fobia ˈfɔbʲja suffix
ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

log lɔk suffix
ostatni człon wyrazów złożonych tworzący rzeczowniki określające osoby zajmujące się badaniem, nauką 者

logia ˈlɔɟja suffix
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką ジー

naście ˈnaɕʨ̑ɛ suffix
tworzący liczebniki główne od 11 do 19 włącznie

ość ɔɕʨ̑ suffix
…tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną

AIDS ɛjts n
(medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej; エイズ

Aalen pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia; アーレン

Aaron aˈːrɔ̃n pn
(biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza; アアロン
obcojęzyczne imię męskie pochodzenia semickiego; アアロン

Abchazja apˈxazʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji; アブハジア

Abel ˈabɛl pn
imię męskie pochodzenia biblijnego; アベル

Abidżan abʲˈiʤ̑ãn ˈabʲiʤ̑ãn pn
(geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej; アビジャン

Abisynia ˌabʲiˈsɨ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia; アビシニア

Abraham abˈraxãm pn
(biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego; アブラハム
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; エイブラハム アブラハム

Abram ˈabrãm pn
imię męskie アブラム エイブラム

Abruzja abˈruzʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim; アブルッツォ州

Abu Zabi ˈabu ˈzabʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich; アブダビ

Achilles aˈçilːɛs pn
(mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy; アキレス

Adam ˈadãm pn
imię męskie; アダム

Addis Abeba ˈaddʲis aˈbɛba pn
(geografia, geograficzny) stolica Etiopii; アディスアベバ

Adelajda ˌadɛˈlajda pn
(geografia, geograficzny) miasto w Australii; アデレード

Adolf ˈadɔlf pn
imię męskie; アドルフ

Adonis aˈdɔ̃ɲis pn
(mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty; アドーニス

Adygeja pn
autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop アディゲ

Afganistan ˌavɡãˈɲistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu; アフガニスタン

Afroamerykanin ˌafrɔãmɛrɨˈkãɲĩn n
(eufemistycznie) (etnografia, etnograficzny) czarnoskóry Amerykanin pochodzenia subsaharyjskiego アフリカ系アメリカ人

Afrodyta ˌafrɔˈdɨta pn
(mitologia grecka) bogini miłości; アフロディーテ

Afryka ˈafrɨka pn
(geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi; アフリカ

Afryka Wschodnia n
(geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący wschodnią część kontynentu; 東アフリカ

Afrykanin ˌafrɨˈkãɲĩn n
mieszkaniec Afryki アフリカ人

Agata aˈɡata pn
imię żeńskie; アガタ

Ajschylos ajsˈxɨlɔs pn
(historia, historyczny, historycznie) (literacko) starożytny dramatopisarz grecki; アイスキュロス

Akadia aˈkadʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej; アカディア

Akra ˈakra pn
(geografia, geograficzny) stolica Ghany; アクラ

Akwitania ˌakfʲiˈtãɲja pn
(geografia, geograficzny) region w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux; アキテーヌ地域圏

Akwizgran aˈkfʲizɡrãn pn
(geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią; アーヘン

Aladyn aˈladɨ̃n pn
imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”; アラジン

Alaska aˈlaska pn
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych; アラスカ州

Albania alˈbãɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie; アルバニア

Albert ˈalbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; アルベルト

Alberta alˈbɛrta pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; アルバータ

Aldebaran ˌaldɛˈbarãn pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie; アルデバラン

Aleksander ˌalɛˈksãndɛr pn
imię męskie pochodzenia greckiego; アレクサンダー

Aleksandria ˌalɛˈksãndrʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego; アレクサンドリア

Aleppo pn
(geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1) アレッポ
(geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego; アレッポ

Aleuty pn
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego, アリューシャン列島

Alfred ˈalfrɛt pn
imię męskie; アルフレッド

Alghero pn
(geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari; アルゲーロ

Algier ˈalʲɟɛr pn
(geografia, geograficzny) stolica Algierii; アルジェ

Algierczyk alʲˈɟɛrʧ̑ɨk n
obywatel Algierii アルジェリア人

Algieria alʲˈɟɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze; アルジェリア

Alicja aˈlʲiʦ̑ʲja pn
imię żeńskie; アリス

Allah ˈalːax pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie; アッラーフ

Alpy ˈalpɨ pn
(geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia; アルプス山脈

Alpy Górnej Prowansji pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże; アルプ＝ド＝オート＝プロヴァンス県

Alpy Nadmorskie pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże; アルプ＝マリティーム県

Alpy Wysokie pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże; オート＝アルプ県

Alzacja alˈzaʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem; アルザス

Amazonka ˌãmaˈzɔ̃nka pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej; アマゾン川

American Staffordshire terrier n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy terierów w typie bull; アメリカン・スタッフォードシャー・テリア

Ameryka ãˈmɛrɨka pn
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej; アメリカ州 亜米利加
(potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki アメリカ州

Ameryka Południowa ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej; 南アメリカ 南米

Ameryka Północna ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej; 北アメリカ 北米

Ameryka Łacińska ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska pn
(geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego; ラテンアメリカ

Ameryka Środkowa ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej; 中央アメリカ 中米

Amerykanin ˌãmɛrɨˈkãɲĩn n
mieszkaniec Ameryki – kontynentu アメリカ人

Amman ˈãmːãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Jordanii; アンマン

Amos ˈãmɔs pn
imię męskie アモス

Amsterdam ãmˈstɛrdãm pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii; アムステルダム

Amur ˈãmur pn
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji; アムール川

Anatolia ˌãnaˈtɔlʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej; アナトリア

Andaluzja ˌãndaˈluzʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii アンダルシア州

Andora ãnˈdɔra pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią; アンドラ アンドラ公国
(geografia, geograficzny) stolica państwa Andora (1.1); アンドラ・ラ・ベリャ

Andromeda ˌãndrɔ̃ˈmɛda pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą; アンドロメダ座
imię żeńskie; アンドロメダ座

Andrzej ˈãnḍʒɛj pn
imię męskie; アンドリュー

Andy ˈãndɨ pn
(geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej; アンデス山脈

Angielka ãŋʲˈɟɛlka n
kobieta narodowości angielskiej イギリス人

Anglia ˈãŋɡlʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii; (potocznie, potoczny) utożsamiana ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; イングランド 英国

Anglik ˈãŋɡlʲik n
mężczyzna narodowości angielskiej イギリス人

Angola ãŋˈɡɔla pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; アンゴラ

Anguilla pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim; アンギラ

Aniela ãˈɲɛla pn
imię żeńskie; アンゲラ

Anioł Stróż ˈãɲɔw ˈstruʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin; 守護天使

Ankara ãŋˈkara pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji; アンカラ

Anna ˈãnːa pn
(oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie; アナ

Antares ãnˈtarɛs pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona; アンタレス

Antarktyda ˌãntarkˈtɨda pn
(geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy; 南極 南極大陸

Antek ˈãntɛk pn
(zdrobniale) Antoni トーニ

Antigua i Barbuda ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda pn
(geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's; アンティグア・バーブーダ

Antoni ãnˈtɔ̃ɲi pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; アンソニー

Antwerpia ãntˈfɛrpʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii; アントワープ

Antyle Holenderskie ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne; オランダ領アンティル

Anubis ãˈnubʲis pn
(mitologia egipska) bóg zmarłych, nekropolii i balsamistów; アヌビス
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 1912; アヌビス

Apeniny ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech; アペニン山脈

Apia ˈapʲja pn
(geografia, geograficzny) stolica Samoa; アピア

Apollo aˈpɔlːɔ pn
(mitologia grecka) bóg sztuki (muzyki, poezji), światła i wróżbiarstwa, przewodnik muz; アポローン
(rzadki, rzadko używany) imię męskie pochodzenia greckiego; jedno z imion mitologicznych; アポローン

Apulia pn
(geografia, geograficzny) region administracyjny w południowych Włoszech; プッリャ

Arab ˈarap n
mężczyzna wywodzący się z jednego z ponad dwudziestu krajów świata arabskiego; mężczyzna, którego językiem ojczystym jest arabski; アラビア人

Arabia aˈrabʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu; アラビア

Arabia Saudyjska aˈrabʲja sawˈdɨjska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie; サウジアラビア サウジ

Arabka aˈrapka n
kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego アラビア人

Aragonia ˌaraˈɡɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) region autonomiczny w północnej Hiszpanii アラゴン州 アラゴン

Ararat aˈrarat pn
(geografia, geograficzny) górski masyw wulkaniczny w Turcji; アララト

Archangielsk arˈxãŋʲɟɛlsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części europejskiej Rosji; アルハンゲリスク

Archimedes ˌarçĩˈmɛdɛs pn
(historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk; アルキメデス

Ardeny pn
(geografia, geograficzny) silnie zalesione góry w południowo-wschodniej Belgii, Francji i Luksemburgu; アルデンヌ県

Ares ˈarɛs pn
(mitologia grecka) bóg wojny; アレース

Argentyna ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; アルゼンチン 亜爾然丁

Argentyńczyk ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Argentyny アルゼンチン人

Argonauta n
(mitologia grecka) każdy z uczestników wyprawy po złote runo pod wodzą Jazona na statku Argo; アルゴナウタイ

Ariel ˈarʲjɛl pn
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; アリエル
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana; アリエル
(biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu アリエル

Arizona ˌarʲiˈzɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych; アリゾナ州

Arkadia arˈkadʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim アルカディア

Arkansas arˈkãw̃zas ˈarkãw̃sɔ pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych; アーカンソー

Arktur ˈarktur pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Wolarza, jedna z najjaśniejszych gwiazd na niebie; アークトゥルス

Arktyka ˈarktɨka pn
(geografia, geograficzny) najbliżej na północ wysunięty obszar Ziemi otaczający biegun północny; 北極

Armagedon ˌarmaˈɡɛdɔ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami ハルマゲドン

Armenia arˈmɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; アルメニア

Armia Czerwona pn
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) nazwa sił zbrojnych Rosji sowieckiej i ZSRR od 1918 do 1946; 赤軍

Artemida ˌartɛ̃ˈmʲida pn
(mitologia grecka) bogini łowów i przyrody (m.in. świata roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów, gajów, bagien, źródeł leczniczych), łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą; アルテミス

Artur ˈartur pn
imię męskie; アーサー

Aruba aˈruba pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej; アルバ

Arystoteles ˌarɨstɔˈtɛlɛs pn
(historia, historyczny, historycznie) filozof grecki, アリストテレス

Asklepios asˈklɛpʲjɔs pn
(mitologia grecka) bóg sztuki lekarskiej przedstawiany jako dojrzały, brodaty mężczyzna w długiej szacie, trzymający w ręce laskę owiniętą wężem, utożsamiany z rzymskim Eskulapem; syn Apollina i Koronis, córki Flegiasa; ojciec Higiei, Panacei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona; アスクレーピオス

Asmara asˈmara pn
(geografia, geograficzny) stolica Erytrei; アスマラ

Asturia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo アストゥリアス州

Asyria aˈsɨrʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii; アッシリア

Aszchabad aʃˈxabat pn
(geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu; アシガバート

Atena aˈtɛ̃na pn
(mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła (m.in. tkactwa, hafciarstwa, przędzalnictwa), utożsamiana z rzymską Minerwą; córka Zeusa i Metydy; opiekunka Aten; jedna z olimpijczyków; アテーナー アテナ アテネ

Ateny aˈtɛ̃nɨ pn
(geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji; アテネ

Atlantyda ˌatlãnˈtɨda pn
(mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa; アトランティス

Atlantyk aˈtlãntɨk pn
(geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki 大西洋

Attyka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem; アッティカ

Augsburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii; アウクスブル

Auksztota pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) kraina historyczna i region etnograficzny na Litwie w dorzeczu górnego Niemna, kolebka państwa litewskiego; アウクシュタイティヤ

Austerlitz pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Sławków w Czechach アウステルリッツ

Australia awˈstralʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski; オーストラリア 濠太剌利
(geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi; 豪州 オーストラリア

Austria ˈawstrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; オーストリア 墺太利

Austriaczka awstrʲˈjaʧ̑ka n
mieszkanka lub obywatelka Austrii オーストリア人

Austriak ˈawstrʲjak n
mieszkaniec lub obywatel Austrii オーストリア人

Austro-Węgry ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie; オーストリア＝ハンガリー

Awinion aˈvʲĩɲɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem アヴィニョン

Azerbejdżan ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku; アゼルバイジャン

Azja ˈazʲja n
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi; アジア 亜細亜

Azja Mniejsza ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa pn
(geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą; 小アジア

Azja Południowo-Wschodnia n
(geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny; 東南アジア

Azjata aˈzʲjata n
mieszkaniec kontynentu azjatyckiego 東洋人

Azory aˈzɔrɨ pn
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii; アゾレス諸島

Bab al-Mandab pn
(geografia, geograficzny) cieśnina między Afryką a Półwyspem Arabskim, ważny punkt żeglugowy na trasie Europa – Daleki Wschód; バブ・エル・マンデブ海峡

Babilon baˈbʲilɔ̃n pn
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku; バビロン

Badenia-Wirtembergia ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec バーデン＝ヴュルテンベルク州

Bagdad ˈbaɡdat pn
(geografia, geograficzny) stolica Iraku; バグダード

Bahamy baˈxãmɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej; バハマ

Bahrajn ˈbaxrajn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manama; バーレーン

Bajkał ˈbajkaw pn
(geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie; バイカル

Bajkonur pn
(geografia, geograficzny) dawny radziecki kosmodrom na terenie Kazachstanu; バイコヌール

Baku ˈbaku pn
(geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu; バクー

Bali pn
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich; バリ島

Bandżul ˈbãn͇ʤ̑ul pn
(geografia, geograficzny) stolica Gambii; バンジュール

Bangalur n
(geografia, geograficzny) Bangaluru, miasto w południowych Indiach (oficjalna nazwa do 2006 roku); バンガロール

Bangkok ˈbãŋkːɔk pn
(geografia, geograficzny) stolica Tajlandii; バンコク

Bangladesz bãŋɡˈladɛʃ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace; バングラデシュ

Baran ˈbarãn pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia; 牡羊座 おひつじ座
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą; 牡羊座 おひつじ座

Baranek Boży baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześc. symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw; 神の子羊 神の小羊

Barbados barˈbadɔs pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; バルバドス

Barcelona ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii; バルセロナ

Barnauł pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem; バルナウル

Bartłomiej bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j pn
imię męskie; バルトロマイ

Basen Paryski pn
(geografia, geograficzny) rozległa nizinna kraina w północnej części Francji; パリ盆地

Bask bask n
członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską; バスク人

Bastia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji; バスティア

Bawaria baˈvarʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium; バイエルン州

Bazyli baˈzɨlʲi pn
imię męskie; バジル

Bałkany bawˈkãnɨ pn
(geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego; バルカン半島

Bałtyka bawˈtɨka pn
(geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent; バルティカ大陸

Beatrycze ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ pn
polskie imię żeńskie pochodzenia włoskiego; ベアトリーチェ

Beduin bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn n
(etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich; ベドウィン

Bejrut ˈbɛjrut pn
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Libanu; ベイルート

Belfast ˈbɛlfast pn
(geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej, ベルファスト

Belg bɛlk n
obywatel Belgii ベルギー人

Belgia ˈbɛlʲɟja n
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli; ベルギー 白耳義

Belgijka bɛlʲˈɟijka n
obywatelka Belgii ベルギー人

Belgrad ˈbɛlɡrat pn
stolica Serbii; ベオグラード

Belize bɛˈlʲizɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopan; ベリーズ

Benedykt bɛ̃ˈnɛdɨkt pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; ベネディクト

Bengal pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską; ベンガル地方

Beniamin bɛ̃ˈɲjãmʲĩn pn
polskie imię męskie hebrajskiego pochodzenia; ベニヤミン

Benin ˈbɛ̃ɲĩn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; ベナン

Berlin ˈbɛrlʲĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec; ベルリン 伯林

Bermudy bɛrˈmudɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2); バーミューダ

Berno ˈbɛrnɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii; ベルン

Betlejem bɛˈtlɛjɛ̃m pn
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny; ベツレヘム

Bhutan ˈbutãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu; ブータン

Bianka ˈbʲjãŋka pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana; ビアンカ
imię żeńskie; ビアンカ

Białorusin ˌbʲjawɔˈruɕĩn n
osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi ベラルーシ人

Białoruś bʲjaˈwɔruɕ n
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; ベラルーシ 白ロシア

Biały Dom pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie; ホワイトハウス

Białystok bʲjaˈwɨstɔk pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Polsce; ビャウィストク

Biblia ˈbʲiblʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga; 聖書 バイブル

Birma ˈbʲirma pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma ミャンマー ビルマ

Birobidżan pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie, między rzekami Birą i Bidżanem; ビロビジャン

Bitynia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska; ビテュニア

Bizancjum bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł; ビュザンティオン

Bliski Wschód ˈblʲisʲci ˈfsxut pn
(geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji; 近東

Bliźnięta blʲiʑˈɲɛ̃nta pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca; ふたご座 双子座
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną; ふたご座 双子座

Bochum pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec; ボーフム

Bogota bɔˈɡɔta pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii; ボゴタ

Boliwia bɔˈlʲivʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre; ボリビア

Bolonia bɔˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech; ボローニャ

Bordeaux bɔʁdo pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania; ボルドー

Borys ˈbɔrɨs pn
polskie imię męskie pochodzenia protobułgarskiego; ボリス

Bosfor ˈbɔsfɔr pn
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji; ボスフォラス海峡

Boston ˈbɔstɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych; ボストン

Botswana bɔtsˈfãna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; ボツワナ

Bośnia ˈbɔɕɲa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; ボスニア

Bośnia i Hercegowina ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie; ボスニア・ヘルツェゴビナ ボスニア・ヘルツェゴヴィナ

Boże Ciało ˈbɔʒɛ ˈʨ̑awɔ n
(potocznie, potoczny) w Kościele katolickim Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej; 聖体の祝日

Boże Narodzenie ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa; クリスマス

Brabancja Północna pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch; 北ブラバント州

Bratysława ˌbratɨˈswava pn
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji; ブラチスラヴァ

Brazylia braˈzɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; ブラジル ブラジル 連邦 共和国

Brema ˈbrɛ̃ma pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą; ブレーメン

Brenner pn
(geografia, geograficzny) jedna z najważniejszych alpejskich przełęczy na granicy Austrii i Włoch; ブレンナー峠

Brest pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania; ブレスト

Bretania brɛˈtãɲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji; ブルターニュ地域圏 ブルターニュ

Briańsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego ブリャンスク

Brugia pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia; ブリュッヘ

Bruksela bruˈksɛla pn
(geografia, geograficzny) stolica Belgii; ブリュッセル

Brunei brũˈnɛji pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; ブルネイ

Brunszwik n
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; ブラウンシュヴァイク

Brytania pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prowincja rzymska obejmująca dzisiejszą Wielką Brytanię, krainę zamieszkiwaną przez Brytów ブリテン
(rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na Wielką Brytanię lub całe Imperium Brytyjskie ブリテン

Brytyjskie Wyspy Dziewicze brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego; 英領ヴァージン諸島

Brześć pn
(geografia, geograficzny) miasto na Białorusi, przy granicy z Polską; ブレスト

Buchara n
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie nad rzeką Zarafszan, stolica wilajetu bucharskiego; ブハラ

Budapeszt buˈdapɛʃt pn
stolica Węgier; ブダペスト

Budziszyn buˈʥ̑iʃɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech; バウツェン

Buenos Aires pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny; ブエノスアイレス

Bukareszt buˈkarɛʃt pn
(geografia, geograficzny) stolica Rumunii; ブカレスト

Burgas pn
(geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym; ブルガス

Burgundia burˈɡũndʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji; ブルゴーニュ地域圏

Burkina Faso burʲˈcĩna ˈfasɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce; ブルキナファソ

Burundi buˈrũndʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; ブルンジ

Bułgar ˈbuwɡar n
człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii ブルガリア人

Bułgaria buwˈɡarʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii; ブルガリア

Bydgoszcz ˈbɨdɡɔʃʧ̑ pn
(geografia, geograficzny) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego; ブィドゴシュチュ

Byk bɨk pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja おうし座 牡牛座
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą; おうし座 牡牛座

Bóg buk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej; 神 神様

Błagowieszczeńsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad Amurem; ブラゴヴェシチェンスク

C-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych) ハ長調

Cambrai pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France; カンブレー

Canberra pn
(geografia, geograficzny) stolica Australii; キャンベラ

Cannes pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu; カンヌ

Caracas kaˈrakas pn
(geografia, geograficzny) stolica Wenezueli; カラカス

Casablanca pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Maroka カサブランカ

Cchinwali pn
(geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji; ツヒンヴァリ

Cecylia ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja pn
imię żeńskie; セシリア

Cefeusz ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ pn
(mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1); ケフェウス座
(mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów; ケフェウス座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok; ケフェウス座

Celt ʦ̑ɛlt n
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się z środkowej Europy ケルト人

Centaur ˈʦ̑ɛ̃ntawr pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; ケンタウルス座

Cerber ˈʦ̑ɛrbɛr pn
(mitologia grecka) trzygłowy pies o wężowym ogonie, strzegący bram Hadesu; ケルベロス

Ceres ˈʦ̑ɛrɛs pn
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.; ケレス
(mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter; ケレス

Chabarowsk xaˈbarɔfsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, na Dalekim Wschodzie, stolica Kraju Chabarowskiego; ハバロフスク

Chanty-Mansyjsk ˈxãntɨ ˈmãw̃sɨjsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry; ハンティ・マンシースク

Charków ˈxarkuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy; ハリコフ

Charon ˈxarɔ̃n pn
(mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej; カロン
(astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona; カロン

Chartum ˈxartũm pn
(geografia, geograficzny) stolica Sudanu; ハルツーム

Cheronea ˌxɛrɔ̃ˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji; カイロネイア

Cheroneja ˌxɛrɔ̃ˈnɛja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji; カイロネイア

Chiang Mai pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Tajlandii; テーサバーンナコーン・チエンマイ

Chicago pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych; シカゴ

Chile ˈʧ̑ʲilɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej; チリ

Chinka ˈçĩŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin ちゅうごくじん

Chiny ˈçĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; 中国 ちゅうごく

Chińczyk ˈçĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Chin 中国人
osoba narodowości chińskiej; 中国人

Chińska Republika Ludowa ˈçĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin; 中華人民共和国

Chloe pn
imię żeńskie pochodzenia greckiego; クロエ

Chorwacja xɔrˈvaʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu; クロアチア

Chorwat ˈxɔrvat n
człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji クロアチア人

Chronos pn
(mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu; クロノス

Chrystus ˈxrɨstus pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu; キリスト

Connecticut kəˈnɛtikət n
stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego; コネチカット

Cygan ˈʦ̑ɨɡãn n
(etnografia, etnograficzny) mężczyzna narodowości cygańskiej (romskiej); ジプシー

Cypr ʦ̑ɨpr̥ pn
(geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego; キプロス
(geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji; キプロス

Cyrena pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne; キュレネ

Cyrkiel ˈʦ̑ɨrʲcɛl pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym; コンパス座

Czad ʧ̑at pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie; チャド

Czarnobyl pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim; チョルノーブィリ

Czarnogóra ˌʧ̑arnɔˈɡura n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy; モンテネグロ

Czeboksary pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej; チェボクサル

Czech ʧ̑ɛx n
człowiek narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech; チェコ人

Czechosłowacja ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej; チェコスロバキア

Czechy ˈʧ̑ɛxɨ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1); ボヘミア
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze; チェコ

Czeczenia ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej; チェチェン共和国

Czelabińsk ʧ̑ɛˈlabʲĩj̃sk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego; チェリャビンスク

Czerkiesk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad Kubaniem, stolica Karaczajo-Czerkiesji; チェルケスク

Czerniowce ʧ̑ɛrʲˈɲɔfʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie; チェルニウツィー

Czerwony Krzyż ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ pn
(potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji; 赤十字

Czo Oju pn
(geografia, geograficzny) szczyt w Himalajach; チョ・オユー

Czyta pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim; チタ

Częstochowa ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski; チェンストホヴァ

DNA dɛ‿ɛ̃n‿ˈa acronym
= (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych DNA

Dagda ˈdaɡda pn
(mitologia celtycka) główne bóstwo celtyckie występujące w mitologii iryjskiej ダグザ

Dagestan daˈɡɛstãn n
(geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji; ダゲスタン

Dakar ˈdakar pn
(geografia, geograficzny) stolica Senegalu; ダカール

Dakota Południowa daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych; サウスダコタ

Dakota Północna daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych; ノースダコタ

Daleki Wschód daˈlɛci ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku; 極東

Damaszek dãˈmaʃɛk pn
(geografia, geograficzny) stolica Syrii; ダマスカス

Dania ˈdãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze; デンマーク デンマーク 王国

Daniel ˈdãɲɛl pn
imię męskie pochodzenia hebrajskiego; ダニエル

Dar es Salaam ˈdar ˈɛs ːaˈlaãm pn
(geografia, geograficzny) miasto w Tanzanii, dawna stolica i siedziba władz; ダルエスサラーム

Dardżyling pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach, w stanie Bengal Zachodni w Himalajach; ダージリン

Dariusz ˈdarʲjuʃ pn
imię męskie pochodzenia staroperskiego; ダレイオス

Darmstadt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji; ダルムシュタット

Dawid ˈdavʲit pn
imię męskie; ダビデ

Delta Rodanu pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże; ブーシュ＝デュ＝ローヌ県

Demokratyczna Republika Konga ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; コンゴ民主共和国

Diana ˈdʲjãna pn
(mitologia rzymska) bogini łowów i przyrody (m.in. świata roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów, gajów, źródeł leczniczych), utożsamiana z grecką Artemidą; ダイアナ
imię żeńskie; ダイアナ

Disneyland pn
(turystyka, turystyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) wspólna nazwa kilku parków rozrywki tematycznie związanych z produkcjami The Walt Disney Company; ディズニーランド

Diwali pn
hinduistyczne święto światła obchodzone ku czci bogini Lakszmi; ディーワーリー

Dniepr dʲɲɛpr̥ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię; ドニエプル川

Dolna Austria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii; ニーダーエスターライヒ州

Dolna Frankonia pn
(geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii; ウンターフランケン

Dolna Normandia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji; バス・ノルマンディー地域圏

Dolna Saksonia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze; ニーダーザクセン州

Dominika ˌdɔ̃mʲĩˈɲika pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau; ドミニカ

Dominikana ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; ドミニカ共和国

Donieck ˈdɔ̃ɲɛʦ̑k pn
(geografia, geograficzny) miasto na wschodzie Ukrainy; ドネチク

Donna pn
anglosaskie imię żeńskie ドナ

Dorota dɔˈrɔta pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; ドロシー

Drezno ˈdrɛznɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech; ドレスデン

Droga Mleczna ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na pn
(astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie 天の川 天の川銀河 銀河系 銀漢

Dubaj ˈdubaj pn
(geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie; ドバイ
(geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1); ドバイ

Dublin ˈdublʲĩn pn
(geografia, geograficzny) stolica Irlandii; ダブリン

Dubrownik duˈbrɔvʲɲik pn
(geografia, geograficzny) portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem; ドゥブロヴニク

Duch Święty ˈduç ˈɕfʲjɛ̃ntɨ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej; 聖霊

Dunaj ˈdũnaj pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie; ドナウ川

Duszanbe duˈʃãnbɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu; ドゥシャンベ

Duńczyk ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk n
człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii デンマーク人

Dzień Matki n
święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek; 母の日

Dżakarta ʤ̑aˈkarta pn
(geografia, geograficzny) stolica Indonezji; ジャカルタ

Dżalalabad pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul; ジャラーラーバード

Dżibuti ʤ̑ʲiˈbutʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; ジブチ
(geografia, geograficzny) stolica Dżibuti (1.1); ジブチ

Edirne ɛˈdʲirnɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Turcji エディルネ

Edward ˈɛdvart pn
imię męskie; エドワード

Edynburg ɛˈdɨ̃nburk pn
(geografia, geograficzny) stolica Szkocji, エディンバラ

Edyta ɛˈdɨta pn
polskie imię żeńskie; エディータ

Egipt ˈɛɟipt pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze; エジプト 埃及

Ekwador ɛˈkfadɔr pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito; エクアドル

Elohim pn
(biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, starotestamentalne imię Boga; エロヒム

Elżbieta ɛlʒˈbʲjɛta pn
polskie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego; エリザベス

Emilia ɛ̃ˈmʲilʲja pn
imię żeńskie; エミリア

Epir pn
(geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim; イピロス

Erfurt pn
(geografia, geograficzny) miasto w centralnej części Niemiec, stolica Turyngii; エアフルト

Eris ˈɛrʲis pn
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199; エリス
(mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią; エリス

Eros ˈɛrɔs pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z rzymskim Kupidynem (Amorem); エロース
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 433; エロース

Erydan ɛˈrɨdãn pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy i nieba południowego; zawiera jasną gwiazdę – Achernara; w Polsce widoczny częściowo zimą; góruje o północy w listopadzie; jedna z największych konstelacji; エリダヌス座

Eryk ˈɛrɨk pn
imię męskie; エリック

Erytrea ˌɛrɨˈtrɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze; エリトリア

Erywań ɛˈrɨvãɲ pn
(geografia, geograficzny) stolica Armenii; エレバン

Essen pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone w środku Zagłębia Ruhry; エッセン

Estera ɛˈstɛra pn
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie; エステル

Estonia ɛˈstɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; エストニア

Etiopia ɛˈtʲjɔpʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; エチオピア

Etna pn
(geografia, geograficzny) czynny wulkan położony na Sycylii, we Włoszech; エトナ火山

Etruria ɛˈtrurʲja pn
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.; エトルリア

Eugenia ɛwˈɡɛ̃ɲja pn
imię żeńskie; ユージェニー

Eugeniusz ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ pn
imię męskie; ユージン

Eurazja ɛwˈrazʲja n
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję; ユーラシア 亜欧

Europa ɛwˈrɔpa pn
(geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją; ヨーロッパ 欧州
(geografia, geograficzny) wyspa na południu Afryki; ユローパ島

Europa Południowa n
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej 南欧

Europa Północna n
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej 北ヨーロッパ

Europa Wschodnia n
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją; 東ヨーロッパ

Europa Zachodnia ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa n
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową; 西ヨーロッパ

Europa Środkowa ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) region w centralnej Europie; 中央ヨーロッパ 中欧

Europejczyk ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk n
mieszkaniec Europy ヨーロッパ人

Europejka ˌɛwrɔˈpɛjka n
mieszkanka Europy ヨーロッパ人

Eustachy ɛwˈstaxɨ pn
imię męskie; ユースタス

Ewa ˈɛva pn
(biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego; イヴ
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; イヴ

Ezaw pn
biblijne imię męskie エサウ

Ezdrasz ˈɛzdraʃ pn
imię męskie; エズラ

Ezechiel ɛˈzɛçjɛl pn
imię męskie pochodzenia biblijnego; エゼキエル

Ezop ˈɛzɔp pn
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej; アイソポス

Facebook pn
(informatyka, informatyczny) internetowy serwis społecznościowy; フェイスブック

Falklandy falkˈlãndɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Południowej obejmujący archipelag (1.1); フォークランド諸島

Federacja Rosyjska ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Rosji, państwa w Europie i Azji ロシア連邦

Fenicja fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii; フェニキア

Feniks ˈfɛ̃ɲiks pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; 不死鳥

Ferdynand fɛrˈdɨ̃nãnt pn
imię męskie; ファーディナンド

Fez fɛs pn
(geografia, geograficzny) miasto w Maroku; フェズ

Fidżi ˈfʲiʤ̑ʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym; フィジー

Filadelfia ˌfʲilaˈdɛlfʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania; フィラデルフィア

Filemon fʲiˈlɛ̃mɔ̃n pn
imię męskie; ピレモン

Filip ˈfʲilʲip pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; フィリップ

Filipiny ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; フィリピン

Filipińczyk ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Filipin フィリピン人

Filistyn n
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Filistei; ペリシテ人

Fin fʲĩn n
człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii フィンランド人

Finlandia fʲĩnˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach; フィンランド フィンランド共和国

Flandria ˈflãndrʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii; フランドル
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii フランドル

Florencja flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech; フィレンツェ

Floryda flɔˈrɨda n
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych; フロリダ州

Fobos ˈfɔbɔs pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie strachu, towarzysz Aresa na polu bitwy; ポボス
(astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa; フォボス

Franciszka frãɲˈʨ̑iʃka pn
imię żeńskie; フランソワーズ

Francja ˈfrãnʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu; フランス 仏蘭西

Francuz ˈfrãnʦ̑us n
człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji フランス人

Francuzka frãnˈʦ̑uska n
kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji フランス人

Frankfurt pn
(geografia, geograficzny) (zobacz) Frankfurt nad Menem フランクフルト
(geografia, geograficzny) (zobacz) Frankfurt nad Odrą フランクフルト

Freja ˈfrɛja pn
nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny; フレイヤ

Fryzja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii; フリースラント州

Fudżi ˈfuʤ̑ʲi pn
(geografia, geograficzny) wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu; 富士山

Gabon ˈɡabɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; ガボン

Gabriel ˈɡabrʲjɛl pn
imię męskie; ガブリエル

Gad ɡat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Biblii jeden z synów Jakuba; ガド

Gaja ˈɡaja pn
(mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi; ガイア

Galia ˈɡalʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie ガリア

Galicia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii ガリシア

Galicja ɡaˈlʲiʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim; ガリツィア

Galilea ˌɡalʲiˈlɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan; ガリラヤ

Gambia ˈɡãmbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; ガンビア

Gandawa ɡãnˈdava pn
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii; ヘント

Ganges ˈɡãŋɡɛs pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Indiach; ガンジス

Ganimedes ˌɡãɲĩˈmɛdɛs pn
(mitologia grecka) piękny młodzieniec, ukochany boga Zeusa; królewicz trojański; podczaszy na Olimpie; syn Trosa i Kalliroe; ガニメデ
(astronomia, astronomiczny) największy księżyc Jowisza; największy księżyc w Układzie Słonecznym; jeden z księżyców galileuszowych; ガニメデ

Garonna ɡaˈrɔ̃nːa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji; ガロンヌ川

Garuda pn
(mitologia, mitologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduistyczne i buddyjskie bóstwo przedstawiane w postaci orła, zwykle o ludzkim ciele w złotych lub czerwonych barwach; ガルダ 迦楼羅

Gdańsk ɡdãj̃sk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; グダニスク

Gdynia ˈɡdɨ̃ɲa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce; グディニャ

Geldria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem; ヘルダーラント州

Genewa ɡɛ̃ˈnɛva pn
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii; ジュネーヴ ジュネーブ

Genowefa ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa pn
imię żeńskie; ジュヌヴィエーヴ

Genua ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria; ジェノヴァ

Georgia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie; ジョージア

Getynga pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; ゲッティンゲン

Ghana ˈɡãna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; ガーナ

Gibraltar ɟiˈbraltar pn
(geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego ジブラルタル

Goa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim; ゴア

Godzilla ɡɔˈʥ̑ilːa pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów; ゴジラ

Gomora pn
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego; ゴモラ

Gołąb ˈɡɔwɔ̃mp pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; はと座

Grecja ˈɡrɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach; ギリシャ ギリシア

Greczynka ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka n
osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji ギリシア人

Grek ɡrɛk n
człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji ギリシャ人 ギリシア人

Grenada ɡrɛ̃ˈnada pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; グレナダ

Grenlandia ɡrɛ̃nˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku; グリーンランド

Grenoble pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy; グルノーブル

Gruzin ˈɡruʑĩn n
osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji グルジア人

Gruzinka ɡruˈʑĩŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji グルジア人

Gruzja ˈɡruzʲja pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi; グルジア ジョージア

Grzegorz ˈɡʒɛɡɔʃ pn
imię męskie; グレゴリー

Guam ˈɡu<sup>w</sup>ãm pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii; グアム

Gudźarat pn
(geografia, geograficzny) stan w Indiach, leżący w północno-zachodniej części kraju; グジャラート州

Guernsey pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Europie; ガーンジー島

Gujana ɡuˈjãna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown; ガイアナ

Gujana Francuska ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim; フランス領ギアナ

Gwadelupa ˌɡvadɛˈlupa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli; グアドループ

Gwatemala ˌɡvatɛ̃ˈmala pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej; グアテマラ

Gwinea ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; ギニア
(geografia, geograficzny) region w Afryce Zachodniej; ギニア

Gwinea Bissau ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau; ギニアビサウ

Gwinea Równikowa ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; 赤道ギニア

Góra Oliwna pn
(geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei; 橄欖山

Górna Austria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu; オーバーエスターライヒ州

Górski Karabach ˈɡursʲci kaˈrabax pn
(geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem; ナゴルノ・カラバフ

Góry Skaliste ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej; ロッキー山脈

Göteborg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat; イェテボリ

HIV çif acronym
(medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS; HIV感染

Hades ˈxadɛs pn
(mitologia grecka) bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem; ハーデース

Haga ˈxaɡa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Holandii; デン・ハーグ ハーグ

Haiti xaˈ<sup>j</sup>itʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli; ハイチ

Hamburg ˈxãmburk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; ハンブルク

Hanoi ˈxãnɔj pn
(geografia, geograficzny) stolica Wietnamu; ハノイ

Hanower pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii; ハノーファー
(geografia, geograficzny) region w Niemczech; ハノーファー

Hawaje xaˈvajɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym; ハワイ州

Hawana xaˈvãna pn
(geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby; ハバナ

Hawr pn
(geografia, geograficzny) duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii; ル・アーヴル

Helena xɛˈlɛ̃na pn
(oficjalnie) (urzędowy) polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; ヘレネ

Helios ˈxɛlʲjɔs pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie słońca, przedstawiany jako piękny mężczyzna w promienistej aureoli albo koronie z promieni słonecznych, przemierzający dzienne niebo złotym czterokonnym rydwanem, utożsamiany z rzymskim Solem; świadek przysiąg i czynów; źródło światła; syn Hyperiona i Tei; brat Selene i Eos; jedno z bóstw solarnych; jeden z tytanów drugiego pokolenia; ヘリオス

Helsinki xɛlˈsʲĩnʲci pn
(geografia, geograficzny) stolica Finlandii; ヘルシンキ

Henryk ˈxɛ̃nrɨk pn
imię męskie ヘンリー

Hera ˈxɛra pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 103; ヘラ
(mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, utożsamiana z rzymską Junoną; ヘラ

Herkules xɛrˈkulɛs pn
(mitologia rzymska) mityczny heros; ヘルクレス座
imię męskie; ヘルクレス座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na półkuli północnej ヘルクレス座

Hermes ˈxɛrmɛs pn
(mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym; posłaniec bogów i psychopomp; syn Zeusa i Mai; jeden z olimpijczyków; ヘルメース
(astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.; ヘルメース

Herod ˈxɛrɔt pn
historyczne i biblijne imię męskie pochodzenia greckiego ヘロデ

Hestia ˈxɛstʲja pn
(mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny; ヘスティアー

Hezbollah xɛzˈbɔlːax n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów; ヒズボッラー

Hezjod ˈxɛzʲjɔt pn
(literacko) grecki epik; ヘシオドス

Hieronim çjɛˈrɔ̃ɲĩm pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; ヒエロニムス ジェローム

Himalaje ˌçĩmaˈlajɛ n
(geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi; ヒマラヤ山脈 ヒマラヤ

Hindukusz çĩnˈdukuʃ pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz centralnym i wschodnim Afganistanie ヒンドゥークシュ山脈

Hindus ˈçĩndus n
obywatel Indii インド人

Hiob çjɔp pn
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna; ヨブ
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; ヨブ

Hiroszima ˌçirɔˈʃʲĩma pn
(geografia, geograficzny) miasto w Japonii, na wyspie Honsiu; 広島市

Hiszpan ˈçiʃpãn n
człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii スペイン人

Hiszpania çiʃˈpãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie; スペイン 西班牙

Hiszpanka çiʃˈpãnka n
kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii スペイン人

Hokkaido n
(geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii; 北海道

Holandia xɔˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów; ホラント州
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; オランダ ホラント州

Holandia Południowa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego; 南ホラント州

Holandia Północna pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem; 北ホラント州

Holender xɔˈlɛ̃ndɛr n
człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii オランダ人

Holenderka ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka n
kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii オランダ人

Homer ˈxɔ̃mɛr pn
(starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”; ホメロス
anglosaskie imię męskie pochodzenia greckiego ホメロス

Honduras xɔ̃nˈduras pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; ホンジュラス

Hongkong ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim; 香港 ホンコン

Honsiu ˈxɔ̃w̃ɕu pn
(geografia, geograficzny) największa wyspa Japonii; 本州

Horacy xɔˈraʦ̑ɨ pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; ホラティウス

Hun n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę; フン族

Hydra ˈxɨdra pn
(astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie; ヒドラ
(astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona; ヒドラ
(mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę; ヒドラ

Hypnos ˈxɨpnɔs pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem; ヒュプノス
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827; ヒュプノス

IKEA acronym
szwedzka firma produkująca meble i artykuły dekoracyjne; IKEA

Ibiza iˈbʲiza pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica wyspy (1.1) イビサ島
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów; イビサ島

Ida ˈida pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; アイダ

Illinois pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA położony na środkowym zachodzie kraju, ze stolicą w Springfield; イリノイ 州

Indie ˈĩndʲjɛ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; インド 印度

Indochiny Francuskie pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna kolonia francuska w południowo-wschodniej Azji; フランス領インドシナ

Indonezja ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie; インドネシア

Indonezyjczyk ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk n
obywatel Indonezji インドネシア人

Internet ĩnˈtɛrnɛt pn
(informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa; インターネット

Io ˈi<sup>j</sup>ɔ pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85; イオ
(mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa; イオ
(astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza; イオ

Iowa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych; アイオワ州

Irak ˈirak pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie; イラク

Iran ˈirãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; イラン

Irańczyk iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Iranu イラン人

Irena iˈrɛ̃na pn
imię żeńskie; アイリーン

Irkuck pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut; イルクーツク

Irlandczyk irˈlãnṭʧ̑ɨk n
osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej アイルランド人

Irlandia irˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; アイルランド
(geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim; アイルランド

Irlandia Północna irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii; 北アイルランド

Irlandka irˈlãntka n
kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej アイルランド人

Irtysz pn
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, północno-wschodnim Kazachstanie i zachodnich Chinach, lewy dopływ Obu; イルティシュ川

Islamska Republika Mauretańska isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii モーリタニア・イスラム共和国

Islandia isˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy; アイスランド

Itaka iˈtaka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu; イタキ島

Iwanowo pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone na północny wschód od Moskwy; イバノボ

Izaak iˈzaːk pn
(biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów; アイザック
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; アイザック

Izajasz iˈzajaʃ pn
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych; イザヤ

Izrael izˈraɛl pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów; イスラエル
(historia, historyczny, historycznie) naród żydowski イスラエル
hebrajskie imię męskie; イスラエル

Izraelczyk ˌizraˈɛlʧ̑ɨk n
obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael イスラエル人

Iżewsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położone nad rzeką Iż, dopływem Kamy; イジェフスク

Jacek ˈjaʦ̑ɛk pn
imię męskie; ヤツェク

Jack Russell terrier pn
(kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do grypy terierów pochodząca z Wielkiej Brytanii i ukształtowana w Australii; ジャック・ラッセル・テリア

Jadwiga jadˈvʲiɡa pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; ヤドヴィガ

Jagiellon jäˈɟɛlːɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) tylko w lm Jagiellonowie → dynastia panująca w Polsce od XIV do XVI w., zapoczątkowana przez Władysława II Jagiełłę, wygasła wraz ze śmiercią Zygmunta II Augusta; ヤギェウォ朝

Jahwe ˈjaxfɛ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga; ヤハウェ

Jakub ˈjakup pn
(biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów; ヤコブ
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; ジェーコブ ジェイコブ ヤコブ

Jakuck ˈjakuʦ̑k pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w północno-wschodniej Syberii, stolica Jakucji; ヤクーツク

Jamajka jãˈmajka n
mieszkanka Jamajki (1.1-2) ジャマイカ人

Jamajka jãˈmajka pn
(geografia, geograficzny) państwo położone na tej wyspie (1.1) ジャマイカ
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim; ジャマイカ

Jamusukro ˌjãmuˈsukrɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej; ヤムスクロ

Jan jãn pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne; ヤン

Jan Mayen ˈjãn ˈmajɛ̃n pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii; ヤンマイエン島

Jangcy pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka Chin i Azji; 揚子江

Japonia jaˈpɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; 日本 にっぽん

Japonka jaˈpɔ̃nka n
kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii 日本人

Japończyk jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii 日本人 にほんじん

Jarosław jaˈrɔswaf pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą; ヤロスラヴリ

Java n
(informatyka, informatyczny) popularny, obiektowy język programowania; ジャバ

Jawa ˈjava pn
(geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji); ジャワ島

Jaworzno jaˈvɔʒnɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce ; ヤヴォジュノ

Jałta ˈjawta pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego; ヤルタ

Jehowa pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) imię Boga Biblii. Jedna z form oddania hebrajskiego zapisu imienia Bożego יהוה nazywanego tetragramem. Imię to występuje w niektórych przekładach Biblii na język polski. Z posługiwania się tą formą najbardziej znani są świadkowie Jehowy. エホバ

Jekaterynburg pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego; エカテリンブルク

Jemen ˈjɛ̃mɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie; イエメン

Jenisej jɛ̇̃ˈɲisɛj pn
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji; エニセイ川

Jeremiasz jɛˈrɛ̃mʲjaʃ pn
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; エレミヤ

Jerozolima ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma pn
(geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów; エルサレム

Jerycho jɛˈrɨxɔ pn
(geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej; エリコ イェリコ

Jerzy ˈjɛʒɨ pn
imię męskie; ジョージ

Jezioro Aralskie jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie; アラル海

Jezioro Genewskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa; レマン湖

Jezus ˈjɛzus n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa; イエス イイスス

Jezus Chrystus ˈjɛzus ˈxrɨstus pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego; イエス・キリスト イエスキリスト

Joachim jɔˈaçĩm pn
imię męskie; ヨアヒム

Jonasz ˈjɔ̃naʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; ヨナ

Jordan ˈjɔrdãn pn
(geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie; ヨルダン川

Jordania jɔrˈdãɲa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie; ヨルダン

Joszkar-Oła pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Mari El; ヨシュカル・オラ

Jowisz ˈjɔvʲiʃ pn
(mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; syn Saturna i Ops; mąż Junony; wraz z Junoną i Minerwą tworzył triadę kapitolińską; obok Marsa i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; najwyższy bóg panteonu rzymskiego; 木星
(astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; czwarty (po Słońcu, Księżycu i Wenus) najjaśniejszy obiekt na niebie; 木星

Jozue jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ pn
rzadkie imię męskie pochodzenia semickiego; ヨシュア

Juda ˈjuda pn
imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne; ユダ
(administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie; ユダ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy; ユダ

Judasz pn
(biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota; ユダ

Judea juˈdɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska; ユダヤ

Judyta juˈdɨta pn
imię żeńskie; ユディト

Jugosławia ˌjuɡɔˈswavʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim; ユーゴスラビア

Julian ˈjulʲjãn pn
imię męskie; ジュリアン

Justyn pn
imię męskie; ジャスティン

Jutlandia pn
(geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga; ユトランド半島

Józef ˈjuzɛf pn
imię męskie; ジョゼフ

Kaaba pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamska świątynia i sanktuarium w Mekce; カアバ

Kabul ˈkabul pn
(geografia, geograficzny) stolica Afganistanu; カーブル

Kaczor Donald ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt pn
bohater filmów animowanych; ドナルドダック

Kadyks ˈkadɨks pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii; カディス

Kafarnaum pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim; カペナウム

Kain pn
(biblijny) postać biblijna, syn prarodziców; カイン

Kair ˈka<sup>j</sup>ir pn
(geografia, geograficzny) stolica Egiptu; カイロ

Kajmany kajˈmãnɨ pn
(geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej; ケイマン諸島

Kali pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduska bogini カーリー

Kalifornia ˌkalʲiˈfɔrʲɲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych; カリフォルニア州

Kalkuta kalˈkuta pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach; コルカタ

Kambodża kãmˈbɔʤ̑a pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh; カンボジア カンボディア

Kambodżanin ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn n
mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży カンボジア人

Kamczatka kãmˈʧ̑atka pn
(geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji; カムチャッカ カムチャツカ

Kameleon ˌkãmɛˈlɛɔ̃n pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; カメレオン座

Kamerun kãˈmɛrũn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; カメルーン

Kanada kãˈnada pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej; カナダ 加奈陀

Kanadyjczyk ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Kanady カナダ人

Kanał Panamski ˈkãnaw pãˈnãmsʲci n
(geografia, geograficzny) sztuczny kanał wodny łączący Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym; パナマ運河

Kanał Sueski ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci n
(geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym; スエズ運河

Kandahar pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand; カンダハール

Kapadocja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii; カッパドキア

Kapsztad ˈkapʃtat pn
(geografia, geograficzny) miasto w Republice Południowej Afryki; ケープタウン

Kara-kum pn
(geografia, geograficzny) piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej; カラクム砂漠

Karaczi kaˈraʧ̑ʲi n
(geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju; カラチ

Karia n
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina na południowo-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej; カリア

Karol ˈkarɔl pn
imię męskie; シャルル

Karolina ˌkarɔˈlʲĩna pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kolonia brytyjska w Ameryce Północnej, dziś dwa stany: Karolina Północna i Południowa カロリネ
(potocznie, potoczny) jeden z dwóch stanów (1.2) カロリネ
imię żeńskie; カロリネ

Karpaty karˈpatɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie; カルパティア山脈

Karyntia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii ケルンテン

Kaszmir ˈkaʃmʲir pn
(geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim カシミール

Katalonia ˌkataˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii; カタルーニャ州 カタロニア

Katar ˈkatar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego; カタール

Katarzyna ˌkataˈʒɨ̃na pn
imię żeńskie; キャサリン

Katmandu katˈmãndu pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu カトマンズ

Kaukaz ˈkawkas pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji; カフカース
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji; カフカス山脈

Kazach ˈkazax n
obywatel Kazachstanu カザフ人

Kazachstan kaˈzaxstãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie; カザフスタン

Kazań ˈkazãɲ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Tatarstanu; カザン

Keiko pn
japońskie imię żeńskie; 景行

Kemerowo pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji; ケメロボ

Kenia ˈkɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; ケニア

Kercz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską; ケルチ

Kijów ˈcijuf pn
(geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy; キエフ

Kil cil pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; りゅうこつ座

Kilimandżaro ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ pn
(geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią; キリマンジャロ

Kinszasa cĩw̃ˈʃasa pn
(geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga; キンシャサ

Kioto pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna stolica Japonii; 京都

Kirgistan cirʲˈɟistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej; キルギス キルギスタン

Kiribati ˌcirʲiˈbatʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym; キリバス

Kiszyniów ciˈʃɨ̃ɲuf pn
(geografia, geograficzny) stolica Mołdawii; キシナウ

Kiusiu ˈcüɕu pn
(geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, trzecia pod względem wielkości wyspa Japonii; 九州

Kleopatra ˌklɛɔˈpatra pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 216, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1880 r.; クレオパトラ
(mitologia grecka) córka Idasa i Marpessy oraz żona Meleagra; クレオパトラ
(mitologia grecka) królowa Tracji; córka Boreasza i Orejtyi oraz żona Fineusa; クレオパトラ
imię żeńskie pochodzenia greckiego; クレオパトラ

Koblencja pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Niemiec, u ujścia Mozeli do Renu; コブレンツ

Kolonia kɔˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; ケルン

Kolorado pn
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych; コロラド州

Kolumbia kɔˈlũmbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej; コロンビア

Kolumbia Brytyjska kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; ブリティッシュコロンビア州

Komisja Europejska kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej; 欧州委員会

Komory kɔ̃ˈmɔrɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; コモロ

Konakry kɔ̃ˈnakrɨ pn
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei; コナクリ

Konfucjusz pn
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof; 孔子

Kongo ˈkɔ̃ŋɡɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; コンゴ
(geografia, geograficzny) rzeka w Afryce; コンゴ

Konstantynopol ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu; コンスタンティノポリス

Kopciuszek pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni; シンデレラ

Kopenhaga ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa pn
(geografia, geograficzny) stolica Danii; コペンハーゲン

Kopernik kɔˈpɛrʲɲik pn
nazwisko męskie コペルニクス

Koran ˈkɔrãn pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu; クルアーン コーラン

Korea kɔˈrɛa pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański; 朝鮮 韓国
(potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa 朝鮮 韓国

Korea Południowa kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; 韓国

Korea Północna kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; 北朝鮮

Koreanka ˌkɔrɛˈãŋka n
obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej 韩国の女

Koreańczyk ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej 韓国人

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na pn
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej; 朝鮮民主主義人民共和国

Korona Południowa kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba; みなみのかんむり座

Korona Północna kɔˈrɔ̃na puwˈnɔʦ̑na pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; かんむり座

Korsyka kɔrˈsɨka pn
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji; コルシカ島

Korynt pn
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez; コリント

Kos kɔs pn
(geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez; コス島

Kosowo kɔˈsɔvɔ pn
(geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie; コソボ

Kostaryka ˌkɔstaˈrɨka pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; コスタリカ

Kotonu kɔˈtɔ̃nu pn
(geografia, geograficzny) miasto w Beninie; コトヌー

Kowno pn
drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii; カウナス

Kozak ˈkɔzak n
(historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji; コサック

Koziorożec ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia; やぎ座 磨羯宮
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem; やぎ座 磨羯宮

Kołobrzeg kɔˈwɔbʒɛk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; miasto powiatowe w województwie zachodniopomorskim; コウォブジェク

Kołyma pn
(geografia, geograficzny) rzeka na wschodzie Federacji Rosyjskiej w Jakucji; コリマ

Kraków ˈkrakuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski; クラクフ

Krasnodar pn
(geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego; クラスノダール

Krasnojarsk krasˈnɔjarsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego; クラスノヤルスク

Kreta ˈkrɛta pn
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym; クレタ島

Kronos pn
(mitologia grecka) bóstwo pogańskie, jeden z tytanów; クロノス

Kruk kruk pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; からす座

Krym krɨ̃m pn
(geografia, geograficzny) półwysep na południu Ukrainy, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; クリミア

Krystyna krɨˈstɨ̃na pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; クリスティーナ

Kryszna ˈkrɨʃna pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w hinduizmie, ósmy awatar Wisznu; クリシュナ

Krzysztof ˈkʃɨʃtɔf pn
imię męskie; クリストファー

Krzyż Południa ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów; みなみじゅうじ座

Królestwo Szwecji kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej スウェーデン王国

Ksawery ksaˈvɛrɨ pn
imię męskie; シャビエル

Kserkses pn
(historia, historyczny, historycznie) staroperskie imię męskie kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców クセルクセス

Księżyc ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie; 月

Kuba ˈkuba pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach; キューバ 玖馬
(geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach; キューバ 玖馬

Kubań pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia; クバン

Kubuś Puchatek ˈkubuɕ puˈxatɛk n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a; くまのプーさん

Kurdystan pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów; クルディスタン

Kurlandia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem; クールラント

Kursk pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku; クルスク

Kurytyba pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana; クリチバ

Kuwejt ˈkuvɛjt pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; クウェート
(geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1); クウェート

Kyzył pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w geograficznym środku Azji, stolica Republiki Tuwy; クズル

Kłajpeda pn
(geografia, geograficzny) miasto na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, w zachodniej części Litwy, u ujścia rzeki Dangi do Zalewu Kurońskiego; クライペダ

LGBT acronym
= lesbijki, geje, osoby biseksualne i transgenderyczne – jako całość; エル ジー ビー ティー

Lacjum ˈlaʦ̑ʲjũm pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie; ラツィオ州

Laos ˈlaɔs pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; ラオス

Laponia laˈpɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji; ラップランド

Las Vegas pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nevada, w hrabstwie Clark; ラスベガス
(geografia, geograficzny) niewielkie miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie San Miguel; ラスベガス

Latakia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii; ラタキア

Lejda pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego; ライデン

Lena ˈlɛ̃na pn
imię żeńskie; レナ川

Leningrad lɛ̃ˈɲĩŋɡrat pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991 レニングラード

Lesotho lɛˈsɔtɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; レソト

Lew lɛf pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia; しし座 獅子宮
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną; しし座 獅子宮

Lewant ˈlɛvãnt pn
(książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska); レバント

Lewi pn
(biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów; レビ

Lhasa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego; ラサ ラサ市

Liban ˈlʲibãn pn
(geografia, geograficzny) państwo w zachodniej Azji; レバノン

Libańczyk lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Libanu レバノン人

Liberia lʲiˈbɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; リベリア

Libia ˈlʲibʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; リビア

Lidia ˈlʲidʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo w zachodniej Azji Mniejszej; リュディア
imię żeńskie; リュディア

Liechtenstein ˈlixtɛnʂtajn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią; リヒテンシュタイン

Liguria lʲiˈɡurʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech; リグーリア州

Lille pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji; リール

Linux n
(informatyka, informatyczny) każdy system operacyjny z rodziny systemów zapoczątkowanej w latach 90. XX w. przez Linusa Torvaldsa i opartych na stworzonym przez niego jądrze; リナックス

Lipieck pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż; リペツク

Lipsk lʲipsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii; ライプツィヒ

Lisek ˈlʲisɛk pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; こぎつね座

Litwa ˈlʲitfa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; リトアニア

Liverpool pn
(geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii; リバプール

Lizbona lʲizˈbɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) stolica Portugalii; リスボン

Loara lɔˈara pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy; ロワール川
(geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego; ロワール川

Lombardia lɔ̃mˈbardʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie; ロンバルディア州

Londyn ˈlɔ̃ndɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii; ロンドン

Lotaryngia ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji; ロレーヌ地域圏

Lourdes pn
(geografia, geograficzny) miejscowość i ośrodek kultu religijnego we Francji; ルルド

Lubeka pn
(geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn; リューベック

Lublana luˈblãna pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii; リュブリャナ

Ludwik ˈludvʲik pn
imię męskie; ルドヴィコ

Luizjana pn
(geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki; ルイジアナ

Luksemburg luˈksɛ̃mburk pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; ルクセンブルク

Luzon pn
(geografia, geograficzny) największa wyspa w archipelagu Filipiny, leżąca w jego północnej części; ルソン

Lyon pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną; リヨン

MILF mʲilf n
(wulgarnie, wulgaryzm) atrakcyjna kobieta około czterdziestki 熟女

MP3 ɛ̃m‿pɛ‿ˈṭʃɨ pn
(informatyka, informatyczny) jeden z formatów kompresji dźwięku; MP3

Maastricht n
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Holandii; マーストリヒト

Macedonia ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; マケドニア

Machaczkała ˌmaxaʧ̑ˈkawa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej nad Morzem Kaspijskim, stolica Dagestanu; マハチカラ

Madagaskar ˌmadaˈɡaskar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim; マダガスカル

Madryt ˈmadrɨt pn
(geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii; マドリード

Magdeburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt; マクデブルク

Maghreb n
(geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem; マグリブ

Mahomet maˈxɔ̃mɛt pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu; ムハンマド マホメット

Majotta maˈjɔtːa n
(geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim; マヨット

Makau ˈmakaw pn
(geografia, geograficzny) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej; マカオ

Malabo maˈlabɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej; マラボ

Malachiasz pn
(biblijny) imię męskie; マラキ

Malawi maˈlavʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; マラウイ

Malediwy ˌmalɛˈdʲivɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim; モルディブ

Malezja maˈlɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; マレーシア

Mali ˈmalʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako; マリ

Malmö pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund; マルメ

Malta ˈmalta pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; マルタ

Manaslu pn
(geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik, ósmy pod względem wysokości szczyt Ziemi; マナスル

Manchester pn
(geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii, ważny ośrodek przemysłowy; マンチェスター

Mandżuria mãn͇ˈʤ̑urʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin; 満州 満洲 マンジュ

Manitoba ˌmãɲiˈtɔba pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; マニトバ

Mantua pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Mantua; マントヴァ

Maraton pn
miejscowość w Grecji, w Attyce, miejsce słynnego zwycięstwa Greków nad Persami w 490 roku p.n.e. マラトン

Marchia pn
(rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie; マルケ

Marcin ˈmarʲʨ̑ĩn pn
imię męskie; マーティン

Marek ˈmarɛk pn
imię męskie pochodzenia łacińskiego; マーク

Maria ˈmarʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; マリー

Mariany Północne marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii; 北マリアナ諸島

Maroko maˈrɔkɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej; モロッコ

Marrakesz marˈːakɛʃ pn
(geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka; マラケシュ

Mars mars pn
(mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem; protoplasta Rzymian; obok Jowisza i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; ojciec Romulusa i Remusa; mąż Nerio i kochanek Rei Sylwii; マールス 火星
(astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet górnych i planet wewnętrznych; piąty (po Słońcu, Księżycu, Wenus i Jowiszu) najjaśniejszy obiekt na niebie; 火星 マース

Marsylia marˈsɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji; マルセイユ

Martynika ˌmartɨ̃ˈɲika pn
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach マルティニーク

Maskat ˈmaskat pn
(geografia, geograficzny) stolica Omanu; マスカット

Mateusz maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; マシュー マタイ

Maur mawr n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów; ムーア人

Mauretania ˌmawrɛˈtãɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut; モーリタニア

Mauritius mawˈrʲitʲjus pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim; モーリシャス

Mała Niedźwiedzica ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem; こぐま座

Małgorzata ˌmawɡɔˈʒata pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; マーガレット

Mały Pies ˈmawɨ ˈpʲjɛs pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego; こいぬ座

Mediolan mɛˈdʲjɔlãn pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii; ミラノ

Meklemburgia-Pomorze Przednie pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie; メクレンブルク＝フォアポンメルン州

Mekong ˈmɛkɔ̃ŋk pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodniej Azji; メコン川

Meksyk ˈmɛksɨk pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej; メキシコ 墨西哥
(geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1); メキシコシティ

Melanezja ˌmɛlãˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii; メラネシア

Melbourne pn
(geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Victoria; メルボルン

Melchizedek pn
(biblijny) biblijne imię męskie pochodzenia hebrajskiego; メルキゼデク

Men mɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Niemczech; マイン川

Merkury mɛrˈkurɨ pn
(mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem; メルクリウス 水星
(astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem; 水星 メルクリウス

Mesjasz pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa) メシア

Mesyna pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską; メッシーナ

Metz pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji; メス

Mezopotamia ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu; メソポタミア

Miami pn
(geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie; マイアミ

Michał ˈmʲixaw pn
imię męskie; マイケル ミカエル ミハウ

Mikołaj mʲiˈkɔwaj pn
imię męskie; ニコラ

Mikronezja ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2); ミクロネシア
(geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym; ミクロネシア

Miluza pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji; ミュルーズ

Minerwa mʲĩˈnɛrva pn
(mitologia rzymska) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną; ミネルバ ミネルウァ

Minorka pn
(geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów; ミノルカ島

Missouri pn
(administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych; ミズーリ
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi; ミズーリ

Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔva ːˈɡɛ̃nʦ̑ʲja ɛ̃ˈnɛrʲɟji ˌatɔ̃ˈmɔvɛj pn
organizacja międzynarodowa pracująca na rzecz bezpiecznego i pokojowego wykorzystania energii jądrowej; 国際原子力機関

Mińsk mʲĩj̃sk pn
(geografia, geograficzny) stolica Białorusi; ミンスク

Miśnia ˈmʲiɕɲa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Saksonii; マイセン

Mnemosyne pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 57; ムネーモシュネー
(mitologia grecka) bogini i uosobienie pamięci, matka muz, jedna z tytanid; ムネーモシュネー

Modena mɔˈdɛ̃na pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania; モデナ

Mogadiszu ˌmɔɡaˈdʲiʃu pn
(geografia, geograficzny) stolica Somalii; モガディシュ

Moguncja mɔˈɡũnʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem マインツ

Mojżesz ˈmɔjʒɛʃ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego; モーゼ モーセ
imię męskie; モーゼ モーセ

Moluki pn
(geografia, geograficzny) grupa wysp we wschodniej części Archipelagu Malajskiego, wchodząca w skład Indonezji; モルッカ諸島
(geografia, geograficzny) prowincja w Indonezji obejmująca południową część archipelagu Moluki (1.1); マルク州

Monachium mɔ̃ˈnaçjũm pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii; ミュンヘン ミュンヒェン

Monako mɔ̃ˈnakɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym; モナコ

Mongolia mɔ̃ŋˈɡɔlʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej; モンゴル

Monika mɔ̃ˈɲika pn
imię żeńskie; モニカ

Montana pn
(geografia, geograficzny) (administracja) obwód administracyjny w Bułgarii モンタナ州
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Helena; モンタナ州
(geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii モンタナ州

Montreal mɔ̃nˈtrɛal pn
(geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec; モントリオール

Montserrat pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli; モンセラト

Moorea pn
(geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna wchodząca w skład Polinezji Francuskiej; モーレア島

Morawy mɔˈravɨ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry; モラヴィア

Morfeusz mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach; モルペウス

Morze Adriatyckie ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego; アドリア海

Morze Azowskie ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji; アゾフ海

Morze Barentsa ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa pn
(geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym; バレンツ海

Morze Bałtyckie ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze, położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie; バルト海

Morze Beringa pn
(geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię; ベーリング海

Morze Białe ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji; 白海

Morze Czarne ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy; 黒海

Morze Czerwone ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim; 紅海

Morze Egejskie ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ n
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego; エーゲ海

Morze Irlandzkie ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią; アイリッシュ海

Morze Japońskie pn
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją; 日本海

Morze Jońskie ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego; イオニア海

Morze Karaibskie ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego; カリブ海

Morze Kaspijskie ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie; カスピ海

Morze Koralowe ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ pn
(geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym; 珊瑚海

Morze Martwe ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ pn
(geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii; 死海

Morze Południowochińskie ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈçĩj̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego; 南シナ海

Morze Północne ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego; 北海

Morze Tyrreńskie ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim; ティレニア海

Morze Śródziemne ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ pn
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego; 地中海

Morze Żółte ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ pn
(geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim; 黄海

Moskwa ˈmɔskfa pn
(geografia, geograficzny) stolica Rosji; モスクワ

Mostar ˈmɔstar pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu: モスタル

Mount Everest pn
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach; エベレスト

Moza ˈmɔza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie; マース川

Mozambik mɔˈzãmbʲik pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; モザンビーク

Mołdawia mɔwˈdavʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie; モルドバ

Mucha ˈmuxa pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; 蝿座

Muntenia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w południowej Rumunii; ムンテニア

Murcja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii ムルシア

Murmańsk ˈmurmãj̃sk pn
(geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu murmańskiego; ムルマンスク

Murzyn ˈmuʒɨ̃n n
człowiek czarnoskóry 黒人

Myanmar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma ミャンマー

Myszka Miki ˈmɨʃka ˈmʲici pn
nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya ミッキーマウス

NATO ˈnatɔ acronym
Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego; NATO

NN ɛ̃n‿ˈɛ̃n acronym
osoba o niezidentyfikowanej tożsamości 山田太郎

Nablus ˈnablus pn
(geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej; ナーブルス

Naddniestrze nadˈdʲɲɛsṭʃɛ pn
(geografia, geograficzny) region autonomiczny Mołdawii; 沿ドニエストル共和国

Nadia ˈnadʲja pn
imię żeńskie pochodzenia rosyjskiego; ナディア

Nadrenia Północna-Westfalia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części; ノルトライン＝ヴェストファーレン州

Nadrenia-Palatynat ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec; ラインラント＝プファルツ州

Nairobi ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Kenii; ナイロビ

Nalczyk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej; ナリチク

Namibia nãˈmʲibʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; ナミビア

Namur pn
(geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1); ナミュール
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii; ナミュール

Nancy pn
(geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji ナンシー

Nanga Parbat pn
(geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik na zachodnim skraju Himalajów, na obszarze Kaszmiru w północno-wschodnim Pakistanie, dziewiąty co do wysokości szczyt świata; ナンガ・パルバット

Nankin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica; 南京

Nantes pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii; ナント

Napoleon ˌnapɔˈlɛɔ̃n pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Napoleon Bonaparte, cesarz Francuzów ナポレオン
(rzadki, rzadko używany) imię męskie; ナポレオン

Narjan-Mar ˈnarʲjãn ˈmar pn
(geografia, geograficzny) miasto na północy Federacji Rosyjskiej, stolica Nienieckiego Okręgu Autonomicznego; ナリヤン・マル

Natalia naˈtalʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; ナタリー

Natasza naˈtaʃa pn
imię żeńskie; ナターシャ

Nauru naˈ<sup>w</sup>uru pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1); ナウル

Nawakszut naˈvakʃut pn
(geografia, geograficzny) stolica Mauretanii; ヌアクショット

Nazaret naˈzarɛt pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu; ナザレ

Ndżamena n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na pn
(geografia, geograficzny) stolica Czadu; ンジャメナ

Neapol nɛˈapɔl pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech; ナポリ

Nebraska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan USA ze stolicą w Lincoln i największym miastem Omaha ネブラスカ

Negew pn
(geografia, geograficzny) wyżynna pustynia na południu Izraela; ネゲヴ

Nepal ˈnɛpal pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; ネパール

Neptun ˈnɛptũn pn
(mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem; mąż Salacji; 海王星 ネプチューン
(astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego, odkryta 1846, niewidzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; 海王星 ネプチューン

Nevada pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą Carson City; ネバダ

Nicea ɲiˈʦ̑ɛa pn
(geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym; ニース

Niedziela Palmowa ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień; 聖枝祭

Niemcy ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; ドイツ 独逸

Niemiec ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑ n
człowiek narodowości niemieckiej ドイツ人

Niemiecka Republika Demokratyczna ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie; ドイツ民主共和国

Niemka ˈɲɛ̃mka n
kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec ドイツ人

Niger ˈɲiɡɛr pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niamey; ニジェール

Nigerczyk ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk n
obywatel Nigru ニジェール人

Nigeria ɲiˈɡɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży; ナイジェリア

Nikaragua ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; ニカラグア

Nikołajewsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Rosji w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą; ニコラエフスク

Nikołajewsk nad Amurem pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Chabarowskim, port nad Amurem; ニコラエフスク・ナ・アムーレ

Nil ɲil pn
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu; ナイル川

Niue ˈɲu<sup>w</sup>ɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi; ニウエ
(geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii ニウエ

Nix ɲiks pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona ニクス

Niżny Nowogród pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego; ニジニ・ノヴゴロド

Noe ˈnɔɛ pn
(biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu; ノア
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; ノア

Norfolk ˈnɔrfɔlk pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii; ノーフォーク島

Normandia nɔrˈmãndʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji; ノルマンディー

Norweg ˈnɔrvɛk n
człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii ノルウェー人

Norwegia nɔrˈvɛɟja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo; ノルウェー 諾威

Norweżka nɔrˈvɛʃka n
kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii ノルウェー人

Norymberga ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; ニュルンベルク

Nowa Fundlandia ˈnɔva fũnˈdlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador; ニューファンドランド

Nowa Gwinea ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) wyspa Oceanii; ニューギニア

Nowa Kaledonia ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francja ze stolicą w Numei, położone w Oceanii; ニューカレドニア

Nowa Szkocja ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja pn
(administracja) (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; ノバスコシア

Nowa Zelandia ˈnɔva zɛˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; ニュージーランド 新西蘭

Nowe Delhi ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Indii; ニューデリー ニュー・デリー

Nowokuźnieck pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem; ノヴォクズネツク

Noworosja n
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.; ノヴォロシア

Noworosyjsk pn
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym; ノヴォロシースク

Nowosybirsk ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem; ノヴォシビルスク

Nowy Brunszwik ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; ニューブランズウィック州

Nowy Jork ˈnɔvɨ ˈjɔrk pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Stanów Zjednoczonych; ニューヨーク
stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych; ニューヨーク

Nowy Meksyk ˈnɔvɨ ˈmɛksɨk pn
(administracja) (geografia, geograficzny) stan na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych; ニューメキシコ

Nowy Orlean ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych; ニューオーリンズ

Nowy Rok ˈnɔvɨ ˈrɔk n
święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim 新年

Nowy Sad pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Serbii; ノヴィサド

Nubia ˈnubʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie; ヌビア

Numidia nũˈmʲidʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji; ヌミディア

Nunavut pn
(geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich; ヌナブト準州

Nuuk pn
(geografia, geograficzny) stolica Grenlandii; ヌーク

Nyks nɨks pn
(mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy; ニュクス

ONZ ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych 国連

Ocean Arktyczny ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi; 北極海

Ocean Atlantycki ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką; 大西洋

Ocean Indyjski ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi; インド洋

Ocean Południowy ɔˈʦ̑ɛãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi; 南大洋

Ocean Spokojny ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ pn
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi; 太平洋

Oceania ˌɔʦ̑ɛˈãɲja n
(geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent; オセアニア 大洋州

Odessa pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym; オデッサ

Odra ˈɔdra pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech; オーデル川

Odyseja ˌɔdɨˈsɛja pn
(literacko) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi; オデュッセイア

Ofelia ɔˈfɛlʲja pn
imię żeńskie pochodzenia greckiego; オフィーリア

Ohio n
(geografia, geograficzny) rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1); オハイオ

Ohio pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus; オハイオ

Ohrza pn
(geografia, geograficzny) lewy dopływ Łaby, przepływa przez Bawarię (Niemcy) oraz Czechy; エーガー川

Okcydent ɔkˈʦ̑ɨdɛ̃nt n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Zachód, ogólne określenie krajów zachodnich 欧米

Oklahoma pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju; オクラホマ

Oksford ˈɔksfɔrt pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire; オックスフォード

Olimp ˈɔlʲĩmp pn
(geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas; オリンポス山

Olita pn
(geografia, geograficzny) miasto na Litwie nad Niemnem; アリートゥス

Olsztyn ˈɔlʃtɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) największe miasto i stolica województwa warmińsko-mazurskiego; オルシュティン

Oman ˈɔ̃mãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie; オマーン

Omsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza; オムスク

Oran ˈɔrãn n
miasto w Algierii; オラン

Oregon ɔˈrɛɡɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych; オレゴン

Organizacja Narodów Zjednoczonych ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka; 国際連合

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej; 北大西洋条約機構

Orion ˈɔrʲjɔ̃n pn
(mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1); オリオン座
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy; オリオン座

Orlean pn
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą; オルレアン

Orontes pn
(geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Azji, przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję; オロンテス川

Orzeł ˈɔʒɛw pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu; わし座

Osaka ɔˈsaka pn
(geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki; 大阪市

Osetia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków; オセチア

Osetia Południowa ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość; 南オセチア

Oslo ˈɔslɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Norwegii; オスロ

Ostatnia Wieczerza ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej, wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania; 最後の晩餐

Ottawa ɔtˈːava pn
(geografia, geograficzny) stolica Kanady; オタワ

Ozeasz pn
(biblijny) Księga Ozeasza; ホセア
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; ホセア

Ozyrys ɔˈzɨrɨs pn
(mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych; オシリス

Ołtarz ˈɔwtaʃ pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; 祭壇座

Pad pat pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech; ポー川

Padwa ˈpadva pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech; パドヴァ

Pakistan paˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; パキスタン

Palau ˈpalaw pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii; パラオ

Palermo paˈlɛrmɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech w regionie Sycylia; パレルモ

Palestyna ˌpalɛˈstɨ̃na pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego; パレスチナ

Palestyńczyk ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Palestyny パレスチナ人

Pamir pn
(geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Centralnej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne; パミール
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie; パミール

Pan pãn pn
(mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami; パン
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie 様

Panama pãˈnãma pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; パナマ

Pandora n
(mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość; パンドーラー

Panna ˈpãnːa pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września; おとめ座 乙女座
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną; おとめ座 乙女座

Panonia pn
(starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem; パンノニア

Papua-Nowa Gwinea paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby; パプアニューギニア

Paragwaj paˈraɡvaj pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; パラグアイ

Parys ˈparɨs pn
(mitologia grecka) królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny; パリ
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 3317; パリ

Paryż ˈparɨʃ pn
(geografia, geograficzny) stolica Francji; パリ

Pas Kuipera ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra pn
(astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji; カイパーベルト

Pasawa pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią; パッサウ

Pascha ˈpasxa pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowskie święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni; 過越

Paw paf pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; 孔雀座

Paweł ˈpavɛw pn
imię męskie; ポール

Pekin ˈpɛcĩn pn
(geografia, geograficzny) stolica Chin; 北京

Peloponez ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim; ペロポネソス半島

Pendżab pn
(geografia, geograficzny) stan w północno-zachodnich Indiach; パンジャーブ州

Pensylwania ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja pn
(geografia, geograficzny) stan w USA; ペンシルベニア

Perm pɛrm pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej na Uralu, stolica Kraju Permskiego; ペルミ

Persefona pn
(mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych; ペルセポネー

Perseusz pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ pn
(mitologia grecka) heros argolidzki i pogromca Meduzy, syn Zeusa i Danae oraz mąż Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Perseusza (2.1); ペルセウス
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą; ペルセウス

Persja ˈpɛrsʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu; ペルシア

Peru ˈpɛru pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie; ペルー

Petersburg pɛˈtɛrzburk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską; サンクトペテルブルク

Piemont ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie; ピエモンテ州

Pietropawłowsk Kamczacki ˌpʲjɛtrɔˈpavwɔfsk ːãmˈʧ̑aʦ̑ʲci pn
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na półwyspie Kamczatka, stolica Kraju Kamczackiego; ペトロパブロフスク

Pietrozawodsk ˌpʲjɛtrɔˈzavɔtsk pn
(geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Karelii; ペトロザヴォーツク

Pikardia pʲiˈkardʲja pn
(geografia, geograficzny) region północnej Francji; ピカルディ地域圏

Piotr pʲjɔtr̥ pn
imię męskie; ピーター

Pireneje ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie; ピレネー山脈

Pitagoras ˌpʲitaˈɡɔras pn
(filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof; ピタゴラス

Pittsburgh pn
(geografia, geograficzny) duże miasto w USA, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny; ピッツバーグ

Piza pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza; ピサ

Pjongjang ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk pn
(geografia, geograficzny) stolica Korei Północnej; 平壌

Platforma Obywatelska platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych; 市民プラットフォーム

Platon ˈplatɔ̃n pn
(historia, historyczny, historycznie) grecki filozof; プラトン

Plejady plɛˈjadɨ pn
(astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka; スバル

Pluton ˈplutɔ̃n pn
(mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem; 冥王星 プルート
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego; 冥王星 プルート

Poczdam ˈpɔʤ̑dãm pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica landu Brandenburgia; ポツダム

Podgorica ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry; ポドゴリツァ

Polak ˈpɔlak n
obywatel Polski ポーランド人
osoba narodowości polskiej lub poczuwająca się do niej ポーランド人

Polinezja ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) część Oceanii; ポリネシア

Polinezja Francuska ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii; フランス領ポリネシア 仏領ポリネシア

Polska ˈpɔlska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie; ポーランド

Pomorze pɔ̃ˈmɔʒɛ pn
(geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim; ポモージェ

Pompa ˈpɔ̃mpa pn
(astronomia, astronomiczny) nazwa jednego gwiazdozbiorów; ポンプ座

Pompeje pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna polis, późniejsze miasto i współczesne muzeum na jego ruinach, u stóp Wezuwiusza, we włoskiej Kampanii; ポンペイ

Port-au-Prince pn
(geografia, geograficzny) stolica Haiti; ポルトープランス

Portoryko ˌpɔrtɔˈrɨkɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich; プエルトリコ

Portugalczyk ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk n
człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii ポルトガル人

Portugalia ˌpɔrtuˈɡalʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego; ポルトガル 葡萄牙

Posejdon pɔˈsɛjdɔ̃n pn
(mitologia grecka) bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem; ポセイドン

Poznań ˈpɔznãɲ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski; ポズナン

Praga ˈpraɡa pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech; プラハ

Praia pn
stolica Republiki Zielonego Przylądka; プライア

Prawo i Sprawiedliwość ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych; 法と正義
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych; 法と正義

Prometeusz pn
(astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna; プロメテウス
(mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień; プロメテウス

Prowansja prɔˈvãw̃sʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji; プロヴァンス

Prusy ˈprusɨ n
(historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej プロイセン

Przylądek Dobrej Nadziei pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji pn
(geografia, geograficzny) przylądek w RPA; 喜望峰

Psków pskuf pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus; プスコフ

Psy Gończe ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; りょうけん座

Ptak Rajski ˈptak ˈrajsʲci pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów południowego nieba; ふうちょう座

Puchar ˈpuxar pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; コップ座

Pusan ˈpusãn pn
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Korei Południowej; 釜山

Puszkin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, administracyjnie część Sankt Petersburga; プーシキン

Półwysep Arabski puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci n
(geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską; アラビア半島

Półwysep Krymski pn
(geografia, geograficzny) (zobacz) Krym クリミア半島

Quebec n
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; ケベック州

Queensland pn
(geografia, geograficzny) stan w Australii クイーンズランド州

Quito pn
(geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru; キト

Québec n
miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec ケベック市

RAM rãm acronym
(informatyka, informatyczny) pamięć o dostępie swobodnym, pamięć, do której urządzenie może zapisywać dane i je odczytywać; ラム

RNA ɛr‿ɛ̃n‿ˈa n
(biochemia, biochemiczny) kwas rybonukleinowy; RNA

Ra ra ɛr‿ˈa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca; ラー

Rabat ˈrabat pn
(geografia, geograficzny) stolica Maroka; ラバト

Rachela raˈxɛla pn
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie; ラケル

Radom ˈradɔ̃m n
(geografia, geograficzny) miasto w centralno-wschodniej Polsce, nad rzeką Mleczną; ラドム

Rafał ˈrafaw pn
imię męskie; ラファエル

Rak rak pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca; かに座 巨蟹宮
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą; かに座 巨蟹宮

Ramzes pn
(historia, historyczny, historycznie) imię kilkunastu faraonów; ラムセス

Ratyzbona pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, leżące nad Dunajem; レーゲンスブルク

Rawenna pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech; ラヴェンナ

Realpolitik ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy; レアルポリティーク

Ren rɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem; ライン川

Rennes pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania; レンヌ

Republika Angoli pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Angoli アンゴラ共和国

Republika Czeska rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo) チェコ共和国 チェコ

Republika Estońska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii; エストニア共和国

Republika Federalna Niemiec rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn; ドイツ連邦共和国

Republika Francuska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa; フランス共和国

Republika Korei rɛˈpublʲika kɔˈrɛji pn
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej; 大韓民国

Republika Macedonii rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji pn
(oficjalnie) nazwa państwa Macedonii マケドニア共和国

Republika Południowej Afryki rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; 南ア

Republika San Marino pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa San Marino jako państwa; サンマリノ共和国

Republika Włoska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch イタリア共和国

Republika Zielonego Przylądka rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; カーボベルデ

Republika Środkowoafrykańska rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w centralnej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi; 中央アフリカ共和国

Riazań pn
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego; リャザン

Rijad ˈrʲijat pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej; リヤド

Robert ˈrɔbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; ロバート

Roberta rɔˈbɛrta pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; ロバータ

Rodan ˈrɔdãn pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji; ローヌ川

Rodos ˈrɔdɔs pn
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim; ロードス島

Roger n
imię męskie ロジャー

Romeo pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira ロミオ

Rosja ˈrɔsʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie; ロシア 露西亜

Rosjanin rɔˈsʲjä̃ɲĩn n
człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji; ロシア人

Rosjanka rɔˈsʲjãŋka n
obywatelka Rosji ロシア人

Rostów pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie jarosławskim; ロストフ

Rudolf ˈrudɔlf pn
imię męskie; ルドルフ

Rufa ˈrufa pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; 艫座

Rugia ˈruɟja n
(geografia, geograficzny) niemiecka wyspa na Morzu Bałtyckim; リューゲン島

Rumun ˈrũmũn n
człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii ルーマニア人

Rumunia rũˈmũɲja pn
(geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie; ルーマニア

Rut ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut pn
imię żeńskie ルツ

Rwanda ˈrvãnda pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali; ルワンダ

Ryby ˈrɨbɨ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca; 魚座 うお座
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią; 魚座 うお座

Ryga ˈrɨɡa pn
(geografia, geograficzny) stolica Łotwy; リガ

Rylec ˈrɨlɛʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; ちょうこくぐ座

Ryszard ˈrɨʃart pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; リチャード

Rzym ʒɨ̃m pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch; ローマ
(historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie; ローマ
(przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego ローマ

Rzymianin ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn n
(starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego ローマ人

Saara pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec; ザールラント州

Sahara saˈxara pn
(geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce; サハラ

Sahara Zachodnia saˈxara zaˈxɔdʲɲa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo; 西サハラ

Saint Lucia pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie (1.2) o tej samej nazwie; セントルシア
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych; セントルシア

Saint Vincent i Grenadyny pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej; セントビンセント・グレナディーン

Saint-Denis pn
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion; サン＝ドニ

Saipan pn
(administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan; サイパン島
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego; サイパン島

Sajgon pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowym Wietnamie (od roku 1976 nazywane Ho Chi Minh); サイゴン

Saksonia saˈksɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w Niemczech; ザクセン

Saksonia-Anhalt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu; ザクセン＝アンハルト州

Salechard pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone nad Obem; サレハルド

Salomon saˈlɔ̃mɔ̃n pn
(biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości; ソロモン
imię męskie pochodzenia semickiego; ソロモン

Salwador salˈvadɔr pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; エルサルバドル

Samarkanda pn
(geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie; サマルカンド

Samoa sãˈmɔa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia; サモア

Samoa Amerykańskie sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii; アメリカンサモア アメリカン・サモア

Samuel sãˈmu<sup>w</sup>ɛl pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; サミュエル サムエル

San Marino ˈsãn maˈrʲĩnɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; サンマリノ サン・マリノ

Sana ˈsãna pn
(geografia, geograficzny) stolica Jemenu; サヌア

Santa Fe pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Nowy Meksyk サンタフェ

Sara ˈsara pn
imię żeńskie; サラ

Saragossa ˌsaraˈɡɔsːa pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii; サラゴサ

Sarajewo ˌsaraˈjɛvɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny; サライェヴォ

Sarańsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką Insar, stolica Republiki Mordowii; サランスク

Sardynia sarˈdɨ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym; サルデーニャ島 サルデーニャ

Saturn ˈsaturn pn
(mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów przedstawiany jako starzec trzymający w ręce sierp albo kosę, utożsamiany z greckim Kronosem; legendarny władca Italii; mąż Ops; 土星
(astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; 土星
seria amerykańskich rakiet nośnych; サターン 土星

Sebastian sɛˈbastʲjãn pn
imię męskie; セバスチャン

Sejm sɛjm pn
jedna z izb polskiego parlamentu; 国会

Sekwana sɛˈkfãna pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż; セーヌ川

Senegal sɛ̃ˈnɛɡal pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze; セネガル

Septuaginta pn
(historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine; 七十人訳聖書

Serbia ˈsɛrbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry; セルビア

Serbia i Czarnogóra ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie; セルビア・モンテネグロ

Sergiusz ˈsɛrʲɟuʃ pn
imię męskie; セルゲイ

Seszele sɛˈʃɛlɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim; セーシェル
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim; セーシェル

Seul ˈsɛ<sup>w</sup>ul pn
(geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej; ソウル

Sewilla sɛˈvʲilːa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji; セビリア セビリャ

Sfederowane Stany Mikronezji ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; ミクロネシア連邦

Sfinks n
(mitologia, mitologiczny) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami; スフィンクス

Siedlce ˈɕɛtl̥ʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie mazowieckim; シェドルツェ

Sierra Leone ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown; シエラレオネ

Sikoku pn
(geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, najmniejsza z wysp japońskich 四国

Singapur sʲĩŋˈɡapur pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji; シンガポール 新嘉坡

Singapurczyk ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk n
obywatel Singapuru シンガポール人

Skandynawia ˌskãndɨ̃ˈnavʲja n
(geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję; スカンディナヴィア

Skorpion ˈskɔrpʲjɔ̃n pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada; さそり座
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem; さそり座

Smok smɔk pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; 竜座

Smoleńsk ˈsmɔlɛ̃j̃sk pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, położone nad Dnieprem; スモレンスク

Soczi ˈsɔʧ̑ʲi pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym; ソチ

Sofia ˈsɔfʲja pn
(geografia, geograficzny) stolica Bułgarii; ソフィア

Sogdiana pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany; ソグディアナ

Sokrates sɔˈkratɛs pn
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof; ソクラテス

Solon ˈsɔlɔ̃n pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.; ソロン

Somalia sɔ̃ˈmalʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu; ソマリア

Sopot ˈsɔpɔt pn
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe i nadmorski kurort w Polsce, w województwie pomorskim; ソポト

Sparta ˈsparta pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji; スパルタ
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie スパルタ

Spira pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat; シュパイアー

Sri Dźajawardanapura Kotte ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki; スリジャヤワルダナプラコッテ

Sri Lanka ˈsrʲi ˈlãnka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon; スリランカ

Stambuł ˈstãmbuw pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach; イスタンブル

Stany Zjednoczone ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie; アメリカ合衆国 米国

Stary Testament ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą; 旧約聖書

Stawropol pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego; スタブロポリ

Stefan ˈstɛfãn pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; スティーヴン

Stepanakert ˌstɛpãˈnakɛrt pn
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Górskiego Karabachu; ステパナケルト

Stolica Apostolska stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska n
siedziba papieża, Watykan 聖座

Strasburg pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji; ストラスブール

Strefa Gazy ˈstrɛfa ˈɡazɨ pn
część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim; ガザ地区

Strzelec ˈsṭʃɛlɛʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia; いて座 射手座
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem; いて座 射手座

Stuttgart pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia; シュトゥットガルト

Styria pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię; シュタイアーマルク州

Suazi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; スワジランド

Sudan ˈsudãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; スーダン

Sudan Południowy ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; 南スーダン

Sudety suˈdɛtɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską; ズデーテン

Sumatra sũˈmatra pn
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich; スマトラ

Surinam suˈrʲĩnãm pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo; スリナム

Svalbard ˈsfalbart pn
(geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii; スヴァールバル諸島

Syberia sɨˈbɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji; シベリア

Sycylia sɨˈʦ̑ɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech; 日本語 シチリア

Sydney pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Australii; シドニー

Sydon ˈsɨdɔ̃n n
(geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego; サイダ

Syjam ˈsɨjãm pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Tajlandii シャム サイアム

Sylwester sɨlˈvɛstɛr pn
imię męskie; シルヴェスター

Symferopol ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl pn
(geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krym; シンフェローポリ

Syrakuzy pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, we wschodniej Sycylii; シラキュース

Syria ˈsɨrʲja pn
(geografia, geograficzny) kraj w Azji; シリア

Syriusz ˈsɨrʲjuʃ pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa; シリウス

Syzyf pn
(mitologia grecka) król Koryntu, który próbując oszukać śmierć sprzeciwił się woli bogów, za co został skazany na wieczną i bezużyteczną pracę - wtaczanie głazu na szczyt góry, który to głaz zawsze wymykał mu się z rąk, tuż przed osiągnięciem wierzchołka; シーシュポス

Szampania ʃãmˈpãɲja pn
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Francji; シャンパーニュ

Szanghaj pn
(geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy; シャンハイ 上海

Szczecin ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego; シュチェチン

Szekspir pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) spolszczone nazwisko angielskiego dramaturga Williama Shakespeare'a; シェイクスピア

Sziraz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji; シーラーズ

Szkocja ˈʃkɔʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo; スコットランド

Sztokholm ˈʃtɔkxɔlm pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji; ストックホルム

Szwabia ˈʃfabʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji; シュヴァーベン

Szwajcaria ʃfajˈʦ̑arʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie; スイス 瑞西

Szwecja ˈʃfɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego; スウェーデン

Szwed ʃfɛt n
człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji スウェーデン人

Szymon ˈʃɨ̃mɔ̃n pn
imię męskie サイモン

Słowacja swɔˈvaʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej; スロヴァキア スロバキア

Słowenia swɔˈvɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie; スロベニア スロヴェニア

Słoweniec swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑ n
człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii スロベニア人

Słowianin swɔˈvʲjä̃ɲĩn n
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy; スラブ人

Słońce ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ pn
(astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; najjaśniejszy obiekt na niebie; 太陽

T-shirt t‿ʃʲirt n
(krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem Ｔシャツ

Tadź Mahal pn
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) mauzoleum w indyjskim mieście Agra, wzniesione przez Szahdżahana, władcę z dynastii Wielkich Mogołów, dla zmarłej żony Mumtaz Mahal; タージ・マハル

Tadżykistan ˌtaʤ̑ɨˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; タジキスタン

Tajlandia tajˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; タイ タイ国

Tajpej ˈtajpɛj pn
(geografia, geograficzny) stolica Tajwanu; 台北

Tajwan ˈtajvãn n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję; 台湾
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym; 台湾

Tallinn ˈtallʲĩn pn
(geografia, geograficzny) stolica Estonii; タリン

Tambow pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną; タンボフ

Tamil n
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu drawidyjskiego, posługującego się językiem tamilskim i zamieszkującego indyjski stan Tamil Nadu i północno-wschodnią część Sri Lanki タミル人

Tamiza tãˈmʲiza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii; テムズ川

Tanatos tãˈnatɔs pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors; タナトス

Tanganika pn
(geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga; タンガニーカ
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego; タンガニーカ
(geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego; タンガニーカ

Tangier ˈtãŋʲɟɛr pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, port nad Cieśniną Gibraltarską; タンジェ

Tanzania tãw̃ˈzãɲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma; タンザニア

Tarent pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent, w południowych Włoszech; ターラント

Tartus pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii; タルトゥース

Tasmania tasˈmãɲja pn
(geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii; タスマニア

Taszkent ˈtaʃkɛ̃nt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Uzbekistanu; タシケント

Tatry ˈtatrɨ pn
(geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji; タトラ山脈

Taurogi pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Litwie; タウラゲ

Tbilisi ˌtbʲiˈlʲisʲi pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji; トビリシ

Teby pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem; テーバイ
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji, w Beocji; テーバイ

Tegucigalpa ˌtɛɡuʨ̑iˈɡalpa pn
(geografia, geograficzny) stolica Hondurasu; テグシガルパ

Teheran tɛˈxɛrãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Iranu; テヘラン

Teksas ˈtɛksas pn
(geografia, geograficzny) stan USA; テキサス

Teneryfa pn
(geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich; テネリフェ島

Teodor tɛˈɔdɔr pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; セオドア

Teodoryk pn
rzadkie polskie imię męskie; デレク

Teresa tɛˈrɛsa pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; テレサ

Termopile ˌtɛrmɔˈpʲilɛ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji; テルモピュレ

Terytoria Północno-Zachodnie ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ pn
(geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich; ノースウェスト準州

Tetyda tɛˈtɨda pn
(mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid; テティス

Tezeusz tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ pn
(mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry; テーセウス

Timor Wschodni ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; 東チモール 東ティモール

Tiumeń pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą; チュメニ

Tobago pn
(geografia, geograficzny) karaibska wyspa na Atlantyku u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej, na północny wschód od Trynidadu z którym tworzy jedno państwo Trynidad i Tobago; トバゴ島

Tobiasz ˈtɔbʲjaʃ pn
imię męskie; トバイアス トビアス

Togliatti pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, port nad Wołgą; トリヤッチ

Togo ˈtɔɡɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé; トーゴ

Tokio ˈtɔcɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Japonii; 東京都 東京

Tomasz ˈtɔ̃maʃ pn
imię męskie; トマス

Tonga ˈtɔ̃ŋɡa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii; トンガ

Tora ˈtɔra pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg; トーラー

Toronto tɔˈrɔ̃ntɔ pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Kanady, stolica prowincji Ontario トロント

Toskania tɔˈskãɲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech; トスカーナ州

Trewir pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą; トリーア

Triest pn
(geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska i prowincji Triest; トリエステ

Troja ˈtrɔja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej; イリオス

Trynidad i Tobago trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ pn
(geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej; トリニダード・トバゴ

Trzej Królowie ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postaci z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami; 東方の三博士

Trójca Święta ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg; 三位一体

Tulon pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var トゥーロン

Tuluza tuˈluza pn
miasto we Francji; トゥールーズ

Tunezja tũˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; チュニジア

Tunis ˈtũɲis pn
(geografia, geograficzny) stolica Tunezji; チュニス

Turcja ˈturʦ̑ʲja pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji; トルコ 土耳古

Turkmenistan ˌturkmɛ̃ˈɲistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej; トルクメニスタン

Turks i Caicos pn
(geografia, geograficzny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim; タークス・カイコス諸島

Turyn ˈturɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu; トリノ

Turyngia tuˈrɨ̃ŋʲɟja pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie; チューリンゲン

Tutanchamon pn
(historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów; ツタンカーメン

Tuvalu tuˈvalu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika; ツバル

Tuła pn
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, nad Upą, stolica obwodu tulskiego; トゥーラ

Twer pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy; トベリ

Tyber ˈtɨbɛr pn
(geografia, geograficzny) rzeka we Włoszech przepływająca przez Rzym; テヴェレ川

Tybet ˈtɨbɛt pn
(geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej; チベット
kraj na Wyżynie Tybetańskiej チベット

Tybetańczyk ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego チベット人

Tybinga pn
(geografia, geograficzny) powiatowe miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, siedziba rejencji Tybinga (1.2); テュービンゲン

Tyr tɨr pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie; ティルス

Tyraspol pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na terenie Mołdawii, na lewym brzegu Dniestru, stolica samozwańczej republiki Naddniestrza; ティラスポリ

Tytan ˈtɨtãn pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna; タイタン

USA u‿ɛs‿ˈa acronym
= (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki; USA

Uganda uˈɡãnda pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali; ウガンダ

Ukraina ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie; ウクライナ

Układ Słoneczny ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ pn
(astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej; 太陽系

Uljanowsk pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą; ウリヤノフスク

Ulm pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia; ウルム

Umbria ˈũmbrʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech; ウンブリア

Unia Europejska ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 28 państw europejskich; 欧州連合 ヨーロッパ連合

Ural ˈural pn
(geografia, geograficzny) góry w Rosji; ウラル山脈

Uran ˈurãn pn
(astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, odkryta 1781, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; 天王星

Uriasz pn
(biblijny) imię męskie ウリヤ

Urugwaj uˈruɡvaj pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; ウルグアイ

Ussuryjsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Nadmorskim, na Dalekim Wschodzie; ウスリースク

Utah pn
(geografia, geograficzny) (administracja) gmina w USA, w stanie Indiana ユタ
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Salt Lake City; ユタ
(geografia, geograficzny) jezioro w Wielkiej Kotlinie w USA; ユタ

Uzbekistan ˌuzbɛˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; ウズベキスタン

Ułan Bator ˈuwãn ˈbatɔr pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Mongolii; ウランバートル

Ułan Ude pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, stolica Buriacji; ウラン・ウデ

VIP vʲip acronym
ktoś bardzo ważny, najczęściej ze świata polityki lub biznesu; VIP

Valletta pn
(geografia, geograficzny) stolica Malty; バレッタ

Vancouver pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kanadzie バンクーバー
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w USA w stanie Waszyngton バンクーバー

Vanuatu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii; バヌアツ ヴァヌアツ

Vicenza pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska; ヴィチェンツァ

WNP vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ acronym
= Wspólnota Niepodległych Państw; CIS

Waga ˈvaɡa pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października; てんびん座 天秤座
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem; てんびん座 天秤座

Wagadugu pn
(geografia, geograficzny) stolica Burkina Faso; ワガドゥグー

Walencja vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii; バレンシア

Walhalla n
(mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju ヴァルハラ

Walia ˈvalʲja pn
(geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii; ウェールズ

Warkocz Bereniki ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; かみのけ座

Warmia ˈvarmʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce, na wschód od Pasłęki; ヴァルミア

Warna pn
(geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii, port nad Morzem Czarnym, stolica obwodu Warna; バルナ

Warszawa varˈʃava pn
(geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto; ワルシャワ

Wasza Wysokość n
zwrot grzecznościowy w stosunku do osoby z rodziny królewskiej lub książęcej 陛下

Waszyngton vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych; ワシントン
(geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych; ワシントン

Watykan vaˈtɨkãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; バチカン

Wellington pn
(geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii; ウェリントン

Wenecja vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo; ヴェネツィア ベネチア

Wenecja Euganejska vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska pn
(geografia, geograficzny) region we Włoszech; ヴェネト州

Wenezuela ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas; ベネズエラ

Wenus ˈvɛ̃nus pn
(astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie; 金星 ヴィーナス
(mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą; 金星 ヴィーナス

Werona pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska; ヴェローナ

Weronika ˌvɛrɔ̃ˈɲika pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; ヴェロニカ

Wersal ˈvɛrsal pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich; ヴェルサイユ

Wesołych Świąt vɛˈsɔwɨç ˈɕfʲjɔ̃nt interjection
…używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia クリスマスおめでとう メリークリスマス

Westerplatte ˌvɛstɛrˈplatːɛ pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Gdańsku, stanowiący symbol początku II wojny światowej ヴェステルプラッテ

Wezuwiusz vɛˈzuvʲjuʃ pn
(geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech; ヴェスヴィオ

Wełtawa vɛwˈtava pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby; ヴルタヴァ川

Wiedeń ˈvʲjɛdɛ̃ɲ pn
(geografia, geograficzny) stolica Austrii; ウィーン

Wielka Brytania ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; グレートブリテン島
(geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym; グレートブリテン島 イギリス ブリテン

Wielka Niedźwiedzica ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji; おおぐま座

Wielkanoc vʲjɛlˈkãnɔʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa; 復活祭 イースター

Wielki Pies ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; おおいぬ座

Wielki Piątek ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa; 受難日

Wielki Post ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie; 四旬節

Wielki Wybuch ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux pn
(astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata; ビッグバン

Wielkie Antyle ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ pn
(geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży; 大アンティル諸島

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie pn
(geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA; 五大湖

Wieloryb vʲjɛˈlɔrɨp pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy; くじら座

Wieluń ˈvʲjɛlũɲ pn
(geografia, geograficzny) miasto w centralnej Polsce; ヴィエルニ

Wientian ˈvʲjɛ̃ntʲjãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Laosu; ヴィエンチャン

Wietnam ˈvʲjɛtnãm pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; ベトナム

Wigilia vʲiˈɟilʲja pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia; クリスマス・イヴ

Wikipedia ˌvʲiciˈpɛdʲja pn
(informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia ウィキペディア

Wikisłownik ˌvʲiciˈswɔvʲɲik pn
(neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować; ウィクショナリー

Wikiźródła ˌvʲiciʑˈrudwa pn
wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia; ウィキソース

Wiktoria vʲikˈtɔrʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów w Australii; ビクトリア
(mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike; ビクトリア
imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; ビクトリア

Wilhelm ˈvʲilxɛlm pn
imię męskie; ウィリアム

Wilk vʲilk pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; おおかみ座

Wilno ˈvʲilnɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Litwy; ビリニュス

Wincenty vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; ヴァンサン

Windhuk ˈvʲĩntxuk pn
(geografia, geograficzny) stolica Namibii; ウィントフック

Wisconsin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w północnej części Stanów Zjednoczonych; ウィスコンシン 州

Wisznu ˈvʲiʃnu pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu ヴィシュヌ

Wisła ˈvʲiswa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce; ヴィスワ川

Wodnik ˈvɔdʲɲik pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego; 宝瓶宮 水瓶座
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią; 宝瓶宮 水瓶座

Wogezy n
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est; ヴォージュ県
(geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Francji; ヴォージュ県

Wojwodina pn
(geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie; ヴォイヴォディナ

Wolarz ˈvɔlaʃ pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; うしかい座

Woroneż pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie; ボロネジ

Wołga ˈvɔwɡa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego; ボルガ川

Wołgograd vɔwˈɡɔɡrat pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone nad Wołgą; ヴォルゴグラード

Wołogda vɔˈwɔɡda pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w północno zachodniej części Federacji Rosyjskiej; ボログダ

Wołoszczyzna pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna na Morawach; ワラキア
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii; ワラキア
(historia, historyczny, historycznie) państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od początku XIV w. do 1861 roku; ワラキア

Woźnica vɔʑˈɲiʦ̑a pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; ぎょしゃ座

Wrocław ˈvrɔʦ̑waf pn
(geografia, geograficzny) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce; ヴロツワフ

Wszystkich Świętych n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych; 諸聖人の日

Wuj Sam n
(potocznie, potoczny) (eufemistycznie) personifikacja rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki; アンクル・サム

Wybrzeże Kości Słoniowej vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; コートジボワール コートジボアール

Wyspa Bożego Narodzenia ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii; クリスマス島

Wyspa Księcia Edwarda ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲʨ̑a ɛdˈvarda pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; プリンスエドワードアイランド

Wyspa Man ˈvɨspa ˈmãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim; マン島

Wyspa Wielkanocna pn
(geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai; イースター島

Wyspa Świętej Heleny ˈvɨspa ˈɕfʲjɛ̃ntɛj xɛˈlɛ̃nɨ pn
(geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna na Oceanie Atlantyckim セントヘレナ島

Wyspy Brytyjskie ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy; イギリス諸島

Wyspy Cooka ˈvɨspɨ ˈkuka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii; クック諸島

Wyspy Kanaryjskie ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej; カナリア諸島 カナリアス諸島
(geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1) カナリア諸島 カナリアス諸島

Wyspy Kurylskie pn
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Spokojnym położony między Hokkaido a Kamczatką; クリル列島 千島列島

Wyspy Marshalla ˈvɨspɨ marˈʃala pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro; マーシャル諸島

Wyspy Owcze ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim; フェロー諸島
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1) フェロー諸島

Wyspy Salomona ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; ソロモン諸島

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce; サントメ・プリンシペ サントメプリンシペ

Wyżyna Tybetańska pn
(geografia, geograficzny) rozległa wyżyna w Azji Centralnej; チベット高原

Węgier ˈvɛ̃ŋʲɟɛr n
człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier ハンガリー人

Węgry ˈvɛ̃ŋɡrɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; ハンガリー

Wężownik vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego; へびつかい座

Władykaukaz pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii; ウラジカフカス

Władywostok ˌvwadɨˈvɔstɔk pn
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Rosji nad Morzem Japońskim; ウラジオストク

Włoch vwɔx n
człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch イタリア人

Włochy ˈvwɔxɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię; イタリア

Włocławek vwɔʦ̑ˈwavɛk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, nad Wisłą; ヴウォツワヴェク

Włoszka ˈvwɔʃka n
kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch イタリア人

ZSRR ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr acronym
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ソ連

Zabulon pn
imię męskie pochodzenia biblijnego; ゼブルン

Zachariasz zaˈxarʲjaʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; ゼカリヤ

Zachodni Brzeg zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael; ヨルダン川西岸地区

Zachód ˈzaxut n
(potocznie, potoczny) cywilizacja zachodnia, kraje Europy Zachodniej i Środkowej, Ameryki Południowej, Stany Zjednoczone, Australia i Nowa Zelandia 欧米

Zaduszki n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim dzień poświęcony pamięci wszystkich zmarłych, przypadający na 2 listopada (po dniu Wszystkich Świętych); 死者の日

Zagrzeb ˈzaɡʒɛp pn
(geografia, geograficzny) stolica Chorwacji; ザグレブ

Zagłębie Ruhry pn
(geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą; ルール地方

Zając ˈzajɔ̃nʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; 兎座

Zambia ˈzãmbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; ザンビア

Zamość ˈzãmɔɕʨ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w południowej części województwa lubelskiego; ザモシチ

Zanzibar pn
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim, u wybrzeży Afryki; ザンジバル

Zatoka Adeńska pn
(geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią; アデン湾

Zatoka Fińska zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią; フィンランド湾

Zatoka Gwinejska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez; ギニア湾

Zatoka Kalifornijska pn
(geografia, geograficzny) zatoka na wschodnim Pacyfiku, rozpościerająca się wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Meksyku; カリフォルニア湾

Zatoka Meksykańska zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska n
(geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej; メキシコ湾

Zatoka Neapolitańska pn
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania; ナポリ湾

Zatoka Perska zaˈtɔka ˈpɛrska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem; ペルシア湾

Zatoka Ryska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią; リガ湾

Zatoka Sueska zaˈtɔka suˈ<sup>w</sup>ɛska pn
(geografia, geograficzny) zatoka na północno-zachodnim końcu Morza Czerwonego należąca do Egiptu; スエズ湾

Zatoka Tajlandzka zaˈtɔka tajˈlãnʦ̑ka pn
(geografia, geograficzny) rozległa, płytka zatoka zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego; タイランド湾

Zatoka Tokijska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu; 東京湾

Zatoka Triesteńska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej; トリエステ湾

Zelandia zɛˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii; シェラン
(geografia, geograficzny) wyspa Danii; シェラン

Zesłanie Ducha Świętego pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów ペンテコステ

Zeus ˈzɛus pn
(mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu; ゼウス
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731; ゼウス

Zgorzelec zɡɔˈʒɛlɛʦ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; ゲルリッツ

Ziemia ˈʑɛ̃mʲja pn
(astronomia, astronomiczny) trzecia według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, w starożytności i średniowieczu uważana za centralne ciało wszechświata, do czasów Kopernika uważana za nieruchomą; 地球

Ziemia Święta pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus; 聖地

Zimbabwe zʲĩmˈbabvɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare; ジンバブエ

Zjednoczone Emiraty Arabskie ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; アラブ首長国連邦

Zjednoczone Królestwo ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ pn
(geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej イギリス 英国

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej; グレートブリテン及び北アイルランド連合王国

Zurych pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii; チューリッヒ

Zuzanna zuˈzãnːa pn
imię żeńskie; スーザン

Związek Radziecki ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991; ソビエト連邦 ソ連

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję; ソビエト社会主義共和国連邦

a-moll ˈa‿mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych); イ短調

abaka aˈbaka n
lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie; マニラアサ

abakus aˈbakus n
(architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny; 頂板
przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł; 頂板

abandon aˈbãndɔ̃n n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową; 放棄

abandonware n
(informatyka, informatyczny) program komputerowy, który nie jest dłużej wspierany ani reklamowany, uważany za porzucony przez jego twórców; アバンダンウェア

abasiofilia ˌabasʲiɔˈfʲilʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenie preferencji seksualnych polegające na odczuwaniu pociągu seksualnego do osób z dysfunkcjami narządów ruchu; アベイショフィリア 身体障害性愛

abażur aˈbaʒur n
osłona na lampę, tłumiąca jej zbyt jaskrawe światło ランプシェード

abchaski apˈxasʲci adj
związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców アブハジア語

abchaski apˈxasʲci n
język używany w Abchazji; アブハジア語

abdykacja ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja n
zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej 退位

abdykować ˌabdɨˈkɔvaʨ̑ v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji 放棄する

ablatyw abˈlatɨf n
(gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika; 奪格

abolicjonizm ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa; 奴隷制度廃止運動 奴隷廃止運動

abonament ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt n
regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism 予約購読
regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu); 予約

aborcja aˈbɔrʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; wywołanie poronienia; 人工妊娠中絶 中絶

absolutnie ˌapsɔˈlutʲɲɛ adv
całkowicie, bezwzględnie, zupełnie, niezależnie od niczego 絶対

absolutyzm ˌapsɔˈlutɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona; 専制主義

absolwent apˈsɔlvɛ̃nt n
osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs; 卒業生

absorbować ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑ v
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie 吸収する

absorpcja apˈsɔrpʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą; 吸収
proces pochłaniania energii fali przez ciało; 吸収

abstrakcyjny ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ adj
nie mający związku z rzeczywistością 抽象的

abstynencja ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; 小斎

abstynent apsˈtɨ̃nɛ̃nt n
osoba nie pijąca napojów alkoholowych 下戸

absurdalny ˌapsurˈdalnɨ adj
nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu 愚か

absynt ˈapsɨ̃nt n
alkoholowy napój wysokoprocentowy, otrzymywany w procesie destylacji z różnego rodzaju ziół, przede wszystkim z kwiatów i liści piołunu; アブサン

abulia aˈbulʲja n
chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji 意志欠乏

aceton aˈʦ̑ɛtɔ̃n n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik; アセトン

acetylen ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) (zobacz) etyn アセチレン

adamaszek ˌadãˈmaʃɛk n
(włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej 絢緞子

adekwatny ˌadɛˈkfatnɨ adj
dokładnie czemuś odpowiadający ふさわしい 適当な 釣り合った

adenina n
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe; アデニン

adhan n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny)muzułmańskie wezwanie do modlitwy, wygłaszane m.in. przez muezina z minaretu; アザーン

adipocyt ˌadʲiˈpɔʦ̑ɨt n
(biologia, biologiczny) komórka syntetyzująca i magazynująca trójglicerydy (tłuszcze proste) 脂肪細胞

administracja ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja n
system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie; 管理

administrator ˌadmʲĩɲiˈstratɔr n
osoba zarządzająca czymś 管理者

admirał adˈmʲiraw n
(marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty; 提督
(marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1) 提督
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych 提督

admitancja n
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego; アドミタンス

adnotacja ˌadnɔˈtaʦ̑ʲja n
uwaga, dopisek, przypisek, notatka 付記 注釈

adopcja aˈdɔpʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne; 養子縁組

adrenalina ˌadrɛ̃naˈlʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu; アドレナリン

adres ˈadrɛs n
informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka 住所

adret n
(geografia, geograficzny) stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego; 日向斜面

adular aˈdular n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; 正長石#氷長石

adwent ˈadvɛ̃nt n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej 降臨節

adwokat adˈvɔkat n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie; 弁護士

adwokat diabła adˈvɔkad ˈdʲjabwa n
(kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze 列聖調査審問検事

adźiwika n
(filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) jeden z nurtów filozoficzno-religijnych w Indiach głoszący determinizm, ascetyzm i swoisty ateizm アージーヴィカ教

aerobiologia ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym; 空中生物学

aerodynamika ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika n
(fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów; 空気力学

aerograf n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza; エアブラシ

afazja aˈfazʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu; 失語症

afgański avˈɡãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Afganistan lub jego narodu – Afgańczyków アフガニスタンの

afiks ˈafʲiks n
(gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek; 接辞

afisz ˈafʲiʃ n
(poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej ポスター

afro ˈafrɔ n
rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków; アフロ アフロヘアー

afroamerykański adj
dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych アフリカ系アメリカ人

afrobeat afˈrɔbʲit n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny, powstały w Afryce w połowie lat 60. XX wieku, łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem; アフロビート

afrodyzjak ˌafrɔˈdɨzʲjak n
(medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne; 媚薬

afrykanerski ˌafrɨkãˈnɛrsʲci n
język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce; アフリカーンス語

afrykata n
(językoznawstwo, językoznawczy) spółgłoska zwarto-szczelinowa; 破擦音

afrykański ˌafrɨˈkãj̃sʲci adj
związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę アフリカ

agape aˈɡapɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezwarunkowa miłość Boga do człowieka; アガペー

agat ˈaɡat n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie; 瑪瑙

agencja aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja n
przedstawicielstwo jakiejś instytucji, jakiegoś przedsiębiorstwa czy urzędu 代理店

aglutynacyjny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany 膠着(語)

agnostycyzm ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd, według którego nigdy nikomu nie uda się dowieść istnienia lub nieistnienia boga; pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu; 不可知論

agnostyk aˈɡnɔstɨk n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu 不可知論者

agonia aˈɡɔ̃ɲja n
stan bezpośrednio poprzedzający zgon; 苦悩

agorafobia ˌaɡɔraˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych; 広場恐怖症

agrafka aˈɡrafka n
rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu; ピン

agresja aˈɡrɛsʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne; 侵略
(psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody; 侵略

agrest ˈaɡrɛst n
(spożywczy) owoc agrestu (1.1) グーズベリー

agresywny ˌaɡrɛˈsɨvnɨ adj
zachowujący się wrogo, napastliwie 侵略的

agronomia ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
(rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej; 農学

agroturystyka ˌaɡrɔtuˈrɨstɨka n
(rolnictwo, rolniczy) (turystyka, turystyczny) wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, może być połączony z pracą w gospodarstwie; アグリツーリズム

aha ˈaxa interjection
…wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia ああ
…wyrażenie przypomnienia ああ

ahinsa aˈçĩw̃sa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zasada moralna hinduizmu, buddyzmu i dźinizmu, nakazująca poszanowanie wszelkiego życia, odrzucająca zabijanie i zadawanie obrażeń fizycznych wszelkim istotom żywym – ludziom, zwierzętom, a w dźinizmie także roślinom i Ziemi; アヒンサー

aikido ajˈcidɔ n
japońska sztuka samoobrony; 合気道 合氣道

ajoen n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny występujący w czosnku, bezwonny produkt rozpadu alliiny アホエン

ajran n
(spożywczy) (kulinaria) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli; アイラン

akacja aˈkaʦ̑ʲja n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) アカシア

akademia ˌakaˈdɛ̃mʲja n
(historia, historyczny, historycznie) szkoła filozoficzna założona przez Platona, mieszcząca się w parku Akademosa; アカデメイア
instytucja, towarzystwo naukowe アカデミー
szkoła wyższa; アカデミー 大学

akademicki ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci adj
dotyczący akademizmu; zgodny z określonymi wzorami 大学
dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów 大学

akademik ˌakaˈdɛ̃mʲik n
dom akademicki; 宿舎

akapit aˈkapʲit n
fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza; 段落

akcent ˈakʦ̑ɛ̃nt n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu; ストレス 強勢

akceptacja ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja n
wyrażenie zgody 承認

akcja ˈakʦ̑ʲja n
papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm); 株式 株

akcjonariusz ˌakʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ n
(ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej; 株主

akcyza akˈʦ̑ɨza n
(ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji; 消費税

akolita ˌakɔˈlʲita n
(kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu; 侍者

akomodacja ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia 調節

akord ˈakɔrt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków; 和音

akordeon ˌakɔrˈdɛɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów; アコーディオン

akrofobia ˌakrɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości; 高所恐怖症

akromegalia n
(medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich; 先端巨大症

aksamit aˈksãmʲit n
(włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici; ビロード

aksamitka ˌaksãˈmʲitka n
(botanika, botaniczny) Tagetes, kwitnąca roślina ozdobna; マリーゴールド

aksjomat akˈsʲjɔ̃mat n
(matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej; 公理

akson ˈaksɔ̃n n
(biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej; 軸索

akt akt n
(sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela; ヌード
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej; 幕
czyn, działanie 幕

aktor akˈtɔʒɨ ˈaktɔr n
osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie; 役者 俳優

aktorka akˈtɔrka n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera 女優

aktuariusz n
(ekonomia, ekonomiczny) specjalista z zakresu matematyki finansowej, obliczania ryzyka oraz wyceny projektów finansowych; アクチュアリー

aktyn ˈaktɨ̃n n
(chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89; アクチニウム

aktywa n
(księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych; 資産

aktywista ˌaktɨˈvʲista n
bardzo aktywny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań 活動家

aktywność akˈtɨvnɔɕʨ̑ n
działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału 活動

akupunktura ˌakupũŋkˈtura n
(medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka; 針

akustyczny adj
odnoszący się do zjawisk dźwiękowych アコースティック

akwaforta ˌakfaˈfɔrta n
(sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1) エッチング
(sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek; エッチング

akwamaryn ˌakfãˈmarɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu; アクアマリン

akwarela ˌakfaˈrɛla n
(sztuka) obraz malowany akwarelami (1.1) 水彩画
(sztuka) technika malowania akwarelami (1.1); 水彩画

akwarium aˈkfarʲjũm n
duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę 水族館
budynek w ogrodzie zoologicznym z ekspozycją ryb 水族館
hodowla ryb urządzona w akwarium (1.1) アクアリウム

akwedukt aˈkfɛdukt n
kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego; 用水路

al dente ˈal ˈdɛ̃ntɛ adj
(kulinaria) półtwardy, nierozgotowany, nie za miękki アルデンテ

alabaster ˌalaˈbastɛr n
(mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała; アラバスター

alanina n
(biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych; アラニン

alarm ˈalarm n
sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem 警報

albatros alˈbatrɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie; アホウドリ 信天翁

albański alˈbãj̃sʲci adj
związany z Albanią, dotyczący Albanii アルバニア語

albedo alˈbɛdɔ n
(fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego; アルベド
biała część skórki w owocach cytrusowych アルベド

albinos alˈbʲĩnɔs n
człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze) アルビノ

albit ˈalbʲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy; 曹長石

albo ˈalbɔ conjunction
…łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa; か

album ˈalbũm n
zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp. アルバム 写真帳

alchemia alˈxɛ̃mʲja n
średniowieczna chemia, której zadaniem było odkrycie sposobu na przemianę metali nieszlachetnych w złoto 錬金術

alchemik alˈxɛ̃mʲik n
osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu 錬金術師

aldehyd alˈdɛxɨt n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące; アルデヒド

ale ɛjl ˈalɛ conjunction
…służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego けれども

alegoria ˌalɛˈɡɔrʲja n
(literacko) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści; アレゴリー

aleja aˈlɛja n
droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami; 大道り

aleksandryt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu; アレキサンドライト

alergen aˈlɛrɡɛ̃n n
(medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną; アレルゲン

alergia aˈlɛrʲɟja n
(medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik; アレルギー

alergiczny ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z alergią アレルギー

ależ ˈalɛʃ particle
wyraz zdumienia, zaskoczenia ね

alfa ˈalfa n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α; アルファ

alfabet alˈfabɛt n
zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku; アルファベット

alfanumeryczny adj
(informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry 英数字

algebra alˈɡɛbra n
jeden z działów matematyki; 代数学

algierski alʲˈɟɛrsʲci adj
odnoszący się do państwa Algieria アルジェリア

algorytm algɔˈrɨtmɨ alˈɡɔrɨtm̥ n
sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis; アルゴリズム

alibi aˈlʲibʲi n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia; アリバイ

aligator ˌalʲiˈɡatɔr n
(herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem; アリゲーター

aliteracja ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers; 頭韻

alkaloid ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it n
(chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot; アルカロイド

alkan ˈalkãn n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne; アルカン

alken ˈalkɛ̃n n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla; アルケン

alkin ˈalʲcĩn n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują przynajmniej jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla; アセチレン系炭化水素

alkohol alˈkɔxɔl n
(chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH); アルコール 酒
(handel, handlowy) (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego; アルコール 酒 お酒 御酒

alkoholizm ˌalkɔˈxɔlʲism̥ n
(medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych; アルコール依存症

alkoholowy ˌalkɔxɔˈlɔvɨ adj
zawierający alkohol; związany z alkoholem アルコールの

alleluja ˌalːɛˈluja interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej ハレルヤ

almanach alˈmãnax n
rodzaj publikacji; 年鑑

aloes aˈlɔɛs n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych; アロエ

alpinista ˌalpʲĩˈɲista n
osoba uprawiająca alpinizm; 登山家

alternator ˌaltɛrˈnatɔr n
(motoryzacja) prądnica prądu przemiennego; オルタネーター

alternatywny adj
taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości 代替
taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane 代替

altruizm alˈtru<sup>j</sup>ism̥ n
bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom; 利他

altówka alˈtufka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny; ビオラ

amarylis ˌãmaˈrɨlʲis n
(botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych; 彼岸花

amator ãˈmatɔr n
miłośnik, ktoś oddany czemuś アマチュア

ambasada ˌãmbaˈsada n
stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej; 大使館
wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1) 大使館
gwara więzienna brzuch, żołądek 大使館

ambasador ˌãmbaˈsadɔr n
przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej 大使

ambicja ãmˈbʲiʦ̑ʲja n
pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego 野心

ambitny ãmˈbʲitnɨ adj
charakteryzujący się ambicją; taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją 野心的

ambiwalentny ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ adj
charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami どっちつかず

ambona ãmˈbɔ̃na n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej 講壇

ambrozja ãmˈbrɔzʲja n
(botanika, botaniczny) Ambrosia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych; 豚草
(mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność; アムブロシア

ambulans ãmˈbulãw̃s n
środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych; 救急車

ameba ãˈmɛba n
(biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek; アメーバ

amen ˈãmɛ̃n interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie modlitwy アーメン

ameryk ãˈmɛrɨk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95; アメリシウム

amerykanizm ˌãmɛrɨˈkãɲism̥ n
cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki 米語

amerykanizować v
narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację [[アメリカ]][[風]]に[[する]]

amerykański ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci adj
dotyczący Ameryki (kontynentu) アメリカ 米国
dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki アメリカ 米国

ametyst ãˈmɛtɨst n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2; アメシスト 紫水晶

amfetamina ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy; アンフェタミン

amharski ãmˈxarsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii アムハラ語

aminokwas ˌãmʲĩˈnɔkfas n
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek; アミノ酸

amnestia ãmˈnɛstʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych; 恩赦

amnezja ãmˈnɛzʲja n
(medycyna, medyczny) zanik pamięci 健忘症

amoniak ãˈmɔ̃ɲak n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu; アンモニア

amortyzator ˌãmɔrtɨˈzatɔr n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach; ショックアブソーバー

amper ˈãmpɛr n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A; アンペア

amperomierz ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ n
(metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego; 電流計

amplituda ˌãmplʲiˈtuda n
(fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej; 振幅

amputacja ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny; 切断

amulet ãˈmulɛt n
przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem; お守り

amuzja ãˈmuzʲja n
(medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania i do odtwarzania melodii spowodowana uszkodzeniem mózgu; 音痴

anachroniczny adj
niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy 時代錯誤

anachronizm ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥ n
błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed; 時代錯誤

anagram ãˈnaɡrãm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów; アナグラム

analfabeta ˌãnalfaˈbɛta n
(edukacja, edukacyjny) człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu [[無学]]の

analityczny ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
dający się rozłożyć na składowe 分析 の 分析的
związany z analizą 分析 の 分析的

analityk ˌãnaˈlʲitɨk n
specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy アナリスト

analiza ˌãnaˈlʲiza n
badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska; 分析

analizować ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑ v
przeprowadzać proces analizy 分析

analogia ˌãnaˈlɔɟja n
podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem; アナロジー

analogowy adj
(technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową アナログ

ananas ãˈnãnas n
(botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych; パイナップル
(kulinaria) owocostan rośliny z rodzaju (1.1) パイナップル

anarchia ãˈnarçja n
(potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności 無政府状態
forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy; 無政府状態

anarchizm ãˈnarçism̥ n
ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość; アナキズム 無政府主義

anarchoindywidualizm n
(socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna forma indywidualizmu, doktryna społeczno-polityczna występująca przeciwko państwu, społeczeństwu, narodowi i rodzinie jako źródłom przymusu i zniewolenia jednostki; 個人主義的無政府主義

anarchopacyfizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów 平和主義アナキズム

anatomia ˌãnaˈtɔ̃mʲja n
(biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1); 解剖学
(biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych 解剖学

androfobia n
(psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami 男性恐怖症

android ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it n
robot mający postać człowieka; 人造人間

anegdota ˌãnɛɡˈdɔta n
krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia 逸話

anektować ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑ v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji 併合する

angielski ãŋʲˈɟɛlsʲci adj
odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami イギリス の 英国 の

angielski ãŋʲˈɟɛlsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach; 英語

angina ãŋʲˈɟĩna n
(medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła; 扁桃炎

animacja ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja n
rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu; アニメーション 動画

anime ãˈɲĩmɛ n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) japoński film animowany; アニメ

animizm ãˈɲĩmʲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom; アニミズム

animozja n
niechęć lub niesnaska wywołana urazą 敵意

anion ˈãɲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon; アニオン

anioł ˈãɲɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem; 天使
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek 天使

ankieta ãŋʲˈcɛta n
(statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza アンケート

anko n
(kulinaria) półprodukt, słodka pasta z fasoli azuki stosowana w kuchni japońskiej i chińskiej jako składnik deserów i wypieków cukierniczych; 餡子

anoda ãˈnɔda n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni; アノード

anomalia ˌãnɔ̃ˈmalʲja n
incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy 変則

anonimowy ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ adj
o nieujawnionym nazwisku 匿名の

anorak ãˈnɔrak n
(etnografia, etnograficzny) eskimoski skafander wkładany przez głowę, wykonany z futra, płótna lub skóry; アノラック

anoreksja ˌãnɔˈrɛksʲja n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia; 拒食症

anortyt n
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów; 灰長石

antarktyczny adj
(geografia, geograficzny) związany z Antarktyką 南極

antena ãnˈtɛ̃na n
urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie; アンテナ

antologia ˌãntɔˈlɔɟja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy; アンソロジー

antonim ãnˈtɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego 反対語

antropocentryzm n
(filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego 人間中心主義

antropolog ˌãntrɔˈpɔlɔk n
badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności; 人類学者

antropologia ˌãntrɔpɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku; 人類学

antropomorfizm ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥ n
nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom; 擬人化 擬人観

antybakteryjny ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ adj
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii 抗菌性

antybiotyk ˌãntɨˈbʲjɔtɨk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje; 抗生物質

antyczny ãnˈtɨʧ̑nɨ adj
(historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do starożytnej Grecji i Rzymu 古

antyfeminizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu 反フェミニズム

antygen ãnˈtɨɡɛ̃n n
(medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową; 抗原

antyk ˈãntɨk n
(historia, historyczny, historycznie) świat starożytnej kultury grecko-łacińskiej; 古代
(potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy 骨董品

antyklerykalizm ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥ n
ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu); 反教権主義

antykoncepcja ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) działania zapobiegające zapłodnieniu 避妊

antylopa ˌãntɨˈlɔpa n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy 羚羊 れいよう

antymateria ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja n
(fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji; 反物質

antymon ãnˈtɨ̃mɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51; アンチモン アンチモニー

antymonit n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu; 輝安鉱

antynatalizm n
(filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość narodzinom; 反出生主義

antynomia n
(logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) sprzeczność, wykluczenie się dwóch twierdzeń, mimo, że osobno zdają się być prawdziwe; アンチノミー

antypatia ˌãntɨˈpatʲja n
niechęć do kogoś 厭悪感

antysemityzm ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥ n
nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem; 反ユダヤ主義

antywojenny ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ adj
potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie 反戦

anyż ˈãnɨʃ n
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego; アニス

anyż gwiaździsty ˈãnɨʒ ɡvʲjäʑˈʥ̑istɨ n
(botanika, botaniczny) (zobacz) badian właściwy 八角

aorta aˈɔrta n
(anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka; 大動脈

aoryst aˈɔrɨst n
(gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły; アオリスト

aparat aˈparat n
(medycyna, medyczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania 装置
(medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad 装置
urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny 装置

aparat fotograficzny aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ n
(fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii; カメラ

aparat słuchowy n
przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków; 補聴器

aparatczyk n
(pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej アパラチク

apartheid aˈpartxajt aˈpartxɛjt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oddzielnego życia ludzi różnych ras połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej, czasem potwierdzona w prawie państwowym アパルトヘイト

apatia aˈpatʲja n
(psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności; 無感動

apatyczny ˌapaˈtɨʧ̑nɨ adj
obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje 無感動

apatyt aˈpatɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów; 燐灰石

apetyczny ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ adj
zachęcający do jedzenia 甘い

apetyt aˈpɛtɨt n
(przenośnie, przenośnia) pragnienie, chęć na coś 欲望
chęć jedzenia, łaknienie; 食欲

aphelium n
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca; 遠日点

apokopa ˌapɔˈkɔpa n
(językoznawstwo, językoznawczy) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie; 語末音消失

apoptoza ˌapɔˈptɔza n
(biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu; アポトーシス

aporia aˈpɔrʲja n
(filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania; アポリア

apostoł aˈpɔstɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk; 使徒
(uczniowskie) (przenośnie, przenośnia) nauczyciel ハイイロツチスドリ

apostrof aˈpɔstrɔf n
znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie; アポストロフ

aprobować ˌaprɔˈbɔvaʨ̑ v
uznawać coś za słuszne, godne poparcia, pozwalać, zgadzać się 賛成

apsik aˈpʲɕik interjection
…naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania ハクション

apteczka pierwszej pomocy apˈtɛʧ̑ka ˈpʲjɛrfʃɛj pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ n
pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy 救急箱

apteka apˈtɛka n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki; 薬屋 薬局

aptekarz apˈtɛkaʃ n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel; 薬剤師

aquapark akˈfapark n
wodny park rozrywki z kompleksem basenów, zjeżdżalni itp.; アクアパーク

ara ˈara n
(ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1); コンゴウインコ
(ornitologia, ornitologiczny) nazwa niektórych papug z podrodziny papug neotropikalnych, nie należących do rodzaju ara (1.1); papugi te należą do następujących rodzajów: modroara, Diopsittaca, Cyanopsitta, Orthopsittaca, Primolius; 金剛鸚哥

ara modra ˈara ˈmɔdra n
(ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta; アオコンゴウインコ

arabeska ˌaraˈbɛska n
(sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej; アラベスク

arabizacja n
narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka アラビア化

arabski aˈrapsʲci n
język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego; アラビア語

aragoński ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci adj
dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii アラゴン語

aragoński ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński; アラゴン語

arak ˈarak n
(kulinaria) arabska (głównie libańska) wódka anyżowa; アラック

aramejski ˌarãˈmɛjsʲci adj
związany z Aramejczykami, z dawną Syrią アラム語

aramejski ˌarãˈmɛjsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych; アラム語

aranżacja n
zmiana stylistyki utworu muzycznego, bez naruszania jego podstawowej linii melodyjnej アレンジ

arbitralny ˌarbʲiˈtralnɨ adj
narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu 恣意

arboretum ˌarbɔˈrɛtũm n
wyodrębniony obszar, na którym znajduje się kolekcja drzew i krzewów, utrzymywany w celu naukowo-badawczym (np. prace nad aklimatyzacją obcych gatunków), bądź ochrony rzadkich gatunków i odmian; 森林公園

arbuz ˈarbus n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych; 西瓜 すいか
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku 水瓜 西瓜

archaiczny ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ adj
będący typowym dla dawnych czasów 古代

archaizm n
(językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia 古語 アルカイズム

archanioł arˈxãɲɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów; 大天使

archeologia ˌarxɛɔˈlɔɟja n
nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich; 考古学

archimandryta n
(kościelny) przełożony klasztoru w katolickich Kościołach wschodnich 掌院
w okresie wczesnego chrześcijaństwa: opiekun klasztorów na terenie danej diecezji 掌院

archipelag ˌarçiˈpɛlak n
(geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie; 列島 群島

architekt arˈçitɛkt n
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury 建築家

architektura ˌarçitɛkˈtura n
(architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli; 建築 建築学

archiwum arˈçivũm n
budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1) アーカイブ
uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne アーカイブ

arcybiskup ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”); 大主教

arcydzieło ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ n
(przenośnie, przenośnia) dobrze wykonana praca 傑作
utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi; 傑作

arcykapłan n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) najwyższy urząd w świątyni jerozolimskiej, przełożony kapłanów i lewitów; 大祭司
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższy kapłan w bliskowschodnich kultach pogańskich; 大祭司
(teologia, teologiczny) w chrześcijaństwie tytuł jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi przysługujący Chrystusowi 大祭司

arcyksiążę n
austriacki tytuł książęcy 大公
osoba nosząca tytuł (1.1) 大公

areszt domowy ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ n
zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery; 軟禁

aresztować ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑ v
pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa 捕える

argentyt n
minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S; 輝銀鉱

argentyński ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny アルゼンチンの

argon ˈarɡɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18; アルゴン

argument arˈɡũmɛ̃nt n
fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy; 引数

aria ˈarʲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium; アリア

ariański arʲˈjä̃j̃sʲci adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem アリウス派の

arka ˈarka n
(przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego 箱舟

arkebuz arˈkɛbus n
czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 10 do 12 milimetrów 火縄銃

arkusz ˈarkuʃ n
płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp. シート

arkusz kalkulacyjny ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ n
(informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób; スプレッド

armia ˈarmʲja n
określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa; 軍隊 陸軍 軍

arogancja ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja n
pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się 傲慢

arogancki ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci adj
(książkowy) będący oznaką arogancji 傲慢
(książkowy) taki, którego cechą jest arogancja 傲慢

aromat aˈrɔ̃mat n
zapach sprawiający przyjemność アロマ

arsen ˈarsɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33; ヒ素 砒素

arsenian arˈsɛ̃ɲãn n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu arsenowego; 砒酸塩

artykuł arˈtɨkuw n
tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie 記事
(językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek 記事
część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość 記事
rzecz, która jest przedmiotem handlu 記事

artysta arˈtɨsta n
człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją 芸術家

artystyczny ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty 芸術的

arystokracja ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja n
najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się ze względu na urodzenie; 特権階級

arystokrata ˌarɨstɔˈkrata n
osoba należąca do arystokracji アリストクラット

arystotelizm n
(filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa アリストテレス主義

arytmetyka ˌarɨtˈmɛtɨka n
(matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami; 算数

arytmia aˈrɨtmʲja n
(medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca 不整脈

as a ɛs as n
(termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii; エース
osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą エース

asafetyda ˌasafɛˈtɨda n
(kulinaria) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku; アサフェティダ

asana aˈsãna n
postawa ciała w jodze; アーサナ

ascetyzm n
filozofia i praktyki ascetów 禁欲主義

asceza asˈʦ̑ɛza n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego 禁欲主義

aseksualizm ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego; 非性愛

asembler aˈsɛ̃mblɛr n
(informatyka, informatyczny) program tłumaczący kod języka asemblera na język maszynowy; アセンブラ

asfalt ˈasfalt n
(technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego; アスファルト

aspartam asˈpartãm n
(chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący アスパルテーム

aspekt ˈaspɛkt n
(gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie; アスペクト
punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana 見方

aspiryna ˌaspʲiˈrɨ̃na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją; アスピリン

astat ˈastat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85; アスタチン

astenosfera ˌastɛ̃nɔˈsfɛra n
(geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego; アセノスフェア

asterysk aˈstɛrɨsk n
(poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny; アステリスク

asteryzm aˈstɛrɨsm̥ n
(astronomia, astronomiczny) układ gwiazd tworzący na niebie pewien widoczny zbiór, niebędący gwiazdozbiorem; アステリズム
(mineralogia, mineralogiczny) efekt optyczny polegający na powstaniu promieni świetlnych na minerale wskutek jego specyficznych właściwości; アステリズム
znak ⁂; アステリズム

astma ˈastma n
(medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem; 気管支喘息

astrofizyka n
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią; 宇宙物理学

astrolabium ˌastrɔˈlabʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich アストロラーベ

astrolog aˈstrɔlɔk n
człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich 占星術師

astrologia ˌastrɔˈlɔɟja n
(ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka; 占星術

astronauta ˌastrɔ̃ˈnawta n
osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej 宇宙飛行士

astronom aˈstrɔ̃nɔ̃m n
miłośnik i znawca astronomii 天文学者
specjalista w zakresie astronomii; 天文学者

astronomia ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
nauka zajmująca się badaniem kosmosu; 天文学

asymilacja n
przystosowanie się do życia w obcej społeczności 同化

asymptota ˌasɨ̃mpˈtɔta n
(matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji; 漸近

asystent n
osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy 助手

atak ˈatak n
(medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych 攻撃
(wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi 攻撃

atak serca ˈatak ˈsɛrʦ̑a n
(medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego); 心筋梗塞

ateista ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista n
człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów 無神論者

ateistyczny ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem 無神論の

ateizm aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów; 無神論

atlas ˈatlas n
zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu; 地図帳

atmosfera ˌatmɔˈsfɛra n
(astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie; 空気 くうき
powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie 空気 くうき
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia 雰囲気
(przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd. 雰囲気 大気

atol ˈatɔl n
(geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową; 環礁

atom ˈatɔ̃m n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki; 原子

atrakcyjny ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ adj
o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie) 魅力的

atrament aˈtrãmɛ̃nt n
roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania; インク

atropina n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice; アトロピン

atrybucja ˌatrɨˈbuʦ̑ʲja n
przypisywanie (czegoś komuś lub czemuś) 帰属

atrybut aˈtrɨbut n
rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś 性質

attaché n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego; アタッシェ

audycja awˈdɨʦ̑ʲja n
program radiowy; 番組

audytorium ˌawdɨˈtɔrʲjũm n
sala wykładowa, odczytowa; 講堂

aukcja ˈawkʦ̑ʲja n
sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę; 競売 オークション

aura ˈawra n
(medycyna, medyczny) zespół objawów przed wystąpieniem ataku padaczki オーラ

aureola ˌawrɛˈɔla n
(przenośnie, przenośnia) sława pewnego rodzaju, która kogoś otacza 輪っか
obwódka, zazwyczaj złotego koloru, na obrazach i rzeźbach o tematyce religijnej, otaczająca głowy świętych 輪っか

australijski pies pasterski ˌawstraˈlʲijsʲci ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających; オーストラリアン・キャトル・ドッグ

austriacki awstrʲˈjaʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Austrii lub Austriaków オーストリア の

auto ˈawtɔ n
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów; 自動車 車

autobiografia ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja n
własnoręcznie napisany swój życiorys; 自伝

autobus awˈtɔbus n
(motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym; バス

autograf awˈtɔɡraf n
własnoręczny podpis サイン

autokracja ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną; 専制政治

automatyczna sekretarka n
(technologia, technika, techniczny) oprogramowanie lub urządzenie odbierające połączenia telefoniczne i nagrywające ich treści 留守番電話

automatyczny ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka 自動な

autonomia ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność; 自治

autopsja awˈtɔpsʲja n
sekcja zwłok; 検死

autor ˈawtɔr n
twórca, wynalazca, założyciel 作家

autorytaryzm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych o bezwzględny posłuch obywateli 権威主義

autorytet ˌawtɔˈrɨtɛt n
człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi 権威
wpływ osobisty, powaga, prestiż 権威

autostopowicz ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑ n
ktoś, kto podróżuje autostopem 便乗者

autostrada ˌawtɔˈstrada n
(motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na pasy ruchu dla różnych szybkości i kierunków; 高速道路 公道

autotomia n
(zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji; 自切

autunit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O; 燐灰ウラン石

autyzm ˈawtɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami; 自閉症

awangarda n
(wojskowość, wojskowy) część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły 前衛
grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny 前衛

awansować v
przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień [[増進]][[させる]]

awarski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język awarski; アヴァル語

awatar aˈvatar n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga 天降

awestyjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta); アヴェスター語

awitaminoza ˌavʲitãmʲĩˈnɔza n
(medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin; ビタミン欠乏症

awokado ˌavɔˈkadɔ n
(botanika, botaniczny) Persea L., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej; アボカド 鰐梨
(spożywczy) (kulinaria) ciemnozielony owoc rośliny (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką アボカド 鰐梨
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) アボカド 鰐梨

azerski aˈzɛrsʲci adj
odnoszący się do Azerbejdżanu lub Azerów アゼルバイジャン語

azjatycki ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci adj
dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji アジアの アジア

azot ˈazɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7; 窒素

azuryt aˈzurɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał – zasadowy węglan miedzi; 藍銅鉱

azymut n
kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym; 方位角

ałun ˈawũn n
(chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu ミョウバン

ałunit n
(mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu; 明ばん石

aż aʃ particle
…podkreślająca wielkość jakiejś cechy ほど

babcia ˈbapʲʨ̑a n
(potocznie, potoczny) stara kobieta お婆さん 御婆さん
(zdrobniale) babka (matka ojca lub matki) 祖母 お祖母さん 御祖母さん

babie lato ˈbabʲjɛ ˈlatɔ n
wczesnojesienne dni; 小春日和

babka ˈbapka n
(botanika, botaniczny) Plantago, rodzaj roślin z rodziny babkowatych; オオバコ

bachor ˈbaxɔr n
(pejoratywnie, pejoratywny) dziecko, zwłaszcza niegrzeczne ちび

badanie baˈdãɲɛ n
poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego 調査
sprawdzenie stanu zdrowia 取調べ
szczegółowa obserwacja i analiza 診察

badać ˈbadaʨ̑ v
przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia) 研究 する
sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim 診察 する

badian właściwy ˈbadʲjãn vwaɕˈʨ̑ivɨ n
(botanika, botaniczny) Illicium verum Hook. f., gatunek drzewa pochodzącego z południowo-wschodniej Azji i mającego znaczenie przede wszystkim jako przyprawa; トウシキミ

badminton badˈmʲĩntɔ̃n n
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką; バドミントン

bagaż ˈbaɡaʃ n
zapakowane przedmioty zabierane w podróż 荷物

bagażnik baˈɡaʒʲɲik n
miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach トランク

bagażnik dachowy n
(motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy ルーフレール

bagietka baˈɟɛtka n
(spożywczy) długa, cienka bułka; バゲット

baglama baɡˈlãma n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezprogowy instrument strunowy pochodzący z Bliskiego Wschodu; サズ

bagnet ˈbaɡnɛt n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz; 銃剣

bajka ˈbajka n
(literacko) krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem; 寓言

bajt bajt n
(informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom; バイト

bak bak n
zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu; タンク

bakarat baˈkarat n
(termin karciany) hazardowa gra w karty; バカラ

bakteria bakˈtɛrʲja n
(biologia, biologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego; 細菌

bakteriologia ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin; 細菌学

baktrian ˈbaktrʲjãn n
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd dwugarbny フタコブラクダ

bakłażan bakˈwaʒãn n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach; ナス

bal bal n
(choreografia, choreograficzny) uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce; 舞踏会

balerina ˌbalɛˈrʲĩna n
(potocznie, potoczny) damskie lekkie czółenko, wzorowane na baletkach, na płaskim obcasie lub bez obcasa, często obszyte elastyczną taśmą lub gumą バレリーナ
tancerka, solistka zespołu baletowego バレリーナ

balet ˈbalɛt n
(choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego; バレエ バレエー

baletnica ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a n
kobieta, która tańczy w balecie バレリーナ

balistyczny ˌbalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
taki, który leci po krzywej balistycznej [[弾道]]の
związany z balistyką, dotyczący balistyki [[弾道]]の

balistyka n
nauka badająca ruch pocisków; 弾道学

balkon ˈbalkɔ̃n n
wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą バルコニー

ballada balˈːada n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia; 乗り心地

balneologia ˌbalnɛɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz ich zastosowaniem w lecznictwie; 温泉療法

balon ˈbalɔ̃n n
ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem; 風船

bambus ˈbãmbus n
(botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych; 竹

banalny bãˈnalnɨ adj
zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności ありふれた

banan ˈbãnãn n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych; バナナ
(spożywczy) (kulinaria) owoc rośliny (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty バナナ

bandaż ˈbãndaʃ n
długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.; 包帯

banjo ˈbãn͇ʤ̑ɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem; バンジョー

bank bãŋk n
(bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów 銀行
(bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1) 銀行
(medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów 銀行

bankiet ˈbãŋcɛt n
wystawne, uroczyste przyjęcie バンケット

banknot ˈbãŋknɔt n
(bankowość, bankowy) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę; 紙幣

bankomat bãŋˈkɔ̃mat n
urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej; 現金自動預け払い機

bankructwo bãŋˈkruʦ̑tfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd 破産
utrata znaczenia i wpływów, ideowy, moralny upadek, klęska planów życiowych 倒産

baptyzm ˈbaptɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu; バプテスト教会

bar bar n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56; バリウム
(fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia; バール
lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole; バー バール
miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol バー

barak ˈbarak n
prowizoryczny budynek 仮小屋

baran ˈbarãn n
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy 牡羊 雄羊
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, idiota 馬鹿

baranek baˈrãnɛk n
(zoologia, zoologiczny) mały, młody baran 子羊

barbarzyński adj
cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem 惨い

barbeta barˈbɛta n
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) nieruchoma opancerzona niska cylindryczna osłona działa na okręcie; バーベット

bardzo ˈbarʣ̑ɔ adv
służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika szczególnie, dużo とても 大変 非常に ずいぶん

bark bark n
(anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem; 肩

barometr baˈrɔ̃mɛtr̥ n
(meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego; 気圧計

baron ˈbarɔ̃n n
niski tytuł arystokratyczny; 男爵

baronet n
dziedziczny, nieszlachecki brytyjski tytuł honorowy; 准男爵
mężczyzna noszący tytuł (1.1) 准男爵

barszcz barʃʧ̑ n
(kulinaria) kwaśna zupa; ボルシチ

barter ˈbartɛr n
(ekonomia, ekonomiczny) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar; バーター

barwienie barˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: barwić 着色

barykada ˌbarɨˈkada n
(wojskowość, wojskowy) doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście; バリケード

bas bas n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski; ベース
(potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara basowa; każdy instrument o niskich dźwiękach ベース
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak o takim głosie ベース

baseball n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem; 塁

basen ˈbasɛ̃n n
forma skrócona od basen pływacki プール

baskijski baˈsʲcijsʲci adj
związany z Baskami, dotyczący Basków バスク語

baskijski baˈsʲcijsʲci n
język Basków; バスク語

basset ˈbasːɛt n
(kynologia, kynologiczny) masywny pies myśliwski o zwisających uszach; バセットハウンド

baszkirski adj
związany z Baszkirami バシキール語

baszkirski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski バシキール語

bat bat n
(jednostka monetarna) waluta Tajlandii; バーツ

batalion baˈtalʲjɔ̃n n
(wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska; 大隊
(ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania; エリマキシギ

batat n
(botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej; サツマイモ

bateria baˈtɛrʲja n
(elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii バッテリー

batik ˈbatʲik n
(włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione; バティック

batuta baˈtuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu; 指揮棒

batyskaf baˈtɨskaf n
statek podwodny do badań na dużych głębokościach; バチスカーフ

bawełna baˈvɛwna n
(włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań 綿 コットン
(włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1); コットン 綿

bawół ˈbavuw n
(zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła; 野牛

baza ˈbaza n
podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia 基地

baza danych n
(informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym データベース

bazalt ˈbazalt n
(geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie; 玄武岩

bazylia baˈzɨlʲja n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1); バジル バジリコ

bazylia azjatycka n
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku (1.1), pochodząca z tropikalnej Azji (Półwysep Indyjski, Malezja), będąca jedną z najważniejszych roślin w symbolice hinduistycznej カミメボウキ

bazylika baˈzɨlʲika n
(architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego); バシリカ
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu バシリカ
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum バシリカ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł バシリカ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom バシリカ

bazyliszek n
rodzaj jaszczurek; バシリスク
stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem バシリスク

bać się ˈbaʨ̑‿ɕɛ v
martwić się, niepokoić się 怖る
odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś 怖る

bałałajka ˌbawaˈwajka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym; バラライカ

bałkanizacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione バルカニゼーション

bałwan ˈbawvãn n
figura człowieka ulepiona ze śniegu; 雪だるま

bańka ˈbãɲka n
(potocznie, potoczny) bańka mydlana 泡

bażant ˈbaʒãnt n
(ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach; キジ 雉

beczka ˈbɛʧ̑ka n
cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami; 樽

befsztyk ˈbɛfʃtɨk n
(kulinaria) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany ビフテキ

behawioryzm n
(psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko; 行動主義心理学

bejsbolówka n
sportowe nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem, zazwyczaj z tyłu posiada regulowalne zapięcie 野球帽

bekerel n
(fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI; ベクレル

belka ˈbɛlka n
(technologia, technika, techniczny) w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo 梁
(technologia, technika, techniczny) zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie 梁

benzen n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny; ベンゼン

benzyna bɛ̃w̃ˈzɨ̃na n
paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy; ガソリン

berdysz ˈbɛrdɨʃ n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu; バルディッシュ

beret ˈbɛrɛt n
(krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny; ベレー帽

beri-beri n
(medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1; 脚気

berkel ˈbɛrkɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97; バークリウム

beryl ˈbɛrɨl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4; ベリリウム

berło ˈbɛrwɔ n
ozdobna pałka będąca insygnium królewskim; 王笏

bestseller bɛˈstsɛlɛr n
dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny ベストセラー

beszamel bɛˈʃãmɛl n
(kulinaria) gęsty sos przyrządzany z masła, mąki, jajek i mleka lub śmietany; ベシャメルソース

beton ˈbɛtɔ̃n n
(budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących; コンクリート

betonowy ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ adj
wykonany z betonu [[コンクリート]]の

bez bɛs n
(botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus; 接骨木

bez bɛs preposition
…służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem なし

bez grosza przy duszy adj
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, bez środków do życia 一文無し

bez- bɛs bɛz prefix
…służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś ない

beza ˈbɛza n
(kulinaria) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem; メレンゲ

bezbarwny bɛzˈbarvnɨ adj
nie mający barwy 無色

bezcenny bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ adj
mający ogromną wartość プライスレス

bezczelny bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ adj
cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością 厚かましい

bezdomny bɛzˈdɔ̃mnɨ adj
taki, który nie ma domu ホームレス

bezdzietny bɛʑˈʥ̑ɛtnɨ adj
niemający dzieci, potomstwa 子供のいない

bezdźwięczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka przy wymawianiu, której nie drżą więzadła głosowe 無声
nie wydający dźwięku (głosu) 無声

bezimienny ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ adj
nie mający imienia czy nazwy 匿名

bezinteresowny ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ adj
taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków 利他的

bezkrwawy adj
taki, który obywa się bez rozlewu krwi 無血

bezkręgowiec n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu; 無脊椎動物

bezokolicznik ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik n
(gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu; 不定詞

bezpieczeństwo ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym 安全

bezpiecznik bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik n
podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej); 電力ヒューズ

bezpieczny bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ adj
taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi 安全

bezpodstawny ˌbɛspɔtˈstavnɨ adj
nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw 根拠

bezpośredni ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲi adj
taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost 直接

bezpośredniość ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ̇ɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest bezpośredni 直接

bezprzewodowy adj
(technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych 無線

bezrobocie ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ n
(ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć; 失業

bezrobotny ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ n
osoba bez pracy 失業者

bezsenność bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia; 不眠症

bezsensowny ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ adj
taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia 無意味 馬鹿げた

bezsilny bɛɕˈːilnɨ adj
taki, który nie potrafi z czymś się zmagać 弱い

bezstronność n
cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny 中立 公平

beztroski bɛsˈtrɔsʲci adj
nie mający trosk, zmartwień のんびり

bezużyteczny ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ adj
taki, z którego nie ma żadnego użytku 無用

bezwarunkowo adv
bez względu na cokolwiek, bez stawiania warunków 絶対

bezwarunkowy ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ adj
nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny 無条件

bezwonny bɛzˈvɔ̃nːɨ adj
niemający zapachu 無臭

bezwstydny bɛsˈfstɨdnɨ adj
taki, który nie odczuwa wstydu; bez skrupułów 破廉恥
taki, który świadczy o braku skromności 破廉恥

bezwzględny bɛzˈvzɡlɛ̃ndnɨ adj
okrutny, pozbawiony współczucia 薄情

bezzałogowy adj
(lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi 無人

bezzwłocznie bɛzˈːvwɔʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób bezzwłoczny, natychmiast 至急

beżowy bɛˈʒɔvɨ adj
mający kolor kawy z mlekiem lub piasku ベージュ

biała herbata ˈbʲjawa xɛrˈbata n
herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji 白茶

białaczka bʲjaˈwaʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek; 白血病 はっけつびょう

białawy bʲjaˈwavɨ adj
mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny 白っぽい

białko ˈbʲjawkɔ n
(biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów; 蛋白 蛋白質

białoruski ˌbʲjawɔˈrusʲci adj
dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów ベラルーシ語

białoruski ˌbʲjawɔˈrusʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi; ベラルーシ語

białozór bʲjaˈwɔzur n
(ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej; シロハヤブサ

biały ˈbʲjawɨ adj
mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp. 白い 白

biblijny bʲiˈblʲijnɨ adj
pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii 聖書

bibliografia ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja n
wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych; 書誌学 書誌

biblioteka ˌbʲiblʲjɔˈtɛka n
instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji; 図書館
(informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach; 図書館

bibliotekarz ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ n
pracownik biblioteki; 司書

biblistyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii; 聖書学

bibuła n
rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych; 吸い取り紙

bidet ˈbʲidɛt n
urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej; ビデ

biec bʲjɛʦ̑ v
szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi 走る

bieda ˈbʲjɛda n
stan braku środków do życia 貧乏 貧しさ

biedermeier ˌbʲidɛrˈmajɛr n
(sztuka) prosty i funkcjonalny styl w architekturze i wyposażeniu wnętrz; ビーダーマイヤー

biedny ˈbʲjɛdnɨ adj
taki, któremu brakuje środków do życia 貧しい 貧乏

biedronka bʲjɛˈdrɔ̃nka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych; テントウムシ

bieg bʲjɛk n
(sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety 走る
poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki 走る

bieg płotkarski ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci n
(sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki; 障害走

biegać ˈbʲjɛɡaʨ̑ v
przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi 走る

biegun ˈbʲjɛɡũn n
(fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny 極
(fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny 極
jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu 極
miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy; 極

biegun magnetyczny ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ n
(fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe; 磁極
(geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty; 磁極

biegunka bʲjɛˈɡũnka n
(medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji; 下痢

biel bʲjɛl n
biały kolor; 白 白色

bielizna bʲjɛˈlʲizna n
odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka 下着

bierne palenie ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ n
zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów); 受動喫煙

biernik ˈbʲjɛrʲɲik n
(gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?; 対格

biernikowy ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ adj
(gramatyka) dotyczący biernika 対格の

bierny ˈbʲjɛrnɨ adj
(gramatyka) związany ze stroną bierną 受け身
niewykazujący inicjatywy 受け身

bierzmowanie ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej; 堅信

bieżnik ˈbʲjɛʒʲɲik n
(motoryzacja) zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność; タイヤ溝

bigamia bʲiˈɡãmʲja n
pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami; 重婚

bigos ˈbʲiɡɔs n
(kulinaria) potrawa z duszonej kapusty kiszonej z rozmaitymi dodatkami; ; (zobacz) też bigos w Encyklopedii staropolskiej ビゴス

bijekcja n
(matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna; 全単射

bikini bʲiˈcĩɲi n
dwuczęściowy damski kostium plażowy; ビキニ

bilard ˈbʲilart n
(sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole; ビリヤード
pokryty suknem stół z bandami przystosowanydo gry w bilard (1.1); ビリヤード

bilet ˈbʲilɛt n
dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru 切符

biliard ˈbʲilʲjart n
(matematyka, matematyczny) liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 1015; 千兆

bilion ˈbʲilʲjɔ̃n n
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012; 兆

bilokacja n
(ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach; バイロケーション

bimber ˈbʲĩmbɛr n
mocny alkohol domowej roboty, zazwyczaj wytwarzany nielegalnie; 密造酒

bingo interjection
okrzyk zwycięstwa, wyrażający zadowolenie z czegoś ビンゴ

bingo n
rodzaj gry hazardowej ビンゴ

biochemia bʲjɔˈxɛ̃mʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym; 生化学

biodro ˈbʲjɔdrɔ n
(anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda 腰

biografia bʲjɔˈɡrafʲja n
opis życia i działalności jakiejś osoby; 伝記

biolog ˈbʲjɔlɔk n
specjalista w zakresie biologii 生物学者

biologia bʲjɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej; 生物学 せいぶつがく

biopaliwo n
paliwo otrzymywane z biomasy; バイオ燃料

bioróżnorodność ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑ n
zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji; 生物多様性

biotyna bʲjɔˈtɨ̃na n
(biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów; ビオチン

biseksualizm ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci; 両性愛

biseksualny ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci バイセクシュアル

biskup ˈbʲiskup n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi, następca apostołów, najczęściej kieruje diecezją; 主教 司教

bistro ˈbʲistrɔ n
(książkowy) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi; 大衆食堂

bit bʲit n
(informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1 ビット

bita śmietana ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna n
(kulinaria) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem; クリーム

bitwa ˈbʲitfa n
(przenośnie, przenośnia) każda inna potyczka, również dla zabawy sentou
(wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron; 戦闘

biurko ˈbʲjurkɔ n
mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania 机

biuro ˈbʲjurɔ n
budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje; 事務所

biuro podróży ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ n
instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd. 旅行代理店

biuro rzeczy znalezionych n
(turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać 遺失物取扱所

biurokracja ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja n
(potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów 官僚制

biustonosz bʲjuˈstɔ̃nɔʃ n
(krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi; ブラジャー

bizmut ˈbʲizmut n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83; ビスマス

bizon ˈbʲizɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy; アメリカ野牛

bić bʲiʨ̑ v
uderzać kogoś, zadawać komuś ból 殴る
o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls 殴る
o skrzydłach i rękach machać nimi 殴る
uderzać w jakiś instrument perkusyjny 殴る
w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp. 殴る

biżuteria ˌbʲiʒuˈtɛrʲja n
przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała; 玉

blady ˈbladɨ adj
o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację 青白い

blaszka ˈblaʃka n
(botanika, botaniczny) element owocnika grzyba budujący jeden z typów hymenoforu; 襞

bliski ˈblʲisʲci adj
taki, który jest w niewielkiej odległości 近い
bezpośrednio spokrewniony 近い
taki, który prawie osiągnął jakiś stan 近い
zbliżony do czegoś, podobny 近い

blisko ˈblʲiskɔ adv
w niewielkiej odległości 近い

blizna ˈblʲizna n
(medycyna, medyczny) ślad po ranie; 瘢痕

bliźniak ˈblʲiʑɲak n
każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie 双子

blog blɔk n
(informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie; ブログ

bloger ˈblɔɡɛr n
(informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga ブロガー

blok mieszkalny ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ n
budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy; マンション

blond blɔ̃nt adj
o włosach jasny, płowy 金髪

bluszcz bluʃʧ̑ n
(botanika, botaniczny) roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie; ツタ

bluza ˈbluza n
(krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów; スウェットシャツ

boa ˈbɔa n
(herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli; ボア

bobslej ˈbɔpslɛj n
sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec; ボブスレー

bobsleje bɔpsˈlɛjɛ n
(sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportowa polegająca na zjeżdżaniu bobslejami po sztucznym torze lodowym; ボブスレー

bocian ˈbɔʨ̑ãn n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący z rodziny bocianów; コウノトリ

bocian biały ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku (1.1) シュバシコウ

bod bɔt n
(informatyka, informatyczny) jednostka prędkości transmisji sygnału; ボー

bodhisattwa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek, który w buddyzmie mahajana dąży do stanu buddy, kieruje się altruistyczną motywacją przynoszenia pożytku innym; 菩薩

bodo n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy stanu Asam w Indiach; ボド語

bodziec ˈbɔʥ̑ɛʦ̑ n
(medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego; 刺激
(przenośnie, przenośnia) podnieta, zachęta 刺激

bogacz ˈbɔɡaʧ̑ n
osoba bardzo bogata 財産家

bogaty bɔˈɡatɨ adj
posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody 豊か 金持ち

bogini bɔˈɟĩɲi n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo rodzaju żeńskiego 女神

bohater bɔˈxatɛr n
człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp. 英雄
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu 英雄

bohaterka ˌbɔxaˈtɛrka n
forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia ヒロイン
forma żeńska od: bohater; kobieta odważna ヒロイン
forma żeńska od: bohater; postać utworu ヒロイン

bohr bɔxr̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107; ボーリウム

bojkot ˈbɔjkɔt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku; ボイコット

bojkotować v
zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu ボイコット

bojler ˈbɔjlɛr n
zbiornik do podgrzewania wody ボイラー

bok bɔk n
lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu 横 横腹 脇 脇腹

boks bɔks n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami; ボクシング

bokser ˈbɔksɛr n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa; ボクサー

bolesny bɔˈlɛsnɨ adj
taki, który sprawia ból fizyczny 痛

boleć ˈbɔlɛʨ̑ v
(medycyna, medyczny) być źródłem bólu 痛い 痛む

boloński bɔˈlɔ̃j̃sʲci adj
wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii ボローニャの

bomba ˈbɔ̃mba n
(wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem; 爆弾

bomba atomowa n
bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami 原子爆弾

bombardować ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑ v
(wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi 爆撃

bonapartyzm n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; (także, też) frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte; ボナパルティズム

bonsai n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu; 盆栽

boom n
(ekonomia, ekonomiczny) szybki wzrost koniunktury gospodarczej ブーム

bor bɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5; ホウ素 硼素

borsuk ˈbɔrsuk n
(zoologia, zoologiczny) ssak drapieżny z rodziny kunowatych; 穴熊

botanika bɔˈtãɲika n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach; 植物学

botulizm bɔˈtulʲism̥ n
(medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę; ボツリヌス中毒

boysband n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, uprawiająca muzykę pop; ボーイ・バンド

bozon ˈbɔzɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie; ボース粒子

bożodrzew gruczołowaty n
(botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej; ニワウルシ

brak brak n
fakt nieistnienia czegoś 不足

brak miesiączki ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci n
(medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne; 無月経

brama ˈbrãma n
symboliczna budowla zaznaczająca wjazd do czegoś 鳥居

bramka ˈbrãmka n
(sport, sportowy) w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać ゲート
(technologia, technika, techniczny) element realizujący funkcję logiczną; ゲート
(zdrobniale) od: brama ゲート

bramkarz ˈbrãmkaʃ n
(sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem; ゴールキーパー キーパー

bransoletka ˌbrãw̃sɔˈlɛtka n
ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze; ブレスレット

branża ˈbrãn͇ʒa n
gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności 工業

brat brat n
potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki; 兄 弟
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich 兄 弟

bratanek braˈtãnɛk n
syn brata 甥

bratanica ˌbratãˈɲiʦ̑a n
córka brata 姪

bratek ˈbratɛk n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Viola wittrockiana, dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka; パンジー

braterstwo braˈtɛrstfɔ n
braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie 友愛

bratnia dusza ˈbratʲɲa ˈduʃa idiom
osoba bliska pod jakimś względem ソウルメイト

bratowa braˈtɔva n
żona brata 兄嫁

brawo ˈbravɔ interjection
… pokazujący entuzjastyczną aprobatę ブラボー

brać braʨ̑ v
chwytać coś ręką, unieść coś, posiąść coś 取る

brelok n
ozdoba spinająca klucze w jeden pęk キーホルダー

bretoński brɛˈtɔ̃j̃sʲci adj
związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków ブルトン語

bretoński brɛˈtɔ̃j̃sʲci n
język celtycki, którym posługują się Bretończycy ブルトン語

brew brɛf n
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) pasmo krótkich włosów nad oczodołem 眉毛

brexit n
(historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej ブレグジット

brezent ˈbrɛzɛ̃nt n
gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.; タープ

broda ˈbrɔda n
zarost na brodzie (1.1) 髭

brodaty brɔˈdatɨ adj
mający zarost na dolnej części twarzy ひげがあります

brodawka n
(medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze 疣

brodawka sutkowa brɔˈdafka sutˈkɔva n
(anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek; 乳首

brodziec pławny ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych; コアオアシシギ

brokuł ˈbrɔkuw n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie; ブロッコリー

brom brɔ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35; 臭素

brona ˈbrɔ̃na n
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie; マグワ

bronić ˈbrɔ̃ɲiʨ̑ v
odpierać atak 守る

bronować brɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
(rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony [[まぐわ]]を[[かける]]

browar ˈbrɔvar n
zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo; 醸造所

broń brɔ̃ɲ n
(wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga; 武器

broń biała ˈbrɔ̃ɲ ˈbʲjawa n
broń służąca do walki wręcz; 冷兵器

broń biologiczna ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy; 生物兵器

broń palna ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna n
broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego; ファイアアーム

brud brut n
każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś 汚物

brudna bomba n
(wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu; 汚い爆弾

brudny ˈbrudnɨ adj
mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud 汚 汚い
(potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi 汚 汚い

brudzić v
czynić brudnym, pokrywać brudem 汚す

brukiew ˈbrucɛf n
(botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.; カブカンラン

brukselka bruˈksɛlka n
(spożywczy) (kulinaria) odmiana kapusty warzywnej; コモチカンラン

brumaire n
nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; ブリュメール

brunatna koszula n
(potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) członek SA, hitlerowskich Oddziałów Szturmowych NSDAP 突撃隊員

brunetka brũˈnɛtka n
kobieta o włosach czarnego koloru ブルネット

brutalny bruˈtalnɨ adj
działający za pomocą siły, agresywny 荒い

bruzda n
(rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa; 溝

brydż brɨʧ̑ n
(termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary; コントラクトブリッジ

brygantyna ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym; ブリガンティン

brylant ˈbrɨlãnt n
(jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament; ブリリアント

brytyjski brɨˈtɨjsʲci adj
odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa イギリス

bryła ˈbrɨwa n
(matematyka, matematyczny) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej; 立体

brzask bʒask n
(przestarzałe, przestarzały) blask rzucany przez określone źródło światła 明け方
światło na niebie przed wschodem słońca 明け方

brzeg bʒɛk n
krańcowa linia czegoś 縁
pas lądu ograniczający zbiornik wodny; 岸 磯

brzemię ˈbʒɛ̃mʲjɛ n
(dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą 負担
coś, co jest trudne do zniesienia 負担

brzmienie ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ n
zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu のサウンド

brzmieć bʒmʲjɛ̇ʨ̑ v
(książkowy) być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk 鳴る
(książkowy) zawierać określoną treść, myśl, wymowę, wydźwięk 鳴る
(książkowy) zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać dźwięk 鳴る

brzoskwinia bʒɔsˈkfʲĩɲa n
owoc z rodziny różowatych; 桃 もも

brzoza ˈbʒɔza n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych; 樺 樺の木

brzuch bʒux n
(anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia; 御腹 お腹

brzuchomówca ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a n
(książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu 腹話術師

brzuszek ˈbʒuʃɛk n
(zdrobniale) od: brzuch ぽんぽん

brzydki ˈbʒɨtʲci adj
subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych 醜い

brzydkie kaczątko ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ n
(przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha みにくいアヒルの子

brzydota bʒɨˈdɔta n
nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna 醜

brzytwa ˈbʒɨtfa n
ostry nóż do usuwania zarostu; 剃刀

brzęczyk ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɨk n
(technologia, technika, techniczny) elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie) ブザー

bród brut n
płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg 浅瀬

brąz brɔ̃w̃s n
(hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami; 青銅 青銅色
przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1) 青銅 青銅色
kolor brązowy – kolor brązu (1.1) 茶色 褐色

brązowy brɔ̃w̃ˈzɔvɨ adj
mający kolor brązu; 茶色い 褐色の

brązowy medal brɔ̃w̃ˈzɔvɨ ˈmɛdal n
medal przyznawany za trzecie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp. 銅メダル

buda ˈbuda n
schronienie dla psa 犬小屋

budda ˈbudːa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w buddyzmie: człowiek oświecony; 仏
posążek lub posąg buddy (1.1) 仏像

buddysta budˈːɨsta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu 仏教徒

buddyzm ˈbudːɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama; 仏教

budka telefoniczna ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na n
(telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym; 電話ボックス

budowanie ˌbudɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: budować 建立

budować buˈdɔvaʨ̑ v
tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje 建てる

budynek buˈdɨ̃nɛk n
budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej 建物 建築物

budyń ˈbudɨ̃ɲ n
(kulinaria) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków; プディング

budzik ˈbuʥ̑ik n
zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory 目覚まし時計

budzić ˈbuʥ̑iʨ̑ v
przerywać czyjś sen 起こす
przestawać spać 起きる

budżet ˈbuḍʒɛt n
(ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok; 予算

buk buk n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny bukowatych; ぶな

bukinista ˌbucĩˈɲista n
uliczny sprzedawca starych książek, rycin i gazet, zwłaszcza we Francji; 古書店

bukszpan ˈbukʃpãn n
(botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach; 黄楊

bukszpryt ˈbukʃprɨt n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca; バウスプリット

bulaj ˈbulaj n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku; 舷窓

buldog ˈbuldɔk n
(kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa; ブルドッグ

buldog francuski ˈbuldɔk frãnˈʦ̑usʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa małego psa z grupy psów do towarzystwa; フレンチ・ブルドッグ

buldożer n
(budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd z lemieszem, używany do równania terenu oraz niszczenia budynków; ブルドーザー

bulimia buˈlʲĩmʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu; 神経性大食症

bulterier bulˈtɛrʲjɛr n
(kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów; ブルテリア

bulwar ˈbulvar n
(historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii ブールバール
(książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym ブールバール

bumerang n
płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo; ブーメラン

bunraku bũnˈraku n
teatr lalek wywodzący się z japońskiego teatru epickiego; 人形浄瑠璃 文楽

bunt bũnt n
wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi 反抗

burak ˈburak n
(botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych; カブ 大根

burmistrz ˈburmʲisṭʃ n
(administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej; 首長 市長

bursztyn ˈburʃtɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew; 琥珀

bursztynowy ˌburʃtɨ̃ˈnɔvɨ adj
mający kolor złocistożółty, taki jak kolor bursztynu lub przypominający kolor bursztynu 琥珀色

burza ˈbuʒa n
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty); 雷雨

burza mózgów ˈbuʒa ˈmuzɡuf idiom
metoda zespołowego rozwiązywania problemów, polegająca na formułowaniu wszelkich nasuwających się skojarzeń, pomysłów rozwiązania danego problemu, bez ich oceny; ブレインストーミング

burza piaskowa n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku; 砂嵐

burza w szklance wody ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ n
zamęt wywołany z błahych powodów コップの中の嵐

burżuazja ˌburʒuˈ<sup>w</sup>azʲja n
ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku; ブルジョワジー

bustrofedon ˌbustrɔˈfɛdɔ̃n n
sposób pisania w kolejnych wierszach tekstu na przemian: raz od prawej do lewej, raz od lewej do prawej przy odwracaniu również samych liter; 牛耕式

but but n
część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy; 靴 シューズ

butan ˈbutãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG; ブタン

butelka buˈtɛlka n
szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców 瓶 ボトル

butik ˈbutʲik n
mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami ブティック

buzuki buˈzuci n
(choreografia, choreograficzny) grecki taniec ブズーキ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grecki instrument strunowy szarpany ブズーキ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) irlandzki instrument strunowy szarpany ブズーキ

buława n
krótka laska zakończona ozdobną gałką, będąca dawniej symbolem władzy hetmańskiej, obecnie oznaką władzy marszałkowskiej メイス

bułgarski buwˈɡarsʲci adj
związany z Bułgarią lub Bułgarami ブルガリア語

bułka ˈbuw.ka n
wypiek o niewielkich rozmiarach; ロールパン

bułka z masłem ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania 朝飯前

bydło ˈbɨdwɔ n
(rolnictwo, rolniczy) Szablon:zoot ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich; 家畜

byk bɨk n
(zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp. 雄牛 牡牛

być bɨʨ̑ v
charakteryzować się jakąś cechą だ である
należeć do jakiejś organizacji だ である
pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań だ である
uczestniczyć w czymś だ である
istnieć; trwać だ です
znajdować się w jakimś miejscu いる ある

być może
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia 多分

być w siódmym niebie ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ idiom
być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym 天にも昇る心地

były ˈbɨwɨ n
(potocznie, potoczny) były (1.1) mąż, chłopak, narzeczony 元彼

bóbr bupr̥ n
(zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie; ビーバー 海狸

bóg buk bɔˈgɔvʲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.); 神

ból bul n
(medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne; 痛 痛み
przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne 痛み

bóstwo ˈbustfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) nadludzka istota z wierzeń lub mitów 神仏

bąk bɔ̃ŋk n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek; 虻

bęben ˈbɛ̃mbɛ̃n n
(architektura, architektoniczny) wieloboczna, eliptyczna lub cylindryczna podbudowa pod kopułą; ドラム
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek; ドラム

bękart ˈbɛ̃ŋkart n
(pogardliwie) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”); 私生子

błogosławieństwo ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu 祝福
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece 祝福
sprzyjanie, przychylność, pomyślność 祝福

błogość n
przyjemny stan zadowolenia, spokoju 幸福

błona ˈbwɔ̃na n
(biologia, biologiczny) cienka, zwykle elastyczna tkanka, spełniająca różne funkcje w organizmach żywych 膜

błona bębenkowa ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva n
(anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego; 鼓膜

błona dziewicza ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a n
(medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy; 処女膜

błona śluzowa ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva n
(anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych; 粘膜

błotnik ˈbwɔtʲɲik n
część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół フェンダー

błoto ˈbwɔtɔ n
mieszanina ziemi i wody; 泥

błyskawica ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a n
zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi 稲妻 雷 雷光

błąd bwɔ̃nt n
niezgodność z zasadami, założeniami 誤差

błąd poznawczy ˈbwɔ̃nt pɔˈznafʧ̑ɨ n
(psychologia, psychologiczny) nieracjonalny sposób postrzegania rzeczywistości obejmujący błędy w ocenianiu prawdopodobieństwa, błędy atrybucji, stereotypy i selektywność ludzkiej pamięci; 認知バイアス

błądzić v
poruszać się bez celu 彷徨う
poruszać się szukając właściwej drogi 彷徨う
postępować, myśleć mylnie 誤る

błędne koło ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ n
(potocznie, potoczny) sytuacja, której skutki przyczyniają się do jej trwania 悪循環

cacyki ʦ̑aˈʦ̑ɨci n
(kulinaria) grecki zimny sos z jogurtu i świeżego ogórka; ザジキ

cal ʦ̑al n
pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm; 吋 インチ

camera obscura n
(optyka, optyczny) prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać obraz rzeczywisty, pierwowzór aparatu fotograficznego; カメラ・オブスクラ

car ʦ̑ar n
(historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji); ツァーリ

caryca n
(historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji ツァリーツァ
(historia, historyczny, historycznie) żona cara ツァリーツァ

casting n
(środowiskowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) konkurs mający wyłonić aktora (czasem także zwierzę) do jakiejś roli, prezentera, modelkę itp.; キャスティング

cała nuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta stanowiąca podstawową wartość rytmiczną; 全音符

całka ˈʦ̑awka n
(matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego; 積分

całka oznaczona ˈʦ̑awka ˌɔznaˈʧ̑ɔ̃na n
(matematyka, matematyczny) pole między wykresem funkcji a osią odciętych wzięte ze znakiem plus dla obszaru nad osią i minus dla obszaru pod osią; 定積分

całkowanie n
(matematyka, matematyczny) wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek 積分

całkowicie ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ adv
w sposób całkowity, pełny, bez reszty 全く

całkowity ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ adj
taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy 専ら

całować ʦ̑aˈwɔvaʨ̑ v
dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś キスする

całość ˈʦ̑awɔɕʨ̑ n
wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę 全体

cały ˈʦ̑awɨ adj
jedyny, wyłączny ずっと
zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni 全体

cały i zdrowy ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ adj
o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory 無事

cebula ʦ̑ɛˈbula n
(spożywczy) (kulinaria) jarzyna z rośliny (1.1) 玉葱 タマネギ

cebulka n
(botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych 球根

cecha ˈʦ̑ɛxa n
parametr opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób 特色 特徴

cedr ʦ̑ɛtr̥ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; ヒマラヤ杉

cegła ˈʦ̑ɛɡwa n
(budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu; 煉瓦

cel ʦ̑ɛl n
to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia)) 目的

cel uświęca środki ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci proverb
można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel 目的のためには手段を選ばない

celestyn ʦ̑ɛˈlɛstɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan strontu; 天青石

celibat ʦ̑ɛˈlʲibat n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych 独身
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych; 独身

cellulit ʦ̑ɛˈlulʲit n
nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, którego efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków i/lub ramion; セルライト

celnik ˈʦ̑ɛlʲɲik n
osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy 税関吏

celownik ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik n
(gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?; 与格
urządzenie ułatwiające celowanie z broni; サイト

cement ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt n
hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina) セメント

cena ˈʦ̑ɛ̃na n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar 値段 価格

cennik ˈʦ̑ɛ̃ɲːik n
(handel, handlowy) spis towarów wraz z ich cenami 価格表

cenotaf ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf n
(książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci; 慰霊碑

cent ʦ̑ɛ̃nt n
(jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa; セント

centaur ˈʦ̑ɛ̃ntawr n
(mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń; ケンタウロス

centrum ˈʦ̑ɛ̃ntrũm n
główna, zwykle środkowa część miasta 中央
miejsce, gdzie coś się koncentruje 核心
środkowa część czegoś 中心

centrum handlowe n
(handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi ショッピングセンター

centurion ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n n
(starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii; ケントゥリオ

centymetr ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥ n
miara długości; jedna setna metra; センチメートル 糎

cenzura ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura n
kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań; 検閲

cep ʦ̑ɛp n
(dawniej, dawny) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą; 唐棹

cer ʦ̑ɛr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58; セリウム

ceramika ʦ̑ɛˈrãmʲika n
(potocznie, potoczny) ogół produktów ceramicznych – artystycznych, użytkowych lub technicznych 陶芸
dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny; 陶芸

cerować ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑ v
wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie かがる 繕う

certyfikat ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat n
dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia 認定書

cesarstwo ʦ̑ɛˈsarstfɔ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz; 帝国

cesarz ˈʦ̑ɛsaʃ n
najwyższy stopień monarchiczny; 天皇

cesarzowa ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva n
kobieta cesarz 女帝
żona cesarza 女帝

cewka moczowa ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva n
(anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz; 尿道

cez ʦ̑ɛs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55; セシウム

chaczapuri n
(kulinaria) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy; ハチャプリ

chalcedon xalˈʦ̑ɛdɔ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu; 玉髄

chan xãn n
(historia, historyczny, historycznie) głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Wschodu ハーン

chaos ˈxaɔs n
nieporządek, bezład 混沌

charakter xaˈraktɛr n
(psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby 特質

charcik włoski ˈxarʲʨ̑iɡ ˈvwɔsʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy chartów pochodząca z północnej Afryki; イタリアン・グレイハウンド

chart afrykański ˈxart ˌafrɨˈkãj̃sʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa psa krótkowłosego pochodząca z północnej Afryki; アザワク

charyzma xaˈrɨzma n
cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie カリスマ

chata ˈxata n
drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach 小屋

chałwa ˈxawva n
(kulinaria) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych; ハルヴァ

chciwość ˈçʨ̑ivɔɕʨ̑ n
silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś 強欲

chciwy ˈçʨ̑ivɨ adj
taki, który odznacza się chciwością 貪欲

cheeseburger n
(kulinaria) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera; チーズバーガー

chemia ˈxɛ̃mʲja n
nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem; 化学

chemia organiczna ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na n
dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole; 有機化学

chemiczny xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
związany z chemią 化学的 化学

chemik ˈxɛ̃mʲik n
specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią 化学者

chemioterapia ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi; 化学療法

chemotaksja ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja n
(biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach; 走化性

chimera çĩˈmɛra n
(biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach; キマイラ
(ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera; キマイラ
(przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego キマイラ

chinina çĩˈɲĩna n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej; キニーネ

chirurg ˈçirurk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami 執刀医 外科医

chirurgia çiˈrurʲɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym; 外科

chitozan n
(biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny; キトサン

chityna n
(biologia, biologiczny) organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy; キチン

chiński ˈçĩj̃sʲci n
język urzędowy w Chinach; 中国語

chleb xlɛp n
pieczywo z mąki, wody i drożdży; パン

chlebak ˈxlɛbak n
średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo; パンケース

chlew xlɛf n
(przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno 豚小屋
pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń; 豚小屋

chlor xlɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17; 塩素

chlorek ˈxlɔrɛk n
(chemia, chemiczny) sól kwasu solnego; 塩化物

chlorek sodu ˈxlɔrɛk ˈsɔdu n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej; 塩化ナトリウム

chloroaceton ˌxlɔrɔaˈʦ̑ɛtɔ̃n n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów, chlorowa pochodna acetonu, trujący lakrymator; クロロアセトン

chlorofil xlɔˈrɔfʲil n
organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor; クロロフィル

chloroform n
(chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający; クロロホルム

chmiel xmʲjɛl n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1) ホップ

chmura ˈxmura n
(meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze; 雲

chochla ˈxɔxla n
duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy; お玉杓子

chodnik ˈxɔdʲɲik n
wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych; 歩道

chodzić ˈxɔʥ̑iʨ̑ v
poruszać się za pomocą nóg 歩く
(potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku 歩く

choina n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tsuga Carriere, rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji; ツガ

choinka xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka n
choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia; クリスマスツリー

cholera xɔˈlɛra n
(medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna; コレラ

cholesterol ˌxɔlɛˈstɛrɔl n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej; コレステロール

chomik ˈxɔ̃mʲik n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae; キヌゲネズミ

choreografia ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja n
(choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych 振り付け

choroba xɔˈrɔba n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu; 病気 疾病

choroba Alzheimera xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra n
(medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka; アルツハイマー型認知症

choroba Parkinsona xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na n
(medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem; パーキンソン病

choroba morska xɔˈrɔba ˈmɔrska n
(medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku 船酔い

choroba psychiczna n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym; 精神障害

chorwacki xɔrˈvaʦ̑ʲci adj
związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów クロアチアの

chorwacki xɔrˈvaʦ̑ʲci n
jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH; クロアチア語

chory ˈxɔrɨ adj
dotknięty chorobą 病気

chory ˈxɔrɨ n
osoba dotknięta chorobą 病人

chowany xɔˈvãnɨ n
dziecięca zabawa, polegająca na tym, że wszystkie dzieci usiłują ukryć się, a jedno z nich szuka; 隠れん坊

chrapać ˈxrapaʨ̑ v
oddychać w trakcie snu charcząc [[鼾]][[を]][[かく]]

chrom xrɔ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24; クロム

chromosom xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m n
(biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce; 染色体

chroniczny xrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
(medycyna, medyczny) długotrwały 慢性的

chronić ˈxrɔ̃ɲiʨ̑ v
bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować 保護

chronologia ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja n
następstwo, kolejność zdarzeń 編年

chronometr n
bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji クロノメーター

chryzantema ˌxrɨzãnˈtɛ̃ma n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) 菊

chrzan xʃãn n
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku (1.2) ホースラディッシュ
(kulinaria) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku ホースラディッシュ
(potocznie, potoczny) Armoracia rusticana G. Gaertn., chrzan pospolity ホースラディッシュ
(spożywczy) (kulinaria) przyprawa z tartego chrzanu (1.4) ホースラディッシュ

chrzcielnica xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu; 洗礼盤

chrzest xʃɛst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie; 洗礼

chrześcijanin ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa キリスト教徒

chrześcijaństwo ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci; キリスト教

chrząstka ˈxʃɔ̃w̃stka n
(anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.; 軟骨

chrząszcz xʃɔ̃w̃ʃʧ̑ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok; 甲虫

chudy ˈxudɨ adj
o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości [[ほっそり]][[した]]

chuj xuj n
(wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek ちんぽ

chusteczka xuˈstɛʧ̑ka n
niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa ハンカチ

chusteczka do nosa n
kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy ハンカチ ハンカチーフ 鼻拭き

chustka ˈxustka n
chusteczka do nosa ハンカチ ティッシュ ティッシュペーパー
okrycie głowy スカーフ

chwast xfast n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych; 雑草

chwila ˈxfʲila n
bardzo krótki czas 瞬間
punkt w czasie 瞬間

chytry ˈxɨtrɨ adj
podstępny, przebiegły 腹黒い

chór xur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów; 合唱団
utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1) コーラス 合唱

chów wsobny ˈxuf ˈːsɔbnɨ n
(biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników; 近親交配

chętny ˈxɛ̃ntnɨ adj
mający chęć zrobienia czegoś 真剣

chłoniak n
(medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej; 悪性リンパ腫

chłop xwɔp n
(historia, historyczny, historycznie) członek warstwy społecznej chłopstwa 農民

chłopak ˈxwɔpak n
(potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę 彼 カレ カレシ 彼氏
dziecko płci męskiej 少年 男の子

chłopczyca xwɔpˈʧ̑ɨʦ̑a n
(potocznie, potoczny) dziewczyna lub dziewczynka, ubierająca się i zachowująca się jak chłopak; おてんば

chłopiec ˈxwɔpʲjɛʦ̑ n
młody człowiek płci męskiej 少年 男の子

chłopstwo n
(historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników; 農民

chłostać ˈxwɔstaʨ̑ v
bić rózgą, biczem (i tym podobne, i temu podobne) 鞭打つ

chłód xwut n
dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno 寒さ

ciasny ˈʨ̑asnɨ adj
o ubraniu: zbyt mały lub wąski きつい

ciastko ˈʨ̑astkɔ n
mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem クッキー

ciasto ˈʨ̑astɔ n
(kulinaria) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka; ケーキ お菓子

ciało ˈʨ̑awɔ n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja 物質 体
(matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero); 体
organizm ludzki lub zwierzęcy 体 身体 人体
zwłoki człowieka i zwierzęcia 死体 体

ciało niebieskie ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ n
(astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata; 天体

ciało stałe n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt; 固体

ciało szkliste n
(anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej; 硝子体

cicho ˈʨ̑ixɔ adv
bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku 静か

cichy ˈʨ̑ixɨ adj
o małej głośności 静か
spokojny 静か

ciecierzyca ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a n
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona; ヒヨコマメ

ciecz ʨ̑ɛʧ̑ n
(fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia 液体

ciekawostka ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka n
szczegół lub informacja budząca zainteresowanie 珍奇

ciekawość ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑ n
chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś 好奇心

ciekawy ʨ̑ɛˈkavɨ adj
taki, który wzbudza zainteresowanie 面白い

cielesny ʨ̑ɛˈlɛsnɨ adj
dotyczący ciała i cielesności 身体的

cielę ˈʨ̑ɛlɛ n
(zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego; 子牛

cielęcina ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna n
mięso z młodej krowy (cielęcia) 仔牛肉

ciemnia n
(fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych; 暗室

ciemnoczerwony ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu 紅

ciemność ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑ n
stan, w którym jest brak światła, jasności; 闇

ciemny ˈʨ̑ɛ̃mnɨ adj
(potocznie, potoczny) wątpliwy, nie wzbudzający zaufania やみ
(potocznie, potoczny) zacofany, nieświadomy, pozbawiony wiedzy 愚昧
o cerze: mająca odcień między jasną a czarną; opalona, ogorzała, śniada 浅黒い 黒い
o kolorze: zbliżony do czarnego 暗い

cienki ˈʨ̑ɛ̃nʲci adj
(potocznie, potoczny) o napojach, pokarmach: rzadki, rozwodniony, słaby 薄い
o ubraniu: lekki, przewiewny 薄い
mający niewielki przekrój poprzeczny 薄い 細い

ciepło ˈʨ̑ɛpwɔ n
(fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek; 熱

ciepły ˈʨ̑ɛpwɨ adj
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy 暖かい
o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło 暖かい
mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą 暖かい 温かい

cierpienie ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
długotrwały lub silny ból 苦痛 苦

cierpieć ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) znosić, tolerować kogoś lub coś 耐える 我慢する
chorować na coś 病む 病気になる
odczuwać ból fizyczny lub psychiczny 苦しむ 痛む
ubolewać z powodu czegoś 悔やむ 憂う

cierpliwość ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑ n
zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych 我慢 辛抱

cierpliwy ʨ̑ɛrˈplʲivɨ adj
niezrażający się czekaniem 気が長い

cierń ʨ̑ɛrʲɲ n
ostry wyrostek na pędzie rośliny; 刺

cieszyć ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑ v
dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie 喜ぶ

cietrzew ˈʨ̑ɛṭʃɛf n
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny; クロライチョウ

cień ʨ̑ɛ̇̃ɲ n
zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony; 影

cieśla ˈʨ̑ɛ̇ɕla n
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów 大工

cieśnina ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna n
(geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami) 海峡

ciocia ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a n
siostra matki おば 伯母

cios ʨ̑ɔs n
(zoologia, zoologiczny) siekacz słonia 牙

cipa ˈʨ̑ipa n
(wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwarowe, gwara)) żeński narząd rozrodczy まんこ

cirrus n
(meteorologia, meteorologiczny) rodzaj chury pierzastej piętra wysokiego – biała w postaci pasemek lub kłaczków, niepowodująca opadów; すじ雲

cis ʦ̑is ʨ̑is n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych; イチイ属 イチイ

cis japoński ˈʨ̑isʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci n
(botanika, botaniczny) wiecznie zielone drzewo z rodziny cisowatych イチイ

cis pospolity ˈʨ̑is ˌpɔspɔˈlʲitɨ n
(botanika, botaniczny) gatunek wiecznie zielonego drzewa iglastego lub dużego krzewu z rodziny cisowatych ヨーロッパイチイ

cisza ˈʨ̑iʃa n
brak dźwięku 静けさ

ciąg ʨ̑ɔ̃ŋk n
(matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych; 数列

ciągnięcie ʨ̑ɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ciągnąć 引き

ciągnąć ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ v
wlec, przesuwać za sobą 引く

ciąć ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑ v
dzielić na części ostrym narzędziem 切

ciąża ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu; 妊娠

ciąża ektopowa n
(medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu; 子宮外妊娠

cięciwa n
(matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią 弦
linka łącząca końce łuku albo kuszy 弓弦

ciężarna ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarna n
kobieta w ciąży 妊婦

ciężarny ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ adj
będący w ciąży 妊娠

ciężarówka ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka n
(motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów; トラック

ciężki ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci adj
taki, który dużo waży, ma dużą masę 重い

ciśnienie ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa; 圧力 気圧
(medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze; 血圧 圧力
presja, nacisk 重圧

ciśnienie krwi ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi n
(medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych 血圧

cmentarz ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ n
obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy; 墓地

cnota ˈʦ̑nɔta n
dodatnia cecha moralna 徳

co ʦ̑ɔ pronoun
…służący do zadawania pytań o orzeczniki 何
…wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak 何

co ty nie powiesz
(ironicznie) oznaczająca, że ktoś nie jest zdziwiony tym, co słyszy うそ

co z oczu, to z serca ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a proverb
jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina 去る者は日々に疎し

codziennie ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ adv
w każdym dniu, co dzień 毎日

codzienny ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ adj
powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia [[毎日]]の

cokolwiek ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk pronoun
jakakolwiek rzecz, dowolna rzecz 何
wszystko jedno co; obojętnie który 何でも

cos kɔˈsʲĩnus symbol
= (matematyka, matematyczny) cosinus cos

cosinus kɔˈsʲĩnus n
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przeciwprostokątnej; コサイン

cotygodniowy ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ adj
powtarzający się co tydzień 毎週の

coś ʦ̑ɔɕ indefinitePronoun
…zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić 何か

crescendo krɛˈʃɛ̃ndɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stopniowe wzmacnianie siły dźwięku クレッシェンド

croissant n
(kulinaria) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta; クロワッサン

ctg kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s symbol
= (matematyka, matematyczny) cotangens cot

cud ʦ̑ut n
(przenośnie, przenośnia) rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna 不思議
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej; 奇跡 ミラクル

cudowny ʦ̑uˈdɔvnɨ adj
fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu 不思議

cudzoziemiec ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑ n
osoba pochodząca z innego kraju 外人

cukier ˈʦ̑ucɛr n
(chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu; 砂糖
(spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych; 砂糖 さとう

cukierek ʦ̑uˈcɛrɛk n
(spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych; 飴

cukiernia ʦ̑uˈcɛrʲɲa n
miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.) 菓子屋

cukinia ʦ̑uˈcĩɲja n
(botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej; ズッキーニ

cukrowy ʦ̑uˈkrɔvɨ adj
dotyczący cukru, związany z cukrem 甘い

cukrzyca ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a n
(medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi; 糖尿病

cumować ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑ v
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża 停泊

curry n
(kulinaria) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie カレー
(kulinaria) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej; カレー

cyber-
(potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem) サイバー

cyberkultura n
(neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.; サイバーカルチャー

cybernetyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach; サイバネティックス

cyberprzestrzeń ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery サイバースペース

cyberseks ʦ̑ɨˈbɛrsɛks n
wirtualny stosunek seksualny odbywany za pośrednictwem komputera połączonego z Internetem, podczas którego strony wysyłają do siebie pobudzające seksualnie komunikaty, często jednocześnie masturbując się; サイバースセックス

cydr ʦ̑ɨtr̥ n
(kulinaria) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu; シードル

cyfra ˈʦ̑ɨfra n
(potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 数字
(matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym 数字
symboliczna reprezentacja cyfry (1.1) 数字

cyfrowy ʦ̑ɨfˈrɔvɨ adj
wykorzystujący technikę cyfrową デジタル

cygaro ʦ̑ɨˈɡarɔ n
suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia 葉巻 シガー

cyjanek n
(chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca; 青酸塩

cyjon ˈʦ̑ɨjɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) Cuon alpinus, azjatycki drapieżnik przypominający lisa i psa, zmieniający na zimę kolor sierści; ドール

cykada ʦ̑ɨˈkada n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki; 蝉

cykl ʦ̑ɨkl̥ n
szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo 周期

cyklop ˈʦ̑ɨklɔp n
(mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła; キュクロプス

cyklotron ʦ̑ɨkˈlɔtrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych; サイクロトロン

cyklotymia ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii; 気分循環性障害

cyna ˈʦ̑ɨ̃na n
(chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn; スズ 錫

cynamon ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n n
suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa; シナモン 肉桂

cynizm ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥ n
wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych キニク主義

cynk ʦ̑ɨ̃ŋk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30; 亜鉛

cynober ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr n
jeden z odcieni koloru czerwonego; 辰砂

cyprys ˈʦ̑ɨprɨs n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych; サイプレス 糸杉

cyrk ʦ̑ɨrk n
miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne; サーカス

cyrkiel ˈʦ̑ɨrʲcɛl n
przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów; コンパス

cyrkon ˈʦ̑ɨrkɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40; ジルコニウム

cyrylica ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a n
(językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich; キリル

cysterna ʦ̑ɨˈstɛrna n
duży pojemnik do magazynowania wody タンク
zamknięty zbiornik do magazynowania wody タンク

cytadela ˌʦ̑ɨtaˈdɛla n
(wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją; 城塞

cytat ˈʦ̑ɨtat n
przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu; 引用

cytologia ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o komórce 細胞生物学

cytoplazma n
(biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet; 細胞質

cytotoksyczność n
cecha tego, co cytotoksyczne 細胞毒性

cytować ʦ̑ɨˈtɔvaʨ̑ v
dokładnie przytaczać w swojej wypowiedzi lub tekście słowa innej wypowiedzi lub fragmentu tekstu 引用

cytra ˈʦ̑ɨtra n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle; ツィター

cytron ˈʦ̑ɨtrɔ̃n n
(botanika, botaniczny) Citrus medica, gatunek roślin wieloletnich z rodziny rutowatych; シトロン

cytryna ʦ̑ɨˈtrɨ̃na n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce 檸檬 レモン

cytyzyna n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego; シチシン

cywilizacja ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego; 文明

cywilny ʦ̑ɨˈvʲilnɨ adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami 民事
nie należący do wojska 市民

czador ˈʧ̑adɔr n
zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu; チャードル

czajka ˈʧ̑ajka n
(ornitologia, ornitologiczny) europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie; タゲリ

czajnik ˈʧ̑ajɲik n
(kulinaria) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody; ティーポット

czapka ˈʧ̑apka n
rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek; 帽子

czapla ˈʧ̑apla n
(ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae, duży ptak brodzący; 鷺

czarcie koło n
(mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów; 菌環 菌輪

czarna dziura ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura n
(astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia; ブラックホール

czarna herbata n
(spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis 紅茶

czarna magia ˈʧ̑arna ˈmaɟja n
(ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku; 黒魔術

czarna owca ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a n
(przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu 厄介者

czarna porzeczka ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych; 黒すぐり
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc tego krzewu 黒すぐり

czarna skrzynka n
(lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu; ブラックボックス
(matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej ブラックボックス

czarno-biały ˌʧ̑arnɔ‿ˈbʲjawɨ adj
(fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy 白黒
taki, który ma dwa kolory: czarny i biały 白黒

czarnoziem ʧ̑arˈnɔʑɛ̃m n
(rolnictwo, rolniczy) bardzo żyzna gleba wykształcona na lessach; チェルノジョーム

czarny ˈʧ̑arnɨ adj
mający najciemniejszy możliwy kolor 黒い
(fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie 黒い
(szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1) 黒い
nielegalny 黒い

czarny blok n
taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję; ブラック・ブロック

czarny charakter ˈʧ̑arnɨ xaˈraktɛr idiom
postać złego, negatywnego bohatera w filmie lub sztuce teatralnej 悪役

czarny koń ˈʧ̑arnɨ ˈkɔ̃ɲ n
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto nieoczekiwanie zwycięża lub odgrywa wielką rolę w jakichś wydarzeniach, choć nikt się tego nie spodziewał 惑星

czarny rynek ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk n
(ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo; 闇市 闇市場

czarownica ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a n
w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia 魔女

czary ˈʧ̑arɨ n
magiczne obrzędy 魔法

czas ʧ̑as n
(gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi 時制 テンス
chwila, moment, pora 時 一瞬
wymiar używany do określania kolejności zdarzeń; 時間 時

czas przeszły ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich; 過去形

czas przyszły ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich; 未来

czas teraźniejszy ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich; 現在形

czas to pieniądz ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑ proverb
czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło 時は金なり

czasem ˈʧ̑asɛ̃m adv
niekiedy, co pewien czas 時々 時

czasopismo ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ n
druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą; 雑誌

czasoprzestrzeń ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności; 時空

czasownik ʧ̑aˈsɔvʲɲik n
(gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany 動詞 どうし

czasownik modalny ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ n
(gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności 法助動詞

czasownik nieprzechodni ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi n
(gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej 自動詞

czasownik przechodni ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi n
(gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej 他動詞

czasownik ułomny n
(gramatyka) czasownik, który nie tworzy pewnych form gramatycznych; けつじょどうし

czasownik zwrotny ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ n
(gramatyka) czasownik, który odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek "się" 再帰動詞

czaszka ˈʧ̑aʃka n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie 頭蓋骨

czcionka ˈʧ̑ʲʨ̑ɔ̃nka n
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) krój pisma użyty w tekście komputerowym フォント

czcić ʧ̑ʲʨ̑iʨ̑ v
oddawać cześć 崇拝

czeczeński adj
dotyczący Czeczenii, Czeczenów チェチェン語

czeczeński n
język czeczeński チェチェン語

czekać ˈʧ̑ɛkaʨ̑ v
przerywać wykonywanie jakiejś czynności 待つ
zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy 待 待つ

czekolada ˌʧ̑ɛkɔˈlada n
(spożywczy) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu; チョコレート ショコラ

czekoladowy ˌʧ̑ɛkɔlaˈdɔvɨ adj
(kulinaria) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą チョコレート
mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady チョコレート

czelesta ʧ̑ɛˈlɛsta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) idiofon przypominający kształtem fisharmonię, w którym dźwięk pochodzi z płytek uderzanych przez młoteczki uruchamiane przez klawisze; チェレスタ

czeremcha ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa n
(botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach; エゾノウワミズザクラ
(spożywczy) owoc czeremchy (1.1) エゾノウワミズザクラ

czerwiec ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑ n
szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); 六月 6月

czerwień ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ n
kolor czerwony 赤

czerwone mięso ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ ˈmʲjɛ̃w̃sɔ n
(spożywczy) mięso o ciemnym kolorze: wieprzowina, wołowina, baranina, dziczyzna itp. 赤肉

czerwony ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy; 赤い
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) (zobacz) [[komunistyczny, lewicowy]] 赤い

czerń ʧ̑ɛrʲɲ n
czarny kolor 黒 黒色

czesać ˈʧ̑ɛsaʨ̑ v
układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki 解かす

czeski ˈʧ̑ɛsʲci n
język urzędowy Republiki Czeskiej; チェコ語

cześć ʧ̑ɛɕʨ̑ interjection
(potocznie, potoczny) pozdrowienie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych おはよう

czirokeski adj
związany z Czirokezami, dotyczący Czirokezów チェロキー語

czkawka ˈʧ̑kafka n
(fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu; 吃逆 しゃっくり

czopek ˈʧ̑ɔpɛk n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo; 座薬 坐薬 坐剤

czosnek ˈʧ̑ɔsnɛk n
(spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego 大蒜

czołg ʧ̑ɔwk n
(wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz; 戦車

czoło ˈʧ̑ɔwɔ n
(anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi 額 おでこ

czubek ˈʧ̑ubɛk n
szpiczaste, ostre zakończenie czegoś 先

czuwać ˈʧ̑uvaʨ̑ v
nie spać 起きる

czuć ʧ̑uʨ̑ v
odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów 感じる
odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku 感じる
mieć jakieś samopoczucie, nastrój, odczucie 触れる

czwartek ˈʧ̑fartɛk n
czwarty dzień tygodnia 木曜日 もくようび

czwartorzęd ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt n
(geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 1,8 mln lat temu i trwa do dziś; 第四紀

czworaczek n
jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu 四つ子

czworonóg ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk n
zwierzę czworonożne 四肢動物

czworościan n
(matematyka, matematyczny) wielościan o czterech trójkątnych ścianach; 三角錐 四面体

czy ʧ̑ɨ conjunction
łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym か

czyj ʧ̑ɨj interrogativePronoun
używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy どなた

czyj ʧ̑ɨj pronoun
używany do rozpoczynania zdań podrzędnych, które określają właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu どなた

czyn ʧ̑ɨ̃n n
działanie, postępek, akt; 行為

czynić ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑ v
robić coś, wykonywać [[原因]]に[[なる]]

czynnik ˈʧ̑ɨ̃ɲːik n
(matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie 要素

czyrak n
(medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego おでき

czystka ˈʧ̑ɨstka n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób; パージ
fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych パージ

czystość ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑ n
wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna 純潔

czysty ˈʧ̑ɨstɨ adj
pozbawiony brudu 清潔

czytanie ʧ̑ɨˈtãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odczytywanie fragmentów Pisma Świętego podczas mszy świętej i Liturgii godzin 読む
fragment tekstu odczytywany jako (1.4) 読む
zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane 読む

czytać ˈʧ̑ɨtaʨ̑ v
przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną 読 読む

czytać między wierszami ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi v
domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost 行間を読む

czyściec ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba; 煉獄

cząber ˈʧ̑ɔ̃mbɛr n
(botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków; キダチハッカ
(kulinaria) przyprawa z cząbru ogrodowego キダチハッカ

cząsteczka ʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu; 分子

cząstka ˈʧ̑ɔ̃w̃stka n
(fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka; 粒子

często ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ adv
(zobacz) częsty 屡 よく

częstoskurcz ʧ̑ɛ̃w̃ˈstɔskurʧ̑ n
(medycyna, medyczny) znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca 頻脈

częstotliwość ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu; 周波数

częstość ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest częste 頻度

częsty ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ adj
odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami 頻繁

częściowo ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ adv
w jakiejś części, nie w całości [[部分的]]に

część ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ n
fragment jakiejś całości 部分
urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim 部分

część mowy ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie; 品詞

członek ˈʧ̑wɔ̃nɛk n
osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia メンバー
część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt; メンバー
(anatomia, anatomiczny) penis; メンバー

członkostwo n
bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej メンバーシップ

człowiek ˈʧ̑wɔvʲjɛk n
Homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię; 人間 人
ktoś, jakaś osoba 人間 人 人

człowiek śniegu n
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach イエティ

córka ˈʦ̑urka n
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców) 娘 お嬢さん

cło ʦ̑wɔ n
opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów; 関税

dach dax n
górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie zasłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp. 屋根

dachowiec n
(potocznie, potoczny) nierasowy, zdziczały, bezpański kot 野良猫

dachówka daˈxufka n
(budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów; 瓦

daikon daˈ<sup>j</sup>ikɔ̃n n
(zobacz) rzodkiew japońska 大根

daktyl ˈdaktɨl n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca 棗椰子

daleki daˈlɛci adj
taki, który jest w dużej odległości 遠

daleko daˈlɛkɔ adv
w znacznej odległości 遠く

dalekopis n
(telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej テレタイプ

dalia ˈdalʲja n
(botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna; ダリア

dalmatyńczyk ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji; ダルメシアン

dalmierz n
przyrząd do zdalnego pomiaru odległości; 測距儀

dama ˈdãma n
(termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D; クイーン
dystyngowana kobieta 淑女

dane ˈdãnɛ n
wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków データ

danie ˈdãɲɛ n
pojedyncza potrawa składająca się na posiłek 料理

danina n
(historia, historyczny, historycznie) świadczenie obowiązkowe w naturze albo pieniężne składane przez poddanych rządzącemu 貢ぎ
coś składanego w ofierze 貢ぎ

dao ˈdaɔ n
(filozofia, filozoficzny) podstawowe pojęcie filozofii chińskiej, któremu przypisywane są bardzo różne znaczenia; 道

darmsztadt ˈdarm̥ʃtat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110; ダームスタチウム

darwinizm n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt ダーウィニズム

dashi n
(kulinaria) koncentrat bulionu rybnego wykorzystywany w kuchni japońskiej; 出汁

data ˈdata n
umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia; 日付 年月日

dawać ˈdavaʨ̑ v
(zobacz) dać 上げる

dawka ˈdafka n
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu; 用量

dawno ˈdavnɔ adv
w odległych czasach ずっと

dać daʨ̑ v
wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś 上げる やる

debil ˈdɛbʲil n
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba mało inteligentna 低能者

debiut ˈdɛbʲjut n
wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie デビュー

decentralizacja n
przeniesienie uprawnień władzy centralnej na lokalne organy władzy, 地方分権

dechrystianizacja ˌdɛxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja n
działania polegające na ograniczeniu lub zniesieniu wpływu chrześcijaństwa na danym terenie 脱キリスト教化
proces odchodzenia od chrześcijaństwa 脱キリスト教化

decybel dɛˈʦ̑ɨbɛl n
(fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze; デシベル

decydować ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑ v
podejmować decyzję, postanawiać o czymś 決める
postanawiać coś zrobić 決まる

decymetr n
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra; デシメートル

decyzja dɛˈʦ̑ɨzʲja n
postanowienie, zamiar, rezolucja; rozstrzygnięcie 決定

defekacja ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału; 排便

defenestracja ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja n
wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno; デフェネストレーション

defetyzm dɛˈfɛtɨsm̥ n
niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką 敗北主義

deficyt dɛˈfʲiʦ̑ɨt n
niedobór, brak; 赤字
(ekonomia, ekonomiczny) przewaga wydatków nad dochodami 赤字

definicja ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja n
wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia; 定義 語義

deflacja dɛˈflaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki デフレーション

dekapitacja ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja n
ucięcie głowy; 打ち首

dekielek dɛˈcɛlɛk n
(fotografia) element zakładany na obiektyw, służący do zabezpieczenia szkła obiektywu przed brudem czy zarysowaniem [[レンズ]][[キャップ]]

deklinacja ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja n
(astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych; 赤緯
(gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby; 曲用 格変化

dekoracja ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja n
element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze 飾り

delegacja ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja n
wyjazd w sprawach służbowych 代表団

delegat dɛˈlɛɡat n
oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy 代理人

delfin ˈdɛlfʲĩn n
(zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni; イルカ 海豚
(historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego; イルカ 海豚

delta ˈdɛlta n
(geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1); 三角州

demagog dɛ̃ˈmaɡɔk n
polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie 扇動

demobilizacja ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego 復員
zwalnianie odbywających czynną służbę wojskową do rezerwy 復員

demografia ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych; 人口学

demokracja ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości; 民主主義 民主

demokrata ˌdɛ̃mɔˈkrata n
zwolennik demokracji 民主主義者

demokratycznie ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ adv
zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny 民主的

demokratyczny ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją 民主的な

demokratyzacja ˌdɛ̃mɔkratɨˈzaʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli; 民主化

demon ˈdɛ̃mɔ̃n n
istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi; 悪魔 鬼

demonologia ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja n
(teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami 悪魔学

dendrologia ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja n
(botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach; 樹木学

dentysta dɛ̃nˈtɨsta n
(zobacz) stomatolog; 歯医者 歯科医

depilacja ˌdɛpʲiˈlaʦ̑ʲja n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) usuwanie włosów z miejsc niepożądanych za pomocą urządzeń lub środków chemicznych; 脱毛

deportacja ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja n
zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt 追放

depresja dɛˈprɛsʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie うつ病
(geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza; うつ病
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych; うつ病
pozorne pogłębienie poziomu, kąt między płaszczyzną poziomą a linią wiodącą od oka obserwatora do wyodrębnionego punktu na horyzoncie 鬱

deptać ˈdɛptaʨ̑ v
przygniatać coś, stąpając po tym 踏む

dereń ˈdɛrɛ̃ɲ n
(botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach 水木

dermatolog ˌdɛrmaˈtɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach 皮膚科医

derwisz ˈdɛrvʲiʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym ダルヴィーシュ

derywat n
wyraz pochodny 派生語

deser ˈdɛsɛr n
(kulinaria) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym デザート

deseń n
ozdobny, powtarzający się wzór – drukowany, tkany lub wytłaczany na powierzchni czegoś 模様

deska ˈdɛska n
podłużny, płaski sprzęt, np. sportowy, domowy, kuchenny 板
płaski kawałek drewna; 板

deska do krojenia n
deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia żywności まな板

deska do prasowania n
specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny アイロン台

deska rozdzielcza ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a n
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki; ダッシュボード

deskorolka ˌdɛskɔˈrɔlka n
(sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu; スケートボード

despota dɛsˈpɔta n
(historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy; 暴君
władca absolutny, mający nieograniczoną władzę 暴君

despotyzm dɛsˈpɔtɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich 専制

destalinizacja n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu; 非スターリン化

destrukcyjny ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ adj
posiadający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury 破壊的

destylacja ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia); 蒸留

deszcz dɛʃʧ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię; 雨 雨水
(przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie 雨

deszczowy dɛʃˈʧ̑ɔvɨ adj
związany z deszczem, odnoszący się do deszczu 雨が降る

deszczówka n
woda pochodząca z opadów deszczu 雨水

detektyw dɛˈtɛktɨf n
człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa 探偵

deuter ˈdɛwtɛr n
izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron; 重水素

deuteron dɛwˈtɛrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru; 重陽子

dewiza n
zasada postępowania, którą ktoś wyznaje モットー

dezinformacja n
wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji; 偽情報

dezodorant ˌdɛzɔˈdɔrãnt n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu; デオドラント

dezynfekcja ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja n
odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale; 消毒

dharma n
(filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska 法
(filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii 法
(filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda 法
(filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne 法
(filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku); 法

diabelski młyn dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n n
rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej 観覧車

diabeł ˈdʲjabɛw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) upadły anioł, kuszący do grzechu; 悪魔 あく あくま

diagram ˈdʲjaɡrãm n
graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości; ダイヤグラム

diakon n
(kościelny) duchowny z najniższym stopniem świeceń prezbiteratu; 執事

dialekt ˈdʲjalɛkt n
(językoznawstwo, językoznawczy) regionalna odmiana języka, odznaczająca się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi, itp. 方言

dialektologia n
nauka o dialektach i gwarach; 方言学

dializa n
metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej. 人工透析

dialog ˈdʲjalɔk n
rozmowa dwóch osób 対話

diament ˈdʲjãmɛ̃nt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie; ダイヤモンド 金剛石

didaskalia ˌdʲidaˈskalʲja n
wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki ト書

diecezja dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja n
(historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie; 教区
(kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa; 教区

dieta ˈdʲjɛta n
(medycyna, medyczny) sposób odżywiania się ダイエット

dinar ˈdʲĩnar n
(jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów; ディナール

dingo ˈdʲĩŋɡɔ n
(zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią; ディンゴ

dinozaur dʲĩˈnɔzawr n
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie; 恐竜

dioda ˈdʲjɔda n
(elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu; ダイオード

diplodok dʲiˈplɔdɔk n
(paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury; ディプロドクス

dla dla preposition
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności ため

dlaczego dlaˈʧ̑ɛɡɔ pronoun
…pytający, używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności どうして 何故 なんで
…względny, używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności どうして 何故 なんで

dmuchawa n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj wentylatora o ukierunkowanym strumieniu powietrza ブロワー

dmuchać ˈdmuxaʨ̑ v
wypuszczać powietrze z ust 吹く

dno dnɔ n
dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu 底

do dɔ preposition
…określający końcowy punkt w przestrzeni へ

do góry nogami dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi idiom
dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy 逆さ

do trzech razy sztuka dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka proverb
trzecia próba czegoś będzie udana 三度目の正直

do widzenia ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa interjection
uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś さようなら じゃあ 失礼します それでは では

doberman dɔˈbɛrmãn n
(kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści; ドーベルマン

dobranoc dɔˈbrãnɔʦ̑ interjection
pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy おやすみなさい おやすみ

dobrobyt dɔˈbrɔbɨt n
dobre warunki materialne 福祉

dobrowolny ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ adj
wynikający z własnej woli, działający bez przymusu 志願して

dobry ˈdɔbrɨ adj
miły, uczynny, usłużny, szlachetny 善良 良 いい

dobry wieczór ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur interjection
uprzejme powitanie używane wieczorem 今晩は

dobrze ˈdɔbʒɛ adv
przyjemnie 良く
w należyty sposób 良く

dobór n
wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów 選択

doceniać dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑ v
dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko [[感謝]]する

dochód ˈdɔxut n
(ekonomia, ekonomiczny) suma wpływów z wszystkich źródeł lub określonego ich typu; 収入 所得

dodatni dɔˈdatʲɲi adj
dobry lub korzystny 正

dodawanie ˌdɔdaˈvãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus); 付加
(matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1) 付加
(rzeczownik odczasownikowy) od: dodawać 付加

dodawać dɔˈdavaʨ̑ v
(matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować 足す

dodo ˈdɔdɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus; ドードー

dogmat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół 教義
twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości 教義

dogodny adj
odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom 便利

dogrywka dɔˈɡrɨfka n
(sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania 延長戦

doić ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑ v
pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy, owcy 乳を搾る

dojrzałość n
(rzeczownik odprzymiotnikowy) od dojrzały 成熟

dojrzały dɔjˈʒawɨ adj
o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju 円熟
taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny 円熟

dojrzewanie ˌdɔjʒɛˈvãɲɛ n
okres życia między dzieciństwem a dorosłością; 青年期

dokonany ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ adj
(gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła 完了

doktor ˈdɔktɔr n
(potocznie, potoczny) lekarz 博士
stopień naukowy; 博士

doktorat n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie 博士

dokument dɔˈkũmɛ̃nt n
materiał w postaci papierowej potwierdzający coś; 文書

dokąd ˈdɔkɔ̃nt pronoun
… pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch どこ
… względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch 何処

dokładnie dɔˈkwadʲɲɛ adv
w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły 正確

dokładny dɔˈkwadnɨ adj
wykonany z dużą starannością 厳密

dolar ˈdɔlar n
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $; ドル

dolaryzacja ˌdɔlarɨˈzaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty; ドル化

dolewać oliwy do ognia dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa v
zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje 火に油を注ぐ

dolina dɔˈlʲĩna n
(geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu; 谷

dolmen ˈdɔlmɛ̃n n
(archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony; 支石墓

dolnoniemiecki n
(językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki; 低地ドイツ語

dom dɔ̃m ˈdɔmɨ n
budynek mieszkalny 家 建物
pomieszczenie, miejsce stałego zamieszkania (pobytu) 家
placówka społeczna, usługowa lub handlowa 家

dom dziecka ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka n
placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym; 孤児院

dom starców ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf n
zakład, w którym dożywają osoby stare i pozbawione opieki 老人ホーム

dom towarowy n
(handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep; デパート

domek z kart ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart n
(przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe 砂上の楼閣
budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki 砂上の楼閣

domena dɔ̃ˈmɛ̃na n
(biologia, biologiczny) kategoria systematyczna wyższa od królestwa; ドメイン
(fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek; ドメイン
charakterystyczna część działalności, obszar zainteresowań, przestrzeń gdzie coś istnieje, jest dokonane lub ma jakąś własność ドメイン

domino dɔ̃ˈmʲĩnɔ n
gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek; ドミノ

dominować ˌdɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑ v
panować nad czymś, nad kimś 支配
przeważać nad czymś, nad kimś 支配

domofon dɔ̃ˈmɔfɔ̃n n
urządzenie elektroniczne wykorzystywany w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali; インターホン

doniczka dɔ̃ˈɲiʧ̑ka n
naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych; 植木鉢

donikąd dɔ̃ˈɲikɔ̃nt adv
do żadnego określonego miejsca どこへも

dopełniacz dɔˈpɛwʲɲaʧ̑ n
(gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?; 属格

dopełnienie ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności; 目的語
(matematyka, matematyczny) zbiór elementów nie należących do danego zbioru; 差集合

doping ˈdɔpʲĩŋk n
(sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości ドーピング

dopływ ˈdɔpwɨf n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora 支流

doradca n
osoba udzielająca porad 顧問

dorastać v
stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości おとな

dorosły dɔˈrɔswɨ adj
o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym 大人

dorosły dɔˈrɔswɨ n
dorosła (1.1) osoba 大人

dorsz dɔrʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba morska; 鱈

doręczyciel ˌdɔrɛ̃n͇ˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
(urzędowy) listonosz 郵便配達

doskonałość ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑ n
szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia; 丸

doskonały ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ adj
skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć 全い

dostarczać dɔˈstarʧ̑aʨ̑ v
sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś 届ける

dostawać dɔˈstavaʨ̑ v
stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny 貰う

dostojnik dɔˈstɔjɲik n
osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa 高官

dostęp ˈdɔstɛ̃mp n
możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby アクセス

dostępny dɔˈstɛ̃mpnɨ adj
możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia 手に入る

dosłownie dɔˈswɔvʲɲɛ adv
w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa 文字通り

dotyk ˈdɔtɨk n
(fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego; タッチ

dotykać dɔˈtɨkaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie 触れる

dotąd ˈdɔtɔ̃nt pronoun
… wyrażający granicę czasową: aż do teraz, dotychczas まで

dowiedzieć się dɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑‿ɕɛ v
uzyskać nową informację 分かる

dowód ˈdɔvut n
przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś) 証拠
(matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia; 証拠

dowód osobisty ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ n
(administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo; ID

dowódca dɔˈvutʦ̑a n
osoba kierująca grupą wojskowych; 校

doświadczenie ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
ogół zdobytych wiadomości i umiejętności 経験

doświadczony ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
mający doświadczenie [[経験豊か]]な

dożywocie ˌdɔʒɨˈvɔʨ̑ɛ n
(potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności; 終身刑

drabina draˈbʲĩna n
drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów; 梯子

drabinka draˈbʲĩnka n
w go sposób łapania grupy kamieni polegający na stawianiu ich przy każdym kolejnym ruchu w atari; シチョウ

dragon ˈdraɡɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny 竜騎兵

dramat ˈdrãmat n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki; ドラマ

drapacz chmur ˈdrapaʧ̑ ˈxmur n
bardzo wysoki budynek 摩天楼

drapieżnik draˈpʲjɛʒʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar 天敵

dres drɛs n
wygodny strój treningowy (komplet góra i dół) noszony najczęściej przez sportowców トラックスーツ

dreszcz drɛʃʧ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą; スリル

dreszczowiec drɛʃˈʧ̑ɔvʲjɛʦ̑ n
rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne; スリラー映画

drewniak ˈdrɛvʲɲak n
but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie 木靴

drewno ˈdrɛvnɔ n
(botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę; 木部
materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał; 木 木材

drink drʲĩŋk n
(spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp. お酒

drobne ˈdrɔbnɛ n
(potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety 小銭

drobnomieszczaństwo n
(socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku; 小ブルジョア

droga ˈdrɔɡa n
każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt; 道

drogi ˈdrɔɟi adj
posiadający wysoką cenę 高い

drogowskaz drɔˈɡɔfskas n
tabliczka lub tabliczki, najczęściej na słupie, stawiane w pobliżu drogi i wskazujące kierunek, w jakim trzeba się udać, by osiągnąć wymieniony na tabliczce cel oraz dodatkowo odległość lub czas tej podróży; 道標

dromader drɔ̃ˈmadɛr n
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny; ヒトコブラクダ

drozd drɔst n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie; つぐみ

drożdże ˈdrɔʒʤ̑ɛ n
(botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową; 酵母
(cukiernictwo) (kulinaria) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie 酵母

drożdżówka drɔʒˈʤ̑ufka n
(kulinaria) małe, słodkie pieczywo drożdżowe; バン

druga wojna światowa ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945; 第二次世界大戦

druid ˈdru<sup>j</sup>it n
(historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki; ドルイド

druk druk n
(biurowość, biurowy) często lm druki: pismo, akta, formularz 印刷物
(drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1) 印刷物
(drukarstwo, drukarski) proces drukowania 印刷

drukarka druˈkarka n
urządzenie służące do drukowania プリンター 印刷機

drukarnia druˈkarʲɲa n
zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje 印刷所

drukarz ˈdrukaʃ n
człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni; 印刷工

drukować druˈkɔvaʨ̑ v
dawać coś do druku, publikować 印刷
robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce 印刷

drumla ˈdrũmla n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki; 口琴

drut drut n
(technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy; 針金

drwal drval n
człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa; 木こり

drwić drvʲiʨ̑ v
szydzić z kogoś, wyśmiewać, kpić, lekceważyć kogoś lub coś 嘲る 嘲笑 する 嘲笑う

drybling ˈdrɨblʲĩŋk n
(sport, sportowy) seria szybkich wymachów nogami nad piłką połączonych z nagłymi zwrotami ciała i zmianami kierunku poruszania się zawodnika w celu ominięcia zawodników przeciwnej drużyny i niestracenia przy tym piłki; ドリブル

drzemka ˈḍʒɛ̃mka n
krótki sen, przespanie się 午睡 昼寝

drzewo ˈḍʒɛvɔ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony; 木 樹木
(informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca (1.2); 木 樹木
(matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1); 木 樹木

drzewo genealogiczne ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ n
graf przedstawiający koligacje rodzinne 家系図

drzewo iglaste ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ n
(botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł 針葉樹鵜

drzeworyt n
(sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek; 木版画

drzeć ḍʒɛʨ̑ v
rwać na części, strzępy 引き裂く

drzwi ḍʒvʲi n
ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór ドア 扉 戸

drób drup n
(zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.) 家禽 家禽類

drżenie ˈdrʒɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: drżeć 震い

drżeć drʒɛʨ̑ v
trząść się, drgać, dygotać 震える

dualizm n
(filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje 二元論

dubbing ˈdabʲĩŋk n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej; 吹き替え

dubn dupn̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105; ドブニウム

duch dux n
dusza ludzka たましい 精神
niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami; 幽霊
umysł, myśli ludzkie たましい 心 精神 霊

duchowieństwo n
(kościelny) ogół duchownych danego kościoła lub wspólnoty religijnej, stan duchowny; 聖職者

duchowny duˈxɔvnɨ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba sprawująca posługę duchową, religijną 牧師

duchowy duˈxɔvɨ adj
odnoszący się do sfery ducha i duchowości 精神的

dudy ˈdudɨ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych; バグパイプ

duet ˈdu<sup>w</sup>ɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przeznaczony dla dwóch instrumentów lub na dwa głosy デュエット
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny złożony z dwóch osób デュエット

duma ˈdũma n
(przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1) 誇り
poczucie osobistej godności 誇り
zbyt wysokie mniemanie o sobie 誇り

dumny ˈdũmnɨ adj
wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu 誇

dupa ˈdupa n
(wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt けつの穴

dupek ˈdupɛk n
(grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności 野郎

durszlak ˈdurʃlak n
dziurkowana miska do odcedzania コランダー

dusić ˈduɕiʨ̑ v
podrażniać drogi oddechowe 窒息
ginąć z braku powietrza 窒息

dusza ˈduʃa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci; 魂 霊 魂魄 たま

duński ˈdũj̃sʲci n
język urzędowy Danii; デンマーク語

dużo ˈduʒɔ indefiniteCardinalNumeral
w wielkiej ilości 多い 沢山 大勢 多数

duży ˈduʒɨ adj
mający znaczne, wielkie rozmiary 大

dworzec ˈdvɔʒɛʦ̑ n
miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.); 駅

dwugłowy dvuˈɡwɔvɨ adj
mający dwie głowy 双頭

dwujęzyczny ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
o człowieku: mówiący w dwóch językach バイリンガル

dwukropek dvuˈkrɔpɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć コロン

dwukrotnie dvuˈkrɔtʲɲɛ adv
dwa razy 二倍

dwulicowość ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑ n
cecha kogoś, kto swoje zachowanie zmienia w zależności od sytuacji i osób, z którymi się styka 二心

dwulicowy ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɨ adj
postępujący według zasad podwójnej moralności 二枚舌を使うような

dwunastnica ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego; 十二指腸

dwunastokąt n
(geometria) wielokąt o dwunastu bokach 十二角形

dwupłat ˈdvupwat n
(lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych; 複葉機

dwusieczna dvuˈɕɛʧ̑na n
(matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy; 二等分線

dwutlenek węgla dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy; 二酸化炭素

dwór dvur n
siedziba władcy 宮廷

dybuk ˈdɨbuk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość; ディブク

dychotomia ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja n
(filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć 二分法

dyftong ˈdɨftɔ̃ŋk n
(językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek; 二重母音

dykcja ˈdɨkʦ̑ʲja n
sposób wymawiania wyrazów i zdań, wymowa ディクション

dyktator dɨkˈtatɔr n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny 独裁者

dyktatura n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób; 独裁 独裁政治

dylemat n
(logika, logiczny) wnioskowanie, gdzie oprócz dwóch zdań warunkowych trzecią przesłanką jest zdanie alternatywne ジレンマ
sytuacja wymagająca trudnego wyboru ジレンマ

dyletant dɨˈlɛtãnt n
człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania アマチュア

dym dɨ̃m n
produkty spalania zawieszone w powietrzu 煙

dymić ˈdɨ̃mʲiʨ̑ v
wydzielać dym 煙

dynamika dɨ̃ˈnãmʲika n
(fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił; ダイナミクス

dynamit dɨ̃ˈnãmʲit n
materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej; ダイナマイト

dynia ˈdɨ̃ɲa n
(botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych; パンプキン
(kulinaria) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1) カボチャ

dyplom ˈdɨplɔ̃m n
dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy ディプロマ

dyplomacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi 外交

dyptyk ˈdɨptɨk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwuczęściowy, dwuskrzydłowy ołtarz ディプティク
(sztuka) dwuczęściowe malowidło lub płaskorzeźba ディプティク

dyrektor dɨˈrɛktɔr n
osoba zarządzająca jakąś instytucją 管理者

dyrektywa n
wskazówka co do postępowania 指示

dyrygent dɨˈrɨɡɛ̃nt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny; 指揮者

dysfagia n
(medycyna, medyczny) zaburzenie połykania; 嚥下障害

dysk dɨsk n
(informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1) ディスク
(anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa łącząca dwa kręgi; ディスク
każdy przedmiot w kształcie dysku (1.1) ディスク
płyta kompaktowa ディスク
(sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła; 円盤

dysk twardy ˈdɨsk ˈtfardɨ n
(informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych; ハードディスク

dyskietka dɨsʲˈcɛtka n
(informatyka, informatyczny) przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych; フロッピー

dyskoteka ˌdɨskɔˈtɛka n
(przestarzałe, przestarzały) płytoteka ディスコ
lokal, w którym się takie zabawy odbywają; ディスコ

dyskryminacja ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja n
ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym 差別

dyskryminować v
prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp. 冷遇

dyskusja dɨsˈkusʲja n
jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem; 議論

dysleksja dɨsˈlɛksʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania; ディスレクシア

dysmorfofobia n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie; 身体醜形障害

dysproz ˈdɨsprɔs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66; ジスプロシウム

dystopia dɨsˈtɔpʲja n
(literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości; ディストピア

dystrykt ˈdɨstrɨkt n
nazwa okręgu administracyjnego bądź sądowego w kraju lub mieście 区

dysydent dɨˈsɨdɛ̃nt n
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant; 反体制
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana; 反体制

dysza ˈdɨʃa n
(technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu ノズル

dywan ˈdɨvãn n
gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi; カーペット 絨毯

dywergencja ˌdɨvɛrˈɡɛ̃nʦ̑ʲja n
(matematyka, matematyczny) operator określający dla danego pola wektorowego pole skalarne, na podstawie którego można określić źródła i ujścia pola; 発散
powstawanie rozbieżności 発散
rozbieżność, różnorodność 発散

dywidenda ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda n
(ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji; 配当

dziabka n
(regionalizm poznański) motyka 鍬

dziadek ˈʥ̑adɛk n
ojciec matki 祖父 お爺さん
ojciec ojca 祖父 お爺さん

dziadek do orzechów ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf n
ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów; くるみ割り

działalność ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑ n
zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres 活動

działać ˈʥ̑awaʨ̑ v
aktywnie uczestniczyć, pracować 機能する

działo ˈʥ̑awɔ n
(wojskowość, wojskowy) broń palna kalibru co najmniej 20 mm; 大砲

dzidziuś ˈʥ̑iʥ̑üɕ n
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko 赤ちゃん

dzieciobójstwo ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ n
(książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego; 子殺し

dzieciństwo ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ n
okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy; 子供時代

dziecko ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ n
istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia; 子供 子
potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych; 子供 子

dziedzictwo n
majątek przejęty po kimś 家宝

dziedziczenie ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: dziedziczyć 継承

dziedzina ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna n
(matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji; 定義域

dzielenie ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia; 割り算 除算

dzielić ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑ v
dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości 分ける
(matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.; 分ける
mieć z czymś / kimś coś wspólnego 共有する

dzielna n
(matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik 被除数

dzielnica ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta; 地区

dzielnica czerwonych latarni n
dzielnica, w której świadczone są usługi erotyczne; 風俗街

dzielnik ˈʥ̑ɛlʲɲik n
liczba, przez którą dzielimy inną liczbę 約数

dzielny ˈʥ̑ɛlnɨ adj
nie poddający się przeciwnościom 勇

dziennik ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik n
(telewizja, telewizyjny) informacyjny program telewizyjny, radiowy ニュース

dziennik pokładowy n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu; 日誌

dziennikarstwo ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ n
zajęcie dziennikarzy i dziennikarek ジャーナリズム

dziennikarz ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ n
osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.; きしゃ

dziesięciokąt n
(geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych) 十角形

dziewanna ʥ̑ɛˈvãnːa n
(botanika, botaniczny) Verbascum liczący około 360 gatunków rodzaj roślin z rodziny trędownikowatych; 毛蕊花

dziewczyna ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na n
(potocznie, potoczny) młoda, niezamężna kobieta 乙女
partnerka, nieformalna narzeczona 乙女

dziewczynka ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃nka n
dziecko płci żeńskiej 少女

dziewczęcy ʥ̑ɛfˈʧ̑ɛ̃nʦ̑ɨ adj
dotyczący dziewczyny, taki, jak u dziewczyny/dziewczynki 女の子

dziewica ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a n
osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym 処女

dziewictwo n
(fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą 処女

dzieło sztuki ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci n
(sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną 作品

dzień ʥ̑ɛ̇̃ɲ n
okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba 日 昼
okres od świtu do zmierzchu 日 昼

dzień dobry ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ interjection
zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu おはよう こんにちは おはよう ございます

dzik ʥ̑ik n
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych; 猪 野猪

dziki ˈʥ̑ici adj
nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach 野性的

dzikość n
cecha tego, co jest dzikie, nieokiełznane, nieoswojone 野性

dzikus ˈʥ̑ikus n
osobnik niecywilizowany 野蛮人

dziobak ˈʥ̑ɔbak n
(zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych; 鴨嘴

dzioborożec ˌʥ̑ɔbɔˈrɔʒɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami; サイチョウ

dzisiaj ˈʥ̑iɕäj adv
cały dzień, który jest w tej chwili, dziś 今日

dziupla ˈʥ̑upla n
otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa; 樹洞

dziura ˈʥ̑ura n
otwór powstały wskutek uszkodzenia 穴
(fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa 穴

dziwaczny ʥ̑iˈvaʧ̑nɨ adj
cechujący się osobliwością, śmiesznością, nietypowością 変

dziwić v
powodować odczucie zdumienia 驚かす

dziwny ˈʥ̑ivnɨ adj
charakteryzujący się czymś niezrozumiałym 不思議

dziób ʥ̑up n
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów; 嘴 くちばし

dzięcioł ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae 啄木鳥

dzięcioł czarny ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce; クマゲラ

dzięcioł duży ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła; アカゲラ

dzięcioł zielony ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce; ヨーロッパアオゲラ

dzięgiel ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) アンゼリカ

dzięki ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci interjection
(potocznie, potoczny) dziękuję, dziękujemy ありがとう

dzięki ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci preposition
…służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem おかげ

dziękować ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑ v
składać podziękowanie 感謝

dziękuję ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ
…wyrażający wdzięczność 有難う ありがとう

dziękuję bardzo ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ
…wyrażający wdzięczność どうもありがとうございました

dzwon ʣ̑vɔ̃n n
duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk; 鐘

dzwonek ˈʣ̑vɔ̃nɛk n
urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze チャイム

dzwonić ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑ v
(potocznie, potoczny) telefonować, próbować nawiązać połączenie telefoniczne 鳴る
o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk 鳴る
wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka 鳴る

dzwonnica ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów; 鐘楼

dąb dɔ̃mp n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych; オーク

dłoń dwɔ̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne; 手のひら

dług dwuk n
to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy; 借金

długi ˈdwuɟi adj
mający znaczny wymiar podłużny (długość) 長い
trwający znaczny czas 長い
(potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw. 長い
(żartobliwie) o człowieku: wysoki 長い

długonogi ˌdwuɡɔ̃ˈnɔɟi adj
mający długie nogi 足の長い

długopis dwuˈɡɔpʲis n
narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem ボールペン

długość ˈdwuɡɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej; 長さ

dłuto ˈdwutɔ n
(technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania; 鑿 鏨

dźinizm ˈʥ̑ĩɲism̥ n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.; ジャイナ教

dźwignia ˈʥ̑vʲiɟɲa n
(technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka 梃子

dźwięczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych 有声

dźwięk ʥ̑vʲjɛ̃ŋk n
fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka; 音

dżakfrut ˈʤ̑akfrut n
(spożywczy) ogromny, jadalny owoc drzewa bochenkowego; ジャックフルーツ

dżdżownica ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec; ミミズ

dżem ʤ̑ɛ̃m n
(spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem; ジャム

dżentelmen ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n n
mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie, ジェントルマン

dżihad ˈʤ̑ʲixat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska ジハード

dżin n
(mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie ジン

dżinn ʤ̑ʲĩn n
(mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi ジン

dżip ʤ̑ʲip n
(motoryzacja) samochód marki Jeep; ジープ

dżoker ˈʤ̑ɔkɛr n
(termin karciany) dodatkowa karta w talii, używana w niektórych grach, zastępująca dowolną inną kartę ジョーカー

dżonka n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu; ジャンク

dżudo ˈʤ̑udɔ n
(sport, sportowy) japońska sztuka walki 柔道

dżul ʤ̑ul n
(fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J; ジュール

dżuma ˈʤ̑ũma n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis; ペスト

dżungla ˈʤ̑ũŋɡla n
wilgotny las tropikalny; 密林 ジャングル

e-mail ˈĩmɛjl n
(informatyka, informatyczny) adres, na który wysyła się wiadomości w (1.1) メールアドレス
(informatyka, informatyczny) usługa wysyłania elektronicznych wiadomości; 電子メール メール
(informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem (1.1) 電子メール メール

e-mailowy ˌĩmɛjˈlɔvɨ adj
(informatyka, informatyczny) związany z pocztą e-mail 電子 メール の

e-moll ˈɛ‿mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem) イ短調

ebonit n
tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne; エボナイト

echo ˈɛxɔ n
(akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni; 反響 こだま

echolokacja n
metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego; 反響定位

edredon ɛˈdrɛdɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu; ホンケワタガモ

edycja n
wydanie, publikacja 版

efekt cieplarniany ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane; 温室効果

efekt uboczny ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ n
(informatyka, informatyczny) w programowaniu dowolny efekt wyrażenia, który zmienia stan programu 副作用
dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek 副作用

egalitaryzm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego; 平等主義

egida ɛˈɟida n
(mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa; アイギス

egipski ɛˈɟipsʲci adj
odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu [[エジプト]]の

egiryn n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6); エジリン輝石

egocentryzm n
(pejoratywnie, pejoratywny) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby 自己中心性
(psychologia, psychologiczny) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie; 自己中心性

egoistyczny ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
charakterystyczny dla egoisty i egoizmu 利己的な

egzamin ɛɡˈzãmʲĩn n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej 試験

egzamin wstępny ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ n
(szkolnictwo, szkolny) egzamin organizowany przez uczelnię, którego wyniki decydują o przyjęciu na studia 入学試験

egzegeza n
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów; 訓詁

egzorcysta n
(kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu; 破魔師

egzosfera ˌɛɡzɔˈsfɛra n
(meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi; 外気圏

egzotyczny ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ adj
typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie エキゾチック

egzystencja ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja n
istnienie, byt, życie i jego warunki 存在

egzystencjalizm ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥ n
(filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej; 実存主義

einstein ˈajn͇ʃtajn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99; アインスタイニウム

ejakulacja ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia); 射精

ekierka ɛˈcɛrka n
przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego 三角定規

ekliptyka ɛkˈlʲiptɨka n
(astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie; 黄道

ekolog ɛˈkɔlɔk n
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią 環境学者
(potocznie, potoczny) działacz społeczny, aktywista na rzecz ekologii; ekologista 環境保護論者

ekologia ˌɛkɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody; 生態学

ekosystem ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m n
fragment przyrody będący funkcjonalną całością; 生態系

ekran ˈɛkrãn n
część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje 画面

ekshibicjonizm ˌɛksçibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym; 露出狂

ekshumacja n
wydobycie pochowanych ludzkich szczątków; 発掘

ekshumować v
wydobywać pochowane zwłoki 掘り出す

ekskomunika ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim; 破門

ekspert ˈɛkspɛrt n
specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu 家

eksperyment ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt n
przeprowadzenie zjawiska w celach badawczych; 実験

eksplozja ɛksˈplɔzʲja n
rozerwanie się z hukiem; 爆発

ekspresjonizm ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty; 表現主義

ekstaza ɛkˈstaza n
(psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości; エクスタシー

ekstrapolacja ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja n
(matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane 外挿
prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk 外挿
rezultat ekstrapolacji (1.1) lub (1.2) 外挿

ekstrawagancja ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲja n
wygląd lub zachowanie jaskrawo odmienne od powszechnego 贅沢

ekstrawagancki ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci adj
taki, który jest przejawem ekstrawagancji 強勢

ekstremalnie ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ adv
w sposób ekstremalny 大変

ekstremizm ɛksˈtrɛ̃mʲism̥ n
wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii 極端主義

eksykator ˌɛksɨˈkatɔr n
rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią; デシケーター

elbait ɛlˈba<sup>j</sup>it n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; リシア電気石

elektroda ˌɛlɛkˈtrɔda n
(fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny; 電極

elektron ɛˈlɛktrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu; 電子

elektroniczny ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z elektroniką, opierający się na elektronice 電子

elektronika ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika n
dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych; 電子工学 エレクトロニクス

elektrownia ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa n
(elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną; 発電所

elektrownia wodna ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna n
(technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną; 水力発電所

elektryczność ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym; 電気学 電気
(potocznie, potoczny) prąd elektryczny 電気 電流

elektryczny ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ adj
związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności エレクトリック

elektryk ɛˈlɛktrɨk n
osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi 電工

element ɛˈlɛ̃mɛ̃nt n
część składowa 要素

elementarz ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ n
(edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania; 入門書

elf ɛlf n
istota fantastyczna; エルフ

elipsa ɛˈlʲipsa n
(matematyka, matematyczny) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała; 楕円
(literacko) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie; 楕円

elita ɛˈlʲita n
wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju エリート

elizja n
(językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu; エリジオン

embargo ɛ̃mˈbarɡɔ n
zakaz opuszczania przez obce statki handlowe portów albo wód terytorialnych danego państwa 出港停止
zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową; 出港停止
zakaz publikowania w środkach masowego przekazu jakiejś wiadomości przed określonym dniem i określoną godziną 出港停止
zarekwirowanie w czasie wojny mienia (statków, przedmiotów zaopatrzenia wojennego itp.) państwa neutralnego 出港停止

emerytura ˌɛ̃mɛrɨˈtura n
okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku; 年金

emir ˈɛ̃mʲir n
tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich アミール

emirat ɛ̃ˈmʲirat n
(administracja) terytorium podległe władzy emira 首長国

emocja ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja n
silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym; 感情

empiryzm ɛ̃mˈpʲirɨsm̥ n
(filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne; 経験論

emu ˈɛ̃mu n
(zoologia, zoologiczny) gatunek dużego ptaka australijskiego, Dromaius novaehollandiae, jedyny żyjący przedstawiciel rodziny emu (1.1); エミュー

encefalopatia n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia; 脳症

encyklopedia ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja n
dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł; 百科事典

endokrynologia ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego 内分泌学
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu; 内分泌学
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy 内分泌学

endometrioza n
(medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy; 子宮内膜症

endonim ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka; 内名

endorfina ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna n
(biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu; エンドルフィン

energia ɛ̃ˈnɛrʲɟja n
(fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy; エネルギー
entuzjazm, chęć do działania エネルギー

energiczny ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ adj
taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy エネルギッシュ

entalpia ɛ̃nˈtalpʲja n
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem; エンタルピー

entalpia swobodna ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna n
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa; ギブズエネルギー

entropia ɛ̃nˈtrɔpʲja n
(fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych; エントロピー

entuzjazm ɛ̃nˈtuzʲjasm̥ n
stan zachwytu czymś; zapał, radość 熱意 情熱

enzym ˈɛ̃w̃zɨ̃m n
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów; 酵素

eon n
wiek, era 累代

epicentrum n
(geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi 震源地

epidemia ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie; 伝染病

epidemiczny adj
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odnoszący się do epidemii 流行性

epigenetyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badanie dziedziczności pozagenowej エピジェネティクス

epigraf ɛˈpʲiɡraf n
(historia, historyczny, historycznie) napis wykuty w kamieniu lub wycięty w drewnie, stanowiący element architektury, pomnika, nagrobka; エピグラフ

epilepsja ˌɛpʲiˈlɛpsʲja n
(medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych; てんかん

epitafium ˌɛpʲiˈtafʲjũm n
inskrypcja nagrobna; エピタフ

epizod ɛˈpʲizɔt n
zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne) エピソード

epoka kamienia n
(archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna; 石器時代

eponim ɛˈpɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej; 名祖

era ˈɛra n
(historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu. 時代
(geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi; 時代

erb ɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68; エルビウム

erekcja ɛˈrɛkʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi; 勃起

erotyczny ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ adj
dotyczący erotyki, seksu エロチック

erozja ɛˈrɔzʲja n
(geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych; 浸食

errata ɛrˈːata n
(drukarstwo, drukarski) spis oraz sprostowanie omyłek zauważonych w wydrukowanej już książce, dołączone do niej w postaci wkładki lub wklejki 正誤表

erupcja ɛˈrupʦ̑ʲja n
(geologia, geologiczny) wybuch wulkanu; 噴火

erytrocyt ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt n
(medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi; 赤血球

eschatologia ˌɛsxatɔˈlɔɟja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp. 終末論

esej n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora; エッセイ

eskalacja n
stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś エスカレーション

eskapizm n
(psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego 現実逃避

esperanto ˌɛspɛˈrãntɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.; エスペラント

espresso ɛsˈprɛsːɔ n
(kulinaria) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody; エスプレッソ

establishment n
(pejoratywnie, pejoratywny) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność エスタブリッシュメント
(pejoratywnie, pejoratywny) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju エスタブリッシュメント

estetyczny ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ adj
zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna 美的

estetyka ɛˈstɛtɨka n
ładny, gustowny wygląd czegoś 美学
(filozofia, filozoficzny) (sztuka) nauka o pięknie; 美学
subiektywne kryteria piękna 美学

estoński ɛˈstɔ̃j̃sʲci n
język urzędowy Estonii; エストニア語

estrogen ɛˈstrɔɡɛ̃n n
(fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy; エストロゲン

estuarium n
(geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich; 河口

etan ˈɛtãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego; エタン

etanol ɛˈtãnɔl n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH; エタノール

eter ˈɛtɛr n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują wiązania C-O-C; エーテル
(chemia, chemiczny) skrótowe określenie eteru dietylowego; エーテル
w fizyce i filozofii hipotetyczna substancja wypełniająca całą przestrzeń; エーテル
(poetycki, poetycko) powietrze エーテル
(potocznie, potoczny) przestrzeń fal radiowych エーテル

etiuda ɛˈtʲjuda n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy; 練習曲
krótki utwór w sztuce, mający na celu doskonalenie stylu literackiego, gry aktorskiej, techniki malarskiej itp.; 練習曲

etnocentryzm ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥ n
przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji エスノセントリズム

etopozyd ˌɛtɔˈpɔzɨt n
(medycyna, medyczny) półsyntetyczna pochodna podofilotoksyny o działaniu cytostatycznym; エトポシド

etruski ɛˈtrusʲci adj
dotyczący Etrurii lub Etrusków エトルリアの

etruski ɛˈtrusʲci n
język Etrusków エトルリアの

etyka ˈɛtɨka n
(filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne; 倫理学

etymologia ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów; 語源学
(językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu 語源

eufemizm ɛwˈfɛ̃mʲism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne; 婉曲法

euforia ɛwˈfɔrʲja n
stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia 多幸感

eukaliptus n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii; ユーカリ

eunuch n
(dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec 宦官
mężczyzna z wyciętymi jądrami; 宦官

euro ˈɛwrɔ n
(jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej; ユーロ

europ ˈɛwrɔp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63; ユウロピウム

europejski ˌɛwrɔˈpɛjsʲci adj
dotyczący Europy ヨーロッパの 欧州の

eutanazja ˌɛwtãˈnazʲja n
(medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień; 安楽死

ewakuacja ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia; 避難

ewangelia ˌɛvãŋˈɡɛlʲja n
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa; 福音

ewentualny ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
przypuszczalny, możliwy 可能性がある

ewikcja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sądowne lub administracyjne pozbawienie prawa własności 立ち退かせること

ewolucja ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji; 進化
proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś 進化
(wojskowość, wojskowy) manewr zespołu okrętów; 進化
trudna figura akrobatyczna, gimnastyczna bądź taneczna 進化

ewolucjonista ˌɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji 進化論者

fabryka ˈfabrɨka n
produkcyjny zakład przemysłowy 工場

fabuła n
(literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) szereg wątków i motywów powiązanych czasowo i przyczynowo, przedstawionych w utworze literackim lub filmowym プロット

fagot ˈfaɡɔt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali; バスーン

fair play n
uczciwa rywalizacja w sporcie フェアプレー

fajerwerk n
ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne 花火

fajka ˈfajka n
przedmiot do palenia tytoniu; パイプ

faks faks n
urządzenie przesyłające drukowany obraz za pomocą łączy telefonicznych; ファックス

fakt fakt n
to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości; 事実

faktura fakˈtura n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży; インボイス

fala ˈfala n
(fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku; 周波 波
(przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie 波
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody 波 周波

falafel n
(kulinaria) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem; ファラフェル

falanga faˈlãŋɡa n
zwarty oddział piechoty w starożytnej Grecji; ファランクス

falliczny adj
mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu 男根の

fallus ˈfalːus n
(anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności ファルス

falochron faˈlɔxrɔ̃n n
konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal; 防波堤

falowód faˈlɔvut n
(technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi; 導波路

falset n
wysoki rejestr głosu ludzkiego ファルセット

fan fãn n
(potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś; ファン

fanatyzm fãˈnatɨsm̥ n
postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych 熱狂

fantasmagoria n
(literacko) omamy wzrokowe, przywidzenia 幻

fantom ˈfãntɔ̃m n
zjawa, przywidzenie 幻

farad ˈfarat n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI; ファラド

faraon faˈraɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu; ファラオ

farba ˈfarba n
mieszanina barwników służąca do malowania ペンキ 塗料

farerski faˈrɛrsʲci adj
odnoszący się do Wysp Owczych フェロー語

farerski faˈrɛrsʲci n
język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych; フェロー語

farma ˈfarma n
(rolnictwo, rolniczy) gospodarstwo rolne w krajach anglosaskich; 農場

farmakologia ˌfarmakɔˈlɔɟja n
dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków 薬理学

fascynacja n
bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś 魅惑

fasola faˈsɔla n
(botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych; 荏 豆

fast food n
(kulinaria) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe; ファースト・フード

faszysta faˈʃɨsta n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu ファシスト

faszyzm ˈfaʃɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa; ファシズム

fatamorgana n
zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze; ファタ・モルガーナ

fatwa ˈfatfa n
w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk; ファトワー

faul fawl n
(sport, sportowy) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry, ファウル

fawela faˈvɛla n
(socjologia, socjologiczny) rozległa dzielnica nędzy powstała wokół miast Brazylii, brazylijski slums; ファヴェーラ

fałszywy przyjaciel fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl idiom
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem; 偽りの友

federacja ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd; 連邦

fellatio fɛlˈːatʲjɔ n
(seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa; フェラ

feminizm fɛ̃ˈmʲĩɲism̥ n
(książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet; フェミニズム

fenek ˈfɛ̃nɛk n
(zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach; フェネック

feniks ˈfɛ̃ɲiks n
(mitologia, mitologiczny) ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności; フェニックス

fenol ˈfɛ̃nɔl n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH; フェノール

fenomenalizm n
(filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje; 現象主義

ferm fɛrm n
(chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100; フェルミウム

fermata fɛrˈmata n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy; フェルマータ

fermentacja ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy; 酵

fermion ˈfɛrmʲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie; フェルミ粒子

festiwal fɛˈstʲival n
impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem フェスティバル

feta ˈfɛta n
(kulinaria) rodzaj greckiego sera (zwykle owczego), o słonym smaku; フェタチーズ

feudalizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach; 封建制度

fez fɛs n
orientalne nakrycie głowy o kształcie ściętego stożka, wykonane z bordowego filcu i ozdobione czarnym frędzlem; フェズ

fidżyjski fʲiˈʤ̑ɨjsʲci n
język urzędowy Fidżi, フィジー語

figa ˈfʲiɡa n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc figi (1.1) イチジク

figiel ˈfʲiɟɛl n
coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki 悪戯

figowiec fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi 映日果
(botanika, botaniczny) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych; 映日果

figura retoryczna fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na n
(językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń; 修辞技法

fikcyjne małżeństwo n
małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie 偽装結婚

filantrop n
człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących 博愛主義者

filantropia n
bezinteresowne świadczenie pomocy 人間好き

filar ˈfʲilar n
(górnictwo, górniczy) nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu 柱
wieloboczna, pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji; 柱

filatelistyka ˌfʲilatɛˈlʲistɨka n
hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych; 切手収集

filipika ˌfʲilʲiˈpʲika n
stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie; ピリッピカ

filiżanka ˌfʲilʲiˈʒãnka n
niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje カップ コップ
(potocznie, potoczny) (kulinaria) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1) カップ コップ

film fʲilm n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór; 映画
(fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna フィルム

film grozy n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (zobacz) horror ホラー映画

filologia ˌfʲilɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego; 文献学

filozof fʲiˈlɔzɔf n
specjalista w zakresie filozofii 哲学者

filozofia ˌfʲilɔˈzɔfʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.; 哲学

filozoficzny ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii 哲学だ

filtr fʲiltr̥ n
(optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji フィルター
błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych フィルター
(elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości フィルター

finansować v
dostarczać finansów [[資金]]を[[調達]]する

finał ˈfʲĩnaw n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego フィナーレ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia フィナーレ
(sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek ファイナル
koniec, zakończenie ファイナル

finlandyzacja ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną; フィンランド化

fiolka ˈfʲjɔlka n
małe, szklane naczynie z zatyczką; 小瓶

fiord fʲjɔrt n
(geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd; フィヨルド

fiołek ˈfʲjɔwɛk n
(botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej; スミレ 菫

fitoestrogen n
(biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu; フィトエストロゲン

fitopatologia ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja n
(botanika, botaniczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział botaniki, nauka o chorobach roślin 植物病理学

fizjologia n
nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów 生理学

fizyczny fʲiˈzɨʧ̑nɨ adj
dostępny zmysłom 肉体

fizyk ˈfʲizɨk n
naukowiec zajmujący się fizyką 物理学者

fizyka ˈfʲizɨka n
nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii; 物理学

fiński ˈfʲĩj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Finlandia lub Finów, pochodzący z Finlandii フィンランド語

fiński ˈfʲĩj̃sʲci n
ugrofiński język używany przez Finów; フィンランド語

flaga ˈflaɡa n
płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu 旗 はた

flaki ˈflaci n
(kulinaria) zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny; もつ

flet flɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; 笛 フルート

flora ˈflɔra n
(botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych 植物相

floréal n
nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; 花月

fluid ˈflu<sup>j</sup>it n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) płynna postać podkładu ファンデーション

fluktuacja ˌfluktuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
zmienność, płynność, niestałość, falowanie, zmienność nasilenia, odstępstwo od średniej statystycznej lub od normy; 変動

fluoksetyna ˌflu<sup>w</sup>ɔksɛˈtɨ̃na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek tymoleptyczny stosowany głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych; フルオキセチン

fluor ˈflu<sup>w</sup>ɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9; フッ素

fluoryt n
(mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia; 蛍石

fobia ˈfɔbʲja n
(psychologia, psychologiczny) uporczywy, chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed różnymi określonymi sytuacjami, zjawiskami, zwierzętami lub przedmiotami; 恐怖症

foka ˈfɔka n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny; 海豹

folder ˈfɔldɛr n
(informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog フォルダー

folia ˈfɔlʲja n
cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach; フォイル

folklor ˈfɔlklɔr n
(etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp. 民話

folklorystyka n
(etnografia, etnograficzny) (sztuka) nauka badająca folklor; 民俗学

fondue n
(kulinaria) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw; フォンデュ

fonem ˈfɔ̃nɛ̃m n
(językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka; 音素

fonetyka fɔ̃ˈnɛtɨka n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka; 音声学

fontanna fɔ̃nˈtãnːa n
dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika; 噴水

forma ˈfɔrma n
(językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazu 形
(kulinaria) naczynie do pieczenia ciast 型
rodzaj naczynia do formowania jakiejś plastycznej masy 型
kondycja fizyczna osoby 体調
sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś 形式
zewnętrzny kształt 形 外形

formalizm n
ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu 形式主義

formalny fɔrˈmalnɨ adj
zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku フォーマル

formoterol ˌfɔrmɔˈtɛrɔl n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwastmatyczny będący długo działającym β2-mimetykiem; ホルモテロール

fort fɔrt n
(wojskowość, wojskowy) budowla obronna 要塞

fortepian fɔrˈtɛpʲjãn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym; ピアノ

fortuna fɔrˈtũna n
wielkie bogactwo 財産

forum ˈfɔrũm n
miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji フォーラム
spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat フォーラム

fory n
dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji ハンデ

fosa ˈfɔsa n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia; 堀

fosfolipid n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stanowiący istotny składnik budowy błony komórkowej; リン脂質

fosfor ˈfɔsfɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15; リン 燐

fosforan n
(chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego 燐酸塩

fosforescencja ˌfɔsfɔrɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) świecenie ciał wywołane uprzednim naświetlaniem i trwające po jego ustaniu; 燐光

fotel ˈfɔtɛl n
rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami; アームチェア

fotograf fɔˈtɔɡraf n
osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo; 写真家 写真師

fotografia ˌfɔtɔˈɡrafʲja n
nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym 写真 フォト
sztuka wykonywania fotografii (1.1); 写真術

fotografować ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑ v
robić zdjęcie, robić fotografię 写す

fotomontaż ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ n
(fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów; フォトモンタージュ

foton ˈfɔtɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego; 光子

fotorealizm n
(sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością; スーパーリアリズム

fotosynteza n
(biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła; 光合成

fototropizm ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥ n
(botanika, botaniczny) zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę; 向日性 屈光性

fowizm n
(sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł フォーヴィスム

frak frak n
część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki o połach obciętych z przodu i wydłużonych z tyłu; テールコート

francuski frãnˈʦ̑usʲci adj
odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji フランス語 仏

francuski frãnˈʦ̑usʲci n
język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw; フランス語 仏語

francuski pocałunek frãnˈʦ̑usʲci ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk n
namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust; ディープ・キス

frank frãŋk n
(jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich フラン

frans frãw̃s n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87; フランシウム

fregata frɛˈɡata n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe; フリゲート

fresk frɛsk n
(sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk; フレスコ

fretka ˈfrɛtka n
(zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem; フェレット

frezja ˈfrɛzʲja n
(botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty; フリージア

frimaire n
nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; フリメール

front frɔ̃nt n
(wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych; 前

fructidor n
nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; フリュクティドール

fruktoza n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów; フルクトース

frustracja n
(psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu; フラストレーション

frutarianizm n
sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny; 果実食主義

frytka ˈfrɨtka n
(kulinaria) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu; フライドポテト

frytkownica n
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria) urządzenie do smażenia frytek; 揚げ鍋

fryzjer ˈfrɨzʲjɛr n
osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem 理髪師

fryzura frɨˈzura n
(fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób 髪型

fuksja ˈfuksʲja n
(botanika, botaniczny) Fuchsia L., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych; フクシャ
fioletowo-czerwony kolor フクシャ

fundacja fũnˈdaʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny; 基金

fundament fũnˈdãmɛ̃nt n
(budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń; 土台

fundamentalizm n
pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji 原理主義

fundamentalny ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ adj
podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy 基本

fundusz ˈfũnduʃ n
(ekonomia, ekonomiczny) wyodrębniony zasób finansowy przeznaczony na określone cele ファンド

funkcja ˈfũŋkʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie 関数
(matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania; 関数
przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania; 役 関数

funkcjonalność ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest funkcjonalne 機能性

funt fũnt n
(ekonomia, ekonomiczny) waluta niektórych państw ポンド

furosemid ˌfurɔˈsɛ̃mʲit n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy フロセミド

futuryzm fuˈturɨsm̥ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim; フューチャリズム

fuzja ˈfuzʲja n
(fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe 核融合

gad ɡat n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami; 爬虫

gadolin ɡaˈdɔlʲĩn n
(chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64; ガドリニウム

gadżet ˈɡaʤ̑ɛt n
przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie; ガジェット

gafa n
nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się 失策

gag ɡak n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych 冗談

gagat ˈɡaɡat n
(mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie; 黒玉

gal ɡal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31; ガリウム

galaktyka ɡaˈlaktɨka n
(astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów; 銀河系 銀河

galeon ɡaˈlɛɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) (marynarka) XVI-XVII wieczny, żaglowy statek wojenny albo handlowy, cechujący się wysoką zwężającą się ku górze nadbudówką rufową oraz galionem - figurą na dziobie okrętu, z reguły uosabiającą jego nazwę; ガレオン船

galeria ɡaˈlɛrʲja n
(sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum ギャラリー

galon ˈɡalɔ̃n n
jednostka objętości używana w krajach anglosaskich; ガロン
naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach; ガロン

gama ˈɡãma n
odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku; [[全]][[領域]]

gambit ˈɡãmbʲit n
(szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji; ギャンビット

gameta ɡãˈmɛta n
(biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego; 配偶子

gang ɡãŋk n
grupa przestępcza ギャング

garaż ˈɡaraʃ n
wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami; ガレージ

garb ɡarp n
skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu; こぶ
(zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem こぶ
wypukłość na jakimś przedmiocie こぶ

garbarz ˈɡarbaʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór 皮鞣し

garderoba ˌɡardɛˈrɔba n
ogół odzieży, ubrań, które się posiada [[洋服]][[一式]]
pomieszczenie służące do przechowywania odzieży [[洋服]][[一式]]

gardzić ˈɡarʲʥ̑iʨ̑ v
myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą 唾棄

gardło ˈɡardwɔ n
(anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi; 咽頭

garnek ˈɡarnɛk n
(kulinaria) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw; 鍋

garnitur ɡarʲˈɲitur n
eleganckie ubranie męskie; 背広 スーツ

garść ɡarʲɕʨ̑ n
ilość mieszcząca się w garści (1.1) 一掴み

gasnąć ˈɡasnɔ̃ɲʨ̑ v
o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę 消える

gatunek gaˈtuŋki ɡaˈtũnɛk n
(biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych; 種

gawial n
(zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy; ガビアル

gawron ˈɡavrɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu, ale mniejszy od kruka z rodziny krukowatych; ミヤマガラス

gaz ɡas n
(fizyka, fizyczny) lotny stan materii; 気体 ガス
(wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna 気体 ガス
substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1) 気体 ガス

gaz szlachetny ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny gaz, którego atomy nie łączą się w cząsteczki; 貴ガス

gaz ziemny ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ n
(geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża; 天然ガス

gazela ɡaˈzɛla n
(zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa; ガゼル

gazeta ɡaˈzɛta n
drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie; 新聞

gałka muszkatołowa ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva n
(kulinaria) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym; ナツメグ

gałka oczna n
(anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół 目玉

gałąź ˈɡawɔ̃w̃ɕ n
(botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu 枝

gaśnica ɡaɕˈɲiʦ̑a n
(technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru; 消火器

gdy ɡdɨ conjunction
…rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego ...ながら

gdyby ˈɡdɨbɨ conjunction
…wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia なら ならば

gdzie ɟʥ̑ɛ pronoun
…pytajny, służący do tworzenia pytań o lokalizację どこ 何処 奈辺
…względny, zastępujący określenie miejsca どこ

gdzie indziej ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j
do innego miejsca ほかの場所で
w innym miejscu ほかの場所で

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑ proverb
jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu 船頭多くして船山に登る

gdziekolwiek ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk indefinitePronoun
(wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce どこでも

geek n
(slangowo) człowiek, który dąży do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie (najczęściej informatyce oraz naukach ścisłych) w stopniu daleko wykraczającym poza zwykłe hobby; オタク

gejsza ˈɡɛjʃa n
w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.; 芸者

gejzer ˈɡɛjzɛr n
(geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą; 間欠泉

gen ɡɛ̃n n
(biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu; 遺伝子

generał ɡɛ̃ˈnɛraw n
(wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych; 大将

genetyczny ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką 遺伝的

genetyka ɡɛ̃ˈnɛtɨka n
dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością; 遺伝学

geniusz ˈɡɛ̃ɲuʃ n
osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach 天才
czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent 天才

genom ˈɡɛ̃nɔ̃m n
(biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów; ゲノム

geodezja ˌɡɛɔˈdɛzʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi; 測地学

geografia ˌɡɛɔˈɡrafʲja n
nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi; 地理学

geograficzny ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z geografią, odnoszący się do geografii 地理的

geologia ˌɡɛɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi; 地質学

geomancja ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja n
niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogrodków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu; ジオマンシー

geometria ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja n
(matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi 幾何学
(matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki; 幾何学

geomorfologia ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja n
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu; 地形学

geopolityka n
doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne 地政学

gepard ˈɡɛpart n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych; チーター

geriatria ɡɛrʲˈjatrʲja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego; 老人医学

german ˈɡɛrmãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32; ゲルマニウム

germański ɡɛrˈmãj̃sʲci adj
dotyczący Germanii ゲルマン語

germinal n
nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; 芽月

gest ɡɛst n
ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi ジェスチャー

getto ˈɡɛtːɔ n
(historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej ゲットー
(przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia ゲットー
dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA) ゲットー
w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej ゲットー

ghul n
(mitologia, mitologiczny) w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej; グール

gibelin n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik cesarstwa w średniowiecznych Włoszech; ギベリン

gibon ˈɟibɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych テナガザル

giełda ˈɟɛwda n
(ekonomia, ekonomiczny) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe; 証券取引所

gigabajt n
(informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych; ギガバイト

gil ɟil n
(ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków; 鷽

gilotyna ˌɟilɔˈtɨ̃na n
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy; ギロチン

gimnastyka ɟĩmˈnastɨka n
(sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną 体操

ginekolog ˌɟĩnɛˈkɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii 婦人科医

ginekologia ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego; 婦人科学

gingerol n
(biochemia, biochemiczny) fitoskładnik imbiru ギンゲロール

gips ɟips n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany; 石膏

gitara ɟiˈtara n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny; ギター

gitara elektryczna ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk; エレクトリック・ギター エレクトリックギター

gitarzysta ˌɟitaˈʒɨsta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze ギタリスト

glacjologia ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja n
nauka o lodowcach i lądolodach; 雪氷学

gladiator ɡlaˈdʲjatɔr n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami; グラディエイター

glaukofan n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli; 藍閃石

gliceryna ˌɡlʲiʦ̑ɛˈrɨ̃na n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli; グリセリン

glin ɡlʲĩn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13; アルミニウム

glina ˈɡlʲĩna n
(geologia, geologiczny) skała osadowa; 粘土

globalne ocieplenie ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ n
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów; 地球温暖化

globalny ɡlɔˈbalnɨ adj
całościowy, liczony lub rozpatrywany ogólnie グローバル
ogólnoświatowy, obejmujący cały świat グローバル

globus ˈɡlɔbus n
kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą; グローブ

glon ɡlɔ̃n n
Algae, rodzaj organizmów wodnych; 藻類

glosariusz n
słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy 用語集

glukoza n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych; グルコース

gluten n
(biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż; グルテン

gmina ˈɡmʲĩna n
(administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego; グミナ

gnejs ɡnɛjs n
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej; 片麻岩

gniady ˈɟɲadɨ adj
o koniu: mający brązową (jasną bądź ciemną) sierść oraz czarną grzywę, ogon i dolne odcinki kończyn 薄赤褐色

gniazdo ˈɟɲazdɔ n
(technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjnie przystosowany do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.; コンセント
(technologia, technika, techniczny) miejsce, gdzie do komputera podłącza się procesor, kartę graficzną lub inne karty スロット
(zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt; 巣

gnida ˈɟɲida n
jajo wszy; 寄生虫の卵

gniew ɟɲɛf n
uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś; 怒り

gnieść ɟɲɛ̇ɕʨ̑ v
(kulinaria) wyrabiać (ciasto) 捏ねる

gnić ɟɲiʨ̑ v
ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów 腐敗する

gnu ɡnu n
(zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich; ヌー

gnój ɡnuj n
(pospolicie) (rolnictwo, rolniczy) stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby; 厩肥

go ɡɔ n
rodzaj gry planszowej; 囲碁 碁

goban ˈɡɔbãn n
(sport, sportowy) plansza do go i gomoku; 碁盤

godzina ɡɔˈʥ̑ĩna n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom; 時間 時
jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy 時間 時
(szkolnictwo, szkolny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna 時間

godzina policyjna ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna n
pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach; 門限 夜間外出禁止令

godziny szczytu n
(ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg ラッシュアワー

gofr ɡɔfr̥ n
(kulinaria) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami; ワッフル

gol ɡɔl n
(sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób ゴール

golarka ɡɔˈlarka n
(elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia; シェーバー

golem ˈɡɔlɛ̃m n
(mitologia, mitologiczny) istota podobna do człowieka, ulepiona z gliny, niema i bezwolna, występująca w kulturze i wierzeniach żydowskich; ゴーレム

goleń ˈɡɔlɛ̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą; 脛

golf ɡɔlf n
(sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki; ゴルフ

gondola ɡɔ̃nˈdɔla n
kosz balonu lub sterowca ゴンドラ
wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji; ゴンドラ

gondolier ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą ゴンドラの船頭

gong ɡɔ̃ŋk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu; ゴング

goniec ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑ n
(szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos; ビショップ

gonić ˈɡɔ̃ɲiʨ̑ v
biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać 追 追掛

gont n
(budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych; こけら葺

googlować ɡuɡˈlɔvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google ググる ググル ぐぐる

goryl ˈɡɔrɨl n
(zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna; ゴリラ
(potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany ゴリラ

gorzki ˈɡɔʃʲci adj
taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu 苦い

gorący ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ adj
bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie 暑い 熱い

gorączka ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃; 熱

gospodarz ɡɔsˈpɔdaʃ n
osoba przyjmująca gości 主人

gospodyni domowa ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva n
kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi 主婦

gotować ɡɔˈtɔvaʨ̑ v
doprowadzać do wrzenia ゆだる
przyrządzać ciepłą potrawę 料理する
(o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia ゆだる
(potocznie, potoczny) odczuwać dyskomfort i pocić się obficie z powodu gorąca 料理する

gotowy ɡɔˈtɔvɨ adj
chętny i zdolny do zrobienia czegoś 準備

gotyk ˈɡɔtɨk n
(sztuka) (architektura, architektoniczny) styl w architekturze i sztuce średniowiecza; ゴシック

gotówka ɡɔˈtufka n
pieniądze w postaci banknotów lub monet 現金

gołąb ˈɡɔwɔ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach; 鳩

gościnność n
szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom 厚情

gość ɡɔɕʨ̑ n
osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp. 客 お客さん

goździk ˈɡɔʑʥ̑ik n
(botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach; なでしこ

gra ɡra n
(sport, sportowy) mecz 試合
zabawa według ustalonych reguł; ゲーム 試合

grab ɡrap n
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze; セイヨウシデ
drewno grabu (1.1) セイヨウシデ

grabarz ˈɡrabaʃ n
osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych; 墓掘り

grabie ˈɡrabʲjɛ n
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia; 熊手

gracz ɡraʧ̑ n
uczestnik gry lub zawodów 選手

grad ɡrat n
(matematyka, matematyczny) jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego; グラード
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu; 雹 氷雨
(potocznie, potoczny) kulki gradu (1.1) po opadnięciu na ziemię 雹
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę 雨霰 雹

graf ɡraf n
(matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami; グラフ

grafen ˈɡrafɛ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka; グラフェン

graffiti ɡrafˈfʲitʲi n
(sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie; グラフィティ

grafit n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych; 石墨

grafoskop ɡraˈfɔskɔp n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie); オーバーヘッドプロジェクタ

gram ɡrãm n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma; グラム

gramatyk ɡrãˈmatɨk n
specjalista w dziedzinie gramatyki 文法学者

gramatyka ɡrãˈmatɨka n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem języka, 文法

granat ˈɡrãnat n
(spożywczy) owoc granatowca 石榴

granatowiec ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty; 柘榴

granatowy ˌɡrãnaˈtɔvɨ adj
mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski; 紺

graniastosłup ˌɡrãɲaˈstɔswup n
(matematyka, matematyczny) wielościan, którego wszystkie wierzchołki są położone na dwóch równoległych płaszczyznach i którego wszystkie krawędzie leżące poza tymi podstawami są do siebie równoległe; プリズム

granica ɡrãˈɲiʦ̑a n
(administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.; 国境

granit ˈɡrãɲit n
(geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa; 花崗岩

grappa ˈɡrapːa n
(kulinaria) wódka z winogron (i ich pestek) グラッパ

grasica n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania; 胸腺

gratulacje n
wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby お祝い

grawitacja ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę; 引力

grawitacyjny ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ adj
(fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji 重力的

grawiton n
(fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego 重力子

grać ɡraʨ̑ v
o przedmiocie: wydawać dźwięki 演奏する
wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego 演奏する

grecki ˈɡrɛʦ̑ʲci n
język Greków i po części Cypryjczyków; ギリシア語

grejpfrut ˈɡrɛjpfrut n
(botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych; グレープフルーツ

grobowiec ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑ n
okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły; 墓

groch ɡrɔx n
(botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych; エンドウ豆 豌豆

grochy ˈɡrɔxɨ n
deseń w postaci dużych kropek wyraźnie odcinających się od tła 水玉

grog ɡrɔk n
(kulinaria) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier; グロッグ

gromadzić ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑ v
składać, zbierać w jednym miejscu 集
zbierać, kolekcjonować 集
zbierać się w gromadę 集
zbierać się w większej ilości 集

gronostaj ɡrɔ̃ˈnɔstaj n
(zoologia, zoologiczny) Mustela erminea, gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych; おこじょ
futro z gronostaja (1.1), zwykle w lm gronostaje; (dawniej, dawny) symbol władzy オコジョ

gros ɡrɔ ɡrɔs n
(przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki; ダース

grosz ɡrɔʃ n
(jednostka monetarna) jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego; グロシュ

grot ɡrɔt n
(wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych; 矢尻

grota ˈɡrɔta n
(geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie; 洞穴

groteskowy ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ adj
podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny グロ

groźba ˈɡrɔʑba n
zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd. 脅迫

grubość n
wymiar w krótszej osi 厚み

gruby ˈɡrubɨ adj
mający dużą grubość, średnicę 厚い
o odzieży: ciepły 厚い
otyły 太い

gruczoł ˈɡruʧ̑ɔw n
(anatomia, anatomiczny) narząd w organizmie ludzkim lub zwierzęcym składający się z tkanki nabłonkowej, o przeznaczeniu wydzielania i wytwarzania swoistych substancji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ustroju; グランド

grudzień ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ n
dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); 十二月 12月

grupa ˈɡrupa n
(chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego グループ 集団
zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze グループ 集団
zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie 連 グループ

grupa krwi n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych 血液型

grupa śmierci ˈɡrupa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
(sport, sportowy) grupa w rozgrywkach, której drużyny/uczestnicy prezentują podobny, wysoki poziom i każdy z nich może być upatrywany w roli faworyta 死の組

grusza ˈɡruʃa n
(botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych; 梨

gruszka ˈɡruʃka n
(spożywczy) owoc gruszy; 梨

gruziński ɡruˈʑĩj̃sʲci adj
dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami グルジア語

gryf ɡrɨf n
(mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła; グリフォン

gryka ˈɡrɨka n
(botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną; ソバ 蕎麦

grymas ˈɡrɨ̃mas n
wykrzywienie twarzy しかめっ面

grynszpan ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji; 緑青
niebieskozielony kolor grynszpanu (1.1) 緑青

grypa ˈɡrɨpa n
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego; インフルエンザ

gryzoń ˈɡrɨzɔ̃ɲ n
ssak z rzędu Rodentia; 齧歯類

gryźć ɡrɨɕʨ̑ v
zatapiać w czymś zęby 噛む

grzbiet ɡʒbʲjɛt n
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część tułowia u zwierząt, przeciwna do strony brzusznej 尾
część łańcucha górskiego 尾

grzebień ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ n
(fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów; 櫛

grzech ɡʒɛx n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii; 罪

grzechotnik ɡʒɛˈxɔtʲɲik n
(herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona; ガラガラヘビ

grzyb ɡʒɨp ˈɡʒɨbɨ n
(mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy; 茸
(potocznie, potoczny) owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor 茸 きのこ

grzywa ˈɡʒɨva n
(zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi 鬣

grzywka ˈɡʒɨfka n
włosy przycięte tak, że spadają na czoło 前髪

grzywna n
kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne 反則金

grzęda ˈɡʒɛ̃nda n
poziomy drążek w kurniku, na którym może odpoczywać ptactwo domowe 塒

grób ɡrup n
przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły; 墓

guano ɡuˈ<sup>w</sup>ãnɔ n
wyschłe odchodów ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz; グアノ

gubernator n
(administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach; 知事

gubernia n
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych; グベールニヤ

gudźarati n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków nowoindyjskich, którym posługuje się ponad 46 mln mówiących – głównie mieszkańców Indii, stanu Gudźarat; グジャラート 語

guglać ˈɡuɡlaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) poszukiwać informacji przy pomocy wyszukiwarki internetowej Google ググる ググル ぐぐる

guma ˈɡũma n
rodzaj rozciągliwego tworzywa; ゴム

guma do żucia n
(spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia; ガム チューインガム

gumka ˈɡũmka n
(handel, handlowy) rozciągliwa, gumowa taśma, służąca do związywania przedmiotów; (zobacz) gumka recepturka 輪 ゴム
(szkolnictwo, szkolny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru; 消す ゴム

guru ˈɡuru n
(przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku 教祖
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu; 教祖

guziec ˈɡuʑɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach; イボイノシシ

guzik ˈɡuʑik n
(krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni; ボタン
(potocznie, potoczny) włącznik, przycisk ボタン

gułag ˈɡuwak n
system obozów pracy przymusowej w ZSRR; グラグ

gwarancja ɡvaˈrãnʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) odpowiedzialność zaciągana przez osobę trzecią, zapewniająca wierzyciela o dotrzymaniu zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela 保証
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do bezpłatnej naprawy lub wymiany danego wyrobu (w razie pojawienia się w nim w określonym czasie jakichś wad); 保証
poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś 保証

gwałcić ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑ v
(książkowy) naruszać siłą zasady lub normy 強姦する
zmuszać do stosunku płciowego 強姦する

gwałt ɡvawt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej; 強姦 レイプ

gwałtowny ɡvawˈtɔvnɨ adj
nagły, szybki 急速

gwelf n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik papiestwa w średniowiecznych Włoszech; ゲルフ

gwiazda ˈɡvʲjazda n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej; 星 恒星
karta tarota należąca do Arkanów Wielkich; 星
sławna osobistość w danym środowisku 星

gwiazda Dawida n
(żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela; ダビデの星

gwiazdozbiór ɡvʲjazˈdɔzbʲjur n
(astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba; 星座

gwizd n
wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór 口笛

gwizdać ˈɡvʲizdaʨ̑ v
wydawać z siebie gwizd, gwizdanie 口笛を吹く

gwizdek ˈɡvʲizdɛk n
nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza; ホイッスル

gwóźdź ɡvuɕʨ̑ n
podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów; 釘

gyokuro n
(kulinaria) jeden z jakościowo najlepszych gatunków japońskiej herbaty zielonej 玉露

gzyms ɡzɨ̃ms n
(architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową; コーニス

góra ˈɡura n
(geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu; 山 やま

góra lodowa ˈɡura lɔˈdɔva n
olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu; 氷山

góralek n
(zoologia, zoologiczny) Hyrax, zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych 岩狸

górnictwo n
dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu; 鉱業

górnik ˈɡurʲɲik n
pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin 坑夫

gówno ˈɡuvnɔ n
(wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego 糞
(wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał 糞

gąbka ˈɡɔ̃mpka n
(zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne; 海綿
najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów; 海綿

gągołek n
(ornitologia, ornitologiczny) Bucephala albeola, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych zamieszkujący kontynent amerykański; ヒメハジロ

gąsienica ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł; 毛虫 芋虫

gąsior ˈɡɔ̃w̃ɕɔr n
(ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi 雄ガチョウ

gęsia skórka ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków; 鳥肌

gęstość zaludnienia ˈɡɛ̃w̃stɔʑʥ̑ ˌzaludʲˈɲɛ̇̃ɲa
(statystyka, statystyczny) miara przyporządkowująca populację do powierzchni, podawana zazwyczaj w liczbie osób na km²; 人口密度

gęsty ˈɡɛ̃w̃stɨ adj
taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie 濃い

gęś ɡɛ̃j̃ɕ ɡɛ̃w̃ɕ ɡɛ̃ɕ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych; ガチョウ 鵞鳥

gładki ˈɡwatʲci adj
mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości 滑らか

głaskać ˈɡwaskaʨ̑ v
łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni なでる

głasnost ˈɡwasnɔst n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa; グラスノスチ

głaz ɡwas n
(geologia, geologiczny) fragment skały o średnicy większej niż 20 cm, obtoczony wskutek transportu i erozji; 丸石

głodny ˈɡwɔdnɨ adj
czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny 腹が減る

głos ɡwɔs n
decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania 声 投票
dźwięk wydawany przez istoty żyjące 声
prawo / pozwolenie przemawiania 声
zdanie, osąd, opinia 声
zdolność wydawania dźwięku (1.1) 声
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym 声

głosować ɡwɔˈsɔvaʨ̑ v
oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania 投票

głowa ˈɡwɔva n
(anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg; 頭 頭部

głowa rodziny ˈɡwɔva rɔˈʥ̑ĩnɨ n
(przenośnie, przenośnia) osoba, na której spoczywa główna odpowiedzialność za utrzymanie rodziny; osoba, która podejmuje ważne decyzje w danej rodzinie 世帯主

głowienka ɡwɔˈvʲjɛ̃nka n
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący; ホシハジロ 星羽白

głowonóg n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków; 頭足類

głośnik ˈɡwɔɕɲik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej; スピーカー

głośno ˈɡwɔɕnɔ adv
w sposób głośny, słyszalny, nie szeptem 大きな声で

głośny ˈɡwɔɕnɨ adj
taki, który jest dobrze słyszalny 騒々しい

głuchoniemy ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ adj
niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić 聾唖

głuchota ɡwuˈxɔta n
utrata zdolności słyszenia; ろう者

głuchy ˈɡwuxɨ adj
niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu 耳 が聞

głupi ˈɡwupʲi adj
niemądry, ograniczony intelektualnie 馬鹿 あほ

głupiec ˈɡwupʲjɛʦ̑ n
osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna バカ 馬鹿

głód ɡwut n
(fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia; 飢え 空腹

głóg ɡwuk n
(botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach; サンザシ

główka ˈɡwufka n
(biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom 頭

główny ˈɡwuvnɨ adj
pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy 主

głębia ˈɡwɛ̃mbʲja n
miejsce o dużej głębokości ふかみ 深

głęboki ɡwɛ̃mˈbɔci adj
(przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu 深 の ある
charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu 深 深い
mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia 濃

głęboko ɡwɛ̃mˈbɔkɔ adv
daleko w głębi 深く

głębokość ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑ n
odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza 深さ 深浅

habit nie czyni mnicha ˈxabʲitʲ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲɲixa proverb
wygląd zewnętrzny nie świadczy o wartości człowieka 馬子にも衣装

hadron ˈxadrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków; ハドロン

hafn xafn̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72 ハフニウム

haft xaft n
dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie; 刺繍

haftować xafˈtɔvaʨ̑ v
tworzyć nićmi wzór na materiale 刺繍

haiku xaˈ<sup>j</sup>iku n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie; 俳句

hak xak n
przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp. フック

haker ˈxakɛr n
(środowiskowy) (informatyka, informatyczny) osoba o bardzo dużych, praktycznych umiejętnościach informatycznych (lub elektronicznych), która identyfikuje się ze społecznością hakerską; ハッカー

halabarda ˌxalaˈbarda n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu; ハルバード

halibut xaˈlʲibut n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym; オヒョウ

halka ˈxalka n
część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę; ペチコート

halo ˈxalɔ interjection
wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu もしもし

hamak ˈxãmak n
podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko; ハンモック

hamburczyk n
mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga ハンブルク人

hamburger xãmˈburɡɛr n
(kulinaria) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło; ハンバーガー

hamować xãˈmɔvaʨ̑ v
zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca [[ブレーキ]]を[[かける]]

hamulec xãˈmulɛʦ̑ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny; ブレーキ

hamza n
arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe; ハムザ

handel ˈxãndɛl n
proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych; 商業 貿易

handel ludźmi n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie; 人身売買

hangar ˈxãŋɡar n
pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych); ハンガー

hangul n
(językoznawstwo, językoznawczy) alfabet koreański; ハングル

haplologia ˌxaplɔˈlɔɟja n
(językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie; 重音脱落

hardware n
(informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera ハードウェア

harem ˈxarɛ̃m n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni; ハーレム
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1) ハーレム

harfa ˈxarfa n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta; ハープ

harmonogram ˌxarmɔ̃ˈnɔɡrãm n
opis kolejności i czasu trwania kolejnych etapów jakiegoś przedsięwzięcia; スケジュール

harpun ˈxarpũn n
miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie; 銛

harówka xaˈrufka n
bardzo ciężka praca 苦役

has xas n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108; ハッシウム

haszysz ˈxaʃɨʃ n
narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich; ハシシ

hasło ˈxaswɔ n
tajny wyraz lub ciąg znaków パスワード

hau xaw interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa ワン キャン

haubica xawˈbʲiʦ̑a n
(wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego; 榴弾砲

hawajski xaˈvajsʲci adj
związany z Hawajami, dotyczący Hawajów ハワイ語

hawajski xaˈvajsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach ハワイ語

hazard ˈxazart n
gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los; ギャンブル

hazardzista ˌxazarʲˈʥ̑ista n
człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy ギャンブラー

hałas ˈxawas n
głośne, uciążliwe dźwięki; 騒音

hałaśliwy ˌxawaɕˈlʲivɨ adj
powodujący hałas うるさい やかましい

hańbić ˈxãɲbʲiʨ̑ v
okrywać hańbą, przynosić hańbę 汚

heavy metal n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki); ヘビーメタル

heban ˈxɛbãn n
cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej; コクタン

hebrajski xɛˈbrajsʲci adj
związany z Hebrajczykami ヘブライ語

hebrajski xɛˈbrajsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich; ヘブライ語

hedonizm n
(filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia 快楽主義

hegemonia ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś 覇権

hektar ˈxɛktar n
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych); ヘクタール

hel xɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2; ヘリウム

hematyt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III); 赤鉄鉱

hemofilia n
(medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości; 血友病

hemoglobinuria n
(medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu; 血色素尿症

hemoliza ˌxɛ̃mɔˈlʲiza n
(biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów; 溶血

henr xɛ̃nr n
jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H; ヘンリー

hentai ˈxɛ̃ntaj n
(sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne; H

heparyna ˌxɛpaˈrɨ̃na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny; ヘパリン

heptan ˈxɛptãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz; ヘプタン

heraldyka n
nauka o herbach i rodach szlacheckich; 紋章学

herb xɛrp n
(heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe 紋章

herbaciarnia ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa n
(gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty 喫茶店

herbata xɛrˈbata n
napój, napar z herbaty (1.2); 茶 お茶
susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3) 茶
wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2); 茶

herbicyd xɛrˈbʲiʦ̑ɨt n
(rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów; 除草剤

herc xɛrʦ̑ n
(fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz; ヘルツ

heretyk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) zwolennik herezji 異端者

herezja xɛˈrɛzʲja n
(przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów 異端
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej; 異端

hermeneutyka n
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich; 解釈学

heroina ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna n
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek; ヘロイン

herpetologia ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach; 爬虫類学

heteroseksualny ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej 異性

hetman ˈxɛtmãn n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy; ヘトマン
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku; クイーン

heurystyka xɛwˈrɨstɨka n
(logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez; ヒューリスティックス

hiacynt ˈçjaʦ̑ɨ̃nt n
(botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach; ヒヤシンス

hidźra ˈçiʥ̑ra n
osoba trzeciej płci na subkontynencie indyjskim; ヒジュラー

hidżab ˈçiʤ̑ap n
rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą; ヒジャーブ ヒジャブ ヘジャブ

hiena ˈçjɛ̃na n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną; ハイエナ

hienołak çjɛ̃ˈnɔwak n
(fantasy) człowiek, którego jedną z form jest hiena ハイエナ人間
(mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w hienę lub hiena ukrywająca się pod postacią człowieka ハイエナ人間

hierarchia çjɛˈrarçja n
układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium; 序列

hierarchizacja n
uporządkowanie elementów czegoś według pewnej hierarchii 階層化

hieroglif çjɛˈrɔɡlʲif n
starożytne egipskie pismo obrazkowe; 象形文字

higiena çiˈɟɛ̃na n
dbanie o czystość ciała 衛生

higieniczny adj
zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia 衛生的

higroskopijność ˌçiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑ n
podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci; 吸湿性

hindi ˈçĩndʲi n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii ヒンディー語

hinduizm çĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥ n
(teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim; ヒンドゥー教

hiperbola ˌçipɛrˈbɔla n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk; 誇張
(matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała; 双曲線

hiperonim ˌçipɛrˈɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”; 上位語

hiperseksualność n
(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych; 異常性欲

hipersomnia n
(medycyna, medyczny) nadmierna senność, występowanie senności mimo przespania nocy, przedłużanie się snu lub występowanie senności w czasie przeznaczonym na aktywność; 過眠症

hipertermia ˌçipɛrˈtɛrmʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego; 熱中症

hipertrofia n
(biologia, biologiczny) powiększenie jakiegoś narządu w toku ewolucji lub w rozwoju osobniczym 肥大

hiperwitaminoza n
(medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie; ビタミン過剰症

hipnoza n
wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen 催眠

hipochondria n
(medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości ヒポコンデリー

hipodrom n
(architektura, architektoniczny) (sport, sportowy) starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta 競馬場

hipoglikemia n
(medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej 低血糖症

hipokryta ˌçipɔˈkrɨta n
osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa 偽善者

hipokryzja ˌçipɔˈkrɨzʲja n
(psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle; 偽善

hiponim çiˈpɔ̃ɲĩm n
wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina” 下位語

hipopotam ˌçipɔˈpɔtãm n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia; 河馬 カバ

hipoteka ˌçipɔˈtɛka n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy; 抵当

hipoteza ˌçipɔˈtɛza n
niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie; 仮説

histereza ˌçistɛˈrɛza n
zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach; ヒステリシス

histeria çiˈstɛrʲja n
(psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie; ヒステリー

historia çiˈstɔrʲja n
nauka zajmująca się badaniem przeszłości; 歴史
krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia 歴史

historycznie ˌçistɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ adv
w dawnych czasach, ujmując określoną historię 歴史的

historyczny ˌçistɔˈrɨʧ̑nɨ adj
związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość 歴史的な

historyk çiˈstɔrɨk n
specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów 史家 歴史家

hiszpanka çiʃˈpãnka n
(potocznie, potoczny) groźna dla życia odmiana grypy, która w latach 1918-1919 wywołała pandemię; スペインかぜ

hiszpański çiʃˈpãj̃sʲci adj
nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów スペイン語

hiszpański çiʃˈpãj̃sʲci n
romański język używany m.in. w Hiszpanii; スペイン語

hitleryzm çiˈtlɛrɨsm̥ n
(historia, historyczny, historycznie) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu ヒトラー主義

hobbit ˈxɔbbʲit n
(fantasy) (literacko) niewielka istota ze świata fantastyki charakteryzująca się niskim wzrostem i krępą budową ciała; ホビット

hobby ˈxɔbbʲi n
pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie 趣味

hokej ˈxɔkɛj n
(sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika; ホッケー

hokej na lodzie ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ n
(sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku; アイスホッケー

holenderski ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci n
główny język Holandii; オランダ語

holm xɔlm n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67; ホルミウム

holownik xɔˈlɔvʲɲik n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek; タグボート

homar ˈxɔ̃mar n
(zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych; 伊勢海老

homeopatia ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja n
leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę; ホメオパシー

homeostaza ˌxɔ̃mɛɔˈstaza n
zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu 恒常性

homofobia ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja n
silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów; ホモフォビア

homonim xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu 同音異義語

homoseksualizm ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci 同性愛

homoseksualny ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu 同性愛者

honor ˈxɔ̃nɔr n
czyjeś poczucie godności 名誉

hormon ˈxɔrmɔ̃n n
(biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe; ホルモン

horoskop xɔˈrɔskɔp n
opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię 星占い

horror punk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny, łączący cechy punk rocka i gotyckiego rocka, inspirowany stylistyką horroru; ホラー・パンク

horyzont xɔˈrɨzɔ̃nt n
linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię; 地平線 水平線

horyzont zdarzeń n
(astronomia, astronomiczny) sfera otaczająca czarną dziurę lub tunel czasoprzestrzenny, oddzielająca obserwatora zdarzenia od zdarzeń, o których nie może on nigdy otrzymać żadnych informacji; 事象の地平線

hosanna interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja; ホサナ

hospitalizacja ˌxɔspʲitalʲiˈzaʦ̑ʲja n
umieszczenie pacjenta w szpitalu 入院

hotel ˈxɔtɛl n
budynek do czasowego pobytu za opłatą; ホテル 宿

hrabia ˈxrabʲja n
tytuł szlachecki; 伯爵

hrabina xraˈbʲĩna n
żona hrabiego 伯爵婦人

hrywna ˈxrɨvna n
waluta Ukrainy; フリヴニャ

hulajnoga ˌxulajˈnɔɡa n
prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi キックスクーター

humanizm n
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie 人道主義
postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością 人道主義

hummus n
(kulinaria) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie; フムス

humor ˈxũmɔr n
zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości ユーモア
chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry ユーモア

huragan xuˈraɡãn n
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym; ハリケーン

huśtawka xuɕˈtafka n
przyrząd do bujania dzieci; ブランコ ぶらんこ

hydrant ˈxɨdrãnt n
urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych; 消火栓

hydraulik xɨˈdrawlʲik n
robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania 配管工

hydrochinon n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący; ヒドロキノン

hydroliza n
(chemia, chemiczny) rozkład substancji chemicznych pod wpływem wody; 加水分解

hydrologia ˌxɨdrɔˈlɔɟja n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie; 水文学

hydroponika ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika n
bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie; 水耕栽培

hymn xɨ̃mn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei; 聖歌

i i conjunction
…łączący słowa i zdania równorzędne と や かつ とか

i tak dalej adv
wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia など

ibis ˈibʲis n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae; とき

ich ix pronoun
3 (osoba) lm 彼らの

ichtiologia ˌixtʲjɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o rybach; 魚類学

idea iˈdɛa n
pomysł 思想

idealny ˌidɛˈalnɨ adj
taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny 理想的

ideał n
doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień 理想

identyczny ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ adj
dokładnie taki sam 同

identyfikować v
ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest 識別

ideogram n
znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie; 表意文字

ideolog n
twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii 空論家

ideologia ˌidɛɔˈlɔɟja n
system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego イデオロギー

idiom ˈidʲjɔ̃m n
zwrot charakterystyczny dla danego języka, niemożliwy do dosłownego przetłumaczenia na inny język 成句

idiota iˈdʲjɔta n
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi; tępak 莫迦

ido ˈidɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto; イド語

idol ˈidɔl n
osoba, którą się podziwia アイドル 偶像
figura bóstwa 偶像

iglica iɡˈlʲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) długi, wąski stożek zwieńczający wieżę 尖塔

igloo ˈiɡlu ˈiɡlɔ n
kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu; イグルー

ignorować ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑ v
pomijać, nie zwracać uwagi 忽略

iguana ˌiɡuˈ<sup>w</sup>ãna n
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka należąca do legwanów; イグアナ

igła ˈiɡwa n
(krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym końcu, najczęściej wykonany z metalu; 針

ikona iˈkɔ̃na n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne; 聖像

ikra ˈikra n
(ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb 卵

ile ˈilɛ interrogativePronoun
używany do pytania o liczność elementów w zbiorze いくつ

ile ˈilɛ pronoun
rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze いくつ

iloczyn iˈlɔʧ̑ɨ̃n n
(matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego 積

iloraz iˈlɔras n
(matematyka, matematyczny) wynik dzielenia 商

ilość ˈilɔɕʨ̑ n
liczba określająca objętość lub masę; 量

ilustrator ˌiluˈstratɔr n
osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami イラストレーター

iluzja n
(psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie イリュージョン

imadło ĩˈmadwɔ n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu; バイス

imam ˈĩmãm n
uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny; イマーム

imbir ˈĩmbʲir n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii; 生姜
(kulinaria) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku 生姜

imiennik ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik n
ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba 同名異人

imiesłów ĩˈmʲjɛswuf n
(gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek; 過去分詞

imigracja ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja n
napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim イミグレーション

imię ˈĩmʲjɛ n
indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); (potocznie, potoczny) również nazwa zwierzęcia, rośliny itp. 名前 ファーストネーム
imię (1.1) i nazwisko 名前 ファーストネーム

impala ĩmˈpala n
(zoologia, zoologiczny) Aepyceros melampus, gatunek afrykańskiej antylopy; インパラ

impeachment n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe; 弾劾裁判

imperator ˌĩmpɛˈratɔr n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy 天皇

imperializm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium 帝国主義
w marksizmie: ostatnie stadium kapitalizmu, cechujące się koncentracją produkcji i kapitału, a także nieobecnością wolnej konkurencji, a zamiast niej panowaniem monopoli 帝国主義

imperium ĩmˈpɛrʲjũm n
wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje 帝国

implant ˈĩmplãnt n
ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu; インプラント

implementacja ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
(publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie; 実装

imponować ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
wzbudzać w kimś uznanie, podziw 印象 を与

imponujący adj
wzbudzający uznanie i zachwyt 印象的

importować v
(handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów 輸入する

impresjonizm n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku; 印象派

impromptu ĩmˈprɔ̃mptu n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny składający się z trzech części o nastroju lirycznym i improwizacyjnym 即興曲

in situ adv
w swoim pierwotnym, naturalnym położeniu, miejscu in situ

inauguracja ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja n
uroczyste zapoczątkowanie 就任

ind ĩnt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49; インジウム

indoeuropeistyka n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem języków indoeuropejskich; 印欧語学

indoeuropejski ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci adj
(językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację インドヨーロッパ

indoktrynacja ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja n
natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei; 教化

indonezyjski ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Indonezja インドネシア

indonezyjski ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci n
język urzędowy Indonezji インドネシア語

indygo n
kolor ciemnobłękitny インジゴ

indygokarmin ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny; インジゴカルミン

indyjski ĩnˈdɨjsʲci adj
związany z Indiami, dotyczący Indii インド

indyk ˈĩndɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych; 七面鳥

indywidualizm n
poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów 個人主義

infekcja ĩnˈfɛkʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie; 伝染

inflacja ĩnˈflaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen; インフレーション

informacja ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja n
poinformowanie o czymś, zakomunikowanie 情報

informatyka ˌĩnfɔrˈmatɨka n
nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji; 情報工学

infrastruktura ˌĩnfrastrukˈtura n
podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia; インフラストラクチャー

inguski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język inguski; イングーシ語

inhalacja ˌĩnxaˈlaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) wdychanie pary wodnej, gazów lub substancji w celach leczniczych 吸気

iniekcja n
(medycyna, medyczny) zastrzyk 単射

inkunabuł ˌĩŋkũˈnabuw n
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem); インキュナブラ

inkwizycja ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja n
(historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku; 異端審問

inny ˈĩnːɨ indefinitePronoun
nie ten, jakiś odmienny 他 別

innymi słowy ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ
inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach 即ち

inozytol n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli; イノシトール

instalacja ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja n
(sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów; 装置
(technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów 装置
(technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość 装置

instalator n
(technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację インストーラ

instrument ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny 楽器
(technologia, technika, techniczny) narzędzie 器具 器械
(technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy; 計器

instrument muzyczny n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych; 楽器

instrumentalny adj
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywany za pomocą instrumentów muzycznych, bez udziału śpiewu インストゥルメンタル

instynkt ˈĩw̃stɨ̃ŋkt n
wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji 本能

instynktownie adv
w sposób instynktowny 思わず

instytucja ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja n
zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw 機関

instytut ĩw̃ˈstɨtut n
nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych; 大学

insulina ˌĩw̃suˈlʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę; インスリン

insulinooporność ˌĩw̃sulʲĩnɔːˈpɔrnɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszeniu czułości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby i innych tkanek organizmu na insulinę; インスリン抵抗性

integracja ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja n
połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości) 統合

intelektualista n
człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe 知識人

intelektualizm n
pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym 主知主義

inteligencja ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja n
sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji; 知力

inteligentny ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ adj
odznaczający się inteligencją 利口

intencja ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja n
chęć, zamiar 意思

intensywny ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ adj
natężony, mocny, nasycony 強意語

interakcja ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja n
wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń 相互作用

interesujący ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
ciekawy, zajmujący 興味深い 面白い

interfejs ĩnˈtɛrfɛjs n
(technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat インターフェース
(technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu インターフェース
(technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji; インターフェース

interfejs użytkownika ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika n
(informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem; ユーザーインターフェース

interlingua ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva n
międzynarodowy sztuczny język pomocniczy; インターリングア

interwał ĩnˈtɛrvaw n
odległość między wysokościami dwóch dźwięków; 間隔

interwencja ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja n
wejście pomiędzy, mieszać się do czegoś aby osiągnąć zamierzony cel 介入

intonacja ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań; イントネーション
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rozpoczęcie śpiewu zbiorowego przez jedną osobę; zaśpiew; イントネーション
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sposób wydobywania dźwięków, szczególnie w śpiewie, na instrumencie smyczkowym lub dętym; イントネーション

introspekcja ˌĩntrɔˈspɛkʦ̑ʲja n
(psychologia, psychologiczny) analiza własnych procesów psychicznych 内省

intymność n
cecha tego, co jest intymne, osobiste; osobisty charakter czegoś 親交

intymny ĩnˈtɨ̃mnɨ adj
mocno osobisty 親密

inulina n
(biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek; イヌリン

inwalida ˌĩnvaˈlʲida n
osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia 身障者

inwestor ĩnˈvɛstɔr n
(ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji 出資者

inwestycja ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego; 投資

inwigilacja n
tajna obserwacja kogoś lub tajny nadzór nad kimś; サーベイランス

inżynier ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr n
człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne; 工兵 技術者

inżynieria ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja n
nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi 工学

iperyt siarkowy iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii; イペリット

irlandzki irˈlãnʦ̑ʲci n
język celtycki używany przez Irlandczyków; アイルランド語

ironia iˈrɔ̃ɲja n
zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą; アイロニー

ironiczny ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego 風刺的な

iryd ˈirɨt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77 イリジウム

irytować ˌirɨˈtɔvaʨ̑ v
denerwować się, wpadać w irytację いらいらさせる

iskra ˈiskra n
rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości 火花

islam ˈislãm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa; イスラム教 イスラム

islamizacja ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu イスラム教化

islamizm isˈlãmʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa; イスラム主義

islamofobia ˌislãmɔˈfɔbʲja n
uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów; イスラム恐怖症

islamski isˈlãmsʲci adj
związany z islamem, dotyczący islamu イスラム教

islandzki isˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Islandii lub Islandczyków アイスランドの アイスランド語

islandzki isˈlãnʦ̑ʲci n
język urzędowy Islandii; アイスランド語

istnienie iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ n
bycie, trwanie, występowanie, egzystencja 存在
wyodrębniona całość, istota, byt 存在

istnieć ˈistʲɲɛ̇ʨ̑ v
być, występować w rzeczywistości 存在する

iterb ˈitɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70; イッテルビウム

itr itr̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39; イットリウム

izoglosa ˌizɔˈɡlɔsa n
(językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej 等語線

izolacjonizm ˌizɔlaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju; 孤立主義

izolować v
pokrywać izolacją 切り離す

izotop iˈzɔtɔp n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów; 同位体

iść iɕʨ̑ v
poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem 歩く あるく 歩む あゆむ
udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo 歩く て 行く 行く いく

ja ja personalPronoun
pierwsza osoba liczby pojedynczej 私 あたい

jabłko ˈjap.kɔ ˈjap.w̥kɔ n
(spożywczy) owoc jabłoni りんご 林檎 林檎 りんご

jabłko Adama ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma n
(przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn) 喉頭隆起 喉仏

jabłoń ˈjabwɔ̃ɲ n
drzewo, na którym rosną jabłka; 林檎の木

jacht jaxt n
lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu; ヨット

jad jadɨ jat n
substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu; 毒

jadalnia jaˈdalʲɲa n
pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków 食堂

jadalny jaˈdalnɨ adj
nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć 食用

jaglica n
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka; トラコーマ

jagnię ˈjäɟɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode owcy; 子羊

jagnięcina ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna n
(spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy) ラム

jagoda jaˈɡɔda n
(botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona; ベリー

jaguar jaˈɡu<sup>w</sup>ar n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca; ジャガー アメリカ豹

jajecznica ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
(kulinaria) smażona potrawa z wymieszanych jajek; スクランブルエッグ

jajko ˈjäjkɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce 卵

jajko na twardo ˈjäjkɔ na‿ˈtfardɔ n
(kulinaria) jajko ugotowane do całkowitego ścięcia się zawartości; 固ゆで卵

jajnik ˈjäjɲik n
(anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy; 卵巣

jajo ˈjäjɔ n
(biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka; 卵
(spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie; 卵

jajowód jäˈjɔvut n
(anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika; らっぱ管

jak jak n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny pustorożców; ヤク

jak jak pronoun
…używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu どう
…używany w pytaniach o sposób lub stan どう どんなに

jak się masz ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ
…otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój お元気ですか

jakby ˈjaɡbɨ conjunction
…określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa まるで

jaki ojciec, taki syn ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n proverb
syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec 蛙の子は蛙

jakiś ˈjäciɕ indefinitePronoun
bliżej nieokreślony, bliżej nieznany ある

jako ˈjakɔ preposition
używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot として

jakoś ˈjakɔɕ pronoun
w pewien, nie do końca określony, sposób なんとなく

jakość ˈjakɔɕʨ̑ n
wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu 品質

jamnik ˈjãmʲɲik n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach; ダックスフント

jamraj ˈjãmraj n
(zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę; バンディクート

japonistyka n
(edukacja, edukacyjny) nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Japonię 日本学

japoński jaˈpɔ̃j̃sʲci adj
dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków 日本語 日本

japoński jaˈpɔ̃j̃sʲci n
język używany w Japonii; 日本 の日本語 日本語

jard n
brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra ヤード

jarmułka n
okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów; キッパ

jarmuż ˈjarmuʃ n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach; ケール

jarzmo ˈjaʒmɔ n
(przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów 軛
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące spinaniu, zwieraniu czegoś 軛
(zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi; 軛

jaskier ˈjasʲcɛr n
(botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych; キンポウゲ
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) キンポウゲ

jaskinia jaˈsʲcĩɲa n
naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka; 洞窟

jaskiniowiec ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑ n
(antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini 穴居人

jaskółka jaˈskuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie; つばくろ

jasnoniebieski ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor niebieski o jasnym odcieniu 水色い

jasny ˈjasnɨ adj
(potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty 明らか
o kolorze: mało intensywny 薄い
pełen światła, słońca, nie zaciemniony 明るい

jaspis ˈjaspʲis n
(mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną; ジャスパー

jastrząb ˈjasṭʃɔ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych; 鷹 タカ

jaszczurka jaʃˈʧ̑urka n
(herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach; トカゲ 蜥蜴

jazz ʤ̑ɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych; ジャズ

jałmużna jawˈmuʒna n
(książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania 施し

jałowiec jaˈwɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.; ジュニパー ビャクシン

jaśmin ˈjäɕmʲĩn n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny oliwkowatych; ジャスミン

jechać ˈjɛxaʨ̑ v
o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne 走る

jeden ˈjɛdɛ̃n cardinalNumeral
liczba 1 一

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego idiom
zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność 一人は皆の為に、皆は一人の為に

jednomyślność ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑ n
zupełna zgodność zdań, opinii, myśli 満場一致

jednooki ˌjɛdnɔˈːci adj
taki, który ma jedno oko 一つ目

jednorodny adj
mający identyczne cechy 一定の

jednorożec ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑ n
(mitologia, mitologiczny) (książkowy) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach; ユニコーン 一角獣

jednostka jɛdˈnɔstka n
część całości 一式
określona wartość jakiejś wielkości 単位
placówka określonej instytucji 単位

jednostka astronomiczna n
(jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca; 天文単位

jedwab ˈjɛdvap n
(włókiennictwo) tkanina z przędzy (1.1); 絹

jedwabny szlak n
(historia, historyczny, historycznie) dawny szlak handlowy łączący Chiny z Europą i Bliskim Wschodem, którym transportowano towary, m.in. jedwabie; シルクロード

jedyny jɛˈdɨ̃nɨ adj
istniejący tylko w jednym egzemplarzu 唯一

jedzenie jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
coś, co można jeść; żywność, pokarm 食べ物

jej jɛ̇j pronoun
3 (osoba) lp, rodzaj żeński 彼女 の

jeleń ˈjɛlɛ̃ɲ n
(zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców; 鹿

jelito jɛˈlʲitɔ n
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem; 腸

jelito grube n
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy; 大腸

jelonek jɛˈlɔ̃nɛk n
młody jeleń 子鹿

jelonek rogacz jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków; クワガタ

jemioła jɛ̃ˈmʲjɔwa n
(botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny; 宿木

jemiołuszka ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka n
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ; 黄連雀

jen jɛ̃n n
(jednostka monetarna) waluta Japonii; 円

jeniec ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
osoba wzięta do niewoli w czasie wojny; 捕虜

jer jɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków; アトリ

jesień ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ n
pora roku między latem a zimą; 秋 あき

jesion ˈjɛ̇ɕɔ̃n n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych; トネリコ

jesiotr ˈjɛ̇ɕɔtr̥ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze; チョウザメ

jeszcze ˈjɛʃʧ̑ɛ particle
w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo 未だ
…z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej 未だ
…oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle おおくの
…podkreślająca odległość (w czasie lub przestrzeni) jakiegoś wydarzenia już まだ

jezioro jɛ̇ˈʑɔrɔ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny; 湖 池

jeść jɛ̇ɕʨ̑ v
spożywać, przyjmować pokarmy 食べる たべる 上がる

jeździec ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑ n
(jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym; ライダー

jeż jɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami 針鼠 ハリネズミ

jeżeli jɛˈʒɛlʲi conjunction
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego もし なら だったら ならば

jeżozwierz jɛˈʒɔzvʲjɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) Hystricidae, duży gryzoń pokryty długimi kolcami; ヤマアラシ

jeżyna jɛˈʒɨ̃na n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica 黒苺
(botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach; 黒苺

jidysz ˈjidɨʃ n
język Żydów aszkenazyjskich; イディッシュ語

jidyszowy adj
(językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka jidysz, związany z językiem jidysz イディッシュ の イディッシュ語 の

jod jɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53; ヨウ素

jodła ˈjɔdwa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; モミ

jodłować jɔdˈwɔvaʨ̑ v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset; ヨーデルする

joga ˈjɔɡa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej; ヨーガ
tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych ヨーガ

jogging n
(sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym; ジョギング

jogurt ˈjɔɡurt n
(kulinaria) produkt mleczarski fermentowany mlekowo; ヨーグルト

jon jɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni); イオン

jonizacja ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony; イオン化

joruba n
język używany przez Joruba; ヨルバ語

jot jɔt n
nazwa litery J ジェイ

judaizm juˈda<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów; ユダヤ教

judo ˈʤ̑udɔ n
(sport, sportowy) japońska sztuka walki; 柔道

juglon ˈjuɡlɔ̃n n
barwnik chinonowy występujący w liściach, korzeniach i łupinach orzechów ジュグロン ユグロン

jura ˈjura n
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych; ジュラ紀

jurta ˈjurta n
(etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii; ゲル

jury n
grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie 審判団

juta ˈjuta n
(botanika, botaniczny) Corchorus, roślina tropikalna z rodziny ślazowatych; コウマ
(włókiennictwo) tkanina z tego włókna; コウマ
(włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny コウマ

jutro ˈjutrɔ adv
następnego dnia po obecnym 明日

jutro ˈjutrɔ n
dzień następny w stosunku do obecnego 明日

już juʃ particle
…określająca granicę między przeszłością a przyszłością もう 最早
…podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń もう 既に

jąderko n
(biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA; 核小体

jądro ˈjɔ̃ndrɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd rozrodczy wytwarzający nasienie; 精巣

jądrowy jɔ̃nˈdrɔvɨ adj
(fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomowego 核

jąkać v
(rzadki, rzadko używany) mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały 吃る

jęczeć v
o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie 呻き

jęczmień ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodzaju (1.1) 大麦
(medycyna, medyczny) torbielowata infekcja powieki; 物貰い

jęk n
żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia 呻き
żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp. 呻き

jętka ˈjɛ̃ntka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko; 蜻蛉

język ˈjɛ̃w̃zɨk n
(anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie; 舌 べろ
(informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera; 言語 語
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, alfabetu, zasad wymowy, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór; 言語 言葉 語
część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy 用語 言語

język migowy ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ n
język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi 手話

język obcy ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ n
język inny niż język ojczysty 外国語

język ojczysty ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ n
język, którego ktoś uczy się jako pierwszego w kraju, w którym się wychowuje 母語 母国語

język programowania ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa n
(informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych プログラミング言語

językoznawstwo ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku; 言語学

ka ka n
nazwa litery k / K ケイ

kabaret kaˈbarɛt n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.; キャバレー

kabriolet kaˈbrʲjɔlɛt n
(motoryzacja) samochód osobowy o otwartym nadwoziu (brak stałego dachu) オープンカー

kabuki kaˈbuci n
rodzaj tradycyjnego teatru japońskiego; 歌舞伎

kac kaʦ̑ n
(potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia), na skutek nadmiernego spożycia alkoholu; 二日酔い

kaczka ˈkaʧ̑ka n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych; 鴨 アヒル

kaczka krzyżówka n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych; 真鴨

kadencja kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ; 保有期間

kadm katm̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48; カドミウム

kadzidło kaˈʥ̑idwɔ n
przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń 香 薫香

kadłub ˈkadwup n
(potocznie, potoczny) kadłub (1.1) samolotu 機体

kafetiera tłokowa n
szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty フレンチプレス

kaftan ˈkaftãn n
męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu; カフタン

kaganiec kaˈɡãɲɛʦ̑ n
siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk; 口輪

kajak ˈkajak n
niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach; カヤック

kajdanki n
para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów; 手錠

kajdany n
metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów 手錠

kajman ˈkajmãn n
(zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów; カイマン

kajuta kaˈjuta n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku; キャビン

kakadu kaˈkadu n
(ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór; 鸚鵡

kakao kaˈkaɔ n
(kulinaria) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem ココア
(spożywczy) proszek z nasion kakaowca ココア

kaktus ˈkaktus n
(botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej; サボテン

kalafior kaˈlafʲjɔr n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach; カリフラワー

kalarepa ˌkalaˈrɛpa n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej; コールラビ

kalcyt ˈkalʦ̑ɨt n
(geologia, geologiczny) minerał, składnik skał osadowych; 方解石

kalejdoskop ˌkalɛjˈdɔskɔp n
(optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu; 万華鏡

kalendarz kaˈlɛ̃ndaʃ n
system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca; カレンダー 暦

kalendarz adwentowy n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia; アドベントカレンダー

kalif n
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa; カリフ

kaliforn kaˈlʲifɔrn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98; カリホルニウム

kaligrafia ˌkalʲiˈɡrafʲja n
sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu; カリグラフィー

kalkulator ˌkalkuˈlatɔr n
małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych; 電卓 計算機

kaloria kaˈlɔrʲja n
(fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin; カロリー

kalosz ˈkalɔʃ n
gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą; ガロッシュ

kalwinizm kalˈvʲĩɲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich; カルビン主義

kamea n
(sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło; カメオ

kameleon ˌkãmɛˈlɛɔ̃n n
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała; カメレオン

kamera kãˈmɛra n
urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem; ビデオカメラ

kamerzysta ˌkãmɛˈʒɨsta n
ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje カメラマン

kamfora kãw̃ˈfɔra n
organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie; 樟脳

kamienica czynszowa n
okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia アパート

kamieniołom n
(górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową; 石切

kamienny kãˈmʲjɛ̃nːɨ adj
zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni 石製

kamień ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ n
obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia 石
(medycyna, medyczny) złóg powstający w nerkach lub drogach moczowych 石
twardy osad; ; 歯石 石

kamień milowy ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ idiom
bardzo ważny, przełomowy moment キロポスト

kamień milowy ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ n
słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta; キロポスト

kamizelka ˌkãmʲiˈzɛlka n
ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki チョッキ

kampania n
(przenośnie, przenośnia) (publikatory) szereg zorganizowanych działań nastawionych na osiągnięcie celu; キャンペーン
(wojskowość, wojskowy) ciąg działań wojennych na jakimś terytorium objętych wspólnym planem; キャンペーン

kampus ˈkãmpus n
kompleks budynków i terenów uniwersyteckich キャンパス

kanadyjka ˌkãnaˈdɨjka n
łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia; カナディアンカヌー

kanadyjski ˌkãnaˈdɨjsʲci adj
związany z Kanadą, dotyczący Kanady [[カナダ]]の

kanalizacja ˌkãnalʲiˈzaʦ̑ʲja n
system urządzeń sanitarnych służących do odprowadzania ścieków 下水道

kanapa kãˈnapa n
podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia ソファー

kanapka kãˈnapka n
(spożywczy) (kulinaria) pieczywo pomasowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ; サンドイッチ

kanarecznik biały n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Canarium album, gatunek drzewa z rodziny osoczynowatych; カンラン

kanarek kãˈnarɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu; カナリア

kanał ˈkãnaw n
wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków 運河

kanclerz n
(administracja) tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi 首相
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech 首相

kandela kãnˈdɛla n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd; カンデラ

kandydat kãnˈdɨdat n
ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś 候補者

kangur ˈkãŋɡur n
(zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków; カンガルー

kania ˈkãɲa n
(ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych; トビ

kanibalizm ˌkãɲiˈbalʲism̥ n
(zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku; カニバリズム

kanister kãˈɲistɛr n
(motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport; ジェリカン

kanon ˈkãnɔ̃n n
(biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione; 教会法
(kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej; 教会法
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu 教会法
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.); 教会法
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem; 教会法
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie 教会法

kanonada n
(wojskowość, wojskowy) silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska 砲撃

kanonierka ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka n
(dawniej, dawny) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości 砲艦

kanonik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna; カノン

kanonizować v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym 列聖する

kanopa kãˈnɔpa n
(sztuka) (archeologia, archeologiczny) cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.); カノプス壺

kantoński adj
związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach) 広東語 粤語

kantoński n
(językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau; 広東語 粤語

kaolin kaˈɔlʲĩn n
(geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny; カオリナイト

kapać ˈkapaʨ̑ v
o cieczy spadać kroplami 滴る

kapelusz kaˈpɛluʃ n
rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku; 帽子

kapeć ˈkapɛʨ̑ n
obuwie używane tylko w domu スリッパ

kapitalizm ˌkapʲiˈtalʲism̥ n
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie; 資本主義

kapitan kaˈpʲitãn n
(sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę 船長
dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu 船長
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem; 大尉

kapitał kaˈpʲitaw n
(ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy) 資本

kaplica kaˈplʲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym; チャペル
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem チャペル

kapral ˈkapral n
(wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim; 伍長

kapsaicyna n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili; カプサイシン

kapsułka kapˈsuwka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny; カプセル剤

kaptur ˈkaptur n
część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy フード

kapusta kaˈpusta n
(botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę; キャベツ

kara ˈkara n
dolegliwość wymierzona jako sankcja 罰

kara cielesna ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna n
kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej; 体罰

kara śmierci ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa; 死刑

karabin kaˈrabʲĩn n
(wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie; 小銃

karabin maszynowy kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ n
(wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm; 機関銃

karabinek ˌkaraˈbʲĩnɛk n
indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie; カービン

karafka kaˈrafka n
rodzaj butelki z wąską szyjką; カラフ

karakuł kaˈrakuw n
(zoologia, zoologiczny) owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki; カラクール

karalny kaˈralnɨ adj
taki, który podlega karze 罰する

karaluch kaˈralux n
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi; アマメ

karaoke n
śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach カラオケ

karat ˈkarat n
dawna miara zawartości złota w stopach (czyste złoto miało 24 karaty); カラット
jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł; カラット

karate kaˈratɛ n
(sport, sportowy) japońska sztuka walki; 空手 空手道

karateka ˌkaraˈtɛka n
(sport, sportowy) osoba uprawiająca karate 空手家

karawan n
pojazd do przewozu trumny ze zwłokami 霊柩車

karawana ˌkaraˈvãna n
wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni; キャラバン 隊商

karać ˈkaraʨ̑ v
wymierzać karę 罰する

karbunkuł karˈbũŋkuw n
(medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie カーバンクル 癰

karczoch ˈkarʧ̑ɔx n
(botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych; アーティチョーク

kardamon karˈdãmɔ̃n n
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria; カルダモン

kardiolog karˈdʲjɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego 心臓学医

kardiologia ˌkardʲjɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem; 循環器学

kardynalny adj
główny, najważniejszy, zasadniczy 基数

kardynał karˈdɨ̃naw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim; 枢機卿

kariera karʲˈjɛra n
osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym キャリア

kark kark n
(anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu 項

karma ˈkarma n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia; 業
pokarm dla zwierząt 餌

karmazyn karˈmazɨ̃n n
barwa intensywnie czerwona クリムゾン

karmazynowy adj
intensywnie czerwony 深紅色

karmel ˈkarmɛl n
(spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa カラメル

karmić ˈkarmʲiʨ̑ v
dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś [[食べ物]]を[[与える]]

karnawał karˈnavaw n
okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody; カーニバル 謝肉祭

karo ˈkarɔ n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru; ダイヤ

karotenoid ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it n
(biochemia, biochemiczny) grupa organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze; カロテノイド

karp karp n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana; 鯉 コイ

karta SIM n
(telekomunikacja) stosowana w telekomunikacji, wymienna plastikowa karta elektroniczna z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem; SIMカード

karta do gry ˈkarta dɔ‿ˈɡrɨ n
(termin karciany) (sport, sportowy) papierowa lub plastikowa karta z symbolem z jednej strony, służąca do gier karcianych; トランプ

karta do głosowania n
(urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kartka papieru służąca do tajnego głosowania w wyborach 投票用紙

karta graficzna ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na n
(informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera; ビデオカード

karta kredytowa ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva n
(bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową; クレジットカード

kartografia ˌkartɔˈɡrafʲja n
nauka o tworzeniu map; 地図学

karton ˈkartɔ̃n n
gruby, sztywny papier 厚紙

karuzela ˌkaruˈzɛla n
urządzenie do zabawy, które się kręci; カルーセル

karykatura ˌkarɨkaˈtura n
humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby; カリカチュア

karzeł ˈkaʒɛw n
(astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego; 小人
człowiek o niedoborze wzrostu; 小人
istota fantastyczna w postaci niewielkiego człowieka 小人

karłowatość n
bycie karłowatym, bycie karłem 小人症

kasa ˈkasa n
stanowisko, na przykład w sklepie albo urzędzie, gdzie się płaci レジ
(potocznie, potoczny) pieniądze レジ
miejsce przechowywania pieniędzy レジ

kask kask n
rodzaj ochronnego nakrycia głowy; ヘルメット

kaskader n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach スタントマン

kasta ˈkasta n
grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię; カースト

kastet n
broń do walki wręcz w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni; ナックルダスター

kastrować kaˈstrɔvaʨ̑ v
usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji 去勢

kasyno kaˈsɨ̃nɔ n
budynek przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu; カジノ

kaszalot kaˈʃalɔt n
(zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus, waleń z rodziny kaszalowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej; マッコウクジラ

kaszel ˈkaʃɛl n
nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego 咳

kaszleć ˈkaʃlɛʨ̑ v
gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc [[咳]]を[[する]]

kasztan ˈkaʃtãn n
(kulinaria) owoc (orzech) kasztana (1.1) 栗
nasienie kasztanowca 栗

kat kat n
osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć; 死刑執行人

kataklizm n
gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie shrekoning

katalizator ˌkatalʲiˈzatɔr n
(chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej; 触媒

katalog kaˈtalɔk n
(informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików; フォルダー
spis zawartości biblioteki フォルダー

kataloński ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci n
język Katalonii カタルーニャ語

katamaran ˌkatãˈmarãn n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek zbudowany z dwóch kadłubów, które są połączone ze sobą równolegle カタマラン

katana kaˈtãna n
rodzaj miecza japońskiego; 日本刀 刀

katapulta ˌkataˈpulta n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków; カタパルト

katar ˈkatar n
(medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa; カタル
(potocznie, potoczny) przeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2) 風邪
(potocznie, potoczny) śluz, wydzielina z nosa, skutek kataru (1.2) 水っ洟 鼻水

katarynka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami; 手回しオルガン

katastrofa ˌkataˈstrɔfa n
tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi 災害

katechizm n
(kościelny) podręcznik do katechezy カテキズム
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej; カテキズム

katechumen ˌkatɛˈxũmɛ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba przygotowująca się do przyjęcia chrztu 求道者

katedra kaˈtɛdra n
(kościelny) główny kościół diecezji; 大聖堂

kategoria ˌkatɛˈɡɔrʲja n
każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji 分類

katharewusa n
(językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.; カサレヴサ

kation ˈkatʲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon; カチオン

katoda kaˈtɔda n
(elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale; カソード

katolicki ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci adj
związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu カソリック

katolicyzm ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych; カトリシズム カトリック教会

katolik kaˈtɔlʲik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego カトリック教徒

kaucja ˈkawʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania 保釈金

kawa ˈkava n
(kulinaria) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych コーヒー 珈琲
ziarna tej rośliny, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój (1.3) コーヒー 珈琲
kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych Coffea; コーヒーの木 コーヒー

kawaler kaˈvalɛr n
mężczyzna, który nigdy nie był żonaty 独身

kawaleria ˌkavaˈlɛrʲja n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno; 騎兵

kawiarnia kaˈvʲjarʲɲa n
lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje; 喫茶店 カフェ

kawior ˈkavʲjɔr n
(kulinaria) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym; キャビア

kawitacja n
(fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia; キャビテーション

kawka ˈkafka n
(ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych; ニシコクマルガラス

kawowiec kaˈvɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Coffea wiecznie zielony krzew i drzewo z rodziny marzanowatych コーヒーの木

kazanie kaˈzãɲɛ n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca 説教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa; 説教

kazeina ˌkazɛˈ<sup>j</sup>ĩna n
(biochemia, biochemiczny) białko z mleka ssaków; カゼイン

kazirodztwo n
stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii; 近親相姦

kaznodzieja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania; 说教者

kazuar kaˈzu<sup>w</sup>ar n
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot; 火食い鳥

kał kaw n
(medycyna, medyczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe; 大便

kałamarz kaˈwãmaʃ n
pojemnik do przechowywania atramentu lub tuszu; インク入れ

kałuża kaˈwuʒa n
płytki dołek wypełniony wodą, błotem 水たまり

każdy ˈkaʒdɨ pronoun
odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku それぞれ 各 各々 銘々

kciuk cʨ̑uk n
(anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców; 親指

kebab ˈkɛbap n
(kulinaria) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami; ケバブ

keczup ˈkɛʧ̑up n
(kulinaria) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw; ケチャップ

kefir ˈkɛfʲir n
napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego; ケフィア

keks kɛks n
(kulinaria) ciasto biszkoptowe z bakaliami フルーツケーキ

kelner ˈkɛlnɛr n
osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy ウエイター

kelnerka kɛlˈnɛrka n
osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy ウエイトレス

kelwin ˈkɛlvʲĩn n
(fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K; ケルビン

khmerski ˈkmɛrsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach クメール語

kibic ˈcibʲiʦ̑ n
osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi; 我慢する

kibuc ˈcibuʦ̑ n
izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną; キブツ

kichać ˈcixaʨ̑ v
gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz くしゃみする

kichnięcie n
gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem くしゃみ

kicz ciʧ̑ n
mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu キッチュ

kiedy ˈcɛdɨ pronoun
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia いつ
…służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia いつ

kiedykolwiek ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk adv
w dowolnym, nieokreślonym czasie いつでも

kiedyś ˈcɛdɨɕ indefinitePronoun
w pewnym czasie, w jakiejś chwili いつか

kieliszek cɛˈlʲiʃɛk n
zawartość kieliszka (1.1) グラス
zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle; グラス

kiepski ˈcɛpsʲci adj
(potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły ださださ

kier cɛr n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru ハート

kierowca cɛˈrɔfʦ̑a n
osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta) 運転手

kierownica ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a n
element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu; ハンドル

kierownictwo ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ n
kierowanie, zarządzanie czymś lub kimś 弁理

kierunek cɛˈrũnɛk n
droga, linia (często umyślna) łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel 方向

kieszeń ˈcɛʃɛ̃ɲ n
(krawiectwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie; ポケット

kieszonkowe ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ n
zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki 小遣い

kieszonkowiec ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑ n
osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi 掏摸

kieł cɛw n
(zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi; 犬歯 糸切り歯

kiełbasa cɛwˈbasa n
(kulinaria) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego; ソーセージ

kij cij n
(sport, sportowy) długi przyrząd sportowy do uderzania キュー クラブ スティック バット
długi patyk; 棒

kij hokejowy n
(sport, sportowy) przyrząd do popychania krążka podczas gry w hokej スティック

kijanka ciˈjãnka n
(zoologia, zoologiczny) prowadząca wodny tryb życia larwa płazów; おたまじゃくし オタマジャクシ

kikut ˈcikut n
resztka kończyny lub palca po amputacji 切り株

kilka ˈcilka indefinitePronoun
oznaczenie w sposób przybliżony ilość od trzech do dziewięciu いくらかの

kilof ˈcilɔf n
metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.; つるはし

kilogram ciˈlɔɡrãm n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg; キログラム

kilometr ciˈlɔ̃mɛtr̥ n
jednostka długości równa tysiącowi metrów; キロメートル

kilowatogodzina ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny; キロワット時

kilwater cilˈvatɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek 航跡

kimono cĩˈmɔ̃nɔ n
tradycyjny strój japoński; 着物

kinematograf n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) aparat do realizacji i ekranowej projekcji ruchomych obrazów; シネマトグラフ

kinezjologia n
nauka o mięśniach w ruchu; キネシオロジー

kino ˈcĩnɔ n
(sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy 映画館

kiosk cɔsk n
mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy キオスク

kirgiski cirʲˈɟisʲci adj
odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów キルギス語

kirgiski cirʲˈɟisʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu; キルギス語

kit cit n
masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp. パテ

kita ˈcita n
puszysty ogon zwierzęcia 尾

kiur cjur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96; キュリウム

kiwi ˈki.vʲi n
(spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce キーウィ
(ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię; キーウィ

klacz klaʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia; 牝馬

klakson ˈklaksɔ̃n n
urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia); クラクション

klamerka klãˈmɛrka n
przyrząd do przypinania suszącej się odzieży do sznura 洗濯挟み

klan klãn n
(historia, historyczny, historycznie) patriarchalny klan (1.1) z silnym przywódcą w dawnej Irlandii i Szkocji; クラン
(środowiskowy) (informatyka, informatyczny) nazwa zespołu w sportach elektronicznych; クラン
wielopokoleniowa rodzina, której członkowie są silnie ze sobą związani; クラン
związek osób wspierających się i mających wspólne interesy クラン

klarnet ˈklarnɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem; クラリネット

klasa ˈklasa n
(informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych クラス

klaser ˈklasɛr n
specjalny album do przechowywania kolekcji znaczków pocztowych, pocztówek, etykiet itp.; アルバム

klasy n
zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą 石蹴り

klasyfikacja ˌklasɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady 分類
zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp. 分類

klasztor ˈklaʃtɔr n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły 修道院
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (administracja) zakon, wspólnota zakonników 修道院

klatka ˈklatka n
skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki ケージ

klatka piersiowa ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva n
(anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce; 胸

klaustrofobia ˌklawstrɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym 閉所恐怖症

klawesyn klaˈvɛsɨ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny; ハープシコード

klawiatura ˌklavʲjaˈtura n
część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków キーボード

klawisz ˈklavʲiʃ n
element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp. キー

kleik ˈklɛ<sup>j</sup>ik n
potrawa z rozgotowanego ryżu lub kaszy, podawana głównie chorym lub dzieciom 粥

klej klɛj n
lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów 糊 膠

klejnot n
drogocenny kamień lub wyrób jubilerski 宝石

klementynka n
(spożywczy) (kulinaria) owoc drzewa (1.1) クレメンタイン

kleptomania n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania; 盗癖

klerykalizm n
tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie; 聖職者主義

kleszcz klɛʃʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią; だに

kleszcze ˈklɛʃʧ̑ɛ n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie z uchwytami służące do chwytania przedmiotów やっとこ

klient ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej お客さん

klif klʲif n
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji; 崖

klimat ˈklʲĩmat n
(geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat; 気候 風土

klimatyzacja ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja n
automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu; エアコン

klimatyzator ˌklʲĩmatɨˈzatɔr n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń; エアコン

klin klʲĩn n
(fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta; くさび
kształt tej maszyny くさび

klingoński adj
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów クリンゴン語

klingoński n
(językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek" クリンゴン語

kliniczny adj
(medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego 臨床の

klisza ˈklʲiʃa n
(fotografia) błona pokryta substancją chemiczną w celu wykonania negatywu zdjęcia フィルム

klon klɔ̃n n
(biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym; クローン
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych; カエデ 楓

klops klɔps n
(kulinaria) mięsna kulka duszona w sosie; ミートボール

klub klup n
stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach クラブ

klucz kluʧ̑ n
kod do szyfru; 鍵
podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki 鍵
(informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord 鍵
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków; 鍵
narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub 鍵
przyrząd do otwierania zamka; 鍵 キー

kluczowy kluˈʧ̑ɔvɨ adj
podstawowy, najważniejszy キー

klątwa n
(dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów 宣誓

klęczeć ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑ v
mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji 跪く

kmin rzymski ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci n
(botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych; クミン
(botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku (1.1), pochodząca prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym クミン
(spożywczy) przyprawa z nasion rośliny (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku クミン

kminek ˈkmʲĩnɛk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie クミンの実

knebel ˈknɛbɛl n
(książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu; 猿轡

koala kɔˈala n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski; コアラ

koalicja ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji 連合

kobalt ˈkɔbalt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27; コバルト

kobiecy kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ adj
dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety 女 の 女 らしい 女性 の 女性 らしい

kobieta kɔˈbʲjɛta n
dorosły człowiek płci żeńskiej; 女 女性 女の人

kobra ˈkɔbra n
(herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki; コブラ

kobyła kɔˈbɨwa n
(zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia 牝馬

koc kɔʦ̑ n
gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem 毛布

kochanek kɔˈxãnɛk n
mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński 情夫

kochanka kɔˈxãnka n
kobieta pozostająca w skrytym związku z żonatym mężczyzną 情婦

kochany kɔˈxãnɨ adj
taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią だいすき 大好き

kochać ˈkɔxaʨ̑ v
odczuwać miłość do kogoś 愛する 恋する
uwielbiać jakąś rzecz 愛する
uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem 愛する

kocimiętka n
(botanika, botaniczny) (Nepeta) bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg; イヌハッカ属

kocioł ˈkɔʨ̑ɔw n
duże naczynie metalowe z pokrywą 大釜
urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody); ボイラー

koczkodan kɔʧ̑ˈkɔdãn n
(zoologia, zoologiczny) Cercopithecus niewielka afrykańska małpa; オナガザル

kod kɔt n
system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji; コード

kod kreskowy ˈkɔt krɛˈskɔvɨ n
standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki; バーコード

kod pocztowy n
ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek 郵便番号

kod źródłowy ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ n
(informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania; ソースコード

kodeina n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny コデイン

kodowanie ˌkɔdɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kodować エンコーディング
kod, sposób zakodowania エンコーディング

kofeina ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna n
(biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym; カフェイン

kogeneracja ˌkɔɡɛ̃nɛˈraʦ̑ʲja n
(technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni コジェネレーション

kogut ˈkɔɡut n
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej; 雄鳥

kojot ˈkɔjɔt n
(zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka; コヨーテ

kok kɔk n
(fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy お団子

kokaina ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna n
silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny; コカイン

kokarda kɔˈkarda n
rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka 蝶結び

kokon n
(zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt; 繭

koks kɔks n
stały produkt suchej destylacji węgla; コークス 骸炭

koktajl ˈkɔktajl n
(kulinaria) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób; カクテル

koktajl Mołotowa ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva n
(potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną; 火炎瓶

kolaboracja ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja n
(przestarzałe, przestarzały) dowolna współpraca 利敵協力
współpraca z okupantem, wrogiem; 利敵協力

kolacja kɔˈlaʦ̑ʲja n
ostatni posiłek w ciągu dnia 夕食 夕飯

kolano kɔˈlãnɔ n
(anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę; 膝

kolarstwo kɔˈlarstfɔ n
forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych; サイクリング

kolaż n
(sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów; コラージュ

kolchicyna ˌkɔlçiˈʦ̑ɨ̃na n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny z grupy alkaloidów, silnie trująca, otrzymywana z nasion zimowita jesiennego, stosowana w leczeniu napadów zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej i leczeniu rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej; コルヒチン

kolcowój pospolity n
(botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych; クコ

kolczatka kɔlˈʧ̑atka n
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami; ハリモグラ

kolczuga kɔlˈʧ̑uɡa n
pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę 鎖帷子

kolczyk ˈkɔlʧ̑ɨk n
ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu, イヤリング

kolebka kɔˈlɛpka n
kołyska, łóżeczko dla dziecka 発祥地

kolej ˈkɔlɛj n
środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną; 鉄道

kolejka kɔˈlɛjka n
uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś; 列

kolekcja kɔˈlɛkʦ̑ʲja n
zbiór przedmiotów tego samego typu, gromadzonych zwykle z powodu ich wartości (artystycznej, historycznej itp.) 収集
zestaw projektów jakiejś firmy na dany sezon 収集

kolektywizacja n
nadawanie czemuś formy kolektywnej; 集団化

kolektywizm n
(socjologia, socjologiczny) przeciwstawiany indywidualizmowi pogląd akcentujący rolę wspólnot, grup i zbiorowości; 集産主義

kolendra kɔˈlɛ̃ndra n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne; コリアンダー

koliber kɔˈlʲibɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków; ハチドリ

kolizja kɔˈlʲizʲja n
wypadek samochodowy; zderzenie, stłuczka 衝突

kolokacja ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja n
często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników 連語

kolonia kɔˈlɔ̃ɲja n
(biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik; コロニー
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo; コロニー

kolonializm ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków; 植民地主義

kolonizacja n
tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych 植民地化

kolonoskopia ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja n
(medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi; 大腸内視鏡

kolor ˈkɔlɔr n
cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot; 色 色彩

kolorowanka ˌkɔlɔrɔˈvãnka n
książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami; 塗り絵

koloryt n
zabarwienie 色彩

kolosalny ˌkɔlɔˈsalnɨ adj
bardzo duży; wielki [[巨大]]な

kolumna kɔˈlũmna n
(architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną; 柱

kolęda kɔˈlɛ̃nda n
pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia; クリスマス・キャロル

komar ˈkɔ̃mar n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień; 蚊

komedia kɔ̃ˈmɛdʲja n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.; コメディー 喜劇

komentarz kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ n
uwaga odnośnie czegoś lub kogoś コメント

komentator ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr n
(sport, sportowy) sprawozdawca sportowy コメンテーター
osoba, która komentuje coś コメンテーター

komentować ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi 論評

komercyjny ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ adj
nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań 商業

kometa kɔ̃ˈmɛta n
(astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej; 彗星

komiks ˈkɔ̃mʲiks n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię; 漫画 コミック

komin ˈkɔ̃mʲĩn n
(budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca; 煙突

kominek kɔ̃ˈmʲĩnɛk n
otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia; 暖炉

kominiarka ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka n
(potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy 目出し帽

kominiarz kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ n
rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów; 煙突掃除夫

komisariat ˌkɔ̃mʲiˈsarʲjat n
lokal, w którym urzędują pracownicy policji 警察署

komisja kɔ̃ˈmʲisʲja n
grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności; 任務

komitet ˈkɔ̃mʲitɛt n
grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań 委員会

komoda kɔ̃ˈmɔda n
mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki; 箪笥

komoku kɔ̃ˈmɔku n
w go punkt położony na czwartej linii licząc od jednego boku gobanu i na trzeciej od drugiego boku; 小目

komora kɔ̃ˈmɔra n
(wojskowość, wojskowy) tylna część przewodu lufy lub otwór w bębnie rewolwerowym, w której umieszcza się nabój; 薬室
wydzielone pomieszczenie 房

komora gazowa kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva n
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca; ガス室

kompania kɔ̃mˈpãɲja n
(wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera; 中隊
kilka osób spędzających wspólnie czas 中隊

kompas ˈkɔ̃mpas n
przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego; 羅針盤 方位磁石

kompilator ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr n
(informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji; コンパイラ

kompleks ˈkɔ̃mplɛks n
(budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość コンプレックス
(psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego; コンプレックス
zespół zjawisk lub cech, które są grupowane w całość コンプレックス

kompleks niższości n
(psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności; 劣等感

kompost ˈkɔ̃mpɔst n
produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic) 堆肥

kompozytor ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę 作曲家

kompromis kɔ̃mˈprɔ̃mʲis n
sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie; 和解

komputer kɔ̃mˈputɛr n
(informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego; コンピュータ 計算機 パソコン

komsomoł n
(historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) komunistyczna organizacja młodzieży w Związku Radzieckim, działająca w latach 1918-1991; コムソモール

komunikacja ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja n
ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności コミュニケーション

komunista ˌkɔ̃mũˈɲista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu 共産主義者

komunizm kɔ̃ˈmũɲism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa; 共産主義

komórka kɔ̃ˈmurka n
(biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych; 細胞

komórkowy ˌkɔ̃murˈkɔvɨ adj
związany z komórką 細胞の

koncert ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt n
występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny; コンサート

kondensator ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr n
(elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne; コンデンサ

kondominium ˌkɔ̃ndɔ̃ˈmʲĩɲũm n
terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw; 共同主権

konduktor kɔ̃nˈduktɔr n
osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.); 車掌

koneser n
znawca w jakiejś dziedzinie (zwykle także jej miłośnik), zwłaszcza w przypadku jedzenia lub sztuki 目利き

konferencja ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja n
zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień 会議

konferencja prasowa ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja praˈsɔva n
spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów; 記者会見

konfesjonał n
(kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi; 告解場

konfiskata n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa 没収

konfiskować ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑ v
dokonywać konfiskaty 没収

konflikt ˈkɔ̃nflʲikt n
sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności 衝突

kongres ˈkɔ̃ŋɡrɛs n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja 国会
najwyższy organ niektórych organizacji 国会
zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji 国会

koniak ˈkɔ̃ɲak n
rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji; コニャック

koniczyna ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na n
(botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych; クローバー
liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść クローバー

koniec ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ n
chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana 終わり
miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu 終わり
okoliczności końca (1.2) 終わり
ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek 終わり

koniecznie adv
bezwzględnie, absolutnie 必ず

konieczny kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ adj
taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny 不可欠

konik ˈkɔ̃ɲik n
(potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty ダフ屋

konik polny ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ idiom
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) owady przypominające pasikonika lub szarańczę; バッタ

konina kɔ̃ˈɲĩna n
(spożywczy) mięso końskie; 桜肉

koniugacja ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj; 接合

koniunkcja kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja n
(astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii; 会合
(logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”; 会合
(matematyka, matematyczny) odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń 会合

konklawe kɔ̃ŋˈklavɛ n
(kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia. コンクラーヴェ

konkubina ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego 情婦

konkurować v
robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo 争う

konkurs ˈkɔ̃ŋkurs n
(sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony コンテスト

konopie kɔ̃ˈnɔpʲjɛ n
(botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek; 麻

konował kɔ̃ˈnɔvaw n
(pogardliwie) kiepski lekarz もぐりの医者

konsensus kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus n
porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu コンセンサス

konserwacja n
(technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem 保守

konserwatyzm ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1) 保守主義
postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian; 保守主義

konsola kɔ̃w̃ˈsɔla n
zestaw cyfrowych urządzeń multimedialnych do gier, odtwarzania muzyki, filmów itp.; ゲーム機

konsternacja ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja n
stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji 驚愕

konstytucja ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie; 憲法

konsul ˈkɔ̃w̃sul n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną; 領事
(historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki; 領事
urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym; 領事

konsulat kɔ̃w̃ˈsulat n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: godność konsula 領事館
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: okres, gdy władzę sprawował jeden z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję 領事館
(historia, historyczny, historycznie) we Francji: okres w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie; 領事館
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym; 領事館

konsumpcja kɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja n
zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie 消費

kontakt ˈkɔ̃ntakt n
zetknięcie się お問い合わせ

kontekst ˈkɔ̃ntɛkst n
(językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz; コンテクスト
(przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń 前後関係

kontener kɔ̃nˈtɛ̃nɛr n
(informatyka, informatyczny) struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych; コンテナ

konto ˈkɔ̃ntɔ n
(ekonomia, ekonomiczny) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta; 口座

kontrabas kɔ̃nˈtrabas n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy; コントラバス

kontrakt ˈkɔ̃ntrakt n
umowa, zwykle o pracę 契約

kontrofensywa n
(wojskowość, wojskowy) natarcie wojsk, które następuje bezpośrednio po odparciu ofensywy wroga 反攻

kontrola kɔ̃nˈtrɔla n
(potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś コントロール

kontrowersyjny ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ adj
wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje 論争の的の

kontrwywiad kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat n
instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw; 防諜

kontynent kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt n
(geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych; 大陸

kontynuacja n
dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności 継続

kontynuować ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś 続ける

konurbacja ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja n
zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi; コナベーション

konwalia kɔ̃nˈvalʲja n
(botanika, botaniczny) Convallaria L., rodzaj roślin o białych kwiatach i intensywnym zapachu; 鈴蘭

konwój ˈkɔ̃nvuj n
poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo; 車列

kooperacja ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja n
współpraca, współdziałanie 協力

kopalnia kɔˈpalʲɲa n
zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin; 鉱山

koparka kɔˈparka n
maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu ゆあつショベル

kopać ˈkɔpaʨ̑ v
uderzać kogoś / coś nogą 蹴る

koper ˈkɔpɛr n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa; イノンド

koperta kɔˈpɛrta n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty; 封筒

kopia ˈkɔpʲja n
przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał コピー

kopiec n
(książkowy) lub (architektura, architektoniczny) pomnik w formie takiego wzniesienia マウンド

kopnięcie kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
cios zadany nogą 蹴

kopuła kɔˈpuwa n
(architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie; 円屋根

kopyto kɔˈpɨtɔ n
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków; 蹄

kora ˈkɔra n
(botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką 樹皮
(botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny 樹皮

koral ˈkɔral n
(biologia, biologiczny) koralowiec サンゴ
(jubilerstwo, jubilerski) drobny element w postaci kulki itp., wykonany z koralowiny サンゴ

kord kɔrt n
(staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa; カットラス

koreański ˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korei lub Koreańczyków 朝鮮語

koreański ˌkɔrɛˈãj̃sʲci n
język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej; 朝鮮語

korek ˈkɔrɛk n
(botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca コルク
zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału コルク
(potocznie, potoczny) zahamowanie w ruchu ulicznym; 交通渋滞

korespondować ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvaʨ̑ v
prowadzić korespondencję, wymieniać się listami 文通

korkociąg kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk n
urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek; 栓抜き

kormoran kɔrˈmɔrãn n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek; 鵜

kornijski adj
odnoszący się do Kornwalii lub Kornwalijczyków コーンウォール語

kornijski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich; コーンウォール語

koromysło n
nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą; 天秤棒

korona kɔˈrɔ̃na n
atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę) 王冠

koronacja n
akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu 戴冠式

koronka kɔˈrɔ̃nka n
(potocznie, potoczny) (stomatologia, stomatologiczny) stałe uzupełnienie protetyczne odtwarzające znaczny ubytek korony klinicznej zęba クラウン
(włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici ボビンレース レース

korpulentny ˌkɔrpuˈlɛ̃ntnɨ adj
o człowieku odznaczający się nadwagą, o tęgiej budowie ciała 肥満

korsykański ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki コルシカの

korsykański ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci n
język używany na Korsyce; コルシカの

kortyzol n
(biochemia, biochemiczny) hormon należący do kortykosteroidów; コルチゾール

korund ˈkɔrũnt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu; コランダム

korupcja kɔˈrupʦ̑ʲja n
nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści; 汚職

korweta n
(marynarka) (dawniej, dawny) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych; コルベット
(marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton; コルベット

korytarz kɔˈrɨtaʃ n
(budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku; 廊下

korzeń ˈkɔʒɛ̃ɲ n
(botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne; 根

korzystać kɔˈʒɨstaʨ̑ v
uzyskiwać z czegoś korzyści 利益 を 得る
używać czegoś 使う 用いる 使用 する 利用 する

korzystny kɔˈʒɨstnɨ adj
przynoszący korzyść 有利

korzyść ˈkɔʒɨɕʨ̑ n
zysk, pożytek 得

kos kɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku (1.1) クロウタドリ

kosa ˈkɔsa n
narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju; 大鎌

kosarz ˈkɔsaʃ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach; ザトウムシ

kosmodrom kɔsˈmɔdrɔ̃m n
(astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne; 宇宙基地

kosmologia ˌkɔsmɔˈlɔɟja n
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie; 宇宙論

kosmopolita ˌkɔsmɔpɔˈlʲita n
człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe 世界人

kosmos ˈkɔsmɔs n
(astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery; 宇宙

kostka ˈkɔstka n
(anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą; 足首

kostka lodu n
lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie クラッシュドアイス

kostnica kɔˈstʲɲiʦ̑a n
pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu; 遺体安置所

kosz kɔʃ n
pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego ゴールのネット

koszerny adj
taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków コーシャ

koszmar ˈkɔʃmar n
marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu; 悪夢

koszt kɔʃt n
(ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek 費用

kosztować kɔˈʃtɔvaʨ̑ v
mieć jakąś cenę (także przenośnie) 掛かる

koszula kɔˈʃula n
(krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki; シャツ ワイシャツ

koszykówka ˌkɔʃɨˈkufka n
(sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu; バスケットボール バスケ

kot kɔt n
(zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe; 猫

kot perski ˈkɔt ˈpɛrsʲci n
(felinologia, felinologiczny) rasa kota domowego o długich włosach ペルシャ

kotek ˈkɔtɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot 小猫

kotka ˈkɔtka n
(zoologia, zoologiczny) samica kota 雌猫

kotlet ˈkɔtlɛt n
mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu; カツレツ

kotwica kɔtˈfʲiʦ̑a n
przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno; 錨

kowadło kɔˈvadwɔ n
ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego; 金床

kowal ˈkɔval n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu; 鍛冶屋

koza ˈkɔza n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich; 山羊

kozia bródka ˈkɔʑa ˈbrutka idiom
zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki 山羊髭

kozica kɔˈʑiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca; シャモア

kozioł ofiarny ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ n
(przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś; スケープゴート
(biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi スケープゴート

kołacz ˈkɔwaʧ̑ n
rodzaj obrzędowego pieczywa, pierwotnie o okrągłym kształcie; カラーチ

kołchoz ˈkɔwxɔs n
spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich; コルホーズ

kołczan ˈkɔwʧ̑ãn n
podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach; 矢筒

kołnierz ˈkɔwʲɲɛʃ n
część ubrania otaczająca szyję; カラー 襟

koło ˈkɔwɔ n
(geometria) okrąg wraz z odciętym przez niego fragmentem płaszczyzny; 円
(potocznie, potoczny) linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg 丸
przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu; 車輪 ホイール ウィール

koło ratunkowe ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ n
przyrząd służący do ratowania tonącej osoby w postaci obręczy z lekkiego impregnowanego materiału, z płótna wypełnionego korkiem, ze styropianu lub z gumy wypełnionej powietrzem; 浮き輪

koło zębate ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ n
(mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów; 歯車

kołpak n
(technologia, technika, techniczny) wypukła pokrywa osłaniająca np. piastę koła samochodowego od zewnętrznej strony, piastę śmigła w samolocie itp.; ホイールキャップ

kołysanka ˌkɔwɨˈsãnka n
piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły ララバイ 子守歌

kołyska kɔˈwɨska n
sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach; 揺り籠

koń kɔ̃ɲ n
(sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach 鞍馬
(szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy; 馬
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem; 馬 ウマ

koń mechaniczny ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ n
(fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy; 馬力

koń trojański ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci idiom
(przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp トロイの木馬

kończyna kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na n
(anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców 手足

kończyć ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca 終わる

kości zostały rzucone ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ idiom
(książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja; 賽は投げられた

kościec ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑ n
(anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt 骨格

kościół ˈkɔɕʨ̑uw n
(budownictwo) świątynia chrześcijańska; 教会

kość kɔɕʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt; 骨
wielościan z oczkami służący do gry; 賽子 骰子 サイコロ

kość słoniowa ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva n
(zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala; 象牙

koźlę n
(zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej 仔ヤギ

kożuch ˈkɔʒux n
wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu 膜

kra kra n
tafla lodu oddzielona od reszty pokrywy lodowej na rzece, jeziorze itp.; także: o zbiorowisku takich tafli; 氷塊

krab krap n
(zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz; 蟹

kradzież ˈkraʥ̑ɛʃ n
przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej 窃盗

kraj kraj n
(geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny; 国
państwo 国

krajobraz kraˈjɔbras n
wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy 景色 風景

krajowy kraˈjɔvɨ adj
związany z konkretnym krajem; uzyskany, wytworzony w tym kraju, dziejący się wewnątrz kraju 国内

kran krãn n
rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu; 蛇口

krater ˈkratɛr n
(geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne; クレーター
(geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu; クレーター

krawat ˈkravat n
(krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety; ネクタイ

krawiec ˈkravʲjɛʦ̑ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin; 仕立て屋

krawędź ˈkravɛ̃ɲʨ̑ n
brzeg powierzchni, zwłaszcza ostry 縁

krawężnik kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik n
(budownictwo) elemnt budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią 縁石

kraść kraɕʨ̑ v
brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela 盗む

kreacjonizm ˌkrɛaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga); 創造論

kreatywność n
cecha tego, co kreatywne; cecha tych, którzy są kreatywni 創造力

kreda ˈkrɛda n
(geologia, geologiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia; チョーク
kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie チョーク

krem krɛ̃m n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce; クリーム

kremacja krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja n
forma pogrzebu zwłok zmarłego, polegająca na spaleniu ciała 火葬

krematorium ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm n
miejsce, w którym przeprowadza się palenie zwłok; 火葬場

kreska ˈkrɛska n
(marynarka) dłuższy sygnał w alfabecie Morse'a 長点
(potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski 長点

kret krɛt n
(zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele; モグラ 土竜

kretowisko ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ n
teren pokryty kretowiskami (1.1) もぐらづか

kretyn ˈkrɛtɨ̃n n
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny 馬鹿
(przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem 馬鹿

krew krɛf n
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt; 血 血液

krewetka krɛˈvɛtka n
(kulinaria) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1) 海老 醤蝦
(zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach; 海老 醤蝦

krocze n
(anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem 会陰

krok krɔk n
przestawienie nogi, by wykonać ruch 足取り 歩

krokodyl krɔˈkɔdɨl n
(herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele; 鰐 ワニ

krokomierz krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ n
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków; 万歩計

krokosz n
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokosz barwierski; 紅花

krokosz barwierski n
(botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych; ベニバナ

kromka ˈkrɔ̃mka n
(kulinaria) cienki kawałek chleba odcięty nożem 一切れ

kronika ˈkrɔ̃ɲika n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym; 記録

kropka ˈkrɔpka n
znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.: 点
małe wypełnione kółko, plamka 点
krótki sygnał w alfabecie Morse'a 点

kropla ˈkrɔpla n
drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość; 滴 雫

krosno ˈkrɔsnɔ n
(włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku; 機

krowa ˈkrɔva n
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego; 牛 雌牛

krtaniowy adj
(anatomia, anatomiczny) dotyczący krtani 喉頭

krtań kr̥tãɲ n
(anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą; 喉頭

kruchy ˈkruxɨ adj
(przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny 壊れやすい

krucjata kruˈʦ̑ʲjata n
(historia, historyczny, historycznie) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej 十字軍

krucyfiks kruˈʦ̑ɨfʲiks n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa; 磔刑像

kruczoczarny ˌkruʧ̑ɔˈʧ̑arnɨ adj
(książkowy) mający kolor czarny, taki jak kolor pióra kruka; bardzo czarny, intensywnie czarny 真っ黒

kruk kruk n
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona zamieszkujący półkulę północną; 烏 大鴉

krużganek kruʒˈɡãnɛk n
(architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec; 回廊

krwawić ˈkr̥favʲiʨ̑ v
(medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych 出血

krwawy adj
(przenośnie, przenośnia) okrutny, brutalny 流血の

krwinka ˈkr̥fʲĩnka n
(biologia, biologiczny) komórka krwi 血球

krwiodawca kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a n
(medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie 献血者

krwiomocz ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑ n
(medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu 血尿

krwiopijca kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a n
ten, który pije krew 吸血動物

krykiet ˈkrɨcɛt n
(sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją; クリケット

kryminologia ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach); 犯罪学

krymskotatarski ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci adj
odnoszący się do Tatarów krymskich クリミア・タタール語

krypta ˈkrɨpta n
podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych; 納骨堂

kryptografia n
umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie 暗号論

kryptologia n
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę); 暗号学

krypton ˈkrɨptɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36; クリプトン

kryształ ˈkrɨʃ.taw n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej; クリスタル

kryterium n
obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru 判断基準

krytyka ˈkrɨtɨka n
surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś 批評

krytykować ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑ v
oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady 批判します

kryzys ˈkrɨzɨs n
(ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego 不景気 危機
zła sytuacja (trwająca dłużej) 危機

kryzys wieku średniego n
(psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny; 中年の危機

krzak kʃak n
(przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) zwykle w lm zbiór bezsensownych znaków powstały z logicznego tekstu, np. na skutek niepoprawnych ustawień strony kodowej lub wystąpienia błędów 文字化け

krzem kʃɛ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14; ケイ素 シリコン

krzemian ˈkʃɛ̃mʲjãn n
(chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego; 珪酸塩

krzesło ˈkʃɛswɔ n
mebel przeznaczony do siedzenia, zazwyczaj prosty, bez podłokietników, z oparciem na plecy i czterema nogami; 椅子 椅

krzesło elektryczne ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci; 電気椅子

krzyczeć ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑ v
mówić lub wołać bardzo głośno 叫ぶ

krzyk kʃɨk n
głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki 悲鳴

krzywa ˈkʃɨva n
(matematyka, matematyczny) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni; 曲線

krzywda ˈkʃɨvda n
szkoda, strata, która spotyka kogoś niezasłużenie, niesłusznie 不善 曲事

krzywdzić v
wyrządzać krzywdę そこなう

krzywoprzysięstwo ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ n
złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą 偽証罪

krzyż kʃɨʃ n
konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii; 十字 十字架
order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1) 十字

krzyżmo n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów; 聖油

krzyżowiec n
(historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych 十字軍

krzyżówka kʃɨˈʒufka n
zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów; クロスワードパズル

król krul n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa; 国王 王様 王
(szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach; キング 王
(termin karciany) figura w kartach między damą a asem; キング 王

król zwierząt ˈkrul ˈzvʲjɛʒɔ̃nt idiom
lew 百獣の王

królestwo kruˈlɛstfa kruˈlɛstfɔ n
ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa; 王国 界

królewski kruˈlɛfsʲci adj
mający związek z królem lub królową 王

królik ˈkrulʲik n
(zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych; 兎 ウサギ

królowa kruˈlɔva n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów 女王
(termin karciany) dama クイーン
monarchini rządząca królestwem 女王 王妃
żona króla 王妃 皇后

krótki ˈkrutʲci adj
mający małą długość 短い
trwający niedługo 短い

krótkowzroczność ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty; 近視

krążownik krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu; 巡洋艦

kręcić ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑ v
zwijać 捻る

kręg n
(anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup 椎骨

kręgosłup krɛ̃ŋˈɡɔswup n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę; 背骨 脊椎

kręgowiec krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem; 脊椎 脊椎動物

krętogłów krɛ̃nˈtɔɡwuf n
(ornitologia, ornitologiczny) Jynx torquilla, ptak leśny potrafiący znacznie wykręcać głowę; アリスイ

ksenofobia ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja n
(psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie; 外国人恐怖症 外国人嫌悪

ksenon ˈksɛ̃nɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54; キセノン

ksiądz cɕɔ̃nʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie 司祭

książka ˈcɕɔ̃w̃ʃka n
dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym; 本 ほん

książka kucharska ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska n
książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych; 料理の本

książkowy cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ adj
(książkowy) odnoszący się do książki, zawarty w książce [[文語]]の

książę ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ n
wysoki tytuł szlachecki 公爵
władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla 王子

księgarnia cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa n
sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.; 書店

księstwo ˈcɕɛ̃w̃stfɔ n
rządzone przez księcia państwo lub jego część 公国

księżna ˈcɕɛ̃w̃ʒna n
kobieta, która sprawuje władzę w księstwie 公爵夫人

księżniczka cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka n
córka księcia 王女王女 姫

księżyc ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.; 衛星
Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część 月 tsuki

ksylitol ksɨˈlʲitɔl n
(chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności; キシリトール

ksylofon ksɨˈlɔfɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości; 木琴 シロフォン

kształt kʃtawt n
zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina ようす

kto ktɔ pronoun
(zobacz) ktoś 誰
…służący do zadawania pytań o takie orzeczniki 誰 だれ
…służący jako podmiot zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę 誰 どなた

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ proverb
ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg 早起きは三文の徳

ktokolwiek ktɔˈkɔlvʲjɛk pronoun
obojętnie, bez znaczenia kto 誰か

ktoś ktɔɕ indefinitePronoun
nieokreślona osoba, nieznany człowiek 誰 誰か

który ˈkturɨ pronoun
…pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie どれ
…względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego どれ
…pytajny, służący do tworzenia pytań o sprecyzowanie elementu w danej grupie どれ

kubek ˈkubɛk n
naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho, マグカップ

kubizm ˈkubʲism̥ n
(architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.; キュビズム
(sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów; キュビズム

kuc kuʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) (jeździectwo, jeździecki) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie; ポニー

kucać ˈkuʦ̑aʨ̑ v
obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach しゃがむ

kucharz ˈkuxaʃ n
(kulinaria) ten, kto gotuje potrawy; 料理人 コック

kuchenka kuˈxɛ̃nka n
(potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania コンロ

kuchenka mikrofalowa n
(kulinaria) (technologia, technika, techniczny) piecyk kuchenny podgrzewający produkty przy pomocy energii mikrofal radiowych; 電子レンジ

kuchnia ˈkuçɲa n
komplet mebli kuchennych 台所 キッチン
pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków; 台所 厨房
sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp. 料理
zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się 料理 台所

kucie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kuć 鍛造

kucyk ˈkuʦ̑ɨk n
(fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają; ポニーテール

kujon ˈkujɔ̃n n
(pogardliwie) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia がり勉

kukabura n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Dacelo; ワライカワセミ

kukurydza ˌkukuˈrɨʣ̑a n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych; コーン トウモロコシ
(kulinaria) kolba kukurydzy (1.1) コーン トウモロコシ
(kulinaria) ziarno kukurydzy (1.1) コーン トウモロコシ

kukuryku ˌkukuˈrɨku interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta コケコッコー

kukułka kuˈkuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd; カッコウ

kukła ˈkukwa n
przedmiot wykonany na podobieństwo postaci człowieka, zwykle przedstawionej karykaturalne 肖像

kula ˈkula n
(geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby; 球
każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1) 球
(fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie w kształcie zbliżonym do kuli (1.1) 球
(medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie; 松葉杖
(wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej 玉
(sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą; 玉

kula ziemska n
(geografia, geograficzny) glob ziemski 地球

kulomb ˈkulɔ̃mp n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C; クーロン

kuloodporny adj
taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej 防弾

kult kult n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie; 崇拝

kultura kulˈtura n
całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości 文化

kultywar kulˈtɨvar n
(botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości; 栽培品種

kum kũm interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę ケロ

kumkwat ˈkũmkfat n
mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny キンカン

kumpel ˈkũmpɛl n
(potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel 仲間

kumys ˈkũmɨs n
(kulinaria) (etnografia, etnograficzny) napój alkoholowy otrzymywany z mleka klaczy lub oślicy poddanego fermentacji, popularny w Azji; クミス

kuna ˈkũna n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju; テン

kundalini n
(filozofia, filozoficzny) w filozofii i mistyce hinduskiej: energia, która spoczywa u podstawy kręgosłupa クンダリニー

kupiec ˈkupʲjɛʦ̑ n
ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego 商人

kupno ˈkupnɔ n
nabywanie czegoś 購入

kupować kuˈpɔvaʨ̑ v
nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy 買う 購入 する

kupryt ˈkuprɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi; 赤銅鉱

kura ˈkura n
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj; 雌鶏

kurczak ˈkurʧ̑ak n
(kulinaria) mięso z kurczaka (1.1) チキン
(ornitologia, ornitologiczny) większe kurczę (pisklę kury) チキン

kurdyjski kurˈdɨjsʲci adj
dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów [[クルド]][[風]]の

kurdyjski kurˈdɨjsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów [[クルド]][[風]]の

kurhan ˈkurxãn n
(archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca; クルガン

kurka ˈkurka n
(potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius), gatunek grzyba jadalnego; 杏茸

kurka wodna ˈkurka ˈvɔdna n
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, wystęujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony; バン

kurkuma kurˈkũma n
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi ウコン

kurnik ˈkurʲɲik n
(rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur; 鶏小屋

kuropatwa ˌkurɔˈpatfa n
(ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną; ヤマウズラ

kurs kurs n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu コース
cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat コース

kursor ˈkursɔr n
(informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury カーソル
(informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej; カーソル

kurtka ˈkurtka n
krótkie okrycie wierzchnie; ジャケット

kurtyna kurˈtɨ̃na n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni 幕

kurtyzana ˌkurtɨˈzãna n
(przestarzałe, przestarzały) lub (literacko) (eufemistycznie) prostytutka 遊女

kurwa ˈkurva n
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka 売春婦
(wulgarnie, wulgaryzm) kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia 売春婦

kuskus ˈkuskus n
tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy; クスクス

kuzyn ˈkuzɨ̃n n
syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki いとこ 従兄弟

kuzynka kuˈzɨ̃nka n
córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki いとこ 従姉妹

kuć żelazo, póki gorące ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ proverb
robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe 善は急げ

kwadrat ˈkfadrat n
(geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny; 正方形
(matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby; 正方形

kwadratowy ˌkfadraˈtɔvɨ adj
(matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia 四角い

kwadrylion kfaˈdrɨlʲjɔ̃n n
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024; 一秭

kwant kfãnt n
(fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna; 量子

kwarantanna n
przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią けんえき

kwarc kfarʦ̑ n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach; 石英

kwark kfark n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów; クォーク

kwartalnik kfarˈtalʲɲik n
czasopismo periodyczne ukazujące się co kwartał 季刊雑誌

kwartał ˈkfartaw n
trzy miesiące, czwarta część roku 四半期

kwartet ˈkfartɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków カルテット

kwas kfas n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej; 酸

kwas akrylowy ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych; アクリル酸

kwas arsenowy ˈkfas ˌarsɛ̃ˈnɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny będący kwasem arsenu o wzorze AsO(OH)3; 砒酸

kwas askorbinowy ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ n
(biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu; アスコルビン酸

kwas azotowy ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3 硝酸

kwas chlebowy n
(kulinaria) bezalkoholowy napój otrzymywany przez fermentację chleba lub słodu zbożowego; クワス

kwas foliowy ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ n
(biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B; 葉酸

kwas krotonowy ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych; クロトン酸

kwas mlekowy ˈkfas mlɛˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy; 乳酸

kwas octowy ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH; 酢酸

kwas siarkowy ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej; 硫酸

kwas węglowy ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych; 炭酸

kwatera kfaˈtɛra n
mieszkanie lub inne pomieszczenie wynajmowane lub zajęte na pobyt czasowy 宿

kwazar ˈkfazar n
(astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda; クエーサー

kwaśny ˈkfaɕnɨ adj
(chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu 酸性 酸っぱい
mający cierpki smak 酸っぱい

kwiat kfʲjat n
(botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania 花
(ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna 花
(potocznie, potoczny) roślina doniczkowa 花
(przenośnie, przenośnia) najlepsza część 花

kwiatostan kfʲjaˈtɔstãn n
(botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny; 花序

kwiczoł ˈkfʲiʧ̑ɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki europejski ptak wędrowny; noharatsugumi

kwiecień ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ n
czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); 卯月 ４月 四月

kwietnik ˈkfʲjɛtʲɲik n
teren obsadzony kwiatami; 花壇

kwintesencja ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja n
elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy 精髄

kwitnąć ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑ v
(botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty 咲く

kworum ˈkfɔrũm n
liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji 定数

kądziel n
(włókiennictwo) pęk włókien umocowany na krążku przęślicy lub kołowrotka; 糸巻き棒

kąpać ˈkɔ̃mpaʨ̑ v
zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych 浴びる

kąpiel ˈkɔ̃mpʲjɛl n
kąpanie kogoś, kąpanie się 入浴 沐浴

kąt kɔ̃nt n
(matematyka, matematyczny) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi 角度 角

kąt prosty ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ n
(geometria) kąt równy 90 stopni; 直角

kłamać ˈkwãmaʨ̑ v
świadomie mówić nieprawdę 嘘を吐く

kłamca ˈkwãmʦ̑a n
osoba płci męskiej, która kłamie 嘘吐き 嘘つき

kłamstwo ˈkwãmstfɔ n
nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd; 嘘

kłaść kwaɕʨ̑ v
sprawiać że ktoś się położy, lub pójdzie spać 寝かす 寝かせる
iść spać 寝る
zmieniać pozycję na leżącą 寝る

kłopotliwy ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ adj
sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie 厄介

kłos kwɔs n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż; 穂

kłus kwus n
(jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia; 速歩

kłusownik kwuˈsɔvʲɲik n
(łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta 密猟 者

kłuć kwuʨ̑ v
(o owadach) żądlić 刺す
przebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym 刺す
wywoływać uczucie ostrego bólu 刺す

kłócić ˈkwuʨ̑iʨ̑ v
toczyć spór, spierać się 争う

kłódka ˈkwutka n
przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem; 南京錠

kłódka miłości ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i n
kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary; 愛の南京錠

kłótnia ˈkwutʲɲa n
brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura 口喧嘩 口論 喧嘩

kłąb n
zbite, obłe, splątane nagromadzenie czegoś かせ

kłącze ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ n
(botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego; 根茎
(filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie リゾーム 根茎

kłębek ˈkwɛ̃mbɛk n
przędza (np. nić) zwinięty w kulkę 玉

labirynt laˈbʲirɨ̃nt n
ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście; 迷路 迷宮

laboratorium ˌlabɔraˈtɔrʲjũm n
pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych; 研究所

labrador retriever n
(kynologia, kynologiczny) popularna rasa psów aportujących wywodząca się z Nowej Fundlandii; ラブラドール・レトリバー

lada ˈlada n
rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru カウンタ

ladyboy n
określenie transgenderycznego mężczyzny funkcjonującego w społeczeństwie Tajlandii ニューハーフ

laguna laˈɡũna n
(geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol; ラグーン

lahar ˈlaxar n
(geologia, geologiczny) spływ błotny, w którym biorą udział przesycone wodą produkty erupcji wulkanicznej, przede wszystkim popiół wulkaniczny; ラハール

laik ˈla<sup>j</sup>ik n
ktoś niekompetentny 俗人

lak lak n
topliwy materiał do odciskania pieczęci; 封蝋

lakaza n
(biochemia, biochemiczny) enzym roślinny, charakterystyczny przede wszystkim dla grzybów rosnących na rozkładającym się drewnie ラッカーゼ

lakier ˈlacɛr n
(technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony ニス

lakier do paznokci ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i n
kolorowy lakier do nakładania na paznokcie jako ozdoba, zarówno u dłoni, jak i stóp ネールポリッシュ

lakierować v
pokrywać, powlekać coś lakierem 塗る

lakmus ˈlakmus n
(chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów; リトマス

laktacja lakˈtaʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) wydzielanie mleka z sutków samicy ssaków w okresie karmienia; 授乳

laktaza lakˈtaza n
enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy; ラクターゼ

laktoza lakˈtɔza n
(chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków; ラクトース

lalka ˈlalka n
dziecięca zabawka mająca ludzką postać; 人形

lama ˈlãma n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny; ラマ
jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi ラマ

lampa ˈlãmpa n
urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło; 灯 電灯 電気

lampart ˈlãmpart n
(zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny; ヒョウ

lancet ˈlãnʦ̑ɛt n
mały nóż chirurgiczny o obustronnym ostrzu メス

lantan ˈlãntãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57; ランタン

laptop ˈlaptɔp n
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop; ラップトップ ノートパソコン

larwa ˈlarva n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego; 幼虫

laryngolog ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła 咽喉科学者

las las n
gęste zbiorowisko drzew; 森 林 森林

lasagne n
(kulinaria) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem ラザニア
(spożywczy) włoski makaron o kształcie szerokich pasków; ラザニア

laser ˈlasɛr n
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej; レーザー

laska ˈlaska n
jednostka czegoś (np. dynamitu, cynamonu) ステッキ
wydłużony przedmiot służący do podpierania się; 杖

lassi n
(kulinaria) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej; ラッシー

latarka laˈtarka n
podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło 懐中電灯

latarnia laˈtarʲɲa n
lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni ランタン

latarnia morska laˈtarʲɲa ˈmɔrska n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego; 灯台

latawiec laˈtavʲjɛʦ̑ n
zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi; 凧

latać ˈlataʨ̑ v
umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie 飛 飛ぶ

lateks ˈlatɛks n
(chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy; ラテックス

lato ˈlatɔ n
pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami; 夏 なつ

latynizacja n
(książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi ラテン化
(książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej ラテン化

lawa ˈlava n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej; ラヴァ

lawenda laˈvɛ̃nda n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie; ラベンダー

laweta laˈvɛta n
(motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów レッカー

lawina laˈvʲĩna n
masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego; 雪崩

lazuryt laˈzurɨt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów; ラピスラズリ 瑠璃

lać laʨ̑ v
powodować, że ciecz wypływa z czegoś lub płynie 注ぐ

lać jak z cebra ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra v
(potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu 土砂降りになる

lecieć ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑ v
podróżować samolotem 蝿 (はえ, hae)
przemieszczać się w powietrzu 蝿 (はえ, hae)

lecytyna n
(biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej レシチン

leczenie lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: leczyć 治療

leczyć ˈlɛʧ̑ɨʨ̑ v
przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby 治す

legalizacja ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem 合法化

legenda lɛˈɡɛ̃nda n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji; 伝説 神話

legion ˈlɛɟɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy; レギオン

lej lɛj n
(jednostka monetarna) waluta Mołdawii レウ
(jednostka monetarna) waluta Rumunii; レウ

lekarka lɛˈkarka n
(potocznie, potoczny) kobieta pracująca jako lekarz 女医

lekarstwo lɛˈkarstfɔ n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy 薬

lekarz ˈlɛkaʃ n
(medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt; 医師 医者

lekcja ˈlɛkʦ̑ʲja n
jednostka zajęć dydaktycznych レッスン
(przenośnie, przenośnia) przykre doświadczenie będące przestrogą レッスン

lekki ˈlɛcːi adj
o małej wadze, małym ciężarze 軽 軽い
łatwy, np. do zaakceptowania, przyjęcia, zrobienia 軽い

lekkoatletyka ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka n
(sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty; 陸上競技

leksem ˈlɛksɛ̃m n
(językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia; 語彙素

leksykograf n
(językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii 辞書編集者

leksykografia n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników; 辞書学

leksykologia n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia; 語彙論

leksykon n
publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej; 辞書

lektyka ˈlɛktɨka n
łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem; 駕籠

lelek kozodój ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj n
(ornitologia, ornitologiczny) europejski ptak leśny ze sztywnymi piórami otaczającymi dziób; ヨアロッパヨタカ

lemiesz ˈlɛ̃mʲjɛʃ n
dolna część pługa odcinająca skibę; 刃先

leming ˈlɛ̃mʲĩŋk n
(zoologia, zoologiczny) Lemmus lemmus, gatunek ssaków, małych gryzoni występujących w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej; レミング

lemoniada ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada n
napój z cytryn レモネード

lemur ˈlɛ̃mur n
(zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze; キツネザル

len lɛ̃n n
(botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion 亜麻

lenistwo lɛ̃ˈɲistfɔ n
odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku 無精 横着 気無精 物臭

leniuch n
(potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie) 怠け者

leniwiec lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak; ナマケモノ 樹懶

leniwy lɛ̃ˈɲivɨ adj
charakteryzujący się lenistwem ナマケモノ

lepiej późno niż wcale ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ proverb
sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale 遅くてもやらないよりまし

lepki ˈlɛpʲci adj
mający właściwości kleju ベタベタする

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu proverb
lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał 明日の百より今日の五十

lepton ˈlɛptɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca fermionem, lecz niebędąca kwarkiem; レプトン
(historia, historyczny, historycznie) moneta miedziana bita w starożytnej Grecji; レプトン

lesbijka lɛzˈbʲijka n
homoseksualna kobieta; レズ レズビアン

lesbijski adj
dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom レズ

less lɛs n
(geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego; 黄土

leszcz lɛʃʧ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna; ブリーム

letni ˈlɛtʲɲi adj
o substancji: ciepły, lecz nie gorący ぬるい

lew lɛf n
(zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych; ライオン 獅子

lewar n
(technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów ジャッキ

lewica lɛˈvʲiʦ̑a n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy; 左党 左翼

lewy ˈlɛvɨ adj
znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka ひだり 左

leń lɛ̃ɲ n
człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy 怠け者

leżak ˈlɛʒak n
rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport デッキチェア 寝台

leżeć ˈlɛʒɛʨ̑ v
zachowywać pozycję poziomą 寝る

libido lʲiˈbʲidɔ n
(seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego; リビドー

licencja lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego; ライセンス

liceum lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm n
szkoła średnia zawodowa lub ogólnokształcąca, przygotowująca do studiów uniwersyteckich; 高校 高等学校

liczba ˈlʲiʤ̑ba n
(matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej); 数 数字
zapis liczby (1.1) 数 数字

liczba atomowa ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva n
(fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu; 原子番号

liczba całkowita ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita n
(matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0; 整数

liczba mnoga ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa n
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element 複数形 複数

liczba niewymierna ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna n
(matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych; 無理数

liczba pierwsza ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa n
(matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą; 素数

liczba pojedyncza ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a n
(gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy 単数 単数形

liczebnik lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik n
(gramatyka) nazwa liczby 数詞

liczebnik porządkowy n
(gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu 序数

liczi chińskie ˈlʲiʧ̑ʲi ˈçĩj̃sʲcɛ n
(botanika, botaniczny) Litchi chinensis, gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie レイシ

licznik ˈlʲiʧ̑ʲɲik n
(matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową; 分子

liczny ˈlʲiʧ̑nɨ adj
(o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek 多数

liczyć ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑ v
określać liczbę elementów składających się na dany zbiór 数 数える
wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne 計算 する
pokładać swoje zaufanie 信用 する 信頼 する

liga ˈlʲiɡa n
(sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp. リーグ
zrzeszenie osób, organizacji lub państw リーグ

likier ˈlʲicɛr n
słodki i mocny napój alkoholowy; リキュール

limit ˈlʲĩmʲit n
granica niemożliwa do przekroczenia 限界

limnologia ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska; 陸水学

limo ˈlʲĩmɔ n
(potocznie, potoczny) podbite oko パンダ目

limuzyna n
(motoryzacja) luksusowy samochód; リムジン

lina ˈlʲĩna n
elastyczne cięgno z włókna lub drutów; 縄

lingwistyka lʲĩŋɡˈvʲistɨka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku 言語学

linia ˈlʲĩɲja n
kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka 線

linie lotnicze n
(lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego; エアライン

linijka lʲĩˈɲijka n
przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości; 定規

linoskoczek ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk n
cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie 綱渡り師

lipa ˈlʲipa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., rodzaj drzew liściastych z podrodziny lipowatych; リンデン

lipiec ˈlʲipʲjɛʦ̑ n
siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); ７月 七月

liposukcja ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej; 脂肪吸引

lira ˈlʲira n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej ライアー
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun; ライアー

lis lʲis n
(zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik z rodziny psów o długim i puszystym ogonie; 狐 キツネ

lisica lʲiˈɕiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica lisa 牝狐

list lʲist n
wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie 手紙
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu 手紙
papier, na którym napisano wypowiedź (1.1) 手紙

list otwarty ˈlʲist ɔtˈfartɨ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją; 公開状

lista ˈlʲista n
elementy zapisane w kolejności リスト
(informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych używana w infomatyce; リスト

lista dyskusyjna ˈlʲista ˌdɨskuˈsɨjna n
(informatyka, informatyczny) rodzaj grupy dyskusyjnej, gdzie wiadomości są rozsyłane e-mailami; メーリングリスト

listonosz lʲiˈstɔ̃nɔʃ n
pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki 郵便配達 郵便配達人

listopad lʲiˈstɔpat n
jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); 十一月 11月

listwa przypodłogowa n
(budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze 幅木

lit lʲit n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3; リチウム

litera lʲiˈtɛra n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów; 文字

literacki ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci adj
mający związek z literaturą 文学

literatura ˌlʲitɛraˈtura n
wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym; 文学

literaturoznawstwo ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą; 文芸学

litewski lʲiˈtɛfsʲci adj
odnoszący się do Litwy lub Litwinów リトアニア語

litografia ˌlʲitɔˈɡrafʲja n
(drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego; リトグラフ

litr lʲitr̥ n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny; リットル

liturgia lʲiˈturʲɟja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym 典礼

liza ˈlʲiza n
(biologia, biologiczny) rozpad na cząstki elementarne; 溶菌

lizak ˈlʲizak n
twardy cukierek na patyku ペロペロキャンディ

lizać ˈlʲizaʨ̑ v
dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym 舐ぶる

liścień ˈlʲiɕʨ̑ɛ̇̃ɲ n
(biologia, biologiczny) pierwszy liść rośliny nasiennej; 子葉

liściokwiat garbnikowy lʲiɕˈʨ̑ɔkfʲjad ˌɡarbʲɲiˈkɔvɨ n
(botanika, botaniczny) Phyllanthus emblica, gatunek drzewa z rodziny liściokwiatowatych pochodzący z Azji; ユカン

liść lʲiɕʨ̑ n
(botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu; 葉

lodowiec lɔˈdɔvʲjɛʦ̑ n
wolno płynąca rzeka lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu; 氷河

lodowisko ˌlɔdɔˈvʲiskɔ n
miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach; スケートリンク

lodołamacz ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑ n
statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków; 砕氷船

lody n
(spożywczy) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków アイスクリーム アイス

lodówka lɔˈdufka n
pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze; 冷蔵庫

logarytm lɔˈɡarɨtm̥ n
(matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument; 対数

logika ˈlɔɟika n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania; 論理学 論理
poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych 論理

logistyka n
(ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr; 物流
(wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska; 物流

logo ˈlɔɡɔ n
znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną; ロゴ

logotyp n
logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim ロゴタイプ

lojalność n
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni 忠誠心

lokalizacja ˌlɔkalʲiˈzaʦ̑ʲja n
usytuowanie, położenie jakiegoś obiektu; miejsce, pozycja zajmowana przez jakiś obiekt 所

lokomotywa ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva n
(kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; . 機関車

lokówka lɔˈkufka n
(fryzyjski) wałek wykonany z metalu lub tworzyw sztucznych, służący do zakręcania włosów ヘアカーラー

lombard ˈlɔ̃mbart n
instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych; 質屋

lont lɔ̃nt n
(wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika 導火線

lorens ˈlɔrɛ̃w̃s n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103; ローレンシウム

lornetka lɔrˈnɛtka n
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych 双眼鏡

los lɔs n
fatum, przeznaczenie 宿命
wydarzenia, bieg czyjegoś życia 宿命

losowy lɔˈsɔvɨ adj
przypadkowy, niezależny od decyzji ランダム

lot lɔt n
przemieszczanie się w jakiejś przestrzeni w powietrzu フライト
podróż, np. samolotem, balonem フライト

loteria n
gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie 宝くじ

lotka ˈlɔtka n
(sport, sportowy) uskrzydlony przedmiot służący do gry w badmintona 羽根

lotnisko lɔtʲˈɲiskɔ n
wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych; 空港

lotniskowiec ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑ n
(wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy; 航空母艦 空母

lotny adj
(fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący 揮発性
łatwo unoszący się w powietrzu 揮発性

lotos ˈlɔtɔs n
(botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych; ハス科

lubić ˈlubʲiʨ̑ v
darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem 好む 好き

lucerna luˈʦ̑ɛrna n
(botanika, botaniczny) rodzaj jednorocznych lub dwuletnich bylin z rodziny bobowatych; アルファルファ

lud lut n
warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie 平民
zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędący narodem 平民

ludność ˈludnɔɕʨ̑ n
ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium 人口

ludobójstwo ˌludɔˈbujstfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie; ジェノサイド 集団虐殺

ludzki ˈluʦ̑ʲci adj
cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka 人
odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka 人

ludzkość ˈluʦ̑kɔɕʨ̑ n
ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie 人類

lufa ˈlufa n
część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale; 銃身

lukier ˈlucɛr n
(kulinaria) polewa używana do pokrywania wyrobów cukierniczych, sporządzana z roztopionego cukru pudru; アイシング

lukrecja luˈkrɛʦ̑ʲja n
(botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji; 甘木
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory 甘木

luksemburski ˌluksɛ̃mˈbursʲci adj
odnoszący się do miasta Luksemburg ルクセンブルク語
odnoszący się do państwa Luksemburg ルクセンブルク語

lumbago lũmˈbaɡɔ n
(medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa; 腰痛

lupa ˈlupa n
wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu; 拡大鏡 虫眼鏡

lusterko wsteczne luˈstɛrkɔ ˈfstɛʧ̑nɛ n
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy ドアミラー

lustro ˈlustrɔ n
gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium; 鏡

luteranizm ˌlutɛˈrãɲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra; ルーテル教会

lutet ˈlutɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71; ルテチウム

lutnia ˈlutʲɲa n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę; リュート

lutować luˈtɔvaʨ̑ v
(technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem はんだづけ

lutownica ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania; 半田鏝

luty ˈlutɨ n
drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) 如月 ２月 二月

luźny ˈluʑnɨ adj
nieprzylegający, swobodny, zapewniający swobodę ruchów (o ubraniach) ゆるむ
nieumocowany ゆるむ

lwia część ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ idiom
ironiczne określenie zagarniętej całości lub niemalże całości, jako efekt współpracy z kimś silniejszym 獅子の分け前

lwica ˈlvʲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica lwa 雌ライオン

lód lut n
stały stan skupienia wody; 氷
(potocznie, potoczny) lodowisko 氷
często w lm deser przyrządzany ze zmrożonego mleka, czasem z dodatkiem owoców oraz innych substancji アイスクリーム 氷

ląd lɔ̃nt n
obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów; 陸

lądowanie ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: lądować 上陸

lądować lɔ̃nˈdɔvaʨ̑ v
osiadać na czymś – z powietrza lub wody 上陸

lędźwie ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ n
(anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą 腰部

lęk lɛ̃ŋk n
uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne 恐怖症

lśnić l̥ʲɕɲiʨ̑ v
świecić, błyszczeć, odbijać światło 輝く

maca ˈmaʦ̑a n
płaski pszenny placek z przaśnego (niekwaszonego) ciasta, jadany przez Żydów podczas święta Paschy; マッツァー

macedoński ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Macedonia lub Macedończyków マケドニア語
odnoszący się do regionu Macedonia w Grecji lub mieszkańców tego regionu マケドニア

macedoński ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci n
język urzędowy Macedonii; マケドニア
język wymarły używany przez starożytnych mieszkańców Macedonii; マケドニア

machać ˈmaxaʨ̑ v
szybko, wahadłowo ruszać czymś 振り動かす

macica maˈʨ̑iʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion; 子宮

macierz ˈmaʨ̑ɛʃ n
(matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia; 行列

macocha maˈʦ̑ɔxa n
żona ojca, ale nie matka 継母

maczeta maˈʧ̑ɛta n
długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach; マチェテ

maczuga n
jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu; 棍棒

mafia ˈmafʲja n
zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce マフィア

magazyn maˈɡazɨ̃n n
pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów 倉庫

magenta maˈɡɛ̃nta n
barwa purpurowa; マゼンタ

magia ˈmaɟja n
praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne; 魔法

magiczny maˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z magią 魔法的

magma ˈmaɡma n
(geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej; マグマ

magnes ˈmaɡnɛs n
przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów); 磁石

magnetofon ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej; テープレコーダー

magnetyczny ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ adj
(fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes 磁気
taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym) 磁気

magnetyzm n
(fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych 磁性
(przenośnie, przenośnia) siła przyciągająca 磁性

magnez ˈmaɡnɛs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12 マグネシウム 苦土素

magnolia maɡˈnɔlʲja n
(botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych; モクレン属

magnoliowate ˌmaɡnɔlʲjɔˈvatɛ n
(botanika, botaniczny) Magnoliaceae, rodzina drzew, krzewów lub pnączy należąca do rzędu magnoliowców; モクレン科

mahajana ˌmaxaˈjãna n
(filozofia, filozoficzny) kierunek buddyzmu, wyodrębniony w pierwszym wieku p.n.e.; マハーヤーナ 大乗仏教

mahoń ˈmaxɔ̃ɲ n
(potocznie, potoczny) mebel z mahoniu (1.1) マホガニー
drewno otrzymywane z mahoniowca マホガニー
kolor czerwonobrunatny マホガニー
mahoniowiec マホガニー

maj maj n
piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) 五月 ５月 五月

majestat n
dostojeństwo, powaga lub okazałość jakichś osób, zjawisk lub rzeczy 陛下

majestatyczny ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ adj
(książkowy) pełen dostojnej powagi 威厳

majonez maˈjɔ̃nɛs n
(kulinaria) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju マヨネーズ

major ˈmajɔr n
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana; 少佐

majtki ˈmajtʲci n
(krawiectwo) dolna część bielizny okrywająca biodra; パンツ パンティー

majątek maˈjɔ̃ntɛk n
bogactwo, fortuna 財産

majętny maˈjɛ̃ntnɨ adj
posiadający duży majątek お金持 の

mak mak n
(botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych; 芥子

makak japoński n
(zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych; ニホンザル

makak pacyficzny n
(zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata yakui L., podgatunek makaka japońskiego ヤクシマザル

makaron maˈkarɔ̃n n
(spożywczy) (kulinaria) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli; パスタ マカロニ

makolągwa ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach; ムネアカヒワ

makrela maˈkrɛla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus; 鯖 サバ

maksimum n
największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość 最大

maksyma n
(literacko) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania 格言

malachit maˈlaçit n
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment; くじゃく石

malajski maˈlajsʲci adj
dotyczący Malezji, pochodzący z Malezji, taki jak na Malezji マレー語

malajski maˈlajsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów マレー語

malapropizm n
(językoznawstwo, językoznawczy) użycie innego słowa czy wyrażenia niż zamierzony, często dające komiczny efekt; 言葉のこっけいな誤用

malaria maˈlarʲja n
(medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej; マラリア

malarstwo maˈlarstfɔ n
(sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana); 絵画

malarz ˈmalaʃ n
(budownictwo) rzemieślnik, który maluje ściany i inne części budynku 画家 ペンキ屋
(sztuka) artysta, który maluje obrazy 画家 がか

malina maˈlʲĩna n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) owoc maliny właściwej (1.2) 木苺
(botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych; 木苺

malinka maˈlʲĩnka n
(potocznie, potoczny) ślad na skórze po intensywnym pocałunku; キスマーク

malować maˈlɔvaʨ̑ v
nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem 描く
tworzyć obraz lub dzieło malarskie 描く
(o uczuciu, stanie ducha) ukazywać się, uwidaczniać się na twarzy lub w postawie człowieka 絵の具を塗る

maltański malˈtãj̃sʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty; マルタ語

mama ˈmãma n
(potocznie, potoczny) matka 母 ママ

mamka ˈmãmka n
kobieta karmiąca piersią cudze dziecko 乳母

mammografia ˌmãmːɔˈɡrafʲja n
(medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi; マンモグラフィー

mamonizm n
(dawniej, dawny) żądza zysku, bogactwa, kult pieniądza 貪欲

mamut ˈmãmut n
(zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius wymarły ssak z rodziny słoniowatych; マンモス

mandarynka ˌmãndaˈrɨ̃nka n
(botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców; みかん 蜜柑
(ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych; 鴛鴦
(spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce みかん
barwa, jeden z odcieni pomarańczu みかん色

mandat ˈmãndat n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie; 違反切符

mandolina ˌmãndɔˈlʲĩna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny; マンドリン

mandragora ˌmãndraˈɡɔra n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1), której ze względu na kształt korzeni przypominający postać ludzką, przypisywano dawniej lecznicze i magiczne własności マンドレイク

manekin mãˈnɛcĩn n
figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka; マネキン人形

manga ˈmãŋɡa n
japoński komiks; 漫画 コミック

mangan ˈmãŋɡãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25; マンガン

mango ˈmãŋɡɔ n
(botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych; マンゴー
(kulinaria) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1) マンゴー

mangusta mãŋˈɡusta n
(zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki; マングース

mania prześladowcza n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie 被害妄想

manierka n
płaska, blaszana butelka używana przez żołnierzy i skautów do przenoszenia płynów; フラスコ

manipulować ˌmãɲipuˈlɔvaʨ̑ v
kierować kimś, powodować, że ktoś coś robi, bez jego wiedzy i zgody 御

mankiet ˈmãŋʲcɛt n
(krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę カフ

mannitol n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkohol cukrowy występujący w roślinach; マンニトール

manometr mãˈnɔ̃mɛtr̥ n
przyrząd do mierzenia ciśnienia; 圧力計

mantykora n
(mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil; マンティコア

manuka n
(botanika, botaniczny) (Leptospermum scoparium) krzew z rodziny mirtowatych pochodzący z Nowej Zelandii i południowo-wschodniej Australii; ギョリュウバイ

manul n
(zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych; マヌルネコ

manx mãŋks n
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man; マン島語

maoizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin; 毛沢東思想

maoryski adj
związany z Maorysami, dotyczący Maorysów マオリ語

maoryski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski; マオリ語

mapa ˈmapa n
graficzne odwzorowanie terenu, także nieba; 地図

marabut indyjski maˈrabut ĩnˈdɨjsʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos dubius, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; オオハゲコウ

marathi n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra; マラーティー語

maraton maˈratɔ̃n n
(sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m マラソン

marcepan marˈʦ̑ɛpãn n
(kulinaria) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych; マルチパン

marchew ˈmarxɛf n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.; 人参

margaryna ˌmarɡaˈrɨ̃na n
(kulinaria) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych; マーガリン

marihuana ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna n
substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych; マリワナ

marka ˈmarka n
znak na produktach danej firmy マルク

markiza marʲˈciza n
daszek, najczęściej z płótna, umieszczany nad oknami domów, wystawami sklepów itp. 天幕

marksizm ˈmarʲcɕism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego; マルクス主義

marmolada ˌmarmɔˈlada n
(kulinaria) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem; マーマレード

marmur ˈmarmur n
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny; 大理石

marmurek marˈmurɛk n
rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka 大理石蛋糕

marnieć v
tracić wartość, stawać się marnym 元気がなくなる

marnować marˈnɔvaʨ̑ v
wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści 無駄にする

marsjański marˈsʲjä̃j̃sʲci adj
(przymiotnik) od Mars 火星

marsz marʃ n
przemieszczanie się, pochód wojsk; 行進
rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy 行進
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice; 行進

marszand ˈmarʃãnt n
(sztuka) osoba handlująca dziełami sztuki 画商

marszałek marˈʃawɛk n
(wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce; 元帥

martwa natura ˈmartfa naˈtura n
(sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp. 静物画

martwicze zapalenie powięzi n
(medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn; 壊死性筋膜炎

martwy ˈmartfɨ adj
taki, który umarł 死

marynarka ˌmarɨ̃ˈnarka n
(wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie albo ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu 海軍

marynarka wojenna ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa n
(wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa; 海軍

marynarz maˈrɨ̃naʃ n
człowiek należący do załogi okrętu lub statku; 船員

marynata n
(kulinaria) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych; マリネ

marynować v
(kulinaria) zaprawiać w zalewie octowej マリネにする

marzec ˈmaʒɛʦ̑ n
trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) ３月 三月

marzenie maˈʒɛ̃ɲɛ n
(przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego ドリーム
ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu ドリーム
fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś ドリーム

marznący deszcz marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię; 凍雨

marzyciel n
ten, kto marzy 夢想家

marzyć ˈmaʒɨʨ̑ v
myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło 夢見る

masa ˈmasa n
(fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii; 質量

masa krytyczna ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na n
(fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa 臨界量

masa molowa n
(chemia, chemiczny) masa jednego mola substancji chemicznej; モル質量

masakra maˈsakra n
umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny; みなごろし

masaż ˈmasaʃ n
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała; マッサージ

masażysta ˌmasaˈʒɨsta n
osoba zajmująca się masażem マッサージ師

maska ˈmaska n
przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych; マスク

maskonur maˈskɔ̃nur n
(ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku; 角目鳥

masochizm maˈsɔçism̥ n
(psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia マゾヒズム
przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom; マゾヒズム

masować v
wykonywać masaż マッサージ

masturbacja ˌmasturˈbaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm オナニー マスターベーション

masywny adj
o mocnej budowie i dużym ciężarze 重い

maszt maʃt n
(architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie; マスト
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki; マスト

maszyna maˈʃɨ̃na n
urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy 機械 機 機関

maszyna do pisania maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa n
(technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie mechaniczne do pisania tekstów; タイプライター

maszyna do szycia maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a n
urządzenie do łączenia kawałków elastycznych materiałów za pomocą nici poprzez utworzenie szwu; ミシン 裁縫機械

maszynista ˌmaʃɨ̃ˈɲista n
(kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg; 機関士

masło ˈmaswɔ n
(spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka; バター
(spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych バター

masło orzechowe ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ n
(kulinaria) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej; ピーナッツバター

mat mat n
(szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść; チェックメイト

matcha n
(spożywczy) specjalny rodzaj sproszkowanej zielonej herbaty; 抹茶

matematyczny ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z matematyką 数学 の

matematyk ˌmatɛ̃ˈmatɨk n
osoba zajmująca się zawodowo matematyką 数学者

matematyka ˌmatɛ̃ˈmatɨka n
(edukacja, edukacyjny) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych; 数学

materac maˈtɛraʦ̑ n
duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych; マットレス

materia maˈtɛrʲja n
(filozofia, filozoficzny) byt rozciągły w przestrzeni i czasie; 物質
(fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych; 物質

materiał maˈtɛrʲjaw n
to, z czego są wytwarzane przedmioty 材料
zbiór wiadomości z jakiegoś zakresu, na jakiś temat 材料

matka ˈmatka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru お母さん
(zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo お母さん
rodzic płci żeńskiej; お母さん 母

matrioszka maˈtrʲjɔʃka n
rosyjska drewniana zabawka przypominająca lalkę; マトリョーシカ

mauzoleum ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm n
(architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję; 霊廟

mazurek maˈzurɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) stylizowany taneczny utwór muzyczny w takcie 3/4, oparty na mazurze, oberku lub kujawiaku; マズルカ
(ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla; 雀

mała czarna ˈmawa ˈʧ̑arna n
czarna sukienka (także spódnica) kończąca się powyżej kolan; リトル・ブラック・ドレス

mało ˈmawɔ adv
w niewielkim stopniu 少ない

mało ˈmawɔ indefiniteCardinalNumeral
niewielka ilość czegoś lub kogoś 少ない

małpa ˈmawpa n
(zoologia, zoologiczny) człekokształtne zwierzę z rzędu naczelnych; 猿 類人猿

mały ˈmawɨ adj
mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski 小さい

mały palec ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑ n
(anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi 小指

małż mawʃ n
(zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak; 二枚貝

małżeństwo mawˈʒɛ̃j̃stfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci; 結婚 婚姻
dwie osoby będące w związku (1.1) 夫婦

małżeństwo wymuszone n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety; 強制結婚

małżonka mawˈʒɔ̃nka n
(podniośle) cudza żona 夫人

maślanka maɕˈlãnka n
(spożywczy) (kulinaria) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany; バターミルク

maść maɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry; 軟膏

mebel ˈmɛbɛl n
ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń; 家具

mech mɛx n
(botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach コケ

mechanika mɛˈxãɲika n
(technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów; 力学

mechanizm mɛˈxãɲism̥ n
grupa współdziałających wydarzeń, procesów lub zachowań 機構学

mecz mɛʧ̑ n
(sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy 試合

meczet ˈmɛʧ̑ɛt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie; モスク

medal ˈmɛdal n
niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie; メダル 勲章

medalion mɛˈdalʲjɔ̃n n
(jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę; ロケット

mediana mɛˈdʲjãna n
(statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb); 中間数

meduza mɛˈduza n
(zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską; クラゲ 海月

medycyna ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia, 医学

medycyna weterynaryjna n
nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce; 獣医学

medytacja ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja n
w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie; 思索

medytować ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑ v
uprawiać medytację 瞑想する

megafon n
(technologia, technika, techniczny) głośnik o dużej mocy, instalowany w miejscach publicznych メガホン
(technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie składające się z mikrofonu i głośnika tubowego メガホン

meitner ˈmajtnɛr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109; マイトネリウム

meksykanin ˌmɛksɨˈkãɲĩn n
mieszkaniec Meksyku (stolicy państwa Meksyk) メキシコ人

melancholia ˌmɛlãnˈxɔlʲja n
(psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia 憂鬱

melasa mɛˈlasa n
(kulinaria) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego; 糖蜜

melatonina ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna n
(biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania; メラトニン

melodia mɛˈlɔdʲja n
ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość; メロディ メロディー

melon ˈmɛlɔ̃n n
(spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1) メロン
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku melon ogórek, należącego do rodziny jednorocznych dyniowatych; メロン
(przenośnie, przenośnia) (slangowo) (grubiański, grubiańsko) kobieca pierś メロン

melonik mɛˈlɔ̃ɲik n
sztywny, półkolisty kapelusz męski 山高帽子

mem mɛ̃m n
dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury; ミーム
śmieszna idea, obrazek, powielany w internecie ミーム

mendelew mɛ̃nˈdɛlɛf n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101; メンデレビウム

mendoweszka ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda; 毛じらみ

menora mɛ̃ˈnɔra n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny; メノーラー

mentalność n
właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości メンタリティー

menu n
karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji メニュー

merytokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym; 能力主義

messidor n
nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; 収穫月

meta ˈmɛta n
(sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach ゴール

metabolizm ˌmɛtaˈbɔlʲism̥ n
(biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie; 代謝

metafizyka n
(filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu 形而上学

metafora ˌmɛtaˈfɔra n
(językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia; メタファー 文

metal ˈmɛtal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych; 金属

metamfetamina n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym; メタンフェタミン

metan ˈmɛtãn n
(chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy; メタン

metempsychoza n
reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz 輪廻

meteor mɛˈtɛɔr n
(astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid); 流星

meteorologia ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody; 気象学

meteoryt ˌmɛtɛˈɔrɨt n
(astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni; 隕石

metformina n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy; メトホルミン

metoda mɛˈtɔda n
(informatyka, informatyczny) funkcja składowa klasy メソッド
sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu 方法

metodologia n
nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej; 手法

metonimia n
(językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności; 換喩

metr mɛtr̥ n
odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy; メートル

metr kwadratowy ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ n
(matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra; 平方メートル 平米

metr sześcienny n
(jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra; 立方メートル

metro ˈmɛtrɔ n
podziemna kolej miejska 地下鉄 メトロ

metrologia ˌmɛtrɔˈlɔɟja n
nauka o miarach, systemach mierzenia i przyrządach pomiarowych; 測定学

metronom mɛˈtrɔ̃nɔ̃m n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego; メトロノーム

metropolia ˌmɛtrɔˈpɔlʲja n
(geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju メトロポリス

metroseksualny ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii メトロセクシャル

mewa ˈmɛva n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o gęstym upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach basenów wodnych; カモメ 鴎

mezuza n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu; メズーザー

mglisty ˈmɡlʲistɨ adj
pełen mgły 霞み

mgła mɡwa n
zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność; 霧 霞 靄

mgławica mɡwaˈvʲiʦ̑a n
(astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego; 星雲

mianownik mʲjãˈnɔvʲɲik n
(gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?; 主格
(matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową; 分母

miasto ˈmʲjastɔ n
(administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie; 都市 町
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1) 町 街
(potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1) 町 街

miauczeć ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑ v
o kocie: wydawać charakterystyczny głos にゃあと鳴く

miażdżyca mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a n
(medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych; 動脈硬化症

micela mʲiˈʦ̑ɛla n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek; ミセル

miecz mʲjɛʧ̑ n
obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem; 剣 刀

miecz Damoklesa ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa n
wyrok losu, kara nieubłaganie wisząca nad człowiekiem; ダモクレスの剣

mieczyk ˈmʲjɛʧ̑ɨk n
(botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze; グラジオラス

miedziany mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ adj
zawierający miedź lub zrobiony z miedzi 銅製

miedź mʲjɛ̇ʨ̑ n
(chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29; 銅 あかがね

miejsce ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ n
miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś 場所
obszar lub punkt w przestrzeni 場所 所

miejscownik mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik n
(gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?; 処格

miejska legenda ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda n
pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców; 都市伝説

mierzyć ˈmʲjɛʒɨʨ̑ v
(krawiectwo) zakładać na siebie ubranie lub obuwie, sprawdzając czy pasuje 試着 する
(wojskowość, wojskowy)celować do kogoś lub czegoś; brać kogoś / coś na cel 狙
liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar 測 計

miesiąc ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ n
jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku; 月
(przestarzałe, przestarzały) ((współcześnie) (poetycki, poetycko) (literacko) lub (gwarowe, gwara)) księżyc (naturalny satelita Ziemi) 月

miesiąc miodowy ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ n
pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje 蜜月

miesiączkować v
(fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę [[生理]]が[[ある]]

miesięcznik mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
czasopismo wydawane co miesiąc 月刊誌 月刊雑誌

mieszać ˈmʲjɛʃaʨ̑ v
dodawać, łączyć pojęcia itp. まぜる
łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją) まぜる

mieszczaństwo mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ n
(historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast; 市民

mieszkanie mʲjɛˈʃkãɲɛ n
zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi; アパート マンション

mieszkaniec mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑ n
osoba, która gdzieś mieszka (żyje) 住民 居住者 住人

mieszkać ˈmʲjɛʃkaʨ̑ v
przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem 住む 暮らす

mieć mʲjɛ̇ʨ̑ v
być w posiadaniu czegoś, posiadać coś 持つ
czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika 持つ
dysponować środkami na wykonanie czegoś 持つ

mieć nadzieję ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ v
wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że 望む

migdał ˈmʲiɡdaw n
(kulinaria) jadalna pestka owocu migdałowca pokryte brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej; アーモンド
(zobacz) migdałowiec アーモンド

migdałek n
(anatomia, anatomiczny) skupisko tkanki chłonnej wchodzące w skład pierścienia chłonnego gardła; 扁桃腺

migdałowiec n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku アーモンド

migiem ˈmʲiɟɛ̃m adv
szybko, natychmiast 忽

migotanie przedsionków ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf n
(medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca; 心房細動

migrena mʲiˈɡrɛ̃na n
(medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami; 偏頭痛

mikotoksyna n
(biochemia, biochemiczny) substancja trująca pochodzenia grzybowego; マイコトキシン

mikrobiologia ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem; 微生物学

mikrobus n
(motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób マイクロバス

mikroelement n
pierwiastek chemiczny występujący w minimalnych ilościach w organizmach żywych 微量元素

mikrofon mʲiˈkrɔfɔ̃n n
urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia; マイクロフォン

mikrometr n
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra; マイクロメータ
(technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości マイクロメータ

mikroorganizm ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥ n
(biologia, biologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem 微生物

mikroskop mʲiˈkrɔskɔp n
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem; 顕微鏡

mila ˈmʲila n
jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych; マイル

milczenie mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
nieodzywanie się, niemówienie 沈黙

milczeć ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑ v
nie mówić, nie wydawać głosu 黙る

miliarder mʲiˈlʲjardɛr n
osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy 億万長者

milicja mʲiˈlʲiʦ̑ʲja n
formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny 民兵
w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji 民兵

milimetr mʲiˈlʲĩmɛtr̥ n
tysięczna część metra; ミリメートル ミリ

milioner mʲiˈlʲjɔ̃nɛr n
osoba bardzo bogata, posiadająca miliony 大富豪

mina ˈmʲĩna n
wyraz twarzy 表情

minaret mʲĩˈnarɛt n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę; ミナレット

mineralogia ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja n
(geologia, geologiczny) nauka o minerałach; 鉱物学

minerał mʲĩˈnɛraw n
(geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną; 鉱物

minispódniczka ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka n
spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część; ミニスカート

minister mʲĩˈɲistɛr n
urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem; 大臣

ministerstwo ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ n
urząd, którego szefem jest minister 省

minus ˈmʲĩnus conjunction
oprócz, z wyjątkiem 引く

minus ˈmʲĩnus n
(termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera; 引く

minuta mʲĩˈnuta n
jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu); 分
(matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa; 分

mion n
(fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego ミュー粒子

miotła ˈmʲjɔtwa n
narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy; 箒

mioza n
(medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka; 縮瞳

mirra ˈmʲirːa n
żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec; 没薬 ミルラ

misa ˈmʲisa n
duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia ボール

misja ˈmʲisʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców 伝道 使命
posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania 伝道 使命

misjonarz mʲiˈsʲjɔ̃naʃ n
duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej 宣教師

miska ˈmʲiska n
mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; ボール

miso ˈmʲisɔ n
(kulinaria) tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi; 味噌

mistrz mʲisṭʃ n
najwyższy stopień kształcenia zawodowego; せんせい
osoba najlepsza w czymś せんせい

mistycyzm mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥ n
kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem; 神秘主義

mistyczny adj
związany z mistyką, mistycyzmem 神秘

mistyka ˈmʲistɨka n
duchowość opierająca się na mistycyzmie 神秘主義

mit mʲit n
baśń, stara opowieść fantastyczna; 神話

mitochondrium n
(biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe; ミトコンドリア

mitologia ˌmʲitɔˈlɔɟja n
funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań; 神話学

mizantropia ˌmʲizãnˈtrɔpʲja n
niechęć do ludzi, do obcowania z nimi; 人間嫌い

mizofonia ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na dźwięki objawiająca się złością i lękiem; ミソフォニア

mizoginia ˌmʲizɔˈɟĩɲja n
patologiczne, silne uprzedzenie mężczyzny do kobiet; ミソジニー

miód mʲjut n
(spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły; 蜂蜜

miód pitny ˈmʲjut ˈpʲitnɨ n
(kulinaria) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw; ミード

miąższ mʲjɔ̃w̃ʃ n
miękka, wewnętrzna część czegoś, głównie owoców 果肉

mięczak ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak n
(zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne; 軟体動物

między ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ preposition
…określający przedział czasowy uchi
…podkreślający pośredni charakter czegoś uchi
…używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców uchi
…używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego uchi
…zaznaczający możliwość wyboru uchi
…używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami 間

między Scyllą a Charybdą ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈsʦ̑ɨlːɔ̃w̃ ˌa‿xaˈrɨbdɔ̃w̃ idiom
(książkowy) sytuacja wyboru między dwiema złymi możliwościami, z których każda obciążona jest kosztami 前門の虎後門の狼

między innymi adv
fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa とりわけ

między młotem a kowadłem ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m adv
w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami 板ばさみ

międzynarodowy ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ adj
taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów 国際 国際的

międzyrasowy adj
odbywający się pomiędzy różnymi rasami 異人種間

miękki ˈmʲjɛ̃ŋʲci adj
taki, który łatwo ugina się pod naciskiem 軟らかい 軟らか

mięsień ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu; 筋肉

mięsień gruszkowaty n
(anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej; 梨状筋

mięso ˈmʲjɛ̃w̃sɔ n
(spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia; 肉

mięso armatnie ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ idiom
(przenośnie, przenośnia) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie 砲弾の餌食

mięso mielone ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ n
(kulinaria) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na rodzaj) 挽肉

mięsożerny ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ adj
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem 肉食

mięta ˈmʲjɛ̃nta n
(botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu; ミント

miłosierdzie ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ n
okazywane współczucie, dobroć lub litość 情け

miłostka mʲiˈwɔstka n
(książkowy) mało istotny, krótkotrwały romans あいじょう

miłośnik mʲiˈwɔɕɲik n
wielbiciel, amator, fan czegoś ファン

miłość ˈmʲiwɔɕʨ̑ n
osoba, którą się kocha 愛
uczucie, którym się darzy kochaną osobę; 愛 愛情 恋 恋愛

miłość jest ślepa ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa proverb
osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha あばたもえくぼ

miłość od pierwszego wejrzenia ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa n
zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy 一目惚れ

miły ˈmʲiwɨ adj
uprzejmy, serdeczny 親切な
wywołujący przyjemne uczucie 心地よい 気持ちいい

miły ˈmʲiwɨ n
ukochana osoba 恋人

miś mʲiɕ n
zabawka wyobrażająca misia (1.1); テディベア

mlecz mlɛʧ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) nasienie samców ryb; 魚精

mleczarnia n
miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko 牧場

mleczarz ˈmlɛʧ̑aʃ n
(potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka 牛乳屋

mleko ˈmlɛkɔ n
(spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu 牛乳 ミルク 乳

mleko sojowe ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ n
tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi; 豆乳

mleć mlɛʨ̑ v
rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów すりつぶす

mniej więcej ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj
szacunkowe podanie miary, wielkości 約 およそ

mniejszość ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑ n
mniejsza część jakiejś całości 少数

mnożenie mnɔˈʒɛ̃ɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem 乗法 掛け算

mnożyć ˈmnɔʒɨʨ̑ v
powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać 増える

mobilizacja ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
(wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej 動員

moc mɔʦ̑ n
(fizyka, fizyczny) ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach; 仕事率

mocny ˈmɔʦ̑nɨ adj
wytrzymały 凄い

mocz mɔʧ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt; 尿

moda ˈmɔda n
zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa ファッション

model ˈmɔdɛl n
(matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) matematyczny opis zachowania jakiegoś układu; 模型
(matematyka, matematyczny) zbiór obiektów matematycznych, spełniających pewne aksjomaty; 模型
kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach 模型
mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody 模型

modem ˈmɔdɛ̃m n
(informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót; モデム

modliszka mɔˈdlʲiʃka n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy; とうろう

modlitwa mɔˈdlʲitfa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum; 祈り

modlić się ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś 祈る

modry adj
niebieski o dużej intensywności セルリアンブルー

modrzew ˈmɔḍʒɛf n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo iglaste z rodzaju (1.1), o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę カラマツ

moduł n
wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości モジュール

moher ˈmɔxɛr n
wełna z kóz angorskich; モヘア

mojito n
(kulinaria) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty; モヒート

mokradło mɔˈkradwɔ n
obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą; 湿地

mokry ˈmɔkrɨ adj
pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą 濡れた

mol mɔl n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI; モル

molekularny adj
dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś 分子の

molibden mɔˈlʲibdɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42; モリブデン

molibdenit n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu; 輝水鉛鉱

molo ˈmɔlɔ n
pomost spacerowy wychodzący w morze; 桟橋

momo n
(kulinaria) rodzaj tybetańskiego pierożka mięsnego; モモ

monarcha mɔ̃ˈnarxa n
osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim; 君主

monarchia mɔ̃ˈnarçja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą; 君主制

moneta mɔ̃ˈnɛta n
metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy; 硬貨 コイン

mongolski mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci adj
odnoszący się do Mongolii lub Mongołów モンゴル語

mongolski mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci n
język urzędowy Mongolii; モンゴル語 蒙古語

monitor mɔ̃ˈɲitɔr n
(marynarka) (wojskowość, wojskowy) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru; モニター
(technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera モニター

monocykl mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥ n
rower z jednym kołem 一輪車

monoftong mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk n
(językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy 単母音

monoftongizacja ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong; 単母音化

monogamia ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja n
życie w związku z tylko jednym partnerem; 一夫一婦

monografia ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja n
(literacko) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu; モノグラフ

monogram mɔ̃ˈnɔɡrãm n
ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter; モノグラム

monomer mɔ̃ˈnɔ̃mɛr n
(chemia, chemiczny) cząsteczka składowa polimeru; モノマー

monopol mɔ̃ˈnɔpɔl n
(handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo; 独占

monoteista ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga 一神教信者

monoteizm ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga; 一神教

monoteletyzm n
(teologia, teologiczny) pogląd teologiczny, według którego Chrystus w obu naturach kierował się jedną wolą; 単意論

monstrancja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej 聖体顕示台

montować mɔ̃nˈtɔvaʨ̑ v
budować coś z części 組み立てる

mop mɔp n
zmywak do podłogi na kiju モップ

moralność mɔˈralnɔɕʨ̑ n
zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe; 道徳

morderca mɔrˈdɛrʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo 人殺し

morderstwo mɔrˈdɛrstfɔ n
celowe odebranie komuś życia 謀殺犯

morela mɔˈrɛla n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych; 杏子
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoce tego drzewa 杏子 あんず

morelowy ˌmɔrɛˈlɔvɨ adj
przyrządzony z moreli, z dodatkiem moreli [[杏子]]色の

morfem ˈmɔrfɛ̃m n
(gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu; 形態素

morfina mɔrˈfʲĩna n
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku; モヒ

morfologia ˌmɔrfɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych; 形態論

moroszka mɔˈrɔʃka n
(botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach; ホロムイイチゴ

mors mɔrs n
(zoologia, zoologiczny) duży ssak, Odobenus rosmarus, mieszkaniec Arktyki; セイウチ

morwa n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) 桑

morze ˈmɔ.ʒɛ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem; 海
(przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś 海

morze Marmara pn
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym; マルマラ海

morświn ˈmɔrʲɕfʲĩn n
(zoologia, zoologiczny) Phocaena phocaena, ssak morski półkuli północnej, waleń spokrewniony z delfinem; ネズミイルカ

mosiądz ˈmɔɕɔ̃nʦ̑ n
stop miedzi z cynkiem; 黄銅

most mɔst n
(architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą; 橋

most zwodzony n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków; 跳ね橋

mostek ˈmɔstɛk n
(anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej; 胸骨
(stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej ブリッジ

moszna ˈmɔʃna n
(anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem; 陰嚢

motel ˈmɔtɛl n
hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych; モテル

motocykl mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥ n
(motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób; オートバイ バイク 単車 モーターサイクル

motocyklista ˌmɔtɔʦ̑ɨkˈlʲista n
osoba kierująca motocyklem モーターサイクリスト

motorower ˌmɔtɔˈrɔvɛr n
(motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały; モペッド モペット モーペッド

motorówka ˌmɔtɔˈrufka n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem mechanicznym; モーターボート

motyka mɔˈtɨka n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi; 鍬

motyl ˈmɔtɨl n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rodziny motyli, Lepidoptera; 蝶 蝶々

motyw ˈmɔtɨf n
(psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania; 動機

mowa ˈmɔva n
przemówienie, wypowiedź; 演説

mowa ciała n
zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.; ボディーランゲージ

mowa jest srebrem, a milczenie złotem ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m proverb
chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć 言わぬが花

mowa nienawiści n
(socjologia, socjologiczny) język używany w celu znieważenia, pomówienia lub rozbudzenia nienawiści wobec osoby lub grupy społecznej; ヘイトスピーチ

mozaika mɔˈzajka n
(sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie; モザイク

moździerz ˈmɔʑʥ̑ɛʃ n
(kulinaria) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek; すり鉢
(wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru; すり鉢

może ˈmɔʒɛ particle
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia 多分 若しや
…stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby 多分

możliwość mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑ n
stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować) 可能性

możliwy mɔʒˈlʲivɨ adj
taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić ありうる

mrok mrɔk n
brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca 闇

mrowisko mrɔˈvʲiskɔ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych; 蟻塚

mrugać ˈmruɡaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) świecić nieregularnym, przerywanym światłem 瞬く
wykonywać szybkie ruchy powiekami 瞬く

mrówka ˈmrufka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae 蟻 あり

mrówkojad mrufˈkɔjat n
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami; あり食

mrówkolew mrufˈkɔlɛf n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Myrmeleon, owad, którego larwy budują piaskowe pułapki na mrówki (którymi się żywią); ウスバカゲロウ

mrówkowanie ˌmrufkɔˈvãɲɛ n
(ornitologia, ornitologiczny) pielęgnacyjny zabieg ptasi polegający na sadowieniu się ptaka w pobliżu mrowiska w celu kontaktu z mrówkami i wydzielanym przez nie kwasem mrówkowym 蟻浴

mrównik ˈmruvʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka; ツチブタ アリクイ

mróz mrus n
temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza; 霜

msza m̥ʃa n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku; ミサ ミサ曲
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu; ミサ

mszyca ˈm̥ʃɨʦ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach; 油虫

mucha ˈmu.xa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity czarny dwuskrzydły owad; 蝿

muchomor muˈxɔ̃mɔr n
(biologia, biologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących; テングタケ

muchomor czerwony muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza; ベニテングタケ

muchomor plamisty muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami; テングタケ

muezin muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę; ムアッジン

mugol ˈmuɡɔl n
(fantasy) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności; マグル

mumia ˈmũmʲja n
zwłoki zabezpieczone przed rozkładem; 木乃伊 ミイラ

mur mur n
(budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku 壁

murarz ˈmuraʃ n
robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów 煉瓦職人

musaka muˈsaka n
(kulinaria) zapiekanka z bakłażanów, mielonego mięsa i ziemniaków znana z kuchni bałkańskiej i tureckiej; ムサカ

musieć ˈmuɕɛ̇ʨ̑ modal
być zobowiązanym do zrobienia czegoś いけない
zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami いけない

muszka ˈmuʃka n
jeden z elementów celownika mechanicznego; 照星

muszkiet ˈmuʃʲcɛt n
(wojskowość, wojskowy) czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 17 do 25 milimetrów, マスケット銃

muszkieter n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet; 銃士

musztarda muˈʃtarda n
(kulinaria) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu; 芥子

mutacja muˈtaʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych; 突然変異

muza ˈmuza n
(mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami; ムーサ

muzeum muˈzɛ<sup>w</sup>ũm n
(turystyka, turystyczny) budynek instytucji (1.1) 博物館
(turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym; 博物館 美術館

muzułmanin ˌmuzuwˈmãɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu; ムスリム

muzyk ˈmuzɨk n
osoba, która zajmuje się muzyką; 音楽家

muzyka ˈmuzɨka n
całokształt takich kompozycji 音楽
sztuka układania takich kompozycji 音楽
kompozycja artystyczna złożona z dźwięków 音楽 ミュージック

muzykologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku; 音楽学

muł muw n
(zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia; ミュール

muślin ˈmuɕlʲĩn n
(włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna; モスリン

my mɨ personalPronoun
pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca 私達 私たち 我々 私たち

mydelniczka ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka n
pojemnik na mydło ソープディッシュ

mydło ˈmɨdwɔ n
substancja używana do mycia i prania 石鹸 せっけん

mysz mɨʃ n
(zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych; 鼠 マウス
(informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora 鼠 マウス

myszka ˈmɨʃka n
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) łono kobiece マウス
(potocznie, potoczny) mysz komputerowa マウス

myszołów mɨˈʃɔwuf n
(ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady; 鵟

myć mɨʨ̑ v
czyścić coś za pomocą wody 洗う

myśl mɨɕl̥ n
efekt pracy umysłu 思考

myślenie mɨɕˈlɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: myśleć 思考

myśleć ˈmɨɕlɛʨ̑ v
chcieć coś zrobić, mieć zamiar 思 考
kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu 思 考
mieć zdanie 思 考
skupiać się nad czymś 思 考

myśliwy mɨɕˈlʲivɨ n
(łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta 猟師

móc muʦ̑ modal
być w stanie coś wykonać 出来る
mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się 出来る
mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś してもいい

mój muj pronoun
1 (osoba) lp 私の 我が

mól mul n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania; 蛾

mól książkowy ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ n
osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu 本の虫

mówca ˈmufʦ̑a n
człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania 話者

mówić ˈmuvʲiʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie 言う
posługiwać się jakimś językiem 話す
rozmawiać 話す
używać mowy do wyrażania myśli 話す

mózg musk n
(anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie; 脳

móżdżek n
(anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni; 小脳
(kulinaria) potrawa z mózgu cielęcego lub wieprzowego 小脳

mądrość ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑ n
umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem 知恵

mądry ˈmɔ̃ndrɨ adj
odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie 賢い
przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony 賢い

mąka ˈmɔ̃ŋka n
(spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż; 小麦粉 粉

mątwa ˈmɔ̃ntfa n
(zoologia, zoologiczny) Sepia, głowonóg o owalnym, spłaszczonym kształcie; イカ

mąż mɔ̃w̃ʃ n
mężczyzna będący w małżeństwie 夫 主人 ご主人 御主人

męczennik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze; 殉教者

męczeństwo n
znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych) 殉教

mędrzec ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑ n
osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu 哲人

męka ˈmɛ̃ŋka n
wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne) 苦痛

męski ˈmɛ̃w̃sʲci adj
(biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom 男

mężczyzna mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna n
dorosły człowiek płci męskiej; 男性 男

młode ˈmwɔdɛ n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej 子

młodość ˈmwɔdɔɕʨ̑ n
cecha tego, co młode; cecha tego, kto jest młody 若さ
okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością 青春 青年 時代

młody ˈmwɔdɨ adj
znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością 若い

młodzież ˈmwɔʥ̑ɛʃ n
młodzi ludzie 若者 青年

młot mwɔt n
(technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek ハンマー

młoteczek mwɔˈtɛʧ̑ɛk n
(anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym 槌骨

młotek ˈmwɔtɛk n
narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ ハンマー

młyn mwɨ̃n n
budynek, w którym zboże miele się na mąkę 製粉所

młynarz ˈmwɨ̃naʃ n
człowiek, który miele mąkę w młynie 粉屋

mżawka ˈmʒafka n
(meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm; 煙雨

na na preposition
…opisujący miarę, zakres, stopień 著
…opisujący moment w czasie 著
…opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem 上
…opisujący miejsce jak opisane w (1.1), w kierunku którego odbywa się ruch 上

na lewą stronę na‿ˈlɛvɔ̃w̃ ˈstrɔ̃nɛ adv
o ubraniu: w sposób, w którym wewnętrzna część ubrania znajduje się na zewnątrz 裏表逆

na pamięć na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑ adv
w taki sposób, aby wiernie zapamiętać 暗記

na pewno na‿ˈpɛvnɔ adv
z całą pewnością, bez wątpliwości 確かに

na pierwszy rzut oka na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka
o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy 一目見ただけで

na pokaz na‿ˈpɔkas adj
czyniony, demonstrowany dla pozoru, dla efektu けばけばしい

na przykład na‿ˈpʃɨkwat
… poprzedzająca wyliczenie przykładów 例えば

na wszelki wypadek na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk idiom
przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym 念のため

na zawsze adv
bez możliwości zmiany danego stanu 何時までも

na zdrowie na‿ˈzdrɔvʲjɛ interjection
zwrot używany przed toastem 乾杯
zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął

na zewnątrz na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ
w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią 外
poza daną ograniczoną przestrzenią 外

na zewnątrz na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ adv
poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem) 外
w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem) 外

na żywo adv
będąc przedstawianym w sposób bezpośredni, a nie z nagrania 生

nabiał ˈnabʲjaw n
(spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj 乳製品

nabój ˈnabuj n
(wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy; 実包

nabłonek n
(anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu 上皮細胞

nacisk ˈnaʨ̑isk n
presja, przymus 重き

nacięcie krocza n
(medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu; 会陰切開

nacjonalista ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista n
(pejoratywnie, pejoratywny) zwolennik nacjonalizmu 民族主義者

nacjonalizm ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro; 民族主義

naczyniak krwionośny naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ n
łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych 血管腫

naczynie naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ n
(biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody) 容器
rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia 器

naczynie krwionośne n
(anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia 血管

nad nat preposition
…położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia 上に
…ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia 上に

nadawać naˈdavaʨ̑ v
emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób 放送

nadawca naˈdafʦ̑a n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę 差出人
ten, kto nadaje komunikat, wiadomość 差出人

nadciśnienie n
(medycyna, medyczny) wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne 高血圧

naddźwiękowy ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ adj
poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu) 超音速

nadepnąć naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑ v
przygnieść coś stopą; nastąpić na coś 踏む

nadgarstek nadˈɡarstɛk n
(anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy ramieniem a dłonią; 手首

nadgodzina ˌnadɡɔˈʥ̑ĩna n
(urzędowy) godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem 残業

nadir ˈnadʲir n
(astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu; 天底

nadmierny nadˈmʲjɛrnɨ adj
taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę 過度の

nadnercze nadˈnɛrʧ̑ɛ n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek; 副腎

nadprzewodnik ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik n
(fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny 超伝導体

nadużycie n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem 濫用

nadwzroczność n
(medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko; 遠視

nadzieja naˈʥ̑ɛ̇ja n
oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy 希望

nafta ˈnafta n
(chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce; ケロシン

nagi ˈnaɟi adj
bez ubrania na sobie ubrania, rozebrany do naga 裸

nagietek naˈɟɛtɛk n
(botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków; キンセンカ
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) キンセンカ

nagle ˈnaɡlɛ adv
w nieoczekiwany i gwałtowny sposób 突然 不意に

nagość ˈnaɡɔɕʨ̑ n
brak ubrania na ciele 裸体

nagranie naˈɡrãɲɛ n
zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku 録音

nagrobek naˈɡrɔbɛk n
trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej; 墓石

nagroda naˈɡrɔda n
wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę 報酬

nagły ˈnaɡwɨ adj
taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka 突然

nagłówek naˈɡwuvɛk n
wyróżniony napis umieszczony nad tekstem 題

najada n
(mitologia grecka) nimfa wód lądowych, wodospadów, potoków, strumieni, źródeł rzek, jezior, ナーイアス

najpierw ˈnajpʲjɛrf adv
przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności 先ず

najstarszy zawód świata najˈstarʃɨ ˈzavutʲ ˈɕfʲjata idiom
(eufemistycznie) prostytucja 世界最古の職業

naklejka naˈklɛjka n
zadrukowany papier lub folia plastikowa z warstwą kleju na jednej stronie, umożliwiającej przyklejenie do czegoś; シール

nakrętka naˈkrɛ̃ntka n
element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie ナット

nakład ˈnakwat n
liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma 発行部数

nalewka naˈlɛfka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roślinny wyciąg alkoholowy stanowiący lekarstwo チンキ

naleśnik naˈlɛɕɲik n
(kulinaria) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek; パンケーキ

należeć naˈlɛʒɛʨ̑ v
być w posiadaniu czyimś 属する

namiot ˈnãmʲjɔt n
(turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób; テント 天幕

nanometr nãˈnɔ̃mɛtr̥ n
jednostka długości równa jednej miliardowej metra ナノメートル

napalm ˈnapalm n
(chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa; ナパーム

napalony ˌnapaˈlɔ̃nɨ adj
(potocznie, potoczny) podniecony seksualnie むらむら

naparstek naˈparstɛk n
(krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu; 指ぬき

napastnik naˈpastʲɲik n
(sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki; フォワード

napiwek naˈpʲivɛk n
pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę; チップ タバコ銭

napletek naˈplɛtɛk n
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia; 包皮 陰茎包皮

naprawa naˈprava n
doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów 修理

naprawdę naˈpravdɛ particle
…potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością 本当 マジ で

naprawiać naˈpravʲjäʨ̑ v
likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności 修理

naprzeciwko preposition
po przeciwnej stronie あべこべ

napój ˈnapuj n
(spożywczy) (kulinaria) płyn przeznaczony do picia; のみもの 飲み物 飲物 飲料

napój gazowany n
(spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla ソフトドリンク

narciarstwo narʲˈʨ̑arstfɔ n
dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach; スキー

narciarz ˈnarʲʨ̑aʃ n
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo スキーヤー

narcyzm n
(psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby ナルシシズム

narkolepsja n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu; ナルコレプシー

narkoman narˈkɔ̃mãn n
osoba uzależniona od narkotyków 麻薬中毒者 麻薬常習者

narkomania ˌnarkɔ̃ˈmãɲja n
nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków 薬物嗜癖

narkotyk narˈkɔtɨk n
substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne; 麻薬

narodowość ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑ n
przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu; 国籍

narodowy ˌnarɔˈdɔvɨ adj
charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem 国家的 国立

narodziny ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ n
akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka 生み 産み

narta ˈnarta n
(sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu; スキー

narzeczona ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na n
kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona フィアンセ

narzeczony n
mężczyzna w okresie narzeczeństwa フィアンセ

narzędzie naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ n
(informatyka, informatyczny) program komputerowy służący do wykonywania danej czynności lub zadania ツール
(przenośnie, przenośnia) osoba wykorzystywana bez swojej wiedzy 傀儡 道具
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania; 道具

naród ˈnarut n
grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia, lub pochodzenie etniczne; 国民 民

naskórek naˈskurɛk n
najbardziej zewnętrzna warstwa skóry; 表皮

nastolatek ˌnastɔˈlatɛk n
chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat ティーンエイジャー

nastrój ˈnastruj n
(psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny; 気分 気持ち 心持ち
wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca 雰囲気

następca naˈstɛ̃mpʦ̑a n
ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp. 後任

następny naˈstɛ̃mpnɨ adj
mający nastąpić, kolejny 次

następować ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
występować po sobie kolejno あいつぐ, aitsugu

nasz naʃ pronoun
1 osoba lm: należący do nas lub mający związek z nami 私達の

naszyjnik naˈʃɨjɲik n
(rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję; ネックレス

natura naˈtura n
ogół cech człowieka lub zwierzęcia 気立て

naturalizacja ˌnaturalʲiˈzaʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił; 帰化

naturalny ˌnatuˈralnɨ adj
charakterystyczny dla natury 天然
najbardziej powszechny, zwykły 天然
wykonany z surowców występujących w naturze 天然

natychmiast naˈtɨxmʲjast adv
w tej chwili; od razu; momentalnie 早速

nauczyciel ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
osoba zajmująca się nauczaniem; 教師 先生

nauka naˈ<sup>w</sup>uka n
usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza; 科学

naukowiec ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑ n
człowiek zajmujący się nauką; 科学者

naukowy ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ adj
związany z nauką 科学的

nawet ˈnavɛt particle
…wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru でも
…wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją で さえ で すら

nawijać v
zwijać coś na coś 巻く

nawilżać naˈvʲilʒaʨ̑ v
nasycać coś wilgocią; sprawiać, że powierzchnia czegoś staje się lekko wilgotna 湿る

nawzajem naˈvzajɛ̃m adv
o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego お互い

nawóz ˈnavus n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby 肥
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby; 肥

nazizm ˈnaʑism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza; ナチズム

nazwa ˈnazva n
wyraz lub termin określający coś 名前

nazwa własna ˈnazva ˈvwasna n
(zobacz) rzeczownik własny 固有名詞

nazwisko naˈzvʲiskɔ n
nazwa rodziny, do której dana osoba należy; 姓 名字 名前

nazwisko panieńskie n
nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż 結婚前の姓

nazywać naˈzɨvaʨ̑ v
określać nazwą, mianem 名付ける

nazywać rzeczy po imieniu naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu v
mówić szczerze, bez ogródek 歯に衣着せぬ

naśladować ˌnaɕlaˈdɔvaʨ̑ v
powtarzać po kimś jakąś czynność 倣う

neapolitański ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci adj
związany z Neapolem lub neapolitańczykami ナポリ語

negacja nɛˈɡaʦ̑ʲja n
zaprzeczenie, przeciwieństwo 否定

negatyw nɛˈɡatɨf n
(fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej; ネガフィルム

negatywny ˌnɛɡaˈtɨvnɨ adj
niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy 否定的

negować nɛˈɡɔvaʨ̑ v
odrzucać, podważać słuszność czegoś 否定
zaprzeczać 否定

nekromancja n
(ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości; ネクロマンシー

neodym nɛˈɔdɨ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60; ネオジム

neologizm ˌnɛɔˈlɔɟism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku; 新語 新造語

neon ˈnɛɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10; ネオン

nepalski nɛˈpalsʲci adj
odnoszący się do państwa Nepal ネパール語

neptun ˈnɛptũn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93; ネプツニウム

nerd nɛrt n
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną; おたく

nerka ˈnɛrka n
(anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt; 腎臓

nerw nɛrf n
(anatomia, anatomiczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych; 神経
(botanika, botaniczny) włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu; 神経

neurastenia n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego; 神経衰弱

neuroleptyk n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic 抗精神病薬

neurologia ˌnɛwrɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego 神経学

neurotoksyna n
(biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy; 神経毒

neurotyczny ˌnɛwrɔˈtɨʧ̑nɨ adj
mający skłonność do nerwicowych reakcji lub cierpiący na nerwicę 神経質過ぎ

neutralność n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami 中立

neutralny nɛwˈtralnɨ ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ adj
taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny 中立 の

neutrino nɛwˈtrʲĩnɔ n
(fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru; ニュートリノ

neutron nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n ˈnɛwtrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego; 中性子

ni ɲi n
nazwa trzynastej litery alfabetu greckiego, „ν”; ニ

niacyna ɲaˈʦ̑ɨ̃na n
(zobacz) witamina PP ナイアシン

nic ɲiʦ̑ indefinitePronoun
…sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu 何もない 何でもない

niderlandzki ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci adj
związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów オランダ語

nie ɲɛ particle
zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów ない ではない
zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś いいえ いや

nie ma dymu bez ognia ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa proverb
nie ma skutku bez przyczyny 火のないところに煙は立たない

nie ma mowy ˈɲɛ‿ma ˈmɔvɨ idiom
o czymś zupełnie niemożliwym do zrealizowania; stanowcza odmowa うそ

nie ma za co
odpowiedź na „dziękuję” いいえ

nie od razu Kraków zbudowano ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ proverb
nie osiąga się natychmiast imponujących wyników ローマは一日にして成らず

nie wszystko złoto, co się świeci ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i proverb
nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości 光る物必ずしも金ならず

nie- ɲɛ prefix
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający… 不 無

nieaktywny ˌɲɛakˈtɨvnɨ adj
taki, który nie działa, nie jest aktywny/włączony do działania つまらない

niebezpieczeństwo ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody 危険

niebezpieczny ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ adj
taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego 危ない

niebiańskie pnie ɲɛˈbʲjä̃j̃sʲcɛ ˈpʲɲɛ n
dziesięciostopniowy system cykliczny używany w chińskiej filozofii, alchemii i astrologii; 十干

niebieski ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy; 青い

niebo ˈɲɛbɔ n
(astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera; 空 天
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie 空

niech żyje ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ interjection
wiwat na cześć kogoś lub czegoś 万歳

niechlujny ɲɛˈxlujnɨ adj
niestaranny, niedbały, byle jaki ぐちゃぐちゃ

niecierpliwość ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑ n
brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś 短気

niecny adj
(książkowy) haniebny, niegodziwy, nikczemny 卑しい

nieczystość ɲɛˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezachowywanie zaleceń lub przykazań swojej religii odnośnie życia seksualnego 不純

niedawno ɲɛˈdavnɔ adv
w niedalekiej przeszłości 最近

niedokonany ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ adj
(gramatyka) opisujący czynność trwającą lub powtarzającą się 未完了

niedokrwienie ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu 虚血

niedokrwistość ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi; 貧血

niedoskonałość ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑ n
brak doskonałości 不完全

niedostatek ˌɲɛdɔˈstatɛk n
brak środków do życia 不自由
zbyt mała ilość 希少性

niedotlenienie n
(fizjologia, fizjologiczny) stan wynikły z niedostarczenia organizmowi dostatecznej ilości tlenu 低酸素症

niedoświadczony adj
nie mający doświadczenia w określonej dziedzinie 経験のない

niedożywienie ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów 栄養失調

niedużo ɲɛˈduʒɔ adv
niewiele, mało 少ない

niedziela ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla n
siódmy i ostatni dzień tygodnia; 日曜日 日曜

niedzielny kierowca ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ cɛˈrɔfʦ̑a idiom
(żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne) サンデードライバー

niedźwiedzica ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia 雌 の熊

niedźwiedź ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ n
(zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae); くま 熊

niedźwiedź polarny ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ n
(zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę; ホッキョクグマ

niegodziwy adj
taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości 浅ましい

niegrzeczny ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ adj
zachowujący się niewłaściwie, nieuprzejmy 失礼

niehigieniczny ˌɲɛçiɟɛ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
niezgodny z podstawowymi zasadami higieny 不潔

nieistnienie ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ n
fakt, że coś nie istnieje 非実在

nieistotny ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ adj
bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy 取るに足らない

niejadalny ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ adj
nienadający się do jedzenia 食う

niejasny ɲɛ̇ˈjasnɨ adj
trudny do zrozumienia, mętny, zawiły, budzący wątpliwości 不明

niekonstytucyjność ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodność z konstytucją 違憲

nielegalnie ˌɲɛlɛˈɡalʲɲɛ adv
w sposób nielegalny; niezgodnie z prawem 違法

nieliczny ɲɛˈlʲiʧ̑nɨ adj
który nie jest liczny, którego nie jest dużo 少ない

nielogiczny adj
sprzeczny z prawidłami logiki 支離滅裂

niemiecki ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci adj
związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec 独 ドイツ の ドイツ語

niemiecki ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci n
język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki); ドイツ語 独語

niemiły ɲɛ̃ˈmʲiwɨ adj
wywołujący nieprzyjemne uczucie 不快

niemoralny ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ adj
niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne 不道徳

niemowlak n
(potocznie, potoczny) małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić 赤ちゃん 赤ん坊

niemowlę ɲɛ̃ˈmɔvlɛ n
małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić; 赤ちゃん 赤ん坊

niemożliwy ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ adj
taki, którego nie da się urzeczywistnić 不可能

niemy ˈɲɛ̃mɨ adj
taki, który nie może mówić 口の利けない

nienawidzić ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑ v
czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś 憎む 嫌う

nienawiść ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑ n
silna niechęć, awersja, wrogość 憎悪

nieoczekiwanie ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ adv
nagle, niespodziewanie 案外

nieoczekiwany ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ
taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się 思い掛けない 案外

nieodpowiedni ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi adj
niewłaściwy, niespełniający warunków 不便

nieodwracalny adj
taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu 不可逆

nieoficjalny adj
taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości 非公式 非公認

nieokreślony ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ adj
niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony 不安定

nieokrzesany ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ adj
nieposiadający ogłady towarzyskiej 荒い

nieorganiczny adj
powstający bez konieczności udziału organizmów żywych 無機

nieostrożny ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ adj
taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa そそっかしい

nieparzysty ˌɲɛpaˈʒɨstɨ adj
(matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa [[奇数]]の

niepewność ɲɛˈpɛvnɔɕʨ̑ n
brak pewności 不安定

niepewny ɲɛˈpɛvnɨ adj
ciężki do przewidzenia, niebezpieczny, ryzykowny; taki, który nie jest pewny, oczywisty, jasny 危ない

niepełnosprawność ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕʨ̑ n
bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej 不自由

niepodległość ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑ n
niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych; 独立

niepokój ɲɛˈpɔkuj n
stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi 不安

nieporozumienie ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji 誤解

nieposłuszeństwo ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ n
cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa 不服従

niepotrzebny ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ adj
taki, który nie jest potrzebny 不必要

nieprzechodni ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi adj
(gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej 自動

nieprzetłumaczalny ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ adj
niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język 翻訳不可能

nieprzewidywalny ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ adj
taki, którego nie da się przewidzieć 予測

nieprzyjazny ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ adj
który nie sprzyja, nastawiony niechętnie, wrogo 不親切

nieraz ˈɲɛras adv
czasami, niekiedy 時々

nieregularny adj
pojawiający się, działający, występujący, w nierównych odstępach czasu 不規則

niereligijność n
brak religijności, bycie niereligijnym, niewiara 無信心

nieruchomy ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ adj
bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia 不動

niespodzianka ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka n
coś, czego się ktoś nie spodziewa 驚き

niespodziewanie ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãɲɛ adv
w sposób niespodziewany, pełen zaskoczenia; znienacka 不意に

niespodziewany ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãnɨ adj
zdarzenie, którego się nie spodziewano; rzecz zaskakująca, nieoczekiwana, nagła 思い掛けない 案外

niespokojny ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ adj
o morzu: wzburzone 荒い

niesprawiedliwość ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ n
brak sprawiedliwości 不公平
niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie 不公平

niestabilny ˌɲɛstaˈbʲilnɨ adj
chwiejny, który nie ma stabilizacji, który się łatwo zmienia 不安定

niestety ɲɛˈstɛtɨ particle
…służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce 残念

niestrawność n
(medycyna, medyczny) ostre zaburzenie w trawieniu, dyspepsja 消化不良

nieszczęścia chodzą parami ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi proverb
jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne 一難去って、又一難

nieszczęśliwy ˌɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ adj
nieodczuwający szczęścia, przygnębiony 不幸

nieszkodliwy adj
niestanowiący zagrożenia 無害

niesłyszalny ˌɲɛswɨˈʃalnɨ adj
taki, którego nie da się usłyszeć 聞こえない

nietaktowny ˌɲɛtakˈtɔvnɨ adj
pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny 失礼

nietoperz ɲɛˈtɔpɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją; 蝙蝠 コウモリ

nieuczciwy ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ adj
taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu 不正直

nieunikniony ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ adj
taki, który musi się stać やむを得ない

nieuprzejmy adj
niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości 薄情

nieurodzaj ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈrɔʣ̑aj n
zmniejszenie się zbiorów w rolnictwie w stosunku do innych lat 不作

nieuwaga ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈvaɡa n
brak uwagi, koncentracji 不注意

nieważkość n
(fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia 無重力

nieważny ɲɛˈvaʒnɨ adj
bez istotnego elementu i z tego powodu bez znaczenia 無効

niewdzięczny ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności 恩知らずの

niewiarygodny ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ adj
w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem 信じられないほどの

niewidzialny ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ adj
niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi インビジブル

niewiele ɲɛˈvʲjɛlɛ indefiniteCardinalNumeral
nieduża ilość kogoś lub czegoś 少

niewinność ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑ n
cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu 潔白

niewinny ɲɛˈvʲĩnːɨ adj
taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy 無罪
taki, który nie ma poważnych konsekwencji 無罪
taki, który nie zna zła, postępuje czysto, jest nieskalany 無罪

niewola ɲɛˈvɔla n
areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny 監禁
brak wolności, suwerenności; zamknięcie 監禁

niewolnictwo ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia; 奴隷制 奴隷制度

niewolnik ɲɛˈvɔlʲɲik n
osoba będąca w niewoli 奴隷

niewydolność ˌɲɛvɨˈdɔlnɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) niezdolność do skutecznego działania 不全

niewyobrażalny ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ adj
(książkowy) niedający się wyobrazić 思いもよらない 考えられない

niewystarczający adj
niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom 不十分

niewątpliwie ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ adv
od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia 疑いもなく

niewłaściwy ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ adj
inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być よくない

niezadowolenie ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ n
brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem 不満 不平

niezadowolony ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ adj
odczuwający niezadowolenie 不満な

niezależnie adv
bez związku z czymś (sugeruje brak koordynacji i zależności) 単独

niezależność ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑ n
bycie niezależnym od kogoś 独立

niezapominajka ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka n
(botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych; 勿忘草

niezapomniany adj
taki, którego nie można zapomnieć 畜生道

niezbyt ˈɲɛzbɨt adv
w małym stopniu, tylko trochę, nie bardzo, mało, nieznacznie あまり あんまり

niezbędny ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ adj
taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny 不可欠

niezdecydowanie ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ n
nieumiejętność podjęcia decyzji 優柔不断

niezidentyfikowany obiekt latający n
obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski; UFO

niezliczony adj
niedający się zliczyć, bardzo liczny 数え切れない 無数 の

nieznany ɲɛˈznãnɨ adj
ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany 未知

niezniszczalny ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ adj
taki, którego nie da się zniszczyć びくともしない

niezrozumiały ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ adj
niedający się zrozumieć 不可解

niezwykle ɲɛˈzvɨklɛ adv
bardzo, silnie, mocno, intensywnie 非常に

niezwłocznie ɲɛˈzvwɔʧ̑ʲɲɛ adv
bez zwłoki, natychmiast 早速

nieśmiałość ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie 人見知り

nieśmiały ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ adj
niemający pewności siebie, wstydliwy 寡黙

nieśmiertelność ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑ n
koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas; 不死 永遠

nieśmiertelny ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ adj
wiecznie żywy, żyjący, nieumierający 不滅

nieświadomie ˌɲɛ̇ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ adv
w sposób nieświadomy 思わず

nieświeży adj
(kulinaria) taki, który utracił świeżość 悪い

nieść ɲɛ̇ɕʨ̑ v
zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym 持って行く 運

nieżonaty ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ n
mężczyzna, który nie ma żony 独身

nigdy ˈɲiɡdɨ pronoun
w żadnym czasie, momencie, sytuacji 何時も 決して

nigdzie ˈɲiɟʥ̑ɛ adv
w żadnym miejscu どこにも

nihilizm n
(filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości; ニヒリズム

nikiel ˈɲicɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28; ニッケル

nikotyna ˌɲikɔˈtɨ̃na n
bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu; ニコチン

nikt ɲikt pronoun
żadna osoba 誰も

nimfa ˈɲĩw̃fa n
(mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody ニュンペー
(zoologia, zoologiczny) ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów ニュンペー

niob ɲɔp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41; ニオブ

nirwana ɲirˈvãna n
w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej; 入寂

niski ˈɲisʲci adj
mający mały wymiar w pionie 低い
mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości 質 が 低い 低い
oceniany ujemnie w sensie moralnym 下等

nisza n
(architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby 壁龕
(geologia, geologiczny) zagłębienie w skale 壁龕
coś względnie małego, co jest nieco niżej położone w obrębie większej powierzchni 壁龕
niezajęta i mniejsza część jakiejś dziedziny, postaci przejawu życia 壁龕

niszczarka n
urządzenie służące do niszczenia dokumentów シュレッダー

niszczyciel ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
ten, kto niszczy 破壊者
(wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających; 破壊者

niszczyć ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑ v
pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji 壊す 破る 破壊する 粉砕する
ulegać destrukcji, szkodliwemu wpływowi czegoś 破れる

nit ɲit n
(technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym; リベット

niuans ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s n
drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień ニュアンス

niuton ˈɲutɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) jednostka siły w układzie SI; ニュートン

nivôse n
nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; ニヴォーズ

niwchijski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski; ニブフ

nizina ɲiˈʑĩna n
(geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m. 低地

nić ɲiʨ̑ n
cienkie włókno używane np. do szycia 糸

niż ɲiʃ conjunction
…używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami より

no nɔ particle
(potocznie, potoczny) …oznaczająca przytaknięcie ああ

nobel ˈnɔbɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102; ノーベリウム

noc nɔʦ̑ n
okres od zmierzchu do świtu; 夜

nocna zmiana ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna n
okres czasu pracy przebiegający w nocy 夜勤

nocnik ˈnɔʦ̑ʲɲik n
naczynie do oddawania moczu i kału, używane zwłaszcza przez małe dzieci; 便器

nocny ˈnɔʦ̑nɨ adj
związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy 夜行

nocny marek ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk n
(potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień 夜型

noga ˈnɔɡa n
(anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga; 足 脚

nokturn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalna forma muzyczna inspirowana nastrojem nocy; ノクターン

nomadyzm n
(zobacz) koczownictwo 遊牧

norma ˈnɔrma n
(matematyka, matematyczny) odwzorowanie określane w pierścieniach Euklidesa; ノルマ
(matematyka, matematyczny) podgrupa rozważana w teorii grup; ノルマ
(matematyka, matematyczny) przekształcenie rozważane w tzw. przestrzeniach unormowanych; ノルマ
ogólnie przyjęta zasada; ノルマ
typowe zachowanie ノルマ
wyznaczona granica pewnej wielkości, której nie powinno się przekraczać ノルマ

normalność n
cecha tego, co normalne, brak dziwactw 正常

normalny nɔrˈmalnɨ adj
(chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne 常態
zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być 正常

norweski nɔrˈvɛsʲci adj
odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów ノルウェーの

norweski nɔrˈvɛsʲci n
język urzędowy Norwegii; ノルウェー語

nos nɔs n
(anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt; 鼻
dziób samolotu 鼻

nosić ˈnɔɕiʨ̑ v
o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie 着る

nosorożec ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych; 犀 サイ

nostalgia nɔˈstalʲɟja n
tęsknota, zwłaszcza za krajem 懐古

nosze n
(medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych; 担架

notariusz n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron 公証人

notatka nɔˈtatka n
krótki tekst, mający na celu przypomnienie jakiejś informacji メモ
robocze, odręczne zapiski, np. z wykładów, z pracy koncepcyjnej ノート

notes ˈnɔtɛs n
plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek; ノートブック

notować nɔˈtɔvaʨ̑ v
zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź 書き留める

nowenna n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw; ノベナ

nowicjat nɔˈvʲiʦ̑ʲjat n
okres próbny kandydata do zakonu; ノビシャド

nowiutki nɔˈvʲjutʲci adj
nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany 新

nowomowa n
język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych; ニュースピーク

noworodek ˌnɔvɔˈrɔdɛk n
człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat; 新生児

nowotwór nɔˈvɔtfur n
(medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki; 腫瘍

nowy ˈnɔvɨ adj
istniejący od niedawna 新 新しい

nozdrze ˈnɔzḍʒɛ n
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa 鼻の穴

nożyczki nɔˈʒɨʧ̑ʲci n
małe nożyce; 鋏 はさみ

nuda ˈnuda n
stan, gdy jest nudno; dzieje się coś nieciekawego, nudnego, nużącego; 退屈

nudny ˈnudnɨ adj
wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie 退屈 詰

numer ˈnũmɛr n
liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru 番号 番

numeryczny ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ adj
składający się z liczb lub cyfr 数値

nurek ˈnurɛk n
człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych ダイバー

nurkować nurˈkɔvaʨ̑ v
pływać pod powierzchnią wody 潜る

nuta ˈnuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość 音符

nutria ˈnutrʲja n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia; ヌートリア

nuty ˈnutɨ n
zapis nutowy melodii 楽譜

nużyca n
(weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt; 毛包虫症

nyktofobia ˌnɨktɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością; 暗所恐怖症

nylon ˈnɨlɔ̃n n
tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch ナイロン

nów nuf n
(astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część; 新月

nóż nuʃ n
krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia; ナイフ 刃

nędzny ˈnɛ̃nʣ̑nɨ adj
niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony 悲惨

o ɔ preposition
…wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami) について

o wilku mowa ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva idiom
wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach 噂をすれば影

oaza ɔˈaza n
(geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody; オアシス

obalać ɔˈbalaʨ̑ v
odbierać komuś władzę, moc, wpływ itp. 滅ぼす

obawa ɔˈbava n
niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść 不安 不安定

obcas ˈɔpʦ̑as n
część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry; ヒール

obcy ˈɔpʦ̑ɨ n
ktoś nienależący do danej grupy 外国人

obecność ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑ n
uczestnictwo w wydarzeniu, spotkaniu, stawienie się gdzieś 出席

obelisk ɔˈbɛlʲisk n
pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego; オベリスク

obfitość ɔpˈfʲitɔɕʨ̑ n
duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś 多量

obfity ɔpˈfʲitɨ adj
występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś 多い

obiad ˈɔbʲjat n
gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia; 昼食

obiekt ˈɔbʲjɛkt n
(informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury オブジェクト
osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności オブジェクト
rzecz fizycznie istniejąca オブジェクト

obiektyw ɔˈbʲjɛktɨf n
(technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia 対物レンズ

obiektywność n
cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność 客観性

obiektywny ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ adj
istniejący niezależnie od poznającego podmiotu 客観
odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń 客観

obietnica ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a n
wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości 約束

objaw ˈɔbʲjaf n
oznaka jakiegoś zjawiska 症候

objaśniać ɔbʲˈjäɕɲäʨ̑ v
czynić coś zrozumiałym dla kogoś 説明

objętość ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni 体積
(matematyka, matematyczny) miara przestrzeni 体積

oblewać ɔbˈlɛvaʨ̑ v
wylewać coś na samego siebie 浴びる

oblężenie ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ n
otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia 包囲

obojczyk ɔˈbɔjʧ̑ɨk n
(anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką; 鎖骨

obojętnie ˌɔbɔˈjɛ̃ntʲɲɛ adv
w sposób dowolny, nieistotny, bez różnicy; wszystko jedno jak 冷淡な
w sposób nie wyrażający zainteresowania, bez przejęcia 冷淡な

obojętność ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑ n
brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś 冷淡

obojętny ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ adj
taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś どこ吹く風

obok ˈɔbɔk preposition
w niedużej odległości 隣

obora ɔˈbɔra n
budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania 牛舎

obowiązek ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk n
nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary 義務

obrabiarka ˌɔbraˈbʲjarka n
maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów; マシンツール

obraz ˈɔbras n
(sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji 絵画 絵
widok na ekranie urządzenia 映像 絵
wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia 絵

obraźliwy ˌɔbraʑˈlʲivɨ adj
stanowiący dla kogoś obrazę 攻撃的

obrona ɔbˈrɔ̃na n
przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją 衛

obrońca ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a n
(sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny ディフェンダー
osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp. ディフェンダー

obroża ɔbˈrɔʒa n
taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego 首輪

obrus ˈɔbrus n
wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu; テーブルクロス

obrzezanie ˌɔbʒɛˈzãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych; 割礼

obrzydliwy ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ adj
(książkowy) budzący odrazę いや 厭や 悪い 憎い

obrzęk n
(medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała 浮腫

obrót ˈɔbrut n
(geometria) odwzorowanie geometryczne, jedna z izometrii, obok przesunięcia i symetrii; 公転
ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny 公転

obrączka ɔbˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
kółko ze szlachetnego metalu noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa; 結婚指輪

obręcz ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑ n
(sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu; フープ
sztywny pas z połączonymi końcami, opasujący coś フープ

obsceniczność ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
cecha tego, co obsceniczne, bezwstydne, wulgarne 猥褻

obserwatorium ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm n
miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa; 天文台

obserwować ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑ v
uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś 観察

obsesja ɔpˈsɛsʲja n
(książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności 妄想

obszar ˈɔpʃar n
ograniczona część powierzchni 領域

obsługiwać ˌɔpswuˈɟivaʨ̑ v
sterować pracą jakiegoś urządzenia, wykonywać czynności potrzebne do jego działania 動かす 操作する

oburęczny ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
posługujący się z równą sprawnością obiema rękami 両手利き

obuwie ɔˈbuvʲjɛ n
wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami 履き物

obwodnica ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a n
droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie; バイパス

obwód ˈɔbvut n
(elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd; 回路
(geometria) długość brzegu figury geometrycznej; 周り

obywatel ˌɔbɨˈvatɛl n
członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję; 国民

obywatelstwo ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki; 市民権 公民権 国籍

obój ˈɔbuj n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych; オーボエ

obóz ˈɔbus n
wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje キャンプ

obóz dla uchodźców n
tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową; 難民キャンプ

ocean ɔˈʦ̑ɛãn n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi 大洋 海洋

oceanografia ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja n
nauka o oceanach i morzach; 海洋学

ocelot ɔˈʦ̑ɛlɔt n
(zoologia, zoologiczny) kotowaty drapieżnik amerykański; オセロット

ocena ɔˈʦ̑ɛ̃na n
(szkolnictwo, szkolny) nota dawana uczniowi lub studentowi 成績
opinia kogoś o czymś lub kimś 評価
oszacowanie wartości czegoś 評価

ocet ˈɔʦ̑ɛt n
(spożywczy) (kulinaria) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5–10%, czasem z domieszkami; 酢

ochlokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum; 衆愚政治

ochota ɔˈxɔta n
pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś したい気持ち

ochra ˈɔxra n
barwa żółtobrunatna 黄土

ochrona ɔxˈrɔ̃na n
dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu 保護

octan ˈɔktãn n
(chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego; 酢酸塩

oczekiwać ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑ v
spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś 予想する

oczerniać v
rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle 謗る

oczyszczenie ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
otrzymanie czystej substancji z substratu 浄化

oczytany adj
taki, który przeczytał wiele książek 多読

oczywisty ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ adj
taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać 明らか

oczywiście ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ particle
partykuła wyrażająca brak wątpliwości もちろん

od ɔt preposition
…tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś から
…tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot から
…tworzący konstrukcje opisujące przyczynę omawianego wydarzenia から

od czasu do czasu ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu adv
co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często 時々

od razu ɔd‿ˈrazu adv
natychmiast, z miejsca 早速

oda ˈɔda n
patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee; 頌歌

odbicie ɔdˈbʲiʨ̑ɛ n
(fizyka, fizyczny) refleks świetlny; 反射
obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni 反射

odbijać ɔdˈbʲijäʨ̑ v
o powierzchniach mających właściwości zwierciadła: odtwarzać, dawać obraz czegoś 映す
odzyskiwać coś w walce lub uwalniać kogoś uwięzionego 奪う かえす 奪還
uderzeniem nadawać inny kierunek czemuś będącemu w ruchu 反射 跳ね返す
uderzywszy o coś, o kogoś, odskakiwać lub zmieniać kierunek swego ruchu 跳ね返る
zostawać odbitym w lustrze, wodzie itp. 映る

odbiór ˈɔdbʲjur n
(elektronika, elektroniczny) wychwycenie sygnału radiowego lub telewizyjnego 入会
(fizjologia, fizjologiczny) odczuwanie sygnałów ze zmysłów 入会

odbudowa ˌɔdbuˈdɔva n
odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone 回復

odbyt ˈɔdbɨt n
(anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego; 肛門

odbytnica ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków; 直腸

odchody połogowe n
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie 悪露

odcień ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ n
odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru 深浅

odcinek ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk n
(matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami; 区間
fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2) 区間
jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno エピソード

odcisk palca ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a n
wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby 指紋

oddech ˈɔdːɛx n
pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc 呼吸

oddychać ɔdˈːɨxaʨ̑ v
(fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska 息をする

oddzielić ziarno od plew ɔdʲˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈʑarnɔ ːt‿ˈplɛf v
wybrać to, co wartościowe, spośród tego, co niewiele warte lub bezwartościowe もみがらから麦をより分ける

odejmowanie ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie odwrotne do dodawania; 引き算
(rzeczownik odczasownikowy) od: odejmować 引き算

odejmować ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑ v
(matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania; 引く

odkrycie ɔtˈkrɨʨ̑ɛ n
napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej 発見

odkurzacz ɔtˈkuʒaʧ̑ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika; 掃除機

odmiana ɔdˈmʲjãna n
(językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp. 語形変化

odpoczynek ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk n
przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił 休み

odpoczywać ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑ v
przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił 休む

odpowiadać ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑ v
być równoważnym czemuś 対応する 相当する
być za coś odpowiedzialnym 責任 を 負う
być zgodnym z czymś 合う 噛み合う 対応する
dawać odpowiedź 答える 返答する
odpisywać (np. na list) 返事 を 書く
odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy 回答する 答える
podobać się 合う
spełniać jakieś warunki, oczekiwania 適う

odpowiednik ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲik n
(książkowy) pojęcie, przedmiot lub osoba o podobnych cechach, elementach, mające to samo zastosowanie, mogące pełnić tę samą funkcję 対応 もの

odpowiednio ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ adv
(książkowy) w tej samej kolejności それぞれ

odpowiedzialność ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑ n
obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś 責任

odpowiedzialny ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ adj
będący przyczyną 責任
mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje 責任
poważnie traktujący swoje obowiązki 責任
przeznaczony do pewnej czynności 責任

odpowiedź ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
reakcja na pytanie 答え 回答

odpływ ˈɔtpwɨf n
(hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów 低潮

odra ˈɔdra n
(medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka; 麻疹

odruchowo adv
w sposób odruchowy 思わず

odrzucać ɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑ v
wykonywać czynność świadczącą o nieakceptowaniu czegoś 否む

odszkodowanie ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę; 代償

odtwarzacz n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk プレーヤー

odtąd ˈɔtːɔ̃nt pronoun
od tego miejsca ここ から
od tej chwili, od teraz これから

odwach ˈɔdvax n
areszt wojskowy 営倉

odwaga ɔdˈvaɡa n
zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa 勇気

odważny ɔdˈvaʒnɨ adj
taki, który ma odwagę 勇ましい 勇敢

odwet n
odwzajemnienie za zło 復讐

odwiedzać ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑ v
składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś 訪れる 訪ねる

odwrotność ɔdˈvrɔtnɔɕʨ̑ n
(matematyka, matematyczny) liczba, która pomnożona przez daną niezerową liczbę daje jeden; 逆数

odwłok ˈɔdvwɔk n
(zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów 腹

odzież ˈɔʥ̑ɛʃ n
ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca 被服 服

odznaczać ɔdˈznaʧ̑aʨ̑ v
nadawać odznaczenie 叙勲
wyróżniać się czymś 目立つ 際立つ

odżywka do włosów n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych リンス

offset ˈɔfːsɛt n
(drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego; オフセット

ofiara ɔˈfʲjara n
osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś 犠牲
osoba, która ucierpiała wskutek wypadku 犠牲

oficer ɔˈfʲiʦ̑ɛr n
(wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż; 士官

ogier ˈɔɟɛr n
(zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych; 種馬

ogień ˈɔɟɛ̇̃ɲ n
płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania; 火 火事

oglądać ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑ v
przypatrywać się komuś lub czemuś 眺める

ognie świętego Elma ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego; セントエルモの火

ognisko ɔɟˈɲiskɔ n
(fizyka, fizyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie 焦点

ogniskowa ˌɔɟɲiˈskɔva n
(fizyka, fizyczny) (fotografia) odległość ogniska układu optycznego od soczewki lub zwierciadła; 焦点距離

ogniwo ɔɟˈɲivɔ n
(technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego セル

ogon ˈɔɡɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała; 尻尾 尾
końcowa część jakiegoś przedmiotu 尾

ogr ɔkr̥ n
legendarne stworzenie; オーガ

ogromny ɔˈɡrɔ̃mnɨ adj
mający bardzo duży rozmiar 莫大

ogryzek ɔˈɡrɨzɛk n
ogryziony, niedojedzony kawałek czegoś (np. jabłka) 仲核

ogrzewanie ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ n
czynność dostarczania ciepła 加熱
urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło 加熱

ogrzewać ɔˈɡʒɛvaʨ̑ v
zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym 暖める

ogród ˈɔɡrut n
miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych; 庭 庭園

ogród botaniczny ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających; 植物園

ogólnie ɔˈɡulʲɲɛ adv
powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy 一般
w sposób pozbawiony wnikania w szczegóły 一般

ogólny ɔˈɡulnɨ adj
nieuwzględniający szczegółów 一般
zbierający w całość 一般

ogórecznik lekarski ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci n
(botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej; ルリジサ

ogórek ɔˈɡurɛk n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych; キュウリ 胡瓜

ohydny ɔˈxɨdnɨ adj
obrzydliwy, budzący wstręt 厭や

ojciec ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ n
mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka); 父 お父さん

ojczym ˈɔjʧ̑ɨ̃m n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym 継父

ojczyzna ɔjˈʧ̑ɨzna n
kraj, w którym ktoś się urodził; 祖国

okap ˈɔkap n
(architektura, architektoniczny) dolna krawędź dachu, która wystaje poza obrys budynku; 軒端

okapi ɔˈkapʲi n
(zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach; オカピ

okaryna ˌɔkaˈrɨ̃na n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie; オカリナ

okazja ɔˈkazʲja n
sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś 機会 機

okiennica ˌɔcɛ̇̃ɲˈːiʦ̑a n
rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz; 雨戸

okno ˈɔkna ˈɔknɔ n
(matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra 窓
oszklony otwór w ścianie 窓 ウィンドウ
(informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program 窓 ウィンドウ

oko ˈɔkɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd wzroku; 目 め アイ

oko za oko, ząb za ząb ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp proverb
zasada odwetu, odpłacanie złem za zło; 目には目を、歯には歯を

oko złożone n
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) rodzaj oka występujący u owadów, wijów i niektórych skorupiaków, składające się z tysięcy drobnych omatidiów; 複眼

okolica ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a n
obszar wokół czegoś 付近

okolicznik ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik n
(gramatyka) część zdania określająca czasownik; 副詞

okoliczność ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia 事情

około ɔˈkɔwɔ particle
… wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu ぐらい 約

około ɔˈkɔwɔ preposition
… wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu ぐらい 約

okoń ˈɔkɔ̃ɲ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba drapieżna; ペルカ

okres ˈɔkrɛs n
(fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy; 時代
przedział czasu, czas trwania czegoś 時代
(geologia, geologiczny) część podziału historii Ziemi, podzielona na epoki; 時代
(matematyka, matematyczny) dla funkcji okresowej: przedział zmiennej niezależnej, w którym zmienna zależna (wartości funkcji) przyjmuje te same wartości, co w każdym przedziale odległym o całkowitą wielokrotność długości tego przedziału; 時代
(potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem 時代

okresowy ˌɔkrɛˈsɔvɨ adj
cyklicznie powtarzający się 周期的

okrucieństwo ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ n
skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom; 惨酷

okrutny ɔˈkrutnɨ adj
nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem 薄情 残酷

okrąg ˈɔkrɔ̃ŋk n
(geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu); 丸
kształt utworzony na podobieństwo okręgu (1.1) 丸

okrągły ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ adj
mający kształt koła, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich 丸い

okręt podwodny n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu; 潜水艦

oksymoron ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych; 撞着語法

oksytocyna n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu; オキシトシン

oktan ˈɔktãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny; オクタン

oktawa ɔkˈtava n
(literacko) strofa składająca się z ośmiu wierszy オクターブ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej オクターブ
przedział czasu równy ośmiu dniom オクターブ

okulary ˌɔkuˈlarɨ n
przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu; 眼鏡

okulary przeciwsłoneczne ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ n
(optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem; サングラス

okultyzm n
doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk; オカルト

okup ˈɔkup n
pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników 身代金

okupacja ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja n
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium 占領

okupować ˌɔkuˈpɔvaʨ̑ v
zbrojnie zajmować terytorium innego państwa 占める

olej ˈɔlɛj n
(spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo 油
(technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący głównie jako paliwo 油

olej palmowy n
(spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego; パーム油

olej rycynowy n
olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce; ひまし油

olej sezamowy n
(spożywczy) olej tłoczony z ziaren sezamu; 胡麻油

olej słonecznikowy ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ n
olej wytwarzany z nasion słonecznika; ひまわり油

olejek eteryczny ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ n
mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie; 精油 エッセンシャルオイル

oligarcha n
członek oligarchii 寡頭

oligarchia ˌɔlʲiˈɡarçja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielka grupa uprzywilejowanych ludzi sprawująca władzę lub mająca na nią duży wpływ 寡頭政治
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli; 寡頭政治

olimpiada ˌɔlʲĩmˈpʲjada n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: odstęp czasu między dwoma następującymi po sobie igrzyskami, trwający zazwyczaj cztery lata; オリンピアード
(sport, sportowy) igrzyska olimpijskie オリンピアード
zawody, rozgrywki, konkursy o wysokiej randze lub dużym znaczeniu オリンピアード

oliwka ɔˈlʲifka n
owoc oliwki (1.1) オリーブ
(botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne; オリーブ

oliwkowy ˌɔlʲifˈkɔvɨ adj
mający kolor dojrzałego owocu zielonej, marynowanej oliwki; オリーブ色

om ɔ̃m n
(elektryczność) jednostka oporu elektrycznego; オーム

om mani padme hum
buddyjska sześciosylabowa mantra bodhisattwy; 六字大明呪

omdlenie ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.; 失神

omega ɔ̃ˈmɛɡa n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dwudziestej czwartej litery alfabetu greckiego, ω; オメガ

omlet ˈɔ̃mlɛt n
(spożywczy) (kulinaria) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie; オムレツ

omnibus ɔ̃mʲˈɲibus n
(motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd; 普通列車

on ɔ̃n personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski 彼 あの人

ona ˈɔ̃na personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński 彼女

onanizm ɔ̃ˈnãɲism̥ n
zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych; 自慰

one ˈɔ̃nɛ personalPronoun
3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego 彼女

oni ˈɔ̃ɲi personalPronoun
trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego あの人 彼

onkologia ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami 腫瘍学

onomastyka ˌɔ̃nɔ̃ˈmastɨka n
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (osobowych i geograficznych); 固有名詞学

onomatopeja ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy; 擬音語

ontologia ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja n
(filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu; 存在論 オントロジー
(informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi; 存在論

onuca ɔ̃ˈnuʦ̑a n
pas tkaniny do owijania stopy; ポルチャンキ

oologia ˌɔːˈlɔɟja n
(ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością 鳥卵学

opactwo ɔˈpaʦ̑tfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata; 修道院

opal ˈɔpal n
(mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu; オパール

opalać ɔˈpalaʨ̑ v
poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry 焼ける

opalenizna ˌɔpalɛ̃ˈɲizna n
ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV; 日に焼ける

opanowanie ˌɔpãnɔˈvãɲɛ n
spokój, panowanie nad swoimi emocjami 我慢

oparzenie n
(medycyna, medyczny) rana od oparzenia (1.2) やけど
(medycyna, medyczny) uraz spowodowany ciepłem やけど
(rzeczownik odczasownikowy) od: oparzyć やけど

opat ˈɔpat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa 修道院長

opatrunek n
(medycyna, medyczny) materiał do zabezpieczania i leczenia uszkodzeń ciała 包帯

opcja ˈɔpʦ̑ʲja n
jedna z możliwości do wyboru オプション

opera ˈɔpɛra n
budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1); オペラ 歌劇
utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami; オペラ 歌劇

operacja ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny; 手術
działania skierowane na wykonanie określonego zadania 作戦

operator ˌɔpɛˈratɔr n
człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie オペレーター
(matematyka, matematyczny) funkcja; najczęściej określenie funkcji przekształcającej funkcję w funkcję オペレーター

opieka ɔˈpʲjɛka n
dbanie o kogoś lub coś; 世話

opiekować się ˌɔpʲjɛˈkɔvaʨ̑‿ɕɛ v
sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś 世話をする

opiekun ɔˈpʲjɛkũn n
osoba, która się kimś lub czymś opiekuje 保護者

opinia ɔˈpʲĩɲja n
sąd, zdanie na jakiś temat 意見

opinia publiczna ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na n
reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości; 世論

opis ˈɔpʲis n
określenie podstawowych cech czegoś 描写

opium ˈɔpʲjũm n
wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek; オピウム

opona ɔˈpɔ̃na n
(motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz; タイヤ

opowiadanie ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ n
coś, co zostało opowiedziane 物語
krótki utwór epicki 物語

opowiadać ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑ v
mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować 語る

opowieść ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
(językoznawstwo, językoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści コント
opowiadana historia コント

opozycja ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja n
przeciwstawienie, przeciwdziałanie 野党

oprogramowanie ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
ogół programów komputerowych ソフトウェア

optyk ˈɔptɨk n
naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki 眼鏡屋
rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary 眼鏡屋
sprzedawca okularów 眼鏡屋

optyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle 光学

optymista ˌɔptɨ̃ˈmʲista n
człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia 楽天家

optymistyczny ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie 楽観的

optymizm ɔpˈtɨ̃mʲism̥ n
wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów 楽観主義 オプティミズム 楽天主義 楽観

opuszczać ɔˈpuʃʧ̑aʨ̑ v
pomijać 省く

opuszka n
(anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca 指先

opór ˈɔpur n
(fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu 抵抗
akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp. 抵抗
w lm przeszkody, utrudnienia 抵抗

opóźnienie ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ n
odsunięcie zdarzenia w czasie 遅らせる

opłakiwać ˌɔpwaˈcivaʨ̑ v
płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś いたむ かなしむ 哀 悲

opłucna n
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej; 胸膜

orać ˈɔraʨ̑ v
(rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem 耕す

orchidea ˌɔrçiˈdɛa n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk; 蘭

ordalia ɔrˈdalʲja n
(historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży; 神明裁判

oregano ˌɔrɛˈɡãnɔ n
(botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L. オレガノ
(kulinaria) liście lebiodki stosowane jako przyprawa オレガノ

organ ˈɔrɡãn n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś; 機関

organiczny ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący 有機

organizacja ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja n
grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów 組織 機関
sposób przygotowywania czegoś, planowania 組織

organizacja pozarządowa ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva n
stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku; 非政府組織

organizm ɔrˈɡãɲism̥ n
(biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi; 生物

organy n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały; オルガン 風琴

orgazm ˈɔrɡasm̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy; オルガスムス

orgia ˈɔrʲɟja n
(potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia オージー

orientacja seksualna n
(psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci 性指向

origami ˌɔrʲiˈɡãmʲi n
(sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii; 折り紙

ork n
(literacko) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą オーク

orka ˈɔrka n
(zoologia, zoologiczny) Orcinus orca, drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy; さかまた

orkiestra ɔrʲˈcɛstra n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne オーケストラ

orlik ˈɔrlʲik n
(botanika, botaniczny) Aquilegia, roślina zielna o dużych, różnobarwnych kwiatach; オダマキ

ormiański ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci n
język urzędowy Armenii; アルメニア語

ornament ɔrˈnãmɛ̃nt n
(sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym, 装飾

ornat n
(kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;

ornitologia ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach; 鳥類学

orogeneza ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza n
(geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych; 造山運動

ortografia ˌɔrtɔˈɡrafʲja n
zbiór zasad i norm regulujących sposób zapisu słów danego języka za pomocą liter alfabetu i innych symboli; 正書法

orzech ˈɔʒɛx n
suchy owoc o zdrewniałej łupinie; 堅果

orzech włoski n
(spożywczy) (kulinaria) jadalne nasiono, orzech z drzewa (1.2) クルミ
(botanika, botaniczny) Juglans regia L., gatunek drzewa liściastego z rodziny orzechowatych; クルミ

orzeczenie ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu 述語

orzeł ˈɔʒɛw n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach; 鷲 わし

osa ˈɔsa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło; 雀蜂 蜂

osad ˈɔsat n
(chemia, chemiczny) substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego; 堆積物

osadnik ɔˈsadʲɲik n
osiedlający się na mało zaludnionych terenach; także: taki, którego osiedlono na terenach mało zaludnionych 入植者

oset ˈɔsɛt n
(botanika, botaniczny) Carduus rodzaj roślin z rodziny astrowatych; アザミ 薊

osełka n
narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi 砥石

osierdzie ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ n
(anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce; 心嚢

osioł ˈɔɕɔw n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę domowe z rodziny koniowatych; 驢馬
(potocznie, potoczny) głupi człowiek 驢馬
(potocznie, potoczny) uparty człowiek 驢馬

osiągać ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑ v
docierać do określonego miejsca 達成する
uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy 達成する

oskarżenie ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ n
zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem 告発

oskarżony ˌɔskarˈʒɔ̃nɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, przeciw której rozpoczęto postępowanie karne 被告

osm ɔsm̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76; オスミウム

osnowa ɔsˈnɔva n
(włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ; 経

osoba ɔˈsɔba n
(gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności 人称
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych 人称
bohater dramatu 人称
pojedynczy człowiek, ktoś 人 人称

osobiście ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ adv
we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa 直々に

osobliwość n
osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna 特異点

osobliwy adj
nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta 奇異

ostatecznie ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ adv
wreszcie, w końcu 最終的

ostatni ɔˈstatʲɲi adj
znajdujący się na końcu listy, kolejności 最後

ostatnio ɔˈstatʲɲɔ adv
w niedalekiej przeszłości 最近

ostentacja ˌɔstɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
(książkowy) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz げんき

ostentacyjny ˌɔstɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ adj
(książkowy) robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę けばけばしい

osteoporoza ˌɔstɛɔpɔˈrɔza n
(medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania; 骨粗鬆症

ostracyzm ɔˈstraʦ̑ɨsm̥ n
bojkot jakiejś osoby wykluczonej ze swojego środowiska zwykle z powodu nieakceptowanego przez resztę społeczności zachowania; okazywanie jej wykluczenia 陶片追放

ostroga n
(jeździectwo, jeździecki) ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki; 拍車

ostrokrzew ɔˈstrɔkʃɛf n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach; 犬黄楊

ostrosłup ɔˈstrɔswup n
(matematyka, matematyczny) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie; 角錐

ostrożnie ɔˈstrɔʒʲɲɛ adv
w sposób ostrożny, uważny じっくり

ostrożny ɔˈstrɔʒnɨ adj
postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności 慎重

ostry ˈɔstrɨ adj
taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie 鋭い
(kulinaria) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący 鋭い

ostryga ɔˈstrɨɡa n
(zoologia, zoologiczny) (kulinaria) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym; カキ

ostrygojad ˌɔstrɨˈɡɔjat n
(ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie; ミヤコドリ

ostrze ˈɔsṭʃɛ n
część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu ブレード

ostrzeżenie ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ n
akt ostrzegania; przestroga przed czymś 警告

ostrzyć ˈɔsṭʃɨʨ̑ v
czynić ostrym (krawędź czegoś) 研

osuwisko ˌɔsuˈvʲiskɔ n
(geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania 地滑り

oswojony ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ adj
o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość 飼いならす

oszczep ˈɔʃʧ̑ɛp n
(łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie; ジャベリン 投げ槍
(sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania; ジャベリン 投げ槍

oszczerstwo ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ n
kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś 冤

oszczędność ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑ n
cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki 倹約

oszczędny adj
nietrwoniący pieniędzy, majątku 倹しい

oszczędzać ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑ v
zużywać w niewielkiej ilości [[貯金]]する

oszukańczy ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ adj
opierający się na oszustwie, nieuczciwości 詐欺

oszukiwać ˌɔʃuˈcivaʨ̑ v
doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktó まやかす
mówić komuś nieprawdę, kłamać まやかす
celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry まやかす

oszust ˈɔʃust n
ten, kto oszukuje ペテン師

oszustwo ɔˈʃustfɔ n
(potocznie, potoczny) świadome wprowadzenie kogoś w błąd dla własnej korzyści いんちき

otaczać ɔˈtaʧ̑aʨ̑ v
rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan) 包囲
zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch) 包囲

otoczenie ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron 周囲

otrzewna n
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy; 腹膜

otwarty ɔtˈfartɨ adj
(informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy 営業中
niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony 営業中
o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji; 営業中
o sklepie: czynny, działający 営業中
ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami 営業中
o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć 開いている

otwierać ɔtˈfʲjɛraʨ̑ v
powodować, że coś przestaje być zamknięte 開ける
rozchylać przylegające do siebie części 開ける

otwór ˈɔtfur n
dziura lub wgłębienie 穴

otyłość ɔˈtɨwɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga; 肥満

otyły ɔˈtɨwɨ adj
o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze 肥満

owad ˈɔvat n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł; 昆虫

owal ˈɔval n
(geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę; オーバル

owca ˈɔfʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie; 羊 ひつじ

owies ˈɔvʲjɛs n
(botanika, botaniczny) Avena L., rodzaj roślin zbożowych należących do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy; オートムギ 燕麦

owoc ˈɔvɔʦ̑ n
(botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona; 果物 果実

owoce morza ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa n
(spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże シーフード 魚介 海産 食品

owsianka ɔfʲˈɕãnka n
(kulinaria) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie; ポリッジ

owulacja n
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej; 排卵

ozdabiać ɔzˈdabʲjäʨ̑ v
czynić coś ładniejszym lub strojniejszym 飾る

ozdoba ɔzˈdɔba n
coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś 置物

oziębłość ɔˈʑɛ̃mbwɔɕʨ̑ n
(seksuologia, seksuologiczny) osłabienie popędu płciowego, hipolibidemia 不感症

ozon ˈɔzɔ̃n n
(chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach; オゾン

ołtarz ˈɔwtaʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu; 祭壇

ołów ˈɔwuf n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82; 鉛

ołówek ɔˈwuvɛk n
przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać; 鉛筆

oś ɔɕ n
centralna linia danego układu 軸

ośmiornica ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach; 蛸

ość ɔɕʨ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb; ほね

pacha ˈpaxa n
(anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym 脇の下 腋下 腋窩

pachwina paxˈfʲĩna n
(anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda 鼠蹊部

pacjent ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt n
osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej; 患者

pacyfizm n
pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen 平和主義

pacynka paˈʦ̑ɨ̃nka n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka nakładana na dłoń i poruszana palcami 指人形

paczka ˈpaʧ̑ka n
(handel, handlowy) małe opakowanie パケット

padać ˈpadaʨ̑ v
o deszczu, śniegu, itp.: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego) 降る
w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą 降る
zlatywać, lecieć w dół 降る

padlina paˈdlʲĩna n
zwierzęce zwłoki 死肉

paella n
(kulinaria) w kuchni hiszpańskiej: potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkiem np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw; パエリア

pager ˈpɛjʤ̑ɛr n
(technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza; ページャ

pagoda paˈɡɔda n
(budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami パゴダ

pagórek paˈɡurɛk n
niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów 丘

paisley n
delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji ペーズリー

pajac ˈpajaʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności 道化

pająk ˈpajɔ̃ŋk n
(zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny; 蜘蛛 クモ

pajęczyna ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na n
sieć tkana przez pająka 蜘蛛の巣

pakistański ˌpaciˈstãj̃sʲci adj
związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu パキスタンの

pakować paˈkɔvaʨ̑ v
umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku 包

pal pal n
(historia, historyczny, historycznie) narzędzie kaźni w formie zaostrzonego słupa, na którego wbijano skazańca 支柱
gruby słup osadzony w gruncie, pełniący zwykle funkcję konstrukcyjną 支柱

palacz ˈpalaʧ̑ n
osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo 喫煙者

palec ˈpalɛʦ̑ n
część rękawiczki przykrywająca palce (1.1) 指
u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy 指 趾

palec wskazujący ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki; 人差し指

palenie paˈlɛ̃ɲɛ n
zwyczaj palenia papierosów, tytoniu 喫煙

paleografia ˌpalɛɔˈɡrafʲja n
badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych; 古文書

paleontologia ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych; 古生物学

pali ˈpalʲi n
(językoznawstwo, językoznawczy) martwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, mający duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego, jeden z prakrytów używany w tekstach buddyjskich パーリ語

paliczek paˈlʲiʧ̑ɛk n
(anatomia, anatomiczny) mała kość palców stopy i dłoni; 指骨

palindrom paˈlʲĩndrɔ̃m n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz); 回文

paliwo paˈlʲivɔ n
substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach 燃料

palić ˈpalʲiʨ̑ v
niszczyć coś za pomocą ognia 焼く
ulegać działaniu ognia, niszczeć pod wpływem ognia 焼ける

pallad ˈpalːat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46; パラジウム

palma ˈpalma n
(botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie 椰子

pamiątka pãˈmʲjɔ̃ntka n
drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę 土産

pamięć ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑ n
fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości 思い出
zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.; 記憶

pan pãn n
feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca 様
pracodawca dla służby 様
właściciel niewolników 様
zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty さん 氏

pan młody ˈpãn ˈmwɔdɨ n
mężczyzna w dniu swojego ślubu 新郎

panaceum ˌpãnaˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm n
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) środek na wszystkie dolegliwości, kłopoty i trudności 万能薬
(książkowy) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo 万能薬

pancernik pãnˈʦ̑ɛrʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek; アルマジロ
(marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru; 戦艦

pancerz ˈpãnʦ̑ɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze; 装甲

panczenlama n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy; パンチェン・ラマ

pandeizm pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem; 汎理神論

pandemia pãnˈdɛ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat) パンデミック

pani ˈpãɲi n
zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty 夫人 さん

panichida ˌpãɲiˈçida n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawosławne nabożeństwo żałobne; パニヒダ

panienka pãˈɲɛ̃nka n
młoda dziewczyna お姉さん

panika n
nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu) パニック 恐慌

panikować v
wpadać w panikę パニックになる

panna ˈpãnːa n
dziewczyna, młoda kobieta お嬢 お嬢さん
kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani) 独身 お嬢さん

panna młoda ˈpãnːa ˈmwɔda n
kobieta w dniu swojego ślubu 花嫁

panorama ˌpãnɔˈrãma n
rozległy, szeroki widok 全景

panpsychizm n
(filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi 汎心論

panslawizm pãw̃ˈslavʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich; 汎スラヴ主義

panteizm pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury; 汎神論

panteon pãnˈtɛɔ̃n n
(starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom; パンテオン

pantera śnieżna pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna n
(zoologia, zoologiczny) gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej; ユキヒョウ

pantograf pãnˈtɔɡraf n
przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń; パンタグラフ
przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe; パンタグラフ

papeć n
(potocznie, potoczny) również (regionalizm poznański) zwykle w lm papcie pantofle domowe, kapcie スリッパ

papier ˈpapʲjɛr n
wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji; 紙
(potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument 紙

papier toaletowy ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ n
chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu トイレットペーパー

papier ścierny ˈpapʲjɛrʲ ˈɕʨ̑ɛrnɨ n
jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne; サンドペーパー

papieros paˈpʲjɛrɔs n
wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem; 煙草 タバコ

papierośnica ˌpapʲjɛrɔɕˈɲiʦ̑a n
mały, elegancki pojemnik do trzymania papierosów. シガレットケース

papież ˈpapʲjɛʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan; 教皇 ローマ教皇

papirus paˈpʲirus n
(botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu; カミガヤツリ
materiał pisarski, wyrabiany z włókien (1.1); カミガヤツリ
zwój lub dokument spisany na (1.2) カミガヤツリ

paproć ˈpaprɔʨ̑ n
(botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z gromady paprotników; 羊歯

papryka ˈpaprɨka n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa; ピーマン

papuga paˈpuɡa n
(ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes, rząd ptaków tropikalnych; オウム 鸚鵡
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny (1.1) オウム 鸚鵡
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty オウム 鸚鵡

papużka falista paˈpuʃka faˈlʲista n
(ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia; セキセイインコ

para ˈpara n
(fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym; 蒸気

paradoks paˈradɔks n
rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy パラドックス
zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią パラドックス

paradoksalny ˌparadɔˈksalnɨ adj
sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny 逆説的

paradygmat ˌparaˈdɨɡmat n
(filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki; パラダイム
(językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu; パラダイム

parafia paˈrafʲja n
(kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza; 小教区

paragon paˈraɡɔ̃n n
(księgowość) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar レシート

paranoja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu; パラノイア

parapetówka ˌparapɛˈtufka n
(potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania 新築祝い

paraplegia ˌparaˈplɛɟja n
(medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu; 対麻痺

parapsychologia n
dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę 超心理学

parasol paˈrasɔl n
przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem 傘 日傘
przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem 傘

pardwa ˈpardva n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus; 雷鳥

pardwa mszarna ˈpardva ˈm̥ʃarna n
(ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych; カラフトライチョウ

park park n
duży śródmiejski, rekreacyjny ogród z wytyczonymi alejkami; 公園

park narodowy ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ n
obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody; 国立公園

park rozrywki n
(turystyka, turystyczny) teren z atrakcjami i punktami gastronomicznymi アミューズメントパーク 遊園地

parking ˈparʲcĩŋk n
plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych; 駐車場

parlament parˈlãmɛ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy; 国会 議会

parmezan parˈmɛzãn n
(kulinaria) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa; パルメザン

parodia paˈrɔdʲja n
celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego; パロディ

paronim paˈrɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo bardzo podobne do innego brzmieniem, ale mające zupełnie inne znaczenie i często mylone; 類音語

parowóz paˈrɔvus n
(kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy 蒸気機関車

parter ˈpartɛr n
kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią 一階

partia polityczna ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem; 政党

partner ˈpartnɛr n
współuczestnik w grze, rozmowie, zabawie lub przedsięwzięciu 相手

partnerstwo n
równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami パートナーシップ

partykuła ˌpartɨˈkuwa n
(językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech; 助詞

parzysty paˈʒɨstɨ adj
(matematyka, matematyczny) podzielny przez dwa; 偶数

pas pas n
część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się; ベルト
(technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości ベルト
miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1) 腰
szeroka linia na deseniu 縞

pas cnoty ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ n
(historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności; 貞操帯

pas planetoid n
(astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid; アステロイドベルト 小惑星帯

pasażer paˈsaʒɛr n
osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem 乗客

pasek narzędzi ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲʥ̑i n
(informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu ツールバー

pasierb ˈpaɕɛrp n
syn małżonka z innego małżeństwa 継息子

pasierbica ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a n
córka małżonka z innego małżeństwa 継娘

pasja ˈpasʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) utwór artystyczny lub przedstawienie religijne opisujący mękę Jezusa Chrystusa 受難

pasjans ˈpasʲjãw̃s n
(termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole; ソリティア

paskal ˈpaskal n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI; パスカル

pasmanteria ˌpasmãnˈtɛrʲja n
sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi 服飾品
wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki) 服飾品

pasować paˈsɔvaʨ̑ v
być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się 合 あう

pasożyt paˈsɔʒɨt n
(biologia, biologiczny) organizm czerpiący korzyści ze współżycia z innym organizmem, zazwyczaj ze szkodą dla swego gospodarza; 寄生虫

pasta do zębów ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej; 歯磨剤

pasternak n
(botanika, botaniczny) Pastinaca, roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu; パースニップ

pasteryzacja ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja n
(spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie; パスチャライゼーション

pasterz ˈpastɛʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun 牧人
osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu 牧人

pastisz ˈpastʲiʃ n
(książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki; パスティーシュ

pastor ˈpastɔr n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki; 牧師

pastwisko paˈstfʲiskɔ n
(rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt 牧草

pasza ˈpaʃa n
(historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik wojskowy lub cywilny w Imperium Osmańskim; także tytuł tego dostojnika; パシャ
(zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma; 飼料

paszport ˈpaʃpɔrt n
dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych; パスポート 旅券

pasztet ˈpaʃtɛt n
(kulinaria) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się miele i zwykle zapieka パテ

pasztet strasburski ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci n
(kulinaria) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej; フォアグラ

paszto ˈpaʃtɔ n
język Pasztunów; パシュトー語

pat pat n
(szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany; ステイルメイト

patelnia paˈtɛlʲɲa n
naczynie kuchenne służące do smażenia potraw; フライパン

patent ˈpatɛ̃nt n
dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku; 専売特許

patologia ˌpatɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób 病理学
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu 病理学
(socjologia, socjologiczny) nieprawidłowe zjawiska społeczne, prowadzące do złego funkcjonowania społeczeństwa 病理

patriarcha paˈtrʲjarxa n
(biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów 総主教
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych 総主教
(przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec 総主教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich 総主教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim 総主教
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie 総主教

patriarchat n
dominująca rola mężczyzny, zwłaszcza ojca, w rodzinie 家父長制

patriota paˈtrʲjɔta n
człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej 愛国者

patriotyzm paˈtrʲjɔtɨsm̥ n
miłość ojczyzny i własnego narodu, połączona z gorliwością ofiar dla nich; 愛国心

patyczek do uszu n
plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu 綿棒

patyna paˈtɨ̃na n
rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu 緑青

pauza ˈpawza n
przerwa w jakiejś czynności 中断

paw paf n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju (1.1) 孔雀

pawian ˈpavʲjãn n
(zoologia, zoologiczny) małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku; 狒々

pawica n
(ornitologia, ornitologiczny) samica pawia 雌孔雀

paznokieć pazˈnɔcɛ̇ʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka; 爪

pazur ˈpazur n
(zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych; 爪
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) długi paznokieć 爪

pałac ˈpawaʦ̑ n
(architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka 宮殿

pałeczka paˈwɛʧ̑ka n
(kulinaria) (zobacz) pałeczki おてもと
(sport, sportowy) cylindryczny przedmiot przekazywany przez zawodników podczas sztafety lekkoatletycznej バトン

państwo ˈpãj̃stfɔ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury; 国家

państwowy pãj̃ˈstfɔvɨ adj
będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem 国立

paść paɕʨ̑ v
doglądać zwierząt pożywiających się na łące 放牧

październik paʑˈʥ̑ɛrʲɲik n
dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); 10月 十月

pchli targ ˈpxlʲi ˈtark n
(handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów 蚤の市 フリーマーケット

pchnięcie kulą ˈpçɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃ n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m; 砲丸投

pchła pxwa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią; ノミ 蚤

pech pɛx n
niepomyślny zbieg okoliczności 不運

pedagogika ˌpɛdaˈɡɔɟika n
nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania; 教育学

pedał ˈpɛdaw n
(technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych; ペダル

pederastia ˌpɛdɛˈrastʲja n
(dawniej, dawny) kontakty erotyczne dojrzałych mężczyzn z dojrzewającymi chłopcami; 少年愛

pediatra pɛˈdʲjatra n
(medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy 小児科医

pediatria n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi; 小児科学

pedofil pɛˈdɔfʲil n
(seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci ロリコン

pedofilia ˌpɛdɔˈfʲilʲja n
(seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci; ペドフィリア

pejoratywny ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ adj
mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk 軽蔑的な

pejzaż ˈpɛjzaʃ n
(sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz 風景画

pekińczyk pɛˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku; ペキニーズ

pelikan pɛˈlʲikãn n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych; ペリカン

pendżabski pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci adj
związany z Pendżabem, wywodzący się z Pendżabu パンジャブの

pendżabski pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim パンジャブの

penis ˈpɛ̃ɲis n
(anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt; 陰茎 ペニス 男根

pensjonat pɛ̃w̃ˈsʲjɔ̃nat n
(książkowy) dom mieszkalny, najczęściej w miejscowościach wypoczynkowych, z pokojami do czasowego wynajęcia, często zapewniający całodzienne wyżywienie; 民宿

pentagram n
(geometria) pięciokąt gwiaździsty; 五芒星

pepsi ˈpɛpsʲi n
rodzaj ciemnego, gazowanego napoju chłodzącego produkowanego przez koncern PepsiCo; ペプシ

peptyd ˈpɛptɨt n
(biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów ペプチド

perfekcjonizm ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
dążenie do doskonałości 完全主義

perfumy pɛrˈfũmɨ n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk 香水

pergamin n
niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania 羊皮紙

pergola pɛrˈɡɔla n
(architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny; パーゴラ

perkoz ˈpɛrkɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku; 息長鳥

perkusista ˌpɛrkuˈɕista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji ドラマー

permanencja n
cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie 永久

perski ˈpɛrsʲci adj
dotyczący Persji, pochodzący z Persji ペルシア語

perski ˈpɛrsʲci n
język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu; ペルシア語

personifikacja ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkaʦ̑ʲja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich; 擬人化

perspektywa ˌpɛrspɛkˈtɨva n
perspektywy widoki na przyszłość, wizje świetlanej przyszłości 見通し

perswazja pɛrsˈfazʲja n
nakłanianie, tłumaczenie, przekonywanie kogoś do czegoś 説得

persymona ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na n
(botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych; かき

peruka pɛˈruka n
cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę; 鬘

peryhelium ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca; 近日点

perła ˈpɛrwa n
(biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów; 真珠

pestycyd pɛˈstɨʦ̑ɨt n
częściej w lm: (chemia, chemiczny) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych; 殺虫剤

petting n
(książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego ペッティング

petycja pɛˈtɨʦ̑ʲja n
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy; 請願

pewność ˈpɛvnɔɕʨ̑ n
całkowite przekonanie o czymś 確信

pewny siebie adj
przekonany o swoich możliwościach 自信

pełnia ˈpɛwʲɲa n
(astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część 満月

pełny ˈpɛwnɨ adj
wypełniony w największym możliwym stopniu いっぱい

pi pʲi n
(matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy; パイ

piana ˈpʲjãna n
masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu 泡

pianino pʲjä̃ˈɲĩnɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo; ピアノ

pianista pʲjä̃ˈɲista n
osoba, która gra na pianinie lub fortepianie ピアニスト

pianka ˈpʲjãnka n
(kulinaria) słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek マシュマロ

piasek ˈpʲjasɛk n
luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu; 砂

piaskowiec pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑ n
(geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem; 砂岩

piaskownica ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a n
wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci; 砂場

piasta ˈpʲjasta n
(technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś; 轂

piec pʲjɛʦ̑ v
poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody 焼く

piechota pʲjɛˈxɔta n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem; 步兵

pieczarka pʲjɛˈʧ̑arka n
(kulinaria) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny マッシュルーム

pieczeń ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ n
(kulinaria) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb) ロースト用の肉

pieczęć ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ n
znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności 印
środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu 判

pieg pʲjɛk n
mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych); 雀斑

piekarnia pʲjɛˈkarʲɲa n
miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki パン屋
sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze パン屋

piekarz ˈpʲjɛkaʃ n
człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp. パン屋

piekło ˈpʲjɛkwɔ n
(przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień 地獄
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi; 地獄

pielgrzymka pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka n
wędrówka do świętego miejsca 巡礼

pielęgniarka ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka n
kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami; 看護婦

piemontyt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie; 紅簾石

pieniądz pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑ n
(bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów; お金 貨幣

pieprz pʲjɛpʃ n
(kulinaria) przyprawa otrzymywana z tej rośliny 胡椒

pieprzniczka pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka n
(kulinaria) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu コショウ入れ

pierdzieć ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne おならをする

piernik ˈpʲjɛrʲɲik n
(kulinaria) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem; ジンジャーブレッド

pierwiastek pʲjɛrˈvʲjastɛk n
(chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny; 元素

pierwiosnek pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny チフチャフ

pierworodny ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ adj
urodzony jako pierwszy z potomstwa 長子

pierwsza pomoc ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑ n
pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia; 応急処置

pierwsza wojna światowa ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918; 第一次世界大戦

pierwszy ˈpʲjɛrfʃɨ adj
(matematyka, matematyczny) niemający nietrywialnych dzielników 最初
najważniejszy 一番目

pieróg ˈpʲjɛruk n
(kulinaria) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu; ギョーザ

pierś pʲjɛrʲɕ n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy człowieka 乳首
przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia 胸 乳房 乳

pierścień ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ n
krąg naokoło czegoś 環
ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem; 環
(matematyka, matematyczny) rodzaj struktury algebraicznej; 環

pies pʲjɛs n
(zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe; 犬 いぬ
samiec psa (1.1) 犬

pies pasterski ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci n
(kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami; 牧畜犬

pies policyjny ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ n
pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby 警察犬

pies przewodnik ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik n
pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym 盲導犬

piesek preriowy ˈpʲjɛsɛk prɛˈrʲjɔvɨ n
(zoologia, zoologiczny) Cynomys, niewielki, północnoamerykański ssak z rodziny wiewiórkowatych; プレーリードッグ

pieszczota pʲjɛʃˈʧ̑ɔta n
czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś 愛撫

pieszo ˈpʲjɛʃɔ adv
idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem 徒歩で

pieszy ˈpʲjɛʃɨ n
osoba, która porusza się na własnych nogach 歩行者

pietruszka pʲjɛˈtruʃka n
jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci; パセリ

pień pʲjɛ̇̃ɲ n
zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi 幹

pieśń pʲjɛ̇ɕɲ̊ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego; 歌 歌曲

pigment ˈpʲiɡmɛ̃nt n
(biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor 色素
(technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb 色素

pigułka pʲiˈɡuwka n
mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie 丸薬

pigwa ˈpʲiɡva n
(kulinaria) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory マルメロ

pijany pʲiˈjãnɨ adj
pod wpływem alkoholu 酔っ払い 酔い 酔う 酔っ払う

pijawka pʲiˈjafka n
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych ヒル
(zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic; ヒル

pik pʲik n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną pojedynczym listkiem; karta tego koloru スペード

piknik ˈpʲicɲik n
wycieczka na łono natury z zabawą i jedzeniem zabranej ze sobą żywności; ピクニック

piksel ˈpʲiksɛl n
(informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner); ピクセル

piktogram pʲikˈtɔɡrãm n
pojęcie przedstawione obrazem; 象形

pilaw ˈpʲilaf n
(kulinaria) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu; ピラフ

pilnie adv
ze starannością, z gorliwością 勉める

pilnik ˈpʲilʲɲik n
rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna; 鑢

pilnować pʲilˈnɔvaʨ̑ v
sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś 見守る

pilny ˈpʲilnɨ adj
gorliwie i rzetelnie coś wykonujący 勤勉
wymagający pośpiechu, szybkiego działania 急を要する

pilot ˈpʲilɔt n
(lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem 操縦士 パイロット

pinczer średni ˈpʲĩn͇ʧ̑ɛrʲ ˈɕrɛdʲɲi n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy pinczerów pochodząca z Niemiec; ジャーマン・ピンシャー

pinezka pʲĩˈnɛska n
krótka szpilka z płaską lub kulistą główką; 画鋲

pingwin ˈpʲĩŋɡvʲĩn n
(ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej; ペンギン

pionek ˈpʲjɔ̃nɛk n
(szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka; ポーン

pionier ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr n
ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje パイオニア

pionowy pʲjɔ̃ˈnɔvɨ adj
prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo 垂直

piorun ˈpʲjɔrũn n
wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią; 稲妻 雷

piorunochron ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ; 避雷針

piosenka pʲjɔˈsɛ̃nka n
wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze; 歌 歌曲

piosenkarz pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ n
osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem; 歌手

piołun ˈpʲjɔwũn n
(botanika, botaniczny) bylica piołun 苦蓬

piractwo pʲiˈraʦ̑tfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego パイレーシ
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia czynów określonych w definicjach (1.1) i (1.2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów パイレーシ
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku パイレーシ

piramida ˌpʲirãˈmʲida n
(architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona; ピラミッド

pirania pʲiˈrãɲja n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki; ピラニア

pirargyryt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra; 濃紅銀鉱

pirat ˈpʲirat n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne; 海賊

pirol ˈpʲirɔl n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N; ピロール

piromania ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem; 放火癖

pirotechnika n
dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych; パイロテクニクス

piryt ˈpʲirɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza; 黄鉄鉱

pisarz ˈpʲisaʃ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą; 作家 著者

pisać ˈpʲisaʨ̑ v
umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium 書く

pisklę ˈpʲisklɛ n
(ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka; 雛
(przenośnie, przenośnia) pieszczotliwie o dziecku 雛

pismo ˈpʲismɔ n
sposób pisania 文字
zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu; 文字

pisownia pʲiˈsɔvʲɲa n
zasady dotyczące poprawnego pisania wyrazów スペル

pistacja pʲiˈstaʦ̑ʲja n
owoc drzewa pistacjowego ピスタチオ

pistolet pʲiˈstɔlɛt n
ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa; 拳銃

pistolet maszynowy pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ n
indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami, サブマシンガン

pisuar pʲiˈsu<sup>w</sup>ar n
muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco 便器

piuska ˈpʲjuska n
płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury; カロッタ

piwnica pʲivʲˈɲiʦ̑a n
podziemne piętro budynku 地下室

piwo ˈpʲivɔ n
(spożywczy) (kulinaria) niskoalkoholowy napój orzeźwiający; 麦酒 ビア ビール

piwonia pʲiˈvɔ̃ɲja n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1) ボタン
(botanika, botaniczny) Paeonia L., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych; ボタン
(potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1) ボタン

pizza ˈpʲiʦ̑ːa n
(kulinaria) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie; ピザ

pizzeria pʲiʦ̑ˈːɛrʲja n
restauracja, w której pizza jest głównym daniem; ピッツェリア ピザ屋

piórnik ˈpʲjurʲɲik n
(szkolnictwo, szkolny) zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi; 筆箱 筆入れ

pióro ˈpʲjurɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek; 羽
przyrząd do pisania ペン 羽

piąta kolumna ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna n
(potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni; 第5列

piątek ˈpʲjɔ̃ntɛk n
piąty dzień tygodnia 金曜日 きんようび

pić pʲiʨ̑ v
spożywać płyny 飲む 上がる
pić (1.1) alkohol, również nałogowo 飲む

pić jak szewc ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑ idiom
pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem 鯨飲

pięciokąt pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt n
(geometria) wielokąt o pięciu bokach (kątach); 五角形

pięciolinia n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych lini, który służy do zapisu muzyki; 五線

piękno ˈpʲjɛ̃ŋknɔ n
zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt; 美

piękność ˈpʲjɛ̃ŋknɔɕʨ̑ n
piękna kobieta 別嬪

piękny ˈpʲjɛ̃ŋknɨ adj
taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt 美しい 綺麗

pięta ˈpʲjɛ̃nta n
(anatomia, anatomiczny) tylna część stopy 踵
część skarpety, pończochy, buta w okolicach pięty (1.1) ヒール

piętno n
cecha charakterystyczna, trwały ślad po czymś, znak rozpoznawczy 恥辱

piętro ˈpʲjɛ̃ntrɔ n
nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej 階

pięść pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑ n
zaciśnięta dłoń 拳

piła ˈpʲiwa n
narzędzie tnące z zębatym ostrzem; 鋸

piłka ˈpʲiwka n
gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych ボール

piłka nożna ˈpʲiwka ˈnɔʒna n
(sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika; サッカー 蹴球

piłka ręczna ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na n
(sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika; ハンドボール

piłka wodna n
(sport, sportowy) gra zespołowa rozgrywana piłką w basenie; ウォーターポロ

piłkarz ˈpʲiwkaʃ n
(sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną サッカー選手

piłkarzyki ˌpʲiwkaˈʒɨci n
gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach; テーブル・フットボール

piżama pʲiˈʒãma n
strój, który zakłada się, idąc spać; パジャマ 寝間着 寝巻 寝巻き

piżmak ˈpʲiʒmak n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo; マスクラット

plac plaʦ̑ n
wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów; 広場

plac zabaw ˈplaʣ̑ ˈzabaf n
niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy; 遊び場

plagiat ˈplaɟjat n
skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa; パクリ
utwór, praca naukowa będąca efektem plagiatu (1.1) パクリ

plama ˈplãma n
brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś 染み

plan plãn n
to, co chcemy zrobić 計画
układ czegoś, szkic プラン

planeta plãˈnɛta n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę; 惑星

planeta karłowata plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą; 矮惑星

planetarium ˌplãnɛˈtarʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich; プラネタリウム

planista plãˈɲista n
człowiek, który zajmuje się opracowywaniem planów gospodarczych danej instytucji lub przedsiębiorstwa 計画者

plankton ˈplãŋktɔ̃n n
zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie; プランクトン

planować plãˈnɔvaʨ̑ v
obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości 企てる
tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy 企てる
zamierzać つもりである

plantacja plãnˈtaʦ̑ʲja n
gospodarstwo rolne specjalizujące się w uprawie rośliny na skalę przemysłową プランテーション

plastelina ˌplastɛˈlʲĩna n
zwykle barwiona, odporna na wysychanie masa plastyczna, do zabawy dla dzieci; プラスチシン

plaster ˈplastɛr n
(medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany 絆創膏
(pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych ハニカム構造

platyna plaˈtɨ̃na n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78; プラチナ

playboy n
hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym プレイボーイ

plazma ˈplazma n
(fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek; プラズマ

plaża ˈplaʒa n
brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji; 浜 海岸

plecak ˈplɛʦ̑ak n
rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach リュックサック

plecy ˈplɛʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa; 背中 背

plemię ˈplɛ̃mʲjɔna ˈplɛ̃mʲjɛ n
(biologia, biologiczny) kategoria systematyki roślin i zwierząt; 族
forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar; 部族 民族

plemnik ˈplɛ̃mʲɲik n
(biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin; 精子

pleonazm plɛˈɔ̃nasm̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących; 冗語

pleć v
(ogrodnictwo, ogrodniczy) wyrywać chwasty spośród roślin uprawnych むしる

pleśń n
gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych 黴 かび

plik plʲik n
(informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość; ファイル

pliszka ˈplʲiʃka n
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae; 鶺鴒

plotka ˈplɔtka n
pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie 噂

pluskać ˈpluskaʨ̑ v
o cieczy: chlapać, wydając odgłos し吹く

pluskwa ˈpluskfa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius; 南京虫
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) małe urządzenie służące do podsłuchu; 盗聴器
(środowiskowy) (przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) błąd uniemożliwiający poprawne działanie programu 盗聴器

pluszowy miś pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ n
zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu テディベア

plutokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi 金権政治

pluton ˈplutɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94; プルトニウム

pluviôse n
nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; プリュヴィオーズ

pląsawica ˌplɔ̃w̃saˈvʲiʦ̑a n
(medycyna, medyczny) mimowolne, nieprawidłowe ruchy obwodowych części ciała; 舞踏病

plątanina ˌplɔ̃ntãˈɲĩna n
jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg 縺れ

po pɔ preposition
każdy dokładnie (tyle samo) ずつ
…służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności から 後

po moim trupie pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ interjection
nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie そんなことは絶対させない

pobić ˈpɔbʲiʨ̑ v
zwyciężyć kogoś 破る

pobożny pɔˈbɔʒnɨ adj
taki, który żyje zgodnie z zasadami religii 信心深い

pobyt ˈpɔbɨt n
przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś 滞在

pobór n
(administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej; 徴兵

pocałunek ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk n
serdeczne dotknięcie ustami innej osoby キス 接吻

pochlebca n
człowiek pochlebiający komu おべっか使い

pochmurny pɔˈxmurnɨ adj
pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami 曇り

pochodna pɔˈxɔdna n
(matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego; 誘導体

pochodnia pɔˈxɔdʲɲa n
smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych; 炬火

pochodzenie ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
wywodzenie się z czegoś 原因

pochwa ˈpɔxfa n
(anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków; 膣 バギナ ワギナ まんこ 腟
futerał na broń białą; 鞘

pochwała pɔxˈfawa n
pochwalenie kogoś lub czegoś 賞賛

pochwowy adj
(anatomia, anatomiczny) dotyczący pochwy 膣

pociecha pɔˈʨ̑ɛxa n
to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie 慰め

pocieszać pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑ v
mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój 慰める

pocisk ˈpɔʨ̑isk n
przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki; 弾丸

pociąg ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk n
(technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami; 列車 電車

pociągać v
być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym 引きつける

pocić się ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ v
wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku [[汗]]を[[かく]]

poczekalnia ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa n
miejsce dla osób, które czekają 待合室

poczta ˈpɔʧ̑ta n
budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1) 郵便局 郵便
instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp. 郵便
korespondencja, listy 郵便

pocztówka pɔʧ̑ˈtufka n
karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty; 葉書

poczucie humoru pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru n
umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś ユーモアのセンス

poczwarka pɔʧ̑ˈfarka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym; 蛹

początek pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk n
to, od czego się coś zaczyna 開始

poczęcie pɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ n
zajście kobiety w ciążę 受胎

pod pɔt preposition
…wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia した 下

podanie pɔˈdãɲɛ n
(literacko) opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie; 伝説 物語 言い伝え
pismo z prośbą skierowane do władz; 出願 志願 申し込み 申請 願書

podatek pɔˈdatɛk n
powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy 税金

podczas ˈpɔṭʧ̑as preposition
…służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności うち

podczerwień pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ n
(optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi; 赤外線

podczerwony ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
(optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi 赤外

podejrzenie ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ n
posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy 容疑

podejrzewać ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑ v
przypuszczać 疑う

podeszwa pɔˈdɛʃfa n
dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami 足裏

podgatunek n
(systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna; 亜種

podium ˈpɔdʲjũm n
podwyższenie w sali albo na świeżym powietrzu przeznaczone dla mówców, na występy artystyczne; 表彰台

podkast n
audycja w formie radiowej umieszczona w internecie z kanałem RSS umożliwiającym subskrybowanie przez słuchaczy ポッドキャスト

podkoszulek ˌpɔtkɔˈʃulɛk n
krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele; アンダーシャツ

podkowa pɔtˈkɔva n
metalowe wzmocnienie kopyt końskich; 蹄鉄

podkład ˈpɔtkwat n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu ファンデーション

podkładka n
(technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji 座金

podkładka pod mysz n
(informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową マウスパッド

podmiejski pɔdˈmʲjɛ̇jsʲci adj
znajdujący się na przedmieściu 郊外

podmiot ˈpɔdmʲjɔt n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności; 主語
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś 主語

podniebienie ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców; 口蓋

podnosić pɔdˈnɔɕiʨ̑ v
unieść, wziąć coś do góry 上げる
unosić się, wstawać 立つ

podnóże pɔdˈnuʒɛ n
miejsce u spodu czegoś, co się wznosi 麓

podobieństwo ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(matematyka, matematyczny) przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów; 類似
zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami 類似

podobny pɔˈdɔbnɨ adj
(geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury; 似ている
wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd 似ている

podpalenie ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ n
umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru; 放火

podpis ˈpɔtpʲis n
własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol) サイン 署名

podpisywać ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑ v
składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie サインする

podrywać pɔdˈrɨvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zagadywać osobę przeciwnej płci i starać się zainteresować ją sobą; uwodzić ナンパする

podróż ˈpɔdruʃ n
długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego 旅行

podróżnik pɔdˈruʒʲɲik n
ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często) 旅人 旅行者

podróżować ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑ v
przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca 旅行する

podręcznik pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny; 教科書

podstawa pɔtˈstava n
to, na czym coś stoi 基礎

poduszka pɔˈduʃka n
worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych; 枕

poduszka powietrzna pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna n
(motoryzacja) element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie; rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem エアバッグ

poduszkowiec ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑ n
pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej; ホバークラフト

podwiązka pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska n
opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę; ガーター

podwodny pɔdˈvɔdnɨ adj
będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu 水中の

podwozie pɔdˈvɔʑɛ n
(lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi; 脚

podwyższać pɔdˈvɨʃːaʨ̑ v
osiągać powiększenie w liczbie, osiągać większe nasilenie 上げる

podwójny pɔˈdvujnɨ adj
składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części 二重

podział ˈpɔʥ̑aw n
podzielenie czegoś na dwie lub więcej części 分割

podzielny adj
(matematyka, matematyczny) taki, który daje się podzielić bez reszty przez konkretną liczbę 分けられる

podziemny pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ adj
znajdujący się pod powierzchnią ziemi 地下

podziw ˈpɔʥ̑if n
zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem 感心

podziękowanie ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: podziękować 感謝

podłoga pɔdˈwɔɡa n
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże 床

podły ˈpɔdwɨ adj
pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę 浅ましい

podświadomość n
(psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości; 潜在意識

podżegać v
wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego 嗾ける

poeta pɔˈɛta n
literat piszący wiersze, tworzący poezję 詩人

poezja pɔˈɛzʲja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką 詩 詩歌

pogarda pɔˈɡarda n
uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś 侮蔑

pogardliwy ˌpɔɡarˈdlʲivɨ adj
wyrażający pogardę 軽蔑的

pogawędka ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka n
krótka, lekka rozmowa おしゃべり

pogaństwo pɔˈɡãj̃stfɔ n
często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych ペイガニズム

pogląd ˈpɔɡlɔ̃nt n
sąd, opinia na określony temat; 思想

pogoda pɔˈɡɔda n
chwilowy stan atmosfery 天気

pogodny pɔˈɡɔdnɨ adj
(książkowy) pełen spokoju, wesoły, odznaczający się pogodą ducha 晴れる
odznaczający się ładną pogodą, brakiem opadów 晴れる

pogranicze ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ n
obszar przy granicy dzielącej przestrzenie 界

pogrom ˈpɔɡrɔ̃m n
masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej ポグロム

pogrzeb ˈpɔɡʒɛp n
uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi お葬式

pogrzebacz n
narzędzie w kształcie pręta zakończonego hakiem, służące do podnoszenia fajerek w piecu i przekładania węgli w jego palenisku; 火かき棒

pointylizm n
(sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów; 点描

pojawiać się pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ v
stawać się widocznym, jawnym 現れる

pojazd ˈpɔjast n
(potocznie, potoczny) samochód 車
maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych; 車

pojedynek n
dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów 決闘

pojemnik pɔˈjɛ̃mʲɲik n
zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje 容器

pojutrze pɔˈjuṭʃɛ adv
za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym 明後日 あさって

pokazywać ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑ v
dawać możliwość zobaczenia czegoś 示す
wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś 示す

poker ˈpɔkɛr n
(termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników; ポーカー

pokojowy ˌpɔkɔˈjɔvɨ adj
dotyczący porozumienia lub zgody 平和
o spokojnym usposobieniu 平和

pokolenie ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ n
członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci) 世代
grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku 世代
grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń 世代

pokonywać ˌpɔkɔ̃ˈnɨvaʨ̑ v
odnosić zwycięstwo nad kimś 破る

pokora pɔˈkɔra n
cecha tego, kto się nie pyszni, jest skromny 謙遜

pokrzywa pɔˈkʃɨva n
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami 蕁麻

pokuta pɔˈkuta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy; 告解

pokój ˈpɔkuj n
(budownictwo) część mieszkania, izba 部屋
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny 平和
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę 平和
(przestarzałe, przestarzały) spokój 平和

polacca n
(historia, historyczny, historycznie) (marynarka) śródziemnomorski dwumasztowiec lub trójmasztowiec z ożaglowaniem typu łacińskiego lub skośnego; ポラッカ

polana pɔˈlãna n
pozbawione drzew miejsce w lesie; 林間

pole ˈpɔlɛ n
(fizyka, fizyczny) obszar działania sił; フィールド 場
część ziemi przeznaczona pod uprawę; 場 畑
miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym フィールド

pole elektryczne ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ n
(fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła; 電場

pole ryżowe n
podtopiony obszar, na którym uprawia się ryż 田

polecać pɔˈlɛʦ̑aʨ̑ v
przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle 勧める

poli-
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś 多

poliamoria ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja n
(socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek; ポリアモリー

poliandria ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja n
forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami; ポリアンドリー 一妻多夫制

policja pɔˈlʲiʦ̑ʲja n
instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.; 警察

policjant pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt n
funkcjonariusz policji けいかん 警官 警官

policjantka ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka n
kobieta, która pracuje w policji 女性警官

policzalny adj
taki, który daje się policzyć 可算

policzek pɔˈlʲiʧ̑ɛk n
(anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa 頬 ほっぺた

polifenol n
(biochemia, biochemiczny) występujący w roślinach organiczny związek chemiczny wykazujący działanie przeciwutleniające i zmniejszające ryzyko wystąpienia chorób układu krwionośnego i raka; ポリフェノール

poligamia ˌpɔlʲiˈɡãmʲja n
(socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami 複婚

poliglota ˌpɔlʲiˈɡlɔta n
osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami 多言語

poligynia ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja n
forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami; 一夫多妻

polimer n
(chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów; 重合体

polipropylen n
(chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny; ポリプロピレン

polis ˈpɔlʲis n
(historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami; ポリス

polistyren ˌpɔlʲiˈstɨrɛ̃n n
(chemia, chemiczny) polimer z grupy poliolefin otrzymywany w procesie polimeryzacji styrenu; ポリスチレン

politechnika ˌpɔlʲiˈtɛçɲika n
uczelnia wyższa o statusie uniwersyteckim i profilu technicznym; 理工学部

politeizm ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów; 多神教

politologia ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką; 政治学

polityczny ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce 政治的

polityk pɔˈlʲitɨk n
osoba zajmująca się polityką 政治家 政治屋

polityka pɔˈlʲitɨka n
całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy; 政治 方針

polka ˈpɔlka n
(choreografia, choreograficzny) czeski taniec ludowy; ポルカ

polo ˈpɔlɔ n
(sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny; ポロ

polon ˈpɔlɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84; ポロニウム

polonez pɔˈlɔ̃nɛs n
(choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4; ポロネーズ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyczna forma oparta o polonez (1.1); ポロネーズ

polonizacja n
nadawanie czemuś polskiego charakteru lub właściwości ポーランド化
narzucanie lub przyswajanie kultury polskiej i języka polskiego; ポーランド化

polowanie ˌpɔlɔˈvãɲɛ n
zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny 狩り

polować pɔˈlɔvaʨ̑ v
brać udział w polowaniu, tropić aby zabić 狩る

polski ˈpɔlsʲci adj
odnoszący się do Polski lub Polaków ポーランド の ポーランド語

polski ˈpɔlsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków; ポーランド語

poltergeist n
niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu ポルターガイスト

pomagać pɔ̃ˈmaɡaʨ̑ v
ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej 助ける

pomarańcza ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a n
(spożywczy) (kulinaria) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce; オレンジ

pomarańczowy ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ adj
(botanika, botaniczny) (kulinaria) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie オレンジ色 橙色
mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem; オレンジ色 橙色

pomiar ˈpɔ̃mʲjar n
(metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej; 測定

pomidor pɔ̃ˈmʲidɔr n
(kulinaria) (spożywczy) owoc pomidora (1.2) トマト
(botanika, botaniczny) Lycopersicon, rodzaj roślin z rodziny psiankowatych; トマト

pomieszczenie ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu 部屋

pomijać pɔ̃ˈmʲijäʨ̑ v
nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć 省く
nie uwzględniać czegoś 省く

pomnik ˈpɔ̃mʲɲik n
rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby; モニュメント 像

pomoc ˈpɔ̃mɔʦ̑ n
ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności 助 助け

pompa ˈpɔ̃mpa n
maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu; ポンプ

pompka ˈpɔ̃mpka n
(sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uginaniu i prostowaniu ramion, wykonywane z dłońmi i palcami stóp opartymi o podłogę; 腕立て伏せ

pompon ˈpɔ̃mpɔ̃n n
duża puszysta ozdoba do machania dla czirliderki ポンポン
przyszywana ozdoba z włóczki w formie puszystej kulki; ポンポン

pomysł ˈpɔ̃mɨsw̥ n
myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu 思い付き 思想

pomyłka pɔ̃ˈmɨwka n
błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu エラー

ponadto pɔ̃ˈnatːɔ particle
nawiązuje do poprzedniego kontekstu wypowiedzi i wprowadza nową informację na omawiany już temat さらに

poncz n
(kulinaria) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników; パンチ

poniedziałek ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk n
pierwszy dzień tygodnia; 月曜日 げつようび

ponieważ pɔ̃ˈɲɛvaʃ conjunction
…wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że… から だって なぜなら

pontyfikat ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat n
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd sprawowany przez pontyfika w starożytnym Rzymie 司教の職
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa; 司教の職

ponury pɔ̃ˈnurɨ adj
pełen smutku, przygnębienia おもくるしい

popcorn n
prażona kukurydza ポップコーン

popielniczka ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka n
otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa; 灰皿

popiersie pɔˈpʲjɛrʲɕɛ n
(sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę; 胸像

popiół ˈpɔpʲjuw n
szary proch pozostający po spaleniu czegoś 灰

popołudnie ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ n
okres pomiędzy południem a wieczorem 午後

poprawka n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) formalna propozycja zmiany procedowanego w parlamencie aktu prawnego 修正案

poprawność polityczna pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na n
norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy; ポリティカル・コレクトネス

poprawny pɔˈpravnɨ adj
zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę 正しい ただしい

poprzeczka pɔˈpʃɛʧ̑ka n
(sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce クロスバー
(sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki クロスバー

poprzednik n
ten, który zajmował się daną sprawą lub był w określonym miejscu poprzednio 前任者

poprzedzać pɔˈpʃɛʣ̑aʨ̑ v
być, poruszać się przed kimś, czymś 先んずる

popularny ˌpɔpuˈlarnɨ adj
taki, który jest stworzony, przedstawiony w sposób przystępny i zrozumiały dla ogółu 人気
taki, który jest używany powszechnie, znany ogółowi społeczeństwa 人気

populizm pɔˈpulʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym; ポピュリズム

por pɔr n
(botanika, botaniczny) Allium porrum L., dwuletnia roślina uprawna z rodziny czosnkowatych; 葱

pora ˈpɔra n
pewien okres, czas trwania czegoś 時
stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność 時

pora roku ˈpɔra ˈrɔku n
okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt; 季節

porażka pɔˈraʃka n
przegrana bitwa 敗北

porcelana ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna n
masa ceramiczna służąca do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób; 磁器 陶磁器

pornografia ˌpɔrnɔˈɡrafʲja n
wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne; ポルノ ポルノグラフィー

poronienie ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu; 堕胎

porowatość n
cecha tego, co jest porowate, co ma pory 気孔

port pɔrt n
wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych; 港
(informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń; 港
(potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1) 港

portal ˈpɔrtal n
(architektura, architektoniczny) ozdobne obramowanie otworu drzwiowego; ポータル
(informatyka, informatyczny) rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce; ポータル

portmonetka n
mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon 巾着

portret ˈpɔrtrɛt n
(przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej) 肖像
dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób 肖像

portugalski ˌpɔrtuˈɡalsʲci adj
odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią ポルトガル語

portugalski ˌpɔrtuˈɡalsʲci n
język urzędowy Portugalii; ポルトガル語

poruszać pɔˈruʃaʨ̑ v
zmieniać miejsce przebywania, przenosić się z jednego miejsca na drugie 動く

porządek pɔˈʒɔ̃ndɛk n
kolejność czegoś 順番
porządki czynność sprzątania, porządkowania 掃除
stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu 秩序

poród ˈpɔrut n
(fizjologia, fizjologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki; 分娩

porównanie ˌpɔruvˈnãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: porównać 比較
konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego; 比較

porównywalny adj
na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić 比較

porównywać ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑ v
zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic 比べる

poręczyciel n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności 保証人

posada pɔˈsada n
miejsce pracy dające stały dochód 職

posag ˈpɔsak n
rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż 持参金

posiadanie ˌpɔɕaˈdãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: posiadać 所有

posiadać pɔˈɕadaʨ̑ v
(książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości 占有

posiadłość pɔˈɕadwɔɕʨ̑ n
teren i zabudowania należące do kogoś 占領地

posiłek pɔˈɕiwɛk n
(kulinaria) coś do zjedzenia, pożywienia się 食事

postać ˈpɔstaʨ̑ n
bohater utworu literackiego, filmu キャラクター

postprodukcja n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp. ポストプロダクション

posyłać v
polecać komuś udanie się gdzieś dla załatwienia czegoś 送る
przekazywać za pośrednictwem 送る
kierować coś dokądś szybkim ruchem 送る

poszukiwacz ˌpɔʃuˈcivaʧ̑ n
osoba, która czegoś poszukuje 探鉱者

posłuszeństwo n
postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów 恭順

posłuszny pɔˈswuʃnɨ adj
spełniający bez protestu polecenia 大人しい

pot pɔt n
wydzielina gruczołów potowych; 汗

potas ˈpɔtas n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19; カリウム

potem ˈpɔtɛ̃m adv
później, w chwili następnej そして

potencjalny ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ adj
możliwy do zrealizowania, osiągnięcia 潜在的

potencjometr ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̃mɛtr̥ n
opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika; ポテンショメータ

potomek pɔˈtɔ̃mɛk n
(książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk) 子孫

potop szwedzki ˈpɔtɔp ˈʃfɛʦ̑ʲci n
(historia, historyczny, historycznie) najazd Szwecji na Polskę w 1655 roku w czasie II wojny północnej 大洪水時代

potrzeba pɔˈṭʃɛba n
cel jakiegoś działania 必要
uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś 必要

potrzeba pɔˈṭʃɛba v
tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś 必然性

potrzeba jest matką wynalazków pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf proverb
to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia 必要は発明の母

potrzebny pɔˈṭʃɛbnɨ adj
taki, który jest niezbędny w czymś 必要

potrzebować ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑ v
mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu 必要 と する 要

potwierdzenie ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają 承認

potwór ˈpɔtfur n
straszny stwór 怪物

potęga pɔˈtɛ̃ŋɡa n
(matematyka, matematyczny) wynik potęgowania; 乗
coś potężnego 乗
przeważająca siła i skuteczność 乗

poufny pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ adj
tajny, powierzony w sekrecie 親展

poważnie pɔˈvaʒʲɲɛ adv
w sposób poważny まじ

poważny pɔˈvaʒnɨ adj
budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem 本気
mający uznanie u innych osób 本気
o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą 本気
odpowiedzialny, godny zaufania 本気

powiat ˈpɔvʲjat n
jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa; 郡

powiedzenie ˌpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
przysłowie, maksyma, popularne zdanie 格言

powiedzieć pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
wyrazić coś słowami, oznajmić 教える

powieka pɔˈvʲjɛka n
kawałek skóry zakrywający oko; 目蓋 瞼

powierzchnia pɔˈvʲjɛʃçɲa pɔˈvʲjɛʃçɲɛ n
zewnętrzna strona 表面

powietrze pɔˈvʲjɛṭʃɛ n
mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi; 空気
w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią 空中

powieściopisarz ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ n
autor powieści 小説家

powieść ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
(literacko) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki; 小説

powinien pɔˈvʲĩɲɛ̃n modal
musieć べき
wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił べき
wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie べき

powitanie ˌpɔvʲiˈtãɲɛ n
forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą; あいさつ

powodować ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑ v
być powodem czegoś, przyczyną 起こす

powodzenia ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa interjection
wyraża życzenie udanej pracy; szczęścia がんばって

powrót ˈpɔvrut n
ponowne osiągnięcie tego samego stanu, sytuacji 帰還
ponowne przybycie do tego samego miejsca 帰還
wznowienie wykonywania czegoś po przerwie 帰還

powstanie pɔˈfstãɲɛ n
zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej; 反乱

powstanie warszawskie pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ n
(historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach 1 sierpnia 1944 roku; ワルシャワ蜂起

powstawać pɔˈfstavaʨ̑ v
wstawać, podnosić się, stawać na nogi 立つ

powstrzymywać ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś 押さえる

powszechnie pɔˈfʃɛçɲɛ adv
w sposób powszechny 一般

powtarzać pɔˈftaʒaʨ̑ v
ponownie przyswajać jakiś materiał, wiedzę; uczyć się do sprawdzianu, testu, egzaminu 復習する

powód ˈpɔvut n
coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego 理由

powódź ˈpɔvuʨ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru; 洪水

powóz ˈpɔvus n
czterokołowy pojazd ciągnięty przez konie キャリッジ

pozaziemski adj
pochodzący spoza Ziemi 地球外

pozdrawiać pɔˈzdravʲjäʨ̑ v
witać あいさつする

pozdrowienie ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie あいさつ 挨拶

poziom morza ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa n
(geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości; 海水面

poziomy pɔˈʑɔ̃mɨ adj
prostopadły do kierunku siły grawitacji 横

poznać ˈpɔznaʨ̑ v
zdobyć wiedzę o czymś zwłaszcza poprzez bezpośrednie doświadczenie 知り合う

pozornie adv
sprawiając wrażenie prawdziwego うわべは

pozostałość ˌpɔzɔˈstawɔɕʨ̑ n
coś, co zostało w danym miejscu po czymś 残り

pozwalać pɔˈzvalaʨ̑ v
zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić 許す
umożliwiać, sprawiać, że coś staje się możliwe, wykonalne 許す

pozycja misjonarska n
(seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim; 正常位 通常位

połabski n
język połabski; ポラーブ語

połowa pɔˈwɔva n
jedna z dwóch równych części całości 半 半分

położenie ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ n
miejsce znajdowania się czegoś 位置
warunki, w jakich znajduje się dana osoba lub obiekt 状態

położnictwo n
(medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu 産科
(medycyna, medyczny) oddział szpitalny przeznaczony dla położnic 産科学

południe pɔˈwudʲɲɛ n
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód; 南 南方
chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta; 正午

południk pɔˈwudʲɲik n
(geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny; 子午線

południowokoreański ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim 韓国の

południowy wschód ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim 南東 東南

południowy zachód ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim 南西 西南

pończocha pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa n
obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę; ストッキング

pościg n
(przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć 追求
ściganie kogo lub czego 追求

pościć ˈpɔɕʨ̑iʨ̑ v
przestrzegać postu nakazanego przez religię 断食する

pośladek pɔˈɕladɛk n
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami; 尻

pośmiertnie adv
po śmierci 死後

pośpiech ˈpɔɕpʲjɛx n
spieszenie się, robienie czegoś szybko 急ぐ

pożar ˈpɔʒar n
niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia; 火事 火災

pożyczać pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑ v
brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą 借りる

pożyczka pɔˈʒɨʧ̑ka n
danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone; ローン

pożywienie ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
jedzenie, pokarm, strawa 栄養

praca ˈpraʦ̑a n
(fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego; 仕事 労働
miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu 仕事
wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr; 労働 仕事

praca domowa ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva n
praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu 宿題

pracodawca ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a n
osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników; 雇用者

pracoholik ˌpraʦ̑ɔˈxɔlʲik n
osoba cierpiąca na pracoholizm, uzależniona od wykonywanej pracy 仕事の虫

pracować praˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym 働く 勤める

pradziadek praˈʥ̑adɛk n
ojciec dziadka lub babci 曾祖父

pragmatyczny adj
oparty na przyczynowych związkach wydarzeń [[実利]]的な
wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść [[実利]]的な

pragnienie praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ n
(fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu; 渇

praindoeuropejski ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci adj
(językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej インド・ヨーロッパ祖語

prairial n
nazwa dziewiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; プレリアール

prajęzyk n
język, z którego wywodzą się inne języki; 祖語

praktyczny prakˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z praktyką, przeznaczony do zastosowania w praktyce 実用的な

praktyka ˈpraktɨka n
doświadczenie zdobyte dzięki działalności ludzkiej 業務
okres szkolenia lub nabywania wprawy w jakimś zawodzie 業務
wykonywanie zawodu 業務
świadoma i celowa działalność ludzka 業務

pralka ˈpralka n
(technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny; 洗濯機

pralnia ˈpralʲɲa n
miejsce, w którym pierze się odzież ランドリー

pranie ˈprãɲɛ n
czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.; 洗濯物
porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych 洗濯

prasa ˈprasa n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji; ズボンプレス

prasowanie ˌprasɔˈvãɲɛ n
wygładzanie ubrania za pomocą żelazka アイロン掛け

prasować praˈsɔvaʨ̑ v
wygładzać ubranie za pomocą żelazka アイロンをかける

prawa człowieka ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka n
niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności; 人権

prawa zwierząt ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt n
idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi; 動物の権利 アニマル・ライツ

prawda ˈpravda n
treść zgodna z rzeczywistością; 真実 真理 実

prawda w oczy kole ˈpravda ˈv‿ɔʧ̑ɨ ˈkɔlɛ proverb
inni mają rację, a my nie potrafimy się z tym pogodzić 良薬は口に苦し

prawdopodobieństwo ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia takiej szansy (1.1); 確率
szansa, że coś się wydarzy 確率

prawdopodobnie ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ adv
przypuszczalnie, być może 十中八九

prawdopodobny ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ adj
przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy おそらく

prawdziwy pravʲˈʥ̑ivɨ adj
rzeczywisty 本当

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ proverb
szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem まさかの友は真の友

prawica praˈvʲiʦ̑a n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej 右翼

prawie ˈpravʲjɛ particle
…informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu ほとんど

prawnik ˈpravʲɲik n
osoba posiadająca wykształcenie prawnicze 法学者

prawnuczka praˈvnuʧ̑ka n
córka wnuka lub wnuczki ひ孫娘

prawnuk ˈpravnuk n
syn wnuczki lub wnuka ひ孫

prawny ˈpravnɨ adj
taki, który dotyczy prawa, wywodzi się z prawa, jest z nim zgodny 法律の

prawo ˈpravɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem; 法律

prawo dżungli ˈpravɔ ˈʤ̑ũŋɡlʲi n
(przenośnie, przenośnia) prawo pięści, władza silniejszego 弱肉強食

prawo jazdy ˈpravɔ ˈjazdɨ n
(motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe; 運転免許証 免許証

prawo pierwszej nocy ˈpravɔ ˈpʲjɛrfʃɛj ˈnɔʦ̑ɨ n
w feudalnej Europie i u niektórych ludów pierwotnych: prawo spędzenia z żoną wasala lub poddanego jej nocy poślubnej 初夜権

prawy ˈpravɨ adj
znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce 右
o stronie tkaniny: zewnętrzny, wierzchni 右

prazeodym ˌprazɛˈɔdɨ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59; プラセオジム

prażyć ˈpraʒɨʨ̑ v
(kulinaria) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu ロースト する 炒 炙 焼

precel n
(kulinaria) rodzaj obwarzanka o charakterystycznym kształcie zbliżonym do ósemki; プレッツェル

precesja prɛˈʦ̑ɛsʲja n
(fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała; 歳差

prefektura ˌprɛfɛkˈtura n
teren działania prefekta 県

prekariat prɛˈkarʲjat n
(ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia; プレカリアート

prekognicja ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja n
zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości; 予知

prekursor prɛˈkursɔr n
osoba, która w danej dziedzinie wyprzedza innych, zwiastuje jakiś nowy kierunek, okres itp.; 先駆者

premier ˈprɛ̃mʲjɛr n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu; 首相 内閣総理大臣

premiera prɛ̃ˈmʲjɛra n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem 初演

prezent ˈprɛzɛ̃nt n
rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii プレゼント

prezentacja ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
wystawienie czegoś na pewnym forum プレゼンテーション

prezerwatywa ˌprɛzɛrvaˈtɨva n
(seksuologia, seksuologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu; コンドーム

prezydent ˈprɛzɨdɛ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach; 大統領

prezydentura ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bycie prezydentem 大統領職
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem 大統領職

prima aprilis ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis n
dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce; エイプリルフール 万愚節

primogenitura ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura n
dziedziczenie przez najstarszego w rodzie 長子相続制

priorytet prʲjɔˈrɨtɛt n
pierwszeństwo przysługujące czemuś 優先

pro-choice n
ogół ruchów społecznych i organizacji, które opowiadają się za legalizacją aborcji; プロチョイス

problem ˈprɔblɛ̃m n
interesujące zagadnienie 問題

procedura ˌprɔʦ̑ɛˈdura n
(informatyka, informatyczny) wydzielona część programu; やり方
określone reguły postępowania w jakiejś sprawie やり方

procent ˈprɔʦ̑ɛ̃nt n
(drukarstwo, drukarski) symbol procenta (1.1) パーセント
bliżej nieokreślony ułamek, część パーセンテージ

procent ˈprɔʦ̑ɛ̃nt numeralFraction
(matematyka, matematyczny) setna część całości; パーセント

proces ˈprɔʦ̑ɛs n
(informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu 過程
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie 過程
uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie 過程

procesor prɔˈʦ̑ɛsɔr n
(informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów; プロセッサ

producent prɔˈduʦ̑ɛ̃nt n
(biologia, biologiczny) organizm wytwarzający związki pokarmowe z prostych substancji nieorganicznych 生産者
osoba lub firma zajmująca się produkcją, wytwarzaniem, wyrobem towarów skierowanych do sprzedaży 生産者
osoba odpowiedzialna za całokształt nagrania muzycznego bądź spektaklu 生産者
przedsiębiorca filmowy będący głównym inwestorem produkcji filmowej 生産者

produkcja prɔˈdukʦ̑ʲja n
uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów 製造業

produkt ˈprɔdukt n
(chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej; 製品
(matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego; 製品
rezultat pracy twórczej 製品
rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa 製品
w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku; 製品

profesor prɔˈfɛsɔr n
(edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym; 教授
(edukacja, edukacyjny) nazwa stanowiska pracy na uczelniach wyższych i w instytucjach naukowych; 教授

prognoza pogody n
przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie 天気予報

program ˈprɔɡrãm n
odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio 番組

programowanie ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
(informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych; プログラミング

programować ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe [[プログラム]]を[[作る]]

projekcja prɔˈjɛkʦ̑ʲja n
(psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie; 投影

projekt ˈprɔjɛkt n
(zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu プロジェクト 計画

prokrastynacja n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później; 先延ばし

prokreacja n
(biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa 生殖

prokurator ˌprɔkuˈratɔr n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem; 検事

proletariat ˌprɔlɛˈtarʲjat n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo; プロレタリアート
(socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna プロレタリアート
(socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją プロレタリアート

prolog ˈprɔlɔk n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję; 序詞

prom prɔ̃m n
statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo; フェリー フェリーボート

promenada ˌprɔ̃mɛ̃ˈnada n
ulica, aleja spacerowa 遊歩道

promet ˈprɔ̃mɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61; プロメチウム

promieniowanie ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ n
(fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało; 放射

promień ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ n
(matematyka, matematyczny) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka; 半径

propaganda ˌprɔpaˈɡãnda n
działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników; 宣伝

propan ˈprɔpãn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG; プロパン

proponować ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt) 勧める

propozycja ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja n
coś, co się komuś proponuje 提案

proroctwo prɔˈrɔʦ̑tfɔ n
przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka 予言

prorok ˈprɔrɔk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie; 預言者 予言者

prorokini ˌprɔrɔˈcĩɲi n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości 女預言者

prosić ˈprɔɕiʨ̑ v
zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś 頼む

proso ˈprɔsɔ n
(botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa; 黍

prostak ˈprɔstak n
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski 鈍間

prostata n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia 前立腺

prostokąt prɔˈstɔkɔ̃nt n
(geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste; 長方形

prostopadłościan ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn n
(geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami; 立方体

prostopadły ˌprɔstɔˈpadwɨ adj
tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty 垂直

prosty ˈprɔstɨ adj
łatwy, o niewielkiej trudności 簡単

prostytucja ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja n
proceder sprzedaży usług seksualnych; 売春 切り売り主義

prostytutka ˌprɔstɨˈtutka n
(pejoratywnie, pejoratywny) kobieta sprzedająca własne usługi seksualne 売春婦

proszek ˈprɔʃɛk n
substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek 粉

proszek do pieczenia n
(kulinaria) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu; ベーキングパウダー

proszę ˈprɔʃɛ
zwrot używany zamiast trybu rozkazującego お願いします
zwrot używany zamiast wołacza, wraz z rzeczownikiem w dopełniaczu przy skierowaniu wypowiedzi do kogoś え

protagonista ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista n
(historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami 主人公
bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę 主人公
najwybitniejszy aktor w zespole 主人公
odtwórca głównej roli 主人公

protaktyn prɔˈtaktɨ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91; プロトアクチニウム

protel n
(zoologia, zoologiczny) Proteles cristata, drapieżnik lądowy; アードウルフ

protest ˈprɔtɛst n
demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś プロテスト

protestantyzm ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku; 新教

protestować ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑ v
wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza 抗議する

proton ˈprɔtɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego; 陽子

prototyp prɔˈtɔtɨp n
(technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji; プロトタイプ

prowadzenie ˌprɔvaˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: prowadzić 案内

prowadzić prɔˈvaʥ̑iʨ̑ v
być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca 案内する

prowansalski ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci n
jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji; オック語

prowiant ˈprɔvʲjãnt n
żywność, zapasy żywności 食料

prowincja prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja n
(administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach 省
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa; 省
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo; 省

prowokacja ˌprɔvɔˈkaʦ̑ʲja n
podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania 挑発
podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody 挑発

prozopagnozja ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy; 相貌失認症

prycza ˈprɨʧ̑a n
prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe 寝台

prymatologia ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka; 霊長類学

prymitywny ˌprɨ̃mʲiˈtɨvnɨ adj
mający prostą, nieskomplikowaną formę lub budowę 原始的
(pejoratywnie, pejoratywny) odznaczającym się niskim poziomem kultury 原始的

pryszcz prɨʃʧ̑ n
krosta にきび

prysznic ˈprɨʃʲɲiʦ̑ n
aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli; シャワー

prywatność n
życie, sprawy prywatne, osobiste, prawo do życia intymnego, chronionego przed ingerencją obcych; プライバシー

prywatny prɨˈvatnɨ adj
niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie) 私立
wynajęty do osobistego użytku 私立

prywatyzacja ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego; 民営化

przebiegły pʃɛˈbʲjɛɡwɨ adj
postępujący chytrze, przemyślnie 腹黒い

przebój n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych ヒット

przeciek ˈpʃɛʨ̑ɛk n
(przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej リーク
wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność リーク

przecinek pʃɛˈʨ̑ĩnɛk n
znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym; コンマ

przeciwciało ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ n
(medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm; 抗体

przeciwnik pʃɛˈʨ̑ivʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę 敵
ten, kto jest czemuś przeciwny 敵

przeciwny pʃɛˈʨ̑ivnɨ adj
(matematyka, matematyczny) o znaku zmienionym z plus na minus lub odwrotnie; あべこべ
znajdujący się naprzeciw czegoś あべこべ

przeciwprostokątna n
(matematyka, matematyczny) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego 斜辺

przeciwutleniacz ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑ n
związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki 抗酸化物質

przeciąg ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk n
strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami 隙間風

przeciętny pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ adj
niczym się nie wyróżniający, zwykły 平凡
(matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę; 平凡
banalny, nieskomplikowany, prosty 平凡
reprezentatywny, typowy 平凡

przed pʃɛt preposition
…określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności ...の[[前]]に
…służący do opisania ruchu w kierunku miejsca określonego w (1.1) ...の[[前]]に
…służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem 前

przede wszystkim ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm adv
o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze 主に

przedmieście pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ n
(urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem; 近郊

przedmiot ˈpʃɛdmʲjɔt n
rzecz, obiekt nieożywiony 物 物体 物品

przedmowa n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu 前書き

przedostatni ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi adj
będący przed ostatnim elementem, drugi od końca 次末

przedpokój pʃɛtˈpɔkuj n
pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń 回廊 廊下

przedpołudnie ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ n
okres pomiędzy rankiem a południem 午前

przedramię pʃɛdˈrãmʲjɛ n
(anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka 前腕

przedsionek n
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory アトリウム

przedsiębiorca ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a n
(ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo; アントルプルヌール

przedsiębiorczość ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʧ̑ɔɕʨ̑ n
nauka lub sztuka podejmowania ryzyka i innowacyjności w budowaniu biznesu 起業
zespół cech człowieka stanowiących o chęci i powodzeniu w załatwianiu różnych spraw (bycie przedsiębiorczym) 起業

przedsiębiorstwo ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ n
samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku; 企業

przedszkole pʃɛṭˈʃkɔlɛ n
(szkolnictwo, szkolny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego; 幼稚園

przedwczoraj pʃɛtˈfʧ̑ɔraj adv
dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj 一昨日

przegroda nosowa pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva n
(anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części; 鼻中隔

przegrywać pʃɛˈɡrɨvaʨ̑ v
okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji 負ける 敗れる

przejęzyczenie ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
rodzaj błędu popełnionego w wypowiedzi przez człowieka (a nie przez maszynę) w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę; 失言

przejście podziemne n
budowla zapewniająca możliwość przejścia pod szlakiem komunikacyjnym; 地下道

przekaźnik pʃɛˈkaʑɲik n
(elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.; 継電器

przekleństwo pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ n
klątwa, życzenie komuś źle 呪い

przekonanie ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ n
czyjeś przeświadczenie o prawdziwości jakiejś opinii 信念

przekonywać ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑ v
zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności 説得する

przekroczenie prędkości n
poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona スピード違反

przekąska pʃɛˈkɔ̃w̃ska n
niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych; おやつ

przekątna pʃɛˈkɔ̃ntna n
(matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku (przekątna wielokąta) lub ścianie (przekątna wielościanu) i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu 対角線

przelewać pʃɛˈlɛvaʨ̑ v
o cieczy: wylewać się, występować z brzegów あふれる

przeludnienie ˌpʃɛludʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
sytuacja, w której liczba ludności przekracza znacząco pojemność środowiska 人口過剰

przemoc ˈpʃɛ̃mɔʦ̑ n
zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa 暴力

przemoc domowa n
(socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny; DV

przemysł ˈpʃɛ̃mɨsw̥ n
dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę; 産業 工業

przenikać v
przechodzić przez pewną barierę lub rozprzestrzeniać się w czym 突き通る

przeorysza ˌpʃɛɔˈrɨʃa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona klasztoru [[尼僧]][[院]][[長]]

przepis ˈpʃɛpʲis n
(kulinaria) sposób przygotowania potrawy レシピ

przepiórka pʃɛˈpʲjurka n
(ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała; ヨーロッパウズラ ヨアロッパウズラ

przepona pʃɛˈpɔ̃na n
(anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów 横隔膜

przepowiednia ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa n
wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły 予言

przepraszam pʃɛˈpraʃãm interjection
uprzejme zwrócenie na siebie uwagi すみません
wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność 御免 ごめんなさい

przeprowadzka ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka n
zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby 引っ越し

przepuklina n
(medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną ヘルニア 脱腸

przepustka n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wejście i przebywanie gdzieś lub wwiezienie czegoś; 許可証

przerażający adj
taki, który budzi grozę, strach 怖い

przerwa ˈpʃɛrva n
czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole 休憩

przesada pʃɛˈsada n
wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność 誇大

przesadzać pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑ v
przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości 誇張

przesilenie n
(astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika; 冬至

przesilenie zimowe n
(astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej; 冬至

przestronny pʃɛˈstrɔ̃nːɨ adj
taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni 広々

przestrzegać pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑ v
stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem 従う

przestrzenny adj
dotyczący przestrzeni 空間的

przestrzeń ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) miejsce w którym odbywają się zjawiska fizyczne; 空間
(geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii; 空間
(matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę; 空間
określony obszar 空間

przestępca pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a n
osoba, która dopuściła się przestępstwa 犯人 罪人

przestępstwo pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy; 犯罪

przeszczep ˈpʃɛʃʧ̑ɛp n
(medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego 移植

przeszkoda pʃɛˈʃkɔda n
coś, co przeszkadza, utrudnia 邪魔

przeszukiwanie ˌpʃɛʃuciˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przeszukiwać 検索

przeszłość ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑ n
wszystko to, co już się wydarzyło; 過去

przesąd ˈpʃɛsɔ̃nt n
wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków; 迷信

przesłanka pʃɛˈswãnka n
okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś 前提

przeważnie pʃɛˈvaʒʲɲɛ adv
w przeważającej części 大抵 大体 大方

przewidywalny adj
taki, który daje się przewidzieć 予測

przewidywać ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑ v
prognozować przyszłe zdarzenia 予測

przewlekły pʃɛˈvlɛkwɨ adj
trwający długo lub stale 慢性的

przewodniczący ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ n
osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji 委員長

przewodnik pʃɛˈvɔdʲɲik n
(turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp. 案内人
osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę 案内人

przez pʃɛs preposition
…narzędzia użytego do wykonania czynności によって
…operacji dzielenia (w matematyce) によって

przeziębienie ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu 風邪

przeznaczenie ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać 運命

przezroczysty ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ adj
taki, który przepuszcza światło 透明

przełożony ˌpʃɛwɔˈʒɔ̃nɨ n
osoba wyższa rangą, mająca władzę nad kimś lub czymś 上役

przełyk ˈpʃɛwɨk n
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem, 食道

prześladowanie ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ n
powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp. 迫害

przeświadczenie ˌpʃɛɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
przekonanie na jakiś temat 信念

przeżuwacz pʃɛˈʒuvaʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin; 反芻動物

przodek ˈpʃɔdɛk n
ktoś, od kogo ktoś pochodzi 祖先

prztyczek ˈpʃtɨʧ̑ɛk n
lekkie uderzenie końcem palca wskazującego, opartego wcześniej o kciuk フィンガースナップ

przybywać pʃɨˈbɨvaʨ̑ v
docierać do pewnego miejsca 着く

przychodzić pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑ v
przybywać dokądś 来る

przycisk ˈpʃɨʨ̑isk n
(informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp. ボタン
część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem ボタン

przyczepa n
(motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd トレーラー

przyczyna pʃɨˈʧ̑ɨ̃na n
powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko 理由

przydawka pʃɨˈdafka n
(gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika; 修飾子

przydomek n
dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby あだ名

przygoda pʃɨˈɡɔda n
niecodzienne, niezwykłe zdarzenie 冒険

przygotowywać ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑ v
przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś 支度する

przyimek pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
(gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym; 前置詞

przyjaciel pʃɨˈjäʨ̑ɛl n
osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach 友達
osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem 友達 友

przyjazny pʃɨˈjaznɨ adj
taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia 親切

przyjaźń ˈpʃɨjäɕɲ̊ n
dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości; 友情 友好 フレンドシップ 友愛 友誼 和親

przyjemność pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące 楽しみ 喜び 愉快

przyjemny pʃɨˈjɛ̃mnɨ adj
sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie 面白い

przyjmować pʃɨjˈmɔvaʨ̑ v
o lekach: zażywać 服用する

przyjęcie pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji レセプション

przykazanie ˌpʃɨkaˈzãɲɛ n
kategoryczne polecenie, nakaz 戒

przykrość ˈpʃɨkrɔɕʨ̑ n
niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami 悔い

przykład ˈpʃɨkwat n
fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem 例 例え

przylądek pʃɨˈlɔ̃ndɛk n
(geografia, geograficzny) fragment lądu wysunięty w kierunku dużego zbiornika wodnego; 岬

przymiotnik pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik n
(gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”; 形容詞 形容動詞

przymiotnikowy ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ adj
odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem 形容する

przymus ˈpʃɨ̃mus n
presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś 強制

przynajmniej pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j particle
najmniejszy akceptowalny zakres 以上

przypadek pʃɨˈpadɛk n
(gramatyka) forma wyrazu w deklinacji; 格
losowe, nieplanowane wydarzenie 偶然

przypadkowo ˌpʃɨpatˈkɔvɔ adv
wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności 偶然

przypadkowy ˌpʃɨpatˈkɔvɨ adj
będący wynikiem przypadku 偶然

przypominać ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
przywodzić na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś 思い出す

przyprawa pʃɨˈprava n
(kulinaria) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu; スパイス 香辛料

przypuszczalnie adv
prawdopodobnie, być może おそらく

przypuszczać pʃɨˈpuʃʧ̑aʨ̑ v
uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności 思う

przypływ n
(hydrologia, hydrologiczny) podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca 満ち潮

przyroda pʃɨˈrɔda n
świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności; 自然

przyrostek pʃɨˈrɔstɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie; 接尾辞

przysadka mózgowa pʃɨˈsatka muzˈɡɔva n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów; 下垂体

przysięga pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa n
uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego 誓い

przysięgać pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑ v
silnie deklarować, mocno obiecywać 誓う

przystanek pʃɨˈstãnɛk n
miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść 停留所

przystanek autobusowy pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ n
przystanek, na którym zatrzymują się autobusy バス停

przyszłość ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑ n
czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi; 未来 将来

przysłowie pʃɨˈswɔvʲjɛ n
zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę; 諺

przysłówek pʃɨˈswuvɛk n
(gramatyka) część mowy określająca sposób wykonywania czynności (jako okolicznik sposobu) lub stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem; 副詞

przytułek n
miejsce schronienia 避難

przywilej pʃɨˈvʲilɛj n
(książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie; 特権

przywódca pʃɨˈvutʦ̑a n
osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy ガイド

przyśpieszać pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑ v
sprawiać, że coś dzieje się szybciej 早める
zwiększać prędkość 早める

przyśpieszenie ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ n
(fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu; 加速度

próba ˈpruba n
test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś 試み
ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu 予行演習

próbować pruˈbɔvaʨ̑ v
starać się coś zrobić 試みる

próchnica n
(stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków; う蝕

próg pruk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element na gryfie niektórych instrumentów, do którego dociska się struny フレット
listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny 戸口の踏み段

próżnia ˈpruʒʲɲa n
(fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne); 真空

próżność ˈpruʒnɔɕʨ̑ n
cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje 虚栄心

prąd prɔ̃nt n
(fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych; 電流
(potocznie, potoczny) energia elektryczna 電力
strumień wody 水 の流 水流
tendencja, kierunek 傾向

prądnica prɔ̃ndʲˈɲiʦ̑a n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) urządzenie do zamiany energii mechanicznej na elektryczną; 発電機

pręcik ˈprɛ̃ɲʨ̑ik n
(botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach; 雄蘂

prędkość ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu; 速度

prędzej czy później ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j adv
w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy) 早晩

pręt prɛ̃nt n
drążek, tyczka, witka 棒
wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki 棒

psalm psalm n
(literacko) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej 詩篇
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny; 詩篇

psałterz n
zbiór psalmów 聖詠

pseudoefedryna n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych; プソイドエフェドリン

pseudonauka ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka n
zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki; 疑似科学

pseudonim psɛwˈdɔ̃ɲĩm n
(książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych; あざな 字

psi psʲi pʲɕi n
nazwa dwudziestej trzeciej litery alfabetu greckiego, ψ; プサイ

psina ˈpʲɕĩna n
(potocznie, potoczny) (rzadki, rzadko używany) (spożywczy) mięso z psa 狗肉

psowate psɔˈvatɛ n
(zoologia, zoologiczny) rodzina lądowych ssaków drapieżnych obejmująca ponad 30 współcześnie żyjących gatunków, m.in.: psy, wilki, lisy, fenki, kojoty i szakale; イヌ科

pstrąg pstrɔ̃ŋk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach; 鱒

psuć psuʨ̑ v
o żywności: stawać się niejadalną w wyniku gnicia, rozkładu, fermentacji 腐敗する

psychiatra psɨˈçjatra n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych 精神科医

psychiatria psɨˈçjatrʲja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych; 精神医学

psychoanaliza n
(psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach 精神分析学

psychologia ˌpsɨxɔˈlɔɟja n
nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka; 心理学

psychoza psɨˈxɔza n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego; 精神病

pszczelarstwo pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ n
(rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół; 養蜂

pszczelarz ˈpʃʧ̑ɛlaʃ n
(pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych 養蜂家

pszczoła ˈpʃʧ̑ɔwa n
(potocznie, potoczny) latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach 蜜蜂 蜂

pszenica pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a n
roślina zbożowa z rodzaju (1.1) 小麦

ptak ptak n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób; 鳥 とり

ptasia grypa ˈptaɕa ˈɡrɨpa n
(zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki; トリインフルエンザ

publiczny puˈblʲiʧ̑nɨ adj
taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi 公立

puch n
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza ダウン

puchacz ˈpuxaʧ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa; 鷲木菟

puchar ˈpuxar n
(sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda; カップ
naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła; カップ

pudel ˈpudɛl n
(kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy; プードル

puder ˈpudɛr n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy; ファンデーション

pulpit ˈpulpʲit n
stolik do pisania z pochyłym blatem 教壇

puls puls n
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) miejsce na ciele, w którym wyczucie tętna jest łatwiejsze 脈
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca 脈

pulsar ˈpulsar n
(astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne; パルサー

puma ˈpũma n
(zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych; ピューマ

pumeks ˈpũmɛks n
(geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy; 軽石

punkt pũŋkt n
(geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny; 点
(potocznie, potoczny) o kropce 点
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka redakcyjna tekstu prawnego; 点

punkt widokowy n
(turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę; 高所

punkt widzenia ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa n
stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę, sposób, w jaki ujmuje się jakieś zagadnienie 観点

punktualny ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności 正確

pupa ˈpupa n
dziecięce pośladki, (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) każde inne お尻

purpuryna n
(chemia, chemiczny) organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej プルプリン

puryna n
(biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny; プリン

pustelnik puˈstɛlʲɲik n
człowiek mieszkający w odosobnieniu i oddający się modlitwie 仙人

pustka n
teren niezaludniony lub opuszczony, obszar niezagospodarowany 明き

pustułka puˈstuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki; チョウゲンボウ

pusty ˈpustɨ adj
niezawierający niczego 空

pustynia puˈstɨ̃ɲa n
(geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów; 砂漠

puszka ˈpuʃka n
metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.; 缶

puszysty adj
o miękkim i gęstym owłosieniu, futrze lub sierści ふかふか

puzon n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem; トロンボーン

pułk n
(wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji; 連隊

pułkownik puwˈkɔvʲɲik n
wyższy stopień oficerski niższy od generała; 大佐

pycha ˈpɨxa n
nadmierne przekonanie o własnej doskonałości 傲慢 高慢

pyrrusowe zwycięstwo ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ idiom
zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem; ピュロスの勝利

pyszny ˈpɨʃnɨ adj
bardzo smaczny 美味しい おいしい

pytanie pɨˈtãɲɛ n
wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji 質問 shitsumon
zagadnienie, problem 問題

pytanie retoryczne pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się lub nie udziela się odpowiedzi, stosowane jako figura retoryczna lub wyraz powątpiewania; 反語

pytać ˈpɨtaʨ̑ v
wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi 尋ねる 問う

półbóg ˈpuwbuk n
(mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika 半神

półka ˈpuwka n
osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów 棚

półksiężyc puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1); 三日月

półkula puwˈkula n
(geometria) połowa kuli; 半球
(anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu; 半球
(geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi; 半球

półmisek n
rodzaj płaskiego dużego naczynia, służącego do podawania potraw, przystawek lub przekąsek na stół 皿
zawartość (1.1) 皿

północ ˈpuwnɔʦ̑ n
godzina 24:00 深夜
kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa; 北

północnokoreański puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korei Północnej 北朝鮮の

północny wschód puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim 北東 東北

północny zachód puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim 北西

półnuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty; 二分音符

półpasiec puwˈpaɕɛʦ̑ n
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze; 帯状疱疹

półprzewodnik ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik n
(fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach; 半導体

półsamogłoska ˌpuwsãmɔɡˈwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej 半母音

półwysep puwˈvɨsɛp n
(geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki; 半島

półświatek n
(socjologia, socjologiczny) ludzie z marginesu społecznego 下層

później ˈpuʑɲɛ̇j adv
stopień wyższy od późno 後で

późno ˈpuʑnɔ adv
pod koniec jakiegoś czasu lub okresu 遅い

późny ˈpuʑnɨ adj
będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów 晩い
następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa 晩い

pęcherz n
(anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców 嚢
(dawniej, dawny) dętka piłki nadmuchiwana powietrzem 嚢
wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia 水疱

pęcherz moczowy n
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu 膀胱

pęcherzyk żółciowy n
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci 胆嚢

pęd pɛ̃nt n
(fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę; 運動量

pędzel ˈpɛ̃nʣ̑ɛl n
narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania; 絵筆 筆

pępek ˈpɛ̃mpɛk n
(anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie; 臍 へそ

pęseta n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś ピンセット

pętla ˈpɛ̃ntla n
(informatyka, informatyczny) blok kodu wykonywany wielokrotnie ループ
związany na powrót sznur lub drut ループ

płaca ˈpwaʦ̑a n
zarobek, wynagrodzenie za pracę 給料

płacić ˈpwaʨ̑iʨ̑ v
dawać (przekazywać) pieniądze za coś 払う

płakać ˈpwakaʨ̑ v
wylewać łzy, ronić łzy 泣く

płakać nad rozlanym mlekiem ˈpwakaʨ̑ ˌnad‿rɔzˈlãnɨ̃m ˈːlɛcɛ̃m v
użalać się nad czymś co już się zdarzyło i nie może wrócić do poprzedniego stanu; rozpaczać po fakcie 覆水盆に返らず

płaskostopie n
(medycyna, medyczny) zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień; 扁平足

płaszcz pwaʃʧ̑ n
(krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem; コート
(anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków; コート

płaszczka ˈpwaʃʧ̑ka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim; エイ

płaszczyzna pwaˈʃʧ̑ɨzna n
(geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa; 平面

płatek ˈpwatɛk n
(botanika, botaniczny) część korony u kwiatów: 花びら 花弁

płatność ˈpwatnɔɕʨ̑ n
efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie 支払い

płaz pwas n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych Amphibia; 両生類

płciowy ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ adj
zdeterminowany przez płeć, dotyczący płci 性的

płetwa ˈpwɛtfa n
(zoologia, zoologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych; 鰭
płaski element nakładany na stopę i ułatwiający poruszanie się człowieka w wodzie; 鰭

płetwal błękitny n
(zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal; シロナガスクジラ

płeć pwɛʨ̑ n
cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych; 性別 性

płomień ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ n
język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem; 炎 火炎

płonąć ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
być trawionym przez ogień 焼ける

płoć pwɔʨ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka; ローチ

płuco ˈpwuʦ̑ɔ n
(anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców oddychających powietrzem; 肺 肺臓

pług pwuk n
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki; 鋤

płynąć ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku 流れる

płyta główna ˈpwɨta ˈɡwuvna n
(elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych; マザーボード

płytki ˈpwɨtʲci adj
taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki 浅い

pływactwo n
(sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie 水泳

pływać ˈpwɨvaʨ̑ v
mieć cechy, które uniemożliwiają zatonięcie w wodzie 浮く
poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie 泳ぐ

płód pwut n
zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju 胎児

płótno ˈpwutnɔ n
tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy; カンバス

rabarbar raˈbarbar n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych; ダイオウ

rabat ˈrabat n
obniżka ceny 割引

rabin ˈrabʲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim; ラビ

rachatłukum ˌraxatˈwukũm n
(kulinaria) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, serwowany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem; ロクム くずもち 葛餅

rachunek raˈxũnɛk n
spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową 勘定
(bankowość, bankowy) konto w banku, przez które przeprowadza się operacje finansowe 勘定

racjonalny ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
opierający się na logicznym rozumowaniu 合理的

raczej ˈraʧ̑ɛj adv
… wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś decyzji, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że podejmie tę decyzję どちら か と いう と どちら か と いう ば
… wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś opinii, ale bardziej przychyla się do jej potwierdzenia どちら か と いう と どちら か と いう ば 割と
… wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jego prawdziwości, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że jest prawdziwe どちら か と いう と どちら か と いう ば 割かし 割と

rad rat n
(chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal; ラジウム ラディウム

rada ˈrada n
wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji 助言
grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu 助言
zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem 助言

radar ˈradar n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów; レーダー

radian n
(matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu; ラジアン

radiator raˈdʲjatɔr n
(technologia, technika, techniczny) element lub zespół elementów wypromieniowujących ciepło do otoczenia; ラジエーター

radio ˈradʲjɔ n
urządzenie do odbioru takich audycji; ラジオ
instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych ラジオ

radioaktywność n
(fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma 放射能

radioteleskop n
(astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych; 電波望遠鏡

radiowóz raˈdʲjɔvus n
samochód policyjny; パトカー

radon ˈradɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny; ラドン

radość ˈradɔɕʨ̑ n
uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski 喜び

radzić ˈraʥ̑iʨ̑ v
na bieżąco pokonywać trudności やりくり

rafa ˈrafa n
zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich; 暗礁

rafinować ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑ v
poddawać procesowi rafinacji 精製する

raj raj n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci; 天国

raj podatkowy ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ n
(potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców; [[租税]][[回避]][[地]]

rajstopy rajˈstɔpɨ n
rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia; タイツ

rak rak n
(sport, sportowy) każdy z pary kolców alpinistycznych zakładanych na buty; アイゼン
(zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów; ザリガニ

rakieta raˈcɛta n
pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym; ロケット

rakieta śnieżna n
nakładka na but pozwalająca chodzić po śniegu bez zapadania się; かんじき

ramadan rãˈmadãn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: ścisły post obowiązujący muzułmanów od świtu do nocy w miesiącu ramadan (1.1) ラマダーン
dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego ラマダーン

ramen n
(kulinaria) japoński bulion z makaronem i dodatkami przyrządzany na wiele sposobów; ラーメン

ramię ˈrãmʲjɛ n
(anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego 肩
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym 腕
(potocznie, potoczny) cała kończyna górna 腕
w przyrodzie, technice – wszystko o kształcie przypominającym wyciągniętą rękę 腕

rana ˈrãna n
(medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.; 傷

randka ˈrãntka n
umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu デート

raniuszek rãˈɲuʃɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem; エナガ

ranny ˈrãnːɨ adj
taki, który ma ranę 負傷

rano ˈrãnɔ n
wczesna pora dnia 朝

rap rap n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny gatunku hip-hop; ラップ

raport ˈrapɔrt n
szczegółowe sprawozdanie レポート

rasa ˈrasa n
(zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek; 人種 品種

rasizm ˈraɕism̥ n
ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi; 人種差別 レイシズム

ratować raˈtɔvaʨ̑ v
wyciągać kogoś z kłopotów, tarapatów 助ける

ratunek raˈtũnɛk n
pomoc w niebezpieczeństwie 救出
uniknięcie niebezpieczeństwa 救出

ratusz ˈratuʃ n
(architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta; 市役所

raz 'razɨ ras n
jednostka jakiejś wielkości 度
pojedyncza realizacja czynności 度 回

razem ˈrazɛ̃m adv
(o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie 一緒に

rdza rʣ̑a n
warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu; 錆

rdzeń rʣ̑ɛ̃ɲ n
(językoznawstwo, językoznawczy) główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów; 語根

reagent rɛˈaɡɛ̃nt n
(chemia, chemiczny) odczynnik 試薬

reakcja rɛˈakʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne; 反応
(fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki 反応
(fizyka, fizyczny) proces, przemiana 反応
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian 反応
zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce 反応
odpowiedź na coś w formie działania lub postawy リアクション 反応

reaktancja ˌrɛakˈtãnʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji; 誘導抵抗

reaktor rɛˈaktɔr n
(chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna; リアクター
(fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej; リアクター

reaktor katalityczny rɛˈaktɔr ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ n
(motoryzacja) część układu wydechowego wszystkich współczesnych samochodów osobowych spełniająca funkcję pozasilnikowego systemu zmniejszania emisji szkodliwych składników spalin; 三元触媒

realgar n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu; 鶏冠石

realny rɛˈalnɨ adj
(ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen 現実に存在する

recepcja rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja n
(hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące フロント
(książkowy) (sztuka) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce フロント

recesja rɛˈʦ̑ɛsʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego 不況 不景気 景気後退

recytacja n
wydeklamowanie utworu literackiego 暗唱

recytować v
wygłaszać z pamięci utwór literacki 吟ずる

redaktor rɛˈdaktɔr n
pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych 編集者

reelekcja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne 再選

refektarz rɛˈfɛktaʃ n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków; 食堂

referat rɛˈfɛrat n
pisemne lub ustne opracowanie danego zagadnienia, często wygłaszane w gronie zainteresowanych osób 発表

referendum ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy; 住民投票

reforma rɛˈfɔrma n
zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy 一新

reformacja ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲja n
(historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim; 宗教改革

refren ˈrɛfrɛ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst コーラス

regaty rɛˈɡatɨ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków; レガッタ

regał ˈrɛɡaw n
mebel z półkami 棚

regencja n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę 摂政

reggae ˈrɛɡɛ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki; レゲエ

region ˈrɛɟɔ̃n n
(książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi 地方

regularny ˌrɛɡuˈlarnɨ adj
(gramatyka) posiadający typową odmianę [[規則]][[動詞]]
powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni [[規則]][[動詞]]

reguła rɛˈɡuwa n
zasada, według której należy postępować 規則

rejs n
(morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego クルーズ

rekin ˈrɛcĩn n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach; 鮫 サメ

reklama rɛkˈlãma n
informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi; 広告

rekomendacja ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja n
(książkowy) opinia o kimś (zazwyczaj pozytywna) 推薦

rekomendować ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑ v
dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś 推薦する

rekonstrukcja n
odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana 復元 改修 改築

relacja rɛˈlaʦ̑ʲja n
zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów 関係

relief ˈrɛlʲjɛf n
płaskorzeźba; リリーフ

religia rɛˈlʲiɟja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej; 宗教

religijny ˌrɛlʲiˈɟijnɨ adj
dotyczący religii, opisujący religię 宗教的
postępujący zgodnie z zasadami religii 宗教的

remake n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty; リメイク

remis ˈrɛ̃mʲis n
wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta 引き分け

remiza rɛ̃ˈmʲiza n
budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego; 消防署
(potocznie, potoczny) remiza (1.1) jako miejsce zabaw 消防署
(łowiectwo, łowiecki) miejsce na polu lub łące stanowiące schronienie dla zwierzyny (zwłaszcza zimą) ze względu na obecność drzew i krzewów 消防署
zajezdnia tramwajowa, trolejbusowa, autobusowa, itp. 消防署

ren rɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75; レニウム

renifer rɛ̃ˈɲifɛr n
(zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę; トナカイ

repertuar ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar n
zestaw utworów granych w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie レパートリー

reprezentacja ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
grupa osób, które występują w czyimś imieniu 代表

reprezentant ˌrɛprɛˈzɛ̃ntãnt n
osoba działająca w imieniu jakiejś grupy, reprezentująca kogoś lub coś 代理人

reprezentować ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem 代わりをする

republika rɛˈpublʲika n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas; 共和国

republika bananowa rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva n
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) małe, niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone przez dyktatora lub reżim wojskowy; バナナ共和国

respekt ˈrɛspɛkt n
szacunek, poważanie 尊敬

restauracja ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja n
(gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie; レストラン 料理屋

reszta ˈrɛʃta n
(matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną; 余り
elementy, które zostały 残り 余り
przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać お釣り 釣り銭

retoryka n
(językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających 修辞学
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy; 修辞学
(językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako (1.1) 修辞学

rewolucja ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja n
(przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany 改革
gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem; 革命 改革

rewolucja francuska ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska n
(historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych; フランス革命

rezerwa n
powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia 予備兵力
zapas czegoś 予備兵力

rezerwacja ˌrɛzɛrˈvaʦ̑ʲja n
czynność rezerwowania czegoś 予約
dowód zarezerwowania czegoś 予約

rezultat rɛˈzultat n
wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania 結果

rezygnacja ˌrɛzɨɡˈnaʦ̑ʲja n
stan przygnębienia, który zwykle towarzyszy sytuacji, na którą nie ma się wpływu 思い切り

reżyser rɛˈʒɨsɛr n
realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej; 監督

riksza ˈrʲikʃa n
dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka 人力車
trójkołowy rower do przewozu bagażu lub osób; 自転車タクシー

ring rʲĩŋk n
(sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich; リング

risotto rʲiˈsɔtːɔ n
(kulinaria) włoska potrawa przyrządzana na bazie ryżu; リゾット

robak ˈrɔbak n
(zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie; ワーム
(informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania; ワーム

robić ˈrɔbʲib niwvbxhdoejdjskwhsbdkg*$4&#(10./$*@&5/2ʨ̑ v
wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać 作る
zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan やる

robić na drutach ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax v
wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać あむ

robot ˈrɔbɔt n
(technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu; ロボット

robotnik rɔˈbɔtʲɲik n
pracownik wykonujący pracę fizyczną 労働者

robotyka rɔˈbɔtɨka n
nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem; ロボット工学

rock rɔk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie; ロック

rocznica rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu; 周年

roczny ˈrɔʧ̑nɨ adj
obejmujący czas roku 毎年
trwający przez rok 毎年

rod rɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45; ロジウム

rodeo n
(sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków ロデオ

rodowód n
dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy 系図

rodzaj ˈrɔʣ̑aj n
(biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny; 属

rodzaj męski ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku 男性

rodzaj nijaki ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku 中性

rodzaj żeński ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku 女性

rodzajnik rɔˈʣ̑ajɲik n
(gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika; 冠詞

rodzajnik określony rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych 定冠詞

rodzeństwo rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ n
brat (bracia), siostra (siostry); 兄弟

rodzic ˈrɔʥ̑iʦ̑ n
pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka 親

rodzice rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ n
ojciec i matka 両親 父母 親

rodzina rɔˈʥ̑ĩna n
(biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju; 家族
grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo; 家族
rodzice wraz z ich dziećmi かぞく 家族

rodzina wyrazów rɔˈʥ̑ĩna vɨˈrazuf n
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa wyrazów zawierających ten sam rdzeń; 単語族

rodzić ˈrɔʥ̑iʨ̑ v
(fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat 生む

roentgen ˈrɛ̃ndɡɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111; レントゲニウム

rogacz ˈrɔɡaʧ̑ n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zdradzany mąż コキュ

rogówka n
(anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej; 角膜
(dawniej, dawny) stelaż zwiększający szerokość sukni; パニエ

rok rɔk n
czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni; 年

rok przestępny ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ n
(astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni; 閏年

rok szkolny ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ n
(szkolnictwo, szkolny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia; 学年

rok świetlny ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ n
(astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku; 光年

rola ˈrɔla n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora 役
(rolnictwo, rolniczy) pole 耕作地 耕地 農地
funkcja, odpowiedzialność 役割 役

rolnictwo rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt; 農業

rolnik ˈrɔlʲɲik n
osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym 農夫

romaji n
(językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński; ローマ字

romans ˈrɔ̃mãw̃s n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki ロマンス
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miłosna pieśń liryczna ロマンス
związek miłosny osób niebędących parą małżeńską ラブアフェア

romantyczny ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ adj
(potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski ロマンチック
związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm ロマンチック

romantyzm rɔ̃ˈmãntɨsm̥ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu; ロマン主義

romański adj
wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany ラテン

romb rɔ̃mp n
(geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych; 斜方形 菱形

rondo ˈrɔ̃ndɔ n
(motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy; ラウンドアバウト

ropa ˈrɔpa n
(medycyna, medyczny) wydzielina wydobywająca się z zainfekowanej rany o żółtawym zabarwieniu 膿

ropa naftowa ˈrɔpa naˈftɔva n
(geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego; 石油

ropieć v
(medycyna, medyczny) wydzielać ropę うむ

ropień ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ n
zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne 膿瘍

ropucha rɔˈpuxa n
(zoologia, zoologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi; ひき

rosa ˈrɔsa n
krople wody osadzające się na ziemi i roślinach 露

rosiczka n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) 毛氈苔

rosnąć ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑ v
o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości 生える
powiększać swoje rozmiary, skalę 生える

rosomak rɔˈsɔ̃mak n
(zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy; クズリ

rostbef ˈrɔzdbɛf n
(kulinaria) pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona ローストビーフ

rosyjski rɔˈsɨjsʲci adj
dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan ロシア語

rosyjski rɔˈsɨjsʲci n
język urzędowy Rosji; ロシア語

rottweiler n
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii; ロットワイラー

rower ˈrɔvɛr n
jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni; 自転車

rowerzysta ˌrɔvɛˈʒɨsta n
osoba poruszająca się za pomocą roweru サイクリスト

rozbieżność rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑ n
różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności 不一致

rozdział ˈrɔʑʥ̑aw n
etap w rozwoju, kamień milowy 章
każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis 章

rozdzielać rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑ v
rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt 配付 する 配布 する

rozejm n
czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami 休戦協定

rozgwiazda rɔzˈɡvʲjazda n
(zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę; 海星 ヒトデ

rozjaśnić rɔzʲˈjäɕɲiʨ̑ v
stać się jaśniejszym 明ける

rozkaz ˈrɔskas n
polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę 命令

rozkoszować się ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑‿ɕɛ v
odczuwać dużą przyjemność, doznawać rozkoszy z jakiego powodu 楽しむ

rozkład ˈrɔskwat n
proces lub wynik gnicia 腐敗
tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1) 予定表

rozmaryn rɔzˈmarɨ̃n n
(botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych; ローズマリー
(botanika, botaniczny) roślina z jednego z gatunków rodzaju rozmaryn (1.1) ローズマリー
(kulinaria) przyprawa uzyskana ze świeżych lub wysuszonych liści rozmarynu (1.2) ローズマリー

rozmawiać rɔzˈmavʲjäʨ̑ v
wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów 話す

rozmowa rɔzˈmɔva n
ustna wymiana zdań 会話

rozmówki rɔzˈmufʲci n
niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce 熟語集

rozporek rɔsˈpɔrɛk n
(krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach lub spódnicy ファスナー隠し.

rozprawa rɔsˈprava n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) proces sądowy 公判

rozpusta n
brak moralności w sferze seksualnej 放蕩

rozpuszczalnik rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik n
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał 溶剤

rozrywka rɔzˈrɨfka n
działanie, które służy zabawie, przyjemności, wypoczynkowi 娯楽 気晴らし 遊び

rozrzutny adj
wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa 不経済

roztargniony ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ adj
nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może skoncentrować się 上の空

roztwór ˈrɔstfur n
(chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia; 溶液

rozum ˈrɔzũm n
zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia; 思慮

rozumieć rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑ v
pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń 分かる 理解

rozważanie ˌrɔzvaˈʒãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: rozważać 思考

rozważać rɔzˈvaʒaʨ̑ v
(książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując よく考える

rozwidlenie ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ n
miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi 分岐点

rozwiązanie ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) wynik 回答
załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania 解決

rozwiązywać ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑ v
dochodzić do wyniku zadania, testu 解決する
szukać odpowiedzi na zagadkę 解決する
szukać sposobu usunięcia problemu 解決する

rozwód ˈrɔzvut n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem; 離婚

rozwój ˈrɔzvuj n
następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy 発展
proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu 発展
proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami 発展

rozłożyć v
postawić coś złożonego w swej okazałości 伸ばす

roślina rɔɕˈlʲĩna n
(botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła; 植物

roślinność rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑ n
wszystkie rośliny danego terenu 植物

roślinożerca ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami 草食動物
(żartobliwie) wegetarianin, weganin 草食動物

rożeniec rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie; onagagamo

rtęć r̥tɛ̃ɲʨ̑ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80; 水銀

rubid ˈrubʲit n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37; ルビジウム

rubin ˈrubʲĩn n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu; ルビー

ruch rux n
(fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie; 運動
gest, ruszenie częścią ciała 運動
grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego 運動

ruchomy chodnik ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik n
urządzenie do poziomego transportu ludzi; 動く歩道

ruda ˈruda n
(geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali 鉱石

rudzik ˈruʥ̑ik n
(ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem; 駒鳥

rufa ˈrufa n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku; 船尾

rugby `rʌgbɪ ˈruɡbɨ n
(sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki; ラグビー

ruina ruˈ<sup>j</sup>ĩna n
mocno zniszczona, opuszczona konstrukcja, zwykle budowla 廃墟

rum rũm n
(spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej; ラム酒

rumianek rũˈmʲjãnɛk n
(botanika, botaniczny) Matricaria, roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce; カモミール カモマイル

rumuński rũˈmũj̃sʲci adj
pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów ルーマニア語

rumuński rũˈmũj̃sʲci n
urzędowy język Rumunii; ルーマニア語

rupia ˈrupʲja n
(jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach; ルピー

rura ˈrura n
przewód do transportu płynów; 管

rurociąg ruˈrɔʨ̑ɔ̃ŋk n
(technologia, technika, techniczny) system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości; パイプライン

rusofobia ˌrusɔˈfɔbʲja n
niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie 反露

ruszać ˈruʃaʨ̑ v
wprawiać siebie w ruch lub w nim pozostawać, wykonywać ruch 動く
wykonywać jakieś działanie, rozpoczynać wykonywanie działania 動く

rusztowanie ˌruʃtɔˈvãɲɛ n
(technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli; 足場

ruten ˈrutɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44; ルテニウム

rutherford ruˈtɛrfɔrt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104; ラザホージウム

rutyna ruˈtɨ̃na n
(biochemia, biochemiczny) flawonoid pochodzenia roślinnego; ルチン

rwać rvaʨ̑ v
dzielić się na części wskutek szarpania 破る 破れる

ryba ˈrɨba n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie; 魚 魚肉

rybak ˈrɨbak n
człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb; 漁師

rybik cukrowy ˈrɨbʲik ʦ̑uˈkrɔvɨ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lepisma saccharina, gatunek bezskrzydłego owada często spotykanego w łazienkach i innych pomieszczeniach domowych; 紙魚

rybołów rɨˈbɔwuf n
(ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru; ミサゴ

rybołówstwo n
gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb; 漁

rycerstwo n
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną; 騎士道

rycerz ˈrɨʦ̑ɛʃ n
(historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec; 騎士

ryfampicyna n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) półsyntetyczny antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń m.in. prątkiem gruźlicy i prątkiem trądu; リファンピシン

ryj rɨj n
(zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt 鼻面

rym rɨ̃m n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach 韻

rymować rɨ̃ˈmɔvaʨ̑ v
tworzyć rymy 韻を踏む

rynek ˈrɨ̃nɛk n
(ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze; 市場
wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów; 市場

rysować rɨˈsɔvaʨ̑ v
tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia 描 描く

rysunek rɨˈsũnɛk n
to, co zostało narysowane; 絵 デッサン

rytm rɨtm̥ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu; リズム
określony porządek powtarzający się okresowo リズム

rytuał rɨˈtu<sup>w</sup>aw n
(antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury; 儀式

rywal n
osoba, która konkuruje w czymś ライバル

rywalizacja ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja n
(sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka コンペ
ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie ライバル

rywalizować v
ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś 争う

ryzyko ˈrɨzɨkɔ n
możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda リスク

ryś rɨɕ n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu; オオヤマネコ 大山猫

ryż rɨʃ n
(botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym; 米穀 御飯
(spożywczy) nasiona ryżu (1.1) 米 稲

rzadki ˈʒatʲci adj
półpłynny, mający półpłynną konsystencję 稀な
zachodzący rzadko 珍しい

rzadko ˈʒatkɔ adv
prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami 滅多に

rzecz ʒɛʧ̑ n
wytwór materialny, przedmiot 物
sprawa, problem, zagadnienie 物
temat, treść, wątek 物

rzeczownik ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik n
(gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion; 名詞 めいし

rzeczywistość ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑ n
prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie 現実 実在

rzeczywisty ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ adj
mający miejsce naprawdę 現実

rzeka ˈʒɛka n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi; 川

rzemieślnik ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik n
osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy) 職人

rzemiosło ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ n
drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności 手工業

rzepa n
(botanika, botaniczny) Brassica rapa subsp. rapa L., jeden z podgatunków kapusty właściwej o zgrubiałym korzeniu spichrzowym; 菘

rzeź ʒɛɕ n
brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień) 修羅

rzeźba ˈʒɛʑba n
(sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów; 彫刻
(sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną 彫刻

rzeźbiarz ˈʒɛʑbʲjaʃ n
(sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki 彫刻家

rzeźnik ˈʒɛʑɲik n
człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa 屠牛者

rzeżączka ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna; 淋病

rzodkiew n
(spożywczy) (kulinaria) jarzyna z korzeni spichrzowych uprawnych gatunków rośliny (1.2) 大根

rzodkiewka ʒɔtʲˈcɛfka n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach; 大根

rzucać ˈʒuʦ̑aʨ̑ v
wywoływać chwilowy lot przedmiotu 投げる

rzucać perły przed wieprze ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ v
ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien 猫に小判

rzut dyskiem ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość; 円盤投

rzut karny ˈʒut ˈkarnɨ n
(sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne); ペナルティーキック

rzut oszczepem ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m n
(sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu; やり投

rzut rożny ˈʒut ˈrɔʒnɨ n
(sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska; コーナーキック

rzygacz ˈʒɨɡaʧ̑ n
(architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.; 鬼瓦

rzymski ˈʒɨ̃msʲci adj
odnoszący się do miasta Rzym, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu ローマ
odnoszący się do państwa Rzym, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu ローマ

rząd ʒɔ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną; 政府

rząd marionetkowy ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ n
(publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy; 傀儡政権

rządzić ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
sprawować władzę, panować 治める

rzęsa ˈʒɛ̃w̃sa n
(anatomia, anatomiczny) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki; まつげ

róg ruk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego; 角
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście; 角
(anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego 角
materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt 角

róg obfitości ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i idiom
(książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość コルヌー・コピアイ

rój ruj n
duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków 群れ
(pszczelarstwo, pszczelarski) część rodziny pszczelej opuszczająca wraz z królową gniazdo 群れ

równanie ruvˈnãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości 方程式

również ˈruvʲɲɛʃ particle
…używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także も また やっぱ やっぱり やはり

równik ˈruvʲɲik n
(astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała; 赤道

równina ruvʲˈɲĩna n
(geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren; 平野

równoległobok ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk n
(geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków; 平行四辺形

równoległościan n
(geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków); 平行六面体

równoległy ˌruvnɔˈlɛɡwɨ adj
jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości 平行

równonoc ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ n
(astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa; 分点

równonoc jesienna ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa n
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny; 秋分

równonoc wiosenna ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa n
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy; 春分

równouprawnienie n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw 平等

równowaga ˌruvnɔˈvaɡa n
stabilny stan jakiegoś układu 安定

równość ˈruvnɔɕʨ̑ n
(matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=) 均等
brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć) 均等

róż ruʃ n
kolor różowy ピンク

róża ˈruʒa n
(botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych; 薔薇 バラ
kwiat róży (1.1) バラ
przedmiot przypominający różę (1.2) バラ

różaniec ruˈʒãɲɛʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw ロザリオ
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności ロザリオ

różnica ruʒʲˈɲiʦ̑a n
(matematyka, matematyczny) wynik odejmowania 差 違い
to, czym się coś od czegoś różni 違い 差

różnorodność ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest różnorodne 多様性

różowy ruˈʒɔvɨ adj
mający kolor pośredni między białym a czerwonym; ピンク

różyczka ruˈʒɨʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa; 風疹

ręce do góry ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ interjection
kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania 手を上げろ

ręcznik ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała タオル

ręczny ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
o narzędziach, przyrządach: uruchamiany za pomocą rąk, nieautomatyczny 手動

ręka rɔŋk ˈrɛ̃ŋka n
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców; 手
(sport, sportowy) w piłce nożnej: niedozwolone zagranie ręką (1.1) ハンド
(termin karciany) wszystkie karty, które gracz trzyma w ręce (1.1) 手札

rękaw ˈrɛ̃ŋkaf n
(krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce 袖

rękawica ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a n
odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp. 手袋

sabotaż saˈbɔtaʃ n
umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania; 妨害工作

sacharyd n
(biochemia, biochemiczny) (zobacz) węglowodan 糖質

sad sat n
ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe; 果樹園

sadysta n
człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia ドＳ

sadyzm n
(medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera サディズム

sadzić ˈsaʥ̑iʨ̑ v
umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła 植

sadzonka saˈʣ̑ɔ̃nka n
(botanika, botaniczny) fragment rośliny, z którego może wyrosnąć cała roślina 実生

sajgonka sajˈɡɔ̃nka n
(kulinaria) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami 春巻き

sake ˈsakɛ n
(spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco; 日本酒

sakrament saˈkrãmɛ̃nt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej; サクラメント

saksofon saˈksɔfɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu; サキソフォン

sala ˈsala n
przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową; ホール

salam ˈsalãm interjection
pokój! (pozdrowienie u muzułmanów) サラーム

salamandra ˌsalãˈmãndra n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj płazów ogoniastych; イモリ 蠑螈

salami saˈlãmʲi n
(kulinaria) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego; サラミ

salsa ˈsalsa n
(choreografia, choreograficzny) latynoamerykański taniec towarzyski o pochodzeniu karaibskim, tańczony do melodii salsy (1.2); サルサ

samar ˈsãmar n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62; サマリウム

samiec ˈsãmʲjɛʦ̑ n
zwierzę płci męskiej 雄 牡

samobójca ˌsãmɔˈbujʦ̑a n
osoba próbująca zabić samą siebie 自殺者

samobójstwo ˌsãmɔˈbujstfɔ n
zabicie samego siebie; 自殺

samochód sãˈmɔxut n
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów; 車 自動車 カー

samodzielny ˌsãmɔˈʥ̑ɛlnɨ adj
radzący sobie bez cudzej pomocy 独立の

samogłoska ˌsãmɔˈɡwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby; 母音

samogłów n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Mola mola, gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych; マンボウ

samolot sãˈmɔlɔt n
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną; 飛行機 機

samoobrona n
obrona samego siebie 護身術 自己防衛

samospalenie ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ n
samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu; 焼身自殺

samotnie sãˈmɔtʲɲɛ adv
w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa 一人

samotność sãˈmɔtnɔɕʨ̑ n
uczucie braku bliskich osób 孤独

samotny sãˈmɔtnɨ adj
taki, który jest sam, żyje samotnie 寂しい

samowar sãˈmɔvar n
(kulinaria) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka; サモワール

samowystarczalny adj
mogący sam zaspokoić wszystkie swe potrzeby 自給自足ができる

samsara sãmˈsara n
(w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie) kołowrót narodzin i śmierci (reinkarnacji); 輪廻

samum ˈsãmũm n
(meteorologia, meteorologiczny) gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie; シムーン

samuraj n
(historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej; 侍 さむらい

sandał ˈsãndaw n
rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie; サンダル

sandałowiec ˌsãndaˈwɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Santalum wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje 香木

saneczkarstwo ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ n
(sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego; リュージュ

sangha n
wspólnota mnichów buddyjskich lub świeckich wyznawców buddyzmu; 僧伽

sango n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Republice Środkowoafrykańskiej; サンゴ語

sangria ˈsãŋɡrʲja n
tradycyjny hiszpański napój alkoholowy; サングリア

sanie ˈsãɲɛ n
pojazd na płozach służący do jazdy po śniegu, zaprzęgnięty w konie (także psy lub renifery); ソリ

sankcja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa 制裁

sanskryt ˈsãw̃skrɨt n
(językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii; サンスクリット 梵語

saper ˈsapɛr n
(wojskowość, wojskowy) żołnierz lub funkcjonariusz zajmujący się materiałami wybuchowymi i ich rozbrajaniem, a także robotami inżynieryjnymi; 工兵

sardela sarˈdɛla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych; アンチョビ

sardynka sarˈdɨ̃nka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych; 鰯

sardyński sarˈdɨ̃j̃sʲci adj
charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii サルデーニャの

sari ˈsarʲi n
tradycyjny indyjski strój kobiecy; サリー

sarkastyczny ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ adj
złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu 皮肉な

sarkofag sarˈkɔfak n
zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia; 石棺

sarna ˈsarna n
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego; ノロジカ

sarnina sarʲˈɲĩna n
mięso sarny 鹿肉

satelita ˌsatɛˈlʲita n
(astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.; 衛星
(astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego; 衛星
(fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego; 衛星

satyna saˈtɨ̃na n
(włókiennictwo) bawełniana lub jedwabna tkanina, zwykle błyszcząca z jednej strony; rodzaj atłasu; サティン

satyra saˈtɨra n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.; 皮肉 風刺

satysfakcja ˌsatɨˈsfakʦ̑ʲja n
(książkowy) uczucie zadowolenia ze spełnienia pewnych oczekiwań 満足

sauna ˈsawna n
rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność; サウナ

sawanna n
(geografia, geograficzny) (botanika, botaniczny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami; サバナ

sałata saˈwata n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych; レタス
warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo レタス

sałatka saˈwatka n
(kulinaria) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.; サラダ

sałatka ziemniaczana n
(spożywczy) (kulinaria) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki; ポテトサラダ

scena ˈsʦ̑ɛ̃na n
(przenośnie, przenośnia) awantura, kłótnia シーン
krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji; シーン
(przenośnie, przenośnia) środowisko muzyczne, polityczne シーン
przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów; 舞台

sceptycyzm sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥ n
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy; 懐疑主義

schemat ˈsxɛ̃mat n
ogólny plan albo szkic 図解

scherzo n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny; スケルツォ

schistosomatoza n
(medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny; 住血吸虫症

schizofrenia ˌsçizɔˈfrɛ̃ɲja n
(medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami; 統合失調症

schody ˈsxɔdɨ n
konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami; 階段

schody ruchome ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ n
urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami; エスカレーター

schowek ˈsxɔvɛk n
(informatyka, informatyczny) pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami クリップボード

scyzoryk sʦ̑ɨˈzɔrɨk n
składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami; ポケットナイフ

seaborg ˈsʲibɔrk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106; シーボーギウム

secesja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego; 脱退

segregator ˌsɛɡrɛˈɡatɔr n
(biurowość, biurowy) teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych; ファイル

seitan n
(spożywczy) (kulinaria) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem” グルテンミート セイタン

sejf sɛjf n
zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy 金庫

sejsmologia ˌsɛjsmɔˈlɔɟja n
nauka o trzęsieniach ziemi; 地震学

sekcja zwłok ˈsɛkʦ̑ʲja ˈzvwɔk n
(medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) badanie pośmiertne osoby zmarłej; 検視

seks sɛks n
(potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami 性交

seks oralny ˈsɛks ɔˈralnɨ n
zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami オーラルセックス

seksapil sɛksaˈpʲil n
atrakcyjność seksualna 色気

seksizm ˈsɛcɕism̥ n
dyskryminacja ze względu na płeć; 性差別

seksualność n
(biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność; 人間の性

seksualny ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
dotyczący seksu i popędu płciowego 性的

seksuologia ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka; 性科学

sekta ˈsɛkta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam wyznaniowy religii セクト

sekularyzacja ˌsɛkularɨˈzaʦ̑ʲja n
przejęcie majątków spod władzy kościelnej pod władzę świecką 世俗化
przejście osoby duchownej do stanu świeckiego 世俗化

sekunda sɛˈkũnda n
(fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty 秒

sekundant n
(historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi セコンド

sekwoja sɛˈkfɔja n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych; セコイア
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) olbrzymie i długowieczne drzewo z rodzaju (1.1) występujące w górach Ameryki Północnej セコイア

seledyn n
blada, delikatna zieleń 青磁色

selekcja sɛˈlɛkʦ̑ʲja n
dobór dokonywany poprzez eliminację 選択

selen ˈsɛlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34; セレン

seler ˈsɛlɛr n
(botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna; セロリ

selfie n
(slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki; 自撮り じどり

semantyczny ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ adj
(informatyka, informatyczny) związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania セマンティック
(językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych セマンティック

semantyka sɛ̃ˈmãntɨka n
(filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością 意味論
(informatyka, informatyczny) związki między instrukcjami, wyrażeniami itp. języka programowania a znaczeniem programu rozumianym jako zachowanie się komputera, systemu itp. 意味論
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych 意味論

semestr ˈsɛ̃mɛstr̥ n
połowa roku akademickiego lub szkolnego; 半期

seminarium ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm n
(studencki) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych セミナー
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny w którym przygotowują się kandydaci na duchownych セミナー
publiczna konferencja z udziałem przedstawicieli różnych środowisk i dziedzin セミナー

semiotyka n
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa badający systemy znakowe; 記号論

sen sɛ̃n n
(fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości 眠り 夢
(przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste 夢 希望 望み
doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1) 夢

sen zimowy ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ n
(biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy; 冬眠

senat ˈsɛ̃nat n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu; 上院

senator sɛ̃ˈnatɔr n
członek izby wyższej parlamentu (senatu) 上院議員

sencha n
(kulinaria) rodzaj japońskiej zielonej herbaty przygotowywanej bez mielenia liści; 煎茶

senny ˈsɛ̃nːɨ adj
taki, który chce spać; jest śpiący 眠い
dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu 眠い

sens sɛ̃w̃s n
sposób rozumienia czegoś 意味
wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu 意味

sensacja n
wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie センセーション

separatyzm ˌsɛpaˈratɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości; 分離主義

sepsa ˈsɛpsa n
(medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej; 敗血症

ser sɛr n
(spożywczy) (kulinaria) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego; チーズ 乾酪

serafin n
(teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej; 熾天使

seraj n
(architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana 後宮
kobieca część tradycyjnego domu muzułmańskiego 後宮

serbski ˈsɛrpsʲci adj
związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów セルビア語

serbski ˈsɛrpsʲci n
jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH; セルビア語

serce ˈsɛrʦ̑ɛ n
(anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie; 心臓 心

serdecznie sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie 心

serdeczny sɛrˈdɛʧ̑nɨ adj
taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć 厚い

serenada n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej セレナーデ セレナード
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym; セレナーデ

sernik ˈsɛrʲɲik n
(kulinaria) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser; チーズケーキ

serologia ˌsɛrɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami; 血清学

serwatka n
(spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera; 乳清

serwer ˈsɛrvɛr n
(informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej; サーバー

serwetka n
kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia ナプキン

sex shop n
sklep z artykułami erotycznymi; セックスショップ

sezam ˈsɛzãm n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) 胡麻

sezon ˈsɛzɔ̃n n
(rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych 季節
okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp. 季節
(książkowy) pora roku 季節

sfaleryt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku; 閃亜鉛鉱

sfera ˈsfɛra n
(matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli; 球
przestrzeń okalająca Ziemię 球
strefa, obszar, zwłaszcza działań lub wpływów 球
warstwa społeczna lub grupa towarzyska 球

sfinks sfʲĩŋks n
(sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia; スフィンクス
(zoologia, zoologiczny) bezwłosa rasa kota; スフィンクス

shinto n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii; 神道

shōnen n
(środowiskowy) typ mangi lub anime przeznaczonych dla chłopców 少年漫画

siadać ˈɕadaʨ̑ v
zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia 座る

siano ˈɕãnɔ n
(rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę; 干草

siarczan ˈɕarʧ̑ãn n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego; 硫酸

siarczek srebra n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i srebra; 硫化銀

siarka ˈɕarka n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16; 硫黄

siarkowodór ˌɕarkɔˈvɔdur n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru 硫化水素

siatkówka ɕatˈkufka n
(anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe; 網膜
(sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką; バレーボール

siatkówka plażowa ɕatˈkufka plaˈʒɔva n
(sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku; ビーチバレー

siać ɕäʨ̑ v
rzucać nasiona w glebę 種をまく

siedem grzechów głównych n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego; 七つの大罪

siedmiokąt ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt n
(matematyka, matematyczny) wielokąt o siedmiu bokach; 七角形

siedzieć ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach 座る 腰掛ける

siedzieć po turecku ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku v
siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze あぐらをかく

siekacz n
(stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu 門歯

siekiera ɕɛ̇ˈcɛra n
ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska 斧

sierp ɕɛrp n
(rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.; 鎌

sierp i młot ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt n
(historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów; 鎌と槌

sierpień ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ n
ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego; ８月 八月

sierżant ˈɕɛrʒãnt n
stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant; 軍曹

sieć ɕɛ̇ʨ̑ n
siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ; 網 罔
(przenośnie, przenośnia) pułapka 網 罔
pajęczyna 網 罔
w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki; ゲタ 下駄

sikać ˈɕikaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) oddawać mocz おしっこをする

sikh sʲikx n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sikhizmu シーク

sikhizm ˈsʲikçism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach; シク教

silnia ˈɕilʲɲa n
(matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero; 階乗

silnik ˈɕilʲɲik n
(fizyka, fizyczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii; エンジン 機関

silny ˈɕilnɨ adj
odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty) 強い
odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy) 強い

silos ˈsʲilɔs n
(technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych; サイロ
(wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych; サイロ

sin ˈsʲĩnus symbol
= (matematyka, matematyczny) sinus sin

singiel n
człowiek stanu wolnego, niebędący w związku 独身
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (zobacz) singel 独身

sinus ˈsʲĩnus n
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej; サイン

sio ɕɔ interjection
(potocznie, potoczny) wykrzyknik o znaczeniu „oddalcie się!”, używany zwłaszcza wobec ptaków, także innych zwierząt, czasem wobec dzieci シッシ

siodło ˈɕɔdwɔ n
(jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca; 鞍 サドル

siostra ˈɕɔstra n
pielęgniarka お姉さん 姉妹
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki 姉妹 お姉さん 妹 姉妹 お姉さん
zakonnica 姉妹 シスター

siostrzenica ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a n
córka siostry 姪

siostrzeniec ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑ n
syn siostry 甥

siusiak ˈɕüɕak n
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) (infantylnie) członek męski おちんちん

siła ˈɕiwa n
energia, zdolność do wysiłku 力
(fizyka, fizyczny) wektorowa miara odziaływań fizycznych między ciałami; 力

siłownia ɕiˈwɔvʲɲa n
(sport, sportowy) sala gimnastyczna z przyrządami do ćwiczenia mięśni ジム

sjena ˈsʲjɛ̃na n
(sztuka) rodzaj farby malarskiej, umbra w żółtym odcieniu シエナ土

skakanka skaˈkãnka n
rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy; 縄跳び

skala ˈskala n
(matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu スケール
(metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru; スケール
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym; スケール
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos; スケール
(technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych; スケール
zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym) スケール

skalar ˈskalar n
(fizyka, fizyczny) każda wielkość fizyczna wyrażona przez pojedynczą liczbę i mająca wymiar fizyczny; スカラー
(matematyka, matematyczny) w algebrze liniowej to element ustalonego ciała, nad którym zbudowany jest dowolny moduł; スカラー

skalpel ˈskalpɛl n
(medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii; メス

skamieniałość ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑ n
(geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej; 化石

skand skãnt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21; スカンジウム

skaner ˈskãnɛr n
(informatyka, informatyczny) urządzenie pozwalające na zmianę do postaci cyfrowej zdjęć, tekstów, obrazów i innych grafik przedstawionych na papierze; イメージスキャナ

skanować skãˈnɔvaʨ̑ v
(technologia, technika, techniczny) czytać wartości punkt po punkcie スキャンする
wprowadzać do komputera dane za pomocą skanera スキャンする

skarb skarp n
zbiór bardzo wartościowych rzeczy 宝

skarga ˈskarɡa n
wypowiedź, w której ktoś uskarża się na coś 不平

skarpeta skarˈpɛta n
okrycie (ubiór) stopy 靴下

skazaniec n
człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę 受刑者

skała ˈskawa n
zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok 岩

skecz n
krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość スケッチ

sklep sklɛp n
pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary 店

sklep monopolowy ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ n
sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol 酒店 酒屋

sklep rybny ˈsklɛp ˈrɨbnɨ n
sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza 魚屋

skoczek ˈskɔʧ̑ɛk n
(szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu; ナイト

skok skɔk n
chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry ジャンプ
czynność skakania, wyskakiwania, wskakiwania itp. ジャンプ

skok o tyczce ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki; 棒高跳び

skok wzwyż ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę; 走高跳

skomplikowany ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ adj
składający się z wielu elementów 複雑
trudny, zawiły 複雑

skoro ˈskɔrɔ conjunction
spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego なら ならば

skorpion ˈskɔrpʲjɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku; サソリ 蠍

skorupa skɔˈrupa n
twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu 地殻

skorupiak skɔˈrupʲjak n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp 甲殻類

skowronek skɔvˈrɔ̃nɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Alaudidae, rodzina małych ptaków o perlistym, wysokim śpiewie; 雲雀

skrajna prawica ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania; 極右

skrajny ˈskrajnɨ adj
będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci 末端

skrobia n
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii; デンプン

skromny ˈskrɔ̃mnɨ adj
niemający potrzeby wyróżniania się 謙虚
niewielki 謙虚

skroń skrɔ̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami; 顳顬 蟀谷

skrucha ˈskruxa n
żal za popełnione błędy, krzywdy 反省

skrzele ˈskʃɛlɛ n
(anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie; えら

skrzydło ˈskʃɨdwɔ n
(wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku; 翼
część samolotu tworząca siłę nośną; 翼
część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach 翼
boczna część budynku, wydzielona z głównej części; 翼
górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie; 翼 羽

skrzynia biegów ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf n
(motoryzacja) (mechanika) mechanizm służący do przekazywania mocy wytwarzanej przez silnik i dającej napęd maszynie roboczej lub pojazdowi; トランスミッション

skrzynka pocztowa n
pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania; ポスト 郵便受け

skrzyp skʃɨp n
Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych; 木賊

skrzyp polny ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ n
(botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze; スギナ

skrzypce ˈskʃɨpʦ̑ɛ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy smyczkowych; バイオリン ヴァイオリン

skrzypek ˈskʃɨpɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach ヴァイオリニスト

skrzyżowanie ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ n
miejsce połączenia dwóch dróg; 交差点
(rzeczownik odczasownikowy) od: skrzyżować 交差点
produkt skrzyżowania (1.1) dwóch rzeczy 交差点

skrót skrut n
(językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter; 略語

skunks skũŋks n
(zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą; スカンク

skuter ˈskutɛr n
jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu; スクーター

skóra ˈskura n
(anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców; 皮膚
surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt; 皮 革

skąd skɔ̃nt pronoun
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch どこから
…służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch どこから

skąpy ˈskɔ̃mpɨ adj
(pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze けち

składać ˈskwadaʨ̑ v
budować coś z elementów, łączyć w jedną całość dwie lub więcej części 組み立てる

składnik ˈskwadʲɲik n
część składowa czegoś 成分

skłonność ˈskwɔ̃nːɔɕʨ̑ n
upodobanie do czegoś 傾向

slums n
(urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście; スラム

slup slup n
żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok; スループ

smacznego smaʧ̑ˈnɛɡɔ
zwyczajowe życzenie przyjemności z posilania się 召し上がれ（めしあがれ）

smak smak n
(przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna; 趣味
właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1) 趣味
zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm; 趣味

smakosz n
ktoś lubiący wykwintne dania グルメ 美食家

smakować smaˈkɔvaʨ̑ v
próbować czegoś w celu określenia smaku 味わう

smalec ˈsmalɛʦ̑ n
(spożywczy) (kulinaria) białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa; ラード

smar smar n
(technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów 潤滑剤

smartfon ˈsmartfɔ̃n n
(telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu; スマホ

smażyć ˈsmaʒɨʨ̑ v
(kulinaria) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia 炒る

smoczek ˈsmɔʧ̑ɛk n
miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania; おしゃぶり

smok smɔk n
(mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada; 竜 ドラゴン

smoking n
męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak; タキシード

smoła ˈsmɔwa n
mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.; 脂

smród sm̥rut n
przykry zapach 悪臭

smutek ˈsmutɛk n
stan uczuć, gdy ktoś jest smutny 悲しみ 哀情

smutny ˈsmutnɨ adj
odczuwający smutek, pogrążony w smutku 悲 悲しい

smycz smɨʧ̑ n
taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer; リード

smyczek ˈsmɨʧ̑ɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun; 弓

snajper ˈsnajpɛr n
(wojskowość, wojskowy) strzelec wyborowy, żołnierz przeszkolony do zwalczania celów odległych i trudno dostępnych za pomocą pojedynczych strzałów ze specjalnego karabinu; スナイパー

soba n
(spożywczy) japoński cienki makaron z mąki gryczanej; 蕎麦

sobota sɔˈbɔta n
szósty dzień tygodnia; 土曜日 どようび

sobowtór sɔˈbɔftur n
osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej; ドッペルゲンガー

soból ˈsɔbul n
(zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze; クロテン

socjalista ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista n
zwolennik socjalizmu 社会主義者

socjalizm sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze); 社会主義

socjologia ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja n
nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących; 社会学

soczewica ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) レンズ豆

soczewka sɔˈʧ̑ɛfka n
(anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne; レンズ
(optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne; レンズ

soczewka kontaktowa sɔˈʧ̑ɛfka ˌkɔ̃ntakˈtɔva n
soczewka umieszczana bezpośrednio na rogówce oka, służąca najczęściej do korygowania wad wzroku, rzadziej w celach opatrunkowych lub kosmetycznych; コンタクトレンズ

sodomita n
człowiek oddający się sodomii 男色者

sofa ˈsɔfa n
rodzaj niskiej kanapy ソファ

soja ˈsɔja n
(botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz 大豆 ダイズ

sojusz n
porozumienie o wzajemnym wsparciu w sytuacji konfliktu (zwłaszcza zbrojnego); 同盟

sojusznik sɔˈjuʃʲɲik n
państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy 同盟国

sok sɔk n
napój robiony z owoców, czasem również z warzyw; ジュース

sokolnictwo n
(łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy 鷹狩り

sokowirówka ˌsɔkɔvʲiˈrufka n
urządzenie służące do mechanicznego uzyskiwania soku z owoców lub warzyw; ジューサー

sokół ˈsɔkuw n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach; 隼 ハヤブサ

solarium sɔˈlarʲjũm n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stanowisko, kabina do opalania się światłem innym niż słoneczne サンルーム

solidarność ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑ n
poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń 連帯

solniczka sɔlʲˈɲiʧ̑ka n
niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli 塩入れ
niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy; 塩入れ

somalijski ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Somalia ソマリ語

sonata sɔ̃ˈnata n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części; ソナタ

sonatina ˌsɔ̃naˈtʲĩna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata; ソナチネ

sonet ˈsɔ̃nɛt n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof; ソネット

sopel ˈsɔpɛl n
podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.; 氷柱

sopran ˈsɔprãn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy; ソプラノ
(potocznie, potoczny) osoba z takim głosem ソプラノ

sos sɔs n
(spożywczy) (kulinaria) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw; ソース

sos sojowy ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ n
(kulinaria) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej 醤油

sosna ˈsɔsna n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) 松

soteriologia ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja n
(teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu; 救済論

soul n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z gatunków muzycznych; ソウル

sowa ˈsɔva n
(ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą; 梟 フクロウ

sowa śnieżna ˈsɔva ˈɕɲɛʒna n
(ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej; シロフクロウ

sowietologia n
(edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR; クレムリノロジー

spacer ˈspaʦ̑ɛr n
niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności 散歩

spadać ˈspadaʨ̑ v
lecieć bezwładnie w dół 落ちる

spadkobierca ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś 相続人

spadochron spaˈdɔxrɔ̃n n
urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał 落下傘 パラシュート

spaghetti spaˈɡɛttʲi n
(spożywczy) włoski, długi, cienki makaron; スパゲッティ

spalić ˈspalʲiʨ̑ v
poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem 焦がす

spam spãm n
(informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne; スパム

spanie ˈspãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: spać 眠り

spawacz ˈspavaʧ̑ n
robotnik zajmujący się spawaniem 溶接工

spać spaʨ̑ v
być pogrążonym we śnie 寝る 眠る

specjalny spɛˈʦ̑ʲjalnɨ adj
odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby 特別
mający szczególne, wyjątkowe właściwości 特別

speleologia ˌspɛlɛɔˈlɔɟja n
(geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach; 洞穴学

sperma ˈspɛrma n
(biologia, biologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca; サーメン スペルマ

spin spʲĩn n
(fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki; スピン

spinacz ˈspʲĩnaʧ̑ n
wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru; クリップ

spironolakton ˌspʲirɔ̃nɔˈlaktɔ̃n n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający, oszczędzający potas, z grupy antagonistów aldosteronu; スピロノラクトン

spis treści ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i n
lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji; 目次

spiżarnia spʲiˈʒarʲɲa n
pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe パントリー

spluwaczka n
naczynie przeznaczone do spluwania do niego; たんつぼ

spodek ˈspɔdɛk n
mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę 受け皿

spodenki spɔˈdɛ̃nʲci n
krótkie spodnie – sięgające do kolan lub ud パンツ

spodnie ˈspɔdʲɲɛ n
(krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi; ズボン

spojówka spɔˈjufka n
(anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek; 結膜

spokojny spɔˈkɔjnɨ adj
o człowieku: opanowany, zrównoważony 静か

spokój ˈspɔkuj n
równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania 安心

spontanicznie ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie 思わず

spontaniczny adj
działający odruchowo, bez innych wpływów 自発

sporadyczny ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ adj
pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu 散発的

sport spɔrt n
forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa; スポーツ 運動

sposób ˈspɔsup n
styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp. 仕方

spotkanie spɔtˈkãɲɛ n
umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś) 会合

spowiedź ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia 自白

społeczeństwo ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.; 社会

społeczna odpowiedzialność biznesu spɔˈwɛʧ̑na ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔʑʥ̑ bʲizˈnɛsu n
koncepcja, według której przedsiębiorstwa na etapie budowania strategii dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, ochronę środowiska i relacje z różnymi grupami interesariuszy 企業の社会的責任

społeczność spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym; コミュニティ

spragniony spraɟˈɲɔ̃nɨ adj
(fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody [[喉]]が[[渇く

sprawdzian ˈspravʲʥ̑ãn n
kryterium, sposób sprawdzenia czegoś, test テスト
pisemne sprawdzenie wiadomości w szkole, klasówka テスト

sprawiedliwość ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ n
(potocznie, potoczny) władza sądownicza 公平
trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy; 公平

sprawiedliwy ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ adj
(o wyroku, prawie itp.) zgodny ze sprawiedliwością 公平

sprawowanie ˌspravɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: sprawować 行動

sprzeciw ˈspʃɛʨ̑if n
aktywne wyrażenie braku zgody na coś 反対

sprzeczać się ˈspʃɛʧ̑aʨ̑‿ɕɛ v
mieć sprzeczkę, spór, drobną kłótnię z kimś, spierać się 争う

sprzeczność n
stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą 恒偽式

sprzedawać spʃɛˈdavaʨ̑ v
dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze 売

sprzedawca spʃɛˈdafʦ̑a n
(handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku) 店員 売り子 売り手

sprzedaż ˈspʃɛdaʃ n
(ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar 販売

sprzątać ˈspʃɔ̃ntaʨ̑ v
doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan 片付ける

sprzęgło ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ n
(mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą; クラッチ

sprzęt spʃɛ̃nt n
zestaw przedmiotów używanych do wykonywania jakiejś czynności 設備

sprężyna sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na n
(technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu; 発条

spust spust n
(technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) (łowiectwo, łowiecki) metalowa dźwignia uruchamiająca wystrzał z broni palnej; トリガ

spódnica spudʲˈɲiʦ̑a n
rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi; スカート

spójnik ˈspujɲik n
(gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych; 接続詞

spójność n
ścisłe przystawanie do siebie elementów czego 結合

spór spur n
różnica zdań, stanowisk, interesów 紛争

spółdzielnia spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków; 協同組合

spółgłoska spuwˈɡwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) niesylabotwórczy dźwięk języka mówionego powstający w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy; 子音

spółka akcyjna ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej; 株式会社

spłukany adj
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa すっからかん

sraczka ˈsraʧ̑ka n
(potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie 下痢

srać sraʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oddawać stolec [[くそ]][[を]][[する]]

srebrny ˈsrɛbrnɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra 銀色

srebro ˈsrɛbrɔ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47; 銀

sroka ˈsrɔka n
(ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem; カササギ

srom srɔ̃m n
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe; 陰門

ssak sːak n
(zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki; 哺乳類 ほにゅうるい

ssać sːaʨ̑ v
pić wyciągając z czegoś płyn ustami しゃぶる

stabilizacja n
stan trwałości i równowagi w przebiegu określonych procesów, w określonej dziedzinie życia 安定

stabilność staˈbʲilnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co stabilne 安定

stabilny staˈbʲilnɨ adj
(o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję 安定
niezmieniający się przez dłuższy czas 安定
łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu 安定

stacja benzynowa ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva n
zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów; ガソリンスタンド

stadion ˈstadʲjɔ̃n n
(sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych; スタジアム

stado ˈstadɔ n
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) duża liczba ludzi (nawet nietworzących grupy) 群衆
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) gromada podobnych do siebie obiektów 群れ
(zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej; 群れ

stagnacja staɡˈnaʦ̑ʲja n
wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie 不況

stajnia ˈstajɲa n
(zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni; 厩舎

stal stal n
(metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem; 鉄鋼 鋼鉄

stalinizm staˈlʲĩɲism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina; スターリニズム

stan stãn n
sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój 状態

stan cywilny ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego; 婚姻の有無

stan wojenny ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa; 戒厳

standardowy ˌstãndarˈdɔvɨ adj
zgodny z normą 標準

stanowczy stãˈnɔfʧ̑ɨ adj
taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości 強

stanowisko ˌstãnɔˈvʲiskɔ n
pozycja w hierarchii zawodowej 役
punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś 立場

stanąć ˈstãnɔ̃ɲʨ̑ v
o człowieku, zwierzętach: powstać, dźwignąć się na nogi 立ち上がる
zatrzymać się, przestać się poruszać, przestać działać 立ち止まる

stara panna n
(pogardliwie) niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż オールドミス 売れ残り

starofrancuski ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii; 古フランス語

staromodny adj
odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny 旧弊

starorzecze ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ n
(geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta; 三日月湖

staroturecki ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.; 古テュルク の 古テュルク語 の

staroturecki ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci n
język staroturecki (1.2), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski; 古テュルク語

staroturkijski adj
odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.; 古テュルク の 古テュルク語 の

staroturkijski n
język staroturkijski (1.1), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski; 古テュルク語

staroświecki adj
wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny 古い 古めかしい

starość ˈstarɔɕʨ̑ n
stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych; 老齢

starożytność ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑ n
(historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku 古

start start n
chwila, w której coś zaczyna się スタート地点
miejsce, w którym coś zaczyna się スタート地点

stary ˈstarɨ adj
mający wiele lat, niemłody 古 古い

statek ˈstatɛk n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną 船
każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd; 船

statystyka staˈtɨstɨka n
(fizyka, fizyczny) (potocznie, potoczny) rozkład prawdopodobieństwa będący podstawą statystyki (1.4) 統計
(fizyka, fizyczny) model opisujący zbiorowe zachowanie obiektów fizycznych, np. cząstek 統計
nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych; 統計
wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów 統計

staw staf n
(anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości; 関節
(geografia, geograficzny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia; 池

stawiać ˈstavʲjäʨ̑ v
tak przemieszczać przedmiot, by stał 立てる

stawonóg staˈvɔ̃nuk n
bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów; 節足動物

stać staʨ̑ v
o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach 立つ
o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych 立つ

stała ˈstawa n
symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość; 定数

step stɛp n
trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior; ステップ

ster stɛr n
urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego; 舵

sterownik stɛˈrɔvʲɲik n
(informatyka, informatyczny) program obsługujący urządzenia podłączone do komputera ドライバ

stochastyczny adj
(matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek 推測

stodoła stɔˈdɔwa n
budynek, w którym przechowuje się zboże, siano itp. 家畜小屋

stokrotka stɔˈkrɔtka n
(botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych; 雛菊
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) 延命菊

stolica stɔˈlʲiʦ̑a n
(administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa; 首都

stolik ˈstɔlʲik n
stół z siedzeniami przygotowany dla klientów w restauracji, barze テーブル

stonoga stɔ̃ˈnɔɡa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wij lub prosionek ze względu na liczbę odnóży ヤスデ

stop stɔp n
(technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali; 合金

stopa ˈstɔpa n
(anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką; 足 あし
jednostka długości, używana w niektórych krajach; フィート フート 足
najmniejsza jednostka miary wierszowej; 詩脚 韻脚
podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu) 脚 脚部
poziom, jakość czegoś 水準

stopień ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury 度 程度
(matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych; 度 程度

stopień najwyższy ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ n
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy 最上級

stopień wyższy ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ n
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś 比較級

stos stɔs n
(informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu; スタック
większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim スタック

stosunek stɔˈsũnɛk
sposób obcowania między różnymi jednostkami 関係

stosunek stɔˈsũnɛk n
zależność między różnymi elementami 関係

stosunek przerywany stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ n
(medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia 膣外射精

stosunek płciowy stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ n
(fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych; 性交

stowarzyszenie ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ n
organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach; 組合

stożek ˈstɔʒɛk n
(geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych; 錐体

strach strax n
uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne 恐恐怖 恐怖

strajk strajk n
dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów; ストライキ 同盟罷業

strajkować strajˈkɔvaʨ̑ v
uczestniczyć w strajku ストライキを起こす

straszny ˈstraʃnɨ adj
(potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży 極端
okropny, nieprzyjemny 極端
taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny 極端

straszyć v
wzbudzać strach, lęk w kimś 威かす

strata ˈstrata n
ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma 失うこと

strateg ˈstratɛk n
znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi 戦略家

strategia straˈtɛɟja n
(informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy definiujący rodzinę wymiennych algorytmów 機略
ogólny plan działań, szerszy od taktyki 機略

strategiczny adj
zgodny z określoną strategią 戦略的

straż pożarna ˈstraʃ pɔˈʒarna n
wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska; 消防隊

straż przybrzeżna n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) morska formacja policyjna lub wojskowa odpowiadająca za nadzorowanie granic 沿岸警備隊

strażak ˈstraʒak n
osoba szkolona do walki z ogniem; 消防士

strażnica n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż 望楼

strażnik ˈstraʒʲɲik n
osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób ガード

strefa erogenna ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa n
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym; 性感帯

stres strɛs n
(psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce; ストレス

streszczenie strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
wyciąg, skrót 要約

stringi ˈstrʲĩŋʲɟi n
(krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału; Gストリング

strit strʲit n
(termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera ストレート

stroboskop n
(technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu ストロボスコープ

strona ˈstrɔ̃na n
(gramatyka) forma zdania zależna od wzajemnego stosunku podmiotu i orzeczenia; 態
(informatyka, informatyczny) (zobacz) strona internetowa ウェブページ
(matematyka, matematyczny) w algebrze: jedna z dwóch zależności w równaniu lub nierówności rozdzielić znakiem równości lub nierówności 辺
analizowana, wyszczególniona cecha czegoś 側面 観点
jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp. 頁
uczestnik wojny, także sporu, kłótni, negocjacji, rozmów, umowy, małżeństwa, itp. 側 陣営
umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś 側

strona bierna ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna n
(gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie; 受動態

strona internetowa ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva n
(informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW; ウェブページ

stront strɔ̃nt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38; ストロンチウム

strudel ˈstrudɛl n
(kulinaria) ciasto francuskie zawijane z jabłkami lub nadzieniem z sera bądź maku, pieczone w rondlu z dużą ilością masła; シュトルーデル

struktura strukˈtura n
stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość 組織

struna ˈstrũna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych; 弓弦

struna głosowa n
(anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki 声帯

strup strup n
(medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny; 瘡蓋

struś struɕ n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych; ダチョウ 駝鳥

strych strɨx n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem; 穀倉

strychnina strɨçˈɲĩna n
(chemia, chemiczny) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby; ストリキニーネ

strzał sṭʃaw n
(wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni 発射
(sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki 発射

strzała ˈsṭʃawa n
pocisk przeznaczony do łuku; 矢

strzałka ˈsṭʃawka n
linia z grotem, symbol wskazujący kierunek 矢印

strzelać ˈsṭʃɛlaʨ̑ v
oddawać strzał z broni 撃つ

strzemię ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ n
parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle; 鐙

strzeżonego Pan Bóg strzeże proverb
lepiej jest zapobiegać, niż później bać się o to, jak sprawy się potoczą 転ばぬ先の杖

strzyc v
obcinać futro zwierząt na wełnę 刈る
przycinać rośliny, np. trawę, gałęzie 刈る

strzykawka n
(medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych; 注射器

strzykwa n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni; ナマコ

strój struj n
określony rodzaj ubioru 服装

strój kąpielowy n
skąpe odzienie do publicznego zażywania kąpieli wodnych i słonecznych; 水泳着

stróż struʃ n
osoba pilnująca np. budynku 警備員

student ˈstudɛ̃nt n
osoba, która studiuje na wyższej uczelni; だいがくせい 大学生

studiować stuˈdʲjɔvaʨ̑ v
uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach 勉強する
uważnie czytać, zgłębiać temat 勉強する
wpatrywać się uważnie 勉強する

studnia ˈstudʲɲa n
głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody; 井戸 井

stulejka stuˈlɛjka n
(medycyna, medyczny) wrodzone zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia; 包茎

stwardnienie rozsiane stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ n
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego; 多発性硬化症

stworzenie stfɔˈʒɛ̃ɲɛ n
zwierzę lub człowiek 生物

styczeń ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ n
pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); １月 一月

styl stɨl n
(sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej 様式
sposób czyjegoś postępowania, zachowania 様式
sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania 様式
zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp. 様式

styl życia n
(socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje; 生活様式

stypa n
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie; 通夜

stypendium stɨˈpɛ̃ndʲjũm n
pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe 奨学金

styropian n
(technologia, technika, techniczny) polistyren o mikroporowatej strukturze, najczęściej w formie kształtek, bloków lub płyt, wykorzystywany jako materiał do izolacji cieplnej, dźwiękowej i elektrycznej; 発泡スチロール

stół stuw n
mebel w postaci poziomej płaszczyzny (blatu) podpartej na nogach, służący zwykle do ułatwienia spożywania posiłków lub pracy; テーブル 机

stąd stɔ̃nt pronoun
wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz ここから
z tego powodu ここから

stępka ˈstɛ̃mpka n
(marynarka) główna, podłużna belka umieszczona środkowo na dnie kadłuba statku wodnego; 竜骨

stężenie n
(chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy; 濃度

suahili ˌsu<sup>w</sup>aˈçilʲi n
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki; スワヒリ語

subkontynent ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt n
(geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część; 亜大陸

subkultura n
(socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób; サブカルチャー

substancja supˈstãnʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową) 物質

suchy ˈsuxɨ adj
pozbawiony wilgoci 乾く

sudoku n
japońska łamigłówka, w której zadaniem jest uzupełnienie diagramu tak, aby w każdej kolumnie, każdym wierszu oraz każdym mniejszym kwadracie znalazło się po jednej cyfrze od 1 do 9; ナンバープレース

sufiks ˈsufʲiks n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek; 接尾語

sufit ˈsufʲit n
(budownictwo) górna ściana pomieszczenia 天井関数

sufizm ˈsufʲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm; スーフィズム

sugerować ˌsuɡɛˈrɔvaʨ̑ v
czynić aluzję 提案
podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie 提案
stanowić poszlakę dla jakiegoś wniosku 提案

sugilit suˈɟilʲit n
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie; 杉石

suita n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów; 組曲

suka ˈsuka n
(wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta, zwłaszcza źle prowadząca się あばずれ
(zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego あばずれ

sukces ˈsukʦ̑ɛs n
korzystny wynik 成功
osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery 成功

sukienka suˈcɛ̃nka n
(krawiectwo) krótka suknia, okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału; ドレス

suknia ˈsucɲa n
(krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje; ワンピース

sum sũm n
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami; 鯰

suma ˈsũma n
(matematyka, matematyczny) wynik dodawania 総額

sumak ˈsũmak n
(botanika, botaniczny) (Rhus) rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków; ウルシノキ
(kulinaria) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku ウルシノキ

sumeryjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski; シュメール語

sumienie sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło 良心

sumo ˈsũmɔ n
(sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy; 相撲

superbohater ˌsupɛrbɔˈxatɛr n
fikcyjny bohater filmów, książek lub komiksów posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami; スーパーヒーロー

superksiężyc n
(potocznie, potoczny) (astronomia, astronomiczny) księżyc w pełni, obserwowany w syzygijnym perygeum; スーパームーン

supermarket ˌsupɛrˈmarkɛt n
(handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy; スーパー スーパーマーケット

supernowa ˌsupɛrˈnɔva n
(astronomia, astronomiczny) gwiazda, której jasność gwałtowanie wzrosła na skutek wybuchowego odrzucenia przez nią swoich zewnętrznych warstw; 超新星

superwtorek n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w USA: dzień (wtorek) na początku lutego lub marca w roku wyborów prezydenckich, kiedy w największej liczbie stanów odbywają się prawybory; スーパー・チューズデー

supremacja ˌsuprɛ̃ˈmaʦ̑ʲja n
zwierzchnictwo, przewaga nad kimś lub czymś 主権

sura ˈsura n
w islamie: rozdział Koranu; スーラ

surfing n
(sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej サーフィン

surowica n
(biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi 血清

surowiec suˈrɔvʲjɛʦ̑ n
substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle 原材料

surowy suˈrɔvɨ adj
(kulinaria) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony 生
o surowcach: niepoddany obróbce 生

surrealizm ˌsurːɛˈalʲism̥ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości; シュルレアリスム

surykatka ˌsurɨˈkatka n
(zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce; ミーアキャット

suseł ˈsusɛw n
(zoologia, zoologiczny) Spermophilus niewielki gryzoń półkuli północnej, zapadający w sen zimowy; ジリス

sushi ˈsuʃʲi n
(kulinaria) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek; 寿司

susza ˈsuʃa n
długotrwały okres bez opadów atmosferycznych; 旱魃

suszarka suˈʃarka n
urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza [[衣類]][[乾燥機]]

suszarka do włosów suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf n
urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów ヘアドライヤー

sutanna suˈtãnːa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich; キャソック

sutek ˈsutɛk n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków, 乳首

sutener suˈtɛ̃nɛr n
człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób 客引き

suwak logarytmiczny n
przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych; 計算尺

suwerenność ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji 主権

sułtan n
tytuł monarchy w krajach muzułmańskich; スルタン

swastyka ˈsfastɨka n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) multikulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach; 卍
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach 卍

sweter ˈsfɛtɛr n
grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce プルオーバー

sycylijski ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci adj
od Sycylia シチリア語

syczeć ˈsɨʧ̑ɛʨ̑ v
emitować dźwięk przypominający głoskę s シッ
mówić ze złością, z pasją シッ

syfilis sɨˈfʲilʲis n
(medycyna, medyczny) kiła 梅毒

sygnał ˈsɨɡnaw n
znak informacyjny lub ostrzegawczy 合図

syjonizm sɨˈjɔ̇̃ɲism̥ n
zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach; シオニズム

sylf sɨlf n
(mitologia, mitologiczny) duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy; シルフ

sylwester sɨlˈvɛstɛr n
dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku 大晦日

symbol ˈsɨ̃mbɔl n
(sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost; 記号
znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu 符号 シンボル

symfonia sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy; 交響曲

sympatia sɨ̃mˈpatʲja n
życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś 情け

symptom ˈsɨ̃mptɔ̃m n
oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego; 症状

symulakr sɨ̃ˈmulakr̥ n
byt, rzecz lub pojęcie udawane, nieprawdziwe, wykreowane przez symulowanie; takie, które nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości; シミュラクラ現象

syn sɨ̃n n
dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców); 息子

syn marnotrawny ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ n
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto zawinił lub zbłądził, ale w końcu się opamiętał; 放蕩息子

synapsa sɨ̃ˈnapsa n
połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej シナプス

syndrom paryski ˈsɨ̃ndrɔ̃m paˈrɨsʲci n
dolegliwość turystów, (najczęściej japońskich) odwiedzających Paryż i odkrywających, że ich wymarzony czy znany z mediów obraz miasta różni się w znaczący sposób od rzeczywistości; パリ症候群

syndrom sztokholmski ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci n
stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi; ストックホルム症候群

synestezja n
stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów; 共感覚 シナスタジア

syngaleski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski; シンハラ語

synod ˈsɨ̃nɔt n
(administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów 教会会議
(administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich 教会会議

synonim sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm n
wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik 同義語 類義語

synowa sɨ̃ˈnɔva n
żona syna 嫁

syntagma sɨ̃nˈtaɡma n
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań; 句

sypialnia sɨˈpʲjalʲɲa n
pokój służący do spania 寝室

syrena sɨˈrɛ̃na n
(mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo półkobieta, półptak, później półkobieta, półryba; także bohaterka baśni i legend; 人魚 サイレン
(motoryzacja) samochód marki Syrena; クラクション
urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy; サイレン セイレーン

syrop ˈsɨrɔp n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roztwór leku w wodzie gęstością i smakiem przypominający syrop (1.1) シロップ
(kulinaria) gęsty, bardzo słodki i lepki roztwór cukru, zagęszczony sok シロップ

syrop klonowy ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ n
(kulinaria) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego; メープルシロップ

system ˈsɨstɛ̃m n
układ urządzeń współpracujących ze sobą; システム

system operacyjny ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ n
(informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem; オペレーティングシステム

system plików ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf n
(informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie; ファイルシステム

sytuacja ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje 場合

syty adj
taki, który zaspokoił głód, najadł się 一杯

szabat ˈʃabat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w judaizmie: ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty; 安息日

szabla ˈʃabla n
(wojskowość, wojskowy) broń sieczna z wygiętą klingą; サーベル

szablon ˈʃablɔ̃n n
forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty テンプレート

szach ʃax n
(szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem; 王手

szachownica ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a n
(szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze; チェスボード

szachy ˈʃaxɨ n
(szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy; チェス

szacunek ʃaˈʦ̑ũnɛk n
cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś 尊敬（そんけい） 敬い（うやまい）
przybliżona wartość, liczebność, wielkość lub ilość czegoś 珍重（ちんちょう）

szafa ˈʃafa n
mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów; クローゼット

szafa grająca n
(historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) knajpiany automat do odtwarzania płyt winylowych za pieniądze ジュークボックス

szafir ˈʃafʲir n
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego サファイア
(mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu; サファイア

szafirowy adj
zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru サファイア色

szafran ˈʃafrãn n
(kulinaria) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów サフラン

szahada ʃaˈxada n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu シャハーダ

szakal ˈʃakal n
(zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny, lecz mniejszy od wilka; ジャッカル

szakal złocisty n
(zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych; キンイロジャッカル

szal ʃal n
prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion ショール

szaleniec ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo 命知らず

szaleństwo ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna 狂気

szalik ˈʃalʲik n
pas materiału służący do owijania szyi スカーフ

szalom interjection
pozdrowienie żydowskie シャローム

szalony ʃaˈlɔ̃nɨ adj
charakterystyczny dla osób szalonych w sensie (1.1) lub (1.2) 狂しい
niekontrolowany, intensywny, gwałtowny, niepohamowany 狂しい
szybki (np. pościg, ruch) 狂しい
chory umysłowo 気が狂った
nieszablonowy, dziwny 気が狂った
niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny 気が狂った

szalotka ʃaˈlɔtka n
(botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych; エシャロット

szaman ˈʃãmãn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu; シャーマン

szamanizm ʃãˈmãɲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów; シャーマニズム

szambo ˈʃãmbɔ n
(technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia 浄化槽

szampan ˈʃãmpãn n
białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii; シャンパン シャンペン

szampon ˈʃãmpɔ̃n n
płynny środek do mycia włosów lub sierści; シャンプー

szanować ʃãˈnɔvaʨ̑ v
mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem 尊敬

szansa ˈʃãw̃sa n
prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności 機会

szantaż ˈʃãntaʃ n
wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich) 強請

szantażować ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑ v
stosować szantaż wobec kogoś せびる

szara strefa ˈʃara ˈstrɛfa n
(ekonomia, ekonomiczny) niezakazana przez prawo działalność gospodarcza odbywająca się z pominięciem prawa (przez m.in. niepłacenie podatków).; 概要

szarańcza ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (rolnictwo, rolniczy) owad przypominający pasikonika, szkodnik upraw; イナゴ

szarlatan n
oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski 薮医者

szarość ˈʃarɔɕʨ̑ n
szary kolor 灰色

szarpać ˈʃarpaʨ̑ v
odrywać kawałek czegoś 破る

szary ˈʃarɨ adj
w kolorze pośrednim między czarnym a białym 灰色
bez światła słonecznego, niepogodny, zamglony, przygnębiający 灰色
niezmienny, nieurozmaicony, bez wyrazu 灰色

szaszłyk ˈʃaʃwɨk n
(kulinaria) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana; シャシリク

szałwia ˈʃawvʲja n
(botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych; アキギリ属

szczaw ʃʧ̑af n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.; ギシギシ

szczawik ˈʃʧ̑avʲik n
roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.; 酢漿草

szczegółowy ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ adj
mający cechy szczegółu; dokładny 詳しい

szczekać ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑ v
o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos 吠える

szczeniak ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak n
(przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie) chłopiec postępujący niepoważnie, zachowujący się w sposób niedojrzały 子犬

szczenię ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych 子犬

szczepienie ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku ワクチン接種

szczepionka ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka n
preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności; ワクチン

szczery ˈʃʧ̑ɛrɨ adj
dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje 率直な

szczoteczka do zębów ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf n
mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów; 歯ブラシ

szczotka ˈʃʧ̑ɔtka n
(technologia, technika, techniczny) specjalny rodzaj kontaktu elektrycznego pomiędzy ruchomymi częściami; ブラシ
narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia ブラシ

szczotka do włosów ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf n
przedmiot służący do czesania, modelowania włosów ヘアブラシ

szczupak ˈʃʧ̑upak n
(ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna; カワカマス

szczupły ˈʃʧ̑upwɨ adj
mający smukły kształt, mało tłuszczu ほっそり

szczur ʃʧ̑ur n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych; 鼠 ラット

szczygieł ˈʃʧ̑ɨɟɛw n
(ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki; ゴシキヒワ

szczyt ʃʧ̑ɨt n
(przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego) サミット
(przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób サミット
najwyższy punkt góry サミット

szczęście ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ n
uczucie radości i zadowolenia 幸運

szczęśliwego Nowego Roku ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku interjection
…używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku 明けましておめでとうございます

szczęśliwy ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ adj
odczuwający szczęście 幸せな

szef ʃɛf n
osoba kierująca grupą ludzi, zespołem 長

szejk n
(etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej シャイフ シェイフ

szekel ˈʃɛkɛl n
(jednostka monetarna) waluta Izraela; シェケル
(starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka wagi; シェケル

szept n
bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska 囁き

szermierka ʃɛrˈmʲjɛrka n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla フェンシング
sztuka władania białą bronią フェンシング

szeroki ʃɛˈrɔci adj
mający określony wymiar poprzeczny 広い
mający duży wymiar poprzeczny 広い
rozciągający się daleko we wszystkie strony 広い

szerokość ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑ n
poprzeczny wymiar obiektu 巾

szerszeń ˈʃɛrʃɛ̃ɲ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny; 雀蜂

szeryf ˈʃɛrɨf n
w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora; 保安官
w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa; 保安官

szerzyć ˈʃɛʒɨʨ̑ v
popularyzować coś sprawiać, że coś staje się coraz bardziej znane, powszechne 普及する

szesnastka ʃɛsˈnastka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty; 16分音符 十六分音符

szew ʃɛf n
miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny 縫合

szewc bez butów chodzi ˈʃɛvʣ̑ bɛz‿ˈbutuf ˈxɔʥ̑i proverb
sytuacja, gdy brak komuś rzeczy, które sam wytwarza (bądź ma z nimi częsty kontakt) 医者の不養生 坊主の不信心 紺屋の白袴

szezlong ˈʃɛzlɔ̃ŋk n
kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej; シェーズ・ロング

sześcian ˈʃɛɕʨ̑ãn n
(matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem; 立方体

sześciokąt ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt n
(geometria) wielokąt o sześciu bokach; 六角形

szkarłatny ʃkarˈwatnɨ adj
(książkowy) mający kolor ciemnoczerwony, taki jak kolor szkarłatu, podobny do koloru krwi 真っ赤

szkic ʃʲciʦ̑ n
wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku 下書き

szkicować v
(sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku スケッチする
przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego スケッチする

szkielet ˈʃʲcɛlɛt n
(anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie; 骨格
(przenośnie, przenośnia) struktura, ogólny zarys czegoś 骨格
(technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji 骨格

szklanka ˈʃklãnka n
szklane naczynie, z którego się pije; グラス

szklarnia ˈʃklarʲɲa n
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin; 温室

szkliwo ˈʃklʲivɔ n
(anatomia, anatomiczny) twarda tkanka łączna pokrywająca koronę zęba; エナメル質

szkoda ˈʃkɔda interjection
wykrzyknik wyrażający poczucie straty 実にお気の毒です

szkoda ˈʃkɔda n
krzywda, strata 損害

szkodliwy ʃkɔˈdlʲivɨ adj
przynoszący szkodę 有害

szkodnik ˈʃkɔdʲɲik n
zwierzę wyrządzające szkody gospodarcze; 害獣

szkorbut n
(medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C; 壊血病

szkoła ˈʃkɔwa n
(szkolnictwo, szkolny) instytucja edukacyjna; 学校 がっこう

szkoła podstawowa ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva n
szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę; 小学校

szkuner ˈʃkũnɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; スクーナ

szkło ʃkwɔ n
twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki; ガラス 硝子

szkło powiększające n
(technologia, technika, techniczny) prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu 拡大鏡 虫眼鏡

szlachcic ˈʃlaçʨ̑iʦ̑ n
członek szlachty 華族

szlachetny ʃlaˈxɛtnɨ adj
taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny 偉い

szlachta ˈʃlaxta n
(historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu 貴族
(historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa; 貴族

szlafrok ˈʃlafrɔk n
domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć バスローブ

szlifierka ʃlʲiˈfʲjɛrka n
obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów グラインダー

szmaragd ˈʃmarakt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej; エメラルド

szminka ˈʃmʲĩnka n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust 口紅 リップスティック

sznur ʃnur n
splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno; 紐

sznurek ˈʃnurɛk n
cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur 紐

sznurowadło ˌʃnurɔˈvadwɔ n
taśma używana do wiązania (sznurowania) butów; 靴紐

sznycel ˈʃnɨʦ̑ɛl n
(kulinaria) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny シュニッツェル

szofer n
zawodowy kierowca 運転手

szogun n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych; 将軍 征夷大将軍

szok n
intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem ショック

szop ʃɔp n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny amerykański ssak o gęstym futrze; アライグマ

szop pracz ˈʃɔp ˈːraʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem; 洗熊

szowinizm ʃɔˈvʲĩɲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów; 排外主義

szowinizm gatunkowy ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ n
(neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków; 種差別

szpak ʃpak n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak; ホシムクドリ

szparag ˈʃparak n
(botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach; アスパラガス
(kulinaria) jadalny pęd szparaga lekarskiego アスパラガス

szpic fiński ˈʃpʲiʦ̑ ˈfʲĩj̃sʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii; フィニッシュ・スピッツ

szpic japoński ˈʃpʲiʦ̑ʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii; 日本スピッツ

szpieg ʃpʲjɛk n
osoba zajmująca się szpiegostwem スパイ

szpilka ˈʃpʲilka n
mały, wąski, zaostrzony kawałek metalu służący do mocowania np. tkaniny ピン

szpinak ˈʃpʲĩnak n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach ホウレンソウ

szpital ˈʃpʲital n
zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji; 病院

szprycha ˈʃprɨxa n
(technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą スポーク

sztaluga n
(sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji; イーゼル 画架

sztanga ˈʃtãŋɡa n
(sport, sportowy) ciężar podnoszony w zawodach ciężarowców; バーベル

sztruks n
(włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana; コーデュロイ

sztuczne ognie ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ n
wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne; 花火

sztuka ˈʃtuka n
twórczość artystyczna 芸術 アート
umiejętność wymagająca szczególnych zdolności 芸術

sztuki piękne ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ n
termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę 美術

sztućce ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ n
komplet sztućców カトラリー

sztylet ˈʃtɨlɛt n
krótka broń biała o cienkim ostrzu; ダガー

sztywny ˈʃtɨvnɨ adj
(potocznie, potoczny) nieżywy 硬い
(przenośnie, przenośnia) nieumiejący się bawić lub wyluzować 硬い
niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany 硬い

szubienica ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie; 絞首台

szuflada ʃufˈlada n
wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów; 引き出し

szukać ˈʃukaʨ̑ v
podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś / czegoś 探す

szum ʃũm n
przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór; ノイズ

szwaczka ˈʃfaʧ̑ka n
kobieta zawodowo szyjąca w szwalni 裁縫師

szwagier ˈʃfaɟɛr n
brat żony 義兄 義弟
mąż siostry 義兄 義弟

szwagierka ʃfaˈɟɛrka n
siostra żony lub męża 義妹 義姉
żona szwagra 義妹 義姉

szwedzki ˈʃfɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Szwecji lub Szwedów スウェーデン語

szwedzki ˈʃfɛʦ̑ʲci n
język urzędowy Szwecji; スウェーデン語

szwindel ˈʃfʲĩndɛl n
(potocznie, potoczny) nieuczciwy interes 欺く

szyb ʃɨp n
(górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac 立て坑
pionowy sztuczny kanał w ziemi, budynku, itp. 立て坑

szyberdach ʃɨˈbɛrdax n
(motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu; サンルーフ

szybki ˈʃɨpʲci adj
poruszający, odbywający się z dużą prędkością 速い 急速

szybko ˈʃɨpkɔ adv
z dużą prędkością 速い

szybkość ˈʃɨpkɔɕʨ̑ n
cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko 速さ

szybowiec ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑ n
(lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziaływującym na skrzydła; グライダー

szydełkować ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑ v
(włókiennictwo) wytwarzać wyroby tekstylne szydełkiem, dziać あむ 編む

szydło ˈʃɨdwɔ n
ostry kolec na trzonku; 錐 突きぎり

szyja ˈʃɨja n
(anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem 首

szyjka macicy ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy; 子宮頸部

szympans ˈʃɨ̃mpãw̃s n
(zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska; チンパンジー 黒猩々

szyna ˈʃɨ̃na n
(technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach; レール

szynka ˈʃɨ̃nka n
(spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin; ハム

szynobus ʃɨ̃ˈnɔbus n
(kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka; 気動車

szynszyla ʃɨ̃w̃ˈʃɨla n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała; チンチラ

szyszka ˈʃɨʃka n
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych; 錐体

szyszynka ʃɨˈʃɨ̃nka n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu; 松果体

szyć ʃɨʨ̑ v
robić ubrania 縫う 縫製

szósty zmysł ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥ idiom
wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji 第六感

sód sut n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11; ナトリウム

sójka ˈsujka n
(ornitologia, ornitologiczny) średni ptak leśny; 懸巣

sól sul n
(kulinaria) (spożywczy) chlorek sodu 塩
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce; 塩

sól ziemi ˈsulʲ ˈʑɛ̃mʲi n
najbardziej wartościowi ludzie 地の鹽

sąd sɔ̃nt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem 裁判所

sądzić ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
mieć o czymś jakieś zdanie 思う

sąsiad ˈsɔ̃w̃ɕat n
osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania 隣人

sąsiadować ˌsɔ̃w̃ɕaˈdɔvaʨ̑ v
być położonym obok czegoś 隣り合う

sąsiedztwo sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ n
osoby mieszkające nieopodal 付近 界隈
to, co znajduje się w pobliżu 付近

sążeń ˈsɔ̃w̃ʒɛ̃ɲ n
(dawniej, dawny) (metrologia, metrologiczny) jednostka długości, używana do pocz. XX w., równa odległości między dłońmi rozpostartych ramiom mężczyzny, czyli około 1,7 m hiro

sędzia ˈsɛ̃ɲʥ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie; 裁判官

sęp sɛ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi; 禿鷲 禿鷹

słaba płeć ˈswaba ˈpwɛʨ̑ n
(książkowy) kobiety 弱き性

słabość ˈswabɔɕʨ̑ n
odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych 弱さ
skłonność ku czemuś 弱さ
wybijająca się niedoskonałość, słaba strona 弱さ

słaby ˈswabɨ adj
mający niewielkie stężenie, niską ilość jakiejś substancji rozpuszczonej w sobie 薄い
niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny 薄い 弱い

sława ˈswava n
wielki rozgłos 名声

sławny ˈswavnɨ adj
taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom 有名

słodki ˈswɔtʲci adj
mający smak cukru 甘 甘い
wywołujący miłe uczucie 可愛い 甘

słodkowodny ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ adj
typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich 淡水
zawierający wody słodkie 淡水

słodycz ˈswɔdɨʧ̑ n
słodki smak 甘さ

słodzik ˈswɔʥ̑ik n
(spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru 甘味料

słoik ˈswɔ<sup>j</sup>ik n
szklany, najczęściej walcowaty pojemnik z zakrętką lub nakrywką służący do przechowywania substancji płynnych lub półpłynnych つぼ

słoma ˈswɔ̃ma n
(rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna; 藁

słomiany ogień swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈɔɟɛ̇̃ɲ n
krótkotrwałe uczucie, entuzjazm, emocja; szybko pojawiający się entuzjazm, który równie prędko mija 竜頭蛇尾

słomka ˈswɔ̃mka n
kawałek słomy lub plastikowa rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów ストロー
źdźbło słomy ストロー

słonecznik swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik n
(potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny ((łacina) Helianthus annuus) – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna; 向日葵
(botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin; 向日葵

słoneczny swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ adj
pełen słońca 晴れる
związany ze słońcem 晴れる

słonka ˈswɔ̃nka n
(ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny; ヤマシギ

słony ˈswɔ̃nɨ adj
mający smak soli 塩辛い

słowa ˈswɔva n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu 歌詞

słowacki swɔˈvaʦ̑ʲci adj
związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków スロヴァキアの

słowacki swɔˈvaʦ̑ʲci n
język słowacki; スロバキア語

słoweński swɔˈvɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców スロベニア語

słowiański swɔˈvʲjä̃j̃sʲci adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian スラブ
związany ze Słowianami, słowiańszczyzną スラブ

słownik ˈswɔvʲɲik n
zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami; 辞書 辞典

słowo ˈswɔvɔ n
wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku; 言葉 単語

słoń swɔ̃ɲ n
(zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą; 象 ぞう

słońce ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ n
(astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie 日
Słońce widziane jako tarcza na niebie 太陽 日

słuch swux n
jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki; 聴覚

słuchawki swuˈxafʲci n
zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha イヤフォン

słuchać ˈswuxaʨ̑ v
odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu 聞く
świadomie odbierać czyjąś mowę 聞く

sługa ˈswuɡa n
(dawniej, dawny) osoba która usługuje 子分

słup swup n
wysoki, pionowy element konstrukcyjny; 柱

słupek ˈswupɛk n
(botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych; 雌蕊

służalczy adj
poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym 卑屈な

służyć ˈswuʒɨʨ̑ v
być czyimś sługą 仕える
o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać 仕える
pracować w wojsku 仕える

słyszeć ˈswɨʃɛʨ̑ v
odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu 聞く

słód n
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie; 麦芽

ta ta pronoun
zaimek wskazujący, rodzaj żeński これ それ

tabela taˈbɛla n
uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach 表

tabi n
tradycyjne japońskie skarpety z osobnym palcem; 足袋

tablet ˈtablɛt n
(informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej; ペンタブレット

tablica taˈblʲiʦ̑a n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska) 黒板

tablica rejestracyjna taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna n
tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu; ナンバープレート

tabliczka mnożenia taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa n
(edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10; 九九

tabu ˈtabu n
głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy; いみ 忌み

tachi n
rodzaj długiego miecza japońskiego; 太刀

tachykardia ˌtaxɨˈkardʲja n
(medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca 頻脈

taczka ˈtaʧ̑ka n
mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach; 手押し車

tahini taˈçĩɲi n
(kulinaria) pasta z nasion sezamu używana do przygotowywania wielu potraw; 芝麻醤

tajemnica ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a n
wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta 秘密 機密

tajemnica poliszynela ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla n
rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą; 公然の秘密

tajemniczy ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ adj
zagadkowy i trudny do zrozumienia 不思議

tajfun ˈtajfũn n
(meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej; 台風

tajga ˈtajɡa n
borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji; タイガ

tajny ˈtajnɨ adj
ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich 秘密

tajski ˈtajsʲci n
język urzędowy Tajlandii; タイ語

tajwański tajˈvãj̃sʲci adj
dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu 台湾

tak tak particle
wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś はい ええ

tak czy owak ˈtak ˈʧ̑ɨ ˈɔvak idiom
niezależnie od okoliczności; mimo wszystko とにかく

tak sobie ˈtak ˈsɔbʲjɛ adv
przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle まあまあ

tak zwany ˈtaɡ ˈzvãnɨ adj
…używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany 所謂

taki ˈtaci pronoun
…do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym そのような
…do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu そのような
…podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności そのような

taksonomia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków; 分類体系

taksydermia n
rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych; 剥製

taksówka taˈksufka n
samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą タクシー

tal tal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych; タリウム

talasemia ˌtalaˈsɛ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny; サラセミア

talent ˈtalɛ̃nt n
starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna; 才能
ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku 才能
osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie 才能

talerz ˈtalɛʃ n
płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki; 皿

talizman taˈlʲizmãn n
przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi; タリスマン

tam tãm pronoun
…wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący あそこ そこ

tam i nazad ˈtãm i‿ˈnazat idiom
tam i z powrotem あちこち あちらこちら

tam i z powrotem idiom
o chodzeniu: w kółko, bezsensownie あちこち あちらこちら

tamburyn tãmˈburɨ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło; タンバリン

tamilski adj
dotyczący Tamilów タミル語

tamilski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln); タミル語

tamten ˈtãmtɛ̃n pronoun
obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu) その

tancerka tãnˈʦ̑ɛrka n
(choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec 踊子

tancerz ˈtãnʦ̑ɛʃ n
(choreografia, choreograficzny) osoba, której zawód polega na tańczeniu ダンサー

tangens ˈtãŋɡɛ̃w̃s n
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta; タンジェント

tango ˈtãŋɡɔ n
(choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires; タンゴ たんご
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, na której opiera się taniec tango (1.1); たんご タンゴ

tani ˈtãɲi adj
mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych 安い 安価

taniec ˈtãɲɛʦ̑ n
(choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób; ダンス 踊り

taniec brzucha ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa n
(etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich; ベリーダンス

tantal ˈtãntal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73; タンタル

tanzanit tãw̃ˈzãɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu タンザナイト

taoizm taˈɔ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem; 道教

tapeta taˈpɛta n
grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera; 壁紙
kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń; 壁紙

tapir ˈtapʲir n
(zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi; バク

tarcza ˈtarʧ̑a n
(geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych 楯状地 盾
(heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1) エスカッシャン
obronna część uzbrojenia wytwarzana z drewna, kory, wikliny, skóry, metalu lub tworzyw sztucznych 盾

tarcza antyrakietowa ˈtarʧ̑a ˌãntɨracɛˈtɔva n
(potocznie, potoczny) amerykański wielonarodowy i wielowarstwowy system obrony antybalistycznej; ミサイル防衛

tarczyca n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii; 甲状腺

targ tark n
kupno i sprzedaż towarów mająca miejsce w wydzielonym miejscu w określone dni tygodnia 市
miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży 市場
spór między sprzedającym, któremu zależy na jak największym zysku, a kupującym, który chce uzyskać jak najniższą cenę 値段 交渉 駆け引き

tarka ˈtarka n
(kulinaria) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie 卸し金

tartrazyna ˌtartraˈzɨ̃na n
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych; タートラジン

taryfa n
(ekonomia, ekonomiczny) oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów 関税

tasiemiec taˈɕɛ̃mʲjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców; サナダムシ

tata ˈtata n
(potocznie, potoczny) ojciec lub teść お父さん

tatuaż taˈtu<sup>w</sup>aʃ n
trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele; 入れ墨 刺青

tatuś ˈtatuɕ n
(zdrobniale) tata お父さん パパ

tautologia ˌtawtɔˈlɔɟja n
(językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna; トートロジー
(logika, logiczny) zdanie, które jest zawsze prawdziwe; トートロジー

tańczyć ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
(choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec 踊る

taśma ˈtaɕma n
długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp. テープ

taśma perforowana ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna n
(informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów; 紙テープ

tchawica txaˈvʲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc; 気管

tchórz txuʃ n
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy 臆病者
(zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny; ケナガイタチ

tchórzliwy txuʒˈlʲivɨ adj
taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić へたれ

tchórzostwo txuˈʒɔstfɔ n
cecha właściwa tchórzowi; lękliwość, brak odwagi 臆

teatr ˈtɛatr̥ n
budynek teatru (1.2); 劇場
dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu); 劇場
instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji 劇場

technet ˈtɛxnɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43; テクネチウム

technik ˈtɛçɲik n
pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym 技術者

techno ˈtɛxnɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek tanecznej muzyki elektronicznej; テクノ

technokracja ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy テクノクラート

technologia ˌtɛxnɔˈlɔɟja n
dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania 技術 テクノロジー
proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś 科学技術 技術

technologiczny ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z technologią, dotyczący technologii 技術の

teczka ˈtɛʧ̑ka n
okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp. ファイル
prostokątna torba z uchwytem かばん

teizm ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy; 有神論

tekst tɛkst n
ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść 本文 テキスト

telefon tɛˈlɛfɔ̃n n
aparat umożliwiający prowadzenie rozmów; 電話

telefon komórkowy tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ n
(telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych; 携帯

telefonować ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
rozmawiać z kimś przez telefon 電話する

teleportacja n
(fizyka, fizyczny) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi 瞬間移動

telepraca n
(neologizm) forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza jednostką organizacyjną pracodawcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej; テレワーク

teleskop tɛˈlɛskɔp n
(optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba; 望遠鏡

telewizja ˌtɛlɛˈvʲizʲja n
metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość; テレビ テレビジョン

telewizor ˌtɛlɛˈvʲizɔr n
urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego; テレビ

tellur ˈtɛlːur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Te i liczbie atomowej 52; テルル

telomer n
(biologia, biologiczny) element strukturalny chromosomu; テロメア

temat ˈtɛ̃mat n
główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła 主題 トピック

temperatura ˌtɛ̃mpɛraˈtura n
(fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał; 温度 気温 体温
(potocznie, potoczny) gorączka 熱 高熱
wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali 温度 体温 気温

temperówka ˌtɛ̃mpɛˈrufka n
oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków; 鉛筆削り

tempo ˈtɛ̃mpɔ n
prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej 割合

tempura tɛ̃mˈpura n
(kulinaria) japońska potrawa z jarzyn, grzybów i owoców morza smażonych w cieście naleśnikowym, podawanych ze specjalnym sosem; 天ぷら

ten tɛ̃n pronoun
…na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego この

tendencja tɛ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja n
trend, moda 傾向
skłonność do czegoś 傾向

tender ˈtɛ̃ndɛr n
(kolejnictwo) wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla; 炭水車

tengen ˈtɛ̃ŋɡɛ̃n n
w go centralny punkt na gobanie; 天元

tenis ˈtɛ̃ɲis n
(sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika; テニス

teodolit ˌtɛɔˈdɔlʲit n
(geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów; セオドライト

teodycea n
(filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie; 神義論

teokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1) 神権政治
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie 神権政治

teologia ˌtɛɔˈlɔɟja n
(potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1) 神学
(teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów); 神学

teoremat n
(logika, logiczny) twierdzenie pochodne, który występuje w obrębie systemu dedukcyjnego i jest wyprowadzone za pomocą wnioskowania dedukcyjnego z aksjomatów tego systemu 定理

teoria tɛˈɔrʲja n
system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu; 理論

terapia tɛˈrapʲja n
(medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie 治療

teratogenność n
cecha tego, co jest teratogenne, co powoduje powstawanie wad rozwojowych płodu 催奇性

teraz ˈtɛras adv
w tej chwili, obecnie 今

teraźniejszość n
czas obecny; to, co dzieje się teraz 現在

terb tɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65; テルビウム

teren ˈtɛrɛ̃n n
pewien określony obszar ziemi 土地 領域

terier ˈtɛrʲjɛr n
(kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców; テリア

terier brazylijski ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów; ブラジリアン・テリア

terier szkocki ˈtɛrʲjɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy małych (krótkonożnych) terierów; スコティッシュ・テリア

terminologia ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja n
zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości 用語 術語

termit ˈtɛrmʲit n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych; シロアリ
(technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie; テルミット

termodynamika ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika n
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych; 熱力学

termometr tɛrˈmɔ̃mɛtr̥ n
przyrząd do pomiaru temperatury; 温度計

termopunktura n
(medycyna, medyczny) sposób leczenia, wywodzący się z medycyny chińskiej, polegający na drażnieniu wybranych punktów ciała wysoką temperaturą za pomocą żarzących się suszonych ziół; 灸

terrorysta ˌtɛrːɔˈrɨsta n
człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący テロリスト

terroryzm tɛrˈːɔrɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw; テロリズム

terytorium ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm n
określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego; 領土

test tɛst n
próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania テスト
(szkolnictwo, szkolny) (edukacja, edukacyjny) egzamin, sprawdzian テスト

test ciążowy ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ n
przedmiot służący do wykonania (1.1) 妊娠検査薬
test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy; 妊娠検査薬

testament tɛˈstãmɛ̃nt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem; 遺言 遺書

testosteron n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych; テストステロン

tetum ˈtɛtũm n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego; テトゥン語

teza n
twierdzenie dla którego przedstawia się uzasadnienie テーゼ

tezaurus tɛˈzawrus n
(literacko) dzieło, które obejmuje całość określonej wiedzy, dorobku intelektualnego シソーラス

teściowa tɛɕˈʨ̑ɔva n
matka żony lub męża 姑 義母

teść tɛɕʨ̑ n
ojciec żony lub męża 舅 義父

tg ˈtãŋɡɛ̃w̃s symbol
= (matematyka, matematyczny) tangens tan

theravada n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jedna ze szkół buddyjskich, tzw. wczesnych, uważana za najstarszą spośród istniejących do dziś; 上座部仏教

theremin n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten; テルミン

thermidor n
nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; テルミドール

tiara ˈtʲjara n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska; ティアラ

tiul n
(włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa; チュール

tkanka ˈtkãnka n
(biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach; 組織

tkanka tłuszczowa ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva n
(biologia, biologiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu; 脂肪組織

tkać tkaʨ̑ v
sporządzać tkaninę 編む

tlen tlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8; 酸素

tlenek ˈtlɛ̃nɛk n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego; 酸化物

tlenek etylenu ˈtlɛ̃nɛk ˌɛtɨˈlɛ̃nu n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy cyklicznych eterów, stosowany do gazowej sterylizacji sprzętu medycznego, przypraw spożywczych, środków farmaceutycznych oraz jako środek bakteriobójczy i grzybobójczy; エチレンオキシド オキシラン

to tɔ pronoun
…występujący w funkcji podmiotu それ

toaleta ˌtɔaˈlɛta n
ubikacja w miejscu publicznym 便所

toaletka ˌtɔaˈlɛtka n
(książkowy) mebel z lustrem i miejscem na przybory do makijażu, robienia fryzury itp. 化粧台

toast ˈtɔast n
(książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu 祝杯

toczyć ˈtɔʧ̑ɨʨ̑ v
formować jakąś masę w kulkę 転がす
przesuwać obracając po ziemi 転がす
przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie) 転がす

tofu ˈtɔfu n
(spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich; 豆腐

tojad ˈtɔjat n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych; トリカブト

tokarka tɔˈkarka n
(technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni; 旋盤

tokijski tɔˈcijsʲci adj
odnoszący się do miasta Tokio 東京

toksykologia ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi; 毒性学

toksyna tɔˈksɨ̃na n
substancja chemiczna o właściwościach trujących 毒素

tolerancja ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja n
czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne; 寛容

tolerować ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑ v
odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk 黙認する

tom tɔ̃m n
oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.) 巻

tonacja tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa lub molowa, na której materiale dźwiękowym oparty jest utwór muzyczny 調

toner ˈtɔ̃nɛr n
(poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego; トナー

tonfa ˈtɔ̃nfa n
sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz; トンファー

tonik ˈtɔ̃ɲik n
(kulinaria) (spożywczy) bezbarwny napój gazowany z dodatkiem chininy, o gorzkawym smaku トニックウォーター

tonąć ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać 沈む
zanurzać się pod wodę, znikając w niej 沈む

topaz ˈtɔpas n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; トパーズ

topografia ˌtɔpɔˈɡrafʲja n
dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map; 地勢

topola tɔˈpɔla n
rodzaj drzewa należący do rodziny wierzbowatych; ポプラ

topologia ˌtɔpɔˈlɔɟja n
(matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty; トポロジー

toponim tɔˈpɔ̃ɲĩm n
(geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.); 地名

topór ˈtɔpur n
narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń; 斧

tor tɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90; トリウム

torba ˈtɔrba n
worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy osobistych バッグ
worek, opakowanie do przechowywania rzeczy 袋

torebka tɔˈrɛpka n
mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni ハンドバッグ

torf tɔrf n
(geologia, geologiczny) skała osadowa występująca w postaci brunatnej lub czarnej masy, wykorzystywana jako składnik nawozów oraz jako paliwo stałe; 泥炭

tornado tɔrˈnadɔ n
(meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna; 竜巻

torpeda tɔrˈpɛda n
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu; 魚雷

tort tɔrt n
(kulinaria) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem; トルテ

tortura tɔrˈtura n
(przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort 拷問
świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje; 拷問

torturować ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑ v
zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji 拷問にかける

totalitaryzm ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥ n
system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu; 全体主義

totem ˈtɔtɛ̃m n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią; トーテム

touchpad n
(informatyka, informatyczny) panel dotykowy, urządzenie wskazujące często spotykane w laptopach, zastępujące mysz; タッチパッド

towar ˈtɔvar n
coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej; 品物 商品

towarzyski ˌtɔvaˈʒɨsʲci adj
dobrze czujący się w obecności innych osób 社交的

towarzystwo ˌtɔvaˈʒɨstfɔ n
obecność przy kimś 仲間

towarzysz broni n
ten, kto wspólnie z kimś walczył, brał udział w tej samej wojnie 戦友

towarzyszyć ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑ v
być, pozostawać przy kimś, asystować komuś ついてくる 随行する
występować razem z jakimś zjawiskiem 伴う

tożsamość tɔʃˈsãmɔɕʨ̑ n
identyczność, brak różnic アイデンティティ

tracić ˈtraʨ̑iʨ̑ v
przestawać posiadać jakąś rzecz 失う
ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji 失う
przestawać posiadać jakąś cechę 失う

tradycja traˈdɨʦ̑ʲja n
przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów; 伝統

tradycyjnie ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ adv
zgodnie z tradycją 伝統的に

tradycyjny ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ adj
wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją 伝統的

trafić ˈtrafʲiʨ̑ v
o pocisku, nożu, ręce, piłce, itp.: uderzyć w cel 外れる 当たる
znaleźć się gdzieś (raczej niecałkowicie to kontrolując) 放り込む れる 落ちる

trafiło się ślepej kurze ziarno traˈfʲiwɔ‿ɕɛ ˈɕlɛpɛj ˈkuʒɛ ˈʑarnɔ proverb
przypadkowo udało się komuś zdobyć coś/trafić na coś, czego normalnie by nie uzyskał (w ten sposób) 犬も歩けば棒に当たる

tragedia traˈɡɛdʲja n
ogromne nieszczęście 悲劇

tragikomedia ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii; 悲喜劇

traktat ˈtraktat n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp. 条約

trampolina n
(sport, sportowy) sprężysta deska umożliwiająca wysokie wybicie się w górę przy skokach do wody スプリングボード

tramwaj ˈtrãw̃vaj n
pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów; 路面電車 市内電車

transformator ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr n
(elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego; 変圧器

transkrypcja trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) pierwszy etap procesu syntezy protein; 転写
(językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych 転写
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos 転写
zapisywanie tekstu w innym systemie pisma 転写

transliteracja ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka; 字訳

transmigracja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) reinkarnacja, metempsychoza 転生

transport ˈtrãw̃spɔrt n
ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji; 輸送 運送

transseksualny adj
związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu 性別移行

transsubstancjacja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii; 聖変化

tranzystor trãw̃ˈzɨstɔr n
(elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych; トランジスタ

trapez ˈtrapɛs n
(geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki; 台形

traszka ˈtraʃka n
(zoologia, zoologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz; イモリ 井守

tratwa ˈtratfa n
rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie; いかだ

trawa ˈtrava n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach; 草 くさ

trawienie traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
(fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy; 消化

trawić ˈtravʲiʨ̑ v
rozkładać spożyty pokarm na prostsze części 消化

trawnik ˈtravʲɲik n
poletko trawy o charakterze ozdobnym; 芝生

trebusz ˈtrɛbuʃ n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo; トレビュシェット

trefl trɛfl̥ n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru クラブ

trener ˈtrɛ̃nɛr n
(sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin; トレーナー

trias trʲjas n
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych; 三畳紀

trichotillomania n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów; 抜毛症

trochę ˈtrɔxɛ indefiniteCardinalNumeral
w niewielkim stopniu, niewiele 少し

trociny trɔˈʨ̑ĩnɨ n
drobne odpady po obróbce drewna; 木屑

trockizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm; トロツキズム

trolejbus trɔˈlɛjbus n
drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej; トロリーバス

troll trɔl n
(mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi トロール

tron trɔ̃n n
(przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju 玉座
fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych; 玉座

tropiciel n
(łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę 追跡者
(kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę; 追跡者

tropikalny ˌtrɔpʲiˈkalnɨ adj
typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym 回帰線

trubadur n
(historia, historyczny, historycznie) (literacko) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak; トルバドゥー

trucizna truˈʨ̑izna n
substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć; 毒

trudność ˈtrudnɔɕʨ̑ n
coś, co jest trudne 難しさ
przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu 難しさ
właściwość rzeczy trudnych 難しさ

trudny ˈtrudnɨ adj
niełatwy do zrozumienia 難しい 難解
taki, którego wykonanie wymaga wysiłku 難しい

trufla ˈtrufla n
(mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki トリュフ

trumna ˈtrũmna n
zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby, 棺 コフィン 寝棺 柩 棺桶 霊柩

trunek ˈtrũnɛk n
(książkowy) napój alkoholowy 酒

trup trup n
ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia 死体

truskawka truˈskafka n
(botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej; いちご
(kulinaria) owoc truskawki (1.1) 苺

truskawkowy ˌtruskafˈkɔvɨ adj
przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek [[苺]][[色]]

truteń ˈtrutɛ̃ɲ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej; 雄蜂

trwać tr̥faʨ̑ v
istnieć lub odbywać się przez jakiś czas 継続
pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji 継続

tryb trɨp n
(językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia; 法

tryb przypuszczający ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie; 条件法

tryb rozkazujący ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie; 命令

trygonometria n
(matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi; 三角法

tryktrak ˈtrɨktrak n
rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy; バックギャモン

tryliard ˈtrɨlʲjart n
liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 000 000 = 1021; 十垓

trylogia n
cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów 三部作

trymestr ˈtrɨ̃mɛstr̥ n
(urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach 学期

trywialny trɨˈvʲjalnɨ adj
(książkowy) niewyszukany, pospolity ありふれた

trzcina ˈṭʃʲʨ̑ĩna n
roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach; 葦

trzcina cukrowa n
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski; サトウキビ

trzeć ṭʃɛʨ̑ v
naciskając, pocierać 擦る
pocierać sobą o coś 擦る

trzeźwy ˈṭʃɛʑvɨ adj
niepijany シラフ

trzmiel ṭʃmʲjɛl n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi; マルハナバチ

trzmielojad ṭʃmʲjɛˈlɔjat n
(ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami; yooroppahachikuma

trznadel zwyczajny ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych; キアオジ

trzustka ˈṭʃustka n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej; 膵臓

trzydziestodwójka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną trzydziestodrugą całej nuty; 三十二分音符

trzymać ˈṭʃɨ̃maʨ̑ v
chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać 持つ 握る

trzęsienie ziemi ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi n
(geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego; 地震

trójkolorowy ˌtrujkɔlɔˈrɔvɨ adj
mający trzy kolory 三色

trójkąt ˈtrujkɔ̃nt n
(matematyka, matematyczny) wielokąt posiadający trzy boki 三角形

trójskok ˈtrujskɔk n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż; 三段跳

trójząb ˈtrujzɔ̃mp n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem; 三叉槍

trąba ˈtrɔ̃mba n
(zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia); 鼻
(żartobliwie) o człowieku nieenergicznym, niezaradnym そそっかしい人 間抜け
gwałtowny wir powietrza; 竜巻

trąba powietrzna n
(meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o duża sile niszczącej 旋風

trąbka ˈtrɔ̃mpka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem; トランペット

trąd trɔ̃nt n
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego; ハンセン病

trądzik ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik n
(medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok ニキビ

trądzik różowaty n
(medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych; 酒さ

trędowaty ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ n
(medycyna, medyczny) osoba chora na trąd 癩病患者

tsunami tsũˈnãmʲi n
(geologia, geologiczny) fale morskie wywołane ruchami tektonicznymi; 津波 津浪

tu tu pronoun
…miejsce, w którym znajduje się mówiący ここ

tugrik ˈtuɡrʲik n
(jednostka monetarna) waluta Mongolii; トゥグルグ

tukan ˈtukãn n
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów; オオハシ科

tul tul n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69; ツリウム

tulipan tuˈlʲipãn n
(botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami; チューリップ 鬱金香

tundra ˈtũndra n
(geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej; ツンドラ 凍原

tunel ˈtũnɛl n
budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.; トンネル 地下道

tunika tũˈɲika n
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) spodnia, lekka szata wełniana, zwykle z krótkim rękawem lub bez, noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnym Rzymie; チュニック

turban ˈturbãn n
męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych; ターバン

turbina turˈbʲĩna n
(technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy; タービン

turecki tuˈrɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp. トルコ の トルコ人 の トルコ語 の
odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.; チュルク の チュルク語 の

turecki tuˈrɛʦ̑ʲci n
język urzędowy Turcji; トルコ語

turkijski adj
odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.; チュルク の チュルク語 の

turkmeński turkˈmɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Turkmenistan トルクメン語

turkmeński turkˈmɛ̃j̃sʲci n
język urzędowy Turkmenistanu; トルクメン語

turkus ˈturkus n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej; ターコイズ
barwa, zielony odcień cyjanu; ターコイズ

turkusowy ˌturkuˈsɔvɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem ターコイズブルーの
(książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu ターコイズブルーの

turniej n
(historia, historyczny, historycznie) średniowieczne zawody rycerskie; トーナメント
(sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe; トーナメント

turystyka tuˈrɨstɨka n
wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych; 観光 旅行

tusz do rzęs ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka マスカラ

tuwiński n
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy トゥバ語

tuzin ˈtuʑĩn n
12 sztuk ダース

tułów ˈtuwuf n
(anatomia, anatomiczny) ciało ssaka oprócz głowy i kończyn; 胴

tuńczyk ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie; ツナ マグロ

tuż tuʃ adv
prawie, blisko ほとんど

twardość n
(rzeczownik odprzymiotnikowy) od twardy 硬さ 硬度

twardy ˈtfardɨ adj
nie miękki, nieuginający się pod naciskiem 固い 硬い かたい
nieustępliwy, niedający się przekonać do zmiany zdania 意固地
o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom 強い
surowy, bezlitosny 厳格

twarz tfaʃ n
przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy 顔

twaróg ˈtfaruk n
(spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego クォークチーズ

twierdza ˈtfʲjɛrʣ̑a n
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość; 要塞

twierdzenie tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś 定理

tworzyć ˈtfɔʒɨʨ̑ v
budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych) つくる

twój tfuj pronoun
2 os. lp あなた の

twórca ˈtfurʦ̑a n
(książkowy) osoba, która coś stworzyła, najczęściej dzieło sztuki クリエイター

ty tɨ personalPronoun
(gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej 君 あなた おまえ

tybetański ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci adj
odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu チベット

tybetański ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków チベット語

tydzień ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ n
okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie; 週 週間
każdy okres siedmiu dni 週 週間

tyfus ˈtɨfus n
(medycyna, medyczny) grupa bakteryjnych chorób zakaźnych; チフス

tygiel ˈtɨɟɛl n
element wyposażenia laboratoryjnego, naczynie o kształcie podobnym do kubka, służące do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających wysokiej temperatury, np. suchej destylacji, stapiania metali itd. 坩堝

tygodnik tɨˈɡɔdʲɲik n
czasopismo ukazujące się co tydzień 週刊雑誌

tygrys ˈtɨɡrɨs n
(zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści; 虎 トラ

tygrysica ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica tygrysa 雌虎

tylda n
(termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci poziomego wężyka stawianego nad literą チルダ
(termin typograficzny) znak w tekście w postaci poziomego wężyka (˜), którym zastępuje się opuszczony dla oszczędności miejsca wyraz lub jego część チルダ

tylko ˈtɨlkɔ particle
oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie だけ しか

tymczasowo adv
nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany 一時的

tymianek tɨ̃ˈmʲjãnɛk n
(botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa; タイム

tynkarz ˈtɨ̃ŋkaʃ n
(zawodowy) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania 左官

typ tɨp n
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) kategoria w systematyce zwierząt; 門
rodzaj, wzorzec 型

typografia ˌtɨpɔˈɡrafʲja n
technika druku wypukłego, drukarstwo; タイポグラフィ

tyrania n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze 独裁

tyranozaur ˌtɨrãˈnɔzawr n
(paleontologia, paleontologiczny) jeden z gatunków dinozaurów mięsożernych; ティラノサウルス

tyrozyna n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, aminokwas wchodzący w skład wielu białek, przekształcany m.in. w hormony - tyroksynę i adrenalinę; チロシン

tysiąc ˈtɨɕɔ̃nʦ̑ n
lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo 千

tysiąclecie ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ n
tysiąc lat 千年紀

tytan ˈtɨtãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22; チタン チタニウム

tytoń ˈtɨtɔ̃ɲ n
(botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę; タバコ 煙草
suszone liście tej rośliny (1.1); タバコ 煙草

tytuł ˈtɨtuw n
napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów; タイトル
zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja タイトル

tył tɨw n
część czegoś najdalej od przodu 裏

tęcza ˈtɛ̃n͇ʧ̑a n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła; 虹

tęczówka tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka n
(anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę; 虹彩

tędy ˈtɛ̃ndɨ pronoun
tą drogą (bliską od osoby wskazującej) ここ

tępy ˈtɛ̃mpɨ adj
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny 鈍い
nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę 鈍い

tęsknić ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑ v
odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię 寂しがる

tęsknota tɛ̃w̃sˈknɔta n
chęć osiągnięcia, pozyskania czegoś あこがれ
uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś あこがれ

tło twɔ n
dalszy widok np. obrazu, dalszy plan 背景
okoliczności, sytuacja, w której rozgrywają się jakieś wydarzenia 背景

tłok twɔk n
(technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię; ピストン

tłuczek ˈtwuʧ̑ɛk n
narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy 碓

tłum twũm n
duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu 人込み

tłumacz ˈtwũmaʧ̑ n
osoba dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej 通訳

tłumaczenie ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku 翻訳 通訳

tłumaczyć twũˈmaʧ̑ɨʨ̑ v
wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy 翻訳する

tłumić ˈtwũmʲiʨ̑ v
(o emocjach, uczuciach, odczuciach) powstrzymywać, hamować, nie dawać upustu; starać się nie okazywać uczuć 押さえる

tłusty czwartek ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk n
(etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami; パンケーキ・デイ

ubezpieczenie ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne 保険 ほけん

ubezpieczenie na życie ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ n
(urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem; 生命保険

ubierać uˈbʲjɛraʨ̑ v
zakładać, wkładać ubranie lub obuwie 履く 着る 身 に 付ける

ubiór ˈubʲjur n
elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie 衣装

ubogi uˈbɔɟi adj
posiadający mało dóbr materialnych 貧しい

ubranie uˈbrãɲɛ n
wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała 服 服装

ubój n
zabijanie zdrowych zwierząt hodowlanych dla mięsa 屠る

ubóstwo uˈbustfɔ n
brak środków materialnych 貧 貧困

ucha ˈuxa n
(kulinaria) typowa dla kuchni rosyjskiej zupa rybna przyrządzana z kilku gatunków ryb słodkowodnych [[魚]]の[[スープ]]

ucho ˈuxɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd słuchu; 耳
małżowina uszna 耳

uchodźca uˈxɔʨ̑ʦ̑a n
osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe; 難民

uciekać uˈʨ̑ɛkaʨ̑ v
pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie) 逃げる

uciskać uˈʨ̑iskaʨ̑ v
prześladować, ograniczać czyjąś wolność あっする

uczciwie uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ adv
w sposób uczciwy, dobry, czysty 正直

uczciwy uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ adj
(o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym) 誠実

uczestniczyć ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑ v
brać udział 参加する

uczeń ˈuʧ̑ɛ̃ɲ n
ten, kto się uczy, pobiera naukę がくせい 学生

uczony uˈʧ̑ɔ̃nɨ n
osoba zajmująca się naukowo jakąś dziedziną wiedzy i będąca w niej autorytetem 学者

uczucie uˈʧ̑uʨ̑ɛ n
stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu 感情

uczulenie n
(medycyna, medyczny) nadmierna wrażliwość organizmu na pewne czynniki, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej po zetknięciu się z alergenem アレルギー

uczynek uˈʧ̑ɨ̃nɛk n
zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób 行為

uczyć ˈuʧ̑ɨʨ̑ v
przekazywać komuś wiedzę 教える

udawać uˈdavaʨ̑ v
postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego 振りをする

uderzenie ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: uderzyć 衝突

udmurcki adj
odnoszący się do Udmurcji lub Udmurców ウドムルト語

udmurcki n
(językoznawstwo, językoznawczy) język udmurcki ウドムルト語

udo ˈudɔ n
(anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem; 太股

udon n
(spożywczy) gruby japoński makaron z mąki pszennej; うどん

udowadniać v
wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody 証明する

ujednoznacznienie ˌujɛdnɔznaʧ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa 曖昧さ回避

ujście ˈujɕʨ̑ɛ n
miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu 河口

ukamienowanie ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ n
forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia; 石打ち

ukazywać ˌukaˈzɨvaʨ̑ v
stawać się widocznym 現れる

ukończyć uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
sprawić, że coś zostaje zrobione w całości 全うする

ukraiński ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci adj
odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców ウクライナ語

ukraiński ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci n
wschodniosłowiański język używany na Ukrainie; ウクライナ語

ukryty uˈkrɨtɨ adj
taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić 秘密

ukwiał n
(zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia; イソギンチャク

układ nerwowy n
(anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu; 神経系

układ okresowy ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ n
zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości; 周期表

układ okresowy pierwiastków ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf n
(chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej; 周期表

układ przywspółczulny n
(anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego; 副交感神経系

układ scalony ˈukwat sʦ̑aˈlɔ̃nɨ n
(elektronika, elektroniczny) zamknięty w obudowie układ elektroniczny, gotowy do umieszczenia w innym układzie; 集積回路

ul ul n
(pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli; 蜂の巣

ulewa uˈlɛva n
deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody 土砂降り

ulga ˈulɡa n
poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu 安心

ulica uˈlʲiʦ̑a n
droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście; 道 道路 通り

uliczka uˈlʲiʧ̑ka n
krótka lub wąska ulica 路地

ulotka uˈlɔtka n
niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny チラシ

ultradźwięk n
(fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz) ; 超音波

umami ũˈmãmʲi n
(fizjologia, fizjologiczny) jeden z pięciu podstawowych smaków, smak kwasu glutaminowego występującego w białku; うま味

umierać ũˈmʲjɛraʨ̑ v
kończyć swoje życie, przestawać żyć 死

umrzeć ˈũmʒɛʨ̑ v
skończyć życie 亡くなる

umywalka ˌũmɨˈvalka n
urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej; 洗面台 洗面器

uncja n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom; オンス

unikalny adj
unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany 独特

uniwersalny ˌũɲivɛrˈsalnɨ adj
obejmujący całość 普遍的

uniwersytet ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt n
wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych 大学

ununbium ũˈnũnbʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik ウンウンビウム

ununhexium ˌũnũnˈxɛksʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor ウンウンヘキシウム

ununquadium ˌũnũŋˈkwadʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) flerow ウンウンクアジウム

upadek uˈpadɛk n
spadnięcie 下降

uparty uˈpartɨ adj
(o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś 頑固

upał ˈupaw n
(meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur; 熱

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu v
załatwić dwie sprawy jednocześnie 一石二鳥

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu idiom
załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść 一石二鳥

upiór ˈupʲjur n
wampir, zmarły atakujący w nocy żywych 吸血鬼

upokorzenie n
wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu 屈辱

upośledzenie ˌupɔɕlɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
stan ograniczenia w funkcjonowaniu jakiegoś narządu, organu ciała lub jego czynności ハンデ

uprawiać uˈpravʲjäʨ̑ v
zajmować się regularnie jakąś czynnością やる

uproszczenie ˌuprɔʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: uprościć 単純化

uprzedzenie ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś 偏見

uprząż n
(technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś 馬具
(zootechnika, zootechniczny) pasy zakładane na konia, dzięki którym możliwe jest użycie zwierzęcia do pracy w zaprzęgu 馬具

uran ˈurãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92; ウラン

uran zubożony n
(chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie; 劣化ウラン

uraz ˈuras n
uszkodzenie ciała 外傷

urdu ˈurdu n
(językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie; ウルドゥー語

urna ˈurna n
pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji; 骨壺

urodzenie ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: urodzić 出生

urodziny ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ n
rocznica dnia narodzin 誕生日

urok ˈurɔk n
(książkowy) to, co wywiera przyjemne wrażenie シャルム

urologia ˌurɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego; 泌尿器科

urząd ˈuʒɔ̃nt n
(potocznie, potoczny) przedmiot sprawowania władzy publicznej, stanowisko w instytucji publicznej 役

uskok ˈuskɔk n
(geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie; 断層

uspokajać ˌuspɔˈkajäʨ̑ v
odzyskiwać spokój, stawać się spokojnym 安心する

usprawiedliwiać ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑ v
wyjaśniać motywy działania 言い開く

usta ˈusta n
(anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek; 口

ustny ˈustnɨ adj
dotyczący ust, związany z ustami 口頭
wyrażony, przekazany za pomocą ust 口頭

usuwać uˈsuvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp. 削除

usypiać uˈsɨpʲjäʨ̑ v
powodować, że ktoś zasypia 寝かす

usługa uˈswuɡa n
okazana pomoc サービス

utalentowany adj
(książkowy) obdarzony talentem 多才

utopia uˈtɔpʲja n
nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego ユートピア 理想郷

utrzymywać ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
opłacać swoje potrzeby やる

utykać v
chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych 足を引きずる

uwaga uˈvaɡa n
skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą 注意

uważać uˈvaʒaʨ̑ v
zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym 気を付ける

uwielbiać uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑ v
otaczać kogoś miłością 大好き

uwzględniać v
brać pod uwagę 考慮する

uzależnienie seksualne n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) uzależnienie od seksu; 性依存症

uzurpować ˌuzurˈpɔvaʨ̑ v
bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać 簒奪

ułamek uˈwãmɛk n
(matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem) 分数
fragment całości 分数

ułan ˈuwãn n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej ウーラン

uśmiech ˈuɕmʲjɛx n
zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii; 笑顔 微笑

uśmiechać się uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ v
wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy 微笑む

użytkownik ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik n
osoba, która używa czegoś, użytkuje coś 利用者

używany ˌuʒɨˈvãnɨ adj
mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania セカンドハンド

używka uˈʒɨfka n
produkt spożywczy, zwykle nie mający wartości odżywczej, działający pobudzająco na organizm ludzki 覚醒剤

vendémiaire n
nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; ヴァンデミエール

ventôse n
nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym; ヴァントーズ

vibrato vʲiˈbratɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze wibracji dźwięku lub głosu; ビブラート

vipassana n
technika medytacyjna w buddyzmie therawada; ヴィパッサナー瞑想

w f v vu preposition
…wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.) で

w przybliżeniu
blisko, ale niedokładnie tak およそ

wachlarz ˈvaxlaʃ n
ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto 扇子

wada ˈvada n
ujemna cecha charakteru 欠点
cecha obniżająca wartość przedmiotu 欠点

waga ˈvaɡa n
(przenośnie, przenośnia) znaczenie, wartość 重さ
ciężar czegoś lub kogoś 重量
(sport, sportowy) w boksie: kategoria zawodników o zbliżonej wadze (1.2) 重量
urządzenie do pomiaru masy; はかり

wagon ˈvaɡɔ̃n n
(kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów; 客車

wagon sypialny n
(kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla sypialni 寝台車

wahadło n
ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała 振り子

wakacje vaˈkaʦ̑ʲjɛ n
okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków; 休暇

wakame n
(spożywczy) rodzaj jadalnych glonów morskich z gatunku undaria pierzastodzielna, składnik kuchni dalekowschodnich 若布

walc valʦ̑ n
(choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4; ワルツ
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1); ワルツ

walczyć ˈvalʧ̑ɨʨ̑ v
toczyć walkę, uczestniczyć w walce 戦う

walet ˈvalɛt n
(termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach); ジャック

walizka vaˈlʲiska n
rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem; スーツケース

walka ˈvalka n
siłowe lub zbrojne rozstrzygnięcie konfliktu ファイト

waloński adj
związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów ワロン語

waloński n
(językoznawstwo, językoznawczy) język waloński; ワロン語

waluta vaˈluta n
(bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa; カレンシー

wamp vãmp n
demoniczna, uwodzicielska kobieta 妖女

wampir ˈvãmpʲir n
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących; 吸血鬼 ヴァンパイア バンパイア

wanad ˈvãnat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23; バナジウム

wanilia vãˈɲilʲja n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych; バニラ

wanilina n
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie バニリン

wanna ˈvãnːa n
duże naczynie do kąpieli 浴槽

wapień ˈvapʲjɛ̇̃ɲ n
(geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia; 石灰岩

wapń vapʲɲ̊ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20; カルシウム

waran ˈvarãn n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj dużej jaszczurki オオトカゲ

warcaby n
gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy; チェッカー

warczeć v
o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku 唸る

warga ˈvarɡa n
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający usta; 唇

wariancja varʲˈjãnʦ̑ʲja n
(statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego; 分散

wariograf n
urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności; ポリグラフ

warkocz ˈvarkɔʧ̑ n
(fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów 三つ編み

warkoczyk varˈkɔʧ̑ɨk n
(zdrobniale) od: warkocz おさげ髪

warstwa ˈvarstfa n
każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn 層

warsztat ˈvarʃtat n
(motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi アトリエ
(rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej アトリエ

wartościowy ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ adj
o wysokiej wartości materialnej 貴重

wartość ˈvartɔɕʨ̑ n
kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa 価

warunek vaˈrũnɛk n
ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe 条件

warzywniak vaˈʒɨvʲɲak n
mały sklep, budka lub stragan z warzywami i owocami 八百屋

warzywo vaˈʒɨvɔ n
roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm 野菜

wasabi n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) chrzan japoński, Eutrema japonica (Miq.) Koidz., roślina z rodziny kapustowatych; 山葵

wasal ˈvasal n
(historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony; 封臣

wasz vaʃ pronoun
2. osoba lm 貴方達 の

wat vat n
(fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy; ワット

wata cukrowa ˈvata ʦ̑uˈkrɔva n
(kulinaria) jadalny wyrób z cukru przypominający watę; 綿菓子

wawrzyn ˈvavʒɨ̃n n
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych; 月桂樹
(historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu (1.1) będący symbolem zwycięstwa i chwały w starożytnej Grecji i Rzymie 月桂樹
(przenośnie, przenośnia) nagroda, którą przyznaje się za wybitne osiągnięcia w pewnej dziedzinie 月桂樹

wazelina n
(chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice; ワセリン

wazon ˈvazɔ̃n n
ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów 花瓶

wałach ˈvawax n
(jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie; 騸馬

wałek do ciasta ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta n
(kulinaria) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy; 麺棒

ważka ˈvaʃka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny owad o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach; 蜻蛉 とんぼ

ważny ˈvaʒnɨ adj
mający duże znaczenie 大切 重要

ważyć ˈvaʒɨʨ̑ v
mieć jakiś ciężar, masę 量る

wchodzić ˈfxɔʥ̑iʨ̑ v
wspinać się, iść w górę 上る
wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp. 入る

wczesny ˈfʧ̑ɛsnɨ adj
taki, który jest u swojego początku 早い
występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory 早い

wcześnie ˈfʧ̑ɛɕɲɛ adv
podczas początkowego etapu trwania czegoś 早い
rano, w pierwszych godzinach po świcie 早い

wczoraj ˈfʧ̑ɔraj adv
w dniu poprzedzającym dzisiejszy 昨日

wdowa ˈvdɔva n
kobieta, której ostatni mąż nie żyje; 未亡人 後家

wdowiec ˈvdɔvʲjɛʦ̑ n
mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje 寡夫

wdzięczność ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑ n
uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa 感謝

wdzięczny ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
pełen wdzięczności ありがたく思う

wdzięk vʲʥ̑ɛ̃ŋk n
sprawianie miłego wrażenia swoim wyglądem i / lub zachowaniem 淑やか

weber n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej; ウェーバ

webinar n
konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet; ウェビナー

według ˈvɛdwuk preposition
…oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem よる
…wyrażający autora czegoś よる

weekend n
sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia ウィークエンド

weganin vɛˈɡãɲĩn n
człowiek przestrzegający zasad weganizmu, nie jedzący jakichkolwiek pokarmów pochodzenia zwierzęcego ze względów etycznych ビーガン ヴィーガン

weganizm vɛˈɡãɲism̥ n
styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzana odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach); ヴィーガニズム

wegański vɛˈɡãj̃sʲci adj
związany z weganizmem, dotyczący weganizmu ビーガン

wegetarianin ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn n
człowiek, który nie je mięsa ベジタリアン

wegetarianizm ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥ n
sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych; ベジタリアニズム

wegetariański ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci adj
(kulinaria) o jedzeniu: pozbawiony mięsa 菜食主義の
(kulinaria) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego 菜食主義の
związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu 菜食主義の

wehikuł vɛˈçikuw n
(żartobliwie) środek transportu 車

wehikuł czasu vɛˈçikuw ˈʧ̑asu n
fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie; タイムマシン

wejście ˈvɛjɕʨ̑ɛ n
miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć 入口

weksylologia ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi; 旗章学

wena ˈvɛ̃na n
(książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia インスピレーション

wenecki vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji [[ベネチア]][[の]]

wenecki vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) zespół dialektów używanych w północno-wschodnich Włoszech; [[ベネチア]][[の]]

wenerologia ˌvɛ̃nɛrɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową; 性病科

wentylator ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr n
(technologia, technika, techniczny) (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.; ベンチレーター

werbel ˈvɛrbɛl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bęben posiadający struny pod spodnią membraną dla uzyskania charakterystycznego dźwięku; スネアドラム

werbena n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) バーベナ

wermut n
(kulinaria) wino korzenno-ziołowe; ベルモット

wersja ˈvɛrsʲja n
jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś バージョン

wesołe miasteczko vɛˈsɔwɛ mʲjaˈstɛʧ̑kɔ n
karuzele, strzelnice i inne podobne atrakcje zebrane w jednym miejscu; 遊園地

wesoły vɛˈsɔwɨ adj
taki, który wprawia w dobry humor 面白い

western ˈwɛstɛrn n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie; ウェスタン

wesz vɛʃ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach; シラミ

weterynarz ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ n
lekarz leczący zwierzęta; 獣医

weto ˈvɛtɔ n
protest lub sprzeciw wobec czegoś; 拒否権

wewnętrzny vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ adj
taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku 内部

wezuwian vɛˈzuvʲjãn n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów; ベスブ石

wełna ˈvɛwna n
sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów 羊毛 ウール
tkanina, wyrób z wełny (1.1) 羊毛 ウール

wgłębienie vɡwɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
wklęsłość, dołek 孔

whisky n
mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią; ウイスキー

wiadomości ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i n
telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny ニュース

wiadro ˈvʲjadrɔ n
walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich; バケツ

wiadukt ˈvʲjadukt n
(urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz); 高架橋

wiara ˈvʲjara n
(książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie 信仰
przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych 信仰

wiatr vʲjatr̥ n
(meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza; 風 気流

wiatraczek vʲjaˈtraʧ̑ɛk n
zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one; 風車

wiatrak ˈvʲjatrak n
(budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr; 風車

wiatrowskaz vʲjaˈtrɔfskas n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru; 風見鶏

wiatrówka vʲjaˈtrufka n
lekka kurtka chroniąca przed wiatrem ウインドブレーカー

wiać vʲjäʨ̑ v
(meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza) 吹く

wibracja n
drganie o dużej częstotliwości 振動

widelec vʲiˈdɛlɛʦ̑ n
ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia; フォーク

wideo n
(technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu; ビデオ

widmo ˈvʲidmɔ n
(fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ; スペクトル
(matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ; スペクトル

widocznie vʲiˈdɔʧ̑ʲɲɛ particle
… wprowadzająca wniosek, który mówca uważa za prawdopodobne wyjaśnienie ([[どうやら]])…[[らしい]]

widoczny vʲiˈdɔʧ̑nɨ adj
taki, którego widać 目に見える

widok ˈvʲidɔk n
widziana przestrzeń, krajobraz 景色

widokówka ˌvʲidɔˈkufka n
karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku; 絵葉書

widz vʲiʦ̑ n
osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko 見物人 観客

widzieć ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
odbierać bodźce wzrokowe 見 見る

widły ˈvʲidwɨ n
narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu; ピッチフォーク

wiec n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) publiczne zgromadzenie polityczne; 大会

wieczne pióro n
przyrząd do pisania ze zbiorniczkiem na atrament wewnątrz obsadki; 万年筆

wieczność ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem; 永久 永遠

wieczór ˈvʲjɛʧ̑ur n
część doby między zachodem słońca a nocą 夕方 晩

wieczór kawalerski ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci n
zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół; バチェラー·パーティ

wiedza ˈvʲjɛʣ̑a n
ogół posiadanych wiadomości 知識

wiedzieć ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś 知る 存じ上げる

wiedźma ˈvʲjɛ̇ʥ̑ma n
(etnografia, etnograficzny) od średniowiecza: kobieta mająca związek ze złymi mocami 鬼女
(etnografia, etnograficzny) w dawnych wierzeniach: kobieta, która ma wiedzę (głównie o leczeniu ludzi, przyrodzie i magii), określenie pozytywne, nobilitujące; 鬼女
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) kobieta stara, brzydka, kłótliwa 鬼女

wiedźmin ˈvʲjɛ̇ʥ̑mʲĩn n
(fantasy) człowiek poddany kontrolowanej mutacji, by potem zabijał potwory w charakterze najemnika ウィッチャー

wiejski ˈvʲjɛ̇jsʲci adj
związany z wsią, dotyczący wsi, pochodzący ze wsi いなか

wiek vʲjɛk n
czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło 年齢

wielbłąd ˈvʲjɛlbwɔ̃nt n
(zoologia, zoologiczny) Camelus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami; 駱駝 ラクダ

wiele ˈvʲjɛlɛ indefiniteCardinalNumeral
duża ilość, duża liczba 多い

wielki ˈvʲjɛlʲci adj
bardzo ważny, znaczący 大きい
o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami 大きい
o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu 大きい
o nadzwyczaj dużych rozmiarach 大きい

wielkoduszny ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ adj
taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością 寛大

wielkość ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑ n
rozmiary czegoś 大きさ
cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność 大きさ
właściwość, którą można zmierzyć 大きさ

wielojęzyczny ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
napisany w wielu językach 多言語
posługujący się wieloma językami 多言語

wielokrotnie ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ numeral
wiele razy 繰り返して

wielokrotność ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕʨ̑ n
(matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej; 倍数

wielokulturowość ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑ n
(socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy 多文化主義

wieloletni ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi adj
trwający lub mający wiele lat 多年生

wielomian vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym; 多項式

wieloryb vʲjɛˈlɔrɨp n
(zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia; 鯨

wielorybnictwo ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ n
polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry; 捕鯨

wielowodzie n
(medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna; 羊水過多症

wielościan vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn n
(geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów; 多面体

wielościenny adj
taki, który ma wiele ścian 多面体

wieprzowina ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna n
(spożywczy) (kulinaria) mięso ze świni; 豚肉 ポーク

wierny ˈvʲjɛrnɨ adj
o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły 忠実
wykazujący się wiernością, lojalnością 忠実

wiersz vʲjɛrʃ n
charakterystyczny układ graficzny tekstów (1.1) 韻文
każda z części rubryk tabeli 行
linia tekstu 行
utwór poetycki, często rymowany 詩 歌

wiertarka vʲjɛrˈtarka n
urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów; ドリル

wierzba ˈvʲjɛʒba n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych; 柳

wierzba płacząca ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a n
(botanika, botaniczny) (Salix alba L. Tristis) odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach; 枝垂柳

wierzyciel vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl n
(potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze 債権者

wierzyć ˈvʲjɛʒɨʨ̑ v
ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację 信じる
uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego 信じる
wyznawać religię 信じる

wiesiołek vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk n
(botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach; 月見草

wieszak ˈvʲjɛʃak n
przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku; ハンガー

wietnamski vʲjɛtˈnãmsʲci adj
odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków ベトナムの ベトナム語

wietrzny ˈvʲjɛṭʃnɨ adj
odznaczający się silnymi podmuchami wiatru 風の吹く

wiewiórka vʲjɛˈvʲjurka n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie; 栗鼠 リス

wieś vʲjɛ̇ɕ n
jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta; 村
tereny pozamiejskie 田舎

wieża ˈvʲjɛʒa n
(architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości; タワー
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach; ルーク

wieża Babel ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl n
określenie grupy ludzi mówiącej różnymi językami, niepotrafiącej się porozumieć; バベルの塔

wieża Eiffla ˈvʲjɛʒa ˈajfla n
(architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu; エッフェル塔

wieża ciśnień ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ n
(technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej; 給水塔

wieżowiec vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑ n
wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy 摩天楼

wigilia vʲiˈɟilʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim dzień poprzedzający ważniejsze święto, zwłaszcza Boże Narodzenie, często połączony z postem i uroczystym oczekiwaniem イブ イヴ
tradycyjna, uroczysta wieczerza w wigilię (1.1) Bożego Narodzenia クリスマスイブ クリスマスイヴ

wihara vʲiˈxara n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor buddyjski i dźinijski 精舎

wiking ˈvʲicĩŋk n
(historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.; ヴァイキング

wikipedysta ˌvʲicipɛˈdɨsta n
internauta tworzący i edytujący Wikipedię, (także, też) Wikisłownik, Wikibooks lub Wikicytaty ウィキペディアン

wiklina vʲikˈlʲĩna n
młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie; 小枝

wilgotność n
stan wyższego nasycenia czegoś wodą 湿気

wilgoć ˈvʲilɡɔʨ̑ n
woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu; 水分

wilk vʲilk n
(zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące; 狼 オオカミ

wilk morski ˈvʲilk ˈmɔrsʲci n
(przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz 老練な船乗り

wilk w owczej skórze ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ n
(związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego 猫被り

wilkołak vʲilˈkɔwak n
(folklor) człowiek, który może zmienić się w wilka podczas pełni 狼男

wina ˈvʲĩna n
czyn niezgodny z normami postępowania 有罪

winda ˈvʲĩnda ˈvʲĩndɨ n
poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów; エレベーター

windsurfing n
(sport, sportowy) sport wodny, odmiana żeglarstwa uprawiana przy użyciu deski z niewielkim żaglem; ウィンドサーフィン

winiarnia n
wytwórnia wina ワイナリー

winny ˈvʲĩnːɨ adj
taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego 後ろめたい

wino ˈvʲĩnɔ n
(kulinaria) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców; ワイン 葡萄酒

winogrono ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc winorośli 葡萄

winorośl vʲĩˈnɔrɔɕl̥ n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiści. [[葡萄]][[の]][[蔓]]

wiolonczela ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu; チェロ

wiolonczelista ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli チェリスト

wiorsta n
(metrologia, metrologiczny) dawna rosyjska jednostka długości, równa około 1067 metrów ベルスタ

wiosna ˈvʲjɔsna n
pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato; 春 はる

wiosło ˈvʲjɔswɔ n
spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią; 櫂

wiosłować v
(sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku 漕ぐ

wioślarstwo vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych; ローイング

wir vʲir n
szybki ruch obrotowy wody lub powietrza wokół osi 渦

wirtualny ˌvʲirtuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
(informatyka, informatyczny) odwzorowany w pamięci komputera 仮想の
możliwy do zaistnienia w rzeczywistości, ale pozorny 仮想の

wirus ˈvʲirus n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) cząsteczka organiczna nieposiadająca struktury komórkowej; ウイルス
(informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych; コンピュータウイルス ウイルス

wirusologia ˌvʲirusɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach; ウイルス学

wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego ˌvʲiruˈsɔvɛ ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ pʃɛˈvɔdu ˌpɔkarmɔˈvɛɡɔ n
(medycyna, medyczny) choroba układu pokarmowego; 胃腸炎

wisieć ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑ v
być przymocowanym do czegoś od góry 掛かる
dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać 掛かる
umierać na szubienicy 掛かる
znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią 掛かる

witalność vʲiˈtalnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest witalne, pełne energii życiowej 元気

witać ˈvʲitaʨ̑ v
pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś あいさつする

witraż ˈvʲitraʃ n
(sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb; ステンドグラス

wiza ˈvʲiza n
(urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju 査証 ビザ

wizerunek ˌvʲizɛˈrũnɛk n
pierwowzór, odbicie, obraz イメージ

wizja n
obraz, plan czegoś stworzony w czyjejś wyobraźni 啓示
widzenie, przywidzenie 啓示

wizyta vʲiˈzɨta n
pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych 訪問

wizytówka ˌvʲizɨˈtufka n
mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi 名刺

wiąz vʲjɔ̃w̃s n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., rodzaj drzew i krzewów rosnących w strefie umiarkowanej, należących do rodziny wiązowatych; ニレ
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodzaju (1.1) ニレ

wiązać ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ v
krępować kogoś za pomocą sznura 縛る
splatać, tworząc węzeł 結ぶ
łączyć przedmioty razem, używając sznura 結ぶ
tworzyć ciąg logiczny prowadzący od czegoś do czegoś, kojarzyć 結び付ける 関連 付ける

więc vʲjɛ̃nʦ̑ conjunction
…służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem 従って

więcej ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj adv
stopień wyższy od: wiele, dużo もっと多く

więdnąć ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑ v
o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać 枯れる

większość ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑ n
większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa 多数

więzadło n
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy 靭帯

więzienie vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ n
miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności 刑務所

więzień ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ n
człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia 囚人

wiśnia ˈvʲiɕɲa n
(botanika, botaniczny) Cerasus Miller, rodzaj roślin należący do rodziny różowatych; 桜

wklęsły adj
taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie 凹面

wkrótce ˈfkrutʦ̑ɛ adv
w niedługim czasie, w najbliższym czasie やがて

wkręt fkrɛ̃nt n
(technologia, technika, techniczny) śruba z nacięciem we łbie, umożliwiającym jej wkręcanie przy pomocy śrubokręta w miękki materiał bez konieczności wiercenia; 螺子

wlec vlɛʦ̑ v
ciągnąć po ziemi 引きずる

wnuczka ˈvnuʧ̑ka n
córka syna lub córki 孫娘

wnuk vnuk n
syn córki lub syna 孫

wnętrze ˈvnɛ̃nṭʃɛ n
duchowa strona człowieka, dusza, serce 奥 裡
pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem 奥 裡
przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś 奥 裡

woda ˈvɔda n
bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H2O; 水

woda kolońska ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej, kilkuprocentowy alkoholowy roztwór olejków eterycznych w alkoholu; オーデコロン

woda królewska ˈvɔda kruˈlɛfska n
(chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i azotowego rozpuszczająca metale szlachetne; 王水

woda mineralna ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna n
naturalna woda lecznicza; ミネラルウォーター

wodewil vɔˈdɛvʲil n
(sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym; ボードビル

wodny ˈvɔdnɨ adj
(sport, sportowy) odbywający się w wodzie 水生
żyjący w wodzie lub na wodzie 水生

wodolot vɔˈdɔlɔt n
jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki; 水中翼船

wodospad vɔˈdɔspat n
swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki 滝

wodór ˈvɔdur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1; 水素

wojak ˈvɔjak n
(ornitologia, ornitologiczny) Sturnella ptak z rodziny kacykowatych; マキバドリ

wojewoda ˌvɔjɛˈvɔda n
zwierzchnik administracji na terenie województwa 県知事

województwo ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ n
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce; 県

wojna ˈvɔjna n
zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali; 戦争 戦

wojna domowa ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej; 内戦

wojownik vɔˈjɔvʲɲik n
ten, który walczy ファイター

wok vɔk wɔk n
(kulinaria) głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich; 中華鍋

wola ˈvɔla n
zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem 意志

wolant ˈvɔlãnt n
(lotnictwo, lotniczy) urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości; 操縦桿

woleć ˈvɔlɛʨ̑ modal
bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego ～の方が好きです

wolfram ˈvɔlfrãm n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74; タングステン

wolność ˈvɔlnɔɕʨ̑ n
wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu 自由
niezależność państwowa 自由
prawo obywatelskie 自由
pozostawanie poza więzieniem 自由

wolny ˈvɔlnɨ adj
mogący postępować zgodnie z własną wolą 自由な
nieobciążony czymś niekorzystnym 自由な
niezajęty przez coś 空き

wolny rynek ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk n
handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa); 自由市場

wolt vɔlt n
(fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej; ボルト

woltomierz vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ n
(metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego; 電圧計

wombat ˈvɔ̃mbat n
(zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści; ウォンバット

worek ˈvɔrɛk n
miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru; 袋

worek treningowy n
(sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego サンドバッグ

wosk vɔsk n
plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym; 蝋 ワックス

woskowina ˌvɔskɔˈvʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków; 耳垢 耳屎

wołacz ˈvɔwaʧ̑ n
(gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi; 呼格

wołowina ˌvɔwɔˈvʲĩna n
(spożywczy) mięso z wołu lub krowy; 牛肉

wpływ fpwɨf n
presja, oddziaływanie na coś lub kogoś 影響

wpływać ˈfpwɨvaʨ̑ v
(urzędowy) o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym 届く
płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru 入る 流れ込む
sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ 影響 を 及ぼす
o ciekach wodnych: mieć ujście 注ぐ

wpływowy fpwɨˈvɔvɨ adj
mający duży wpływ, autorytet 有力

wrażenie vraˈʒɛ̃ɲɛ n
reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny; 印象

wrażliwy vraʒˈlʲivɨ adj
taki, który ma dużą zdolność do odczuwania i przeżywania emocji 敏感
taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe 敏感

wrodzony vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
właściwy istocie żywej od urodzenia 先天的

wrogi ˈvrɔɟi adj
właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy 敵

wrogość ˈvrɔɡɔɕʨ̑ n
nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś 敵対

wrona ˈvrɔ̃na n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych; 烏

wrzeciono vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ n
(włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy; 紡錘

wrzesień ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ n
dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); 九月 ９月 九月

wrzos vʒɔs n
(botanika, botaniczny) Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca jesienią; ギリュウモドキ

wrzosowisko ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ n
bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy; ヒース

wrzutka ˈvʒutka n
w go sposób zabicia grupy kamieni poprzez postawienie ich w atari kamieniem, który sam jest w atari ウッテガエシ

wrzód vʒut n
(medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka; 潰瘍

wrzątek ˈvʒɔ̃ntɛk n
ciecz (najczęściej woda) w stanie wrzenia (zamieniania się w parę) 湯

wróbel ˈvrubɛl n
(potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich; 雀

wróg vruk n
nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami 敵

wróżka ˈvruʃka n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary; フェアリー

wręg vrɛ̃ŋk n
szkut. (lotnictwo, lotniczy) jeden z elementów konstrukcyjnych tworzących szkielet łodzi lub samolotu; 肋骨

wschodni ˈfsxɔdʲɲi adj
mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód 東
dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym 東

wschodzić ˈfsxɔʥ̑iʨ̑ v
wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich) 昇る

wschód fsxut n
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy; 東

wskazywać fskaˈzɨvaʨ̑ v
pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje 指す

wskazówka fskaˈzufka n
element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości; 指針

wskaźnik ˈfskaʑɲik n
(informatyka, informatyczny) adres w pamięci ポインタ
długi i cienki przedmiot do wskazywania ポインタ
(statystyka, statystyczny) liczbowe przedstawienie pewnej wielkości インジケータ

wspaniały fspãˈɲawɨ adj
cudowny, idealny, doskonały 素晴らしい

wsparcie ˈfsparʲʨ̑ɛ n
udzielenie pomocy 扶養

wspierać ˈfspʲjɛraʨ̑ v
dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę 援助する

wspominać fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości 思い出す

wspomnienie fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
powrót myślami do przeszłości 思い出

wspólnota fspulˈnɔta n
grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami 共同体

wspólny ˈfspulnɨ adj
należący lub używany przez kilka osób 共通

współczesny fspuwˈʧ̑ɛsnɨ adj
istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy モダン

współczucie fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ n
zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym 同情 憐愍

współczuć ˈfspuwʧ̑uʨ̑ v
czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą 同情 する

współczynnik n
(matematyka, matematyczny) wartość stanowiąca mnożnik jakiejś wielkości lub wyrażenia matematycznego 係数
jeden z czynników oddziałujących 係数

współczynnik załamania fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa n
(fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku; 屈折率

współgrać ˈfspuwɡraʨ̑ v
wzajemnie się dopełniać, działać wspólnie 映る

współlokator ˌfspuwlɔˈkatɔr n
ktoś, z kim się wspólnie mieszka ハウスメイト

współpraca fspuwˈpraʦ̑a n
wspólne działanie kilku podmiotów 協力

współpracownik ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvʲɲik n
osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem 協力者

współrzędna n
(matematyka, matematyczny) liczba lub układ liczb określające położenie punktu na linii, na płaszczyźnie, na powierzchni, w przestrzeni 座標

wstawać ˈfstavaʨ̑ v
wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku 起きる
zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej 立ち上がる 立つ

wstrząs fsṭʃɔ̃w̃s n
(medycyna, medyczny) zaburzenia czynności organizmu występujące jako reakcja na ciężkie urazy, następstwo operacji itp.; 衝撃
silne, gwałtowne drgnięcie 衝撃

wstyd fstɨt n
(psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego; 恥 面汚
uczucie onieśmielenia, zażenowania 恥 羞恥心

wstydzić się ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ v
odczuwać wstyd (gdy się zrobi coś niewłaściwego) 恥じる

wstążka ˈfstɔ̃w̃ʃka n
(informatyka, informatyczny) element interfejsu użytkownika, zastępujący tradycyjne menu i paski narzędzi; リボン
(sport, sportowy) przyrząd używany w gimnastyce artystycznej; リボン
ozdobny, wąski pasek tkaniny リボン

wstępny ˈfstɛ̃mpnɨ adj
robiony na początku (wstępie) 予備的

wszechmogący adj
(książkowy) mający nieograniczoną moc, mogący wszystko 全能

wszechstronny adj
obejmujący możliwie jak najwięcej aspektów czegoś 包括的

wszystek ˈfʃɨstɛk pronoun
taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic 全て

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu proverb
do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby すべての道はローマに通ず 全ての道はローマに通ず

wszystko ˈfʃɨstkɔ indefinitePronoun
ogół rzeczy i spraw 全て

wszędzie ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ adv
w każdym miejscu どこでも

wtorek ˈftɔrɛk n
drugi dzień tygodnia 火曜日

wtyczka ˈftɨʧ̑ka n
(elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego; プラグ

wujek ˈvujɛk n
brat matki 伯父

wulkan ˈvulkãn n
miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły; 火山
forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1) 火山

wy vɨ personalPronoun
druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy あなた

wybielacz vɨˈbʲjɛlaʧ̑ n
(chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów; 漂白剤

wybierać vɨˈbʲjɛraʨ̑ v
dokonywać wyboru 選ぶ

wyborca vɨˈbɔrʦ̑a n
osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu/wyborach 選挙人

wybory vɨˈbɔrɨ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy; 選任

wybredny vɨˈbrɛdnɨ adj
taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić 好みのむずかしい

wybrzeże vɨˈbʒɛʒɛ n
(geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej; 浦 磯

wybór ˈvɨbur n
wybranie jednej z wielu możliwości 最適

wychowawczy adj
dotyczący wychowania i nauczania 教育的

wycie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyć 叫び声

wycieczka vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka n
wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych 遠足

wycieraczka ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka n
mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów; ドアマット

wycierać vɨˈʨ̑ɛraʨ̑ v
usuwać z czegoś nalot lub osad przez pocieranie 拭く

wyciąg krzesełkowy ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ n
rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach; チェアリフト

wydanie vɨˈdãɲɛ n
(drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego 版

wydarzenie ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ n
to, co się stało 出来事

wydma ˈvɨdma n
piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr; 砂丘 砂山

wydra ˈvɨdra n
(zoologia, zoologiczny) (Lutrinae), ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści; カワウソ 川獺

wydział ˈvɨʥ̑aw n
dział wyższej uczelni obejmujący określoną dziedzinę 学部

wydzielina n
(biologia, biologiczny) substancja fizjologiczna produkowana przez komórki gruczołowe 分泌物

wygląd ˈvɨɡlɔ̃nt n
grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu 外観 見掛け 外見 見た目 見目 風采

wyglądać vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑ v
mieć dany wygląd 見える

wygnaniec n
ktoś skazany na wygnanie, wypędzony 亡命者

wyjawiać vɨˈjavʲjäʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się wiadome; dawać informację o czymś, co dotychczas było trzymane w tajemnicy 明かす

wyjaśniać vɨˈjäɕɲäʨ̑ v
czynić coś zrozumiałym 説明する

wyjaśnienie ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ n
przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym 説明

wyjątek vɨˈjɔ̃ntɛk n
coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła 例外
(informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu 例外

wyjątkowo ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ adv
w sposób szczególny, nadzwyczajny 特別

wyjątkowy ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ adj
wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem 並外れる

wyjście ˈvɨjɕʨ̑ɛ n
droga lub otwór, którym się wychodzi 出口

wyka n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych; 烏野豌豆

wykałaczka ˌvɨkaˈwaʧ̑ka n
(kulinaria) cienki, zaostrzony patyczek służący do wtykania w małe porcje jedzenia, koreczki, aby ułatwić ich branie z talerza species:Lindera umbellata 黒文字
cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia; 楊枝 楊子 species:Lindera umbellata 黒文字 爪楊枝

wykluwać się vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ v
(zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja 孵る かえる

wykrywacz kłamstw vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf n
(potocznie, potoczny) wariograf, poligraf 嘘発見器

wykrzyknik vɨˈkʃɨcɲik n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !; 感嘆符

wykształcenie ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ n
poziom wiedzy nabytej na drodze nauki 教育

wykład ˈvɨkwat n
dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat 講義

wykładowca ˌvɨkwaˈdɔfʦ̑a n
(edukacja, edukacyjny) osoba prowadząca wykłady na wyższej uczelni 講師

wylogowanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wylogować ログアウト ログオフ

wymagać vɨ̃ˈmaɡaʨ̑ v
żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się 挑戦する

wymawiać vɨ̃ˈmavʲjäʨ̑ v
wyrażać coś dźwiękowo, słownie 発音する

wymiana vɨ̃ˈmʲjãna n
otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego 交換

wymiar ˈvɨ̃mʲjar n
(matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni; 寸法

wymieniać vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑ v
dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego 両替

wymiennik ciepła vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła; 熱交換器

wymiociny ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈʨ̑ĩnɨ n
to, czym się wymiotuje 反吐

wymię ˈvɨ̃mʲjɛ n
(zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych; 乳房

wymowa vɨ̃ˈmɔva n
sposób artykulacji dźwięków mowy 発音

wynajmować ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑ v
zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę 貸す

wynalazca ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a n
autor wynalazku, ten, który coś wynalazł 発明者

wynalazek ˌvɨ̃naˈlazɛk n
coś, co wynaleziono; 発明

wynaleźć v
odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane 発明する

wynik ˈvɨ̃ɲik n
rezultat, skutek 結果

wynikać vɨ̃ˈɲikaʨ̑ v
być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek 帰結する

wyobraźnia ˌvɨɔˈbraʑɲa n
zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń; 想像力

wyobrażenie ˌvɨɔbraˈʒɛ̃ɲɛ n
stworzony w świadomości obraz czegoś (przedmiotu, osoby, przebieg sytuacji) 心像

wypadek vɨˈpadɛk n
nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał 事故

wypowiadać ˌvɨpɔˈvʲjadaʨ̑ v
wyrażać coś słowami, w mowie 謳う

wyprzedaż vɨˈpʃɛdaʃ n
(handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu セール

wypukły vɨˈpukwɨ adj
łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś 凸面

wyraźny vɨˈraʑnɨ adj
taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty 明白

wyrażenie ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy 表現

wyrok ˈvɨrɔk n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu dotyczące kwestii będącej przedmiotem postępowania sądowego; 判決

wyrostek robaczkowy vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ n
(anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka; 虫垂

wyróżniać vɨˈruʒʲɲäʨ̑ v
wyodrębniać się z otoczenia 目立つ

wysiłek vɨˈɕiwɛk n
wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś 努力

wysoki vɨˈsɔci adj
mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy 高い
o dźwięku: mający dużą częstotliwość 高い
znajdujący się na dużej wysokości (wysoko) 高い
mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy) 高い
mający duży wymiar pionowy 高い たかい

wysokość vɨˈsɔkɔɕʨ̑ n
wymiar pionowy czegoś 高い

wyspa ˈvɨspa n
(geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki; 島

wystarczająco ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɔ adv
w sposób wystarczający; dostatecznie, odpowiednio 十分

wystawa vɨˈstava n
zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz 展覧会

wysypka n
(medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby 発疹

wysyłać vɨˈsɨwaʨ̑ v
polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu 送る
przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych 送る
nadawać, wydawać z siebie; emitować 送る

wyszukiwanie ˌvɨʃuciˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyszukiwać 物色

wywiad ˈvɨvʲjat n
rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom インタビュー

wywoływać ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑ v
powodować 起こす

wyznacznik vɨˈznaʧ̑ʲɲik n
(matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych; 行列式
to, co wyznacza coś lub wskazuje na coś 行列式

wyznanie vɨˈznãɲɛ n
przyznanie się do czegoś 告白

wyznanie wiary n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii 信条

wyzwanie vɨˈzvãɲɛ n
trudne zadanie, nowa sytuacja wymagająca zmierzenia się z nią チャレンジ

wyzwisko n
słowo obraźliwe dla kogoś 野次

wyć vɨʨ̑ v
o ludziach przeciągle krzyczeć z bólu lub żałości 吠える
o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach) wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć 吠える

wyłącznie vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ adv
od: wyłączny; wyłączając wszystko inne, wszystkich innych 専ら

wyłącznik vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
(elektryczność) (potocznie, potoczny) przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie スイッチ

wyścig ˈvɨɕʨ̑ik n
(sport, sportowy) zawody, w których usiłuje się wyprzedzić pozostałych zawodników, stara się być szybszym od nich; レース

wyśmiewać v
ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady 嘲る

wyświetlacz vɨˈɕfʲjɛtlaʧ̑ n
tablica informacyjna lub moduł urządzenia elektronicznego, który świecąc podaje informacje ディスプレイ

wzajemny vzaˈjɛ̃mnɨ adj
dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony 互い

wzdłuż vzdwuʃ preposition
…informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu 沿って

wzgląd vzɡlɔ̃nt n
branie pod uwagę, liczenie się 思考

względność ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑ n
zależność czegoś od różnych czynników 相対

wzgórze ˈvzɡuʒɛ n
(medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim; 視床

wzloty i upadki ˈvzlɔtɨ ˌi‿uˈpatʲci idiom
okresy powodzenia, szczęścia i jego braku 浮き沈み

wzniosły adj
odznaczający się szlachetnością dążeń 崇高

wznosić ˈvznɔɕiʨ̑ v
budować coś ku górze, coraz wyżej 建立

wzrost vzrɔst n
zwiększanie się jakiejś wartości 増加

wzór vzur n
kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce) 模範
sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego 公式

wódka ˈvutka n
(spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników; おさけ お酒 さけ 御酒 酒

wówczas ˈvufʧ̑as pronoun
odsyła do okresu czasu, o którym mowa w danej wypowiedzi 当時 その とき

wóz vus n
(potocznie, potoczny) dowolny pojazd o co najmniej czterech kołach, również wagon 車

wózek ˈvuzɛk n
mały pojazd kołowy; トロリー

wózek dziecięcy n
ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka; ベビーカー

wózek inwalidzki ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci n
wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd. 車椅子

wózek sklepowy ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ n
(handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie; ショッピングカート

wózek widłowy ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ n
niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy; フォークリフト

wół vuw n
(zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego; 去勢雄牛

wąski ˈvɔ̃w̃sʲci adj
mający niewielką szerokość 狭い

wątek ˈvɔ̃ntɛk n
(informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej); スレッド
w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym - wydarzenia dotyczące jednej postaci, składające się na akcję; スレッド
sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ 横糸

wątpić ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑ v
nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość 疑う

wątpliwość vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑ n
brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś 疑問 不審 疑い

wątroba vɔ̃nˈtrɔba n
(anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt; 肝臓

wątły adj
słabej budowy ちっぽけ

wąż vɔ̃w̃ʃ n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele; 蛇 ヘビ

wędka ˈvɛ̃ntka n
sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka; 釣り竿

wędkarstwo vɛ̃ntˈkarstfɔ n
rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę; 釣り

wędzony adj
(kulinaria) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia 燻製

węgiel ˈvɛ̃ŋʲɟɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6; 炭素
(geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy; 石炭

węgiel drzewny n
(chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi 木炭

węgierski vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci adj
związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów ハンガリー語

węglan ˈvɛ̃ŋɡlãn n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego; 炭酸塩

węglan litu ˈvɛ̃ŋɡlãn ˈlʲitu n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól litowa kwasu węglowego, bezwonny, krystaliczny, biały proszek, stosowany w produkcji gotowych zapraw budowlanych i jako lek przeciwdepresyjny; 炭酸リチウム

węglowodan ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu; 炭水化物

węglowodór n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru 炭化水素

węgorz ˈvɛ̃ŋɡɔʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny węgorzowatych; 鰻

węzeł ˈvɛ̃w̃zɛw n
(marynarka) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka służąca do określania prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w meteorologii używana do określania prędkości wiatrów; ノット 結び目
połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie; 結び目

węzeł gordyjski ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci n
zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem ゴルディオスの結び目

władza ˈvwaʣ̑a n
relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą 権力

własność ˈvwasnɔɕʨ̑ n
prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej 財産 資産
rzecz posiadana przez kogoś 財産 資産

właściciel vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl n
osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność 主

właściwie vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ adv
należycie, adekwatnie, tak jak się powinno, poprawnie 実 本当

właściwie vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ particle
partykuła podkreślająca brak zrozumienia sytuacji 一体 一体全体

właściwy vwaɕˈʨ̑ivɨ adj
taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki きちんとした

włos vwɔs n
nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków; 髪 毛

włoski ˈvwɔsʲci adj
związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch イタリア イタリア語
charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii イタリア イタリア語

włoski ˈvwɔsʲci n
język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech; イタリア語 伊語

włosy ˈvwɔsɨ n
owłosienie głowy ludzkiej 髪 髪の毛 ヘア

włócznia ˈvwuʧ̑ʲɲa n
ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej 槍

włókiennictwo ˌvwucɛ̇̃ɲˈːiʦ̑tfɔ n
gałąź przemysłu zajmująca się produkcją tkanin, nici, dzianin, itp. 機業 繊維工業

włókno ˈvwuknɔ n
jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój; 繊維

włączać ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑ v
wcielać kogoś lub coś do jakiegoś zbioru 組み込む

wścieklizna fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka; 狂犬病

yerba mate ˈjɛrba ˈmatɛ n
(kulinaria) napar z ostrokrzewu paragwajskiego, popularnej głównie w krajach Ameryki Południowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii) i w niektórych krajach Bliskiego Wschodu, głównie Syrii i Libanie; マテ茶

yeti ˈjɛtʲi n
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach; イエティー

z s z zet preposition
…opisujący związek と
…wskazujący zawartość と
…wskazujący punkt początku ruchu から
…wskazujący źródło から
…wskazujący składnik, materiał から

z całego serca s‿ʦ̑aˈwɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a adv
całym sobą, całkowicie, angażując wszystkie swoje uczucia 切なる

z pewnością adv
(książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie 必ず

z poważaniem ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m idiom
formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie 不一

z powodu s‿pɔˈvɔdu
wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności せい

z powrotem s‿pɔˈvrɔtɛ̃m adv
ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem もとへ

za za preposition
…służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem 後ろ
…służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem 後ろ

za darmo adv
bezpłatnie, gratis 無料 で

za kratkami ˌza‿kratˈkãmʲi idiom
(potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie 獄中

zabawa zaˈbava n
ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia 遊び

zabawka zaˈbafka n
rzecz służąca do zabawy; 玩具

zabawny zaˈbavnɨ adj
wywołujący rozbawienie, śmiech 面白い

zabijać zaˈbʲijäʨ̑ v
pozbawiać życia 殺す
(środowiskowy) (informatyka, informatyczny) zakończyć działanie programu w sposób wymuszony 殺す

zaburzenie ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ n
nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy 障害

zabójca zaˈbujʦ̑a n
ktoś, kto zabił lub zabija キラー

zabójstwo honorowe n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zabójstwo popełniane przez bliską osobę z rodziny ofiary motywowane chęcią „zmycia hańby”, spowodowanej uznawanym za rzekomo niewłaściwe zachowanie członka tejże rodziny; 名誉の殺人

zachodzić zaˈxɔʥ̑iʨ̑ v
częściowo przykrywać lub pokrywać się 重なる
dochodzić do jakiegoś miejsca 着く 辿り着く
o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą 沈む
odwiedzać kogoś przy okazji 寄る 立ち寄る
zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce 生ずる 起こる

zachorować ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑ v
stać się chorym, popaść w chorobę 病気

zachowanie ˌzaxɔˈvãɲɛ n
sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje; 行動

zachód ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy; 西
chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem 日没

zachód słońca ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a n
zjawisko chowania się słońca za horyzont 日の入り

zachęcać zaˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑ v
próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś 勧める

zachłanny zaˈxwãnːɨ adj
pragnący więcej niż potrzebuje 貪欲

zaczynać zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑ v
przystępować do wykonywania jakiejś czynności 始まる

zadanie zaˈdãɲɛ n
coś, co należy wykonać タスク

zadowolenie ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ n
uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy 満足

zadowolony ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ adj
taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny 満足している

zagadka zaˈɡatka n
gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni; 謎々

zagranica ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a n
terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa 海外 外国

zagrożenie ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ n
coś, co jest niebezpieczne 脅し

zaimek zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
(gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu; 代名詞

zaimek dzierżawczy zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ n
(gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy 所有代名詞

zainteresowanie ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ n
zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą 興味

zając ˈzajɔ̃nʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami; 野兎 兎

zajączek zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk n
(zdrobniale) od: zając 子ウサギ
mały lub młody zając 子ウサギ

zajęty zaˈjɛ̃ntɨ adj
taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność 忙しい

zakaz ˈzakas n
zabronienie czegoś komuś 禁止

zakażenie ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu 感染症 感染

zakochany ˌzakɔˈxãnɨ adj
taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie あいこい

zakon ˈzakɔ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie religijne lub świeckie związane ślubami, żyjące według ściśle określonych reguł; 騎士団

zakonnik zaˈkɔ̃ɲːik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego; 修道士

zakręt ˈzakrɛ̃nt n
odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg 曲線

zakurzony adj
pokryty kurzem; z widoczną warstwą, warstewką kurzu ほこりっぽい

zakład ˈzakwat n
umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność 賭

zakładka zaˈkwatka n
(informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej ブックマーク
kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie ブックマーク

zakładnik zaˈkwadʲɲik n
osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści; 人質

zaleta zaˈlɛta n
dodatnia cecha charakteru 長

zamach ˈzãmax n
targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie 暗殺

zamach stanu ˈzãmax ˈstãnu n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły; クーデター

zamarzać zãˈmarzaʨ̑ zãˈmaʒaʨ̑ v
(fizyka, fizyczny) przechodzić ze stanu ciekłego w stan stały 凍る

zamek ˈzãmɛk n
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny; 城
(technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady; ロック 錠

zamek błyskawiczny ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ n
(krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny; ファスナー ジッパー

zamiast ˈzãmʲjast conjunction
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio 代わり

zamiast ˈzãmʲjast preposition
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio 代わり

zamierzać zãˈmʲjɛʒaʨ̑ v
planować coś, mieć intencję coś zrobić [[つもり]][[である]]

zamieszki zãˈmʲjɛʃʲci n
demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy; 騒乱

zamieć ˈzãmʲjɛ̇ʨ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) śnieg podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr; 吹雪

zamiłowanie ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ n
znajdowanie dużej przyjemność w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś 楽しみ

zamknięty zãˈmʲcɲɛ̃ntɨ adj
bez dostępu, odizolowany 準備中

zamknąć ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑ v
sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno 閉じる 閉める

zamożny zãˈmɔʒnɨ adj
dysponujący dużym majątkiem 裕福

zamrażarka ˌzãmraˈʒarka n
urządzenie do zamrażania produktów spożywczych フリーザー

zamsz zãmʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej); スエード

zamówienie ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś 注文

zamęt ˈzãmɛ̃nt n
sytuacja zakłócenia porządku 混乱

zanieczyszczenie ˌzãɲɛʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
stan bycia zanieczyszczonym 汚染

zapach ˈzapax n
węchowe wrażenie zmysłowe; 匂い

zapalenie ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie; 炎症

zapalenie okrężnicy n
(medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy 大腸炎

zapalenie osierdzia n
(medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia; 心膜炎

zapalenie oskrzeli ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi n
(medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli; 気管支炎

zapalenie płuc ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑ n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt; 肺炎

zapalenie spojówek n
(medycyna, medyczny) choroba oczu; 結膜炎

zapalenie wyrostka robaczkowego n
(medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku; 虫垂炎

zapalniczka ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka n
mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia; ライター

zaparcie n
(medycyna, medyczny) utrudniona lub nieczęsta defekacja; 便秘

zapał ˈzapaw n
(książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania 熱意

zapałka zaˈpawka n
cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę; マッチ

zapaść ˈzapaɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi 崩壊

zapiekanka ˌzapʲjɛˈkãnka n
(kulinaria) danie zapiekane w piekarniku, składającego się z różnych składników; 蒸し焼き

zapisywać ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci [[保存]]する

zapominalski adj
taki, który ma skłonność do łatwego/szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie 忘れっぽい

zapominać ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą) 忘れる
tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś 忘れる

zapożyczenie ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego; 外来語

zapraszać zaˈpraʃaʨ̑ v
proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny 招く 招待

zaproszenie ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ n
informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia 招待

zaprzeczenie n
wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja 否定 否

zapłata zaˈpwata n
należność za coś 報酬

zapłodnienie n
(biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem 受精

zarabiać zaˈrabʲjäʨ̑ v
dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę 稼ぐ

zaratusztrianizm ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych; ゾロアスター教

zaraźliwy adj
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami [[伝染性]]の

zarządzanie n
sprawowanie nad czymś zarządu 管理

zaręczyny n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie; 婚約

zasada zaˈsada n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej; 塩基
reguła rządząca czymś 主義

zasadzka zaˈsaʦ̑ka n
pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy 待ち伏せ

zasiek ˈzaɕɛk n
(wojskowość, wojskowy) zapora lub ogrodzenie z drutu kolczastego, zwykle prowizoryczne 逆茂木

zaskroniec zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki; ヤマカガシ

zaspać ˈzaspaʨ̑ v
obudzić się później niż się zamierzało, nie obudzić się na czas 寝坊

zastępca zaˈstɛ̃mpʦ̑a n
ktoś, kto zastępuje jakąś osobę w obowiązkach 副

zasób ˈzasup n
posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności 資源

zasłona zaˈswɔ̃na n
tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia; カーテン

zatoka zaˈtɔka n
(geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd; 湾

zator n
(medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep 塞栓

zatrucie n
stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu 中毒

zatrzymywać ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
unieruchamiać coś 止める
przerywać jakiś proces, maszynę, robienie czegoś 止める
stawać w miejscu 立ち止まる

zaufanie ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ n
przeświadczenie, że można komuś ufać 信用

zauważyć ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑ v
dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku 気付く

zawartość zaˈvartɔɕʨ̑ n
to, co się w czymś znajduje 内容
ilość jakiegoś składnika w czymś 内容

zawał serca ˈzavaw ˈsɛrʦ̑a n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego; 心筋梗塞

zawias n
(technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien 蝶番

zawierać zaˈvʲjɛraʨ̑ v
mieć coś wewnątrz siebie; mieć coś za składnik siebie, składać się 含む

zawody zaˈvɔdɨ n
impreza sportowa, podczas której zawodnicy rywalizują ze sobą 勝負

zawroty głowy zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ n
(medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi; くらくら

zawsze ˈzafʃɛ pronoun
w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy いつも 常に

zawód ˈzavut n
czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze 職業

zawór ˈzavur n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów; バルブ

zazdrosny zazˈdrɔsnɨ adj
odczuwający zazdrość o coś; taki, który chce mieć coś całkowicie na własność 羨ましそうな
taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku 嫉妬深い

zazdrościć v
odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny 羨む

zazdrość ˈzazdrɔɕʨ̑ n
podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna 嫉妬
uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona ねたみ

zazdrość o członek n
(psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego; ペニス羨望

zazwyczaj zaˈzvɨʧ̑aj adv
w większości przypadków 普段

zaćmienie zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ n
(astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień; 蝕 食

załącznik zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
plik dołączony do wiadomości e-mail 添付ファイル

zaświaty zaˈɕfʲjatɨ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli 冥界

zbawić v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uchronić przed potępieniem wiecznym 救う
wyciągnąć kogoś z opresji, uratować 救う

zbieg zbʲjɛk n
miejsce styku, zbliżenia się (np. żył wodnych, żył kruszcowych w skale, tras kolejowych, drogowych) 合流点

zbiornik ˈzbʲjɔrʲɲik n
przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów タンク

zbiór zbʲjur n
(matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów; 集合
grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość 集合
zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś コレクション

zbocze ˈzbɔʧ̑ɛ n
(geografia, geograficzny) pochyły teren stanowiący część góry, wzgórza, doliny czy wąwozu 坂

zboczeniec zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑ n
(potocznie, potoczny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych 痴漢

zboże ˈzbɔʒɛ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna 穀物 穀類

zbrodnia ˈzbrɔdʲɲa n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo; 犯罪

zbrodnia katyńska ˈzbrɔdʲɲa kaˈtɨ̃j̃ska n
(historia, historyczny, historycznie) rozstrzelanie ponad dwudziestu tysięcy polskich oficerów (jeńców wojennych) dokonane przez NKWD w 1940 roku w Katyniu i innych miejscach w ZSRR; カティンの森事件

zbrodnia wojenna ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów; 戦争犯罪

zbrodniarz n
człowiek popełniający zbrodnię 犯人

zbroja ˈzbrɔja n
okrycie ochronne wojownika, zabezpieczające przed ciosami 鎧

zbyt zbɨt adv
nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie あまり あんまり

zbytnio ˈzbɨtʲɲɔ adv
zbyt, nadmiernie, za bardzo あまり あんまり

zdalny ˈzdalnɨ adj
(technologia, technika, techniczny) taki, który może być przeprowadzany na odległość 辺鄙

zdanie ˈzdãɲɛ n
(gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika) 文

zdanie podrzędne ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ n
(gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne 付属節

zdanie złożone ˈzdãɲɛ zwɔˈʒɔ̃nɛ n
(gramatyka) zdanie dające się podzielić na co najmniej dwa wypowiedzenia (zdania pojedyncze lub równoważniki zdania) 重文

zdarzać ˈzdaʒaʨ̑ v
wydarzać się, trafiać się 起こる

zdarzenie zdaˈʒɛ̃ɲɛ n
(informatyka, informatyczny) zapis zajścia w systemie komputerowym określonej sytuacji; イベント
(matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu; イベント
coś, co miało miejsce; co zdarzyło się イベント

zdawać sobie sprawę ˈzdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈspravɛ idiom
mieć pełną świadomość czegoś; rozumieć, wiedzieć coś, uświadamiać sobie coś 気付く 気付く て いる

zdecydować ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑ v
podjąć decyzję 決める

zdejmować zdɛjˈmɔvaʨ̑ v
ściągać ubranie, buty 脱ぐ
ściągać nakrycie głowy, okulary 脱ぐ

zderzacz n
urządzenie, które ma za zadanie coś zderzać コライダー

zderzak ˈzdɛʒak n
(motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą; バンパー

zdolność ˈzdɔlnɔɕʨ̑ n
umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności 能力
naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś 能力

zdrada ˈzdrada n
działanie na szkodę narodu lub kraju 反逆

zdrada stanu ˈzdrada ˈstãnu n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przestępstwo wymierzone przeciw najistotniejszym interesom państwa, jego bezpieczeństwu lub ustrojowi; 大逆罪

zdradzać ˈzdraʣ̑aʨ̑ v
złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku 不倫

zdrajca ˈzdrajʦ̑a n
ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp. 裏切り者

zdrobnienie zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu; 指小辞

zdrowie ˈzdrɔvʲjɛ n
stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby) 健康

zdrowy ˈzdrɔvɨ adj
taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze 健康

zebra ˈzɛbra n
(zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści; ゼブラ 縞馬

zebranie zɛˈbrãɲɛ n
zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu 会合 会議

zefir ˈzɛfʲir n
(meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) łagodny i ciepły wiatr 微風

zegar ˈzɛɡar n
przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu; 時計

zegar słoneczny ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ n
zegar określający czas na podstawie pozycji słońca 日時計

zegarek zɛˈɡarɛk n
niewielkich rozmiarów zegar 腕時計 時計

zegarmistrz zɛˈɡarmʲisṭʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków; 時計屋

zemsta ˈzɛ̃msta n
odwet za krzywdy 復讐 報復

zen zɛ̃n n
szkoła buddyzmu mahajany rodem z Japonii; 禅

zenit ˈzɛ̃ɲit n
(astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie; 天頂

zero ˈzɛrɔ n
liczba 0; 〇 ゼロ

zerowy zɛˈrɔvɨ adj
identyfikowany przez zero; taki, który w określonym porządku liczenia poprzedza pierwszy ゼロ番目

zerwać ˈzɛrvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś 別れる

zespół Downa n
(medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21; ダウン症

zespół Guillaina-Barrégo n
(medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii; ギラン・バレー症候群

zespół Sjögrena n
(medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek; シェーグレン症候群

zespół kanału nadgarstka ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka n
(medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka 手根管症候群

zespół lęku uogólnionego n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie, któremu towazyszy obecność uporczywego lęku nie wiążącego się z żadnym określonym czynnikiem; 全般性不安障害

zespół napięcia przedmiesiączkowego ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ n
(medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia; 月経前症候群

zespół opóźnionej fazy snu n
(medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt późnym zasypianiu i budzeniu się; 睡眠相後退症候群

zespół policystycznych jajników n
(medycyna, medyczny) zaburzenie endokrynne dotykające kobiety w wieku reprodukcyjnym; 多嚢胞性卵巣症候群

zespół przyspieszonej fazy snu n
(medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegający na zbyt wczesnym kładzeniu się spać (między 18 a 21:00) i wczesnym budzeniu się, o ok. 3:00–4:00 w nocy 睡眠相前進症候群

zeszyt ˈzɛʃɨt n
(szkolnictwo, szkolny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania; ノート

zet zɛt n
nazwa litery z, trzydziestej litery polskiego alfabetu ズィー

zewnętrzny zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ adj
taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz 外側

zez zɛs n
(medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie; 斜視

zeznanie zɛˈznãɲɛ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) oficjalne wyjaśnienia złożone w sądzie lub przed innymi władzami 証言

zezowaty adj
taki, który ma zeza 内斜視

zgaga ˈzɡaɡa n
uczucie pieczenia w przełyku 胸焼け

zgubny ˈzɡubnɨ adj
prowadzący do zguby 有害

ziarno ˈʑarnɔ n
(botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion; 種
(fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii; 種
cząstka czegoś 種

zielarstwo ʑɛˈlarstfɔ n
dział wiedzy zajmujący się zagadnieniami hodowli, uprawy, zbioru, suszenia, pakowania i przechowywania ziół i roślin leczniczych; 本草学

ziele angielskie n
(kulinaria) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa; オールスパイス

zieleń ˈʑɛlɛ̃ɲ n
kolor zielony 緑色

zielona herbata ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata n
(kulinaria) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania 緑茶

zielony ʑɛˈlɔ̃nɨ adj
(lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody 未熟 青い 未熟な
o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały 未熟 青い 未熟な
(lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niemający wiedzy na jakiś temat, zwykle młody 未熟 未熟な 青い
mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego; 緑 青い 緑の 緑色の

zielsko n
(potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin 柴

ziemia ˈʑɛ̃mʲja n
gleba 土
grunt, podłoże (także w budynku) 土

ziemniak ˈʑɛ̃mʲɲak n
(botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z gatunku psianka ziemniak, o jadalnych bulwach; ジャガイモ
(spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1) ジャガイモ

ziewać ˈʑɛvaʨ̑ v
szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia 欠伸する

zika n
(medycyna, medyczny) wirus przenoszony przez komary, który rozprzestrzenił się w Azji, Ameryce i Europie; ジカウイルス

zima ˈʑĩ.ma n
najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku; 冬 ふゆ

zimna wojna ˈʑĩmna ˈvɔjna n
(historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku; 冷戦

zimno ˈʑĩmnɔ n
niska temperatura 寒さ

zimny ˈʑĩmnɨ adj
mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna 寒い

zimorodek ˌʑĩmɔˈrɔdɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa nurkując; 川蝉

zioło ˈʑɔwɔ n
(potocznie, potoczny) marihuana ハーブ

ziołolecznictwo ˌʑɔwɔlɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ n
dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób; 薬草

zięba ˈʑɛ̃mba n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs; ズアオアトリ

zięć ʑɛ̇̃ɲʨ̑ n
mąż córki 婿

zjednoczony adj
połączony dla wspólnej sprawy 連合

zlew zlɛf n
naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową 流し台

zmarszczka ˈzmarʃʧ̑ka n
(anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych 皺

zmartwienie zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ n
coś, co martwi, nurtuje, niepokoi 心配

zmartwychwstanie ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie; 復活

zmiana ˈzmʲjãna n
przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną 変化 変更

zmieniać ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑ v
nadawać komuś lub czemuś inne właściwości 変える

zmienna ˈzmʲjɛ̃nːa n
(matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości; 可変

zmienny ˈzmʲjɛ̃nːɨ adj
niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka) 可変
ulegający zmianom 可変

zmierzch zmʲjɛʃx n
moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się; 薄明

zmniejszać ˈzmʲɲɛ̇jʃaʨ̑ v
sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary 減らす

zmuszać ˈzmuʃaʨ̑ v
nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś 強

zmysł zmɨsw̥ n
zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju; 感覚

zmysłowy zmɨsˈwɔvɨ adj
taki, który wzbudza pociąg fizyczny; wiąże się z doznaniami erotycznymi えん

zmywacz do paznokci ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci; ポリッシュリムーバー

zmywarka zmɨˈvarka n
(technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń; 食器洗い機

zmęczenie zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem 疲れ

zmęczony zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ participleAdjective
odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek 疲れた

znaczek pocztowy ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) mały, papierowy prostokąt przyklejany do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki); 切手

znaczenie znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje 意味

znacznie ˈznaʧ̑ʲɲɛ adv
dużo, w dużym stopniu, bardzo かなり 随分

znaczyć ˈznaʧ̑ɨʨ̑ v
mieć znaczenie, sens 意味

znajdować znajˈdɔvaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś 見つける
odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś 見つける
zdobywać to, czego się szuka 見つける

znajomy znaˈjɔ̃mɨ n
taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia) 知り合い

znak znak n
dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji 合図
kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie 印 記号

znak wodny ˈznaɡ ˈvɔdnɨ n
obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji; 透かし

znak zapytania ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego; 疑問符

znać znaʨ̑ modal
mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym 知る
mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości 知る

zniewieściały ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɨ adj
o mężczyźnie: taki, który ma kobiece cechy 女々しい

zniszczenie zʲɲiʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
to, co zostało zniszczone, zrujnowane, zburzone 倒壊

znudzony znuˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś 退屈

znużenie znuˈʒɛ̃ɲɛ n
zmęczenie czymś, znudzenie, uprzykrzenie się czegoś あき 飽

znęcać się ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ v
robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować 苛める

zoisyt zɔˈ<sup>j</sup>isɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych; 灰簾石

zoo ˈzɔː n
ogród zoologiczny 動物園

zoofilia ˌzɔːˈfʲilʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaspokajanie popędu płciowego ze zwierzętami 獣姦

zoofobia ˌzɔːˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami; 動物恐怖症

zoolog zɔˈːlɔk n
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią 動物学者

zoologia ˌzɔːˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach; 動物学

zorza ˈzɔʒa n
(meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie 夕映え 夕焼け 朝焼け

zorza polarna ˈzɔʒa pɔˈlarna n
zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych; オーロラ 極光

zostawać zɔˈstavaʨ̑ v
nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca の[[まま]]である

zszywacz ˈsʃɨvaʧ̑ n
(biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek; ステープラー ホッチキス

zszywka ˈsʃɨfka n
(biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza ホッチキス

zuchwały zuxˈfawɨ adj
o nadmiernej pewności siebie, lekceważący innych あつかましい 厚かましい

zupa ˈzupa n
(kulinaria) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu; スープ 汁

zupka chińska ˈzupka ˈçĩj̃ska n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) zupa błyskawiczna nadająca się do spożycia po zalaniu gorącą wodą, sprzedawana w plastikowym opakowaniu zawierającym makaron, przyprawy oraz olej, aromatem mająca przypominać tradycyjne zupy kuchni chińskiej, ale też (pomimo swojej nazwy) tajskiej, koreańskiej bądź wietnamskiej インスタントラーメン

zurwanizm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu ズルワーン教

zwalniać ˈzvalʲɲäʨ̑ v
zostawiać, opuszczać, przestawać zajmować 空ける

zwiadowca n
(wojskowość, wojskowy) żołnierz, który przeprowadza zwiad, rozpoznanie; 斥候

zwieracz ˈzvʲjɛraʧ̑ n
(anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów; 括約筋

zwierzę ˈzvʲjɛʒɛ ˈzvʲjɛʒɛnta n
(biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej; 動物 生き物

zwierzę domowe ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ n
zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa; ペット

związek ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk n
stowarzyszenie, sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów; 組合
wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami 関係

związek frazeologiczny ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌfrazɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ n
(językoznawstwo, językoznawczy) utrwalone w użyciu połączenie dwóch lub więcej wyrazów mające pewne wspólne ustalone znaczenie; 成句

zwolennik zvɔˈlɛ̃ɲːik n
osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś 弟子

zwolnienie zvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zwolnić 解雇

zwrot zvrɔt n
oddanie komuś czegoś 返品
wyrażenie, zdanie, konstrukcja słowna; związek wyrazów 言い回し

zwrotnik ˈzvrɔtʲɲik n
(geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut); 回帰線

zwrotny adj
(gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega 再帰的

zwycięstwo zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ n
sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji 勝利 勝ち

zwycięzca zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a n
ten, który zwyciężył, wygrał 勝利者

zwyczaj ˈzvɨʧ̑aj n
sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę 習慣
indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby 習慣

zwyczajny zvɨˈʧ̑ajnɨ adj
taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły 普段の

zwykły ˈzvɨkwɨ adj
niewyróżniający się niczym 普段の

zwój zvuj n
coś zwiniętego w kłębek, rulon とぐろ

zwłoki ˈzvwɔci n
ciało martwego człowieka; 死体

zygota n
(biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia; 受精卵

zygzak ˈzɨɡzak n
ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z” ジグザグ

zysk zɨsk n
(ekonomia, ekonomiczny) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży 黒字

ząb zɔ̃mp n
(anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu; 歯
(technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu 歯

ząb mleczny n
(przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) pierwszy ząb (u człowieka) 乳歯

złamać ˈzwãmaʨ̑ v
przekroczyć, naruszyć obowiązujące prawo, zasady, przepisy; postąpić wbrew nim; także nie dotrzymać jakiegoś zobowiązania 破る

złe oko n
(związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok; 凶眼

zło zwɔ n
coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie; 悪

złodziej ˈzwɔʥ̑ɛ̇j n
osoba, która kradnie 泥棒

złota rybka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus; 金魚

złotnik ˈzwɔtʲɲik n
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) 金工

złoto ˈzwɔtɔ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79; 金
stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet 金
(sport, sportowy) złoty medal 金

złoty ˈzwɔtɨ adj
mający kolor i połysk złota 金の

złoty spadochron n
(przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji; ゴールデンパラシュート

złowrogi zwɔvˈrɔɟi adj
będący oznaką czegoś złego 奸

złośliwe oprogramowanie n
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym; マルウェア 不正ソフトウェア

złośliwość zwɔɕˈlʲivɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest złośliwy 悪意

złośliwy zwɔɕˈlʲivɨ adj
nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość 悪意
o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu 悪意

złożoność n
cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów 複雑さ

złudzenie zwuˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych 幻覚

zły zwɨ adj
kiepski, nieznający się 悪い
niekorzystny 悪い
niesmaczny 悪い
niewygodny, nieprzyjemny, nieudany 悪い
o zdrowiu, zmysłach słaby 悪い
niegrzeczny, nieposłuszny 悪い
niepasujący, nieodpowiedni 悪い
niemiły, nieprzyjemny (z charakteru) 悪い

złącze ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɛ n
(elektronika, elektroniczny) zespół złożony z wtyku i gniazdka; 端子
element łączący 端子

Île-de-France pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny Francji, zawierający w sobie jej stolicę - Paryż イル＝ド＝フランス
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna zawierająca Paryż z przyległościami, stanowiąca w średniowieczu domenę królewską イル＝ド＝フランス

à propos a‿prɔˈpɔ
…wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi ところで

ósemka uˈsɛ̃mka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty; 8分音符

ćapati n
(kulinaria) indyjski pszenny placek, rodzaj chleba チャパティ

ćma ʨ̑ma n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny; 蛾

ćwiartka n
jedna z czterech równych części czego 分の

ćwiczenie ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka 練習

ćwiczyć ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑ v
(szkolnictwo, szkolny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności 練習

ćwierć ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ n
jedna czwarta, 25% [[四分]]の一

ćwierćnuta ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty; 4分音符 四分音符

Łaba ˈwaba pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech i w Czechach; エルベ川

Łabędź ˈwabɛ̃ɲʨ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy; はくちょう座

Łazarz ˈwazaʃ pn
(biblijny) postać biblijna ラザロ
imię męskie; ラザロ

Łotwa ˈwɔtfa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; ラトビア ラトヴィア

Łucja ˈwuʦ̑ʲja pn
imię żeńskie; ルスィ

Ługańsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego; ルガーンスク

Ługańska Republika Ludowa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy; ルガンスク人民共和国

Łukasz ˈwukaʃ pn
imię męskie; ルーク

Łódź wuʨ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w centralnej Polsce; ウッチ

łabędzi śpiew waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf n
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności 絶唱

łabędź ˈwabɛ̃ɲʨ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi; 白鳥 ハクチョウ

łabędź niemy ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych; コブハクチョウ

łacina waˈʨ̑ĩna n
język starożytnych Rzymian; ラテン語

łaciński waˈʨ̑ĩj̃sʲci adj
właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego ラテン

ładny ˈwadnɨ adj
odznaczający się urodą 可愛い

łagodny waˈɡɔdnɨ adj
charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju 温厚
o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny 温厚

łajka jakucka n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do szpiców; ヤクーチアン・ライカ

łamaniec językowy wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ idiom
trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach 早口言葉

łamać ˈwãmaʨ̑ v
o rzeczach mało elastycznych: pękać pod wpływem działania siły 破れる

łapa ˈwapa n
noga zwierzęcia niemającego kopyt 手

łapówka waˈpufka n
wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści 賄賂

łasica waˈɕiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe; 飯綱

łaska ˈwaska n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą 加護

łaskotać v
lekko podrażniać wrażliwe na dotyk miejsca 擽る

łatwowierny adj
taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji だまされやすい

łatwość ˈwatfɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest łatwe, brak trudności たやすさ 容易さ 楽

łatwy ˈwatfɨ adj
nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód 簡単 易

ława przysięgłych n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół osób zasiadających w sądzie przysięgłych 陪審

ławka ˈwafka n
twardy mebel do siedzenia dla kilku osób; ベンチ

łazienka waˈʑɛ̃nka n
pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem; 浴室 風呂場

łazik ˈwaʑik n
(astronomia, astronomiczny) pojazd kosmiczny badający powierzchnię obcej planety; ローバー

łańcuch ˈwãj̃nʦ̑ux n
(geografia, geograficzny) łańcuch górski; 連峰
(technologia, technika, techniczny) element mechaniczny, składający się z identycznych ogniw; チェーン
sznur wykonany z metalu lub tworzywa sztucznego 鎖

łańcuch pokarmowy ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ n
(biologia, biologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego; 食物連鎖

łechtaczka wɛxˈtaʧ̑ka n
(anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków; 陰核 クリトリス

łodyga wɔˈdɨɡa n
(biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej; 茎

łokieć ˈwɔcɛ̇ʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem 肘 肱 臂 肘
(historia, historyczny, historycznie) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra) エル

łom n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.; 鉄梃

łopata wɔˈpata n
narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów; シャベル

łopatka wɔˈpatka n
(anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem; 肩甲骨

łosoś ˈwɔsɔɕ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku; 鮭 サーモン

łotewski wɔˈtɛfsʲci adj
odnoszący się do Łotwy lub Łotyszów ラトビア語

łoś wɔɕ n
(zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu; ムース ヘラジカ

łoże śmierci ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł 死の床

łożysko wɔˈʒɨskɔ n
(anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem; 胎盤
(technologia, technika, techniczny) część urządzenia technicznego podtrzymująca (łożyskująca) inną jego część (łożyskowaną) w sposób umożliwiający jej względny ruch obrotowy; 軸受

łucznictwo wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy アーチェリー

łuk wuk n
(architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1); アーチ 弓
(fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami; 弓
(matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej; 弓
każdy kształt przypominający łuk (1.1) 弓
(sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce (cięciwy) i nadanie tak strzale energii; 弓 アーチ

łupek ˈwupɛk n
(geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość; 粘板岩

łupież ˈwupʲjɛʃ n
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka; 頭垢

łuska ˈwuska n
(wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki 薬莢
(zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt 鱗

łuszczyca wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a n
przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów; 乾癬

łużycki wuˈʒɨʦ̑ʲci n
język słowiański, którym mówi się na Łużycach; ソルブ語

łydka ˈwɨtka n
(anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą; 脹脛

łysienie wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie 禿頭病 脱毛症

łyska ˈwɨska n
(ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole; オオバン

łysy ˈwɨsɨ adj
całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie 禿げ

łyżeczka wɨˈʒɛʧ̑ka n
mała łyżka 小さじ

łyżka ˈwɨʃka n
sztuciec służący do jedzenia スプーン

łyżka do butów ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf n
narzędzie ułatwiające zakładanie butów 靴べら

łyżwa ˈwɨʒva n
stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie; スケート靴

łyżwiarstwo wɨʒˈvʲjarstfɔ n
(sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew; スケート

łyżwiarstwo figurowe n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp. フィギュアスケート

łyżwiarstwo szybkie n
(sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na jak najszybszym pokonaniu na łyżwach określonego dystansu; スピードスケート

łyżwiarz ˈwɨʒvʲjaʃ n
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo; スケーター

łza wza n
(fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko; 涙

łódź wuʨ̑ n
mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach; ボート 船

łój n
(biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych 皮脂
(technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji ヘット

łóżko ˈwuʃkɔ n
mebel przeznaczony do spania; ベッド 寝台

łóżko piętrowe n
rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania; 二段ベッド

łączyć ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
(potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną 結ぶ
jednoczyć, umożliwiać zespolenie 結ぶ
kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska 結ぶ
spajać elementy za pomocą środków technicznych 結ぶ

łąka ˈwɔ̃ŋka n
teren gęsto porośnięty trawami; 草原

Śiwa ˈɕiva pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu シヴァ

Śląsk ɕlɔ̃w̃sk pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna i historyczna na lewym brzegu górnej Odry; シレジア

Śnieżka ˈɕɲɛʃka pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm; 白雪

Średnie Państwo n
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) okres w historii starożytnego Egiptu obejmujący lata od ok. 2050 do ok. 1760 p.n.e.; 中王国

Środa Popielcowa ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem; 灰の水曜日

Świdwin ˈɕfʲidvʲĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; シフィドヴィン

Święty Mikołaj ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najpopularniejszych chrześcijańskich świętych; biskup Myry w Azji Mniejszej; patron dzieci, kancelistów parafialnych, piekarzy, podróżnych, żeglarzy, uczonych i studentów; w dniu, lub w wigilię, jego święta (6 grudnia) istnieje zwyczaj obdarowywania podarunkami; 聖ニコラオ

ściana ˈɕʨ̑ãna n
(budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca; 壁

ściany mają uszy ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ proverb
mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany 壁に耳あり、 障子に目あり

ścierwo ˈɕʨ̑ɛrvɔ n
martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia 死骸

ścieżka ˈɕʨ̑ɛʃka n
(informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dyska komputera, np. c:\windows\system.ini; パス
wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych パス

ścięgno ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ n
(anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny; 腱

ślad ɕlat n
(matematyka, matematyczny) suma elementów na głównej przekątnej macierzy kwadratowej; 跡

śledziona ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na n
(anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców; 脾臓 ひぞう

śledź ɕlɛʨ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska; ニシン 鰊

ślepa uliczka ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka n
uliczka niemająca wylotu 行き止まり 袋小路

ślepota ɕlɛˈpɔta n
(medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie 盲目

ślimak ˈɕlʲĩmak n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka; 蝸牛 舞舞

ślina ˈɕlʲĩna n
płynna wydzielina wytwarzana w ustach; 唾液

śliwa ˈɕlʲiva n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe; セイヨウスモモ
(spożywczy) duży owoc śliwy (1.1) セイヨウスモモ

śliwka ˈɕlʲifka n
(spożywczy) (kulinaria) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie; セイヨウスモモ

ślub ɕlup n
akt zawarcia małżeństwa; 結婚式

ślusarz ˈɕlusaʃ n
rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe 錠前屋

śluza n
urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych; 水門

śmiać się ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ v
wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem 笑う

śmiech ɕmʲjɛx n
charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło 笑い 笑い声

śmierdzieć ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
o sprawach: wydawać się podejrzanymi [[悪臭]]を[[放つ]]
wydzielać nieprzyjemny zapach [[悪臭]]を[[放つ]]

śmiertelnik n
(książkowy) istota śmiertelna, jaką jest człowiek 人間

śmiertelny ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ adj
taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze 必滅

śmierć ɕmʲjɛrʲʨ̑ n
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności; 死 死亡
(mitologia, mitologiczny) (etnografia, etnograficzny) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) personifikacja śmierci (1.1), często przedstawiana jako szkielet z kosą 死 死神

śmietana ɕmʲjɛˈtãna n
ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka クリーム

śmieć ɕmʲjɛ̇ʨ̑ n
coś do wyrzucenia, odpadek 廃物

śmieć ɕmʲjɛ̇ʨ̑ v
mieć odwagę, śmiałość 敢えて

śmigłowiec n
(lotnictwo, lotniczy) (technologia, technika, techniczny) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi ヘリコプター

śniadanie ɕɲaˈdãɲɛ n
poranny posiłek; 朝食 朝御飯

śnieg ɕɲɛk n
(meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu; 雪 ゆき
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora 雪

śnieżki ˈɕɲɛʃʲci n
zabawa we wzajemne obrzucanie się śniegiem 雪合戦

śnieżnobiały ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ adj
(książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały 真っ白い

śnić ɕɲiʨ̑ v
widzieć sen podczas spania 夢を見る

śpieszyć ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑ v
robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć 急ぐ

śpiew ɕpʲjɛf n
dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki; 歌唱

śpiewak ˈɕpʲjɛvak n
mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa 歌手

śpiewać ˈɕpʲjɛvaʨ̑ v
wykonywać melodię głosem 歌う

śpiewnik ˈɕpʲjɛvʲɲik n
książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek 唱歌集 歌集

śpioch ɕpʲjɔx n
człowiek lubiący dużo, długo spać 朝寝坊

śpiwór ˈɕpʲivur n
worek do spania シュラフザック

śpiący ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ adj
taki, któremu chce się spać 眠い

śpiączka n
(medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce 昏睡

średni ˈɕrɛdʲɲi adj
(matematyka, matematyczny) stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości 平均

średnia n
(matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę; 平均

średnica ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a n
(geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek; 直径
długość średnicy (1.1) 直径

średnik ˈɕrɛdʲɲik n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem; セミコロン

średniowiecze ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ n
epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi; 中世

środa ˈɕrɔda n
trzeci dzień tygodnia; 水曜日

środek ˈɕrɔdɛk n
coś, co ułatwia działanie 措置
miejsce jednakowo oddalone od krawędzi 中心

środki masowego przekazu ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu n
prasa, radio, telewizja i internet; publikatory マスコミ

środowisko ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ n
(ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie 環境

śruba ˈɕruba n
(sport, sportowy) w skokach do wody: skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała 捻子
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie napędowe statku wodnego; 捻子
(technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie; ボルト

śrubokręt ɕruˈbɔkrɛ̃nt n
(technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów ドライバー

śródlądowy ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ adj
znajdujący się w środku lądu 内陸

świadek ˈɕfʲjadɛk n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego; 目撃者
osoba, która widziała coś na własne oczy 目撃者

świadomość ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑ n
zdawanie sobie sprawy z czegoś; 意識

świat ɕfʲjat n
cała Ziemia 世界 界

światopogląd ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt n
zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie; 世界観

światło ˈɕfʲjatwɔ n
(fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko; 光 明かり
przedmiot będący źródłem światła (1.1) 光

światłowstręt ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt n
(medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek); 光線恐怖症

światłowód ɕfʲjatˈwɔvut n
(technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła; 光ファイバー

świeca ˈɕfʲjɛʦ̑a n
(przestarzałe, przestarzały) dawna jednostka natężenia światła równa 1,02 kandeli; 燭
(sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uniesieniu w górę nóg z leżenia na plecach 肩 倒立
przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła; 蝋燭

świeca zapłonowa n
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego; 点火プラグ

świecić ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑ v
emitować, produkować światło 光る 輝く

świecki ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci adj
niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych 世俗

świerk ɕfʲjɛrk n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych; エゾマツ トウヒ

świerszcz ɕfʲjɛrʃʧ̑ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki; 蟋蟀

świerzb ɕfʲjɛʃp n
(medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce; 疥癬

świetlik ˈɕfʲjɛtlʲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych; 蛍

świeżość ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest świeże 新鮮

świeży ˈɕfʲjɛʒɨ adj
o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu さわやかな

świnia ˈɕfʲĩɲa ˈɕfʲĩɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych; 豚
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o osobie nikczemnej, podłej 豚
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie 豚
(zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes; 豚
(zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1) 豚

świnka ˈɕfʲĩnka n
(medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic 流行性耳下腺炎

świnka morska ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1) モルモット ギニアピッグ

świstak ˈɕfʲistak n
(zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych; マーモット

świstun ˈɕfʲistũn n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających); ヒドリガモ

świtać v
o dniu zaczynać się あかつき

świątynia ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów; 神殿 寺

święto ˈɕfʲjɛ̃ntɔ n
dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni 休日 祭り

święto ruchome ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ruˈxɔ̃mɛ n
święto, które co roku wypada w inny dzień 移動祝日

święty ˈɕfʲjɛ̃ntɨ adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu; 聖者

święty mikołaj ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj n
człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię; サンタクロース

źrebię ˈʑrɛbʲjɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć; 子馬

źrenica ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka; 瞳
(optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej 瞳

źródło ˈʑrudwɔ n
często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań 泉
(hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi; 泉
przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp. 本源
to, co stanowi początek czegoś 本源
tylko w lm, (informatyka, informatyczny) kod źródłowy 本源

Żagań ˈʒaɡãɲ pn
(geografia, geograficzny) jedna z polskich miejscowości; ジャガニ

Żmudź pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy; ジェマイティヤ

Żuraw ˈʒuraf pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego; 鶴座

Żyd ʒɨt n
(etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael; ユダヤ人

Żydowski Obwód Autonomiczny pn
(geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, część Dalekowschodniego Okręgu Federalnego; ユダヤ自治州

Żyrafa ʒɨˈrafa pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; きりん座

Żyzny Półksiężyc ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii; 肥沃な三日月地帯

żaba ˈʒaba n
(herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych; 蛙 カエル

żabot n
falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik ジャボ

żaden ˈʒadɛ̃n pronoun
…informujący o braku kogoś lub czegoś ありません

żagiel ˈʒaɟɛl n
(marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku 帆

żaglowiec ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑ n
(marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru; 帆船

żal ʒal n
negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą; 悲しみ

żaluzja ʒaˈluzʲja n
osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła; ブラインド

żar ʒar n
tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa 余燼

żargon ˈʒarɡɔ̃n n
(językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) odmiana języka charakterystyczna dla określonej grupy środowiskowej; 専門用語 隠語

żarliwy ʒarˈlʲivɨ adj
cechujący się dużym zapałem, oddaniem 熱い

żartobliwy ˌʒartɔˈblʲivɨ adj
często żartujący 剽軽

żartować ʒarˈtɔvaʨ̑ v
mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć 冗談を言う

żarówka ʒaˈrufka n
(elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód; 電球

żałosny ʒaˈwɔsnɨ adj
wzbudzający politowanie lub pogardę 情けない

żałować ʒaˈwɔvaʨ̑ v
odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym 後悔
ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad 後悔

żbik ʒbʲik n
(zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych; ヤマネコ

że ʒɛ conjunction
…rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym と

żebrak ˈʒɛbrak n
ten, kto żebrze 乞食

żebrać ˈʒɛbraʨ̑ v
prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie 物乞い

żebro ˈʒɛbrɔ n
(anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową; 肋骨

żeglować ʒɛɡˈlɔvaʨ̑ v
przemieszczać się po wodzie środkiem transportu posiadającym żagle 帆走する

żel ʒɛl n
(chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu; ゲル

żelatyna ˌʒɛlaˈtɨ̃na n
(chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych; ゼラチン

żelazko ʒɛˈlaskɔ n
urządzenie służące do ręcznego prasowania; アイロン

żelazna kurtyna n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu; 鉄のカーテン

żelazny ʒɛˈlaznɨ adj
wykonany z żelaza lub zawierający żelazo 鉄

żelazo ʒɛˈlazɔ n
(potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2) 鉄 てつ

żelbet ˈʒɛlbɛt acronym
= (budownictwo) żelazobeton; 鉄筋コンクリート

żeliwo ʒɛˈlʲivɔ n
(hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami; 鋳鉄

żeń-szeń ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ n
(botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa; 朝鮮人参

żeński ˈʒɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety 女の

żmija ˈʒmʲija n
(herpetologia, herpetologiczny) gad z z podrodziny węży; クサリヘビ

żniwa ˈʒʲɲiva n
(rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych; 収穫

żona ˈʒɔ̃na n
kobieta będąca w związku małżeńskim ze swoim mężem 妻 奥さん 家内

żongler ˈʒɔ̃ŋɡlɛr n
artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami; ジャグラー

żonkil ˈʒɔ̃ŋʲcil n
(botanika, botaniczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach; ラッパズイセン

żołnierz ˈʒɔwɲɛʒɛ ˈʒɔwʲɲɛʃ n
(wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej 兵士 兵

żołądek ʒɔˈwɔ̃ndɛk n
(anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego; 胃 お腹

żołądź ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu; 団栗

żreć ʒrɛʨ̑ v
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) o człowieku: jeść 食

żubr ʒupr̥ n
(zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem; ヨーロッパバイソン

żuchwa ˈʒuxfa n
(anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki; かがくこつ 下顎骨

żul ʒul ˈʒulɛ n
(pospolicie) (pogardliwie) chuligan lub drobny przestępca 破落戸

żuraw ˈʒuraf n
(ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza; 鶴 ツル

żurawina ˌʒuraˈvʲĩna n
(botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody; クランベリー
(kulinaria) owoc żurawiny (1.1) クランベリー

żuć ʒuʨ̑ v
rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć 噛む

żwacz ʒvaʧ̑ n
jeden z przedżołądków u przeżuwaczy; ミノ

żwir ʒvʲir n
okruchowa skała osadowa o luźnej postaci; 砂利

życie ˈʒɨʨ̑ɛ n
(biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach; 人生 命

życiorys ʒɨˈʨ̑ɔrɨs n
(urzędowy) (biurowość, biurowy) pismo zawierające podstawowe dane osobowe, wykształcenie i ewentualnie przebieg kariery zawodowej oraz dane kontaktowe 前歴
opis czyjegoś życia i czyjejś działalności 前歴

życzenie ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować 希望
w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji) 希望

życzyć ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑ v
składać życzenia 望む

żyrafa ʒɨˈrafa n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją; キリン 麒麟

żyrandol ʒɨˈrãndɔl n
ozdobna lampa wisząca pod sufitem シャンデリア

żyroskop ʒɨˈrɔskɔp n
(fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu; ジャイロスコープ

żyto ˈʒɨtɔ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina zbożowa z rodzaju (1.1) ライムギ

żywica ʒɨˈvʲiʦ̑a n
(biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje; 樹脂

żywność ˈʒɨvnɔɕʨ̑ n
ogół produktów spożywczych; 食品

żywopłot ʒɨˈvɔpwɔt n
płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin; 垣根

żywy ˈʒɨvɨ adj
przejawiający oznaki życia 生きる

żyzny ˈʒɨznɨ adj
dający wysokie plony 肥沃な
posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów 肥沃な

żyć ʒɨʨ̑ v
istnieć w sposób właściwy organizmom żywym 生きる
bytować w jakichś warunkach 生きる
obcować z kimś 生きる
trwać 生きる

żyła ˈʒɨwa n
(anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca; 静脈 脈
(geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach; 鉱脈 水脈
(potocznie, potoczny) człowiek skąpy けちんぼ

żółta kartka ˈʒuwta ˈkartka n
(sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią); イエローカード

żółtaczka ʒuwˈtaʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu; 黄疸

żółtko ˈʒuwtkɔ n
(spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów 卵黄
(zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka; 卵黄

żółty ˈʒuwtɨ adj
mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy; 黄色い 黄色

żółw ʒuwf n
(informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo; 亀
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów; 亀 カメ

żółw lamparci ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i n
(zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates ヒョウモンガメ

żółć ʒuwʲʨ̑ n
(medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa; 胆汁
(przenośnie, przenośnia) gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja 胆汁

żądać ˈʒɔ̃ndaʨ̑ v
domagać się czegoś kategorycznie 求める

żądło ˈʒɔ̃ndwɔ n
(zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu; 毒針 針