafin n
(teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej; seraf

serbski ˈsɛrpsʲci adj
związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów serbisk

serbski ˈsɛrpsʲci n
jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH; serbisk

serce ˈsɛrʦ̑ɛ n
(anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie; hjerte

sercowy adj
dotyczący uczuć zakochania i miłości elske

serdecznie sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie varm

serdeczny sɛrˈdɛʧ̑nɨ adj
taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć hjertelig

serdeczny palec sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑ n
(anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki ringfinger

seria ˈsɛrʲja n
elementy lub wydarzenia następujące po sobie bind
szereg jednakowych elementów bind

serio ˈsɛrʲjɔ adv
poważnie, bez żartów, prawdziwie, szczerze seriøst

serwatka n
(spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera; myse

serwer ˈsɛrvɛr n
(informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej; tenar

serweta sɛrˈvɛta n
ozdobny obrus do nakrywania stołu duk

serwetka n
kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia serviett

serwis ˈsɛrvʲis n
(sport, sportowy) odbicie piłki na pole przeciwnika w momencie rozpoczęcia lub wznowienia gry (w siatkówce, tenisie, badmintonie, ping-pongu itp.) servere

serwować sɛrˈvɔvaʨ̑ v
podawać coś (zwykle o jedzeniu) servere
wybijać zza linii boiska lotkę lub piłkę na pole przeciwnika servere

set sɛt n
gra karciana polegająca na znajdywaniu trójek kart sette sammen
partia gry w siatkówkę, siatkówkę plażową, tenisa sette sammen

sexy adj
(potocznie, potoczny) (zobacz) seksowny kjønnslig

sezon ˈsɛzɔ̃n n
(książkowy) pora roku løpetid
(telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza løpetid
(rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych årstid
okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp. årstid

sfaleryt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku; sinkblende

sfera ˈsfɛra n
(matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli; kule

sfinks sfʲĩŋks n
(sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia; sfinks

sfora ˈsfɔra n
duże stado psowatych (psów, wilków) hundehus

siadać ˈɕadaʨ̑ v
zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia sette seg

siano ˈɕãnɔ n
(rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę; høy

siara ˈɕara n
(zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków; råmelk

siarka ˈɕarka n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16; svovel

siarkowodór ˌɕarkɔˈvɔdur n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru hydrogensulfid

siatka ˈɕatka n
(matematyka, matematyczny) figura powstała z rozłożenia ścian bryły na płaszczyźnie nett
(sport, sportowy) w piłce nożnej, ręcznej, wodnej i w hokeju: osłona boków i tyłu bramki nett
(sport, sportowy) w siatkówce, tenisie, badmintonie: naciągnięta plecionka sznurowa, rozdzielająca boisko na dwie części nett
układ krzyżujących się ze sobą linii, np. ulic lub przewodów nett

siatkówka ɕatˈkufka n
(anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe; netthinne
(sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką; volleyball

siatkówka plażowa ɕatˈkufka plaˈʒɔva n
(sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku; strandvolleyball

siać ɕäʨ̑ v
rzucać nasiona w glebę så

siebie ˈɕɛbʲjɛ pronoun
…wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi biernikiem i dopełniaczem meg selv

siedem grzechów głównych n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego; syv dødssynder

siedmiolatek ˌɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
chłopiec mający siedem lat sjuåring

siedzenie ɕɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
(eufemistycznie) część ciała poniżej pleców sete
miejsce przeznaczone do siedzenia (1.1) sete

siedziba ɕɛ̇ˈʥ̑iba n
(książkowy) lub (podniośle) miejsce, w którym ktoś mieszka lub dłużej przebywa bak
budynek, w którym znajduje się jakaś instytucja, firma, organizacja sete

siedzieć ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach sitte
(potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności sitte

siedzący adj
służący do siedzenia sete

siekacz n
(stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu fortann

siekać ˈɕɛkaʨ̑ v
(kulinaria) drobno kroić hakke

siekiera ɕɛ̇ˈcɛra n
ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska øks

sierota ɕɛˈrɔta n
(termin typograficzny) błąd polegający na pozostawieniu pojedynczego wiersza na dole kolumny składanego tekstu foreldreløst barn
dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców foreldreløst barn

sierp ɕɛrp n
(rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.; sigd

sierp i młot ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt n
(historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów; hammer och sigd

sierpień ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ n
ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego; august

sierpówka n
(ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia decaocto, gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych; tyrkerdue

sierżant ˈɕɛrʒãnt n
stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant; sersjant

sieć ɕɛ̇ʨ̑ n
(potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet nett
siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ; nett
połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś nett
w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki; nett
pajęczyna nett
(przenośnie, przenośnia) pułapka felle
grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję kjede

sień ɕɛ̇̃ɲ n
(przestarzałe, przestarzały) pomieszczenie prowadzące do wnętrza domu entré

sikać ˈɕikaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) oddawać mocz tisse

sikora ɕiˈkɔra n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych; meis meise

sikora bogatka ɕiˈkɔra bɔˈɡatka n
(ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu; kjøtmeis

sikorka ɕiˈkɔrka n
(ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) sikora meis

siku ˈɕiku n
(potocznie, potoczny) czynność sikania, oddawania moczu late vannet

silnia ˈɕilʲɲa n
(matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero; fakultet

silnik ˈɕilʲɲik n
(fizyka, fizyczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii; motor

silny ˈɕilnɨ adj
dosadny grov
odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty) sterk
odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy) sterk
intensywnie działający sterk

silos ˈsʲilɔs n
(technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych; silo
(wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych; silo

sin ˈsʲĩnus symbol
= (matematyka, matematyczny) sinus synd

siniak ˈɕĩɲak n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu normannaost

sinologia ˌsʲĩnɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach; sinologi

sinus ˈsʲĩnus n
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej; sinus

sio ɕɔ interjection
(potocznie, potoczny) wykrzyknik o znaczeniu „oddalcie się!”, używany zwłaszcza wobec ptaków, także innych zwierząt, czasem wobec dzieci trekk unna

siodło ˈɕɔdwɔ n
(jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca; sal hestesal

siostra ˈɕɔstra n
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki søster lillesøster
zakonnica søster lillesøster
pielęgniarka søster lillesøster

siostrzenica ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a n
córka siostry niese

siostrzeniec ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑ n
syn siostry nevø

sitko ˈɕitkɔ n
małe sito, używane w kuchni mudderpram

sito ˈɕitɔ n
narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu; sikt

siusiu ˈɕüɕu n
(infantylnie) sikanie Pyse

siwy ˈɕivɨ adj
o włosach: mający naturalny białoszary kolor, najczęściej ze starości grå

się ɕɛ pronoun
…używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków seg

sięgać ˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑ v
mieć określony zasięg rekke
starać się uzyskać coś, osiągnąć coś rekke
próbować dostać się do czegoś, wyciągać rękę, żeby dotknąć czegoś streve

siła ˈɕiwa n
(fizyka, fizyczny) wektorowa miara odziaływań fizycznych między ciałami; kraft
energia, zdolność do wysiłku kraft

skakanka skaˈkãnka n
rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy; hoppetau

skakać ˈskakaʨ̑ v
przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi) hoppe
zmieniać się w sposób nieciągły hoppe

skala ˈskala n
(książkowy) wielkość, zakres czegoś skrelle
(matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu skrelle
(metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru; skrelle
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym; skrelle
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos; skrelle
(psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu skrelle
(technologia, technika, techniczny) podziałka pozwalająca odczytać np. wynik pomiaru skrelle
(technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych; skrelle
zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym) skrelle

skalny ˈskalnɨ adj
(biologia, biologiczny) żyjący wśród skał klippedue

skalpel ˈskalpɛl n
(medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii; skalpell

skamieniałość ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑ n
(geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej; fossil

skamienieć skãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̇ʨ̑ v
znieruchomieć fryse

skand skãnt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21; scandium

skandynawski ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci adj
związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii skandinavisk

skarb skarp n
zbiór bardzo wartościowych rzeczy skatt
coś niezwykle wartościowego, drogocennego skatt

skarga ˈskarɡa n
wypowiedź, w której ktoś uskarża się na coś innvending

skarpa n
(architektura, architektoniczny) murowana stroma podpora na zewnątrz budowli, wysoka przypora; understøtte

skarpeta skarˈpɛta n
okrycie (ubiór) stopy sokk

skarżypyta ˌskarʒɨˈpɨta n
(potocznie, potoczny) ktoś (zwykle dziecko), kto skarży na kogoś sladrehank

skaut skawt n
członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej Speiderbevegelsen

skazywać skaˈzɨvaʨ̑ v
wydawać wyrok skazujący dom

skała ˈskawa n
zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok berg
zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału; bergart

skałka ˈskawka n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) krzemień w dawnej broni palnej używany do krzesania ognia flint
(zdrobniale) skała bergart

skiba ˈsʲciba n
grubo ukrojona kromka chleba å skjære
wąski pas gleby podcięty przez pług, odwrócony i odłożony na bok w czasie orki møne

skierować sʲcɛˈrɔvaʨ̑ v
nadać czemuś określony kierunek; wysłać coś w jakimś kierunku, w określoną stronę direkt

skinhead n
męski członek kontrkultury skinhead (1.1) ham

sklep sklɛp n
pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary butikk forretning

sklep monopolowy ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ n
sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol pol

sklep rybny ˈsklɛp ˈrɨbnɨ n
sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza fiskebutikk

sknera n
ktoś skąpy, chciwiec gjerrigknark

sknerstwo n
(potocznie, potoczny) niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność gjerrighet

skoczek ˈskɔʧ̑ɛk n
(szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu; hest

skojarzenie ˌskɔjaˈʒɛ̃ɲɛ n
połączenie ze sobą wrażeń, wyobrażeń i innych zjawisk psychicznych w taki sposób, że pojawienie się w świadomości jednych z nich powoduje uświadomienie sobie innych konnotasjon

skok skɔk n
chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry hopp

skok wzwyż ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę; høydehopp

skomplikowany ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ adj
składający się z wielu elementów komplisert
trudny, zawiły komplisert

skoro ˈskɔrɔ conjunction
spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego da
(przestarzałe, przestarzały) spójnik służący do rozpoczęcia zdania podrzędnego oznaczającego przyczynę, warunek czegoś da

skorpion ˈskɔrpʲjɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku; skorpion

skorupa skɔˈrupa n
(zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp. skjell
twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu skorpe

skorupa ziemska skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska n
zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery; jordskorpe

skorupiak skɔˈrupʲjak n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp skalldyr

skory ˈskɔrɨ adj
(książkowy) chętny legge seg flat
(książkowy) skłaniający się (ku czemuś), skłonny (do czegoś) legge seg flat

skowronek skɔvˈrɔ̃nɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Alaudidae, rodzina małych ptaków o perlistym, wysokim śpiewie; lerke

skowyczeć v
o ludziach: jęczeć, skarżyć się żałośnie hvin
o psie lub innym ssaku psowatym: wydawać urywane, żałosne dźwięki hvin

skończony skɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
(matematyka, matematyczny) nieosiągający plus/minus nieskończoności avsluttet
(matematyka, matematyczny) o liczbie elementów wyrażonej liczbą naturalną; avsluttet
całkowity, pełny, kompletny absolutt
niespodziewający się niczego dobrego, niemogący liczyć na sukces; przegrany ferdig

skraj skraj n
brzeg jakiejś płaszczyzny, jakiegoś obszaru kant
(przenośnie, przenośnia) granica kant

skrajna prawica ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania; høgreekstremisme

skreczować skrɛˈʧ̑ɔvaʨ̑ v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) obracać płytą winylową w celu uzyskania efektów dźwiękowych risp

skrobia n
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii; stivelse

skromność ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑ n
cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych ydmykhet

skromny ˈskrɔ̃mnɨ adj
niemający potrzeby wyróżniania się beskjeden

skroń skrɔ̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami; tinning

skrupulatnie adv
w sposób bardzo dokładny i staranny nøyaktighet

skrupulatny adj
drobiazgowo, pedantycznie dokładny omhyggelig
wykonywany z drobiazgową, pedantyczną dokładnością, wyjątkowo dokładnie omhyggelig

skrytka pocztowa ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva n
skrzynka na listy zainstalowana na poczcie; postboks

skryty adj
utrzymywany w tajemnicy hemmelig

skrywać v
czynić niewidocznym dekke over
trzymać w niewidocznym miejscu dekke
utrzymywać w tajemnicy skjule

skrzydło ˈskʃɨdwɔ n
(wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku; vinge
boczna część budynku, wydzielona z głównej części; vinge
część samolotu tworząca siłę nośną; vinge
część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach vinge
górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie; vinge

skrzynia ˈskʃɨ̃ɲa n
drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem; kiste

skrzynia biegów ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf n
(motoryzacja) (mechanika) mechanizm służący do przekazywania mocy wytwarzanej przez silnik i dającej napęd maszynie roboczej lub pojazdowi; girkasse

skrzynka ˈskʃɨ̃nka n
mała skrzynia boks
metalowy, pocztowy pojemnik na korespondencję postkasse

skrzynka pocztowa n
pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania; postkasse

skrzyp skʃɨp n
Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych; snelle

skrzyp polny ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ n
(botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze; kjerringrokk

skrzypce ˈskʃɨpʦ̑ɛ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy smyczkowych; fiolin

skrzyżowanie ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ n
miejsce połączenia dwóch dróg; kryss
(rzeczownik odczasownikowy) od: skrzyżować kryss

skrócić v
(matematyka, matematyczny) podzielić wartość licznika i mianownika o tę samą liczbę całkowitą, upraszczając ułamek redusere
uczynić krótkim, zwięzłym forkorte

skrót skrut n
(językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter; forkortelse

skrótowiec skruˈtɔvʲjɛʦ̑ n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów; forkorting

skręcać ˈskrɛ̃nʦ̑aʨ̑ v
zmieniać kierunek poruszania się svinge

skrępowany ˌskrɛ̃mpɔˈvãnɨ adj
(książkowy) zawstydzony, onieśmielony jakąś sytuacją blyg

skunks skũŋks n
(zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą; stinkdyr

skurwiel ˈskurvʲjɛl n
(wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie) (obraźliwie) o mężczyźnie drittsekk

skurwysyn skurˈvɨsɨ̃n n
(wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie drittsekk

skuteczny skuˈtɛʧ̑nɨ adj
taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt effektiv

skutek ˈskutɛk n
wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja bind

skuter ˈskutɛr n
jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu; moped scooter

skutkiem ˈskutʲcɛ̃m preposition
w wyniku, konsekwencji czegoś, z jakiegoś powodu av hensyn til

skóra ˈskura n
(anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców; hud
surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt; lær

skąd skɔ̃nt particle
wzmocnione nie hvordan

skądinąd particle
…używana w wyrażeniu wtrąconym, nawiązującym do wcześniejszej wypowiedzi i uzupełniającym je nową, zwykle mniej istotną informacją forresten

skąpiec ˈskɔ̃mpʲjɛʦ̑ n
osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze gjerrigknark

skąpstwo ˈskɔ̃mpstfɔ n
niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność gjerrighet

skąpy ˈskɔ̃mpɨ adj
(pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze gjerrig
(potocznie, potoczny) bardzo mały, o małej objętości knapp

skład skwat n
miejsce gromadzenia (składowania) towarów, magazyn lager

składany adj
dający się składać sammenleggbar

składać ˈskwadaʨ̑ v
gromadzić coś, zbierać sanke

składniowy skwadʲˈɲɔvɨ adj
(przymiotnik) od składnia syntaktisk

skłaniać v
wpływać na czyjąś decyzję bli

skłonność ˈskwɔ̃nːɔɕʨ̑ n
upodobanie do czegoś partisk

skłonny ˈskwɔ̃nːɨ adj
taki, który ma uległość wobec czegoś lub jest podatny na coś, ma predyspozycję do czegoś legge seg flat
taki, który zgadza się z czymś, ma chęć na coś klar

slalom ˈslalɔ̃m n
(sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami kjøre slalåm

slang slãŋk n
(językoznawstwo, językoznawczy) gwara miejska, język jakiejś konkretnej grupy społecznej, np. slang podwórkowy slang

slipy ˈslʲipɨ n
męskie, obcisłe majtki; snipp

slums n
(urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście; slum

slup slup n
żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok; slupp

smacznego smaʧ̑ˈnɛɡɔ
zwyczajowe życzenie przyjemności z posilania się håper det smaker

smaczny ˈsmaʧ̑nɨ adj
mający dobry smak; dobrze smakujący deilig

smak smak n
(przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna; smak
właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1) smak
zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm; smak

smakować smaˈkɔvaʨ̑ v
próbować czegoś w celu określenia smaku smake

smarować smaˈrɔvaʨ̑ v
(kulinaria) (cukiernictwo) pokrywać coś substancją płynną lub półpłynną spre
(mechanika) dostarczać do ruchomych części smar smøre

smarowidło ˌsmarɔˈvʲidwɔ n
(potocznie, potoczny) substancja do smarowania lub wcierania spre

smartfon ˈsmartfɔ̃n n
(telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu; smarttelefon

smażyć ˈsmaʒɨʨ̑ v
(kulinaria) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia steke

smoczek ˈsmɔʧ̑ɛk n
miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania; smokk

smok smɔk n
(mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada; drage

smrodzić ˈsm̥rɔʥ̑iʨ̑ v
(potocznie, potoczny) wydalać przez odbyt cuchnące gazy fis

smród sm̥rut n
przykry zapach stinke

smutek ˈsmutɛk n
stan uczuć, gdy ktoś jest smutny sorg melankoli

smutny ˈsmutnɨ adj
odczuwający smutek, pogrążony w smutku trist lei seg

smycz smɨʧ̑ n
taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer; kobbel

smyczek ˈsmɨʧ̑ɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun; bue

snop snɔp n
(rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw; bunke

sobie ˈsɔbʲjɛ pronoun
… wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi celownikiem i miejscownikiem meg selv

sobota sɔˈbɔta n
szósty dzień tygodnia; lørdag

sobowtór sɔˈbɔftur n
osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej; dobbeltgjenger

sobą ˈsɔbɔ̃w̃ pronoun
…wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi narzędnikiem meg selv

socjalizm sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze); sosialisme

socjalny adj
związany z zaspokojeniem potrzeb bytowych członków społeczeństwa sosialen

socjolog sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk n
(edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii sosiolog

socjologia ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja n
nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących; sosiologi

socynianin ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃ɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu sociniansk

socyniański ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃j̃sʲci adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (książkowy) dotyczący doktryn Fausta Socyna sociniansk

soczewica ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) linse

soczewka sɔˈʧ̑ɛfka n
(anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne; linse
(optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne; linse

sofa ˈsɔfa n
rodzaj niskiej kanapy sofa

soja ˈsɔja n
(botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz soja

sojusznik sɔˈjuʃʲɲik n
państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy alliert

sok sɔk n
napój robiony z owoców, czasem również z warzyw; jus juice

sokół ˈsɔkuw n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach; falk

sola ˈsɔla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie; sjøtunge

solić ˈsɔlʲiʨ̑ v
przyprawiać potrawy solą salte

sommelier sɔ̃ˈmɛlʲjɛr n
doradca w zakresie win vinkelner
specjalista w dziedzinie enologii i degustacji wina vinkelner
wykwalifikowany kelner, który specjalizuje się w podawaniu wina vinkelner

sonata sɔ̃ˈnata n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części; sonate

sonet ˈsɔ̃nɛt n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof; sonett

sopel ˈsɔpɛl n
podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.; istapp

sos sɔs n
(spożywczy) (kulinaria) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw; saus

sosna ˈsɔsna n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) furu

soul n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z gatunków muzycznych; sjel

sowa ˈsɔva n
(ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą; ugle

sowa jarzębata ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata n
(ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej; haukugle

sowa śnieżna ˈsɔva ˈɕɲɛʒna n
(ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej; snøugle

sowiecki sɔˈvʲjɛʦ̑ʲci adj
radziecki, dotyczący Związku Sowieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich) sovjetisk

sośnina n
drewno z sosny furu

spacer ˈspaʦ̑ɛr n
niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności fottur

spacerować ˌspaʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑ v
chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca rusle

spacja ˈspaʦ̑ʲja n
(poligrafia) odstęp między wydrukowanymi lub wyświetlonymi wyrazami blank

spadać ˈspadaʨ̑ v
lecieć bezwładnie w dół falle
uderzać, trafiać droppe
zmniejszać się senke

spadkobierca ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś arving

spadochron spaˈdɔxrɔ̃n n
urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał fallskjerm

spaghetti spaˈɡɛttʲi n
(spożywczy) włoski, długi, cienki makaron; spagetti

spajać v
trwale łączyć ze sobą różne elementy sammenstille

spalić ˈspalʲiʨ̑ v
poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem foræde

spam spãm n
(informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne; søppelpost

spanie ˈspãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: spać sove
posłanie; miejsce, w którym można spać banke

spartański sparˈtãj̃sʲci adj
charakteryzujący się surowością, wielką prostotą, skromnością spartansk
dotyczący Sparty, związany ze Spartą spartansk

spawacz ˈspavaʧ̑ n
robotnik zajmujący się spawaniem sveiser

spazm n
(medycyna, medyczny) nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni krampe

spać spaʨ̑ v
być pogrążonym we śnie sove

specjalistyczny adj
dotyczący specjalisty, fachowy spesialist

specjalnie spɛˈʦ̑ʲjalʲɲɛ adv
w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny spesielt

specjalność spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑ n
czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością spesialitet
dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej spesialitet

specjalny spɛˈʦ̑ʲjalnɨ adj
mający szczególne, wyjątkowe właściwości spesiell
odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby spesiell

specjał ˈspɛʦ̑ʲjaw n
bardzo smaczna lub wyszukana potrawa spesialitet

specyficzny ˌspɛʦ̑ɨˈfʲiʧ̑nɨ adj
typowy jedynie dla jakiejś osoby, rzeczy, okresowi czasu albo miejscu (lub ich grupie) karakteristisk
wyróżniający się na tle innych merkelig

spektakl ˈspɛktakl̥ n
popis, efektowne przedstawienie program

sperma ˈspɛrma n
(biologia, biologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca; sperma sæd

spełniać ˈspɛwʲɲäʨ̑ v
robić to, czego wymagają obowiązki, obietnice, czyjeś polecenia utføre

spieprzać ˈspʲjɛpʃaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) uciekać stikk av

spierać v
bić dotkliwie slette
prowadzić spór argumentere

spin spʲĩn n
(fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki; spinn

spinacz ˈspʲĩnaʧ̑ n
wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru; binders

spinka ˈspʲĩnka n
często zdobiony przedmiot do spinania czegoś, np. włosów, krawata, kołnierzyka lub mankietu stutteri

spis spʲis n
lista, zawierająca wyliczenie czegoś, zbiór czegoś katalog

spis treści ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i n
lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji; innholdsfortegnelse

spisek ˈspʲisɛk n
tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel konspirasjon

spiłować spʲiˈwɔvaʨ̑ v
przytępić ostre krawędzie za pomocą pilnika arkivere

spiżarnia spʲiˈʒarʲɲa n
pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe bod

spoczynek n
stan snu, którego celem jest regeneracja sove

spodek ˈspɔdɛk n
mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę koppeskål

spodnie ˈspɔdʲɲɛ n
(krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi; benklær

spodziewać się spɔˈʥ̑ɛvaʨ̑‿ɕɛ v
przewidywać jakieś zjawisko lub zachowanie forvente

spojrzenie spɔjˈʒɛ̃ɲɛ n
skierowanie oczu na coś, chwila patrzenia w jakimś kierunku, na coś lub kogoś leite

spojrzeć ˈspɔjʒɛʨ̑ v
(książkowy) zwrócić wzrok na coś lub na kogoś, zerknąć, rzucić okiem leite

spojówka spɔˈjufka n
(anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek; bindehinne

spoko ˈspɔkɔ interjection
(potocznie, potoczny) dobrze, w porządku hardne

spokojny spɔˈkɔjnɨ adj
o człowieku: opanowany, zrównoważony roe seg
o morzu: niezmącony roe seg

spokój ˈspɔkuj n
równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania ro
stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek fred

spontaniczność ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu spontanitet

spontaniczny adj
działający odruchowo, bez innych wpływów spontan

sport spɔrt n
forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa; idrett

sportowiec spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑ n
(sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport atlet

sportowy spɔrˈtɔvɨ adj
dotyczący sportu, związany ze sportem idrett

sporządzić spɔˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
(książkowy) wykonać, przygotować coś sette opp

sposobić spɔˈsɔbʲiʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) uczyć, kształcić kogoś do czegoś lære
(przestarzałe, przestarzały) urządzać, przygotowywać coś tilberede
(przestarzałe, przestarzały) czynić samego siebie czymś lub jakimś lære

sposobność n
sprzyjające warunki ku czemuś plass

spostrzegać v
patrząc, zwracać uwagę na coś lub kogoś bemerke

sposób ˈspɔsup n
metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu fremgangsmåte metode prosedyre
styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp. vis måte stil

spot spɔt n
krótki film reklamowy lub reklama w radiu identifisere

spotkanie spɔtˈkãɲɛ n
rozgrywka sportowa fyrstikk
umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś) avtale

spotykać spɔˈtɨkaʨ̑ v
napotykać kogoś, widywać treffe
chodzić na spotkania z kimś treffe

spowiedź ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia tilståelse

społeczeństwo ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.; samfunn

społeczność spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym; kommune

społeczny spɔˈwɛʧ̑nɨ adj
dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem sosial

społem adv
(przestarzałe, przestarzały) do spółki felles

spośród ˈspɔɕrut preposition
przyimek informujący o ruchu z miejsca pomiędzy jakimiś obiektami fra

spożywanie ˌspɔʒɨˈvãɲɛ n
jedzenie albo picie czegoś inntak

spożywać spɔˈʒɨvaʨ̑ v
(książkowy) jeść albo pić coś bringe

spożywczy spɔˈʒɨfʧ̑ɨ adj
przydatny do spożywania, jedzenia, konsumpcji w płynie, lub jako pokarm stały spiselig
związany z żywnością lub spożyciem føde

spożywczy spɔˈʒɨfʧ̑ɨ n
sklep z artykułami spożywczymi (1.1) dagligvarebutikk

spragniony spraɟˈɲɔ̃nɨ adj
(fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody tørst

sprawa ˈsprava n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie prokuratorskie, sądowe lub administracyjne sak
to, co jest dla kogoś ważne problem

sprawca ˈsprafʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot powodujący niepożądane zdarzenia gjerningsmann
ten, który dokonuje czego agent

sprawdzać ˈspravʣ̑aʨ̑ v
kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe eksaminere

sprawdzian ˈspravʲʥ̑ãn n
kryterium, sposób sprawdzenia czegoś, test kriterium

sprawiać ˈspravʲjäʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) kupować anskaffe

sprawiedliwość ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ n
trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy; rettferdighet

sprawiedliwy ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ adj
(o wyroku, prawie itp.) zgodny ze sprawiedliwością rettferdig

sprawować spraˈvɔvaʨ̑ v
wypełniać obowiązki, pełnić funkcję holde
zachowywać się w określony sposób oppføre

sprawozdanie ˌspravɔˈzdãɲɛ n
ustny bądź pisemny raport z jakiegoś wydarzenia lub działalności forklaring

sprawunek n
zakup handling

spread n
(ekonomia, ekonomiczny) różnica między oferowanym przez instytucję finansową (np. bank) kursem sprzedaży a kursem kupna; spre

sprowadzać v
powodować ograniczenie wypowiedzi redusere
powodować zmianę położenia prylestokk
przyczyniać się do przybycia kogo lub czego hente
przybywać gdzieś z zamiarem osiedlenia się bevegelse

spryt n
umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach kløkt
zdolność wychodzenia z korzyścią z każdej sytuacji zwykle w sposób nieuczciwy snedighet

sprytny ˈsprɨtnɨ adj
pomysłowy, wykazujący praktyczną inteligencję, umiejący sobie radzić begavet

sprzeciw ˈspʃɛʨ̑if n
aktywne wyrażenie braku zgody na coś innvending

sprzeczka n
ostra, energiczna wymiana zdań między osobami niezgadzającymi się ze sobą krangle

sprzeczność n
stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą motsatt

sprzedawać spʃɛˈdavaʨ̑ v
dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze selge

sprzedawca spʃɛˈdafʦ̑a n
(handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku) selger

sprzedaż ˈspʃɛdaʃ n
(ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar auksjon

sprzeniewierzyć ˌspʃɛ̃ɲɛˈvʲjɛʒɨʨ̑ v
przywłaszczyć powierzone sobie cudze mienie underslå

sprzątać ˈspʃɔ̃ntaʨ̑ v
doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan gjøre rent

sprzęgło ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ n
(mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą; clutchpedal

sprzęt spʃɛ̃nt n
przedmiot, zazwyczaj urządzenie, używany w określonym celu apparat
zestaw przedmiotów używanych do wykonywania jakiejś czynności utstyr

sprężać ˈsprɛ̃w̃ʒaʨ̑ v
robić coś szybciej press

sprężyna sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na n
(technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu; fjær

sprężysty adj
(fizyka, fizyczny) zdolny do powrotu do wyjściowego kształtu po ustaniu działania siły odkształcającej elastisk
charakteryzujący się lekkością w ruchu kjapp

spód sput n
dolna część czegoś, stanowiąca zwykle dno lub podstawę passiv

spódnica spudʲˈɲiʦ̑a n
rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi; skjørt

spójnik ˈspujɲik n
(gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych; bindeord konjunksjon

spór spur n
różnica zdań, stanowisk, interesów akkedas

spółdzielczy adj
odnoszący się do spółdzielczości, związany ze spółdzielczością samarbeidsvillig

spółdzielnia spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków; samarbeidsvillig

spółgłoska spuwˈɡwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) niesylabotwórczy dźwięk języka mówionego powstający w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy; konsonant

spółka ˈspuwka n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj podmiotu prawnego z reguły powstały na mocy umowy wspólników; selskap

spółka akcyjna ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej; aksjeselskap

spółka zależna ˈspuwka zaˈlɛʒna n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, której minimum 50 procent akcji lub udziałów jest własnością innej spółki lub innego podmiotu subsidiær

spóźniać się ˈspuʑɲäʨ̑‿ɕɛ v
o zegarze wskazywać czas opóźniony w stosunku do rzeczywistego miste

spóźnienie n
brak wykonania czegoś w porę forsinkelse
przybycie po ustalonym czasie lagg

spędzać ˈspɛ̃nʣ̑aʨ̑ v
być w towarzystwie kogoś bruke
przebywać w jakimś miejscu dłuższy czas bruke
wykonywać jakąś czynność, poświęcać się czemuś bruke
zaganiać/zbierać ludzi lub zwierzęta w jedno miejsce samle

spłacać v
płacić stopniowo komu, wywiązując się w ten sposób z jakiegoś zobowiązania losse

spłuczka n
(technologia, technika, techniczny) rezerwuar z wodą do spłukiwania muszli klozetowej wraz z syfonem nettopp

spłukany adj
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa blakk

spływ spwɨf n
ujście rzeki do innej rzeki konfluens

spływać v
płynąć w dół (o cieczy) flo
płynąć z prądem, w dół rzeki, potoku daffe

squat n
opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów; huk

sraczka ˈsraʧ̑ka n
(potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie diaré

sranie w banię ˈsrãɲɛ ˈv‿bãɲɛ interjection
(wulgarnie, wulgaryzm) wykrzyknienie, które może wyrażać lekceważenie dla czyjejś wypowiedzi, niedowierzanie, irytację bull

srać sraʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oddawać stolec bæsje

srebrny ˈsrɛbrnɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra sølv

srebro ˈsrɛbrɔ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47; sølv

sroka ˈsrɔka n
(ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem; skjære

srokosz ˈsrɔkɔʃ n
(ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej; varsler

srom srɔ̃m n
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe; vulva

sromotny srɔ̃ˈmɔtnɨ adj
okrywający wstydem lub hańbą, przynoszący hańbę albo wstyd skamfull

ssak sːak n
(zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki; pattedyr

ssanie ˈsːãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ssać suging

ssać sːaʨ̑ v
pić wyciągając z czegoś płyn ustami suge
powolne spożywanie twardego i rozpuszczalnego pod wpływem śliny pokarmu suge
trzymać w ustach coś niejadalnego i obracać językiem suge

stabilny staˈbʲilnɨ adj
(o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję stabil
niezmieniający się przez dłuższy czas stabil
łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu stabil

stacja ˈstaʦ̑ʲja n
(kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją stasjon
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) wyspecjalizowany ośrodek badawczy i naukowy stasjonere
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czternastu tradycyjnych wizerunków drogi krzyżowej Chrystusa umieszczanych w miejscu kultu stasjonere

stacja benzynowa ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva n
zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów; bensinstasjon

stadium ˈstadʲjũm n
część procesu, część czasu rozwoju side

stado ˈstadɔ n
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) duża liczba ludzi (nawet nietworzących grupy) haug
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) gromada podobnych do siebie obiektów flokke
(zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej; flokk

stajnia ˈstajɲa n
(zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni; stall

stal stal n
(metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem; stål

stale ˈstalɛ adv
(potocznie, potoczny) bez przerwy, cały czas for alltid

stalinizm staˈlʲĩɲism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina; stalinisme

stan stãn n
sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój tilstand
(administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych; tilstand
(dawniej, dawny) państwo tilstand
ilość, wielkość czegoś tilstand

stanowczy stãˈnɔfʧ̑ɨ adj
taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości gård

stanowisko ˌstãnɔˈvʲiskɔ n
miejsce wykonywania czynności, miejsce postoju, pobytu plass
pozycja w hierarchii zawodowej plassere
punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś plassere

stanowić stãˈnɔvʲiʨ̑ v
składać się na coś, tworzyć coś utgjøre

stanąć ˈstãnɔ̃ɲʨ̑ v
o budowlach: zostać zbudowanym gdzieś erigere
o człowieku, zwierzętach: powstać, dźwignąć się na nogi stå opp

staranność n
cecha bycia starannym nennsomhet

starać się ˈstaraʨ̑‿ɕɛ v
zabiegać o coś, dążyć do otrzymania czegoś angrep

staronordyjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język staronordyjski; norrønt

starotestamentowy adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu gammeltestamentlig

starość ˈstarɔɕʨ̑ n
stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych; alderdom

starożytność ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑ n
(historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku antikken

start start n
chwila, w której coś zaczyna się opphav
miejsce, w którym coś zaczyna się opphav
komenda wydawana do rozpoczęcia czegoś date

startować starˈtɔvaʨ̑ v
o statku latającym lub pilocie: rozpoczynać lot ta av
rozpoczynać bieg, wyścig lub inną konkurencję sportową rykk
rozpoczynać jakąś działalność Løpe

stary ˈstarɨ adj
mający wiele lat, niemłody gammel

starzec ˈstaʒɛʦ̑ n
stary mężczyzna alder

statek ˈstatɛk n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną skip
każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd; skip

status ˈstatus n
położenie, pozycja (np. społeczna) status

statyczny staˈtɨʧ̑nɨ adj
będący w bezruchu fjøs
niepodatny na zmiany fjøs
w stanie równowagi fjøs

statystyka staˈtɨstɨka n
nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych; statistikk
wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów statistikk

staw staf n
(geografia, geograficzny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia; tjern

staw łokciowy ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ n
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem; albue

stawać ˈstavaʨ̑ v
unosić się w kierunku pionowym reise
przechodzić w inny stan, zmieniać się; zostawać kimś, czymś kle
tylko w (aspekt dokonany): wydarzyć się, mieć miejsce, nastąpić foregå

stawiać ˈstavʲjäʨ̑ v
budować bygge
kupić coś komuś, dawać za darmo – najczęściej alkohol kjøpe
określać przedmiot swojego zakładu satse
określać sumę pieniędzy, którą wnosi się do zakładu aksje
tak przemieszczać przedmiot, by stał motstå
umieszczać coś gdzieś ordlegge
przybywać na żądanie komma

stawka ˈstafka n
kwota zakładu, którą można zyskać lub stracić w grze hazardowej interesse
ustalona jednostka, według której liczy się wysokość zarobków, opłat, świadczeń itp. hyppighet

stawonóg staˈvɔ̃nuk n
bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów; leddyr

staza n
(środowiskowy) (medycyna, medyczny) opaska uciskowa (np. gumowa rurka, pasek), wykorzystywana do zatrzymania przepływu krwi w kończynie turniké

stać staʨ̑ v
(potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym) kle
o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać kle
znajdować się w jakimś miejscu kle
(przestarzałe, przestarzały) (potocznie, potoczny) kosztować, mieć jakąś cenę koste
o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach bli stående
o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych bli stående

stały ˈstawɨ adj
będący w tym samym miejscu/położeniu fast

stenoza n
(medycyna, medyczny) zwężenie stenose

step stɛp n
trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior; steppe

ster stɛr n
urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego; ror

stereotyp ˌstɛrɛˈɔtɨp n
uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych; klisjé

sterować stɛˈrɔvaʨ̑ v
kierować jakimiś działaniami, wpływać na coś, rządzić czymś direkt
kontrolować pracę urządzenia kontrollere

sterta ˈstɛrta n
zbiór leżących na sobie przedmiotów haug

stewardesa ˌstɛvarˈdɛsa n
(lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów; flyvertinne

stocznia ˈstɔʧ̑ʲɲa n
zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych; verft

stodoła stɔˈdɔwa n
budynek, w którym przechowuje się zboże, siano itp. låve

stojak ˈstɔjak n
urządzenie utrzymujące coś w pozycji pionowej, czasem też utrzymujące w pionie dzieci niepotrafiące jeszcze samodzielnie stać motstå

stok stɔk n
(geografia, geograficzny) (sport, sportowy) każda nachylona powierzchnia rozpościerająca się między kulminacją wzniesienia a jego podnóżem bakke

stokrotka stɔˈkrɔtka n
(botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych; tusenfryd
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) margaritt

stolarz ˈstɔlaʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem; snekker

stolica stɔˈlʲiʦ̑a n
(administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa; hovedstad

stolik ˈstɔlʲik n
(termin karciany) w brydżu: karty partnera rozgrywającego, rozłożone na stole i widoczne dla wszystkich bord
stół z siedzeniami przygotowany dla klientów w restauracji, barze (på)

stonka ˈstɔ̃nka n
(zoologia, zoologiczny) chrząszcz z rodziny stonkowatych, zwłaszcza stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata) koloradobille

stonka ziemniaczana ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈʧ̑ãna n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków; koloradobille

stonoga stɔ̃ˈnɔɡa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oniscus, skorupiak żyjący w szczelinach, piwnicach; skolopender

stop stɔp n
(technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali; legering

stopa ˈstɔpa n
(anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką; fot
jednostka długości, używana w niektórych krajach; fot
podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu) fot

stopień ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury grad
(matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych; grad

stopień najwyższy ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ n
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy superlativ

stopień wyższy ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ n
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś komparativ

stopniowo stɔpʲˈɲɔvɔ adv
nie nagle, ale po trochu, powoli litt etter hvert

stos stɔs n
(informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu; stakk
większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim stakk

stosować stɔˈsɔvaʨ̑ v
używać czegoś w jakimś celu w określonych sytuacjach bruke

stosowny stɔˈsɔvnɨ adj
(książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej egnet

stosunek stɔˈsũnɛk
sposób obcowania między różnymi jednostkami forhold

stosunek stɔˈsũnɛk n
współżycie seksualne, akt płciowy, stosunek płciowy samleie
zależność między różnymi elementami forhold

stosunek przerywany stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ n
(medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia hoppe av i svingen

stosunek płciowy stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ n
(fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych; samleie kjønnslig omgang

stosunkowo adv
w stosunku do czego lub kogo relativt

stowarzyszenie ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ n
organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach; forening

stołowy stɔˈwɔvɨ adj
dotyczący stołu, związany ze stołem (på)

stołówka stɔˈwufka n
miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy kantine

stożek ˈstɔʒɛk n
(geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych; kjegle konus

strach strax n
uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne frykt redsel angst skrekk

stracony straˈʦ̑ɔ̃nɨ adj
taki, którego stracono, zgubiono; który nie wróci tapt

strajk strajk n
dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów; streik

strajkować strajˈkɔvaʨ̑ v
uczestniczyć w strajku streike

straszny ˈstraʃnɨ adj
(potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży forferdelig
okropny, nieprzyjemny forferdelig
taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny forferdelig

strata ˈstrata n
ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma tap

strategia straˈtɛɟja n
ogólny plan działań, szerszy od taktyki strategi

stratyfikacja n
(geologia, geologiczny) układanie się skał osadowych warstwami stratifisering
(meteorologia, meteorologiczny) układ warstwowy mas powietrza stratifisering
(rolnictwo, rolniczy) proces przysposabiania nasion do kiełkowania poprzez przekładanie nasion przed wysiewem warstwami wilgotnego piasku lub ziemi inspektowej, także umieszczenie nasion w wilgotnym podłożu o niskiej temperaturze stratifisering
(socjologia, socjologiczny) wyróżnianie warstw w społeczeństwie według różnych kryteriów, np. sytuacji ekonomicznej, funkcji społecznych, wspólnoty obyczajów, stylu życia itp. stratifisering

straż straʃ n
pilnowanie, strzeżenie kogoś lub czegoś przed niebezpieczeństwem vakt

straż pożarna ˈstraʃ pɔˈʒarna n
wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska; brannvesen

straż przednia n
(wojskowość, wojskowy) część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły avantgarde

straż tylna n
(wojskowość, wojskowy) oddział zabezpieczający tyły przemieszczającego się wojska baktropp

strażak ˈstraʒak n
osoba szkolona do walki z ogniem; brannmann

strażnica n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż vakttårn

strefa ˈstrɛfa n
przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia sone

streszczać ˈstrɛʃʧ̑aʨ̑ v
skracać jakąś wypowiedź lub tekst, zachowując najważniejsze jej elementy, przedstawiać w skondensowanej formie forminske

streszczenie strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
wyciąg, skrót abstrakt

strit strʲit n
(termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera følgja

strofa ˈstrɔfa n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) część utworu lirycznego złożona z wersów strofe

stroficzny strɔˈfʲiʧ̑nɨ adj
podzielony na strofy strofisk

stroik ˈstrɔ<sup>j</sup>ik n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) cienka listwa z trzciny lub metalowa blaszka służąca do wprowadzania w drganie słupa powietrza w środku rezonatora lub piszczałki w niektórych instrumentach rør

stromy ˈstrɔ̃mɨ adj
nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża bratt

strona ˈstrɔ̃na n
jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp. side
umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś side

strona bierna ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna n
(gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie; passiv

strona internetowa ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva n
(informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW; internettside

stronić v
trzymać się z dala sky

stronnictwo n
zorganizowane ugrupowanie o wspólnych poglądach, działające wspólnie dla osiągnięcia określonych celów nattklubb

stront strɔ̃nt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38; strontium

strony n
okolica egn

strug struk n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna høvel

struga ˈstruɡa n
ciecz płynąca wąskim pasmem; płynąca, lejąca się woda, ciecz stråle

strugać ˈstruɡaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) udawać kogoś leke
obrabiać drewno poprzez ścinanie podłużnych wiór høvle

struktura strukˈtura n
stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość struktur

strumień ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny; bekk

strumyk ˈstrũmɨk n
mały strumień bekk

struna ˈstrũna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych; streng

struna głosowa n
(anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki røstband

strup strup n
(medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny; skare

struś struɕ n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych; struts

strych strɨx n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem; loft

stryczek ˈstrɨʧ̑ɛk n
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) śmierć przez powieszenie reip
(książkowy) sznur zakończony pętlą zakładaną na szyję skazanym na śmierć przez powieszenie løkke

stryj strɨj n
brat ojca; onkel

strzał sṭʃaw n
(sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki skudd
(wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni skudd
(potocznie, potoczny) próba losowego zgadnięcia odpowiedzi skudd

strzała ˈsṭʃawa n
pocisk przeznaczony do łuku; pil

strzałka ˈsṭʃawka n
linia z grotem, symbol wskazujący kierunek pil

strzecha ˈsṭʃɛxa n
(przenośnie, przenośnia) bujne, zmierzwione włosy halm
pokrycie dachu wykonane ze słomy lub trzciny; halm

strzelanina n
strzały z broni palnej padające jeden za drugim skyting

strzelać ˈsṭʃɛlaʨ̑ v
oddawać strzał z broni skyte
(sport, sportowy) kierować piłkę do bramki skyte

strzelba ˈsṭʃɛlba n
długa, palna broń myśliwska; hagle

strzelec ˈsṭʃɛlɛʦ̑ n
(sport, sportowy) zawodnik, który strzelił bramkę spark
(wojskowość, wojskowy) żołnierz wyspecjalizowany w strzelaniu jeger
osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą skytter

strzeżonego Pan Bóg strzeże proverb
lepiej jest zapobiegać, niż później bać się o to, jak sprawy się potoczą bedre å være på den sikre siden

strzyc v
obcinać futro zwierząt na wełnę klippe
skracać włosy, brodę lub sierść klippe
przycinać rośliny, np. trawę, gałęzie klippe

strzykawka n
(medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych; sprøyte

strzęp sṭʃɛ̃mp n
paproch snutt
poszarpana resztka czegoś klut

strój struj n
określony rodzaj ubioru omvisning

strąk strɔ̃ŋk n
(botanika, botaniczny) suchy, pękający owoc charakterystyczny dla roślin z rodziny motylkowych; kapsel

studencki stuˈdɛ̃nʦ̑ʲci adj
przeznaczony dla studentów student
typowy dla studentów student

student ˈstudɛ̃nt n
osoba, która studiuje na wyższej uczelni; student

studiować stuˈdʲjɔvaʨ̑ v
uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach studere
uważnie czytać, zgłębiać temat studere
wpatrywać się uważnie studere

studnia ˈstudʲɲa n
głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody; brønn

stuk stuk interjection
(onomatopeja) wyraz naśladujący odgłos stukania dunke

stwarzać v
powoływać do istnienia jobbe
stawać się przyczyną czegoś tjene

stwierdzać v
dochodzić do wniosku fastslå

stworzenie stfɔˈʒɛ̃ɲɛ n
zwierzę lub człowiek skapning
(rzeczownik odczasownikowy) od: stworzyć skapning

stwór stfur n
dziwna, często odrażająca istota skapning

styczeń ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ n
pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); januar

styl stɨl n
(informatyka, informatyczny) wygląd elementu strony HTML, nadawany za pomocą CSS stil
(sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej stil
rodzaj starożytnego przyrządu do pisania, rylec stil
sposób czyjegoś postępowania, zachowania stil
sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania stil
zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp. stil

styl życia n
(socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje; livsstil

stynka ˈstɨ̃nka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach; krøkle

stypa n
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie; vekke

stypendium stɨˈpɛ̃ndʲjũm n
pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe donasjon

stóg stuk n
(rolnictwo, rolniczy) duży stos siana, rzadziej słomy lub zboża, układany zazwyczaj wokół ustawionego pionowo drąga w kształt stożka lub kopuły batteri

stół stuw n
mebel w postaci poziomej płaszczyzny (blatu) podpartej na nogach, służący zwykle do ułatwienia spożywania posiłków lub pracy; bord

stąd stɔ̃nt pronoun
wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz av
z tego powodu derfor

stąpać ˈstɔ̃mpaʨ̑ v
stawiać kroki skritt

stępka ˈstɛ̃mpka n
(marynarka) główna, podłużna belka umieszczona środkowo na dnie kadłuba statku wodnego; kjøl

stężenie normalne n
(chemia, chemiczny) liczba gramorównoważników substancji w roztworze odniesiona do jednostki objętości; normalitet

subkultura n
(socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób; delkultur

substancja supˈstãnʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową) masse

suchy ˈsuxɨ adj
pozbawiony wilgoci tørr

sufiks ˈsufʲiks n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek; suffiks

sufit ˈsufʲit n
(budownictwo) górna ściana pomieszczenia tak

sugerować ˌsuɡɛˈrɔvaʨ̑ v
czynić aluzję antyde
podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie antyde

sugestia suˈɡɛstʲja n
przekonywanie kogoś; forslag

suita n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów; følgja

suka ˈsuka n
(zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego tispe

sukces ˈsukʦ̑ɛs n
osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery suksess
korzystny wynik suksess

sukienka suˈcɛ̃nka n
(krawiectwo) krótka suknia, okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału; kjole

suknia ˈsucɲa n
(krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje; kjole

sukno ˈsuknɔ n
gęsta, zgrzebna tkanina wełniana; stoff

sum sũm n
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami; malle

suma ˈsũma n
(matematyka, matematyczny) wynik dodawania sum
pewna ilość pieniędzy beløp

sumeryjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski; sumerisk språk

sumienie sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło samvittighet

sumienny adj
skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków tro

sumo ˈsũmɔ n
(sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy; sumo

sumować sũˈmɔvaʨ̑ v
dodawać, podliczać addere

super ˈsupɛr adj
(potocznie, potoczny) wspaniały, świetny, doskonały storartet

superbohater ˌsupɛrbɔˈxatɛr n
fikcyjny bohater filmów, książek lub komiksów posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami; superhelt

superkontynent ˌsupɛrkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt n
(geologia, geologiczny) masa lądu składająca się z więcej niż jednego współczesnego kontynentu; superkontinent

supermarket ˌsupɛrˈmarkɛt n
(handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy; supermarked

supermodelka n
bardzo znana modelka supermodell

supeł n
splot, który powstał w miejscu związania splątania sznurka, nici, łańcuszka itd. bekymringsrynker

sura ˈsura n
w islamie: rozdział Koranu; sura

surowiec suˈrɔvʲjɛʦ̑ n
substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle råstoff

surowy suˈrɔvɨ adj
taki, który bezwzględnie wymaga wykonania jakiejś czynności, przestrzegania jakichś zasad, nieuznający sprzeciwu, wymagający, bezwzględny, niewyrozumiały; także będący wyrazem tej cechy akterende

surrealizm ˌsurːɛˈalʲism̥ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości; surrealisme

surykatka ˌsurɨˈkatka n
(zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce; surikat

surówka suˈrufka n
(kulinaria) potrawa przyrządzana z surowych warzyw lub owoców; salat

suseł ˈsusɛw n
(zoologia, zoologiczny) Spermophilus niewielki gryzoń półkuli północnej, zapadający w sen zimowy; jordekorn

suszarka suˈʃarka n
urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza tørketrommel

suszarka do włosów suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf n
urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów føner

suszyć ˈsuʃɨʨ̑ v
powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody tørr
stawać się suchym tørr

sutek ˈsutɛk n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków, patte

sutener suˈtɛ̃nɛr n
człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób hallik

sutra ˈsutra n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w buddyzmie: pismo kanoniczne, z naukami Buddy lub późniejszymi komentarzami; sutra

suwak logarytmiczny n
przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych; regnestav

suwenir suˈvɛ̃ɲir n
drobny pamiątkowy upominek suvenir

suwerenność ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji suverenitet

suwmiarka suvˈmʲjarka n
(metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru drobnych długości; skyvelære

swastyka ˈsfastɨka n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) multikulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach; hakekors
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach hakekors

sweter ˈsfɛtɛr n
grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce genser

switch n
(informatyka, informatyczny) urządzenie łączące komputery oraz inny sprzęt w sieć komputerową; prylestokk

swoboda sfɔˈbɔda n
poczucie braku skrępowania, postępowanie bez przymusu, zgodnie z własną wolą fridom

swobodny sfɔˈbɔdnɨ adj
mający niezajęty czas w danej chwili fri
niepodlegający przymusowi ani ograniczeniom fri
zachowujący się w sposób naturalny; (także, też) cechujący zachowanie takiej osoby tilfeldig

swój sfuj pronoun
należący do wykonawcy czynności hans

swędzenie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: swędzić kløe

swędzić ˈsfɛ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
dawać odczucie nieprzyjemnego podrażnienia, wywołującego chęć drapania klø

sycylijski ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci adj
od Sycylia siciliansk

syczeć ˈsɨʧ̑ɛʨ̑ v
emitować dźwięk przypominający głoskę s hvese
mówić ze złością, z pasją hvese

syfilis sɨˈfʲilʲis n
(medycyna, medyczny) kiła syfilis

sygnalizować v
przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały signalisere

syjamski adj
(historia, historyczny, historycznie) związany z Syjamem, dotyczący Syjamu siamesisk

syjonistyczny ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów sionistisk

syk sɨk n
odgłos wydawany przez węża albo szybko uchodzące powietrze, podobny do długiego wymawiania litery „s” hvese

sykatywa ˌsɨkaˈtɨva n
(chemia, chemiczny) środek przyspieszający schnięcie farb olejnych i olejów; tørketrommel

sylaba sɨˈlaba n
(językoznawstwo, językoznawczy) jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz; stavelse

sylwester sɨlˈvɛstɛr n
dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku nyttårsaften

symbol ˈsɨ̃mbɔl n
znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu symbol

symfonia sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy; symfoni

sympatia sɨ̃mˈpatʲja n
życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś sympati

sympatyczny ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ adj
wzbudzający sympatię; miły, życzliwy sympatisk

symptom ˈsɨ̃mptɔ̃m n
oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego; symptom

symulować ˌsɨ̃muˈlɔvaʨ̑ v
świadomie wprowadzać w błąd poprzez udawanie simulere

syn sɨ̃n n
dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców); sønn

synagoga ˌsɨ̃naˈɡɔɡa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw; synagoge

synapsa sɨ̃ˈnapsa n
połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej synapse

synergia sɨ̃ˈnɛrʲɟja n
(książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników synergi

synkretyzm n
łączenie w jedną całość różnych elementów synkretisme

synod ˈsɨ̃nɔt n
(administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów synode
(administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich synode

synowa sɨ̃ˈnɔva n
żona syna svigerdatter

sypialnia sɨˈpʲjalʲɲa n
pokój służący do spania soveværelse soverom

syrena sɨˈrɛ̃na n
(mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo półkobieta, półptak, później półkobieta, półryba; także bohaterka baśni i legend; siren
odgłos syreny (1.3) siren
urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy; siren

syryjski sɨˈrɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Syria syrisk

system ˈsɨstɛ̃m n
układ urządzeń współpracujących ze sobą; system
ustrój, sposób organizacji życia orden

system operacyjny ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ n
(informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem; operativsystem

system plików ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf n
(informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie; filsystem

sytuacja ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje situasjon

syty adj
taki, który zaspokoił głód, najadł się mett

szabat ˈʃabat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w judaizmie: ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty; sabbat

szabla ˈʃabla n
(wojskowość, wojskowy) broń sieczna z wygiętą klingą; sabel

szablodziób ʃaˈblɔʥ̑up n
(ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę; avosett

szablon ˈʃablɔ̃n n
forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty mal
gotowy wzór do wypełniania lub naśladowania mønster
przyjęty wzorzec postępowania, często bezmyślnie naśladowany mønster

szach ʃax interjection
(szachy, pojęcie szachowe) słowo wypowiadane przez gracza, gdy dał on szacha (1.1) przeciwnikowi sjakk

szach ʃax n
(szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem; sjakk

szachy ˈʃaxɨ n
(szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy; sjakk

szafa ˈʃafa n
mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów; skap

szafir ˈʃafʲir n
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego safir
(mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu; safir

szafirowy adj
zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru safirblå

szafka ˈʃafka n
mała szafa skap

szafot ˈʃafɔt n
rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje; skafott

szafran ˈʃafrãn n
(kulinaria) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów safran

szafranowy ˌʃafrãˈnɔvɨ adj
(książkowy) mający kolor intensywnie żółty, taki jak kolor sproszkowanego słupka kwiatu szafranu uprawnego safran

szagryn ˈʃaɡrɨ̃n n
skóra cielęca, kozia lub owcza z licem groszkowanym, używana do wyrobu galanterii kaletniczej; sorg

szahada ʃaˈxada n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu shahada

szakal ˈʃakal n
(zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny, lecz mniejszy od wilka; sjakal

szal ʃal n
prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion skjerf

szalej ˈʃalɛj n
(botanika, botaniczny) Cicuta, roślina o pierzastych liściach, drobnych, białych kwiatach zebranych w baldachy, zawierająca silnie trujące alkaloidy; hemlokk

szaleniec ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo våghals
osoba obłąkana, chora umysłowo dåre

szaleć ˈʃalɛʨ̑ v
tracić panowanie nad sobą rase

szaleństwo ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna galskap
stan umysłu człowieka, który nad sobą nie panuje galskap
postępowanie, zachowanie kategorycznie wykraczające poza przyjęte, przeciętne normy sinnssykdom

szalik ˈʃalʲik n
pas materiału służący do owijania szyi skjerf

szalka ˈʃalka n
(technologia, technika, techniczny) (zdrobniale) mała szala panne

szalony ʃaˈlɔ̃nɨ adj
niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny gal
charakterystyczny dla osób szalonych w sensie (1.1) lub (1.2) gal
chory umysłowo gal
niekontrolowany, intensywny, gwałtowny, niepohamowany gal
nieszablonowy, dziwny gal
szybki (np. pościg, ruch) gal

szalotka ʃaˈlɔtka n
(botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych; sjalottløk

szamerować ˌʃãmɛˈrɔvaʨ̑ v
obszywać coś galonem, sznurem itp. w celach dekoracyjnych flette

szampan ˈʃãmpãn n
białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii; champagne

szampon ˈʃãmpɔ̃n n
płynny środek do mycia włosów lub sierści; sjampo

szansa ˈʃãw̃sa n
prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności sjanse

szantaż ˈʃãntaʃ n
wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich) utpressing

szantażować ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑ v
stosować szantaż wobec kogoś utpresning

szara eminencja ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nʦ̑ʲja idiom
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba z ukrycia sprawująca władzę lub wpływająca na podejmowanie decyzji, nie pełniąca jednocześnie funkcji adekwatnych do tych czynności grå eminense

szarańcza ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (rolnictwo, rolniczy) owad przypominający pasikonika, szkodnik upraw; gresshoppe

szariat ˈʃarʲjat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawo muzułmańskie; sharia

szarość ˈʃarɔɕʨ̑ n
szary kolor grå

szary ˈʃarɨ adj
w kolorze pośrednim między czarnym a białym grå

szarża ˈʃarʒa n
gwałtowne natarcie kawalerii angrep

szaszłyk ˈʃaʃwɨk n
(kulinaria) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana; sjasjlyk

szata ˈʃata n
(książkowy) podniośle o ubraniu antrekk
odświętny ubiór antrekk

szatan ˈʃatãn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z upadłych aniołów, przeciwnych Bogu, kuszących człowieka do grzechu satan

szał ʃaw n
utrata kontroli nad swym zachowaniem, wściekłość sinnssykdom

szałas ˈʃawas n
tymczasowe, prymitywne schronienie zbudowane z lokalnie dostępnego materiału, np. z liści i gałęzi; hytte

szałwia ˈʃawvʲja n
(botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych; klok

szczaw ʃʧ̑af n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.; engsyre

szczawik ˈʃʧ̑avʲik n
roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.; gjøkesyre

szczawik zajęczy n
(botanika, botaniczny) Oxalis acetosella L., gatunek roślin z rodziny szczawikowatych; gjøkesyre

szczać ʃʧ̑aʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz lekkasje

szczecina n
(żartobliwie) sztywne i gęste owłosienie u ludzi, zwłaszcza zarost silke
sztywne włosy na ciele świniowatych silke

szczególnie ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ adv
zwłaszcza spesielt
w sposób szczególny, wyjątkowy, specjalny, osobliwy, inny niż przeciętny spesielt

szczególny ʃʧ̑ɛˈɡulnɨ adj
taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę spesiell
taki, który ma dla kogoś wyjątkowe znaczenie spesiell

szczegół ˈʃʧ̑ɛɡuw n
drobny składnik, element jakiejś całości (obiektu, sytuacji) detalj

szczegółowy ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ adj
mający cechy szczegółu; dokładny detaljert

szczekać ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑ v
o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos bjeffe

szczeniak ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak n
(przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie) chłopiec postępujący niepoważnie, zachowujący się w sposób niedojrzały valp

szczenię ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych hundevalp

szczep ʃʧ̑ɛp n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina powstała w wyniku szczepienia; etterkommer

szczepienie ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku vaksinering

szczepionka ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka n
preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności; vaksine

szczerba ˈʃʧ̑ɛrba n
ubytek powstały w wyniku odpadnięcia, wyłamania fragmentu czegoś; miejsce wyszczerbione chips

szczery ˈʃʧ̑ɛrɨ adj
dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje oppriktig
jednolity, pozbawiony domieszek ekte

szczerze ˈʃʧ̑ɛʒɛ adv
od: szczery rettferdig

szczerze mówiąc
(potocznie, potoczny) deklaruje szczerość wypowiedzi (głównie wypowiedzi kontrowersyjnych i wypowiedzi mogących urazić odbiorcę) for å være ærlig

szczodry ˈʃʧ̑ɔdrɨ adj
hojny, dający coś obficie raus

szczoteczka ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka n
mała szczotka børste

szczoteczka do zębów ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf n
mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów; tannbørste

szczotka do włosów ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf n
przedmiot służący do czesania, modelowania włosów hårbørste

szczupak ˈʃʧ̑upak n
(ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna; gjedde

szczupły ˈʃʧ̑upwɨ adj
mający smukły kształt, mało tłuszczu slank

szczur ʃʧ̑ur n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych; rotte

szczygieł ˈʃʧ̑ɨɟɛw n
(ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki; stillits

szczypawka ʃʧ̑ɨˈpafka n
(potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skorek (owad) saksedyr

szczyt ʃʧ̑ɨt n
(przenośnie, przenośnia) godziny największego nasilenia ruchu lub poboru energii nebb
najwyższy punkt góry topp
(przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób topp

szczęka ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka n
kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby kjeve

szczęściarz ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ n
(potocznie, potoczny) osoba, której sprzyja szczęście w życiu heldiggris

szczęście ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ n
uczucie radości i zadowolenia hell
powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności hell

szczęśliwego Nowego Roku ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku interjection
…używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku godt nytt år

szczęśliwość ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔɕʨ̑ n
uczucie silnego zadowolenia lykke

szczęśliwy ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ adj
odczuwający szczęście lykkelig

szef ʃɛf n
osoba kierująca grupą ludzi, zespołem sjef

szejk n
(etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej sjeik

szelka ˈʃɛlka n
pasek z elastycznej tkaniny, zakładany na ramiona w celu podtrzymywania spodni; buksesele

szept n
bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska hvisking kviskring

szeptanka n
mówienie, rozmawianie szeptem fortellerstemme

szeptać ˈʃɛptaʨ̑ v
mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych) hviske

szereg ˈʃɛrɛk n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników rekke
ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej rekke

szermierka ʃɛrˈmʲjɛrka n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla fekting
sztuka władania białą bronią fekting

szeroki ʃɛˈrɔci adj
mający określony wymiar poprzeczny bred

szeroko ʃɛˈrɔkɔ adv
na określony wymiar w poprzek bredt
rozlegle wszerz, na dużą odległość w poprzek bredt

szerokość geograficzna ʃɛˈrɔkɔʑʥ̑ ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑na n
(geografia, geograficzny) jedna ze współrzędnych geograficznych - kąt pomiędzy lokalną osią pionu a płaszczyzną równika; breddegrad

szerszeń ˈʃɛrʃɛ̃ɲ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny; geithams

szeryf ˈʃɛrɨf n
w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora; lensmann
w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa; lensmann
(drukarstwo, drukarski) w niektórych krojach pisma: zakończenie linii znaku, przeznaczone głównie do dekoracji; serif

szerzyć ˈʃɛʒɨʨ̑ v
popularyzować coś sprawiać, że coś staje się coraz bardziej znane, powszechne spre

szesnastkowy adj
związany z liczbą szesnaście, dotyczący liczby szesnaście sekstentallsystem

szesnastolatek ˌʃɛsnastɔˈlatɛk n
chłopak mający szesnaście lat sekstenåring

szesnastoletni ˌʃɛsnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający szesnaście lat sekstenårig
trwający szesnaście lat sekstenårig

szewc ʃɛfʦ̑ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty; skomaker

szezlong ˈʃɛzlɔ̃ŋk n
kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej; sjeselong

sześcian ˈʃɛɕʨ̑ãn n
(matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem; kube

szkaradny ʃkaˈradnɨ adj
(książkowy) wyjątkowo zły; budzący odrazę pod względem moralnym uhyrlig

szkarłatny ʃkarˈwatnɨ adj
(książkowy) mający kolor ciemnoczerwony, taki jak kolor szkarłatu, podobny do koloru krwi skarlagen

szkatułka ʃkaˈtuwka n
małe, zamykane pudełko na biżuterię lub inne cenne drobiazgi skatoll

szkic ʃʲciʦ̑ n
wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku skisse

szkicować v
(sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku skissere
przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego skissere

szkielet ˈʃʲcɛlɛt n
(anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie; skjelett
(przenośnie, przenośnia) struktura, ogólny zarys czegoś skjelett
(technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji skjelett

szkier ʃʲcɛr n
(geografia, geograficzny) skalista wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec; skjærgård

szklanka ˈʃklãnka n
szklane naczynie, z którego się pije; glass

szklarnia ˈʃklarʲɲa n
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin; drivhus

szkocki ˈʃkɔʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami skotsk

szkodliwy ʃkɔˈdlʲivɨ adj
przynoszący szkodę skadelig

szkolić ˈʃkɔlʲiʨ̑ v
dokształcać w określonej dziedzinie mosjonere

szkolny ˈʃkɔlnɨ adj
związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły lære opp

szkopuł ˈʃkɔpuw n
(książkowy) coś utrudniającego realizację czegoś, jakiś problem, przeszkoda klippe

szkorbut n
(medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C; skjørbuk

szkoła ˈʃkɔwa n
(szkolnictwo, szkolny) instytucja edukacyjna; skole

szkuner ˈʃkũnɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; skonnert

szkło ʃkwɔ n
twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki; glass

szkło powiększające n
(technologia, technika, techniczny) prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu lupe

szlaban ˈʃlabãn n
(motoryzacja) ruchoma zapora blokująca ruch samochodów bom

szlachar ˈʃlaxar n
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie; siland

szlachcic ˈʃlaçʨ̑iʦ̑ n
członek szlachty adelsmann

szlachecki ʃlaˈxɛʦ̑ʲci adj
związany ze szlachtą, dotyczący szlachty edel

szlachetnie urodzony ʃlaˈxɛtʲɲɛ ˌurɔˈʣ̑ɔ̃nɨ
o szlacheckim pochodzeniu, ze szlacheckiej rodziny snill

szlachetny ʃlaˈxɛtnɨ adj
taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny edel

szlachta ˈʃlaxta n
(historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu adel
(historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa; adel

szlachtować ʃlaxˈtɔvaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) zarzynać bydło slakte
(potocznie, potoczny) mordować ludzi slakte

szlafrok ˈʃlafrɔk n
domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć badekåpe

szlak ʃlak n
określona droga podróży lądem, morzem lub w inny sposób landevei

szlauch ʃlawx n
(potocznie, potoczny) bardzo długa rura gumowa slange

szlifierka ʃlʲiˈfʲjɛrka n
obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów jeskel

szlug ʃluk n
(potocznie, potoczny) papieros soper

szmaragd ˈʃmarakt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej; smaragd

szmata ˈʃmata n
(przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) kobieta rozwiązła seksualnie ludder

szmer ʃmɛr n
cichy, głuchy dźwięk przypominający szeleszczenie hviske

szminka ˈʃmʲĩnka n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kosmetyk używany do wykonania charakteryzacji, makijażu scenicznego aktora sminke
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust leppestift

szmira ˈʃmʲira n
coś o niskiej lub żadnej wartości artystycznej, np.: utwór literacki, przedstawienie teatralne, obraz avfall

sznur ʃnur n
grupa ludzi, zwierząt lub przedmiotów ustawionych jeden za drugim rad
splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno; tau
(potocznie, potoczny) izolowany przewód zasilający urządzenie elektryczne tau

sznurek ˈʃnurɛk n
cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur streng

sznurowadło ˌʃnurɔˈvadwɔ n
taśma używana do wiązania (sznurowania) butów; skolisse

szok n
intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem sjokk

szop ʃɔp n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny amerykański ssak o gęstym futrze; vaskebjørn

szop pracz ˈʃɔp ˈːraʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem; nordlig vaskebjørn

szopka ˈʃɔpka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) model stajenki betlejemskiej, zwykle ze żłobkiem i figurkami fødsel

szorstki ˈʃɔrstʲci adj
o człowieku: przykry, nieprzyjemny w obejściu avkortet
o dźwiękach, odgłosach: nieczysty, brzmiący przenikliwie hes

szpadel ˈʃpadɛl n
narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą spade

szpak ʃpak n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak; stær

szpakowate ˌʃpakɔˈvatɛ n
(zoologia, zoologiczny) rodzina ptaków z rzędu wróblowych; stær

szparag ˈʃparak n
(botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach; asparges
(kulinaria) jadalny pęd szparaga lekarskiego asparges

szpicel n
(pogardliwie) tajny agent, szpieg detektiv

szpieg ʃpʲjɛk n
osoba zajmująca się szpiegostwem spion

szpiegostwo n
praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe spionasje

szpiegować v
(potocznie, potoczny) działać jak szpieg; śledzić kogoś i donosić na niego detektiv
działać jako szpieg; przekazywać innym podmiotom tajemnice państwowe lub wojskowe spionere

szpik ʃpʲik n
(biologia, biologiczny) miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości; marg

szpilka ˈʃpʲilka n
mały, wąski, zaostrzony kawałek metalu służący do mocowania np. tkaniny knappenål

szpinak ˈʃpʲĩnak n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach spinat

szpital ˈʃpʲital n
zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji; sykehus sjukehus

szpital psychiatryczny n
(medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych galehus

szprycha ˈʃprɨxa n
(technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą trinn

szpulka ˈʃpulka n
walec, na który nawija się np. nić trådsnelle

szron ʃrɔ̃n n
warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach; rim

sztabka ˈʃtapka n
uformowana bryłka cennego metalu o określonej wadze i próbie -bar

sztacheta n
wąska deska będąca częścią pionowego obicia płotu bleik

sztaluga n
(sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji; staffeli

sztandar ˈʃtãndar n
chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu fane

sztos n
(sport, sportowy) uderzenie kijem kuli bilardowej tak

sztuczka n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zachowanie, posunięcie, przez które chcemy coś osiągnąć, korzystając z cudzej naiwności, niewiedzy itp. triks
popis zręczności sprawnie wykonywanych triks

sztuczne ognie ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ n
wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne; fyrverkeri

sztuczny ˈʃtuʧ̑nɨ adj
nieprawdziwy, będący imitacją falsk
wytworzony syntetycznie przez człowieka kunstig

sztuka ˈʃtuka n
twórczość artystyczna kunst
utwór sceniczny, przedstawienie skuespill

sztućce ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ n
komplet sztućców bestikk

sztylet ˈʃtɨlɛt n
krótka broń biała o cienkim ostrzu; dolk

szubienica ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie; galge

szuflada ʃufˈlada n
wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów; skuff

szukać ˈʃukaʨ̑ v
podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś / czegoś lete

szumieć ˈʃũmʲjɛ̇ʨ̑ v
powodować szum nynne

szwagierka ʃfaˈɟɛrka n
siostra żony lub męża svigerinne
żona szwagra svigerinne

szwajcarski ʃfajˈʦ̑arsʲci adj
odnoszący się do państwa Szwajcaria, wywodzący się ze Szwajcarii sveitsisk

szwedzki ˈʃfɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Szwecji lub Szwedów svensk

szwedzki ˈʃfɛʦ̑ʲci n
język urzędowy Szwecji; svensk

szyb ʃɨp n
(górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac borerigg
pionowy sztuczny kanał w ziemi, budynku, itp. bra

szyba ˈʃɨba n
płyta ze szkła; drink

szyber ˈʃɨbɛr n
zasuwa w kominie regulująca przepływ powietrza forvirre

szybki ˈʃɨpʲci adj
poruszający, odbywający się z dużą prędkością rask kjapp

szybko ˈʃɨpkɔ adv
z dużą prędkością fort

szybkość ˈʃɨpkɔɕʨ̑ n
cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko fart
(fizyka, fizyczny) wartość skalarna charakteryzująca ruch i prędkość; fart

szyderczy adj
wyrażający kpinę, szyderstwo bitter

szyderstwo ʃɨˈdɛrstfɔ n
złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie hån

szydełko ʃɨˈdɛwkɔ n
(włókiennictwo) cienki pręcik wykonany z metalu, kości, drewna lub plastiku, z haczykowatym zakończeniem, służący do wytwarzania wyrobów tekstylnych heklenål

szydełkować ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑ v
(włókiennictwo) wytwarzać wyroby tekstylne szydełkiem, dziać hekle

szydło ˈʃɨdwɔ n
ostry kolec na trzonku; syl

szyja ˈʃɨja n
(anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem hals
(przestarzałe, przestarzały) węższa część butelki (zwykle (zdrobniale) szyjka) hals

szyjka macicy ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy; livmorhals

szympans ˈʃɨ̃mpãw̃s n
(zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska; sjimpanse

szyna ˈʃɨ̃na n
(informatyka, informatyczny) wewnętrzne połączenie elektroniczne, po którym transmitowane są dane buss
(technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach; skinne

szynka ˈʃɨ̃nka n
(kulinaria) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia skinke
(spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin; skinke

szynszyla ʃɨ̃w̃ˈʃɨla n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała; chinchilla

szynszyla mała ʃɨ̃w̃ˈʃɨla ˈmawa n
(zoologia, zoologiczny) Chinchilla lanigera, zwierzę z rodziny szynszylowatych; chinchilla

szyszka ˈʃɨʃka n
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych; kjegle

szyć ʃɨʨ̑ v
robić ubrania sy
łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici sy

szósty zmysł ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥ idiom
wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji sjette sans

sód sut n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11; natrium

sójka ˈsujka n
(ornitologia, ornitologiczny) średni ptak leśny; nøtteskrike

sól sul n
(kulinaria) (spożywczy) chlorek sodu salt
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce; salt

sól fizjologiczna ˈsul ˌfʲizʲjɔlɔˈɟiʧ̑na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) roztwór chlorku sodowego o stężeniu 0,9 % albo 0,6 %; saltløsning

sąd sɔ̃nt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem domstol
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skład sędziowski (także jednoosobowy) redd

sądzić ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
mieć o czymś jakieś zdanie regne som

sąg sɔ̃ŋk n
stos drewna o objętości 4 m³; akkord

sąsiad ˈsɔ̃w̃ɕat n
osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania nabo

sąsiadować ˌsɔ̃w̃ɕaˈdɔvaʨ̑ v
być położonym obok czegoś nabo

sąsiedni sɔ̃w̃ˈɕɛdʲɲi adj
leżący najbliżej attmed
położony niedaleko attmed
o terenie, państwie: bezpośrednio graniczący etterfølgende

sąsiedztwo sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ n
to, co znajduje się w pobliżu nabolag

sążeń ˈsɔ̃w̃ʒɛ̃ɲ n
(dawniej, dawny) (metrologia, metrologiczny) jednostka długości, używana do pocz. XX w., równa odległości między dłońmi rozpostartych ramiom mężczyzny, czyli około 1,7 m favn

sędzia ˈsɛ̃ɲʥ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie; dommer

sędzina sɛ̃ɲˈʥ̑ĩna n
(potocznie, potoczny) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie domar

sęk sɛ̃ŋk n
wrośnięta w pień drzewa część konaru, która po ścięciu stanowi wadę drewna; bekymringsrynker

sęp sɛ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi; gribb

słaby ˈswabɨ adj
mający niewielką wartość, nie najlepszej jakości svak
niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny svak
posiadający niewielką siłę fizyczną svak
uległy, nie posiadający silnej woli, psychiki svak

sława ˈswava n
(podniośle) opinia o kimś omdømme
wielki rozgłos berømmelse

sławny ˈswavnɨ adj
taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom berømt

słać swaʨ̑ v
wyprawiać, kierować kogoś dokądś, przekazywać coś komuś sende

słodki ˈswɔtʲci adj
mający smak cukru søt

słodko ˈswɔtkɔ adv
od: słodki søt

słodkowodny ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ adj
typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich ferskvann
zawierający wody słodkie ferskvann

słodycze swɔˈdɨʧ̑ɛ n
coś słodkiego ren

słoik ˈswɔ<sup>j</sup>ik n
szklany, najczęściej walcowaty pojemnik z zakrętką lub nakrywką służący do przechowywania substancji płynnych lub półpłynnych krukke

słoma ˈswɔ̃ma n
(rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna; halm

słomiany wdowiec swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛʦ̑ n
mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas gressenkemann

słonecznik swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik n
(botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin; solsikke
(potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny ((łacina) Helianthus annuus) – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna; solsikke

słoneczność n
wielka jasność pochodząca ze Słońca sol

słoneczny swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ adj
pełen słońca solrik

słonica swɔ̃ˈɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica słonia elefant

słonina swɔ̃ˈɲĩna n
(spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń; flesk

słonka ˈswɔ̃nka n
(ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny; rugde

słony ˈswɔ̃nɨ adj
mający smak soli bitter

słowa ˈswɔva n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu tekst

słowacki swɔˈvaʦ̑ʲci adj
związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków slovakisk

słoweński swɔˈvɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców slovensk

słowiański swɔˈvʲjä̃j̃sʲci adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian slavisk
związany ze Słowianami, słowiańszczyzną slavisk

słowik ˈswɔvʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek nattergal

słowik rdzawy ˈswɔvʲik ˈrʣ̑avɨ n
gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek występującego w południowo-zachodniej Polsce; sørnattergal

słownictwo swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów ordforråd

słownie adv
poprzez wypowiedź muntlig

słownik ˈswɔvʲɲik n
zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami; ordbok

słowny ˈswɔvnɨ adj
wyrażony za pomocą słów muntlig

słowo ˈswɔvɔ n
wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku; ord

słowo honoru ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru n
wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem æresord

słoń swɔ̃ɲ n
(zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą; elefant

słońce ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ n
Słońce widziane jako tarcza na niebie sol

słuch swux n
jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki; hørsel
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umiejętność rozróżniania wysokości dźwięków hørsel

słuchawka swuˈxafka n
element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie; heler

słuchać ˈswuxaʨ̑ v
odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu lytte
świadomie odbierać czyjąś mowę lytte

sługa ˈswuɡa n
(seksuologia, seksuologiczny) osoba podległa w układzie sadomasochistycznym seksualslave

słup swup n
wysoki, pionowy element konstrukcyjny; batteri

słupek ˈswupɛk n
(zdrobniale) od: słup aksje
element wzoru w szydełkowaniu spisepinne
prostokątny element wykresu -bar

słusznie ˈswuʃʲɲɛ adv
właściwie, zgodnie ze stanem faktycznym, trafnie høyre

słuszność n
zgodność z prawdą aksje

słuszny ˈswuʃnɨ adj
taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki egen

służba ˈswuʒba n
działanie dla jakiejś idei avgift

służba wojskowa n
(wojskowość, wojskowy) wykonywanie działań, obowiązków wojskowych verneplikt

służyć ˈswuʒɨʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) dobrze wpływać na kogoś lub na coś jatte
być czyimś sługą tjene
o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać tjene
pracować w wojsku tjene
dawać, ofiarować coś foreslå

służąca swuˈʒɔ̃nʦ̑a n
osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzenie; pike

słyszeć ˈswɨʃɛʨ̑ v
odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu høre

słód n
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie; malt

słój swuj n
duży słoik glass

ta ta pronoun
zaimek wskazujący, rodzaj żeński denne

tabaka taˈbaka n
sproszkowany tytoń zażywany przez nos; slukke

tabela taˈbɛla n
uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach tabell

tablet ˈtablɛt n
(informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę; nettbrett

tabletka taˈblɛtka n
mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie pille

tablica taˈblʲiʦ̑a n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) (matematyka, matematyczny) (chemia, chemiczny) zestawienie danych, wzorów (på)
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska) tavle
miejsce do umieszczania ogłoszeń, informacji borde

tablica rejestracyjna taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna n
tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu; nummerskilt

tabliczka taˈblʲiʧ̑ka n
mała tablica, płyta z określonym napisem (på)

tabliczka czekolady taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ n
prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu sjokoladekake

tabliczka mnożenia taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa n
(edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10; multiplikasjonstabell

taboret taˈbɔrɛt n
rodzaj krzesła bez oparcia krakk

taca ˈtaʦ̑a n
duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.; brett

tachykardia ˌtaxɨˈkardʲja n
(medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca takykardi

taczka ˈtaʧ̑ka n
mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach; trillebår

tadżycki taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami tadsjikisk språk

tadżycki taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci n
język urzędowy Tadżykistanu; tadsjikisk språk

tafta ˈtafta n
gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna taft

tag tak n
(informatyka, informatyczny) znacznik rozpoczynający i kończący tekst i zaznaczający jego odmienną funkcję lub cechy; sisten

tajemnica ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a n
wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta hemmelighet

tajemniczość ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest tajemnicze, zagadkowe, niejasne mysterium

tajemniczy ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ adj
zagadkowy i trudny do zrozumienia mystiskt

tajemny adj
skryty, owiany tajemnicą hemmelig

tajfun ˈtajfũn n
(meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej; tyfon

tajga ˈtajɡa n
borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji; taiga

tajlandzki tajˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Tajlandia thailandsk

tajny ˈtajnɨ adj
ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich hemmelig

tajski ˈtajsʲci n
język urzędowy Tajlandii; thai

tak tak particle
wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś ja jo

tak sobie ˈtak ˈsɔbʲjɛ adv
przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle passe

taki ˈtaci pronoun
…do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym desslike
…do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu desslike
…podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności desslike
…do wzmocnienia przymiotnika slik

taki sam ˈtaci ˈsãm adj
identyczny, o tych samych właściwościach, choć niekoniecznie ten sam endog

taki sobie ˈtaci ˈsɔbʲjɛ adj
średni, przeciętny; ani dobry, ani zły passe

taksówka taˈksufka n
samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą drosje

taksówkarz taˈksufkaʃ n
kierowca taksówki drosjesjåfør

takt takt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi; -bar

taktyka ˈtaktɨka n
(wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu; taktikk
sposób działania według wcześniej przemyślanego planu taktikk

tal tal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych; thallium

talar ˈtalar n
(jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata; daler

talent ˈtalɛ̃nt n
starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna; talent
ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku talent
osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie talent

talerz ˈtalɛʃ n
płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki; tallerken asjett

talia ˈtalʲja n
(anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder midje
(termin karciany) komplet kart do gry kortstokk

talizman taˈlʲizmãn n
przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi; talisman

tam tãm pronoun
…wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący der

tamburyn tãmˈburɨ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło; marin

tampon ˈtãmpɔ̃n n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) rodzaj opatrunku będący zwitkiem gazy, waty itp. używany do wprowadzania leków do jam ciała lub ran oraz jako materiał opatrunkowy; tampong
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji; tampong

tamten ˈtãmtɛ̃n pronoun
obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu) som

tamto pronoun
odnosi się do obiektów lub okoliczności postrzeganych jako dalsze w sensie umiejscowienia lub wystąpienia w czasie; (rodzaj nijaki) lp od tamten som

tancerz ˈtãnʦ̑ɛʃ n
(choreografia, choreograficzny) osoba, której zawód polega na tańczeniu danser

tandeta tãnˈdɛta n
rzecz źle wykonana, słabej jakości avfall

tangens ˈtãŋɡɛ̃w̃s n
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta; tangens

tani ˈtãɲi adj
mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych billig
niewiele wart billig
oferujący towary po niskich cenach billig

taniec ˈtãɲɛʦ̑ n
(choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób; dans

tanio ˈtãɲɔ adv
w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie billig

tantal ˈtãntal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73; tantal

tanzanit tãw̃ˈzãɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu tanzanitt

tapir ˈtapʲir n
(zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi; tapir

tapnąć v
(informatyka, informatyczny) dotknąć palcem (w odniesieniu do urządzeń dotykowych) tappekran

tarcza ˈtarʧ̑a n
obronna część uzbrojenia wytwarzana z drewna, kory, wikliny, skóry, metalu lub tworzyw sztucznych skjold
(geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych skjold

tarczyca n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii; skjoldbruskkjertel

targ tark n
kupno i sprzedaż towarów mająca miejsce w wydzielonym miejscu w określone dni tygodnia markeds-
miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży markeds-

targowisko n
(urbanistyka, urbanistyczny) (handel, handlowy) stałe miejsce targowe markeds-

tarnina tarʲˈɲĩna n
(botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach; slåpe
(kulinaria) owoc tarniny (1.1) o cierpkim smaku stosowany w ziołolecznictwie i używany na przetwory slåpe

tarta ˈtarta n
(kulinaria) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.); hore

tartak ˈtartak n
zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę. sagbruk

taryfa n
(potocznie, potoczny) taksówka hakke

tasza ˈtaʃa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych; rognkall

tata ˈtata n
(potocznie, potoczny) ojciec lub teść pappa

tatuaż taˈtu<sup>w</sup>aʃ n
trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele; tatovering

tatuować ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
wykonywać tatuaż tatovere

tatuś ˈtatuɕ n
(zdrobniale) tata pappa

taxi ˈtaksʲi n
(potocznie, potoczny) taksówka drosje

tańczyć ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
(choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec dans

taśma filmowa ˈtaɕma fʲilˈmɔva n
celuloidowy, perforowany, światłoczuły nośnik filmu, negatyw lub kopia pokazowa pozytywowa; film

tchawica txaˈvʲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc; luftrør

tchórz txuʃ n
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy feiging

tchórzliwy txuʒˈlʲivɨ adj
taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić feig

team n
(sport, sportowy) zwykle drużyna sportowa, niekiedy inny zespół spann

teatr ˈtɛatr̥ n
(przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której ludzie zachowują się w dziwny, niespotykany, niecodzienny sposób teater
budynek teatru (1.2); teater
dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu); teater
instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji teater

technet ˈtɛxnɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43; technetium

techniczny tɛçˈɲiʧ̑nɨ adj
odnoszący się do techniki, związany z techniką teknisk

technika ˈtɛçɲika n
dziedzina działalności, obejmująca wytwarzanie zjawisk i przedmiotów nie występujących naturalnie w przyrodzie; teknologi

technokracja ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy teknokrati

technokrata ˌtɛxnɔˈkrata n
zwolennik technokracji teknokrat

technologia ˌtɛxnɔˈlɔɟja n
dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania teknologi

teczka ˈtɛʧ̑ka n
okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp. trøye
prostokątna torba z uchwytem håndkle

teizm ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy; teisme

tekst tɛkst n
ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść tekst

tektura n
(technologia, technika, techniczny) gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie kartong

telefon tɛˈlɛfɔ̃n n
aparat umożliwiający prowadzenie rozmów; telefon

telefon komórkowy tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ n
(telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych; mobiltelefon

telefonować ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
rozmawiać z kimś przez telefon minst

teleskop tɛˈlɛskɔp n
(optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba; teleskop

telewizja ˌtɛlɛˈvʲizʲja n
metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość; fjernsyn

telewizor ˌtɛlɛˈvʲizɔr n
urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego; fjernsyn

tellur ˈtɛlːur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Te i liczbie atomowej 52; tellur

temat ˈtɛ̃mat n
główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła tema

tematyka n
ogół zagadnień problem

temperatura ˌtɛ̃mpɛraˈtura n
(fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał; temperatur
wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali temperatur

temperówka ˌtɛ̃mpɛˈrufka n
oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków; blyantspisser

templariusz tɛ̃mˈplarʲjuʃ n
(historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona; tempelherre

tempo ˈtɛ̃mpɔ n
prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej hyppighet

temu ˈtɛ̃mu particle
…używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu siden

ten tɛ̃n pronoun
…na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego dette

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi proverb
nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały den som ler sist, ler best

tendencja tɛ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja n
trend, moda tendens
skłonność do czegoś tendens

tenis ˈtɛ̃ɲis n
(sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika; tennis

tenis stołowy ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ n
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką; bordtennis

teocentryczny adj
związany z teocentryzmem, dotyczący teocentryzmu teosentrisk
charakterystyczny dla teocentryzmu teosentrisk

teofania ˌtɛɔˈfãɲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku; teofani

teolog n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii teolog

teologia ˌtɛɔˈlɔɟja n
(potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1) teologi
(teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów); teologi

teoretyczny ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ adj
mało prawdopodobny teoretisk
niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii teoretisk

teoretyk n
naukowiec zajmujący się nauką teoretyczną teoretiker

teoria tɛˈɔrʲja n
system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu; teori

teozoficzny ˌtɛɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z teozofią teosofisk

terapeuta ˌtɛraˈpɛwta n
(medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii; terapeut

teraz ˈtɛras adv
w tej chwili, obecnie nå

teraźniejszość n
czas obecny; to, co dzieje się teraz nåtid

teraźniejszy ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ adj
(gramatyka) dotyczący czasu teraźniejszego til stede
odbywający się teraz til stede

terb tɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65; terbium

teren ˈtɛrɛ̃n n
pewien określony obszar ziemi område

termiczny adj
mający związek z ciepłem brunst

termin ˈtɛrmʲĩn n
czas przeznaczony na wykonanie czegoś vilkår
wyrażenie lub wyraz o specyficznym znaczeniu vilkår

terminologia ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja n
zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości terminologi

termit ˈtɛrmʲit n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych; termitt

termodynamika ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika n
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych; termodynamikk

termometr tɛrˈmɔ̃mɛtr̥ n
przyrząd do pomiaru temperatury; termometer

terrorysta ˌtɛrːɔˈrɨsta n
człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący terrorist

terroryzm tɛrˈːɔrɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw; terrorisme

testament tɛˈstãmɛ̃nt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem; testamente

testosteron n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych; testosteron

tetum ˈtɛtũm n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego; tetum

teza n
twierdzenie dla którego przedstawia się uzasadnienie tese

tezaurus tɛˈzawrus n
(literacko) dzieło, które obejmuje całość określonej wiedzy, dorobku intelektualnego begrepsklasseordbok

teściowa tɛɕˈʨ̑ɔva n
matka żony lub męża svigermor

teść tɛɕʨ̑ n
ojciec żony lub męża svigerfar

tg ˈtãŋɡɛ̃w̃s symbol
= (matematyka, matematyczny) tangens brune

thatcheryzm taˈʧ̑ɛrɨsm̥ n
(ekonomia, ekonomiczny) liberalna polityka gospodarcza prowadzona przez Margaret Thatcher, premiera Wielkiej Brytanii w latach 1979-1990, cechująca się m.in. ograniczaniem roli państwa i związków zawodowych w gospodarce; thatcherisme

tiamina tʲjãˈmʲĩna n
(biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B; tiamin

tiul n
(włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa; tyll

tkanina tkãˈɲĩna n
(włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek; stoff

tkać tkaʨ̑ v
sporządzać tkaninę veve

tkwić v
zostawać nadal w tym samym miejscu, przedtem tam wpadłszy, przybywszy czy będąc wetkniętym klinke
mieć początek w czymś, być istotą czego leie

tlen tlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8; oksygen surstoff

tlenek ˈtlɛ̃nɛk n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego; oksid

tlenek węgla ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych; karbonmonoksid

to tɔ conjunction
…oznaczający wynikanie lub przyzwolenie enn

to tɔ particle
…podkreślająca ekspresywność wypowiedzi enn

to tɔ pronoun
…wskazujący, rodzaj nijaki det
…występujący w funkcji podmiotu det

toaleta ˌtɔaˈlɛta n
ubikacja w miejscu publicznym pynting

toast ˈtɔast n
(książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu bolle

toczyć ˈtɔʧ̑ɨʨ̑ v
czynić coś, prowadzić feide
formować jakąś masę w kulkę knipse
przesuwać obracając po ziemi knipse
nadawać czemuś kształt, obrabiając to na tokarce bli
nadawać kształt wyrobom ceramicznym na kole garncarskim bli
pobierać płyn i wypuszczać go tappekran
dziać się Løpe
o cieczy: płynąć, zwykle w dużych ilościach flo
o pojeździe kołowym: powoli się poruszać (celowo) skrangle
przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie) knipse

tofu ˈtɔfu n
(spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich; tofu

tojad ˈtɔjat n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych; hjelm

tokowisko n
(łowiectwo, łowiecki) (ornitologia, ornitologiczny) miejsce zbiorowych toków ptasich spill

toksykologia ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi; toksikologi

tolerancja ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja n
czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne; toleranse

tolerować ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑ v
odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk tåle

tom tɔ̃m n
oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.) bind

tomisko tɔ̃ˈmʲiskɔ n
gruby, obszerny tom bakhun

tomiszcze n
duży, gruby tom; ciężka, kilkusetstronicowa książka bakhun

ton tɔ̃n n
(książkowy) charakter wypowiedzi tone
dźwięk odpowiadający określonej częstotliwości drgań akustycznych; tone
charakter brzmienia dźwięku tone
jednostka odległości na skali dźwieku bek

tona ˈtɔ̃na n
jednostka masy równa 1000 kilogramów tonn

tonacja tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa lub molowa, na której materiale dźwiękowym oparty jest utwór muzyczny nøkkel

tonik ˈtɔ̃ɲik n
(kulinaria) (spożywczy) bezbarwny napój gazowany z dodatkiem chininy, o gorzkawym smaku tonic

tonąć ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać synke
zanurzać się pod wodę, znikając w niej synke
tracić życie w wodzie, topić się drukne

topaz ˈtɔpas n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; topas

topazowy adj
koloru topazu topas

topić v
sprawiać, że coś przemieszcza się pod powierzchnię cieczy albo w głąb ciała kast
przemieniać ciało stałe w ciecz poprzez podgrzewanie smelte
tracić życie w płynie lub czymś grząskim drukne
przybierać postać płynną smelte

topnienie tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
proces przechodzenia ciała ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury sammensmelting

topnieć ˈtɔpʲɲɛ̇ʨ̑ v
przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury smelte

topografia ˌtɔpɔˈɡrafʲja n
dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map; topografi

topór ˈtɔpur n
narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń; øks

tor tɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90; thorium
konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się; spor

torba ˈtɔrba n
worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy osobistych veske
worek, opakowanie do przechowywania rzeczy veske

torebka tɔˈrɛpka n
(botanika, botaniczny) pękający owoc suchy podzielony w środku na komory kapsel
mała torba pose
mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni pose

torf tɔrf n
(geologia, geologiczny) skała osadowa występująca w postaci brunatnej lub czarnej masy, wykorzystywana jako składnik nawozów oraz jako paliwo stałe; torv

torfowisko wysokie ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ vɨˈsɔcɛ n
(geografia, geograficzny) teren podmokły porośnięty mchami, torfowcami itp., zasilany głównie przez opady, o odczynie kwaśnym; nedbørsmyr

tornado tɔrˈnadɔ n
(meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna; tornado

tornister tɔrʲˈɲistɛr n
(szkolnictwo, szkolny) rodzaj usztywnianego plecaka noszonego przez uczniów klas młodszych ransel

tort tɔrt n
(kulinaria) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem; kake

tortura tɔrˈtura n
świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje; tortur

torturować ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑ v
zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji torturere

tory ˈtɔrɨ n
tor kolejowy poza stacją; konstrukcja zbudowana z szyn, podkładów itd. dla ruchu pojazdów szynowych løype

tost tɔst n
(spożywczy) (kulinaria) rodzaj opiekanego pieczywa; ristet brød

toster ˈtɔstɛr n
urządzenie do pieczenia tostów brødrister

toteż ˈtɔtɛʃ conjunction
(książkowy) …przyłączający wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim altså

towar ˈtɔvar n
coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej; vare

towarzyski ˌtɔvaˈʒɨsʲci adj
dobrze czujący się w obecności innych osób sosial

towarzystwo ˌtɔvaˈʒɨstfɔ n
obecność przy kimś selskap
organizacja, grupa osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach forening

towarzysz tɔˈvaʒɨʃ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii, organizacji robotniczej venn

towarzysz broni n
ten, kto wspólnie z kimś walczył, brał udział w tej samej wojnie våpenbror

towarzysz życia tɔˈvaʒɨʒ ˈːɨʨ̑a n
partner życiowy samboer

tożsamość tɔʃˈsãmɔɕʨ̑ n
identyczność, brak różnic identitet

tracić ˈtraʨ̑iʨ̑ v
przestawać posiadać jakąś rzecz miste

tradycja traˈdɨʦ̑ʲja n
przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów; tradisjon

tradycyjnie ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ adv
zgodnie z tradycją tradisjonelt

tradycyjny ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ adj
wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją tradisjonell

trafić ˈtrafʲiʨ̑ v
(potocznie, potoczny) przypadkiem spotkać kogoś lub coś kjøre på en
(potocznie, potoczny) przypadkiem zjawić się w jakimś szczególnym momencie ankomme
o człowieku: uderzyć czymś w jakiś cel anslag
o pocisku, nożu, ręce, piłce, itp.: uderzyć w cel anslag
znaleźć drogę i dotrzeć gdzieś bli
(potocznie, potoczny) zdarzyć się niespodziewanie foregå

trafny adj
o najlepszym efekcie lub dopasowaniu, najbardziej oddający rzeczywistość fyndig

tragedia traˈɡɛdʲja n
dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi; klęska bohatera jest zawsze nieuchronna; tragedie
ogromne nieszczęście tragedie

tragikomedia ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii; tragikomedie

trakt trakt n
(książkowy) droga, szlak veg

traktat ˈtraktat n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp. traktat

traktować trakˈtɔvaʨ̑ v
działać czymś na kogoś lub coś påspandere
odnosić się do kogoś lub czegoś w określony sposób påspandere

tramwaj ˈtrãw̃vaj n
pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów; sporvogn trikk

transformacja ˌtrãw̃sfɔrˈmaʦ̑ʲja n
przemiana, przekształcanie czegoś overgang

transliteracja ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka; transliterasjon

transmisja trãw̃sˈmʲisʲja n
(technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów (obrazów, dźwięków) za pomocą fal elektromagnetycznych girkasse

transport ˈtrãw̃spɔrt n
ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji; transport

transportować v
przewozić coś lub kogoś z jednego miejsca na drugie przy pomocy środków transportu transportere

transportowy adj
dotyczący transportu føre

transseksualista ˌtrãw̃sːɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista n
ktoś żyjący lub pragnący żyć, jako osoba płci przeciwnej transperson

transseksualny adj
związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu transperson

transsubstancjacja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii; transsubstansiasjon

tranzycja trãw̃ˈzɨʦ̑ʲja n
zmiana prawidłowych nukleotydów w DNA na inne w ramach jednej grupy zasad azotowych overgang

tranzystor trãw̃ˈzɨstɔr n
(elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych; transistor
(potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy transistor

trasa ˈtrasa n
określona droga wyznaczona do przejechania rute
szlak, droga, arteria rute

trasować traˈsɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) stanowić połączenie różnych sieci komputerowych i wyznaczać trasę przepływu pakietów w nich rute

traszka ˈtraʃka n
(zoologia, zoologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz; havmann

tratować traˈtɔvaʨ̑ v
niszczyć lub uszkadzać coś przez przebiegnięcie po czymś motvirke

trawa ˈtrava n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach; gress

trawnik ˈtravʲɲik n
poletko trawy o charakterze ozdobnym; plen

trefl trɛfl̥ n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru kløver

tren trɛ̃n n
(książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego; mosjonere
(literacko) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć; klagesang

trener ˈtrɛ̃nɛr n
(sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin; trener

trenować v
(sport, sportowy) kierować rozwojem sprawności fizycznej sportowca mosjonere
(sport, sportowy) ćwiczyć celem poprawienia swojej sprawności w danej dyscyplinie mosjonere
podnosić czyjeś umiejętności mosjonere

treść trɛɕʨ̑ n
to, co jest zawarte (wyrażane) przez jakiś środek przekazu – mowę, pismo lub jakąkolwiek inną formę sztuki formue

tri trʲi n
(chemia, chemiczny) handlowa nazwa trichloroetenu trikloretylen

trias trʲjas n
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych; Trias

trichotillomania n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów; trikotillomani

tricykl ˈtrʲiʦ̑ɨkl̥ n
(historia, historyczny, historycznie) rower z trzema kołami wynaleziony w 2. połowie XIX w.; trehjulssykkel

trik trʲik n
sztuczka zastosowana w celu osiągnięcia jakiegoś szczególnego efektu horekunde

trimaran trʲĩˈmarãn n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach; trimaran

trochę ˈtrɔxɛ indefiniteCardinalNumeral
w niewielkim stopniu, niewiele en del

trociny trɔˈʨ̑ĩnɨ n
drobne odpady po obróbce drewna; sagmugg

trockista trɔʦ̑ʲˈcista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik trockizmu trave

trockizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm; trotskisme

trolejbus trɔˈlɛjbus n
drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej; trolleybuss

troll trɔl n
(mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi troll

tron trɔ̃n n
fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych; trone

tropiciel n
(przenośnie, przenośnia) szpicel stalker
(łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę Speiderbevegelsen

troska ˈtrɔska n
chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro nennsomhet

troskliwy trɔsˈklʲivɨ adj
wyrażający troskę, zmartwienie, niepokój omsorgsfull

truchło ˈtruxwɔ n
(książkowy) to, co ulega bądź ulegnie rozkładowi; martwe ciało kadaver

trucizna truˈʨ̑izna n
substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć; gift

trudno ˈtrudnɔ adv
z koniecznością włożenia dużego wysiłku, uciążliwie, opornie alvorlig

trudność ˈtrudnɔɕʨ̑ n
coś, co jest trudne styr
przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu styr
właściwość rzeczy trudnych styr

trudny ˈtrudnɨ adj
taki, którego wykonanie wymaga wysiłku vanskelig
niełatwy do zrozumienia vanskelig

trufla ˈtrufla n
(kynologia, kynologiczny) nieowłosiona końcówka nosa u psa trøffel
(mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki trøffel

truizm ˈtru<sup>j</sup>ism̥ n
wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego sannhet

trujący truˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć giftig

trumna ˈtrũmna n
zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby, kiste

trunek ˈtrũnɛk n
(książkowy) napój alkoholowy brennevin

trup trup n
ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia lik

trupia czaszka ˈtrupʲja ˈʧ̑aʃka n
schematyczny rysunek ludzkiej czaszki, często nad skrzyżowanymi piszczelami będący symbolem śmierci dødninghode

truskawka truˈskafka n
(botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej; jordbærplante
(kulinaria) owoc truskawki (1.1) jordbærplante

truskawkowy ˌtruskafˈkɔvɨ adj
przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek jordbærfarge

truteń ˈtrutɛ̃ɲ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej; drone
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna, który nie pracuje, a żyje cudzym kosztem drone

trutka ˈtrutka n
(potocznie, potoczny) pokarm zawierający substancję trującą, wykładany w celu pozbycia się szkodników gift

trutowy truˈtɔvɨ adj
(pszczelarstwo, pszczelarski) dotyczący trutnia, samca pszczoły miodnej drone

truć v
powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny gift
(potocznie, potoczny) powodować niepokój, przygnębienie gift
(pogardliwie) mówić rozwlekle, natrętnie prosić bable
(potocznie, potoczny) ulegać złym przemyśleniom uroe

trwale adv
niezmiennie, permanentnie for alltid

trwać tr̥faʨ̑ v
istnieć lub odbywać się przez jakiś czas nyest
pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji nyest

trwała ˈtr̥fawa n
(potocznie, potoczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) trwała ondulacja permanent

trwoga ˈtr̥fɔɡa n
intensywny strach, przerażenie frykt
lęk, obawa przed czymś, co ma się wydarzyć angst

tryb trɨp n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) molowa lub durowa wersja akordu, tonacji, lub gamy mote
procedura lub ustalony wariant jej wykonania mote

tryb przypuszczający ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie; kondisjonalis

tryb łączący ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ n
(gramatyka) jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość; konjunktiv

tryk trɨk n
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu saubukk

tryktrak ˈtrɨktrak n
rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy; backgammon

trylogia n
cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów trilogi

trymestr ˈtrɨ̃mɛstr̥ n
(urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach trimester

tryskać ˈtrɨskaʨ̑ v
wydobywać się nagle, wyrzucać gwałtownie leke

trzaskać v
uderzać mocno, wywołując trzask anslag

trzcina ˈṭʃʲʨ̑ĩna n
roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach; siv

trzcina cukrowa n
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski; sukkerrør

trzecia wojna światowa ˈṭʃɛʨ̑a ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
(historia, historyczny, historycznie) hipotetyczny ogólnoświatowy konflikt zbrojny; tredje verdenskrig

trzepaczka ṭʃɛˈpaʧ̑ka n
narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany; visp

trzepot n
szybki ruch skrzydeł ptaków z towarzyszącym mu szumem lub furkotem flakse

trzeć ṭʃɛʨ̑ v
(kulinaria) rozdrabniać na cząstki lub rozgniatać na jednolitą masę raspe

trzeźwy ˈṭʃɛʑvɨ adj
kierujący się rozumem, rozsądkiem edru
niepijany edru

trzmiel ṭʃmʲjɛl n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi; humle

trzmielojad ṭʃmʲjɛˈlɔjat n
(ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami; vepsevåk

trznadel zwyczajny ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych; gulspurv

trzoda ˈṭʃɔda n
gromada zwierząt hodowlanych flokke

trzon ṭʃɔ̃n n
najważniejszy, główny element jakiegoś przedmiotu kjerne
układ ścian w budynku zapewniający jego stateczność ogólną kjerne

trzonek ˈṭʃɔ̃nɛk n
uchwyt, rękojeść jakiegoś narzędzia klare

trzos ṭʃɔs n
(dawniej, dawny) pas z kieszeniami na pieniądze pengepung

trzustka ˈṭʃustka n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej; bukspyttkjertel

trzymać ˈṭʃɨ̃maʨ̑ v
chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać holde

trzymać język za zębami ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi v
(przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach holde tann for tunge

trzymać kciuki ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci v
życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce krysse fingrene

trząść v
(potocznie, potoczny) wywoływać silne emocje riste
wykonywać ruchy drgania, szarpania riste

trzęsawisko n
podmokły i grząski teren, zwykle porośnięty szuwarami myr

trzęsienie ziemi ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi n
(geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego; jordskjelv

trójdźwięk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) akord złożony z trzech dźwięków, które mogą zostać uporządkowane w układ dwóch nałożonych tercji; triade

trójkąt ˈtrujkɔ̃nt n
(matematyka, matematyczny) wielokąt posiadający trzy boki trekant

trójskok ˈtrujskɔk n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż; tresteg

trójząb ˈtrujzɔ̃mp n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem; trefork

trąba ˈtrɔ̃mba n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia tuba
(zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia); snabel

trąbka ˈtrɔ̃mpka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem; trompet

trącać ˈtrɔ̃nʦ̑aʨ̑ v
szturchać, lekko uderzać slå

trąd trɔ̃nt n
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego; spedalskhet

trądzik ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik n
(medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok akne

tu tu pronoun
…miejsce, w którym znajduje się mówiący her

tu leży pies pogrzebany ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ proverb
wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu her ligger hunden begravet

tukan ˈtukãn n
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów; tukan

tul tul n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69; thulium

tuleja tuˈlɛja n
(technologia, technika, techniczny) element mechanizmów i maszyn w kształcie wydłużonego pierścienia lub wydrążonego walca belg

tulipan tuˈlʲipãn n
(botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami; tulipan

tundra ˈtũndra n
(geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej; tundra

tunel ˈtũnɛl n
(informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie; tunell
budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.; tunell

tunezyjski ˌtũnɛˈzɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Tunezja tunisisk

turban ˈturbãn n
męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych; turban

turecki tuˈrɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp. tyrkisk

turkawka turˈkafka n
(ornitologia, ornitologiczny) (Streptopelia turtur) średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia; turteldue

turkmeński turkˈmɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Turkmenistan turkmensk

turkmeński turkˈmɛ̃j̃sʲci n
język urzędowy Turkmenistanu; turkmensk

turkus ˈturkus n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej; turkis
barwa, zielony odcień cyjanu; turkis

turkusowy ˌturkuˈsɔvɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem turkis
(książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu turkis

turniej n
(sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe; turnering

turysta tuˈrɨsta n
osoba uprawiająca turystykę turist

turystyka tuˈrɨstɨka n
wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych; turisme

tuwiński n
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy sojotisk

tuzin ˈtuʑĩn n
12 sztuk dusin

tułów ˈtuwuf n
(zoologia, zoologiczny) odcinek ciała u owadów i skorupiaków (zwykle pomiędzy głową a odwłokiem) løp

tuńczyk ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie; tunfisk

tuż tuʃ adv
prawie, blisko nesten

twardy ˈtfardɨ adj
ciężki, trudny hard
nie miękki, nieuginający się pod naciskiem hard
o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom hård

twardziel ˈtfarʲʥ̑ɛl n
(potocznie, potoczny) ktoś niezłomny, odporny na trudy drage
(leśnictwo) wewnętrzna, fizjologicznie nieczynna strefa w pniu drzewa kjerneved

twarz tfaʃ n
przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy ansikt

twaróg ˈtfaruk n
(spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego hytteost

twierdzenie tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś påstand

twierdzić ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑ v
zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie) bevare

tworzenie tfɔˈʒɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: tworzyć formasjon

tworzywo sztuczne n
(technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) materiał łatwy w przetwórstwie, zbudowany z polimerów nie występujących w naturze, a wytworzonych przez człowieka plastikk

tworzyć ˈtfɔʒɨʨ̑ v
budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych) skape

twój tfuj pronoun
2 os. lp di

twórczy ˈtfurʧ̑ɨ adj
taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia kreativ

ty tɨ personalPronoun
(gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej du

tybetański ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków tibetansk

tyczka n
(zdrobniale) od: tyka aborr

tydzień ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ n
każdy okres siedmiu dni uke
okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie; uke veke

tygiel ˈtɨɟɛl n
(przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym zachodzi wiele zmian społecznych, w którym mieszają się narodowości, wyznania itd. smeltedigel

tygodniowo ˌtɨɡɔdʲˈɲɔvɔ adv
w ciągu tygodnia; dotyczy ilości czegoś ukentlig

tygodniowy adj
odnoszący się do tygodnia; funkcjonujący, trwający, istniejący przez tydzień ukentlig
zdarzający się, ukazujący się co tydzień; przypadający raz na tydzień ukentlig

tygrys ˈtɨɡrɨs n
(zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści; tiger

tygrysica ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica tygrysa tigerhunn

tyka ˈtɨka n
(przenośnie, przenośnia) wysoka i szczupła osoba aborr
żerdź, np. ustawiana jako podpora dla roślin aborr

tykać ˈtɨkaʨ̑ v
o zegarze: wydawać krótki odgłos przy przesunięciu wskazówki flått

tylko ˈtɨlkɔ particle
oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie bare

tylny ˈtɨlnɨ adj
znajdujący się z tyłu czegoś back

tymczasem tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m adv
w tym samym czasie, o którym była mowa imens

tymianek tɨ̃ˈmʲjãnɛk n
(botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa; timian

tympanon tɨ̃mˈpãnɔ̃n n
(architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu; gavl

tynk n
(budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp. murpuss
(przenośnie, przenośnia) (ironicznie) zbyt gruby, przesadny makijaż murpuss

typ tɨp n
(potocznie, potoczny) podejrzany mężczyzna karakter
rodzaj, wzorzec slag

typografia ˌtɨpɔˈɡrafʲja n
technika druku wypukłego, drukarstwo; typografi

typowy tɨˈpɔvɨ adj
często spotykany typisk

tyrania n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze tyranni

tyrać ˈtɨraʨ̑ v
(potocznie, potoczny) ciężko pracować sveitte

tysiąc ˈtɨɕɔ̃nʦ̑ n
lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo tusen

tysiąclecie ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ n
tysiąc lat millennium

tytan ˈtɨtãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22; titan

tytoniowy ˌtɨtɔ̃ˈɲɔvɨ adj
dotyczący tytoniu (rośliny) tobakk
dotyczący tytoniu (używki) tobakk

tytoń ˈtɨtɔ̃ɲ n
suszone liście tej rośliny (1.1); tobakk
(botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę; tobakk

tytuł ˈtɨtuw n
napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów; overskrift
zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja overskrift

tył tɨw n
część czegoś najdalej od przodu bakside

tyłek ˈtɨwɛk n
(potocznie, potoczny) pośladki bak

tęcza ˈtɛ̃n͇ʧ̑a n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła; regnbue

tęczówka tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka n
(anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę; regnbuehinne

tępak ˈtɛ̃mpak n
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna dumrian

tępić ˈtɛ̃mpʲiʨ̑ v
czynić tępym dum

tępy ˈtɛ̃mpɨ adj
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny dum
nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę dum

tęsknić ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑ v
odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię savne

tęsknota tɛ̃w̃sˈknɔta n
uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś hjemlengsel

tęskny ˈtɛ̃w̃sknɨ adj
pełen tęsknoty, nostalgii lengselsfull

tężeć ˈtɛ̃w̃ʒɛʨ̑ v
zmieniać stan skupienia z ciekłego na stały koagulere

tło twɔ n
dalszy widok np. obrazu, dalszy plan bakgrunn
okoliczności, sytuacja, w której rozgrywają się jakieś wydarzenia bakgrunn

tłok twɔk n
(technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię; stempel

tłum twũm n
duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu flokk

tłumacz ˈtwũmaʧ̑ n
osoba dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej tolk
osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny; tolk

tłumaczenie ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku oversettelse
(rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – przekładanie na inny język oversettelse

tłumaczyć twũˈmaʧ̑ɨʨ̑ v
wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy oversette

tłumik n
(technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału; lyddemper

tłusty ˈtwustɨ adj
(pejoratywnie, pejoratywny) o człowieku: gruby feit
pokryty tłuszczem albo będący w dotyku jak tłuszcz feit
zawierający dużo tłuszczu feit

tłuszcz twuʃʧ̑ n
(spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym; fett

tłuszczowy twuʃˈʧ̑ɔvɨ adj
(przymiotnik) od tłuszcz feit

u u preposition
…bycie częścią całości -s
…przynależność -s
…osobę związaną ze sprawą på
…umiejscowienie w bliskości på

ubezpieczenie ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne forsikring

ubiegły uˈbʲjɛɡwɨ adj
zeszły, miniony, poprzedni, ostatni nyest

ubierać uˈbʲjɛraʨ̑ v
zakładać, wkładać ubranie lub obuwie kle

ubijać v
(kulinaria) zmieniać produkty płynne na gęstą masę poprzez energiczne mieszanie piske
(potocznie, potoczny) powodować czyjąś śmierć drepe
bijąc w coś, powodować mocniejsze powiązanie cząstek tego, zwiększać gładkość i twardość czego gå videre til neste nivå

ubikacja kucana ˌubʲiˈkaʦ̑ʲja kuˈʦ̑ãna n
rodzaj ubikacji, w której brak muszli i wymagającej korzystania w pozycji kucznej; huk

ubiór ˈubʲjur n
elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie antrekk

uboczny adj
mający drugorzędne znaczenie perifer
powstający przy okazji jakiegoś działania lag

ubogi uˈbɔɟi adj
nieobfitujący w coś knapp
posiadający mało dóbr materialnych fattig

ubranie uˈbrãɲɛ n
wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała klær

ubój n
zabijanie zdrowych zwierząt hodowlanych dla mięsa massakrere

ubóstwiać uˈbustfʲjäʨ̑ v
czcić, wielbić, uwielbiać, otaczać kogoś (lub coś) zachwytem tilbe

ubóstwo uˈbustfɔ n
brak środków materialnych fattigdom

ucho ˈuxɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd słuchu; øre
małżowina uszna øre

uchodzić uˈxɔʥ̑iʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) uciekać unngå

uchodźca uˈxɔʨ̑ʦ̑a n
osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe; flyktning

uchwała uˈxfawa n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt woli kolegialnego organu państwowego, samorządu lub organizacji, podejmowany z reguły na posiedzeniu tego gremium, po przeprowadzeniu głosowania; vedtak

uchwyt ˈuxfɨt n
część przedmiotu służąca do chwytania go ręką klare
uchwycenie begripe

ucieczka uˈʨ̑ɛʧ̑ka n
szybkie uciekanie skądś lub przed czymś flukt

uciekać uˈʨ̑ɛkaʨ̑ v
pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie) stikke av

ucinać v
oddzielać coś od całości, tnąc to kutt

ucisk n
odczuwanie uciskania przez coś trykk
oddziaływanie pewną siłą na coś trykk

uciążliwy ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ adj
męczący, dokuczliwy ubekvem
taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku byrdefull

uczciwie uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ adv
w sposób uczciwy, dobry, czysty rettferdig

uczciwy uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ adj
(o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym) ærlig

uczelnia uˈʧ̑ɛlʲɲa n
szkoła wyższa akademi

uczelniany adj
związany z uczelnią, odnoszący się do uczelni akademiker

uczestniczyć ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑ v
brać udział delta

uczeń ˈuʧ̑ɛ̃ɲ n
ten, kto się uczy, pobiera naukę elev

uczta ˈuʧ̑ta n
duże, wystawne przyjęcie etegilde

uczucie uˈʧ̑uʨ̑ɛ n
miłość, przyjaźń kjærlighet
stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu følsom

uczulenie n
(medycyna, medyczny) nadmierna wrażliwość organizmu na pewne czynniki, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej po zetknięciu się z alergenem allergi

uczynek uˈʧ̑ɨ̃nɛk n
zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób gjerning

uczyć ˈuʧ̑ɨʨ̑ v
przekazywać komuś wiedzę lære undervise

uczęszczać uˈʧ̑ɛ̃w̃ʃʧ̑aʨ̑ v
bywać gdzieś często (lub regularnie); brać udział w czymś besøke

udar ˈudar n
(medycyna, medyczny) porażenie tak

udawać uˈdavaʨ̑ v
postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego anbringe

udeptywać ˌudɛpˈtɨvaʨ̑ v
chodząc, naciskać na coś mose

uderzenie ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ n
(przenośnie, przenośnia) gwałtowne nasilenie się jakiegoś zjawiska atmosferycznego (mrozu, wiatru itp.) dytt
zderzenie się jakichś przedmiotów lub zetknięcie czegoś upadającego z jakąś powierzchnią; także: odgłos takiego zderzenia dytt
(rzeczownik odczasownikowy) od: uderzyć slag
(wojskowość, wojskowy) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela slag
cios zadany ręką lub przedmiotem slag

uderzyć uˈdɛʒɨʨ̑ v
zadać komuś cios slå

udo ˈudɔ n
(anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem; lår

udowadniać v
wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody bevise

udręka n
to, co kogoś dręczy i powoduje cierpienie kval

udział ˈuʥ̑aw n
(ekonomia, ekonomiczny) wkład kapitału do przedsięwzięcia finansowego, dokonany przez jego uczestnika aksje
dokument potwierdzający udział (1.2) aksje
przypadająca część własności po podziale dra

udziałowiec n
(ekonomia, ekonomiczny) osoba z udziałem w przedsięwzięciu finansowym aksjeeier

udziec ˈuʥ̑ɛʦ̑ n
(kulinaria) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia etappe

udzielać uˈʥ̑ɛlaʨ̑ v
pożyczać, dostarczać, użyczać czegoś gi etter

ufać ˈufaʨ̑ v
mieć przekonanie, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego ha tillit til

ufny ˈufnɨ adj
mający lub wyrażający zaufanie optimistisk

uformować ˌufɔrˈmɔvaʨ̑ v
powołać do istnienia skape

ugandyjski ˌuɡãnˈdɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Uganda ugandisk

ugoda uˈɡɔda n
porozumienie, które kończy spór avtale

ugrupowanie ˌuɡrupɔˈvãɲɛ n
grupa ludzi o podobnych przekonaniach i/lub ze wspólnym celem formasjon

ugryźć ˈuɡrɨɕʨ̑ v
użądlić bite
zacisnąć na czymś zęby, wbić je w coś zaciskając bite

ugryźć się w język ˈuɡrɨɕʨ̑‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk v
(przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś hvis du ikke har noe hyggelig å si, si ingen ting

ujawniać v
podawać do wiadomości gi etter
pokazywać coś, co dotąd było niejawne avsløre

ujemny uˈjɛ̃mnɨ adj
(matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) mniejszy od zera negativ

ujgurski ujˈɡursʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach uigurisk

ujmować v
chwytać ręką lub narzędziem begripe

ujęcie uˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
fragment filmu nakręcony bez wyłączania kamery hagl
miejsce pobierania wody spod ziemi, gazu składowiskowego, ropy itp. inntak

ujście ˈujɕʨ̑ɛ n
miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu munn

ukamienować ˌukãmʲjɛ̃ˈnɔvaʨ̑ v
zabić kogoś poprzez ukamienowanie – obrzucając go kamieniami edelstein

ukierunkowywać ˌucɛrũŋkɔˈvɨvaʨ̑ v
nadawać kierunek czemuś, precyzować, określać zakres direkt

ukleja ukˈlɛja n
(ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych; laue

ukochany ˌukɔˈxãnɨ n
osoba, którą ktoś kocha elskling

ukojenie ˌukɔˈjɛ̇̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ukoić lette

ukończyć uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
sprawić, że coś zostaje zrobione w całości finish

ukraiński ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci adj
odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców ukrainsk

ukrywać uˈkrɨvaʨ̑ v
nie podawać wszystkich informacji, przemilczać coś o ważnego gjemme
schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim skjule

ukrzyżowanie ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ n
zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża korsfestelse

układ ˈukwat n
porozumienie avtale
zbiór elementów powiązanych ze sobą w jakiś sposób; sette sammen

układ nerwowy n
(anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu; nervesystem

układ okresowy ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ n
zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości; Periodesystemet

układ okresowy pierwiastków ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf n
(chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej; periodesystemet

układ planetarny ˈukwat ˌplãnɛˈtarnɨ n
(astronomia, astronomiczny) zbiór planet i innych ciał niebieskich krążących wokół wspólnego centrum masy; solsystem

układ przeciwpoślizgowy ˈukwat ˌpʃɛʨ̑ifpɔɕlʲizˈɡɔvɨ n
(motoryzacja) układ stosowany w pojazdach mechanicznych w celu uniknięcia blokowania kół w trakcie hamowania; automatisk antiblokkerings-system

układać ukˈwadaʨ̑ v
tworzyć całość z określonych elementów dekke
negocjować drøfte

ul ul n
(pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli; bikube

ulegać uˈlɛɡaʨ̑ v
nie być w stanie czemuś się oprzeć multiplisere

uległy adj
poddający się czyjejś woli, pozwalający sobą kierować formbar

ulepszać uˈlɛpʃaʨ̑ v
udoskonalać coś, poprawiać, czynić lepszym forbedre

ulepszenie ˌulɛˈpʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ulepszyć forbedre

ulewa uˈlɛva n
(przenośnie, przenośnia) mnóstwo czegoś skur
deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody skur

ulga ˈulɡa n
(ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat reduksjon
poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu relieff

ulica uˈlʲiʦ̑a n
droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście; gate

uliczka uˈlʲiʧ̑ka n
krótka lub wąska ulica allé

ulicznica ˌulʲiʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
(przestarzałe, przestarzały) prostytutka ludder

uliczny uˈlʲiʧ̑nɨ adj
dotyczący ulicy, związany z ulicą gate
odbywający się na ulicy gate

ulotka uˈlɔtka n
niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny flygeblad

ulotny uˈlɔtnɨ adj
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) szybko się kończący, przemijający, niemożliwy do zachowania, krótkotrwały diffus

ultradźwięk n
(fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz) ; ultralyd

ultrafioletowy ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ adj
(fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem ultrafiolett

ulubieniec n
ktoś, kto jest bardzo lubiany i wyróżniany przez kogoś favoritt
o zwierzęciu domowym kjæle

ulubiony ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ adj
najbardziej lubiany populær

umiejętność ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑ n
biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś adresse

umierać ũˈmʲjɛraʨ̑ v
kończyć swoje życie, przestawać żyć døy

umieszczać ũˈmʲjɛʃʧ̑aʨ̑ v
stawiać, kłaść kogoś lub coś w określonym miejscu; umiejscawiać plassere

umieć ˈũmʲjɛ̇ʨ̑ modal
potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić kunne

umlaut ˈũmlawt n
(językoznawstwo, językoznawczy) przegłos omlyd
znak przegłosu – dwie kropki nad literą omlyd

umniejszać v
czynić coś mniej ważnym; obniżać wartość, wielkość, znaczenie forminske

umowa ũˈmɔva n
wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania; dele ut

umożliwiać ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑ v
dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś tillate

umysł ˈũmɨsw̥ n
ogół aktywności mózgu ludzkiego; forstand

umywalka ˌũmɨˈvalka n
urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej; vaskeservant

umyślnie ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ adv
w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem med overlegg

umyślny adj
będący przejawem czyjegoś zamierzenia med vilje

umówić ũˈmuvʲiʨ̑ v
ustalić, uzgodnić, postanowić, określić wraz z kimś jatte

uncja n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom; jaguar

unia ˈũɲja n
dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści; union

uniesienie n
stan wzmożonej aktywności emocjonalnej lub uczuciowej eufori

unieważnienie ˌũɲɛvaʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
zniesienie ważności czegoś; uznanie, że coś jest nieważne, niebyłe abolisjon

unikalny adj
unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany unik

unikat ũˈɲikat n
rzecz szczególna, niepowtarzalna, jedyna w swoim rodzaju unik

unikatowy ˌũɲikaˈtɔvɨ adj
niepowtarzalny, wyjątkowy, szczególny unik

unikać ũˈɲikaʨ̑ v
starać się nie mieć kontaktu z kimś lub czymś unngå

uniwersytecki ˌũɲivɛrsɨˈtɛʦ̑ʲci adj
dotyczący uniwersytetu, związany z uniwersytetem akademiker

uniwersytet ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt n
wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych universitet

unosić ũˈnɔɕiʨ̑ v
(dawniej, dawny) o uczuciach, doznaniach: kogoś owładnąć, ugłaskać, udobruchać, ułaskawić, ukrócić, ułagodzić, okiełznać, uśmierzyć, powściągnąć , zmiękczyć bevegelse
dźwigać kogoś lub coś w górę, podnosić, wznosić, dźwigać, podciągać loppe
zabierać kogoś, coś ze sobą; uchodzić z kimś, z czymś; zagarniać coś z sobą, porywać, ponieść, przenosić, zanosić na inne miejsce kidnappe
wzlatywać w powietrze risa

ununbium ũˈnũnbʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik ununbium

ununhexium ˌũnũnˈxɛksʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor ununhexium

ununoctium ˌũnũnˈɔktʲjũm n
(przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og); ununoctium

ununpentium ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm n
(chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moscovium (symbol Mc); ununpentium

ununquadium ˌũnũŋˈkwadʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) flerow ununquadium

ununseptium ˌũnũnˈsɛptʲjũm n
(chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 117 (symbol Uus), nazwanego ostatecznie tennessine (symbol Ts); ununseptium

ununtrium ũˈnũntrʲjũm n
(przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa radioaktywnego pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 113, oznaczanego obecnie Nh; ununtrium

upadać uˈpadaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) przestać postępować według zasad moralnych; być niemoralnym, postąpić w taki sposób avslå
momentalnie, mimowolnie zmieniać pozycję ze stojącej na leżącą fall
opaść, zlecieć; szybko przemieścić się w locie z góry na dół fall

upadek uˈpadɛk n
przewrócenie się fall
spadnięcie fall

upalnie adv
bardzo gorąco heit

upamiętniać v
zachowywać dla pamięci flekk

uparty uˈpartɨ adj
(o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś sta

upał ˈupaw n
(meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur; hete

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu v
załatwić dwie sprawy jednocześnie slå to fluer i én smekk

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu idiom
załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść slå to fluer i ett smekk

upijać uˈpʲijäʨ̑ v
brać łyka z wierzchu drikke

upiór ˈupʲjur n
wampir, zmarły atakujący w nocy żywych vampyr

upiększać uˈpʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑ v
czynić coś piękniejszym, dodawać ozdobniki, dekoracje forskjønne

upokarzać ˌupɔˈkaʒaʨ̑ v
poniżać kogoś, obrażać czyjąś godność ydmyke

upokorzenie n
wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu ydmykelse

upominać v
skłaniać kogoś do właściwego zachowywania się advare
(potocznie, potoczny) brać kogoś w obronę czy wstawiennictwo beskytte
zwracać się do kogoś o coś, przypominając; ponownie prosić lub zarządać behov

upominek n
zwykle nieduża rzecz ofiarowana komuś til stede

upośledzony adj
wykazujący niedorozwój umysłowy jakiegoś stopnia bevegelseshemmet

upraszczać v
sprawiać, że coś staje się prostsze, tłumaczyć coś prosto, w przystępny sposób forenkles

uprawiać uˈpravʲjäʨ̑ v
zajmować się uprawą rośliny dyrke

uprawnienie ˌupravʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
prawo do wykonywania czegoś przez daną osobę rett

uprowadzić v
zmusić kogoś do pójścia ze sobą lub porwać środek lokomocji kapring

uprościć uˈprɔɕʨ̑iʨ̑ v
uczynić coś prostszym, mniej skomplikowanym forenkles

uprzednio adv
przed danym momentem, wydarzeniem; wcześniej i forkant

uprzedzać v
powiadamiać o niebezpieczeństwie advare

uprzedzenie ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś fordom

uprzejmy uˈpʃɛjmɨ adj
zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania vennlig

uprząż n
(technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś bestikk

uran ˈurãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92; uran

uran zubożony n
(chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie; utarmet uran

uraz ˈuras n
uszkodzenie ciała skade

uraza n
niechęć, żal do kogoś skade

urlop ˈurlɔp n
dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi; ferie

urna ˈurna n
pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji; urne
pojemnik, do którego wyborcy wrzucają swoje głosy valgurne

uroczy uˈrɔʧ̑ɨ adj
pełen uroku, atrakcyjny, pociągający, czarujący sjarmerende

uroczystość ˌurɔˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑ n
uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp. etegilde

uroczysty ˌurɔˈʧ̑ɨstɨ adj
obchodzony w sposób podniosły, odznaczający się okazałością galla

urodzaj n
(potocznie, potoczny) obfitość, duża ilość czegoś overflod

urodzajny adj
taki, w którym zebrano wysokie plony flink

urodziny ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ n
rocznica dnia narodzin fødselsdag bursdag

urojenie n
myśl lub pomysł nie do zrealizowania fantasifoster

urok ˈurɔk n
(dawniej, dawny) według wierzeń ludowych: negatywna siła magiczna mogąca komuś lub czemuś szkodzić stave

urologia ˌurɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego; urologi

uruchamiać ˌuruˈxãmʲjäʨ̑ v
(bankowość, bankowy) zaczynać wykorzystywać jakieś środki finansowe anvendelse
włączać jakąś maszynę rykk

urugwajski ˌuruɡˈvajsʲci adj
związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju uruguayansk

urwis n
chłopiec lubiący płatać figle sylteagurk

urwisko urˈvʲiskɔ n
stroma ściana skalna bratt

urząd ˈuʒɔ̃nt n
(potocznie, potoczny) przedmiot sprawowania władzy publicznej, stanowisko w instytucji publicznej kontor

urządzenie ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności apparat

urządzenie peryferyjne n
(informatyka, informatyczny) każde niesamodzielne urządzenie komputerowe sterowane przez jednostkę centralną i realizujące jakieś specjalne zadanie np. drukowanie, wyświetlanie obrazu, wprowadzanie danych, zapis informacji na nośnikach; perifer

urzędnik uˈʒɛ̃ndʲɲik n
osoba pracujący w urzędzie ekspeditør

urzędowy ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ adj
dotyczący urzędu offisiell
oficjalnie przyjęty offisiell

usankcjonować ˌusãŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
autorytatywnie zatwierdzić, nadać moc prawną lub urzędową godkjenne

usilny adj
taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku augeblikk

usiłowanie ˌuɕiwɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: usiłować angrep

usiłować ˌuɕiˈwɔvaʨ̑ v
bardzo usilnie starać się; działać w celu osiągnięcia czegoś angrep

uskok ˈuskɔk n
(geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie; forkastning

uspokajać ˌuspɔˈkajäʨ̑ v
dawać uspokojenie berolige

usposobienie n
nastrój, chwilowy stan psychiczny dårlig

usta ˈusta n
(anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek; munn

ustalać uˈstalaʨ̑ v
czynić niezmiennym etablere
stwierdzać coś po zbadaniu etablere
pozbawiać chwiejności, usztywniać bestemme
wybierać, wyznaczać, uzgadniać coś, jakąś wartość dla czegoś bestemme

ustawa uˈstava n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej); helse

ustawiać uˈstavʲjäʨ̑ v
o namiocie: rozbić bek
powodować określone działanie mechanizmu, urządzenia justere
umieszczać kogoś, coś w określonej pozycji ordlegge

ustawodawczy adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opracowujący i wydający ustawy; związany z wydawaniem ustaw legislativ

usterka n
nieduża wada w urządzeniu havari
niewielki błąd w tekście feil

ustnie adv
komunikując się słowami wymawianymi muntlig

ustnik ˈustʲɲik n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu dętego w postaci rurki trzymanej w ustach lub przykładanej do nich w celu wdmuchania powietrza; telefonrør
część aparatu służącego nurkowi do oddychania telefonrør
część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia munnstykke

ustrojstwo uˈstrɔjstfɔ n
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) o nieznanym, bliżej nieokreślonym mechanizmie, urządzeniu dings

ustrój ˈustruj n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowanej władzy publicznej w państwie, zbiór zasad określających funkcjonowanie państwa i społeczeństwa regime

ustępować v
dawać wolne miejsce lub drogę avgi
pod naciskiem zmieniać postępowanie lub stanowisko gi etter
przestawać (lub coraz mniej) się objawiać lub występować avta

usuwać uˈsuvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp. slette
sprawiać, że coś nie znajduje się już w miejscu, w którym było fjerne

uszkodzenie ˌuʃkɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) naruszenie tkanki organizmu lub jej nieprawidłowa zmiana pod wpływem choroby bądź czynników zewnętrznych np. promieniowania skade

uszkodzony adj
taki, który uległ uszkodzeniu defekt

uszny ˈuʃnɨ adj
związany z uchem øre

usługa uˈswuɡa n
działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi servise
okazana pomoc servise

usługobiorca ˌuswuɡɔˈbʲjɔrʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba fizyczna lub prawna korzystająca z usług kunde

utopia uˈtɔpʲja n
nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego utopi

utrudniać uˈtrudʲɲäʨ̑ v
sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym gjøre vanskleligere

utrudnienie ˌutrudʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
to, co utrudnia wykonanie czegoś dekke

utrwalać v
(fotografia) nadawać trwałość zdjęciom poprzez zastosowanie właściwych odczynników fikse
(technologia, technika, techniczny) zapisywać na nośniku celem późniejszego odczytania lub odtworzenia innskrive
czynić trwalszym sette sammen
starać się dobrze zachować w pamięci, ucząc się, powtarzając materiał gjenta

utrzymanie ˌuṭʃɨ̃ˈmãɲɛ n
wyżywienie; czasem także: możliwość pobytu, noclegu borde
środki, pieniądze niezbędne do życia beholde

utrzymywać ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
mieć kogoś lub coś na utrzymaniu bevare
popierać pogląd, powtarzać jakąś opinię bevare
zachowywać coś w określonym stanie opprettholde
opłacać swoje potrzeby leve

utworzenie ˌutfɔˈʒɛ̃ɲɛ n
zorganizowanie czegoś (stowarzyszenia, instytucji (et cetera)) skapning

utwór ˈutfur n
(geologia, geologiczny), zwykle w lm, jakiekolwiek stałe tworzywo skorupy ziemskiej, będące produktem procesów geologicznych, posiadające tę samą budowę wewnętrzną lub inną wspólną cechę depositum
dzieło literackie lub muzyczne arbeid

utykać v
wypełniać czymś szpary, aby coś nie przedostało się przez nie stappe
chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych halte

uwaga uˈvaɡa interjection
uwaga! → okrzyk, mający na celu ostrzec przed niebezpieczeństwem pass opp

uwaga uˈvaɡa n
pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania kritikk
skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą oppmerksomhet
spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś kommentere

uważać uˈvaʒaʨ̑ v
mieć zdanie na jakiś temat; być zdania stoppe
sądzić coś o kimś lub czymś regne
uznawać; poczytywać regne

uważny uˈvaʒnɨ adj
charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa oppmerksom

uwielbiać uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑ v
bardzo coś/kogoś lubić beundre
otaczać kogoś miłością elske

uwierać v
gnieść, uciskać trykke

uwiąz n
linka lub łańcuch, którym przywiązane jest zwierzę tjor

uwięzić v
pozbawić wolności, zamknąć w więzieniu fengsel

uwodzić uˈvɔʥ̑iʨ̑ v
porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś forføre

uwolnić uˈvɔlʲɲiʨ̑ v
przynieść ulgę od czegoś/kogoś fastlønnsansatt
wypuścić na wolność, oswobodzić befri

uzależnienie ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem avhengighet

uzasadniać ˌuzaˈsadʲɲäʨ̑ v
podawać dowody na prawdziwość czegoś garantist

uzgadniać uzˈɡadʲɲäʨ̑ v
doprowadzać do zgodności justere
doprowadzać do zgody jatte

uznanie uˈznãɲɛ n
ocena, wyczucie diskresjon

uznawać uzˈnavaʨ̑ v
potwierdzać czyjeś prawa, pozycję, suwerenność anta
zgadzać się z czymś anta
stwierdzać, że ktoś lub coś jest kimś lub czymś innym regne
stwierdzać, że ktoś lub coś ma określone cechy regne

uzupełnienie ˌuzupɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
to, co jest dopełnieniem, rozwinięciem, dodatkiem do czegoś addisjon

uzurpować ˌuzurˈpɔvaʨ̑ v
bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać usurpere

uzyskanie ˌuzɨˈskãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: uzyskać forsterkning

ułamek uˈwãmɛk n
(matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem) brøk
fragment całości brøk

ułan ˈuwãn n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej ulan

ułaskawienie ˌuwaskaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
(potocznie, potoczny) dokument, którego podpisanie skutkuje ułaskawieniem (1.1) benåde
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całkowite lub częściowe darowanie skazanemu kary orzeczonej prawomocnie przez sąd lub zamiana takiej kary na łagodniejszą; benåde

ułatwiać uˈwatfʲjäʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze forenkles

uśmiech ˈuɕmʲjɛx n
zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii; smil

uśmiechać się uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ v
wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy smile

uświęcać v
sprawiać, by ktoś lub coś stawało się święte helliggjøre

użycie uˈʒɨʨ̑ɛ n
skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś anvendelse

użytek uˈʒɨtɛk n
użycie, używanie, użytkowanie nytte

użytkownik ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik n
osoba, która używa czegoś, użytkuje coś bruker

używanie ˌuʒɨˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: używać anvendelse

używać uˈʒɨvaʨ̑ v
korzystać z czegoś do zrobienia czegoś bruke

w f v vu preposition
…kierunek czynności inn i
…wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.) i
…czas zaistnienia czynności; czas trwania czynności i

w celu ˈf‿ʦ̑ɛlu
przyłącza określenie celu, w jakim ktoś działa; aby, by slik at

w ciągu ˈfʲ‿ʨ̑ɔ̃ŋɡu
wskazuje odcinek czasu stanowiący ramy czasowe dla opisywanych zdarzeń innenfor

w ciąży adj
(fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną gravid

w dół
…informujący o miejscu, przebiegu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności w kierunku niżej od omawianej pozycji ned

w dół adv
w kierunku tego, co znajduje się niżej; coraz niżej ned

w formie ˈf‿ːɔrmʲjɛ adj
w dobrej kondycji deilig

w górę ˈv‿ɡurɛ adv
określenie kierunku powyżej czegoś oppover

w końcu ˈf‿kɔ̃j̃nʦ̑u adv
ostatecznie, wreszcie, nareszcie (najczęściej po długim czekaniu) endelig
właściwie, tak naprawdę endelig

w międzyczasie ˌv‿mʲjɛ̃nʣ̑ɨˈʧ̑aɕɛ idiom
(potocznie, potoczny) między jednym wydarzeniem a drugim imens

w ogóle v‿ɔˈɡulɛ ˈv‿ɔɡulɛ adv
ogólnie, w sumie, podsumowując overhodet

w poprzek
przyimek wskazujący, że coś znajduje się lub porusza prostopadle do długości danego obiektu slutt

w porządku idiom
(potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zgodę na coś alt i orden
(potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zrozumienie, uznanie czegoś (lub kogoś) za dobre, do przyjęcia, możliwe, prawidłowe alt i orden

w przybliżeniu
blisko, ale niedokładnie tak eller noe

w sposób adv
w jakimś stylu fordi

w stosunku do f‿stɔˈsũnku ˈdɔ
wobec, do, względem på grunn av

w wyniku
…tworząca konstrukcje opisujące przyczynę omawianego zjawiska czy wydarzenia deretter

wachlarz ˈvaxlaʃ n
ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto vifte

wada ˈvada n
cecha obniżająca wartość przedmiotu skade
ujemna cecha charakteru forkastning

waga ˈvaɡa n
urządzenie do pomiaru masy; vekt

wagon ˈvaɡɔ̃n n
(kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów; vogn

wagon sypialny n
(kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla sypialni sovevogn

wahadło n
ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała pendel

wahać ˈvaxaʨ̑ v
nie móc podjąć jednoznacznej decyzji, zastanawiać się nad nią nøle med å

wakacje vaˈkaʦ̑ʲjɛ n
okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków; ferie

walczyć ˈvalʧ̑ɨʨ̑ v
toczyć walkę, uczestniczyć w walce slåss

waleczny vaˈlɛʧ̑nɨ adj
ktoś, kto odznacza się męstwem, odwagą w walce dristig

walet ˈvalɛt n
(termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach); jekke

walijski vaˈlʲijsʲci adj
związany z Walią, dotyczący Walii walisisk

walijski vaˈlʲijsʲci n
język walijski (1.1); język z grupy języków celtyckich, którym posługuje się ponad 600 tys. mieszkańców Walii; walisisk

walizka vaˈlʲiska n
rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem; koffert

walić ˈvalʲiʨ̑ v
(potocznie, potoczny) strzelać z broni gi sparken

walić konia ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa v
(wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka runke

walka ˈvalka n
siłowe lub zbrojne rozstrzygnięcie konfliktu kamp
(sport, sportowy) mecz bokserski lub mecz innego sportu kontaktowego kamp

walor ˈvalɔr n
cecha wyróżniająca, szczególnie pozytywna betydning

waloński adj
związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów Vallonsk

waloński n
(językoznawstwo, językoznawczy) język waloński; Vallonsk

waluta vaˈluta n
(bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa; valuta

wampir ˈvãmpʲir n
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących; vampyr

wanad ˈvãnat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23; vanadium

wanilia vãˈɲilʲja n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych; vanilje

wanna ˈvãnːa n
duże naczynie do kąpieli badekar

wanta ˈvãnta n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu; vant

wapno n
(chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie; kalk

wapń vapʲɲ̊ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20; kalsium

warchlak ˈvarxlak n
młode świni domowej w pierwszym roku życia grisunge

warczeć v
o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku bebreide

warga ˈvarɡa n
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający usta; leppe

wariant ˈvarʲjãnt n
inne rozwiązanie, opracowanie, inna wersja variant

wariat ˈvarʲjat n
(potocznie, potoczny) człowiek chory psychicznie dåre

warkocz ˈvarkɔʧ̑ n
(fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów flette
coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1) flette

warkoczyk varˈkɔʧ̑ɨk n
(zdrobniale) od: warkocz hestehale

warstwa ˈvarstfa n
(geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych; lag
grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię; lag
każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn lag

warsztat ˈvarʃtat n
(motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi verksted
(rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej verksted

warta ˈvarta n
straż pełniona przez jedną lub kilka osób; vakt

wartki ˈvartʲci adj
szybko płynący hurtig

wartość ˈvartɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego verd
kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa verd
określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny verd
zwykle lm zasada moralna, przekonanie verd

waruj ˈvaruj interjection
komenda dla psa, aby ten przywarł do ziemi w pozycji oczekującej dun

warunek vaˈrũnɛk n
(tylko w liczbie mnogiej) sytuacja tillatelse
ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe forutsetning

warunkowy ˌvarũŋˈkɔvɨ adj
(przymiotnik) od warunek kondisjonalis

warzywo vaˈʒɨvɔ n
roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm grønnsak

warzyć ˈvaʒɨʨ̑ v
przygotowywać piwo brygge

wasz vaʃ pronoun
2. osoba lm deres

wat vat n
(fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy; watt

wata cukrowa ˈvata ʦ̑uˈkrɔva n
(kulinaria) jadalny wyrób z cukru przypominający watę; sukkerspinn

wataha vaˈtaxa n
(łowiectwo, łowiecki) stado wilków lub dzików; kortstokk

wawrzyn ˈvavʒɨ̃n n
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych; laurbær
(historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu (1.1) będący symbolem zwycięstwa i chwały w starożytnej Grecji i Rzymie laurbær
(przenośnie, przenośnia) nagroda, którą przyznaje się za wybitne osiągnięcia w pewnej dziedzinie laurbær

waza ˈvaza n
duże, wysmukłe i ozdobne naczynie z ceramiki, kamienia albo metalu vase

wazelina n
(chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice; vaselin

wazon ˈvazɔ̃n n
ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów vase

wałach ˈvawax n
(jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie; vallak

wałek do ciasta ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta n
(kulinaria) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy; kjevle

wałkoń n
osoba, której nie chce się pracować lat

ważka ˈvaʃka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny owad o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach; øyenstikker

ważny ˈvaʒnɨ adj
mający duże znaczenie viktig

ważyć ˈvaʒɨʨ̑ v
określać czyjś ciężar za pomocą wagi veie
mieć jakiś ciężar, masę veie

wbrew vbrɛf preposition
sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś mot

wcale ˈfʦ̑alɛ adv
…(potocznie, potoczny) komunikujący, że jakiś stan dotyczy wspomnianego obiektu w stopniu wystarczającym, wbrew oczekiwaniom ganske

wcale ˈfʦ̑alɛ particle
…używana z przeczeniem „nie”, podkreślająca, że mówiący jest przekonany o wyrażanym sądzie, wbrew przypuszczeniom rozmówcy, że jest inaczej bortsett fra

wchodzić ˈfxɔʥ̑iʨ̑ v
wspinać się, iść w górę stå opp
wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp. komme inn

wciąż fʲʨ̑ɔ̃w̃ʃ adv
wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy destillasjonsapparat

wczasy ˈfʧ̑asɨ n
zorganizowany wielodniowy wypoczynek poza miejscem zamieszkania ferie

wczesny ˈfʧ̑ɛsnɨ adj
taki, który jest u swojego początku tidlig

wcześnie ˈfʧ̑ɛɕɲɛ adv
podczas początkowego etapu trwania czegoś tidlig

wcześniej ˈfʧ̑ɛɕɲɛ̇j adv
przed upływem pewnego określonego czasu; przed jakimś wydarzeniem siden

wczoraj ˈfʧ̑ɔraj adv
w dniu poprzedzającym dzisiejszy i går

wdech n
(fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego inspirasjon

wdowa ˈvdɔva n
kobieta, której ostatni mąż nie żyje; enke

wdowiec ˈvdɔvʲjɛʦ̑ n
mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje enkemann

wdychać ˈvdɨxaʨ̑ v
wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc puste

wdzięczność ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑ n
uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa takknemlighet

wdzięczny ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
pełen wdzięczności takknemlig

wdzięk vʲʥ̑ɛ̃ŋk n
sprawianie miłego wrażenia swoim wyglądem i / lub zachowaniem betalingsutsettelse

weber n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej; weber

według ˈvɛdwuk preposition
…oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem ifølge
…wyrażający autora czegoś ifølge

weekend n
sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia helg

weganin vɛˈɡãɲĩn n
człowiek przestrzegający zasad weganizmu, nie jedzący jakichkolwiek pokarmów pochodzenia zwierzęcego ze względów etycznych veganer

weganizm vɛˈɡãɲism̥ n
styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzana odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach); veganisme

wegetarianin ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn n
człowiek, który nie je mięsa vegetarianer

wegetarianizm ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥ n
sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych; vegetarianisme

wegetariański ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci adj
(kulinaria) o jedzeniu: pozbawiony mięsa vegetarianer
(kulinaria) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego vegetarianer
związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu vegetarianer

wehikuł vɛˈçikuw n
(żartobliwie) środek transportu kjøretøy

wejście ˈvɛjɕʨ̑ɛ n
miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć entré

weksylologia ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi; veksillologi

welur ˈvɛlur n
(włókiennictwo) tkanina osnowowa z krótkim włosem tworzącym okrywę runową, rodzaj pluszu velur

welurowy adj
(rzemiosło, rzemieślniczy) (włókiennictwo) wykonany z weluru velur

wena ˈvɛ̃na n
(dawniej, dawny) szczęście sprzyjające komuś, zwłaszcza w grze flaks
(książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia inspirasjon

wentyl n
zawór doprowadzający i odprowadzający powietrze (np. w piłce lub w kole) klaff

wentylator ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr n
(technologia, technika, techniczny) (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.; vifte

werdykt ˈvɛrdɨkt n
decyzja podjęta przez sędziów, jurorów, ławę przysięgłych, komisję itp. utslag

wermut n
(kulinaria) wino korzenno-ziołowe; vermut

wers vɛrs n
podstawowa jednostka wersyfikacyjna, najczęściej złożona z jednej linijki tekstu linje

wersja ˈvɛrsʲja n
jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś versjon

werwa ˈvɛrva n
ochota do działania fart

weryfikować ˌvɛrɨfʲiˈkɔvaʨ̑ v
sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś verifisere

wesele vɛˈsɛlɛ n
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie bryllup

wesoły vɛˈsɔwɨ adj
taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny glad
taki, który wprawia w dobry humor gal

westchnienie n
głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji drag

western ˈwɛstɛrn n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie; western

wesz vɛʃ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach; lus

wet za wet ˈvɛd za‿ˈvɛt idiom
(książkowy) wzajemnie, w ten sam sposób (zwykle złem za zło) like for like

weterynaryjny ˌvɛtɛrɨ̃naˈrɨjnɨ adj
związany z weterynarią dyrlege

weterynarz ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ n
lekarz leczący zwierzęta; veterinær

weto ˈvɛtɔ n
protest lub sprzeciw wobec czegoś; veto

wewnątrz ˈvɛvnɔ̃nṭʃ preposition
w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu innen

wewnętrzny vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ adj
taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice indre
taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku indre

wezwanie vɛzˈvãɲɛ n
apel, odezwa omdømme

wezyr ˈvɛzɨr n
najważniejszy urzędnik na dworze kalifów vesir

wełna ˈvɛwna n
sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów ull

whisky n
mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią; whisky

wiadomo vʲjaˈdɔ̃mɔ modal
w wypowiedziach twierdzących: jest pewne, oczywiste, jasne selvfølgelig

wiadomości ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i n
jakiś obszar wiedzy kunnskap
telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny nyheter

wiadomość vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑ n
nowina, informacja melding

wiadro ˈvʲjadrɔ n
walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich; bøtte

wiadukt ˈvʲjadukt n
(urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz); viadukt

wiara ˈvʲjara n
przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych tro
(książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie tro

wiata ˈvʲjata n
budowla zwykle w ogóle bez ścian, z zadaszeniem opartym na słupach, często prowizoryczna; kronetak

wiatr vʲjatr̥ n
(meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza; vind

wiatraczek vʲjaˈtraʧ̑ɛk n
zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one; vindmølle

wiatrak ˈvʲjatrak n
(budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr; vindmølle
(potocznie, potoczny) wentylator ze śmigłem vifte

wiatrowskaz vʲjaˈtrɔfskas n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru; værhane

wiatrowy adj
związany z wiatrem fis

wiatrołom n
drzewa powalone wiatrem; [[uventet]] [[hell]]

wicher n
(meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr o prędkości 60-75 km/h i o sile 8 stopni w skali Beauforta kuling

wichura vʲiˈxura n
silny, porywisty wiatr kuling

wiciokrzew vʲiˈʨ̑ɔkʃɛf n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Lonicera L.; leddved

wiciokrzew przewiercień vʲiˈʨ̑ɔkʃɛf pʃɛˈvʲjɛrʲʨ̑ɛ̇̃ɲ n
(botanika, botaniczny) Lonicera caprifolium, roślina pnąca z rodzaju wiciokrzewów; leddved

widać ˈvʲidaʨ̑ v
widocznie, zapewne, pewnie tilsynelatende

widelec vʲiˈdɛlɛʦ̑ n
ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia; gaffel

widmo ˈvʲidmɔ n
niematerialna postać lub złudzenie takiej postaci; fantom

widocznie vʲiˈdɔʧ̑ʲɲɛ particle
… wprowadzająca wniosek, który mówca uważa za prawdopodobne wyjaśnienie tilsynelatende

widoczny vʲiˈdɔʧ̑nɨ adj
taki, którego widać synlig

widok ˈvʲidɔk n
widziana przestrzeń, krajobraz utsikt

widokówka ˌvʲidɔˈkufka n
karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku; kort

widownia vʲiˈdɔvʲɲa n
wszyscy widzowie jakiegoś przedstawienia publikum

widz vʲiʦ̑ n
osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko tilskuer

widzenie vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
odwiedziny więźnia w więzieniu besøke

widzialny vʲiˈʥ̑alnɨ adj
taki, który widać, który jest dostrzegalny synlig

widzieć ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
odbierać bodźce wzrokowe se

widły ˈvʲidwɨ n
narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu; fork

wiec n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) publiczne zgromadzenie polityczne; ballveksling

wieczność ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem; evighet

wieczny ˈvʲjɛʧ̑nɨ adj
trwający wieczność; dotyczący wieczności endeløs

wieczorny vʲjɛˈʧ̑ɔrnɨ adj
odbywający się wieczorem, związany z końcem dnia i

wieczór ˈvʲjɛʧ̑ur n
część doby między zachodem słońca a nocą aften kveld

wieczór kawalerski ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci n
zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół; utdrikkingslag

wiedza ˈvʲjɛʣ̑a n
ogół posiadanych wiadomości kunnskap

wiedzieć ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś vite

wiek vʲjɛk n
czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło alder

wielbiciel vʲjɛlˈbʲiʨ̑ɛl n
(książkowy) osoba, która wielbi kogoś lub coś fan

wielbłąd ˈvʲjɛlbwɔ̃nt n
(zoologia, zoologiczny) Camelus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami; kamel

wielce adv
w sposób znaczny aller

wiele ˈvʲjɛlɛ
dużo mye

wiele ˈvʲjɛlɛ indefiniteCardinalNumeral
duża ilość, duża liczba mye

wielkanocny ˌvʲjɛlkãˈnɔʦ̑nɨ adj
związany z Wielkanocą, dotyczący Wielkanocy pascal

wielki ˈvʲjɛlʲci adj
bardzo ważny, znaczący stor
o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami stor
o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu stor
o nadzwyczaj dużych rozmiarach stor

wielkomiejski adj
taki, który jest charakterystyczny dla wielkiego miasta byregion

wielkość ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑ n
cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność størrelse
rozmiary czegoś størrelse
właściwość, którą można zmierzyć størrelse

wielokąt vʲjɛˈlɔkɔ̃nt n
(geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą; polygon

wieloletni ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi adj
trwający lub mający wiele lat årelang

wielomian vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym; polynom

wieloryb vʲjɛˈlɔrɨp n
(zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia; hval

wielorybiątko n
(zdrobniale) od: wielorybię (młode wieloryba) legg

wielorybnictwo ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ n
polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry; hvalfangst

wieloznaczność ˌvʲjɛlɔˈznaʧ̑nɔɕʨ̑ n
cecha tego, co ma wiele znaczeń polysemi

wieniec ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła krans
wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów krans

wieprz vʲjɛpʃ n
wykastrowany samiec świni svin
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) tęgi mężczyzna svin

wieprzowina ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna n
(spożywczy) (kulinaria) mięso ze świni; svinekjøtt

wiercenie vʲjɛrˈʦ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wiercić; boring

wiercić ˈvʲjɛrʲʨ̑iʨ̑ v
wykonywać otwór przy użyciu wiertarki bore
(potocznie, potoczny) nie móc usiedzieć lub leżeć w jednej pozycji, poruszać się niespokojnie sprelle

wiercić dziurę w brzuchu v
ciągle molestować kogoś o coś mase

wierny ˈvʲjɛrnɨ adj
o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły nau
wykazujący się wiernością, lojalnością tro

wierny ˈvʲjɛrnɨ n
ten, który wierzy, jest wyznawcą danej religii troende

wiersz vʲjɛrʃ n
utwór poetycki, często rymowany dikt

wiertarka vʲjɛrˈtarka n
urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów; bor
przyrząd dentystyczny o napędzie elektrycznym służący do oczyszczania zębów z próchnicy bor

wierzba ˈvʲjɛʒba n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych; vier

wierzch vʲjɛʃx n
górna lub zewnętrzna powierzchnia czegoś back

wierzchołek vʲjɛʃˈxɔwɛk n
(geografia, geograficzny) szczyt góry topp
(matematyka, matematyczny) punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu; topp

wierzyć ˈvʲjɛʒɨʨ̑ v
ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację tro
uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego tro
wyznawać religię tro

wieszak ˈvʲjɛʃak n
przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku; kleshenger

wieszcz vʲjɛʃʧ̑ n
natchniony, wybitny poeta spåmann

wietnamski vʲjɛtˈnãmsʲci adj
odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków vietnamesisk

wiewiórka vʲjɛˈvʲjurka n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie; ekorn

wieś vʲjɛ̇ɕ n
jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta; landsby
tereny pozamiejskie land

wieśniak ˈvʲjɛ̇ɕɲak n
człowiek mieszkający na wsi bonde

wieść vʲjɛ̇ɕʨ̑ n
(książkowy) nowina, wiadomość nyhet

wieża ˈvʲjɛʒa n
(architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości; tårn
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach; tårn

wieża Eiffla ˈvʲjɛʒa ˈajfla n
(architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu; Eiffeltårnet

wieżowiec vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑ n
wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy skyskraper

wigilia vʲiˈɟilʲja n
tradycyjna, uroczysta wieczerza w wigilię (1.1) Bożego Narodzenia julaften

wihajster vʲiˈxajstɛr n
(potocznie, potoczny) przedmiot, czasem fragment innego przedmiotu, o nieznanej lub nieistotnej w chwili wypowiedzi nazwie dippedutt

wikipedysta ˌvʲicipɛˈdɨsta n
internauta tworzący i edytujący Wikipedię, (także, też) Wikisłownik, Wikibooks lub Wikicytaty wikipedant

wilec ziemniaczany n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Ipomoea batatas; pochodzący z Ameryki gatunek rośliny uprawnej z rodziny powojowatych søtpotet

wilga ˈvʲilɡa n
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae); pirol

wilgotność n
stan wyższego nasycenia czegoś wodą fuktighet

wilk vʲilk n
(zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące; ulv

wilk morski ˈvʲilk ˈmɔrsʲci n
(przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz sjøbjørn

wilk w owczej skórze ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ n
(związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego ulv i fåreklær

wilkołak vʲilˈkɔwak n
(folklor) człowiek, który może zmienić się w wilka podczas pełni varulv

willa ˈvʲilːa n
podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka; villa

wina ˈvʲĩna n
czyn niezgodny z normami postępowania skyld

winda ˈvʲĩnda ˈvʲĩndɨ n
poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów; heis elevator

winnica vʲĩɲˈːiʦ̑a n
(rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli; vingård

winny ˈvʲĩnːɨ adj
taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego skyldig

wino ˈvʲĩnɔ n
(kulinaria) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców; vin

winogrono ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc winorośli drue vindrue

winorośl vʲĩˈnɔrɔɕl̥ n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiści. vinranke

wiolonczela ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu; fiolonsell violoncell

wiosenny vʲjɔˈsɛ̃nːɨ adj
mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną vår

wiosna ˈvʲjɔsna n
pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato; vår

wiosło ˈvʲjɔswɔ n
spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią; åre

wiosłować v
(sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku ro
(ornitologia, ornitologiczny) (o ptakach wodnych) poruszać kończynami ciało zanurzone w wodzie, nadając mu pęd ro

wioślarstwo vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych; roing

wioślarz ˈvʲjɔ̇ɕlaʃ n
(sport, sportowy) ktoś uprawiający wioślarstwo roer
ktoś, kto wiosłuje roer

wir vʲir n
(przenośnie, przenośnia) natłok wydarzeń, różnych spraw wymagających intensywnego, szybkiego działania snurre
poruszanie się po drodze kolistej lub obracanie się wokół własnej osi snurre

wirnik ˈvʲirʲɲik n
(mechanika) obracająca się część maszyny wirującej; rotor

wirus ˈvʲirus n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) cząsteczka organiczna nieposiadająca struktury komórkowej; virus
(informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych; datavirus

wisieć ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑ v
być przymocowanym do czegoś od góry henge

witać ˈvʲitaʨ̑ v
pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś hilse

witlinek vʲiˈtlʲĩnɛk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka; hvitting

witraż ˈvʲitraʃ n
(sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb; glasmåleri

wiza ˈvʲiza n
(urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju visum

wizerunek ˌvʲizɛˈrũnɛk n
pierwowzór, odbicie, obraz forestille seg

wizja n
obraz, plan czegoś stworzony w czyjejś wyobraźni åpenbaring
widzenie, przywidzenie åpenbaring

wizyta vʲiˈzɨta n
pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych besøk

wizytówka ˌvʲizɨˈtufka n
mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi visittkort

wiąz vʲjɔ̃w̃s n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., rodzaj drzew i krzewów rosnących w strefie umiarkowanej, należących do rodziny wiązowatych; alm
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodzaju (1.1) alm

wiązadło vʲjɔ̃w̃ˈzadwɔ n
(pospolicie) coś, co służy do wiązania tau

wiązać ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ v
splatać, tworząc węzeł binde

wiązać koniec z końcem ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ ˈs‿kɔ̃j̃nʦ̑ɛ̃m v
dawać radę finansowo å få endene til å møtes

wiązka ˈvʲjɔ̃w̃ska n
pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych; bunt
światło lub cząstki biegnące w jednym kierunku stråle

więc vʲjɛ̃nʦ̑ conjunction
…służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem altså

więc vʲjɛ̃nʦ̑ particle
…używana do rozpoczęcia wypowiedzi bra

więcej ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj adv
stopień wyższy od: wiele, dużo flere

większość ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑ n
większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa flertall

większy ˈvʲjɛ̃ŋkʃɨ
przewyższający coś rozmiarami, wielkością stor
przewyższający coś siłą, natężeniem sterk

więzadło n
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy bånd

więzadło głosowe n
(anatomia, anatomiczny) każdy z dwu drgających fałdów znajdujących się w krtani, dzięki którym człowiek może mówić; stämmebånd

więzienie vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ n
miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności fengsel

więzień ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ n
człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia fange

więzić v
trzymać kogoś w więzieniu (także przenośnie) fengsel

więzy krwi ˈvʲjɛ̃w̃zɨ ˈkr̥fʲi idiom
stosunek pokrewieństwa między osobami konsangvinitet

więź n
to, co łączy jednostki ze sobą ta utlegg i

wiśnia ˈvʲiɕɲa n
owoce wiśni (1.1) kirsebær
(botanika, botaniczny) Cerasus Miller, rodzaj roślin należący do rodziny różowatych; kirsebær

wiśniowy vʲiɕˈɲɔvɨ adj
mający kolor dojrzałych owoców wiśni kirsebærtre

wjeżdżać v
jadąc, wpadać na jakiś obiekt anslag

wklęsły adj
taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie konkav

wkrótce ˈfkrutʦ̑ɛ adv
w niedługim czasie, w najbliższym czasie snart

wkręt fkrɛ̃nt n
(technologia, technika, techniczny) śruba z nacięciem we łbie, umożliwiającym jej wkręcanie przy pomocy śrubokręta w miękki materiał bez konieczności wiercenia; skrue

wkurwiać ˈfkurvʲjäʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) wyjątkowo kogoś denerwować, drażnić stikk av

wkładać ˈfkwadaʨ̑ v
o pieniądzach: inwestować investere
umieszczać w środku czegoś ordlegge

wnet adv
(książkowy) w niedługim czasie od wskazanego momentu med det første

wniosek ˈvʲɲɔsɛk n
pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu forslag

wnioskować v
wywodzić wniosek anta

wnosić ˈvnɔɕiʨ̑ v
wyciągać wnioski anta

wnuczka ˈvnuʧ̑ka n
córka syna lub córki datterdatter sønnedatter

wnuk vnuk n
syn córki lub syna barnebarn

wnętrze ˈvnɛ̃nṭʃɛ n
duchowa strona człowieka, dusza, serce indre

woda ˈvɔda n
bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H2O; vann vatn

woda mineralna ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna n
naturalna woda lecznicza; mineralvann

wodnik ˈvɔdʲɲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami; vannrikse

wodny ˈvɔdnɨ adj
(sport, sportowy) odbywający się w wodzie tiss
nawiązujący do wody lub innych cieczy tiss
poruszający się po wodzie tiss
poruszany wodą lub inną cieczą tiss
żyjący w wodzie lub na wodzie tiss

wodogłowie n
(medycyna, medyczny) nadmierne nagromadzenie płynów w układzie komorowym mózgu; hydrocephalus

wodorost vɔˈdɔrɔst n
miękka roślina rosnąca w wodzie tang tare
wielokomórkowa roślina zbudowana z plechy makroalge

wodorowęglan n
(chemia, chemiczny) sól kwasu węglowego, w której tylko jeden atom wodoru uległ podstawieniu przez atom metalu; hydrogenkarbonat

wodospad vɔˈdɔspat n
swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki foss

wodór ˈvɔdur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1; hydrogen

wojak ˈvɔjak n
(potocznie, potoczny) żołnierz, zwykle doświadczony sverd

wojenny vɔˈjɛ̃nːɨ adj
związany z wojną, odnoszący się do wojny militær

województwo ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ n
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce; provins

wojna ˈvɔjna n
zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali; krig

wojna domowa ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej; borgerkrig

wojownik vɔˈjɔvʲɲik n
ten, który walczy kriger

wojsko ˈvɔjskɔ n
(potocznie, potoczny) grupa żołnierzy tropp

wojskowy vɔjˈskɔvɨ adj
związany z wojskiem, dotyczący wojska militær

wojskowy vɔjˈskɔvɨ n
żołnierz militær

wokalny adj
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem vokal

wokół ˈvɔkuw preposition
ze wszystkich stron blant

wola ˈvɔla n
zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem vilje

wolant ˈvɔlãnt n
(lotnictwo, lotniczy) urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości; erme

woleć ˈvɔlɛʨ̑ modal
bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego føretrekje
zwykle w trybie przypuszczającym chcieć vil gjerne

wolfram ˈvɔlfrãm n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74; wolfram

wolno ˈvɔlnɔ adv
swobodnie, w sposób luźny uten
w sposób wolny, powoli, bez pośpiechu langsom

wolno ˈvɔlnɔ v
jest dozwolone, można, nie jest zabronione, mieć pozwolenie få

wolność ˈvɔlnɔɕʨ̑ n
niezależność państwowa frihet
pozostawanie poza więzieniem frihet
prawo obywatelskie frihet
wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu frihet

wolność słowa ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva n
(filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych; ytringsfrihet

wolny ˈvɔlnɨ adj
mogący postępować zgodnie z własną wolą fri
niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki fri
nieobciążony czymś niekorzystnym fri
niezajęty przez coś fri

worek ˈvɔrɛk n
miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru; sekk

worek treningowy n
(przenośnie, przenośnia) osoba regularnie dręczona fizycznie, na której ktoś się wyżywa boksesekk
(sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego boksesekk

wosk vɔsk n
plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym; voks

woskowina ˌvɔskɔˈvʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków; ørevoks

woskówka n
(anatomia, anatomiczny) (ornitologia, ornitologiczny) miękka skóra pokrywająca nasadę dzioba (występuje u ptaków drapieżnych, sów, gołębi, a także u innych grup ptaków); nebb

wotować v
(dawniej, dawny) głosować avstemning

wołać ˈvɔwaʨ̑ v
nazywać kogoś kalle
wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie kalle
przekazywać coś krzykiem kalle

wołowina ˌvɔwɔˈvʲĩna n
(spożywczy) mięso z wołu lub krowy; oksekjøtt

woń vɔ̃ɲ n
(chemia, chemiczny) bodziec działający na zmysł powonienia aroma

wpadać ˈfpadaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zakochiwać się forelske
popadać w kłopotliwy stan kjøre på en
zderzać się z kimś lub czymś kjøre på en
przemieszczać się do wnętrza czegoś fall
o rzece, potoku: wpływać do innej rzeki, do jeziora lub do morza flomme

wpadka ˈfpatka n
(potocznie, potoczny) pomyłka, błąd, gafa, faux pas brøler

wpis n
(szkolnictwo, szkolny) umieszczenie w dokumencie podpisu poświadczającego zaliczenie nauczanego przedmiotu underskrift

wpisać ˈfpʲisaʨ̑ v
umieścić osobiste pozdrowienia w pamiętniku, księdze pamiątkowej skrive ned

wprawa ˈfprava n
biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności dugleik

wprawiać v
powodować jakiś stan psychiczny bringe
umocowywać coś w czymś fikse
ćwiczeniami wdrażać kogoś, coś do czegoś lære

wprost fprɔst adv
bezpośrednio direkte
wręcz ganske enkelt

wprowadzać fprɔˈvaʣ̑aʨ̑ v
powodować przybycie lub umieszczenie kogoś lub czegoś gdzieś lub w jakąś sytuację innføre
zaczynać stosować jakąś zasadę/system innføre
wtajemniczać kogoś w coś sette i gang

wprowadzenie ˌfprɔvaˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
wstęp, prolog ((na przykład) w utworze literackim) introduksjon

wpół fpuw adv
przy podawaniu czasu: pół godziny przed pełną godziną halv
w połowie, częściowo halv

wpływ fpwɨf n
presja, oddziaływanie na coś lub kogoś innvirkning

wpływać ˈfpwɨvaʨ̑ v
(urzędowy) o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym ankomme
płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru flomme
sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ affekt

wracać ˈvraʦ̑aʨ̑ v
przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio komme tilbake

wrak vrak n
resztki uszkodzonego statku lub samolotu; vrak

wredny ˈvrɛdnɨ adj
(potocznie, potoczny) pełny podłości, fałszu bety

wreszcie ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ adv
nareszcie, w końcu endelig

wrodzony vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
właściwy istocie żywej od urodzenia medfødt

wrogi ˈvrɔɟi adj
właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy fiendtlig

wrona ˈvrɔ̃na n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych; kråke

wrota ˈvrɔta n
wielkie drzwi frontowe port

wrotka ˈvrɔtka n
(sport, sportowy) podeszwa przyczepiana do buta, wyposażona w kółka, umożliwiająca jazdę; rullesko

wrzask n
bardzo głośny krzyk rop

wrzawa ˈvʒava n
(przenośnie, przenośnia) wzburzenie, zamieszanie opphisselse
hałas, gwar różnych zmieszanych głosów lub dźwięków rumpus

wrzenie n
oznaki niezadowolenia lub buntu opprør

wrzesień ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ n
dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); september

wrzeszczeć ˈvʒɛʃʧ̑ɛʨ̑ v
krzyczeć bardzo głośno i intensywnie hyle

wrzeć vʒɛʨ̑ v
(fizyka, fizyczny) gotować się, bulgotać od gorąca koke

wrzos vʒɔs n
(botanika, botaniczny) Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca jesienią; lyng

wrzosowisko ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ n
bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy; hede

wrzucać ˈvʒuʦ̑aʨ̑ v
rzucając, umieszczać coś w czymś kast

wrzód vʒut n
(potocznie, potoczny) czyrak koke

wróbel ˈvrubɛl n
(potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich; spurv

wróg vruk n
nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami fiende
państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska fiende

wróżbita n
(ezoteryka) osoba zajmująca się wróżeniem psykiker

wróżka ˈvruʃka n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary; fe

wróżyć ˈvruʒɨʨ̑ v
(ezoteryka) przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę forutsi

wręcz vrɛ̃n͇ʧ̑ adv
bezpośrednio heterofil

wręczać ˈvrɛ̃n͇ʧ̑aʨ̑ v
dawać coś komuś, najczęściej do rąk własnych, zwykle w sposób uroczysty lub oficjalny gi etter

wschodni ˈfsxɔdʲɲi adj
dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym aust
mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód austre

wschodnioniemiecki adj
(geografia, geograficzny) dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech østtysk
dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD) østtysk

wschodniotimorski ˌfsxɔdʲɲɔtʲĩˈmɔrsʲci adj
odnoszący się do Timoru Wschodniego østtimoresisk

wschodzić ˈfsxɔʥ̑iʨ̑ v
wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich) risa

wschód fsxut n
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy; øst

wskazać v
zwrócić uwagę flekk

wskazywać fskaˈzɨvaʨ̑ v
o przyrządach pokazywać wartość wielkości mierzonej motstå
pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje peke

wskazówka fskaˈzufka n
element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości; viser

wskaźnik ˈfskaʑɲik n
(statystyka, statystyczny) liczbowe przedstawienie pewnej wielkości indikator

wskutek ˈfskutɛk preposition
(książkowy) (zobacz) na skutek av hensyn til

wspaniały fspãˈɲawɨ adj
cudowny, idealny, doskonały herlig

wsparcie ˈfsparʲʨ̑ɛ n
udzielenie pomocy bistand

wspierać ˈfspʲjɛraʨ̑ v
dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę bistand

wspomagać fspɔ̃ˈmaɡaʨ̑ v
pomagać, wspierać materialnie; udzielać pomocy materialnej osobie, instytucji støtte
wspierać urządzenie bistand

wspominać fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
mówić mimochodem, wzmiankować nevne

wspomnienie fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
powrót myślami do przeszłości dataminne

wspólnik n
osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie medskyldig

wspólnota fspulˈnɔta n
grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami samfunn

wspólny ˈfspulnɨ adj
należący lub używany przez kilka osób felles

współczesny fspuwˈʧ̑ɛsnɨ adj
istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy samtidig

współcześnie fspuwˈʧ̑ɛɕɲɛ adv
w obecnej epoce i dag

współczucie fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ n
zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym medfølelse

współczuć ˈfspuwʧ̑uʨ̑ v
czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą synes synd

współczynnik n
jeden z czynników oddziałujących faktorisere

współdziałać v
działać razem, współpracować samarbeide

współlokator ˌfspuwlɔˈkatɔr n
ktoś, z kim się wspólnie mieszka romkamerat

współpraca fspuwˈpraʦ̑a n
wspólne działanie kilku podmiotów samarbeid

współpracować ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu samarbeide

wstawać ˈfstavaʨ̑ v
wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku stå opp
zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej stå opp

wstawiać v
osadzać w czymś brakujące lub dodatkowe części plante
umieszczać coś w czym, na ogół w pozycji pionowej ordlegge

wstecz fstɛʧ̑ adv
do tyłu (w czasie lub przestrzeni) back

wstrzemięźliwy adj
zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego reservert

wstrzymywać v
powodować zatrzymanie czegoś, co ma się poruszać forby
nie pozwalać sobie na co avholde seg
nie wykonywać czegoś przez pewien czas avholde seg

wstręt fstrɛ̃nt n
intensywne uczucie niechęci, odraza; avsky

wstrętny ˈfstrɛ̃ntnɨ adj
wywołujący obrzydzenie motbydelig

wstyd fstɨt n
(psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego; skam
uczucie onieśmielenia, zażenowania skam

wstydliwy adj
powodujący odczucie wstydu pinlig
łatwo odczuwający wstyd beskjeden
świadczący o wstydliwości sjenert

wstydzić się ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ v
odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji gjøre skamfull

wstąpić ˈfstɔ̃mpʲiʨ̑ v
przyjść z krótką wizytą w pewnym celu komme inn
wejść w szeregi jakiejś organizacji lub grupy sammenstille
zrobić krok na miejsce wyżej położone montere

wstęga ˈfstɛ̃ŋɡa n
duża (w szczególności szeroka) wstążka binde

wstęp fstɛ̃mp n
początkowy, wydzielony fragment książki, opisujący cel, historię jej powstania i wprowadzający w treść innledning
w tytułach książek i nazwach wykładów: podstawowe zagadnienia introduksjon

wsuwać v
sunąć czymś, umieszczać to gdzieś skyve
sunąc się, dostawać się gdzieś gli

wszak fʃak particle
…mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podkreślać jej prawdziwość, słuszność dog

wszakże ˈfʃaɡʒɛ particle
… podkreślająca prawdziwość i oczywistość wypowiedzi hvor mye

wszczepić v
nauczyć czegoś kogoś innprente

wszechnica fʃɛçˈɲiʦ̑a n
uczelnia, szkoła wyższa universitet

wszechstronny adj
obejmujący możliwie jak najwięcej aspektów czegoś grundig

wszechświat ˈfʃɛçɕfʲjat n
cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos; univers

wszelki ˈfʃɛlʲci pronoun
dotyczący wszystkich aspektów; każdy; wszystek alle

wszyscy ˈfʃɨsʦ̑ɨ indefinitePronoun
ogół ludzi z danego zbioru alle

wszystek ˈfʃɨstɛk pronoun
taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic alle

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu proverb
do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby alle veier fører til Rom

wszystko ˈfʃɨstkɔ indefinitePronoun
ogół rzeczy i spraw allting

wszystko jedno ˈfʃɨstkɔ ˈjɛdnɔ adv
(związek frazeologiczny) nieistotne, bez znaczenia (ile, jak, gdzie, dokąd itp.) likevel

wszędzie ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ adv
do każdego miejsca overalt
w każdym miejscu overalt

wtajemniczać ˌftajɛ̃mʲˈɲiʧ̑aʨ̑ v
sprawiać, że ktoś się o czymś dowiaduje innvie

wtedy ˈftɛdɨ pronoun
w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie da

wtem ftɛ̃m adv
w sposób nieoczekiwany plutselig

wtorek ˈftɔrɛk n
drugi dzień tygodnia tirsdag

wtrącać ˈftrɔ̃nʦ̑aʨ̑ v
pozbawić kogoś wolności plassere

wtyczka ˈftɨʧ̑ka n
(elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego; plugg

wtykać ˈftɨkaʨ̑ v
wkładać, wstawiać, wciskać coś między inne rzeczy girspak

wuef ˈvu<sup>w</sup>ɛf n
(potocznie, potoczny) przedmiot i lekcja wychowania fizycznego w szkołach idrett

wujek ˈvujɛk n
brat matki onkel
dziś także brat ojca (= stryj) onkel

wulgarnie vulˈɡarʲɲɛ adv
w wulgarny sposób vulgær

wulkan ˈvulkãn n
miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły; vulkan
forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1) vulkan

wy vɨ personalPronoun
druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy dokker

wybaczać vɨˈbaʧ̑aʨ̑ v
dawać przebaczenie, odpuszczać winę tilgi

wybaczyć vɨˈbaʧ̑ɨʨ̑ v
aspekt dokonany od: wybaczać tilgi

wybieg ˈvɨbʲjɛk n
miejsce, po którym poruszają się modelki podczas pokazu mody catwalk

wybierać vɨˈbʲjɛraʨ̑ v
dokonywać wyboru velge
powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie slå

wybijać v
(metaloznawstwo, metalurgia) produkować monety, odznaki lub biżuterię przy pomocy uderzeń właściwym przedmiotem, modelując metal i / lub ozdabiając czym preg
(sport, sportowy) nadawać kierunek piłce, bili lub krążkowi celem umieszczenia w danym polu czy punkcie skyte
(technologia, technika, techniczny) o przyrządach wskazywać czas, rytm, takt, tempo lub liczbę czego ramme
sprawiać, że ktoś niejest w stanie powrócić do przerwanej czynności lub stanu revne
(sport, sportowy) skacząc, odrywać się od podłoża ta av

wybitność vɨˈbʲitnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co wybitne forskjell

wybitny vɨˈbʲitnɨ adj
bardzo uzdolniony eminent

wyborca vɨˈbɔrʦ̑a n
osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu/wyborach velger

wybornie adv
od: wyborny perfekt

wybory vɨˈbɔrɨ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy; valg

wybredny vɨˈbrɛdnɨ adj
taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić pysete

wybrzeże vɨˈbʒɛʒɛ n
(geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej; kyst

wybuch ˈvɨbux n
rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej eksplosjon

wybój ˈvɨbuj n
zagłębienie w nawierzchni drogi wyjeżdżone kołami pojazdów lub wybite kopytami zwierząt hump

wybór ˈvɨbur n
wybranie jednej z wielu możliwości valg

wychodek n
ubikacja na wsi na zewnątrz domu utedo

wychowanie ˌvɨxɔˈvãɲɛ n
całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie oppdragelse
kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania oppdragelse

wychwalać vɨˈxfalaʨ̑ v
bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał prise

wychwytywać ˌvɨxfɨˈtɨvaʨ̑ v
łapać, chwytać, wyłapywać fangst

wycie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyć hyle

wycieczka vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka n
wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych reise

wycieraczka ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka n
mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów; dørmatte

wycinać v
(informatyka, informatyczny) pobierać fragment pliku, by wstawiać go w inne miejsce kutt
oddzielać od całości, usuwając cięciem kutt
wydobywać cięciem kształt z czegoś kutt

wyciskać v
odbijać ślad, wklęsły wzór imponere

wyciąg ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk n
(chemia, chemiczny) roztwór otrzymywany z substancji roślinnej lub organu zwierzęcego poprzez ich gotowanie, zalewanie wrzątkiem lub alkoholem; abstraksjon
(potocznie, potoczny) streszczenie, krótka notatka przedstawiająca dany tekst abstraksjon
urządzenie lub układ urządzeń do wyciągania czegoś lub kogoś na jakąś wysokość loppe

wyciąg krzesełkowy ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ n
rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach; stolheis

wyciąg narciarski ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk narʲˈʨ̑arsʲci n
kolej linowa instalowana na stokach, służąca do transportu narciarzy, snowboardzistów lub turystów skiheis

wyciągać vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ v
osiągać, uzyskiwać rekke
pytać, uzyskiwać informację finne ut

wycięcie n
czynność mająca za cel usunięcie cięciem jakiejś części z całości skjæring

wyczucie n
umiejętność intuicyjnego odbierania czegoś føle

wyczyn ˈvɨʧ̑ɨ̃n n
dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego dåd

wydanie vɨˈdãɲɛ n
(drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego opplag

wydarzać się v
stawać się faktem foregå

wydarzenie ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ n
to, co się stało programpost
ważne dokonanie związane z jakąś dziedziną programpost

wydarzyć się vɨˈdaʒɨʨ̑‿ɕɛ v
wystąpić jako rzeczywiste zjawisko skje

wydatek vɨˈdatɛk n
kwota, która została wydana lub ma być wydana na coś forbruk

wydawać vɨˈdavaʨ̑ v
publikować coś publisere
wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś bruke
mieć wrażenie autentyczności zdarzenia (faktu) nierzeczywistego; przedstawiać się w innym świetle virke

wydawca n
instytucja zajmująca się wydawaniem produktów medialnych forlag
osoba zajmująca się wydawaniem środków masowego przekazu förlag

wydawnictwo ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ n
firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki forlag

wydech n
(technologia, technika, techniczny) wydmuchnięcie poza cylinder mieszaniny gazów, pyłów i spalin eksos

wydma ˈvɨdma n
piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr; dyne

wydobywać ˌvɨdɔˈbɨvaʨ̑ v
(górnictwo, górniczy) wydostawać surowce naturalne spod ziemi na powierzchnię ekstrahere
z trudem uzyskiwać od kogoś jakąś informację ekstrahere

wydra ˈvɨdra n
(obraźliwie) wredna, przebiegła kobieta rotte
(zoologia, zoologiczny) (Lutrinae), ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści; oter

wydział ˈvɨʥ̑aw n
dział wyższej uczelni obejmujący określoną dziedzinę evne

wydzielina n
(medycyna, medyczny) wyciek substancji powstających w stanie chorobowym losse

wyginać v
nadawać kształt przez gięcie bøye

wygląd ˈvɨɡlɔ̃nt n
grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu utseende

wyglądać vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑ v
mieć dany wygląd se ut
wychylać się spoza przeszkody lub z okna observere
wyczekiwać kogoś lub czegoś forvente

wygodny vɨˈɡɔdnɨ adj
charakteryzujący się wygodą, dający wygodę letthåndterlig

wygrana vɨˈɡrãna n
nagroda w jakimś konkursie, zysk w hazardzie pris
zwycięstwo seier

wygrywać vɨˈɡrɨvaʨ̑ v
grając w coś, zdobyć wygraną overvinne
o losach loteryjnych: gwarantować wygraną overvinne
zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo overvinne

wyguglać vɨˈɡuɡlaʨ̑ v
wyszukać za pomocą wyszukiwarki Google nettsøk

wygwizdywać ˌvɨɡvʲizˈdɨvaʨ̑ v
odtworzyć jakąś melodię za pomocą gwizdania plystre

wygórowany adj
zbyt duży, nadmierny ublu

wyjawiać vɨˈjavʲjäʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się wiadome; dawać informację o czymś, co dotychczas było trzymane w tajemnicy avdekke

wyjazd ˈvɨjast n
fakt wyjechania skądś, opuszczenia jakiegoś miejsca avvik
podróż, wycieczka, wyprawa utflukt

wyjaśniać vɨˈjäɕɲäʨ̑ v
czynić coś zrozumiałym forklare

wyjeżdżać vɨˈjɛʒʤ̑aʨ̑ v
opuszczać jakieś miejsce, przemieszczać się, udać się w inne miejsce løyve

wyjątek vɨˈjɔ̃ntɛk n
coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła unntak

wyjątkowo ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ adv
niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko for en gangs skyld
w sposób szczególny, nadzwyczajny spesielt

wyjątkowy ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ adj
wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem spesiell

wyjście ˈvɨjɕʨ̑ɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyjść utgang
droga lub otwór, którym się wychodzi utgang

wyjść vɨjɕʨ̑ v
opuścić jakieś miejsce løyve

wykaz ˈvɨkas n
pismo zawierające wyliczenie osób, rzeczy, elementów, czynności, zdarzeń itp. mających jakąś wspólną cechę katalog

wykazać vɨˈkazaʨ̑ v
dowieść, stwierdzić, wykryć avsløre
przejawić, ukazać, dać czemuś wyraz program

wykałaczka ˌvɨkaˈwaʧ̑ka n
cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia; tannpirker

wykluczać v
wyłączać coś z czegoś, pomijać coś ekskludere

wykluwać się vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ v
(zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja klekke

wykonywać ˌvɨkɔ̃ˈnɨvaʨ̑ v
odtwarzać, grać (role teatralne lub filmowe, utwory muzyczne) spille
urzeczywistniać, zrealizować, uczyniać, spełniać coś, wprowadzać coś w czyn, doprowadzać coś do skutku utføre

wykorzystanie ˌvɨkɔʒɨˈstãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wykorzystać bruksområde

wykorzystywać ˌvɨkɔʒɨˈstɨvaʨ̑ v
mieć korzyść z czegoś lub kogoś, zrobić użytek z czegoś anvendelse
mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby utnytte

wykończony adj
(potocznie, potoczny) mocno zmęczony slå

wykończony v
imiesłów przymiotnikowy od wykończyć ferdig

wykrywacz kłamstw vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf n
(potocznie, potoczny) wariograf, poligraf løgndetektor

wykrywać v
stwierdzać obecność czego w czymś poprzez badanie finne
ujawniać coś nieznanego lub ukrytego fremkalle

wykrzaczyć vɨˈkʃaʧ̑ɨʨ̑ v
(środowiskowy) (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) spowodować krytyczny błąd w programie krasje
(środowiskowy) (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) o programie: przestać działać z powodu błędu krytycznego krasje

wykrzyknik vɨˈkʃɨcɲik n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !; utropstegn

wykształcenie ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ n
poziom wiedzy nabytej na drodze nauki utdannelse

wykusz ˈvɨkuʃ n
(architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji; karnapp

wykwintny adj
będący w dobrym guście, wytworny, wyszukanie elegancki raffinert

wykładać vɨˈkwadaʨ̑ v
wyjmować i kłaść gdzieś, rozkładać (przedmioty) smøre

wykładnik n
to, co określa, wskazuje, wyraża coś måler

wylać dziecko z kąpielą ˈvɨlaʥ̑ ˈːɛʦ̑kɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃ v
chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy helle barnet ut med badevannet

wylogowywać ˌvɨlɔɡɔˈvɨvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) zakończyć sesję pracy z systemem informatycznym logge ut

wylot ˈvɨlɔt n
dziura przez którą coś wylatuje eksos
odlot, wylecenie, wylatywanie avvik
zakończenie drogi, tunelu, doliny, itp. munn

wymaganie ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ n
wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba krav

wymawiać vɨ̃ˈmavʲjäʨ̑ v
wyrażać coś dźwiękowo, słownie uttale

wymiar ˈvɨ̃mʲjar n
(matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni; dimensjon

wymieniać vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑ v
dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego bytte
podawać coś z nazwy, wyliczać kalle

wymiociny ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈʨ̑ĩnɨ n
to, czym się wymiotuje oppkast

wymiotować ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑ v
(fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka brekke seg

wymowa vɨ̃ˈmɔva n
sposób artykulacji dźwięków mowy uttale

wymuszać vɨ̃ˈmuʃaʨ̑ v
usiłować uzyskać coś wywierając na kogoś nacisk utpresse

wymóg n
warunki, jakim coś lub ktoś musi sprostać forutsetning

wymówka n
wykrętne usprawiedliwienie unnskyldning

wynagradzać v
okazywać wdzięczność finne på
wyrównywać stratę, przekazywać odszkodowanie za poniesione krzywdy erstatning

wynagrodzenie ˌvɨ̃naɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
pensja, wypłata lønn
rekompensata godtgjøring

wynajmować ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑ v
przyjąć kogoś do krótkoterminowej pracy ansette
zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę leie ut

wynalazca ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a n
autor wynalazku, ten, który coś wynalazł oppfinner

wynalazek ˌvɨ̃naˈlazɛk n
coś, co wynaleziono; oppfinnelse

wynaleźć v
odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane oppfinne

wynik ˈvɨ̃ɲik n
rezultat, skutek resultat

wynikać vɨ̃ˈɲikaʨ̑ v
być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek resultat

wyniosłość n
cecha bycia wyniosłym hovmod
miejsce górujące nad otoczeniem risa

wynosić vɨ̃ˈnɔɕiʨ̑ v
podnosić coś i umieszczać poza jakimś obszarem utføre
zabierać ponad Ziemię loppe

wyobraźnia ˌvɨɔˈbraʑɲa n
zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń; fantasi

wyobrażenie ˌvɨɔbraˈʒɛ̃ɲɛ n
stworzony w świadomości obraz czegoś (przedmiotu, osoby, przebieg sytuacji) idé

wyolbrzymiać v
powiększać się znacznie overdrive

wypad n
(sport, sportowy) gry zespołowe szybka gra na kosz lub bramkę przeciwnika utfall
(wojskowość, wojskowy) krótkotrwały atak zbrojny znienacka utfall

wypadek vɨˈpadɛk n
nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał ulykke

wypiek ˈvɨpʲjɛk n
czynność wypiekania bak
produkt spożywczy powstający w wyniku pieczenia bak

wypierdalać ˌvɨpʲjɛrˈdalaʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) wynosić się, opuszczać jakieś miejsce dra til helvete

wypijać v
pijąc, opróżniać coś z cieczy bruke opp

wyposażać v
dostarczać coś potrzebnego do funkcjonowania utruste

wyposażenie ˌvɨpɔsaˈʒɛ̃ɲɛ n
narzędzia, urządzenia i inne przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś utstyr

wypowiadać ˌvɨpɔˈvʲjadaʨ̑ v
rozwiązywać umowę si opp

wypowiedzenie ˌvɨpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
zawiadomienie o rozwiązaniu umowy, np. o pracę plyndre

wypowiedź vɨpɔˈvʲɛʥi vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane sikt

wypożyczać v
brać do tymczasowego użytkowania leie
udostępniać na jakiś czas låne

wyprawa vɨˈprava n
grupa osób wyposażona w odpowiedni ekwipunek udająca się w podróż ekspedisjon
podróż w celach naukowych, wojennych lub turystycznych ekspedisjon

wyprawiać v
(potocznie, potoczny) robić coś niestosownego drive
(technologia, technika, techniczny) poddawać obróbce surową skórę na surowiec galanteryjny brune
wysyłać kogoś dokądś w określonym celu sende

wyprowadzać v
opuszczać miejsce zamieszkania bevegelse

wyprzedaż vɨˈpʃɛdaʃ n
(handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu auksjon

wyprzedzać vɨˈpʃɛʣ̑aʨ̑ v
prześcigać kogoś; przyśpieszając znaleźć się przed kimś (jadąc lub idąc) kjøre forbi

wypytywać v
pytając, zbierać informacje od kogo spørsmål

wypłata vɨˈpwata n
wynagrodzenie za wykonaną pracę lønn

wypływać v
być skutkiem czegoś ankomme
zaczynać swój bieg, mieć źródło gdzieś flo

wyrabiać vɨˈrabʲjäʨ̑ v
nadawać ciastu odpowiednią konsystencję kna
tworzyć coś tjene

wyrak ˈvɨrak n
(zoologia, zoologiczny) wyłącznie drapieżny ssak naczelny; spøkelsesaper

wyrastać v
(o cieście) zwiększać swoją objętość wskutek fermentacji risa
ukazywać się wyraźnie nad powierzchnią risa
rozwijając się, pojawić się lub kształtować się na czymś dyrke
stawać się większym lub dojrzalszym dyrke

wyraz ˈvɨras n
przejaw stanu emocjonalnego człowieka, mający odzwierciedlenie w mimice lub rysach twarzy mine
wymowa / odbicie / uzewnętrznienie czegoś mine

wyraz twarzy n
emocje ukazujące się na czyjeś twarzy nadające jej dany wygląd kjeft

wyraźny vɨˈraʑnɨ adj
taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty -iss

wyrażać vɨˈraʒaʨ̑ v
opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś uttrykke

wyrażenie ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ n
(informatyka, informatyczny) fragment kodu programu dający w wyniku wartość mine
(językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy mine
(logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) ciąg symboli matematycznych zgodny z regułami notacji matematycznej mine

wyrok ˈvɨrɔk n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu dotyczące kwestii będącej przedmiotem postępowania sądowego; kjennelse

wyrosnąć v
rozwinąć się, pokazując się w swojej okazałości bli voksen

wyrostek n
(anatomia, anatomiczny) (biologia, biologiczny) odstający twór na skórze, kości lub narządach organizmów blindtarm
(potocznie, potoczny) wyrostek robaczkowy blindtarm

wyrostek robaczkowy vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ n
(anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka; blindtarm

wyrozumiałość n
cecha tego, kto jest wyrozumiały, cecha tego, co jest wyrozumiałe tålmodighet

wyrzucić vɨˈʒuʨ̑iʨ̑ v
pozbyć się czegoś chuck

wyrzut n
gwałtowne rzucenie lub wyciągnięcie kast

wyrób ˈvɨrup n
przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji produkt
wyrabianie produksjon

wyróżnienie n
uhonorowanie za szczególne osiągnięcie forskjell

wysiadywać ˌvɨɕaˈdɨvaʨ̑ v
(zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem ruge

wysiłek vɨˈɕiwɛk n
wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś anstrengelse

wysoki vɨˈsɔci adj
mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy høy
mający duży wymiar pionowy høy lang

wysoko vɨˈsɔkɔ adv
(odprzymiotnikowy) → wysoki høg

wysokość vɨˈsɔkɔɕʨ̑ n
wymiar pionowy czegoś hopp

wyspa ˈvɨspa n
(geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki; øy

wyssać ˈvɨsːaʨ̑ v
wydobyć lub opróżnić poprzez ssanie suge

wystarczający adj
dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom nok

wystarczyć vɨˈstarʧ̑ɨʨ̑ v
być w odpowiedniej ilości lub liczbie do wykonania jakiejś czynności, nie zabraknąć rekke

wystawa vɨˈstava n
miejsce prezentowania towarów w sklepie butikkvindu
zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz utstilling

wystawać vɨˈstavaʨ̑ v
być częściowo widocznym spoza lub z wnętrza czegoś prosjekt

wystawiać vɨˈstavʲjäʨ̑ v
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) o sztuce: grać przed publicznością scene
oceniać gi etter
umieszczać na zewnątrz lage

wystrzał n
efekt wyrzucenia pocisku z broni miotającej lub broni palnej skudd

wystąpienie ˌvɨstɔ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
wygłoszenie przemówienia przed jakimś audytorium stemme

występ ˈvɨstɛ̃mp n
publiczne odgrywanie roli przez aktora, muzyka lub innego artystę; udział w przedstawieniu, koncercie program

występować ˌvɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
o gatunkach: zamieszkiwać dany obszar bli
odgrywać rolę (w teatrze, filmie) opptre
opuszczać jakąś organizację, partię gi opp

wysuwać v
przedstawiać innym pewne myśli, poglądy framlegge
przemieszczać się na zewnątrz, poza obręb sleide

wysypka n
(medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby utslett

wysyłać vɨˈsɨwaʨ̑ v
przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych sende
polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu sende
nadawać, wydawać z siebie; emitować sende

wyszukany adj
mający szczególne cechy, rzadko spotykany raffinert

wytrawny adj
(kulinaria) o napojach alkoholowych, rzadziej o potrawach: niesłodki tørr

wytrwać v
dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach bli

wytrwałość vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑ n
konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś diligence

wytrwały adj
cierpliwie bądź uparcie dążący do celu pasient

wytrzymały ˌvɨṭʃɨ̃ˈmawɨ adj
taki, który jest w stanie dużo wytrzymać; wytrwały hård

wytrzymywać v
nie poddawać się działaniu pewnych sił avvente

wytwarzać vɨˈtfaʒaʨ̑ v
produkować na większą skalę, wydawać gjøre

wytłumaczyć ˌvɨtwũˈmaʧ̑ɨʨ̑ v
usprawiedliwić czyjeś postępowanie tilgi

wywiad ˈvɨvʲjat n
rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom intervju

wywierać vɨˈvʲjɛraʨ̑ v
wywoływać określone myśli i odczucia affekt

wywoływać ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑ v
powodować rykk
wracać do pamięcią, przypominać sobie framkalle

wyznaczać vɨˈznaʧ̑aʨ̑ v
określać granicę, trasę lub zasięg czegoś przy pomocy znaków lub linii kretskort
ustalać warunki, takie, jak termin, miejsce lub cenę fikse
wskazywać osobę do określonego zadania oppnevne

wyznacznik vɨˈznaʧ̑ʲɲik n
(matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych; determinant
to, co wyznacza coś lub wskazuje na coś determinant

wyznanie vɨˈznãɲɛ n
przyznanie się do czegoś tilståelse

wyznawać vɨˈznavaʨ̑ v
wierzyć w coś; czcić coś; także: być wyznawcą danej religii forhåpning
wyjawiać, ujawniać coś; zwłaszcza coś, co dotychczas się ukrywało eie

wyzwanie vɨˈzvãɲɛ n
trudne zadanie, nowa sytuacja wymagająca zmierzenia się z nią utfordring

wyzwisko n
słowo obraźliwe dla kogoś fornærmelse

wyzwolić v
(książkowy) uwolnić z pęt, ze skrępowania, umożliwiając swobodę ruchów uten
uczynić wolnym, przywrócić wolność uten
wytrącić z jakiegoś związku, substancji frigjøre
wytrącić się z jakiegoś związku, substancji frigjøre

wyzywać v
proponować walkę utfordring

wyć vɨʨ̑ v
o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach) wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć hyle
o ludziach przeciągle krzyczeć z bólu lub żałości hyle

wyłączać vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑ v
wstrzymywać pracę jakiegoś urządzenia få av

wyłącznie vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ adv
od: wyłączny; wyłączając wszystko inne, wszystkich innych bare
w całości, bez wyjątku bare

wyłącznik vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
(elektryczność) (potocznie, potoczny) przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie effektbryter
(elektryczność) łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia effektbryter

wyłączny adj
należący do kogoś jednego lub przysługujący tylko jednej osobie eneste

wyśmienity adj
(książkowy) wyjątkowo dobry, doskonały, znakomity storartet

wyśmiewać v
ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady spotte

wyż n
(meteorologia, meteorologiczny) obszar podwyższonego ciśnienia atmosfery; høy

wz- vz prefix
w połączeniu z czasownikiem uwydatnia wykonanie lub intensywność tego, co oznacza czasownik forfremme

wzajemny vzaˈjɛ̃mnɨ adj
dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony gjensidig

wzbudzać ˈvzbuʣ̑aʨ̑ v
wywoływać, powodować framkalle

wzburzony adj
(meteorologia, meteorologiczny) przedstawiający sobą gwałtowne zmiany pogodowe vill

wzdręga ˈvzdrɛ̃ŋɡa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny karpiowatych; sørv

wzdychać ˈvzdɨxaʨ̑ v
głęboko i głośno oddychać, zazwyczaj w celu wyrażenia smutku lub ulgi sukke

wzdłuż vzdwuʃ preposition
…informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu langs

wzdłuż i wszerz ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ adv
wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony kryss og tvers

wzgląd vzɡlɔ̃nt n
(najczęściej w liczbie mnogiej) przyczyny, określone aspekty diskutere
branie pod uwagę, liczenie się betraktning

względem ˈvzɡlɛ̃ndɛ̃m preposition
wobec czegoś lub kogoś på grunn av

względność ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑ n
zależność czegoś od różnych czynników relativitet

względny ˈvzɡlɛ̃ndnɨ adj
możliwy do zaakceptowania komparativ
nie odnoszący się do wszystkiego lub wszystkich, np. ludzi, sytuacji, itp. relativ
odniesiony do jakiegoś innego stanu, cechy, wielkości lub ogólnie: rzeczy relativ

wzgórze ˈvzɡuʒɛ n
(geografia, geograficzny) niewielkie wzniesienie (do stu metrów) o zaokrąglonym szczycie; bakke
(medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim; thalamus

wzmacniać ˈvzmaʦ̑ʲɲäʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się mocniejsze, silniejsze, trwalsze, liczniejsze forstørre

wzmagać v
czynić mocniejszym, większym øke
przybierać na sile vokse

wzmianka ˈvzmʲjãnka n
krótka informacja o czymś, napomknięcie omtale

wzmiankować v
mówić o czym mimochodem nevne

wzniecać v
rozbudzać zachowania, emocje hisse opp, egge til opprør

wznosić ˈvznɔɕiʨ̑ v
budować coś ku górze, coraz wyżej erigere
unosić coś do góry loppe

wzorzec ˈvzɔʒɛʦ̑ n
cechy, osoby warte naśladowania forbilde

wzrastać ˈvzrastaʨ̑ v
powiększać się, rosnąć w górę øke
wychowywać się bli voksen

wzrok vzrɔk n
zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; zdolność do postrzegania rzeczywistości za pomocą oczu; utsikt

wzrost vzrɔst n
wysokość człowieka, rzadziej zwierzęcia mål
zwiększanie się jakiejś wartości vekst

wzruszać v
pobudzać czyjąś wrażliwość bevegelse
poruszając czymś, zmieniać położenie składników tego bevege

wzywać ˈvzɨvaʨ̑ v
przywoływać do siebie side

wzór vzur n
kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce) mønster
model służący jako przykład do powielania w produkcji mønster
schemat, według którego należy postępować plan

wódka ˈvutka n
(spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników; vodka

wódz vuʦ̑ n
osoba dowodząca dowolną grupą fører

wówczas ˈvufʧ̑as pronoun
odsyła do okresu czasu, o którym mowa w danej wypowiedzi da
odsyła do sytuacji po spełnieniu określonego warunku da

wóz vus n
ciągnięty przez konie lub inne zwierzęta pociągowe pojazd używany do podróżowania lub transportu, rzadko też jako mieszkanie karavane

wózek dziecięcy n
ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka; barnevogn

wózek inwalidzki ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci n
wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd. rullestol

wózek sklepowy ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ n
(handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie; vogn

wózek widłowy ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ n
niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy; gaffeltruck

wół vuw n
(zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego; okse

wąchać ˈvɔ̃w̃xaʨ̑ v
badać zapach nozdrzami lukte

wąs vɔ̃w̃s n
u ludzi: zarost nad górną wargą; bart

wąski ˈvɔ̃w̃sʲci adj
mający niewielką szerokość smal

wątek ˈvɔ̃ntɛk n
(informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej); tråd
w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym - wydarzenia dotyczące jednej postaci, składające się na akcję; tråd
sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ innslag

wątpić ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑ v
nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość tvile

wątpliwość vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑ n
brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś tvil

wątpliwy vɔ̃ntˈplʲivɨ adj
taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności tvilende

wątroba vɔ̃nˈtrɔba n
(anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt; lever

wątróbka vɔ̃nˈtrupka n
(kulinaria) potrawa z wątróbki (1.1) lever
(spożywczy) wątroba zwierzęca lever

wątły adj
słabej budowy ynkelig

wąwóz ˈvɔ̃w̃vus n
(geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach; strupe

wąż vɔ̃w̃ʃ n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele; orm slange

węch vɛ̃w̃x n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) instynkt, zdolność przewidywania konsekwencji drobnych zdarzeń nese

wędkarz ˈvɛ̃ntkaʃ n
osoba łowiąca ryby na wędkę breiflabb

wędlina vɛ̃nˈdlʲĩna n
(kulinaria) wyrób spożywczy z jednego kawałka mięsa (szynka, polędwica, baleron) lub z mięsa rozdrobnionego (kiełbasa, salceson), odpowiednio przyprawiony, zwykle wędzony, peklowany, rzadziej gotowany; kjøttpålegg

wędrowny vɛ̃nˈdrɔvnɨ adj
odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce slaglengde

wędzić v
(kulinaria) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu røyk

węgiel ˈvɛ̃ŋʲɟɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6; karbon

węgiel brunatny ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ n
(geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu; brunkull
opał z węgla (1.1) brunkull

węgiel kamienny ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ n
(geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu; steinkull

węgierski vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci adj
związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów Ungarsk

węglarz ˈvɛ̃ŋɡlaʃ n
ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego; kullbrenner

węglowodan ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu; kolhydrat

węglowodór n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru hydrokarbon

węglowy vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ adj
(chemia, chemiczny) dotyczący węgla jako pierwiastka chemicznego; składający się z węgla blåpapir

węgorz ˈvɛ̃ŋɡɔʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny węgorzowatych; ål

węszyć v
szukać czegoś po zapachu, wyczuwając to węchem lukte

węzeł ˈvɛ̃w̃zɛw n
połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie; knute
(marynarka) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka służąca do określania prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w meteorologii używana do określania prędkości wiatrów; knute

węzeł gordyjski ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci n
zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem gordisk knute

władać ˈvwadaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) szefować, kierować håndtere
o królu, księciu: sprawować nad czymś władzę maktutøvelse

władca ˈvwatʦ̑a n
osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika hersker

władza ˈvwaʣ̑a n
(zobacz) władze styre
relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą innflytelse

włamanie vwãˈmãɲɛ n
napad rabunkowy połączony z wyłamaniem urządzeń zamykających innbrudd

własność ˈvwasnɔɕʨ̑ n
prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej tomt
rzecz posiadana przez kogoś tomt
właściwość, cecha tomt

własny ˈvwasnɨ adj
będący w czyimś wyłącznym posiadaniu egen
właściwy temu, o kim lub o czym jest mowa egen

właz vwas n
otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach klekke

właściciel vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl n
osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność eier

właściwie vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ particle
partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi egentlig

właściwość vwaɕˈʨ̑ivɔɕʨ̑ n
cecha, zwykle jakiejś substancji egenskap

właściwy vwaɕˈʨ̑ivɨ adj
taki, którego cechy są zgodne z określonym gatunkiem, grupą egnet
taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki høvelig

właśnie ˈvwaɕɲɛ adv
…komunikujący, że dane zdarzenie odbywa się w chwili mówienia, odbywało się bezpośrednio przed nią lub w czasie innego zdarzenia akkurat

właśnie ˈvwaɕɲɛ particle
…potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy nau
…wyróżniająca, ze względu na określoną cechę, dany obiekt lub stan rzeczy i przeciwstawiająca go innym akkurat

włos vwɔs n
nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków; hår

włoski ˈvwɔsʲci n
język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech; italiensk

włosy ˈvwɔsɨ n
owłosienie głowy ludzkiej hår

włócznia ˈvwuʧ̑ʲɲa n
ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej spyd

włócznik n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec sverdfisk

włóczęga vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa n
osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych vagabond

włókno ˈvwuknɔ n
jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój; fiber

włączać ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑ v
uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej skru på

wścieklizna fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka; rabies hundegalskap

wściekły ˈfʲɕʨ̑ɛkwɨ adj
taki, który jest bardzo zdenerwowany, rozgniewany, wzburzony olm

wśród fʲɕrut preposition
w danym otoczeniu, między określonymi elementami (w czasie lub przestrzeni) blant

yard n
brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra gård

yuppie n
(publikatory) świetnie zarabiający młody człowiek demonstrujący swój wystawny tryb życia japp

z s z zet preposition
…opisujący związek med
…wskazujący zawartość med

z góry ˈz‿ɡurɨ idiom
z jakiejś wysokości i en skråning

z pewnością adv
(książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie sikkert

z powodu s‿pɔˈvɔdu
wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności på grunn av

z powrotem s‿pɔˈvrɔtɛ̃m adv
ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem tilbake

z przodu adv
będąc przed czymś lub kimś før

z tyłu adv
od przeciwnej strony niż przód bak

za za preposition
…służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem bak
…służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem bak

za darmo adv
bezpłatnie, gratis gratis

za granicą ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃ adv
poza granicami kraju utanlands

za każdym razem adv
w sposób ustawiczny, powtarzający się przy każdym podejściu når som helst

zabawa zaˈbava n
ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia spill

zabawiać v
spędzać czas bli

zabawka zaˈbafka n
rzecz służąca do zabawy; leke

zabawny zaˈbavnɨ adj
o wesołym usposobieniu artig
wywołujący rozbawienie, śmiech artig

zabezpieczać ˌzabɛˈspʲjɛʧ̑aʨ̑ v
czynić bezpiecznym sikring
zapewniać ochronę przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym beskytte

zabezpieczenie ˌzabɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
coś, co chroni przed czymś sikkerhetsforanstaltning

zabiegać v
czynić starania domstol

zabierać zaˈbʲjɛraʨ̑ v
brać coś od kogoś, pozbawiać kogoś czegoś bringe
idąc lub jadąc dokądś, brać coś lub kogoś ze sobą bringe
prowadzić kogoś gdzieś bez jego woli bringe
przenosić coś w inne miejsce, usuwać coś z jakiegoś miejsca bringe

zabijać zaˈbʲijäʨ̑ v
pozbawiać życia drepe
(środowiskowy) (informatyka, informatyczny) zakończyć działanie programu w sposób wymuszony drepe

zabity zaˈbʲitɨ participleAdjective
miejsce z utrudnioną możliwością dojścia / dojechania proppfull

zabobon n
przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu overtro

zabraniać zaˈbrãɲäʨ̑ v
nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś forby

zabudowa ˌzabuˈdɔva n
ogół budynków znajdujących się na określonym obszarze utvikling

zabytek zaˈbɨtɛk n
budynek lub rzecz, wykonana na tyle dawno, że ma już wartość historyczną; monument

zabytkowy ˌzabɨtˈkɔvɨ adj
(przymiotnik) od zabytek antikvarisk

zabójca zaˈbujʦ̑a n
ktoś, kto zabił lub zabija drapsmann

zabójczy zaˈbujʧ̑ɨ adj
(potocznie, potoczny) świetny, wystrzałowy hardne
powodujący śmierć fatal

zabłądzić zaˈbwɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
stracić orientację w terenie i nie móc znaleźć dalszej drogi gå seg bort

zachmurzony adj
(meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami spisebestikk
(przenośnie, przenośnia) o niewesołym obliczu mørk

zachodni zaˈxɔdʲɲi adj
mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód vestlig

zachodnioeuropejski adj
odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią vesteuropeisk

zachodzić zaˈxɔʥ̑iʨ̑ v
o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą gå ned
pokrywać się nalotem nå
zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce inntreffe

zachowanie ˌzaxɔˈvãɲɛ n
sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje; oppførsel

zachowywać ˌzaxɔˈvɨvaʨ̑ v
postępować w jakiś sposób oppføre

zachwycający adj
wywołujący zachwyt snill

zachwyt ˈzaxfɨt n
podziw często wyrażony miną, gestem, słowem beundring

zachód ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy; vest

zachód słońca ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a n
zjawisko chowania się słońca za horyzont solnedgang

zachęcać zaˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑ v
próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś anbefale

zachłanny zaˈxwãnːɨ adj
pragnący więcej niż potrzebuje ivrig

zaciekły adj
toczony z zawziętością voldsom
wyrażający postawę bezwzględnego dążenia do czego, determinację voldsom

zacieniać zaˈʨ̑ɛ̇̃ɲäʨ̑ v
tworzyć nad czymś cień skygge

zacier n
(spożywczy) fermentująca mieszanina na wódkę grøt

zaczepiać v
mocować coś na czymś wystającym huke
zawadzać o coś podczas ruchu gripe
zatrzymywać się lub zawisać, zahaczywszy o coś fangst

zaczerpywać v
brać skądś, aby wykorzystać do jakiegoś celu bringe
nabierać coś płynnego lub sypkiego ta
nabierać powietrza, by poczuć się dobrze bebreide
uzyskiwać wiadomości loddtrekning

zaczynać zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑ v
przystępować do wykonywania jakiejś czynności begynne

zacząć ˈzaʧ̑ɔ̃ɲʨ̑ v
aspekt dokonany od: zaczynać begynne

zadanie zaˈdãɲɛ n
coś, co należy wykonać oppdrag

zadawać zaˈdavaʨ̑ v
nakazywać komuś coś robić gi etter
sprawiać komuś coś złego befri

zadek ˈzadɛk n
(zdrobniale) od: zad bak

zadowalający adj
wystarczająco dobry tilfredsstillende

zadowalać ˌzadɔˈvalaʨ̑ v
zaspokajać potrzeby, odpowiadać czyimś upodobaniom tilfredsstille

zadowolony ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ adj
taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny fornøyd

zadość ˈzadɔɕʨ̑ adv
(książkowy) wystarczająca ilość czegoś, zaspokajająca pewną potrzebę det holder!

zaduma zaˈdũma n
głębokie zamyślenie muse

zagadka zaˈɡatka n
gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni; gåte

zagadnienie ˌzaɡadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
omawiany temat, wątek, problem, kwestia spørsmål

zaginiony ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ adj
utracony, zagubiony w czasie lub przestrzeni tapt

zagranica ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a n
terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa utland

zagraniczny ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ adj
odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy utenlandsk

zagrać ˈzaɡraʨ̑ v
udać coś lub kogoś leke
wykonać czynność związaną z grą (np. uderzyć piłkę, położyć kartę, wykonać ruch) leke
wykonać utwór na instrumencie muzycznym leke
wziąć udział w grze leke

zagrażać zaˈɡraʒaʨ̑ v
stwarzać sytuację niebezpieczną, narażać na ryzyko true

zagroda zaˈɡrɔda n
wydzielony ogrodzeniem teren dla zwierząt innhegne

zagrożenie ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ n
coś, co jest niebezpieczne trussel

zaimek zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
(gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu; pronomen

zainteresowanie ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ n
zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą interesse

zainteresowany ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ adj
taki, którego dotyczy lub obchodzi poruszana sprawa interessert

zainteresowany ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ n
osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa interessert

zainteresować v
wzbudzić w kimś zainteresowanie interesse

zajadły zaˈjadwɨ adj
uparcie, zawzięcie walczący przeciwko komuś, czemuś; nieustępliwy bitter

zajazd ˈzajast n
(przestarzałe, przestarzały) droga, którą podjeżdża się pod dom gjestgiveri
(przestarzałe, przestarzały) karczma ze stajnią i wozownią dla koni i powozów gjestgiveri
(przestarzałe, przestarzały) plac, na którym zatrzymują się podjeżdżające pod dom pojazdy gjestgiveri

zajmować zajˈmɔvaʨ̑ v
rezerwować miejsce beholde
użytkować pomieszczenie besette
zainteresować czymś interessera
zapełniać sobą przestrzeń lub powierzchnię bringe
pracować nad czymś arbeid

zając ˈzajɔ̃nʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami; hare

zajęcie zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
praca, robota, czynność, zajmowanie się czymś arbeid

zajęty zaˈjɛ̃ntɨ adj
taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność opptatt

zajść zajɕʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zajść w ciążę sette sammen
wydarzyć się foregå

zakaz ˈzakas n
zabronienie czegoś komuś forbud

zakazywać ˌzakaˈzɨvaʨ̑ v
zabraniać, ustanawiać regułę niewykonywania określonych czynności forby

zakażać zaˈkaʒaʨ̑ v
powodować dostawanie się drobnoustrojów chorobotwórczych do organizmu smitte

zakażenie ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu infeksjon

zaklinać zaˈklʲĩnaʨ̑ v
rzucać czar na kogoś forhekse

zaklęcie n
magiczna formułka mająca nadprzyrodzoną moc besvergelse

zakochany ˌzakɔˈxãnɨ adj
taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie forelsket

zakochiwać się v
zaczynać odczuwać do kogoś miłość forelske

zakon ˈzakɔ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie religijne lub świeckie związane ślubami, żyjące według ściśle określonych reguł; orden

zakonnica ˌzakɔ̃ɲˈːiʦ̑a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini zakonu żeńskiego nonne

zakonnik zaˈkɔ̃ɲːik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego; munk

zakończenie ˌzakɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zakończyć formål
ostatnia część jakiejś czynności, działań, opowieści, utworu literackiego, muzycznego, filmu slutt
wystający fragment jakiegoś przedmiotu ende

zakres ˈzakrɛs n
granice zasięgu jakiegoś zjawiska område

zakrystia zaˈkrɨstʲja n
boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych; sakristi

zakręt ˈzakrɛ̃nt n
odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg sving
zmiany kierunku ruchu bli

zakup ˈzakup n
czynność kupowania czegoś w sklepie lub w Internecie handling

zakupy zaˈkupɨ n
czynność kupowania matvarer

zakwaszać v
(kulinaria) poddawać ciasto zwykle krótkotrwałej fermentacji heve
(kulinaria) poddawać dłuższej fermentacji sylteagurk

zakąska zaˈkɔ̃w̃ska n
potrawa, niewielkie danie podawane przed głównym posiłkiem lub do wódki matbit

zakład ˈzakwat n
umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność veddemål

zakładać zaˈkwadaʨ̑ v
organizować i rozpoczynać działalność firmy, instytucji, organizacji itp. grunnlegge
przypuszczać anta
robić z kimś zakład, umawiać się o nagrodę lub karę za konsekwencje pewnego zdarzenia vedde

zakładnik zaˈkwadʲɲik n
osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści; gissel

zakłopotany adj
taki, który wyraża zakłopotanie flau

zakłócenie ˌzakwuˈʦ̑ɛ̃ɲɛ n
niepożądany sygnał zaburzający pracę czegoś interferens

zaledwie zaˈlɛdvʲjɛ particle
partykuła podkreślająca, że czegoś jest mniej niż można by oczekiwać lub niż być powinno bare så vidt
partykuła podkreślająca, że pewien odcinek czasu jest krótki nettopp

zalesiać zaˈlɛɕäʨ̑ v
o jakimś obszarze: sadzić na nim las skog

zaleta zaˈlɛta n
cecha podwyższająca wartość przedmiotu fordel
dodatnia cecha charakteru fordel

zalew n
(hydrologia, hydrologiczny) zatoka o wąskim wylocie, oddzielona od morza mierzeją laurbær
niekontrolowany, bardzo duży napływ czego oversvømme

zależność zaˈlɛʒnɔɕʨ̑ n
uzależnienie, bycie zależnym, niesamodzielnym avhengnad

zaliczać zaˈlʲiʧ̑aʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zdawać egzamin, sprawdzian lub test bringe
ujmować do pewnego zbioru, zbiorowości klasse

zaliczenie ˌzalʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
wpis w indeksie potwierdzający że student opanował materiał zajęć kreditere

zamach ˈzãmax n
targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie attentat

zamach stanu ˈzãmax ˈstãnu n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły; statskupp

zamachowiec ˌzãmaˈxɔvʲjɛʦ̑ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba dokonująca zamachu attentatmann

zamarzać zãˈmarzaʨ̑ zãˈmaʒaʨ̑ v
(fizyka, fizyczny) przechodzić ze stanu ciekłego w stan stały fryse

zamarznąć v
(fizyka, fizyczny) przejść ze stanu ciekłego w stan stały fryse

zamek ˈzãmɛk n
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny; slott borg
(technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady; lås

zamek błyskawiczny ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ n
(krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny; glidelås

zamiana n
zastąpienie jednej rzeczy lub osoby inną bytte

zamiar ˈzãmʲjar n
chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje mening

zamiast ˈzãmʲjast conjunction
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio i stedet

zamiast ˈzãmʲjast preposition
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio i stedet

zamieniać się w słuch zãˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑‿ɕɛ ˈf‿swux v
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) uważnie słuchać være lutter øre

zamierzać zãˈmʲjɛʒaʨ̑ v
planować coś, mieć intencję coś zrobić ha til hensikt

zamierzony adj
taki, który jest zgodny z zamiarem med vilje

zamieszkanie ˌzãmʲjɛˈʃkãɲɛ n
miejsce, gdzie się mieszka barndomshjem

zamieszki zãˈmʲjɛʃʲci n
demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy; opprør

zamieć ˈzãmʲjɛ̇ʨ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) śnieg podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr; snøstorm

zamiłowanie ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ n
znajdowanie dużej przyjemność w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś lidenskap

zamknij się ˈzãmʲcɲij‿ɕɛ interjection
(potocznie, potoczny) (pospolicie) milcz! hold kjeft

zamknięty zãˈmʲcɲɛ̃ntɨ adj
bez dostępu, odizolowany lukket

zamknąć ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑ v
sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno lukke stenge

zamrażarka ˌzãmraˈʒarka n
urządzenie do zamrażania produktów spożywczych dypfryser

zamrażać v
(ekonomia, ekonomiczny) wstrzymywać realizację, użytkowanie, sprzedaż czegoś fryse
znacznie schładzać coś, doprowadzając do stopniowego zamarznięcia djupfryse

zamykać na klucz zãˈmɨkaʨ̑ na‿ˈkluʧ̑ v
zamykać kluczem avslutte

zamyślony adj
pogrążony w myślach ettertenksom

zamówienie ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś ordre

zamówić zãˈmuvʲiʨ̑ v
zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp. bestille

zamęt ˈzãmɛ̃nt n
sytuacja zakłócenia porządku snurre

zamężna zãˈmɛ̃w̃ʒna adj
(o kobiecie) taka, która ma męża gift

zamężny zãˈmɛ̃w̃ʒnɨ adj
mający / mająca męża brudgom

zaniepokojony adj
ktoś, kto odczuwa niepokój lub niepewność, także je wyrażający engstelig

zanik ˈzãɲik n
zanikanie, zamieranie czegoś avslå

zanikać v
przestawać istnieć fjerne
stawać się niepostrzegalnym avslå

zanim ˈzãɲĩm conjunction
przed jakimś wydarzeniem før

zaokrąglać v
(matematyka, matematyczny) zmniejszyć liczbę miejsc dziesiętnych rund

zaokrąglony adj
o kształcie okrągłym lub zbliżonym do niego vid

zaopatrywać ˌzaɔpaˈtrɨvaʨ̑ v
stale dostarczać komuś potrzebnych mu rzeczy levere
wyposażać w coś ane

zaoszczędzać v
(ekonomia, ekonomiczny) odkładać jakąś ilość czegoś, gospodarując w sposób rozsądny redning

zapach ˈzapax n
(fizyka, fizyczny) jedna z liczb kwantowych przypisywanych kwarkom i leptonom; smak
węchowe wrażenie zmysłowe; lukt

zapalenie ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie; betennelse

zapalenie płuc ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑ n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt; lungebetennelse

zapalenie wyrostka robaczkowego n
(medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku; appendisitt

zapaleniec ˌzapaˈlɛ̃ɲɛʦ̑ n
(książkowy) ktoś, kto z zapałem oddaje się jakiemuś hobby, zajęciu czy działalności fan

zapalić zaˈpalʲiʨ̑ v
(potocznie, potoczny) uruchomić, np. silnik samochodu, radio, telewizor rykk
sprawić, że coś zaczyna się świecić, zaczyna dawać światło skru på
wzniecić ogień tenne
(potocznie, potoczny) o silniku zacząć pracować rykk
(książkowy) o uczuciu opanować kogoś koke
zacząć się palić, zająć się płomieniem tenne
zacząć się świecić angripe

zapalny adj
o właściwościach zapalających brennbar
stanowiący zarzewie konfliktu lub mogący nim się stać voldsom

zapalony v
(imiesłów) przymiotnikowy bierny od (czasownik) zapalić (włączyć światło) på

zapas ˈzapas n
naddatek ponad niezbędną ilość bestilling

zapał ˈzapaw n
(książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania engasjement

zapałka zaˈpawka n
cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę; fyrstikk

zapinać zaˈpʲĩnaʨ̑ v
łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp. kneppe

zapis ˈzapʲis n
trwały ślad powstały na skutek rejestracji lub zapisania spille inn

zapis nutowy n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym personale

zapisywać ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci lagre
wypełniać coś pismem, literami skrive ned

zaplanować v
poczynić plan, postanowić w jakich warunkach coś wykonać program

zaplecze n
pomocniczy zespół osób lub środków frie

zapominalski adj
taki, który ma skłonność do łatwego/szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie glemsk glemsom

zapominać ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą) glemme
tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś glemme

zapora zaˈpɔra n
przeszkoda fizycznie uniemożliwiająca przejście, przedostanie się, lub zmianę położenia czegoś w przestrzeni bom

zapotrzebowanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zapotrzebować behov
druk, dokument z wyszczególnionymi potrzebami, np. w zakresie zakupów oppdrag

zapowiadać ˌzapɔˈvʲjadaʨ̑ v
dawać zapowiedź – zwiastować, przewidywać coś co nastąpi w przyszłości, dawać znaki charakteryzujące zdarzenie, które ma nastąpić forutsi

zapowiedź zaˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść forutsi
oznaka czegoś zbliżającego się innvarsle

zapożyczenie ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego; importord

zapraszać zaˈpraʃaʨ̑ v
proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny be
zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś be

zaproszenie ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ n
informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia invitasjon
kartka papieru wyrażająca taką informację invitasjon

zaprzeczenie n
wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja benektelse

zaprząc ˈzapʃɔ̃nʦ̑ v
przywiązać zwierzę pociągowe do pojazdu za pomocą uprzęży åk

zapuszczać zaˈpuʃʧ̑aʨ̑ v
nie obcinać, nie strzyc owłosienia dyrke

zapytać zaˈpɨtaʨ̑ v
zadać pytanie spørre

zapłata zaˈpwata n
należność za coś godtgjøring

zarabiać zaˈrabʲjäʨ̑ v
dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę fortjene

zaratusztrianizm ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych; zoroastrisme

zaraz ˈzaras particle
w krótkim czasie snart

zardzewiały adj
zniszczony przez rdzę rusten

zarobek zaˈrɔbɛk n
wynagrodzenie za wykonaną pracę forsterkning

zarodek zaˈrɔdɛk n
(biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty embryo
(botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu spire

zarozumiały ˌzarɔzũˈmʲjawɨ adj
mający wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę hovmodig

zarośla zaˈrɔɕla n
gęste skupisko krzewów kjerr

zarys ˈzarɨs n
projekt, podstawy jakiegoś pomysłu kladd

zarysować ˌzarɨˈsɔvaʨ̑ v
uszkodzić robiąc rysy na powierzchni czegoś nøkkel

zarzut ˈzaʒut n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia lub przestępstwa anklage
słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania protest

zarzutka n
(slangowo) prowokacyjny wpis na forum publicznym agn

zarząd ˈzaʒɔ̃nt n
zespół ludzi uprawnionych do kierowania działalnością instytucji ledelse

zarządzanie n
sprawowanie nad czymś zarządu ledelse

zarządzać zaˈʒɔ̃nʣ̑aʨ̑ v
kierować czymś (instytucją, zasobami), decydować o losie czegoś Løpe

zarządzenie ˌzaʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
polecenie wydane przez zwierzchnika lub instytucję nadrzędną ordne

zaręczyny n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie; forlovelse

zasada zaˈsada n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej; base
reguła rządząca czymś prinsipp

zasadniczo adv
całkiem, zupełnie, zgoła i alt vesentligt

zasadniczy ˌzasadʲˈɲiʧ̑ɨ adj
podstawowy, najważniejszy fundamental

zasilacz zaˈɕilaʧ̑ n
urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia strømforsyning

zasięg ˈzaɕɛ̃ŋk n
obszar występowania lub działania jakiegoś zjawiska albo czyjegoś wpływu rekke

zaskakiwać v
atakować znienacka forvirre
sprawiać niespodziankę overraske
występować nieoczekiwanie lamme
(potocznie, potoczny) zaczynać rozumieć bli
(technologia, technika, techniczny) zaczynać prawidłowo działać rykk

zasklep n
(przestarzałe, przestarzały) posiadające sufit pomieszczenie niemieszkalne usytuowane częściowo w ziemi (np. piwnica) dekke
(pszczelarstwo, pszczelarski) woskowe wieczko na komórce pszczelego plastra; hatt

zaskoczenie ˌzaskɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
zdziwienie wywołane przez coś czego się nie spodziewamy, czego nie oczekujemy, z czym się nie liczymy overraskelses-

zaskroniec zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki; buorm

zaskórnik zaˈskurʲɲik n
(fizjologia, fizjologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka ciemna grudka zatykająca por w skórze hudorm

zasnąć ˈzasnɔ̃ɲʨ̑ v
przejść w stan snu, spania; zacząć spać sovne

zasobny adj
mający dużo czegoś, bogaty w zasoby, dostatni rik

zaspać ˈzaspaʨ̑ v
obudzić się później niż się zamierzało, nie obudzić się na czas forsove

zaspokajać ˌzaspɔˈkajäʨ̑ v
zadowalać kogoś, dając mu to, czego potrzebuje lub pragnie tilfredsstille

zastanawiać ˌzastãˈnavʲjäʨ̑ v
myśleć, rozważać coś w myślach komme på

zastawiać v
przekazywać w zastaw pant
uniemożliwiać dostęp do czegoś poprzez stawianie siebie lub czegoś blokk
urządzać zasadzkę, umieszczać pułapkę, sieci, itp. sette sammen

zastawka n
(anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu klaff

zastosowanie ˌzastɔsɔˈvãɲɛ n
użycie czegoś w jakimś celu, w jakiś sposób applikasjon

zastępca zaˈstɛ̃mpʦ̑a n
ktoś, kto zastępuje jakąś osobę w obowiązkach representant

zastępować ˌzastɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
zamieniać coś na coś avløse

zasuwa n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do regulacji przepływu cieczy i gazów klaff
(technologia, technika, techniczny) zamek złożony z ruchomej sztabki wsuwanej do odpowiedniego otworu -bar

zaszczyt ˈzaʃʧ̑ɨt n
coś, co jest powodem do dumy; wyróżnienie, docenienie ære

zasób ˈzasup n
pewien zbiór rzeczy nagromadzonych w celu wykorzystania w przyszłości bestilling
posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności ressurs

zasłona zaˈswɔ̃na n
tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia; forheng

zasługiwać ˌzaswuˈɟivaʨ̑ v
być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło fortjene

zatem ˈzatɛ̃m conjunction
(książkowy) spójnik przyłączający wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim. Czasami w połączeniu z a: a zatem. da
(książkowy) w połączeniu ze słowem a (a zatem): spójnik przyłączający wyrażenie podające w odmienny sposób informację zawartą w zdaniu przed nim da

zatem ˈzatɛ̃m particle
(książkowy) w połączeniu ze słowem a (a zatem): partykuła wprowadzająca nawiązanie do bieżącej sytuacji lub kontekstu rozmowy da

zatoka zaˈtɔka n
(geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd; bukt

zator n
powstanie przeszkody w jakimś ruchu, zablokowanie przepływu blokk

zatrudniać zaˈtrudʲɲäʨ̑ v
dawać komuś pracę ansette

zatrudniony adj
mający zatrudnienie ansatt

zatrzymywać ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
unieruchamiać coś avvente
zachować coś dla siebie beholde

zatwierdzać v
uznawać za obowiązujące si adjø

zaufanie ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ n
przeświadczenie, że można komuś ufać tillit

zauważyć ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑ v
dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku bemerke
zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś bemerke

zawadiaka ˌzavaˈdʲjaka n
osoba skłonna do awantur, potyczek masekopp

zawartość zaˈvartɔɕʨ̑ n
to, co się w czymś znajduje innhold
ilość jakiegoś składnika w czymś innhold

zawał serca ˈzavaw ˈsɛrʦ̑a n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego; myokardieinfarkt

zawczasu adv
z wyprzedzeniem, tak, aby zdążyć i forkant

zawezwać v
służbowo wezwać kogoś gdzieś tilkalle

zawiadomienie ˌzavʲjadɔ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
wypowiedź pisemna (pismo, list) zawiadamiająca o czymś; åtvaring

zawias n
(technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien hengsel

zawierać zaˈvʲjɛraʨ̑ v
mieć coś wewnątrz siebie; mieć coś za składnik siebie, składać się inneholde
utworzyć, zawiązać jakieś porozumienie tjene

zawieszać zaˈvʲjɛʃaʨ̑ v
powiesić coś na czymś; umiejscowić coś wyżej henge
wstrzymać, zatrzymać jakieś działanie, by później do niego wrócić avbryte

zawieszenie broni ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi n
umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach; våpenhvile

zawijać v
otaczać ze wszystkich stron kortstokk

zawistny zaˈvʲistnɨ adj
pełen zawiści, odczuwający zawiść; (także, też) świadczący o zawiści misunnelig

zawodnik zaˈvɔdʲɲik n
(sport, sportowy) uczestnik zawodów spiller

zawodzić zaˈvɔʥ̑iʨ̑ v
robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się mangle

zawracać głowę zaˈvraʦ̑aʥ̑ ˈɡwɔvɛ v
(potocznie, potoczny) niepotrzebnie zajmować kogoś swoimi sprawami lub problemami, przeszkadzać, być natrętnym lub nie dawać spokoju gidde

zawrotny zaˈvrɔtnɨ adj
oszałamiający, godny podziwu lub niezwykły, nieprzeciętny svimlande

zawstydzać zaˈfstɨʣ̑aʨ̑ v
sprawiać, że ktoś czuje zawstydzenie, wstyd, zakłopotanie sjenert

zawsze ˈzafʃɛ pronoun
w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy alltid

zawód ˈzavut n
czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze yrke

zawór ˈzavur n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów; klaff

zawór bezpieczeństwa ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych, sikkerhetsventil

zazdrosny zazˈdrɔsnɨ adj
taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku sjalu

zazdrościć v
odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny være misunnelig

zazdrość ˈzazdrɔɕʨ̑ n
uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona misunnelse

zaznaczać v
wskazywać co poprzez wykonanie znaku flekk

zazwyczaj zaˈzvɨʧ̑aj adv
w większości przypadków vanligvis

zaćma ˈzaʨ̑ma n
(medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku; foss

zaćmienie zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ n
(astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień; formørkelse

załatwiać v
(potocznie, potoczny) pozbawiać możliwości działania lub unicestwiać; wyrządzać komuś krzywdę anslag
obsługiwać kogoś servere
podejmować różne działania w celu uzyskania czegoś (av)sende

załoga zaˈwɔɡa n
grupa ludzi obsługująca jakiś pojazd spann
ogół pracowników zakładu, instytucji itp. personale

załom n
linia, wzdłuż której następuje wyraźna zmiana bøye
miejsce załamania lub zagięcia czegoś offsettrykk

założyciel n
ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek grundlegger

założyć zaˈwɔʒɨʨ̑ v
twierdzić, że coś się stanie; prorokować, dywagować o przyszłości anta
uznawać, że coś jest czymś innym; przyjmować coś za coś anta

załącznik zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
plik dołączony do wiadomości e-mail ta utlegg i

zaświadczenie ˌzaɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
dokument potwierdzający coś sertifikat

zażywać v
przyjmować jakąś substancję ta
korzystać z czegoś przyjemnego ta

zażyłość n
(przenośnie, przenośnia) bardzo bliski stosunek z jakąś rzeczą czy dobrem ta utlegg i

zażyły adj
nacechowany bliskością intim

zbawczy adj
(książkowy) dający zbawienie økonomisering

zbawiać v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odżegnać niebezpieczeństwo potępienia wiecznego redning
wyciągać kogoś z opresji, uratować redning

zbawienie zbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boski akt wybawienia ludzi od wiecznego potępienia; frelse
uratowanie w trudnej sytuacji frelse

zbawić v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uchronić przed potępieniem wiecznym redning
wyciągnąć kogoś z opresji, uratować redning

zbieg zbʲjɛk n
ktoś, kto uciekł, zbiegł skądś rømling
miejsce styku, zbliżenia się (np. żył wodnych, żył kruszcowych w skale, tras kolejowych, drogowych) konfluens

zbieg okoliczności ˈzbʲjɛk ˌɔkɔlʲiʧ̑ˈnɔɕʨ̑i n
przypadkowe, równoczesne nastąpienie dwóch lub więcej wydarzeń pozostających w pewnej relacji do siebie hendelse

zbierać ˈzbʲjɛraʨ̑ v
gromadzić samle
kolekcjonować, tworzyć zbiór czegoś samle
podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy plukke
powodować, że grupa osób znajdzie się w jakimś miejscu samle seg

zbierać śmietankę ˈzbʲjɛraʨ̑ ɕmʲjɛˈtãnkɛ v
zbierać śmietankę z powierzchni mleka skumlese

zbijać ˈzbʲijäʨ̑ v
obalać argument, teorię, pogląd motbevise

zbiornik ˈzbʲjɔrʲɲik n
przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów kar

zbiornikowiec n
statek przeznaczony do transportu materiałów płynnych, najczęściej ropy naftowej; tankskip

zbir zbʲir n
bandyta, zbój, przestępca banditt

zbiór zbʲjur n
(matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów; mengde
(rolnictwo, rolniczy) czynność zbierania plonów avling
(rolnictwo, rolniczy) zwykle w lm plon avling
grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość sette sammen

zbiórka ˈzbʲjurka n
zbieranie, gromadzenie rzeczy lub pieniędzy w określonym celu sammenkomst

zbliżać ˈzblʲiʒaʨ̑ v
podchodzić, przysuwać się do czegoś innflyging

zbliżony adj
o podobnych cechach, niewiele różniący się avslutte

zbocze ˈzbɔʧ̑ɛ n
(geografia, geograficzny) pochyły teren stanowiący część góry, wzgórza, doliny czy wąwozu bakke

zboczenie n
(psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaspokajanie popędu płciowego w sposób odbiegający od normy paraphilia

zboże ˈzbɔʒɛ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna korn

zbrodnia ˈzbrɔdʲɲa n
(potocznie, potoczny) czyn moralnie naganny, który spotyka się ze szczególnym potępieniem społecznym kriminalitet
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo; forbrytelse

zbrodnia wojenna ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów; krigsforbrytelse

zbrodniarz n
człowiek popełniający zbrodnię forbryter

zbroja ˈzbrɔja n
okrycie ochronne wojownika, zabezpieczające przed ciosami rustning

zbyt zbɨt adv
nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie altfor

zbyt zbɨt n
odpłatne rozprowadzanie czegoś auksjon

zbędny ˈzbɛ̃ndnɨ adj
taki, bez którego można się obyć redundant

zdalny ˈzdalnɨ adj
(technologia, technika, techniczny) taki, który może być przeprowadzany na odległość fjern

zdanie ˈzdãɲɛ n
(gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika) setning

zdarzać ˈzdaʒaʨ̑ v
wydarzać się, trafiać się foregå

zdarzenie zdaˈʒɛ̃ɲɛ n
(informatyka, informatyczny) zapis zajścia w systemie komputerowym określonej sytuacji; programpost
(matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu; programpost
coś, co miało miejsce; co zdarzyło się programpost

zdawać ˈzdavaʨ̑ v
pokładać w kimś zaufanie forhåpning

zdawać sobie sprawę ˈzdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈspravɛ idiom
mieć pełną świadomość czegoś; rozumieć, wiedzieć coś, uświadamiać sobie coś våken

zdać zdaʨ̑ v
aspekt dokonany od: zdawać passere

zdechnąć ˈzdɛxnɔ̃ɲʨ̑ v
(pogardliwie) umrzeć sokkel
(potocznie, potoczny) o zwierzęciu: skończyć życie sokkel

zdechł pies ˈzdɛxw̥ ˈpʲjɛs idiom
komenda skierowana do psa polegająca na celowym przewróceniu się zwierzęcia na grzbiet lub na bok (tak, jakby było postrzelone) i pozostaniu nieruchomo w tej pozycji do wyznaczonego przez opiekuna momentu spille død

zdecydować ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑ v
podjąć decyzję beslutte

zdejmować zdɛjˈmɔvaʨ̑ v
zabierać coś z jakiegoś miejsca wysoko lub z wieszaka frata
ściągać nakrycie głowy, okulary ta av
ściągać ubranie, buty ta av

zderzenie zdɛˈʒɛ̃ɲɛ n
gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów krasje

zdjąć zdʲjɔ̇̃ɲʨ̑ v
biorąc, usunąć skąd ta av

zdobić ˈzdɔbʲiʨ̑ v
służyć jako ozdoba betalingsutsettelse

zdobycie zdɔˈbɨʨ̑ɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zdobyć inndragning

zdobywać zdɔˈbɨvaʨ̑ v
zwyciężyć nad czymś, uzyskać, osiągnąć coś dzięki własnemu wysiłkowi vinne

zdolność ˈzdɔlnɔɕʨ̑ n
umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności evne
naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś evne

zdolny ˈzdɔlnɨ adj
będący w stanie wykonać określoną czynność i stand
taki, który ma talent, zdolności; jest uzdolniony begavet

zdołowany ˌzdɔwɔˈvãnɨ adj
(potocznie, potoczny) przygnębiony deprimert

zdradzać ˈzdraʣ̑aʨ̑ v
o sekrecie, tajemnicy: wyjawiać, mówić komuś, często niepowołanemu avsløre
złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku bedra

zdrajca ˈzdrajʦ̑a n
ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp. angiver

zdrobnienie zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu; diminutiv

zdrowie ˈzdrɔvʲjɛ n
stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby) helse

zdrowy ˈzdrɔvɨ adj
taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze frisk

zdumiewać v
wywoływać zdumienie overraske

zdążyć ˈzdɔ̃w̃ʒɨʨ̑ v
przybyć na umówioną godzinę frøken

ze zɛ particle
(potocznie, potoczny) partykuła poprzedzająca liczbę oznaczająca jej przybliżenie på veg til

ze względu na zɛ‿ˈvzɡlɛ̃ndu ˈna
z uwagi na, biorąc pod uwagę av hensyn til

zebra ˈzɛbra n
(zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści; sebra

zebranie zɛˈbrãɲɛ n
zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu møte

zebździć się v
(eufemistycznie) wypróżnić się z kału avføring

zecer ˈzɛʦ̑ɛr n
(dawniej, dawny) pracownik drukarni zajmujący się składaniem publikacji za pomocą czcionek, obecnie archaizm leksykalny; setter

zechcieć v
nabrać ochoty coś zrobić behov

zegar ˈzɛɡar n
przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu; ur klokke

zegar słoneczny ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ n
zegar określający czas na podstawie pozycji słońca solur

zegar wahadłowy ˈzɛɡar ˌvaxadˈwɔvɨ n
zegar mechaniczny wykorzystujący wahadło jako regulator chodu do odmierzania czasu ur

zegarek zɛˈɡarɛk n
niewielkich rozmiarów zegar klokke

zemsta ˈzɛ̃msta n
odwet za krzywdy hevn

zenit ˈzɛ̃ɲit n
(astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie; senit

zero ˈzɛrɔ n
liczba 0; null

zerowy zɛˈrɔvɨ adj
identyfikowany przez zero; taki, który w określonym porządku liczenia poprzedza pierwszy nulte

zerwać ˈzɛrvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś slå opp
oddzielić coś od czegoś, ciągnąć tårer

zespół ˈzɛspuw n
całość grupy teatralnej w danym teatrze selskap
grupa muzyków występująca razem na scenie band
grupa osób realizująca wspólny cel; team
zbiór jednostek, obiektów stanowiący całość sette sammen

zespół Sjögrena n
(medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek; Sjögrens syndrom

zestaw ˈzɛstaf n
całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów sette sammen

zestawiać v
(medycyna, medyczny) złączać końce złamanej kości sette sammen
ustalać podobieństwa i różnice sammenligne

zeszyt ˈzɛʃɨt n
(szkolnictwo, szkolny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania; skrivebok

zeszły ˈzɛʃwɨ adj
taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu) nyest

zewnątrz ˈzɛvnɔ̃nṭʃ preposition
(przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska utenfor

zewnętrzny zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ adj
taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz ytre

zez zɛs n
(medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie; strabisme

zezowaty adj
taki, który ma zeza suppeskje

zezować zɛˈzɔvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zaglądać ukradkiem titte

zezwalać zɛˈzvalaʨ̑ v
(oficjalnie) wydawać komuś zezwolenie na coś; pozwalać, nie zabraniać tåle

zezwolenie ˌzɛzvɔˈlɛ̃ɲɛ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument poświadczający oficjalną zgodę tillatelse
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalna zgoda tillatelse

zgadnąć ˈzɡadnɔ̃ɲʨ̑ v
aspekt dokonany od: zgadywać gissa

zgadywać v
przewidywać co na podstawie przesłanek niedających pewności gjette

zgadzać ˈzɡaʣ̑aʨ̑ v
być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię jatte
wyrażać zgodę, dawać zgodę na coś jatte

zgaga ˈzɡaɡa n
uczucie pieczenia w przełyku halsbrann

zginąć ˈzʲɟĩnɔ̃ɲʨ̑ v
nagle, tragicznie stracić życie (w odniesieniu do ludzi) sokkel
przestać istnieć, stracić ważność (o cechach, zjawiskach, wartościach) fjerne

zgniły ˈzʲɟɲiwɨ adj
taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło råtten
zdemoralizowany, zepsuty, parszywy råtten

zgoda ˈzɡɔda n
stan pozbawiony konfliktów czy kłótni, pojednanie avstemming

zgodnie ˈzɡɔdʲɲɛ adv
według czegoś, odpowiednio do czegoś deretter

zgodność ˈzɡɔdnɔɕʨ̑ n
brak konfliktów harmoni
cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne konformitet

zgodny ˈzɡɔdnɨ adj
taki, który zgadza się na coś, godzi się z czymś, dąży do zgody fredsommelig

zgraja ˈzɡraja n
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) uciążliwa lub agresywna grupa ludzi binde

zgromadzenie ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo forsamling

zgryzota zɡrɨˈzɔta n
wielkie zmartwienie uroe

zgryźliwy zɡrɨʑˈlʲivɨ adj
często dokuczający innym złośliwymi uwagami sur

zguba ˈzɡuba n
klęska, nieszczęście kløft
rzecz lub osoba zgubiona, której chwilowo nie można znaleźć tap

zgubiony adj
który poniósł klęskę, który jest bliski zguby tapt
zaginiony; taki, którego ktoś zgubił tapt

zgubić ˈzɡubʲiʨ̑ v
przez nieuwagę zostawić coś w nieznanym sobie miejscu miste

zgubny ˈzɡubnɨ adj
przynoszący zniszczenie fatal

zgłaszać ˈzɡwaʃaʨ̑ v
ochotniczo wyrażać chęć udziału w czymś søke
odzywać się w słuchawce telefonu løsning
przybyć w określone miejsce lub do określonej osoby w określonym celu, stawiać się ankomme

zgłoszenie n
formalne powiadomienie o czymś applikasjon

ziarno ˈʑarnɔ n
(botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion; bygg

ziele ˈʑɛlɛ n
(botanika, botaniczny) roślina o nietrwałych, nadziemnych pędach gress

ziele angielskie n
(kulinaria) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa; allehande

zieleń ˈʑɛlɛ̃ɲ n
kolor zielony grønn
ubranie w kolorze zielonym grønn

zielona herbata ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata n
(kulinaria) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania grønn te

zielony ʑɛˈlɔ̃nɨ adj
mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego; grønn
(lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody grønn

zielsko n
(potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin ugress

ziemia ˈʑɛ̃mʲja n
gleba grunn
grunt, podłoże (także w budynku) bakke
kraina geograficzna midgard

ziemniak ˈʑɛ̃mʲɲak n
(botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z gatunku psianka ziemniak, o jadalnych bulwach; potet
(spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1) potet

ziemny ˈʑɛ̃mnɨ adj
związany z ziemią, glebą bakke

ziemski ˈʑɛ̃msʲci adj
(książkowy) doczesny (zwłaszcza w opozycji do życia pozagrobowego) forbigående
(książkowy) zwykły, codzienny alminnelig

ziewanie ʑɛˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ziewać gjesp

ziewać ˈʑɛvaʨ̑ v
szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia gjespe

zima ˈʑĩ.ma n
najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku; vinter

zimna wojna ˈʑĩmna ˈvɔjna n
(historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku; Den kalde krigen

zimno ˈʑĩmnɔ adv
(przenośnie, przenośnia) w sposób chłodny, obojętny, niechętny kulde
(przysłówek) od: zimny kaldt

zimno ˈʑĩmnɔ n
niska temperatura kald

zimnowojenny adj
taki, który dzieje się podczas zimnej wojny Den kalde krigen

zimny ˈʑĩmnɨ adj
mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna kald

zimowy ʑĩˈmɔvɨ adj
typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie vinterlig

zioło ˈʑɔwɔ n
(potocznie, potoczny) marihuana gress

ziąb ʑɔ̃mp n
przenikliwy, dokuczliwy chłód kulde

zięba ˈʑɛ̃mba n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs; bokfink

zięć ʑɛ̇̃ɲʨ̑ n
mąż córki svigersønn

zjadać ˈzʲjadaʨ̑ v
połykać jako pokarm bruke opp

zjawa ˈzʲjava n
duch osoby zmarłej spøkelse

zjednoczenie ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
organizacja powstała w wyniku połączenia organizacji, instytucji o podobnym profilu i zakresie działalności union

zlać v
(potocznie, potoczny) sprawić komuś lanie anslag

zlew zlɛf n
naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową batteri

zlewozmywak ˌzlɛvɔzˈmɨvak n
zlew kuchenny, w którym zmywa się naczynia batteri

zmagać się ˈzmaɡaʨ̑‿ɕɛ v
walczyć (także (przenośnie, przenośnia)) kjempe

zmarszczka ˈzmarʃʧ̑ka n
(anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych rynke

zmartwienie zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ n
coś, co martwi, nurtuje, niepokoi sorg

zmartwiony adj
taki, który się czymś martwi sorg

zmartwychwstanie ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie; oppstandelse

zmiana ˈzmʲjãna n
przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną endring

zmieniać ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑ v
nadawać komuś lub czemuś inne właściwości forandre
zamieniać, zastępować coś czymś innym avløse

zmienna ˈzmʲjɛ̃nːa n
(matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości; variabel

zmienny ˈzmʲjɛ̃nːɨ adj
niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka) avvikende
ulegający zmianom avvikende

zmierzch zmʲjɛʃx n
moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się; tussmørke

zmieszany adj
wprawiony w zakłopotanie flau

zmiękczać ˈzmʲjɛ̃ŋkʧ̑aʨ̑ v
czynić coś bardziej miękkim bløtgjøre

zmniejszać ˈzmʲɲɛ̇jʃaʨ̑ v
sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary krympe
sprawiać, że coś staje się mniej intensywne redusere
sprawiać, że jakaś wielkość ma mniejszą wartość redusere

zmniejszenie zmʲɲɛ̇jˈʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zmniejszyć krympe

zmora n
dręczący, przykry sen lub budząca lęk, uporczywie powracająca myśl mareritt

zmrok zmrɔk n
moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się skumring

zmuszać ˈzmuʃaʨ̑ v
nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś tvinge

zmysł zmɨsw̥ n
zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju; sens

zmysłowość n
cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne sanselighet

zmysłowy zmɨsˈwɔvɨ adj
taki, który wzbudza pociąg fizyczny; wiąże się z doznaniami erotycznymi lidderlig

zmywacz do paznokci ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci; negllakkfjerner

zmywarka zmɨˈvarka n
(technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń; oppvaskmaskin

zmyślać v
mówić nieprawdę, koloryzować finne på

zmęczony zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ participleAdjective
odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek lei (av)

znaczek pocztowy ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) mały, papierowy prostokąt przyklejany do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki); frimerke

znaczenie znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje mening

znacznie ˈznaʧ̑ʲɲɛ adv
dużo, w dużym stopniu, bardzo mye

znaczny ˈznaʧ̑nɨ adj
(książkowy) istotny, duży, ważny betydelig

znaczyć ˈznaʧ̑ɨʨ̑ v
mieć znaczenie, sens bety
umieszczać znak na czymś flekk

znajda n
dziecko, które zostało znalezione flyttblokk

znajdować znajˈdɔvaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś finne
odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś finne
zdobywać to, czego się szuka finne
być w jakimś miejscu bli

znajomość znaˈjɔ̃mɔɕʨ̑ n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) wiedza na jakiś temat, umiejętność kunnskap

znajomy znaˈjɔ̃mɨ n
taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia) forbindelse

znak znak n
dowód, oznaka czegoś tegn
dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji tegn
kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie tegn

znak końca dowodu n
(termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) symbol stosowany przez matematyków do oznaczania końca dowodu; gravminne

znak wodny ˈznaɡ ˈvɔdnɨ n
obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji; vassmerke

znak zapytania ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego; spørsmålstegn

znak zodiaku ˈznaɡ zɔˈdʲjaku n
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) każda z dwunastu części zodiaku, nosząca nazwę gwiazdozbioru zodiakalnego, który leżał w jej obrębie ok. 2000 lat temu; stjernetegn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) symbol oznaczający znak zodiaku (1.1) stjernetegn

znakomitość ˌznakɔ̃ˈmʲitɔɕʨ̑ n
cecha tego, co znakomite framstående

znakomity ˌznakɔ̃ˈmʲitɨ adj
bardzo dobry, doskonały, świetny fabelaktig

znalezisko ˌznalɛˈʑiskɔ n
rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie funn

znany ˈznãnɨ adj
taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób kjent

znać znaʨ̑ modal
mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym kjenne
mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości kjenne

znać jak swoje dziesięć palców ˈznaʨ̑ ˈjak ˈsfɔjɛ ˈʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ ˈpalʦ̑uf v
znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie kjenne som sin egen bukselomme

znać jak własną kieszeń ˈznaʨ̑ ˈjaɡ ˈvwasnɔ̃w̃ ˈcɛʃɛ̃ɲ v
znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie kjenne som sin egen bukselomme

znicz zʲɲiʧ̑ n
szeroka świeca w płytkim zbiorniku palona na grobach, pod pomnikami; losse

zniczek ˈzʲɲiʧ̑ɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych; rødtoppfuglekonge

znienacka zʲɲɛ̃ˈnaʦ̑ka adv
nagle i niespodziewanie som lyn fra klar himmel

zniewieściały ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɨ adj
o mężczyźnie: taki, który ma kobiece cechy kvinnelig

znikać ˈzʲɲikaʨ̑ v
przestawać być w jakimś miejscu forsvinne
stawać się niewidocznym forsvinne

znikomy adj
niewielki, prawie żaden fjern

zniszczony zʲɲiʃˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
(przenośnie, przenośnia) zmęczony, wycieńczony, o niezdrowym wyglądzie hagl
zużyty, uszkodzony hagl

zniżka ˈzʲɲiʃka n
obniżenie ceny rabatt

znowu ˈznɔvu adv
jeszcze raz, ponownie, na nowo igjen

znudzony znuˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś kjed

znużony znuˈʒɔ̃nɨ adj
zmęczony czymś kjed
znudzony czymś kjed

znój n
ciężka praca, wysiłek lidelse

znęcać się ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ v
robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować mobbe

zobaczyć zɔˈbaʧ̑ɨʨ̑ v
dostrzec, zauważyć, ujrzeć coś forstå
obejrzeć lita

zobowiązanie ˌzɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ n
dług gjeld

zodiak ˈzɔdʲjak n
(astrologia, astrologiczny) diagram w formie koła używany przez astrologów, w którym każdy ze znaków zodiaku jest oznaczony innym symbolem dyrekrets
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pas firmamentu, ciągnący się wzdłuż ekliptyki, na tle którego przemieszczają się w ciągu roku obserwowane z Ziemi Słońce, Księżyc i planety, podzielony na 12 znaków zodiaku; dyrekrets

zoisyt zɔˈ<sup>j</sup>isɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych; zoisitt

zoo ˈzɔː n
ogród zoologiczny dyrehave

zoologia ˌzɔːˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach; zoologi

zooplankton ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu; dyreplankton

zorza ˈzɔʒa n
(meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie polarlys

zorza polarna ˈzɔʒa pɔˈlarna n
zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych; Aurora

zostawać zɔˈstavaʨ̑ v
nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca bli
stawać się kimś/czymś bli
być pozostałością po czymś, czego już nie ma bli
tylko aspekt dokonany: używany do tworzenia strony biernej o aspekcie dokonanym bli

zostawiać zɔˈstavʲjäʨ̑ v
kłaść, opuszczać coś w jakimś miejscu i odchodzić, nie biorąc tego ze sobą etterlate
odchodzić od kogoś, porzucać go (najczęściej w aspekcie dokonanym) etterlate
przeznaczać coś dla kogoś po swojej śmierci (najczęściej w aspekcie dokonanym) etterlate

zrażać ˈzraʒaʨ̑ v
zniechęcać fremmedgjøre

zresztą ˈzrɛʃtɔ̃w̃ particle
partykuła wprowadzająca nową informację, nawiązującą do wcześniejszej i uwydatniająca ją uansett

zrobienie zrɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zrobić tjene

zrozumiały ˌzrɔzũˈmʲjawɨ adj
dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia forståelig
dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia forståelig

zrywać ˈzrɨvaʨ̑ v
kończyć związek z kimś slå opp
o roślinach lub ich owocach zbierać plukke
odłączać coś silnym szarpnięciem revne

zrzucać ˈzʒuʦ̑aʨ̑ v
spychać coś z jakiejś wysokości; sprawić, że coś spada skądś gjørmehull

zróżnicowanie ˌzruʒʲɲiʦ̑ɔˈvãɲɛ n
duża różnorodność, wyraźne różnienie się rzeczy od siebie differensiering

zręczny ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
umiejący dostosować sposób postępowania do okoliczności tak, aby osiągnąć jakieś korzyści dyktig
zwinny dyktig

zszywacz ˈsʃɨvaʧ̑ n
(biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek; stiftemaskin

zuchwały zuxˈfawɨ adj
skłonny do podejmowania ryzyka, odważny dumdristig

zupa ˈzupa n
(kulinaria) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu; suppe

zupełny zuˈpɛwnɨ adj
obejmujący całość total

zużywać zuˈʒɨvaʨ̑ v
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) wyczerpywać czyjeś siły eksos
spożytkowywać coś, robić z czegoś jakiś użytek anvendelse
wyczerpywać zasób czegoś, zmniejszać tego ilość przez używanie anvendelse

zwalniać ˈzvalʲɲäʨ̑ v
(o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska gi sparken
wypuszczać kogoś na wolność uten
zmniejszać prędkość langsom
zostawiać, opuszczać, przestawać zajmować løssluppenhet

zwany adj
mający określoną, powszechnie stosowaną nazwę navngitt

zwariowany adj
(potocznie, potoczny) szalony, niespełna rozumu, nieokiełznany lub niepohamowany gal

zwarty ˈzvartɨ adj
złożony z osób, przedmiotów lub innych elementów znajdujących się bardzo blisko siebie, bez przerw anspent

zwiastun ˈzvʲjastũn n
osoba, która przynosi wieść o czymś, zwiastuje, oznajmia coś bud

zwiedzać v
przechadzać się i zapoznawać się z jakimś miejscem besøke

zwierzchnik n
ktoś, kto ma nad kimś/czymś władzę overlegen

zwierzyna zvʲjɛˈʒɨ̃na n
(łowiectwo, łowiecki) zwierzęta łowne, będące przedmiotem polowań med
mięso zwierząt, w szczególności leśnych, dzikich vilt

zwierzę ˈzvʲjɛʒɛ ˈzvʲjɛʒɛnta n
(biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej; dyr

zwierzę domowe ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ n
zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa; husdyr

zwierzęcy zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ adj
związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia animalisk

zwinność n
cecha bycia bardzo sprawnym adresse

zwinny ˈzvʲĩnːɨ adj
mający szybkie, zręczne ruchy behendig

zwisać v
opuszczać się wisząc bille

związek ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk n
powiązanie między osobami, partnerstwo; (także, też) osoby w jakiś sposób powiązane forhold
wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami forhold
stowarzyszenie, sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów; forening

związek frazeologiczny ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌfrazɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ n
(językoznawstwo, językoznawczy) utrwalone w użyciu połączenie dwóch lub więcej wyrazów mające pewne wspólne ustalone znaczenie; idiom

związek rządu ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈʒɔ̃ndu n
(językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym jeden wyraz narzuca formę drugiemu wyrazowi, który zawsze przyjmuje tę narzuconą formę; styring

związek zawodowy ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych; fagforening

związywać zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑ v
trwale łączyć końce sznurka, liny itp. binde
unieruchamiać kogoś przez oplątanie mu rąk i nóg np. sznurem binde

zwiększać ˈzvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑ v
sprawiać, że coś jest większe pod względem liczby, rozmiaru, nasilenia øke
stawać się większym dyrke

zwięzły ˈzvʲjɛ̃w̃zwɨ adj
zawierający dużo treści w niewielkiej liczbie słów konsis

zwlekać ˈzvlɛkaʨ̑ v
opóźniać wykonanie jakiejś czynności przez siebie forsinkelse

zwodzić v
wprowadzać w błąd bedra

zwolennik zvɔˈlɛ̃ɲːik n
osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś fan

zwolnienie zvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zwolnić fradrag

zwracać uwagę v
mieć baczność na co lub na kogo komma
udzielać reprymendy advare

zwrot zvrɔt n
wyrażenie, zdanie, konstrukcja słowna; związek wyrazów mine
zmiana kierunku ruchu, poruszania się, obrót bli

zwrotnica zvrɔtʲˈɲiʦ̑a n
urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych sporveksel

zwrotnik ˈzvrɔtʲɲik n
(geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut); vendekretsene

zwrotny adj
(gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega refleksiv

zwrócić ˈzvruʨ̑iʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zwymiotować brekke seg

zwycięstwo zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ n
sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji seier

zwycięzca zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a n
ten, który zwyciężył, wygrał vinner

zwyciężać zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑ v
odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś overvinne

zwyczaj ˈzvɨʧ̑aj n
indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby sedvane
sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę bruk

zwyczajnie zvɨˈʧ̑ajɲɛ adv
w sposób zwyczajny, nie wyróżniający się niczym; przeciętnie ganske enkelt

zwyczajny zvɨˈʧ̑ajnɨ adj
taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły vanlig

zwykle ˈzvɨklɛ adv
zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często vanligvis

zwyknąć ˈzvɨknɔ̃ɲʨ̑ v
mieć w zwyczaju, zazwyczaj coś robić pleie

zwykły ˈzvɨkwɨ adj
niewyróżniający się niczym vanlig

zwątpić ˈzvɔ̃ntpʲiʨ̑ v
stracić wiarę w coś, przekonanie o słuszności, prawdziwości czegoś fortvile

zwłaszcza ˈzvwaʃʧ̑a adv
przede wszystkim, nade wszystko, w szczególności, szczególnie, specjalnie spesielt

zwłoki ˈzvwɔci n
ciało martwego człowieka; lik

zygota n
(biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia; zygote

zygzak ˈzɨɡzak n
ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z” sikksakk

zygzakowaty ˌzɨɡzakɔˈvatɨ adj
biegnący zygzakiem, w linii, która co kawałek załamuje się sikksakk

zysk zɨsk n
(ekonomia, ekonomiczny) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży fortjeneste

ząb zɔ̃mp n
(anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu; tann

ząb mleczny n
(przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) pierwszy ząb (u człowieka) melketann

złagodzić v
aspekt dokonany od: łagodzić lindre

złamany zwãˈmãnɨ adj
przygnębiony; także wyrażający przygnębienie, stan załamania psychicznego/emocjonalnego mørk

złe oko n
(związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok; onde øyet

zło zwɔ n
coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie; ond

złocisty adj
posiadający kolor albo połysk złota gyllen

złodziej ˈzwɔʥ̑ɛ̇j n
osoba, która kradnie tjuv

złota rybka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus; gullfisk

złotnik ˈzwɔtʲɲik n
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) gullsmed

złoto ˈzwɔtɔ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79; gull
stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet gull
(sport, sportowy) złoty medal gull

złoty ˈzwɔtɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota gull
mający kolor i połysk złota gyllen

złoty ˈzwɔtɨ n
jednostka monetarna Polski równa 100 groszom; zloty

złowrogi zwɔvˈrɔɟi adj
mający wrogie zamiary ondsinnet

złościć v
doprowadzać do złości sinne

złośliwe oprogramowanie n
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym; skadevare skadelig programvare

złośliwy zwɔɕˈlʲivɨ adj
nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość slem
o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu pernisiøs

złość zwɔɕʨ̑ n
silne uczucie rozdrażnienia, gniewu, wrogości w stosunku do kogoś; raseri

złożoność n
cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów floke

złudzenie zwuˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych illusjon

zły zwɨ adj
niekorzystny dårlig
niesmaczny dårlig
kiepski, nieznający się dårlig
niegrzeczny, nieposłuszny dårlig
niemiły, nieprzyjemny (z charakteru) dårlig
niewygodny, nieprzyjemny, nieudany dårlig
o zdrowiu, zmysłach słaby dårlig

złączyć ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
stworzyć całość forene

à propos a‿prɔˈpɔ
…wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi forresten

ów uf pronoun
ten (o którym już była mowa) som

öre n
(ekonomia, ekonomiczny) moneta szwedzka, obecnie setna część korony; øre

ćma ʨ̑ma n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny; møll

ćmić ʨ̑mʲiʨ̑ v
powodować lekki ból skadet

ćwiartka n
jedna z czterech równych części czego fjerdedel

ćwiczenie ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka veiledning

ćwiczenie czyni mistrza ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa proverb
im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy øvelse gjør mester

ćwiczyć ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑ v
(szkolnictwo, szkolny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności trene

ćwierć ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ n
jedna czwarta, 25% fjerdedel

Łazarz ˈwazaʃ pn
(biblijny) postać biblijna Lasarus
imię męskie; Lasarus

Łotwa ˈwɔtfa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Latvia

Łotysz ˈwɔtɨʃ n
człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy latviar

Łotyszka wɔˈtɨʃka n
kobieta narodowości łotewskiej Latvisk

Łucja ˈwuʦ̑ʲja pn
imię żeńskie; Lucia

Ługańska Republika Ludowa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy; Folkerepublikken Lugansk

Łukasz ˈwukaʃ pn
imię męskie; Lukas

Łódź wuʨ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w centralnej Polsce; Łódź

łabędzi śpiew waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf n
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności svanesang

łabędź ˈwabɛ̃ɲʨ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi; svane

łabędź krzykliwy ˈwabɛ̃ɲʨ̑ kʃɨkˈlʲivɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus cygnus, gatunek łabędzia o białym upierzeniu i żółtym dziobie z czarnym czubkiem; sangsvane

łabędź niemy ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych; knoppsvane

łacina waˈʨ̑ĩna n
język starożytnych Rzymian; latin

łaciński waˈʨ̑ĩj̃sʲci adj
właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego latinsk

ładny ˈwadnɨ adj
odznaczający się urodą pen

ładować waˈdɔvaʨ̑ v
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora angrep

ładunek waˈdũnɛk n
(fizyka, fizyczny) liczba określająca skalę oddziaływania; angrep

łagodny waˈɡɔdnɨ adj
o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny lett

łagodzić waˈɡɔʥ̑iʨ̑ v
czynić mniej kontrastowym, mniej jaskrawym, mniej intensywnym bløtgjøre
czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym blidgjøre

łakocie n
słodycze, słodkości godteri

łakomy waˈkɔ̃mɨ adj
(przenośnie, przenośnia) chciwy gjerrig
chciwy jedzenia grådig

łamać ˈwãmaʨ̑ v
o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając bryte

łamliwy wãmˈlʲivɨ adj
łatwo łamiący się gebrekkelig

łan wãn n
część ziemi pod zasiew bane

łania ˈwãɲa n
(zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela hind

łapa ˈwapa n
noga zwierzęcia niemającego kopyt labb

łapanka waˈpãnka n
(historia, historyczny, historycznie) akcja zatrzymywania większej liczby przypadkowych osób w czasie drugiej wojny światowej; oppsamlingen

łapać ˈwapaʨ̑ v
chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone gripe
zarażać się, zostawać zarażonym chorobą bli

łapczywy adj
bez umiaru grådig
cechujący się łakomstwem grådig
nacechowany chciwością, pożądliwością grådig

łapówka waˈpufka n
wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści bestikkelse

łasica waˈɕiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe; snømus

łaska ˈwaska n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą nåde
darowanie lub złagodzenie kary nåde
przychylność, wielkoduszność nåde

łaskawy adj
oswojony, bez dzikości temmes
w zwrotach grzecznościowych: zacny, wielmożny slag

łaski bez interjection
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) jeśli czegoś nie chcesz, to nie rób, obejdę się bez twojej pomocy takk for ingenting

łatwo ˈwatfɔ adv
w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku enkel

łatwopalny ˌwatfɔˈpalnɨ adj
wykazujący możliwość łatwego zapalenia się brennbar

łatwy ˈwatfɨ adj
nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód lett på tråden

ławka ˈwafka n
twardy mebel do siedzenia dla kilku osób; benk

łazienka waˈʑɛ̃nka n
pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem; bad baderom

łańcuch ˈwãj̃nʦ̑ux n
(technologia, technika, techniczny) element mechaniczny, składający się z identycznych ogniw; kjede

łaźnia ˈwaʑɲa n
budynek lub pomieszczenie do kąpieli w wodzie, parze albo rozgrzanym powietrzu bad

łechtaczka wɛxˈtaʧ̑ka n
(anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków; klitoris

łobuz ˈwɔbus n
osoba zachowująca się źle lømmel

łochynia wɔˈxɨ̃ɲa n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku borówka bagienna blokkebær

łokieć ˈwɔcɛ̇ʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem albue

łom n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.; brekkjern kubein

łono ˈwɔ̃nɔ n
dolna, zewnętrzna część brzucha buk
wnętrze brzucha kobiety w ciąży buk

łopata wɔˈpata n
narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów; spade

łopatka wɔˈpatka n
(anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem; akselblad
mięso przylegające do kości (1.1) zwierząt z uboju skulder

łososiowy ˌwɔsɔˈɕɔvɨ adj
(książkowy) mający kolor pomarańczoworóżowy, taki jak kolor mięsa łososia laksfisk

łosoś ˈwɔsɔɕ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku; laks laksfisk

łotewski wɔˈtɛfsʲci adj
odnoszący się do Łotwy lub Łotyszów latvisk

łotr wɔtr̥ n
ktoś popełniający czyny haniebne, niegodziwe skurk

łowca ˈwɔfʦ̑a n
myśliwy jeger
osoba poszukujący czegoś bądź kogoś dla pieniędzy lub przyjemności jeger

łowić ˈwɔvʲiʨ̑ v
łapać, chwytać w sieć lub na wędkę fangst

łowić ryby w mętnej wodzie ˈwɔvʲiʨ̑ ˈrɨbɨ ˈv‿mɛ̃ntnɛj ˈvɔʥ̑ɛ v
korzystać z zamieszania lub niejasnej sytuacji, zyskiwać w sposób nieuczciwy fiske i rørt vann

łoś wɔɕ n
(zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu; elg

łoże ˈwɔʒɛ n
podstawa, na której wspiera się ciężka maszyna, np. obrabiarka sale

łucznik ˈwuʧ̑ʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) żołnierz, myśliwy posługujący się łukiem; bueskytter

łuczywo wuˈʧ̑ɨvɔ n
(przestarzałe, przestarzały) kawałek smolnego drzewa, używanego dawniej do oświetlania; fakkel

łuk wuk n
(matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej; bue
(architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1); bue
każdy kształt przypominający łuk (1.1) bue
(fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami; bue
(sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce (cięciwy) i nadanie tak strzale energii; bue boge

łupek ˈwupɛk n
(geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość; skifer
(budownictwo) materiał budowlany, głównie na pokrycie dachu, z łupka (1.1) skifer

łupież ˈwupʲjɛʃ n
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka; flass

łuska ˈwuska n
(botanika, botaniczny) okrywa niektórych nasion lub owoców skrog
(wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki skjell

łuskać v
wydobywać z łuski skjell

łut wut n
dawna jednostka miary masy, równa 1/16 grzywny lub 1/32 funta; skjebne

łużycki wuˈʒɨʦ̑ʲci n
język słowiański, którym mówi się na Łużycach; sorbisk

łydka ˈwɨtka n
(anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą; legg

łykać v
przesuwać co do gardła, przełyku, żołądka… svelge

łysina wɨˈɕĩna n
miejsce na głowie pozbawione włosów identifisere

łyska ˈwɨska n
(ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole; sothøne

łyżeczka wɨˈʒɛʧ̑ka n
mała łyżka teskje

łyżeczka do herbaty n
mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów teskje

łyżka ˈwɨʃka n
sztuciec służący do jedzenia skei skje

łyżka do butów ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf n
narzędzie ułatwiające zakładanie butów skohorn

łyżka wazowa ˈwɨʃka vaˈzɔva n
(gastronomia) duża głęboka łyżka o długim trzonku, służąca do nalewania zupy z wazy suppeskje

łyżwiarstwo figurowe n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp. kunstløp

łyżwiarstwo szybkie n
(sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na jak najszybszym pokonaniu na łyżwach określonego dystansu; hurtigløp på skøyter

łyżwiarz ˈwɨʒvʲjaʃ n
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo; skøyteløper

łza wza n
(fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko; tåre

łzawić ˈwzavʲiʨ̑ v
o oczach: wydzielać nadmiernie łzy tiss

łódź wuʨ̑ n
mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach; båt

łóżeczko wuˈʒɛʧ̑kɔ n
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: łóżko; małe łóżko barneseng

łóżko ˈwuʃkɔ n
mebel przeznaczony do spania; seng

łącznie ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ adv
razem, ogółem, po zsumowaniu i lag

łącznik ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
(językoznawstwo, językoznawczy) dywiz, najkrótszy znak pisarski stosowany przy dzieleniu lub łączeniu wyrazów bindestrek
(językoznawstwo, językoznawczy) czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący bindestrek

łączność ˈwɔ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑ n
działania składające się na utrzymanie kontaktu kommunikasjon

łączny adj
wynikły z sumy, połączenia czy uogólnienia felleskjønn

łączyć ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
(potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną forbinde
jednoczyć, umożliwiać zespolenie sammenstille
kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska sammenstille
spajać elementy za pomocą środków technicznych sammenstille

łąka ˈwɔ̃ŋka n
teren gęsto porośnięty trawami; eng

Środa Popielcowa ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem; askeonsdag

Święto Pracy ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˈpraʦ̑ɨ n
(potocznie, potoczny) święto ruchu robotniczego obchodzone od 1890 roku w pierwszy dzień maja; første mai

ściana ˈɕʨ̑ãna n
(budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca; vegg

ścieg ɕʨ̑ɛk n
sposób przewlekania nitki przy szyciu lub haftowaniu punkt

ścierać ˈɕʨ̑ɛraʨ̑ v
rozdrabniać poprzez tarcie raspe
usuwać wierzchnią warstwę z czegoś poprzez pocieranie szorstkim przedmiotem beite

ścierka ˈɕʨ̑ɛrka n
szmata służąca do mycia, ścierania czegoś stoff

ścierwo ˈɕʨ̑ɛrvɔ n
(pogardliwie) człowiek zły, podły bastard

ścisk ɕʨ̑isk n
(mechanika) narzędzie podobne do imadła posiadające dwie szczęki służące do przytrzymywania i łączenia elementów sersjant

ściskać ˈɕʨ̑iskaʨ̑ v
wywierać ucisk, ścisk na jakimś obiekcie z kilku stron trykke

ścisły ˈɕʨ̑iswɨ adj
dokładny, precyzyjny pur

ściąga ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡa n
notatka nielegalnie posiadana na egzaminie, sprawdzianie itp., zawierająca odpowiedź na wymagane pytanie bądź pewien zakres materiału kotelett

ściągawka ɕʨ̑ɔ̃ŋˈɡafka n
karteczka z informacjami używana tajnie przez uczniów podczas klasówek, egzaminów itp. kotelett

ściągać ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu laste ned
(rzadki, rzadko używany) (potocznie, potoczny) kraść rappe
odpisywać od kogoś innego podczas testu, sprawdzianu, klasówki itp. fuske

ścięgno ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ n
(anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny; sene

ściśle ˈɕʨ̑iɕlɛ adv
w sposób ścisły, dokładny, precyzyjny nøyaktig

ślad ɕlat n
(matematyka, matematyczny) suma elementów na głównej przekątnej macierzy kwadratowej; kretskort
niewielka ilość spor
oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś løype

śledziona ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na n
(anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców; milt

śledzić ˈɕlɛʥ̑iʨ̑ v
obserwować, badać wzrokiem rozwój zdarzeń forfølge
szpiegować detektiv

śledź ɕlɛʨ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska; sild

ślepa uliczka ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka n
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia blindgate
uliczka niemająca wylotu blindgate

ślepy ˈɕlɛpɨ adj
taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok blind

śliczny ˈɕlʲiʧ̑nɨ adj
taki, który jest ładny, miły dla zmysłów; uroczy, wzbudzający pozytywne emocje pen

ślimak ˈɕlʲĩmak n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka; snegl
(anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków; snegl
(architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w kształcie spiralnie skręconej muszli ślimaka (1.1) sniegel
(kulinaria) papatacz; słodki wypiek z ciasta półfrancuskiego, w kształcie okrągłej, spiralnie zwiniętej muszli sniegel
(rzemiosło, rzemieślniczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ozdobne zakończenie szyjki instrumentu smyczkowego evne
(technologia, technika, techniczny) element przekładni ślimakowej; kravle
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś, kto powoli się porusza, lub powolnie wykonuje swoją pracę, albo ogólnie jest powolny snegl

ślina ˈɕlʲĩna n
płynna wydzielina wytwarzana w ustach; spytt

ślinić ˈɕlʲĩɲiʨ̑ v
zwilżać śliną tiss

śliwka ˈɕlʲifka n
(spożywczy) (kulinaria) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie; plomme

śliwowica ˌɕlʲivɔˈvʲiʦ̑a n
(kulinaria) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek; plomme

ślub ɕlup n
akt zawarcia małżeństwa; vielse

śluza n
urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych; sluse

śmiać się ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ v
wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem le

śmiały ˈɕmʲjawɨ adj
(książkowy) charakterystyczny dla człowieka pewnego siebie dristig
(książkowy) nowatorski, przekraczający to, co przyjęte, akceptowane dristig
(książkowy) o zachowaniu, obyczajach: prowokujący, ocierający się o zgorszenie dristig
(książkowy) odważny, lubiący podejmować ryzyko dristig
(książkowy) pewny siebie, czujący się swobodnie w kontaktach z ludźmi dristig
(książkowy) świadczący o czyjejś odwadze, skłonności do ryzyka dristig

śmiech ɕmʲjɛx n
charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło latter

śmierdzieć ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
o sprawach: wydawać się podejrzanymi lukte
wydzielać nieprzyjemny zapach lukte

śmierć ɕmʲjɛrʲʨ̑ n
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności; død

śmieszny ˈɕmʲjɛʃnɨ adj
wywołujący śmiech rar

śmietana ɕmʲjɛˈtãna n
ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka fløte

śmietanka ɕmʲjɛˈtãnka n
(przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska krem
(spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka krem

śmietnik ˈɕmʲjɛtʲɲik n
kubeł, pojemnik na śmieci søppeldunk

śmieć ɕmʲjɛ̇ʨ̑ n
coś do wyrzucenia, odpadek avfall
(potocznie, potoczny) człowiek bez zasad, godny pogardy bastard

śmieć ɕmʲjɛ̇ʨ̑ v
mieć odwagę, śmiałość våge

śmigłowiec n
(lotnictwo, lotniczy) (technologia, technika, techniczny) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi helikopter

śniadanie ɕɲaˈdãɲɛ n
poranny posiłek; frokost frukost

śniady ˈɕɲadɨ adj
o skórze, cerze człowieka: o barwie jasnobrązowej lub oliwkowobrązowej mørk

śnieg ɕɲɛk n
(meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu; snø sne
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora snø

śnieżka ˈɕɲɛʃka n
kulka ulepiona ze śniegu, zwykle używana do zabawy, rzucania w kogoś; snøball

śnieżny ˈɕɲɛʒnɨ adj
dotyczący śniegu, związany ze śniegiem, obfitujący w śnieg, utworzony ze śniegu sne

śnieżyca ɕɲɛˈʒɨʦ̑a n
intensywny i obfity opad śniegu połączony z silnym wiatrem; snøstorm

śnieżyć ˈɕɲɛʒɨʨ̑ v
padać (o śniegu) snø

śnić ɕɲiʨ̑ v
widzieć sen podczas spania drømme

śpieszyć ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑ v
(książkowy) zdążać dokądś szybko press
robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć press

śpiew ɕpʲjɛf n
dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki; sang

śpiewak ˈɕpʲjɛvak n
mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa sanger

śpiewać ˈɕpʲjɛvaʨ̑ v
wykonywać melodię głosem synge

śpioch ɕpʲjɔx n
człowiek lubiący dużo, długo spać lat

śpiwór ˈɕpʲivur n
worek do spania sovepose

śpiący ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ adj
taki, któremu chce się spać søvnig

śpiączka n
(medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce koma

średni ˈɕrɛdʲɲi adj
będący pośrodku między czymś małym a dużym (np. pod względem masy, siły, natężenia); nie najmniejszy i nie największy midterst
przeciętny, taki sobie bety

średnia n
(matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę; gjennomsnitt
(matematyka, matematyczny) funkcja wieloargumentowa, niemalejąca ze względu na każdy swój argument, o wartościach niemniejszych od minimum argumentów i niewiększych od maksimum argumentów; bety

średnica ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a n
(geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek; diameter

średnik ˈɕrɛdʲɲik n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem; semikolon

średniowiecze ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ n
epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi; Mellomalderen

średniowieczny ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ adj
pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza middelalderlig

środa ˈɕrɔda n
trzeci dzień tygodnia; onsdag

środek ˈɕrɔdɛk n
coś, co ułatwia działanie middel
dobro ekonomiczne middel
miejsce jednakowo oddalone od krawędzi midt

środki masowego przekazu ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu n
prasa, radio, telewizja i internet; publikatory massemedium

środowisko ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ n
(ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie miljø

śruba ˈɕruba n
(technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie; skrue

śrubokręt ɕruˈbɔkrɛ̃nt n
(technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów skrutrekker

śródlądowy ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ adj
znajdujący się w środku lądu innlands-

śródmieście ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ n
centrum; główna, centralna część danego miasta sentrum

świadczyć ˈɕfʲjaṭʧ̑ɨʨ̑ v
wykonywać dla kogoś pewną czynność gjøre

świadectwo ɕfʲjaˈdɛʦ̑tfɔ n
dokument urzędowo poświadczający umiejętności, wiedzę, określone zdarzenie sertifikat

świadek ˈɕfʲjadɛk n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego; vitne
osoba, która widziała coś na własne oczy vitne

świadek Jehowy ˈɕfʲjadɛc jɛˈxɔvɨ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek związku wyznaniowego Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy; Jehovas vitne

świadomość ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑ n
zdawanie sobie sprawy z czegoś; bevissthet

świadomy ɕfʲjaˈdɔ̃mɨ adj
taki, który ma świadomość czegoś, uzmysławia sobie coś, zdaje sobie sprawę z czegoś varsle

świat ɕfʲjat n
cała Ziemia verden

światopogląd ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt n
zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie; verdensanskuelse

światowy ɕfʲjaˈtɔvɨ adj
odnoszący się do całego świata verden

światła ˈɕfʲjatwa n
(potocznie, potoczny) miejsce oznaczone światłami sygnalizacyjnymi na skrzyżowaniu ulic lub dróg bądź sygnalizujące przejścia dla pieszych ild

światło ˈɕfʲjatwɔ n
(fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko; lys
przedmiot będący źródłem światła (1.1) lys

światłowstręt ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt n
(medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek); lysømfintlighet

światłowód ɕfʲjatˈwɔvut n
(technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła; fiberoptikk

świder n
urządzenie do wiercenia otworów; bit

świeca ˈɕfʲjɛʦ̑a n
przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła; lys
(sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uniesieniu w górę nóg z leżenia na plecach lys
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) (zobacz) świeca zapłonowa lys
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) (zobacz) świeca żarowa lys
(przestarzałe, przestarzały) dawna jednostka natężenia światła równa 1,02 kandeli; lys

świeca zapłonowa n
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego; tennplugg

świecidełko n
coś co błyszczy, połyskująca ozdóbka nips

świecić ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑ v
emitować, produkować światło lyse

świecki ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci adj
niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych dekke

świecznik ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik n
przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec lysestake

świerk ɕfʲjɛrk n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych; gran

świerszcz ɕfʲjɛrʃʧ̑ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki; siriss

świerzb ɕfʲjɛʃp n
(medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce; reveskabb

świetlik ˈɕfʲjɛtlʲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych; ildflue

świetlny ˈɕfʲjɛtl̥nɨ adj
wykorzystujący światło, związany ze światłem losse

świeży ˈɕfʲjɛʒɨ adj
o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu fersk

świnia ˈɕfʲĩɲa ˈɕfʲĩɲɛ n
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o osobie nikczemnej, podłej gris svin
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie gris svin
(zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes; gris svin
(zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1) gris svin
(zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych; svin gris

świnka ˈɕfʲĩnka n
(medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic kusma

świnka morska ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1) marsvin

świr ɕfʲir n
(potocznie, potoczny) osoba chora umysłowo dingo

świst n
(zoologia, zoologiczny) odgłos o cechach (1.1) wydawany przez niektóre zwierzęta plystre

świstak ˈɕfʲistak n
(zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych; murmeldyr

świstun ˈɕfʲistũn n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających); brunnakke

świt ɕfʲit n
(przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego soloppgang
okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się; morgendemring

świtać v
o dniu zaczynać się soloppgang

świątynia ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów; tempel

święcić v
czynić świętym, nakładać charakter sakralny gjøre hellig

święta ˈɕfʲjɛ̃nta n
(potocznie, potoczny) Boże Narodzenie lub Wielkanoc jol

świętej pamięci adj
z szacunkiem w kontekście osoby religijnej zmarły, nieboszczyk som har gått bort

święto ˈɕfʲjɛ̃ntɔ n
dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni helg

święty ˈɕfʲjɛ̃ntɨ adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu; hellig
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego hellig

święty ˈɕfʲjɛ̃ntɨ n
mężczyzna święty w znaczeniu (1.1) hellig

święty mikołaj ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj n
człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię; julenissen

źdźbło ʑʥ̑bwɔ n
(botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy lub zboża; blad

źle ʑlɛ adv
w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami feil

źle się dzieje w państwie duńskim ˈʑlɛ‿ɕɛ ˈʥ̑ɛ̇jɛ ˈf‿pãj̃stfʲjɛ ˈdũj̃sʲcĩm proverb
sytuacja ogólna jest niedobra, niepokojąca det er noe råttent i kongeriket Danmark

źrebić się ˈʑrɛbʲiʨ̑‿ɕɛ v
(zoologia, zoologiczny) w odniesieniu do klaczy, oślicy lub zebry: rodzić młode fole

źrebię ˈʑrɛbʲjɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć; fole

źrenica ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka; pupill
(optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej pupill

źródlany ʑruˈdlãnɨ adj
pochodzący ze źródła (wodnego) vår

źródło ˈʑrudwɔ n
(hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi; kilde
często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań kilde
przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp. kilde
to, co stanowi początek czegoś kilde

źródłosłów ʑrudˈwɔswuf n
podstawa etymologiczna wyrazu etymologi

Żyd ʒɨt n
(etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael; jøde

Żydowski Obwód Autonomiczny pn
(geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, część Dalekowschodniego Okręgu Federalnego; Den jødiske autonome oblasten

żaba ˈʒaba n
(herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych; frosk

żabnica ʒabʲˈɲiʦ̑a n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka; breiflabb

żaden ˈʒadɛ̃n pronoun
…informujący o braku kogoś lub czegoś ingen

żagiel ˈʒaɟɛl n
(marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku seil

żaglowiec ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑ n
(marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru; seilskip

żaglówka ʒaɡˈlufka n
(marynarka) niewielka łódź żaglowa; seilbåt

żal ʒal n
negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą; sorg

żandarm ˈʒãndarm n
funkcjonariusz żandarmerii Konstabel

żar ʒar n
gorące powietrze varme

żarliwość ʒarˈlʲivɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest żarliwy iver

żarliwy ʒarˈlʲivɨ adj
cechujący się dużym zapałem, oddaniem engasjert

żart ʒart n
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć vits

żartować ʒarˈtɔvaʨ̑ v
mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć tulle

żarzyć się ˈʒaʒɨʨ̑‿ɕɛ v
palić się bez ognia, świecąc przy tym gløde

żarówka ʒaˈrufka n
(elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód; lyspære

żarłoczny ʒarˈwɔʧ̑nɨ adj
odznaczający się ogromnym apetytem jerv

żarłok ˈʒarwɔk n
(potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie jerv

żałobny ʒaˈwɔbnɨ adj
wyrażający żal po śmierci bliskiej osoby begravelse

żałować ʒaˈwɔvaʨ̑ v
odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym anger
ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad anger

żbik ʒbʲik n
(zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych; villkatt

że ʒɛ conjunction
…rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym at

żebrak ˈʒɛbrak n
ten, kto żebrze tigger

żebrać ˈʒɛbraʨ̑ v
prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie tigge

żebro ˈʒɛbrɔ n
(anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową; ribbein

żeby ˈʒɛbɨ conjunction
…łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu slik at

żeglarstwo n
(dawniej, dawny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) odmiana transportu wodnego, która wykorzystuje statki żaglowe; seilende
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych; seilende

żeglarz ˈʒɛɡlaʃ n
człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych seiler

żeglować ʒɛɡˈlɔvaʨ̑ v
przemieszczać się po wodzie środkiem transportu posiadającym żagle seile

żegnać v
wypowiadać słowa, czynić gesty pożegnania rozstając się z kimś ta adjø

żelazko ʒɛˈlaskɔ n
urządzenie służące do ręcznego prasowania; strykejern

żelazny ʒɛˈlaznɨ adj
wykonany z żelaza lub zawierający żelazo strøk

żelazo ʒɛˈlazɔ n
(potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2) jern

żelbet ˈʒɛlbɛt acronym
= (budownictwo) żelazobeton; [[armert]] [[betong]]

żeliwo ʒɛˈlʲivɔ n
(hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami; støpejern

żerdź ʒɛrʲʨ̑ n
długa, prosta gałąź lub cienki pień abbor

żeński ˈʒɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety hunkjønn

żmija ˈʒmʲija n
(herpetologia, herpetologiczny) gad z z podrodziny węży; huggorm

żmudny ˈʒmudnɨ adj
taki, który wymaga dużo czasu, pracy i cierpliwości slitsom

żniwa ˈʒʲɲiva n
(rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych; høsting

żona ˈʒɔ̃na n
kobieta będąca w związku małżeńskim ze swoim mężem kone hustru

żonaty ʒɔ̃ˈnatɨ adj
zwykle o mężczyźnie: mający żonę gift

żongler ˈʒɔ̃ŋɡlɛr n
artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami; sjonglør

żonglować v
szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów sjonglere

żorżeta ʒɔrˈʒɛta n
lekka, przejrzysta tkanina nieregularnie marszczona; pannekake

żołnierz ˈʒɔwɲɛʒɛ ˈʒɔwʲɲɛʃ n
(wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej soldat

żołądek ʒɔˈwɔ̃ndɛk n
(anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego; mave

żołądź ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu; kongle
(termin karciany) jeden z kolorów w kartach; kløver

żołędziowy ˌʒɔwɛ̃ɲˈʥ̑ɔvɨ adj
dotyczący żołędzi, owoców dębu kongle

żubr ʒupr̥ n
(zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem; europeisk bison visent

żuraw ˈʒuraf n
(ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza; trane
(technologia, technika, techniczny) urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości; kran

żurawina ˌʒuraˈvʲĩna n
(botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody; tranebær

żuć ʒuʨ̑ v
rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć tygge

żwacz ʒvaʧ̑ n
jeden z przedżołądków u przeżuwaczy; buk

żwir ʒvʲir n
okruchowa skała osadowa o luźnej postaci; grus

życie ˈʒɨʨ̑ɛ n
(biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach; liv

życiowy ʒɨˈʨ̑ɔvɨ adj
związany z życiem, dotyczący życia kjempeviktig

życzenie ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji) ønske
pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować ønske

życzliwy ʒɨʧ̑ˈlʲivɨ adj
przychylnie nastawiony do innych ludzi menneskekjærlig

życzyć ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑ v
pragnąć czyjegoś szczęścia ønske
składać życzenia ønske
źle komuś życzyć: pragnąć czyjegoś nieszczęścia, bólu, cierpienia ønske

żyd ʒɨt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu jøde

żydowski ʒɨˈdɔfsʲci adj
związany z Żydami, ich religią, kulturą jødisk

żydowski ʒɨˈdɔfsʲci n
(język) jidysz jiddisch
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy języków używanych przez diasporę żydowską; jiddisch

żylak ˈʒɨlak n
(medycyna, medyczny) nadmierne rozszerzenie żyły; åreknute

żyrafa ʒɨˈrafa n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją; giraff sjiraff

żyrandol ʒɨˈrãndɔl n
ozdobna lampa wisząca pod sufitem edderkopp

żyrować v
(handel, handlowy) poręczać spłatę sumy wekslowej za osobę pożyczającą pieniądze garantere

żyto ˈʒɨtɔ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina zbożowa z rodzaju (1.1) rug

żywica ʒɨˈvʲiʦ̑a n
(biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje; kvae

żywić ˈʒɨvʲiʨ̑ v
karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś føde

żywność ˈʒɨvnɔɕʨ̑ n
ogół produktów spożywczych; føde

żywopłot ʒɨˈvɔpwɔt n
płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin; hekk

żywy ˈʒɨvɨ adj
jasny, jaskrawy, niestonowany sterk
przejawiający oznaki życia i live

żywy inwentarz n
(rolnictwo, rolniczy) ogół zwierząt hodowlanych w gospodarstwie fe

żyzny ˈʒɨznɨ adj
dający wysokie plony fruktbar

żyć ʒɨʨ̑ v
istnieć w sposób właściwy organizmom żywym leve
bytować w jakichś warunkach leve
obcować z kimś leve
trwać leve

żyła ˈʒɨwa n
(anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca; vene

żółtawy ʒuwˈtavɨ adj
lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty gulaktig

żółtek ˈʒuwtɛk n
(pogardliwie) ktoś rasy żółtej gul

żółtko ˈʒuwtkɔ n
(spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów eggeplomme
(zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka; eggeplomme

żółto adv
z użyciem żółtej barwy, z obecnością żółci gul

żółty ˈʒuwtɨ adj
mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy; gul

żółw ʒuwf n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów; skilpadde

żółwi ˈʒuwvʲi adj
związany z żółwiem lub żółwiami skilpadde

żółwik ˈʒuwvʲik n
(potocznie, potoczny) lekkie uderzenie się pięściami dwojga osób w geście np. powitania knyttneve

żółć ʒuwʲʨ̑ n
(medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa; galle

żądać ˈʒɔ̃ndaʨ̑ v
domagać się czegoś kategorycznie kreve

żądny adj
pragnący czegoś w sposób niepohamowany tyrst

żądza ˈʒɔ̃nʣ̑a n
fizyczne pożądanie ønske
silne pragnienie, chęć ønske

żądło ˈʒɔ̃ndwɔ n
(zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu; brodd