arz aʃ suffix
dodawany do tematu czasownika (rzadziej rzeczownika) tworzy rzeczownik rodzaju męskiego oznaczający wykonawcę czynności lub zawodu er

by bɨ suffix
…używany do tworzenia trybu przypuszczającego erden

ek ɛk suffix
tworzy zdrobnienia rzeczowników rodzaju męskiego chen lein

izm ism̥ suffix
-izm, -yzm → przyrostek tworzący rzeczowniki abstrakcyjne, zwykle blm, oznaczające doktryny polityczne lub społeczne, kierunki artystyczne, pojęcia naukowe, a także niektóre inne wyrazy mające sugerować związek z takimi rzeczownikami ismus

letni ˈlɛtʲɲi suffix
… dotyczący lat jährig

nim suffix
… wskazująca, że słowo jest nazwą nym

owa ˈɔva suffix
(przestarzałe, przestarzały) …dodawany do rzeczownika rodzaju męskiego oznaczającego zawód, funkcję, tworzący wyrazy rodzaju żeńskiego oznaczające żonę wyrazu głównego in

ość ɔɕʨ̑ suffix
…tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną heit keit

A-dur ˈa‿dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami); A-Dur

AA a‿ˈː acronym
= Anonimowi Alkoholicy; AA

ABC a‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ n
podstawy czegoś ABC

ABS a‿bɛ‿ˈːs acronym
(motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy; ABS

AIDS ɛjts n
(medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej; AIDS Aids

Aalen pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia; Aalen

Aar pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech; Ahr

Aare pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Szwajcarii, lewy dopływ Renu; Aare

Aaron aˈːrɔ̃n pn
(biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza; Aaron
obcojęzyczne imię męskie pochodzenia semickiego; Aaron

Abaza pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej w Republice Chakasji, położone w śródgórskiej kotlinie w górnym biegu rzeki Abakan; Abasa

Abchaz ˈapxas n
mieszkaniec Abchazji Abchase

Abchazja apˈxazʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji; Abchasien

Abchazka apˈxaska n
mieszkanka Abchazji Abchasin

Abdon ˈabdɔ̃n pn
imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Abdon

Abel ˈabɛl pn
imię męskie pochodzenia biblijnego; Abel

Abelard aˈbɛlart pn
imię męskie; Abelard

Aberdeen pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania); Aberdeen

Abidżan abʲˈiʤ̑ãn ˈabʲiʤ̑ãn pn
(geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej; Abidjan

Abigail pn
imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego; Abigail

Abisynka ˌabʲiˈsɨ̃nka n
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Abisynii Abessinierin

Abisyńczyk ˌabʲiˈsɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Abisynii Abessinier

Aborygen ˌabɔˈrɨɡɛ̃n n
(antropologia, antropologiczny) pierwotny mieszkaniec Australii; Aborigine

Abraham abˈraxãm pn
(biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego; Abraham
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Abraham

Abruzja abˈruzʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim; Abruzzen

Absalom pn
(biblijny) postać biblijna, syn króla Dawida; Abschalom

Abu Zabi ˈabu ˈzabʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich; Abu Dhabi

Abudża aˈbuʤ̑a pn
(geografia, geograficzny) stolica Nigerii; Abuja

Abwehra abˈvɛra pn
(historia, historyczny, historycznie) niemiecki wywiad i kontrwywiad działający przed i w trakcie drugiej wojny światowej; Abwehr

Acapulco pn
(geografia, geograficzny) Acapulco de Juárez, miasto w Meksyku; Acapulco Acapulco de Juárez

Achalciche pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia; Achalziche

Achitofel ˌaçiˈtɔfɛl pn
imię biblijne, doradca króla Dawida, przyłączył się do jego zbuntowanego syna Absaloma; Ahitofel

Achtuba pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewa odnoga dolnej Wołgi, od której oddziela się nad Wołgogradem; uchodzi do Morza Kaspijskiego; Achtuba

Ad-Dauha ad‿ˈːawxa pn
(geografia, geograficzny) stolica Kataru; Doha

Adalbert aˈdalbɛrt pn
imię męskie; Adalbert

Adam ˈadãm pn
imię męskie; Adam
(geografia, geograficzny) miasto w mintakacie Al-Mintakat ad-Dachilijja w Omanie Adamsberg

Adamawa ˌadãˈmava pn
(geografia, geograficzny) wyżyna w Afryce; Adamaua Hochland von Adamaua

Adelajda ˌadɛˈlajda pn
(geografia, geograficzny) miasto w Australii; Adelaide
imię żeńskie pochodzenia niemieckiego; Adelheid

Adolf ˈadɔlf pn
imię męskie; Adolf

Adonis aˈdɔ̃ɲis pn
(mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty; Adonis

Adria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech w Wenecji Euganejskiej, między dolnym Padem i Adygą, w starożytności ważny port morski; Adria

Adriatyk aˈdrʲjatɨk pn
(zobacz) Morze Adriatyckie Adria

Adyga pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech, uchodząca do Zatoki Weneckiej; Etsch

Adygeja pn
autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop Adygeja

Adżaria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym; Adscharien

Adżarska Republika Autonomiczna pn
(geografia, geograficzny) (administracja) (oficjalnie) Adżaria (nazwa oficjalna) Autonome Republik Adscharien

Afganistan ˌavɡãˈɲistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu; Afghanistan

Afganka avˈɡãŋka n
obywatelka Afganistanu Afghanin

Afgańczyk avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Afganistanu Afghane

Afroamerykanin ˌafrɔãmɛrɨˈkãɲĩn n
(eufemistycznie) (etnografia, etnograficzny) czarnoskóry Amerykanin pochodzenia subsaharyjskiego Afroamerikaner

Afrodyta ˌafrɔˈdɨta pn
(mitologia grecka) bogini miłości; Aphrodite

Afrodyzja ˌafrɔˈdɨzʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty; Aphrodisias

Afryka ˈafrɨka pn
(geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi; Afrika

Afryka Północna ˈafrɨka puwˈnɔʦ̑na n
(geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący północną część kontynentu; Nordafrika

Afryka Wschodnia n
(geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący wschodnią część kontynentu; Ostafrika

Afrykanin ˌafrɨˈkãɲĩn n
mieszkaniec Afryki Afrikaner

Afrykanka ˌafrɨˈkãŋka n
mieszkanka Afryki Afrikanerin

Ag a‿ˈɟɛ ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌːɡɛˈ<sup>w</sup>uʃa abbreviation
= Księga Aggeusza Hag

Agan pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, lewy dopływ rzeki Tromjogan; Agan

Agata aˈɡata pn
imię żeńskie; Agathe

Agnieszka aɟˈɲɛʃka pn
imię żeńskie; Agnes

Agrypina ˌaɡrɨˈpʲĩna pn
imię żeńskie; Agrippina

Agryppa aˈɡrɨpːa pn
imię męskie; Agrippa

Agryz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w Tatarstanie, na brzegu rzeki Iż; Agrys

Agłona pn
(geografia, geograficzny) wieś na Łotwie, w Łatgalii, w gminie Agłona; Aglohn

Ahwaz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan; Ahvaz

Ajschylos ajsˈxɨlɔs pn
(historia, historyczny, historycznie) (literacko) starożytny dramatopisarz grecki; Aischylos

Akadia aˈkadʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej; Akadien

Akra ˈakra pn
(geografia, geograficzny) stolica Ghany; Accra

Akropol aˈkrɔpɔl pn
(geografia, geograficzny) wzgórze w Atenach; Akropolis

Akwilon aˈkfʲilɔ̃n pn
(mitologia rzymska) bóg wiatru północnego, utożsamiany z greckim Boreaszem; Aquilo

Akwin pn
(geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum; Aquino

Akwinata pn
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek Tomasza z Akwinu, świętego Kościoła katolickiego; Aquinate

Akwitania ˌakfʲiˈtãɲja pn
(geografia, geograficzny) region w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux; Aquitanien

Akwizgran aˈkfʲizɡrãn pn
(geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią; Aachen

Al-Hilla pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, nad rzeką Szatt al-Hilla; Hilla

Alabama ˌalaˈbãma pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych; Alabama

Aladyn aˈladɨ̃n pn
imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”; Aladin

Alaska aˈlaska pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Ameryce Północnej; Alaska-Halbinsel
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych; Alaska
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej; Alaskakette

Albania alˈbãɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie; Albanien

Albanka alˈbãŋka n
kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii Albanerin

Albańczyk alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii Albaner

Albert ˈalbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Albert

Alberta alˈbɛrta pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Alberta
imię żeńskie; Alberta

Albin ˈalbʲĩn pn
imię męskie; Albin

Alej pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski; Alei

Alejsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego; Aleisk

Alek ˈalɛk pn
(zdrobniale) od Aleksander Alex

Aleksander ˌalɛˈksãndɛr pn
imię męskie pochodzenia greckiego; Alexander

Aleksandra ˌalɛˈksãndra pn
imię żeńskie; Alexandra

Aleksandria ˌalɛˈksãndrʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego; Alexandria Alexandrien

Aleksandrowsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie ługańskim; Olexandriwsk

Aleksy aˈlɛksɨ pn
imię męskie; Alexius

Alemania pn
(geografia, geograficzny) środkowa, niemieckojęzyczna część Szwajcarii; Deutschschweiz

Alençon pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w Normandii; Alençon

Alfons ˈalfɔ̃w̃s pn
imię męskie; Alfons

Alfred ˈalfrɛt pn
imię męskie; Alfred

Algier ˈalʲɟɛr pn
(geografia, geograficzny) stolica Algierii; Algier

Algierczyk alʲˈɟɛrʧ̑ɨk n
obywatel Algierii Algerier

Algieria alʲˈɟɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze; Algerien

Algierka alʲˈɟɛrka n
obywatelka Algierii Algerierin

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Algierii Demokratische Volksrepublik Algerien

Alina aˈlʲĩna pn
imię żeńskie; Alina

Allah ˈalːax pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie; Allah

Alma Mater n
(podniośle) uniwersytet lub inna wyższa uczelnia Alma Mater

Alojzy aˈlɔjzɨ pn
imię męskie; Alois

Alpy ˈalpɨ pn
(geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia; Alpen

Alpy Algawskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Bawarskich, położone w Austrii (Przedarulania i Tyrol) oraz Niemczech (Bawaria); Allgäuer Alpen

Alpy Bawarskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w łańcuchu Północnych Alp Wapiennych; Bayerische Alpen

Alpy Bawarsko-Tyrolskie pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w Alpach Wschodnich Nordtiroler Kalkalpen Tirolisch-Bayerische Kalkalpen

Alpy Berchtesgadeńskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Salzburskich, w Północnych Alpach Wapiennych; Berchtesgadener Alpen

Alpy Berneńskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Zachodnich w Szwajcarii; Berner Alpen

Alpy Centralne pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Wschodnich; Zentralalpen Zentrale Ostalpen

Alpy Ennstalskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Austrii, w Północnych Alpach Wapiennych; Ennstaler Alpen

Alpy Fryburskie pn
(geografia, geograficzny) grupa górska w Schweizer Voralpen, części Alp Zachodnich; Freiburger Alpen Freiburger Voralpen

Alpy Gailtalskie pn
(geografia, geograficzny) część Alp Wschodnich w Austrii, między doliną górnej Drawy i jej prawym dopływem Gail; Gailtaler Alpen

Alpy Glarneńskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Zachodnich w Szwajcarii, w kantonach Glarus, Gryzonia, Sankt Gallen i Uri; Glarner Alpen

Alpy Graickie pn
(geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich na granicy Francji i Włoch; Grajische Alpen

Alpy Gurktalskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Austrii, część Alp Noryckich; Gurktaler Alpen

Alpy Kamnickie pn
(geografia, geograficzny) część Południowych Alp Wapiennych w Słowenii i w niewielkiej części w Austrii, między dolinami górnej Sawy i Sawinji; Kamniker Alpen Steiner Alpen

Alpy Karnickie pn
(geografia, geograficzny) grupa górska, część Alp Wschodnich znajdująca się we Włoszech i Austrii; Karnische Alpen

Alpy Kitzbühelskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alpach Wschodnich, w Austrii; Kitzbüheler Alpen

Alpy Kotyjskie pn
(geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich we Francji i Włoszech; Cottische Alpen

Alpy Kruszcowe pn
(geografia, geograficzny) podgrupa Alp Ennstalskich w austriackiej Styrii; Eisenerzer Alpen

Alpy Lechtalskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Austrii w krajach związkowych Przedarulania i Tyrol, część Północnych Alp Wapiennych, położone między dolinami górnego Lechu i Innu; Lechtaler Alpen

Alpy Lepontyńskie pn
(geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich na terenie Szwajcarii oraz we Włoszech; Lepontinische Alpen

Alpy Noryckie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alpach Wschodnich, w większości położone w Austrii,w krajach związkowych Karyntia i Styria, w niewielkiej części zaś w Słowenii, położone między doliną Drawy na południu a doliną Mury na północy; Norische Alpen

Alpy Pennińskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alp Zachodnich leżące na pograniczu Włoch i Szwajcarii; Walliser Alpen

Alpy Retyckie pn
(geografia, geograficzny) część Alp Centralnych, położona na styku granic Szwajcarii, Włoch, Liechtensteinu i Austrii ; Rätische Alpen

Alpy Salzburskie pn
(geografia, geograficzny) grupa górska, część Północnych Alp Wapiennych w Austrii i Niemczech; Salzburger Alpen Salzburger Kalkalpen

Alpy Seetalskie pn
(geografia, geograficzny) podgrupa górska w Lavanttaler Alpen w Austrii, położona na południe od Mury; Seetaler Alpen

Alpy Styryjsko-Dolnoaustriackie pn
(geografia, geograficzny) część Północnych Alp Wapiennych w Austrii, ciągną się od przełęczy Pyhrn na zachodzie do okolic Wiednia na wschodzie; Steirisch-niederösterreichische Kalkalpen

Alpy Urneńskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie należące do Alp Berneńskich, części Alp Zachodnich; Urner Alpen

Alpy Wschodnie pn
(geografia, geograficzny) wschodnia część Alp, położona na terenie Austrii, Niemiec, Włoch, Słowenii, Szwajcarii i Liechtensteinu; Ostalpen

Alpy Zachodnie pn
(geografia, geograficzny) zachodnia część Alp, położona na terenie Francji, Włoch, Szwajcarii i Monako; Westalpen

Alpy Zillertalskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alpach Centralnych, na terenie Austrii i Włoch; Zillertaler Alpen

Alpy Ötztalskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie na granicy Austrii z Włochami; Ötztaler Alpen

Aluta pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, lewy dopływ Dunaju; Alt

Alwernia alˈvɛrʲɲa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Alwernia

Alzacja alˈzaʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem; Elsass

Alzatczyk alˈzaṭʧ̑ɨk n
mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu Elsässer

Amadeusz ˌãmaˈdɛ<sup>w</sup>uʃ pn
imię męskie; Amadeus

Amanda ãˈmãnda pn
imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Amanda

Amazonka ˌãmaˈzɔ̃nka pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej; Amazonas

Ambroży ãmˈbrɔʒɨ pn
imię męskie; Ambrosius

Ameryka ãˈmɛrɨka pn
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej; Amerika
(potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki Amerika

Ameryka Południowa ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej; Südamerika

Ameryka Północna ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej; Nordamerika

Ameryka Łacińska ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska pn
(geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego; Lateinamerika

Ameryka Środkowa ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej; Mittelamerika

Amerykanin ˌãmɛrɨˈkãɲĩn n
mieszkaniec Ameryki – kontynentu Amerikaner US-Amerikaner

Amerykanka ˌãmɛrɨˈkãnka n
mieszkanka kontynentu amerykańskiego Amerikanerin
obywatelka Stanów Zjednoczonych Amerikanerin US-Amerikanerin

Amga pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Ałdanu; Amga

Amiens pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji, nad Sommą; ośrodek administracyjny regionu Pikardia i departamentu Somma; Amiens

Amman ˈãmːãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Jordanii; Amman

Amos ˈãmɔs pn
imię męskie Amos

Amsterdam ãmˈstɛrdãm pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii; Amsterdam

Amu-daria ˌãmu‿ˈdarʲja pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Azji; Amu-Darja Amudarja

Amur ˈãmur pn
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji; Amur

An-Nadżaf pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, w pobliżu rzeki Eufrat; Nadschaf

Anabar pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji, uchodząca w postaci estuarium do Zatoki Anabarskiej na Morzu Łaptiewów; Anabar

Anaklet pn
historyczne imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego Anaklet

Ananiasz ãˈnãɲaʃ pn
imię męskie; Ananias

Anapa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym; Anapa

Anastazja ˌãnaˈstazʲja pn
imię żeńskie; Anastasia

Anastazy ˌãnaˈstazɨ pn
imię męskie; Anastasius

Anatol ãˈnatɔl pn
imię męskie; Anatol

Andaluzja ˌãndaˈluzʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii Andalusien

Andaluzyjczyk ˌãndaluˈzɨjʧ̑ɨk n
mieszkaniec Andaluzji Andalusier

Andiżan pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, przy granicy z Kirgistanem, siedziba administracyjna wilajetu; Andijon

Andora ãnˈdɔra pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią; Andora Andorra
(geografia, geograficzny) stolica państwa Andora (1.1); Andorra la Vella

Andorczyk ãnˈdɔrʧ̑ɨk n
obywatel Andory Andorraner

Andorka ãnˈdɔrka n
obywatelka Andory Andorranerin

Andrea ãnˈdrɛa n
imię żeńskie w kilku językach; Andrea

Andromeda ˌãndrɔ̃ˈmɛda pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą; Andromeda
imię żeńskie; Andromeda

Andruszówka pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu andruszowskiego; Andruschiwka

Andrzej ˈãnḍʒɛj pn
imię męskie; Andreas

Andy ˈãndɨ pn
(geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej; Anden

Aneta ãˈnɛta pn
polskie imię żeńskie; Annette

Angara pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Jeniseju, wypływa z jeziora Bajkał; Angara

Angarsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie irkuckim, nad Angarą; Angarsk

Angelika ˌãŋɡɛˈlʲika pn
imię żeńskie; Angelika

Angers pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji leżące w Kraju Loary; Angers

Angielka ãŋʲˈɟɛlka n
kobieta narodowości angielskiej Engländerin

Anglia ˈãŋɡlʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii; (potocznie, potoczny) utożsamiana ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; England

Anglik ˈãŋɡlʲik n
mężczyzna narodowości angielskiej Engländer

Angola ãŋˈɡɔla pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Angola

Angolczyk ãŋˈɡɔlʧ̑ɨk n
obywatel Angoli Angolaner

Angolka ãŋˈɡɔlka n
obywatelka Angoli Angolanerin

Angria pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Niemczech, środkowa część wczesnośredniowiecznego księstwa Saksonii, położona między Ostfalią a Westfalią; Engern

Anguilla pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim; Anguilla

Anhalt pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej części Niemiec, część dzisiejszego kraju związkowego Saksonia-Anhalt; Anhalt

Ania ˈãɲa pn
(zdrobniale) poufała forma imienia Anna Anja

Aniela ãˈɲɛla pn
imię żeńskie; Angela

Anioł Pański ˈãɲɔw ˈpãj̃sʲci pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa maryjna przypominająca o Zwiastowaniu Najświętszej Maryi Pannie; Angelusgebet Angelus Engel des Herrn

Anioł Stróż ˈãɲɔw ˈstruʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin; Schutzengel

Anita ãˈɲita pn
polskie imię żeńskie przypuszczalnie pochodzenia hiszpańskiego; Anita

Aniuj pn
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Kołymy, powstająca z połączenia Małego i Wielkiego Aniuja; Anjui

Aniza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Austrii, prawy dopływ Dunaju; Enns

Ankara ãŋˈkara pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji; Ankara

Ankona pn
(geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech; Ancona

Anna ˈãnːa pn
(oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie; Anna Anne

Annamaria ˌãnːãˈmarʲja pn
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie Annemarie

Anschluss n
(historia, historyczny, historycznie) przyłączenie Austrii do III Rzeszy; Anschluss

Antananarywa ˌãntãnãnaˈrɨva pn
(geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru; Antananarivo

Antares ãnˈtarɛs pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona; Antares

Antarktyda ˌãntarkˈtɨda pn
(geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy; Antarktis

Antarktyka ãnˈtarktɨka pn
(geografia, geograficzny) rejon globu ziemskiego od bieguna południowego do 60° szerokości geograficznej południowej, obejmujący Antarktydę, jej lądolód oraz otaczające je wody; Antarktis

Anteros pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości odwzajemnionej lub miłości nieodwzajemnionej i zemsty za miłość odrzuconą; Anteros

Antigua i Barbuda ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda pn
(geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's; Antigua und Barbuda

Antiochia pn
(geografia, geograficzny) starożytne i współczesne miasto w południowej Turcji, nad Morzem Śródziemnym; Antakya
(geografia, geograficzny) toponim, nazwa szeregu miast na świecie; Antiochia Antiochien

Antoni ãnˈtɔ̃ɲi pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Anton Antonius

Antonia ãnˈtɔ̃ɲja pn
imię żeńskie; Antonia

Antonin pn
imię męskie Antonin Antoninus

Antonina ˌãntɔ̃ˈɲĩna pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Antonina

Antwerpia ãntˈfɛrpʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii; Antwerpen Antorf

Antyle Holenderskie ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne; Niederländische Antillen

Anzelm ˈãw̃zɛlm pn
imię męskie; Anselm Anselmus Anshelm

Anżero-Sudżeńsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim; Anschero-Sudschensk

Apeniny ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech; Apennin Apenninen

Apia ˈapʲja pn
(geografia, geograficzny) stolica Samoa; Apia

Apollo aˈpɔlːɔ pn
(mitologia grecka) bóg sztuki (muzyki, poezji), światła i wróżbiarstwa, przewodnik muz; Apollon Apollo
(rzadki, rzadko używany) imię męskie pochodzenia greckiego; jedno z imion mitologicznych; Apollon

Apolonia ˌapɔˈlɔ̃ɲja pn
imię żeńskie; Apollonia

Appalachy ˌapːaˈlaxɨ pn
(geografia, geograficzny) system górski we wschodniej części Ameryki Północnej, w USA i Kanadzie; Appalachen

Apulia pn
(geografia, geograficzny) region administracyjny w południowych Włoszech; Apulien

Arab ˈarap n
mężczyzna wywodzący się z jednego z ponad dwudziestu krajów świata arabskiego; mężczyzna, którego językiem ojczystym jest arabski; Araber

Arabia aˈrabʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu; Arabien

Arabia Saudyjska aˈrabʲja sawˈdɨjska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie; Saudi-Arabien

Arabka aˈrapka n
kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego Araberin

Arabska Republika Egiptu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Egiptu Arabische Republik Ägypten

Arad pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Rumunii, w regionie Kriszana; Arad

Aragonia ˌaraˈɡɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) region autonomiczny w północnej Hiszpanii Aragonien

Aragwi pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Gruzji, lewy dopływ Kury; Aragwi

Arak pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, u podnóża gór Zagros; Arak

Araks pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Turcji, Armenii, Iranie i Azerbejdżanie, prawostronny dopływ Kury; Aras

Archimedes ˌarçĩˈmɛdɛs pn
(historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk; Archimedes

Ardeny pn
(geografia, geograficzny) silnie zalesione góry w południowo-wschodniej Belgii, Francji i Luksemburgu; Ardennen Ardenner Wald

Ardżesz pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, lewy dopływ Dunaju; Argisch

Ares ˈarɛs pn
(mitologia grecka) bóg wojny; Ares

Argentyna ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Argentinien

Argentynka ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka n
obywatelka Argentyny Argentinierin

Argentyńczyk ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Argentyny Argentinier

Argowia pn
(geografia, geograficzny) kanton w północnej Szwajcarii Aargau

Argus ˈarɡus pn
(mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej budowniczy okrętu Argo, jeden z Argonautów; Argos
(mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej olbrzym o stu wiecznie czuwających oczach; Argos Argus

Ariadna arʲˈjadna pn
imię żeńskie; Ariadne

Arizona ˌarʲiˈzɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych; Arizona

Arkadia arˈkadʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim Arkadien

Arkadiusz arˈkadʲjuʃ pn
imię męskie; Arcadi

Arkansas arˈkãw̃zas ˈarkãw̃sɔ pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych; Arkansas

Arktyka ˈarktɨka pn
(geografia, geograficzny) najbliżej na północ wysunięty obszar Ziemi otaczający biegun północny; Arktik

Armagedon ˌarmaˈɡɛdɔ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami Armageddon

Armawir pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem; Armawir

Armenia arˈmɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Armenien

Armenka arˈmɛ̃ŋka n
obywatelka Armenii Armenierin

Armeńczyk arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Armenii Armenier

Armida arˈmʲida pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) w poemacie Jerozolima wyzwolona piękna czarodziejka i uwodzicielka bohaterów; Armida

Armoryka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na terenie starożytnej Galii, obejmująca tereny między Loarą i Sekwaną; Aremorica Armorica

Artezja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (rzadki, rzadko używany) Artois, kraina historyczna w północnej Francji, z głównym ośrodkiem w Arras; Artesien Artois

Artiom pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, położone niedaleko Władywostoku; Artjom

Artur ˈartur pn
imię męskie; Arthur

Aruba aˈruba pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej; Aruba

Arzamas pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim; Arsamas

As-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku as (w zapisie nutowym z czterema bemolami) As-Dur

Asbiest pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, położone na Uralu; Asbest

Asmara asˈmara pn
(geografia, geograficzny) stolica Erytrei; Asmara

Assam ˈasːãm pn
(geografia, geograficzny) prowincja w północno-wschodnich Indiach; Assam

Astana aˈstãna pn
(geografia, geograficzny) stolica Kazachstanu; Astana

Astrachań aˈstraxãɲ pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu; Astrachan

Asturia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo Asturien

Asyria aˈsɨrʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii; Assyrien

Asyryjczyk ˌasɨˈrɨjʧ̑ɨk n
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel semickiego narodu zamieszkującego północny Irak, Iran, południową Turcję i Syrię; Assyrer

Asyż ˈasɨʃ pn
(geografia, geograficzny) miasto w regionie Umbria, we Włoszech; Assisi

Atanazy pn
imię męskie; Athanasius

Ateny aˈtɛ̃nɨ pn
(geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji; Athen

Atlantyda ˌatlãnˈtɨda pn
(mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa; Atlantis

Atlantyk aˈtlãntɨk pn
(geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki Atlantik

Atrek pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-wschodnim Iranie i południowo-zachodnim Turkmenistanie; Atrak

Attyka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem; Attika

Augiasz pn
(mitologia grecka) legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa; Augias

Augsburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii; Augsburg

August ˈawɡust pn
imię męskie; August

Aureliusz awˈrɛlʲjuʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Aurelius

Australia awˈstralʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski; Australien
(geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi; Australien

Australijczyk ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk n
mieszkaniec, obywatel Australii Australier

Australijka ˌawstraˈlʲijka n
mieszkanka, obywatelka Australii Australierin

Austria ˈawstrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Österreich

Austriaczka awstrʲˈjaʧ̑ka n
mieszkanka lub obywatelka Austrii Österreicherin

Austriak ˈawstrʲjak n
mieszkaniec lub obywatel Austrii Österreicher

Austro-Węgry ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie; Österreich-Ungarn

Autonomia Palestyńska ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja ˌpalɛˈstɨ̃j̃ska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (potocznie, potoczny) tymczasowa struktura administracyjna zarządzająca obszarem Strefy Gazy i częścią Zachodniego Brzegu; Palästinensische Autonomiebehörde

Autun pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii; Autun

Awentyn pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz; Aventin Aven­ti­ni­scher Hü­gel

Azerbejdżan ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku; Aserbaidschan

Azerbejdżanin ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãɲĩn n
mieszkaniec lub obywatel Azerbejdżanu Aserbaidschaner

Azerbejdżanka ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãŋka n
mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu Aserbaidschanerin

Azja ˈazʲja n
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi; Asien

Azja Mniejsza ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa pn
(geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą; Kleinasien

Azja Południowo-Wschodnia n
(geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny; Südostasien

Azjata aˈzʲjata n
mieszkaniec kontynentu azjatyckiego Asiat

Azjatka aˈzʲjatka n
mieszkanka Azji Asiatin

Azory aˈzɔrɨ pn
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii; Azoren

Ałapajewsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu, położone nad rzeką Nejwą; Alapajewsk

Ałazeja pn
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; Alaseja

B-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z dwoma bemolami) B-Dur

BMW bɛ‿ɛ̃m‿ˈvu n
(motoryzacja) samochód lub motocykl produkowany przez koncern BMW BMW

Bab al-Mandab pn
(geografia, geograficzny) cieśnina między Afryką a Półwyspem Arabskim, ważny punkt żeglugowy na trasie Europa – Daleki Wschód; Bab al-Mandab

Baba Jaga ˈbaba ˈjaɡa n
(literacko) postać baśniowa wyobrażana jako brzydka starucha; uosobienie zła Baba Jaga

Babilon baˈbʲilɔ̃n pn
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku; Babylon

Babilonia ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku; Babylonien

Babimost baˈbʲĩmɔst pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie lubuskim; Bomst

Babol pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w ostanie Mazandaran; Bābol

Baborów baˈbɔruf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Bauerwitz

Bach pn
(historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwisko światowej sławy niemieckiego kompozytora epoki baroku, czołowej postaci rodu Bachów; Bach

Bachmut pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim; Bachmut

Bachus ˈbaxus pn
(mitologia rzymska) (zobacz) [[Dionizos, Bakchos, Liber, Liber Pater]] Bacchus

Baczka pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w północnej Serbii i południowych Węgrzech, położona między Dunajem a Cisą; Batschka

Badenia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej części Niemiec, począwszy od średniowiecza margrabstwo, księstwo a wreszcie wielkie księstwo; Baden

Badenia-Wirtembergia ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec Baden-Württemberg

Bagdad ˈbaɡdat pn
(geografia, geograficzny) stolica Iraku; Bagdad

Baghlan pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodnim Afganistanie; Baglan

Bagrationowsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Federacji Rosyjskiej; Preußisch Eylau

Bahamy baˈxãmɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej; Bahamas
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim; Bahamainseln

Bahrajn ˈbaxrajn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manama; Bahrain

Bahranka baxˈrãŋka n
obywatelka Bahrajnu Bahrainerin

Bahrańczyk baxˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Bahrajnu Bahrainer

Bakczysaraj pn
(geografia, geograficzny) miasto na Krymie; Bachtschyssaraj

Baków pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Bacău, miasto w Rumunii; Barchau

Bamberg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Bawarii; Bamberg

Bamberga pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Bamberg, miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria; Bamberg

Banat n
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Europie, w południowej części Wielkiej Niziny Węgierskiej; Banat

Bangladesz bãŋɡˈladɛʃ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace; Bangladesch

Banówka pn
(geografia, geograficzny) niewielka rzeka w północnej Polsce i w Rosji (obwód kaliningradzki), uchodzi do Zalewu Wiślanego; Bahnau

Barabasz baˈrabaʃ pn
(biblijny) imię męskie; Barabbas

Baran ˈbarãn pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia; Widder
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą; Widder

Baranek Boży baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześc. symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw; Lamm Gottes Agnus Dei Gotteslamm

Baranówka pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu baranowskiego; Baraniwka

Barbara barˈbara pn
imię żeńskie; Barbara Bärbel

Barcelona ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii; Barcelona

Barcja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, na wschodnim brzegu Łyny, zamieszkiwana w średniowieczu przez Bartów; Barten

Barlinek barˈlʲĩnɛk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Berlinchen

Barnaba barˈnaba pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia aramejskiego; Barnabas

Barnauł pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem; Barnaul

Barnaułka pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski; Barnaulka

Bartoszyce ˌbartɔˈʃɨʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Bartenstein

Bartłomiej bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j pn
imię męskie; Bartholomäus

Barysz pn
(geografia, geograficzny) wieś, a do II wojny światowej miasto, na Ukrainie, w rejonie buczackim obwodu tarnopolskiego; Barysch

Baryszówka pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, siedziba władz rejonu baryszowskiego, położone nad rzeką Trubiż; Baryschiwka

Basen Akwitański pn
(geografia, geograficzny) nizina w południowo-zachodniej Francji, położona na północ od Pirenejów, a na zachód od Masywu Centralnego; Aquitanisches Becken

Basilicata pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech z ośrodkiem administracyjnym w Potenzy; Basilikata

Bask bask n
członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską; Baske

Baskijka baˈsʲcijka n
(etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską Baskin

Basra pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iraku, położone nad rzeką Szatt al-Arab; Basra

Bastia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji; Bastia

Baszan pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Palestynie, równina na wschód od rowu Jordanu; Baschan

Baszkortostan pn
(geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej; Baschkortostan

Bawarczyk baˈvarʧ̑ɨk n
mieszkaniec Bawarii Bayer

Bawaria baˈvarʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium; Bayern

Bawarka baˈvarka n
mieszkanka Bawarii Bayerin

Bazalia pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie teofipolskim obwodu chmielnickiego, nad rzeką Słucz; Basalija

Bazylea ˌbazɨˈlɛa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii; Basel

Bazylea-Miasto pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski, powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea; Basel-Stadt

Bazylea-Okręg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski, powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea; Basel-Landschaft

Bałakława pn
(geografia, geograficzny) miejscowość na Krymie, niegdyś samodzielne miasto, obecnie część Sewastopola; Balaklawa

Bałaszow pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie saratowskim, położone nad rzeką Chopior; Balaschow

Bałaszycha pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, położone na wschód od Moskwy; Balaschicha

Bałt bawt n
(etnografia, etnograficzny) członek narodu lub dawnego plemienia, posługującego się jednym z języków bałtyckich; Balte

Bałtyk ˈbawtɨk n
(geografia, geograficzny) Morze Bałtyckie Ostsee

Bałtyka bawˈtɨka pn
(geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent; Baltica Baltika

Bańska Bystrzyca ˈbãj̃ska bɨˈsṭʃɨʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) miasto na Słowacji; Neusohl

Beata bɛˈata pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Beata Beate

Beatrycze ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ pn
polskie imię żeńskie pochodzenia włoskiego; Beatrice

Beczwa pn
(geografia, geograficzny) rzeka na Morawach w Czechach, największy lewy dopływ Morawy; Betsch Betschwa

Beduin bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn n
(etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich; Beduine

Beka ˈbɛka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejąca kaszubska osada rybacka w Polsce, w województwie pomorskim, u ujścia Redy; Beka

Belebej pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Republice Baszkortostanu, w azjatyckiej części Rosji; Belebei

Belfort pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté; Belfort

Belg bɛlk n
obywatel Belgii Belgier

Belgia ˈbɛlʲɟja n
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli; Belgien

Belgijka bɛlʲˈɟijka n
obywatelka Belgii Belgierin

Belgrad ˈbɛlɡrat pn
stolica Serbii; Belgrad

Belize bɛˈlʲizɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopan; Belize

Benedykt bɛ̃ˈnɛdɨkt pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Benedikt

Benewent pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent (1.2); Benevent

Bengal pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską; Bengalen

Beniamin bɛ̃ˈɲjãmʲĩn pn
polskie imię męskie hebrajskiego pochodzenia; Benjamin

Benin ˈbɛ̃ɲĩn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Benin

Benińczyk bɛ̃ˈɲĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Beninu Beniner

Benon ˈbɛ̃nɔ̃n pn
imię męskie; Benno

Berber ˈbɛrbɛr n
(etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego; Berber

Berberyjka ˌbɛrbɛˈrɨjka n
(etnografia, etnograficzny) członkini ludu Berberów Berberin

Berdyczów bɛrˈdɨʧ̑uf pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim; Berdytschiw

Berehowo pn
(geografia, geograficzny) miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy; Bergsaß

Beresteczko pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie horochowskim, nad Styrem; Berestetschko

Berezowica Wielka pn
(administracja) (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego Ukrainy; Welyka Beresowyzja

Berezówka pn
(geografia, geograficzny) miasto w obwodzie odeskim Ukrainy, siedziba władz rejonu berezowskiego; Beresiwka

Bereźne pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu berezieńskiego, położone nad rzeką Słuczą; Beresne

Bereżce pn
(geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim; Welyki Bereschzi

Bergamo pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w regionie Lombardia; Bergamo

Berhomet pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie wyżnickim obwodu czerniowieckiego; Berhometh Berhometh am Seret

Berlin ˈbɛrlʲĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec; Berlin

Berlin Zachodni ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi n
(historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina; Westberlin

Bernadeta pn
imię żeńskie Bernadette

Berno ˈbɛrnɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii; Bern

Beskidy pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych; Beskiden

Bestwina bɛˈstfʲĩna pn
(geografia, geograficzny) wieś w Polsce w pobliżu Bielska-Białej; Bestwin

Betesda pn
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) nazwa antycznej sadzawki zlokalizowanej w północnej części starej Jerozolimy; Bethesda

Bełz pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie sokalskim, nad Sołokiją i Rzeczycą, do 1951 roku znajdowało się w granicach Polski; Bels

Bhutańczyk buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Bhutanu Bhutaner

Biała ˈbʲjawa pn
(geografia, geograficzny) dawniej miasto, a obecnie część Bielska-Białej; Biala
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Zülz

Biała Elstera pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech i Czechach, prawy dopływ Soławy; Weiße Elster

Biała Woda pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w pobliżu granicy z Polską; Weißwasser/Oberlausitz

Białobożnica pn
(geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego; Biloboschnyzja

Białogard bʲjaˈwɔɡart pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Belgard

Białogród Królewski pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Székesfehérvár, miasto w środkowych Węgrzech; Stuhlweißenburg

Białogród nad Dniestrem pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodniej Ukrainie, położone nad Limanem Dniestru, w obwodzie odeskim; Bilhorod-Dnistrowskyj Weißenburg

Białorusin ˌbʲjawɔˈruɕĩn n
osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi Belarusse Weißrusse

Białorusinka ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi Weißrussin

Białoruś bʲjaˈwɔruɕ n
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Weißrussland Belarus

Biały Bór ˈbʲjawɨ ˈbur pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Baldenburg

Biały Kamień pn
(geografia, geograficzny) lub (historia, historyczny, historycznie) Paide, miasto w Estonii, położone w środkowej części tego kraju; Weißenstein

Biały Keresz pn
(geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rumunii i we wschodnich Węgrzech, razem z Czarnym Kereszem tworzy Keresz; Weiße Kreisch

Biały Men pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, w Bawarii, w Górnej Frankonii, północny i prawy dopływ Menu; Weißer Main Weißmain

Biblia ˈbʲiblʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga; Bibel

Bielsko ˈbʲjɛlskɔ pn
(geografia, geograficzny) dawniej miasto, a obecnie część Bielska-Białej; Bielitz

Bielsko-Biała ˌbʲjɛlskɔ‿ˈbʲjawa pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce; Bielitz-Biala

Bieriezniki n
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, na lewym brzegu Kamy; Beresniki

Bierutów bʲjɛˈrutuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Bernstadt

Biesiedź pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji i na Białorusi, lewy dopływ Soży; Bessed

Bieszczady bʲjɛʃˈʧ̑adɨ pn
(geografia, geograficzny) zachodnia część Beskidów Wschodnich; Ostbeskiden

Biełaja pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Baszkirii, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi; Belaja

Biełgorod pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w w europejskiej części Rosji, nad rzeką Doniec, stolica obwodu biełgorodzkiego; Belgorod

Biełogorsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie amurskim, nad Tomem; Belogorsk

Biełorieck pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Republice Baszkirii, w Rosji; Belorezk

Biełowo pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim; Belowo

Bieżanice pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie pskowskim, siedziba administracyjna rejonu bieżanickiego; Beschanizy

Bilcze Złote pn
(geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie borszczowskim, położona nad rzeką Seret; Biltsche-Solote

Birma ˈbʲirma pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma Burma Birma

Birobidżan pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie, między rzekami Birą i Bidżanem; Birobidschan

Bizancjum bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł; Byzanz Byzantion
termin stosowany przez nowożytnych historyków na określenie cesarstwa bizantyńskiego/cesarstwa bizantyjskiego Byzanz

Bliźniak ˈblʲiʑɲak n
(potocznie, potoczny) osoba urodzona pod znakiem Bliźniąt Zwilling

Bliźnięta blʲiʑˈɲɛ̃nta pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca; Zwillinge
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną; Zwillinge

Bochum pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec; Bochum

Bogarodzica n
(staropolski) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu; Gottesgebärerin

Bogarodzicielka pn
(teologia, teologiczny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu; Gottesgebärerin Gottesmutter

Bogota bɔˈɡɔta pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii; Bogotá

Bogumin pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach położone u ujścia Olzy do Odry; Oderberg

Bogumir pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia słowiańskiego Gottfried

Bogumił bɔˈɡũmʲiw pn
imię męskie; Gottlieb

Bogurodzica n
(staropolski) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu; Gottesgebärerin

Boguszowice pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne polskie miasto przyłączone w 1975 do Rybnika; Boguschowitz

Bogusław bɔˈɡuswaf pn
imię męskie; Boguslaus Bohuslaus

Boko Haram pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nigeryjska islamistyczna sekta bojówkarska domagająca się wprowadzenia szariatu; Boko Haram

Bolechów pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim; Bolechau Bolechiw

Boliwia bɔˈlʲivʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre; Bolivien

Bolton pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii; Bolton

Bonawentura ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Bonaventura

Bonn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Bonn

Bordżomi pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto uzdrowiskowe w Gruzji, w regionie Samcche-Dżawachetia; Bordschomi

Boreasz bɔˈrɛaʃ pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie wiatru północnego, utożsamiany z rzymskim Akwilonem; Boreas

Borki Wielkie pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego; Welyki Birky

Bornholm ˈbɔrn̥xɔlm pn
(geografia, geograficzny) duńska wyspa w południowo-zachodniej części Bałtyku; Bornholm

Borodzianka pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, stolica rejonu borodziańskiego w obwodzie kijowskim, położone nad rzeką Zdwiż; Borodjanka

Borowicze pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie nowogrodzkim, położone nad rzeką Mstą; Borowitschi

Borszczów pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba administracyjna rejonu borszczowskiego; Borschtschiw

Borysoglebsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie woroneskim; Borissoglebsk

Boryspol pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim; Boryspil

Borysław pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie drohobyckim, nad rzeką Tyśmienicą; Borislau Boryslaw

Borżawa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na ukraińskim Zakarpaciu, w dorzeczu Cisy; Borschawa

Bosfor ˈbɔsfɔr pn
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji; Bosporus

Bosra pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Syrii; Bosra

Botnik Południowy pn
(geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku; Bottensee

Botnik Północny pn
(geografia, geograficzny) północny basen Zatoki Botnickiej, oddzielony od Botnika Południowego cieśniną Kvarken Północny; Bottenwiek

Botoszany pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w północnej części historycznej Mołdawii; Botoschan Bottuschan

Botswanka bɔtsˈfãŋka n
obywatelka Botswany Botsuanerin

Botswańczyk bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Botswany Botsuaner

Bołgrad pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie odeskim, siedziba administracyjna rejonu bołgradzkiego, położone na północno-wschodnim brzegu jeziora Jałpuh; Bolhrad

Bołszowce pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim; Bilschiwzi

Bośnia ˈbɔɕɲa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; Bosnien

Bośnia i Hercegowina ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie; Bosnien-Herzegovina Bosnien und Herzegowina

Boża Rodzicielka pn
(teologia, teologiczny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu; Gottesgebärerin

Boże Ciało ˈbɔʒɛ ˈʨ̑awɔ n
(potocznie, potoczny) w Kościele katolickim Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej; Fronleichnam

Boże Narodzenie ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa; Weihnachten

Boży Grób pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) instalacja wraz z inscenizacją Bożego Grobu (1.1) ustawiana w kościołach w okresie Wielkanocy Heiliges Grab

Brabancja pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna obejmująca część obecnej Belgii i Holandii, w średniowieczu tworzyła niezależne księstwo; Brabant

Brabancja Flamandzka braˈbãnʦ̑ʲja flãˈmãnʦ̑ka pn
(geografia, geograficzny) prowincja w Belgii, we Flandrii; Flämisch-Brabant

Brabancja Walońska braˈbant͡sja vaˈlɔ̃ɲska pn
(geografia, geograficzny) prowincja w Belgii, w Walonii; Waals-Brabant

Bracław pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie niemirowskim, na prawym brzegu rzeki Boh; Brazlaw

Brajłów pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie winnickim, położone przy ujściu rzeki Rów do Bohu; Brajiliw

Braszów pn
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Rumunii, w okręgu Braszów; Kronstadt

Bratysława ˌbratɨˈswava pn
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji; Bratislava Pressburg

Brazylia braˈzɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Brasilien

Brazylijczyk ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk n
obywatel Brazylii Brasilianer

Brazylijka ˌbrazɨˈlʲijka n
obywatelka Brazylii Brasilianerin

Brda brda n
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Polsce, lewy dopływ Wisły; Brahe Brda

Bregencja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Austrii, nad Jeziorem Bodeńskim, stolica kraju związkowego Przedarulania, siedziba powiatu; Bregenz

Brema ˈbrɛ̃ma pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą; Bremen

Brenner pn
(geografia, geograficzny) jedna z najważniejszych alpejskich przełęczy na granicy Austrii i Włoch; Brennerpass

Brest pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania; Brest

Bretania brɛˈtãɲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji; Bretagne

Briańsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego Brjansk

Bristol pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Anglii; Bristol

Brno brnɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Brünn

Bruchnal pn
(geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, rejon jaworowski; Ternowyzja

Brugia pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia; Brügge

Bruksela bruˈksɛla pn
(geografia, geograficzny) stolica Belgii; Brüssel

Brunei brũˈnɛji pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Brunei

Brunon ˈbrũnɔ̃n pn
imię męskie; Brun

Brunszwik n
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Braunschweig

Brytania pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne określenie Wysp Brytyjskich Britannien

Bryzgowia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech, między Renem a Schwarzwaldem; Breisgau

Brzecław pn
(geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Dyją w kraju południowomorawskim w Czechach; Lundenburg

Brzeg bʒɛk pn
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe w Polsce, w województwie opolskim; Brieg

Brzeźnica bʒɛʑˈɲiʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) wieś w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik; Bresnitz

Bród Kamienny pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie baranowskim obwodu żytomierskiego; Kamjanyj Brid

Buczacz pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, nad rzeką Strypą, siedziba rejonu buczackiego; Butschatsch

Budzanów pn
(geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasto, w rejonie trembowelskim obwodu tarnopolskiego Ukrainy, położona nad rzeką Seret; Budaniw

Budziszyn buˈʥ̑iʃɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech; Bautzen

Bug buk pn
(geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez terytorium Polski, Ukrainy i Białorusi; Bug Westlicher Bug

Bugulma pn
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie; Bugulma

Bukowina pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona pomiędzy Karpatami Wschodnimi a środkowym Dniestrem, obecnie podzielona między Ukrainę a Rumunię; Buchenland Bukowina

Bureja pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, dopływ Amuru; Bureja

Burgenland pn
(geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na wschód kraj związkowy Austrii; Burgenland

Burkina Faso burʲˈcĩna ˈfasɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce; Burkina Faso

Bursztyn pn
(geografia, geograficzny) miasto wydzielone z rejonu na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, położone nad rzeką Gniłą Lipą; Burschtyn

Buszehr pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, nad Zatoką Perską; Buschehr

Bułgar ˈbuwɡar n
człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii Bulgare

Bułgaria buwˈɡarʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii; Bulgarien

Bułgarka buwˈɡarka n
kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii Bulgarin

Bydgoszcz ˈbɨdɡɔʃʧ̑ pn
(geografia, geograficzny) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego; Bromberg

Byk bɨk pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja Stier
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą; Stier

Bystrzyca pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rumunii, położone w północno-wschodnim Siedmiogrodzie; Bistritz Nösen

Bystrzyca Kłodzka bɨˈsṭʃɨʦ̑a ˈkwɔʦ̑ka pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Weistritz

Bytom ˈbɨtɔ̃m pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce; Beuthen

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana przez ONZ Ehemailige Jugoslawische Republik Mazedonien

Bzyp pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka w Abchazji, uchodzi do Morza Czarnego; Bsipi

Bóbr bupr̥ pn
(geografia, geograficzny) rzeka na Białorusi, lewy dopływ Berezyny; Bobr
(geografia, geograficzny) rzeka, lewy dopływ Odry; Bober

Bóbrka pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, na Podolu, nad Ługiem, w obwodzie lwowskim, w rejonie przemyślańskim; Bibrka

Bóg buk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej; Gott

Błażej ˈbwaʒɛj pn
imię męskie; Blasius

C-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych) C-Dur

CD sʲi‿ˈdʲi ʦ̑ɛ‿ˈdɛ acronym
= (angielski) compact disc → płyta kompaktowa CD

COBOL ˈkɔbɔl acronym
(informatyka, informatyczny) język programowania, stworzony pod koniec lat 50. XX wieku, przeznaczony do zastosowań przemysłowo-handlowych; COBOL

Cambrai pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France; Cambrai Kammrich

Carmen ˈkarmɛ̃n pn
imię żeńskie; Carmen

Cchinwali pn
(geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji; Zchinwali

Cecylia ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja pn
imię żeńskie; Cäcilia Cäcilie

Cejlon ˈʦ̑ɛjlɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim; Ceylon

Celebes pn
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego; Sulawesi

Celius pn
(geografia, geograficzny) jedno z siedmiu wzgórz, na których wznosił się starożytny Rzym, położone między Eskwilinem a Awentynem; Caelius

Celowiec pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Klagenfurt, miasto w południowej Austrii; Klagenfurt Klagenfurt am Wörthersee

Ceres ˈʦ̑ɛrɛs pn
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.; Ceres
(mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter; Ceres

Ces-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku ces (w zapisie nutowym z siedmioma bemolami) Ces-Dur

Chalcedon pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Bitynii, na terenie dzisiejszego Stambułu; Chalkedon

Chanka pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jezioro przepływowe w dalekowschodniej części Azji, położone na pograniczu Rosji i Chin, na północ od Władywostoku; Chankasee

Chantajka pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju Chantaika

Chanuka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ośmiodniowe święto, upamiętniające zwycięstwo Machabeuszy nad Seleucydami oraz oczyszczenie i ponowne poświęcenie świątyni w Jerozolimie po jej sprofanowaniu poprzez umieszczenie tam bóstw greckich; Chanukka

Charków ˈxarkuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy; Charkiw

Chatanga pn
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, powstaje z połączenia Chety i Kotuja; Chatanga

Cheops pn
(historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów; Cheops

Cheronea ˌxɛrɔ̃ˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji; Chaironeia

Cheroneja ˌxɛrɔ̃ˈnɛja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji; Chaironeia

Chersoń pn
(geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego; Cherson

Cheta pn
(geografia, geograficzny) rzeka w syberyjskiej części Rosji, łącząc się z Kotujem tworzy Chatangę; Cheta

Chewsuretia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i geograficzna położona w północno-wschodniej Gruzji; Chewsuretien

Chełmża ˈxɛwmʒa pn
(geografia, geograficzny) nazwa miejscowości w Polsce; Culmsee

Chibiny pn
(geografia, geograficzny) masyw górski, położony za północnym kołem podbiegunowym u nasady Półwyspu Kolskiego w północnej Rosji; Chibinen

Chicago pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych; Chicago

Chile ˈʧ̑ʲilɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej; Chile

Chilijczyk ʧ̑ʲiˈlʲijʧ̑ɨk n
obywatel Chile Chilene

Chilijka ʧ̑ʲiˈlʲijka n
obywatelka Chile Chilenin

Chimera çĩˈmɛra pn
(mitologia grecka) fantastyczny stwór z mitologii greckiej, zwykle opisywany jako ziejący ogniem potwór z głową lwa, tułowiem kozy i ogonem węża; Chimäre Chimära

Chinka ˈçĩŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin Chinesin

Chiny ˈçĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; China

Chiwa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto nad rzeką Amu-darią w wilajecie chorezmijskim Uzbekistanu w Azji Środkowej; Xiva

Chiłok pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Selengi; Chilok

Chińczyk ˈçĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Chin Chinese
osoba narodowości chińskiej; Chinese

Chińska Republika Ludowa ˈçĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin; Volksrepublik China

Chloe pn
imię żeńskie pochodzenia greckiego; Chloe Chloë

Chocianów xɔˈʨ̑ãnuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Kotzenau

Chociebuż xɔˈʨ̑ɛbuʃ pn
miasto we wschodnich Niemczech; Cottbus

Chocim pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na zachodniej Ukrainie, w obwodzie czerniowieckim, położone nad Dniestrem; Chotyn

Chociwel xɔˈʨ̑ivɛl pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Freienwalde

Chodorów pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w rejonie żydaczowskim obwódu lwowski; Chodoriw

Chodżent pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią; Chudschand

Choj pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, w ostanie Azerbejdżan Zachodni; Choy

Chojna ˈxɔjna pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Königsberg

Chojnice xɔjˈɲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Konitz

Chorezm pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina nad dolną Amu-darią, obejmująca obszar dzisiejszego Uzbekistanu, Turkmenistanu i Kazachstanu; Choresmien

Chorog pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Tadżykistanie, położone u ujścia rzeki Ghunt do rzeki Pandż; Chorugh

Chorostków pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie husiatyńskim; Chorostkiw

Chorwacja xɔrˈvaʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu; Kroatien

Chorwat ˈxɔrvat n
człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji Kroate

Choszczno ˈxɔʃʧ̑nɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Arnswalde

Chołojów pn
(geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w rejonie radziechowskim obwodu lwowskiego; Wuslowe

Chronos pn
(mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu; Chronos

Chrystus ˈxrɨstus pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu; Christus

Chrystus Pan pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (zobacz) Jezus Chrystus Christ, der Herr Jesus Christus, der Herr

Chust pn
(geografia, geograficzny) miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy; Chust

Chyrów pn
(geografia, geograficzny) miasto w rejonie starosamborskim obwodu lwowskiego Ukrainy, położone nad Strwiążem; Chyriw

Chłopek pn
(geografia, geograficzny) turnia na wschodnim zboczu Mięguszowieckiej Przełęczy pod Chłopkiem w Tatrach; Bäuerlein Chlopek
(geografia, geograficzny) wzniesienie w Sudetach; Bauerberg Scholzkoppe

Cieplice pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju usteckim; Teplitz

Cieszyn ˈʨ̑ɛʃɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe w południowej Polsce, w województwie śląskim; Teschen

Cieśnina Beringa pn
(geografia, geograficzny) cieśnina między Azją a Ameryką Północną, łącząca Morze Czukockie z Morzem Beringa; Beringstraße

Cieśnina Gibraltarska pn
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Śródziemne z Oceanem Atlantyckim, oddzielająca Afrykę od Europy; Straße von Gibraltar

Cieśnina Piławska pn
(geografia, geograficzny) cieśnina między dwiema częściami Mierzei Wiślanej, łącząca Zalew Wiślany z wodami Morza Bałtyckiego; Pillauer Seetief

Cieśnina Świętego Bonifacego pn
(geografia, geograficzny) cieśnina na Morzu Śródziemnym oddzielająca Korsykę od Sardynii; Straße von Bonifacio

Cis-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku cis (w zapisie nutowym z siedmioma krzyżykami) Cis-Dur

Compiègne pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, miejsce podpisania zawieszeń broni w dwóch wojnach światowych; Compiègne

Connecticut kəˈnɛtikət n
stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego; Connecticut

Cudnów pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica rejonu na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim na północy kraju, położone na skalistych brzegach rzeki Teterew; Tschudniw

Cygan ˈʦ̑ɨɡãn n
(etnografia, etnograficzny) mężczyzna narodowości cygańskiej (romskiej); Zigeuner

Cylicja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina w południowo-wschodniej Azji Mniejszej nad Morzem Śródziemnym; Kilikien

Cypr ʦ̑ɨpr̥ pn
(geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego; Zypern
(geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji; Zypern

Cypryjczyk ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk n
mieszkaniec Cypru Zypriot Zyprer Zyprier

Cyrena pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne; Kyrene

Cyrkiel ˈʦ̑ɨrʲcɛl pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym; Zirkel

Czapajewsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, nad rzeką Czapajewką dopływem Wołgi; Tschapajewsk

Czara pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim, czytyjskim i Jakucji; lewy dopływ Olokmy; Tschara

Czarna Elstera pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, prawy dopływ Łaby; Schwarze Elster

Czarnobyl pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim; Tschernobyl Tschornobyl
(przenośnie, przenośnia) (publikatory) katastrofa w elektrowni jądrowej w Czarnobylu (1.1) w 1986 r. Tschernobyl

Czarnogóra ˌʧ̑arnɔˈɡura n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy; Montenegro

Czartorysk pn
(geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie maniewickim, nad rzeką Styr; Staryj Tschortoryjsk

Czaruków pn
(geografia, geograficzny) wieś w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego; Tscharukiw

Czarysz pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu; Tscharysch

Czaun pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Zatoki Czauńskiej Morza Wschodniosyberyjskiego; Tschaun

Czeboksary pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej; Tscheboksary

Czech ʧ̑ɛx n
człowiek narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech; Tscheche
obywatel Czech (krainy historycznej Czechy) Böhme

Czechosłowacja ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej; Tschechoslowakei

Czechy ˈʧ̑ɛxɨ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1); Böhmen
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze; Tschechien

Czeczelnik pn
(geografia, geograficzny) rejonowe osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położone w obwodzie winnickim nad Sawranką; Tschetschelnyk

Czeczenia ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej; Tschetschenien

Czehryń pn
(geografia, geograficzny) miasto rejonowe w centralnej części Ukrainy, w obwodzie czerkaskim, nad rzeką Taśminą; Tschyhyryn

Czepca pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, przepływa przez terytorium Udmurcji i obwodu kirowskiego; główny lewy dopływ Wiatki; Tschepza

Czeremchowo pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie irkuckim; Tscheremchowo

Czernelica pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie horodeńskim; Tschernelyzja

Czerniachowsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji; Insterburg Tschernjachowsk

Czerniatyn pn
(geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w rejonie horodeńskim obwodu iwanofrankiwskiego; Tschernjatyn

Czerniejów pn
(geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w rejonie tyśmienickim obwodu iwanofrankiwskiego, położona nad Bystrzycą Nadwórniańską; Tschernijiw

Czerniowce ʧ̑ɛrʲˈɲɔfʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie; Czernowitz

Czerski pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Rosji, w Jakucji, ośrodek administracyjny ułusu niżniekołymskiego; Tscherski

Czerwięcice ˌʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑iʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) wieś w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik; Czerwentzütz

Czerwonogród pn
(geografia, geograficzny) miasto wydzielone na Ukrainie, w rejonie sokalskim obwodu lwowskiego; Tscherwonohrad

Czerwony Krzyż ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ pn
(potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji; Rotes Kreuz

Czerwony Men pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, w Bawarii, w Górnej Frankonii, źródłowy dopływ Menu; Roter Main

Czeska Szwajcaria pn
(geografia, geograficzny) ważny przyrodniczo obszar w północnych Czechach, w Górach Połabskich; Böhmische Schweiz

Czeski Cieszyn ˈʧ̑ɛsʲci ˈʨ̑ɛʃɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Tschechisch Teschen

Czeski Raj pn
(geografia, geograficzny) region turystyczny w północno-zachodnich Czechach ; Böhmisches Paradies

Czeskie Budziejowice ˈʧ̑ɛsʲcɛ ˌbuʥ̑ɛ̇jɔˈvʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Budweis

Czo Oju pn
(geografia, geograficzny) szczyt w Himalajach; Cho Oyu

Czona pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji; w obwodzie irkuckim i Jakucji; prawy dopływ Wiluja; Tschona

Czortków pn
(geografia, geograficzny) miasto wydzielone z rejonu na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba rejonu czortkowskiego, położone nad Seretem; Tschortkiw

Czortowiec pn
(geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie horodeńskim; Tschortowez

Czuja pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Buriacji i obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny; Tschuja

Czumysz pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu; Tschumysch

Czuna pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji w obwodzie irkuckim, wraz z Biriusą tworzy Tasiejewę; Tschuna

Czusowaja pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, uchodzi do Zbiornika Kamskiego; Tschussowaja

Czusowoj pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji, w Kraju Permskim, na Uralu, nad Czusową; Tschussowoi

Czułym pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu; Tschulym

Czyta pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim; Tschita

Częstochowa ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski; Tschenstochau

Człopa ˈʧ̑wɔpa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Schloppe

D-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z dwoma krzyżykami) D-Dur

DJ ˈdʲiʤ̑ɛj acronym
osoba grająca muzykę na dyskotekach, najczęściej przy pomocy gramofonów; DJ

DNA dɛ‿ɛ̃n‿ˈa acronym
= (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych DNS

DPK acronym
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Demokratyczna Partia Kosowa; DPK

DVD dʲi‿vʲi‿ˈdʲi acronym
= (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1) DVD
= (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia; DVD

Dafne ˈdafnɛ pn
(mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe; Daphne

Dagestan daˈɡɛstãn n
(geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji; Dagestan

Dakar ˈdakar pn
(geografia, geograficzny) stolica Senegalu; Dakar

Daleki Wschód daˈlɛci ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku; Ferner Osten

Dalmacja dalˈmaʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry; Dalmatien

Damaszek dãˈmaʃɛk pn
(geografia, geograficzny) stolica Syrii; Damaskus

Dania ˈdãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze; Dänemark

Daniel ˈdãɲɛl pn
imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Daniel

Dariusz ˈdarʲjuʃ pn
imię męskie pochodzenia staroperskiego; Darius

Darkiejmy pn
(geografia, geograficzny) (administracja) Oziorsk (historyczna nazwa miasta w Prusach Wschodnich, obecnie egzonim wariantowy); Osjorsk

Darmstadt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji; Darmstadt

Darłowo darˈwɔvɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Rügenwalde

Daszawa pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego w rejonie stryjskim obwodu lwowskiego Ukrainy; Daschawa

Daszoguz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Turkmenistanie przy granicy z Uzbekistanem; Daşoguz

Dawidów pn
(geografia, geograficzny) wieś w rejonie pustomyckim obwodu lwowskiego; Dawydiw

Debora pn
(biblijny) starotestamentowa prorokini pochodząca z plemienia Naftalego; Debora
imię żeńskie pochodzenia semickiego; Debora

Deimos dɛˈ<sup>j</sup>ĩmɔs pn
(astronomia, astronomiczny) mniejszy i dalszy z dwóch księżyców Marsa; Deimos

Dejma pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji (obwód kaliningradzki) uchodząca do Zalewu Kurońskiego, ramię Pregoły; Deime

Dejmos pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie trwogi, towarzysz Aresa na polu bitwy; Deimos

Dekalog dɛˈkalɔk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie i judaizmie: dziesięć przykazań Bożych; Dekalog

Dekan ˈdɛkãn pn
(geografia, geograficzny) rozległy płaskowyż w centralnej i południowej części Półwyspu Indyjskiego; Dekkan

Delatyn pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego w obwodzie iwanofrankiwskim rejonie nadwórniańskim Ukrainy, niedaleko Nadwórnej u wschodniego przedproża Gorganów; Deljatyn

Dema pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi; Djoma

Demeter dɛ̃ˈmɛtɛr pn
(mitologia grecka) bogini ziemi uprawnej, urodzaju, zboża i rolnictwa, utożsamiana z rzymską Ceres; Demeter Demetra

Demetriusz dɛ̃ˈmɛtrʲjuʃ pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Demetrius

Demidówka pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, stolica rejonu w obwodzie rówieńskim; Demydiwka

Demokratyczna Republika Konga ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Demokratische Republik Kongo

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce Demokratische Republik São Tomé und Príncipe

Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Sri Lanki jako państwa Demokratische Sozialistische Republik Sri Lanka

Derażnia pn
(geografia, geograficzny) miasto rejonowe na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim; Deraschnja

Derbent pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Dagestanie, najdalej na południe wysunięte miasto Rosji, położone pomiędzy Morzem Kaspijskim a Kaukazem; Derbent

Des-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku des (w zapisie nutowym z pięcioma bemolami) Des-Dur

Desna pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i na Ukrainie, najdłuższy, lewostronny dopływ Dniepru o długości 1130 km; Desna

Dezful pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan; Dezful

Diemjanka pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Irtysza; Demjanka

Dijon pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina we Francji, w regionie Burgundia, którego jest historyczną stolicą; Dijon

Diogenes dʲjɔˈɡɛ̃nɛs pn
greckie imię męskie; Diogenes
(filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników; Diogenes

Dioma pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi; Djoma

Ditmar pn
(regionalizm śląski) rzadkie polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Dietmar

Dmitrow pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim; Dmitrow

Dniepr dʲɲɛpr̥ pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie Dnipro
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię; Dnjepr Dnepr

Dniepropetrowsk pn
(geografia, geograficzny) Dniepr, miasto na Ukrainie (polski egzonim w latach 1991-2016); Dnipropetrowsk

Dniepropietrowsk pn
(geografia, geograficzny) Dniepr, miasto na Ukrainie (polski egzonim w latach 1926-1991); Dnipropetrowsk

Dobrotwór pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w rejonie kamioneckim obwodzie lwowskim; Dobrotwir

Doha pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Kataru Doha

Dokuczajewsk pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim; Dokutschajewsk

Dolina Aosty dɔˈlʲĩna ːˈɔstɨ pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i autonomiczny region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech; Aostatal

Dolina Róż pn
(geografia, geograficzny) dolina w środkowej Bułgarii, w okolicach miasta Kazanłyk; Rosental Tal der Rosen

Dolna Austria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii; Niederösterreich

Dolna Bawaria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja we wschodniej Bawarii ze stolicą w Landshut; Niederbayern

Dolna Frankonia pn
(geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii; Unterfranken

Dolna Kartlia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w południowo-wschodniej Gruzji, ze stolicą w Rustawi; Niederkartlien

Dolna Kraina pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona w Słowenii, część Krainy; Unterkrain

Dolna Saksonia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze; Niedersachsen

Dolna Tunguzka pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju; Untere Tunguska

Dolne Łużyce ˈdɔlnɛ wuˈʒɨʦ̑ɛ n
(geografia, geograficzny) część Łużyc należąca obecnie do Brandenburgii; Niederlausitz

Dolomity pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w północno-wschodniej części Włoch; Dolomiten

Dolomity Lienzkie pn
(geografia, geograficzny) zachodnia część Alp Gaitalskich Lienzer Dolomiten

Dolędzin dɔˈlɛ̃ɲʥ̑ĩn pn
(geografia, geograficzny) osada w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik; Dollendzin

Dominik dɔ̃ˈmʲĩɲik pn
imię męskie; Dominik Dominikus

Dominika ˌdɔ̃mʲĩˈɲika pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau; Dominica
imię żeńskie; Dominika

Dominikana ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Dominikanische Republik

Dominikanin ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn n
obywatel Dominikany Dominikaner

Dominikańczyk ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Dominiki Dominicaner

Doniec pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji i na Ukrainie, prawy dopływ Donu; Donez

Dorota dɔˈrɔta pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Dorothea

Dortmund pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, największy ośrodek Zagłębia Ruhry; Dortmund

Drawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech, południowej Austrii, wschodniej Słowenii i północnej Chorwacji, stanowi część granicy chorwacko-węgierskiej, prawy dopływ Dunaju ; Drau Drave

Drawno ˈdravnɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Neuwedell

Drezno ˈdrɛznɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech; Dresden

Droga Mleczna ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na pn
(astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie Milchstraße

Drogomyśl pn
(geografia, geograficzny) wieś na Śląsku Cieszyńskim; Drahomischl

Drogosz pn
(geografia, geograficzny) szczyt w Górach Stołowych o wysokości ok. 681 m n.p.m.; Schweinberg Schweine Berg Schweineberg

Drohobycz drɔˈxɔbɨʧ̑ pn
miasto na Ukrainie; Drohobytsch

Dryssa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i na Białorusi (obwód witebski), prawy dopływ Dźwiny; Drissa

Duch Święty ˈduç ˈɕfʲjɛ̃ntɨ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej; Heiliger Geist

Dudinka pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, ośrodek administracyjny dawnego Tajmyrskiego (Dołgańsko-Nienieckiego) Okręgu Autonomicznego, w Kraju Krasnojarskim, nad Dudinką (1.2) i Jenisejem; Dudinka

Dudypta pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Piasiny; Dudypta

Duisburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Niemiec, w Zagłębiu Ruhry; Duisburg

Dunaj ˈdũnaj pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie; Donau

Dunajów pn
(geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w obwodzie lwowskim; Dunajiw

Dunka ˈdũŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii Dänin

Dunkierka dũŋʲˈcɛrka pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Francji; Dünkirchen

Duńczyk ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk n
człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii Däne

Dwina pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Rosji, uchodząca do Morza Białego; Nördliche Dwina

Dyja pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Austrii i Czechach, najdłuższy prawy dopływ Morawy, powstaje z połączenia Dyi Morawskiej oraz Dyi Niemieckiej; Thaya

Dyja Morawska pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Austrii i Czechach, wraz z Dyją Niemiecką tworzy Dyję; Mährische Thaya

Dyneburg pn
(geografia, geograficzny) miasto na Łotwie, w południowo-wschodniej części kraju, nad Dźwiną; Daugavpils Dünaburg

Dziadek Mróz ˈʥ̑adɛk ˈmrus n
postać z rosyjskiego folkloru, odpowiednik świętego mikołaja, w Polsce popularny w czasach PRL; Väterchen Frost

Dziedziłów pn
(geografia, geograficzny) wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie kamioneckim; Didyliw

Dzielnica Łacińska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) uniwersytecka dzielnica Paryża; Lateinisches Viertel

Dzierżyńsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej Rosji, w obwodzie niżnonowogrodzkim, port śródlądowy nad Oką; Dserschinsk

Dzietrzych ˈʥ̑ɛṭʃɨx n
(staropolski) imię męskie Dietrich

Dziećmiar ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑mʲjar n
(staropolski) imię męskie Dietmar Ditmar

Dzień Matki n
święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek; Muttertag

Dzień Zakochanych ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˌzakɔˈxãnɨx n
święto zakochanych obchodzone 14 lutego (w dniu św. Walentego, patrona zakochanych) głównie w Ameryce Północnej, Australii i Europie Zachodniej Valentinstag

Dzień Świętej Łucji n
święto światła związane z przesileniem zimowym, obchodzone 13 grudnia (w dniu św. Łucji, patronki światła) głównie w Szwecji; Luciafest

Dziwna ˈʥ̑ivna pn
(geografia, geograficzny) cieśnina w województwie zachodniopomorskim; Dievenow

Dziwnów ˈʥ̑ivnuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Dievenow

Dziwnówek ʥ̑ivˈnuvɛk pn
(geografia, geograficzny) wieś w województwie zachodniopomorskim; Klein Dievenow

Dzukia pn
(geografia, geograficzny) jeden z regionów etnograficznych Litwy w południowej części kraju a także na Białorusi i w niewielkiej części w Polsce, znajdują się tutaj największe miasta litewskie jak Wilno czy Kowno; Dzūkija

Düsseldorf pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, stolica kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia; Düsseldorf

Dąbrowica pn
(geografia, geograficzny) miasto rejonowe na Ukrainie w obwodzie rówieńskim; Dubrowyzja

Dębno ˈdɛ̃mbnɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Neudamm

Długosz pn
(geografia, geograficzny) grzbiet górski Sudetach Środkowych; Langerberg

Dźwina pn
(geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Rosję, Białoruś i Łotwę, uchodząca do Zatoki Ryskiej; Düna

Dźwirzyno ʥ̑vʲiˈʒɨ̃nɔ pn
(geografia, geograficzny) wieś rybacka w województwie zachodniopomorskim; Kolberger Deep

Dżakarta ʤ̑aˈkarta pn
(geografia, geograficzny) stolica Indonezji; Jakarta

Dżalalabad pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul; Dschalalabad

Dżudda pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej, w prowincji Mekka, nad Morzem Czerwonym; Dschidda

Dżugdżur pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w azjatyckiej części Rosji, ciągnący się wzdłuż brzegów Morza Ochockiego; Dschugdschur

Dżyzak pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, stolica wilajetu dżyzackiego; Jizzax

E-dur ˈɛ‿dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z czterema krzyżykami) E-Dur

EBC ɛ‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Centralny EZB

EBOR ˈɛbɔr acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju; EBWE

EBOiR ɛbɔˈir acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju; EBWE

EPENG acronym
Europejski program energetyczny na rzecz naprawy gospodarczej EEPR

ESBC ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych; ESZB

EWG ɛ‿vu‿ˈɟɛ acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejska Wspólnota Gospodarcza EWG

Edeltruda ˌɛdɛlˈtruda pn
rzadkie imię żeńskie pochodzenia staro-wysoko-niemieckiego; Adeltraud Edeltraud Edeltraut

Edfu pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowym Egipcie na zachodnim brzegu Nilu; Edfu

Edyta ɛˈdɨta pn
polskie imię żeńskie; Edith

Efialtes ɛˈfʲjaltɛs pn
dawne greckie imię męskie; Ephialtes

Egina ɛˈɟĩna pn
(geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Egejskim, w archipelagu Wysp Argosarońskich; Ägina

Egipcjanin ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn n
mieszkaniec Egiptu Ägypter

Egipcjanka ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka n
mieszkanka Egiptu Ägypterin

Egipt ˈɛɟipt pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze; Ägypten

Eichendorf n
(geografia, geograficzny) gmina w Bawarii; Eichendorf

Ekawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka na Łotwie, dopływ Lelupy Eckau
(geografia, geograficzny) wieś na Łotwie, siedziba gminy Ekawa Gross Eckau

Eklezjastes pn
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) Księga Koheleta Ekklesiastes
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny żydowski pisarz, autor Księgi Koheleta; Ekklesiastes

Ekwador ɛˈkfadɔr pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito; Ecuador

Ekwadorczyk ˌɛkfaˈdɔrʧ̑ɨk n
obywatel Ekwadoru Ecuadorianer

Elbrus ˈɛlbrus pn
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Kaukazu; Elbrus

Elgi pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Indygirki; Elgi

Elista pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone na południu jej europejskiej części, stolica Republiki Kałmucji; Elista

Elohim pn
(biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, starotestamentalne imię Boga; Elohim

Elred pn
imię męskie Aelred

Elsynor pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Helsingør Helsingör Helsingør

Emerencjana pn
rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego Emerentia

Emilczyn pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego w obwodzie żytomierskim Ukrainy, siedziba władz rejonu emilczyńskiego; Jemiltschyne

Emilia ɛ̃ˈmʲilʲja pn
imię żeńskie; Emilie Emilia Emily Ämilie

Emilia-Romania ˌɛ̃mʲilʲja‿rɔ̃ˈmãɲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północnych Włoszech; Emilia-Romagna

Emma ˈɛ̃mːa pn
imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Emma

Eneasz pn
(mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym; Äneas

Engelbert ɛ̃ŋˈɡɛlbɛrt pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Engelbert

Engels pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, leżące nad Wołgą, w obwodzie saratowskim; Engels

Eolia ɛˈɔlʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północno-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej; Äolien
(mitologia grecka) córka Amytaona; Aiolia

Eos ˈɛɔs pn
(mitologia grecka) bogini i uosobienie zorzy porannej, brzasku oraz świtu, utożsamiana z rzymską Aurorą; Eos

Epir pn
(geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim; Epirus

Epir Północny pn
(geografia, geograficzny) północna część Epiru położona w w południowej Albanii, na południe od linii Korcza-Himara Nordepirus

Erfurt pn
(geografia, geograficzny) miasto w centralnej części Niemiec, stolica Turyngii; Erfurt

Eris ˈɛrʲis pn
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199; Eris
(mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią; Eris

Erwin ˈɛrvʲĩn pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Erwin

Eryk ˈɛrɨk pn
imię męskie; Erich

Eryka ɛˈrɨka pn
imię żeńskie Erika

Erytrea ˌɛrɨˈtrɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze; Eritrea

Erywań ɛˈrɨvãɲ pn
(geografia, geograficzny) stolica Armenii; Eriwan

Es-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku es (w zapisie nutowym z trzema bemolami) Es-Dur

Eskwilin pn
(geografia, geograficzny) wzgórze w Rzymie; Esquilin

Essen pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone w środku Zagłębia Ruhry; Essen

Estera ɛˈstɛra pn
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie; Ester Esther

Estonia ɛˈstɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Estland

Estonka ɛˈstɔ̃ŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej Estin

Estończyk ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii Este

Estremadura pn
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna ze wspólnot autonomicznych w Hiszpanii ze stolicą w Mérida; Extremadura
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i dawna prowincja w zachodniej części Portugalii; Estremadura

Etiopia ɛˈtʲjɔpʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; Äthiopien

Etna pn
(geografia, geograficzny) czynny wulkan położony na Sycylii, we Włoszech; Ätna

Etruria ɛˈtrurʲja pn
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.; Etrurien

Etrusk ˈɛtrusk pn
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e. Etrusker

Etruska ɛˈtruska n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e. Etruskerin

Eubeja pn
(geografia, geograficzny) przybrzeżna wyspa grecka w zachodniej części Morza Egejskiego; Euböa

Eugeniusz ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ pn
imię męskie; Eugen

Euklides ɛwˈklʲidɛs pn
grecki matematyk; Euklid

Eupatoria pn
(geografia, geograficzny) miasto na Krymie, port nad Morzem Czarnym; Jewpatorija

Eurazja ɛwˈrazʲja n
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję; Eurasien

Europa ɛwˈrɔpa pn
(geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją; Europa
(mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona; Europa

Europa Południowa n
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej Südeuropa

Europa Wschodnia n
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją; Osteuropa

Europa Środkowa ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) region w centralnej Europie; Mitteleuropa Zentraleuropa

Europa Środkowo-Wschodnia ɛwˈrɔpa ˌɕrɔtkɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Europy, obejmujący kraje dawnego bloku socjalistycznego; Ostmitteleuropa

Europejczyk ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk n
mieszkaniec Europy Europäer

Europejka ˌɛwrɔˈpɛjka n
mieszkanka Europy Europäerin

Eutyches pn
historyczne imię męskie pochodzenia greckiego Eutyches

Ewa ˈɛva pn
(biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego; Eva
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; Eva

Ewaryst pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Evaristus

Ewelina ˌɛvɛˈlʲĩna pn
imię żeńskie pochodzenia celtyckiego; Evelin Eveline

Ewikszta pn
(geografia, geograficzny) rzeka na Łotwie, prawy dopływ Dźwiny, wypływa z jeziora Łubań; Ewst

Ezaw pn
biblijne imię męskie Esau

Ezdrasz ˈɛzdraʃ pn
imię męskie; Esra Esdras Ezra

Ezop ˈɛzɔp pn
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej; Äsop

Ełk ɛwk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Lyck

F-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z jednym bemolem) F-Dur

Falun ˈfalũn pn
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Szwecji, Falun

Fastów pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim; Fastiw

Faun fawn pn
(mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg płodności o pół koziej posturze, bóstwo lasów górskich, opiekun pasterzy, który darzy płodnością ich stada i uczy uprawy roli; Faun

Federacja Bośni i Hercegowiny pn
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dwóch części składowych tworzących Bośnię i Hercegowinę, zamieszkana w większości przez Boszniaków i Chorwatów; Föderation Bosnien und Herzegowina

Federacja Rosyjska ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Rosji, państwa w Europie i Azji Russische Föderation

Feliks ˈfɛlʲiks pn
imię męskie; Felix

Felsztyn pn
(geografia, geograficzny) wieś, a dawniej miasto, na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie starosamborskim; Skeliwka

Fergana pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu fergańskiego; Fargʻona

Ferrara pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; Ferrara

Fidżi ˈfʲiʤ̑ʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym; Fidschi

Filemon fʲiˈlɛ̃mɔ̃n pn
imię męskie; Philemon

Filip ˈfʲilʲip pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Philipp Philippi

Filipinka ˌfʲilʲiˈpʲĩnka n
obywatelka Filipin Philippinerin

Filipiny ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Philippinen

Filipińczyk ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Filipin Philippiner

Filoktet fʲiˈlɔktɛt pn
(mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, król Tesalii, łucznik, spadkobierca łuku Heraklesa i zabójca Parysa; Philoktetes

Fin fʲĩn n
człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii Finne

Finka ˈfʲĩnka n
kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii Finnin

Finlandia fʲĩnˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach; Finnland

Fionia pn
(geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią; Fünen

Fis-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku fis (w zapisie nutowym z sześcioma krzyżykami) Fis-Dur

Flandria ˈflãndrʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii Flandern
(geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii; Flandern

Flandria Wschodnia ˈflãndrʲja ˈfsxɔdʲɲa pn
(geografia, geograficzny) prowincja w Belgii; Ostflandern

Flandria Zachodnia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w zachodniej Belgii, nad Morzem Północnym; Westflandern

Flawiusz ˈflavʲjuʃ pn
imię męskie; Flavio

Flensburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północnej części Niemiec, przy granicy z Danią; Flensburg

Florencja flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech; Florenz

Florencjusz pn
imię męskie; Florentius Florenz

Florentyna n
imię żeńskie Florentina Florentine

Florian ˈflɔrʲjãn pn
imię męskie; Florian

Fobos ˈfɔbɔs pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie strachu, towarzysz Aresa na polu bitwy; Phobos
(astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa; Phobos

Fogarasz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rumunii, w okręgu Braszów; Fugreschmarkt

Fokszany pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w historycznej Mołdawii; Fokschan

Franciszek frãɲˈʨ̑iʃɛk pn
imię męskie pochodzenia germańskiego; Franz Franziskus

Franciszka frãɲˈʨ̑iʃka pn
imię żeńskie; Franziska

Francja ˈfrãnʦ̑ʲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu; Frankreich

Francuz ˈfrãnʦ̑us n
człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji Franzose

Francuzka frãnˈʦ̑uska n
kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji Französin

Frankfurt pn
(geografia, geograficzny) (zobacz) Frankfurt nad Menem Frankfurt
(geografia, geograficzny) (zobacz) Frankfurt nad Odrą Frankfurt

Frankfurt nad Menem pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Frankfurt am Main

Frankfurt nad Odrą pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu, leżące na zachodnim brzegu Odry, we wschodniej części Niemiec w kraju związkowym Brandenburgia; Frankfurt (Oder) Frankfurt an der Oder

Frankonia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowych Niemczech, obecnie w większości w północnej Bawarii; Franken

Freja ˈfrɛja pn
nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny; Freya
skandynawskie i germańskie imię żeńskie o pochodzeniu staronordyckim Freya

Friuli-Wenecja Julijska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północno-wschodnich Włoszech; Friaul–Julisch Venetien

Fryburg pn
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad rzeką Sarine, stolica kantonu Fryburg (1.2); Freiburg

Fryburg Bryzgowijski pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, siedziba rejencji Fryburg; Freiburg im Breisgau

Frygia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska; Phrygien

Fryzja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii; Friesland

Fryzja Wschodnia pn
(geografia, geograficzny) nadmorski region w północno-wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, stanowi środkowy odcinek Fryzji; Ostfriesland Ost-friesland

Fryzja Zachodnia pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region położony w północnej części holenderskiej prowincji Holandia Północna Westfriesland

Fudżajra pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, położone nad Zatoką Omańską, stolica emiratu Fudżajra, ; Fudschaira

Fulda pn
(geografia, geograficzny) (administracja)miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, położone nad rzeką Fuldą (1.2); Fulda

G-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem) G-Dur

GMO ɟɛ‿ɛ̃m‿ˈɔ acronym
(rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) organizm zmodyfikowany genetycznie; GVO

Gabon ˈɡabɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Gabun

Gabriel ˈɡabrʲjɛl pn
imię męskie; Gabriel

Gad ɡat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Biblii jeden z synów Jakuba; Gad

Gagra pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, u stóp Kaukazu; Gagra

Gaja ˈɡaja pn
(mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi; Gaia

Gal ɡal n
mieszkaniec starożytnej Galii; Gallier

Galacja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w centralnej Azji Mniejszej; Galatien

Galia ˈɡalʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie Gallien

Galicja ɡaˈlʲiʦ̑ʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim; Galizien

Galilea ˌɡalʲiˈlɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan; Galiläa

Galilejczyk ˌɡalʲiˈlɛjʧ̑ɨk n
mieszkaniec Galilei Galiläer

Galilejka ˌɡalʲiˈlɛjka n
mieszkanka Galilei Galiläerin

Gandawa ɡãnˈdava pn
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii; Gent

Gargantua pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu; Gargantua

Garo n
(etnografia, etnograficzny) lud zamieszkujący stan Meghalaya w Indiach oraz przygraniczne obszary Bangladeszu; Garo

Garuda pn
(mitologia, mitologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduistyczne i buddyjskie bóstwo przedstawiane w postaci orła, zwykle o ludzkim ciele w złotych lub czerwonych barwach; Garuda

Garłuch pn
(geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) najwyższy masyw górski w Tatrach; Gerlach Gerlsdorfer Spitze

Gatczyna pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w środkowej części obwodu leningradzkiego; Gattschina

Gaza ˈɡaza pn
(geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej; Gasa-Stadt Gaza-Stadt

Gałacz pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju; Galacz Galatz

Gdańsk ɡdãj̃sk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Danzig

Gdow pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus, na północ od Pskowa; Gdow

Gdynia ˈɡdɨ̃ɲa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce; Gdingen

Gdów pn
(geografia, geograficzny) wieś gminna w Polsce Gdau

Geldria pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona na terenie obecnej holenderskiej prowincji Geldria oraz niemieckiego powiatu Kleve; Geldern

Genewa ɡɛ̃ˈnɛva pn
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii; Genf
(administracja) (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii; Genf

Geniczesk pn
(geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, w obwodzie chersońskim, na brzegu Morza Azowskiego; Henitschesk

Genowefa ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa pn
imię żeńskie; Genoveva Genovefa

Georgia Południowa pn
(geografia, geograficzny) brytyjska wyspa na południowym Atlantyku, stanowiąca część zamorskiego terytorium Georgia Południowa i Sandwich Południowy Südgeorgien

Gerlach pn
(geografia, geograficzny) masyw górski w Tatrach; Gerlach Gerlsdorfer Spitze

Germania ɡɛrˈmãɲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna nazwa ziem na wschód od Renu i na północ od Dunaju; Germanien

Germanin n
(etnografia, etnograficzny) członek plemienia indoeuropejskiego zamieszkującego w średniowieczu tereny północnej i środkowo-północnej Europy; Germane

Ges-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku ges (w zapisie nutowym z sześcioma bemolami) Ges-Dur

Getynga pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Göttingen

Ghana ˈɡãna pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Ghana

Ghańczyk ˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Ghany Ghanaer

Gierałtów pn
(geografia, geograficzny) wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w gminie Nowogrodziec; Gersdorf Gersdorf am Queis

Gierdawy pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Żeleznodorożnyj (historyczna nazwa miasta w Prusach Wschodnich, obecnie egzonim wariantowy); Gerdauen

Gierlach pn
(geografia, geograficzny) masyw górski w Tatrach; Gerlach Gerlsdorfer Spitze

Giżycko ɟiˈʒɨʦ̑kɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe w województwie warmińsko-mazurskim; Lötzen

Glarus pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii, w Alpach Glarneńskich; Glarus

Gliwice ɡlʲiˈvʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Polsce; Gleiwitz

Gniezno ˈɟɲɛznɔ n
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w Wielkopolsce; Gnesen

Goa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim; Goa

Godfryd ˈɡɔdvrɨt pn
imię męskie; Gottfried

Godzilla ɡɔˈʥ̑ilːa pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów; Godzilla

Gogolin ɡɔˈɡɔlʲĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim; Gogolin

Golan pn
(geografia, geograficzny) płaskowyż położony na granicy Izraela, Syrii i Libanu; Golan

Goleniów ɡɔˈlɛ̃ɲuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Goleniow Gollnow

Golgota pn
(geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus; Golgota

Gori pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Wewnętrzna Kartlia; Gori

Gorycja pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska, w prowincji Gorycja (1.2); Görz

Gouda pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Holandii; Gouda

Gołdap ˈɡɔwdap pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jezioro rynnowe w pobliżu Gołdapi (1.1), przez które przebiega granica między Polską a Rosją (Obwód Kaliningradzki); Goldaper See

Gołdapa ɡɔwˈdapa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim; dopływ Węgorapy; Goldap

Gołąb ˈɡɔwɔ̃mp pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Taube

Grabow pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie; Grabow

Grabów nad Prosną ˈɡrabuf nat‿ˈprɔsnɔ̃w̃ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim; Grabow

Graz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, stolica kraju związkowego Styria, położone nad rzeką Murą, u podnóża Alp Styryjskich; Graz

Grecja ˈɡrɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach; Griechenland

Greczynka ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka n
osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji Griechin

Greifswald pn
(geografia, geograficzny) (administracja) hanzeatyckie miasto powiatowe i uniwersyteckie w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie; Greifswald

Grek ɡrɛk n
człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji Grieche

Grenlandia ɡrɛ̃nˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku; Grönland

Grenoble pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy; Grenoble

Gruzja ˈɡruzʲja pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi; Georgien Grusien

Gryfice ɡrɨˈfʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Greifenberg in Pommern

Gryzonia ɡrɨˈzɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów; Graubünden

Grzegorz ˈɡʒɛɡɔʃ pn
imię męskie; Gregor

Grzymałów pn
(geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie husiatyńskim, nad rzeką Gniłą; Hrymajliw

Grób Pański n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) przedstawienie jerozolimskiego grobu Chrystusa przygotowywane w kościołach w Polsce i Bawarii w czasie Triduum Paschalnego; Heiliges Grab

Gudauta pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego; Gudauta

Gudermes pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Federacji Rosyjskiej, w Czeczenii; Gudermes

Gujana Francuska ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim; Französisch-Guayana Französisch-Guyana

Guria pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji Gurien

Gusiew pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji; Gumbinnen Gussew

Gwardiejsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie kaliningradzkim, położone na prawym brzegu Pregoły; Gwardeisk Tapiau

Gwatemala ˌɡvatɛ̃ˈmala pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej; Guatemala

Gwatemalczyk ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk n
obywatel Gwatemali Guatemalteke

Gwatemalka ˌɡvatɛ̃ˈmalka n
obywatelka Gwatemali Guatemaltekin

Gwiazda Poranna ˈɡvʲjazda pɔˈrãnːa pn
(astronomia, astronomiczny) Wenus widoczna nad horyzontem przed wschodem Słońca Morgenstern

Gwiazda Wieczorna ˈɡvʲjazda vʲjɛˈʧ̑ɔrna pn
(astronomia, astronomiczny) Wenus widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca Abendstern

Gwinea ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Guinea
(geografia, geograficzny) region w Afryce Zachodniej; Guinea

Gwinea Bissau ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau; Guinea-Bissau

Gwinea Równikowa ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Äquatorialguinea

Góra Chełmska pn
(dawniej, dawny) (geografia, geograficzny) wapienne wzniesienie w grzbiecie Chełma na Wyżynie Śląskiej; Annaberg
(geografia, geograficzny) wzgórze na Pobrzeżu Koszalińskim, w granicach Koszalina; Gollenberg

Góra Oliwna pn
(geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei; Ölberg

Górna Angara pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Buriacji, wpadająca do jeziora Bajkał; Obere Angara

Górna Austria pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu; Oberösterreich

Górna Frankonia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) okręg oraz rejencja w kraju związkowym Bawaria; Oberfranken

Górna Kraina pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy; Oberkrain

Górne Łużyce ˈɡurnɛ wuˈʒɨʦ̑ɛ n
(geografia, geograficzny) część Łużyc należąca obecnie do Saksonii; Oberlausitz

Górny Palatynat pn
(geografia, geograficzny) (administracja) rejencja w kraju związkowym Bawaria; Regierungsbezirk Oberpfalz
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowych Niemczech, na wschodzie obecnego kraju związkowego Bawaria Oberpfalz

Górny Śląsk pn
(geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech; Oberschlesien

Górska Szoria pn
(geografia, geograficzny) kraina w azjatyckiej części Rosji, w południowej części obwodu kemerowskiego; Bergschorien

Góry Banackie pn
(geografia, geograficzny) grupa górska w Karpatach Południowych w rumuńskiej części Banatu; Banater Gebirge

Góry Fogaraskie pn
(geografia, geograficzny) najwyższe pasmo Karpat Południowych oraz całej Rumunii; Fogarascher Gebirge

Góry Jenisejskie pn
(geografia, geograficzny) obszar wyżynno-górski w Rosji w południowo-zachodnim skraju Wyżyny Środkowosyberyjskiej; Jenisseirücken

Góry Litawskie pn
(geografia, geograficzny) niewysokie alpejskie pasmo górskie na granicy Dolnej Austrii i Burgenlandu we wschodniej Austrii; Leithagebirge

Góry Połabskie pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski rozciągający się w północno-zachodnich Czechach, w kraju usteckim i południowo-wschodnich Niemczech (Saksonia); Elbsandsteingebirge

Góry Północnoalbańskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Albanii, Czarnogórze i Kosowie, część Gór Dynarskich; Nordalbanische Alpen

Góry Rodniańskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej Rumunii, na granicy Marmaroszu i Siedmiogrodu; Rodna-Gebirge Rodnaer Gebirge

Góry Skanderbega pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej Albanii Skanderbeggebirge

Góry Soprońskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie Alp Wschodnich na pograniczu Austrii i Węgier; Ödenburger Gebirge

Góry Stołowe pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Sudetach; Heuscheuergebirge

Góry Sybińskie pn
(geografia, geograficzny) góry w środkowej Rumunii na zachód od rzeki Aluty, część Karpat Południowych; Zibingebirge Zibinsgebirge

Góry Łużyckie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Sudetach, leżące na zachód od Gór Izerskich, na pograniczu czesko-niemieckim, między Uściem nad Łabą, Żytawą a Libercem; Lausitzer Gebirge Zittauer Gebirge

Göteborg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat; Göteborg

Głogów ˈɡwɔɡuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim; Glogau

Głubczyce ɡwupˈʧ̑ɨʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Leobschütz

Głuchoniemcy ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ n
(historia, historyczny, historycznie) historyczna i etnograficzna zbiorcza nazwa niemieckojęzycznych osadników w Karpatach polskich, między Wisłoką (lub Dunajcem) a Sanem; Walddeutsche

Głuchołazy ˌɡwuxɔˈwazɨ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Bad Ziegenhals Ziegenhals

Głuchów pn
(geografia, geograficzny) miasto w obwodzie sumskim na Ukrainie, nad rzeką Esmań; Hluchiw

H xa symbol
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) siódmy od C dźwięk w szeregu diatonicznym każdej oktawy; H

H-dur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z pięcioma krzyżykami) H-Dur

HIV çif acronym
(medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS; HIV

Habakuk pn
(biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło; Habakuk

Hadziacz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie, w obwodzie połtawskim, nad rzeką Psioł; Hadjatsch

Haiti xaˈ<sup>j</sup>itʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli; Haiti

Hajfa pn
(geografia, geograficzny) miasto portowe na północy Izraela; Haifa

Hajfong pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części Wietnamu, w delcie Rzeki Czerwonej, nad Zatoką Tonkińską; Hải Phòng

Hajmos pn
(geografia, geograficzny) (mitologia grecka) łańcuch górski na północy Tracji, według mitu o tyfonomachii, zabarwiony czerwono krwią broczącego Tyfona, współcześnie identyfikowany ze Starą Płaniną Hemus

Halicz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukraine, położone w obwodzie iwanofrankiwskim nad Dniestrem; Halytsch

Halloween n
święto duchów obchodzone 31 października (w wigilię Wszystkich Świętych) w krajach anglosaskich; Halloween

Hama pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Syrii; Hama

Hamadan pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie; Hamadan

Hamburg ˈxãmburk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Hamburg

Hamza pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) podziemny ciek wodny w Brazylii odwadniający Basen Amazonki; Hamza

Hana ˈxãna pn
(geografia, geograficzny) region etniczny w środkowych Morawach w Czechach Hanakei Hanna
(geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Morawach w Czechach Hanna

Hanak n
mieszkaniec Hany Hanake

Hannonia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i średniowieczne hrabstwo, położone w południowych Niderlandach, jej stołecznym miastem jest Mons; Hennegau

Hanower pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii; Hannover
(geografia, geograficzny) region w Niemczech; Hannover

Hanys pn
(regionalizm śląski) Jan Hans

Hawana xaˈvãna pn
(geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby; Havanna

Hawela pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, prawy dopływ Łaby; Havel

Hałcnów ˈxawʦ̑nuf pn
(geografia, geograficzny) dawniej wieś, a obecnie dzielnica Bielska-Białej; Alzen

Hebe ˈxɛbɛ pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 6; Hebe
(mitologia grecka) bogini i uosobienie młodości oraz szafarka ambrozji i nektaru na Olimpie, utożsamiana z rzymską Juwentas; Hebe

Hefajstos xɛˈfajstɔs pn
(mitologia grecka) bóg ognia, wulkanów, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z rzymskim Wulkanem; Hephaistos

Hekate xɛˈkatɛ pn
(mitologia grecka) bogini czarów, magii, nekromancji, widm i rozdroży (miejsc sprzyjających czarom); Hekate

Hel xɛl pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Hela

Helga ˈxɛlɡa pn
imię żeńskie pochodzenia nordyckiego; Helga

Henryk ˈxɛ̃nrɨk pn
imię męskie Heinrich Heinz

Henryka xɛ̃nˈrɨka pn
imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Henrike

Herat pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat; Herat

Herceg-Bośnia xɛrʦ̑ɛɡˈbɔɕɲa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie; Herzeg-Bosnien

Hermes ˈxɛrmɛs pn
(mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym; posłaniec bogów i psychopomp; syn Zeusa i Mai; jeden z olimpijczyków; Hermes
imię męskie pochodzenia greckiego; imię mitologiczne; Hermes
(astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.; Hermes

Herod ˈxɛrɔt pn
historyczne i biblijne imię męskie pochodzenia greckiego Herodes

Herszel pn
imię męskie pochodzenia semickiego Herschel

Hesja Nadreńska pn
(geografia, geograficzny) kraina w Niemczech, na zachodnim brzegu Renu, przed 1945 rokiem stanowiła część Hesji, obecnie w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat; Rheinhessen

Hezbollah xɛzˈbɔlːax n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów; Hisbollah

Hieronim çjɛˈrɔ̃ɲĩm pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Hieronymus

Himalaje ˌçĩmaˈlajɛ n
(geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi; Himalaya Himalaja

Hindus ˈçĩndus n
obywatel Indii Inder

Hinduska çĩnˈduska n
obywatelka Indii Inderin

Hisar pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Tadżykistanie; Hissor

Hiszpania çiʃˈpãɲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie; Spanien

Hitler ˈçitlɛr pn
(historia, historyczny, historycznie) nazwisko niemieckiego dyktatora III Rzeszy w latach 1933-1945; Hitler
nazwisko męskie pochodzenia austriackiego Hitler

Hlond pn
nazwisko męskie; Hlond

Hnizdyczów pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w rejonie żydaczowskim obwodu lwowskiego; Hnisdytschiw

Hodowica pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie pustomyckim; Hodowyzja

Holandia xɔˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów; Holland
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Holland Niederlande

Holaszowice pn
(geografia, geograficzny) wieś w Czechach, w kraju południowoczeskim, znana z zachowanego średniowiecznego układu urbanistycznego; Hollschowitz

Holender xɔˈlɛ̃ndɛr n
człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii Niederländer Holländer

Holenderka ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka n
kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii Holländerin

Holsztyn pn
(geografia, geograficzny) kraina położona u nasady Półwyspu Jutlandzkiego, obecnie w całości w Niemczech; Holstein

Honduranin ˌxɔ̃nduˈrãɲĩn n
obywatel Hondurasu Honduraner

Honduras xɔ̃nˈduras pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Honduras

Hongkong ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim; Hongkong

Horacy xɔˈraʦ̑ɨ pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Horaz Horatius

Horeb pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczna biblijna góra, na której Jahwe powołał Mojżesza i objawił się Eliaszowi, utożsamiana niekiedy z górą Synaj; Horeb

Horochów pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, siedziba administracyjna rejonu horochowskiego; Horochiw

Horus ˈxɔrus pn
(mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej; Horus

Hoszcza pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, stolica rejonu w obwodzie rówieńskim; Hoschtscha

Houston pn
(geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto stanu Teksas, w Stanach Zjednoczonych; Houston

Hołowno pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie lubomelskim obwodu wołyńskiego; Holowne

Hołyń pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego; Holyn

Hryców pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położone w rejonie szepetowskim obwodu chmielnickiego; Hryziw

Hucuł ˈxuʦ̑uw n
(etnografia, etnograficzny) góral zamieszkujący Karpaty Wschodnie (tereny południowo-zachodniej Ukrainy); Huzul

Hugo ˈxuɡɔ pn
imię męskie; Hugo

Humań pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie; Uman

Hun n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę; Hunne

Hunka n
kobieta z Hunów, koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę Hunnin

Hłuboczek Wielki pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś, a niegdyś osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położona w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego, nad rzeką Seretem; Welykyj Hlybotschok

III Rzesza pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933-1945; Drittes Reich

Ida ˈida pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Ida

Idzi ˈiʥ̑i pn
imię męskie; Ägidius

Ihrowica pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego; Ihrowyzja

Ilek pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Uralu; Ilek

Imeretia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Gruzji Imeretien

Indiana ĩnˈdʲjãna pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis; Indiana

Indie ˈĩndʲjɛ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Indien

Indochiny pn
(geografia, geograficzny) wschodnia część Półwyspu Indochińskiego Indochina

Indochiny Francuskie pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna kolonia francuska w południowo-wschodniej Azji; Französisch-Indochina

Indonezja ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie; Indonesien

Indonezyjczyk ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk n
obywatel Indonezji Indonesier

Indonezyjka ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjka n
obywatelka Indonezji Indonesierin

Inflanty ĩnˈflãntɨ n
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Dźwiną i Zatoką Ryską Livland

Ingria pn
kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji Ingermanland

Inguri pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Gruzji, płynąca przez Swanetię i Nizinę Kolchidzką, uchodzi do Morza Czarnego; Enguri

Innsbruck pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Austrii, stolica kraju związkowego Tyrol, położone w dolinie rzeki Inn; Innsbruck

Instrucz pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie kaliningradzkim, łącząc się z Węgorapą tworzy Pregołę; Inster Instrutsch

Internet ĩnˈtɛrnɛt pn
(informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa; Internet

Io ˈi<sup>j</sup>ɔ pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85; Io
(mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa; Io
(astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza; Io

Ipuć pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie mohylewskim Białorusi oraz smoleńskim i briańskim Rosji, dopływ Soży; Iput

Irak ˈirak pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie; Irak

Irakijczyk ˌiraˈcijʧ̑ɨk n
obywatel Iraku Iraker

Irakijka ˌiraˈcijka n
obywatelka Iraku Irakerin

Iran ˈirãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Iran

Iranka iˈrãŋka n
obywatelka Iranu Iranerin

Irańczyk iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Iranu Iraner

Irbil pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku; Erbil

Irena iˈrɛ̃na pn
imię żeńskie; Irene

Irkut pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Angary; Irkut

Irlandczyk irˈlãnṭʧ̑ɨk n
osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej Ire

Irlandia irˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Irland
(geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim; Irland

Irlandia Północna irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii; Nordirland

Irlandka irˈlãntka n
kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej Irin

Irpień pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, położone nad rzeką Irpienią (2.1) ; Irpin

Irszawa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy, położone u południowych stoków Karpat, nad rzeczką Irszawką; Irschawa

Irtysz pn
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, północno-wschodnim Kazachstanie i zachodnich Chinach, lewy dopływ Obu; Irtysch

Iryjczyk n
(etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Irlandii pochodzenia celtyckiego Ire

Iset pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji. lewy dopływ Tobołu; przepływa przez terytorium obwodu swierdłowskiego, kurgańskiego i tiumeńskiego; Isset

Islamska Republika Afganistanu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Afganistanu jako państwa; Islamische Republik Afghanistan

Islamska Republika Iranu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa Islamische Republik Iran

Islamska Republika Mauretańska isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii Islamische Republik Mauretanien

Islandczyk isˈlãnṭʧ̑ɨk n
człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii Isländer

Islandia isˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy; Island

Islandka isˈlãntka n
kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii Isländerin

Istria pn
(geografia, geograficzny) półwysep w północnej części Morza Adriatyckiego, podzielony między Chorwację, Słowenię i Włochy; Istrien

Iszym pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnym Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Irtysza; Ischim

Iszymbaj pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Baszkirii, w Rosji, ośrodek administracyjny rejonu iszymbajskiego; Ischimbai

Itaka iˈtaka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu; Ithaka

Iwanków pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położone w obwodzie kijowskim nad rzeką Teterew, siedziba władz rejonu iwankowskiego; Iwankiw

Iwano-Frankiwsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na zachodniej Ukrainie, na przedgórzu Karpat, stolica obwodu iwanofrankiwskiego; Iwano-Frankiwsk

Iwanowo pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone na północny wschód od Moskwy; Iwanowo

Iwdel pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie swierdłowskim, położone u podnóża Uralu Północnego; Iwdel

Iworyjczyk ˌivɔˈrɨjʧ̑ɨk n
obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej Ivorer

Iworyjka ˌivɔˈrɨjka n
obywatelka Wybrzeża Kości Słoniowej Ivorerin

Izajasz iˈzajaʃ pn
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych; Jesaja
(biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło; Jesaja

Izara pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Austrii i Niemczech, prawy dopływ Dunaju; Isar

Izera pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, a w górnym odcinku także w Polsce, prawy dopływ Łaby; Iser

Izmir pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w zachodniej Turcji nad Zatoką Izmirską; Izmir

Izrael izˈraɛl pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów; Israel
(historia, historyczny, historycznie) naród żydowski Israel
hebrajskie imię męskie; Israel

Izraelczyk ˌizraˈɛlʧ̑ɨk n
obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael Israeli

Izraelka ˌizraˈɛlka n
obywatelka Izraela Israelin Israeli

Izyda iˈzɨda pn
(mitologia egipska) staroegipska bogini płodności; Isis
imię żeńskie; Isis

Izydor iˈzɨdɔr pn
imię męskie pochodzenia greckiego; Isidor

Iława Pruska pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Bagrationowsk Preussisch Eylau

Iłukszta pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowo-wschodniej części Łotwy, w Semigalii, nad rzeką Iłuksztą; Illuxt

Iż pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji przepływająca przez Udmurcję i Tatarstan, prawy dopływ Kamy; Isch

Iżewsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położone nad rzeką Iż, dopływem Kamy; Ischewsk

Iżma pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca w Rosji przez terytorium Republiki Komi, lewy dopływ Peczory; Ischma

Jablonec nad Nysą pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju libereckim, nad Nysą Łużycką; Gablonz an der Neiße

Jabłonica pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, podlegająca radzie miejskiej Jaremcza; Jablunyzja

Jabłonków pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Czechach na Zaolziu; Jablunkau

Jabłonów pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w rejonie kosowskim obwodu iwanofrankiwskiego Ukrainy, na Pokuciu; Jabluniw

Jadwiga jadˈvʲiɡa pn
polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Hedwig

Jagier pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Eger, miasto w północno-wschodnich Węgrzech Erlau

Jagodzin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie kijowskim; Jahotyn

Jahwe ˈjaxfɛ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga; Jahwe

Jakub ˈjakup pn
(biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów; Jakob
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jakob Jakobus

Jamajczyk jãˈmajʧ̑ɨk n
obywatel Jamajki Jamaikaner

Jamieński Nurt jãˈmʲjɛ̇̃j̃sʲci ˈnurt pn
(geografia, geograficzny) kanał w województwie zachodniopomorskim; Jamunder Tief

Jamnica pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie w rejonie tyśmienickim obwodu iwanofrankiwskiego; Jamnyzja

Jamusukro ˌjãmuˈsukrɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej; Jamussukro Yamoussoukro

Jan jãn pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne; Hans Johannes

Jan Mayen ˈjãn ˈmajɛ̃n pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii; Jan Mayen

Janek ˈjãnɛk pn
(zdrobniale) od: Jan Janek Janic Janick Jannek Jannick Jannik

Jankes n
(pogardliwie) albo (żartobliwie) Amerykanin Ami Yankee

Japonia jaˈpɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Japan

Japonka jaˈpɔ̃nka n
kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii Japanerin

Japończyk jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii Japaner

Jaremcze pn
(geografia, geograficzny) (administracja) ukraińskie miasto na prawach rejonu, położone w obwodzie iwanofrankiwskim nad rzeką Prut; Jaremtsche

Jarkend-daria pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, źródłowy odcinek rzeki Tarym; Yarkant

Jarmuk pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Bliskim Wschodzie, dopływ Jordanu, rzeka graniczna między Syrią i Jordanią oraz Izraelem i Jordanią; Jarmuk

Jarocin jaˈrɔʨ̑ĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Jarotschin

Jaromir jaˈrɔ̃mʲir pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia słowiańskiego; Jaromir

Jarosław jaˈrɔswaf pn
imię męskie; Jaroslaus
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą; Jaroslawl

Jasina pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położona w rejonie rachowskim obwodu zakarpackiego nad Czarną Cisą; Jassinja

Jassy pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Rumunii, w historycznej Mołdawii; Jassenmarkt Jassy

Jastarnia jaˈstarʲɲa pn
(geografia, geograficzny) miejscowość w Polsce; Danziger Heisternest Heisternest Putziger Heisternest

Jawa ˈjava pn
(geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji); Java

Jawaryn pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Győr, miasto w północno-zachodnich Węgrzech; Raab

Jazd pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie; Yazd

Jaćwież ˈjäʨ̑fʲjɛʃ pn
kraina Jaćwingów położona w okresie średniowiecza między rzekami takimi jak: Biebrza, Niemen, Szeszupa oraz obszarami pomiędzy jeziorami Mamry i Śniardwy a rzeką Łęg; Sudauen

Jałta ˈjawta pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego; Jalta

Jańskie Łaźnie pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju hradeckim, we wschodnich Karkonoszach; Johannisbad

Jegorjewsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, położone na południowy wschód od Moskwy; Jegorjewsk

Jejsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Azowskim; Jeisk

Jelec pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie lipieckim; Jelez

Jena pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą; Jena

Jenisejsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad Jenisejem; Jenisseisk

Jeremiasz jɛˈrɛ̃mʲjaʃ pn
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jeremia Jeremias

Jerozolima ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma pn
(geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów; Jerusalem

Jerusłan pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowej Rosji przeduralskiej (obwody saratowski i wołgogradzki), lewy dopływ Wołgi; Jeruslan

Jerzman ˈjɛʒmãn n
(staropolski) imię męskie Hermann

Jerzy ˈjɛʒɨ pn
imię męskie; Georg Jörg Jürgen Jörgen

Jessentuki pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu; Jessentuki

Jessica pn
polskie imię żeńskie zapożyczone z języka angielskiego Jessica

Jezierna pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś, a dawniej miasteczko na Ukrainie położone w rejonie zborowskim obwodu tarnopolskiego; Oserna

Jeziorna pn
(geografia, geograficzny) wieś w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Nowa Sól Katerse Kattersee

Jezioro Aralskie jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie; Aralsee

Jezioro Atanasowskie pn
(geografia, geograficzny) słone jezioro przybrzeżne, położone w Bułgarii, nieopodal wybrzeża Morza Czarnego; Atanassow-See

Jezioro Bodeńskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii; Bodensee

Jezioro Burgaskie pn
(geografia, geograficzny) nizinne jezioro limanowe w południowo-wschodniej Bułgarii, położone na zachód od miasta Burgas; Burgas-See

Jezioro Chantajskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim; Chantaisee

Jezioro Czterech Kantonów pn
(geografia, geograficzny) jezioro w środkowej części Szwajcarii, nad jego brzegami wznosi się miasto Lucerna; Vierwaldstättersee

Jezioro Genewskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa; Genfersee

Jezioro Halsztackie pn
(geografia, geograficzny) jezioro w kraju związkowym Górna Austria, przepływa przez nie rzeka Traun Hallstätter See

Jezioro Kubieńskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro w europejskiej części Rosji, w obwodzie wołogodzkim, na północ od Wołogdy; Kubenasee

Jezioro Kułundyńskie pn
(geografia, geograficzny) gorzkie jezioro bezodpływowe w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, na Równinie Kułundyńskiej; Kulundasee

Jezioro Nezyderskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro położone na granicy Austrii i Węgier; Neusiedler See

Jezioro Ochrydzkie pn
(geografia, geograficzny) słodkowodne jezioro na granicy między Albanią a Macedonią; Ohridsee

Jezioro Szkoderskie pn
(geografia, geograficzny) największe na Półwyspie Bałkańskim jezioro, położone na granicy Albanii i Czarnogóry; Skutarisee

Jezioro Trazymeńskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro tektoniczne w środkowych Włoszech, w Umbrii; Trasimenischer See

Jezioro Zuryskie pn
(geografia, geograficzny) jezioro polodowcowe w Szwajcarii, położone w północno-wschodniej części kraju; Zürichsee

Jezupol pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego na zachodniej Ukrainie, położone w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie tyśmienickim, w międzyrzeczu rzek Dniestr i Bystrzyca; Jesupil

Jezus ˈjɛzus n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa; Jesus

Jezus Chrystus ˈjɛzus ˈxrɨstus pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego; Jesus Christus

Jełgawa pn
(geografia, geograficzny) miasto na Łotwie, w środkowej części kraju; Mitau

Joachim jɔˈaçĩm pn
imię męskie; Joachim

Joel ˈjɔɛl pn
(biblijny) Księga Joela; Joel
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Joel

Jolanta jɔˈlãnta pn
polskie imię żeńskie; Jolante Jolanthe

Jonasz ˈjɔ̃naʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jonas

Jonatan jɔ̃ˈnatãn pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Jonatan

Jonia n
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) w starożytności kraina położona w centralnej części wybrzeża Azji Mniejszej, między rzekami Hermos a Meander; Ionien Jonien

Jordan ˈjɔrdãn pn
(geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie; Jordan

Jordania jɔrˈdãɲa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie; Jordanien

Jordańczyk jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Jordanii Jordanier

Joszkar-Oła pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Mari El; Joschkar-Ola

Jowisz ˈjɔvʲiʃ pn
(mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; syn Saturna i Ops; mąż Junony; wraz z Junoną i Minerwą tworzył triadę kapitolińską; obok Marsa i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; najwyższy bóg panteonu rzymskiego; Jupiter
(astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; czwarty (po Słońcu, Księżycu i Wenus) najjaśniejszy obiekt na niebie; Jupiter

Jozafat pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Josaphat Joschafat

Jozue jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ pn
rzadkie imię męskie pochodzenia semickiego; Josua

Juda ˈjuda pn
imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne; Juda
(administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie; Juda
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy; Juda

Judasz pn
(biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota; Judas

Judea juˈdɛa pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska; Judäa

Judyta juˈdɨta pn
imię żeńskie; Judith

Jug pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji po połączeniu z Suchoną tworzy Dwinę; Jug

Jugosławia ˌjuɡɔˈswavʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim; Jugoslawien

Jugosłowianin ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃ɲĩn n
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Jugosławii Jugoslawe

Julia ˈjulʲja pn
imię żeńskie; Julia

Juliusz ˈjulʲjuʃ pn
imię męskie; Julius

Jura pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuskojęzyczny kanton, w północno-zachodniej części Szwajcarii; Jura
(geografia, geograficzny) góry na granicy Francji i Szwajcarii, stanowiące północne odgałęzienie Alp; Jura

Jurmała pn
(geografia, geograficzny) miasto na Łotwie, w środkowej części kraju, na granicy Liwonii i Kurlandii; Riga-Strand

Jutlandia pn
(geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga; Jütland

Józef ˈjuzɛf pn
imię męskie; Josef

K ka acronym
= kobieta Fr.

KRLD ˌka‿ɛr‿ɛl‿ˈdɛ acronym
= Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna DVRK KDVR KVDR

Kabowerdeńczyk n
(rzadki, rzadko używany) mieszkaniec Wysp Zielonego Przylądka Kap-Verdier

Kachetia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna we wschodniej Gruzji ze stolicą w Telawi; Kachetien

Kachowka pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Ukrainy, w obwodzie chersońskim; Kachowka

Kadyks ˈkadɨks pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii; Cádiz

Kadzidło pn
(geografia, geograficzny) wieś na Mazowszu, na Kurpiach; Weihrauchstadt

Kafarnaum pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim; Kafarnaum

Kain pn
(biblijny) postać biblijna, syn prarodziców; Kain

Kair ˈka<sup>j</sup>ir pn
(geografia, geograficzny) stolica Egiptu; Kairo

Kaka ˈkaka pn
(mitologia rzymska) postać mitologiczna, siostra Kakusa, wnuczka Hefajstosa; Caca

Kalabria kaˈlabrʲja n
(geografia, geograficzny) region w południowych Włoszech; Kalabrien

Kalifornia ˌkalʲiˈfɔrʲɲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych; Kalifornien

Kalikst ˈkalʲikst pn
rzadkie imię męskie pochodzenia greckiego; Calixt

Kaliningrad pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku; Kaliningrad Königsberg

Kalinów pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, w rejonie samborskim obwodu lwowskiego; Kalyniw

Kalinów Nowy pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w rejonie samborskim obwodu lwowskiego; Nowyj Kalyniw

Kalinówka pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie winnickim; Kalyniwka

Kalmar pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Szwecji, nad Cieśniną Kalmarską; Kalmar

Kama pn
(geografia, geograficzny) (administracja) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi; Kama

Kambodża kãmˈbɔʤ̑a pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh; Kambodscha

Kamerun kãˈmɛrũn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kamerun

Kamieniec Podolski pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie chmielnickim nad Smotryczem; Kamjanez-Podilskyj

Kamienobród pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego; Kamjanobrid

Kamień Koszyrski pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie w obwodzie wołyńskim; Kamin-Kaschyrskyj

Kamil ˈkãmʲil pn
imię męskie pochodzenia łacińskiego; Camillo Kamillo

Kamila kãˈmʲila pn
imię żeńskie; Camilla Kamilla

Kamionka Bużańska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie, położone w obwodzie lwowskim, siedziba rejonu kamioneckiego; Kamjanka-Buska

Kamionka Dnieprowska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie w obwodzie zaporoskim; Kamjanka-Dniprowska

Kampania kãmˈpãɲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech; Kampanien

Kan pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju; Kan

Kanada kãˈnada pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej; Kanada

Kanadyjczyk ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Kanady Kanadier

Kanadyjka ˌkãnaˈdɨjka n
mieszkanka Kanady Kanadierin

Kandahar pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand; Kandahar

Kandałaksza pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części Rosji, w obwodzie murmańskim, port nad zatoką Kandałaksza (1.1); Kandalakscha

Kaniów pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie czerkaskim, nad Zbiornikiem Kaniowskim na Dnieprze; Kaniw

Kanossa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania; Canossa

Kanton ˈkãntɔ̃n pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowych Chinach; Kanton

Kapadocja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii; Kappadokien Kappadozien

Kapitol kaˈpʲitɔl pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) wzgórze w Rzymie; Kapitol

Kapsztad ˈkapʃtat pn
(geografia, geograficzny) miasto w Republice Południowej Afryki; Kapstadt

Kapua pn
(geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położona na południe od Rzymu nad rzeką Volturno; Capua

Kara-daria pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Narynem tworzy Syr-darię; Qoradaryo

Kara-kum pn
(geografia, geograficzny) piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej; Karakum

Karaczi kaˈraʧ̑ʲi n
(geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju; Karatschi

Karadż pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, po południowej stronie gór Elburs; Karadsch

Karaiby ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ pn
(geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk; Karibik

Karakałpacja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika w granicach Uzbekistanu, położona w zachodniej części kraju i mająca stolicę w Nukus; Karakalpakistan

Karawanki pn
(geografia, geograficzny) masyw górski na pograniczu Słowenii i Austrii, część Południowych Alp Wapiennych; Karawanken

Karbala pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej części Iraku, w pobliżu Eufratu; Kerbela

Kargopol pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, na lewym brzegu rzeki Onegi; Kargopol

Karia n
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina na południowo-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej; Karien

Karkonosze ˌkarkɔ̃ˈnɔʃɛ pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Sudetach; Riesengebirge

Karlowe Wary karˈlɔvɛ ˈvarɨ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Karlsbad

Karniów pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Jägerndorf

Karol ˈkarɔl pn
imię męskie; Karl

Karolina ˌkarɔˈlʲĩna pn
imię żeńskie; Karolin Caroline

Karpaty karˈpatɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie; Karpaten

Karpaty Austriacko-Morawskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie położone w Zewnętrznych Karpatach Zachodnich, na granicy Austrii z Czechami; Österreichisch-Südmährische Karpaten

Karpaty Południowe pn
(geografia, geograficzny) część Karpat położona na terenie Rumunii, rozciągająca się od przełęczy Predeal na wschodzie, po przełom Żelaznej Bramy na zachodzie; Südkarpaten Transsilvanische Alpen

Karpaty Wschodnie pn
(geografia, geograficzny) odcinek łuku Karpat między Przełęczą Łupkowską na północnym zachodzie a przełęczą Predeal na południu; Ostkarpaten

Karpaty Zachodnie pn
(geografia, geograficzny) prowincja fizycznogeograficzna i pasmo górskie stanowiące zachodnią część Karpat; Westkarpaten

Karszy pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego; Qarshi

Kartlia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna kraina we wschodniej Gruzji; Kartlien

Karyntia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii Kärnten

Karłowice pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miasto w autonomicznej prowincji Wojwodina w Serbii; Carlowitz Karlowitz

Kas pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju; Kas

Kaszan pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie w ostanie Isfahan; Kaschan

Kaszka-daria pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodnim Uzbekistanie; Qashqadaryo

Kaszmir ˈkaʃmʲir pn
(geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim Kaschmir

Kaszub ˈkaʃup n
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel Słowian z północy Polski; Kaschube

Kaszyn pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie twerskim; Kaschin

Katania pn
(geografia, geograficzny) miasto i port we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Katania, u podnóża Etny; Catania

Katar ˈkatar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego; Katar

Katarzyna ˌkataˈʒɨ̃na pn
imię żeńskie; Katharina Katherine Katrin

Katowice ˌkatɔˈvʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica województwa śląskiego; Kattowitz

Katuń pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji, łącząc się z Biją tworzy Ob; Katun

Katyń ˈkatɨ̃ɲ pn
(geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim; Katyn

Kaukaz ˈkawkas pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji; Kaukasien
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji; Kaukasus

Kazachstan kaˈzaxstãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie; Kasachstan

Kazanka pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie, lewy dopływ Wołgi; Kasanka

Kazaszka kaˈzaʃka n
obywatelka Kazachstanu Kasachin

Kazwin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie; Qazvin

Kałacz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto rejonowe położone w obwodzie woroneskim; Kalatsch

Kałacz nad Donem pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie wołgogradzkim; Kalatsch am Don

Kaługa pn
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, położone nad Oką, na południowy zachód od Moskwy, stolica obwodu kałuskiego; Kaluga

Kałusz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim; Kalusch

Kem pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Republice Karelii, uchodzi do Morza Białego; Kem

Kemerowo pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji; Kemerowo

Kenia ˈkɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kenia

Kenijczyk kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk n
obywatel lub mieszkaniec Kenii Kenianer

Kenijka kɛ̃ˈɲijka n
obywatelka Kenii Kenianerin

Kercz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską; Kertsch

Keresz pn
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy; Kreisch

Kerman pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie; Kerman

Kermanszah pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Iranie, stolica ostanu; Kermānschāh

Kiernica pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie gródeckim obwodu lwowskiego; Kernyzja

Kietrz cɛṭʃ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Katscher

Kieś pn
(geografia, geograficzny) miasto na Łotwie nad rzeką Gaują; Wenden

Kijów ˈcijuf pn
(geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy; Kiew

Kilia pn
(geografia, geograficzny) główne, północne ramię ujściowe Dunaju; Chiliaarm Kilijaarm

Kilimandżaro ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ pn
(geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią; Kilimandscharo

Kilonia pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, stolica kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn; Kiel

Kimpulung Mołdawski pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, na Bukowinie, w okręgu Suczawa; Kimpolung Kimpulung

Kineszma pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie iwanowskim, nad Wołgą; Kineschma

Kingisepp pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługa; Kingissepp

Kinszasa cĩw̃ˈʃasa pn
(geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga; Kinshasa

Kira ˈcira pn
imię żeńskie; Kira Kyra Kyri

Kirenga pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny; Kirenga

Kirenia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Cyprze, nad Morzem Śródziemnym; Kyrenia

Kirgistan cirʲˈɟistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej; Kirgisistan Kirgisien Kirgistan

Kirkuk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, w Kurdystanie; Kirkuk

Kizieł pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w Kraju Permskim, na Uralu; Kisel

Klaudia ˈklawdʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Claudia

Klaudiusz ˈklawdʲjuʃ pn
imię męskie; Claudius

Klaźma pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi; Kljasma

Klemens ˈklɛ̃mɛ̃w̃s pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Clemens

Klet pn
(zdrobniale) Anaklet (hipokorystyk) Kletus
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Kletus

Klin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim; Klin

Klio ˈklʲi<sup>j</sup>ɔ pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 84, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1865 r.; Klio
(mitologia grecka) jedna z nereid, córka Nereusa i Doris Klio
(mitologia grecka) muza historii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne; Klio

Klińce pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie briańskim, położone nad Turosną; Klinzy

Klotylda klɔˈtɨlda pn
imię żeńskie; Chlothilde Chrodechild

Kluczbork ˈkluʤ̑bɔrk pn
(geografia, geograficzny) miasto na Opolszczyźnie; Kreuzburg

Kluczów Wielki pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie w rejonie kołomyjskim obwodu iwanofrankiwskiego; Welykyj Kljutschiw

Kluż-Napoka pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w północno-zachodnim Siedmiogrodzie; Klausenburg

Kniahinin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie demidowskim obwodu rówieńskiego; Knjahynyne

Kniażołuka pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie dolińskim obwodu iwanofrankiwskiego; Knjascholuka

Knin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji; Knin

Kobaki pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie kosowskim obwodu iwanofrankiwskiego; Kobaky

Kobdo ˈkɔbdɔ pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Mongolii; Chowd
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Mongolii; Chowd Gol

Koblencja pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Niemiec, u ujścia Mozeli do Renu; Koblenz

Kobuleti pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Gruzji, w Adżarii, nad Morzem Czarnym; Kobuleti

Kobyłecka Polana pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w rejonie rachowskim obwodu zakarpackiego Ukrainy; Kobylezka Poljana

Kodori pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Gruzji uchodząca do Morza Czarnego; Kodori

Kohelet pn
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny żydowski pisarz, autor Księgi Koheleta; Kohelet

Kokand pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w wilajecie fergańskim, we wschodnim Uzbekistanie, w południowo-zachodniej części Kotliny Fergańskiej; Qoʻqon

Kolbe pn
nazwisko męskie; Kolbe

Kolchida pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, na terenie obecnej Gruzji; Kolchis

Kolonia kɔˈlɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Köln

Kolumb ˈkɔlũmp pn
(historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba Kolumbus

Kolumbia kɔˈlũmbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej; Kolumbien

Kolumbia Brytyjska kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Britisch-Kolumbien

Kolędziany pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś na Ukrainie, położona w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego; Kolyndjany

Kom pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, w ostanie Kom; Ghom

Komory kɔ̃ˈmɔrɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Komoren

Koncze-daria pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, w regionie Sinciang, na skraju Kotliny Kaszgarskiej; Konqi

Konda pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Irtysza; Konda

Konfederacja Szwajcarska pn
(oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa; Schweizerische Eidgenossenschaft

Konfucjusz pn
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof; Konfuzius

Kongo ˈkɔ̃ŋɡɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kongo
(geografia, geograficzny) rzeka w Afryce; Kongo

Koniec Świata ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ʲ ˈɕfʲjata n
(geografia, geograficzny) wyspa na rzece Bóbr, przed Jeziorem Modrym, w okolicy Jeleniej Góry Weltende

Konrad ˈkɔ̃nrat pn
imię męskie; Konrad

Konstanca pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, port nad Morzem Czarnym, stolica okręgu; Konstanz Konstanza

Konstancja kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja pn
imię żeńskie; Constanze Konstanze

Konstantynopol ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu; Konstantinopel

Konstantynówka pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodniej Ukrainie, położone w obwodzie donieckim; Kostjantyniwka

Kooperacyjna Republika Gujany pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gujany Kooperative Republik Guyana

Kopciuszek pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni; Aschenputtel

Kopenhaga ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa pn
(geografia, geograficzny) stolica Danii; Kopenhagen

Koran ˈkɔrãn pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu; Koran

Kordoba kɔrˈdɔba n
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja; Córdoba

Korea kɔˈrɛa pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański; Korea
(potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa Korea

Korea Południowa kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Südkorea

Korea Północna kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Nordkorea

Koreanka ˌkɔrɛˈãŋka n
obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej Koreanerin

Koreańczyk ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej Koreaner

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na pn
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej; Demokratische Volksrepublik Korea

Korkino pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, na Uralu; Korkino

Korsyka kɔrˈsɨka pn
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji; Korsika

Korynt pn
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez; Korinth

Kos kɔs pn
(geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez; Kos

Kosowe Pole pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Kosowie, położone na południowy zachód od Prisztiny, w kotlinie Kosowe Pole (1.2); Fushë Kosova

Kosowo kɔˈsɔvɔ pn
(geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie; Kosovo

Kostaryka ˌkɔstaˈrɨka pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Costa Rica

Kostarykanka ˌkɔstarɨˈkãŋka n
obywatelka Kostaryki Costa-Ricanerin

Koszalin kɔˈʃalʲĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Köslin

Kotorosl pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi; Kotorosl

Kotuj pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, po połączeniu z Chetą tworzy Chatangę; Kotui

Kowadło kɔˈvadwɔ pn
(geografia, geograficzny) szczyt na południowym krańcu Gór Złotych; Schmiedekoppe

Kowno pn
drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii; Kaunas Kauen

Kowrow pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim, nad Klaźmą; Kowrow

Kozielsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w obwodzie kałuskim Rosji; Koselsk

Koziorożec ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia; Steinbock
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem; Steinbock

Kozy pn
(geografia, geograficzny) wieś w Polsce; Seuhersdorf

Koła pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w obwodzie murmańskim, na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Zatoki Kolskiej Morza Barentsa w odległości; Kola

Kołobrzeg kɔˈwɔbʒɛk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; miasto powiatowe w województwie zachodniopomorskim; Kolberg

Kołomna pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Oką, przy ujściu rzeki Moskwy; Kolomna

Kołomyja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na zachodniej Ukrainie, położone w obwodzie iwanofrankiwskim nad Prutem; Kolomyja

Kołomąć kɔˈwɔ̃mɔ̃ɲʨ̑ pn
(geografia, geograficzny) wieś w województwie zachodniopomorskim; Koldemanz

Kościan ˈkɔɕʨ̑ãn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Kosten

Kościerzyna ˌkɔɕʨ̑ɛˈʒɨ̃na pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Berent

Kościół ˈkɔɕʨ̑uw pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii Kirche
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna; Kirche

Kraina kraˈ<sup>j</sup>ĩna n
region historyczno-etnograficzny Słowenii; Krain

Kraj Basków ˈkraj ˈbaskuf pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków; Baskenland
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1); Baskenland

Kraj Loary pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodniej Francji; Pays de la Loire

Kraj Sudetów ˈkraj suˈdɛtuf pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Czechach, sudeckoniemieckie pogranicze Czech zamieszkiwane do 1946 roku przez Niemców sudeckich; Sudetendeutschland Sudetengebiet Sudetenland Sudetengebiete
(historia, historyczny, historycznie) Okręg Rzeszy Kraj Sudetów - w 1938-1945 okręg rzeszy Rzeszy Niemieckiej; Reichsgau Sudetenland
(historia, historyczny, historycznie) prowincja Kraj Sudetów - w 1918 roku prowincja Republika Niemieckiej Austrii na Morawach północnych i na Śląsku Sudeckim ze stolicą w Opawie. Provinz Sudetenland

Krajowa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, historyczna stolica regionu Oltenia; Krajowa

Kraków ˈkrakuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski; Krakau

Krapkowice ˌkrapkɔˈvʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie opolskim; Krappitz

Krasnodar pn
(geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego; Krasnodar

Krasnokamsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, nad Kamą; Krasnokamsk

Krasnoturjinsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu; Krasnoturjinsk

Krasław pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Łotwie, stolica gminy Krasław; Kreslau

Kreta ˈkrɛta pn
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym; Kreta

Kreteńczyk krɛˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Krety Kreter Kreterin

Kriszana pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Rumunii i wschodnich Węgrzech; Kreischgebiet

Krnów pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Jägerndorf

Kromieryż pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, na historycznych Morawach, w kraju zlińskim; Kremsier

Kronsztad pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, port morski położony na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej; Kronstadt

Kropotkin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem; Kropotkin

Krotoszyn krɔˈtɔʃɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Krotoschin

Krym krɨ̃m pn
(geografia, geograficzny) półwysep na południu Ukrainy, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; Krim

Krynica Morska krɨ̃ˈɲiʦ̑a ˈmɔrska pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce na Mierzei Wiślanej ; Kahlberg

Kryspin ˈkrɨspʲĩn pn
imię męskie pochodzenia łacińskiego; Crispin Crispinus Krispin Kryspinus

Krystian ˈkrɨstʲjãn pn
imię męskie; Christian

Krystyna krɨˈstɨ̃na pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Christine

Krystynopol pn
(geografia, geograficzny) Czerwonogród (egzonim wariantowy); Tscherwonohrad

Kryszna ˈkrɨʃna pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w hinduizmie, ósmy awatar Wisznu; Krishna

Krzeszów ˈkʃɛʃuf pn
(geografia, geograficzny) nazwa wsi polskiej; Grüssau

Krzysztof ˈkʃɨʃtɔf pn
imię męskie; Christoph Christof

Krzyżak ˈkʃɨʒak pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rycerz Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakonu krzyżackiego) Kreuzritter

Królestwo Arabii Saudyjskiej pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Arabii Saudyjskiej jako państwa; Königreich Saudi-Arabien

Królestwo Bahrajnu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahrajnu jako państwa; Königreich Bahrain

Królestwo Belgii pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii Königreich Belgien

Królestwo Danii pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze; Königreich Dänemark

Królestwo Norwegii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Norwegii jako państwa; Königreich Norwegen

Ksawery ksaˈvɛrɨ pn
imię męskie; Xaver

Ksenia ˈksɛ̃ɲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Xenia

Kserkses pn
(historia, historyczny, historycznie) staroperskie imię męskie kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców Xerxes

Księstwo Andory pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa Fürstentum Andorra

Księstwo Liechtensteinu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Liechtensteinu jako państwa; Fürstentum Liechtenstein

Księży Młyn ˈcɕɛ̃w̃ʒɨ ˈmwɨ̃n pn
dziewiętnastowieczne osiedle i zespół fabryczny w Łodzi; Mühle Pfaffendorf Pfaffendorf

Księżyc ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie; Mond

Kuba ˈkuba pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach; Kuba
(geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach; Kuba

Kubanka kuˈbãŋka n
obywatelka Kuby Kubanerin

Kubań pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia; Kuban

Kubańczyk kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Kuby Kubaner

Kubuś Puchatek ˈkubuɕ puˈxatɛk n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a; Pu der Bär

Kudymkar pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji europejskiej, w Kraju Permskim; Kudymkar

Kujawy kuˈjavɨ n
(geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce; Kujawien

Kulab pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Tadżykistanie; Kulob

Kuma pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji płynąca we wschodniej części Przedkaukazia; Kuma

Kunduz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Afganistanie, nad rzeką Kunduz, położone w północno-wschodniej części kraju; Kundus

Kungur pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, siedziba administracyjna rejonu kungurskiego; Kungur

Kura pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Turcję, Gruzję i Azerbejdżan, uchodzi małą deltą do Morza Kaspijskiego; Kura

Kurejka pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju; Kureika

Kurlandia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem; Kurland

Kursk pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku; Kursk

Kurytyba pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana; Curitiba

Kusz kuʃ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, wnuk Noego, najstarszy syn Chama; Kusch
(historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na południu od II katarakty Nilu, podbita w XVI-XIV w. p.n.e. przez Egipt; Kusch Reich von Kusch

Kuwejt ˈkuvɛjt pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Kuwait
(geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1); Kuwait

Kułunda pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, położona na terenie Kraju Ałtajskiego, uchodząca do Jeziora Kułundyńskiego; Kulunda

Kwedlinburg pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Quedlinburg, miasto w środkowych Niemczech w kraju związkowym Saksonia-Anhalt; Quedlinburg

Kwerfurt pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Querfurt, miasto w Niemczech w kraju związkowym Saksonia-Anhalt; Querfurt

Kwidzyn ˈkfʲiʣ̑ɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Marienwerder

Kynuria pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim brzegu Peloponezu między Argolidą a Lakonią Kynouria

Kyrie eleison interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) „Panie, zmiłuj się (nad nami)”, chrześcijańska formuła liturgiczna Kyrie eleison Kyrieeleison Kyrieleis

Kyzył pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w geograficznym środku Azji, stolica Republiki Tuwy; Kysyl

Kęty ˈkɛ̃ntɨ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Liebenwerde

Kłajpeda pn
(geografia, geograficzny) miasto na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, w zachodniej części Litwy, u ujścia rzeki Dangi do Zalewu Kurońskiego; Memel Klaipėda

Kłodzko ˈkwɔʦ̑kɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe w Polsce w województwie dolnośląskim; Glatz Glooz

Kłuszyno pn
(geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, miejsce bitwy w 1610 roku; Kluschino

LGBT acronym
= lesbijki, geje, osoby biseksualne i transgenderyczne – jako całość; LSBT

Lacjum ˈlaʦ̑ʲjũm pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie; Latium

Laguna Wenecka pn
(geografia, geograficzny) laguna na Morzu Adriatyckim, w zachodniej części Zatoki Weneckiej; Lagune von Venedig

Lakonia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na południowym wschodzie Peloponezu, z największym ośrodkiem w Sparcie, graniczyła od zachodu z Mesenią, od północy zaś z Arkadią Lakonien

Lamia ˈlãmʲja pn
(mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej; Lamia

Landy pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Nowa Akwitania; Landes

Lankijczyk lãŋʲˈcijʧ̑ɨk n
obywatel Sri Lanki Sri-Lanker Sri Lanker

Lankijka lãŋʲˈcijka n
obywatelka Sri Lanki Sri-Lankerin Sri Lankerin

Laon pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji; Laon

Laos ˈlaɔs pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Laos

Larnaka pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-wschodnim wybrzeżu Cypru; Larnaka

Las Bawarski pn
(geografia, geograficzny) zalesiony region niskich gór w w Bawarii, w Niemczech; Bayerischer Wald Bayerwald

Las Bregencki pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Północnych Alp Wapiennych, od zachodu graniczy z Renem, od wschodu z Alpami Algawskimi; Bregenzer Wald

Las Vegas pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nevada, w hrabstwie Clark; Las Vegas

Las Wiedeński pn
(geografia, geograficzny) najbardziej wysunięte na północny wschód pasmo górskie Alp Wschodnich, znajdujące się w pobliżu Wiednia w Austrii; Wienerwald

Laszczyzna n
(geografia, geograficzny) region etniczny w Morawach i na Śląsku w Czechach Lachei

Latakia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii; Latakia

Lateran pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) zespół pałacowo-kościelny w Rzymie; Lateran

Laura ˈlawra pn
imię żeńskie; Laura

Lazyka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i królestwa istniejącego w zachodniej części współczesnej Gruzji; Lasika

Lecco pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech w regionie Lombardia; Lecco

Lech lɛx pn
nazwisko żeńskie Lech

Leda ˈlɛda pn
(mitologia grecka) królewna etolska i królowa spartańska, żona Tyndareosa i kochanka Zeusa oraz matka Kastora, Polideukesa, Heleny i Klitajmestry; Leda

Lega n
(geografia, geograficzny) rzeka w Polsce; Leega Lega

Legia Cudzoziemska ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska pn
francuska jednostka wojskowa składająca się głównie z cudzoziemców; Fremdenlegion

Legnica lɛɟˈɲiʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodniej Polsce; Liegnitz

Lejda pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego; Leiden

Lelupa pn
(geografia, geograficzny) rzeka na Łotwie, powstająca z połączenia Niemenka i Muszy; Kurländische Aa

Leningrad lɛ̃ˈɲĩŋɡrat pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991 Leningrad

Leon ˈlɛɔ̃n pn
imię męskie pochodzenia grecko-łacińskigo; Leon

Leonard lɛˈɔ̃nart pn
imię męskie; Leonhard

Leopold lɛˈɔpɔlt pn
imię męskie pochodzenia germańskiego; Leopold

Lesotyjczyk ˌlɛsɔˈtɨjʧ̑ɨk n
obywatel Lesotho Lesother

Lesotyjka ˌlɛsɔˈtɨjka n
obywatelka Lesotho Lesotherin

Leszno ˈlɛʃnɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w południowej Wielkopolsce; Lissa

Lew lɛf pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia; Löwe
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną; Löwe

Lewi pn
(biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów; Levi

Lhasa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego; Lhasa

Liban ˈlʲibãn pn
(geografia, geograficzny) państwo w zachodniej Azji; Libanon

Libanka lʲiˈbãŋka n
obywatelka Libanu Libanesin

Libańczyk lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Libanu Libanese

Liberia lʲiˈbɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Liberia

Libia ˈlʲibʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Libyen

Libijczyk lʲiˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Libii Libyer

Licja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina znajdująca się w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, między Karią a Pamfilią; Lykien

Lidia ˈlʲidʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo w zachodniej Azji Mniejszej; Lydien
imię żeńskie; Lydia

Liechtenstein ˈlixtɛnʂtajn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią; Liechtenstein

Liguria lʲiˈɡurʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech; Ligurien

Likaonia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Azji Mniejszej; Lykaonien

Limassol pn
(geografia, geograficzny) (administracja) drugie co do wielkości miasto Cypru, położone na południowym wybrzeżu wyspy nad Morzem Śródziemnym; Limassol

Lina ˈlʲĩna pn
rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Lina Line

Linus ˈlʲĩnus pn
historyczne, łacińskie imię męskie; Linus

Linz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, siedziba kraju związkowego Górna Austria; Linz

Lipawa pn
(geografia, geograficzny) miasto portowe na Łotwie, w Kurlandii, nad Morzem Bałtyckim; Libau

Lipiany lʲiˈpʲjãnɨ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Lippehne

Lipieck pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż; Lipezk

Lipienica lipje'nica pn
(geografia, geograficzny) nazwa pięciu wsi w Polsce; Lindenau

Lipnik ˈlʲipʲɲik pn
(geografia, geograficzny) dawniej wieś, a obecnie dzielnica Bielska-Białej; Kunzendorf
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna dzielnica Królewca; Löbenicht
(historia, historyczny, historycznie) dawny majątek w Gdańsku; Leipzig

Lipsk lʲipsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii; Leipzig

Litawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Austrii i na Węgrzech, prawy dopływ Dunaju, historyczna granica między Austrią a Węgrami; Leitha

Litwa ˈlʲitfa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Litauen

Litwa Mniejsza pn
(geografia, geograficzny) litewski region etnograficzny, znajdujący się w większości na terenie Rosji a częściowo także i w obecnej Litwie i Polsce; Kleinlitauen Preußisch Litauen

Lizbona lʲizˈbɔ̃na pn
(geografia, geograficzny) stolica Portugalii; Lissabon

Lokryda pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnej Grecji, zamieszkana przez Lokrów, rozdzielona przez Dorydę i Fokidę na trzy odrębne części; Lokris

Lombardia lɔ̃mˈbardʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie; Lombardei

Londyn ˈlɔ̃ndɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii; London

Los Angeles pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia; Los Angeles

Lotar pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Lothar

Lotaryngia ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji; Lothringen

Lotaryngia Belgijska pn
(geografia, geograficzny) kraina w Belgii, położona na południowym krańcu prowincji Luksemburg Belgisch-Lotharin

Lubeka pn
(geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn; Lübeck

Lubiercy pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie moskiewskim; Ljuberzy

Lublana luˈblãna pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii; Laibach

Lubliniec luˈblʲĩɲɛʦ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, znane ze szpitala psychiatrycznego; Lublinitz

Lubrza ˈlubʒa pn
(geografia, geograficzny) nazwa dwóch wsi w Polsce; Leuber Liebenau

Lubusz pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w Brandenburgii, nad Odrą, historyczna stolica ziemi lubuskiej; Lebus

Lucyn pn
(geografia, geograficzny) miasto na Łotwie w historycznej Łatgalii, nad Jeziorem Lucyńskim, stolica gminy Lucyn; Ludsen

Ludowa Republika Bangladeszu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bangladeszu jako państwa; Volksrepublik Bangladesch

Luiza luˈ<sup>j</sup>iza pn
imię żeńskie; Luisa Louisa

Luizjana pn
(geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki; Louisiana

Luksemburczyk ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk n
obywatel Luksemburga Luxemburger

Luksemburg luˈksɛ̃mburk pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Luxemburg
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1); Luxemburg

Luna ˈlũna pn
(mitologia rzymska) bogini księżyca, utożsamiana z grecką Selene; Luna

Lust zu fabulieren n
czyjaś pasja narratorska, zamiłowanie literackie, zapędy do gawędzenia Lust zu fabulieren

Luter pn
nazwisko niemieckiego reformatora, spolszczona wersja niemieckiego nazwiska Luther; Luther

Lutry pn
(geografia, geograficzny) wieś w Polsce; Lautern Luthen

Lwów lvuf pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Lwówek Śląski; Löwenberg
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie; Lemberg

Lwówek Śląski ˈlvuvɛc ˈɕlɔ̃w̃sʲci pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Löwenberg in Schlesien

Lyon pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną; Lyon

Lądek-Zdrój lɔ̃nˈdɛɡ‿zdruj pn
(geografia, geograficzny) miasto uzdrowiskowe w Polsce, w powiecie kłodzkim; Bad Landeck

MAEA ˌɛ̃m‿a‿ɛ‿ˈa acronym
= Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej; IAEO

ME mʲiˈsṭʃɔstfa ɛwˈrɔpɨ acronym
= Mistrzostwa Europy EM

Macedonia ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Mazedonien

Macedończyk ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) człowiek narodowości macedońskiej, obywatel Republiki Macedonii, mieszkaniec Republiki Macedonii; Mazedonier

Machaczkała ˌmaxaʧ̑ˈkawa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej nad Morzem Kaspijskim, stolica Dagestanu; Machatschkala

Maciej ˈmaʨ̑ɛ̇j n
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Matthias

Madagaskar ˌmadaˈɡaskar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim; Madagaskar

Madera maˈdɛra pn
(geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka; Madeira

Madonna pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu Madonna

Madryt ˈmadrɨt pn
(geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii; Madrid

Magdala pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad Jeziorem Galilejskim w Palestynie; Magdala

Magdalena ˌmaɡdaˈlɛ̃na pn
imię żeńskie; Magdalena

Magdeburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt; Magdeburg

Maj maj n
(etnografia, etnograficzny) członek plemienia środkowoamerykańskiego Maya; Maya

Maja ˈmaja pn
imię żeńskie; Maja
(mitologia grecka) nimfa góry Kyllene w Arkadii, jedna z Plejad; kochanka Zeusa i matka Hermesa; córka Atlasa i Plejone; przeniesiona na firmament jako gwiazda Maja (1.3); Maja
(mitologia rzymska) bogini przyrody, utożsamiana z grecką Mają (1.1); Maja
(etnografia, etnograficzny) członek plemienia środkowoamerykańskiego; Maya

Makarska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Chorwacji nad Morzem Adriatyckim; Makarska

Maksymilian ˌmaksɨ̃ˈmʲilʲjãn pn
imię męskie; Maximilian

Malabo maˈlabɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej; Malabo

Malachiasz pn
(biblijny) imię męskie; Maleachi Malachias

Malawi maˈlavʲi pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Malawi Malawisee

Malbork ˈmalbɔrk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, dawna stolica państwa krzyżackiego; Marienburg

Malediwy ˌmalɛˈdʲivɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim; Malediven

Malezja maˈlɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Malaysia

Malmö pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund; Malmö

Malta ˈmalta pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Malta
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym; Malta

Maltanka malˈtãŋka n
obywatelka Malty Malteserin

Maltańczyk malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
obywatel Malty Malteser

Mama pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; lewy dopływ Witimu; Mama

Mamonowo pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodu kaliningradzkiego w Rosji; Mamonowo

Mandżuria mãn͇ˈʤ̑urʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin; Mandschurei

Manila mãˈɲila pn
(geografia, geograficzny) stolica Filipin; Manila

Mantua pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Mantua; Mantua

Maraton pn
miejscowość w Grecji, w Attyce, miejsce słynnego zwycięstwa Greków nad Persami w 490 roku p.n.e. Marathon

Marcel pn
imię męskie; Marcellus

Marcha pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Wiluja; Marcha

Marche pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie; Marken

Marchia Wkrzańska pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina leżąca w Brandenburgii, w Niemczech, nad rzeką Wkrą, w średniowieczu część składowa Marchii Brandenburskiej; Uckermark

Marcin ˈmarʲʨ̑ĩn pn
imię męskie; Martin

Maria ˈmarʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; Maria
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie, przeważnie nadawane jako drugie imię Maria

Mariańskie Łaźnie pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju karlowarskim; Marienbad

Maribor pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Słowenii, położone na północnym wschodzie kraju, nad Drawą; Marburg an der Drau Maribor

Marica pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Półwyspie Bałkańskim, w Bułgarii, w Grecji i w Turcji, uchodzi do Morza Egejskiego; Mariza

Marion pn
imię żeńskie Marion

Marklowice pn
(geografia, geograficzny) część miasta Cieszyna; Marklowitz
(geografia, geograficzny) wieś w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim; Marklowitz

Marmarosz pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej części Rumunii oraz w południowej Ukrainie, położona wzdłuż rzeki Cisy; Maramuresch

Marneuli pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Gruzji, w regionie Dolna Kartlia; Marneuli

Maroko maˈrɔkɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej; Marokko

Mars mars pn
(mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem; protoplasta Rzymian; obok Jowisza i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; ojciec Romulusa i Remusa; mąż Nerio i kochanek Rei Sylwii; Mars
(astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet górnych i planet wewnętrznych; piąty (po Słońcu, Księżycu, Wenus i Jowiszu) najjaśniejszy obiekt na niebie; Mars

Martyna pn
imię żeńskie; Martina

Marusza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rumunii i w południowo-wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy; Marosch Mieresch

Maryna maˈrɨ̃na pn
imię żeńskie; Marina

Maskat ˈmaskat pn
(geografia, geograficzny) stolica Omanu; Muskat

Masyw Centralny pn
(geografia, geograficzny) wyżynno-górska kraina w środkowej i południowej Francji; Zentralmassiv

Masyw Mont Blanc pn
(geografia, geograficzny) masyw górski w paśmie Alp Graickich, na pograniczu Szwajcarii, Francji i Włoch; Mont-Blanc-Gruppe

Mateusz maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Matthäus Matthias

Matka Boska ˈmatka ˈbɔska pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu Gottesmutter Muttergottes

Matka Boża pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu; Gottesgebärerin Gottesmutter Muttergottes

Matterhorn pn
(geografia, geograficzny) szczyt w Alpach Zachodnich, na granicy Szwajcarii i Włoch; Matterhorn

Matylda maˈtɨlda pn
imię żeńskie; Mathilde
(astronomia, astronomiczny) jedna z mniejszych planetoid z pasa głównego; Mathilde

Maur mawr n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów; Maure

Mauretania ˌmawrɛˈtãɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut; Mauretanien

Mazar-i Szarif pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Afganistanie; Masar-e Scharif

Mazowsze maˈzɔfʃɛ n
(geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski; Masowien

Mazur ˈmazur n
człowiek plemienia Mazowszan, pochodzący z Mazowsza; Masur

Mazury pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce; Masuren

Mała Elstera pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, w Brandenburgii, prawy dopływ Czarnej Elstery; Dober Kleine Elster

Mała Prespa pn
(geografia, geograficzny) niewielkie jezioro położone na granicy Grecji i Albanii; Kleiner Prespasee

Mała Tyrnawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, mająca źródła w Karpatach Wschodnich, łączy się z Wielką Tyrnawą tworząc Tyrnawę Kleine Kokel

Małe Karpaty pn
(geografia, geograficzny) lesiste pasmo górskie w zachodniej Słowacji i wschodniej Dolnej Austrii; Kleine Karpaten

Małgorzata ˌmawɡɔˈʒata pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Margarete Grete

Małopolska ˌmawɔˈpɔlska pn
(geografia, geograficzny) kraina na południu Polski; Kleinpolen

Mały Jenisej pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, jedna ze źródłowych rzek Jeniseju; Kleiner Jenissei

Mały Rodan pn
(geografia, geograficzny) zachodnie ramię ujściowe Rodanu Kleine Rhone

Mały Samosz pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Rumunii, wraz z Wielkim Samoszem tworzy Samosz; Kleiner Somesch

Mały Uzeń pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Rosji przeduralskiej i w północno-zachodnim Kazachstanie; Kleiner Usen

Mały Zab pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Iranu i Iraku, lewy dopływ Tygrysu; Kleiner Zab

Mały Zalew pn
(geografia, geograficzny) zachodnia, niemiecka część Zalewu Szczecińskiego Kleines Haff

Mccheta pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Mccheta-Mtianetia; Mzcheta

Mccheta-Mtianetia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny w północnej Gruzji, ze stolicą w Mcchecie; Mzcheta-Mtianeti

Medard ˈmɛdart pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Medard

Mediolan mɛˈdʲjɔlãn pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii; Mailand

Medziugorie pn
(geografia, geograficzny) wieś i ośrodek kultu religijnego w Bośni i Hercegowinie, w południowej części Hercegowiny; Međugorje

Megrelia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji, nad Morzem Czarnym; Mingrelien

Megrelia-Górna Swanetia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji; Mingrelien und Oberswanetien

Mekka pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej; Mekka

Meklemburgia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Niemczech, położona nad Bałtykiem, pomiędzy rzekami Łabą a Recknitz; Mecklenburg

Meklemburgia-Pomorze Przednie pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie; Mecklenburg-Vorpommern

Mekong ˈmɛkɔ̃ŋk pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodniej Azji; Mekong

Meksyk ˈmɛksɨk pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej; Mexiko

Meksykanin ˌmɛksɨˈkãɲĩn n
obywatel Meksyku Mexikaner

Melanezja ˌmɛlãˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii; Melanesien

Melchizedek pn
(biblijny) biblijne imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Melchisedek Melchizedek

Memfis ˈmɛ̃w̃fʲis pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jedno z najważniejszych miast starożytnego Egiptu; Memphis

Men mɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Niemczech; Main

Merkury mɛrˈkurɨ pn
(mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem; Merkur
(astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem; Merkur

Mesenia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina na południowo-wschodnim Peloponezie, z historycznym ośrodkiem w Mesini Messenien

Meseta Iberyjska pn
(geografia, geograficzny) wyżynno-górska, środkowa część Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii i Portugalii; Iberische Meseta

Mesyna pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską; Messina

Mezopotamia ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu; Mesopotamien

Miami pn
(geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie; Miami

Miass pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji prawy dopływ Isetu, przepływa przez Baszkirię oraz obwody czelabiński i kurgański; Miass

Michał ˈmʲixaw pn
imię męskie; Michael Michue

Miedwiedica pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Donu mający swe źródła w obwodzie saratowskim; Medwediza

Mielnik pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju środkowoczeskim; Melnik

Mikołaj mʲiˈkɔwaj pn
imię męskie; Nicolaus Nikolaus

Mikołów mʲiˈkɔwuf pn
(geografia, geograficzny) miasto na Górnym Śląsku; Nicolai Nikolai

Mikronezja ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2); Mikronesien
(geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym; Mikronesien

Mineralne Wody pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu; Mineralnyje Wody

Minerwa mʲĩˈnɛrva pn
(mitologia rzymska) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną; Minerva

Miriam ˈmʲirʲjãm pn
imię żeńskie Miriam

Mirny pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto zamknięte w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego; Mirny

Mirosław mʲiˈrɔswaf pn
imię męskie; Miroslaus

Missisipi ˌmʲisʲiˈsʲipʲi n
(geografia, geograficzny) rzeka w USA; Mississippi
(geografia, geograficzny) stan w południowej części USA; Mississippi

Missouri pn
(administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych; Missouri
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi; Missouri

Mistra pn
(geografia, geograficzny) ufortyfikowane miasto bizantyjskie w Grecji; Mystras

Mistrzostwa Świata mʲiˈsṭʃɔstfa ˈɕfʲjata n
(sport, sportowy) rozgrywki służące wyłonieniu najlepszego zawodnika lub drużyny na świecie w danej dyscyplinie Weltmeisterschaft

Miszkolc pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Węgier; Mischkolz

Międzynarodowy Dzień Kobiet ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈkɔbʲjɛt n
coroczne święto obchodzone 8 marca jako wyraz szacunku dla kobiet; Internationaler Frauentag

Międzyrzec Podlaski mʲjɛ̃nˈʣ̑ɨʒɛʦ̑ pɔdˈlasʲci pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Meseritz

Międzyrzecz mʲjɛ̃nˈʣ̑ɨʒɛʧ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Meseritz

Międzywodzie ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈvɔʥ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) wieś w województwie zachodniopomorskim; Heidebrink

Międzyzdroje ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈzdrɔjɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Misdroy

Mięguszowce pn
(geografia, geograficzny) wieś gminna w północnej Słowacji; Mengsdorf

Miśnia ˈmʲiɕɲa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Saksonii; Meißen

Mnemosyne pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 57; Mnemosyne
(mitologia grecka) bogini i uosobienie pamięci, matka muz, jedna z tytanid; Mnemosyne

Mnisztwo pn
(geografia, geograficzny) część miasta Cieszyna; Mönichhof

Moguncja mɔˈɡũnʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem Mainz

Mohacz pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Węgrzech, nad Dunajem; Mohatsch

Mojżesz ˈmɔjʒɛʃ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego; Mose Moses
imię męskie; Mose Moses

Moksza pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Oki; Mokscha

Monachium mɔ̃ˈnaçjũm pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii; München

Monakijczyk ˌmɔ̃naˈcijʧ̑ɨk n
obywatel Monako Monegasse

Monakijka ˌmɔ̃naˈcijka n
obywatelka Monako Monegassin

Monako mɔ̃ˈnakɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym; Monaco
(geografia, geograficzny) stolica Monako (1.1) Monaco

Mongolia mɔ̃ŋˈɡɔlʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej; Mongolei

Mongoł ˈmɔ̃ŋɡɔw n
obywatel Mongolii, członek nacji mongolskiej Mongole

Monika mɔ̃ˈɲika pn
imię żeńskie; Monika

Montpellier pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Francji, w regionie Oksytania; Montpellier

Morawa mɔˈrava pn
(geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Europie, lewy dopływ Dunaju; March

Morawa Południowa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Serbii, łącząc się z Morawą Zachodnią w środkowej Serbii, tworzy Morawę; Südliche Morava

Morawa Zachodnia pn
(geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Serbii, łącząc się z Morawą Południową tworzy Morawę; Westliche Morava

Morawica pn
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodnich Czechach, prawy dopływ Opawy Mohra

Morawka pn
(geografia, geograficzny) rzeka na ziemi kłodzkiej, dopływ Białej Lądeckiej; Mohre

Morawskie Budziejowice pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w południowo-zachodniej części Moraw; Mährisch Budwitz

Morawy mɔˈravɨ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry; Mähren

Morfeusz mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach; Morpheus

Morskie Oko pn
(geografia, geograficzny) największe jezioro Tatr; Fischsee Meerauge

Morze Adriatyckie ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego; Adriatisches Meer Adria

Morze Alandzkie pn
(geografia, geograficzny) niewielki akwen między wybrzeżem Szwecji i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego; Aländer See

Morze Alborańskie pn
(geografia, geograficzny) akwen w zachodniej części Morza Śródziemnego, oddzielający północne wybrzeże Afryki od południowego wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego; Alborán Meer

Morze Arabskie ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego; Arabisches Meer

Morze Archipelagowe pn
(geografia, geograficzny) akwen morski między wybrzeżem Finlandii i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego; Schärenmeer

Morze Arktyczne ˈmɔʒɛ arkˈtɨʧ̑nɛ pn
(geografia, geograficzny) (zobacz) Ocean Arktyczny Arktische See

Morze Azowskie ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji; Asowsches Meer

Morze Balearskie pn
(geografia, geograficzny) morze w północno-zachodniej części Morza Śródziemnego, położone między wybrzeżem Półwyspu Iberyjskiego a Balearami; Balearen-Meer Iberisches Meer

Morze Barentsa ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa pn
(geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym; Barentssee

Morze Bałtyckie ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze, położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie; Ostsee

Morze Beringa pn
(geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię; Beringmeer Bering-Meer Beringsee

Morze Białe ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji; Weißes Meer

Morze Celtyckie pn
(geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim; Keltische See

Morze Czarne ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy; Schwarzes Meer

Morze Czerwone ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim; Rotes Meer

Morze Czukockie pn
(geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego leżąca za północnym kołem podbiegunowym, pomiędzy wybrzeżem Alaski a Syberią; Tschuktschensee

Morze Egejskie ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ n
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego; Ägäisches Meer Ägäis

Morze Galilejskie pn
(geografia, geograficzny) (zobacz) Jezioro Tyberiadzkie; Galiläisches Meer

Morze Grenlandzkie pn
(geografia, geograficzny) morze w Arktyce pomiędzy Grenlandią na zachodzie, Islandią na południu, a Spitsbergenem i Wyspą Niedźwiedzią na wschodzie; Grönlandsee

Morze Irlandzkie ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią; Irische See

Morze Japońskie pn
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją; Japanisches Meer

Morze Jońskie ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego; Ionisches Meer

Morze Karaibskie ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego; Karibisches Meer

Morze Karskie pn
(geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego u północnych wybrzeży Azji, między wyspami Nowej Ziemi i archipelagami Ziemi Franciszka Józefa i Ziemi Północnej; Karasee

Morze Kaspijskie ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie; Kaspisches Meer

Morze Koralowe ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ pn
(geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym; Korallenmeer

Morze Kreteńskie pn
(geografia, geograficzny) morze w południowej części Morza Egejskiego, na północ od Krety; Kretisches Meer

Morze Liguryjskie pn
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między Ligurią, Korsyką a Toskanią; Ligurisches Meer

Morze Mirtejskie pn
(geografia, geograficzny) morze w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, między archipelagiem Cykladów a półwyspem Peloponez; Myrtoisches Meer

Morze Norweskie ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny-zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego; Europäisches Nordmeer

Morze Ochockie ˈmɔʒɛ ɔˈxɔʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) morze w północno-zachodniej części Oceanu Spokojnego; Ochotskisches Meer

Morze Peczorskie pn
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone na południe od Nowej Ziemi; Petschorasee

Morze Południowochińskie ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈçĩj̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego; Südchinesisches Meer

Morze Północne ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ pn
(geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego; Nordsee

Morze Szkockie pn
(geografia, geograficzny) morze u zachodnich wybrzeży Szkocji i północnych wybrzeży Irlandii; Schottische See

Morze Trackie pn
(geografia, geograficzny) morze w północnej części Morza Egejskiego, położone między wyspami Lemnos i Imroz a wybrzeżem Tracji; Thrakisches Meer

Morze Tyrreńskie ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim; Tyrrhenisches Meer

Morze Wattowe pn
(geografia, geograficzny) część Morza Północnego obejmująca przybrzeżne wody Zatoki Niemieckiej, położona między kontynentem a łańcuchem Wysp Fryzyjskich; Wattenmeer

Morze Wschodniosyberyjskie pn
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone u wybrzeży wschodniej Syberii, pomiędzy Wyspami Nowosyberyjskimi a Wyspą Wrangla; Ostsibirische See

Morze Łaptiewów pn
(geografia, geograficzny) morze stanowiące część Oceanu Arktycznego, położone u północnych wybrzeży Azji, pomiędzy półwyspem Tajmyr a archipelagiem Wysp Nowosyberyjskich; Laptewsee

Morze Śródziemne ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ pn
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego; Mittelmeer

Morze Żółte ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ pn
(geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim; Gelbes Meer

Moskwa ˈmɔskfa pn
(geografia, geograficzny) stolica Rosji; Moskau

Mostar ˈmɔstar pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu: Mostar

Mosul pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, nad Tygrysem; Mossul

Motława pn
(geografia, geograficzny) rzeka w województwie pomorskim, dopływ Martwej Wisły; Mottlau

Mount Everest pn
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach; Mount Everest

Moza ˈmɔza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie; Maas

Mozambik mɔˈzãmbʲik pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Mosambik

Mozela pn
(geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Francję, Niemcy i Luksemburg, lewy dopływ Renu; Mosel

Mołdawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Rumunii, prawy dopływ Seretu; Moldau

Mołdawia mɔwˈdavʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie; Moldau Moldawien

Mołdawianin ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn n
obywatel Mołdawii Moldauer

Mołdawianka ˌmɔwdaˈvʲjãŋka n
obywatelka Mołdawii Moldauerin

Mołdawica pn
(geografia, geograficzny) wieś w Rumunii, na Bukowinie; Russ Moldawitza

Mołoga pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi mający swe źródła na wzgórzach Wałdaj w obwodzie twerskim; Mologa

Mołstowa mɔwˈstɔva pn
(geografia, geograficzny) rzeka w województwie zachodniopomorskim; Molstow

Mrzeżyno mʒɛˈʒɨ̃nɔ pn
(geografia, geograficzny) osada rybacka w województwie zachodniopomorskim; Deep Regamünde Treptower Deep

Msta pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodniej Rosji, na terenie obwodów nowogrodzkiego i twerskiego, uchodzi do jeziora Ilmen; Msta

Mukaczewo pn
(geografia, geograficzny) miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy; Munkatsch

Mulda pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, lewostronny dopływ Łaby; Mulde

Muna pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Leny; Muna

Mura ˈmura pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Austrii, wschodniej Słowenii, północnej Chorwacji i zachodnich Węgrzech; w dorzeczu Dunaju; Mur

Murcja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii Murcia

Murom pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Oką; Murom

Mużaków pn
(geografia, geograficzny) miasto uzdrowiskowe w Niemczech nad Nysą Łużycką w kraju związkowym Saksonia; Bad Muskau

Myanmar pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma Myanmar

Mykeny mɨˈkɛ̃nɨ pn
(starożytność) starożytna grecka polis w północno-wschodniej części Peloponezu; Mykene

Myszka Miki ˈmɨʃka ˈmʲici pn
nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya Micky Maus

Mysłowice ˌmɨswɔˈvʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce; Myslowitz

Myzja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w północno-zachodniej Azji Mniejszej nad Propontydą, graniczyła od wschodu z Frygią a od południa z Lidią; Mysien

Myślibórz mɨɕˈlʲibuʃ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Soldin

Młoda Polska pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) polska odmiana modernizmu w literaturze, muzyce i sztuce na przełomie XIX i XX wieku; Junges Polen

MŚ ɛ̃m‿ˈɛɕ acronym
= Mistrzostwa Świata WM

MŚP acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) małe i średnie przedsiębiorstwa; KMU

NIP ɲip acronym
= (administracja) numer identyfikacji podatkowej; USt-IdNr. UID

NLPZ acronym
= (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy lek przeciwzapalny; NSAP NSAR

NNKT ˌɛ̃n‿ɛ̃ŋ‿ka‿ˈtɛ acronym
= niezbędny nienasycony kwas tłuszczowy / niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe; EFA

NRD ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ acronym
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna DDR

Nabierieżnyje Czełny pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie, położone nad Kamą; Nabereschnyje Tschelny

Nablus ˈnablus pn
(geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej; Nablus

Nachodka pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, nad Morzem Japońskim; Nachodka

Naddniestrzańska Republika Mołdawska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Naddniestrza; Pridnestrowische Moldauische Republik

Naddniestrze nadˈdʲɲɛsṭʃɛ pn
(geografia, geograficzny) region autonomiczny Mołdawii; Transnistrien Pridnestrowien

Nadia ˈnadʲja pn
imię żeńskie pochodzenia rosyjskiego; Nadja Nadia

Nadrenia pn
(geografia, geograficzny) luźno zdefiniowana kraina obejmująca ziemie wokół północnego i środkowego odcinka niemieckiego Renu; Rheinland

Nadrenia Północna-Westfalia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części; Nordrhein-Westfalen

Nadrenia-Palatynat ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec; Rheinland-Pfalz

Nadrowia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna kraina pruska znajdująca się na wschód od rzeki Dejmy; Nadrauen

Nadym pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej Syberii, wpada do Zatoki Obskiej; Nadym

Nagoja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) japońskie miasto w południowej części wyspy Honsiu; Nagoya

Nairobi ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi pn
(geografia, geograficzny) stolica Kenii; Nairobi

Nalczyk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej; Naltschik

Namangan pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu namangańskiego; Namangan

Namibijczyk ˌnãmʲiˈbʲijʧ̑ɨk n
obywatel Namibii Namibier

Namibijka ˌnãmʲiˈbʲijka n
obywatelka Namibii Namibierin

Namur pn
(geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1); Namur
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii; Namur Namür

Nancy pn
(geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji Nanzig

Nanga Parbat pn
(geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik na zachodnim skraju Himalajów, na obszarze Kaszmiru w północno-wschodnim Pakistanie, dziewiąty co do wysokości szczyt świata; Nanga Parbat

Nantes pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii; Nantes

Narew ˈnarɛf pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Wisły; Narew

Narwa pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Estonii, na granicy z Rosją, nad rzeką Narwą (1.2); Narwa

Naryn pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Kara-darią tworzy Syr-darię; Naryn

Natalia naˈtalʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Natalie

Natangia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, obejmująca w ziemie między Łyną a Pregołą, zamieszkana przez plemię Natangów; Natangen

Natasza naˈtaʃa pn
imię żeńskie; Natascha

Nazrań pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Inguszetii; Nasran

Neapol nɛˈapɔl pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech; Neapel

Nejwa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w połączeniu z rzeką Rież tworzy Nicę; Neiwa

Nepal ˈnɛpal pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Nepal

Nepalka nɛˈpalka n
obywatelka Nepalu Nepalesin

Neptun ˈnɛptũn pn
(mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem; mąż Salacji; Neptun
(astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego, odkryta 1846, niewidzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Neptun

Nercza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Zabajkalskim, lewy dopływ Szyłki; Nertscha

Neretwa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Bośni i Hercegowinie i Chorwacji, uchodząca do Adriatyku; Neretva

Neustria pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna, północno-zachodnia część państwa Franków, położona na północ od doliny Loary; Neustrien Neustria

Nevada pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą Carson City; Nevada

Nevers pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii, nad Loarą; Nevers

Newel pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie pskowskim, położone nad jeziorem Newel; Newel

Nica pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Tury; Niza

Nicea ɲiˈʦ̑ɛa pn
(geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym; Nizza

Niechorze ɲɛˈxɔʒɛ pn
(geografia, geograficzny) wieś rybacka w województwie zachodniopomorskim; Horst Ostseebad Horst

Niedziela Palmowa ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień; Palmsonntag

Nieftiejugansk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto wydzielone w Rosji, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry; Neftejugansk

Nieman pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim; Neman

Niemcy ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Deutschland

Niemcy Wschodnie ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna (1949-1990) Ostdeutschland

Niemcy Zachodnie ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ pn
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec (1949-1990); Westdeutschland

Niemen ˈɲɛ̃mɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję; Memel

Niemiec ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑ n
człowiek narodowości niemieckiej Deutscher Deutsche

Niemiecka Republika Demokratyczna ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie; Deutsche Demokratische Republik

Niemka ˈɲɛ̃mka n
kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec Deutsche

Nieriungri pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; Nerjungri

Nierl pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi; Nerl

Niestierow pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie kaliningradzkim w Rosji; Ebenrode Nesterow Stallupönen

Nigeria ɲiˈɡɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży; Nigeria

Nigeryjczyk ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk n
obywatel Nigerii Nigerianer

Nigeryjka ˌɲiɡɛˈrɨjka n
obywatelka Nigerii Nigerianerin

Nikaragua ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a pn
(geografia, geograficzny) jezioro w południowej Nikaragui (1.1), największe jezioro w Ameryce Środkowej; Nicaraguasee
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Nicaragua Nikaragua

Nikołajewsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Rosji w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą; Nikolajewsk

Nikołajewsk nad Amurem pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Chabarowskim, port nad Amurem; Nikolajewsk am Amur

Nil ɲil pn
imię męskie pochodzenia greckiego; Nilus

Niska pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, we wschodniej części kraju związkowego Saksonia, na terenie Łużyc Górnych; Niesky

Niskie Taury pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie, leżące w środkowej Austrii, część Alp Centralnych; Niedere Tauern

Niukża pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim i amurskim; prawy dopływ Olokmy; Njukscha

Nix ɲiks pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona Nix

Nizina Górnoreńska pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna rzeki Ren pomiędzy jej górnym a środkowym biegiem, od zachodu ograniczona Wogezami, od wschodu Schwarzwaldem; Oberrheinische Tiefebene

Nizina Środkowoeuropejska pn
(geografia, geograficzny) pas nizin, leżących na północ od Ardenów, Średniogórza Niemieckiego, Masywu Czeskiego i Wyżyn Polskich a na południe od mórz Północnego i Bałtyckiego; Nordeuropäische Tiefebene

Niżniaja Sałda pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim; Nischnjaja Salda

Niżniekamsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, nad Kamą; Nischnekamsk

Niżniewartowsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto wydzielone i port nad Obem położone w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie tiumeńskim; Nischnewartowsk

Niżny Nowogród pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego; Nischni Nowgorod

Niżny Tagił pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie swierdłowskim, nad Tagiłem; Nischni Tagil

Noe ˈnɔɛ pn
(biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu; Noah Noach
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Noah Noach

Norbert ˈnɔrbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia starogermańskiego; Norbert

Normandia nɔrˈmãndʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji; Normandie

Norweg ˈnɔrvɛk n
człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii Norweger

Norwegia nɔrˈvɛɟja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo; Norwegen

Norweżka nɔrˈvɛʃka n
kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii Norwegerin

Norymberga ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Nürnberg

Noszowice pn
(geografia, geograficzny) gmina w Czechach; Noschowitz

Noteć ˈnɔtɛʨ̑ pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodniej Polsce, prawy dopływ Warty; Netze

Nowa Akwitania pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowo-zachodniej Francji, nad Zatoką Biskajską; Nouvelle-Aquitaine

Nowa Fundlandia ˈnɔva fũnˈdlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador; Neufundland

Nowa Gwinea ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) wyspa Oceanii; Neuguinea

Nowa Marchia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna, wyodrębniona w wyniku zdobycia przez Marchię Brandenburską części ziemi lubuskiej oraz pogranicza Pomorza i Wielkopolski; Neumark

Nowa Ruda ˈnɔva ˈruda pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w Polsce; Neurode

Nowa Szkocja ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja pn
(administracja) (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Neuschottland

Nowa Zelandia ˈnɔva zɛˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; Neuseeland

Nowe Miasto nad Metują pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju hradeckim, nad rzeką Metują; Neustadt an der Mettau

Nowe Warpno ˈnɔvɛ ˈvarpnɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Neuwarp

Nowokuźnieck pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem; Nowokusnezk

Noworosja n
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.; Neurussland

Nowy Aton pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego; Nowy Afon

Nowy Brunszwik ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Neubraunschweig

Nowy Jork ˈnɔvɨ ˈjɔrk pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Stanów Zjednoczonych; New York
stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych; New York

Nowy Orlean ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych; New Orleans

Nowy Rok ˈnɔvɨ ˈrɔk n
święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim Neujahr

Nowy Testament ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła; Neues Testament

Nubia ˈnubʲja pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie; Nubien

Nukus pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Uzbekistanie, na prawym brzegu Amu-darii, na zachodnim skraju pustyni Kyzył-kum; Nukus

Numea pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Nowej Kaledonii, terytorium zależnego Francji; Nouméa

Numidia nũˈmʲidʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji; Numidien

Nyks nɨks pn
(mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy; Nyx

Nysa Łużycka pn
(geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Polskę, Czechy i Niemcy; Lausitzer Neiße

OB acronym
= (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego); BSR

OIOM acronym
= (medycyna, medyczny) oddział intensywnej opieki medycznej ITS

ONZ ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych VN

Oborniki Śląskie ˌɔbɔrʲˈɲici ˈɕlɔ̃w̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Bad Obernigk

Ocean Arktyczny ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi; Arktischer Ozean Nordpolarmeer Nördliches Eismeer

Ocean Atlantycki ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką; Atlantik Atlantischer Ozean

Ocean Indyjski ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi; Indischer Ozean Indik

Ocean Południowy ɔˈʦ̑ɛãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi; Südlicher Ozean Südpolarmeer Antarktik Antarktischer Ozean Südliches Eismeer

Ocean Spokojny ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ pn
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi; Pazifischer Ozean Stiller Ozean Pazifik Großer Ozean

Oceania ˌɔʦ̑ɛˈãɲja n
(geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent; Ozeanien

Ochojec pn
(geografia, geograficzny) nazwa dzielnicy Katowic i Rybnika Ochojetz

Oczamczyra pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Czarnym, położone na wybrzeżu Abchazji; Otschamtschire

Odessa pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym; Odessa

Odoryk pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Odorich

Odra ˈɔdra pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech; Oder

Odyseja ˌɔdɨˈsɛja pn
(literacko) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi; Odyssee

Ofelia ɔˈfɛlʲja pn
imię żeńskie pochodzenia greckiego; Ophelia

Ohio n
(geografia, geograficzny) rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1); Ohio

Ohio pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus; Ohio

Ohrza pn
(geografia, geograficzny) lewy dopływ Łaby, przepływa przez Bawarię (Niemcy) oraz Czechy; Eger

Ojcze nasz ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”; Vater unser

Ojmiakon pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wieś w rosyjskiej Jakucji, w ułusie ojmiakońskim nad Indygirką; Oimjakon

Oka pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy i zarazem najdłuższy dopływ Wołgi; Oka

Okcydent ɔkˈʦ̑ɨdɛ̃nt n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Zachód, ogólne określenie krajów zachodnich Okzident

Oklahoma pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju; Oklahoma

Oksytania pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego; Okzitanien
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowej Francji, jej stolicą jest Tuluza; Okzitanien

Oktiabrskij pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Baszkortostanie, położone u podnóża Gór Ilmeńskich; Oktjabrski

Olimp ˈɔlʲĩmp pn
(geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas; Olymp
(mitologia grecka) legendarna siedziba głównych bogów greckich Olymp

Olimpia ɔˈlʲĩmpʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim; Olympia

Olokma pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim, amurskim i Jakucji; prawy dopływ Leny; Oljokma

Olsztyn ˈɔlʃtɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) największe miasto i stolica województwa warmińsko-mazurskiego; Allenstein

Olza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach i Polsce; Olsa

Oman ˈɔ̃mãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie; Oman

Omołoj pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji, uchodzi do Morza Łaptiewów; Omoloi

Omołon pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie magadańskim, Czukockim Okręgu Autonomicznym i Jakucji; prawy i zarazem najdłuższy dopływ Kołymy; Omolon

Omsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza; Omsk

Onega pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim, położone u ujścia Onegi (1.3) do Zatoki Oneskiej; Onega

Onon pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Mongolii i Rosji, po połączeniu z Ingodą tworzy Szyłkę; Onon

Opawa ɔˈpava pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Czechach; Troppau
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach i Polsce, lewy dopływ Odry; Oppa

Opole ɔˈpɔlɛ n
(geografia, geograficzny) miasto wojewódzkie na południowej Polsce; Oppeln

Or pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i wschodniej Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Uralu w zlewisku Morza Kaspijskiego; Or

Oradea ˌɔraˈdɛa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej części Rumunii; Großwardein

Orawa ɔˈrava pn
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region etnograficzny w Słowacji i częściowo w Polsce, w dorzeczu Orawy (1.1); Arwa

Orenburg pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji; Orenburg

Organizacja Narodów Zjednoczonych ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka; Vereinte Nationen

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej; Nordatlantikvertrag-Organisation

Ormianin ɔrˈmʲjä̃ɲĩn pn
osoba narodowości ormiańskiej Armenier

Orontes pn
(geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Azji, przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję; Asi Orontes

Orszowa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii nad Dunajem; Orschowa Orsowa

Orzesze ɔˈʒɛʃɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, na Górnym Śląsku; Orzesche

Osetia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków; Ossetien

Osetia Południowa ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva pn
(geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość; Südossetien

Osijek pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Chorwacji, w historycznej krainie Slawonii, nad rzeką Drawą; Osijek

Osinniki pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Syberii w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim; Ossinniki

Osobłoga pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach i Polsce, lewy dopływ Odry; Hotzenplotz Ossa
(geografia, geograficzny) wieś gminna w Czechach w województwie morawsko-śląskim, w powiecie Bruntal; Hotzenplotz

Ostaszków pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie twerskim; Ostachkov

Ostatnia Wieczerza ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej, wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania; das letzte Abendmahl

Ostenda pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, na wybrzeżu Morza Północnego, w prowincji Flandria Zachodnia; Ostende

Ostfalia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Niemczech, wschodnia część wczesnośredniowiecznego księstwa Saksonii, położona między Leine a Soławą i Łabą Ostfalen

Ostia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne rzymskie miasto portowe u ujścia Tybru; Ostia

Ostrawa ɔˈstrava pn
(geografia, geograficzny) miasto w Republice Czeskiej; Ostrau

Ostrawica pn
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodnich Czechach, prawy dopływ górnej Odry; Ostrawitz Ostrawitza

Ostrzyhom pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Węgrzech, nad Dunajem; Gran

Otmar pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Otmar

Owernia ɔˈvɛrʲɲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region w środkowej Francji; Auvergne

Owernia-Rodan-Alpy pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny Francji w jej południowo-wschodniej części, przy granicy z Szwajcarią i Włochami; Auvergne-Rhône-Alpes

Ozeasz pn
(biblijny) Księga Ozeasza; Hosea
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Hosea

Oziorsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie kaliningradzkim, w Rosji; Darkehmen Osjorsk

Ozurgeti pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, stolica regionu Guria; Osurgeti

Ozyrys ɔˈzɨrɨs pn
(mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych; Osiris
(astronomia, astronomiczny) planeta spoza Układu Słonecznego; Osiris

Ołomuniec ˌɔwɔ̃ˈmũɲɛʦ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Olmütz

Ołoniec pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Rosji, na terenie Republiki Karelii; Olonez

Ołtarz ˈɔwtaʃ pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Altar

Oświęcim ɔɕˈfʲjɛ̇̃ɲʨ̑ĩm pn
(potocznie, potoczny) nazwa hitlerowskiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau zlokalizowanego w mieście Oświęcim (1.1) Auschwitz
miasto w Polsce; Auschwitz

PNA acronym
= pocztowy numer adresowy PLZ

POChP ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ acronym
= (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc; COPD

PP pɛ‿ˈpɛ acronym
= (chemia, chemiczny) polipropylen; PP
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Partia Piratów; PP
= (medycyna, medyczny) pierwsza pomoc; EH
= (medycyna, medyczny) przeciwpelagryczny; PP

PRL pɛ‿ːr‿ˈɛl acronym
= (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Polska Rzeczpospolita Ludowa; VRP
= (biologia, biologiczny) prolaktyna; PRL

PTFE acronym
= (chemia, chemiczny) politetrafluoroetylen PTFE

PZPR ˌpɛ‿zɛt‿pɛ‿ˈːr acronym
= (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Polska Zjednoczona Partia Robotnicza; PVAP

Pachomiusz pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego Pachomios

Pacyfik paˈʦ̑ɨfʲik pn
(geografia, geograficzny) (zobacz) Ocean Spokojny Pazifik

Pad pat pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech; Po

Pafos pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru; Paphos

Pakistan paˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Pakistan

Pakość n
(geografia, geograficzny) miasto w powiecie inowrocławskim; Pakosch

Palatynat pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodnich Niemczech na zachód od Renu; Pfalz

Palatynat Reński pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna, (zobacz) Palatynat Rheinpfalz
(historia, historyczny, historycznie) państwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego, rządzący nim władcy byli elektorami Rzeszy; Pfalzgrafschaft

Palestynka ˌpalɛˈstɨ̃ŋka n
mieszkanka Palestyny Palästinenserin

Palestyńczyk ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Palestyny Palästinenser

Palma de Mallorca pn
(geografia, geograficzny) główne miasto Majorki, stolica Balearów; Palma de Mallorca

Palmyra pn
(geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej; Palmyra

Paltynosa pn
(geografia, geograficzny) miejscowość w Rumunii, w okręgu Suczawa Paltinossa

Pamfilia pn
(historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Mniejszej i późniejsza prowincja rzymska; Pamphylien

Pamir pn
(geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Centralnej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne; Pamir
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie; Pamir

Pan pãn pn
(mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami; Pan
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie Herr
grzecznościowa wersja formy „pan” Sie

Pan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy ˈpãn‿buc ˌɲɛrɨxˈlʲivɨ ˈalɛ ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ proverb
sprawiedliwość boska czasami jest powolna, ale jest zapewniona Gott kommt langsam, aber gewiss

Panama pãˈnãma pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Panama

Pandora n
(mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość; Pandora

Panewniki pn
(geografia, geograficzny) część dzielnicy Katowic; Panewnik

Panna ˈpãnːa pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września; Jungfrau
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną; Jungfrau

Panonia pn
(starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem; Pannonien

Papua-Nowa Gwinea paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby; Papua-Neuguinea

Paradyż pn
(geografia, geograficzny) część wsi Gościkowo, w województwie lubuskim, w gminie Świebodzin Paradies

Paragwajczyk ˌparaˈɡvajʧ̑ɨk n
obywatel Paragwaju Paraguayer

Paramaribo ˌparãmaˈrʲibɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Surinamu; Paramaribo

Pardubice ˌparduˈbʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Pardubitz

Parnawa pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Estonii, położone nad Morzem Bałtyckim; Pernau

Parsęta parˈsɛ̃nta pn
(geografia, geograficzny) rzeka w województwie zachodniopomorskim; Persante

Paryż ˈparɨʃ pn
(geografia, geograficzny) stolica Francji; Paris

Pas Kuipera ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra pn
(astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji; Kuipergürtel

Pasawa pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią; Passau

Patagonia ˌpataˈɡɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej; Patagonien

Patrycja paˈtrɨʦ̑ʲja pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Patricia

Paulina pawˈlʲĩna pn
imię żeńskie; Paulina

Paweł ˈpavɛw pn
imię męskie; Paul

Pawia pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Lombardii, położone w zachodniej części Niziny Padańskiej nad rzeką Ticino; Pavia

Pawłowskij Posad pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad rzeką Klaźmą; Pawlowski Possad

Pałana pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Kraju Kamczackim w Rosji, położone w zachodniej części Półwyspu Kamczackiego, nad prawym brzegiem rzeki Pałany (1.2); Palana

Państwa Centralne ˈpãj̃stfa ʦ̑ɛ̃nˈtralnɛ n
(historia, historyczny, historycznie) podczas pierwszej wojny światowej: Niemcy, Austro-Węgry, Turcja i Bułgaria; Mittelmächte

Państwo Izrael pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa Staat Israel

Państwo Watykańskie pn
(geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej; Vatikanstaat Staat Vatikanstadt Staat der Vatikanstadt

Państwo Środka n
(książkowy) (peryfrastyczny) Chiny Reich der Mitte

Peczora pn
(geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji płynąca przez Republikę Komi oraz przez Nieniecki Okręg Autonomiczny; Petschora

Pejpus pn
(geografia, geograficzny) jezioro na granicy między Estonią i Rosją; Peipussee

Pekin ˈpɛcĩn pn
(geografia, geograficzny) stolica Chin; Peking

Penżyna pn
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Kamczackim; Penschina

Perm pɛrm pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej na Uralu, stolica Kraju Permskiego; Perm

Perpignan pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, ośrodek administracyjny departamentu Pireneje Wschodnie; Perpignan

Persefona pn
(mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych; Persephone

Persja ˈpɛrsʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu; Persien

Peru ˈpɛru pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie; Peru

Peterhof pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Rosji, w rejonie pietrodworeckim Petersburga, położone nad Zatoką Fińską; Peterhof

Petronela pn
polskie imię żeńskie; Petrolina Petronilla

Petroszany pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w historycznym Siedmiogrodzie; Petroschen Steinthal

Pewek pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym; Pewek

Pełczyce pɛwˈʧ̑ɨʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Bernstein

Piana pn
(geografia, geograficzny) cieśnina, położona w Niemczech, oddzielająca wyspę Uznam od stałego lądu; Peenestrom
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech na Pomorzu Przednim; Peene

Piasina pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Morza Karskiego; Pjassina

Piatigorsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, w Kraju Stawropolskim, na Przedkaukaziu; Pjatigorsk

Piawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodnich Włoszech; Ploden

Picunda pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, przy ujściu rzeki Bzyp; Pizunda

Piekary pn
(geografia, geograficzny) synonim dla Piekar Śląskich; Piekar

Piekary Śląskie pn
(geografia, geograficzny) miasto na Górnym Śląsku; Deutsch Piekar

Piemont ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie; Piemont

Pietropawłowsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kazachstanie, położone nad Iszymem; Petropawl

Pietruniek pn
(zdrobniale) od Piotr Peterchen Peterle

Pilica pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Polsce, lewy dopływ Wisły; Pilica Pilitza

Piltyń pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Łotwie, w okręgu windawskim; Pilten

Pilzno ˈpʲilznɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Pilsen

Piotr pʲjɔtr̥ pn
imię męskie; Peter Piet

Piotra ˈpʲjɔtra pn
rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia łacińsko-greckiego; Petra

Piotrek ˈpʲjɔtrɛk pn
(zdrobniale) Piotr Peterchen Peterle

Piotrowice pn
(geografia, geograficzny) historyczna dzielnica Katowic lub nazwa kilkudziesięciu polskich wsi; Petrowitz

Pireneje ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie; Pyrenäen

Pireus ˈpʲirɛws pn
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji; Piräus

Pisa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim, dopływ Węgorapy; Pissa

Pisarzowice pn
(geografia, geograficzny) wieś w Polsce; Schreibersdorf

Pismo ˈpʲismɔ n
(skrót, skrótowiec, skrótowo) Pismo Święte, Biblia Heilige Schrift Bibel

Pismo Święte n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia Heilige Schrift

Pitagoras ˌpʲitaˈɡɔras pn
(filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof; Pythagoras

Pittsburgh pn
(geografia, geograficzny) duże miasto w USA, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny; Pittsburgh

Pius pʲjus pn
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Pius

Piza pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza; Pisa

Pizydia pʲiˈzɨdʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) w starożytności kraina w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, obecnie na terenie południowo-zachodniej Turcji Pisidien

Pięćdziesiątnica n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów Pfingsten
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w judaizmie: święto obchodzone 6 dnia miesiąca siwan, upamiętniające nadanie Tory Pfingsten

Piła ˈpʲiwa n
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe w województwie wielkopolskim; Schneidemühl

Piława pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Bałtyjsk (nazwa oficjalna do 1946 roku, obecnie egzonim wariantowy) Pillau

Platforma Obywatelska platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych; Bürgerplattform

Pliniusz pn
imię męskie pochodzenia łacińskiego Plinius

Pluton ˈplutɔ̃n pn
(mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem; Pluto Pluton
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego; Pluto

Pobierowo ˌpɔbʲjɛˈrɔvɔ pn
(geografia, geograficzny) wieś w województwie zachodniopomorskim; Poberow

Poczdam ˈpɔʤ̑dãm pn
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica landu Brandenburgia; Potsdam

Podgorica ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry; Podgorica

Podiebrady pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, nad Łabą w kraju środkowoczeskim; Podiebrad

Podkamienna Tunguzka pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju; Steinige Tunguska

Podlasie pɔdˈlaɕɛ n
(geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski; Podlachien

Podolsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim; Podolsk

Pogezania pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach wywodząca się od obszaru zajętego przez plemię Pogezanów; Pogesanien

Pogorzelica ˌpɔɡɔʒɛˈlʲiʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) wieś w gminie Radowo Małe; Margarethenhof
(geografia, geograficzny) wieś w gminie Rewal; Fischerkathen

Pojana Mikuli pn
(geografia, geograficzny) wieś w Rumunii, na Bukowinie, jedno ze skupisk Polonii; Buchenhain

Polak ˈpɔlak n
obywatel Polski Pole
osoba narodowości polskiej lub poczuwająca się do niej Pole

Polanów pɔˈlãnuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Pollnow

Pole Marsowe pn
(geografia, geograficzny) miejsce w starożytnym Rzymie, pierwotnie niezabudowane i poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu, poświęcone Marsowi, wykorzystywane do zebrań publicznych; Marsfeld

Polessk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji w obwodzie kaliningradzkim nad Zalewem Kurońskim; Labiau Polessk

Police pɔˈlʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Pölitz

Polinezja ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) część Oceanii; Polynesien

Polka ˈpɔlka n
obywatelka Polski, przedstawicielka narodu polskiego Polin

Polska ˈpɔlska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie; Polen

Pomezania pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, na prawym brzegu Wisły i Nogatu, zamieszkana przez Pomezanów; Pomesanien

Pomorzanin ˌpɔ̃mɔˈʒãɲĩn n
(historia, historyczny, historycznie) członek lechickiego plemienia zamieszkującego w średniowieczu Pomorze; Pomoran

Pomorze pɔ̃ˈmɔʒɛ pn
(geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim; Pommern Pomerellen

Pomorze Przednie pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna, leżąca obecnie w Niemczech i Polsce, rozciągająca się nad Bałtykiem od Odry po Rostock; Vorpommern

Pompeje pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna polis, późniejsze miasto i współczesne muzeum na jego ruinach, u stóp Wezuwiusza, we włoskiej Kampanii; Pompeji

Ponoj pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Morza Białego, położona w całości w Rosji; Ponoi

Popigaj pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, uchodzi do estuarium Chatangi; Popigai

Port of Spain pn
(geografia, geograficzny) stolica Trynidadu i Tobago Port-of-Spain

Portoryko ˌpɔrtɔˈrɨkɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich; Puerto Rico

Portugalczyk ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk n
człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii Portugiese

Portugalia ˌpɔrtuˈɡalʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego; Portugal

Posawie pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina położona w dolinie rzeki Sawy, na obszarze Słowenii, Chorwacji, Bośni i Serbii Posavien Posavina

Poti pn
(geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto w Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia; Poti

Powołże pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej części Rosji europejskiej, rozciągająca się po obu stronach Wołgi w jej środkowym i dolnym biegu; Powolschje

Poznań ˈpɔznãɲ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski; Posen

Połczyn-Zdrój pɔwˈʧ̑ɨ̃n‿zdruj pn
(geografia, geograficzny) polska miejscowość uzdrowiskowa na Pomorzu Zachodnim; Bad Polzin

Południe pɔˈwudʲɲɛ n
(potocznie, potoczny) kraje znajdujące się na południe od mówiącego; również zbiorcze określenie Włoch, Hiszpanii, Grecji i Portugalii dla Europejczyków Süden
(potocznie, potoczny) nazwa państwa „Konfederacja Stanów Zjednoczonych Ameryki” istniejącego w latach 1860-1865 Süden

Praga ˈpraɡa pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech; Prag

Praia pn
stolica Republiki Zielonego Przylądka; Praia

Prawdinsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji, położone nad rzeką Łyną; Prawdinsk

Prawo i Sprawiedliwość ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych; Recht und Gerechtigkeit
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych; Recht und Gerechtigkeit

Prealpy pn
(geografia, geograficzny) wspólna nazwa części łańcucha górskiego Alp; Voralpen

Prealpy Styryjskie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Austrii, a także w niewielkim stopniu w Słowenii i na Węgrzech Steirische Voralpen Steirisches Randgebirge

Pregoła pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim, przepływająca przez Królewiec i uchodząca do Zalewu Wiślanego; Pregel

Prekmurje pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) niewielki region historyczny w dzisiejszej Słowenii; Prekmurje

Prespa pn
(geografia, geograficzny) jezioro u zbiegu granic Macedonii, Albanii i Grecji; Große Prespasee Prespasee

Primorsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w obwodzie kaliningradzkim w Rosji; Fischhausen Primorsk

Prisztina pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju; Pristina

Prokopjewsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim, nad Abą; Prokopjewsk

Prometeusz pn
(mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień; Prometheus
(astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna; Prometheus

Pronia pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie mohylewskim Białorusi, prawy dopływ Soży; Pronja

Protektorat Czech i Moraw n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma zarządzania okupowanymi ziemiami czeskimi przez Trzecią Rzeszę; Protektorat Böhmen und Mähren

Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny, położony w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, przy granicy z Włochami; Provence-Alpes-Côte d’Azur

Prościejów pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, na Morawach, w kraju ołomunieckim; Proßnitz in Mähren

Prudnik 'prudɲik pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Polski; Neustadt in Oberschlesien Prudnik
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w województwie opolskim, lewy dopływ Osobłogi; Prudnik

Prusy ˈprusɨ n
(historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej Preußen

Prypeć pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Dniepru; Prypjat

Przedarulania pn
(geografia, geograficzny) (administracja) Vorarlberg Vorarlberg

Przedlitawia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa używana na określenie cesarskiej części Austro-Węgier, zarządzanej bezpośrednio z Wiednia; Cisleithanien

Przedni Ren pn
(geografia, geograficzny) jedno z dwóch źródłowych ramion Renu Vorderrhein

Przerów ˈpʃɛruf pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Prerau

Przeworsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w województwie podkarpackim; Przeworsk

Przylądek Dobrej Nadziei pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji pn
(geografia, geograficzny) przylądek w RPA; Kap der Guten Hoffnung

Pszczyna ˈpʃʧ̑ɨ̃na pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski; Pless Pleß

Ptah ptax pn
(mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca; Ptah

Puck puʦ̑k pn
(geografia, geograficzny) miasto na Pomorzu; Putzig

Pula pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, największe na półwyspie Istria, położone na południowym skraju półwyspu nad Morzem Adriatyckim; Pula

Pur pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji, uchodzi do Zatoki Tazowskiej; Pur

Purim n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) radosne święto żydowskie upamiętniające ocalenie Żydów perskich, przypominające karnawał i wiążące się z obdarowywaniem się prezentami, zabawami, piciem alkoholu itp.; Purimfest

Pustać Lüneburska pn
(geografia, geograficzny) region łąk, torfowisk, wrzosowisk i lasów w północnych Niemczech pomiędzy Hamburgiem, Bremą i Hanowerem a Łabą; Lüneburger Heide

Puszkin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, administracyjnie część Sankt Petersburga; Puschkin

Pyrzyce pɨˈʒɨʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Pyritz

Pyszma pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Federacji Rosyjskiej na Syberii, prawy dopływ Tury; Pyschma

Périgord pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji, w północnej Akwitanii, na terenie współczesnego departamentu Dordogne, częściowo także Lotu i Garonny; Périgord

Północ ˈpuwnɔʦ̑ n
(potocznie, potoczny) kraje znajdujące się na północ od mówiącego; również obszary o mroźnym klimacie Norden

Północne Alpy Wapienne pn
(geografia, geograficzny) część łańcucha górskiego Alp, północna część Alp Wschodnich, rozciągająca się w kierunku wschód-zachód, od Lasu Bregenckiego na zachodzie do Lasu Wiedeńskiego na wschodzie; Nördliche Kalkalpen

Półwysep Arabski puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci n
(geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską; Arabische Halbinsel

Półwysep Bałkański puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci pn
(geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy; Balkanhalbinsel

Półwysep Bretoński pn
(geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej części Francji, od północy oblany wodami kanału La Manche, zaś od południa wodami Oceanu Atlantyckiego; Bretagne

Półwysep Czukocki pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Azji, w syberyjskiej części Rosji, nad Morzem Czukockim; Tschuktschen-Halbinsel

Półwysep Gydański pn
(geografia, geograficzny) półwysep położony w Rosji, graniczący od zachodu z Zatoką Obską, od wschodu z Niziną Północnosyberyjską; Gydan-Halbinsel

Półwysep Indochiński puwˈvɨsɛp ˌĩndɔˈçĩj̃sʲci pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Azji Południowo-Wschodniej; Indochinesische Halbinsel

Półwysep Rybacki pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Rosji, północno-zachodnia odnoga Półwyspu Kolskiego; Fischerhalbinsel

Półwysep Skandynawski pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Europie Północnej; Skandinavische Halbinsel

Płoty ˈpwɔtɨ pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Plathe an der Rega

Quebec n
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Québec

Quito pn
(geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru; Quito

Québec n
miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec Québec

RCP acronym
= rejestracja czasu pracy; PZE

RFN ɛr‿ɛf‿ˈɛ̃n acronym
= Republika Federalna Niemiec BRD

RNA ɛr‿ɛ̃n‿ˈa n
(biochemia, biochemiczny) kwas rybonukleinowy; RNS

Raba pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Austrii i północno-zachodnich Węgrzech, uchodzi do Dunaju Moszońskiego; Raab

Racibórz raˈʨ̑ibuʃ pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce; Ratibor

Raciąż pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie mazowieckim; Harnau

Racza-Leczchumi i Dolna Swanetia pn
(administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji; Ratscha-Letschchumi und Niederswanetien

Radowce pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Rumunii, na Bukowinie, w okręgu Suczawa; Radautz

Rafał ˈrafaw pn
imię męskie; Raphael

Rajmund ˈrajmũnt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Raimund

Rak rak pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca; Krebs
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą; Krebs

Raszka pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Serbii, Kosowie i Czarnogórze Raszien

Raszt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w pobliżu ujścia rzeki Safidrud do Morza Kaspijskiego; Rascht

Ratyzbona pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, leżące nad Dunajem; Regensburg

Rawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Polsce; Rawa

Rawenna pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech; Ravenna

Rawicz pn
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe na południowym krańcu województwa wielkopolskiego; Rawitsch

Rea pn
(astronomia, astronomiczny) drugi co do wielkości księżyc Saturna; Rhea
(mitologia grecka) w mitologii greckiej bóstwo pogańskie, tytanida, bogini płodności; Rhea
(mitologia rzymska) w mitologii rzymskiej jedna z westalek, matka Romulusa i Remusa; Rhea Rea

Realpolitik ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy; Realpolitik

Recz rɛʧ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Reetz

Reda ˈrɛda pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce; Rheda

Rega ˈrɛɡa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w województwie zachodniopomorskim; Rega

Regina rɛˈɟĩna pn
imię żeńskie; Regina Regine

Region Centralny-Dolina Loary pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowej Francji; Centre-Val de Loire

Reichstag pn
(historia, historyczny, historycznie) (administracja) parlament, zgromadzenie przedstawicielskie w kolejnych formach państwowości Niemiec od XV w. do 1945 r.; Reichstag
(historia, historyczny, historycznie) budynek parlamentu (1.1) w Berlinie; Reichstag

Reims pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Grand Est, w departamencie Marna; Reims

Rekowa rɛˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) rzeka w województwie zachodniopomorskim; Krebs Bach

Ren rɛ̃n pn
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem; Rhein

Renata rɛ̃ˈnata pn
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Renate

Rennes pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania; Rennes

Republika Albanii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Albanii jako państwa; Republik Albanien

Republika Angoli pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Angoli Republik Angola

Republika Argentyńska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Argentyny Argentinische Republik

Republika Armenii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Armenii jako państwa; Republik Armenien

Republika Austrii pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii; Republik Österreich

Republika Azerbejdżanu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Azerbejdżanu jako państwa; Republik Aserbaidschan

Republika Beninu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Beninu Republik Benin

Republika Bułgarii pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii; Republik Bulgarien

Republika Chorwacji pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chorwacji; Republik Kroatien

Republika Cypryjska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Cypru jako państwa; Republik Zypern

Republika Czeska rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo) Tschechische Republik

Republika Ekwadoru pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Ekwadoru Republik Ecuador

Republika Estońska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii; Republik Estland

Republika Federalna Niemiec rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn; Bundesrepublik Deutschland

Republika Finlandii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Finlandii; Republik Finnland

Republika Francuska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa; Französische Republik

Republika Grecka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Grecji jako państwa ; Hellenische Republik

Republika Islandii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Islandii jako państwa Republik Island

Republika Kamerunu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kamerunu jako państwa Republik Kamerun

Republika Kazachstanu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kazachstanu jako państwa Republik Kasachstan

Republika Kolumbii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kolumbii Republik Kolumbien

Republika Korei rɛˈpublʲika kɔˈrɛji pn
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej; Republik Korea

Republika Litewska pn
(oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Litwy jako państwa; Republik Litauen

Republika Macedonii rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji pn
(oficjalnie) nazwa państwa Macedonii Republik Mazedonien

Republika Malty pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Malty jako państwa; Republik Malta

Republika Mołdawii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mołdawii jako państwa; Republik Moldau

Republika Paragwaju pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Paragwaju Republik Paraguay

Republika Peru pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Peru jako państwa Republik Peru

Republika Portugalska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa; Portugiesische Republik

Republika Południowej Afryki rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Südafrika Republik Südafrika

Republika Salwadoru pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Salwadoru, państwa w Ameryce Środkowej Republik El Salvador

Republika San Marino pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa San Marino jako państwa; Republik San Marino

Republika Serbii pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa; Republik Serbien

Republika Surinamu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Surinamu Republik Suriname

Republika Słowacka rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami; Slowakische Republik

Republika Słowenii pn
(geografia, geograficzny) (oficjalnie) Słowenia; Republik Slowenien

Republika Trynidadu i Tobago pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Trynidadu i Tobago Republik Trinidad und Tobago

Republika Turcji pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Turcji jako państwa Republik Türkei

Republika Wenecka rɛˈpublʲika vɛ̃ˈnɛʦ̑ka pn
(historia, historyczny, historycznie) dawne państwo włoskie ze stolicą w Wenecji; Republik Venedig

Republika Włoska pn
(geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch Italienische Republik

Republika Łotewska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Łotwy jako państwa; Republik Lettland

Republika Środkowoafrykańska rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w centralnej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi; Zentralafrikanische Republik

Resko ˈrɛskɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Regenwalde

Resko Przymorskie ˈrɛskɔ pʃɨ̃ˈmɔrsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) jezioro w województwie zachodniopomorskim; Kamper See

Rewa ˈrɛva pn
(geografia, geograficzny) miejscowość w Polsce (powiat pucki); Rewa

Rewal ˈrɛval pn
(geografia, geograficzny) wieś nadmorska w województwie zachodniopomorskim; Rewahl

Rewda pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie swierdłowskim; Rewda

Reńskie Góry Łupkowe pn
(geografia, geograficzny) pasmo niewysokich gór w zachodniej części Niemiec nad środkowym Renem oraz na terenie Luksemburga, Belgii i Francji; Rheinisches Schiefergebirge

Riazań pn
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego; Rjasan

Rijad ˈrʲijat pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej; Riad

Rijeka pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Chorwacji, nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego; Rijeka

Riwiera Albańska pn
(geografia, geograficzny) obszar w południowej Albanii, w obwodzie Wlora, usytuowany wzdłuż wybrzeża Morza Jońskiego; Albanische Riviera

Rjukan pn
(geografia, geograficzny) miasto w Norwegii, w okręgu Telemark, w dolinie rzeki Måna; Rjukan

Robert ˈrɔbɛrt pn
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Robert Rupprecht Rodebert Rupert

Roby ˈrɔbɨ pn
(geografia, geograficzny) wieś w województwie zachodniopomorskim; Robe

Rodan ˈrɔdãn pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji; Rhone

Rodopy pn
(geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny; Rhodopen

Rodos ˈrɔdɔs pn
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim; Rhodos

Rohingja pn
indoaryjski lud muzułmański zamieszkujący północną część stanu Arakan w Mjanma; Rohingya

Roland ˈrɔlãnt pn
polskie imię męskie pochodzenia starofrancuskiego; Roland Ruland

Rom rɔ̃m n
(etnografia, etnograficzny) członek romskiej grupy etnicznej; Rom

Roman ˈrɔ̃mãn pn
imię męskie; Roman

Romandia pn
(geografia, geograficzny) zachodnia, francuskojęzyczna część Szwajcarii; Romandie Welschland Welschschweiz Westschweiz

Romania pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnych Włoszech, razem z Emilią tworząca region administracyjny Emilia-Romania, jej najważniejszym ośrodkiem jest Rawenna; Romagna

Rominta pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Polsce i Rosji (obwód kaliningradzki), lewy dopływ Pisy; Rominte

Rosja ˈrɔsʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie; Russland Russische Föderation

Rosjanin rɔˈsʲjä̃ɲĩn n
człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji; Russe

Rosjanka rɔˈsʲjãŋka n
obywatelka Rosji Russin

Rostock pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech; Rostock

Rostów nad Donem pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, nad rzeką Don, niedaleko jej ujścia do Morza Azowskiego; Rostow am Don

Rożawa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii; Rojava

Rubcowsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, położone nad rzeką Alej, stolica rejonu rubcowskiego; Rubzowsk

Ruda Śląska pn
(geografia, geograficzny) miasto na Górnym Śląsku; Ruda O.S.

Rudolf ˈrudɔlf pn
imię męskie; Rudolf

Rufus ˈrufus pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Rufus

Rugia ˈruɟja n
(geografia, geograficzny) niemiecka wyspa na Morzu Bałtyckim; Rügen

Ruhra pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, prawy dopływ Renu; Ruhr

Rumia ˈrũmʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Rahmel

Rumun ˈrũmũn n
człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii Rumäne

Rumunia rũˈmũɲja pn
(geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie; Rumänien

Rumunka rũˈmũŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości rumuńskiej, obywatelka Rumunii Rumänin

Rustawi pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Gruzji, położone nad rzeką Kurą; Rustawi

Rwanda ˈrvãnda pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali; Ruanda

Rybnik pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce; Rybnik

Ryby ˈrɨbɨ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca; Fische
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią; Fische

Ryga ˈrɨɡa pn
(geografia, geograficzny) stolica Łotwy; Riga

Rymnik pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, u podnóża Karpat Wschodnich, nad rzeką Rymnik; Rümnick

Ryn rɨ̃n pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim; Rhein

Rysy ˈrɨsɨ pn
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Polski; Meeraugspitze

Rzeczpospolita Polska ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska pn
oficjalna nazwa państwa polskiego; Republik Polen

Rzeka pn
(geografia, geograficzny) gmina w Czechach, w kraju morawsko-śląskim w powiecie Frydek-Mistek, w historycznych granicach Śląska Cieszyńskiego; Rzeka

Rzeszów ˈʒɛʃuf pn
miasto w województwie podkarpackim; Reichshof

Rzeżyca pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej części Łotwy, w środkowej Łatgalii; Rositten

Rzucewo ʒuˈʦ̑ɛvɔ pn
(geografia, geograficzny) miejscowość w Polsce (powiat pucki, 18°28'E, 54°41'N); Rutzau

Rzym ʒɨ̃m pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch; Rom
(historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie; Rom
(przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego Rom

Rzymianin ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn n
(starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego Römer

Rzymianka ʒɨ̃ˈmʲjãnka n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytności: obywatelka państwa rzymskiego Römerin

Rżew pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie twerskim, nad Wołgą; Rschew

SA ɛs‿ˈa acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka akcyjna; AG

SMS ɛs‿ɛ̃m‿ˈɛs acronym
(telekomunikacja) krótka wiadomość tekstowa wysyłana z telefonu komórkowego SMS SMS-Nachricht Textnachricht

SZBD acronym
= (informatyka, informatyczny) system zarządzania bazą danych DBMS

Saara pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec; Saarland

Sadowa pn
(geografia, geograficzny) wieś w Czechach, w kraju hradeckim; Sadowa

Sagarmatha pn
(geografia, geograficzny) Mount Everest Sagarmatha

Saint Vincent i Grenadyny pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej; St. Vincent und die Grenadinen

Saint-Denis pn
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion; Saint-Denis

Saipan pn
(administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan; Saipan
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego; Saipan

Sakmara pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodniej Rosji, na terenie Baszkortostanu i obwodu orenburskiego, prawostronny dopływ Uralu; Sakmara

Saksonia saˈksɔ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w Niemczech; Sachsen

Saksonia-Anhalt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu; Sachsen-Anhalt

Saksończyk pn
mieszkaniec Saksonii Sachse

Salechard pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone nad Obem; Salechard

Saloniki ˌsalɔ̃ˈɲici pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji Thessaloniki

Salsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w europejskiej części Rosji; Salsk

Saluin pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Chinach, Tajlandii i Mjanmie; Saluen

Salwador salˈvadɔr pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; El Salvador

Salzburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2); Salzburg

Samarkanda pn
(geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie; Samarkand

Sambia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, obecnie w Federacji Rosyjskiej; Samland

Samcche-Dżawachetia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w południowej Gruzji; Samzche-Dschawachetien

Samoa sãˈmɔa pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia; Samoa

Samoa Amerykańskie sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii; Amerikanisch-Samoa

Samosz pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodniej Rumunii i w północno-wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy, powstaje z połączenia Małego Samoszu i Wielkiego Samoszu; Samosch Somesch

Samuel sãˈmu<sup>w</sup>ɛl pn
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Samuel

San sãn pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Polsce, prawobrzeżny dopływ Wisły; Saan San

San Marino ˈsãn maˈrʲĩnɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; San Marino

Sandżak pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na pograniczu Serbii i Czarnogóry; Sandschak

Sankt Moritz pn
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii, w Gryzonii, kurort i ośrodek sportów zimowych; Sankt Moritz St. Moritz

Santo Domingo ˈsãntɔ dɔ̃ˈmʲĩŋɡɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Dominikany; Santo Domingo

Saqaliba pn
(historia, historyczny, historycznie) od VII/VIII w., zbiorcza nazwa słowiańskich najemników i niewolników w średniowiecznym świecie arabskim; Saqāliba
(historia, historyczny, historycznie) od X/XI w. zbiorcza nazwa najemników, urzędników i niewolników arabskich o różnym pochodzeniu etnicznym głównie Germanów, Słowian, Normanów, Franków i Hiszpanów z północy, którzy trafili do wschodnich regionów Andaluzji – Almeria, Denia oraz na Baleary Saqāliba

Sarajewo ˌsaraˈjɛvɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny; Sarajewo

Sarapuł pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Udmurcji, położone nad Kamą; Sarapul

Sarańsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką Insar, stolica Republiki Mordowii; Saransk

Sardynia sarˈdɨ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym; Sardinien

Sardyńczyk sarˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Sardynii lub osoba płci męskiej pochodząca z Sardynii Sarde

Sarnia ˈsarʲɲa pn
(geografia, geograficzny) struga w województwie zachodniopomorskim, dopływ Regi; Rehbach

Saska Szwajcaria pn
(geografia, geograficzny) kraina w niemieckiej części Gór Połabskich znajdujących się po obu brzegach Łaby, na południowy wschód od Drezna; Sächsische Schweiz

Saskia pn
niderlandzkie imię żeńskie Saskia

Satledź pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Chiny, Indie oraz Pakistan, lewy dopływ Indusu; Satluj

Saturn ˈsaturn pn
(mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów przedstawiany jako starzec trzymający w ręce sierp albo kosę, utożsamiany z greckim Kronosem; legendarny władca Italii; mąż Ops; Saturn
(astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Saturn
seria amerykańskich rakiet nośnych; Saturn

Sazawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, prawy dopływ Wełtawy; Sasau Sazawa

Schwyz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Szwajcarii; Schwyz

Scypion pn
historyczne imię męskie pochodzenia łacińskiego; Scipio

Sebastian sɛˈbastʲjãn pn
imię męskie; Sebastian

Sedan pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Ardeny; Sedan

Segedyn pn
(geografia, geograficzny) miasto Węgier, położone nad Cisą na południu kraju; Segedin Szegedin

Sejm sɛjm pn
jedna z izb polskiego parlamentu; Sejm

Selene sɛˈlɛ̃nɛ pn
(mitologia grecka) bogini i uosobienie księżyca, utożsamiana z rzymską Luną; Selene

Selinunt pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne greckie miasto założone w południowo-zachodniej części Sycylii, zniszczone w 408 r. p.n.e. przez Kartagińczyków; Selinunt

Semigalia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leżąca w jej południowej części na lewym brzegu Dźwiny; Semgallen

Semita sɛ̃ˈmʲita n
(etnografia, etnograficzny) członek jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (Bliski Wschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan Semit

Septuaginta pn
(historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine; Septuaginta

Serb sɛrp n
człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii Serbe

Serbia ˈsɛrbʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry; Serbien

Serbia i Czarnogóra ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie; Serbien und Montenegro

Serbka ˈsɛrpka n
kobieta lub dziewczyna narodowości serbskiej, obywatelka Serbii, mieszkanka Serbii Serbin

Seret pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, na Bukowinie, nad rzeką Seret (1.2); Sereth

Seszelczyk sɛˈʃɛlʧ̑ɨk n
obywatel Seszeli Seycheller

Seszelka sɛˈʃɛlka n
obywatelka Seszeli Seychellerin

Seul ˈsɛ<sup>w</sup>ul pn
(geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej; Seoul

Sewenny pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski we Francji, w południowej części Masywu Centralnego; Cevennen

Sewilla sɛˈvʲilːa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji; Sevilla

Sfederowane Stany Mikronezji ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji pn
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; Föderierte Staaten von Mikronesien

Sianów ˈɕãnuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Zanow

Siaś pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, w obwodzie nowogrodzkim i obwodzie leningradzkim, uchodzi do jeziora Ładoga; Sjas

Siebież pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie pskowskim; Sebesch

Siedmiorzecze pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Środkowej nad granicą chińską, obecnie należący w większości do Kazachstanu, częściowo do Kirgistanu i Chin; Siebenstromland

Siemianowice pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) do 1923 roku samodzielna wieś na Górnym Śląsku Siemianowitz
(geografia, geograficzny) synonim dla Siemianowic Śląskich; Siemianowitz

Siemianowice Śląskie pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie śląskim; Siemianowitz

Siergiejewicz pn
syn Siergieja (rosyjskie imię odojcowskie) Sergejewitsch

Siergijew Posad pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, położone w obwodzie moskiewskim; Sergijew Possad

Sierpuchow pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, nad Oką; Serpuchow

Sierra Leone ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown; Sierra Leone

Sikoku pn
(geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, najmniejsza z wysp japońskich Schikoku Shikoku

Singapur sʲĩŋˈɡapur pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji; Singapur

Skalda pn
(geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię, uchodząca do Morza Północnego, nieopodal Antwerpii; Schelde

Skalowia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca po obu stronach dolnego biegu rzeki Niemen, zamieszkana przez plemię Skalowów; Schalauen Schalwen

Skandynaw skãnˈdɨ̃naf pn
mieszkaniec Skandynawii Skandinavier

Skandynawka ˌskãndɨ̃ˈnafka n
mieszkanka Skandynawii Skandinavierin

Skania pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji; Schonen

Skawina pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce Konradshof

Skoczów pn
(geografia, geograficzny) toponim, nazwa miasta, gminy i wsi w Polsce; Skotschau

Skopje ˈskɔpʲjɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Macedonii; Skopje

Skorpion ˈskɔrpʲjɔ̃n pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada; Skorpion
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem; Skorpion

Slawonia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy; Slawonien

Socjalistyczna Republika Wietnamu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Wietnamu Sozialistische Republik Vietnam

Socza pn
(geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Włochy i Słowenię, wypływa z Alp Julijskich i uchodzi do Zatoki Weneckiej; Sontig

Sofia ˈsɔfʲja pn
(geografia, geograficzny) stolica Bułgarii; Sofia

Sogdiana pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany; Sogdien

Solka pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii w okręgu suczawskim na Bukowinie; Solka

Solon ˈsɔlɔ̃n pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.; Solon

Solura pn
(geografia, geograficzny) (administracja) niemieckojęzyczny kanton w środkowej Szwajcarii; Solothurn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Szwajcarii, w kantonie Solura (1.2), nad rzeką Aare; Solothurn

Somalia sɔ̃ˈmalʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu; Somalia

Somaliland ˌsɔ̃maˈlʲilãnt pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieuznawana republika we wschodniej Afryce; Somaliland

Sopot ˈsɔpɔt pn
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe i nadmorski kurort w Polsce, w województwie pomorskim; Zoppot

Sorbona pn
(geografia, geograficzny) zespół budynków w Dzielnicy Łacińskiej Paryża, dawniej siedziba Uniwersytetu Paryskiego; Sorbonne

Sosnowy Bór pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim; Sosnowy Bor

Sowieck pn
(geografia, geograficzny) miasto położone w obwodzie kaliningradzkim, u ujścia Tylży do Niemna; Sowetsk Tilsit

Sowiet ˈsɔvʲjɛt n
(potocznie, potoczny) obywatel Związku Radzieckiego Sowjet

Soława pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Turyngii, w Niemczech, lewy dopływ Łaby; Saale Sächsische Saale

Soława Frankońska pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Dolnej Frankonii, w Niemczech, prawy dopływ Menu; Fränkische Saale

Sośnicowice pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie gliwickim; Kieferstädtel

Soż pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Białorusi i w Rosji, lewy dopływ Dniepru; Sosch

Spira pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat; Speyer

Sprewa pn
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodnich Niemczech, lewy dopływ Haweli; Spree

Srem pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona między Dunajem a Sawą, podzielona obecnie między Serbię i Chorwację Syrmien

Sri Lanka ˈsrʲi ˈlãnka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon; Sri Lanka

Stambuł ˈstãmbuw pn
(geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach; Istanbul

Stanisław stãˈɲiswaf pn
imię męskie; Stanislaus

Stanisławów pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) Iwano-Frankiwsk na Ukrainie; Stanislau

Stany Zjednoczone ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie; Vereinigte Staaten Vereinigte Staaten von Amerika

Stany Zjednoczone Ameryki ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie; Vereinigte Staaten von Amerika

Stara Marchia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca w obecnym kraju związkowym Saksonia-Anhalt, najstarsza część Marchii Brandenburskiej, położona na lewym brzegu Łaby, na północ od Magdeburga; Altmark

Stare Bielsko ˈstarɛ ˈbʲjɛlskɔ pn
(geografia, geograficzny) dawniej wieś, a obecnie dzielnica Bielska-Białej; Alt Bielitz

Starogard pn
(geografia, geograficzny) osada sołecka w północnej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Resko; Stargord Stargordt
(geografia, geograficzny) toponim stanowiący część nazwy miasta Starogard Gdański Stargard

Stary Dunaj pn
(geografia, geograficzny) starorzecze Dunaju w Wiedniu; Alte Donau

Stary Testament ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą; Altes Testament

Stawropol pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego; Stawropol

Stefan ˈstɛfãn pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Stefan Stephan

Sterlitamak pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w Baszkortostanie; Sterlitamak

Stobrawa stɔˈbrava pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Polsce południowo-zachodniej; Stober

Stolica Apostolska stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska n
siedziba papieża, Watykan Apostolischer Stuhl Heilige Stuhl

Stradyk pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Polsce i obwodzie kaliningradzkim Rosji, dopływ Świeżej; Stradick

Stralsund pn
(geografia, geograficzny) (administracja) nadbałtyckie miasto powiatowe i hanzeatyckie w niemieckim kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie; ; Stralsund

Strasburg pn
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji; Straßburg

Strefa Gazy ˈstrɛfa ˈɡazɨ pn
część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim; Gazastreifen

Stronie Wieś ˈstrɔ̃ɲɛ ˈvʲjɛ̇ɕ pn
(geografia, geograficzny) wieś w Polsce, w powiecie kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie; Seitenberg

Stronie Śląskie ˈstrɔ̃ɲɛ ˈɕlɔ̃w̃sʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w powiecie kłodzkim; Seitenberg

Strzelec ˈsṭʃɛlɛʦ̑ pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia; Schütze
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem; Schütze

Stuttgart pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia; Stuttgart

Stwiha pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawobrzeżny dopływ Prypeci; Szwiha

Styria pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię; Steiermark

Styryjczyk stɨˈrɨjʧ̑ɨk n
obywatel Styrii Steirer

Suchań ˈsuxãɲ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Zachan

Suchona pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji na wschód od jeziora Ładoga, tworzy Dwinę po połączeniu się z Jugiem; Suchona

Sucre ˈsukrɛ pn
(geografia, geograficzny) stolica Boliwii; Sucre

Suczawa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w historycznej Mołdawii, stolica okręgu Suczawa; Sotschen

Sudety suˈdɛtɨ pn
(geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską; Sudeten

Sugoj pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie magadańskim; prawy dopływ Kołymy; Sugoi

Sulejman pn
(rzadki, rzadko używany) imię męskie Süleyman

Sulina pn
(geografia, geograficzny) środkowe ramię ujściowe Dunaju Sulinaarm

Sumatra sũˈmatra pn
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich; Sumatra

Sumer ˈsũmɛr n
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina leżąca w południowej Mezopotamii; Sumer

Suna pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w należącej do tego państwa Republice Karelii; Suna

Surchan-daria pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodnim Uzbekistanie, prawy dopływ Amu-darii; Surxondaryo

Surinam suˈrʲĩnãm pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo; Surinam Suriname
(geografia, geograficzny) rzeka w Surinamie (1.1); Surinam Suriname

Surinamczyk ˌsurʲĩˈnãmʧ̑ɨk n
obywatel Surinamu Surinamer

Surinamka ˌsurʲĩˈnãmka n
obywatelka Surinamu Surinamerin

Suwałki pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, stolica Suwalszczyzny; Suwalken

Suza pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie, w ostanie Chuzestan; Schusch

Suzdal pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim; Susdal

Swanetia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w północno-zachodniej Gruzji; Swanetien

Swijaga pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, prawy dopływ Wołgi; Swijaga

Swobodny pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone w obwodzie amurskim, nad Zeją; Swobodny

Swornegacie pn
(geografia, geograficzny) wieś w województwie pomorskim, położona na Kaszubach, w gminie Chojnice Schwornigatz

Syberia sɨˈbɛrʲja pn
(geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji; Sibirien

Sybin pn
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Rumunii, w Siedmiogrodzie, stolica okręgu Sybin; Hermannstadt

Sycylia sɨˈʦ̑ɨlʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech; Sizilien

Syhot pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Rumunii, w okręgu Marmarosz, nad Cisą; Marmaroschsiget Siget

Syjam ˈsɨjãm pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Tajlandii Siam

Syjon pn
(geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy Zion
(geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy; Zion

Sykstus ˈsɨkstus pn
imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego; Sixtus

Sylwester sɨlˈvɛstɛr pn
imię męskie; Silvester

Sym pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju; Sym

Synaj ˈsɨ̃naj pn
(geografia, geograficzny) góra w południowej części Półwyspu Synaj (1.1); Sinai
(geografia, geograficzny) półwysep w południowo-zachodniej Azji; Sinai

Synopa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Turcji, port nad Morzem Czarnym; Sinop

Syr-daria pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie, powstaje z połączenia rzek Naryn i Kara-daria; Syrdarja

Syrach pn
(biblijny) autor starotestamentalnej Księgi Syracydesa Sirach

Syrakuzy pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, we wschodniej Sycylii; Syrakus

Syria ˈsɨrʲja pn
(geografia, geograficzny) kraj w Azji; Syrien

Syriusz ˈsɨrʲjuʃ pn
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa; Sirius
(mitologia grecka) pies Oriona, przeniesiony na firmament jako gwiazda Syriusz (1.2); Sirius

Syryjczyk sɨˈrɨjʧ̑ɨk n
obywatel Syrii Syrer

Syryjka sɨˈrɨjka n
obywatelka Syrii Syrerin

Sysoła pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, lewy dopływ Wyczegdy; Syssola

Syzyf pn
(mitologia grecka) król Koryntu, który próbując oszukać śmierć sprzeciwił się woli bogów, za co został skazany na wieczną i bezużyteczną pracę - wtaczanie głazu na szczyt góry, który to głaz zawsze wymykał mu się z rąk, tuż przed osiągnięciem wierzchołka; Sisyphos

Syłwa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie swierdłowskim i Kraju Permskim, uchodzi do Zbiornika Kamskiego; Sylwa

Szachty pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim; Schachty

Szafszawan pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnym Maroku znane z niebieskich fasad domów; Chefchaouen

Szafuza pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Szwajcarii, nad Renem, przy granicy z Niemcami, stolica kantonu Szafuza (1.2); Schaffhausen

Szardara pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Kazachstanie; Schardara

Szczecin ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego; Stettin

Szczecinek ʃʧ̑ɛˈʨ̑ĩnɛk pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Neustettin

Szechina pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) widoczna obecność Boga w świecie, jego immanencja występująca w wierzeniach judaistycznych, czasem personifikowana i rozumiana jako boski pierwiastek żeński lub jedno z wielu imion Boga; Schechina

Szeksna pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej Rosji, lewy dopływ Wołgi; Scheksna

Sziraz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji; Schiras

Szklarska Poręba pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim; Schreiberhau

Szkocja ˈʃkɔʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo; Schottland

Szkodra pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Albanii; Shkodra Skutari

Szkot ʃkɔt n
mieszkaniec Szkocji Schotte

Szkotka ˈʃkɔtka n
mieszkanka Szkocji Schottin

Szlezwik pn
(geografia, geograficzny) kraina w południowej Jutlandii, podzielony obecnie między Danię a Niemcy, dawne księstwo zależne od Danii Schleswig

Szlezwik Północny pn
(geografia, geograficzny) region geograficzny w Danii, północna część dawnego księstwa Szlezwiku; Nordschleswig

Szlezwik-Holsztyn pn
(geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec ze stolicą w Kilonii; Schleswig-Holstein

Szlisselburg pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, leżące u ujścia Newy, naprzeciw Petersburga; Schlüsselburg

Szpindlerowy Młyn pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Czechach, w kraju hradeckim, w Karkonoszach; Spindlermühle

Szrenica pn
(geografia, geograficzny) szczyt w zachodnich Karkonoszach; Reifträger

Sztokholm ˈʃtɔkxɔlm pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji; Stockholm

Szuja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto położone na wschód od Moskwy, w obwodzie iwanowskim; Schuja

Szumawa pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie położone na pograniczu Czech, Niemiec i Austrii, stanowiące południowo-zachodnie obrzeżenie Masywu Czeskiego; Böhmerwald

Szwab ʃfap n
mieszkaniec Szwabii; Schwabe

Szwabia ˈʃfabʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji; Schwaben Schwabenland

Szwajcar ˈʃfajʦ̑ar n
obywatel Szwajcarii Schweizer

Szwajcaria ʃfajˈʦ̑arʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie; Schweiz

Szwajcaria Frankońska pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie we Frankonii w Niemczech, ograniczone rzekami Pegnitz, Regnitz i Menem; Fränkische Schweiz

Szwajcaria Marchijska pn
(geografia, geograficzny) niewielka kraina leżąca w Niemczech na północny wschód od Berlina, lesista i pokryta wieloma jeziorami; Märkische Schweiz

Szwajcaria Meklemburska pn
(geografia, geograficzny) kraina w środkowej części Meklemburgi-Pomorza Przedniego, cenna ze względu na swoją przyrodę Mecklenburgische Schweiz

Szwajcarka ʃfajˈʦ̑arka n
obywatelka Szwajcarii Schweizerin

Szwecja ˈʃfɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego; Schweden

Szwed ʃfɛt n
człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji Schwede

Szwedka ˈʃfɛtka n
kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji Schwedin

Szybki Keresz pn
(geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rumunii i we wschodnich Węgrzech, prawy dopływ Kereszu; Schnelle Kreisch

Szydłowiec ʃɨdˈwɔvʲjɛʦ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe w centralnej Polsce; Shödleuweiß

Szymon ˈʃɨ̃mɔ̃n pn
imię męskie Simon

Szyndzielnia pn
(geografia, geograficzny) szczyt w Beskidzie Śląskim; Kamitzerplatte

Szyłka pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Syberii, płynąca przez Kraj Zabajkalski w Rosji; Schilka

Sąd Ostateczny ˈsɔ̃nt ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie: moment, w którym Bóg dokona ostatecznego sądu nad ludźmi i określi, którzy z nich zostaną zbawieni, a którzy potępieni; Das Jüngste Gericht

Sławno ˈswavnɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Schlawe

Słowacja swɔˈvaʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej; Slowakei

Słowaczka swɔˈvaʧ̑ka n
osoba płci żeńskiej narodowości słowackiej, obywatelka Słowacji, mieszkanka Słowacji Slowakin

Słowak ˈswɔvak n
człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji; Slowake

Słowenia swɔˈvɛ̃ɲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie; Slowenien

Słoweniec swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑ n
człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii Slowene Slowenier

Słowenka swɔˈvɛ̃ŋka pn
kobieta narodowości słoweńskiej Slowenierin Slowenin

Słowianin swɔˈvʲjä̃ɲĩn n
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy; Slawe

Słońce ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ pn
(astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; najjaśniejszy obiekt na niebie; Sonne

Słupsk swupsk n
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Polsce; Stolp

T-shirt t‿ʃʲirt n
(krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem T-Shirt

T4 acronym
(historia, historyczny, historycznie) hitlerowska akcja eliminacji osób upośledzonych; E-Aktion T4

Tadeusz taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ pn
imię męskie; Thaddäus

Tadżyjka taˈʤ̑ɨjka n
obywatelka Tadżykistanu Tadschikin

Tadżyk ˈtaʤ̑ɨk n
obywatel Tadżykistanu Tadschike

Tadżykistan ˌtaʤ̑ɨˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Tadschikistan

Tag tak pn
(geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim; Tajo

Taganrog pn
(geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim; Taganrog

Tajlandczyk tajˈlãnṭʧ̑ɨk n
obywatel Tajlandii Thailänder Thai

Tajlandia tajˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Thailand

Tajlandka tajˈlãntka n
obywatelka Tajlandii Thailänderin

Tajmyra pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji na półwyspie Tajmyr, na północy Kraju Krasnojarskiego, przepływająca przez jezioro Tajmyr; Taimyra

Tajwan ˈtajvãn n
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym; Taiwan
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję; Taiwan

Tamara tãˈmara pn
imię żeńskie pochodzenia semickiego; Tamara

Tambow pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną; Tambow

Tamiza tãˈmʲiza pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii; Themse

Tanzania tãw̃ˈzãɲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma; Tansania

Tara pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na pograniczu obwodów nowosybirskiego i omskiego w Rosji, prawy dopływ Irtysza; Tara

Tarent pn
(geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent, w południowych Włoszech; Tarent

Tarnopol pn
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie; Tarnopol

Tarnów ˈtarnuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce; Tarnau

Tartus pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii; Tartus

Tarym pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, w bezodpływowej Kotlinie Kaszgarskiej; Tarim

Tasiejewa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, powstaje z połączenia Czuny i Biriusy, uchodzi do Angary; Tassejewa

Taszkent ˈtaʃkɛ̃nt pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Uzbekistanu; Taschkent

Tatar n
(etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec narodowości tatarskiej; Tatar

Tatry ˈtatrɨ pn
(geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji; Tatra

Tatry Wysokie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach; Hohe Tatra

Tatry Zachodnie pn
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach; Westliche Tatra Westtatra

Taurogi pn
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Litwie; Tauroggen

Tawda pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w dorzeczu Obu, lewy dopływ rzeki Toboł; Tawda

Taz pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, na zachodniej Syberii, uchodzi do Zatoki Tazowskiej; Tas

Teberda pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w północnej części Wielkiego Kaukazu, lewy dopływ Kubania; Teberda

Tebriz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie; Täbris

Teheran tɛˈxɛrãn pn
(geografia, geograficzny) stolica Iranu; Teheran

Telawi pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Kachetia; Telawi

Telcz pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju Wysoczyna; Teltsch

Temesz pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Rumunii i w północno-wschodniej Serbii, lewy dopływ Dunaju; Temesch

Teneryfa pn
(geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich; Teneriffa

Teofil tɛˈɔfʲil pn
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Theophilus Gottlieb Theophil

Teresa tɛˈrɛsa pn
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Theresa Theresia

Terezin pn
(geografia, geograficzny) miasto i twierdza w Czechach, w kraju usteckim, nad rzeką Ochrzą; Theresienstadt

Termez pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej części Uzbekistanu, port na prawym brzegu Amu-darii; Termiz

Termopile ˌtɛrmɔˈpʲilɛ pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji; Thermopylen

Tesalia tɛˈsalʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji; Thessalien
(geografia, geograficzny) region administracyjny w Grecji; Thessalien

Tessyn pn
(geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Ticino, kanton w Szwajcarii; Tessin

Tierieszka pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi; Tereschka

Timiszoara pn
(geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Timișoara, miasto w zachodniej Rumunii Temeswar

Timor ˈtʲĩmɔr pn
(geografia, geograficzny) wyspa w południowo-wschodniej Azji; Timor

Timor Wschodni ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Osttimor

Timpton pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Ałdanu; Timpton

Tirsa pn
(geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Samarii, stanowisko archeologiczne; Tirza

Tiumeń pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą; Tjumen

Tiung pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Wiluju; Tjung

Tobiasz ˈtɔbʲjaʃ pn
imię męskie; Tobias

Togijczyk tɔˈɟijʧ̑ɨk n
obywatel Togo Togoer Togolese

Togijka tɔˈɟijka n
obywatelka Togo Togoerin Togolesin

Togliatti pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, port nad Wołgą; Toljatti

Togo ˈtɔɡɔ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé; Togo

Tokaj pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w północno-wschodnich Węgrzech; Tokaj

Tomasz ˈtɔ̃maʃ pn
imię męskie; Thomas

Tompo pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Ałdanu; Tompo

Tomsk pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom; Tomsk

Tora ˈtɔra pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg; Tora Thora Torah

Toruń ˈtɔrũɲ pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-centralnej Polsce, położone nad Wisłą; Thorn

Torżok pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie twerskim, nad Twercą; Torschok

Toskania tɔˈskãɲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech; Toskana

Tours pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, nad rzeką Loarą, w Turenii; Tours

Trajan pn
historyczne, łacińskie imię męskie Trajan

Trewir pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą; Trier

Triest pn
(geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska i prowincji Triest; Triest

Tripoli trʲiˈpɔlʲi pn
(geografia, geograficzny) miasto w Libii Tripoli

Troick pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad Ujem w dorzeczu Obu; Troizk

Troja ˈtrɔja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej; Troja

Troyes pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, położone nad Sekwaną, w regionie Grand Est, historyczna stolica Szampanii; Troyes

Trybunał Konstytucyjny n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) polski sąd, którego podstawowym zadaniem jest kontrolowanie zgodności z konstytucją ustaw oraz aktów prawnych niższej rangi niż ustawa; Verfassungsgerichtshof

Trydent pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech; Trient
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północnych Włoszech; Trentino

Trydent-Górna Adyga pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północnych Włoszech ze stolicą w Trydencie; Trentino-Südtirol

Trynidad i Tobago trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ pn
(geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej; Trinidad und Tobago

Trypolis trɨˈpɔlʲis pn
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii; Tripolis

Trzcińsko-Zdrój ṭʃʲʨ̑ĩj̃ˈskɔ‿zdruj pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Bad Schönfließ

Trzebiatów ṭʃɛˈbʲjatuf pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Treptow an der Rega

Trzeboń pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju południowoczeskim; Wittingau

Trzeci Rzym ˈṭʃɛʨ̑i ˈʒɨ̃m n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) inne określenie Moskwy; Drittes Rom

Trzej Królowie ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postaci z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami; Heilige drei Könige

Trzyniec pn
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Czechach, nad Olzą, w kraju morawsko-śląskim, w obrębie Śląska Cieszyńskiego; Trzynietz

Trzęsacz ˈṭʃɛ̃w̃saʧ̑ pn
(geografia, geograficzny) nazwa kilku miejscowości w północnej Polsce; Hoff a.d. Ostsee

Trójca Święta ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg; Dreieinigkeit Dreifaltigkeit Trinität

Trójmiasto trujˈmʲjastɔ n
(geografia, geograficzny) (administracja) zespół miejski, który tworzą następujące miasta: Gdańsk, Gdynia, Sopot; Dreistadt

Trójprzymierze ˌtrujpʃɨ̃ˈmʲjɛʒɛ pn
(historia, historyczny, historycznie) sojusz pomiędzy Niemcami, Austro-Węgrami i Włochami z 1888 r.; Dreibund

Tuapse pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym; Tuapse

Tuba pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju; Tuba

Tuczno ˈtuʧ̑nɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Tütz

Tunezja tũˈnɛzʲja pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Tunesien

Tunezyjczyk ˌtũnɛˈzɨjʧ̑ɨk n
obywatel Tunezji Tunesier

Tunezyjka ˌtũnɛˈzɨjka n
obywatelka Tunezji Tunesierin

Turcja ˈturʦ̑ʲja pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji; Türkei

Turecka Republika Cypru Północnego tuˈrɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˈʦ̑ɨpru ˌpuwnɔʦ̑ˈnɛɡɔ pn
państwo w północnej części Cypru, nieuznawane przez społeczność międzynarodową; Türkische Republik Nordzypern

Turgaj pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie; Turgai

Turgowia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) niemieckojęzyczny kanton w północno-wschodniej Szwajcarii; Thurgau

Turkmen ˈturkmɛ̃n n
obywatel Turkmenistanu Turkmene

Turkmenbaszy pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Kaspijskim, w zachodnim Turkmenistanie w wilajecie balkańskim; Türkmenbaşy

Turkmenistan ˌturkmɛ̃ˈɲistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej; Turkmenistan

Turkmenka turkˈmɛ̃ŋka n
obywatelka Turkmenistanu Turkmenin

Turku pn
(geografia, geograficzny) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Finlandii; Turku

Turuchan pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju; Turuchan

Turyngia tuˈrɨ̃ŋʲɟja pn
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie; Thüringen

Tuszetia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Gruzji; Tuschetien

Tutonczana pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Dolnej Tunguzki; Tutontschana

Tuvalu tuˈvalu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika; Tuvalu

Twer pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy; Twer

Twerca pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi, do której wpada na terenie miasta Twer; Twerza

Tyberiada pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Izraelu, w Dystrykcie Północnym, nad Jeziorem Tyberiadzkim; Tiberias

Tybet ˈtɨbɛt pn
(geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej; Tibet
kraj na Wyżynie Tybetańskiej Tibet

Tybetanka ˌtɨbɛˈtãnka n
mieszkanka Tybetu Tibeterin

Tybetańczyk ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego Tibeter

Tybinga pn
(geografia, geograficzny) powiatowe miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, siedziba rejencji Tybinga (1.2); Diebenga Tübingen

Tyfon pn
(mitologia grecka) potwór z mitów greckich, pół człowiek, pół zwierzę o ogromnym wzroście i sile; Typhon

Tykicz pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) krótka rzeka w centralnej części Ukrainy, na Wyżynie Naddnieprzańskiej. powstaje z połączenia rzek Tykicza Górnego i Tykicza Gniłego; po zlaniu się z rzeką Wełyka Wyś tworzy Siniuchę; Tikytsch

Tylny Ren pn
(geografia, geograficzny) jedno z dwóch źródłowych ramion Renu Hinterrhein

Tylża pn
(geografia, geograficzny) miasto położone w obwodzie kaliningradzkim, u ujścia Tylży (1.2) do Niemna (egzonim wariantowy wg KSNG); Tilsit

Tym pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu; Tym

Tyrnawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, powstaje z połączenia Małej Tyrnawy i Wielkiej Tyrnawy, uchodzi do Maruszy Kokel

Tyrol pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy; Tirol

Tyrteusz pn
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki; Tyrtaios

Tytan ˈtɨtãn pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna; Titan

UE u‿ˈɛ acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska EU

UGW u‿ɟɛ‿ˈvu acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Unia Gospodarcza i Walutowa; EWU EWWU

USA u‿ɛs‿ˈa acronym
= (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki; USA

Udo pn
obcojęzyczne imię męskie pochodzenia germańskiego Udo

Uganda uˈɡãnda pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali; Uganda

Ugandyjczyk ˌuɡãnˈdɨjʧ̑ɨk n
obywatel Ugandy Ugander

Ugandyjka ˌuɡãnˈdɨjka n
obywatelka Ugandy Uganderin

Uglicz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Rosji, w obwodzie jarosławskim, nad Wołgą; Uglitsch

Ugra pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi; Ugra

Uj pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji zauralskiej i Kazachstanie, lewy dopływ Tobołu w dorzeczu Obu; Ui

Ukraina ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie; Ukraine

Ukraina Słobodzka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczno-geograficzna na pograniczu północno-wschodniej Ukrainy i południowo-zachodniej Rosji; Sloboda-Ukraine

Ukrainiec ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑ n
człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy Ukrainer

Ukrainka ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩŋka n
kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy Ukrainerin

Układ Słoneczny ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ pn
(astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej; Sonnensystem

Uljanowsk pn
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą; Uljanowsk

Ulm pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia; Ulm

Umbria ˈũmbrʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech; Umbrien

Unia Europejska ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 28 państw europejskich; Europäische Union

Unstruta pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, lewy dopływ Soławy; Unstrut

Ural ˈural pn
(geografia, geograficzny) góry w Rosji; Ural
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i Kazachstanie; Ural

Uran ˈurãn pn
(astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, odkryta 1781, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Uranus

Urania uˈrãɲja pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 30, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1854 r.; Urania
(mitologia grecka) muza astronomii (łącznie z astrologią), jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne; Urania
(mitologia grecka) przydomek Afrodyty Urania

Uranos uˈrãnɔs pn
(mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai, ojciec tytanów (Hyperiona, Japetosa, Kojosa, Kriosa, Kronosa, Okeanosa), tytanid (Fojbe, Mnemosyne, Rei, Tei, Temidy, Tetydy), hekatonchejrów, cyklopów niebiańskich, Erynii, gigantów i nimf jesionowych; Uranus

Urengoj pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w azjatyckiej części Rosji, położone na północno-zachodniej Syberii; Urengoi

Urgencz pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-środkowym Uzbekistanie, w dolinie Amu-darii; Urganch

Uriasz pn
(biblijny) imię męskie Urija

Uriel pn
(rzadki, rzadko używany) imię męskie; Uriel

Urmia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie; Urmia

Ursyn pn
imię męskie; Urs

Urszula urˈʃula pn
imię żeńskie; Ursula

Urugwajczyk ˌuruɡˈvajʧ̑ɨk n
obywatel Urugwaju Uruguayer

Usa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji, w Republice Komi, prawy dopływ Peczory; Ussa

Ust-Ilimsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie irkuckim, nad Angarą, w pobliżu ujścia Ilimu; Ust-Ilimsk

Ust-Ordyński pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle w Rosji, w obwodzie irkuckim; Ust-Ordynski

Ust-Ługa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługą w pobliżu jej ujścia do Zatoki Fińskiej; Ust-Luga

Ustroń ˈustrɔ̃ɲ pn
(geografia, geograficzny) toponim, nazwa miasta i mniejszych miejscowości w Polsce i na Białorusi; Ustron

Uzbekistan ˌuzbɛˈcistãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Usbekistan

Uznam pn
(geografia, geograficzny) wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy Usedom

Uzłowaja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie tulskim; Uslowaja

Ułan Bator ˈuwãn ˈbatɔr pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Mongolii; Ulan-Bator

Uście nad Orlicą pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju pardubickim; Wildenschwert

Uście nad Łabą ˈuɕʨ̑ɛ nad‿ˈwabɔ̃w̃ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach; Aussig Aussig an der Elbe

Użhorod pn
(geografia, geograficzny) miasto w obwodzie zakarpackim Ukrainy; Ungwar

Vaduz pn
(geografia, geograficzny) stolica Liechtensteinu; Vaduz

Valletta pn
(geografia, geograficzny) stolica Malty; Valletta

Vancouver pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kanadzie Vancouver

Vanuatu pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii; Vanuatu

Vicenza pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska; Vicenza

Vichy pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy; Vichy

Vorarlberg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na zachód kraj związkowy Austrii, jego stolicą jest miasto Bregencja; Vorarlberg

W v abbreviation
= (meteorologia, meteorologiczny) wyż H
= (termin karciany) walet B U

WC vu‿ˈʦ̑ɛ n
ubikacja WC

WNP vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ acronym
= Wspólnota Niepodległych Państw; GUS

WOS vɔs acronym
= (szkolnictwo, szkolny) wiedza o społeczeństwie Sozialkunde

WZK vu‿zɛt‿ˈka acronym
= woda zasilająca kocioł KSW

Wacław ˈvaʦ̑waf pn
imię męskie pochodzenia czeskiego; Wenzel

Wadowice ˌvadɔˈvʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce w województwie małopolskim; Frauenstadt Wadowitz

Wag pn
(geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Słowacji, dopływ Dunaju; Waag

Waga ˈvaɡa pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października; Waage
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem; Waage

Wagria pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Niemczech, we wschodniej części Holsztynu, ograniczona od zachodu murem saskim (Limes saxonicus) od południa biegiem rzeki Trawny z pozostałych zaś stron Bałtykiem; Wagrien

Walburga valˈburɡa pn
imię żeńskie; Walburga

Walcerz ˈvalʦ̑ɛʃ n
(staropolski) imię męskie Walter

Waldemar valˈdɛ̃mar pn
imię męskie; Waldemar

Walenty vaˈlɛ̃ntɨ pn
imię męskie; Valentin

Walhalla n
(mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju Walhalla

Walia ˈvalʲja pn
(geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii; Wales

Wallach pn
nazwisko męskie; Wallach

Walonia pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii Wallonien Wallonie

Wapienica ˌvapʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) dawniej wieś, a obecnie dzielnica Bielska-Białej; Lobnitz
(geografia, geograficzny) rzeka, prawy dopływ Wisły; Lobnitz

Wardar pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Republice Macedonii i regionie Macedonia północnej Grecji; Vardar

Warkocz Bereniki ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici pn
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; Haar der Berenike

Warmia ˈvarmʲja pn
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce, na wschód od Pasłęki; Ermland

Warna pn
(geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii, port nad Morzem Czarnym, stolica obwodu Warna; Warna

Warszawa varˈʃava pn
(geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto; Warschau

Warta ˈvarta pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Polsce, prawy dopływ Odry; Warthe

Waszka pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, w Republice Komi i obwodzie archangielskim, lewy dopływ rzeki Mezeń; Waschka

Watykan vaˈtɨkãn pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Vatikan Vatikanstadt

Wawel ˈvavɛl pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) krakowskie wzgórze nad Wisłą z zabytkową zabudową zamkową; Wawelberg

Wawrzyniec vavˈʒɨ̃ɲɛʦ̑ pn
imię męskie; Laurentius

Wałdaj pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie nowogrodzkim; Waldai

Weimar pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia; Weimar

Weje pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto etruskie, przeciwnik Rzymu, zdobyte przez niego w 396 roku p.n.e.; Veji

Wejherowo ˌvɛjxɛˈrɔvɔ pn
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe w Polsce (województwo pomorskie); Neustadt Neustadt an der Rheda

Wenecja vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja pn
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo; Venedig

Wenecja Euganejska vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska pn
(geografia, geograficzny) region we Włoszech; Venetien

Wenecja Julijska pn
(geografia, geograficzny) kraina nad północnym Adriatykiem, podzielona obecnie między Włochy, Chorwację i Słowenię, pokrywała się w dużym stopniu z Pobrzeżem Austriackim Julisch Venetien

Wenezuela ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla pn
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas; Venezuela

Wenezuelczyk ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlʧ̑ɨk n
obywatel lub mieszkaniec Wenezueli Venezolaner

Wenezuelka ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlka n
obywatelka Wenezueli Venezolanerin

Wenus ˈvɛ̃nus pn
(astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie; Venus
(mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą; Venus

Werona pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska; Verona

Wesołych Świąt vɛˈsɔwɨç ˈɕfʲjɔ̃nt interjection
…używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia fröhliche Weihnachten
…używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy frohe Ostern

Westa ˈvɛsta pn
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 4; Vesta
(mitologia rzymska) bogini ogniska domowego, świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z grecką Hestią; Vesta

Westerplatte ˌvɛstɛrˈplatːɛ pn
(geografia, geograficzny) półwysep w Gdańsku, stanowiący symbol początku II wojny światowej Westerplatte

Westfalia vɛˈstfalʲja pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w zachodnich Niemczech; Westfalen

Wetter pn
(geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju; Vättersee

Wewnętrzna Kartlia pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w środkowej Gruzji, ze stolicą w Gori; Innerkartlien

Wewnętrzna Kraina pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy; Innerkrain

Wezera pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy, uchodzi do Morza Północnego Weser

Wezuwiusz vɛˈzuvʲjuʃ pn
(geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech; Vesuv

Wełtawa vɛwˈtava pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby; Moldau

Wiatka pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Kirow – miasto w Rosji, nazwa oficjalna w latach 1374-1457 i 1780-1934; Wjatka
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Kamy; Wjatka

Wiaźma pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie smoleńskim, nad rzeką Wiaźmą (1.1); Wjasma
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie smoleńskim w Rosji, lewy dopływ Dniepru; Wjasma

Wiczuga pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie iwanowskim, położone na wschód od Iwanowa; Witschuga

Wieczernica pn
(dawniej, dawny) (astronomia, astronomiczny) Gwiazda Wieczorna, Wenus Abendstern

Wiedeń ˈvʲjɛdɛ̃ɲ pn
(geografia, geograficzny) stolica Austrii; Wien

Wielikaja pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na zachodzie europejskiej części Rosji, uchodzi deltą do jeziora Pejpus; Welikaja

Wielka Brytania ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja pn
(geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym; Großbritannien Britannien Großbritannien

Wielka Koalicja pn
(historia, historyczny, historycznie) popularna nazwa sojuszu państw antyhitlerowskich podczas II wojny światowej Große Koalition

Wielka Morawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Serbii, prawy dopływ Dunaju, powstaje z połączenia Morawy Zachodniej i Morawy Południowej; Große Morava Morava

Wielka Nizina Węgierska pn
(geografia, geograficzny) nizina stanowiąca część Kotliny Panońskiej, zajmująca jej część na wschód od doliny Dunaju; Große Ungarische Tiefebene

Wielka Sobota n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sobota Wielkiego Tygodnia, obchodzona przez chrześcijan na pamiątkę złożenia Jezusa Chrystusa do grobu i jego zstąpienia do piekieł; Karsamstag

Wielka Tyrnawa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, łączy się z Małą Tyrnawą tworząc Tyrnawę Große Kokel

Wielka Zatoka Jasmundzka pn
(geografia, geograficzny) laguna leżąca w północnej części wyspy Rugii Großer Jasmunder Bodden

Wielkanoc vʲjɛlˈkãnɔʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa; Ostern

Wielki Aniuj pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji; łącząc się z Małym Aniujem tworzy Aniuj; Großer Anjui

Wielki Czwartek n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy; Gründonnerstag

Wielki Kiniel pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, dopływ Samary; Großer Kinel

Wielki Pies ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Großer Hund

Wielki Pit pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju; Großer Pit

Wielki Piątek ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa; Karfreitag

Wielki Rodan pn
(geografia, geograficzny) główne, wschodnie ramię ujściowe Rodanu Große Rhone

Wielki Samosz pn
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Rumunii, wraz z Małym Samoszem tworzy Samosz; Großer Somesch

Wielki Tydzień ˈvʲjɛlʲci ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa; Karwoche

Wielki Zab pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Turcji i Iraku, lewy dopływ rzeki Tygrys; Großer Zab

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie pn
(geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA; Große Seen

Wielkie Księstwo Luksemburga pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa; Großherzogtum Luxemburg

Wielkopolska ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska n
(geografia, geograficzny) kraina w środkowo-zachodniej Polsce; Großpolen

Wieprz pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Polsce, prawy dopływ Wisły; Wieprz

Wierchniaja Sałda pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie swierdłowskim Federacji Rosyjskiej; Werchnjaja Salda

Wieruszów vʲjɛˈruʃuf pn
miasto w Polsce; Weruschau

Wietnam ˈvʲjɛtnãm pn
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Vietnam

Wietnamczyk vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk n
obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej Vietnamese

Wietnamka vʲjɛtˈnãmka n
obywatelka Wietnamu, mieszkanka Wietnamu, kobieta narodowości wietnamskiej Vietnamesin

Wietługa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Wołgi; Wetluga

Wigilia vʲiˈɟilʲja pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia; Heiligabend

Wikipedia ˌvʲiciˈpɛdʲja pn
(informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia Wikipedia

Wikisłownik ˌvʲiciˈswɔvʲɲik pn
(neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować; Wikiwörterbuch Wiktionary

Wikiźródła ˌvʲiciʑˈrudwa pn
wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia; Wikisource

Wilamowice ˌvʲilãmɔˈvʲiʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce; Wilmesau

Wilczy Szaniec ˈvʲilʧ̑ɨ ˈʃãɲɛʦ̑ pn
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) kwatera Hitlera w Gierłoży pod dzisiejszym Kętrzynem; Wolfsschanze

Wilhelm ˈvʲilxɛlm pn
imię męskie; Wilhelm

Wilkowa vʲilˈkɔva pn
(geografia, geograficzny) rzeka w województwie zachodniopomorskim; Wolfs Bach

Wilno ˈvʲilnɔ pn
(geografia, geograficzny) stolica Litwy; Vilnius Wilna

Wiminał pn
(geografia, geograficzny) jedno z siedmiu klasycznych wzgórz rzymskich, położone w środkowo-wschodniej części miasta pomiędzy wzgórzami Kwirynał i Eskwilin; Viminal

Windawa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe na Łotwie, położone nad Morzem Bałtyckim w zachodniej części Kurlandii, u ujścia rzeki Windawy (1.2); Windau

Winkler pn
nazwisko męskie Winkler

Wirakocza pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) ajmarski i aztecki bóg stworzyciel; Wiraqucha

Wirtembergia n
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech; Württemberg

Wisconsin pn
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w północnej części Stanów Zjednoczonych; Wisconsin

Wismar pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w Niemczech, położone nad Morzem Bałtyckim; Wismar

Wiszera pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Permskim, lewy dopływ Kamy; Wischera

Wisła ˈvʲiswa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce; Weichsel
(potocznie, potoczny) (sport, sportowy) nazwa kilku polskich klubów sportowych Wisla

Wit vʲit pn
imię męskie; Veit

Witebsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną; Wizebsk

Witek pn
(zdrobniale) poufała forma imion: Wit, Witold, Witołd, Witosław Witiko

Wittenberga pn
(geografia, geograficzny) miasto powiatowe w środkowych Niemczech, leżące nad Łabą w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, centrum reformacji i miejsce działalności reformatora religijnego Marcina Lutra; Lutherstadt Wittenberg Wittenberg

Wizygot n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek ludu germańskiego, zachodniego odłamu Gotów; Westgote

Wiślica pn
(geografia, geograficzny) wieś w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim; Wislitz

Wkra pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Niemczech; Ucker Uecker
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce, dolny bieg prawego dopływu Narwi; Wkra

Wlora pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodniej Albanii, na wybrzeżu Adriatyku; Vlora

Wodnik ˈvɔdʲɲik pn
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego; Wassermann
(astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią; Wassermann

Wodzisław Śląski vɔˈʥ̑iswafʲ ˈɕlɔ̃w̃sʲci pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim; Loslau

Wodła pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Karelii, uchodzi do jeziora Onega; Wodla

Wogezy n
(geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Francji; Vogesen

Wojciech ˈvɔjʨ̑ɛx n
imię męskie; Adalbert

Wolin ˈvɔlʲĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Wollin
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Bałtyckim; Wollin

Wolne Hanzeatyckie Miasto Brema pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bremy, kraju związkowego Niemiec; Freie Hansestadt Bremen

Wolne Hrabstwo Burgundii pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowo-wschodniej Francji; Freigrafschaft Burgund

Wolne Miasto Gdańsk ˈvɔlnɛ ˈmʲjastɔ ˈɡdãj̃sk pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące w latach 1807-1814 pod protektoratem Francji, obejmujące miasto Gdańsk i okolice; Republik Danzig
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo pod kontrolą Ligi Narodów, istniejące w latach 1920-1939, obejmujące miasto Gdańsk i okolice; Freie Stadt Danzig

Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg pn
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Hamburga, kraju związkowego Niemiec; Freie und Hansestadt Hamburg

Wolny Kraj Bawaria pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bawarii, kraju związkowego Niemiec Freistaat Bayern

Wolny Kraj Saksonia pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Saksonii, kraju związkowego Niemiec ; Freistaat Sachsen

Wolny Kraj Turyngia pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Turyngii, kraju związkowego Niemiec; Freistaat Thüringen

Wolsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, siedziba władz rejonu wolskiego w obwodzie saratowskim, położone na prawym brzegu Wołgi; Wolsk

Wolta n
(geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej części Afryki; Volta

Wormacja pn
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w Nadrenii-Palatynacie, port nad Renem; Worms

Woroneż pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie; Woronesch

Wołga ˈvɔwɡa pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego; Wolga

Wołoszczyzna pn
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna na Morawach; Walachei
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii; Walachei
(historia, historyczny, historycznie) państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od początku XIV w. do 1861 roku; Walachei

Wołyń ˈvɔwɨ̃ɲ pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy; Wolhynien

Wołżski pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą; Wolschski

Woźnica vɔʑˈɲiʦ̑a pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; Fuhrmann

Wrocław ˈvrɔʦ̑waf pn
(geografia, geograficzny) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce; Breslau

Wronki ˈvrɔ̃ŋʲci pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim; Warthestadt Wronke
(geografia, geograficzny) wieś w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w gminie Świętajno; Fronicken Wronken

Września ˈvʒɛɕɲa pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim; Wreschen

Wschód fsxut n
kraje południowej i wschodniej Azji (np. Indie, Chiny, Japonia) Orient
kraje postkomunistyczne we wschodniej, środkowej i południowej Europie Orient

Wspólnota Bahamów pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahamów jako państwa Commonwealth der Bahamas

Wspólnota Niepodległych Państw fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf pn
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR; Gemeinschaft Unabhängiger Staaten

Wszystkich Świętych n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych; Allerheiligen

Wyborg pn
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, leżące na Przesmyku Karelskim; Wyborg Wiborg Wiburg

Wybrzeże Kości Słoniowej vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Elfenbeinküste

Wyg pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, uchodzi do Zatoki Oneskiej Morza Białego; Wyg

Wysokie Taury pn
(geografia, geograficzny) najwyższe pasmo górskie w Austrii, położone w głównej grani Alp; Hohe Tauern

Wyspa Bożego Narodzenia ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa pn
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii; Weihnachtsinsel

Wyspa Książęca ˈvɨspa cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce; Príncipe

Wyspa Księcia Edwarda ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲʨ̑a ɛdˈvarda pn
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Prinz-Edward-Insel

Wyspa Wielkanocna pn
(geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai; Osterinsel

Wyspa Świętego Tomasza ˈvɨspa ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa pn
(geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce; São Tomé

Wyspy Alandzkie ˈvɨspɨ aˈlãnʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii; Åland Ålandinseln

Wyspy Cooka ˈvɨspɨ ˈkuka pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii; Cookinseln

Wyspy Eolskie ˈvɨspɨ ɛˈɔlsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) dawna nazwa Wysp Liparyjskich Äolischen Inseln

Wyspy Kanaryjskie ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej; Kanarische Inseln
(geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1) Kanarische Inseln

Wyspy Kokosowe ˈvɨspɨ ˌkɔkɔˈsɔvɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Australii na obszarze Wysp Kokosowych (1.2), Kokosinseln
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim zaliczany do archipelagu Andamanów, należący do Birmy Kokosinseln
(geografia, geograficzny) grupa wysp na Oceanie Indyjskim na południowy zachód od Sumatry Kokosinseln

Wyspy Normandzkie ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche; Kanalinseln Normannischen Inseln

Wyspy Owcze ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim; Färöer
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1) Färöer

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce; São Tomé und Príncipe

Wyszehrad pn
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Węgrzech, dawna rezydencja królów węgierskich; Plintenburg

Wyszni Wołoczok pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego; Wyschni Wolotschok

Wysznij Wołoczok pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego; Wyschni Wolotschok

Wyżyna Lotaryńska pn
(geografia, geograficzny) wschodnia część Basenu Paryskiego, od wschodu ograniczona Wogezami, od zachodu Ardenami i krasowymi terenami Szampanii; Lothringer Stufenland

Węgier ˈvɛ̃ŋʲɟɛr n
człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier Ungar Ungarin

Węgierka vɛ̃ŋʲˈɟɛrka n
osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier Ungarin

Węgorapa pn
(geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez terytorium Polski i Rosji (obwód kaliningradzki) , wypływa z jeziora Mamry, wraz z Instruczą tworzy Pregołę; Angerapp

Węgry ˈvɛ̃ŋɡrɨ pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Ungarn

Władykaukaz pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii; Wladikawkas

Władysławowo ˌvwadɨswaˈvɔvɔ pn
(geografia, geograficzny) miejscowość w Polsce, nad morzem, obok Mierzei Helskiej; Großendorf

Włoch vwɔx n
człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch Italiener

Włochy ˈvwɔxɨ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię; Italien

Włocławek vwɔʦ̑ˈwavɛk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, nad Wisłą; Leslau Włocławek

Włoszka ˈvwɔʃka n
kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch Italienerin

ZEA acronym
= (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Emiraty Arabskie; VAE

ZNP zɛt‿ɛ̃n‿ˈpɛ acronym
= (medycyna, medyczny) zespół napięcia przedmiesiączkowego; PMS

ZPT acronym
(dawniej, dawny) (szkolnictwo, szkolny) zajęcia praktyczno–techniczne Werken Werkunterricht

ZSRR ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr acronym
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich UdSSR

ZUM acronym
= (medycyna, medyczny) zakażenie układu moczowego; HWI

Zabrze ˈzabʒɛ pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Polsce, na Górnym Śląsku; Hindenburg

Zabulon pn
imię męskie pochodzenia biblijnego; Sebulon Zebulon

Zacheusz pn
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych; Zachäus

Zachód ˈzaxut n
(potocznie, potoczny) cywilizacja zachodnia, kraje Europy Zachodniej i Środkowej, Ameryki Południowej, Stany Zjednoczone, Australia i Nowa Zelandia Westländer

Zadar pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, nad Morzem Adriatyckim; Zadar

Zaduszki n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim dzień poświęcony pamięci wszystkich zmarłych, przypadający na 2 listopada (po dniu Wszystkich Świętych); Allerseelen

Zagrzeb ˈzaɡʒɛp pn
(geografia, geograficzny) stolica Chorwacji; Agram Zagreb

Zagłębie Dąbrowskie pn
(geografia, geograficzny) region przemysłowy w południowej Polsce, sąsiadujący z Górnym Śląskiem; Dombrowaer Kohlenbecken

Zagłębie Ruhry pn
(geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą; Ruhrgebiet

Zakaukazie pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa stosowana w odniesieniu do trzech państw położonych na południe od głównego pasma Kaukazu (tj. Wielkiego Kaukazu): Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii; Südkaukasus

Zalew Kuroński pn
(geografia, geograficzny) zatoka na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Bałtyckiego na terytorium Rosji i Litwy; Kurisches Haff

Zalew Szczeciński pn
(geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, leżący w jego południowej części, podzielony na część polską i niemiecką; Stettiner Haff

Zalew Wiślany pn
(geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, odcięty przez Mierzeję Wiślaną od Zatoki Gdańskiej; Frisches Haff

Zambezi zãmˈbɛzʲi pn
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej części Afryki; Sambesi

Zandżan pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie, nad rzeką Zandżan; Zandschan

Zaolzie pn
(geografia, geograficzny) region położony na zachód od Olzy; Olsagebiet

Zarafszan pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Tadżykistanie i Uzbekistanie; Serafschan

Zaratusztra ˌzaraˈtuʃtra pn
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) twórca zaratusztrianizmu; Zarathustra

Zatoka Adeńska pn
(geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią; Golf von Aden

Zatoka Ambrakijska pn
(geografia, geograficzny) zatoka na Morzu Jońskim u północno-zachodnich wybrzeży Grecji; Ambrakischer Golf

Zatoka Amurska pn
(geografia, geograficzny) jedna z zatok, na które dzieli się rosyjska Zatoka Piotra Wielkiego, stanowi jej północno-zachodnią część; Amurbucht

Zatoka Anabarska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Łaptiewów, położona u ujścia rzeki Anabar; Anabargolf

Zatoka Anadyrska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Beringa, w azjatyckiej części Rosji, położona na południe od Półwyspu Czukockiego; Anadyrgolf Golf von Anadyr

Zatoka Arabacka pn
(geografia, geograficzny) zatoka w południowej części Morza Azowskiego przylegająca do Półwyspu Kerczeńskiego oraz Mierzei Arabackiej; Arabat-Bucht

Zatoka Argolidzka pn
(geografia, geograficzny) niewielka zatoka na Morzu Egejskim u wschodniego wybrzeża Peloponezu w Grecji; Argolischer Golf

Zatoka Bajdaracka pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, położona na zachód od półwyspu Jamał; Baidaratabucht

Zatoka Biskajska zaˈtɔka bʲiˈskajska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji; Biskaya

Zatoka Botnicka zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka pn
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią; Bottnischer Meerbusen

Zatoka Burgaska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego, położona nad wybrzeżem Bułgarii, nieopodal miasta Burgas Bucht von Burgas

Zatoka Chajpudyrska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Peczorskiego, położona u wschodniego wybrzeża Półwyspu Jugorskiego; Chaipudyr-Bucht

Zatoka Chatańska pn
(geografia, geograficzny) estuarium rzeki Chatanga na południowo-zachodnim wybrzeżu Morza Łaptiewów; Chatangagolf

Zatoka Czauńska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Wschodniosyberyjskiego u północnych wybrzeży Azji; Tschaunbucht

Zatoka Czoska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Barentsa, u wybrzeży Rosji, ograniczona od zachodu półwyspem Kanin; Tschoscha-Bucht

Zatoka Drińska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Adriatyckiego u zachodnich wybrzeży Półwyspu Bałkańskiego, w północnej części Albanii; Drin-Golf

Zatoka Dwińska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w północno-zachodniej Rosji, położona u ujścia Dwiny, część Morza Białego; Dwinabusen

Zatoka Fińska zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią; Finnischer Meerbusen

Zatoka Flensburska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w południowo–zachodniej części Morza Bałtyckiego, stanowiąca część granicy pomiędzy Danią a Niemcami; Flensburger Förde

Zatoka Gdańska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w południowo-wschodniej części Morza Bałtyckiego, pomiędzy Polską i Rosją; Danziger Bucht

Zatoka Giżygińska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, w azjatyckiej części Rosji, drugorzędna zatoka Zatoki Szelichowa; Gischigabusen

Zatoka Greifswaldzka pn
(geografia, geograficzny) płytka zatoka Morza Bałtyckiego, w jego południowo-zachodniej części, u wybrzeży niemieckiego kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie; Greifswalder Bodden

Zatoka Gwinejska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez; Golf von Guinea

Zatoka Helgolandzka pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Północnego, południowa część Zatoki Niemieckiej, położona u ujścia rzeki Elby Helgoländer Bucht

Zatoka Jahorłycka pn
(geografia, geograficzny) płytka zatoka w północnej części Morza Czarnego, u wybrzeży Ukrainy; Jahorlyzkyj-Bucht

Zatoka Jenisejska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, u ujścia rzeki Jenisej; Jenisseigolf

Zatoka Kadyksu pn
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, która rozciąga się na zachód od Cieśniny Gibraltarskiej aż po Przylądek Świętego Wincentego w Portugalii; Golf von Cádiz

Zatoka Karkinicka pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego położona na północny zachód od Krymu; Karkinitska-Bucht

Zatoka Kasandryjska pn
(geografia, geograficzny) zatoka położona u wybrzeży Półwyspu Chalcydyckiego, między półwyspami Kasandra i Sithonia Golf von Kassandra Toronäischer Golf

Zatoka Kilońska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona u wybrzeży niemieckiego kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn; Kieler Bucht

Zatoka Kolska pn
(geografia, geograficzny) przypominająca fiord zatoka Morza Barentsa, u północnych brzegów należącego do Rosji Półwyspu Kolskiego; Kola-Bucht

Zatoka Koryncka pn
(geografia, geograficzny) głęboka, wąska zatoka, wschodnia odnoga Morza Jońskiego, od którego oddziela ją na zachodzie Zatoka Patraska; Golf von Korinth

Zatoka Kotorska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w południowej części Morza Adriatyckiego w Czarnogórze i w niewielkim stopniu w Chorwacji; Bucht von Kotor

Zatoka Lakońska pn
(geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego,wcinająca się w południowo-wschodnią część półwyspu Peloponez; Lakonischer Golf

Zatoka Liaotuńska pn
(geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży północno-wschodnich Chin na Morzu Żółtym; Liaodong-Bucht

Zatoka Lubecka pn
(geografia, geograficzny) zatoka w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego, część Zatoki Meklemburskiej; Lübecker Bucht

Zatoka Malijska pn
(geografia, geograficzny) niewielka zatoka położona u wybrzeży Grecji, wcinająca się w ląd i zamykająca z jednej strony przesmyk nieopodal Termopili Golf von Malia

Zatoka Meklemburska pn
(geografia, geograficzny) zatoka morska w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego, położona u brzegów niemieckiego kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie; Mecklenburger Bucht

Zatoka Meksykańska zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska n
(geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej; Golf von Mexiko

Zatoka Meseńska pn
(geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Jońskiego, wcinająca się w południowo-zachodnią część Peloponezu; Messenischer Golf

Zatoka Mezeńska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Białego, położona u wybrzeży północno-zachodniej Rosji, u zachodniej nasady półwyspu Kanin; Mesenbusen

Zatoka Neapolitańska pn
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania; Golf von Neapel

Zatoka Newska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego będąca najdalej wysuniętą na wschód częścią Zatoki Fińskiej; Newabucht

Zatoka Niemiecka pn
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona u wybrzeży Niemiec, Danii i Holandii Deutsche Bucht

Zatoka Obska pn
Obbusen
(geografia, geograficzny) wydłużona zatoka syberyjska stanowiąca ujście rzeki Ob do Morza Karskiego; Obbusen

Zatoka Oneska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Białego w północno-zachodniej Rosji; Onegabusen

Zatoka Orfańska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, położona po wschodniej stronie Półwyspu Chalcydyckiego Strymonischer Golf

Zatoka Pagasyjska pn
(geografia, geograficzny) okrągła zatoka Morza Egejskiego położona u wschodnich wybrzeży Grecji, w Magnezji; Pagasitischer Golf

Zatoka Patraska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Jońskiego, położona u zachodniego wybrzeża Grecji; Golf von Patras

Zatoka Penżyńska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, w azjatyckiej części Rosji, drugorzędna zatoka Zatoki Szelichowa; Penschinabusen

Zatoka Perska zaˈtɔka ˈpɛrska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem; Persischer Golf

Zatoka Piotra Wielkiego pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Japońskiego u azjatyckich wybrzeży Rosji, dzieli się na na dwie mniejsze zatoki; Peter-der-Große-Bucht

Zatoka Pomorska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowo-zachodniej części u wybrzeży Polski i Niemiec; Pommersche Bucht

Zatoka Ryska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią; Rigaer Bucht Rigaische Meerbusen

Zatoka Sarońska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, położona między Attyką, Argolidą a Przesmykiem Korynckim; Saronischer Golf

Zatoka Sewastopolska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego pełniąca funkcję portu miasta Sewastopola Bucht von Sewastopol

Zatoka Szelichowa pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, położona w jego północnej części, na zachód od Kamczatki; Schelichow-Bucht

Zatoka Tajmyrska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, położona u ujścia rzeki Tajmyry Taimyrgolf

Zatoka Tarencka pn
(geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim; Golf von Tarent

Zatoka Termajska pn
(geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży północno-wschodniej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego; Thermaischer Golf

Zatoka Tokijska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu; Bucht von Tokio

Zatoka Tonkińska pn
(geografia, geograficzny) zatoka będąca częścią Morza Południowochińskiego, od zachodu ograniczona wybrzeżem Wietnamu, od północy i wschodu wybrzeżem Chin; Golf von Tonkin

Zatoka Triesteńska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej; Golf von Triest

Zatoka Ussuryjska pn
(geografia, geograficzny) zatoka stanowiąca północno-wschodnią część Zatoki Piotra Wielkiego; Ussuribucht

Zatoka Wenecka pn
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, u wybrzeży Włoch, Słowenii i Chorwacji; Golf von Venedig

Zatoka Wielorybia pn
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Namibii Walfischbucht

Zatoka Wielorybów pn
(geografia, geograficzny) zatoka przy Lodowcu Szelfowym Rossa (Antarktyda) Bucht der Wale

Zatoka Wismarska pn
(geografia, geograficzny) zatoka będąca częścią Zatoki Meklemburskiej znajdująca się w jej południowej części; Wismarbucht Wismarer Bucht

Zatoka Wlorska pn
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Adriatyckiego u zachodnich wybrzeży Półwyspu Bałkańskiego, w południowej części Albanii Bucht von Vlora

Zatoka Zachodniokoreańska pn
(geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Żółtego, u wybrzeży Korei i Chin; Koreabucht Westkoreabucht

Zbawiciel zbaˈvʲiʨ̑ɛl pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie Chrystus (jeden z tytułów Jezusa) Erlöser Seligmacher

Zbrucz pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na zachodniej Ukrainie o długości, lewy dopływ Dniestru; Sbrutsch

Zdziar nad Sazawą pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, w kraju Wysoczyna; Saar

Zeja pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Amuru; Seja

Zelandia zɛˈlãndʲja pn
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii; Zeeland
(geografia, geograficzny) wyspa Danii; Seeland

Zenon ˈzɛ̃nɔ̃n pn
imię męskie; Zenon

Zesłanie Ducha Świętego pn
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów Pfingsten

Zeus ˈzɛus pn
(mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu; Zeus
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731; Zeus

Zgierz zʲɟɛʃ pn
(geografia, geograficzny) miasto w centralnej Polsce; Zgierz

Zgorzelec zɡɔˈʒɛlɛʦ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Görlitz

Zielenogorsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w rejonie kurortowym Petersburga, nad Zatoką Fińską; Selenogorsk

Zielenogradsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim; Cranz Selenogradsk

Zielona Góra ʑɛˈlɔ̃na ˈɡura pn
miasto w zachodniej Polsce; Grünberg in Schlesien

Ziemia ˈʑɛ̃mʲja pn
(astronomia, astronomiczny) trzecia według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, w starożytności i średniowieczu uważana za centralne ciało wszechświata, do czasów Kopernika uważana za nieruchomą; Erde

Ziemia Święta pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus; Heiliges Land

Ziemianin ʑɛ̃ˈmʲjä̃ɲĩn n
mieszkaniec Ziemi Erdbewohner

Ziemianka ʑɛ̃ˈmʲjãnka n
mieszkanka Ziemi Erdbewohnerin

Zjednoczone Emiraty Arabskie ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ pn
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Vereinigte Arabische Emirate

Zlin pn
(geografia, geograficzny) miasto w Czechach, na wschodnich Morawach; Zlin

Znamiensk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu wiejskiego w obwodzie kaliningradzkim w Rosji, położone nad prawym brzegiem Pregoły w miejscu, gdzie wpada do niej Łyna; Snamensk

Zofia ˈzɔfʲja pn
imię żeńskie; Sophie

Zoja pn
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie pochodzenia greckiego; Zoe

Zug pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Szwajcarii, nad jeziorem Zug (1.3), na północny wschód od Lucerny; Zug

Zugdidi pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia; Sugdidi

Zurych pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii; Zürich

Zuzanna zuˈzãnːa pn
imię żeńskie; Susanne

Zwiastowanie ˌzvʲjastɔˈvãɲɛ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie powiadomienie Marii przez archanioła Gabriela o tym, że będzie matką Jezusa Chrystusa Verkündigung

Związek Radziecki ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991; Sowjetunion

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję; Union der Sozialistischen Sowjetrepubliken

Zyrianka pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji, położone na południu Niziny Kołymskiej; Syrjanka

Złatoust pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad rzeką Aj; Slatoust

Zławieś Wielka pn
(geografia, geograficzny) wieś i gmina w Polsce; Groß Bösendorf

Złocieniec zwɔˈʨ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Falkenburg

a a conjunction
…przeciwstawności und aber
…uzupełniania und
…wynikania und

a a n
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera polskiego alfabetu; A

a kysz a‿ˈkɨʃ interjection
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) uciekaj, zmykaj (w stosunku do człowieka lub innej istoty żywej) raus weg

a-moll ˈa‿mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych); a-Moll

aa n
typ spływającej lawy; Aa-Lava

aak ˈaːk n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płasko zbudowany, jednomasztowy żaglowiec, zaokrąglony na obydwu końcach, używany do początków XX w. wyłącznie na kanałach holenderskich i Renie jako środek transportowy; Aak

aalen n
(geologia, geologiczny) najniższe piętro jury środkowej; Aalenium
(geologia, geologiczny) najstarszy wiek jury środkowej; Aalenium

aam n
dawna niemiecka i holenderska miara objętości cieczy; Ohm

abaja aˈbaja n
wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich; Abaya

abaka aˈbaka n
lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie; Abaka Abakafaser

abakawir ˌabaˈkavʲir n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy; Abacavir

abakus aˈbakus n
(architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny; Abacus
przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł; Abacus

abalone ˌabaˈlɔ̃nɛ n
rodzaj logicznej gry planszowej; Abalone

abandon aˈbãndɔ̃n n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową; Abandon

abarognozja n
(medycyna, medyczny) brak odczuwania ciężaru przedmiotów trzymanych w ręku Abarognose Abarognosis

abassi n
srebrna moneta zdawkowa; Abbasi

abaton aˈbatɔ̃n n
(architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) w Starożytnej Grecji sypialnia dla pacjentów oczekujących cudownego uzdrowienia podczas snu Abaton
(architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) święte miejsce, zazwyczaj okręg sakralny lub podziemne pomieszczenie przy świątyni greckiej, do którego dostęp mieli wyłącznie kapłani Abaton

abazja aˈbazʲja n
(medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego; Abasie

abazyński adj
odnoszący się do Abazyńczyków abasisch

abażur aˈbaʒur n
osłona na lampę, tłumiąca jej zbyt jaskrawe światło Lampenschirm

abchaski apˈxasʲci adj
związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców abchasisch

abcyksymab ˌapʦ̑ɨˈksɨ̃map n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwpłytkowy będący fragmentem Fab przeciwciała monoklonalnego przeciw receptorowi GPIIb/IIIa na powierzchni ludzkich płytek krwi Abciximab

abderycki ˌabdɛˈrɨʦ̑ʲci adj
od: Abdera abderitisch

abderyta ˌabdɛˈrɨta n
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Abdera w Tracji uchodzący w opinii starożytnych Greków za uosobienie głupoty, filisterstwa i kołtuństwa Abderit

abdest ˈabdɛst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nazwa rytualnych obmywań u muzułmanów, bez których nie wolno odprawiać zwykłych pięciu modlitw dziennych; Wudu'

abdukcja abˈdukʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) odchylenie kończyny od osi ciała; Abduktion

abdukcyjny adj
(medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) związany z abdukcją Abduktion

abduktor abˈduktɔr n
(anatomia, anatomiczny) mięsień odciągający kończynę od ciała; Abduktor

abdykacja ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja n
zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej Abdankung Verzicht

abdykacyjny ˌabdɨkaˈʦ̑ɨjnɨ adj
dotyczący abdykacji Abdankungs- Abdikations- Rücktritts- abdikativ

abdykować ˌabdɨˈkɔvaʨ̑ v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji abdanken abdizieren abtreten zurücktreten verzichten niederlegen

abdżad ˈabʤ̑at n
(językoznawstwo, językoznawczy) ogólna nazwa pism alfabetycznych stosowanych do zapisu niektórych języków, posiadających lub stosujących tylko znaki na oznaczenie spółgłosek; Konsonantenschrift

abecedariusz ˌabɛʦ̑ɛˈdarʲjuʃ n
skorowidz Register Index

abelkowy adj
(dawniej, dawny) związany z abelkiem; wykonany z abelka Kalbsleder

aberracja ˌabɛrˈraʦ̑ʲja ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja n
(astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem Aberration
(erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość Aberration
(optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne Aberration

abetalipoproteinemia ˌabɛtalʲipɔprɔtɛ<sup>j</sup>ĩˈnɛ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) choroba genetyczna, dziedziczona autosomalnie recesywnie, spowodowana niedoborem apoB; Abetalipoproteinämie Akanthozytose Bassen-Kornzweig-Syndrom

abidżańczyk ˌabʲiˈʤ̑ãj̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Abidżanu Abidjaner

abidżański ˌabʲiˈʤ̑ãj̃sʲci adj
(odrzeczownikowy) Abidżan Abidjaner abidjanisch

abietynowy ˌabʲjɛtɨ̃ˈnɔvɨ adj
(chemia, chemiczny) odnoszący się do abietyny, związany z abietyną Abietin-

abiogeneza ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛza n
(biologia, biologiczny) spontaniczne powstawanie życia z materii nieożywionej; Abiogenese

abiogenny ˌabʲjɔˈɡɛ̃nːɨ adj
(biologia, biologiczny) powodujący powstawanie niższych organizmów z substancji nieorganicznej; w odniesieniu do niższych organizmów: powstający z substancji nieorganicznej abiogen

abiotyczny ˌabʲjɔˈtɨʧ̑nɨ adj
nieożywiony abiotisch

abisyński ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci adj
(historia, historyczny, historycznie) związany z Abisynią (dziś: Etiopia) abessinisch

abituria ˌabʲiˈturʲja n
(przestarzałe, przestarzały) szkolne świadectwo dojrzałości, matura Abitur

abiturient ˌabʲiˈturʲjɛ̃nt n
uczeń kończący szkołę, najczęściej średnią, przystępujący do matury; Abiturient

abkracer n
(regionalizm śląski) (dawniej, dawny) żelazna wycieraczka do butów Abkratzer

ablatyw abˈlatɨf n
(gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika; Ablativ

ablutomania ˌablutɔ̃ˈmãɲja n
(medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk; Waschzwang

abnegacja ˌabnɛˈɡaʦ̑ʲja n
(przestarzałe, przestarzały) wyrzeczenie się, rezygnacja z korzyści dla dobra innych Verleugnung

abnegat abˈnɛɡat n
człowiek niedbający o swój wygląd i własne wygody, zaniedbany Entsager

abonament ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt n
regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu); Abonnement

abonencki adj
związany z abonentem, osobą opłacającą abonament Abonnenten- Kunden- Teilnehmer-

abonent aˈbɔ̃nɛ̃nt n
osoba płacąca stałą opłatę, abonament Abonnent

abonentka ˌabɔ̃ˈnɛ̃ntka n
kobieta płacąca stałą opłatę, abonament Abonnentin

aborcja aˈbɔrʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; wywołanie poronienia; Abtreibung Schwangerschaftsabbruch

aborcyjny ˌabɔrˈʦ̑ɨjnɨ adj
(książkowy) związany z aborcją Abtreibung

abordaż aˈbɔrdaʃ n
(morski) (historia, historyczny, historycznie) sposób walki morskiej polegający na zetknięciu się dwóch okrętów i prowadzeniu walki wręcz na ich pokładach w celu zdobycia wrogiego okrętu lub jego późniejszego zatopienia; Enterung

abordażowy ˌabɔrdaˈʒɔvɨ adj
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) związany z abordażem, przeznaczony do abordażu entern

aborygeński adj
związany z Aborygenami, dotyczący Aborygenów Aborigine
związany z pierwotnymi mieszkańcami danego miejsca Ureinwohner autochthon

abrazja abˈrazʲja n
(geologia, geologiczny) ścieranie podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez wodę; Abrasion

abrewiacja ˌabrɛˈvʲjaʦ̑ʲja n
(książkowy) (termin specjalistyczny) skrót wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie, szczególnie w odniesieniu do dawnych rękopisów Abbreviation

abrewiatura ˌabrɛvʲjaˈtura n
(książkowy) system skrótów najczęściej używanych wyrażeń, stosowany w starożytności i średniowieczu; Abkürzung
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) skrót zapisu muzycznego Abkürzung der Notenschrift

abrogacja ˌabrɔˈɡaʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uchylenie uregulowania prawnego lub wyroku Abrogation

abruzyjski ˌabruˈzɨjsʲci adj
związany z Abruzją abruzzesisch

absces ˈapsʦ̑ɛs n
(medycyna, medyczny) ropień Abszess

absencja apˈsɛ̃nʦ̑ʲja n
nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy Absenz

absencyjny adj
związany z absencją, nieobecnością Absenz Abwesenheit Fehlen

absolucja ˌapsɔˈluʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rozgrzeszenie, zdjęcie klątwy kościelnej, odpuszczenie grzechów; Absolution

absolut apˈsɔlut n
to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg; Absolut

absolutny ˌapsɔˈlutnɨ adj
całkowity, zupełny, bezwzględny absolut

absolutorium ˌapsɔluˈtɔrʲjũm n
(oficjalnie) zatwierdzenie sprawozdania z działalności, zwykle finansowej; Entlastung

absolutyzacja ˌapsɔlutɨˈzaʦ̑ʲja n
traktowanie czegoś jako rzeczy absolutnej, niezmiennej, stałej, bezwzględnej Verabsolutierung

absolutyzm ˌapsɔˈlutɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona; Absolutismus

absolwencki adj
związany z absolwentami, dotyczący absolwentów; przeznaczony dla absolwentów Absolvent

absolwent apˈsɔlvɛ̃nt n
osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs; Absolvent Schulabgänger

absorbat apˈsɔrbat n
(chemia, chemiczny) składnik gazowy pochłaniany przez absorbent podczas absorpcji Absorptiv

absorbent apˈsɔrbɛ̃nt n
(chemia, chemiczny) substancja, która pochłania wgłębnie (absorbuje) inną (absorbat) Absorbens

absorber apˈsɔrbɛr n
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do pochłaniania niektórych składników mieszaniny gazowej przez ciecz. Absorber

absorbować ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑ v
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie absorbieren

absorpcja apˈsɔrpʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą; Absorption Aufsaugen Aufzehrung
proces pochłaniania energii fali przez ciało; Absorption Lichtabsorption

abstrahować ˌapstraˈxɔvaʨ̑ v
(filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego abstrahieren
(książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś abstrahieren

abstrakcjonistyczny ˌapstrakʦ̑ʲjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(sztuka) związany z abstrakcjonizmem abstrakt abstraktionistisch

abstrakcyjny ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ adj
nie mający związku z rzeczywistością abstrakt

abstynencja ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; Abstinenz

abstynencki adj
związany z abstynentami Abstinenz Antialkoholiker abstinent

abstynent apsˈtɨ̃nɛ̃nt n
osoba nie pijąca napojów alkoholowych Abstinenzler Antialkoholiker Temperenzler

absurd ˈapsurt n
nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia Absurdität

absurdalność n
cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność Absurdität

absurdalny ˌapsurˈdalnɨ adj
nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu absurd
(potocznie, potoczny) ogromny absurd

absynt ˈapsɨ̃nt n
alkoholowy napój wysokoprocentowy, otrzymywany w procesie destylacji z różnego rodzaju ziół, przede wszystkim z kwiatów i liści piołunu; Absinth

absyntowy adj
związany z absyntem; zawierający absynt Absinth

absztyfikant ˌapʃtɨˈfʲikãnt n
(książkowy) (żartobliwie) osoba starająca się o względy kobiety; konkurent, zalotnik Charmeur Verehrer Verführer

abszytowy adj
(dawniej, dawny) zwykle (wojskowość, wojskowy) zwolniony ze służby, dotyczący zwolnienia ze służby Abschied Entlassung Verabschiedung

abuliczny adj
(psychologia, psychologiczny) związany z abulią, dotyczący abulii abulisch

abuzabijski ˌabuzaˈbʲijsʲci adj
odnoszący się do emiratu Abu Zabi abu-dhabisch
odnoszący się do miasta Abu Zabi abu-dhabisch

acenaften ˌaʦ̑ɛ̃ˈnaftɛ̃n n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny Acenaphthen

acenokumarol n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K; Acenocumarol

acetal aˈʦ̑ɛtal n
(chemia, chemiczny) związek organiczny otrzymywany w wyniku działania alkoholu na aldehyd lub keton, wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym oraz w syntezie organicznej; Azetal

acetaldehyd n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów; Acetaldehyd

aceton aˈʦ̑ɛtɔ̃n n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik; Azeton Aceton

acetonowy adj
(chemia, chemiczny) związany z acetonem, zawierający aceton Aceton Azeton

acetyl n
(chemia, chemiczny) rodzaj grupy funkcyjnej typu acylowego wywodzącej się z kwasu octowego; Acetylgruppe

acetylen ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) (zobacz) etyn Azetylen

acetylenowy adj
(chemia, chemiczny) lub (technologia, technika, techniczny) dotyczący acetylenu, zawierający acetylen, wykorzystujący acetylen do działania Acetylen Azetylen

ach ax interjection
…służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie ach oh

achajski aˈxajsʲci adj
(odrzeczownikowy) Achaja, Achaj, Achajczyk, Achajka achaiisch achäisch

achillesowy adj
mający związek z mitycznym Achillesem Achilles

achondryt aˈxɔ̃ndrɨt n
(geologia, geologiczny) (astronomia, astronomiczny) meteoryt kamienny składający się głównie z piroksenów i plagioklazów Achondrit

achromat axˈrɔ̃mat n
(optyka, optyczny) (fotografia) (fizyka, fizyczny) układ optyczny, zestaw dwóch soczewek zrobionych z gatunków szkła o różnej dyspersji połączonych razem; Achromat

ad hoc ˈat ˈxɔk adv
bez wcześniejszego przygotowania lub zaplanowania, często z potrzeby chwili ad hoc

adadżio aˈdaʤ̑ʲjɔ n
(choreografia, choreograficzny) liryczny taniec dwojga solistów, przechodzenie z pozy do pozy oraz podnoszenie tancerki przez partnera; Adagio
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) powoli wykonywany utwór muzyczny lub jego część langsam Musikstück
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) powolne tempo langsam Satz

adamaszek ˌadãˈmaʃɛk n
(włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej Damast

adamaszkowy adj
wykonany z adamaszku Damast damasten

adamowy ˌadãˈmɔvɨ adj
związany z biblijnym Adamem, dotyczący biblijnego Adama Adam

adamsytowy adj
(chemia, chemiczny) związany z adamsytem, zawierający adamsyt Adamsit

adaptacyjny adj
taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia adaptiv Adaptiv-

adapter aˈdaptɛr n
główka odtwarzająca w gramofonie elektrycznym, zastępująca membranę – wkładka gramofonowa Tonabnehmer

adaptować ˌadapˈtɔvaʨ̑ v
(biologia, biologiczny) o organizmach: przystosować się/przystosowywać się w ciągu rozwoju ewolucyjnego do zmienionych warunków środowiska adaptieren angleichen anpassen
dostosować/dostosowywać do innego użytku anpassen adaptieren angleichen
dostosować/dostosowywać utwór literacki, np. do pokazania go na ekranie, na scenie überarbeiten

addytywny adj
związany z dodawaniem, powstający przez dodawanie additiv

adekwatność ˌadɛˈkfatnɔɕʨ̑ n
odpowiedniość Adäquatheit Angemessenheit

adekwatny ˌadɛˈkfatnɨ adj
dokładnie czemuś odpowiadający adäquat angemessen

adenina n
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe; Adenin

adenotomia n
(medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu lub ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego; Adenotomie

adiabatyczny adj
(fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem adiabatisch

adidas aˈdʲidas n
(potocznie, potoczny) but sportowy, w szczególności ten wyprodukowany przez firmę Adidas (zwykle w liczbie mnogiej) Sneaker

adiutancki adj
związany ze stanowiskiem adiutanta Adjutant

administracyjny ˌadmʲĩɲistraˈʦ̑ɨjnɨ adj
związany z administracją i administrowaniem administrativ Verwaltungs

administrator ˌadmʲĩɲiˈstratɔr n
osoba zarządzająca czymś Verwalter Administrator

administratorski ˌadmʲĩɲistraˈtɔrsʲci adj
dotyczący administratora administratorisch

admiralicja ˌadmʲiraˈlʲiʦ̑ʲja n
budynek mieszący admiralicję (1.1) Admiralität
korpus admirałów Admiralität
władze naczelne marynarki wojennej Admiralität

admiralski adj
związany ze stanowiskiem admirała, należący do admirała Admiral

admirał adˈmʲiraw n
(marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty; Admiral
(marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1) Admiral
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych Admiral

admitancja n
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego; Admittanz

adonis aˈdɔ̃ɲis n
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) (żartobliwie) lub (ironicznie) piękny, przystojny zwykle młody mężczyzna, przesadnie dbający o swoją urodę Adonis

adopcja aˈdɔpʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne; Adoption

adopcjanizm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd teologiczny według którego Jezus nie był naturalnym Synem Bożym a został usynowiony dopiero po narodzinach lub pi chrzcie w Jordanie albo tuż przed śmiercią; Adoptianismus

adopcyjny adj
związany z adopcją, dotyczący adopcji Adoption

adoptować ˌadɔpˈtɔvaʨ̑ v
dokonywać / dokonać adopcji adoptieren

adorować ˌadɔˈrɔvaʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oddawać cześć Bogu lub obiektom kultu religijnego verehren anbeten
uwielbiać kogoś, zachwycać się kimś, otaczać go uwielbieniem anbeten umschwärmen

adrenalina ˌadrɛ̃naˈlʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu; Adrenalin

adres ˈadrɛs n
informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka Adresse Anschrift

adresat aˈdrɛsat n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp. Adressat Empfänger

adresować ˌadrɛˈsɔvaʨ̑ v
odnosić się, zwracać się do określonej osoby lub grupy ansprechen
umieszczać adres na liście, przesyłkę adressieren

adresowy ˌadrɛˈsɔvɨ adj
(przymiotnik) od adres Adress

adresówka ˌadrɛˈsufka n
mały identyfikator z imieniem zwierzęcia domowego (psa, kota, rzadziej fretki), adresem zamieszkania i/lub numerem telefonu jego opiekuna doczepiany do obroży zwierzęcia Hundemarke

adret n
(geografia, geograficzny) stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego; Sonnenseite f

adriatycki adj
dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim)

adsorpcja atˈsɔrpʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy; Adsorption

adwent ˈadvɛ̃nt n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej Advent

adwentowy ˌadvɛ̃nˈtɔvɨ adj
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z adwentem, dotyczący adwentu, odbywający się w adwencie Advent adventlich

adwentysta ˌadvɛ̃nˈtɨsta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty Adventist

adwersarz adˈvɛrsaʃ n
oponent, rywal Gegner Opponent

adwokacina n
(pogardliwie) kiepski adwokat Winkeladvokat

adwokacki adj
związany z adwokatem lub adwokaturą Advokat Anwalt Rechtsanwalt anwaltlich

adwokat adˈvɔkat n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie; Anwalt Rechtsanwalt
(przenośnie, przenośnia) rzecznik jakiejś sprawy Fürsprecher

adwokat Boga adˈvɔkad ˈbɔɡa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: duchowny, który podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego ma za zadanie przedstawić cechy świadczące o tym, że dana osoba powinna być błogosławionym lub kanonizowanym Anwalt Gottes

adwokat diabła adˈvɔkad ˈdʲjabwa n
(kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze Advocatus Diaboli Anwalt des Teufels
(przenośnie, przenośnia) ktoś podający argumenty przeciwko temu, co sam uważa za słuszne Advocatus Diaboli Anwalt des Teufels

adygejski adj
odnoszący się do Adygei lub Adygejczyków adygeisch

adygejski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język adygejski Adygeisch

adynamia ˌadɨ̃ˈnãmʲja n
(medycyna, medyczny) częściowa lub całkowita utrata sił fizycznych Adynamie

adyton aˈdɨtɔ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ukryta przestrzeń w sanktuarium greckim (np. w świątyni, gaju, grocie), dostępna tylko dla kapłanów i osób wybranych, które przeszły obrzęd oczyszczenia, gdzie przechowywane były świętości: posąg bóstwa, przedmioty kultu i dary dla niego, czasem mieściła się tam także wyrocznia; Adyton

adżarski adj
związany z Adżarią lub Adżarami adscharisch

adżyka n
(kulinaria) pasta z czerwonej papryki z dodatkiem soli, czosnku, ziół oraz orzecha włoskiego, pochodząca z kuchni kaukaskiej; Adschika

aeracja ˌaɛˈraʦ̑ʲja n
napowietrzanie; Aeration

aerobus ˌaɛˈrɔbus n
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny, najczęściej śmigłowiec, przewożący na małych odległościach duże ilości pasażerów; Airbus

aerodrom ˌaɛˈrɔdrɔ̃m n
(przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste Aerodrom

aerodynamiczny ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ adj
(fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką aerodynamisch

aerodynamika ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika n
(fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów; Aerodynamik

aerofotograficzny adj
związany z fotografią lotniczą, aerofotografią aerofotografisch aerophotographisch

aerofotogrametryczny adj
związany z aerofotogrametrią, fotogrametrią lotniczą aerofotogrammetrisch aerophotogrammetrisch

aerograf n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza; Airbrush

aeroklubowy adj
należący do aeroklubu; zrzeszony w aeroklubie Aeroclub Aeroklub
związany z aeroklubem, dotyczący aeroklubu Aeroclub Aeroklub

aerologia ˌaɛrɔˈlɔɟja n
(meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery; Aerologie

aerologiczny adj
(meteorologia, meteorologiczny) związany z aerologią aerologisch

aeromechaniczny adj
(fizyka, fizyczny) związany z aeromechaniką aeromechanisch

aerometria n
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza Aerometrie Luftmessung Aërometria Aërometrie

aeronauta ˌaɛrɔ̃ˈnawta n
(przestarzałe, przestarzały) lotnik Aeronaut

aeronautyka ˌaɛrɔ̃ˈnawtɨka n
(książkowy) lotnictwo Aeronautik

aeronomia ˌaɛrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
nauka badająca właściwości fizyczne i chemiczne górnych warstw atmosfery; Aeronomie

aeronomiczny adj
(meteorologia, meteorologiczny) związany z aeronomią aeronomisch

aeroplan ˌaɛˈrɔplãn n
(przestarzałe, przestarzały) samolot Aeroplan

aeroterapeutyczny adj
(medycyna, medyczny) związany z aeroterapią aerotherapeutisch

aerotermiczny adj
(fizyka, fizyczny) związany z ciepłem gazu (w szczególności powietrza) aerothermisch

aerotropizm n
(biologia, biologiczny) wzrost organizmu w kierunku źródła tlenu lub w przeciwną stronę Aërotropismus

aerotyczny adj
nie zawierający erotyki, niezmysłowy aerotisch

aerozolowy adj
mający formę aerozolu Spray Sprüh

afabularny adj
taki, który nie ma fabuły nichterzählend

afatyczny adj
(medycyna, medyczny) związany z afazją; cierpiący na afazję aphasisch

afatyk aˈfatɨk n
(medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na afazję Aphatiker

afazja aˈfazʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu; Aphasie

afekcja aˈfɛkʦ̑ʲja n
(dawniej, dawny) afekt, skłonność ku komu lub czemu Zuneigung Gunst
(dawniej, dawny) rozdrażnienie, nadpobudliwość Affektion Erregung

afekt ˈafɛkt n
wszelkie poruszenie lub wzruszenie umysłu Affekt

afektacja ˌafɛkˈtaʦ̑ʲja n
przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany Affektiertheit Ziererei

afektowany ˌafɛktɔˈvãnɨ adj
przesadny, sztuczny affektiert

afektować ˌafɛkˈtɔvaʨ̑ v
przesadzać, żądać, pragnąć affektieren

afektowny ˌafɛkˈtɔvnɨ adj
uczuciowy affektvoll

afera aˈfɛra n
wydarzenie, które wywołało skandal; Affäre

aferalny adj
związany z aferami, uczestniczący w aferach, mający znamiona afery skandalös

afereza ˌafɛˈrɛza n
(językoznawstwo, językoznawczy) zanik głoski lub głosek w wyrazie; Aphärese Aphäresis

aferotwórczy adj
powodujący, sprzyjający powstawaniu afery skandalträchtig

aferzysta ˌafɛˈʒɨsta n
człowiek biorący udział w aferach kryminalnych Hochstapler Spekulant

aferzystka ˌafɛˈʒɨstka n
kobieta zamieszana w aferę kryminalną Hochstaplerin

afganistański ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci adj
odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie) afghanisch

afgański avˈɡãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Afganistan lub jego narodu – Afgańczyków afghanisch

afiks ˈafʲiks n
(gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek; Affix

afiliacja ˌafʲiˈlʲjaʦ̑ʲja n
zachowanie polegające na nawiązaniu i podtrzymaniu pozytywnych kontaktów i współpracy przez jednostkę lub grupę, organizację z innymi grupami i organizacjami; Affiliation

afirmacja ˌafʲirˈmaʦ̑ʲja n
potwierdzenie, utwierdzenie, akceptacja Affirmation

afisz ˈafʲiʃ n
(poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej Plakat

afiszowy adj
związany z afiszem; taki jak na afiszach Affiche Aushang Plakat

afro ˈafrɔ n
rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków; Afro-Look Afro Afrolook

afroamerykański adj
dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych afroamerikanisch afro-amerikanisch

afrodyzjak ˌafrɔˈdɨzʲjak n
(medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne; Aphrodisiakum

afrodyzjakalny adj
(medycyna, medyczny) związany z afrodyzjakiem; mający działanie afrodyzjaku; pobudzający aphrodisisch

afrykanerski ˌafrɨkãˈnɛrsʲci n
język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce; Afrikaans

afrykata n
(językoznawstwo, językoznawczy) spółgłoska zwarto-szczelinowa; Affrikate

afrykański ˌafrɨˈkãj̃sʲci adj
związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę afrikanisch

agamia n
(biologia, biologiczny) rozmnażanie bezpłciowe Agamie
bezżeństwo, stan wolny Agamie Ehelosigkeit

agat ˈaɡat n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie; Achat

agatowy adj
związany z agatem, dotyczący agatu Achat achaten

agenda aˈɡɛ̃nda n
filia urzędu lub instytucji Zweigstelle
terminarz Agenda Merkbuch
ustalony plan jakiegoś spotkania Agenda

agent ˈaɡɛ̃nt n
pracownik wywiadu Agent
tajny pracownik policji lub służb specjalnych Agent

agitacja ˌaɟiˈtaʦ̑ʲja n
działalność prowadząca do zjednania zwolenników dla pewnej sprawy, idei, poglądów; propagowanie haseł albo ideologii; Agitation

agitator ˌaɟiˈtatɔr n
osoba prowadząca agitację Agitator

agitatorski adj
dotyczący agitatora agitatorisch

agitować ˌaɟiˈtɔvaʨ̑ v
zjednywać zwolenników dla jakiejś sprawy, idei agitieren

aglutynacyjny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany agglutinierend

agnostycyzm ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd, według którego nigdy nikomu nie uda się dowieść istnienia lub nieistnienia boga; pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu; Agnostizismus

agnostyk aˈɡnɔstɨk n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu Agnostiker Agnostikerin

agonalny adj
związany z agonią, stanem poprzedzającym zgon agonal

agonia aˈɡɔ̃ɲja n
stan bezpośrednio poprzedzający zgon; Agonie

agonistyka n
w starożytnej Grecji: współzawodnictwo w agonach agonistik

agora aˈɡɔra n
(historia, historyczny, historycznie) podejmujące najważniejsze decyzje zgromadzenie zwoływane w greckich państwach-miastach Agora

agorafobia ˌaɡɔraˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych; Platzangst

agrafka aˈɡrafka n
rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu; Sicherheitsnadel

agrarny aˈɡrarnɨ adj
rolniczy, rolny agrarisch

agrarystyczny adj
(historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z agraryzmem agraristisch

agregat aˈɡrɛɡat n
(technologia, technika, techniczny) zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze Aggregat

agresor aˈɡrɛsɔr n
ktoś, kto dopuszcza się agresji Aggressor
państwo działające lub posługujące się metodami agresji Aggressor

agresorski adj
dotyczący agresora lub agresorów; będący agresorem, napastnikiem агрессорский

agrest ˈaɡrɛst n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody; Stachelbeerstrauch
(spożywczy) owoc agrestu (1.1) Stachelbeere

agresywność n
cecha tego, co agresywne; cecha tych, którzy są agresywni Aggressivität

agresywny ˌaɡrɛˈsɨvnɨ adj
zachowujący się wrogo, napastliwie aggressiv

agrobiologiczny adj
(rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) związany z agrobiologią lub agrobiologami agrobiologisch

agrochemia n
(chemia, chemiczny) dział chemii powiązany z rolnictwem, bada działanie substancji na środowisko naturalne, szukając sposobów na zwiększenie plonów i poprawę jakości produktów rolnych; Agrochemie

agrochemiczny adj
(chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) związany z agrochemią agrochemisch

agrofizyczny adj
(rolnictwo, rolniczy) dotyczący agrofizyki agrophysikalisch

agrofizyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza agronomii i fizyki, której obiektem badawczym jest ekosystem ukształtowany poprzez działalność człowieka, badany i opisywany metodami nauk ścisłych – w szczególności fizyki; Agrikulturphysik Agrophysik

agrometeorologiczny adj
(rolnictwo, rolniczy) (meteorologia, meteorologiczny) związany z agrometeorologią agrarmeteorologisch

agronomia ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
(rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej; Agronomie Agrarwissenschaft

agrotechniczny adj
(rolnictwo, rolniczy) związany z agrotechniką, dotyczący agrotechniki agrartechnisch agrotechnisch

agroturystyczny ˌaɡrɔturɨˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z agroturystyką, dotyczący agroturystyki agrotouristisch landtouristisch

aguti aˈɡutʲi n
(zoologia, zoologiczny) Dasyprocta, roślinożerny gryzoń południowoamerykański, introdukowany również w Indiach; Aguti

ahistoryczny adj
pokazujący wydarzenia historyczne bez kontekstu, bez działania czynników historycznych ahistorisch

ahoj aˈxɔj interjection
pozdrowienie, zawołanie, okrzyk mający zwrócić uwagę; słowo używane zwykle wśród marynarzy i żeglarzy ahoi

aikido ajˈcidɔ n
japońska sztuka samoobrony; Aikido

aikoniczny adj
(sztuka) niezawierający przedstawień istot żywych, ze względu na zakaz religijny anikonisch

ais n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a podwyższony o półton; Ais

ais-moll n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku ais (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami) ais-Moll

aisis ˈajsʲis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a podwyższony o cały ton; Aisis

ajerkoniak ˌajɛrˈkɔ̃ɲak n
(kulinaria) likier ze spirytusu, żółtek, cukru i wanilii; Eierkognak Eierlikör

ajran n
(spożywczy) (kulinaria) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli; Ayran

ajurwedyczny adj
(medycyna, medyczny) związany z ajurwedą, zgodny z zasadami ajurwedy ayurvedisch ayurwedisch

akacja aˈkaʦ̑ʲja n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) Akazie

akademicki ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci adj
dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów Hochschul Studenten
taki, który jest teoretyczny; nie jest praktyczny theoretisch

akademik ˌakaˈdɛ̃mʲik n
dom akademicki; Studentenheim Wohnheim

akadiański ˌakaˈdʲjä̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Akadii akadisch

akadyjski adj
dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego akkadisch

akadyjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.; Akkadisch

akalkulia ˌakalˈkulʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenie zdolności procesów liczenia; Akalkulie

akantyt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczków, jednoskośna odmiana argentytu ; Akanthit

akatyst aˈkatɨst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj hymnu liturgicznego ku czci Chrystusa lub świętych, spotykany zwłaszcza w wielkopostnej tradycji chrześcijaństwa wschodniego, śpiewany na stojąco podczas szczególnych nabożeństw; Hymnos Akathistos

akceleracyjny adj
związany z przyspieszeniem lub przyspieszaniem, akceleracją; służący do przyspieszania Akzeleration Beschleunigung

akcent ˈakʦ̑ɛ̃nt n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu; Betonung Akzent

akceptacja ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja n
wyrażenie zgody Akzeptanz Erlaubnis

akceptor n
(chemia, chemiczny) cząsteczka, pojedynczy atom lub jon, który przyjmuje elektron, proton, grupę funkcyjną lub określony jon od innych cząsteczek w trakcie reakcji chemicznej; Akzeptor

akceptować ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑ v
aprobować coś akzeptieren

akcesorium n
(urzędowy) (handel, handlowy) drobny przedmiot stanowiący dodatkowe wyposażenie Accessoire

akcja ˈakʦ̑ʲja n
papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm); Aktie

akcja na okaziciela ˈakʦ̑ʲja ˌna‿ɔkaʑiˈʨ̑ɛla n
(ekonomia, ekonomiczny) rodzaj akcji, na której nie ma oznaczonego właściciela - przeciwieństwo akcji imiennej; Inhaberaktie

akcyza akˈʦ̑ɨza n
(ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji; Akzise

akcyzowy ˌakʦ̑ɨˈzɔvɨ adj
dotyczący akcyzy Akzise Verbrauchsteuer

aklamacja ˌaklãˈmaʦ̑ʲja n
przyjęcie czegoś jednomyślnie, bez głosowania Akklamation

akmeizm n
(literacko) modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku; Akmeismus

akolita ˌakɔˈlʲita n
(kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu; Akolyth

akomodacja ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia Akkommodation Anpassung
dostosowanie warunków oferty zakwaterowania Akkommodation Unterkunft
przystosowanie sposobów katechizacji misyjnej do warunków życia ludności nauczanej Akkommodation

akompaniament ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii; Begleitung

akompaniator ˌakɔ̃mpãˈɲatɔr n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca akompaniamentu Begleiter

akompaniować ˌakɔ̃mpãˈɲɔvaʨ̑ v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło begleiten akkompagnieren

akonit aˈkɔ̃ɲit n
(botanika, botaniczny) (zobacz) tojad Akonit

akonto aˈkɔ̃ntɔ n
(ekonomia, ekonomiczny) zadatek na spłatę z tytułu należności Akonto Akontozahlung Vorschuss

akord ˈakɔrt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków; Akkord

akordeon ˌakɔrˈdɛɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów; Akkordeon Ziehharmonika

akordeonista ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie Akkordeonist Akkordeonspieler

akordeonistka ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲistka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, dziewczyna grająca na akordeonie Akkordeonistin

akordeonowy adj
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący akordeonu, związany z akordeonem Akkordeon

akordowy adj
(ekonomia, ekonomiczny) związany z pracą na akord (systemem pracy w którym wynagrodzenie zależy od ilości wykonanej pracy) Akkord
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z akordami Akkord

akr akr̥ n
anglosaska jednostka powierzchni gruntów; Acker Acre

akredytacja n
oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu Akkreditierung

akredytować v
udzielać akredytacji akkreditieren

akrobatka n
kobieta, która wykonuje akrobacje sportowe lub cyrkowe Akrobatin

akrobatyczny adj
związany z akrobacją akrobatisch

akrofobia ˌakrɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości; Akrophobie

akrolit aˈkrɔlʲit n
(sztuka) (starożytność) w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów; Akrolith

akromegalia n
(medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich; Akromegalie

akropol aˈkrɔpɔl n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu Akropolis

aksamit aˈksãmʲit n
(włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici; Samt

aksamitka ˌaksãˈmʲitka n
(botanika, botaniczny) Tagetes, kwitnąca roślina ozdobna; Studentenblume Tagetes Samtblume
wstążeczka z aksamitu, najczęściej noszona pod szyją; Samtband

aksjomat akˈsʲjɔ̃mat n
(matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej; Axiom Prinzip
uznana prawda Axiom

akson ˈaksɔ̃n n
(biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej; Axon

aksonometria ˌaksɔ̃nɔ̃ˈmɛtrʲja n
rodzaj rzutu równoległego, odwzorowanie przestrzeni na płaszczyznę z wykorzystaniem prostokątnego układu osi Axonometrie

aksynit aˈksɨ̃ɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów; Axinit

akt akt n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej; Akt
(sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela; Akt
(urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument Akt
czyn, działanie Tat

akt strzelisty n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: krótka żarliwa modlitwa, pobożne westchnienie; Stoßgebet

akt urodzenia ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa n
akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka; Geburtsschein

akta ˈakta n
zbiór dokumentów lub ksiąg zawierających zapisy urzędowe Akten

aktor akˈtɔʒɨ ˈaktɔr n
osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie; Schauspieler Darsteller

aktorka akˈtɔrka n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera Schauspielerin

aktorski adj
dotyczący aktorów lub aktorstwa Darsteller Schauspiel darstellerisch Schauspieler schauspielerisch

aktualizacja ˌaktu<sup>w</sup>alʲiˈzaʦ̑ʲja n
czynienie czegoś aktualnym, uwspółcześnienie, modernizacja Aktualisierung

aktualizować v
czynić aktualnym aktualisieren

aktualny ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
dotyczący teraźniejszości aktuell

aktyn ˈaktɨ̃n n
(chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89; Actinium

aktywa n
(księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych; Aktivum

aktywista ˌaktɨˈvʲista n
bardzo aktywny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań Aktivist

aktywistka ˌaktɨˈvʲistka n
forma żeńska od: aktywista Aktivistin

aktywizm n
czynna postawa; bycie aktywnym Aktivität

aktywować ˌaktɨˈvɔvaʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się aktywne aktivieren

akumulacja n
(książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś Akkumulation Anhäufung

akumulator ˌakũmuˈlatɔr n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej) Akkumulator Akku

akumulator samochodowy ˌakũmuˈlatɔr ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ n
(motoryzacja) (zobacz) [[akumulator, samochodowy]] Autobatterie

akumulatorek ˌakũmulaˈtɔrɛk n
(technologia, technika, techniczny) bateria, którą można ponownie naładować Akku

akupresura ˌakuprɛˈsura n
(medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała; Akupressur

akupunktura ˌakupũŋkˈtura n
(medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka; Akupunktur

akuratność n
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest akuratne; cecha tych, którzy są akuratni Akkuratesse

akustyka n
(fizyka, fizyczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków Akustik
(fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach Akustik

akuszeria ˌakuˈʃɛrʲja n
(dawniej, dawny) określenie położnictwa Geburtshilfe Wöchnerinnenstation

akuszerka ˌakuˈʃɛrka n
(przestarzałe, przestarzały) położna; Hebamme

akut ˈakut n
(fonetyka, fonetyczny) akcent ostry; Akut

akwakultura ˌakfakulˈtura n
forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego; Aquakultur

akwamaryn ˌakfãˈmarɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu; Aquamarin
(jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień szlachetny Aquamarin

akwariowy ˌakfaˈrʲjɔvɨ adj
związany z akwarium, dotyczący hodowli w akwarium Aquarien

akwarium aˈkfarʲjũm n
duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę Aquarium

akwedukt aˈkfɛdukt n
kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego; Aquädukt

akwizgranka n
mieszkanka Akwizgranu Aachenerin

akwizgrańczyk n
mieszkaniec Akwizgranu; ktoś pochodzący z Akwizgranu Aachener

akwizgrański adj
związany z Akwizgranem, pochodzący z Akwizgranu Aachener

akwizycja n
(handel, handlowy) pozyskiwanie klientów, zbieranie zamówień w imieniu danej firmy Akquisition

akwizytor ˌakfʲiˈzɨtɔr n
osoba trudniąca się akwizycją Akquisiteur

alanina n
(biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych; Alanin

alarm ˈalarm n
sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem Alarm

alarmować v
wywoływać niepokój alarmieren beunruhigen
zawiadamiać o niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej szybkiego działania alarmieren

alarmowy adj
dający sygnał o grożącym niebezpieczeństwie Alarm-

alasz ˈalaʃ n
(kulinaria) napój alkoholowy, klarowny likier kminkowy koloru żółtego Allasch

alba ˈalba n
długa biała szata liturgiczna księży katolickich; Albe

albatros alˈbatrɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie; Albatros

albański alˈbãj̃sʲci adj
związany z Albanią, dotyczący Albanii albanisch Albanisch

albedo alˈbɛdɔ n
(fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego; Albedo

albinos alˈbʲĩnɔs n
człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze) Albino

albit ˈalbʲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy; Albit

albo ˈalbɔ conjunction
…łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa; oder entweder oder

album ˈalbũm n
(drukarstwo, drukarski) wydawnictwo o charakterze ilustracyjnym, z niewielką ilością tekstu objaśniającego Bildband
zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp. Album
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD); Album

albumowy ˌalbũˈmɔvɨ adj
związany z albumem, dotyczący albumu Album Musikalbum Poesiealbum Sammelalbum

alchemia alˈxɛ̃mʲja n
średniowieczna chemia, której zadaniem było odkrycie sposobu na przemianę metali nieszlachetnych w złoto Alchemie

alchemiczny adj
dotyczący alchemii alchimistisch

alchemik alˈxɛ̃mʲik n
osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu Alchimist

aldehyd alˈdɛxɨt n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące; Aldehyd

aldehyd octowy n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów; Acetaldehyd

ale ɛjl ˈalɛ conjunction
…służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego aber sondern
…służący do łączenia zdań wtedy, gdy podkreślamy, że jedno stwierdzenie nie jest prawdziwe, a drugie jest sondern

ale ɛjl ˈalɛ n
gatunek piwa; Ale

alegoreza ˌalɛɡɔˈrɛza n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dwustopniowy sposób interpretacji znaków polegający na odczytywaniu najpierw znaczenia dosłownego, a później głębszego; Allegorese

alegoria ˌalɛˈɡɔrʲja n
(literacko) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści; Allegorie Sinnbild

alegoryczny ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ adj
(literacko) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny allegorisch

alegoryzm n
(sztuka) tendencja w sztuce stosująca alegorię jako najważniejszy środek przekazu; Al­le­go­ris­mus

aleja aˈlɛja n
droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami; Allee Boulevard

aleksandryt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu; Alexandrit

aleksytymia n
(psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania; Alexithymie

alemański n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii Alemannisch

alergen aˈlɛrɡɛ̃n n
(medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną; Allergen

alergia aˈlɛrʲɟja n
(medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik; Allergie

alergik aˈlɛrʲɟik n
osoba uczulona na działanie alergenów Allergiker

alergolog ˌalɛrˈɡɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób alergicznych Allergologe
(medycyna, medyczny) lekarka specjalistka alergologii Allergologin

alergologia ˌalɛrɡɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii; Allergologie

alfa ˈalfa n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α; Alpha

alfa i omega ˈalfa ˌi‿ɔ̃ˈmɛɡa n
(przenośnie, przenośnia) początek i koniec Alpha und Omega

alfabet alˈfabɛt n
zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku; Alphabet

alfabet Braille'a n
alfabet zbudowany z wypukłości, przeznaczony dla niewidomych; Brailleschrift

alfabetycznie ˌalfabɛˈtɨʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób alfabetyczny, zgodnie z kolejnością liter w alfabecie alphabetisch abecelich

alfabetyczny ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ adj
ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie alphabetisch

alfons ˈalfɔ̃w̃s n
(potocznie, potoczny) (pospolicie) mężczyzna żyjący z cudzej prostytucji, zabierający prostytutce część jej dochodu w zamian za ochronę Zuhälter

algebra alˈɡɛbra n
jeden z działów matematyki; Algebra

algierski alʲˈɟɛrsʲci adj
odnoszący się do państwa Algieria algerisch

algolagnia ˌalɡɔˈlaɟɲja n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na osiąganiu satysfakcji poprzez zadawanie bólu i cierpienia sobie lub innej osobie; algolagnie

algorytm algɔˈrɨtmɨ alˈɡɔrɨtm̥ n
sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis; Algorithmus

alians ˈalʲjãw̃s n
przymierze między państwami Allianz

alibi aˈlʲibʲi n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia; Alibi

aligator ˌalʲiˈɡatɔr n
(herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem; Alligator

alimentacyjny adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z alimentami Unterhalt

alimenty ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne; Alimente

alizaryna ˌalʲizaˈrɨ̃na n
(chemia, chemiczny) cenny, czerwony barwnik zaprawowy stosowany w analizie chemicznej; Alizarin

alka ˈalka n
(ornitologia, ornitologiczny) Alca torda, ptak morski gnieżdżący się na wybrzeżach Atlantyku; Tordalk

alkaliczny adj
(chemia, chemiczny) dotyczący alkaliów alkalisch

alkalizować ˌalkalʲiˈzɔvaʨ̑ v
(chemia, chemiczny) dodawać zasady, zmieniać odczyn na zasadowy alkalisieren

alken ˈalkɛ̃n n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla; Alken

alkohol alˈkɔxɔl n
(chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH); Alkohol Weingeist
(handel, handlowy) (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego; Alkohol Weingeist

alkoholiczka ˌalkɔxɔˈlʲiʧ̑ka n
kobieta, która cierpi na alkoholizm Alkoholikerin

alkoholiczny adj
wywołany alkoholem Alkohol
związany z alkoholikiem lub alkoholizmem, taki jak u alkoholika Alkoholiker

alkoholik ˌalkɔˈxɔlʲik n
osoba, która cierpi na alkoholizm Alkoholiker

alkoholiza n
(chemia, chemiczny) reakcja chemiczna podwójnej wymiany, zachodząca między alkoholem a innym związkiem organicznym, najczęściej estrem Alkoholyse

alkoholizm ˌalkɔˈxɔlʲism̥ n
(medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych; Alkoholismus

alkoholowy ˌalkɔxɔˈlɔvɨ adj
zawierający alkohol; związany z alkoholem alkoholisch

alkomat n
urządzenie służące do określania ilościowej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu; Alkoholtester Blasrohr

alkowa alˈkɔva n
(przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna ; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej Alkoven

allel ˈalːɛl n
(biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy; Allel

alleluja ˌalːɛˈluja interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej halleluja Halleluja

allomorf n
(językoznawstwo, językoznawczy) wariant morfemu Allomorph

allopurinol ˌalːɔpuˈrʲĩnɔl n
(chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) lek, inhibitor oksydazy ksantynowej; Allopurinol

almandyn n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3 Almandin

almukantarat n
mały okrąg na sklepieniu niebieskim łączący punkty o tej samej wysokości nad horyzontem; Almukantarat

alofon aˈlɔfɔ̃n n
(językoznawstwo, językoznawczy) wariant fonemu, inaczej: alofony to głoski reprezentujące ten sam fonem Allophon

alogizm n
brak logiki w czymś Alogismus

alokacja ˌalɔˈkaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe Allokation
planowe rozdysponowanie czegoś; Allokation

alopatyczny adj
(medycyna, medyczny) związany z alopatią allopathisch

alotropia ˌalɔˈtrɔpʲja n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi; Allotropie

aloza aˈlɔza n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek; Maifisch

alpaka alˈpaka n
(zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy; Alpaka
wełna z lamy (1.1) Alpaka

alpejski alˈpɛjsʲci adj
związany z Alpami, dotyczący Alp Alpen alpin

alpensztok n
(turystyka, turystyczny) żerdź o długości od 1,5 do ponad 2,5 metra, zaopatrzona z jednej strony w grot, używana przez turystów wędrujących po górach; Alpenstock

alpinista ˌalpʲĩˈɲista n
osoba uprawiająca alpinizm; Alpinist

alpinistka ˌalpʲĩˈɲistka n
kobieta uprawiająca alpinizm Alpinistin

alpinizm alˈpʲĩɲism̥ n
(dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska Alpinismus

alrauna alˈrawna n
(botanika, botaniczny) przypominający człowieka korzeń mandragory, któremu przypisywano właściwości magiczne; Alraune

alt alt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy; Alt Altstimme

alternator ˌaltɛrˈnatɔr n
(motoryzacja) prądnica prądu przemiennego; Alternator Lichtmaschine

altowiolinistka ˌaltɔvʲjɔlʲĩˈɲistka n
forma żeńska od: altowiolinista Bratscherin Bratschistin

altruista ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista n
osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom Altruist

altruistka ˌaltruˈ<sup>j</sup>istka n
kobieta bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom Altruistin

altruizm alˈtru<sup>j</sup>ism̥ n
bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom; Altruismus

altówka alˈtufka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny; Bratsche

alufelga ˌaluˈfɛlɡa n
(motoryzacja) felga z aluminium Alufelge

aluwium aˈluvʲjũm n
(dawniej, dawny) (geologia, geologiczny) najmłodsza epoka geologiczna, holocen; Alluvium
(geologia, geologiczny) osady powstające w procesie akumulacji na skutek działalności wód płynących; Alluvialboden

aluzja aˈluzʲja n
wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost Allusion Anspielung

aluzyjny adj
związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją andeutend anspielend

alzacki alˈzaʦ̑ʲci adj
związany z Alzacją elsässisch

amaksofobia n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie lękowe polegające na obawie przed jazdą samochodem; Amaxophobie Fahrangst

amalgamat n
(metaloznawstwo, metalurgia) stop rtęci z innym metalem; Amalgam
(przenośnie, przenośnia) mieszanina różnych elementów Amalgam

amarylis ˌãmaˈrɨlʲis n
(botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych; Amaryllis

amator ãˈmatɔr n
miłośnik, ktoś oddany czemuś Amateur
osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo Nichtfachmann

ambasada ˌãmbaˈsada n
stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej; Botschaft
wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1) Botschaft
gwara więzienna brzuch, żołądek Botschaft

ambasador ˌãmbaˈsadɔr n
przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej Botschafter Botschafterin

ambicja ãmˈbʲiʦ̑ʲja n
pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego Ehrgeiz

ambitny ãmˈbʲitnɨ adj
charakteryzujący się ambicją; taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją ehrgeizig

ambiwalencja ˌãmbʲivaˈlɛ̃nʦ̑ʲja n
współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii Ambivalenz

amblygonit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach; Amblygonit

ambona ãmˈbɔ̃na n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej Kanzel
(łowiectwo, łowiecki) obiekt w kształcie wieżyczki, służący do polowań na zwierzynę; Hochsitz

ambrozja ãmˈbrɔzʲja n
(mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność; Ambrosia
(botanika, botaniczny) Ambrosia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych; Ambrosia

ambulans ãmˈbulãw̃s n
środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych; Krankenwagen Ambulanz Krankenkraftwagen

ambulatoryjny ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ adj
(medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony ambulant

ameba ãˈmɛba n
(biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek; Amöbe

amen ˈãmɛ̃n interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie modlitwy Amen

ameryk ãˈmɛrɨk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95; Americium

amerykanista ˌãmɛrɨkãˈɲista n
specjalista z dziedziny amerykanistyki Amerikanist

amerykanistka n
specjalistka z dziedziny amerykanistyki, znawczyni Ameryki Amerikanistin

amerykanizacja ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja n
wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych; Amerikanisierung

amerykanizm ˌãmɛrɨˈkãɲism̥ n
cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki Amerikanismus
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka amerykańskiego angielskiego Amerikanismus

amerykański ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci adj
dotyczący Ameryki (kontynentu) amerikanisch
dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki US-amerikanisch amerikanisch

ametyst ãˈmɛtɨst n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2; Amethyst

ametystowy ˌãmɛtɨˈstɔvɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący ametystu, wykonany z ametystu, związany z ametystem, ozdobiony ametystem Amethyst-

amfetamina ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy; Amphetamin

amfibia ãw̃ˈfʲibʲja n
zwykle w lm: amfibie – (zoologia, zoologiczny) inaczej płazy Amphibie

amfibolit n
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła; Amphibolit

amfiladowy adj
(architektura, architektoniczny) związany z amfiladą; wykorzystujący układ przestrzenny taki jak w amfiladzie Enfilade

amforyczny adj
związany z amforą; w kształcie amfory Amphore

amharski ãmˈxarsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii Amharisch

aminokwas ˌãmʲĩˈnɔkfas n
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek; Aminosäure

amisz n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek chrześcijańskiej wspólnoty protestanckiej w USA, wywodząca się ze Szwajcarii; Amischer

amnestia ãmˈnɛstʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych; Amnestie

amnestyjny adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z amnestią Amnestie

amnezja ãmˈnɛzʲja n
(medycyna, medyczny) zanik pamięci Amnesie

amoniak ãˈmɔ̃ɲak n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu; Ammoniak

amonit ãˈmɔ̃ɲit n
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) materiał wybuchowy będący mieszaniną azotanu amonu z trotylem i innymi dodatkami, używany głównie w górnictwie; Ammonit Ammoniumnitrat

amoralizm ˌãmɔˈralʲism̥ n
pogląd odrzucający normy moralne i etyczne Amoralismus

amorficzność n
cecha tego, co jest amorficzne; cecha tych, którzy są amorficzni Amorphismus

amorfizm n
(książkowy) bezpostaciowość, brak właściwej formy Amorphismus

amortyzacja n
(ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych Amortisation
(technologia, technika, techniczny) łagodzenie uderzeń, wstrząsów w maszynach, pojazdach za pomocą specjalnych urządzeń Stoßdämpfung

amoryczny adj
(rzadki, rzadko używany) erotyczny, miłosny Liebe

ampelologiczny adj
(botanika, botaniczny) związany z ampelologią, dotyczący ampelologii, uprawy winorośli ampelologisch

amperogodzina ãmˈpɛrɔɡɔˈʥ̑ĩna n
(elektryczność) jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera; Amperestunde

amperomierz ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ n
(metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego; Amperemeter Strommessgerät

amputacja ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny; Amputation

amputacyjny adj
(medycyna, medyczny) związany z amputacją; służący do amputacji Amputation

amputować ˌãmpuˈtɔvaʨ̑ v
dokonywać amputacji amputieren

ampułka ãmˈpuwka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku; Ampulle
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mały dzbanek do podawania wina i wody kapłanowi; ; (zobacz) też ampułka w Encyklopedii staropolskiej Ampulle

amsterdamski ˌãmstɛrˈdãmsʲci adj
odnoszący się do Amsterdamu (miasta w Holandii) Amsterdamer

amunicja ˌãmũˈɲiʦ̑ʲja n
(potocznie, potoczny) naboje do broni palnej Munition

anabioza n
(biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu; Scheintod Anabiose

anachroniczny adj
niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy anachronistisch

anachronizm ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥ n
błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed; Anachronismus

anaforeza n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu ujemnie naładowanych cząstek w kierunku anody Anaphorese

anakonda ˌãnaˈkɔ̃nda n
(herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel; Anakonda

anakreontyk ˌãnakrɛˈɔ̃ntɨk n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o tematyce biesiadnej, wesołej lub rubasznej; Anakreontik

analcym n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów, Na[AlSi2O6] x H2O; Analcim

analfabeta ˌãnalfaˈbɛta n
(edukacja, edukacyjny) człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu Analphabet
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) nieuk, ignorant Analphabet

analfabetka ˌãnalfaˈbɛtka n
osoba płci żeńskiej niepotrafiąca pisać i czytać Analphabetin

analfabetyzm n
brak umiejętności czytania i pisania Analphabetismus

analgetyk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek przeciwbólowy, lek przeciwbólowy; Analgetikum

analityczka ˌãnalʲiˈtɨʧ̑ka n
rodzaj żeński od rzeczownika → analityk (specjalista zajmujący się analizą danych i prognozowaniem) Analytikerin

analityczny ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z analizą analytisch
dający się rozłożyć na składowe analytisch

analityk ˌãnaˈlʲitɨk n
specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy Analytiker

analiza ˌãnaˈlʲiza n
badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska; Analyse Analysis

analizować ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑ v
przeprowadzać proces analizy analysieren

analogia ˌãnaˈlɔɟja n
podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem; Analogie

analogiczny ˌãnalɔˈɟiʧ̑nɨ adj
podobny do czegoś analog analogisch

anamneza ˌãnãmˈnɛza n
(medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby, Anamnese

ananas ãˈnãnas n
(botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych; Ananas
(kulinaria) owocostan rośliny z rodzaju (1.1) Ananas

ananasowy adj
dotyczący ananasów, związany z ananasami Ananas

ananim ãˈnãɲĩm n
rodzaj pseudonimu; nazwisko autora zapisane w szyku odwróconym; Ananym

anarchista ˌãnarˈçista n
zwolennik anarchizmu Anarchist

anarchistyczny ˌãnarçiˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z anarchizmem anarchistisch

anarchizm ãˈnarçism̥ n
ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość; Anarchismus

anarchoindywidualizm n
(socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna forma indywidualizmu, doktryna społeczno-polityczna występująca przeciwko państwu, społeczeństwu, narodowi i rodzinie jako źródłom przymusu i zniewolenia jednostki; Anarchoindividualismus Individualanarchismus individualistischer Anarchismus

anarchopacyfizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów Anarchopazifismus

anataz n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu; Anatas

anatema n
(kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich ; Kirchenbann Anathem Anathema

anatolijski ˌãnatɔˈlʲijsʲci adj
(przymiotnik) od Anatolia anatolisch

anatomia ˌãnaˈtɔ̃mʲja n
(biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1); Anatomie
(biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych Anatomie

anatomiczny ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
związany z anatomią, dotyczący anatomii anatomisch

anch n
(starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie; Anch

ancien régime n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) absolutystyczny system społeczno-polityczny istniejący we Francji przed rewolucją francuską; Ancien Régime

andorski ãnˈdɔrsʲci adj
odnoszący się do Andory (państwa) andorranisch

androfobia n
(psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami Androphobie

androgen ãnˈdrɔɡɛ̃n n
(fizjologia, fizjologiczny) hormon płciowy o działaniu maskulinizującym, fizjologicznie występujący u mężczyzn i w małych stężeniach u kobiet Androgen

androgyniczny ˌãndrɔɡɨ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) posiadający cechy zarówno męskie, jak i żeńskie androgyn

android ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it n
robot mający postać człowieka; Android Androide

androlog ãnˈdrɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz, specjalista andrologii Androloge

andrologia ˌãndrɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego; Andrologie

androsteron n
(biochemia, biochemiczny) męski hormon płciowy Androsteron

andrzejki ãnˈḍʒɛjci n
(etnografia, etnograficzny) (ezoteryka) tradycyjna zabawa połączona z wróżbami odbywająca się w wieczór andrzejkowy, w której dawniej brały udział tylko panny; Andreasnacht

andyjski ãnˈdɨjsʲci adj
związany z Andami, dotyczący Andów Anden

anegdota ˌãnɛɡˈdɔta n
krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia Anekdote

aneksja ãˈnɛksʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części; Annexion Anschluss

aneksyjny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z aneksją, zaborem ziem innego państwa Annexion

anektować ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑ v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji annektieren

anemiczny adj
(medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii anämisch
(potocznie, potoczny) niemrawy, słaby, działający powoli, niezdecydowanie kränklich kümmerlich phlegmatisch schwach schwächlich

anemologia n
(meteorologia, meteorologiczny) nauka o wiatrach Ane­mo­lo­gie

anemometria n
(meteorologia, meteorologiczny) pomiar kierunku i prędkości wiatru Anemometrie Windmessung

anepigraf ˌãnɛˈpʲiɡraf n
(książkowy) dzieło nieposiadające tytułu Anepigraphon

anestetyk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego; Anästhetikum Betäubungsmittel

anestezjolog ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk n
(medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie Narkosearzt
(medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii; Narkosearzt

anestezjologia n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia; Anästhesiologie

anestezjologiczny adj
(medycyna, medyczny) związany z anestezjologią lub anestezjologami anästhesiologisch

anewryzm ãˈnɛvrɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) (dawniej, dawny) guzowate wypełnione krwią rozszerzenie tętnicy np. wskutek uszkodzenia jej ścianki Aneurysma

angielski ãŋʲˈɟɛlsʲci adj
odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami englisch Englisch

angielski ãŋʲˈɟɛlsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach; Englisch englisch

angina ãŋʲˈɟĩna n
(medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła; Angina

angiografia ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja n
(medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego; Gefäßdarstellung

angiologia ˌãŋʲɟɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) nauka o naczyniach krwionośnych; Angiologie

anglicyzm ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego; Anglizismus

anglikanin ˌãŋɡlʲiˈkãɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca anglikanizmu Anglikaner

anglikański adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem anglikanisch

anglojęzyczny ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem angielskim englischsprachig
spisany, stworzony w języku angielskim englischsprachig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim englischsprachig

anglosaski ˌãŋɡlɔˈsasʲci adj
związany z językiem anglosaskim (1.1) altenglisch
związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii) angelsächsisch

anglosaski ˌãŋɡlɔˈsasʲci n
poprzednik nowoczesnego języka angielskiego; Altenglisch

anhalcki adj
związany z Anhaltem, dotyczący Anhaltu (krainy w Niemczech) an­hal­tisch an­hal­ti­nisch

anhedonia ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć; Anhedonie

anhydryt ãnˈxɨdrɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan wapnia (CaSO4); Anhydrit

ani ˈãɲi conjunction
…poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie weder noch
…poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących weder noch
…poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących weder noch
…występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego weder noch
…występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego weder noch

ani ˈãɲi particle
…wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje w zdaniu przeczącym kein

ani trochę ˈãɲi ˈtrɔxɛ adv
zupełnie nie, wcale nie; nawet nie odrobinę, nawet nie w całym stopniu kein bisschen

anielski ãˈɲɛlsʲci adj
związany z aniołami englisch engelhaft

anihilacja n
zniszczenie, unicestwienie Annihilation

anilina ˌãɲiˈlʲĩna n
(chemia, chemiczny) oleista ciecz trująca; Anilin

animacja ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja n
rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu; Animation

animista ˌãɲĩˈmʲista n
osoba wierząca w istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisująca duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom Animist

animistyczny adj
związany z animizmem, właściwy animizmowi animistisch

animizm ãˈɲĩmʲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom; Animismus

animozja n
niechęć lub niesnaska wywołana urazą Animosität

animusz ãˈɲĩmuʃ n
zapał, werwa, odwaga Elan Mut

anion ˈãɲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon; Anion

anioł ˈãɲɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem; Engel
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek Engel

anizokoria n
(medycyna, medyczny) różna szerokość źrenic u tej samej osoby; Anisokorie

ankieta ãŋʲˈcɛta n
(statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza Umfrage Befragung Enquette

ankieter ãŋʲˈcɛtɛr n
osoba, która zbiera informacje za pomocą ankiety Befrager

ankietowy adj
związany z ankietą, dotyczący ankiety; mający formę ankiety Umfrage

anksjolityk ˌãŋksʲjɔˈlʲitɨk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja psychotropowa stosowana przeciw lękom Anxiolytikum

anoda ãˈnɔda n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni; Anode

anomalia ˌãnɔ̃ˈmalʲja n
incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy Anomalie

anomalny adj
stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły anomal

anonimowość ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest anonimowy; Anonymität

anonimowy ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ adj
o nieujawnionym nazwisku anonym ungenannt

anons ˈãnɔ̃w̃s n
podanie do publicznej wiadomości, w szczególności poprzez ogłoszenie w prasie Annonce

anoreksja ˌãnɔˈrɛksʲja n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia; Magersucht

anortyt n
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów; Anorthit

anosmia n
(medycyna, medyczny) utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów; Anosmie

ansa ˈãw̃sa n
niechęć do kogoś, pretensja Groll

anta ˈãnta n
(architektura, architektoniczny) pilaster kończący ścianę, uformowany i zdobiony zgodnie z porządkiem architektonicznym danej epoki; Ante

antagonizm ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥ n
wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób Antagonismus

antarktyczny adj
(geografia, geograficzny) związany z Antarktyką antarktisch

antena ãnˈtɛ̃na n
urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie; Antenne

antena satelitarna n
antena umożliwiająca odbiór telewizji satelitarnej; Satellitenantenne

antidotum ˌãntʲiˈdɔtũm n
(przenośnie, przenośnia) środek zaradczy Antidot Antidoton
(zobacz) odtrutka Gegenmittel

antiguański adj
związany z Antiguą (wyspą na Karaibach) antiguanisch
związany z Antiguą i Barbudą (państwem na Karaibach) antiguanisch

antleryt n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczanów, Cu3(OH)4SO4; antlerit

antofyllit n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; Anthophyllit

antonim ãnˈtɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego Antonym Gegenwort

antonimiczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) o przeciwstawnym znaczeniu antonym

antonomazja n
(językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy własnej osoby lub przedmiotu inną nazwą; Antonomasie

antrakologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina archeobotaniki zajmująca się badaniem węgli drzewnych, środowisk roślin drzewiastych i sposobów ich użytkowania przez człowieka Anthrakologie

antrakt ˈãntrakt n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przerwa między aktami, w trakcie spektaklu Zwischenakt

antropocentryczny adj
skupiony na człowieku, stawiający człowieka na najważniejszym miejscu anthropozentrisch

antropocentryzm n
(filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego Anthropozentrismus
interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka Anthropozentrismus

antropofagia ˌãntrɔpɔˈfaɟja n
(literacko) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) ludzki kanibalizm, ludożerstwo Anthropophagie

antropofobia ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi; Anthropophobie

antropogeniczny adj
zachodzący lub powstały w wyniku działalności gospodarczej człowieka anthropogen

antropologia ˌãntrɔpɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku; Anthropologie Menschenkunde

antropomorfizm ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥ n
nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom; Anthropomorphismus

antropozoficzny adj
związany z antropozofią, dotyczący antropozofii anthroposophisch

antyalkoholowy ˌãntɨalkɔxɔˈlɔvɨ adj
przeznaczony do walki z alkoholizmem, leczący alkoholików antialkoholisch

antyamerykański adj
wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów anti-amerikanisch

antybakteryjny ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ adj
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii antibakteriell

antybiogram ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm n
(medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie; Antibiogramm

antybiotyk ˌãntɨˈbʲjɔtɨk n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje; Antibiotikum

antybiotykowy adj
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związany z antybiotykami antibiotisch

antybohater ˌãntɨbɔˈxatɛr n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać posiadająca cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech bohatera Antiheld
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać nieposiadająca żadnych cech heroicznych, niewyróżniająca się niczym; Antiheld

antybolszewicki ˌãntɨbɔlʃɛˈvʲiʦ̑ʲci adj
nastawiony na walkę z bolszewikami, zwalczający bolszewików antibolschewistisch

antycarski adj
występujący przeciwko carowi, sprzeciwiający się rządom cara antizaristisch

antycyklon n
(meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny); Antizyklone

antycyklonowy adj
(meteorologia, meteorologiczny) związany z antycyklonem antizyklonal

antycypacja ˌãntɨʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja n
przewidywanie, zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego Vorwegnahme

antydatować ˌãntɨdaˈtɔvaʨ̑ v
podpisywać coś z wcześniejszą datą niż jest w rzeczywistości, zwykle w celu oszustwa antedatieren vordatieren

antydemokratyczny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprzeciwiający się demokracji; naruszający jej zasady antidemokratisch

antydepresant n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdziałający objawom depresji; Antidepressivum

antydiuretyczny adj
(medycyna, medyczny) hamujący diurezę, nadmierne wydzielanie moczu antidiuretisch

antydopingowy ˌãntɨdɔpʲĩŋˈɡɔvɨ adj
przeznaczony do walki z dopingiem u sportowców, do wykrywania niedozwolonych środków dopingujących Anti-Doping Antidoping

antydumpingowy ˌãntɨdãmpʲĩŋˈɡɔvɨ adj
(ekonomia, ekonomiczny) zapobiegający, przeciwdziałający dumpingowi, niszczeniu konkurencji przez zaniżanie cen Antidumping

antydynastyczny adj
skierowany przeciwko dynastii, działający na szkodę dynastii antidynastisch

antyelektrostatyczny adj
(fizyka, fizyczny) zapobiegający odkładaniu się elektryczności statycznej, zapobiegający elektryzowaniu się antielektrostatisch antistatisch

antyestetyka n
(sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pogląd sprzeciwiający się estetyzmowi Antiästhetik

antyeuropejski adj
taki, który jest przeciwny lub wrogi Europie i Europejczykom antieuropäisch
taki, który jest przejawem wrogości (1.1) antieuropäisch

antyfaszysta ˌãntɨfaˈʃɨsta n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik faszyzmu Antifaschist

antyfaszystka n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwniczka faszyzmu Antifaschistin

antyfaszystowski ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci adj
nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów antifaschistisch

antyfaszyzm ˌãntɨˈfaʃɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu; Antifaschismus

antyfeminizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu Antifeminismus

antyfeudalny adj
skierowany przeciwko feudalizmowi i ukształtowanym przez niego stosunkom społecznym antifeudal

antyfona n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Komplecie krótka pieśń maryjna śpiewana lub odmawiana na końcu godziny kanonicznej; Antiphon
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Liturgii godzin werset odmawiany przed i po psalmie czy kantyku; Antiphon
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w liturgii mszy świętej jeden z wersetów śpiewanych lub odmawianych na wejście, na ofiarowanie i na komunię; Antiphon

antygen ãnˈtɨɡɛ̃n n
(medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową; Antigen

antygoryt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów; Antigorit

antyhumanitarny adj
przeciwny, wrogi zasadom humanitarnym antihumanitär

antyinflacyjny ˌãntɨ<sup>j</sup>ĩnflaˈʦ̑ɨjnɨ adj
mający na celu zmniejszenie lub przeciwdziałanie inflacji Anti-Inflations-

antyk ˈãntɨk n
(potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy Antiquität

antykapitalistyczny adj
wrogi wobec kapitalizmu antikapitalistisch

antykatolicki ˌãntɨkatɔˈlʲiʦ̑ʲci adj
wrogi katolicyzmowi, skierowany przeciwko katolicyzmowi antikatholisch

antyklerykalizm ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥ n
ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu); Antiklerikalismus

antyklerykalny ˌãntɨklɛrɨˈkalnɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwstawiający się władzy kleru i jego udziałowi w życiu społeczno-politycznym antiklerikal

antykoagulant ˌãntɨkɔaˈɡulãnt n
(medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi; Antikoagulans

antykolizyjny adj
(technologia, technika, techniczny) mający zmniejszyć prawdopodobieństwo zajścia kolizji (zwłaszcza między pojazdami) Antikollision

antykomunista ˌãntɨkɔ̃mũˈɲista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik komunizmu, osoba zwalczająca komunizm Antikommunist

antykomunistka ˌãntɨkɔ̃mũˈɲistka n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwniczka komunizmu, kobieta zwalczająca komunizm Antikommunistin

antykomunistyczny ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, związany z antykomunizmem, dotyczący antykomunizmu antikommunistisch

antykomunizm ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu Antikommunismus

antykoncepcja ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) działania zapobiegające zapłodnieniu Empfängnisverhütung Kontrazeption Verhütung

antykoncepcyjny ˌãntɨkɔ̃nʦ̑ɛpˈʦ̑ɨjnɨ adj
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zapobiegający zajściu w ciążę antikonzeptionell

antykorozyjny ˌãntɨkɔrɔˈzɨjnɨ adj
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) zapobiegający korozji, zabezpieczający przed korozją Antikorrosion Korrosionsschutz Rostschutz

antykorupcyjny ˌãntɨkɔrupˈʦ̑ɨjnɨ adj
mający na celu przeciwdziałanie i zwalczanie korupcji Antikorruption

antykościelny adj
skierowany przeciwko Kościołowi, niechętny wobec Kościoła kirchenfeindlich

antykryzysowy ˌãntɨkrɨzɨˈsɔvɨ adj
mający zapobiec kryzysowi, mający zlikwidować kryzys (np. gospodarczy, finansowy) Anti-Krisen Antikrisen

antykwariat ˌãntɨˈkfarʲjat n
sklep z antykami; Antiquitätengeschäft Antiquitätenhandlung Antiquitätenladen
sklep z używanymi książkami; Antiquariat

antykwariusz ˌãntɨˈkfarʲjuʃ n
ktoś handlujący antykami, dziełami sztuki, starymi mapami, używanymi książkami Antiquar

antylopa ˌãntɨˈlɔpa n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy Antilope

antyludowy adj
przeciwny lub wrogi ludowi; działający na szkodę ludu volksfeindlich

antymateria ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja n
(fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji; Antimaterie

antymilitarystyczny ˌãntɨ̃mʲilʲitarɨˈstɨʧ̑nɨ adj
skierowany przeciwko militaryzmowi, przeciwny militaryzmowi; związany z antymilitaryzmem antimilitaristisch

antymitotyczny adj
(biologia, biologiczny) hamujący mitozę antimitotisch

antymon ãnˈtɨ̃mɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51; Antimon Stibium

antymonarchistyczny adj
taki, który jest przejawem sprzeciwu (1.1) antimonarchistisch
taki, który sprzeciwia się politycznemu monarchizmowi antimonarchistisch

antymonit n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu; Stibnit Antimonit

antymonopolowy adj
skierowany przeciwko istniejącym monopolom, mający nie dopuścić do skupienia większości rynku w jednym ręku Anti-Monopol Kartell-

antynarkotykowy adj
skierowany przeciwko spożyciu, wytwarzaniu i obrotowi narkotykami Anti-Drogen Antidrogen

antynarodowy adj
wrogi narodowi; działający na szkodę na narodu antinational

antynatalizm n
(filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość narodzinom; Antinatalismus

antynomia n
(logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) sprzeczność, wykluczenie się dwóch twierdzeń, mimo, że osobno zdają się być prawdziwe; Antinomie

antynomiczny ˌãntɨ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
wewnętrznie sprzeczny, przeciwstawny antinomisch

antynuklearny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko wykorzystaniu, badaniu czy rozmieszczaniu broni jądrowej Anti-Atomwaffen Antiatomwaffen

antypapież ˌãntɨˈpapʲjɛʃ n
(kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony; Gegenpapst

antypatia ˌãntɨˈpatʲja n
niechęć do kogoś Antipathie

antypatyczny ˌãntɨpaˈtɨʧ̑nɨ adj
budzący odrazę, niechęć antipathisch

antypaństwowy adj
taki, który jest przejawem sprzeciwu (1.1) antistaatlich
taki, który sprzeciwia się instytucji państwa i państwowości antistaatlich

antyperspirant ˌãntɨpɛrˈspʲirãnt n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) środek zapobiegający nadmiernemu poceniu; Antitranspirant

antypoda n
(przenośnie, przenośnia) człowiek o krańcowo różnym sposobie myślenia i odmiennych cechach charakteru w stosunku do innej porównywanej osoby Antipode
mieszkaniec przeciwległych obszarów na kuli ziemskiej Antipode

antypokojowy ˌãntɨpɔkɔˈjɔvɨ adj
stanowiący zagrożenie dla pokoju, zmierzający do zachwiania pokoju friedensfeindlich

antypolski ˌãntɨˈpɔlsʲci adj
wymierzony przeciwko Polakom, dyskryminujący Polaków antipolnisch

antypowieść n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj powieści, który zrywa z tradycyjnymi regułami tego gatunku Antiroman

antypsychiatria n
ruch społeczny i intelektualny skierowany przeciwko psychiatrii, jej założeniom i metodom Antipsychiatrie

antyradziecki adj
taki, który jest przeciwny lub wrogi ZSRR antisowjetisch
taki, który jest przejawem wrogości (1.1) antisowjetisch

antyrasizm n
ruch społeczny, postawa lub pogląd sprzeciwiający się rasizmowi Antirassismus

antyrecesyjny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) mający zlikwidować albo złagodzić skutki recesji Antirezession

antyrewolucyjny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wrogi rewolucji; występujący przeciwko rewolucji antirevolutionär

antyreżimowy adj
wrogi, nieprzyjazny rządowi (reżimowi), walczący przeciw rządowi regimefeindlich

antyrządowy ˌãntɨʒɔ̃nˈdɔvɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko rządowi regierungsfeindlich

antysanitarny adj
sprzeczny z wymogami sanitarnymi unhygienisch

antysemita ˌãntɨsɛ̃ˈmʲita n
osoba uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; osoba, którą cechuje antysemityzm Antisemitist

antysemityzm ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥ n
nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem; Antisemitismus

antyseptyczny ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ adj
(medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby antiseptisch

antyspołeczny adj
wrogi społeczeństwu; działający na szkodę społeczeństwa antisozial

antysyjonistyczny ˌãntɨsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
wrogi w stosunku do syjonizmu; przeciwny założeniom syjonizmu antizionistisch

antyteizm ˌãntɨˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
aktywna pozycja przeciwko teizmowi, niechęć lub walka przeciwko religiom teistycznym Antitheismus

antytradycjonalizm n
(książkowy) postawa przeciwna tradycjonalizmowi, sprzeciw wobec tradycji Antitraditionalismus

antytrynitarski adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z antytrynitarzami, antytrynitaryzmem lub odrzuceniem dogmatu o Trójcy Świętej antitrinitarisch

antytytoniowy adj
zwalczający palenie tytoniu, przeznaczony do walki z nałogiem tytoniowym Anti-Tabak Antitabak

antyutopia n
wizja społeczeństwa albo przyszłości przeciwna do utopii, to jest czarna, pesymistyczna, przedstawiająca często także regres ludzkości Antiutopie

antywirusowy ˌãntɨvʲiruˈsɔvɨ adj
(informatyka, informatyczny) służący do wykrywania i pozbywania się szkodliwego oprogramowania Antivirus
(medycyna, medyczny) zwalczający wirusy antiviral

antywojenny ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ adj
potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie Antikrieg

antywłamaniowy ˌãntɨvwãmãˈɲɔvɨ adj
zapobiegający włamaniu, chroniący przed włamaniem Antieinbruch

antyżydowski adj
skierowany przeciwko Żydom, działający na szkodę Żydów antijüdisch

anulować ˌãnuˈlɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) anulować (1.1) jakąś czynność w programie komputerowym abbrechen

anyż ˈãnɨʃ n
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego; Anis

anyżek ãˈnɨʒɛk n
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego; Anissame

anyżowy adj
(botanika, botaniczny) (spożywczy) dotyczący anyżu, zrobiony z anyżu Anis

aojda aˈɔjda n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadworny lub wędrowny śpiewak w starożytnej Grecji, sławiący czyny bohaterów i bogów; Aöde Aoede Aoide

aorta aˈɔrta n
(anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka; Aorta

aoryst aˈɔrɨst n
(gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły; Aorist

aparat aˈparat n
(medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad Hörgerät
urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny Apparat

aparat fotograficzny aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ n
(fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii; Kamera Fotoapparat

aparat rentgenowski aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci n
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim Röntgenapparat

aparatczyk n
(pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej Apparatschik

apaszka a.ˈpaʃ.ka n
rodzaj chustki noszonej na szyi zarówno przez kobiety jak i mężczyzn, pierwotnie element stroju apasza (bandyty); Halstuch

apateizm n
(filozofia, filozoficzny) (neologizm) założenie, że Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia; apatyczny stosunek do kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga; Apatheismus

apatia aˈpatʲja n
(psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności; Apathie

apatyczny ˌapaˈtɨʧ̑nɨ adj
obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje apathisch teilnahmslos

apel ˈapɛl n
(szkolnictwo, szkolny) zbiórka uczniów w szkole, harcerzy na obozie itp. w celu sprawdzenia obecności, odczytania rozkazów (poleceń) Fahnenappell
(wojskowość, wojskowy) zbiórka wszystkich żołnierzy w jednostce Appell
publiczne wezwanie skierowane do jakiegoś ogółu do podjęcia działań lub uczestniczenia w czymś Appell

apelacja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie się od decyzji sądu do wyższej instancji Berufung

apercepcja ˌapɛrˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja n
(filozofia, filozoficzny) postrzeganie samego siebie, świadomość samego siebie, postrzeganie przez umysł jego własnych stanów; Apperzeption

aperiodyczny adj
(fizyka, fizyczny) niepowtarzający się okresowo aperiodisch unperiodisch
występujący, pojawiający się w zmiennych odstępach czasu aperiodisch unperiodisch

apertura ˌapɛrˈtura n
(optyka, optyczny) otwór ograniczający wiązkę światła; Blende

apetyczny ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ adj
zachęcający do jedzenia appetitlich

apetyt aˈpɛtɨt n
chęć jedzenia, łaknienie; Appetit

aphelium n
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca; Aphel

aplauz n
oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki Applaus

aplikacja ˌaplʲiˈkaʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania; Anwendung Anwenderprogramm App Applikation
zastosowanie Anwendung

aplikator ˌaplʲiˈkatɔr n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka Applikator

aplikować ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑ v
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku verabreichen

apograf aˈpɔɡraf n
(dawniej, dawny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) odręczna kopia tekstu Apographon

apokaliptyczny adj
dotyczący apokalipsy, końca świata apokalyptisch

apollo n
(przenośnie, przenośnia) (poetycki, poetycko) piękny, przystojny mężczyzna Apollo

apolog aˈpɔlɔk n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór prozą lub wierszem o charakterze dydaktyczno-moralizatorskim, często alegoryczny; Apolog

apologeta ˌapɔlɔˈɡɛta n
osoba broniąca określonej idei, postawy Apologet

apologia ˌapɔˈlɔɟja n
obrona rzeczy, sprawy lub osoby zawierająca ich usprawiedliwienie, a często także jawną lub ukrytą pochwałę; także utwór literacki mający formę mowy obrończej; Apologie

apopleksja ˌapɔˈplɛksʲja n
(przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) udar mózgu Apoplexie

apoptoza ˌapɔˈptɔza n
(biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu; Apoptose

aporetyka ˌapɔˈrɛtɨka n
(filozofia, filozoficzny) działanie polegające na wynajdywaniu i analizie aporii Aporetik

aporia aˈpɔrʲja n
(filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania; Aporie

apostata ˌapɔˈstata n
osoba, która porzuciła swoją religię albo jej przekonania i zasady Apostat

apostazja ˌapɔˈstazʲja n
porzucenie wiary religijnej; Apostasie

aposterioryczny ˌapɔstɛrʲjɔˈrɨʧ̑nɨ adj
(filozofia, filozoficzny) taki, który opiera, bazuje się na doświadczeniu; jest udowodniony za pomocą doświadczenia aposteriorisch

apostolski ˌapɔˈstɔlsʲci adj
dotyczący apostołów apostolisch

apostoł aˈpɔstɔw n
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto rozpowszechnia jakieś idee, zasady, poglądy, nauki Apostel
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto rozpowszechnia chrześcijaństwo Apostel
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk; Apostel Jünger

apostrof aˈpɔstrɔf n
znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie; Apostroph Hochkomma

apoteoza ˌapɔtɛˈɔza n
wyidealizowanie, wybielenie, przypisywanie, nadawanie istocie bądź rzeczy przymiotów ją idealizujących; przedstawienie jakiejś idei, postaci, wydarzenia w sposób skrajnie subiektywny niepoświęcający żadnej uwagi jakimkolwiek wadom, postrzegający jedynie zalety; Apotheose

aprioryczny ˌaprʲjɔˈrɨʧ̑nɨ adj
(filozofia, filozoficzny) taki, który przyjęty z góry jako założenie niezależne od doświadczenia, a bazujące na sądzie rozumowym apriorisch

aprobata ˌaprɔˈbata n
uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała Zusage Zustimmung

aprowizacja ˌaprɔvʲiˈzaʦ̑ʲja n
zaopatrzenie miasta w artykuły pierwszej potrzeby Lebensmittel

apsik aˈpʲɕik interjection
…naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania hatschi

apsyda apˈsɨda n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej Apsis Apside

apteczka pierwszej pomocy apˈtɛʧ̑ka ˈpʲjɛrfʃɛj pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ n
pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy Erste-Hilfe-Kasten Verbandkasten

apteka apˈtɛka n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki; Apotheke

aptekarka ˌaptɛˈkarka n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kobieta pracująca w aptece lub jej właścicielka Apothekerin

aptekarski ˌaptɛˈkarsʲci adj
dotyczący aptekarstwa, aptekarzy Apotheke Apotheker

aptekarz apˈtɛkaʃ n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel; Apotheker

apulski adj
związany z Apulią apulisch

ara czerwona ˈara ʧ̑ɛrˈvɔ̃na n
(ornitologia, ornitologiczny) Ara macao, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; Hellroter Ara

ara hiacyntowa n
(ornitologia, ornitologiczny) Anodorhynchus hyacinthinus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Anodorhynchus; Hyazinth-Ara

ara kasztanowoczelna ˈara ˌkaʃtãnɔvɔˈʧ̑ɛlna n
(ornitologia, ornitologiczny) Ara severus lub Ara severa, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; Rotbugara

ara marakana n
(ornitologia, ornitologiczny) Primolius maracana, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Primolius Rotrückenara

ara modra ˈara ˈmɔdra n
(ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta; Spix-Ara

ara niebieskogłowa ˈara ˌɲɛbʲjɛskɔˈɡwɔva n
(ornitologia, ornitologiczny) Primolius couloni lub Propyrrhura couloni, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Primolius Blaukopfara Gebirgsara

ara oliwkowa ˈara ˌɔlʲifˈkɔva n
(ornitologia, ornitologiczny) Ara ambiguus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; Großer Soldatenara

ara różowooka ˈara ˌruʒɔvɔˈːka n
(ornitologia, ornitologiczny) Ara rubrogenys, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; Rotohrara

ara szafirowa ˈara ˌʃafʲiˈrɔva n
(ornitologia, ornitologiczny) Ara glaucogularis, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; Blaukehlara Blaulatzara Caninde-Ara

ara trójbarwna ˈara trujˈbarvna n
(ornitologia, ornitologiczny) Ara tricolor, wymarły gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; Dreifarbenara Kuba-Ara

ara zielona ˈara ʑɛˈlɔ̃na n
(ornitologia, ornitologiczny) Ara militaris, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; Kleiner Soldatenara

ara zielonoskrzydła ˈara ˌʑɛlɔ̃nɔˈskʃɨdwa n
(ornitologia, ornitologiczny) Ara chloropterus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; Dunkelroter Ara Grünflügelara

ara żółtoskrzydła ˈara ˌʒuwtɔˈskʃɨdwa n
(ornitologia, ornitologiczny) Ara macao, gatunek ptaka, z rodzaju ara, z podrodziny papug neotropikalnych; Hellroter Ara

arabeska ˌaraˈbɛska n
(sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej; Arabeske

arabista ˌaraˈbʲista n
specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów; Arabist

arabistyka ˌaraˈbʲistɨka n
nauka o języku, kulturze i historii Arabów; Arabistik
wydział / kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1) Arabistik

arabizacja n
narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka Arabisierung

arabski aˈrapsʲci adj
dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują arabisch

arabski aˈrapsʲci n
język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego; Arabisch arabisch

arachnologia ˌaraxnɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o pajęczakach; Arachnologie

aragonit ˌaraˈɡɔ̃ɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady węglanów, polimorficzna odmiana węglanu wapnia; Aragonit

aragoński ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci adj
dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii aragonesisch

aragoński ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński; Aragonesisch

aramejski ˌarãˈmɛjsʲci adj
związany z Aramejczykami, z dawną Syrią aramäisch

aramejski ˌarãˈmɛjsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych; Aramäisch

aranżacja n
dostosowanie przestrzeni lub wnętrza pod względem funkcjonalnym albo estetycznym Arrangement

aranżować v
organizować, urządzać arrangieren

araukaria ˌarawˈkarʲja n
(botanika, botaniczny) rodzaj drzew iglastych z rodziny araukariowatych Araukarie

arbitralny ˌarbʲiˈtralnɨ adj
narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu arbiträr

arbitraż n
sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów Arbitrage

arboretum ˌarbɔˈrɛtũm n
wyodrębniony obszar, na którym znajduje się kolekcja drzew i krzewów, utrzymywany w celu naukowo-badawczym (np. prace nad aklimatyzacją obcych gatunków), bądź ochrony rzadkich gatunków i odmian; Arboretum

arbuz ˈarbus n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych; Wassermelone
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku Wassermelone

archaiczny ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ adj
będący typowym dla dawnych czasów archaisch veraltet

archaik arˈxa<sup>j</sup>ik n
(geologia, geologiczny) najstarszy eon w dziejach Ziemi; Archaikum

archaistyczny adj
mający cechy epok minionych archaistisch

archaizm n
(językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia Archaismus

archanioł arˈxãɲɔw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów; Erzengel

archeolog ˌarxɛˈɔlɔk n
naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw Archäologe
uczona badająca materialne pozostałości dawnych społeczeństw Archäologin

archeologia ˌarxɛɔˈlɔɟja n
nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich; Archäologie Altertumskunde

archeolożka n
(potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie archeologii Archäologin

archeozoologia ˌarxɛɔzɔːˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka pomocnicza archeologii, zajmująca się badaniem szczątków zwierząt odkrytych w czasie wykopalisk; Paläozoologie

archetyp arˈxɛtɨp n
(literacko) pierwowzór postaci Archetyp
(psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania; Archetyp

archidiecezja n
(kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez arcybiskupa; Erzdiözese

archipelag ˌarçiˈpɛlak n
(geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie; Archipel Inselgruppe

architekt arˈçitɛkt n
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury Architekt
(przenośnie, przenośnia) inicjator i organizator jakiegoś przedsięwzięcia, wydarzenia, procesu Architekt

architektka ˌarçiˈtɛktka n
(przenośnie, przenośnia) kobieta będąca twórczynią, kreatorką czegoś Architektin
kobieta zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury Architektin

architektura ˌarçitɛkˈtura n
(architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli; Architektur

architraw arˈçitraf n
(architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu; Architrav

archiwista n
pracownik archiwum Archivar

archiwistka n
pracowniczka archiwum Archivarin

archiwizacja n
zbieranie i porządkowanie, katalogowanie materiałów archiwalnych Archivierung

archiwolta ˌarçiˈvɔlta n
(architektura, architektoniczny) zdobione ornamentami, profilowane lico łuku, arkady zamykającej portal lub każdy inny łukowo u góry zakończony otwór w ścianie budowli, najczęściej bogato zdobione; Archivolte

arcy- ˈarʦ̑ɨ prefix
…potęgujący znaczenie, nasilenie czegoś erz-
…wskazujący na zwierzchnictwo, pierwszeństwo czegoś erz-

arcybiskup ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”); Erzbischof

arcydzieło ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ n
(przenośnie, przenośnia) dobrze wykonana praca Meisterstück Meisterwerk
utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi; Meisterstück Meisterwerk

arcykatolicki adj
szczególnie oddany katolicyzmowi erzkatholisch

arcyksiążę n
austriacki tytuł książęcy Erzherzog
osoba nosząca tytuł (1.1) Erzherzog

arcytrudny adj
bardzo trudny, niezwykle skomplikowany hoch kompliziert

arefleksja n
(medycyna, medyczny) całkowity lub znaczny zanik odruchu (odruchów) Areflexie

arekowy adj
(botanika, botaniczny) związany z areką Areka-

areligijny adj
obojętny wobec kwestii religii areligiös

arena aˈrɛ̃na n
(przenośnie, przenośnia) miejsce jakichś wydarzeń, działań Schauplatz
koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe Arena

areszt domowy ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ n
zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery; Hausarrest

argentan arˈɡɛ̃ntãn n
srebrzystobiały stop zawierający 40-70% miedzi, 10-20% niklu i 5-40% cynku; Neusilber

argentopiryt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczków, zbliżony wyglądem do sternbergitu; Argentopyrit Silberkies

argentyt n
minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S; Argentiet

argentyński ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny argentinisch

argon ˈarɡɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18; Argon

argowijski adj
związany z Argowią; dotyczący Argowii; pochodzący z Argowii Aargauer aargauisch

argument arˈɡũmɛ̃nt n
fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy; Argument
(matematyka, matematyczny) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik Argument

argumentacja n
uzasadnianie za pomocą argumentów Argumentation

argusowe oko idiom
umiejętność dokładnego postrzegania uchybień, złych stron czegoś; czujny wzrok Argusauge

argusowy adj
taki jak mitologiczny olbrzym stuoczny Argus (Argos), czyli wiecznie czujny, nieufny, podejrzliwy Argus- argusäugig

aria ˈarʲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium; Arie

ariergarda n
(wojskowość, wojskowy) straż tylna Nachhut

arka ˈarka n
(przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego Arche

arka Noego ˈarka nɔˈɛɡɔ pn
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) arka, na której Noe z rodziną i zwierzętami został uratowany przez Boga z potopu; Arche Noah

arkada arˈkada n
(architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach; Arkade

arkana n
wiedza powiązana z jakąś dziedziną, nie zawsze oczywista, a często ukryta przed początkującymi Arkanum

arkebuz arˈkɛbus n
czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 10 do 12 milimetrów Arkebuse

arkoza n
(geologia, geologiczny) okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie; Arkose

arkusz kalkulacyjny ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ n
(informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób; Tabellenkalkulationsprogramm

armata arˈmata n
działo o długiej lufie; Kanone

armatka śnieżna n
urządzenie do wytwarzania sztucznego śniegu; Schneekanone

armatura ˌarmaˈtura n
konstrukcja podtrzymująca elementy rzeźby, budynku lub witraża Armatur
pomocnicze wyposażenie pomieszczenia, maszyny, itp., umożliwiające jego właściwe wykorzystanie Armatur

armeński arˈmɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Armenii armenisch

armia ˈarmʲja n
określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa; Armee Heer Landstreitkraft

arogancja ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja n
pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się Arroganz Überheblichkeit

arogancki ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci adj
(książkowy) taki, którego cechą jest arogancja arrogant patzig

aromaterapia aˈrɔ̃matɛˈrapʲja n
(medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel); Aromatherapie

aronia aˈrɔ̃ɲja n
(botanika, botaniczny) Aronia, krzew o małych, białych lub czerwonych kwiatach i drobnych, granatowych lub czerwonych owocach o słodko-cierpkim smaku; Apfelbeere

arsen ˈarsɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33; Arsen

arsenał arˈsɛ̃naw n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) budynek lub pomieszczenie pełniące funkcję składu broni; składnica broni; ; (zobacz) też arsenał w Encyklopedii staropolskiej Arsenal

arsenowy adj
(chemia, chemiczny) dotyczący arsenu, zawierający arsen Arsen-

arszenikowy adj
(chemia, chemiczny) związany z arszenikiem Arsenik-

artefakt arˈtɛfakt n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego; Artefakt
przedmiot wykonany ludzką ręką; Artefakt

arteria arˈtɛrʲja n
(anatomia, anatomiczny) tętnica Arterie

arteriotomia n
(medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na nacięciu tętnicy Ar­te­ri­o­to­mie

arteterapia n
terapia przez sztukę Kunsttherapie

artezyjski adj
dotyczący wód podziemnych zdolnych do samoczynnego wypływu, oddzielonych od powierzchni gruntu stropem z warstwy nieprzepuszczalnej; artesisch

artropatia n
(medycyna, medyczny) ogólne określenie zmian chorobowych w zakresie jednego lub więcej stawów; Arthropathie

artykuł arˈtɨkuw n
część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość Artikel Paragraf Paragraph
rzecz, która jest przedmiotem handlu Artikel Gebrauchsgegenstand
tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie Artikel
(językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek Artikel

artykułować ˌartɨkuˈwɔvaʨ̑ v
w określony sposób grać na jakimś instrumencie artikulieren

artykuły gospodarstwa domowego ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ n
urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku Haushaltsgerät

artyleryjski ˌartɨlɛˈrɨjsʲci adj
(wojskowość, wojskowy) (przymiotnik) od artyleria Artillerie- artilleristisch

artylerzysta n
(wojskowość, wojskowy) żołnierz wojsk artyleryjskich Artillerist

artysta arˈtɨsta n
człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją Künstler

artystka arˈtɨstka n
kobieta zajmująca się sztuką, tworząca ją Künstlerin

artystycznie ˌartɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób artystyczny künstlerisch

artystyczny ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ adj
piękny, estetyczny kunstvoll
związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty künstlerisch kunstvoll

arystokrata ˌarɨstɔˈkrata n
osoba należąca do arystokracji Aristokrat

arystokratka ˌarɨstɔˈkratka n
kobieta należąca do arystokracji Aristokratin

arystotelesowski adj
(filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk aristotelisch

arystotelizm n
(filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa Aristotelismus

arytmetyka ˌarɨtˈmɛtɨka n
(matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami; Arithmetik

arytmia aˈrɨtmʲja n
(medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca Arrhythmie Herzrhythmusstörung

as a ɛs as n
(termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii; As Ass
osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą As Ass
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a obniżony o półton; As

as-moll ˈas‿mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku as (w zapisie nutowym z siedmioma bemolami) as-Moll

asafetyda ˌasafɛˈtɨda n
(kulinaria) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku; Asant Stinkasant Teufelsdreck

asas ˈasas n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a obniżony o cały ton; Asas

ascendent asˈʦ̑ɛ̃ndɛ̃nt n
(astrologia, astrologiczny) punkt ekliptyki, który wschodzi w określonym momencie i miejscu na Ziemi; Aszendent

asceta asˈʦ̑ɛta n
człowiek uprawiający ascezę Asket

ascetyczny adj
właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń asketisch

asceza asˈʦ̑ɛza n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego Askese

asejsmiczny adj
(geologia, geologiczny) nie wykazujący żadnej aktywności sejsmicznej aseismisch

asertoryczny ˌasɛrtɔˈrɨʧ̑nɨ adj
stwierdzający, potwierdzający, twierdzący assertorisch

asesorski adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z osobą lub urzędem asesora Assessoren- assessoral assessorisch

asfalt ˈasfalt n
(technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego; Asphalt

asferyczny ˌasfɛˈrɨʧ̑nɨ adj
niebędący odcinkiem sfery asphärisch

asomatyczny adj
(książkowy) bezcielesny asomatisch

aspartam asˈpartãm n
(chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący Aspartam

aspekt ˈaspɛkt n
(gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie; Aspekt
punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana Aspekt Anblick Seite

aspermia n
(medycyna, medyczny) brak spermy albo plemników w spermie; Aspermie

aspirować v
starać się, ubiegać się o coś streben

aspiryna ˌaspʲiˈrɨ̃na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją; Aspirin

aspołeczny adj
obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego asozial antisozial

astat ˈastat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85; Astat

asteniczny adj
wątły, o słabej budowie ciała lub odporności asthenisch

astenosfera ˌastɛ̃nɔˈsfɛra n
(geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego; Asthenosphäre

asteroida ˌastɛˈrɔjda n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce); Asteroid

astma ˈastma n
(medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem; Asthma

astmatyczka ˌastmaˈtɨʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na astmę Asthmatikerin

astmatyk aˈstmatɨk n
(medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na astmę Asthmatiker

astrofizyka n
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią; Astrophysik

astrofotometr ˌastrɔfɔˈtɔ̃mɛtr̥ n
fotometr używany do pomiaru natężenia światła ciał niebieskich; Astrophotometer

astrograf aˈstrɔɡraf n
luneta astronomiczna używana do fotografowania ciał niebieskich; Astrograf

astrolabium ˌastrɔˈlabʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich Astrolabium

astrolog aˈstrɔlɔk n
człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich Astrologe

astrologia ˌastrɔˈlɔɟja n
(ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka; Astrologie

astromancja ˌastrɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja n
wróżenie z gwiazd Astromantie

astronauta ˌastrɔ̃ˈnawta n
osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej Astronaut

astronautka ˌastrɔ̃ˈnawtka n
kobieta, która zajmuje się lotami w kosmos Astronautin

astronautyka ˌastrɔ̃ˈnawtɨka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk zajmujący się lotami poza atmosferą Ziemi; Astronautik

astronomia ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
nauka zajmująca się badaniem kosmosu; Astronomie Himmelskunde

astronomiczny ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
(astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią astronomisch

asturyjski ˌastuˈrɨjsʲci adj
(przymiotnik) od Asturia asturisch

astygmatyk n
(medycyna, medyczny) osoba mająca astygmatyzm Astigmatiker

asymetryczny ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ adj
niebędący symetrycznym, niemający symetrii asymmetrisch

asymilacja n
przystosowanie się do życia w obcej społeczności Assimilation

asymilacyjny adj
(biologia, biologiczny) związany z asymilacją Assimilation
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z asymilacją Assimilation
(psychologia, psychologiczny) związany z asymilacją Assimilation
(socjologia, socjologiczny) związany z asymilacją Assimilation

asymptota ˌasɨ̃mpˈtɔta n
(matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji; Asymptote

asystent n
osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy Assistent

asystować v
być obecnym, towarzyszyć przy czym begleiten
pomagać przy czym helfen

atak ˈatak n
(medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych Anfall Attacke
(sport, sportowy) nagła akcja mająca na celu zdobycie przewagi nad rywalem Angriff Attacke Sturm
(szachy, pojęcie szachowe) rodzaj debiutu szachowego o ofensywnym charakterze Angriff
(wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi Angriff Attacke
agresywne wystąpienie przeciw komuś lub czemuś Angriff Attacke

atak serca ˈatak ˈsɛrʦ̑a n
(medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego); Herzinfarkt Myokardinfarkt

atakować ˌataˈkɔvaʨ̑ v
(sport, sportowy) próbować zdobyć przewagę angreifen

ataksyt n
(mineralogia, mineralogiczny) meteoryt żelazny o bardzo wysokiej zawartości niklu; ataxit

atanazjański adj
(literacko) (historia, historyczny, historycznie) związany z doktorem Kościoła Atanazym Wielkim athanasisch

atanor n
(ezoteryka) specjalny piec do celów alchemicznych; Athanor

atawistyczny ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
o cechach podobnych jak u odległych przodków atavistisch

ateista ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista n
człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów Atheist Gottesleugner Nichtgläubiger

ateistka ˌatɛˈ<sup>j</sup>istka n
kobieta nie wierząca w istnienie bogów, odrzucająca wiarę w istnienie bogów Atheistin

ateistyczny ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem atheistisch

ateizm aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów; Atheismus

atlant ˈatlãnt n
(architektura, architektoniczny) posąg atletycznego mężczyzny jako podpora architektoniczna, np. balkonu; Atlant

atlantycki ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci adj
(geografia, geograficzny) dotyczący Atlantyku atlantisch
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący państw NATO atlantisch

atlas ˈatlas n
zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu; Atlas
(architektura, architektoniczny) posąg atletycznego mężczyzny podpierającego balkon, podporaarchitektoniczna; Atlant

atletka aˈtlɛtka n
(sport, sportowy) zawodniczka dyscyplin siłowych Athletin

atmosfera ˌatmɔˈsfɛra n
(astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie; Atmosphäre
powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie Atmosphäre
(przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd. Atmosphäre

atmosferyczny ˌatmɔsfɛˈrɨʧ̑nɨ adj
związany z atmosferą ziemską atmosphärisch

atol ˈatɔl n
(geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową; Atoll

atom ˈatɔ̃m n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki; Atom

atomowy ˌatɔ̃ˈmɔvɨ adj
charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu atomar

atrament aˈtrãmɛ̃nt n
roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania; Tinte

atrium ˈatrʲjũm n
(architektura, architektoniczny) w dawnym domu rzymskim: główne pomieszczenie, z otwartym dachem i zbiornikiem w podłodze na deszczówkę Atrium

atrofia aˈtrɔfʲja n
(medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów; Atrophie

atropina n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice; Atropin

atropinowy adj
(medycyna, medyczny) związany z atropiną Atropin-

attycki adj
związany z Attyką attisch

attyka atˈːɨka n
(architektura, architektoniczny) górny element budynku w postaci ścianki, balustrady lub rzędu sterczyn osłaniający dach; Attika

attykowy adj
(architektura, architektoniczny) związany z attyką Attika-

atut ˈatut n
(termin karciany) kolor ustalony jako najbardziej wartościowy, umożliwiający przebicie innych kolorów; karta tego koloru Trumpf

atłas ˈatwas n
(włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca; Atlas Satin

audiencyjny adj
związany z audiencją, posłuchaniem; służący do odbywania audiencji Audienz-

audiobook n
książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora; Hörbuch

audiofilski adj
związany z audiofilami; przywiązujący wielką wagę do jakości dźwięku audiophil

audiowizualny adj
dotyczący zarówno wrażeń słuchowych jak i wzrokowych audiovisuell

audycja awˈdɨʦ̑ʲja n
program radiowy; Sendung

audytorium ˌawdɨˈtɔrʲjũm n
ogół słuchaczy zgromadzonych na wykładzie, odczycie, koncercie Zuhörerschaft
sala wykładowa, odczytowa; Auditorium

audytorski adj
związany z audytem lub audytorem Audit- Wirtschaftsprüfungs-

augiaszowy adj
(mitologia grecka) związany z królem Augiaszem Augias-

augit ˈawʲɟit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy piroksenów; Augit

augmentacja ˌawɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) w kardiologii: zwiększenie wartości ciśnienia w głównych tętnicach spowodowane przez falę zwrotną; Augmentation
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika imitacyjna polegająca na wydłużeniu, najczęściej dwukrotnym, wszystkich wartości rytmicznych tematu; Augmentation

augsburski adj
związany z Augsburgiem, dotyczący Augsburga Augsburger

augur ˈawɡur n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: kapłan oficjalnie odczytujący ze znaków niebiańskich i lotu ptaków wolę bogów (tzw. auspicjum); Augur

aukcja ˈawkʦ̑ʲja n
sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę; Versteigerung Auktion

aukcjoner awkˈʦ̑ʲjɔ̃nɛr n
osoba prowadząca aukcję Auktionator

aukcyjny adj
związany z aukcjami, służący do przeprowadzania aukcji Auktions-

aulos ˈawlɔs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego najczęściej składającego się z dwóch piszczałek z oddzielnymi stroikami, bardzo popularny w starożytnej Grecji; Aulos

aura ˈawra n
(medycyna, medyczny) zespół objawów przed wystąpieniem ataku padaczki Aura
(ezoteryka) hipotetyczne, niematerialne pole otaczające żywy organizm; Aura

aurypigment n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarczków, trójsiarczek arsenu; Auripigment

australijski ˌawstraˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami australisch

austriacki awstrʲˈjaʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Austrii lub Austriaków österreichisch

austro-węgierski adj
związany z Austro-Węgrami, dotyczący Austro-Węgier österreich-ungarisch

austrofaszyzm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) austriacka odmiana faszyzmu; Austrofaschismus

aut awt n
(sport, sportowy) sytuacja w niektórych grach, gdy piłka wypadnie poza obręb boiska; obszar poza boiskiem; Aus

autarkia awˈtarʲca n
(ekonomia, ekonomiczny) gospodarcza samowystarczalność Autarkie

autarkiczny ˌawtarʲˈciʧ̑nɨ adj
gospodarczo samowystarczalny autark

autentyczność ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɔɕʨ̑ n
cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu Authentizität

autentyczny ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ adj
taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością authentisch

auto ˈawtɔ n
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów; Auto

autobiografia ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja n
własnoręcznie napisany swój życiorys; Autobiographie Autobiografie

autobiograficzny adj
mający charakter autobiografii, taki w którym autor nawiązuje do wydarzeń ze swego życia autobiografisch

autobus awˈtɔbus n
(motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym; Bus Omnibus Autobus

autobusowy ˌawtɔbuˈsɔvɨ adj
odnoszący się do autobusu, związany z autobusem Autobus Bus Omnibus

autocenzura ˌawtɔʦ̑ɛ̃w̃ˈzura n
kontrolowanie własnych wypowiedzi, publikacji, programów itp. pod względem politycznym lub obyczajowym Autozensur

autodestrukcyjny adj
niszczący samego siebie selbstzerstörerisch Selbstzerstörungs-

autohipnotyczny ˌawtɔçipnɔˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z autohipnozą selbsthypnotisch

autohipnoza ˌawtɔçipˈnɔza n
hipnoza wywoływana na sobie samym Autohypnose

autoimmunologiczny adj
(medycyna, medyczny) taki, w którym układ odpornościowy organizmu działa przeciwko własnym komórkom i tkankom Autoimmun- autoimmunologisch

autoironia ˌawtɔ<sup>j</sup>iˈrɔ̃ɲja n
ironia dotycząca samego siebie Selbstironie

autokar awˈtɔkar n
(motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży Reisebus

autokarowy adj
związany z autokarem, wykorzystujący autokar Bus- Reisebus-

autokefaliczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii autokephal

autoklaw awˈtɔklaf n
(chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych; Autoklav

autokracja ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną; Autokratie

autokratyzm ˌawtɔˈkratɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system władzy sprawowanej poza kontrolą społeczną przez jednego człowieka lub wąską grupę; Autokratismus

automat awˈtɔ̃mat n
maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka; Automat

automat sprzedający awˈtɔ̃mat ˌspʃɛdaˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
automat z drobnymi artykułami do sprzedaży, takimi jak np. napoje, papierosy Verkaufsautomat

automatowy adj
związany z automatem (maszyną, bronią, itp.) Automaten-

automatycznie adv
(technologia, technika, techniczny) z udziałem automatu automatisch

automatyczny ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka automatisch
(przenośnie, przenośnia) wykonywany lub powstający bez udziału świadomości i woli automatisch
rozumiejący się sam przez się, spowodowany wcześniejszymi działaniami automatisch

automatyzm n
wykonywanie czynności nie używając do tego świadomości, bez analizy, bez myślenia Automatismus

autonomia ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność; Autonomie

autonomiczny ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
związany z autonomią; taki, który ma autonomię autonom selbständig unabhängig

autoportret ˌawtɔˈpɔrtrɛt n
portret artysty wykonany przez siebie samego; Selbstporträt

autopsja awˈtɔpsʲja n
sekcja zwłok; Autopsie

autor ˈawtɔr n
twórca, wynalazca, założyciel Autor Verfasser

autoreklama n
reklamowanie siebie samego Eigenreklame Eigenwerbung

autorstwo n
fakt bycia twórcą dzieła Autorschaft

autorytarny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący autorytaryzmu autoritär

autorytaryzm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych o bezwzględny posłuch obywateli Autoritarismus

autorytet ˌawtɔˈrɨtɛt n
wpływ osobisty, powaga, prestiż Autorität
człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi Autorität

autoryzacja n
(informatyka, informatyczny) proces nadawania podmiotowi uprawnień do danych Autorisierung
(telewizja, telewizyjny) akceptacja treści wywiadu przez osobę, która go udzieliła Autorisierung
zezwolenie twórcy na wykorzystanie swego dzieła Autorisierung

autostopowicz ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑ n
ktoś, kto podróżuje autostopem Anhalter

autostopowiczka ˌawtɔstɔpɔˈvʲiʧ̑ka n
kobieta, która podróżuje autostopem Anhalterin

autostrada ˌawtɔˈstrada n
(motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na pasy ruchu dla różnych szybkości i kierunków; Autobahn

autostradowy adj
związany z autostradą Autobahn-

autosugestia ˌawtɔsuˈɡɛstʲja n
(psychologia, psychologiczny) wmawianie czegoś sobie samemu; Autosuggestion

autotomia n
(zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji; Autotomie

autowy adj
(sport, sportowy) związany z autem, opuszczeniem przez piłkę obrębu boiska Aus-

autunit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O; Autunit

autystyczny ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z autyzmem, dotyczący autyzmu autistisch

autyzm ˈawtɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami; Autismus

auł n
rodzaj osady wiejskiego typu na Kaukazie albo w Azji Środkowej Aul

awangarda n
grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny Avantgarde

awangardowy ˌavãŋɡarˈdɔvɨ adj
(sztuka) związany z awangardą, charakteryzujący awangardę (kierunek w dwudziestowiecznej sztuce) avantgardistisch
taki, który charakteryzuje się nowatorstwem, prekursorstwem; jest postępowy avantgardistisch

awans ˈavãw̃s n
(dawniej, dawny) pieniądze wypłacane zaliczkowo, z góry Avance

awansować v
przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień befördern

awantura ˌavãnˈtura n
gwałtowna kłótnia, zamieszanie Streit

awanturniczy adj
pełen ryzykownych sytuacji Abenteuer-
związany z awanturnikiem, awanturnictwem aufbrausend streitsüchtig

awanturnik ˌavãnˈturʲɲik n
(przestarzałe, przestarzały) osoba prowadząca burzliwe życie Abenteurer

awaria aˈvarʲja n
(technologia, technika, techniczny) uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie Fehler Havarie Panne

awatar aˈvatar n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga Avatar

awentyński adj
odnoszący się do Awentynu, związany z Awentynem aven­ti­ni­scher

awerroistyczny adj
(filozofia, filozoficzny) związany z awerroizmem averroistisch

awersja aˈvɛrsʲja n
niechęć do kogoś lub czegoś Aversion

awestyjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta); Avestisch Awestisch

awizo aˈvʲizɔ n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pisemne zawiadomienie pocztowe o nadejściu przesyłki Ankündigung Avis Aviso klein Kriegsschiff schnell

awokado ˌavɔˈkadɔ n
(spożywczy) (kulinaria) ciemnozielony owoc rośliny (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką Avocado
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Avocado

azbestowy adj
związany z azbestem, wykonany z azbestu; mający w sobie azbest Asbest-

azjatycki ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci adj
dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji asiatisch

azot ˈazɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7; Stickstoff Nitrogen Nitrogenium

azotan aˈzɔtãn n
(chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3) Nitrat

azotowy ˌazɔˈtɔvɨ adj
(chemia, chemiczny) związany z azotem; zawierający azot Stickstoff-

aztecki asˈtɛʦ̑ʲci adj
związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki aztekisch

ałunit n
(mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu; Alunit

aż aʃ conjunction
…wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność sogar bis

ażio n
(handel, handlowy) nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych ponad ich wartość nominalną Agio

ażur n
(sztuka) (technologia, technika, techniczny) ozdobny układ otworów w dowolnym materiale Ajourmuster
(włókiennictwo) rodzaj haftu lub dzianiny z dziureczkami Spitze
przedmiot zdobiony wzorem według (1.1) Ajourarbeit Durchbrucharbeit

ażurowy ˌaʒuˈrɔvɨ adj
taki, który posiada specjalne, regularne otwory, przepuszczając światło Spitzen- durchbrochen

b-moll n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z pięcioma bemolami) b-Moll

baba ˈbaba n
(potocznie, potoczny) (rubaszny, rubasznie) lub (pogardliwie) o kobiecie, żonie, partnerce życiowej Weib

baba-chłop baˈba‿xwɔp n
(potocznie, potoczny) o kobiecie wyglądającej, zwykle też poruszającej się jak mężczyzna, często o zdecydowanym charakterze Dragoner Mannsweib

baba-grzmot baˈba‿ɡʒmɔt n
(potocznie, potoczny) o kobiecie wyglądającej, zwykle też poruszającej się jak mężczyzna, często o zdecydowanym charakterze Mannsweib

babcia ˈbapʲʨ̑a n
(zdrobniale) babka (matka ojca lub matki) Großmutter Oma

babiarz ˈbabʲjaʃ n
(potocznie, potoczny) mężczyzna obsesyjnie zainteresowany kobietami Schürzenjäger Weiberheld

babie lato ˈbabʲjɛ ˈlatɔ n
nitki pajęczyny unoszone przez wiatr w pogodne dni wczesnej jesieni; Marienfaden Marienfäden fliegender Sommer
wczesnojesienne dni; Altweibersommer Frauensommer Mariensommer

babilończyk n
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon Babylonier

babiloński ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci adj
związany z Babilonią, Babilonem babylonisch

babiniec baˈbʲĩɲɛʦ̑ n
(dawniej, dawny) (architektura, architektoniczny) przedsionek kościoła lub wydzielona część synagogi, przeznaczone dla kobiet; Kirchenhalle
(żartobliwie) duża liczba kobiet zgromadzona w jednym miejscu Weiberreich

babka ˈbapka n
(botanika, botaniczny) Plantago, rodzaj roślin z rodziny babkowatych; Wegerich
(potocznie, potoczny) starsza lub młoda kobieta Frau
matka ojca lub matki Frau Kuchen
rodzaj ciasta Kuchen

babka z piasku ˈbapka ˈs‿pʲjasku n
bryła zlepionego piasku, robiona przez dzieci w piaskownicy lub na plaży Kuchen Sandkuchen

babsko ˈbapskɔ n
(pogardliwie) (obraźliwie) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta brzydka lub niesympatyczna Weibsbild Weib

babsztyl ˈbapʃtɨl n
(pogardliwie) o kobiecie brzydkiej lub niesympatycznej Zicke

bachanalia ˌbaxãˈnalʲja n
(historia, historyczny, historycznie) obrzędy na cześć Bachusa Bacchanalien

bachantka baˈxãntka n
(mitologia, mitologiczny) towarzyszka Bachusa Bacchantin Mänade

bachiczny adj
mający związek z Bachusem bacchisch
żywiołowy, hulaszczy, swawolny bacchantisch

backup n
(informatyka, informatyczny) kopia zapasowa danych sporządzona dla ich zabezpieczenia Backup

bacowski adj
związany z bacą albo bacowaniem, należący do bacy Schäfer-

baczność ˈbaʧ̑nɔɕʨ̑ interjection
(wojskowość, wojskowy) (harcerski) komenda nakazująca przyjąć postawę stojącą, wyprostowaną, z rękami wyciągniętymi wzdłuż ciała i przylegającymi do boków, stopami złączonymi Achtung stillgestanden

badaczka n
kobieta naukowiec, zgłębiająca jakiś temat, problem Forscherin

badanie baˈdãɲɛ n
poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego Forschung Untersuchung
sprawdzenie stanu zdrowia Untersuchung

badać ˈbadaʨ̑ v
przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia) forschen prüfen
przyglądać się czemuś lub komuś uważnie beobachten
sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim untersuchen

badeński adj
związany z Badenią lub Badeńczykami, dotyczący Badenii badisch

badminton badˈmʲĩntɔ̃n n
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką; Badminton

badmintonowy adj
(sport, sportowy) związany z badmintonem Badminton- Federball-

badyl ˈbadɨl n
łodyga rośliny, uschła i pozbawiona liści, sterczący patyk Stängel

bagaż ˈbaɡaʃ n
zapakowane przedmioty zabierane w podróż Gepäck

bagażnik dachowy n
(motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy Dachgepäckträger

bagażowy n
pomocnik wynajęty do przeniesienia bagażu, np. na dworcu lub w hotelu Gepäckträger

bagdadzki baɡˈdaʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Bagdadu (stolicy Iraku) Bagdader

bagietka baˈɟɛtka n
(chemia, chemiczny) szklany pręcik służący w laboratoriach głównie do mieszania; Glasstab
(spożywczy) długa, cienka bułka; Baguette

bagnet ˈbaɡnɛt n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz; Bajonett Seitengewehr

bagno ˈbaɡnɔ n
(botanika, botaniczny) Ledum L., rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych; Porst
(ekologia, ekologiczny) obszar podmokły, o stale utrzymującym się nadmiernym nawilgoceniu, ze specyficzną roślinnością; Sumpf Moor

bagrować baˈɡrɔvaʨ̑ v
pogłębiać dno bagrem baggern

bahaizm baˈxa<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia wywodząca się z babizmu, której celem jest utworzenie religii ogólnoświatowej, unifikującej religie monoteistyczne – babizm, judaizm, chrześcijaństwo i islam; Bahaismus

bajeczny adj
(przenośnie, przenośnia) cechujący się niezwykłością fabelhaft wunderbar
istniejący w bajce Märchen- märchenhaft

bajka ˈbajka n
(literacko) utwór o treści fantastycznej Fabel

bajka dla grzecznych dzieci ˈbajka dla‿ˈɡʒɛʧ̑nɨh ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑i n
nieprawdziwa, wymyślona historyjka dla naiwnych ludzi Ammenmärchen

bajt bajt n
(informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom; Byte

bak bak n
zarost na policzkach Backenbart
zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu; Tank

bakelit baˈkɛlʲit n
(chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu; Bakelit

baklawa bakˈlava n
(kulinaria) rozpowszechniony w kuchni tureckiej, ormiańskiej, bułgarskiej i bałkańskiej deser z ciasta półfrancuskiego przełożonego warstwami pokrojonych orzechów (włoskich lub migdałów) z cukrem lub miodem, polewanego lukrem lub syropem i posypywanego zmiażdżonymi, niesolonymi orzeszkami pistacjowymi; Baklava

bakszysz n
w krajach Bliskiego Wschodu i Afryki północnej: podarunek pieniężny, napiwek, jałmużna Bakschisch

bakteria bakˈtɛrʲja n
(biologia, biologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego; Bakterie Bakterium

bakteriemia ˌbaktɛrʲˈjɛ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) zakażenie krwi bakteriami, stwierdzone ich wyizolowaniem; Bakteriämie

bakteriobójczy ˌbaktɛrʲjɔˈbujʧ̑ɨ adj
(medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je bakterizid keimtötend

bakteriofag ˌbaktɛrʲˈjɔfak n
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie; Bakteriophage

bakteriolityczny adj
(biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) niszczący bakterie na drodze bakteriolizy bakteriolytisch

bakteriolog ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk n
(medycyna, medyczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii Bakteriologe

bakteriologia ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin; Bakteriologie

bakteriologiczny adj
związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii bakteriologisch

bakteriomocz n
(medycyna, medyczny) obecność bakterii w moczu; Bakteriurie

bakteriostatyczny adj
(biologia, biologiczny) związany z bakteriostazą; hamujący rozwój i namnażanie się bakterii bakteriostatisch

bakteryjny ˌbaktɛˈrɨjnɨ adj
(medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie bakteriell

baktrian ˈbaktrʲjãn n
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd dwugarbny Trampeltier

bakłażan bakˈwaʒãn n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach; Aubergine Melanzani

bal bal n
(choreografia, choreograficzny) uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce; Ball
duży, wstępnie obrobiony pień Bohle

bal maskowy ˈbal maˈskɔvɨ n
zabawa, której uczestnicy są w przebraniach i maskach na twarzy Maskenball

baldachim balˈdaçĩm n
osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny Baldachin

balerina ˌbalɛˈrʲĩna n
(potocznie, potoczny) damskie lekkie czółenko, wzorowane na baletkach, na płaskim obcasie lub bez obcasa, często obszyte elastyczną taśmą lub gumą Ballerina
tancerka, solistka zespołu baletowego Ballerina

balerinka n
(potocznie, potoczny) damskie lekkie czółenko, wzorowane na baletkach, na płaskim obcasie lub bez obcasa, często obszyte elastyczną taśmą lub gumą Ballerina

balet ˈbalɛt n
(choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego; Ballett

baletowy adj
(choreografia, choreograficzny) dotyczący baletu Ballett-

balia ˈbalʲja n
rodzaj płytkiej, dużej wanny do prania; Waschwanne

balijski
(językoznawstwo, językoznawczy) język balijski; Balinesisch

balijski adj
związany z wyspą Bali balinesisch

balisa n
(kolejnictwo) nadajnik lub transponder w torze, między szynami, umożliwiający lokalizowanie pociągów Balise

balistokardiograficzny adj
(medycyna, medyczny) związany z balistokardiografią ballistokardiografisch ballistokardiographisch

balistyka n
nauka badająca ruch pocisków; Ballistik

balkon ˈbalkɔ̃n n
wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą Balkon

balkonowy adj
związany z balkonem, dotyczący balkonu; stanowiący część balkonu; dziejący się na balkonie Balkon-

balneologiczny adj
(medycyna, medyczny) związany z balneologią, dotyczący balneologii balneologisch bäderkundlich

balon ˈbalɔ̃n n
naczynie szklane do domowego wyrobu wina Glasballon
ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem; Ballon Luftballon

baloniarski adj
(sport, sportowy) związany z baloniarstwem albo baloniarzami Ballon- Ballonfahrer- Ballonsport-

balowy adj
związany z balem, dotyczący balu Ball

balsam ˈbalsãm n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych; Balsam

balsamowy adj
zawierający balsam Balsam- balsamisch

balustrada ˌbaluˈstrada n
zabezpieczenie, obramowanie balkonów, dachów, mostów, schodów, tarasów, wiaduktów, itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i często pełniące jednocześnie funkcję ozdobną; Balustrade

balustradowy adj
związany z balustradą, dotyczący balustrady; mający formę balustrady Baluster

bamberski bãmˈbɛrsʲci adj
związany z Bambergiem, dotyczący Bambergu ((historia, historyczny, historycznie) Bambergi) Bamberger bambergisch

bambus ˈbãmbus n
(botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych; Bambus

banacki adj
związany z Banatem, dotyczący Banatu Banater

banalność n
cecha tego, co banalne Banalität

banan ˈbãnãn n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych; Banane
(spożywczy) (kulinaria) owoc rośliny (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty Banane

banał ˈbãnaw n
brak oryginalności w czymś Banalität
powiedzenie niemające głębszej treści, ogólnie znane Banalität

bandaż ˈbãndaʃ n
długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.; Bandage Verband

bandażować ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑ v
zakładać bandaż, owijać bandażem bandagieren

banderowski adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze Stepanem Banderą lub z jedną z powiązanych z nim organizacji (OUN-B, UPA); Bandera-

bandyta bãnˈdɨta n
człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw Bandit

bangladeski ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci adj
związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu bangladeschisch

banjo ˈbãn͇ʤ̑ɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem; Banjo

bank bãŋk n
(bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów Bank
(medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów Bank
(regionalizm śląski) ławka Bank
gry hazardowe zgromadzona kwota, przeznaczona na wygrane Bank
(bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1) Bank

bank krwi ˈbãŋk ˈːr̥fʲi n
(potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem Blutbank

bank spermy ˈbãŋk ˈspɛrmɨ n
(potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy; Samenbank

bankier n
właściciel lub dyrektor banku Bankier Banker

bankiet ˈbãŋcɛt n
wystawne, uroczyste przyjęcie Bankett Festmahl

bankietowy adj
związany z bankietami Bankett-

banknot ˈbãŋknɔt n
(bankowość, bankowy) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę; Banknote Geldschein

bankomat bãŋˈkɔ̃mat n
urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej; Geldautomat Bankautomat Bancomat Bankomat Postomat

bankowy bãŋˈkɔvɨ adj
związany z bankami, dotyczący banków Bank

bankructwo bãŋˈkruʦ̑tfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd Bankrott

bankrut ˈbãŋkrut n
osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność Bankrotteur Pleitier

bankster ˈbãŋkstɛr n
(publikatory) (przenośnie, przenośnia) bankier-gangster, bankier postrzegany jako kryminalista, bezwzględnie wyłudzający pieniądze od obywateli, cynicznie bogacący się kosztem klientów w opresji Bankster

baobab baˈɔbap n
(botanika, botaniczny) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce; Baobab

baptysterium n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (architektura, architektoniczny) budynek w którym dokonywano chrztu Baptisterium
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrzcielnica Baptisterium

baptystyczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami baptistisch Baptisten-

baptyzm ˈbaptɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu; Baptismus

bar bar n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56; Barium
lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole; Bar
(fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia; Bar
miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol Bar

bar mleczny ˈbar ˈmlɛʧ̑nɨ n
tani, samoobsługowy bar szybkiej obsługi, sprzedająca posiłki przez cały dzień i nie oferujący alkoholi; Milchbar

barak ˈbarak n
prowizoryczny budynek Baracke

baran ˈbarãn n
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy Widder Hammel
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, idiota Hammel Widder

baranek baˈrãnɛk n
(zoologia, zoologiczny) mały, młody baran Lamm

barani baˈrãɲi adj
związany z baranem, dotyczący barana Hammel

baranica n
czapka z futra baraniego Lammfellmütze
długi kożuch barani Schafspelz
wyprawiana skóra barania; skóra barania do przykrycia nóg w podróży Schafsleder

baranina ˌbarãˈɲĩna n
(kulinaria) mięso otrzymywane z owcy lub barana; Hammelfleisch Schaffleisch

barbadoski ˌbarbaˈdɔsʲci adj
(geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa barbadisch

barbakan n
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) zwykle okrągła, murowana budowla stanowiąca element średniowiecznego budownictwa obronnego, wysunięta przed linię murów i połączona z bramą miejską; Barbakane Barbakan

barbarzyński adj
cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem barbarisch

barbeta barˈbɛta n
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) nieruchoma opancerzona niska cylindryczna osłona działa na okręcie; Barbette Geschützbank

barchan ˈbarxãn n
rodzaj grubej tkaniny bawełnianej Barchent

barczysty adj
szeroki w barkach breitschultrig breitschulterig

bard bart n
u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów; Barde
(przenośnie, przenośnia) poeta, piewca, wieszcz Barde

bardzo ˈbarʣ̑ɔ adv
bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków
służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika szczególnie, dużo sehr viel

baretka baˈrɛtka n
wąski kawałek wstążki noszony na mundurze zamiast odznaczenia; Bandschnalle Interimspange Ordensspange Ribbon

bariatryczny adj
(medycyna, medyczny) związany z bariatrią, leczeniem otyłości bariatrisch

baribal baˈrʲibal n
(zoologia, zoologiczny) Ursus americanus północnoamerykański niedźwiedź leśny; Baribal

bark bark n
(anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem; Schulter
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe; Bark

barkentyna ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na n
żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne; Schonerbark

barman ˈbarmãn n
osoba, która obsługuje bufet w barze; Barkeeper Barmann

barograf n
(meteorologia, meteorologiczny) miernik ciśnienia atmosferycznego (barometr), zdolny do samoczynnego zapisywania wyników pomiarów Barograf Barograph Druckschreiber

barok ˈbarɔk n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku; Barock

barokowy ˌbarɔˈkɔvɨ adj
(przenośnie, przenośnia) pełen przepychu, przesadnie ozdobny barock
(sztuka) związany z barokiem, dotyczący baroku barock

barometr baˈrɔ̃mɛtr̥ n
(meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego; Barometer

baron ˈbarɔ̃n n
niski tytuł arystokratyczny; Baron Freiherr

baronet n
dziedziczny, nieszlachecki brytyjski tytuł honorowy; Baronet
mężczyzna noszący tytuł (1.1) Baronet

baronowa n
żona barona Baronin

baronowski adj
związany z osobą lub tytułem barona, baronostwem Baron-

barszcz barʃʧ̑ n
(kulinaria) kwaśna zupa; Borschtsch Rübensuppe

barwena barˈvɛ̃na n
(ichtiologia, ichtiologiczny) jaskrawa ryba z Morza Śródziemnego; Rote Meerbarbe

barwnie ˈbarvʲɲɛ adv
kolorowo farbig

barwny ˈbarvnɨ adj
(przenośnie, przenośnia) wzbudzający ciekawość bunt lebhaft
o kolorze innym niż biały lub czarny farbig
posiadający wiele kolorów bunt

baryton baˈrɨtɔ̃n n
głos męski wyższy od tenoru, niższy od basu; Bariton
mężczyzna śpiewający barytonem (1.1) Bariton

barć barʲʨ̑ n
(pszczelarstwo, pszczelarski) dziupla z gniazdem pszczół; Baumbeute

bas bas n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski; Baß

baseball n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem; Baseball

basen ˈbasɛ̃n n
część obszaru wodnego portu, będąca miejscem postoju albo naprawy statków Hafenbecken
płaska miska z uchwytem umożliwiająca osobom obłożnie chorym wypróżnianie się w pozycji leżącej lub półleżącej bez opuszczania łóżka; Steckbecken
sztuczny zbiornik z wodą, służący do celów rekreacyjnych, higienicznych, technicznych lub rytualnych; Becken Schwimmbecken

baskijski baˈsʲcijsʲci adj
związany z Baskami, dotyczący Basków Baske Baskisch

baskijski baˈsʲcijsʲci n
język Basków; Baskisch

bastard ˈbastart n
(zoologia, zoologiczny) mieszaniec zwierzęcy, głównie międzygatunkowy, zwykle niepłodny lub z ograniczoną płodnością, np. muł; Bastard

bastion ˈbastʲjɔ̃n n
(wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień; Bastion

baszkirski adj
związany z Baszkirami baschkirisch

baszkirski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski Baschkirisch

baszta ˈbaʃta n
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) podstawowy element fortyfikacji starożytnych i średniowiecznych mający postać wieży umieszczonej na linii murów obronnych, na ich narożach oraz obok bram, od XVI wieku zastępowana przez basteje; Wehrturm

bat bat n
(jednostka monetarna) waluta Tajlandii; Baht
przyrząd do popędzania zwierząt i niewolników; Peitsche

batalion baˈtalʲjɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania; Kampfläufer

batat n
(botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej; Batate Süßkartoffel

batik ˈbatʲik n
(włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione; Batik
(włókiennictwo) tkanina barwiona tą techniką Batik

baton ˈbatɔ̃n n
niewielki podłużny kawałek czekolady, niekiedy z dodatkami; Riegel

batuta baˈtuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu; Taktstock Dirigentenstab

baty ˈbatɨ n
kara cielesna wykonywana za pomocą bata Peitschenhiebe

batymetria ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja n
dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych; Bathymetrie

batyst ˈbatɨst n
cienka, prawie przezroczysta tkanina lniana, bawełniana lub jedwabna, o splocie płóciennym Batist

batystowy adj
związany z batystem, dotyczący batystu Batist

bawarski baˈvarsʲci adj
pochodzący z Bawarii bayerisch
(kulinaria) wykonany według receptury typowej dla kuchni bawarskiej bayerisch

bawełna baˈvɛwna n
(włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań Baumwolle
(włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1); Baumwolle
(botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie; Baumwolle

bawełniany ˌbavɛwʲˈɲãnɨ adj
wykonany z bawełny aus Baumwolle, Baumwoll-

bawić ˈbavʲiʨ̑ v
wprawiać w wesoły humor amüsieren belustigen erheitern
zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki unterhalten bespaßen
(przestarzałe, przestarzały) przebywać gdzieś weilen
mieć uciechę, odczuwać radość z powodu komizmu jakiejś sytuacji sich amüsieren sich unterhalten
spędzać czas na rozrywkach feiern spielen

baza ˈbaza n
główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania Stützpunkt
podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia Basis

baza danych n
(informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym Datenbank

bazalt ˈbazalt n
(geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie; Basalt

bazaltowy adj
dotyczący bazaltu, wykonany z bazaltu Basalt

bazar ˈbazar n
teren, na którym można handlować; plac ze straganami Basar

bazgrać ˈbazɡraʨ̑ v
(potocznie, potoczny) pisać niestarannie i niewyraźnie schmieren

bazia ˈbaʑa n
(botanika, botaniczny) kwiatostan niektórych roślin drzewiastych w kształcie wiotkiego kłosa Kätzchen Weidenkätzchen
(potocznie, potoczny) gałązka wierzby obsypana baziami (1.1) Weidenkätzchen

bazylia baˈzɨlʲja n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1); Basilikum

bazylia azjatycka n
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku (1.1), pochodząca z tropikalnej Azji (Półwysep Indyjski, Malezja), będąca jedną z najważniejszych roślin w symbolice hinduistycznej Indisches Basilikum

bazylika baˈzɨlʲika n
(architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego); Basilika
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu Basilika
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum Basilika
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł Basilika
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom Basilika

bać się ˈbaʨ̑‿ɕɛ v
martwić się, niepokoić się fürchten befürchten
odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś fürchten Angst haben fürchten sich

bać się własnego cienia ˈbaʨ̑‿ɕɛ vwasˈnɛɡɔ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲa v
bać się przesadnie, być bardzo podejrzliwym, ostrożnym, tchórzliwym sich vor seinem eigenen Schatten fürchten

bałagan baˈwaɡãn n
stan braku porządku Durcheinander

bałaganiarski adj
powodujący powstawanie bałaganu; chaotyczny, nieuporządkowany schlampig unordentlich

bałkanizacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione Balkanisierung

bałtycki bawˈtɨʦ̑ʲci adj
od Bałtyk Ostsee- baltisch

bałwan ˈbawvãn n
(etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bożka pogańskiego Götze
figura człowieka ulepiona ze śniegu; Schneemann
(książkowy) spieniona fala morska Woge
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, tuman Trottel

bańka ˈbãɲka n
(potocznie, potoczny) bańka mydlana Blase
blaszane naczynie na płyny Kanne

bańka mydlana ˈbãɲka mɨˈdlãna n
pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie; Seifenblase Luftblase

baśń baɕɲ̊ n
(literacko) utwór o treści fantastycznej; Fabel

bażanci baˈʒãɲʨ̑i adj
charakterystyczny dla bażanta; dotyczący, odnoszący się do bażanta Fasanen-

bażant ˈbaʒãnt n
(ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach; Fasan

be bɛ
w mowie skierowanej do dzieci: brzydki, zły, brudny bah bäh pfui

be bɛ interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) wyraz naśladujący dźwięk wydawany przez owcę lub barana bäh

beatyfikacja ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult; Seligsprechung

beatyfikować v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym seligsprechen

beczeć ˈbɛʧ̑ɛʨ̑ v
o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos blöken mähen meckern

beczka ˈbɛʧ̑ka n
(lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji powietrznej; Rolle
cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami; Fass Tonne

bednarczyk bɛdˈnarʧ̑ɨk n
syn bednarza Böttcherlehrling Böttchersohn

bednarka bɛdˈnarka n
(budownictwo) taśma stalowa o przekroju spłaszczonego prostokąta, zwijana w kręgi; używana m.in. w instalacjach odgromowych lub jako zbrojenie w stropach Kleina Bandeisen Bandstahl
kobieta bednarz Böttcherin

bednarnia bɛdˈnarʲɲa n
miejsce pracy bednarza, gdzie wytwarza się lub naprawia beczki ewentualnie inne naczynia z klepek Böttcherei Böttcherwerkstatt

bednarski bɛdˈnarsʲci adj
dotyczący bednarza lub bednarstwa Böttcher

bednarstwo bɛdˈnarstfɔ n
gałąź rzemiosła bądź przemysłu drzewnego związana z wytwarzaniem i naprawą drewnianych naczyń z klepek (beczek, balii, maselnic) Böttcherhandwerk

bednarz ˈbɛdnaʃ n
rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem Böttcher Küfer Faßbinder

bednarzowa ˌbɛdnaˈʒɔva n
żona bednarza Böttcherfrau

beduiński adj
związany z Beduinem; dotyczący Beduinów Beduinen- beduinisch

befsztyk tatarski ˈbɛfʃtɨk taˈtarsʲci n
(spożywczy) (kulinaria) surowe mięso wołowe, drobno siekane lub mielone, przyprawione i podawane z cebulką, ogórkiem konserwowym i surowym jajkiem; Tatar

behapowski adj
(potocznie, potoczny) związany z BHP, albo z behapowcem Arbeitsschutz-

behawioryzm n
(psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko; Behaviorismus

bejrucki bɛjˈruʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Bejrutu (stolicy Libanu) Beiruter

bejsbolówka n
sportowe nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem, zazwyczaj z tyłu posiada regulowalne zapięcie Baseballkappe Basecap

bekas ˈbɛkas n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak zamieszkujący tereny podmokłe; Bekassine

bekać ˈbɛkaʨ̑ v
odbijać się rülpsen

bekaśnica n
(ornitologia, ornitologiczny) Aramus guarauna, gatunek ptaka z rzędu żurawiowych; Rallenkranich

bekerel n
(fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI; Becquerel

beksa n
(potocznie, potoczny) ktoś skłonny do płaczu Heulliese Heulsuse

beletrystyczny adj
(literacko) związany z beletrystyką belletristisch

belgijski bɛlʲˈɟijsʲci adj
odnoszący się do Belgii lub Belgów belgisch

belgradzki bɛlˈɡraʦ̑ʲci adj
związany z Belgradem (stolicą Serbii) Belgrader

belizeński ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci adj
związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców belizisch

benedyktyńska praca ˌbɛ̃nɛdɨkˈtɨ̃j̃ska ˈpraʦ̑a n
bardzo żmudna, precyzyjna i długa praca Benediktinerarbeit

beneficjent n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba czerpiąca zyski, profity z czegoś Nutznießer

bengalski bɛ̃ŋˈɡalsʲci adj
związany z Bengalem, dotyczący Bengalu bengalisch

bengalski bɛ̃ŋˈɡalsʲci n
język bengalski (1.1) Bengali Bengalisch Bengalische

benzen n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny; Benzol

benzyna bɛ̃w̃ˈzɨ̃na n
paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy; Benzin

berberys bɛrˈbɛrɨs n
(botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny berberysowatych Berberitze

berdysz ˈbɛrdɨʃ n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu; Berdish Berdysch

berek interjection
okrzyk używany po dotknięciu podczas zabawy w berka (1.1) du sein ich haben dich

berek n
dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób Fangen Nachlauf
osoba, która w danym momencie goni inne podczas zabawy w berka (1.1) Fänger

berkel ˈbɛrkɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97; Berkelium

berlinka bɛrˈlʲĩnka n
mieszkanka Berlina Berlinerin

berlińczyk bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Berlina Berliner

berliński bɛrˈlʲĩj̃sʲci adj
odnoszący się do miasta Berlin Berliner berlinisch

bermudy n
męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plaży Bermudas

bernikla bɛrʲˈɲikla n
(ornitologia, ornitologiczny) zamieszkująca półkulę północną gęś o czarnym dziobie Meergans

beryl ˈbɛrɨl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4; Beryllium
(mineralogia, mineralogiczny) minerał należący do grupy krzemianów pierścieniowych; Beryll

besserwisserski adj
taki jak besserwisser, przemądrzały, zarozumiały besserwisserisch

bestia ˈbɛstʲja n
(przenośnie, przenośnia) zły człowiek, kanalia Bestie
dzikie, drapieżne zwierzę Bestie

bestialski bɛˈstʲjalsʲci adj
(pejoratywnie, pejoratywny) okrutny, niezwykle brutalny bestialisch

beta-karoten ˌbɛta‿kaˈrɔtɛ̃n n
(biochemia, biochemiczny) prowitamina witaminy A, barwnik roślinny nadający niektórym owocom i warzywom pomarańczowy kolor; Beta-Karotin

betapromieniotwórczy adj
(fizyka, fizyczny) wytwarzający promieniowanie beta betaaktiv betastrahlend

betelowy adj
związany z betelem Betel

beton ˈbɛtɔ̃n n
(budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących; Beton

betoniarka ˌbɛtɔ̃ˈɲarka n
maszyna do wyrobu betonu Betonmischer
samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej Fahrmischer

betonować ˌbɛtɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
pokrywać coś betonem betonieren

bez bɛs n
(botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus; Holunder Holder

bez bɛs preposition
…służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem ohne

bez ogródek ˌbɛz‿ɔˈɡrudɛk adv
bez zbędnych słów, wprost, nazywając rzeczy po imieniu, szczerze frank und frei

bez pracy nie ma kołaczy bɛs‿ˈpraʦ̑ɨ ˈɲɛ‿ma kɔˈwaʧ̑ɨ proverb
żeby coś osiągnąć, trzeba najpierw na to zapracować ohne Fleiß kein Preis

bez serca adj
(przenośnie, przenośnia) nieczuły, bezwzględny, bezlitosny herzlos

bez wytchnienia ˌbɛz‿vɨˈtçɲɛ̇̃ɲa idiom
bez przerwy, bez odpoczynku, non stop atemlos nonstop ohne Pause pausenlos

bez- bɛs bɛz prefix
…służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś -los -frei

beza ˈbɛza n
(kulinaria) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem; Baiser

bezacetonowy adj
(chemia, chemiczny) niezawierający acetonu acetonfrei azetonfrei

bezadresowy adj
niemający odbiorcy, adresata adressatenlos

bezalkoholowy ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ adj
niezawierający, pozbawiony alkoholu alkoholfrei

bezawaryjny adj
(technologia, technika, techniczny) działający bez problemów, awarii, usterek reibungslos störungsfrei

bezbalastowy adj
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemający balastu ballastlos

bezbarwny bɛzˈbarvnɨ adj
nie mający barwy farblos

bezbateryjny adj
mogący działać bez baterii batterielos

bezbiałkowy adj
niezawierający białka eiweißfrei

bezbożnik bɛzˈbɔʒʲɲik n
(przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (obraźliwie) osoba negująca istnienie Boga Atheist Gottesleugner

bezbramkowy ˌbɛzbrãmˈkɔvɨ adj
(sport, sportowy) o meczu piłkarskim, o wyniku meczu piłkarskiego: zakończony remisem 0:0, zakończony bez strzelenia żadnej bramki torlos

bezbronny bɛzˈbrɔ̃nːɨ adj
nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się wehrlos

bezbrzeżny adj
niemający brzegów, krańców, nieograniczony grenzenlos uferlos unermesslich
o wielkim natężeniu, nasileniu grenzenlos maßlos uferlos unermesslich

bezbłędny adj
wolny od błędu fehlerfrei korrekt

bezcelowość n
cecha tego, co bezcelowe Ziellosigkeit

bezcelowy ˌbɛsʦ̑ɛˈlɔvɨ adj
taki, który nie ma konkretnego celu, sensu zwecklos

bezcenny bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ adj
mający ogromną wartość kostbar wertvoll

bezchmurny bɛsˈxmurnɨ adj
charakteryzujący się brakiem chmur wolkenlos

bezcielesny adj
niemający ciała, nieistniejący fizycznie körperlos

bezczelny bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ adj
cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością frech unverschämt

bezcłowy adj
nieobjęty cłem; o zerowej stawce celnej zollfrei

bezdech ˈbɛzdɛx n
(medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu; Atemstillstand

bezdeszczowy ˌbɛzdɛʃˈʧ̑ɔvɨ adj
charakteryzujący się brakiem deszczu regenfrei

bezdomny bɛzˈdɔ̃mnɨ adj
taki, który nie ma domu obdachlos

bezdowodowy adj
niemający dowodu, niepoparty dowodem beweislos

bezdrzewny adj
pozbawiony drzew, charakteryzujący się brakiem drzew baumlos

bezduszny bɛzˈduʃnɨ adj
mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek abgestumpft herzlos gefühlskalt gefühlslos gleichgültig

bezdymny adj
niewydzielający dymu rauchlos rauchfrei

bezdziedziczny adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nieodziedziczony przez nikogo erbenlos unvererbt

bezdzietnie bɛʑˈʥ̑ɛtʲɲɛ adv
w sposób właściwy bezdzietności, osobom bezdzietnym; bez potomstwa kinderlos

bezdzietność bɛʑˈʥ̑ɛtnɔɕʨ̑ n
nieposiadanie potomstwa; Kinderlosigkeit

bezdzietny bɛʑˈʥ̑ɛtnɨ adj
niemający dzieci, potomstwa kinderlos

bezdętkowy adj
(technologia, technika, techniczny) niezawierający w swej konstrukcji dętki schlauchlos

bezdźwięczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka przy wymawianiu, której nie drżą więzadła głosowe stimmlos
nie wydający dźwięku (głosu) stimmlos lautlos klanglos tonlos

bezfleksyjny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych flexionslos indeklinabel nichtflektierend unveränderlich

bezglutenowy ˌbɛzɡlutɛ̃ˈnɔvɨ adj
(kulinaria) (biochemia, biochemiczny) pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu glutenfrei

bezgorączkowy ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ adj
(medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki fieberfrei

bezgotówkowy adj
(bankowość, bankowy) (księgowość) odbywający się bez udziału gotówki bargeldlos

bezgranicznie adv
(książkowy) w sposób bezgraniczny, w najwyższym stopniu grenzenlos unumschränkt

bezgraniczny ˌbɛzɡrãˈɲiʧ̑nɨ adj
taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś grenzenlos

bezgwiezdny adj
nie mający gwiazd sternenlos

bezgłośny adj
bardzo cichy lub wręcz niesłyszalny lautlos stimmlos tonlos

bezideowy ˌbɛzʲidɛˈɔvɨ adj
(książkowy) niemający ugruntowanych przekonań, nie wyznający żadnej ideologii ideologiefrei ideologielos

bezimienny ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ adj
nie mający imienia czy nazwy namenlos

bezinteresowny ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ adj
taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków selbstlos uneigennützig

bezkarny adj
taki, który uchodzi bez kary ungestraft straffrei straflos

bezkastowy adj
nie posiadający kast, nie podzielony na kasty kastenlos

bezkierunkowy adj
nie mający kierunku lub celu, nieukierunkowany richtungslos ziellos

bezklasowy adj
(socjologia, socjologiczny) nie mający klas, nie podzielony na klasy, nie wyróżniający klas klassenlos

bezkofeinowy ˌbɛskɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ adj
niezawierający kofeiny koffeinfrei

bezkolcowy adj
nie mający kolców dornenlos

bezkompromisowy ˌbɛskɔ̃mprɔ̃mʲiˈsɔvɨ adj
nieidący na kompromisy, nieuznający kompromisów kompromisslos rücksichtslos

bezkonfliktowy adj
nie wywołujący konfliktów, stroniący od agresji, przyjazny konfliktfrei konfliktlos

bezkońcówkowy adj
(językoznawstwo, językoznawczy) nie mający końcówki fleksyjnej endungslos

bezkrwawy adj
taki, który obywa się bez rozlewu krwi unblutig

bezkrytyczny ˌbɛskrɨˈtɨʧ̑nɨ adj
pozbawiony krytyki, całkowicie coś akceptujący bez słowa sprzeciwu unkritisch kritiklos

bezkwiatowy adj
(botanika, botaniczny) nie mający kwiatów (części roślinnych) blütenlos

bezkwietny adj
nie mający kwiatów (roślin) blumenlos

bezkłowy adj
(technologia, technika, techniczny) nie mający kłów spitzenlos

bezleśny adj
charakteryzujący się brakiem lasów, niezalesiony waldlos

bezlistny bɛzˈlʲistnɨ adj
taki, który nie ma liści blattlos

bezlitosny ˌbɛzlʲiˈtɔsnɨ adj
okrutny; taki, który nie ma litości gnadenlos

bezmateczny adj
(pszczelarstwo, pszczelarski) pozbawiony matki pszczelej, bez matki weisellos

bezmatek n
(pszczelarstwo, pszczelarski) rodzina pszczela pozbawiona matki pszczelej weisellos Volk

bezmierny adj
ogromny tak, że aż niemożliwy do zmierzenia grenzenlos maßlos unendlich unermesslich

bezmocz ˈbɛzmɔʧ̑ n
(medycyna, medyczny) brak wydalania lub wytwarzania moczu; Anurie

beznadziejnie ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jɲɛ adv
(potocznie, potoczny) bardzo źle, kiepsko hoffnungslos
w sposób niedający nadziei na poprawę ani sukces hoffnungslos

beznadziejność ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei Hoffnungslosigkeit

beznamiętny ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɨ adj
pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny leidenschaftslos gleichgültig

beznosy bɛzˈnɔsɨ adj
niemający nosa nasenlos

beznożny adj
nie posiadający wcale nóg beinlos

bezobjawowy adj
(medycyna, medyczny) taki, który nie daje objawów asymptomatisch symptomlos

bezodpadowy adj
nie wytwarzający odpadów, nie powodujący powstawania odpadów abfallfrei

bezodpływowy adj
taki, który nie ma odpływu, nie uchodzi z niego żadna rzeka abflusslos

bezokienny adj
nie mający wcale okien fensterlos

bezokolicznik ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik n
(gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu; Infinitiv Nennform

bezosobowy ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ adj
taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby unpersönlich

bezostny adj
(botanika, botaniczny) (o roślinie) nie pokryty ościami grannenlos

bezołowiowy adj
niezawierający ołowiu bleifrei

bezpardonowy adj
(przenośnie, przenośnia) ostry, brutalny, bezwzględny, pozbawiony skrupułów erbarmungslos erbittert gnadenlos rücksisichtslos

bezpartyjny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nie należący do żadnego ze stronnictw albo partii politycznych parteilos

bezpański adj
(książkowy) nienależący do nikogo, niemający właściciela herrenlos

bezpaństwowiec n
osoba nie posiadająca obywatelstwa żadnego z państw Staatenloser

bezpaństwowy adj
nie mający przynależności państwowej; nie należący do żadnego z państw staatenlos

bezpestkowy ˌbɛspɛˈstkɔvɨ adj
nie zawierający pestek kernlos

bezpieczeństwo ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym Sicherheit

bezpiecznik bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik n
podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej); Sicherung

bezpieczny bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ adj
taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi sicher geborgen ungefährdet
taki, który nie stwarza zagrożenia sicher

bezpióry adj
nie mający piór federlos ungefiedert

bezpodmiotowy adj
(gramatyka) taki, który nie zawiera podmiotu subjektlos

bezpodstawny ˌbɛspɔtˈstavnɨ adj
nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw grundlos unbegründet

bezpokładowy adj
(morski) nie mający pokładu decklos

bezpożytkowy adj
(pszczelarstwo, pszczelarski) ubogi w pożytek trachtarm

bezprawie n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stan, w którym nie są ustanowione lub przestrzegane normy prawne Gesetzlosigkeit
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn bezprawny Gesetzwidrigkeit Illegalität Ungesetzlichkeit

bezprawny adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z przepisami prawa gesetzwidrig rechtswidrig ungesetzlich widerrechtlich

bezprecedensowy adj
(książkowy) bez precedensu beispiellos präzedenslos

bezproblemowy adj
taki, który nie odnosi się do żadnego ważnego problemu banal
taki, który nie przysparza dodatkowych problemów problemlos sorgenfrei

bezpruderyjny adj
pozbawiony pruderii, bez oznak zawstydzenia schamlos ungezwungen unprüde

bezprzedrostkowy adj
(gramatyka) nie mający przedrostka präfixlos

bezprzewodowy adj
(technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych drahtlos schnurlos

bezprzyczynowy adj
nie mający przyczyny grundlos

bezprzykładny adj
(książkowy) niedający się z niczym porównać beispiellos

bezprzyrostkowy adj
(gramatyka) nie mający przyrostka suffixlos

bezpyłowy adj
(technologia, technika, techniczny) nie powodujący pylenia, powstawania pyłu staubfrei

bezpłatny bɛsˈpwatnɨ adj
taki, za który nie pobiera się opłaty unentgeltlich kostenlos frei

bezpłciowy adj
(biologia, biologiczny) niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci geschlechtslos ungeschlechtlich
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) niemający charakteru ausdruckslos fade

bezradność bɛzˈradnɔɕʨ̑ n
niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji; Hilflosigkeit

bezrdzeniowy adj
(technologia, technika, techniczny) zwłaszcza odlewanie metali: nie mający rdzenia bezrdzeniowy

bezrobocie ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ n
(ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć; Arbeitslosigkeit

bezrobotny ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ adj
bez pracy, bez zajęcia arbeitslos

bezrobotny ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ n
osoba bez pracy Arbeitsloser

bezrogi adj
(zoologia, zoologiczny) nie mający rogów hornlos geweihlos

bezrolny adj
nie posiadający własnej ziemi, gospodarstwa rolnego landlos

bezrybny adj
taki, w którym nie ma ryb fischlos

bezrymowy adj
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) nie zawierający rymów reimlos

bezrzęsy adj
nie mający rzęs wimpernlos

bezsenność bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia; Schlaflosigkeit

bezsenny bɛsˈːɛ̃nːɨ adj
spędzony bez spania schlaflos

bezsilność n
cecha tego, co bezsilne; cecha osoby bezsilnej Kraftlosigkeit

bezsilny bɛɕˈːilnɨ adj
taki, który nie potrafi z czymś się zmagać kraftlos machtlos

bezskuteczny adj
nieprzynoszący żadnego z oczekiwanych skutków erfolglos vergeblich wirkungslos

bezsmarowy adj
(technologia, technika, techniczny) nie wymagający smarowania, użycia smarów schmierölfrei schmieröllos

bezsolny adj
nie zawierający soli, pozbawiony soli salzlos

bezspójnikowy adj
(gramatyka) nie zawierający spójnika asyndetisch konjunktionslos

bezstresowy adj
nie powodujący stresu, nie stresujący stressfrei

bezstykowy adj
(technologia, technika, techniczny) nie mający styków, punktów styku; odbywający się bez zetknięcia elementów, powierzchni berührungslos kontaktfrei kontaktlos

bezstylowy adj
(książkowy) nie mający stylu stillos

bezszelestny adj
nie powodujący szeleszczenia, szelestów geräuschlos lautlos

bezszeryfowy adj
(termin typograficzny) o krojach pisma: nie mający szeryfów, czyli ozdobnych zakończeń znaków serifenlos

bezszkodowy adj
nie powodujący szkód, strat materialnych schadenfrei schadlos

bezsznurowy adj
(telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) nie wymagający kabla do działania, bezprzewodowy drahtlos kabellos schnurlos

bezszwowy adj
nie mający szwów, wykonany bez użycia szwów nahtlos

bezszypułkowy adj
(botanika, botaniczny) niemający szypułek stiellos

bezsłowny adj
wyrażony lub odbywający się bez użycia słów wortlos

bezterminowy adj
niemający wyznaczonej daty zakończenia unbefristet

beztlenowy adj
taki, który nie zawiera tlenu sauerstofffrei
taki, który obywa się bez tlenu anaerob

beztroski bɛsˈtrɔsʲci adj
nie mający trosk, zmartwień unbekümmert

bezustnikowy adj
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niemający ustnika mundstücklos

bezużyteczny ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ adj
taki, z którego nie ma żadnego użytku nutzlos

bezwiedny adj
wykonany bez udziału świadomości unbeabsichtigt unbewusst unwillkürlich unwissentlich

bezwietrzny bɛzˈvʲjɛṭʃnɨ adj
charakteryzujący się brakiem wiatru windstill

bezwizowy adj
niemający wizy visumslos
niewymagający uzyskania wizy visumsfrei

bezwiórowy adj
(technologia, technika, techniczny) niepowodujący powstawania wiórów spanlos

bezwodnik octowy bɛzˈvɔdʲɲik ɔʦ̑ˈtɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny; bezbarwna ciecz o ostrym zapachu octu; Essigsäureanhydrid Azetanhydrid

bezwodny adj
(chemia, chemiczny) niezawierający wody w swej strukturze krystalicznej wasserfrei
(technologia, technika, techniczny) niepotrzebujący wody do działania trocken wasserfrei wasserlos
pozbawiony wody, wilgoci wasserarm

bezwolny adj
o słabej woli, niepotrafiący się sprzeciwić träge willenlos
taki, który nie ma własnej woli willenlos

bezwonny bɛzˈvɔ̃nːɨ adj
niemający zapachu geruchlos

bezwstydny bɛsˈfstɨdnɨ adj
taki, który nie odczuwa wstydu; bez skrupułów schamlos
taki, który świadczy o braku skromności schamlos

bezwyjątkowy adj
taki, który nie ma wyjątków ausnahmslos

bezwzrokowy adj
dziejący się, wykonywany bez udziału wzroku blind

bezwąsy adj
taki, który nie ma wąsów schnurrbartlos

bezwładność bɛzˈvwadnɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu Trägheit

bezwłosy bɛzˈvwɔsɨ adj
niemający włosów, będący bez włosów haarlos

bezzapachowy ˌbɛzːapaˈxɔvɨ adj
taki, który nie ma zapachu geruchlos

bezzałogowy adj
(lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi unbemannt

bezzwrotny adj
nieobjęty obowiązkiem zwrotu nicht rückzahlungspflichtig

bezzwłocznie bɛzˈːvwɔʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób bezzwłoczny, natychmiast stante pede

bezzwłoczny adj
mający nastąpić natychmiast, bez zwłoki sofortig unverzüglich umgehend

bezzębny bɛzˈːɛ̃mbnɨ adj
taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów zahnlos

bezładnie adv
bez ładu; w bałaganie; bez organizacji chaotisch unordentlich

bezładny adj
pozbawiony ładu, porządku chaotisch wirr wüst zusammenhanglos

bezłuski adj
(zoologia, zoologiczny) nie mający łusek, nie pokryty łuskami schuppenlos

beż bɛʃ n
kolor podobny do koloru kawy z mlekiem Beige

beżowo bɛˈʒɔvɔ adv
(odprzymiotnikowy) → beżowy beige

beżowy bɛˈʒɔvɨ adj
mający kolor kawy z mlekiem lub piasku beige

bhutański buˈtãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Bhutan bhutanisch

biafrański adj
związany z Biafrą, odnoszący się do Biafry biafranisch

biatlonowy adj
(sport, sportowy) związany z biatlonem (biathlonem) Biathlon-

biała gorączka ˈbʲjawa ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
(potocznie, potoczny) skrajnie silne zdenerwowanie Weißglut

biała herbata ˈbʲjawa xɛrˈbata n
herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji weißer Tee

biała kiełbasa n
(kulinaria) kiełbasa surowa lub parzona, o specyficznym jasnym kolorze; Brühwurst

białaczka bʲjaˈwaʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek; Leukämie

białaczkowy adj
(medycyna, medyczny) związany z białaczką leukämisch

białawy bʲjaˈwavɨ adj
mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny weißlich

białe złoto n
(jubilerstwo, jubilerski) stop złota z niklem, srebrem lub platyną; Weißgold

białko ˈbʲjawkɔ n
(anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) biała część oka (gałki ocznej), znajdująca się dookoła tęczówki das Weiße
(biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów; Eiweiß Protein Eiweißstoff
(biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) (kulinaria) płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj Eiklar Eiweiß

białko surowe ˈbʲjawkɔ suˈrɔvɛ n
(spożywczy) białko wchodzące w skład pasz, karm itp.; Roheiweiß

biało-czarny ˌbʲjawɔ‿ˈʧ̑arnɨ adj
taki, który ma dwa kolory: biały i czarny weiß-schwarz

białogrzywy adj
(zoologia, zoologiczny) mający białą grzywę, z białą grzywą weißmähnig

białogwardyjski adj
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) związany z białą gwardią (stronnictwem białych podczas rosyjskiej wojny domowej) weißgardistisch

białokarpacki adj
dotyczący Białych Karpat, związany z Białymi Karpatami, pochodzący z Białych Karpat weißkarpatisch

białoruski ˌbʲjawɔˈrusʲci adj
dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów belarussisch weißrussisch

białoruski ˌbʲjawɔˈrusʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi; Weißrussisch Belarussisch

białorzytka ˌbʲjawɔˈʒɨtka n
(ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste; Steinschmätzer

białoszary ˌbʲjawɔˈʃarɨ adj
szary z odcieniem białym weißgrau

białowłosy adj
taki, który ma białe włosy weißhaarig

białozór bʲjaˈwɔzur n
(ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej; Gerfalke

biały ˈbʲjawɨ adj
mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp. weiß weiss

biały kruk ˈbʲjawɨ ˈkruk n
(przenośnie, przenośnia) bardzo rzadki egzemplarz książki, publikacji lub innej rzeczy weißer Rabe
(przenośnie, przenośnia) człowiek o nietypowych dla danego społeczeństwa poglądach, sposobie życia, upodobaniach weißer Rabe

biały węgiel ˈbʲjawɨ ˈvɛ̃ŋʲɟɛl n
(publikatory) nazwa energii wód płynących, które mogą być wykorzystane do produkcji energii elektrycznej w siłowniach wodnych weiße Kraft

bibliograf n
(rzadki, rzadko używany) specjalista w dziedzinie bibliografii Bibliograf Buchwissenschaftler

bibliografia ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się teoretycznym i praktycznym badaniem oraz opisywaniem dokumentów pisanych; Bibliografie Bibliographie
wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych; Bibliographie Bibliografie

bibliolatria n
oddawanie zbytniej czci Biblii, kult Biblii Bibliolatire

bibliomania n
zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych Bibliomanie

biblioteka ˌbʲiblʲjɔˈtɛka n
instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji; Bibliothek
(informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach; Bibliothek

bibliotekarka ˌbʲiblʲjɔtɛˈkarka n
kobieta, która pracuje w bibliotece Bibliothekarin

bibliotekarski adj
związany z osobą lub zawodem bibliotekarza Bibliothekar bibliothekarisch

biblistyczny adj
związany z biblistyką bibelkundlich bibelwissenschaftlich

biceps n
(anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia; Bizeps

bicykl ˈbʲiʦ̑ɨkl̥ n
(historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości; Hochrad

bicz bʲiʧ̑ n
kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści Peitsche Geißel

bidet ˈbʲidɛt n
urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej; Bidet

biec bʲjɛʦ̑ v
szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi laufen
o czasie mijać, przemijać laufen

bieda ˈbʲjɛda n
stan braku środków do życia Armut Entbehrung

biedak ˈbʲjɛdak n
osoba, której brakuje środków do życia Arme

biedaszyb n
samowolny, prymitywny wykop górniczy wykonany w celu pozyskania surowców kopalnych, powstający zwykle w warunkach skrajnego ubóstwa; Armenschacht

biedermeierowski adj
związany z biedermeierem (stylem meblarskim lub meblem w takim stylu) Biedermeier- biedermeierlich

biedny ˈbʲjɛdnɨ adj
ze współczuciem o kimś; poszkodowany arm

biedny jak mysz kościelna ˈbʲjɛdnɨ ˈjak ˈmɨʃ kɔɕˈʨ̑ɛlna adj
bardzo biedny arm wie eine Kirchenmaus

biedronka bʲjɛˈdrɔ̃nka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) biedronka siedmiokropka, Coccinella septempunctata, biedronka (1.1) o czerwonych skrzydłach w siedem czarnych kropek; Marienkäfer

bieg bʲjɛk n
poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki Lauf
(sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety Lauf
postępowanie, rozwój zdarzenia lub procesu Lauf

bieg płotkarski ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci n
(sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki; Hürdenlauf

biegacz ˈbʲjɛɡaʧ̑ n
(sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi Läufer

biegaczka bʲjɛˈɡaʧ̑ka n
forma żeńska od: biegacz Läuferin

biegać ˈbʲjɛɡaʨ̑ v
przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi laufen

biegle adv
z łatwością fließend
ze znajomością rzeczy perfekt

biegowy adj
(sport, sportowy) związany z biegiem, bieganiem Lauf- läuferisch

biegun ˈbʲjɛɡũn n
element takich przedmiotów jak koń na biegunach, lub fotel bujany, wygięty pręt na którym buja się dany przedmiot Pol Kufe
miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy; Pol
jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu Pol
(fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny Pol
(fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny Pol

biegun magnetyczny ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ n
(fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe; Magnetpol
(geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty; Magnetpol

biegunka bʲjɛˈɡũnka n
(medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji; Durchfall Diarrhö

biegus zmienny ˈbʲjɛɡuz ˈːmʲjɛ̃nːɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) gatunek ptaka z rodziny bekasowatych; Alpenstrandläufer

biel bʲjɛl n
biały kolor; Weiß

bielaczy adj
związany z bielactwem, dotknięty bielactwem albinotisch

bielicowy adj
związany z bielicami (rodzajem gleb) podsolisch

bielik ˈbʲjɛlʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję; Seeadler

bielić v
malować wapnem rozpuszczonym w wodzie weißen kalken tünchen

bieliźniarka ˌbʲjɛlʲiʑˈɲarka n
szafa na bieliznę Wäscheschrank

bierki ˈbʲjɛrʲci n
gra polegająca na podnoszeniu uprzednio rozsypanych patyczków (bierek) tak, aby nie poruszyć innych; Mikado

bierne palenie ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ n
zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów); Passivrauchen

biernik ˈbʲjɛrʲɲik n
(gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?; Akkusativ Wenfall

bierny palacz ˈbʲjɛrnɨ ˈpalaʧ̑ n
osoba narażana na bierne palenie Passivraucher

bierzmowanie ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej; Firmung

bierzmować bʲjɛʒˈmɔvaʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać sakramentu bierzmowania firmen

biesiadnik n
(książkowy) uczestnik biesiady Festgast Festmahlteilnehmer

biesiadny adj
związany z biesiadą, dotyczący biesiady Fest- Festmahls-

bieżnik ˈbʲjɛʒʲɲik n
(motoryzacja) zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność; Profil Lauffläche
podłużna serweta na ławę lub stół Tischläufer

bieżący bʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ adj
płynący, posuwający się naprzód fliessend
taki, który przypada w danym czasie aktuell
taki, który właśnie, obecnie trwa laufend

bigamia bʲiˈɡãmʲja n
pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami; Bigamie

bigamista n
ten, kto popełnia bigamię tzn. ma dwie żony Bigamist

bigamistka n
kobieta mająca dwóch mężów Bigamistin

bigoreksja n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) męska odmiana anoreksji; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała Bigorexia

bigos ˈbʲiɡɔs n
(kulinaria) potrawa z duszonej kapusty kiszonej z rozmaitymi dodatkami; ; (zobacz) też bigos w Encyklopedii staropolskiej Bigos Bigosch

bigoteria ˌbʲiɡɔˈtɛrʲja n
(książkowy) dewocja Bigotterie

bijatyka n
bójka z udziałem większej liczby osób Prügelei Schlägerei

bijekcja n
(matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna; Bijektion

bikini bʲiˈcĩɲi n
dwuczęściowy damski kostium plażowy; Bikini

bikorn ˈbʲikɔrn n
dwurożny kapelusz; Zweispitz

biksbit ˈbʲiɡzbʲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, odmiana berylu; Bixbit Roter Beryll

bila ˈbʲila n
(sport, sportowy) mała, twarda kula, np. do bilarda; Billardkugel

bilans tlenowy n
(chemia, chemiczny) wyrażona w procentach wagowych relacja pomiędzy ilością tlenu zawartą w materiale wybuchowym a ilością składników palnych, jak węgiel i wodór; Sauerstoffbilanz

bilard ˈbʲilart n
(sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole; Billard Billardspiel
pokryty suknem stół z bandami przystosowanydo gry w bilard (1.1); Billard Billardtisch

bilet ˈbʲilɛt n
dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru Fahrkarte Ticket Fahrschein

biliard ˈbʲilʲjart n
(matematyka, matematyczny) liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 1015; Billiarde

bilirubina ˌbʲilʲiruˈbʲĩna n
(biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu; Bilirubin

bilokacja n
(ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach; Bilokation

bima n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) podwyższenie stawiane w centrum synagogi, z którego odczytywana jest Tora; Bima

binarny adj
(informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) zapisany w dwójkowym systemie liczbowym binär
podwójny, złożony z dwóch części binär binarisch

binturong bʲĩnˈturɔ̃ŋk n
(zoologia, zoologiczny) Arctictis binturong ssak leśny południowo-wschodniej Azji; Binturong

biochemia bʲjɔˈxɛ̃mʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym; Biochemie

biochemiczny adj
(biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii biochemisch

biograf ˈbʲjɔɡraf n
autor biografii; Biograf Biograph

biografia bʲjɔˈɡrafʲja n
opis życia i działalności jakiejś osoby; Biografie

biograficzny ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z biografią, dotyczący biografii biografisch biographisch

biolog ˈbʲjɔlɔk n
specjalista w zakresie biologii Biologe Biologin

biologia bʲjɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej; Biologie

biolożka n
(potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie biologii Biologin

biomedycyna ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈʦ̑ɨ̃na n
dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych; Biomedizin

biomedyczny ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨʧ̑nɨ adj
związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny biomedizinisch

biopsja ˈbʲjɔpsʲja n
(medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego; Biopsie

bioróżnorodność ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑ n
zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji; Biodiversität

biotechnologia ˌbʲjɔtɛxnɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej; Biotechnik Biotechnologie

biotop n
(biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) charakterystyczne środowisko występowania, siedlisko ekologiczne gatunku Biotop

birema n
(starożytność) (marynarka) (zobacz) diera Bireme

biret ˈbʲirɛt n
kanciaste nakrycie głowy duchownych Birett
okrągłe nakrycie głowy – oznaka bycia doktorem na wyższych uczelniach Barett

biseksualizm ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci; Bisexualität

biskajski n
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt języka baskijskiego używany w Bizkai Biskayisch

biskup ˈbʲiskup n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi, następca apostołów, najczęściej kieruje diecezją; Bischof

bit bʲit n
(informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1 Bit
(technologia, technika, techniczny) wymienna końcówka w elektrycznych narzędziach do wkręcania; Bit

bita śmietana ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna n
(kulinaria) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem; Schlagsahne Schlagobers

bitwa ˈbʲitfa n
(wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron; Schlacht

biuletyn n
(drukarstwo, drukarski) małonakładowe wydawnictwo różnych instytucji, ugrupowań czy organizacji; Bulletin

biurko ˈbʲjurkɔ n
mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania Schreibtisch

biuro ˈbʲjurɔ n
budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje; Büro Agentur Institut
forma działalności administracyjnej polegająca na zbieraniu, opracowywaniu i przekazywaniu informacji Agentur Büro Institut
forma działalności usługowej polegająca na zbieraniu i sprzedaży informacji Agentur Büro Institut

biuro matrymonialne ˈbʲjurɔ ˌmatrɨ̃mɔ̃ˈɲalnɛ n
forma działalności usługowej polegająca na pośredniczeniu w zawieraniu znajomości między osobami pragnącymi zawrzeć związek małżeński Eheinstitut Heiratsvermittlung Heiratsvermittlungsagentur Heiratsvermittlungsinstitut Partnervermittlung Partnervermittlungsagenur

biuro nieruchomości n
(handel, handlowy) firma, której zadaniem jest pośredniczenie w kupnie lub sprzedaży nieruchomości Immobilienbüro

biuro podróży ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ n
instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd. Reisebüro Reiseagentur

biuro rzeczy znalezionych n
(turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać Fundbüro

biurokratyczny adj
dotyczący biurokracji bürokratisch

biustonosz bʲjuˈstɔ̃nɔʃ n
(krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi; Büstenhalter BH

bizantyjski ˌbʲizãnˈtɨjsʲci adj
(historia, historyczny, historycznie) od Bizancjum byzantinisch

bizmut ˈbʲizmut n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83; Bismut Wismut

bizon ˈbʲizɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy; Bison

bić bʲiʨ̑ v
o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy prägen
uderzać kogoś, zadawać komuś ból schlagen
o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls schlagen
w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp. schlagen
o skrzydłach i rękach machać nimi schlagen
uderzać w jakiś instrument perkusyjny schlagen
zabijać zwierzęta erlegen
zmagać się z jakimiś trudnościami sich durchschlagen

bić brawo ˈbʲiʥ̑ ˈbravɔ v
klaskać Beifall klatschen

biżuteria ˌbʲiʒuˈtɛrʲja n
przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała; Geschmeide

blacha ˈblaxa n
(kulinaria) metalowe naczynie używane do pieczenia Backblech
cienki, płaski kawałek metalu; Blech

bladoróżowy adj
różowy o bladym, rozbielonym odcieniu blassrosa

bladość n
cecha tego, co blade; cecha tych, którzy są bladzi Blässe

blady ˈbladɨ adj
o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację blass

blamaż ˈblãmaʃ n
(książkowy) kompromitacja, ośmieszenie się Blamage

blank blãŋk n
(architektura, architektoniczny) jeden występ w blankach Zinne

blanka ˈblãnka n
(architektura, architektoniczny) zębate zwieńczenie murów obronnych; Zinne

blanki ˈblãŋʲci n
(architektura, architektoniczny) szereg prostokątnych, zębatych występów wieńczących mur obronny; ; (zobacz) też Blanki w Encyklopedii staropolskiej Zinne

blaszany blaˈʃãnɨ adj
taki, który został wykonany z blachy blech-

blat blat n
górna część stołu lub innego przedmiotu używanego jako stół Blatt Tischblatt

blender ˈblɛ̃ndɛr n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do miksowania (np. zup czy koktajli) w postaci szklanego naczynia z wirującymi wewnątrz nożykami lub rękojeści zakończonej nożykami, wkładanej do dowolnego naczynia; Püriergerät

blichtr blʲixtr̥ n
przepych, bogactwo, pozorna świetność, zewnętrzny polor, tani efekt Flitter

bliski ˈblʲisʲci adj
bezpośrednio spokrewniony nahe vertraut
taki, który jest w niewielkiej odległości nahe nah
taki, który prawie osiągnął jakiś stan nahe
zbliżony do czegoś, podobny nahe

bliski ˈblʲisʲci n
krewny, przyjaciel Nächste

blisko ˈblʲiskɔ adv
w niewielkiej odległości nah Nähe

bliskoznaczny ˌblʲiskɔzˈnaʧ̑nɨ adj
(gramatyka) o podobnym znaczeniu sinnverwandt

blizna ˈblʲizna n
(medycyna, medyczny) ślad po ranie; Narbe

bliźni n
(biblijny) każdy człowiek Nächste

bliźniak ˈblʲiʑɲak n
każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie Zwilling
(budownictwo) dom stykający się z innym lub innymi podobnymi jedną lub dwoma ścianami Doppelhaus

bliźnięta syjamskie blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ n
(medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał; siamesische Zwillinge

blog blɔk n
(informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie; Blog

bloger ˈblɔɡɛr n
(informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga Blogger

blogerka blɔˈɡɛrka n
(informatyka, informatyczny) autorka blogu Bloggerin

blogować v
(informatyka, informatyczny) prowadzić blog bloggen

blok blɔk n
duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy Block Klotz
zeszyt, notes z kartkami większego formatu Block
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych Block
(budownictwo) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krążek na którym lina zmienia kierunek przesuwając się w rowku; Block
(sport, sportowy) w siatkówce obrona polegająca na podniesieniu rąk ponad siatkę przez jednego lub kilku graczy drużyny; Block
(potocznie, potoczny) zbiór audycji, programów radiowych nadawanych kolejno po sobie Block
jeden lub więcej znaczków pocztowych w obramowaniu; Block

blok mieszkalny ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ n
budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy; Wohnblock

blokhauz ˈblɔkxaws n
(wojskowość, wojskowy) schron lub budynek ufortyfikowany z przeznaczeniem na samodzielną obronę ze wszystkich stron; Blockhaus

blond blɔ̃nt adj
o włosach jasny, płowy blond

blondynka blɔ̃nˈdɨ̃nka n
kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie Blonde

bluszcz bluʃʧ̑ n
(botanika, botaniczny) roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie; Efeu

bluza ˈbluza n
(krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów; Sweatshirt

bluzka ˈbluska n
(krawiectwo) lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę Bluse

bluźnierstwo bluʑˈɲɛrstfɔ n
słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte Blasphemie

boa ˈbɔa n
(herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli; Boa

bobslej ˈbɔpslɛj n
sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec; Bob

bochumski adj
związany z Bochum, dotyczący Bochum (miasta w Niemczech) Bochumer

bocian ˈbɔʨ̑ãn n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący z rodziny bocianów; Storch
narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy; Storch
(potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) bocian biały Adebar Storch Gevatter Langbein Klapperstorch Langbein Meister Adebar

bocian białobrzuchy ˈbɔʨ̑ãn ˌbʲjawɔˈbʒuxɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia abdimii, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Abdim Abdimstorch Regenstorch

bocian białoszyi ˈbɔʨ̑ãn ˌbʲjawɔˈʃɨji n
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia episcopus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Wollhalsstorch

bocian biały ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce; Weißstorch
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku (1.1) Klapperstorch Weißstorch

bocian czarnodzioby ˈbɔʨ̑ãn ˌʧ̑arnɔˈʥ̑ɔbɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia boyciana, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Orientalischer Weißstorch Schwarzschnabelstorch

bocian czarny ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce; Schwarzstorch

bocian garbaty ˈbɔʨ̑ãŋ ɡarˈbatɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia stormi, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Höckerstorch

bocian sinodzioby ˈbɔʨ̑ãnʲ ˌɕĩnɔˈʥ̑ɔbɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia maguari, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Maguaristorch

bociek ˈbɔʨ̑ɛk n
(potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) bocian Klapperstorch

boczniak n
(mikologia, mikologiczny) (kulinaria) Pleurotus, grzyb rosnący na pniach; Seitling

bodhisattwa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek, który w buddyzmie mahajana dąży do stanu buddy, kieruje się altruistyczną motywacją przynoszenia pożytku innym; Bodhisattva

bodziec ˈbɔʥ̑ɛʦ̑ n
(medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego; Reiz Stimulus

bogactwo bɔˈɡaʦ̑tfɔ n
majątek, posiadane dobra o dużej wartości Reichtum
w lm: bogactwa → kosztowności, skarby Schatz
wielka ilość, różnorodność Vielfalt

bogato adv
obfitując w coś reichlich vielfältig
znacznie korzystnie pod względem materialnym prächtig

bogaty bɔˈɡatɨ adj
posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody reich vermögend
taki, który obfituje w coś reich ausgiebig

bogini bɔˈɟĩɲi n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo rodzaju żeńskiego Göttin

bohater bɔˈxatɛr n
człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp. Held
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu Held

bohaterski ˌbɔxaˈtɛrsʲci adj
postępujący jak bohater heldenhaft heroisch
związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi Helden-

bohr bɔxr̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107; Bohrium

boisko bɔˈ<sup>j</sup>iskɔ n
plac przeznaczony do gier sportowych Sportplatz

boja ˈbɔja n
pływający znak nawigacyjny Boje Bake

bojaźliwy ˌbɔjäʑˈlʲivɨ adj
skłonny do bojaźni, dający się łatwo wystraszyć furchtsam ängstlich

bojkot ˈbɔjkɔt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku; Boykott

bojkotować v
zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu boykottieren

bojownik bɔ.ˈjɔ.vʲɲik n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Betta, popularna ryba akwariowa; Kampffische

bok bɔk n
(matematyka, matematyczny) odcinek o końcach w dwóch sąsiednich wierzchołkach wielokąta Seite
lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu Seite

boks bɔks n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami; Boxen Faustkampf
każda wydzielona część pomieszczenia Box

bolerko bɔˈlɛrkɔ n
(krawiectwo) krótki żakiecik kobiecy, niesięgający talii, z połami niezachodzącymi na siebie; także sweterek, bluzeczka o takim kroju Bolerojäckchen

bolero bɔˈlɛrɔ n
(krawiectwo) krótka kamizelka bez rękawów i bez kołnierza; Bolero
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do bolero (1.1) Bolero
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójmiarowy hiszpański taniec ludowy; Bolero
męski kapelusz z podniesionymi brzegami Bolero

bolesny bɔˈlɛsnɨ adj
taki, który sprawia ból fizyczny schmerzhaft
taki, który sprawia przykrość, żal, ból psychiczny schmerzhaft

boleć ˈbɔlɛʨ̑ v
(medycyna, medyczny) być źródłem bólu schmerzen wehtun

boleśnie bɔˈlɛɕɲɛ adv
w sposób bolesny schmerzhaft

bom bɔ̃m n
poziome drzewce na żaglowcu; Ladebaum Baum

bomba ˈbɔ̃mba n
(wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem; Bombe
(sport, sportowy) bardzo mocne uderzenie piłki Bombe

bomba atomowa n
bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami Atombombe A-Bombe

bomba lotnicza ˈbɔ̃mba lɔtʲˈɲiʧ̑a n
(wojskowość, wojskowy) pocisk zrzucany ze statku powietrznego przeznaczony do niszczenia celów położonych na powierzchni ziemi; Fliegerbombe

bombarda bɔ̃mˈbarda n
używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów Bombarde

bombardować ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑ v
(wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi bombardieren

bombka ˈbɔ̃mpka n
kulista ozdoba choinkowa Glaskugel

bombonierka ˌbɔ̃mbɔ̃ˈɲɛrka n
ozdobne pudełko z czekoladkami lub cukierkami w środku; Bonboniere Bonbonniere Pralinenpackung Pralinenschachtel

bombowiec bɔ̃mˈbɔvʲjɛʦ̑ n
(wojskowość, wojskowy) samolot przystosowany do atakowania celów naziemnych i nawodnych przez zrzucanie na nie bomb; Bomber

bombowy adj
wywołujący duże wrażenie cool klasse super

bon bɔ̃n n
dokument uprawniający do uzyskania określonych towarów, usług lub innych dóbr; Gutschein Bon

bon mot n
krótkie, dowcipne opowiadanie, anegdota lub powiedzenie, zbliżone do przysłowia Bonmot

bonobo bɔ̃ˈnɔbɔ n
(zoologia, zoologiczny) Pan paniscus, zagrożony wyginięciem gatunek szympansa o zwyczajach i umiejętnościach zbliżonych do ludzi; Bonobo

bonsai n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu; Bonsai

bonus ˈbɔ̃nus n
dodatek, premia Bonus

bor bɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5; Bor

boraks ˈbɔraks n
(chemia, chemiczny) minerał z gromady boranów, jego głównym składnikiem jest uwodniony boran sodu; Borax

bordiura bɔrˈdʲjura n
ozdobny pas będący obramowaniem tkaniny, płaskorzeźby, obrazu lub grafiki wypełniony ornamentem geometrycznym, roślinnym lub scenami figuralnymi; Bordüre

bornholmski adj
odnoszący się do Bornholmu bornholmisch

borowik bɔˈrɔvʲik n
(biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych; Steinpilz

borowik szlachetny bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ n
(mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych; Gemeiner Steinpilz

borowina ˌbɔrɔˈvʲĩna n
(medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf; Fango

borsuk ˈbɔrsuk n
(zoologia, zoologiczny) ssak drapieżny z rodziny kunowatych; Dachs

borykać się bɔˈrɨkaʨ̑‿ɕɛ v
pokonywać jakieś trudności, próbować coś przezwyciężyć abmühen kämpfen ringen

borówka brusznica bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym; Preiselbeere

bosak ˈbɔsak n
(technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa; Bootshaken

boski ˈbɔsʲci adj
właściwy bogu, bóstwu göttlich
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) piękny, wspaniały, cudowny göttlich

boskiet n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) regularna lub swobodna kompozycja złożona z drzew, imitacja lasu w ogrodzie Boskett

bot bɔt n
(informatyka, informatyczny) program wykonujący jakieś czynności za człowieka; Bot

botanika bɔˈtãɲika n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach; Botanik

botek ˈbɔtɛk n
zwykle wysoki but dziecka lub kobiety Stiefel

botswański bɔtsˈfãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Botswana botsuanisch

botulizm bɔˈtulʲism̥ n
(medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę; Botulismus

bouclé n
(włókiennictwo) ozdobnie skręcona przędza z pętelkami lub węzełkami; Bouclé
(włókiennictwo) teksturowana tkanina lub dzianina z przędzy (1.1) w całości albo tylko ze wstawkami Bouclé

boulangeryt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli; Boulangerit

bournonit n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli; Bournonit

boysband n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, uprawiająca muzykę pop; Boygroup

boński ˈbɔ̃j̃sʲci adj
od Bonn Bonner

bożonarodzeniowy ˌbɔʒɔ̃narɔʣ̑ɛ̃ˈɲɔvɨ adj
związany z Bożym Narodzeniem Weihnachts- weihnachtlich

boży ˈbɔʒɨ adj
związany z Bogiem göttlich

brachylogia ˌbraxɨˈlɔɟja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na zwięzłym wypowiadaniu się, stosowaniu elips oraz krótkich zdań; Brachylogie

brak brak n
fakt nieistnienia czegoś Mangel

brak miesiączki ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci n
(medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne; Periodenausfall

brakować braˈkɔvaʨ̑ v
być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać fehlen mangeln

bramka ˈbrãmka n
(sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2) Tor
(sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką; Tor
(sport, sportowy) w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać Tor
(sport, sportowy) w krykiecie trzy słupki wraz z leżącymi na nich poprzeczkami; Wicket
(technologia, technika, techniczny) element realizujący funkcję logiczną; Gatter Logikgatter
(zdrobniale) od: brama Pforte Tor

bramka samobójcza n
(sport, sportowy) w piłce nożnej, hokeju itp.: gol, który padł po strzale zawodnika (zwykle nieumyślnym) do własnej bramki Eigentor

bramkarz ˈbrãmkaʃ n
(potocznie, potoczny) ochroniarz stojący „na bramce” przy wejściu do lokalu Türsteher
(sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem; Torwart Torhüter

bransoletka ˌbrãw̃sɔˈlɛtka n
ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze; Armband

brat brat n
potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki; Bruder
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich Bruder

bratanek braˈtãnɛk n
syn brata Neffe

bratanica ˌbratãˈɲiʦ̑a n
córka brata Nichte

bratek ˈbratɛk n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Viola wittrockiana, dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka; Stiefmütterchen
(botanika, botaniczny) Viola tricolor, jednoroczna lub dwuletnia roślina polna o pięciopłatkowych, zwykle fioletowo-żółtych kwiatach Stiefmütterchen

braterski braˈtɛrsʲci adj
odnoszący się do brata, braci brüderlich

bratobójca n
(książkowy) zabójca brata Brudermörder

bratowa braˈtɔva n
żona brata Schwägerin

brawo ˈbravɔ interjection
… pokazujący entuzjastyczną aprobatę bravo

brawo ˈbravɔ n
zwykle w lm wyraz uznania; oklaski Beifall

brazylianit ˌbrazɨˈlʲjä̃ɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał pegmatytowy; Brazilianite

brazylijski ˌbrazɨˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Brazylia brasilianisch

brać braʨ̑ v
chwytać coś ręką, unieść coś, posiąść coś nehmen

brać pod uwagę v
mieć na uwadze; nie lekceważyć berücksichtigen in Betracht ziehen

brać udział ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw v
uczestniczyć teilnehmen

brednia ˈbrɛdʲɲa n
bezsens, bzdura Unsinn

bregencki adj
związany z Bregencją, dotyczący Bregencji, pochodzący z Bregencji Bre­gen­zer

brelok n
ozdoba spinająca klucze w jeden pęk Schlüsselanhänger

bremeński adj
odnoszący się do Bremy, związany z Bremą Bremer bremerisch bremisch

brew brɛf n
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) pasmo krótkich włosów nad oczodołem Augenbraue Braue

brewiarz n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin; Brevier

brexit n
(historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej Brexit

brneński ˈbrnɛ̃j̃sʲci adj
od Brno Brünner

brnąć brnɔ̃ɲʨ̑ v
z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty) waten

broda ˈbrɔda n
(anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka Kinn
(pszczelarstwo, pszczelarski) grono pszczół skupionych przed wlotem do ula, wyglądem przypominające brodę (1.2) Bienenbart
zarost na brodzie (1.1) Bart

broda mędrcem nie czyni ˈbrɔda ˈmɛ̃ntr̥ʦ̑ɛ̃mʲ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi proverb
pozory mylą, pewne rzeczy widziane u ludzi z zewnątrz potrafią być złudne Bart und Mantel machen den Philosophen nicht der Bart macht nicht den Gelehrten

brodacz ˈbrɔdaʧ̑ n
mężczyzna, który nosi brodę Bartträger
(kynologia, kynologiczny) pies rasy sznaucer miniaturowy, dawniej nazywany brodaczem monachijskim Schnauzer

brodaty brɔˈdatɨ adj
mający zarost na dolnej części twarzy bärtig

brodawczak brɔˈdafʧ̑ak n
(medycyna, medyczny) nowotwór łagodny wywodzący się z nabłonka, tworzący brodawkowate i bulwiaste struktury Papillom

brodawka n
(medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze Warze
(medycyna, medyczny) prawidłowa, anatomiczna wypukłość na skórze Warze

brodawka sutkowa brɔˈdafka sutˈkɔva n
(anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek; Brustwarze Nippel

brodzik ˈbrɔʥ̑ik n
naczynie pod prysznicem (płytka wanna) zbierające wodę z natrysku Planschbecken

brodzić ˈbrɔʥ̑iʨ̑ v
chodzić po czymś grząskim waten

brokat ˈbrɔkat n
(włókiennictwo) (krawiectwo) jedwabna tkanina z wypukłym, wzorem, przetykana złotą lub srebrną nicią; Brokat
połyskliwe drobinki używane m.in. do zdobienia przedmiotów oraz do produkcji kosmetyków upiększających; Glitter

brokuł ˈbrɔkuw n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie; Brokkoli Broccoli Bröckelkohl Sprossenkohl Winterblumenkohl Spargelkohl

brom brɔ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35; Brom

bromoform n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, bromowa pochodna metanu, bezbarwna ciecz o nieprzyjemnym zapachu; Bromoform

brona ˈbrɔ̃na n
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie; Egge

bronchotomia n
(medycyna, medyczny) zabieg operacyjny polegający na przecięciu tchawicy w jej części szyjnej Bronchotomie

bronić ˈbrɔ̃ɲiʨ̑ v
odpierać atak verteidigen
stawać w obronie kogoś lub czegoś; wstawiać się za kimś; czymś, być czyimś obrońcą beschützen verteidigen

bronować brɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
(rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony eggen

broszura brɔˈʃura n
cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie; Broschüre Heft

browar ˈbrɔvar n
zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo; Brauerei Brauhaus

broń brɔ̃ɲ n
(wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga; Waffe

broń biologiczna ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy; Biowaffe

broń palna ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna n
broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego; Feuerwaffe Schusswaffe

brud brut n
każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś Schmutz

brudas ˈbrudas n
(potocznie, potoczny) osoba niedbająca o higienę; czasem też przedmiot będący w niechlujnym stanie Dreckspatz Schmutzfink

brudny ˈbrudnɨ adj
mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud schmutzig dreckig
(potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi schmutzig dreckig

brudzić v
czynić brudnym, pokrywać brudem verschmutzen

bruk bruk n
nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką; Pflaster

brukiew ˈbrucɛf n
(botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.; Kohlrübe Steckrübe

brukselczyk bruˈksɛlʧ̑ɨk n
mieszkaniec Brukseli Brüsseler

brukselka bruˈksɛlka n
(spożywczy) (kulinaria) odmiana kapusty warzywnej; Rosenkohl Brüsseler Kohl Brüsseler Sprossen Sprossenkohl

brunatna koszula n
(potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) członek SA, hitlerowskich Oddziałów Szturmowych NSDAP Braunhemd

brunatny brũˈnatnɨ adj
mający kolor ciemnobrązowy braun

brunszwicki adj
związany z Brunszwikiem, dotyczący Brunszwiku Braunschweiger

bruntalski adj
odnoszący się do miasta Bruntal Freudenthaler

brustasza n
zewnętrzna kieszonka w górnej części marynarki; Brusttasche

brutto ˈbrutːɔ adv
bez potrąceń brutto

bruzdownica ˌbruzdɔvʲˈɲiʦ̑a n
(technologia, technika, techniczny) elektronarzędzie do wykonywania w murach wgłębień pod kable i rury; Mauernutfräse

bryczka ˈbrɨʧ̑ka n
lekki powóz konny bez zadaszenia, z miękkim siedzeniem z tyłu i miejscem dla woźnicy z przodu; Britschka

brydż brɨʧ̑ n
(termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary; Bridge

bryg brɨk n
(morski) żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe; Brigg

brygadier brɨˈɡadʲjɛr n
dawny stopień wojskowy; (także, też) oficer mający ten stopień Brigadier

brylant ˈbrɨlãnt n
(jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament; Brillant

brylantyna n
środek kosmetyczny do nabłyszczania włosów Brillantine

bryndza ˈbrɨ̃nʣ̑a n
(kulinaria) miękki, podpuszczkowy ser wyrabiany z owczego mleka; Brimsen Brimsenkäse

brytfanna brɨtˈfãnːa n
(kulinaria) płaskie naczynie do wypieków i pieczeni, czasem o owalnym kształcie, zwykle z przykrywką Bräter

brytyjski brɨˈtɨjsʲci adj
odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako wyspy britisch britisch

bryła ˈbrɨwa n
(matematyka, matematyczny) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej; Körper

brzana ˈbʒãna n
(ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych; Barbe Barbel Flussbarbe Pigge

brzeg bʒɛk n
krańcowa linia czegoś Kante Rand
pas lądu ograniczający zbiornik wodny; Ufer Küste

brzemienny bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ adj
(tylko (rodzaj żeński)) (dawniej, dawny) (książkowy) o kobiecie: ciężarna schwanger

brzemię ˈbʒɛ̃mʲjɛ n
(dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą Belastung Bürde Last
coś, co jest trudne do zniesienia Last

brzezina bʒɛˈʑĩna n
drewno brzozy Birkenholz

brzmienie ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ n
zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu Klang

brzmieć bʒmʲjɛ̇ʨ̑ v
(książkowy) być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk klingen
(książkowy) zawierać określoną treść, myśl, wymowę, wydźwięk klingen
(książkowy) zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać dźwięk klingen

brzoskwinia bʒɔsˈkfʲĩɲa n
owoc z rodziny różowatych; Pfirsich

brzost n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus glabra, gatunek drzewa należący do rodziny wiązowatych; Bergulme

brzoza ˈbʒɔza n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych; Birke
drewno z drzewa (1.2) Birkenholz

brzuch bʒux n
(anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia; Bauch

brzuchomówca ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a n
(książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu Bauchredner

brzuchomówczyni ˌbʒuxɔ̃mufˈʧ̑ɨ̃ɲi n
(książkowy) forma żeńska od: brzuchomówca Bauchrednerin

brzuchomówstwo ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ n
(książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu; Bauchrednerei

brzuszek ˈbʒuʃɛk n
(zdrobniale) od: brzuch Bäuchlein

brzuszny ˈbʒuʃnɨ adj
związany z brzuchem, dotyczący brzucha abdominal abdominell

brzydki ˈbʒɨtʲci adj
subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych hässlich

brzydki jak grzech śmiertelny ˈbʒɨtʲci ˈjaɡ ˈːʒɛç ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ adj
(przestarzałe, przestarzały) bardzo brzydki hässlich wie die Nacht hässlich wie die Sünde

brzydki jak noc ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈnɔʦ̑ adj
bardzo brzydki hässlich wie die Nacht

brzydki jak noc listopadowa ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈnɔʦ̑ ˌlʲistɔpaˈdɔva adj
(potocznie, potoczny) bardzo brzydki hässlich wie die Nacht

brzydkie kaczątko ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ n
(przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha hässliches Entlein

brzydota bʒɨˈdɔta n
nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna Hässlichkeit

brzytwa ˈbʒɨtfa n
ostry nóż do usuwania zarostu; Rasiermesser

brzęk n
(botanika, botaniczny) drzewo o liściach podobnych do przejściowych między głogiem a klonem Ruhrbirne
przytłumiony, wibrujący dźwięk Summen Klirren

bród brut n
płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg Furt

brąz brɔ̃w̃s n
(hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami; Bronze
przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1) Bronze
(sport, sportowy) brązowy medal Bronze
epoka brązu; Bronzezeit
kolor brązowy – kolor brązu (1.1) Braun

brązowy brɔ̃w̃ˈzɔvɨ adj
mający kolor brązu; braun Bronze
wykonany z brązu, zrobiony z brązu bronzen

buda ˈbuda n
(środowiskowy) szkoła Penne
schronienie dla psa Hundehütte Hütte
stoisko na jarmarku Bude
pomieszczenie na sprzęt, narzędzia Bude
zaniedbany budynek Bude
szoferka, kabina pasażerska w samochodzie Verdeck Wagenverdeck

buddyjski budˈːɨjsʲci adj
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem buddhistisch

buddysta budˈːɨsta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu Buddhist

buddyzm ˈbudːɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama; Buddhismus

budka telefoniczna ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na n
(telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym; Telefonzelle

budowa buˈdɔva n
(potocznie, potoczny) miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy (1.1) Baustelle
wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu Bau

budować buˈdɔvaʨ̑ v
tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje bauen

budować zamki na lodzie buˈdɔvaʥ̑ ˈzãmʲci na‿ˈlɔʥ̑ɛ v
(przenośnie, przenośnia) opierać się na kruchych, niepewnych podstawach; snuć plany, projekty, które nie mają szans na urzeczywistnienie się; marzyć Luftschlösser bauen

budowlaniec n
(potocznie, potoczny) pracownik budowlany Bauarbeiter

budownictwo n
dział inżynierii zajmujący się wznoszeniem obiektów budowlanych Bauwesen
ogół zabudowań według ustalonego projektu, formy Bauweise Bebauung

budujący ˌbuduˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
pozytywny, cieszący erbaulich

budynek buˈdɨ̃nɛk n
budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej Gebäude Haus

budyń ˈbudɨ̃ɲ n
(handel, handlowy) (kulinaria) (gastronomia) gotowa mieszanka składników służących do przygotowania budyniu (1.1) Pudding Puddingpulver
(kulinaria) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków; Pudding

budzik ˈbuʥ̑ik n
zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory Wecker

budziszyński ˌbuʥ̑iˈʃɨ̃j̃sʲci adj
związany z Budziszynem Bautzener

budzić ˈbuʥ̑iʨ̑ v
przerywać czyjś sen wecken

budżet ˈbuḍʒɛt n
(ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok; Budget

budżetowanie n
(ekonomia, ekonomiczny) planowanie, tworzenie i zatwierdzanie budżetu, a także jego późniejsze monitorowanie i kontrolowanie; Budgetierung

bufiasty buˈfʲjastɨ adj
mający bufy lub kształt bufy, szeroki, obszerny Puff- bauschig

bujać ˈbujäʨ̑ v
kołysać, huśtać schweben
poruszać się w tył i w przód schaukeln

bujać w obłokach ˈbujäʥ̑ v‿ɔbˈwɔkax v
zamyślić się, rozmarzyć in den Wolken schweben

buk buk n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny bukowatych; Buche
drewno buka (1.1) Buchenholz

bukareszteński ˌbukarɛˈʃtɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Bukaresztu (stolicy Rumunii) Bukarester

bukiet ˈbucɛt n
cechy wina zawarte w jego zapachu i smaku; Bouquet Bukett
wiązanka, pęk kwiatów; Bouquet Strauß Bukett

bukiew ˈbucɛf n
(botanika, botaniczny) owoc/owoce buka; Buchecker

bukinista ˌbucĩˈɲista n
uliczny sprzedawca starych książek, rycin i gazet, zwłaszcza we Francji; Bouquinist Straßenbuchhändler

bukować buˈkɔvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) rezerwować miejsce w samolocie, pociągu, hotelu itp. buchen

bukowy buˈkɔvɨ adj
będący częścią buka Buchen-
składający się z buka Buchen-
wykonany z drewna lub innej części buka Buchen-

bukszpan ˈbukʃpãn n
(botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach; Buchsbaum

bukszpryt ˈbukʃprɨt n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca; Bugspriet

bulaj ˈbulaj n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku; Bullauge

buldożer n
(budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd z lemieszem, używany do równania terenu oraz niszczenia budynków; Bulldozer Planierraupe

bulgur n
(spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej; Bulgur Bulgurweizen Burgul

bulimia buˈlʲĩmʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu; Ess-Brechsucht Bulimie

bulion ˈbulʲjɔ̃n n
(kulinaria) wywar z mięsa i jarzyn Bouillon
(spożywczy) koncentrat żywnościowy, służący do przygotowania rosołu Bouillon

bulić ˈbulʲiʨ̑ v
(potocznie, potoczny) płacić dużą sumę pieniędzy bluten

bulterier bulˈtɛrʲjɛr n
(kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów; Bullterrier

bumerang n
płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo; Bumerang

bunt bũnt n
sprzeciw, opór, protest Empörung
wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi Meuterei Aufruhr

burak ˈburak n
(botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych; Rübe
(spożywczy) (kulinaria) jarzyna z uprawnej odmiany rośliny (1.2) Rote Beete
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek niepotrafiący się odpowiednio zachować, często kompromitujący się, nieobyty, prymitywny, często niedouczony Knilch

burak cukrowy ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier; Zuckerrübe

burdel ˈburdɛl n
(pospolicie) dom publiczny Bordell

burgenlandzki adj
związany z Burgenlandem, dotyczący Burgenlandu burgenländisch

burgundzki adj
związany z Burgundią lub Burgundczykami, dotyczący Burgundii burgundisch

burmistrz ˈburmʲisṭʃ n
(administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej; Bürgermeister

burnus ˈburnus n
rodzaj wierzchniego wełnianego okrycia z kapturem i bez rękawów noszonego przez Arabów i przez oddziały spahisów Burnus

bursa ˈbursa n
internat; Burse Internat

bursztyn ˈburʃtɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew; Bernstein

burundyjski ˌburũnˈdɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Burundi burundisch

bury ˈburɨ adj
ciemnoszary, mający brunatny odcień grau graubraun

burza ˈbuʒa n
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty); Gewitter

burza piaskowa n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku; Sandsturm Staubsturm

burza w szklance wody ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ n
zamęt wywołany z błahych powodów Sturm im Wasserglas

burżuazyjny adj
(historia, historyczny, historycznie) związany z burżuazją, dotyczący burżuazji bourgeois

burżuj ˈburʒuj n
(pogardliwie) człowiek należący do burżuazji Bourgeois

bustrofedon ˌbustrɔˈfɛdɔ̃n n
sposób pisania w kolejnych wierszach tekstu na przemian: raz od prawej do lewej, raz od lewej do prawej przy odwracaniu również samych liter; Bustrophedon

but but n
część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy; Schuh

butelka buˈtɛlka n
szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców Flasche

butik ˈbutʲik n
mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami Boutique

buzia ˈbuʑa n
(potocznie, potoczny) twarz Gesicht
(potocznie, potoczny) usta Mund

bułgarski buwˈɡarsʲci adj
związany z Bułgarią lub Bułgarami bulgarisch Bulgarisch

bułka ˈbuw.ka n
wypiek o niewielkich rozmiarach; Brötchen Semmel

by bɨ conjunction
…używany w zdaniach podrzędnych określających, w jakim celu (po co) wykonywana jest czynność damit um… zu

bydlę ˈbɨdlɛ n
(potocznie, potoczny) duże zwierzę Vieh
(potocznie, potoczny) rogate hodowlane zwierzę Vieh
(potocznie, potoczny) pogardliwie o nikczemnym człowieku Schweinehund Vieh

bydło ˈbɨdwɔ n
(rolnictwo, rolniczy) Szablon:zoot ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich; Vieh

byk bɨk n
(potocznie, potoczny) błąd w tekście, najczęściej ortograficzny Bock
(zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp. Bulle Stier

bynajmniej bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j particle
wzmacnia przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie keineswegs durchaus nicht gar nicht keinesfalls

bystry ˈbɨstrɨ adj
o osobie: mądry, inteligentny, taki, który szybko coś zrozumie aufgeweckt
o rzece, potoku: szybko płynący reißend

być bɨʨ̑ v
istnieć; trwać sein
charakteryzować się jakąś cechą sein
należeć do jakiejś organizacji sein
pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań sein
uczestniczyć w czymś sein
znajdować się w jakimś miejscu sein es (geben)
będę, będziesz itd. …czasu przyszłego czasowników niedokonanych werden
…form strony biernej werden sein

być bardziej papieskim niż papież idiom
wykazywać większą gorliwość w jakiejś sprawie, jakimś działaniu, niż jest to wymagane czy potrzebne päpsticher als der Papst sein

być może
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia vielleicht es kann sein möglicherweise

być na czasie v
być modnym, być w modzie in sein

być przy zdrowych zmysłach ˈbɨʨ̑ pʃɨ‿ˈzdrɔvɨγ ˈzmɨswax v
być zdrowym psychicznie, zachowywać równowagę, postępować zgodnie ze zdrowym rozsądkiem seine fünf Sinne beisammen haben

być solą w oku ˈbɨʨ̑ ˈsɔlɔ̃w̃ ˈv‿ɔku v
być dla kogoś źródłem wielu przykrości, kłopotów ein Dorn im Auge sein

być w siódmym niebie ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ idiom
być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym im siebten Himmel sein

być świętszym od papieża v
wykazywać większą gorliwość w jakiejś sprawie, jakimś działaniu, niż jest to wymagane czy potrzebne heiliger als der Papst

bzdura ˈbzdura n
coś nieprawdziwego, niedorzecznego Quatsch

bób bup n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) nasiona tej rośliny (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej Saubohne
(botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach; Saubohne

bóbr bupr̥ n
(zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie; Biber
lm bobry futro ze zwierzęcia (1.1) Biber Biberpelz

bóg buk bɔˈgɔvʲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.); Gott

bójka ˈbujka n
awantura połączona z biciem; Schlägerei

ból bul n
(medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne; Schmerz
przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne Schmerz

bączek ˈbɔ̃n͇ʧ̑ɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Ixobrychus, ptak brodzący z rodziny czaplowatych;
zabawka wirująca wokół własnej osi Kreisel

bąk bɔ̃ŋk n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek; Bremse Bremsfliege
(ornitologia, ornitologiczny) Botaurus, duży ptak wodny wydający buczenie;
(potocznie, potoczny) szkrab Fratz Knirps
(potocznie, potoczny) trzmiel lub inny buczący owad Hummel
(potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii Furz Pups
(wioślarstwo) mała łódź; bączek Beiboot
rodzaj wirującej zabawki; Kreisel
(fizyka, fizyczny) bryła sztywna mająca możliwość obrotu; Kreisel

bęben ˈbɛ̃mbɛ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek; Trommel

bębnić ˈbɛ̃mbʲɲiʨ̑ v
grać na bębnie trommeln

bębnowy adj
(technologia, technika, techniczny) mający postać bębna, wykorzystujący do działania bęben Trommel-

bęcwał ˈbɛ̃nʦ̑faw n
(pogardliwie) osoba bezmyślna (i często leniwa) Trottel Tölpel

bękart ˈbɛ̃ŋkart n
(pogardliwie) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”); Bastard

błahy ˈbwaxɨ adj
nieistotny, nieznaczący, niemający dużej wartości, niegodny większej uwagi unbedeutend

bławatnik bwaˈvatʲɲik n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak o barwnym upierzeniu; Schmuckvögel

błogosławieństwo ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu Segen
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece Segen

błogosławić v
(książkowy) dziękować, wyrażać wdzięczność preisen
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa segnen

błona dziewicza ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a n
(medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy; Hymen Jungfernhäutchen

błona śluzowa ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva n
(anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych; Schleimhaut

błonkoskrzydłe ˌbwɔ̃ŋkɔˈskʃɨdwɛ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rząd owadów obejmujący ponad 110 tysięcy gatunków występujących na całym świecie, oprócz rejonów polarnych; Hautflügler Hymenoptera

błonnik ˈbwɔ̃ɲːik n
(biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) odgrywający ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego kompleks substancji pochodzenia roślinnego nieulegający trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka i zwierząt monogastrycznych; Ballaststoff

błota ˈbwɔta n
obszar bagienny Sumpf

błoto ˈbwɔtɔ n
mieszanina ziemi i wody; Schlamm

błyskawica ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a n
zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi Blitz

błyskawicznie ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ adv
bardzo szybko, prędko blitzschnell

błyskawiczny ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ adj
niezwykle szybki blitzschnell

błąd bwɔ̃nt n
niezgodność z zasadami, założeniami Fehler
działanie, które przynosi złe skutki Fehler

błąd ortograficzny ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ n
błąd w pisowni – złe napisanie wyrazu, niezgodne z zasadami ortografii; Rechtschreibfehler

błędne koło ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ n
(logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku; Teufelskreis
(potocznie, potoczny) sytuacja, której skutki przyczyniają się do jej trwania Teufelskreis

błędny ˈbwɛ̃ndnɨ adj
zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny falsch unrichtig

błękitny bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ adj
mający kolor intensywnie niebieski himmelblau

c-moll n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym z trzema bemolami) c-Moll

cache n
(informatyka, informatyczny) pamięć podręczna; pamięć przechowująca dane po to, by dostęp do nich był szybszy; Cache

cache-pot kaʃ.'po n
ażurowy koszyk lub ceramiczne naczynie do dekorowania doniczki; Übertopf

cal ʦ̑al n
pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm; Zoll

call center n
wydzielony dział firmy lub specjalistyczna instytucja przystosowana do telefonicznej obsługi klientów; Callcenter

camera obscura n
(optyka, optyczny) prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać obraz rzeczywisty, pierwowzór aparatu fotograficznego; Camera obscura

cannelloni n
(kulinaria) włoski makaron w postaci rurek o średnicy około trzech cm, podawany często z farszem; Cannelloni

cappuccino n
(spożywczy) włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka; Cappuccino

capstrzyk ˈʦ̑apsṭʃɨk n
przemarsz wieczorny, często z orkiestrą i z pochodniami małego oddziału wojskowego lub związkowego ulicami miasta dla uczczenia jakiejś uroczystości, która ma się odbyć następnego dnia. Zapfenstreich
sygnał na bębnie lub trąbce ogłaszający czas spoczynku w wojsku, obozach ćwiczebnych dla młodzieży itp. Zapfenstreich

car ʦ̑ar n
(historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji); Zar

carski ˈʦ̑arsʲci adj
należący, odnoszący się do cara lub Rosji z czasów, gdy władali nią carowie zaristisch

całka ˈʦ̑awka n
(matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego; Integral

całkiem ˈʦ̑awʲcɛ̃m adv
w sposób całkowity, zupełny, pełny völlig gänzlich
w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę ziemlich ganz relativ

całkowicie ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ adv
w sposób całkowity, pełny, bez reszty vollständig völlig ganz

całkowity ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ adj
taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy vollständig gänzlich

całonocny ˌʦ̑awɔ̃ˈnɔʦ̑nɨ adj
trwający całą noc ganznächtlich

całować ʦ̑aˈwɔvaʨ̑ v
dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś küssen
dawać i dostawać pocałunek sich küssen

całość ˈʦ̑awɔɕʨ̑ n
wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę Ganzheit

całun n
(kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku; Leichentuch Grabtuch

cały ˈʦ̑awɨ adj
zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni ganz
jedyny, wyłączny ganz
duży, wielki ganz

cały i zdrowy ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ adj
o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory wohlbehalten gesund und munter

cały ton ˈʦ̑awɨ ˈtɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dwoma dźwiękami, składająca się z dwóch półtonów; Tonus ganzer Ton

cebuański n
(językoznawstwo, językoznawczy) język cebuański; Cebuano

cebula ʦ̑ɛˈbula n
(spożywczy) (kulinaria) jarzyna z rośliny (1.1) Zwiebel Lauch

cebulica ˌʦ̑ɛbuˈlʲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) Scilla, gatunek byliny z rodziny hiacyntowatych, oszloch; Blaustern

cebulowa n
(kulinaria) zupa na bazie cebuli Zwiebelsuppe

cebulowy ˌʦ̑ɛbuˈlɔvɨ adj
(kulinaria) związany z cebulą warzywną, sporządzony z cebuli, o smaku lub zapachu tej cebuli Zwiebel- zwiebelartig

cecha ˈʦ̑ɛxa n
parametr opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób Eigenschaft Merkmal

cechsztyn ˈʦ̑ɛxʃtɨ̃n n
(geologia, geologiczny) młodsza epoka permu Zechstein

cedr ʦ̑ɛtr̥ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; Zeder
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodzaju (1.1) Zedernholz

cedrowy ʦ̑ɛˈdrɔvɨ adj
będący częścią cedru Zeder
składający się z cedru Zeder
wykonany z drewna lub innej części cedru Zeder

cegielnia ʦ̑ɛˈɟɛlʲɲa n
wytwórnia cegły oraz innych materiałów budowlanych z gliny; Ziegelei

cegielnictwo ˌʦ̑ɛɟɛlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
dział rzemiosła związany z wytwarzaniem cegieł Ziegelindustrie

ceglarz ˈʦ̑ɛɡlaʃ n
rzemieślnik wytwarzający cegły, trudniący się ceglarstwem Ziegelbrenner

cegła ˈʦ̑ɛɡwa n
(budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu; Ziegel Mauerziegel Backstein
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) bardzo gruba i nudna książka lub dokument Schwarte

cejloński ʦ̑ɛjˈlɔ̃j̃sʲci adj
związany z wyspą Cejlon ceylonesisch

cekaem ʦ̑ɛˈkaɛ̃m n
(wojskowość, wojskowy) ciężki karabin maszynowy Maschinengewehr

cekhauz ˈʦ̑ɛkxaws n
(dawniej, dawny) (wojskowość, wojskowy) składnica broni oraz sprzętu i wyposażenia wojskowego Zeughaus

ceklarz ˈʦ̑ɛklaʃ n
(historia, historyczny, historycznie) podlegający burmistrzowi pachołek do pilnowania porządku w mieście; Stadtknecht

cel ʦ̑ɛl n
to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia)) Ziel Ziel Zweck

cel uświęca środki ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci proverb
można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel der Zweck heiligt die Mittel

cela ˈʦ̑ɛla n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha Klosterzelle
pokój więźnia w więzieniu Zelle Todeszelle

celadon n
(technologia, technika, techniczny) porcelanowe szkliwo o seledynowej barwie Seladon

celnik ˈʦ̑ɛlʲɲik n
osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy Zöllner Zollbeamter

celny ˈʦ̑ɛlnɨ adj
będący w celu, trafiający do celu genau trefflich
związany z cłem Zoll zollamtlich

celofan ʦ̑ɛˈlɔfãn n
(chemia, chemiczny) przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy; Zellglas

celownik ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik n
(gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?; Dativ
urządzenie ułatwiające celowanie z broni; Visier Zielgerät

celta ˈʦ̑ɛlta n
(włókiennictwo) wytrzymała tkanina do produkcji płaszczy i namiotów Zeltstoff Zelttuch

celtycki ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci adj
(historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą keltisch

cement ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt n
hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina) Zement

cementować v
zalewać cementem, spajać za pomocą cementu zementieren

cena ˈʦ̑ɛ̃na n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar Preis

cena czarnorynkowa ˈʦ̑ɛ̃na ˌʧ̑arnɔrɨ̃ŋˈkɔva n
cena towaru na czarnym rynku Schwarzmarktpreis

cena ryczałtowa ˈʦ̑ɛ̃na ˌrɨʧ̑awˈtɔva n
cena płacona bez względu na rzeczywistą wielkość dostawy lub zakres wykonanych prac; cena łączna Pauschalpreis

cenotaf ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf n
(książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci; Kenotaph Zenotaph

centaur ˈʦ̑ɛ̃ntawr n
(mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń; Kentaur Zentaur

centralizacja n
proces skupiania elementów lub prerogatyw w jednym ośrodku Zentralisation

centralny ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ adj
znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka Zentral

centrować v
(technologia, technika, techniczny) ustawiać coś współosiowo zentrieren

centrum ˈʦ̑ɛ̃ntrũm n
środkowa część czegoś Zentrum
główna, zwykle środkowa część miasta Zentrum

centrum handlowe n
(handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi Einkaufszentrum Handelszentrum Konsumtempel

centrum kultury n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) instytucja prowadząca działalność społeczno-kulturalną Kulturzentrum

centyl ˈʦ̑ɛ̃ntɨl n
(statystyka, statystyczny) wartość z przedziału od 1 do 100, która określa procent rozkładu znajdujący się poniżej lub równy danej wartości; Perzentile

centymetr ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥ n
miara długości; jedna setna metra; Zentimeter

cenzus n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) to, co jest potrzebne, by móc korzystać z jakichś przywilejów lub praw, np. wiek, wykształcenie, majątek, zamieszkanie; Qualifikation

cep ʦ̑ɛp n
(dawniej, dawny) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą; Dreschflegel

cer ʦ̑ɛr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58; Cer Zer Cerium

cera ˈʦ̑ɛra n
skóra na powierzchni twarzy Teint Gesichtshaut Haut
wygląd cery (1.1) Gesichtsfarbe Teint Gesichtshaut Haut

ceramiczny ˌʦ̑ɛrãˈmʲiʧ̑nɨ adj
wykonany z ceramiki keramisch

cerować ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑ v
wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie stopfen flicken

certa ˈʦ̑ɛrta n
(ichtiologia, ichtiologiczny) przybrzeżna ryba morska podczas tarła wędrująca do rzek; Zährte

certyfikować v
wydawać certyfikat, potwierdzając coś oficjalnie zertifizieren

cerusyt ʦ̑ɛˈrusɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, węglan ołowiu; Cerussit

ces ʦ̑ɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk c obniżony o półton; Ces

cesarski ʦ̑ɛˈsarsʲci adj
dotyczący cesarza; dotyczący cesarstwa kaiserlich

cesarskie cięcie ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha; Kaiserschnitt

cesarstwo ʦ̑ɛˈsarstfɔ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz; Reich

cesarz ˈʦ̑ɛsaʃ n
najwyższy stopień monarchiczny; Kaiser

cesarzowa ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva n
kobieta cesarz Kaiserin
żona cesarza Kaiserin

ceses ˈʦ̑ɛsɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk c obniżony o cały ton; Ceses

cesja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zrzeczenie się przez osobę prawną lub fizyczną praw do czegoś na rzecz innej osoby Abtretung Zession

cewka ˈʦ̑ɛfka n
(elektryczność) zwój izolowanego przewodu elektrycznego, stosowany w urządzeniach elektrotechnicznych i radiotechnicznych; Induktanz

cewka moczowa ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva n
(anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz; Harnröhre

cewnik ˈʦ̑ɛvʲɲik n
(medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków; Katheter

cez ʦ̑ɛs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55; Cäsium Zäsium Caesium

cezura n
przełomowy moment wyznaczający koniec jednej epoki i początek następnej Zäsur

chaber piękny ˈxabɛr ˈpʲjɛ̃ŋknɨ n
(botanika, botaniczny) gatunek byliny z rodziny astrowatych, pochodzący z Azji Mniejszej Silber-Flockenblume

chabeta n
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń Gaul Klepper Mähre Schindmähre

chabrowy xaˈbrɔvɨ adj
mający kolor intensywnie niebieski, taki jak kolor kwiatu chabra bławatka kornblumenblau

chaczapuri n
(kulinaria) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy; Chatschapuri

chalcedon xalˈʦ̑ɛdɔ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu; Chalcedon Chalzedon

chalkopiryt n
(mineralogia, mineralogiczny) piryt miedziowy, siarczek miedzi i żelaza; Chalkopyrit

chalkozyn n
(mineralogia, mineralogiczny) siarczek (I) miedzi, nieprzezroczysty minerał barwy ołowianoszarej, ważne źródło miedzi na użytek przemysłowy; Chalkosin Kupferglanz Kupferglas

cham xãm n
(pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) osoba, która zachowuje się bezczelnie, ordynarnie, nie przestrzega podstawowych norm Lümmel Rüpel Grobian
(przestarzałe, przestarzały) (pogardliwie) człowiek niskiego stanu, chłop, parobek Bauer

chambre séparée n
odseparowany pokój w miejscu publicznym, np. w restauracji Separee

chamsa n
(etnografia, etnograficzny) symbol szczęścia w formie otwartej dłoni, używany w wielu kulturach jako amulet; Hamsa

chaos ˈxaɔs n
nieporządek, bezład Chaos

chaotyczny ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ adj
będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany chaotisch

charakter xaˈraktɛr n
(psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby Charakter
zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju Charakter

charakterologia n
dział psychologii, nauka o ludzkim charakterze Charakterologie

charakterystyczny ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ adj
typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska charakteristisch
wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów charakteristisch

charakterystyka ˌxaraktɛˈrɨstɨka n
opis cech właściwych komuś lub czemuś, zbiór cech charakteryzujących kogoś Charakteristik

charakteryzacja ˌxaraktɛrɨˈzaʦ̑ʲja n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) czynność zmiany wyglądu aktora, która nadaje mu zewnętrzne cechy granej postaci Schminken
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) rezultat charakteryzacji (1.1) Maske

chart xart n
(zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową; Windhund

charytatywny ˌxarɨtaˈtɨvnɨ adj
dobroczynny, wspierający biednych, potrzebujących i zagrożonych marginalizacją w życiu społecznym karitativ

charyzmatyczny adj
(socjologia, socjologiczny) obdarzony charyzmą, estymą charismatisch

chasydyzm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym; Chassidismus

chata ˈxata n
drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach Hütte Kate

chałka ˈxawka n
słodki, pleciony pszenny chleb; Hefezopf

chałupa xaˈwupa n
wiejski budynek mieszkalny, zwykle prymitywny Kate

chcieć çʨ̑ɛ̇ʨ̑ modal
odczuwać chęć zrobienia czegoś wollen

chciwość ˈçʨ̑ivɔɕʨ̑ n
silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś Gier Habgier

chciwy ˈçʨ̑ivɨ adj
taki, który odznacza się chciwością gierig habgierig habsüchtig

chemia ˈxɛ̃mʲja n
nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem; Chemie

chemia organiczna ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na n
dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole; Organische Chemie organische Chemie

chemicznie xɛ̃ˈmʲiʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób odnoszący się do chemii chemisch

chemiczny xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
związany z chemią chemisch

chemik ˈxɛ̃mʲik n
specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią Chemiker

chemikalia n
preparaty, odczynniki i inne substancje chemiczne Chemikalie

chemioterapeutyczny adj
(medycyna, medyczny) związany z chemioterapią, dotyczący chemioterapii chemotherapeutisch

chemioterapia ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi; Chemotherapie

chemotaksja ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja n
(biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach; Chemotaxis

chepresz ˈxɛprɛʃ n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie nakrycie głowy faraonów wykonane z niebieskiego płótna lub skóry, ozdobione z przodu ureuszem, używane podczas bitew i ceremonii Chepresch

chermoula n
(kulinaria) rodzaj marynaty pochodzącej z krajów Maghrebu, której podstawowymi składnikami są liście kolendry, czosnek i kumin rozprowadzone w oliwie i soku cytrynowym; Charmoula Chermoula

chilijski ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Chile chilenisch

chimera çĩˈmɛra n
(biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach; Chimäre
(ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera; Seekatze
(przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego Chimäre Schimäre

chinina çĩˈɲĩna n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej; Chinin

chip ʧ̑ʲip n
(elektronika, elektroniczny) układ scalony Chip

chipset n
(elektronika, elektroniczny) grupa specjalistycznych układów scalonych, przeznaczonych do wspólnej pracy; Chipsatz

chiralny adj
(chemia, chemiczny) taki, który wraz z innym są dla siebie odbiciami lustrzanymi chiral

chirurg ˈçirurk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami Chirurg

chirurgia kosmetyczna çiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑na n
(medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała Schönhheitschirurgie

chirurgiczny ˌçirurʲˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów chirurgisch

chitozan n
(biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny; Chitosan

chityna n
(biologia, biologiczny) organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy; Chitin

chińczyk ˈçĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
gra planszowa dla 2-4 osób; Mensch ärgere Dich nicht

chiński ˈçĩj̃sʲci adj
odnoszący się do Chin lub Chińczyków chinesisch

chiński ˈçĩj̃sʲci n
język urzędowy w Chinach; Chinesisch

chińskojęzyczny ˌçĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem chińskim chinesischsprachig
spisany, stworzony w języku chińskim chinesischsprachig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem chińskim chinesischsprachig

chlać xlaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) (pospolicie) pić, zwłaszcza alkohol saufen

chleb xlɛp n
pieczywo z mąki, wody i drożdży; Brot

chleb pokładny n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjne przaśne pieczywo składane Bogu w świątyni w charakterze bezkrwawej ofiary, zgodnie z nakazem prawa mojżeszowego, co szabat w liczbie dwunastu; Schaubrot

chleb powszedni ˈxlɛp ːɔˈfʃɛdʲɲi n
(przenośnie, przenośnia) rzecz zwykła, codzienna, niebudząca zdziwienia, często się zdarzająca; nic nadzwyczajnego das tägliche Brot
codzienne jedzenie konieczne, aby utrzymać się przy życiu das tägliche Brot

chlew xlɛf n
pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń; Saustall Schweinestall Stall

chlor xlɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17; Chlor

chlorek ˈxlɔrɛk n
(chemia, chemiczny) sól kwasu solnego; Chlorid

chlorek sodu ˈxlɔrɛk ˈsɔdu n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej; Natriumchlorid

chloroaceton ˌxlɔrɔaˈʦ̑ɛtɔ̃n n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów, chlorowa pochodna acetonu, trujący lakrymator; Chloraceton

chloroform n
(chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający; Chloroform

chloromelanit ˌxlɔrɔ̃mɛˈlãɲit n
(jubilerstwo, jubilerski) odmiana jadeitu o barwie ciemnozielonej prawie wpadającej w czerń, zawzawierająca znaczny procent żelaza, Chloromelanit

chlup xlup interjection
odgłos uderzania wody o coś platsch
odgłos wpadania czegoś do cieczy lub błota platsch

chmara ˈxmara n
nagromadzenie latających owadów, rzadziej ptaków Schwarm

chmiel xmʲjɛl n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1) Hopfen

chmura ˈxmura n
(meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze; Wolke

chmurny adj
będący źródłem niepokoju finster unerfreulich üster
pokryty chmurami trüb wolkig bewölkt
sprawiający ponure wrażenie düster finster umwölkt

chociaż ˈxɔʨ̑aʃ conjunction
mimo że; robić coś pomimo jakiegoś niekorzystnego faktu lub nie robić mimo sprzyjającego obwohl obgleich

chociebuski ˌxɔʨ̑ɛˈbusʲci adj
związany z Chociebużem Cottbuser

chodnik ˈxɔdʲɲik n
(górnictwo, górniczy) wydrążony tunel w kopalni; Strecke
długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi; Läufer
wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych; Bürgersteig

chodzenie xɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
poruszanie się pieszo Gehen

chodzi o ˈxɔʥ̑i ˈɔ
konkretyzujący cel es gehen um es handeln um

chodzić ˈxɔʥ̑iʨ̑ v
(potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku gehen
poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce besuchen

chodzki adj
odnoszący się do zachodnioczeskiego regionu etnicznego ziemia chodzka Choden- chodenländer chodisch

choinka xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka n
choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia; Weihnachtsbaum Christbaum

cholangiopankreatografia n
(medycyna, medyczny) obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki Cholangiopankreatikographie

cholera xɔˈlɛra interjection
(potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie verdammt

cholera xɔˈlɛra n
(medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna; Cholera

cholesterol ˌxɔlɛˈstɛrɔl n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej; Cholesterin Cholesterol

chomik ˈxɔ̃mʲik n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae; Hamster

chomąto n
część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję; Kummet

choreografia ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja n
(choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych Choreografie

choroba xɔˈrɔba n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu; Krankheit Erkrankung

choroba Alzheimera xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra n
(medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka; Alzheimer Alzheimerkrankheit

choroba Parkinsona xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na n
(medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem; Parkinson-Krankheit

choroba cywilizacyjna xɔˈrɔba ˌʦ̑ɨvʲilʲizaˈʦ̑ɨjna n
globalnie szerząca się, jedna z powszechnie znanych chorób spowodowanych rozwojem cywilizacji; Zivilisationskrankheit

choroba morska xɔˈrɔba ˈmɔrska n
(medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku Seekrankheit

choroba niedokrwienna serca n
(medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych będących następstwem przewlekłego stanu niedostatecznego zaopatrzenia komórek mięśnia sercowego w tlen i substancje odżywcze, w konsekwencji często doprowadzająca do dusznicy bolesnej, a także zawału mięśnia sercowego; Eingefäßerkrankung koronare Herzkrankheit

choroba psychiczna n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym; psychische Störung Geistesstörung

choroba von Willebranda xɔˈrɔba ˈfɔ̃n ˌvʲilɛˈbrãnda n
(medycyna, medyczny) choroba charakteryzująca się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach; Willebrand-Jürgens-Syndrom

choroba wysokościowa n
(medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu; Höhenkrankheit D’Acosta-Krankheit

chorobliwość n
odbieganie od stanu prawidłowego Krankhaftigkeit

chorobotwórczość ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób; Pathogenität

chorować xɔˈrɔvaʨ̑ v
cierpieć z powodu choroby, mieć jakąś chorobę, być chorym kranken

chorta ˈxɔrta n
(kulinaria) typowo grecka potrawa z mieszanki duszonych lub surowych zielonych warzyw liściastych i ziół Chorta

chorwacki xɔrˈvaʦ̑ʲci adj
związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów kroatisch Kroatisch

chory ˈxɔrɨ adj
dotknięty chorobą krank

chory ˈxɔrɨ n
osoba dotknięta chorobą Kranker

chory z urojenia ˈxɔrɨ ˌz‿urɔˈjɛ̇̃ɲa idiom
człowiek wmawiający sobie, że jest na coś chory Hypochonder krank in der Einbildung

chowany xɔˈvãnɨ n
dziecięca zabawa, polegająca na tym, że wszystkie dzieci usiłują ukryć się, a jedno z nich szuka; Versteckspiel Verstecken

chować ˈxɔvaʨ̑ v
pielęgnować, wychowywać erziehen
ukrywać kogoś / coś przed kimś verstecken verbergen
grzebać zmarłych begraben

chować głowę w piasek ˈxɔvaʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿pʲjasɛk v
uciekać przed czymś, unikać czegoś den Kopf in den Sand stecken Straußenpolitik Vogel-Strauß-Politik

choćby ˈxɔʥ̑bɨ conjunction
spójnik wyrażający lekceważenie mówcy wobec określonego wyboru i jednocześnie sugerujący jedną z opcji wenn auch
spójnik wzmacniający treść zdania nadrzędnego i komunikujący, że sytuacja podana w zdaniu podrzędnym nie będzie miała lub nie powinna mieć wpływu na realizację zdania nadrzędnego wenn auch

choćby ˈxɔʥ̑bɨ particle
partykuła sugerująca, że dołączany składnik jest tylko jednym z wielu możliwych przykładów lub opcji beispielweise
partykuła wskazująca na dolne ograniczenie jakiejś wielkości lub intensywności jakiegoś zjawiska wenigstens wenn auch nur

chrabąszcz majowy ˈxrabɔ̃w̃ʃʧ̑ maˈjɔvɨ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Melolontha melolontha, gatunek chrząszcza z rodziny żukowatych; Feldmaikäfer Maikäfer

chrapać ˈxrapaʨ̑ v
oddychać w trakcie snu charcząc schnarchen

chrom xrɔ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24; Chrom

chromosfera ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra n
(astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę; Chromosphäre

chromosom xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m n
(biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce; Chromosom

chronić ˈxrɔ̃ɲiʨ̑ v
bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować schützen beschützen

chronologia ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja n
następstwo, kolejność zdarzeń Chronologie

chronologiczny adj
(książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie chronologisch zeitlich

chronometr n
bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji Chronometer

chropowaty ˌxrɔpɔˈvatɨ adj
z powierzchnią pełną drobnych wypukłości harsch uneben

chruścik ˈxruɕʨ̑ik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy; Köcherfliege

chrypka ˈxrɨpka n
(medycyna, medyczny) zaburzony, szorstki głos, wywołany przez nieprawidłowy przepływ powietrza przez krtań Heiserkeit

chrystianizacja ˌxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja n
(historia, historyczny, historycznie) narzucanie wiary chrześcijańskiej poganom; (także, też) proces dobrowolnego przechodzenia na chrześcijaństwo przez ludy niechrześcijańskie; Christianisierung

chrystologiczny adj
(teologia, teologiczny) związany z chrystologią christologisch

chryzantema ˌxrɨzãnˈtɛ̃ma n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Chrysantheme

chryzopraz xrɨˈzɔpras n
(mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu; Chrysopras

chrzan xʃãn n
(kulinaria) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku Meerrettich
(spożywczy) (kulinaria) przyprawa z tartego chrzanu (1.4) Meerrettich
(botanika, botaniczny) Armoracia P. Gaertn., rodzaj bylin z rodziny kapustowatych; Meerrettich

chrzcielnica xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) część kościoła, gdzie dokonuje się chrztu Baptisterium Taufbecken Taufkirche
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu; Taufbecken

chrzest xʃɛst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie; Taufe

chrzest równikowy n
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rytuał na jednostce pływającej dla osób pierwszy raz przepływających przez równik; Linientaufe Neptunstaufe Äquatortaufe

chrześcijanin ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa Christ

chrześcijański ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci adj
związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami christlich

chrześcijaństwo ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci; Christentum

chrząstka ˈxʃɔ̃w̃stka n
(anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.; Knorpel

chudość ˈxudɔɕʨ̑ n
stan bycia chudym Magerkeit

chudy ˈxudɨ adj
o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości dünn

chuj xuj n
(wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek Schwanz Pimmel

chusteczka xuˈstɛʧ̑ka n
niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa Taschentuch

chusteczka do nosa n
kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy Taschentuch

chustka ˈxustka n
chusteczka do nosa Taschentuch
okrycie głowy Kopftuch Tuch

chuć xuʨ̑ n
trudne do opanowania pożądanie fizyczne, pozbawiony hamulców pociąg płciowy Lust

chwast xfast n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych; Unkraut

chwiejny adj
chylący się w różne strony wackelig
często zmieniający zdanie, niestały schwankend

chwila ˈxfʲila n
bardzo krótki czas Moment Augenblick
punkt w czasie Moment Augenblick

chyba ˈxɨba particle
…używana do stawiania warunku außer es sein denn
…używana w pytaniach retorycznych wohl
…wyrażająca niepewność, przypuszczenie wohl

chytrość n
bycie chytrym w wydawaniu Geiz Habsucht
bycie chytrym, odznaczanie się przebiegłością Gerissenheit Schläue

chytrus ˈxɨtrus n
(potocznie, potoczny) ktoś chciwy i skąpy Geizhals Knauser
(potocznie, potoczny) ktoś przebiegły, podstępny Pfiffikus Schlawiner Schlitzohr

chód xut n
chodzenie, (zobacz) krok Gang
sport i dyscyplina olimpijska Gehen

chór xur n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów; Chor Vokalensemble
utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1) Chor
miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów Chor

chórzysta xuˈʒɨsta n
mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa w chórze Chorist

chów wsobny ˈxuf ˈːsɔbnɨ n
(biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników; Inzucht

chętnie ˈxɛ̃ntʲɲɛ adv
z chęcią, z ochotą gern

chętny ˈxɛ̃ntnɨ adj
mający chęć zrobienia czegoś bereit gutwillig

chęć xɛ̃ɲʨ̑ n
pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś Lust

chłodnica xwɔdʲˈɲiʦ̑a n
(motoryzacja) urządzenie służące do chłodzenia silnika pojazdu Kühler
urządzenie służące do wymiany energii cieplnej pomiędzy dwoma jej nośnikami; Wärmeaustauscher Wärmetauscher Wärmeübertrager

chłodno adv
(przenośnie, przenośnia) w sposób pozbawiony serdeczności distanziert kühl
do pewnego stopnia zimno kühl

chłodny ˈxwɔdnɨ adj
raczej zimny; rześki kühl

chłonność n
łatwość przyswajania Aufnahmefähigkeit Aufnahmekapazität
łatwość wchłaniania Saugfähigkeit

chłop xwɔp n
(historia, historyczny, historycznie) członek warstwy społecznej chłopstwa Bauer
(potocznie, potoczny) rolnik Bauer

chłop jak dąb ˈxwɔpʲ ˈjaɡ ˈdɔ̃mp n
(potocznie, potoczny) o mężczyźnie: wysoki, dobrze zbudowany, silny ein Kerl wie ein Baum

chłopak ˈxwɔpak n
(potocznie, potoczny) młody mężczyzna Junge Bursche
(potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę Freund
(przestarzałe, przestarzały) młody pracownik zakładu Bursche
dziecko płci męskiej Junge Knabe Bub

chłopczyk ˈxwɔpʧ̑ɨk n
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) niemowlę lub małe dziecko płci męskiej Bengel Kerlchen
(zdrobniale) od: chłopiec Bürschchen Knäblein

chłopiec ˈxwɔpʲjɛʦ̑ n
młody człowiek płci męskiej Junge

chłopiec na posyłki n
chłopak, który pracuje wykonując doraźne, proste polecenia Laufbursche

chłopka n
kobieta ze wsi Bäuerin

chłopski ˈxwɔpsʲci adj
dotyczący chłopa bäuerlich

chłopstwo n
(historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników; Bauernschaft

chłystek ˈxwɨstɛk n
(lekceważąco, lekceważący) niepoważny, młody człowiek Jüngelchen

chłód xwut n
dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno Kälte Kühle Frische

ci ʨ̑i personalPronoun
(celownik) lp od: ty (nieakcentowane) dir

ci ʨ̑i pronoun
(mianownik) lm (rodzaj męskoosobowy) od: ten diese

ciamajda ʨ̑ãˈmajda n
(potocznie, potoczny) człowiek niezdarny, ślamazarny Tollpatsch Transuse

ciasteczko ʨ̑aˈstɛʧ̑kɔ n
(informatyka, informatyczny) zestaw informacji wysyłany przez serwer i przechowywany na komputerze użytkownika, zawierający informacje wykorzystywane później przez serwer; Cookie
(zdrobniale) od ciastko Küchlein

ciastko ˈʨ̑astkɔ n
mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem Keks Plätzchen

ciasto ˈʨ̑astɔ n
(kulinaria) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami; Teig
(kulinaria) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka; Kuchen

ciało ˈʨ̑awɔ n
organizm ludzki lub zwierzęcy Körper
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja Körper
(matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero); Körper
zwłoki człowieka i zwierzęcia Körper Leichnam Leiche Kadaver

ciało niebieskie ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ n
(astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata; Himmelskörper

ciało obce ˈʨ̑awɔ ˈːpʦ̑ɛ n
(medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów Fremdkörper

ciało szkliste n
(anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej; Glaskörper

cicha woda ˈʨ̑ixa ˈvɔda n
osoba z pozoru cicha, ale zdolna do działań, których nikt by się nie spodziewał stille Wasser sind tief

cicha woda brzegi rwie ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ proverb
osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska stille Wasser sind tief

cicho ˈʨ̑ixɔ adv
bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku leise

cichy ˈʨ̑ixɨ adj
o małej głośności still leise

ciecierzyca pospolita ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita n
(botanika, botaniczny) gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych Kichererbse Echte Kicher Felderbse Römische Kicher Venuskicher

cieciorka ʨ̑ɛ̇ˈʨ̑ɔrka n
(botanika, botaniczny) Coronilla L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych; Kronwicken

ciecz ʨ̑ɛʧ̑ n
(fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia Flüssigkeit

ciecz łzowa ˈʨ̑ɛʧ̑ ˈwzɔva n
(medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko; Tränenflüssigkeit

ciekawość ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑ n
chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś Neugier

ciekawski adj
(potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością neugierig

ciekawy ʨ̑ɛˈkavɨ adj
taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat neugierig
taki, który wzbudza zainteresowanie interessant

cielesny ʨ̑ɛˈlɛsnɨ adj
dotyczący ciała i cielesności körperlich fleischlich

cielić się v
(zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo kalben

cielę ˈʨ̑ɛlɛ n
(zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego; Kalb

ciemiernik ʨ̑ɛ̃ˈmʲjɛrʲɲik n
(botanika, botaniczny) Helleborus, rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych; Christrose Nieswurz Schneerose

ciemnia n
(fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych; Dunkelkammer

ciemnobrązowy ˌʨ̑ɛ̃mnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ adj
mający kolor brązowy o ciemnym odcieniu dunkelbraun

ciemnoczerwony ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu dunkelrot

ciemnoniebieski ˌʨ̑ɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu dunkelblau

ciemnoszary ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈʃarɨ adj
mający kolor szary o ciemnym odcieniu dunkelgrau

ciemnowłosy ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈvwɔsɨ adj
mający ciemne włosy dunkelhaarig

ciemnozielony ˌʨ̑ɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ adj
mający kolor zielony o ciemnym odcieniu dunkelgrün

ciemność ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑ n
stan, w którym jest brak światła, jasności; Dunkelheit

ciemnożółty ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈʒuwtɨ adj
mający kolor żółty o ciemnym odcieniu dunkelgelb

ciemny ˈʨ̑ɛ̃mnɨ adj
o kolorze: zbliżony do czarnego dunkel

cienki ˈʨ̑ɛ̃nʲci adj
mający niewielki przekrój poprzeczny dünn fein

cienkopis ʨ̑ɛ̃ŋˈkɔpʲis n
(potocznie, potoczny) narzędzie do pisania z cienką końcówką z filcu lub tworzywa sztucznego Fineliner

ciepło ˈʨ̑ɛpwɔ n
uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości Wärme
(fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób Wärme

ciepło tworzenia n
(chemia, chemiczny) efekt cieplny towarzyszący powstaniu związku chemicznego z pierwiastków w określonych warunkach Bildungswärme

ciepły ˈʨ̑ɛpwɨ adj
mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą warm heiß

cierpienie ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
długotrwały lub silny ból Leiden Leid

cierpieć ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑ v
odczuwać ból fizyczny lub psychiczny leiden

cierpliwość ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑ n
zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych Geduld

cierpliwy ʨ̑ɛrˈplʲivɨ adj
niezrażający się czekaniem geduldig

cierń ʨ̑ɛrʲɲ n
ostry wyrostek na pędzie rośliny; Dorn

cieszynianka wiosenna n
(botanika, botaniczny) (systematyka) Hacquetia epipactis DC., gatunek rośliny z rodziny selerowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju cieszynianka; Schaftdolde

cieszyć ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑ v
dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie erfreuen freuen
być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś sich freuen
weselić się, śmiać się sich freuen
mieć coś (najczęściej coś, co daje satysfakcję) genießen sich erfreuen

cieszyński ʨ̑ɛˈʃɨ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Cieszyna, związany z Cieszynem Teschener Teschner

cietrzew ˈʨ̑ɛṭʃɛf n
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny; Birkhuhn

cień ʨ̑ɛ̇̃ɲ n
zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony; Schatten
(fotografia) (sztuka) ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plam barwnych Schatten
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) zjawa, duch zmarłego Schatten
(przenośnie, przenośnia) mała oznaka czegoś Schatten
(przenośnie, przenośnia) podejrzenie co do czyjejś porządności, uczciwości, itp. Schatten

cień do powiek ˈʨ̑ɛ̇̃ɲ dɔ‿ˈpɔvʲjɛk n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) barwny kosmetyk nakładany na powieki; Lidschatten

cieśla ˈʨ̑ɛ̇ɕla n
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów Zimmermann Zimmerer

cieśnina ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna n
(geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami) Meerenge Straße

ciii interjection
…używany, gdy ktoś upomina o zachowanie ciszy sch

cingulum n
(kościelny) pas lub sznur, element stroju liturgicznego; Cingulum Zingulum

ciocia ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a n
siostra matki Tante

cios ʨ̑ɔs n
(zoologia, zoologiczny) siekacz słonia Stoßzahn
uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem Schlag
wstrząs lub zły obrót spraw Schicksalsschlag

ciotka ˈʨ̑ɔtka n
siostra matki Tante

cipa ˈʨ̑ipa n
(wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwarowe, gwara)) żeński narząd rozrodczy Fotze Möse

cis ʦ̑is ʨ̑is n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych; Eibe
bardzo trwałe, czerwonawe drewno z cisa (1.1), cenione w stolarstwie Eibenholz
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk c podwyższony o półton; Cis

cis-moll n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku cis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami) cis-Moll

cisis ˈʦ̑ʲisʲis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk c podwyższony o cały ton; Cisis

ciskać v
rzucać z użyciem dużej siły werfen

cisza ˈʨ̑iʃa n
brak dźwięku Stille Ruhe

ciuch ʨ̑ux n
stare, używane ubranie Bummelbahn

ciuchcia ˈʨ̑uçʨ̑a n
pieszczotliwie o lokomotywie Bummelbahn

ciuciubabka ˌʨ̑üʨ̑uˈbapka n
zabawa, w której jeden z uczestników goni i próbuje schwytać innych, mając zawiązane oczy; Blindekuh

ciąg ʨ̑ɔ̃ŋk n
(matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych; Reihe
układ rzeczy położonych jedna za drugą Reihe
(technologia, technika, techniczny) przepływ określonego czynnika (wody, gazu, spalin itp.) wywołany różnicą ciśnień Zug
ciągłość zdarzeń następujących po sobie Folge

ciągle ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ adv
bez przerw ständig immerfort
cyklicznie ständig

ciągnik ˈʨ̑ɔ̃ŋʲɟɲik n
(motoryzacja) pojazd mechaniczny o dużej sile pociągowej, napędzany silnikiem spalinowym Zugmaschine

ciągnąć ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ v
wlec, przesuwać za sobą schleppen ziehen
o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać schleppen ziehen

ciągnąć za język ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʥ̑ za‿ˈjɛ̃w̃zɨk v
usiłować dowiedzieć się czegoś od kogoś, wypytywać kogoś ausfragen

ciągły ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ adj
nieustanny, ciągle trwający ständig
regularnie się powtarzający ständig

ciąć ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑ v
dzielić na części ostrym narzędziem schneiden

ciąża ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu; Schwangerschaft

ciąża ektopowa n
(medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu; Extrauteringravidität

cięciwa n
(matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią Kreissehne Sehne
linka łącząca końce łuku albo kuszy Sehne

cięgno ˈʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ n
odkształcalny element mechanizmu przenoszący wzdłużne siły rozciągające Stange Strabe

cięty adj
(medycyna, medyczny), o ranie zadany ostrym przedmiotem Schnitt-
o kwiatach o przerwanej łodydze, przeznaczony do bukietu, wazonu Schnitt-
(potocznie, potoczny) okazujący złość bissig scharfzüngig
potrafiący atakować bissig scharf spitz

ciężar ˈʨ̑ɛ̃w̃ʒar n
(fizyka, fizyczny) siła, z jaką Ziemia przyciąga ciało fizyczne; Gewicht
obciążenie, utrudnienie, problem Last

ciężarek ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk n
przedmiot o danej wadze, służący do ćwiczeń wzmacniających mięśnie Hantel Kurzhantel
przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy Gewicht

ciężarna ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarna n
kobieta w ciąży Schwangere

ciężarny ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ adj
będący w ciąży schwanger

ciężarówka ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka n
(motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów; Lastwagen Lastkraftwagen

ciężki ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci adj
nieprzyjemny, trudny hart
o dużej sile kräftig stark
taki, który dużo waży, ma dużą masę schwer

ciężko ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃkɔ adv
w ciężki sposób, z obciążeniem; nie łatwo, nie lekko schwer

ciśnienie ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa; Druck
presja, nacisk Druck
(medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze; Blutdruck Druck

ciśnienie krwi ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi n
(medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych Blutdruck

ciżba ˈʨ̑iʒba n
duża liczba stłoczonych ludzi Gedränge Gemenge Gewimmel

cliché n
stereotyp myślowy, komunał Klischee

cmentarny ʦ̑mɛ̃nˈtarnɨ adj
będący na cmentarzu, odnoszący się do cmentarza Friedhof

cmentarz ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ n
obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy; Friedhof Kirchhof

cnota ˈʦ̑nɔta n
(przenośnie, przenośnia) dziewictwo Keuschheit
dodatnia cecha moralna Tugend

cnotliwość ʦ̑nɔˈtlʲivɔɕʨ̑ n
bycie skromnym, czystym, cnotliwym w sprawach intymnych Tugendhaftigkeit

co ʦ̑ɔ preposition
…służący do wykazywania częstości jakiegoś wydarzenia alle jede

co ʦ̑ɔ pronoun
…służący do zadawania pytań o orzeczniki was wem wen wessen
…wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak was

co do joty ˈʦ̑ɔ dɔ‿ˈjɔtɨ idiom
szczegółowo, bardzo dokładnie, całkowicie bis ins Kleinste

co dwie głowy, to nie jedna ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna proverb
dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań vier Augen sehen mehr als zwei

co nagle, to po diable ˈʦ̑ɔ ˈnaɡlɛ ˈtɔ pɔ‿ˈdʲjablɛ proverb
jeśli robi się coś szybko, to nie wychodzi to na dobre blinder Eifer schadet nur

co najmniej ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j idiom
nie mniej niż mindestens wenigstens am wenig

co się stało, to się nie odstanie ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈstawɔ ˈtɔ‿ɕɛ ˌɲɛ‿ɔtˈstãɲɛ proverb
stwierdzenie, że zaistniałe złe wydarzenia są nieodwracalne; nie można cofnąć lub odwołać tego, co się wydarzyło geschehene Dinge sind nicht zu ändern

co z oczu, to z serca ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a proverb
jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina aus den Augen, aus dem Sinn

co za dużo, to niezdrowo ˈʦ̑ɔ za‿ˈduʒɔ ˈtɔ ɲɛˈzdrɔvɔ proverb
należy zachować umiar we wszystkim; nie zawsze im więcej, tym lepiej zu viel ist ungesund

co- prefix
…używany w połączeniu z przymiotnikiem lub przysłówkiem określającym czas: odbywający się co jakiś czas -lich

codziennie ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ adv
w każdym dniu, co dzień täglich jeder Tag

codzienność ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɔɕʨ̑ n
życie i sprawy codzienne (zwykłe, powszechne) Alltag

cokolwiek ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk pronoun
jakakolwiek rzecz, dowolna rzecz irgendwas

cokół ˈʦ̑ɔkuw n
(sztuka) podstawa pomnika czy rzeźby Sockel

concept album n
album muzyczny ujednolicony tematycznie na płaszczyźnie instrumentalnej, kompozycyjnej, narracyjnej i lirycznej Konzeptalbum

coroczny ʦ̑ɔˈrɔʧ̑nɨ adj
powtarzający się co roku alljährlich

cos kɔˈsʲĩnus symbol
= (matematyka, matematyczny) cosinus cos

cotygodniowy ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ adj
powtarzający się co tydzień wöchentlich einwöchentlich jeder Woche

coś ʦ̑ɔɕ indefinitePronoun
…zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić etwas

crash test n
(motoryzacja) test zderzeniowy, próba zderzeniowa pojazdu Crashtest

croissant n
(kulinaria) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta; Croissant Hörnchen

ctg kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s symbol
= (matematyka, matematyczny) cotangens cot ctg

cuchnąć ˈʦ̑uxnɔ̃ɲʨ̑ v
brzydko pachnieć, śmierdzieć stinken

cud ʦ̑ut n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej; Wunder Mirakel

cudny adj
nadzwyczaj piękny, godny podziwu wunderbar wunderschön

cudowne dziecko ʦ̑uˈdɔvnɛ ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ idiom
dziecko nieprzeciętnie zdolne, bardzo rozwinięte na swój wiek Wunderkind

cudowny ʦ̑uˈdɔvnɨ adj
fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu wunderbar wundervoll

cudzoziemiec ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑ n
osoba pochodząca z innego kraju Ausländer

cudzoziemka n
kobieta, dziewczyna z innego kraju Ausländerin

cudzy ˈʦ̑uʣ̑ɨ adj
należący do kogoś innego fremd

cudzysłów ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf n
każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych; Anführungszeichen

cugle ˈʦ̑uɡlɛ n
(jeździectwo, jeździecki) rzemienne pasy służące do kierowania koniem Zügel

cukier ˈʦ̑ucɛr n
(spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych; Zucker
(chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu; Zucker

cukier puder ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr n
(spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków; Puderzucker

cukier wanilinowy ˈʦ̑ucɛr ˌvãɲilʲĩˈnɔvɨ n
(kulinaria) (cukiernictwo) mieszanka cukru z waniliną lub z etylowaniliną; Vanillinzucker

cukier waniliowy ˈʦ̑ucɛr ˌvãɲiˈlʲjɔvɨ n
(kulinaria) (cukiernictwo) mieszanka cukru z wanilią lub z ekstraktem waniliowym; Vanillezucker

cukierek ʦ̑uˈcɛrɛk n
(spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych; Bonbon

cukiernia ʦ̑uˈcɛrʲɲa n
miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.) Konditorei

cukiernica ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʦ̑a n
naczynie, w którym podaje się cukier; Zuckerdose

cukinia ʦ̑uˈcĩɲja n
(botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej; Zucchini Gemüsekürbis Gurkenkürbis Zucchino

cukrownia ʦ̑uˈkrɔvʲɲa n
fabryka cukru Zuckerfabrik

cukrzyca ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a n
(medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi; Diabetes Zuckerkranheit

cuma ˈʦ̑ũma n
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża; Schiffstau

curling n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie; Curling

curriculum vitae n
(urzędowy) (biurowość, biurowy) życiorys (zawodowy); Curriculum Vitae

cwancygier ʦ̑fãnˈʦ̑ɨɟɛr n
(dawniej, dawny) moneta austriacka (= 20 grajcarów); Zwanziger

cwany adj
umiejący działać sprytnie, przebiegle, wykorzystując każdą okazję, by osiągnąć swój cel schlau gerissen schlitzohrig

cyber-
(potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem) cyber- kyber-

cyberkultura n
(neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.; Netzkultur

cybernauta n
futurystyczny podróżnik po cyberprzestrzeni Cybernaut

cybernetyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach; Kybernetik

cyberprzestrzeń ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery Cyberraum

cyborium n
(kościelny) puszka, naczynie do przechowywania hostii oraz komunikantów Ziborium Hostiengefäss

cyc ʦ̑ɨʦ̑ n
(grubiański, grubiańsko) (wulgarnie, wulgaryzm) kobieca pierś Titte

cydr ʦ̑ɨtr̥ n
(kulinaria) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu; Apfelwein

cyferblat ʦ̑ɨˈfɛrblat n
tarcza zegara Zifferblatt

cyfra ˈʦ̑ɨfra n
(matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym Ziffer
symboliczna reprezentacja cyfry (1.1) Ziffer
(potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 Ziffer Zahlzeichen

cygaro ʦ̑ɨˈɡarɔ n
suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia Zigarre

cyjanek n
(chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca; Zyanid
(potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) cyjanek potasu; Zyankali

cyjankali ˌʦ̑ɨjãŋˈkalʲi n
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) cyjanek potasu, silnie trujący; Zyankali

cyjon ˈʦ̑ɨjɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) Cuon alpinus, azjatycki drapieżnik przypominający lisa i psa, zmieniający na zimę kolor sierści; Rothund

cykl ʦ̑ɨkl̥ n
szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo Zyklus

cykliczny adj
dotyczący cyklu, należący do cyklu zyklisch

cyklina ʦ̑ɨkˈlʲĩna n
płytka o ostrych krawędziach do wygładzania drewna; Ziehklinge

cyklon ˈʦ̑ɨklɔ̃n n
(meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia; Zyklon
(chemia, chemiczny) nazwa dwóch trujących środków chemicznych; (zobacz) cyklon A, (zobacz) cyklon B Zyklon
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do odpylania gazów metodą wirową; Zyklon

cykoria ʦ̑ɨˈkɔrʲja n
(botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych Chicorée
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Chicorée

cylinder ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr n
(chemia, chemiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy; Messzylinder
(technologia, technika, techniczny) cześć maszyny tłokowej, w której porusza się tłok; Zylinder
sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką; Zylinder

cylinder miarowy n
(technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) (metrologia, metrologiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy; Mensur Messzylinder

cylindryczny ˌʦ̑ɨlʲĩnˈdrɨʧ̑nɨ adj
taki, który ma kształt cylindra zylindrisch zylinderförmig

cymes n
(kulinaria) wspólna nazwa kilku potraw żydowskich, najczęściej rodzaj deseru z marchewki ze słodkimi dodatkami; Zimmes

cyna ˈʦ̑ɨ̃na n
(chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn; Zinn
(potocznie, potoczny) naczynia i inne wyroby z cyny (1.1); (zobacz) też cyna w Encyklopedii staropolskiej Zinn

cynamon ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n n
suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa; Zimt

cyngiel ˈʦ̑ɨ̃ŋʲɟɛl n
(ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba z rodzaju Zingel, z rodziny okoniowatych; Streber

cynia ˈʦ̑ɨ̃ɲja n
(botanika, botaniczny) Zinnia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych; Zinnie

cynizm ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥ n
wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych Zynismus

cynk ʦ̑ɨ̃ŋk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30; Zink

cynober ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr n
jeden z odcieni koloru czerwonego; Zinnober

cynocefal n
(mitologia, mitologiczny) fantastyczna istota o ludzkim ciele i psiej głowie; Kynokephale

cynować v
pokrywać cyną verzinnen

cynowy adj
związany z cyną, dotyczący cyny zinnen zinnern

cypel ˈʦ̑ɨpɛl n
(geografia, geograficzny) wybiegnięcia terytorium państwa w głąb innych państw sąsiednich Zipfel

cyprys ˈʦ̑ɨprɨs n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych; Zypresse

cyraneczka ˌʦ̑ɨrãˈnɛʧ̑ka n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas crecca, gatunek średniego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych; Krickente

cyranka ʦ̑ɨˈrãnka n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki; Knäkente

cyrkiel ˈʦ̑ɨrʲcɛl n
przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów; Zirkel

cyrkon ˈʦ̑ɨrkɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40; Zirkonium Zirconium
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów; Zirkon

cyrkulacja n
obieg zamknięty Umlauf Zirkulation

cyrulik n
(dawniej, dawny) fryzjer wykonujący również proste zabiegi medyczne; Bader

cysters n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Roberta z Molesme; Zisterzienser

cytacja ʦ̑ɨˈtaʦ̑ʲja n
(przestarzałe, przestarzały) dosłowne przytoczenie w mowie lub tekście cudzych słów Zitat

cytadela ˌʦ̑ɨtaˈdɛla n
(wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją; Zitadelle

cytat ˈʦ̑ɨtat n
przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu; Zitat

cytogenetyczny adj
(biologia, biologiczny) związany z cytogenetyką zytogenetisch

cytologia ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o komórce Zellbiologie Zytologie Zellenlehre

cytologiczny adj
(biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii cytologiczny

cytoplazma n
(biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet; Zytoplasma Cytoplasma

cytotoksyczność n
cecha tego, co cytotoksyczne Zytotoxizität

cytować ʦ̑ɨˈtɔvaʨ̑ v
dokładnie przytaczać w swojej wypowiedzi lub tekście słowa innej wypowiedzi lub fragmentu tekstu zitieren

cytra ˈʦ̑ɨtra n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle; Zither

cytrusowy ˌʦ̑ɨtruˈsɔvɨ adj
związany z cytrusem Zitrus-

cytryn ˈʦ̑ɨtrɨ̃n n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny Citrin

cytryna ʦ̑ɨˈtrɨ̃na n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce; Zitronenbaum
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce Zitrone
(środowiskowy) (motoryzacja) Citroën Ente

cywil ˈʦ̑ɨvʲil n
(wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej; Zivilist

cywilizacja ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego; Zivilisation Kultur

cywilizować v
szerzyć cywilizację zivilisieren

cywilny ʦ̑ɨˈvʲilnɨ adj
nie należący do wojska zivil
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami zivil

cyzjojan ʦ̑ɨˈzʲjɔ̇jãn n
(historia, historyczny, historycznie) średniowieczny wierszowany kalendarz o charakterze mnemotechnicznym; Cisiojanus

cza-cza ˈʧ̑a‿ʧ̑a n
(choreografia, choreograficzny) południowoamerykański szybki taniec rozpowszechniony obecnie na całym świecie; Cha-Cha-Cha

czador ˈʧ̑adɔr n
zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu; Tschador

czajka ˈʧ̑ajka n
(dawniej, dawny) łódź kozacka; Nachen
(ornitologia, ornitologiczny) europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie; Kiebitz

czajniczek ʧ̑ajˈɲiʧ̑ɛk n
mały czajnik, np. do zaparzania herbaty Teekanne

czajnik ˈʧ̑ajɲik n
(kulinaria) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody; Teekessel Wasserkessel

czapka ˈʧ̑apka n
rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek; Mütze

czapla ˈʧ̑apla n
(ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae, duży ptak brodzący; Reiher

czapli ˈʧ̑aplʲi adj
związany z czaplą, dotyczący czapli Reiher

czaprak n
(jeździectwo, jeździecki) rodzaj kapy zakładanej na konia pod siodło, chroniącej grzbiet zwierzęcia, krótszej od kropierza, czasem ozdobnej; Schabracke

czara n
owalne płytkie naczynie służące do picia win i miodów Schale

czarcie koło n
(mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów; Feenkreis

czarna dziura ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura n
(astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia; Schwarzes Loch schwarzes Loch

czarna herbata n
(spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis schwarzer Tee

czarna jagoda ˈʧ̑arna jaˈɡɔda n
(botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem; Heidelbeere Blaubeere Bickbeere Schwarzbeere Waldbeere Wildbeere
owoc czarnej jagody (1.1) Heidelbeere Blaubeere Bickbeere Schwarzbeere Waldbeere Wildbeere

czarna magia ˈʧ̑arna ˈmaɟja n
(ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku; schwarze Magie

czarna owca ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a n
(przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu schwarzes Schaf

czarna porzeczka ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych; Aalbeere schwarze Johannisbeere
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc tego krzewu schwarze Johannisbeere

czarna skrzynka n
(lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu; Black Box Flugschreiber
(matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej Black Box

czarniak ˈʧ̑arʲɲak n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius virens, europejska i kanadyjska ryba atlantycka; Köhler

czarniawy ʧ̑arʲˈɲavɨ adj
mający kolor zbliżony do czarnego, prawie czarny, ciemny schwärzlich

czarno-biały ˌʧ̑arnɔ‿ˈbʲjawɨ adj
(fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy schwarzweiß monochrome schwarz-weiß

czarnodruk n
czarne odbitki kolorowych znaczków pocztowych lub całostek wykonane dla próby, jako nowodruk, wtórnodruk albo odbitka ze skasowanej formy Schwarzdruck

czarnoksięstwo n
praktyki magiczne i ich skutki Hexenkunst

czarnooki ˌʧ̑arnɔˈːci adj
taki, który ma czarne oczy schwarzäugig

czarnotek arabski n
(ornitologia, ornitologiczny) Onychognathus tristramii, gatunek ptaka z rodziny szpakowatych występujący od Egiptu po zachodni Półwysep Arabski; Tristramstar

czarnowron ʧ̑arˈnɔvrɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych; Aaskrähe

czarny ˈʧ̑arnɨ adj
mający najciemniejszy możliwy kolor schwarz
(fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie schwarz
(szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1) schwarz
nielegalny schwarz

czarny bez ˈʧ̑arnɨ ˈbɛs n
(botanika, botaniczny) Sambucus nigra, krzew lub niewielkie drzewo o kremowych lub różowawych kwiatach tworzących baldachogrona i ciemnofioletowych owocach wykorzystywanych na przetwory; Holderbusch Schwarzer Holunder
owoc czarnego bzu (1.1) Holunderfrucht

czarny blok n
taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję; Schwarzer Block

czarny charakter ˈʧ̑arnɨ xaˈraktɛr idiom
postać złego, negatywnego bohatera w filmie lub sztuce teatralnej Bösewicht

czarny humor ˈʧ̑arnɨ ˈxũmɔr n
przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny; Galgenhumor schwarzer Humor

czarny rynek ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk n
(ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo; Schwarzmarkt

czarodziej n
w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów Magier Hexer

czarodziejka n
(fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary Zauberin

czarować v
czynić czary hexen zaubern
(potocznie, potoczny) wprowadzać w błąd (w tym: prawić nieszczere komplementy) täuschen vormachen
wprowadzać w podziw bezaubern entzücken

czarownica ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a n
w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia Hexe

czarownik n
mężczyzna zajmujący się czarami Zauberer

czary ˈʧ̑arɨ n
magiczne obrzędy Hexerei Zauber

czas ʧ̑as n
(gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi Tempus Zeitform
wymiar używany do określania kolejności zdarzeń; Zeit
chwila, moment, pora Zeit

czas przeszły ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich; Präteritum

czas przyszły ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich; Futur

czas teraźniejszy ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich; Präsens

czas to pieniądz ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑ proverb
czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło Zeit ist Geld

czasami ʧ̑aˈsãmʲi adv
→ czasem von Zeit zu Zeit

czasem ˈʧ̑asɛ̃m adv
niekiedy, co pewien czas manchmal ab und zu zuweilen

czasochłonny ˌʧ̑asɔˈxwɔ̃nːɨ adj
wymagający poświęcenia dużo czasu zeitraubend

czasopismo ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ n
druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą; Zeitschrift Revue

czasoprzestrzeń ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności; Raumzeit

czasownik ʧ̑aˈsɔvʲɲik n
(gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany Verb Zeitwort Verbum

czasownik dokonany ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ n
(gramatyka) czasownik, który opisuje czynność, o której z kontekstu wiadomo, że jest zakończona perfektives Verb

czasownik duratywny ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˌduraˈtɨvnɨ n
(gramatyka) czasownik niedokonany wyrażający czynność lub proces trwający duratives Verb

czasownik modalny ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ n
(gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności Modalverb

czasownik niedokonany ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ n
(gramatyka) czasownik, który opisuje czynność, o której z kontekstu nie wiadomo, czy jest zakończona imperfektives Verb

czasownik nieprzechodni ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi n
(gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej intransitives Verb

czasownik posiłkowy ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ n
(gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony Hilfsverb

czasownik przechodni ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi n
(gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej transitives Verb

czasownik ułomny n
(gramatyka) czasownik, który nie tworzy pewnych form gramatycznych; Defektivum defektives Verb

czasownik zwrotny ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ n
(gramatyka) czasownik, który odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek "się" Reflexivverb

czasownikowy ˌʧ̑asɔvʲɲiˈkɔvɨ adj
związany z czasownikiem, dotyczący czasownika verbal

czasowy ʧ̑aˈsɔvɨ adj
trwający przez krótki czas zeitlich zeitweilig

czaszka ˈʧ̑aʃka n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie Schädel

czatować ʧ̑aˈtɔvaʨ̑ v
pilnować, śledzić kogoś z ukrycia lauern
porozumiewać się z kimś za pośrednictwem Internetu w czasie rzeczywistym przy pomocy klawiatury komputera chatten

czciciel ˈʧ̑ʲʨ̑iʨ̑ɛl n
człowiek, który oddaje cześć komuś lub czemuś Anbeter

czecho-słowacki ˌʧ̑ɛxɔ-swɔˈvaʦ̑ʲci adj
dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją tschecho-slowakisch

czechosłowacki ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲci adj
dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją tschechoslowakisch

czeczeński adj
dotyczący Czeczenii, Czeczenów tschetschenisch

czeczeński n
język czeczeński Tschetschenisch

czeczotka ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem; Birkenzeisig

czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał ˈʧ̑ɛɡɔ ˈjäɕ‿ːɛ ˌɲɛ‿naˈ<sup>w</sup>uʧ̑ɨ ˈtɛɡɔ ˈjãnʲ ɲɛ‿ˈbɛ̃ɲʥ̑ɛ ˈũmʲjaw proverb
tego, czego ktoś nie nauczy się w młodości, tego na starość nie będzie umiał was Hänschen nicht lernt, lernt Hans nimmermehr

czekan ˈʧ̑ɛkãn n
(sport, sportowy) rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie; Eispickel

czekanie ʧ̑ɛˈkãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: czekać Wartezeit

czekać ˈʧ̑ɛkaʨ̑ v
o rzeczach, które są gotowe do użycia warten
w grze w karty: nie podbijać stawki, ale nie zrezygnować z gry warten
zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy warten abwarten
przerywać wykonywanie jakiejś czynności warten abwarten

czekista ʧ̑ɛˈcista n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) funkcjonariusz radzieckiej CzK Tschekist

czekolada ˌʧ̑ɛkɔˈlada n
(spożywczy) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu; Schokolade

czeladnik ʧ̑ɛˈladʲɲik n
rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra Geselle

czeladź ˈʧ̑ɛlaʨ̑ n
(historia, historyczny, historycznie) dawna służba u magnatów i szlachty używana do posług w domu, jako straż w zamku, grodzie itp., a także towarzysząca swoim panom w wyprawach wojennych; Leibeigener

czelność n
bycie nadmiernie zuchwałym Dreistigkeit Frechheit

czeluść ˈʧ̑ɛluɕʨ̑ n
(literacko) przepaść, głębia, jama Abgrund Schlund Loch

czepek kąpielowy n
osłona na włosy zakładana do ochrony przed zamoczeniem podczas kąpieli Badekappe

czepek pływacki n
(sport, sportowy) elastyczna osłona zakładana na włosy podczas pływania Badekappe

czeremcha ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa n
(spożywczy) owoc czeremchy (1.1) Traubenkirsche

czeremcha zwyczajna n
(botanika, botaniczny) Padus avium Mill., gatunek drzewa lub dużego krzewu z rodziny różowatych; Ahlkirsche Elsenkirsche Gewöhnliche Traubenkirsche Sumpfkirsche

czereśnia ʧ̑ɛˈrɛɕɲa n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych; Süßkirsche Wilde Vogelkirsche
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego Süßkirsche Wilde Vogelkirsche

czerniak n
(medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki barwnikowej; Melanom

czernica ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a n
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach; Reiherente

czerstwy ˈʧ̑ɛrstfɨ adj
o chlebie nieświeży, suchy altbacken
o człowieku krzepki, zdrowy rüstig

czerw ʧ̑ɛrf n
larwa niektórych gatunków muchówek i błonkówek; Larve Made
(pszczelarstwo, pszczelarski) stadia rozwojowe pszczoły miodnej od jajeczka do wygryzającej się larwy Brut

czerwiec ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑ n
szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); Juni Brachet

czerwona kartka ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka n
(sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki; Rote Karte

czerwona porzeczka ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka n
(botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych; Rote Johannisbeere

czerwonawy ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ adj
w kolorze podobnym do czerwonego rötlich

czerwonka n
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna, której objawem jest krwawa biegunka Ruhr

czerwono adv
barwą czerwieni rot

czerwony ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy; rot
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) (zobacz) [[komunistyczny, lewicowy]] rot

czerwony ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ n
(pejoratywnie, pejoratywny) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) (zobacz) [[komunista, socjalista]] Rote

czerwony olbrzym ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m n
(astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji; roter Riese

czerwony śnieg n
(meteorologia, meteorologiczny) (biologia, biologiczny) zakwit śniegu powodowany przez glony o czerwonej barwie; Blutschnee roter Schnee

czerń ʧ̑ɛrʲɲ n
czarny kolor Schwarz

czesać ˈʧ̑ɛsaʨ̑ v
układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki kämmen

czeski ˈʧ̑ɛsʲci adj
związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów tschechisch
związany z Czechami (krainą historyczną), charakterystyczny dla Czech lub Czechów böhmisch

czeski ˈʧ̑ɛsʲci n
język urzędowy Republiki Czeskiej; Tschechisch tschechisch

cześć ʧ̑ɛɕʨ̑ interjection
(potocznie, potoczny) pozdrowienie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych hallo tschüss tschüs

cześć ʧ̑ɛɕʨ̑ n
poważanie Ehre

czkawka ˈʧ̑kafka n
(fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu; Schluckauf

czopek ˈʧ̑ɔpɛk n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo; Suppositorium Zäpfchen

czosnek ˈʧ̑ɔsnɛk n
(spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego Knoblauch

czołg ʧ̑ɔwk n
(wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz; Panzer Tank Panzerkampfwagen

czoło ˈʧ̑ɔwɔ n
(anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi Stirn

czterdziestoczterolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści cztery lata Vierundvierzigjähriger

czterdziestoczterolatka ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatka n
kobieta mająca czterdzieści cztery lata Vierundvierzigjährige

czterdziestoczteroletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści cztery lata vierundvierzigjährig
trwający czterdzieści cztery lata vierundvierzigjährig

czterdziestodwulatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści dwa lata Zweiundvierzigjähriger

czterdziestodwulatka ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔdvuˈlatka n
kobieta mająca czterdzieści dwa lata Zweiundvierzigjährige

czterdziestodwuletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści dwa lata zweiundvierzigjährig
trwający czterdzieści dwa lata zweiundvierzigjährig

czterdziestodziewięciolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści dziewięć lat Neunundvierzigjähriger

czterdziestodziewięciolatka ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca czterdzieści dziewięć lat Neunundvierzigjährige

czterdziestodziewięcioletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści dziewięć lat neunundvierzigjährig
trwający czterdzieści dziewięć lat neunundvierzigjährig

czterdziestojednolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści jeden lat Einundvierzigjähriger

czterdziestojednolatka ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatka n
kobieta mająca czterdzieści jeden lat Einundvierzigjährige

czterdziestojednoletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści jeden lat einundvierzigjährig
trwający czterdzieści jeden lat einundvierzigjährig

czterdziestolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlatɛk n
osoba w wieku 40-49 lat Vierzigjähriger

czterdziestolatka ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlatka n
kobieta mająca czterdzieści lat Vierzigjährige

czterdziestoletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści lat vierzigjährig
trwający czterdzieści lat vierzigjährig

czterdziestoośmiolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści osiem lat Achtundvierzigjähriger

czterdziestoośmiolatka ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca czterdzieści osiem lat Achtundvierzigjährige

czterdziestoośmioletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści osiem lat achtundvierzigjährig
trwający czterdzieści osiem lat achtundvierzigjährig

czterdziestopięciolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści pięć lat Fünfundvierzigjähriger

czterdziestopięciolatka ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca czterdzieści pięć lat Fünfundvierzigjährige

czterdziestopięcioletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści pięć lat fünfundvierzigjährig
trwający czterdzieści pięć lat fünfundvierzigjährig

czterdziestosiedmiolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści siedem lat Siebenundvierzigjähriger

czterdziestosiedmiolatka ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca czterdzieści siedem lat Siebenundvierzigjährige

czterdziestosiedmioletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści siedem lat siebenundvierzigjährig
trwający czterdzieści siedem lat siebenundvierzigjährig

czterdziestosześciolatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści sześć lat Sechsundvierzigjähriger

czterdziestosześciolatka ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca czterdzieści sześć lat Sechsundvierzigjährige

czterdziestosześcioletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści sześć lat sechsundvierzigjährig
trwający czterdzieści sześć lat sechsundvierzigjährig

czterdziestotrzylatek ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający czterdzieści trzy lata Dreiundvierzigjähriger

czterdziestotrzylatka ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatka n
kobieta mająca czterdzieści trzy lata Dreiundvierzigjährige

czterdziestotrzyletni ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający czterdzieści trzy lata dreiundvierzigjährig
trwający czterdzieści trzy lata dreiundvierzigjährig

czternastolatek ˌʧ̑tɛrnastɔˈlatɛk n
chłopak mający czternaście lat Vierzehnjähriger

czternastolatka ˌʧ̑tɛrnastɔˈlatka n
dziewczyna mająca czternaście lat Vierzehnjährige

czternastoletni ˌʧ̑tɛrnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający czternaście lat vierzehnjährig
trwający czternaście lat vierzehnjährig

czterocyfrowy ˌʧ̑tɛrɔʦ̑ɨfˈrɔvɨ adj
składający się z czterech cyfr, mający cztery cyfry vierziffrig

czterokołowy ˌʧ̑tɛrɔkɔˈwɔvɨ adj
taki, który ma cztery koła vierrädrig

czterokrotnie ˌʧ̑tɛrɔˈkrɔtʲɲɛ adv
cztery razy viermal

czterolatek ˌʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
chłopiec mający cztery lata Vierjähriger

czterolatka ˌʧ̑tɛrɔˈlatka n
dziewczynka mająca cztery lata Vierjährige

czteroletni ˌʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający cztery lata vierjährig
trwający cztery lata vierjährig

cztery litery ˈʧ̑tɛrɨ lʲiˈtɛrɨ idiom
(eufemistycznie) dupa, pupa Hintern

czub n
(zoologia, zoologiczny) kępka piór lub sierści na głowie Federhaube Federschopf
fryzura z uniesionymi włosami Schopf
szpiczasty koniec czegoś Spitze Bug
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba psychicznie chora Idiot

czubatka europejska n
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Lophophanes cristatus, gatunek sikorki wyróżniający się charakterystycznym czubkiem z piór na głowie; Haubenmeise

czubrica n
(kulinaria) bułgarska przyprawa z cząbru górskiego (Satureja montana); Tschubitza Tschubritza

czucie ˈʧ̑uʨ̑ɛ n
odbiór poprzez zmysły, reakcja na odbierane aspekty rzeczywistości Gefühl

czuh ʧ̑ux n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny języków majańskich; Chuj

czujnik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zdolne do wychwytywania zmian pewnej wielkości fizycznej, pomiaru wartości tejże albo sygnalizujące pojawienie się pewnego bodźca, sygnału; Sensor Fühler Messfühler

czujność ˈʧ̑ujnɔɕʨ̑ n
zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo Wachsamkeit

czujny ˈʧ̑ujnɨ adj
zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały wachsam

czulent ˈʧ̑ulɛ̃nt n
(kulinaria) (etnografia, etnograficzny) potrawa kuchni żydowskiej, przyrządzana z wolno duszonego mięsa wołowego, fasoli, kaszy, ziemniaków, czasem jajek, spożywana w szabas; Tscholent Tschulent

czuwaski adj
związany z Czuwaszją lub Czuwaszami, dotyczący Czuwaszji lub Czuwaszów tschuwaschisch

czuwaski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język czuwaski; Tschuwaschisch

czuć ʧ̑uʨ̑ v
odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów fühlen spüren
odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku fühlen spüren
odbierać wrażenia za pomocą zmysłu węchu riechen

czuć się jak ryba w wodzie ˈʧ̑uʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈrɨba ˈv‿ːɔʥ̑ɛ v
czuć się gdzieś bardzo dobrze, swobodnie sich fühlen wie Fisch im Wasser

czuć się jak zbity pies ˈʧ̑uʨ̑‿ɕɛ ˈjaɡ ˈzbʲitɨ ˈpʲjɛs v
czuć się sponiewieranym, odtrąconym; skrzywdzonym przez kogoś, komu ufało się sich wie ein geprügelter Hund fühlen

czuły ˈʧ̑uwɨ adj
dokonywany z czułością, uczuciem, miłością, serdecznością liebevoll zärtlich gefühlvoll
o częściach ciała: wrażliwy na bodźce zewnętrzne empfindlich
o urządzeniach: łatwo reagujący, potrzebujący niewielkiego impulsu do zareagowania empfindlich

czwarta władza ˈʧ̑farta ˈvwaʣ̑a n
(przenośnie, przenośnia) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wolna, niezależna prasa i pozostałe środki masowej komunikacji; vierte Macht

czwartek ˈʧ̑fartɛk n
czwarty dzień tygodnia Donnerstag

czwartkowy ʧ̑fartˈkɔvɨ adj
związany z czwartkiem; dziejący się w czwartek Donnerstags

czwartorzęd ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt n
(geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 1,8 mln lat temu i trwa do dziś; Quartär

czworokąt ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt n
(geometria) wielokąt płaski mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki; Viereck

czworonożny ˌʧ̑fɔrɔ̃ˈnɔʒnɨ adj
mający cztery nogi vierbeinig

czworonóg ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk n
zwierzę czworonożne Vierbeiner

czworościan n
(matematyka, matematyczny) wielościan o czterech trójkątnych ścianach; Tetraeder

czy ʧ̑ɨ conjunction
łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia oder
łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym ob

czy ʧ̑ɨ particle
słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”

czyj ʧ̑ɨj interrogativePronoun
używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy wessen

czyjś ʧ̑ɨjɕ indefinitePronoun
należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi irgendjemand

czyli ˈʧ̑ɨlʲi conjunction
…służący do konstruowania wyrażeń wyjaśniających also

czyn ʧ̑ɨ̃n n
działanie, postępek, akt; Tat

czynić ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑ v
robić coś, wykonywać machen tun

czynnik ˈʧ̑ɨ̃ɲːik n
(matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie Faktor
przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek Agens

czynność ˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑ n
działanie, funkcjonowanie Tätigkeit
wykonywanie, robienie czegoś Handlung

czyrak n
(medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego Furunkel

czysto adv
w sposób czysty, bez zanieszczyszczeń sauber

czystość ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑ n
(przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne Reinheit
cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne Reinheit Sauberkeit
wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna Keuschheit Reinheit

czysty ˈʧ̑ɨstɨ adj
pozbawiony brudu pur sauber

czysty jak łza ˈʧ̑ɨstɨ ˈjak ˈwza adj
nieskazitelnie czysty lupenrein

czyszczenie ʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: czyścić Reinigung

czytanie ʧ̑ɨˈtãɲɛ n
zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane Lesen

czytać ˈʧ̑ɨtaʨ̑ v
przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną lesen

czytać między wierszami ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi v
domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost zwischen den Zeilen lesen

czytelnia ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa n
sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece Lesesaal Leseraum

czytelnik ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik n
osoba, która czyta książki, gazety itp. Leser
osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni Leser

czytnik książek elektronicznych n
(informatyka, informatyczny) urządzenie z wyświetlaczem służące do wyświetlania tekstów zapisanych w formie cyfrowej; E-Book-Lesegerät E-Book-Reader E-Reader Lesegerät für elektronisch Buch

czyściec ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba; Fegefeuer

czyścić ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑ v
powodować, że coś jest czyste, usuwając brud, zanieczyszczenia reinigen säubern putzen

czyżyk ˈʧ̑ɨʒɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu Erlenzeisig Zeisig

czółenko ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ n
(książkowy) (zdrobniale) czółno Weberschiffchen
(włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici; Pumps

czółno n
płaskodenna łódź, dłubaniem lub wypalaniem uzyskana z jednego pnia drzewa, napędzana wiosłami a z rzadka także drągami Einbaum

cząber ˈʧ̑ɔ̃mbɛr n
(botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków; Bohnenkraut
(kulinaria) przyprawa z cząbru ogrodowego Bohnenkraut

często ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ adv
(zobacz) częsty häufig oft

częstoskurcz ʧ̑ɛ̃w̃ˈstɔskurʧ̑ n
(medycyna, medyczny) znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca Tachykardie Herzjagen

częstować v
dzielić się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność; podejmować poczęstunkiem anbieten
korzystać z poczęstunku sich bedienen

częstość ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest częste Häufigkeit

częsty ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ adj
odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami häufig

część ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ n
fragment jakiejś całości Teil
urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim Teil

część mowy ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ n
(gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie; Redeteil Wortart

człekopodobny adj
podobny do człowieka, przypominający człowieka menschenähnlich

członek ˈʧ̑wɔ̃nɛk n
część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt; Glied Mitglied
(anatomia, anatomiczny) penis; Glied Mitglied

człowieczeństwo n
(przestarzałe, przestarzały) rodzaj ludzki Menschheit
bycie człowiekiem Menschlichkeit

człowiek ˈʧ̑wɔvʲjɛk n
Homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię; Mensch
ktoś, jakaś osoba Mann Mensch

człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˈsṭʃɛla ˈpãn‿buk ˈːulɛ ˈnɔɕi proverb
zamierzenia, plany nie zawsze udaje się zrealizować der Mensch denkt, Gott lenkt

człowiek śniegu n
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach Schneemensch

córcia n
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) (zdrobniale) od córka Töchterchen Töchterlein

córka ˈʦ̑urka n
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców) Tochter

cło ʦ̑wɔ n
opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów; Zoll

d-moll n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z jednym bemolem) d-Moll

dach dax n
górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie zasłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp. Dach

dach nad głową ˈdax nad‿ˈɡwɔvɔ̃w̃ n
dom, mieszkanie Obdach

dachowiec n
(potocznie, potoczny) nierasowy, zdziczały, bezpański kot verwilderte Katze Streunerkatze

dachowy daˈxɔvɨ adj
dotyczący dachu, związany z dachem Dach-

dachówka daˈxufka n
(budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów; Dachziegel

dachówkowaty adj
rozmieszczeniem, ułożeniem przypominający dachówkę in der Art von Dachziegel

dachówkowy adj
związany z dachówkami; wykonany z dachówek Ziegel

dadaizm n
(sztuka) awangardowy kierunek literacko-artystyczny z lat 1916-1924; Dadaismus

dagerotypia n
(fotografia) (historia, historyczny, historycznie) pierwsza technika otrzymywania obrazów fotograficznych; Daguerreotypie

daikon daˈ<sup>j</sup>ikɔ̃n n
(zobacz) rzodkiew japońska Daikon

daktyl ˈdaktɨl n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca Dattel

daktylowy adj
zawierający daktyle; mający smak daktyli Dattel
związany z daktylami Dattel

dalej ˈdalɛj adv
nie przerywając, ciągle, wciąż weiter

dalej ˈdalɛj interjection
wezwanie do rozpoczęcia czynności los weiter

daleki daˈlɛci adj
taki, który jest w dużej odległości fern entfernt weit

daleko daˈlɛkɔ adv
na znaczną odległość langhin
w znacznej odległości fern weit

daleko- daˈlɛkɔ prefix
w złożeniach wskazuje na daleki zasięg czegoś fern-

dalekomorski adj
odbywający się na pełnym morzu, z dala od lądu Hochsee

dalekosiężny ˌdalɛkɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ adj
dotyczący dalekiej przyszłości weit reichend

dalia ˈdalʲja n
(botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna; Dahlie

dalibóg adv
doprawdy fürwahr wahrhaftig

dalmatyka n
(kościelny) wierzchnia szata liturgiczna diakonów; Dalmatik

dalmatyńczyk ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk n
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji; Dalmatiner

dalmatyński ˌdalmaˈtɨ̃j̃sʲci adj
związany z Dalmacją, dotyczący Dalmacji lub jej mieszkańców dalmatisch

dama ˈdãma n
(termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D; Dame
dystyngowana kobieta Dame

damski ˈdãmsʲci adj
przeznaczony dla kobiet Damen-

dane ˈdãnɛ n
wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków Daten

danie ˈdãɲɛ n
pojedyncza potrawa składająca się na posiłek Gericht Speise

danina n
(historia, historyczny, historycznie) świadczenie obowiązkowe w naturze albo pieniężne składane przez poddanych rządzącemu Tribut Abgabe
coś składanego w ofierze Opfer

dantejski dãnˈtɛjsʲci adj
taki, który budzi grozę, przeraża piekielnym widokiem dantesk

dantejskie sceny dãnˈtɛjsʲcɛ ˈsʦ̑ɛ̃nɨ idiom
zdarzenia wstrząsające, budzące zgrozę, a także zamieszanie, bałagan danteske Szenen

dany ˈdãnɨ adj
ten, o którym się mówi; omawiany; ten, którego dotyczy sprawa vorliegend

daremnie adv
w sposób nie przynoszący rezultatów pomimo starań vergebens umsonst

daremny daˈrɛ̃mnɨ adj
niedający żadnych wyników vergeblich müßig

darkroom ˈdarkrũm n
specjalne przyciemnione pomieszczenie do przypadkowych schadzek seksualnych w niektórych lokalach rozrywkowych; Darkroom

darmo ˈdarmɔ adv
bezpłatnie gratis umsonst
na próżno umsonst

darmsztadt ˈdarm̥ʃtat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110; Darmstadtium

darmsztadzki adj
związany z Darmstadtem, dotyczący Darmstadtu Darmstädter darmstädtisch

darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda proverb
nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie einem geschenkten Gaul schaut man nicht ins Maul

darwinistyczny adj
związany z darwinizmem, teoriami Karola Darwina darwinistisch

darwinizm n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt Darwinismus

data ˈdata n
umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia; Datum

dau daw n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tradycyjny arabski statek żaglowy lub łódź z ożaglowaniem łacińskim Dau

dawać radę ˈdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈradɛ v
umieć coś zrobić, radzić sobie, nie mieć z czymś problemów schaffen klarkommen zurechtkommen

dawca ˈdafʦ̑a n
(medycyna, medyczny) osoba, od której pochodzi przeszczepiany organ Spender
ten, który daje Geber Spender

dawno ˈdavnɔ adv
w odległych czasach längst
od dłuższego czasu längst

dawny ˈdavnɨ adj
mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości alt alter

dawnymi czasy davˈnɨ̃mʲi ˈʧ̑asɨ adv
dawniej, kiedyś, w dalekiej przeszłości in die alt Zeit

dać daʨ̑ v
wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś geben
być możliwym do wykonania sich lassen
umożliwić komuś pokonanie się lub oszukanie sich unterkriegen lassen

dać kosza ˈdaʨ̑ ˈkɔʃa v
nie dać szansy drugiej osobie (w sprawach miłosnych); odmówić komuś (np. przy oświadczynach) einen Korb geben

dbały ˈdbawɨ adj
taki, który dba o coś lub kogoś gepflegt

de dɛ n
nazwa litery d / D De

de facto dɛ‿ˈfaktɔ adv
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym de facto

debata dɛˈbata n
(książkowy) dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów Debatte

debiut ˈdɛbʲjut n
wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie Debüt

debiutancki adj
związany z osobą debiutanta Debüt

decydować ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑ v
podejmować decyzję, postanawiać o czymś beschließen entscheiden bestimmen festlegen festsetzen

decydujący adj
przesądzający o czymś entscheidend ausschlaggebend

decymetr n
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra; Dezimeter

decymetrowy adj
(fizyka, fizyczny) mający długość bliską jednej dziesiątej metra dezimetrisch
(fizyka, fizyczny) związany z długością rzędu jednej dziesiątej metra dezimetrisch

decyzja dɛˈʦ̑ɨzʲja n
postanowienie, zamiar, rezolucja; rozstrzygnięcie Entscheidung Entschluss

dedukcja n
(logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków Deduktion

deeskalacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) ograniczenie nasilenia jakiegoś rozruchu, agresywnych działań zbrojnych Deeskalation

defekacja ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału; Defäkation

defekt ˈdɛfɛkt n
(fizyka, fizyczny) (biologia, biologiczny) niedobór, brak; Defekt
uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny Defekt Panne Störung

defenestracja ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja n
wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno; Fenstersturz Defenestration

defibrylator ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr n
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne służące do defibrylacji; Defibrillator

deficytowy ˌdɛfʲiʦ̑ɨˈtɔvɨ adj
przynoszący większe straty niż zyski defizitär

definicja ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja n
wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia; Definition

definicyjny adj
związany z definicją; stanowiący definicję definitorisch

definiować ˌdɛfʲĩˈɲɔvaʨ̑ v
objaśniać znaczenie jakiegoś wyrazu, terminu, pojęcia, formułować precyzyjną definicję definieren

definitywnie ˌdɛfʲĩɲiˈtɨvʲɲɛ adv
w sposób definitywny, ostateczny, zdecydowany definitiv

deflacja dɛˈflaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki Deflation

defloracja n
(medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej Defloration Entjungferung

defoliant dɛˈfɔlʲjãnt n
(chemia, chemiczny) (biologia, biologiczny) substancja powodująca zrzucanie liści przez rośliny; Entlaubungsmittel

defragmentacja ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania; Defragmentierung

defragmentować ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) wykonywać defragmentację defragmentieren

degażówki ˌdɛɡaˈʒufʲci n
(fryzjerstwo, fryzjerski) nożyczki fryzjerskie z ząbkowaną jedną lub obiema krawędziami tnącymi, służące do cieniowania włosów; Effilierschere

degradować ˌdɛɡraˈdɔvaʨ̑ v
tracić korzystne cechy degradieren

degrengolada ˌdɛɡrɛ̃ŋɡɔˈlada n
(książkowy) zanik wartości moralnych lub estetycznych Untergang

deistka n
zwolenniczka deizmu Deistin

deizm ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie; Deismus

dekabrysta ˌdɛkaˈbrɨsta n
(historia, historyczny, historycznie) członek lub zwolennik szlacheckiego ruchu rewolucyjnego, działającego w latach 20. XIX w. w Rosji, dążącego do zniesienia jedynowładztwa cara i zatarcia różnic klasowych; Dekabrist

dekabrystka ˌdɛkaˈbrɨstka n
(historia, historyczny, historycznie) forma żeńska od: dekabrysta Dekabristin

dekada dɛˈkada n
dziesięć lat Dekade
dziesięć dni Dekade
dziesięć miesięcy Dekade
dziesięć tygodni Dekade

dekametr n
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom; Dekameter

dekapitacja ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja n
ucięcie głowy; Enthauptung

deklamacja n
ekspresywne i wyraziste wyrecytowanie utworu literackiego Deklamation

deklamacyjny adj
(książkowy) związany z deklamacją; mający charakter, formę deklamacji deklamatorisch

deklamatorski adj
związany z deklamatorem; taki jak u deklamatora deklamatorisch rezitatorisch

deklamować ˌdɛklãˈmɔvaʨ̑ v
z ekspresją wygłaszać utwór literacki rezitieren deklamieren vortragen

deklaracja podatkowa ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja ˌpɔdatˈkɔva n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach; Steuererklärung

deklarować v
wypowiadać oficjalnie deklarieren erklären aussprechen
wyrażać gotowość, przyrzekać pomoc sich bereit erklären

deklinacja ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja n
(gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby; Deklination
(astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych; Deklination

deklinacja mieszana ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja mʲjɛˈʃãna n
(gramatyka) rodzaj odmiany przez przypadki w gramatykach niektórych językow, np. niemieckim gemischte Deklination

deklinacja mocna ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja ˈmɔʦ̑na n
(gramatyka) rodzaj odmiany przez przypadki w gramatykach niektórych języków, np. niemieckim, islandzkim starke Deklination

deklinacja słaba ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja ˈswaba n
(gramatyka) rodzaj odmiany przez przypadki w gramatykach niektórych językow, np. niemieckim, islandzkim schwache Deklination

deklinacyjny adj
(gramatyka) związany z deklinacją, odmianą przez przypadki i liczby, przypadkowaniem Deklination

dekolt ˈdɛkɔlt n
część ciała odsłonięta przez dekolt (1.1) Dekolleté Ausschnitt
wycięcie w ubraniu (np. w sukni, swetrze, bluzce), odsłaniające szyję, czasem ramiona, piersi lub plecy Ausschnitt Dekolleté

dekoracja ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja n
element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze Schmuck

dekoracyjny ˌdɛkɔraˈʦ̑ɨjnɨ adj
związany z dekoracją, stanowiący dekorację dekorativ

dekoratorski adj
związany z osobą lub zawodem dekoratora Dekoration

dekret ˈdɛkrɛt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej; Erlaß

delektować się ˌdɛlɛkˈtɔvaʨ̑‿ɕɛ v
odczuwać przyjemność, rozkoszować się, zachwycać się genießen sich delektieren sich ergötzen

delfin ˈdɛlfʲĩn n
(sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich; Delphin
(zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni; Delphin Delfin

delikatesy ˌdɛlʲikaˈtɛsɨ n
(handel, handlowy) dobrze zaopatrzony sklep spożywczy; Delikatessengeschäft Feinkostgeschäft

delikatność ˌdɛlʲiˈkatnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest delikatne Zartgefühl

delikatny ˌdɛlʲiˈkatnɨ adj
skomplikowany zärtlich heikel
wymagający taktu, taktowny vorsichtig

delikt ˈdɛlʲikt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykroczenie przeciw prawu Delikt

delta ˈdɛlta n
(geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1); Delta
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ; Delta

demagog dɛ̃ˈmaɡɔk n
polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie Demagoge
(historia, historyczny, historycznie) przywódca ludowy w starożytnej Grecji Demagoge

demagogia ˌdɛ̃maˈɡɔɟja n
oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów; Demagogie

demiurg ˈdɛ̃mʲjurk n
(filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość Demiurg
(historia, historyczny, historycznie) w państwach doryckich starożytnej Grecji wysoki tytuł urzędniczy Demiurg
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji urzędnik wysokiego szczebla Demiurg
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek obdarzony niesamowitym talentem twórczym Demiurg

demografia ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych; Demografie Demographie

demograficzny adj
dotyczący demografii demographisch

demokracja ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości; Demokratie

demokrata ˌdɛ̃mɔˈkrata n
zwolennik demokracji Demokrat

demokratycznie ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ adv
zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny demokratisch

demokratyczny ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją demokratisch

demokratyzm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyznawanie demokratycznych zasad Demokratismus

demon ˈdɛ̃mɔ̃n n
istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi; Dämon

demonizować ˌdɛ̃mɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑ v
wyolbrzymiać znaczenie czegoś złego dämonisieren verteufeln

demonstracja ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zbiorowe wystąpienie mające na celu wyrażenie protestu lub poparcia, zwykle głośne lub gwałtowne; Demo Demonstration
czynność pokazywania czegoś Demonstration
(wojskowość, wojskowy) manewr taktyczny odciągający uwagę przeciwnika; Demonstration

demonstracyjny adj
obliczony na efekt demonstrativ ostentativ
służący do pokazania produktu, doświadczenia albo urządzenia demonstrativ

demonstrant dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt n
uczestnik demonstracji Demonstrant

demonstrować ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstrɔvaʨ̑ v
brać udział w publicznym proteście, demonstracji demonstrieren
okazywać w sposób ostentacyjny swoje uczucia, siłę, możliwości demonstrieren
prezentować coś – urządzenie, towar lub działanie czegoś demonstrieren

denar ˈdɛ̃nar n
srebrna moneta bita w starożytności i średniowieczu; Denar

dendrologia ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja n
(botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach; Dendrologie

dendrologiczny adj
(botanika, botaniczny) (leśnictwo) związany z dendrologią, wiedzą o drzewach dendrologisch

dennica dɛ̃ɲˈːiʦ̑a n
(pszczelarstwo, pszczelarski) dolny element ula Boden

dentyna n
(stomatologia, stomatologiczny) tkanka leżąca pod szkliwem w obrębie korony zęba i pod cementem w obrębie szyjki i korzenia zęba Dentin Zahnbein

dentysta dɛ̃nˈtɨsta n
(zobacz) stomatolog; Zahnarzt

dentystyczny ˌdɛ̃ntɨˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z dentystą (stomatologiem) lub dentystyką (stomatologią) zahnärztlich

denuncjacja ˌdɛ̃nũnˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja n
poufna skarga na kogoś naruszającego ustalony porządek Denunziation

denuncjować ˌdɛ̃nũnˈʦ̑ʲjɔvaʨ̑ v
donosić władzom poufnie o popełnieniu przez kogoś wykroczenia, potajemnie oskarżać o takie czyny lub poglądy denunzieren

deontologiczny adj
(filozofia, filozoficzny) związany z deontologią; rozumiany w zakresie deontologii deontologisch

departament ˌdɛparˈtãmɛ̃nt n
(administracja) jednostka organizacyjna ministerstwa lub innej instytucji, Departement
(administracja) jednostka podziału administracyjnego w niektórych państwach, Departement

depesza n
(telekomunikacja) tekst przesłany telegraficznie, blankiet z tym tekstem Depesche

depilator ˌdɛpʲiˈlatɔr n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd służący do usuwania owłosienia razem z cebulkami; Haarentfernungsmittel

deponować v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie deponieren hinterlegen

deportacja ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja n
zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt Deportation

deportować ˌdɛpɔrˈtɔvaʨ̑ v
zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości deportieren

depozyt n
(bankowość, bankowy) miejsce przechowywania wartościowych rzeczy Depositorium Tresor
formalne przejęcie na przechowanie czegoś należącego do kogoś innego Depot Depositum

deprecjacja ˌdɛprɛˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) spadek wartości dobra lub usługi, zwykle pieniądza w systemie płynnych kursów walut; Depretiation

depresja dɛˈprɛsʲja n
(meteorologia, meteorologiczny) obszar obniżonego ciśnienia atmosferycznego Tief
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych; Depression
(ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie Depression
(geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza; Depression

deprymować ˌdɛprɨ̃ˈmɔvaʨ̑ v
wprawiać w stan zakłopotania, niepewności deprimieren

deptak ˈdɛptak n
ulica, aleja lub plac tylko dla pieszych Fußgängerzone

deregulacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zniesienie lub ograniczenie przepisów określających coś Deregulierung

dereniówka n
(spożywczy) nalewka z derenia Dirndlbrand

dereń ˈdɛrɛ̃ɲ n
(botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach Hartriegel
(spożywczy) drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego Dürlitze Hartriegel Herlitze Hirlnuss Kornelkirsche

derka ˈdɛrka n
(jeździectwo, jeździecki) okrycie dla konia Pferdedecke

derkacz ˈdɛrkaʧ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie; Wachtelkönig

dermatolog ˌdɛrmaˈtɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach Dermatologe Hautarzt

dermatologia ˌdɛrmatɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca sie chorobami skóry i jej przydatków; Dermatologie

dermatologiczny adj
(medycyna, medyczny) związany z dermatologią, dotyczący dermatologii dermatologisch Haut

dermatoza ˌdɛrmaˈtɔza n
(medycyna, medyczny) choroba skóry Hautkrankheit

derywacja ˌdɛrɨˈvaʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) tworzenie nowych wyrazów przez dodanie lub usunięcie przedrostków i przyrostków; Derivation

derywat n
wyraz pochodny Derivat

des dɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk d obniżony o półton; Des

deseczka dɛˈsɛʧ̑ka n
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: deska Brettchen

deser ˈdɛsɛr n
(kulinaria) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym Dessert Nachspeise Nachtisch

deses ˈdɛsɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk d obniżony o cały ton; Deses

deska do krojenia n
deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia żywności Schneidbrett

deska do prasowania n
specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny Bügelbrett

deskorolka ˌdɛskɔˈrɔlka n
(sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu; Skateboard

despekt n
(przestarzałe, przestarzały) postępek uchybiający komu Despektion

desperat dɛsˈpɛrat n
człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje Verzweifelte

despota dɛsˈpɔta n
(historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy; Despot
władca absolutny, mający nieograniczoną władzę Despot

despotyczny adj
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z despotyzmem jako formą rządów lub z despotą despotisch herrschsüchtig
(książkowy) narzucający własną wolę i wymagający od innych bezwzględnego posłuszeństwa herrisch

destalinizacja n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu; Entstalinisierung

destrukcyjny ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ adj
posiadający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury destruktiv zerstörend zerstörerisch

destylacja ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia); Destillation

destylowany adj
(chemia, chemiczny) poddany procesowi destylacji destilliert

deszcz dɛʃʧ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię; Regen
(przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie Regen

deszczomierz dɛʃˈʧ̑ɔ̃mʲjɛʃ n
(meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych; Niederschlagsmesser Regenmesser

deszczowy dɛʃˈʧ̑ɔvɨ adj
związany z deszczem, odnoszący się do deszczu regnerisch

deszczówka n
woda pochodząca z opadów deszczu Regenwasser

detal ˈdɛtal n
(ekonomia, ekonomiczny) forma handlu, w małych ilościach, sprzedaż niehurtowa, bezpośrednio konsumentowi Einzelhandel
szczegół, coś mało ważnego Detail Einzelheit

detronizacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pozbawienie monarchy jego władzy i tytułu; Absetzung

dewaluacja ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) urzędowe obniżenie kursu danej waluty; Devalvation

dewaluować ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
(ekonomia, ekonomiczny) urzędowo obniżać kurs danej waluty devalvieren

dewiza n
zasada postępowania, którą ktoś wyznaje Motto Devise

dewocjonalia ˌdɛvɔʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲja n
(handel, handlowy) różne drobne przedmioty związane z kultem religijnym, zwykle te będące w obiegu handlowym; Devotionalien

dewon ˈdɛvɔ̃n n
(geologia, geologiczny) czwarty okres geologiczny ery paleozoicznej; Devon

dewoński dɛˈvɔ̃j̃sʲci adj
(geologia, geologiczny) dotyczący dewonu, występujący, powstały w dewonie devonisch

dezawuować ˌdɛzavuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
umniejszać wartość czegoś lub czyjeś zasługi desavouieren

dezercja n
ucieczka z wojska Fahnenflucht

dezerter n
(wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska Deserteur

dezinformacja n
wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji; Desinformation

dezodorant ˌdɛzɔˈdɔrãnt n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu; Deodorant Deo

dezyderat ˌdɛzɨˈdɛrat n
żądanie, życzenie, postulat Desiderat

dezynfekcja ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja n
odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale; Desinfektion

diabelski młyn dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n n
rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej Riesenrad

diabetyk dʲjaˈbɛtɨk n
osoba chora na cukrzycę Diabetiker

diabeł ˈdʲjabɛw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) upadły anioł, kuszący do grzechu; Teufel

diablica n
(folklor) (mitologia, mitologiczny) żeńska forma diabła Teufelin
(przenośnie, przenośnia) zła kobieta Teufelin Drachen Teufelsweib

diadem ˈdʲjadɛ̃m n
złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy; Diadem

diagnostyczny ˌdʲjaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ adj
dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś diagnostisch Diagnose Früherkennung

diagnoza dʲjaˈɡnɔza n
(medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby Diagnose

diagnozować ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑ v
wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań diagnostizieren

diakoński adj
(kościelny) związany z osobą lub tytułem diakona diakonisch

dialekt ˈdʲjalɛkt n
(językoznawstwo, językoznawczy) regionalna odmiana języka, odznaczająca się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi, itp. Dialekt Mundart

dialektologia n
nauka o dialektach i gwarach; Dialektologie

dialektologiczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z dialektologią, nauką o dialektach i gwarach dialektologisch

dializa n
metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej. Dialyse

dialog ˈdʲjalɔk n
rozmowa dwóch osób Dialog Zwiegespräch

diament ˈdʲjãmɛ̃nt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie; Diamant

diametralnie ˌdʲjãmɛˈtralʲɲɛ adv
przeciwstawnie, krańcowo różnie diametral

didaskalia ˌdʲidaˈskalʲja n
wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki Didaskalien

diecezja dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja n
(historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie; Diözese Bistum
(kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa; Diözese Bistum

dielektryczny adj
(fizyka, fizyczny) słabo lub w ogóle nie przewodzący ładunków elektrycznych dielektrisch

dielektryk dʲjɛˈlɛktrɨk n
materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd; Dielektrikum

dieta ˈdʲjɛta n
wynagrodzenie dzienne (za każdy dzień pracy) za pełnienie szczególnych funkcji (np. posła) Kost Diät Reisekosten Tagesgeld

dietetyczny ˌdʲjɛtɛˈtɨʧ̑nɨ adj
(książkowy) o posiłku: niskokaloryczny, zdrowy diätetisch
(medycyna, medyczny) spełniający wymagania diety lub dietetyki albo z nimi związany diätetisch

difalia dʲiˈfalʲja n
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) wada wrodzona polegająca na posiadaniu podwójnego penisa Diphallie

digitalizacja ˌdʲiɟitalʲiˈzaʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) przetwarzanie danych analogowych, pisanych do postaci cyfrowej, (także, też) rozpowszechnianie techniki cyfrowej; Digitalisierung

dinar ˈdʲĩnar n
(jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów; Dinar

dingo ˈdʲĩŋɡɔ n
(zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią; Dingo

dinozaur dʲĩˈnɔzawr n
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie; Dinosaurier Dino

dioda ˈdʲjɔda n
(elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu; Diode

diopsyd n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, CaMg[Si2O6]; Diopsid

dip dʲip n
(kulinaria) gęsty, pikantny sos do zamaczania przekąsek, podawany na zimno, przygotowany zwykle na bazie jogurtu, śmietany lub majonezu, czasem twarogu; Dip

diplodok dʲiˈplɔdɔk n
(paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury; Diplodocus

dis dʲis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk d podwyższony o półton; Dis

dis-moll ˈdʲis‿mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku dis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami) dis-Moll

disis ˈdʲisʲis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk d podwyższony o cały ton; Disis

dla dla preposition
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności für zu
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa adresata uczuć wykonawcy czynności für zu

dla chcącego nic trudnego ˌdla‿xʦ̑ɔ̃nˈʦ̑ɛɡɔ ˈɲiʦ̑ trudˈnɛɡɔ proverb
jeśli bardzo czegoś pragniemy, to nie jest problemem, abyśmy to zdobyli wo ein Wille ist, ist auch ein Weg wollen heißt können

dlaczego dlaˈʧ̑ɛɡɔ pronoun
…pytający, używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności warum
…względny, używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności warum

dlatego dlaˈtɛɡɔ conjunction
…używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego deshalb deswegen

dmuchawiec dmuˈxavʲjɛʦ̑ n
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) przekwitnięty kwiat mniszka lekarskiego Pusteblume

dmuchać ˈdmuxaʨ̑ v
wypuszczać powietrze z ust blasen pusten

dno dnɔ n
dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu Grund Boden

do dɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna dźwięku C; do

do dɔ preposition
…określający końcowy punkt w czasie bis
…określający końcowy punkt w przestrzeni in nach zu

do greckich kalend dɔ‿ˈɡrɛʦ̑ʲcix ˈkalɛ̃nt adv
(przenośnie, przenośnia) (przestarzałe, przestarzały) do bliżej nieokreślonego terminu w przyszłości bis zu den griechischen Kalenden

do grobowej deski ˌdɔ‿ɡrɔˈbɔvɛj ˈdɛsʲci adv
na zawsze, do śmierci bis in den Tod

do góry adv
w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię hoch nach oben

do góry nogami dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi idiom
dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy auf dem Kopf

do niczego ˌdɔ‿ɲiˈʧ̑ɛɡɔ adj
tandetny, kiepski, marny, lichy, nie nadający się do użytku, nie spełniający oczekiwanej funkcji unbrauchbar

do trzech razy sztuka dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka proverb
trzecia próba czegoś będzie udana aller guten Dinge sind drei

do widzenia ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa interjection
uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś auf Wiedersehen tschüss tschau auf Wiederhören bis bald bis später

doba ˈdɔba n
(przenośnie, przenośnia) charakterystyczny okres Epoche
jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny) Tag

doberman dɔˈbɛrmãn n
(kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści; Dobermann

dobitność dɔˈbʲitnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest dobitne, wyraziste, niepozostawiające wątpliwości Nachdruck

dobitny dɔˈbʲitnɨ adj
wyraźny, który nie pozostawia wątpliwości glasklar

dobowy adj
mający związek z dobą; trwający dobę Tag

dobranoc dɔˈbrãnɔʦ̑ interjection
pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy gute Nacht

dobrobyt dɔˈbrɔbɨt n
dobre warunki materialne Wohlstand Wohlfahrt

dobroczynność n
działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym Wohltätigkeit

dobrodziejstwo n
dobro komuś okazane Wohltat

dobrowolnie ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ adv
w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli freiwillig

dobrowolny ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ adj
wynikający z własnej woli, działający bez przymusu freiwillig gutwillig

dobry ˈdɔbrɨ adj
ciekawy, interesujący, wysokiej jakości gut interessant
grzeczny artig
miły, uczynny, usłużny, szlachetny gut
korzystny gut
o nastroju wesoły, radosny gut
o zdrowiu, zmysłach zdrowy; szczególnie wyostrzony gut
świetny, znakomity w swojej dziedzinie gut
odpowiedni, pasujący do czegoś gut recht
pomyślny, udany gut bequem
smaczny gut schmackhaft

dobry wieczór ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur interjection
uprzejme powitanie używane wieczorem guten Abend

dobrze ˈdɔbʒɛ adv
uczciwie wohl
w należyty sposób gut

dochodzić do siebie v
stawać się zdrowym, sprawnym, wypoczętym sich erholen

dochód ˈdɔxut n
(ekonomia, ekonomiczny) suma wpływów z wszystkich źródeł lub określonego ich typu; Einkommen

dochód narodowy ˈdɔxut ˌnarɔˈdɔvɨ n
(ekonomia, ekonomiczny) wartość wszystkich dóbr i usług wytworzonych przez obywateli danego kraju na jego terenie i za granicą, pomniejszona o amortyzację i podatki pośrednie (zwykle liczony w okresie roku kalendarzowego); Nationaleinkommen

dodatek dɔˈdatɛk n
coś dodanego, dodatkowego Zusatz Beilage Zutat

dodatkowo adv
w sposób dodany do czegoś obendrein zusätzlich

dodatkowy ˌdɔdatˈkɔvɨ adj
dodany do istniejącej wcześniej reszty zusätzlich

dodawać dɔˈdavaʨ̑ v
(matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować addieren aufsummieren zusammenrechnen
dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość hinzugeben
dopowiadać coś, uzupełniać wypowiedź dodatkowymi zwrotami; nadmienić hinzufügen

dodo ˈdɔdɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus; Dodo

dogmatyczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z dogmatami religijnymi lub z dogmatyką dogmatisch
oparty na dogmacie, niepodlegający dyskusji dogmatisch

dogodnie adv
przynosząc korzyść günstig
w sposób odpowiadający czyimś potrzebom bequem

dogodność n
korzystna okoliczność Vorteil
warunki dające poczucie zaspokojenia potrzeb Annehmlichkeit Bequemlichkeit

dogrywka dɔˈɡrɨfka n
(sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania Verlängerung

doić ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) zabierać, wyłudzać od kogoś pieniądze melken anpumpen ausnutzen
pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy, owcy melken

dojnica n
naczynie, do którego doi się mleko Melkeimer Melkkübel

dojny adj
(rolnictwo, rolniczy) o samicach mlekodajnych zwierząt hodowlanych: mogący dawać mleko melk

dokonać dɔˈkɔ̃naʨ̑ v
wykonać, stworzyć coś ważnego, istotnego dla jakiejś dziedziny erschaffen verwirklichen
zrobić coś do końca, wykonać jakąś funkcję, czynność vollenden abschließen

doktorant dɔkˈtɔrãnt n
osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora Doktorand

doktryna dɔkˈtrɨ̃na n
podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii Doktrin

doktryner n
(książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba uporczywie trzymająca się wyznawanych doktryn, mająca skostniałe poglądy i hołdująca nieadekwatnym do rzeczywistości zasadom Doktrinär

doktrynerski adj
(książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) charakterystyczny dla doktrynera lub doktrynerstwa doktrinär

doktrynerstwo n
(książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) postawa polegająca na uporczywym trwaniu przy wyznawanych doktrynach, skostniałych poglądach, nieadekwatnych do rzeczywistości zasadach Doktrinarismus

dokuczać dɔˈkuʧ̑aʨ̑ v
sprawiać przykrość, kłopoty lub ból quälen ärgern

dokument dɔˈkũmɛ̃nt n
materiał w postaci papierowej potwierdzający coś; Dokument Unterlagen
pismo urzędowe stwierdzające tożsamość Ausweispapier Papier

dokąd ˈdɔkɔ̃nt pronoun
… pytajny, służący do pytania o długość trwania jakiejś czynności bis wann wie lange
… względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch wohin
… pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch wohin

dokądś ˈdɔkɔ̃ntʲɕ pronoun
…w wyrażeniu zastępujący kierunek dokładnie nieznany, będący jednocześnie celem irgendwohin

dokładnie dɔˈkwadʲɲɛ adv
w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły genau präzise akkurat

dokładny dɔˈkwadnɨ adj
o człowieku: robiący coś starannie genau akkurat
wykonany z dużą starannością genau präzise akkurat

dolar ˈdɔlar n
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $; Dollar

doliczać v
dodać jakąś sumę do sumy obliczonej wcześniej einrechnen zuzählen

dolina dɔˈlʲĩna n
(geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu; Tal Senke

dolmen ˈdɔlmɛ̃n n
(archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony; Hünengrab

dolnoniemiecki adj
(językoznawstwo, językoznawczy) mający cechy dialektów dolnoniemieckich, wcale lub nieznacznie dotknięty drugą przesuwką spółgłoskową niederdeutsch

dolnoniemiecki n
(językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki; Niederdeutsch Plattdeutsch

dolnopłat n
(lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec jednopłatowy o skrzydłach umieszczonych stosunkowo nisko po bokach kadłuba Tiefdecker

dolnoreński adj
związany z dolnym biegiem Renu niederrheinisch

dolnołużycki ˌdɔlnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci adj
związany z Łużycami Dolnymi lub Dolnołużyczanami niedersorbisch

dolnołużycki ˌdɔlnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język dolnołużycki Niedersorbisch

dom dɔ̃m ˈdɔmɨ n
budynek mieszkalny Haus Wohnung
placówka społeczna, usługowa lub handlowa Haus Wohnung
pomieszczenie, miejsce stałego zamieszkania (pobytu) Heim Haus

dom akademicki ˈdɔ̃m ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci n
budynek, w którym mieszkają studenci; Studentenwohnheim

dom dziecka ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka n
placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym; Waisenhaus

dom kultury n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) instytucja prowadząca działalność społeczno-kulturalną; Kulturhaus

dom publiczny ˈdɔ̃m puˈblʲiʧ̑nɨ n
dom, w którym jest uprawiana prostytucja; Bordell

dom starców ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf n
zakład, w którym dożywają osoby stare i pozbawione opieki Altenheim Altersheim Seniorenheim Altenstift

dom towarowy n
(handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep; Kaufhaus Warenhaus

domena dɔ̃ˈmɛ̃na n
(biologia, biologiczny) kategoria systematyczna wyższa od królestwa; Domäne
(fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek; Domäne
charakterystyczna część działalności, obszar zainteresowań, przestrzeń gdzie coś istnieje, jest dokonane lub ma jakąś własność Domäne
(historia, historyczny, historycznie) posiadłość należąca do panujących na danym obszarze; Domäne
(informatyka, informatyczny) część adresu w internecie; Domain

dominacja ˌdɔ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja n
(książkowy) przeważanie, panowanie nad czymś Dominanz

dominikanin ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek katolickiego zakonu męskiego, założonego przez św. Dominika; Dominikaner

dominikański ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Dominikana dominikanisch

domino dɔ̃ˈmʲĩnɔ n
gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek; Domino
kamień do gry (1.1) Domino Dominostein

dominować ˌdɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑ v
panować nad czymś, nad kimś dominieren beherrshen
przeważać nad czymś, nad kimś dominieren

domniemany ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ adj
oparty na przypuszczeniu mutmaßlich

domofon dɔ̃ˈmɔfɔ̃n n
urządzenie elektroniczne wykorzystywany w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali; Sprechanlage Intercom

domokrążca ˌdɔ̃mɔˈkrɔ̃w̃ʃʦ̑a n
(przestarzałe, przestarzały) osoba, która odwiedza różnych ludzi, by kupili sprzedawane przez nią towary Hausierer

domowej roboty dɔ̃ˈmɔvɛj rɔˈbɔtɨ adj
wytwarzany w warunkach małego gospodarstwa lub domu hausgemacht

domowy dɔ̃ˈmɔvɨ adj
wyprodukowany w domu häuslich hausgemacht
związany z domem, dotyczący domu Haus häuslich

domyślać v
przewidywać coś pomimo niewystarczających danych vermuten ahnen

donica dɔ̃ˈɲiʦ̑a n
duża doniczka, naczynie do hodowania roślin ozdobnych Blumentopf

doniczka dɔ̃ˈɲiʧ̑ka n
naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych; Blumentopf

donikąd dɔ̃ˈɲikɔ̃nt adv
do żadnego określonego miejsca nirgendwohin

doniosły adj
o dużym znaczeniu bedeutsam gewichtig

dopalacz dɔˈpalaʧ̑ n
(lotnictwo, lotniczy) w silniku turboodrzutowym: urządzenie stosowane do spalania dodatkowego paliwa za turbiną w celu zwiększenia siły ciągu silnika; Nachbrenner
(potocznie, potoczny) substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym Nachbrenner
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) urządzenie w układzie wydechowym silnika samochodowego umożliwiające utlenianie palnych składników spalin i zmniejszające ich toksyczność; Nachbrenner

dopełniacz dɔˈpɛwʲɲaʧ̑ n
(gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?; Genitiv Wesfall

dopełniać v
czynić powinności, by coś zakończyć erfüllen erledigen tun
uzupełniać do całości auffüllen ergänzen
stawać się realnym geschehen sich erfüllen
uzupełniać się nawzajem, tworząc odpowiednią całość sich ergänzen zusammenpassen

dopiero dɔˈpʲjɛrɔ particle
zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające erst

dopowiadać ˌdɔpɔˈvʲjadaʨ̑ v
uzupełniać swoją wypowiedź o jakieś wyrażenie, zwrot; mówić coś jeszcze poza tym, co już się powiedziało; dodać parę słów hinzufügen
uzupełniać, wyjaśniać coś swoim stanem hinzufügen

doprawdy particle
podkreślająca prawdziwość wirklich wahrhaftig
wyrażająca zdziwienie wirklich tatsächlich

dopuszczalny ˌdɔpuʃˈʧ̑alnɨ adj
dozwolony, tolerowany w jakiejś sytuacji pod jakimś warunkiem zulässig

dopóki dɔˈpuci conjunction
jeśli zdanie podrzędne jest przeczące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym zakończy się (zakończyła się) dopiero, gdy zajdzie lub zaszła sytuacja opisana w zdaniu podrzędnym po usunięciu przeczenia bis
jeśli zdanie podrzędne jest twierdzące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym trwa tak długo, jak długo prawdziwe jest zdanie podrzędne solange

dopóty dzban wodę nosi, dopóki mu się ucho nie urwie dɔˈputɨ ˈʣ̑bãn ˈvɔdɛ ˈnɔɕi dɔˈpuci‿mu‿ɕɛ ˈuxɔ ɲɛ‿ˈurvʲjɛ proverb
każdy ma swoje granice wytrzymałości Der Krug geht so lange zum Brunnen, bis er bricht

dopływ ˈdɔpwɨf n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora Nebenfluss Zufluss
czynność docierania cieczy, energii itp. do określonego miejsca Zufluss Zufuhr

dorada dɔˈrada n
(ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach; Dorade Goldbrasse

doradca n
osoba udzielająca porad Berater Ratgeber

dorastać v
rosnąc, osiągać właściwy wzrost lub wysokość groß werden heranwachsen
stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości erwachsen werden

dorosły dɔˈrɔswɨ adj
o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym erwachsen

dorosły dɔˈrɔswɨ n
dorosła (1.1) osoba Erwachsene

dorożka dɔˈrɔʃka n
lekki, rekreacyjny pojazd konny, często wynajmowany na przejażdżki offen Kutsche

dorsz dɔrʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba morska; Dorsch Kabeljau

dortmundczyk n
mieszkaniec Dortmundu Dortmunder

dortmundka n
mieszkanka Dortmundu Dortmunderin

dortmundzki adj
odnoszący się do Dortmundu, związany z Dortmundem Dortmunder

doskonale ˌdɔskɔ̃ˈnalɛ adv
świetnie, w doskonały sposób ausgezeichnet

doskonałość ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑ n
szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia; Vollkommenheit

doskonały ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ adj
skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć prima

dostarczać dɔˈstarʧ̑aʨ̑ v
sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś liefern

dostawać dɔˈstavaʨ̑ v
stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny bekommen kriegen

dostawca dɔˈstafʦ̑a n
(handel, handlowy) osoba lub instytucja zajmująca się dostarczaniem towarów lub usług dla klientów Lieferant

dostać kosza v
otrzymać odmowną odpowiedź po wyrażeniu propozycji matrymonialnej einen Korb bekommen

dostojnik dɔˈstɔjɲik n
osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa Würdenträger

dostosowywać v
sprawiać, że coś staje się odpowiednie anpassen angleichen
zmieniać się tak, by być odpowiednim sich anpassen

dostęp ˈdɔstɛ̃mp n
możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby Zugang

dostępność n
możliwość dostania się do tego Zugänglichkeit
łatwość nawiązania kontaktu z daną osobą Aufgeschlossenheit Umgänglichkeit Zugänglichkeit
łatwość zdobycia tego Verfügbarkeit Vorhandensein Lieferbarkeit
łatwość zrozumienia Verständlichkeit

dostępny dɔˈstɛ̃mpnɨ adj
(telekomunikacja) (o człowieku) taki, z którym łatwo nawiązać kontakt (stale lub przez ograniczony czas) erreichbar
możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia verfügbar vorhanden

dosłownie dɔˈswɔvʲɲɛ adv
w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa buchstäblich wörtlich

dosłowny dɔˈswɔvnɨ adj
znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia buchstäblich wörtlich

dotacja dɔˈtaʦ̑ʲja n
zaopatrzenie; wyposażenie w środki finansowe; darowizna; bezzwrotna pomoc finansowa w celu popierania jakiejś działalności Subvention

dotrzymywać v
spełniać zobowiązania halten einhalten
trzymać do określonego czasu aufheben

dotyczyć dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑ v
mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś betreffen

dotyk ˈdɔtɨk n
(fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego; Berührung

dotykać dɔˈtɨkaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie berühren
zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego berühren
(przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś beleidigen kränken

dotykowy ˌdɔtɨˈkɔvɨ adj
dotyczący dotyku bądź wrażeń związanych z dotykiem taktil

dowcip ˈdɔfʲʨ̑ip n
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć Witz

dowcipny adj
umiejący mówić i pisać żartobliwie i z humorem, lubiący żarty i dowcipy witzig

dowód ˈdɔvut n
(matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia; Beweis
dokument potwierdzający przynależność (potocznie, potoczny) dowód osobisty Ausweis
przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś) Beweis Nachweis

dowód osobisty ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ n
(administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo; Personalausweis

dowództwo n
miejsce urzędowania dowódcy Kommandostelle
stanowisko i władza dowódcy Führung Kommando
zespół dowódców; dowódca wraz ze sztabem Kommandostelle Stab

dozwolony ˌdɔzvɔˈlɔ̃nɨ adj
dopuszczalny, akceptowalny, zgodny z obowiązującymi zasadami erlaubt

dołączać v
uzupełniać o coś anfügen beilegen
stawać się uczestnikiem lub elementem czego dazustoßen

doświadczać v
doznawać czegoś erfahren

doświadczenie ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
ogół zdobytych wiadomości i umiejętności Erfahrung Erlebnis

doświadczony ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
mający doświadczenie erfahren

dość dɔɕʨ̑ indefiniteCardinalNumeral
tyle, ile być powinno, wystarczająco dużo genug
w pewnym stopniu; w sposób wystarczający, w miarę ziemlich

dość dɔɕʨ̑ interjection
wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania genug

dożynki dɔˈʒɨ̃nʲci n
(etnografia, etnograficzny) tradycyjna uroczystość z okazji zakończenia żniw; ; (zobacz) też dożynki w Encyklopedii staropolskiej Erntedankfest

dożywotni ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi adj
taki, który potrwa do końca czyjegoś życia lebenslang lebenslänglich

drabina draˈbʲĩna n
drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów; Leiter

drabinka draˈbʲĩnka n
rodzaj przyrządu gimnastycznego podobnego do drabiny Sprossenwand

drachma ˈdraxma n
(historia, historyczny, historycznie) moneta w starożytnej Grecji; Drachme
(jednostka monetarna) nowożytna waluta Grecji w latach 1832-2002 Drachme

dragon ˈdraɡɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny Dragoner

dramat ˈdrãmat n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki; Drama
utwór literacki, którego akcja przedstawiona jest w formie dialogów i monologów, przeznaczony do wystawienia na scenie Drama

dramatyczny adj
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego dramatisch

drapacz chmur ˈdrapaʧ̑ ˈxmur n
bardzo wysoki budynek Wolkenkratzer

drapieżnik draˈpʲjɛʒʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar Raubtier

drawit ˈdravʲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów; Dravit

drażliwość draʒˈlʲivɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest drażliwy, kogo łatwo rozdrażnić Gereiztheit

drelich ˈdrɛlʲix n
(potocznie, potoczny) odzież z drelichu (1.1) Drillichzeug
(włókiennictwo) mocna tkanina używana do produkcji odzieży roboczej i pokrowców Drillich

drenaż n
(medycyna, medyczny) odprowadzanie z organizmu płynów ustrojowych (np. ropy, krwi, żółci) za pomocą drenów; sączkowanie; Drainage
(technologia, technika, techniczny) osuszanie gleby za pomocą drenów umieszczanych pod powierzchnią ziemi; drenowanie Drainage
(technologia, technika, techniczny) sieć kanałów podziemnych (drenów) służąca do osuszania i regulowania stopnia wilgotności gleby; Drainage

dreptać ˈdrɛptaʨ̑ v
chodzić szybko i drobnymi krokami trippeln

dreszcz drɛʃʧ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą; Schauder

dreszczowiec drɛʃˈʧ̑ɔvʲjɛʦ̑ n
rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne; Thriller

drewniak ˈdrɛvʲɲak n
(potocznie, potoczny) drewniany budynek Holzhaus
but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie Holzschuh

drewniany drɛvʲˈɲãnɨ adj
wykonany z drewna hölzern

drewno ˈdrɛvnɔ n
(botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę; Xylem
kawałek drewna (1.2) Holzstūck
materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał; Holz Bauholz

drewnopochodny ˌdrɛvnɔpɔˈxɔdnɨ adj
taki, w którego skład wchodzi drewno; będący efektem przerobu drewna Holzderivat Holzwerkstoff

drgnięcie ˈdrʲɟɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
szybkie, drobne i nieznaczne, prawie niewidoczne poruszenie się Regung

drink drʲĩŋk n
(spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp. Drink

drobiazg ˈdrɔbʲjask n
coś drobnego, małego, niewielkiego Kleinigkeit

drobne ˈdrɔbnɛ n
(potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety Kleingeld

drobnomieszczaństwo n
(socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku; Kleinbürgertum

drobny ˈdrɔbnɨ adj
taki, którego budowa jest delikatna, słabo rozwinięta; taki, który ma niewielkie rozmiary, objętość zierlich
taki, który prowadzi działalność przedsiębiorczą na małą skalę; jest realizowany w niewielkim zakresie klein
taki, który składa się z małych części fein

drobny ˈdrɔbnɨ n
(potocznie, potoczny) moneta o małym nominale, drobniak Kleingeld

droga ˈdrɔɡa n
każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt; Weg
podróżowanie Weg
(fizyka, fizyczny) długość toru ciała lub punktu; Weg
sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie) Weg

droga ekspresowa ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva n
droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności; Schnellstraße Kraftfahrstraße Schnellverkehrsstraße

droga krzyżowa ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego; Kreuzweg
(plastyka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szereg czternastu kaplic lub obrazów przy których odprawia się (1.3) Kreuzweg

drogeria n
sklep z kosmetykami oraz produktami aptecznymi; Drogerie

drogi ˈdrɔɟi adj
bliski uczuciowo lieb
posiadający wysoką cenę teuer

drogo sprzedać swoją skórę ˈdrɔɡɔ ˈspʃɛdaʨ̑ ˈsfɔjɔ̃w̃ ˈskurɛ v
najczęściej w odniesieniu do realiów jakiejś rywalizacji: wprawdzie ulec jakiemuś przeciwnikowi, ale po walce, honorowo, nie rezygnować do końca w przegranym pojedynku seine Haut teuer verkaufen
niechętnie, pod pewnymi warunkami zgodzić się na coś niekorzystnego dla siebie seine Haut teuer verkaufen

drogowskaz drɔˈɡɔfskas n
tabliczka lub tabliczki, najczęściej na słupie, stawiane w pobliżu drogi i wskazujące kierunek, w jakim trzeba się udać, by osiągnąć wymieniony na tabliczce cel oraz dodatkowo odległość lub czas tej podróży; Wegweiser

dromader drɔ̃ˈmadɛr n
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny; Dromedar

dron drɔ̃n n
bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych Drohne

drop drɔp n
(ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających; Großtrappe

drozd drɔst n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie; Drossel

drożdże ˈdrɔʒʤ̑ɛ n
(botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową; Hefe
(cukiernictwo) (kulinaria) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie Hefe

drożdżówka drɔʒˈʤ̑ufka n
(kulinaria) małe, słodkie pieczywo drożdżowe; Hefestückchen

druga strona medalu ˈdruɡa ˈstrɔ̃na mɛˈdalu idiom
inny (zwykle negatywny) aspekt danej sprawy, kwestii die Kehrseite der Medaille

druga wojna światowa ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945; Zweiter Weltkrieg

drugie śniadanie ˈdruɟjɛ ɕɲaˈdãɲɛ n
lekki posiłek pomiędzy śniadaniem a obiadem, zwykle jedzony w przerwie od codziennych zajęć, poza domem; Znüni zweites Frühstück

druhna n
kobieta towarzysząca pannie młodej podczas ślubu Braut­jung­fer

druk druk n
(drukarstwo, drukarski) proces drukowania Druck
(biurowość, biurowy) często lm druki: pismo, akta, formularz Druck
(drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1) Druck

drukarka druˈkarka n
urządzenie służące do drukowania Drucker

drukarnia druˈkarʲɲa n
zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje Druckerei

drukarz ˈdrukaʃ n
człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni; Drucker

drukowanie ˌdrukɔˈvãɲɛ n
wykonywanie odbitek przy pomocy prasy drukarskiej albo drukarki Drucken

drukować druˈkɔvaʨ̑ v
dawać coś do druku, publikować drucken
robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce drucken

drumla ˈdrũmla n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki; Maultrommel

drut drut n
(technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy; Draht
przyrząd do robótek ręcznych; Stricknadel Nadel

drużak n
(pszczelarstwo, pszczelarski) drugi rój w roku Nachschwarm

drużyna druˈʒɨ̃na n
zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania Mannschaft Team

drwal drval n
człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa; Holzfäller Holzhacker Holzhauer Holzknecht

drwalnia ˈdrvalʲɲa n
pomieszczenie, w którym przechowuje się drewno na opał Brennholzschuppen Holzschuppen

drwić drvʲiʨ̑ v
szydzić z kogoś, wyśmiewać, kpić, lekceważyć kogoś lub coś spotten

dryblować drɨˈblɔvaʨ̑ v
(sport, sportowy) poruszać się w sposób mający na celu zmylenie i ominięcie przeciwnika dribbeln

dryl drɨl n
(zoologia, zoologiczny) Mandrillus leucophaeus, gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych; Drill

drzewny adj
(botanika, botaniczny) dotyczący drzewa czy drzew Baum-

drzewo ˈḍʒɛvɔ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony; Baum
(informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca (1.2); Baum
(matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1); Baum

drzewo genealogiczne ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ n
graf przedstawiający koligacje rodzinne Stammbaum Familienstammbaum

drzewo iglaste ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ n
(botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł Nadelbaum

drzeworyt n
(sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek; Holzschnitt
(sztuka) odbitka uzyskana techniką drzeworytu (1.1) Holzschnitt

drzeworytnik n
(sztuka) artysta zajmujący się drzeworytnictwem Xylograph Hotzschneider Xylograf

drzwi ḍʒvʲi n
ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór Tür

dręczyć ˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
męczyć, nękać; sprawiać komuś dyskomfort, ból fizyczny lub psychiczny drangsalieren foltern piesacken quälen zwiebeln

dubeltówka ˌdubɛlˈtufka n
(łowiectwo, łowiecki) popularna, gładkolufowa, śrutowa broń myśliwska o dwóch równoległych – w pionie lub poziomie – lufach; Doppelbüchse zweiläufige Flinte

dubn dupn̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105; Dubnium

duch dux n
(staropolski) odwaga Gespenst
dusza ludzka Seele Geist Gemüt
istota, treść, charakter czegoś Geist
zapał, entuzjazm Geist
niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami; Geist Phantom

duch czasu ˈdux ˈʧ̑asu idiom
atmosfera umysłowa charakterystyczna dla jakieś epoki, okresu historycznego Zeitgeist

duchowny duˈxɔvnɨ adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z duchowieństwem geistlich

duchowny duˈxɔvnɨ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba sprawująca posługę duchową, religijną Geistlicher

duchowość duˈxɔvɔɕʨ̑ n
to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka Spiritualität

dudek ˈdudɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie; Wiedehopf

dudziarz ˈduʥ̑aʃ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na dudach Dudelsackspieler Dudelsackpfeifer

duet ˈdu<sup>w</sup>ɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny złożony z dwóch osób Duett

duisburski adj
związany z Duisburgiem, dotyczący Duisburga Duisburger

dukat ˈdukat n
(dawniej, dawny) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.; Dukat

dukt n
(leśnictwo) leśna droga podziałowa powstała po wycięciu pasa drzew Schneise Waldweg
(przestarzałe, przestarzały) ogólny wygląd liter w piśmie odręcznym lub w druku, (także, też) sposób rysowania Duktus Schriftzug

dulka ˈdulka n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji; Dolle

duma ˈdũma n
poczucie osobistej godności Stolz
zbyt wysokie mniemanie o sobie Stolz
(przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1) Stolz

dumny ˈdũmnɨ adj
wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu stolz stolz

dunajskoszwabski adj
(przymiotnik) od Szwaba dunajskiego Donauschwäbisch

dunkel ˈdũŋkɛl n
(spożywczy) ciemne piwo pszeniczne Dunkelbier

dupa ˈdupa n
(wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt Arsch

dupczyć ˈdupʧ̑ɨʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna) ficken

dupek ˈdupɛk n
(grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności Arschloch

dusza ˈduʃa n
(przenośnie, przenośnia) człowiek, osoba Seele
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci; Seele Geist

duszno ˈduʃnɔ adv
tak, że odczuwamy trudności w oddychaniu schwül

duszpasterz n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny, któremu powierzono obowiązki względem grupy wiernych Seelsorger

duński ˈdũj̃sʲci adj
odnoszący się do Danii lub Duńczyków dänisch Dänisch

duński ˈdũj̃sʲci n
język urzędowy Danii; Dänisch

duńskojęzyczny ˌdũj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem duńskim dänischsprachig
spisany, stworzony w języku duńskim dänischsprachig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem duńskim dänischsprachig

duża litera ˈduʒa lʲiˈtɛra n
litera pisana tak, jak na początku zdania albo nazwiska Großbuchstabe

dużo ˈduʒɔ indefiniteCardinalNumeral
w wielkiej ilości viel

duży ˈduʒɨ adj
mający znaczne, wielkie rozmiary groß
mający wiele elementów groß
mający znaczne nasycenie domyślnej cechy, wysoki groß

duży pokój ˈduʒɨ ˈpɔkuj n
zazwyczaj największy i najbardziej reprezentacyjny pokój w mieszkaniu służący jako pokój gościnny lub salon Wohnzimmer

dwa ognie ˈdva ˈɔɟɲɛ idiom
(sport, sportowy) gra zespołowa polegająca na zbijaniu piłką przez matkę i jej drużynę członków przeciwnej drużyny; Völkerball

dwoistość n
składanie się z dwóch części, aspektów Dualität

dworzec ˈdvɔʒɛʦ̑ n
miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.); Bahnhof

dwu- dvu prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających dwukrotne wystąpienie czegoś Zwei- zwei-

dwuaktowy ˌdvu<sup>w</sup>akˈtɔvɨ adj
o utworze scenicznym: mający dwa akty zweiaktig

dwubarwny dvuˈbarvnɨ adj
(książkowy) składający się z dwóch kolorów zweifarbig

dwubiegunowy ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ adj
taki, który ma dwa bieguny zweipolig

dwucalowy ˌdvuʦ̑aˈlɔvɨ adj
mający długość, szerokość lub średnicę wynoszącą dwa cale zweizöllig

dwucyfrowy ˌdvuʦ̑ɨfˈrɔvɨ adj
składający się z dwóch cyfr zweistellig

dwucylindrowy ˌdvuʦ̑ɨlʲĩnˈdrɔvɨ adj
(technologia, technika, techniczny) składający się z dwóch cylindrów zweizylindrig

dwuczęściowy ˌdvuʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ adj
składający się z dwóch części, podzielony na dwie części zweiteilig

dwuczłonowy ˌdvuʧ̑wɔ̃ˈnɔvɨ adj
składający się z dwóch członów zweigliedrig

dwudniowy dvuˈdʲɲɔvɨ adj
trwający dwa dni zweitägig

dwudrzwiowy dvuˈḍʒvʲjɔvɨ adj
mający dwoje drzwi lub jedne drzwi o dwóch skrzydłach mit ein Doppeltür

dwudzielny dvuˈʥ̑ɛlnɨ adj
dzielący się na dwie części, idący dwoma torami zweiteilig

dwudziestoczterolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia cztery lata Vierundzwanzigjähriger

dwudziestoczterolatka ˌdvuʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatka n
kobieta mająca dwadzieścia cztery lata Vierundzwanzigjährige

dwudziestoczteroletni ˌdvuʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia cztery lata vierundzwanzigjährig
trwający dwadzieścia cztery lata vierundzwanzigjährig

dwudziestodwulatek ˌdvuʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia dwa lata Zweiundzwanzigjähriger

dwudziestodwulatka ˌdvuʥ̑ɛstɔdvuˈlatka n
kobieta mająca dwadzieścia dwa lata Zweiundzwanzigjährige

dwudziestodwuletni ˌdvuʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia dwa lata zweiundzwanzigjährig
trwający dwadzieścia dwa lata zweiundzwanzigjährig

dwudziestodziewięciolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia dziewięć lat Neunundzwanzigjähriger

dwudziestodziewięciolatka ˌdvuʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca dwadzieścia dziewięć lat Neunundzwanzigjährige

dwudziestodziewięcioletni ˌdvuʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia dziewięć lat neunundzwanzigjährig
trwający dwadzieścia dziewięć lat neunundzwanzigjährig

dwudziestojednolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia jeden lat Einundzwanzigjähriger

dwudziestojednolatka ˌdvuʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatka n
kobieta mająca dwadzieścia jeden lat Einundzwanzigjährige

dwudziestojednoletni ˌdvuʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia jeden lat einundzwanzigjährig
trwający dwadzieścia jeden lat einundzwanzigjährig

dwudziestolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatɛk n
osoba w wieku 20-29 lat Zwanzigjähriger

dwudziestolatka ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatka n
kobieta mająca dwadzieścia lat Zwanzigjährige

dwudziestoletni ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia lat zwanzigjährig
trwający dwadzieścia lat zwanzigjährig

dwudziestoośmiolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia osiem lat Achtundzwanzigjähriger

dwudziestoośmiolatka ˌdvuʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca dwadzieścia osiem lat Achtundzwanzigjährige

dwudziestoośmioletni ˌdvuʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia osiem lat achtundzwanzigjährig
trwający dwadzieścia osiem lat achtundzwanzigjährig

dwudziestopięciolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia pięć lat Fünfundzwanzigjähriger

dwudziestopięciolatka ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca dwadzieścia pięć lat Fünfundzwanzigjährige

dwudziestopięcioletni ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia pięć lat fünfundzwanzigjährig
trwający dwadzieścia pięć lat fünfundzwanzigjährig

dwudziestosiedmiolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia siedem lat Siebenundzwanzigjähriger

dwudziestosiedmiolatka ˌdvuʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca dwadzieścia siedem lat Siebenundzwanzigjährige

dwudziestosiedmioletni ˌdvuʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia siedem lat siebenundzwanzigjährig
trwający dwadzieścia siedem lat siebenundzwanzigjährig

dwudziestosześciolatek ˌdvuʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia sześć lat Sechsundzwanzigjähriger

dwudziestosześciolatka ˌdvuʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca dwadzieścia sześć lat Sechsundzwanzigjährige

dwudziestosześcioletni ˌdvuʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia sześć lat sechsundzwanzigjährig
trwający dwadzieścia sześć lat sechsundzwanzigjährig

dwudziestotrzylatek ˌdvuʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający dwadzieścia trzy lata Dreiundzwanzigjähriger

dwudziestotrzylatka ˌdvuʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatka n
kobieta mająca dwadzieścia trzy lata Dreiundzwanzigjährige

dwudziestotrzyletni ˌdvuʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający dwadzieścia trzy lata dreiundzwanzigjährig
trwający dwadzieścia trzy lata dreiundzwanzigjährig

dwudziestowieczny ˌdvuʥ̑ɛstɔˈvʲjɛʧ̑nɨ adj
wywodzący się z dwudziestego wieku; taki, który miał miejsce lub żył w dwudziestym wieku aus dem zwanzigsten Jahrhundert

dwudziestościan n
(geometria) wielościan o dwudziestu ścianach Ikosaeder Zwanzigflach Zwanzigflächner

dwuetapowy ˌdvu<sup>w</sup>ɛtaˈpɔvɨ adj
odbywający się w dwóch etapach, realizowany w dwóch etapach zweistufig

dwugarbny dvuˈɡarbnɨ adj
posiadający dwa garby (najczęściej o wielbłądzie) zweihöckerig

dwugodzinny ˌdvuɡɔˈʥ̑ĩnːɨ adj
mający dwie godziny, istniejący od dwóch godzin zweistündig
trwający dwie godziny zweistündig

dwugłowy dvuˈɡwɔvɨ adj
mający dwie głowy zweiköpfig

dwuizbowy ˌdvu<sup>j</sup>izˈbɔvɨ adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) składający się z dwóch izb parlamentarnych aus zwei Kammer bestehend
(urzędowy) złożony z dwóch izb mieszkalnych aus zwei Zimmer bestehend

dwujęzyczny ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
o człowieku: mówiący w dwóch językach zweisprachig bilingual

dwukierunkowy ˌdvucɛrũŋˈkɔvɨ adj
działający, odbywający się w dwóch kierunkach, mający dwa kierunki in beiden Richtungen

dwukołowy ˌdvukɔˈwɔvɨ adj
taki, który ma dwa koła zweirädrig

dwukropek dvuˈkrɔpɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć Doppelpunkt Kolon

dwukółka dvuˈkuwka n
(przestarzałe, przestarzały) pojazd konny na dwóch kołach zweirädriger Wagen

dwulatka dvuˈlatka n
dziewczynka mająca dwa lata Zweijährige

dwuletni dvuˈlɛtʲɲi adj
mający dwa lata zweijährig
trwający dwa lata zweijährig

dwumasztowiec ˌdvũmaˈʃtɔvʲjɛʦ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający dwa maszty Zweimaster

dwumian n
(matematyka, matematyczny) suma lub różnica dwóch jednomianów; Binom

dwumiesięczny ˌdvũmʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
będący w wieku dwóch miesięcy zweimonatig
trwający dwa miesiące zweimonatig

dwunastnica ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego; Duodenum Zwölffingerdarm

dwunastokąt n
(geometria) wielokąt o dwunastu bokach Zwölfeck

dwunastolatek ˌdvũnastɔˈlatɛk n
chłopiec mający dwanaście lat Zwölfjähriger

dwunastolatka ˌdvũnastɔˈlatka n
dziewczynka mająca dwanaście lat Zwölfjährige

dwunastoletni ˌdvũnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający dwanaście lat zwölfjährig
trwający dwanaście lat zwölfjährig

dwupłat ˈdvupwat n
(lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych; Doppeldecker

dwusieczna dvuˈɕɛʧ̑na n
(matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy; Winkelhalbierende

dwusilnikowy ˌdvuɕilʲɲiˈkɔvɨ adj
taki, który jest wyposażony w dwa silniki zweimotorig

dwuszereg dvuˈʃɛrɛk n
podwójny szereg; dwa szeregi ustawione równolegle do siebie Doppelreihe

dwutlenek węgla dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy; Kohlendioxid Kohlenstoffdioxid

dwutomowy ˌdvutɔ̃ˈmɔvɨ adj
mający dwa tomy, wydany w dwóch tomach zweibändig

dwuwarstwowy ˌdvuvarˈstfɔvɨ adj
mający dwie warstwy, ułożony dwiema warstwami zweischichtig

dwuwymiarowy ˌdvuvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ adj
taki, który istnieje w dwóch wymiarach, ma długość i szerokość zweidimensional

dwuznaczny dvuˈznaʧ̑nɨ adj
zawierający dwa znaczenia, możliwy do interpretowania na dwa różne sposoby zweideutig

dwuzębny dvuˈzɛ̃mbnɨ adj
(książkowy) o przedmiotach mający dwa zęby (ostrza) zweizähniger

dybuk ˈdɨbuk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość; Dibbuk

dydaktyczny ˌdɨdakˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z dydaktyką didaktisch

dyftong ˈdɨftɔ̃ŋk n
(językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek; Diphthong Zwielaut

dyftongizacja ˌdɨftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się samogłoski w dyftong; Diphthongierung

dygnitarz dɨɟˈɲitaʃ n
ktoś piastujący wysoki urząd Würdenträger

dykcja ˈdɨkʦ̑ʲja n
sposób wymawiania wyrazów i zdań, wymowa Diktion

dyktafon dɨkˈtafɔ̃n n
(elektronika, elektroniczny) przenośny magnetofon lub urządzenie cyfrowe z wbudowanym mikrofonem, umożliwiające nagrywanie dźwięku; Diktafon Diktiergerät

dyktator dɨkˈtatɔr n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny Diktator
(historia, historyczny, historycznie) urzędnik nadzwyczajny w republice rzymskiej, któremu przyznawano czasową władzę absolutną dla zapobieżenia kryzysowi; Diktator

dyktatorski adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyktatorem lub z dyktaturą diktatorisch

dyktatura n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób; Diktatur Gewaltherrschaft

dyktować v
mówić lub odczytywać tekst komuś, by go zapisał diktieren
kierować zachowaniem diktieren
zmuszać kogoś do przyjęcia jakichś warunków diktieren

dyletancki ˌdɨlɛˈtãnʦ̑ʲci adj
właściwy dyletantowi i dyletantyzmowi / dyletanctwu dilettantisch

dyletant dɨˈlɛtãnt n
człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania Dilettant

dym dɨ̃m n
produkty spalania zawieszone w powietrzu Rauch

dymisja dɨ̃ˈmʲisʲja n
zwolnienie kogoś ze stanowiska, złożenie z urzędu; rezygnacja (ustąpienie) z zajmowanego stanowiska Rücktritt

dymić ˈdɨ̃mʲiʨ̑ v
wydzielać dym rauchen qualmen

dynamit dɨ̃ˈnãmʲit n
materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej; Dynamit

dynamo dɨ̃ˈnãmɔ n
(elektryczność) prądnica, zwykle rowerowa Dynamo Dynamomaschine

dynastia dɨ̃ˈnastʲja n
ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii Dynastie

dynia ˈdɨ̃ɲa n
(kulinaria) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1) Kürbis
(botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych; Kürbis

dyplom ˈdɨplɔ̃m n
dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy Diplom

dyplomacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi Diplomatie
umiejętność osiągania celu w trudnych warunkach relacji, bez urażania innych Verhandlungsgeschick

dyplomata ˌdɨplɔ̃ˈmata n
oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa Diplomat

dyplomatka ˌdɨplɔ̃ˈmatka n
(potocznie, potoczny) szykowna teczka, zwykle na dokumenty Aktentasche
wysoka urzędniczka zajmująca się sprawami zagranicznymi lub działająca za granicą Diplomatin

dyrygent dɨˈrɨɡɛ̃nt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny; Dirigent
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek, który lubi rozkazywać ludziom Dirigent

dyrygować ˌdɨrɨˈɡɔvaʨ̑ v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kierować zespołem muzycznym, podczas wykonywania jakiegoś utworu dirigieren

dysfagia n
(medycyna, medyczny) zaburzenie połykania; Dysphagie

dysforia dɨsˈfɔrʲja n
zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych Dysphorie

dysk twardy ˈdɨsk ˈtfardɨ n
(informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych; Festplatte

dyskalkulia ˌdɨskalˈkulʲja n
(medycyna, medyczny) zaburzenie umiejętności matematycznych; Dyskalkulie Rechenschwäche

dyskietka dɨsʲˈcɛtka n
(informatyka, informatyczny) przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych; Diskette

dyskrazyt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy antymonków, antymonek srebra, srebrzystobiały, metaliczny minerał; Antimonsilber Dyskrasit

dyskretny dɨsˈkrɛtnɨ adj
(matematyka, matematyczny) przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru; diskret diskret diskret

dyskryminacja ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja n
ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym Diskriminierung

dyskryminować v
prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp. diskriminieren benachteiligen

dyskusja dɨsˈkusʲja n
jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem; Diskussion Erörterung Auseinandersetzung Debatte Wortstreit

dyskutować ˌdɨskuˈtɔvaʨ̑ v
prowadzić dyskusję diskutieren

dysleksja dɨsˈlɛksʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania; Dyslexie Legasthenie

dyslektyczny adj
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) dotyczący dysleksji lub dyslektyka legasthenisch

dysmorfofobia n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie; Dysmorphophobie

dysonans dɨˈsɔ̃nãw̃s n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki zagrane razem lub po sobie, lecz nie dające wrażenia harmonijnego współbrzmienia Dissonanz
(przenośnie, przenośnia) brak zgodności, rozbieżność Dissonanz

dyspareunia n
(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) dysfunkcja seksualna polegająca na odczuwaniu bólu podczas stosunku płciowego; Dyspareunie

dyspensa dɨsˈpɛ̃w̃sa n
(kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego; Dispens

dyspozytornia ˌdɨspɔzɨˈtɔrʲɲa n
pomieszczenie, z którego kieruje się ruchem wszelkiego rodzaju pojazdów Befehlsraum

dysproz ˈdɨsprɔs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66; Dysprosium

dystans ˈdɨstãw̃s n
(sport, sportowy) wymierzony odcinek drogi, na którym odbywają się wyścigi Distanz Strecke
odległość np. między dwoma punktami, przedmiotami, miejscowościami Distanz

dystocja barkowa n
(medycyna, medyczny) komplikacja położnicza, w której po wyłonieniu się główki płodu dalszy poród jest utrudniony poprzez zahaczenie się barku płodu za łuk łonowy; Schulterdystokie

dysydent dɨˈsɨdɛ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana; Dissident
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant; Dissident
osoba, która odsunęła się od grupy, do której należała Dissident

dysza ˈdɨʃa n
(technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu Düse

dyszel ˈdɨʃɛl n
drąg łączący przednią część wozu, sań, bryczki itp. z zaprzęgiem konnym lub ciągnikiem; Deichsel

dywan ˈdɨvãn n
gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi; Teppich

dywanik dɨˈvãɲik n
mały kawałek dywanu, najczęściej do położenia w łazience lub obok łóżka Läufer

dywiz ˈdɨvʲis n
(drukarstwo, drukarski) znak graficzny w postaci krótkiej poziomej kreski biegnącej na wysokości średniej linii pisma lub nieco poniżej tej linii; stosowany przy dzieleniu wyrazu między wierszami oraz przy łączeniu wyrazów wieloczłonowych; Bindestrich Divis Hyphen

dyzenteria n
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka Dysenterie

dyżur ˈdɨʒur n
pełnienie obowiązków społecznych lub zawodowych w przedziale czasu, na określonych warunkach Dienst

dzban ʣ̑bãn n
naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem; Krug

dziabka n
(regionalizm poznański) motyka Hacke

dziadek ˈʥ̑adɛk n
(potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku Opa
(termin karciany) w brydżu: wymyślony gracz, który zastępuje brakującego partnera Strohmann Tisch
ojciec ojca Großvater Opa
ojciec matki Großvater Opa

dziadek do orzechów ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf n
ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów; Nussknacker

dziadkowie ʥ̑atˈkɔvʲjɛ n
(potocznie, potoczny) rodzice rodziców; babcia i dziadek Großeltern

dziać ʥ̑äʨ̑ v
odbywać się, mieć miejsce, zdarzać się los sein passieren

dział ʥ̑aw n
część własności przypadająca komuś z podziału Abteilung Abteilung Teilung Anteil
dziedzina, np. nauki, gospodarki itp. Teil Gebiet Teil

działalność ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑ n
zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres Tätigkeit

działanie ʥ̑aˈwãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa; Operation
zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś Operation Tun

działać ˈʥ̑awaʨ̑ v
aktywnie uczestniczyć, pracować funktionieren arbeiten
być sprawnym, funkcjonować funktionieren arbeiten
wywoływać określony efekt (o leku) wirken

działać na nerwy ˈʥ̑awaʨ̑ na‿ˈnɛrvɨ v
denerwować kogoś, być dla kogoś irytującym auf die Nerven fallen auf die Nerven gehen nerven

działka ˈʥ̑awka n
wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę Grundstück Land

działo ˈʥ̑awɔ n
(potocznie, potoczny) (literacko) armata Kanone
(wojskowość, wojskowy) broń palna kalibru co najmniej 20 mm; Geschütz

dziczyzna ʥ̑iˈʧ̑ɨzna n
(spożywczy) mięso z ubitej zwierzyny łownej Wildbret

dziecinny ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩnːɨ adj
właściwy dziecku, taki jak u dziecka kindlich infantil
zachowujący się jak dziecko kindisch infantil

dzieciobójca ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujʦ̑a n
(książkowy) zabójca dziecka lub dzieci Kindesmörder

dzieciobójstwo ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ n
(książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego; Infantizid Kindstötung

dziecięcy ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ adj
przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku Kinder Kindes kindlich

dzieciństwo ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ n
okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy; Kindheit Kinderzeit

dziecko ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ n
potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych; Kind
istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia; Kind

dziecko szczęścia ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a n
osoba, która ma stałe powodzenie w życiu Glückskind

dziedziczyć ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑ v
otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci erben
być uprawnionym do takiego otrzymania erben
o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka erben

dziedzina ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna n
(matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji; Definitionsbereich Definitionsmenge
sfera czyjejś aktywności Gebiet

dziegieć ˈʥ̑ɛ̇ɟɛ̇ʨ̑ n
ciemnobrunatna, gęsta ciecz otrzymywana w procesie suchej destylacji drewna o intensywnym zapachu, mająca właściwości grzybobójcze i antyseptyczne, dawniej używana także do impregnacji płótna i skóry, uszczelniania beczek, itp.; Holzteer

dzielić ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑ v
(matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.; dividieren
dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości teilen trennen

dzielna n
(matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik Dividend

dzielnica ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta; Stadtviertel Viertel

dzielnie adv
odznaczając się odwagą mutig tapfer
wykazując sporą sprawność tüchtig wacker

dzielny ˈʥ̑ɛlnɨ adj
nie poddający się przeciwnościom mutig tapfer

dziennie ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ adv
w ciągu dnia; dotyczy ilości czegoś täglich am Tag

dziennik ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik n
(administracja) księga urzędowa do prowadzenia codziennych zapisów Tagebuch
(księgowość) księga, w której notowane są codziennie operacje finansowe Tagebuch
notatki zapisywane codziennie Tagebuch
(drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie Tageszeitung
(szkolnictwo, szkolny) zeszyt, w którym przechowuje się oceny i listy obecności uczniów Klassenbuch
(telewizja, telewizyjny) informacyjny program telewizyjny, radiowy Nachrichten
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (morski) księga, w której odnotowywane są dane żeglugi oraz wydarzenia, jakie zaszły na okręcie (łodzi, statku) podczas żeglugi Logbuch

dziennikarski adj
związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa journalistisch

dziennikarstwo ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ n
zajęcie dziennikarzy i dziennikarek Journalismus

dziennikarz ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ n
osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.; Journalist

dzierzba ˈʥ̑ɛʒba n
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź; Würger

dziesięciobój n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów; Zehnkampf

dziesięciokąt n
(geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych) Zehneck

dziesięciolatek ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
dziecko w wieku dziesięciu lat Zehnjähriger

dziesięciolatka ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
dziewczynka mająca dziesięć lat Zehnjährige

dziesięciolecie ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ n
dziesiąta rocznica (w latach) zehn Jahrestag
okres dziesięciu lat Jahrzehnt

dziesięcioletni ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziesięć lat zehnjährig
trwający dziesięć lat zehnjährig

dziewczyna ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na n
(potocznie, potoczny) młoda, niezamężna kobieta Mädchen
(przestarzałe, przestarzały) żeńska pomoc domowa Mädchen
partnerka, nieformalna narzeczona Freundin Mädchen

dziewica ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a n
osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym Jungfrau Maid

dziewictwo n
(fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą Jungfräulichkeit Unberührtheit

dziewięciolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
chłopiec mający dziewięć lat Neunjähriger

dziewięciolatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
dziewczynka mająca dziewięć lat Neunjährige

dziewięcioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięć lat neunjährig
trwający dziewięć lat neunjährig

dziewiętnastolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlatɛk n
mężczyzna w wieku dziewiętnastu lat Neunzehnjähriger

dziewiętnastolatka ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlatka n
kobieta mająca dziewiętnaście lat Neunzehnjährige

dziewiętnastoletni ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewiętnaście lat neunzehnjährig
trwający dziewiętnaście lat neunzehnjährig

dziewięćdziesięcioczterolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt cztery lata Vierundneunzigjähriger

dziewięćdziesięcioczterolatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatka n
kobieta mająca dziewięćdziesiąt cztery lata Vierundneunzigjährige

dziewięćdziesięcioczteroletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt cztery lata vierundneunzigjährig
trwający dziewięćdziesiąt cztery lata vierundneunzigjährig

dziewięćdziesięciodwulatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dwa lata Zweiundneunzigjähriger

dziewięćdziesięciodwulatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatka n
kobieta mająca dziewięćdziesiąt dwa lata Zweiundneunzigjährige

dziewięćdziesięciodwuletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt dwa lata zweiundneunzigjährig
trwający dziewięćdziesiąt dwa lata zweiundneunzigjährig

dziewięćdziesięciodziewięciolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat Neunundneunzigjähriger

dziewięćdziesięciodziewięciolatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca dziewięćdziesiąt dziewięć lat Neunundneunzigjährige

dziewięćdziesięciodziewięcioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat neunundneunzigjährig
trwający dziewięćdziesiąt dziewięć lat neunundneunzigjährig

dziewięćdziesięciojednolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt jeden lat Einundneunzigjähriger

dziewięćdziesięciojednolatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatka n
kobieta mająca dziewięćdziesiąt jeden lat Einundneunzigjährige

dziewięćdziesięciojednoletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt jeden lat einundneunzigjährig
trwający dziewięćdziesiąt jeden lat einundneunzigjährig

dziewięćdziesięciolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
osoba w wieku 90-99 lat Neunzigjähriger

dziewięćdziesięciolatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca dziewięćdziesiąt lat Neunzigjährige

dziewięćdziesięcioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt lat neunzigjährig
trwający dziewięćdziesiąt lat neunzigjährig

dziewięćdziesięcioośmiolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt osiem lat Achtundneunzigjähriger

dziewięćdziesięcioośmiolatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca dziewięćdziesiąt osiem lat Achtundneunzigjährige

dziewięćdziesięcioośmioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt osiem lat achtundneunzigjährig
trwający dziewięćdziesiąt osiem lat achtundneunzigjährig

dziewięćdziesięciopięciolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt pięć lat Fünfundneunzigjähriger

dziewięćdziesięciopięciolatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca dziewięćdziesiąt pięć lat Fünfundneunzigjährige

dziewięćdziesięciopięcioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt pięć lat fünfundneunzigjährig
trwający dziewięćdziesiąt pięć lat fünfundneunzigjährig

dziewięćdziesięciosiedmiolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt siedem lat Siebenundneunzigjähriger

dziewięćdziesięciosiedmiolatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca dziewięćdziesiąt siedem lat Siebenundneunzigjährige

dziewięćdziesięciosiedmioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt siedem lat siebenundneunzigjährig
trwający dziewięćdziesiąt siedem lat siebenundneunzigjährig

dziewięćdziesięciosześciolatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt sześć lat Sechsundneunzigjähriger

dziewięćdziesięciosześciolatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca dziewięćdziesiąt sześć lat Sechsundneunzigjährige

dziewięćdziesięciosześcioletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt sześć lat sechsundneunzigjährig
trwający dziewięćdziesiąt sześć lat sechsundneunzigjährig

dziewięćdziesięciotrzylatek ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt trzy lata Dreiundneunzigjähriger

dziewięćdziesięciotrzylatka ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatka n
kobieta mająca dziewięćdziesiąt trzy lata Dreiundneunzigjährige

dziewięćdziesięciotrzyletni ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający dziewięćdziesiąt trzy lata dreiundneunzigjährig
trwający dziewięćdziesiąt trzy lata dreiundneunzigjährig

dzieło ˈʥ̑ɛwɔ n
efekt pracy twórczej Werk

dzieło sztuki ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci n
(sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną Kunstwerk

dzień ʥ̑ɛ̇̃ɲ n
okres od świtu do zmierzchu Tag
okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba Tag

dzień dobry ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ interjection
zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu guten Morgen guten Tag

dzień trzech wiedźm ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈṭʃɛγ ˈvʲjɛ̇ʨ̑m̥ n
(ekonomia, ekonomiczny) dzień, w którym wygasają kontrakty terminowe i na giełdach notuje się wysoką zmienność, zwłaszcza w ostatniej godzinie notowań; Hexensabbat

dzień wypłaty n
stały dzień tygodnia lub miesiąca, w którym pracownicy otrzymują wynagrodzenie Zahltag

dzik ʥ̑ik n
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych; Wildschwein

dziki ˈʥ̑ici adj
nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach wild

dziobak ˈʥ̑ɔbak n
(zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych; Schnabeltier

dzioborożec ˌʥ̑ɔbɔˈrɔʒɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami; Nashornvogel

dzisiaj ˈʥ̑iɕäj adv
cały dzień, który jest w tej chwili, dziś heute

dzisiejszy ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ adj
ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach heutig
taki, który wydarzył się dziś heutig

dziupla ˈʥ̑upla n
otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa; Baumhöhle

dziura ˈʥ̑ura n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejscowość biedna, położona z dala od cywilizacji Nest
otwór powstały wskutek uszkodzenia Loch
(przenośnie, przenośnia) gwara radiowa niepożądana cisza na antenie Loch
(fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa Loch

dziurawiec ʥ̑uˈravʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Hypericum L., liczący około 370 gatunków rodzaj roślin z rodziny dziurawcowatych; Johanniskraut

dziurkacz biurowy ˈʥ̑urkaʧ̑ n
(biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach; Locher Bürolocher

dziwić v
powodować odczucie zdumienia wundern

dziwka ˈʥ̑ifka n
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka Hure

dziwny ˈʥ̑ivnɨ adj
charakteryzujący się czymś niezrozumiałym seltsam merkwürdig sonderbar bizarr

dziób ʥ̑up n
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów; Schnabel
przednia część kadłuba statku; Bug Schiffsbug
zwykle w lm ślad na skórze po przebytej ospie Pockennarbe

dziąsło ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ n
(anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby; Zahnfleisch

dziąsłowy adj
(językoznawstwo, językoznawczy) taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła alveolar

dzięcioł ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae Specht

dzięcioł czarny ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce; Schwarzspecht

dzięcioł duży ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła; Buntspecht

dzięcioł trójpalczasty ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌtrujpalˈʧ̑astɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Picoides tridactylus, gatunek średniej wielkości dzięcioła gnieżdżący się w północno-wschodniej części Europy oraz w górskich lasach Europy Środkowej; Dreizehenspecht

dzięcioł zielony ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce; Grünspecht

dzięgiel ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Engelwurz
(botanika, botaniczny) Angelica L. rodzaj bylin z rodziny selerowatych; Engelwurz

dzięki ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci interjection
(potocznie, potoczny) dziękuję, dziękujemy danke

dzięki ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci n
wzniośle: podziękowanie Dank

dzięki ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci preposition
…służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem dank

dziękować ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑ v
składać podziękowanie danken

dziękuję ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ
…wyrażający wdzięczność danke Dank

dzwon ʣ̑vɔ̃n n
duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk; Glocke

dzwonek ˈʣ̑vɔ̃nɛk n
(termin karciany) karo, kolor karciany Schelle
(zdrobniale) od: dzwon Glocke Klingel Schelle
dźwięk dzwonka (1.2-3), sygnał dzwonkiem (1.2-3) Glocke Klingel Schelle
mały dzwon Glöckchen
przedmiot przypominający kształtem dzwon Glocke
urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze Klingel Schelle

dzwonek rowerowy ˈʣ̑vɔ̃nɛk ˌrɔvɛˈrɔvɨ n
mechaniczny sygnalizator dźwiękowy przy rowerze; Fahrradklingel

dzwoniec ˈʣ̑vɔ̃ɲɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla; Grünling

dzwonić ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑ v
o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk klingeln läuten anrufen
wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka klingeln läuten

dzwonki ˈʣ̑vɔ̃ŋʲci n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny, w którym dźwięk wydobywa się przez uderzanie pałeczkami w metalowe płytki; Glockenspiel Kinderxylophon

dół duw n
dziura wykopana w ziemi Vertiefung Loch
najniższa część czegoś, np. budynku, obrazu, krajobrazu, terenu Unterteil
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zły stan psychiki Tiefpunkt

düsseldorfski adj
związany z Düsseldorfem (miastem w Niemczech) Düsseldorfer

dąb dɔ̃mp n
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) Eichenholz Eiche
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych; Eiche Eichbaum

dąb korkowy ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek; Korkeiche

dąbrowa n
las lub zagajnik porośnięty przeważnie dębem Eichenhain Eichenwald

dążenie dɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ n
(książkowy) chęć realizacji jakiegoś zamiaru, pragnienia Streben

dążyć ˈdɔ̃w̃ʒɨʨ̑ v
działać w kierunku realizacji danego celu streben

dębina n
dębowe drewno Eichenholz
dębowy las Eichenwald

dętka ˈdɛ̃ntka n
(motoryzacja) gumowy torus wypełniony powietrzem, znajdujący się wewnątrz opony; Schlauch

dławigad afrykański dwaˈvʲiɡat ˌafrɨˈkãj̃sʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Mycteria ibis, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Nimmersatt

dławigad amerykański dwaˈvʲiɡat ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Mycteria americana, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Waldstorch

dławigad indyjski dwaˈvʲiɡat ĩnˈdɨjsʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Mycteria leucocephala, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Buntstorch

dławigad malajski dwaˈvʲiɡat maˈlajsʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Mycteria cinerea, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Milchstorch

dławigady ˌdwavʲiˈɡadɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Mycteria, rodzaj ptaków z rodziny bocianowatych; Nimmersatte

dłoń dwɔ̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne; Handfläche Handinnenseite Handteller

długi ˈdwuɟi adj
mający znaczny wymiar podłużny (długość) lang
trwający znaczny czas lang
(potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw. lang
(żartobliwie) o człowieku: wysoki lang

długo ˈdwuɡɔ adv
przez, na znaczny czas lange

długobrody adj
mający długą brodę mit lang Bart

długopis dwuˈɡɔpʲis n
narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem Kugelschreiber

długoręki adj
taki, który ma długie ręce langarmig

długoszyi adj
mający długą szyję langhalsig

długouchy adj
(fizjologia, fizjologiczny) mający długie uszy langohrig

długowieczny adj
długo żyjący lub mający długo żyć, długo trwający langlebig

długowłosy ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ adj
(książkowy) mający długie włosy langhaarig
(zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) mający długą sierść langhaarig

długość ˈdwuɡɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej; Länge
o czasie: czas trwania czegoś Länge

długość fali ˈdwuɡɔɕʨ̑ ˈfalʲi n
(fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań; Wellenlänge

dłuto ˈdwutɔ n
(technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania; Meißel Beitel Stemmeisen

dźinizm ˈʥ̑ĩɲism̥ n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.; Jainismus

dźwigacz ˈʥ̑vʲiɡaʧ̑ n
(anatomia, anatomiczny) kręg szyjny, na którym opiera się czaszka; Atlas

dźwignia ˈʥ̑vʲiɟɲa n
(technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka Hebel

dźwięczeć v
wydawać dźwięk klingen tönen

dźwięczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych stimmhaft
o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu klangvoll sonor wohlklingend wohllautend

dźwięk ʥ̑vʲjɛ̃ŋk n
fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka; Schall Klang

dźwiękonaśladowczy ˌʥ̑vʲjɛ̃ŋkɔ̃naɕlaˈdɔfʧ̑ɨ adj
(językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) naśladujący dźwięki lub odgłosy natury lautmalerisch

dźwiękonaśladownictwo n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (zobacz) onomatopeja Lautmalerei

dżakfrut ˈʤ̑akfrut n
(spożywczy) ogromny, jadalny owoc drzewa bochenkowego; Jackfrucht

dżdżownica ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec; Regenwurm

dżelada ʤ̑ɛˈlada n
(zoologia, zoologiczny) Theropithecus gelada, małpa afrykańska o charakterystycznym bujnym owłosieniu górnej części tułowia i ramion; Dschelada

dżem ʤ̑ɛ̃m n
(spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem; Marmelade

dżihadysta ˌʤ̑ʲixaˈdɨsta n
zwolennik dżihadyzmu, wojownik dżihadu Dschihadist

dżihadyzm ʤ̑ʲiˈxadɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rewolucyjny neofundamentalizm islamski, który dżihad uważa za indywidualny obowiązek islamisty i postrzega go jako jeden z filarów islamu Dschihadismus

dżin n
(mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie Dschinn Flaschengeist
(spożywczy) anglosaski alkohol gatunkowy o smaku i zapachu jałowca Gin

dżinn ʤ̑ʲĩn n
(mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi Dschinn

dżins ʤ̑ʲĩw̃s n
(włókiennictwo) (krawiectwo) mocna, bawełniana tkanina o skośnym splocie, klasycznie barwiona błękitem indygo, stosowana głównie do produkcji odzieży oraz toreb; Denim

dżinsy ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ n
(krawiectwo) spodnie z dżinsu; Jeans Jeanshose

dżoker ˈʤ̑ɔkɛr n
(termin karciany) dodatkowa karta w talii, używana w niektórych grach, zastępująca dowolną inną kartę Jocker

dżonka n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu; Dschunke

dżudo ˈʤ̑udɔ n
(sport, sportowy) japońska sztuka walki Judo

dżuma ˈʤ̑ũma n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis; Pest

dżungla ˈʤ̑ũŋɡla n
wilgotny las tropikalny; Dschungel Urwald

e- e i prefix
cząstka o znaczeniu elektroniczny, dodawana do wyrazów oznaczających różne czynności, informująca, że są one dokonywane za pośrednictwem elektronicznych mediów, zwłaszcza za pośrednictwem internetu lub różne przedmioty funkcjonujące dzięki elektronice E-

e-book n
(informatyka, informatyczny) książka elektroniczna, utwór literacki w wersji elektronicznej; E-Book

e-książka n
(informatyka, informatyczny) książka elektroniczna, utwór literacki w wersji elektronicznej; E-Buch

e-mail ˈĩmɛjl n
(informatyka, informatyczny) usługa wysyłania elektronicznych wiadomości; E-Mail
(informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem (1.1) E-Mail
(informatyka, informatyczny) adres, na który wysyła się wiadomości w (1.1) E-Mail

e-moll ˈɛ‿mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem) e-Moll

ebonit n
tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne; Ebonit Hartgummi

echo ˈɛxɔ n
(akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni; Echo Widerhall

echolalia ˌɛxɔˈlalʲja n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych; Echolalie

echolokacja n
metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego; Echoortung

edamski adj
związany z Edamem, dotyczący Edamu Edamer

edometr ɛˈdɔ̃mɛtr̥ n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru ściśliwości i sprężystości gruntu; Ödometer

edredon ɛˈdrɛdɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu; Eiderente

edycja n
wydanie, publikacja Ausgabe Edition

edykt n
(historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawa królewska Edikt
(historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w starożytnym Rzymie rozporządzenie urzędowe lub cesarskie Edikt

edytor tekstu ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu n
(informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu Textverarbeitungsprogramm

edytować ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera editieren

efektywność n
bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku Effektivität Effizienz

efemeryczność n
cecha tego, co jest efemerycze, krótkotrwałe Kurzlebigkeit Vergänglichkeit

efemeryczny ˌɛfɛ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ adj
krótkotrwały, szybko przemijający, przelotny ephemer

egalitarny ˌɛɡalʲiˈtarnɨ adj
(filozofia, filozoficzny) zgodny z zasadami egalitaryzmu; dążący do równości, równouprawnienia egalitär

egalitaryzm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego; Egalitarismus

egida ɛˈɟida n
(mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa; Aigis
(przenośnie, przenośnia) opieka, patronat Ägide

egipski ɛˈɟipsʲci adj
odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu ägyptisch

egiptologia ˌɛɟiptɔˈlɔɟja n
(archeologia, archeologiczny) nauka badająca historię i kulturę starożytnego Egiptu; Ägyptologie

egiryn n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6); Aegirin

ego ˈɛɡɔ n
(psychologia, psychologiczny) świadoma część osobowości; Ego

egocentryczny ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ adj
związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata egozentrisch

egoista ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista n
osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych Egoist

egoistyczny ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
charakterystyczny dla egoisty i egoizmu egoistisch

egoizm ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne; Egoismus
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) dbanie tylko o siebie, o własną wygodę Egoismus

egzamin ɛɡˈzãmʲĩn n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej Prüfung Examen

egzamin wstępny ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ n
(szkolnictwo, szkolny) egzamin organizowany przez uczelnię, którego wyniki decydują o przyjęciu na studia Aufnahmeprüfung Zulassungsprüfung

egzarchat n
(historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału administracyjnego w cesarstwie bizantyńskim znajdująca się pod zarządem egzarchy Exarchat
(historia, historyczny, historycznie) urząd namiestnika w cesarstwie bizantyńskim Exarchat
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obszar położony poza głównym terenem działania danego Kościoła poddany władzy kanonicznej przedstawiciela patriarchy; Exarchat

egzegeza n
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów; Exegese

egzekutywa n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza wykonawcza w państwie Exekutive

egzekwować ˌɛɡzɛˈkfɔvaʨ̑ v
wymagać wykonania czegoś fordern verlangen

egzonim ɛɡˈzɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje; Exonym Exonymon

egzorcyzm n
(kościelny) obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy; Exorzismus

egzosfera ˌɛɡzɔˈsfɛra n
(meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi; Exosphäre

egzotyczny ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ adj
typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie exotisch

egzystować ˌɛɡzɨˈstɔvaʨ̑ v
być, istnieć existieren

einstein ˈajn͇ʃtajn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99; Einsteinium

eis ɛjs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e podwyższony o półton; Eis

eisis ˈɛjsʲis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e podwyższony o cały ton; Eisis

ejakulacja ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia); Ejakulation

eklerka ɛkˈlɛrka n
(spożywczy) (cukiernictwo) podłużne ciastko z parzonego ciasta, po przecięciu na dwie części napełniane bitą śmietaną lub kremem, zwykle polewane czekoladą; Eclair Liebesknochen

eklezjologia n
(teologia, teologiczny) teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła; Ekklesiologie

ekolog ɛˈkɔlɔk n
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią Ökologe
(potocznie, potoczny) działacz społeczny, aktywista na rzecz ekologii; ekologista Umweltschützer

ekologia ˌɛkɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody; Ökologie

ekologiczny ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody ökologisch

ekologizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) idea polityczna, której podstawą jest budowanie aktywnego i otwartego społeczeństwa obywatelskiego rozwijającego się zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju i promującego prawa człowieka; Ökologismus grüne Politik

ekonomista n
(ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii Wirtschaftswissenschaftler

ekosystem ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m n
fragment przyrody będący funkcjonalną całością; Ökosystem

ekran ˈɛkrãn n
budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp. Schirm Bildschirm
część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje Bildschirm
ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy Schirm Leinwand

ekscelencja ˌɛksʦ̑ɛˈlɛ̃nʦ̑ʲja n
tytuł honorowy nadawany biskupom w Kościołach katolickich oraz ministrom i ambasadorom (tytuł dożywotni) Exzellenz

ekscentryczny ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ adj
dziwaczny, odbiegający od normy exzentrisch

eksces n
wybryk naruszający spokój albo porządek publiczny Exzess

ekshibicjonista ˌɛksçibʲiʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista n
mężczyzna, który obnaża się w miejscach publicznych; Exhibitionist

ekshibicjonistka ˌɛksçibʲiʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka n
kobieta, która obnaża się w miejscach publicznych Exhibitionistin

ekshibicjonizm ˌɛksçibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym; Exhibitionismus

ekshumacja n
wydobycie pochowanych ludzkich szczątków; Exhumierung Exhumation

eksklawa n
(administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym; Exklave

ekskluzywny ˌɛkskluˈzɨvnɨ adj
elegancki lub luksusowy exklusiv
odróżniający się od ogółu lub spoza pewnego kręgu exklusiv
przeznaczony dla ograniczonej liczby osób exklusiv

ekskomunika ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim; Exkommunikation

ekskomunikować ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła exkommunizieren

eksmisja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe usunięcie kogoś wraz z dobytkiem i domownikami z nieruchomości lub lokalu na podstawie wyroku sądowego albo decyzji administracyjnej w celu wydania tych rzeczy wierzycielowi; Zwangsräumung

ekspansja ɛksˈpãw̃sʲja n
rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze Ausdehnung
zajmowanie przez państwo, cesarstwo nowych terytoriów Expansion

ekspedycja ˌɛkspɛˈdɨʦ̑ʲja n
wyprawa zorganizowana w określonym celu; (także, też): grupa osób biorąca w niej udział Expedition

ekspert ˈɛkspɛrt n
specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu Experte

eksperyment ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt n
przeprowadzenie zjawiska w celach badawczych; Experiment Versuch

eksperymentalny ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ adj
związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy experimentell

eksperymentowanie ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃ntɔˈvãɲɛ n
prowadzenie eksperymentów Experimentieren

eksplikować ˌɛksplʲiˈkɔvaʨ̑ v
(książkowy) wyjaśniać, tłumaczyć, interpretować, uzasadniać explizieren

eksplodować ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑ v
z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki explodieren

eksplozja ɛksˈplɔzʲja n
rozerwanie się z hukiem; Explosion

eksponować v
wystawiać na pierwszy plan herausstellen hervorheben
(fotografia) wystawiać kliszę fotograficzną na działanie światła belichten
wystawiać na pokaz ausstellen

eksport ˈɛkspɔrt n
sprzedaż towarów lub wywóz krajowego kapitału za granicę albo świadczenie usług zagranicznemu klientowi Export

ekspozycja ˌɛkspɔˈzɨʦ̑ʲja n
(fotografia) naświetlanie błony fotograficznej, kliszy lub filmu Exposition Belichtung
(geografia, geograficzny) położenie, usytuowanie czegoś (np. budynku, terenu) względem stron świata Lage
(meteorologia, meteorologiczny) położenie stoku w stosunku do promieni słonecznych lub wiatru; wystawa Lage
(książkowy) prezentacja, wystawienie czegoś na pokaz; pokaz, wystawa Ausstellung Exposition
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w formie sonatowej: pierwsza część utworu, w której następuje prezentacja dwóch kontrastujących tematów, w dalszych częściach poddawanych przetworzeniom Exposition
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w fudze: pierwsze przeprowadzenie tematu we wszystkich głosach (zaczynając od jednego i powtarzając kolejno w pozostałych) Exposition

ekspres ˈɛksprɛs n
szybszy pociąg osobowy o wysokim standardzie poruszający się między dużymi miastami; Expresszug

ekspresja ɛksˈprɛsʲja n
wyraziste i sugestywne wyrażanie (uzewnętrznianie) uczuć Ausdruck Expression

ekspresjonizm ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty; Expressionismus

ekstensywny ˌɛkstɛ̃w̃ˈsɨvnɨ adj
rozciągły, obszerny, obfity ilościowo extensiv

ekstrakt n
produkt sporządzony poprzez zagęszczanie Auszug Extrakt

ekstrawagancki ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci adj
taki, który jest przejawem ekstrawagancji extravagant

ekstremalnie ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ adv
w sposób ekstremalny extrem

ekstremalny ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ adj
krańcowy, skrajny extrem

ekstremista ˌɛkstrɛ̃ˈmʲista n
osoba o skrajnych, radykalnych poglądach Extremist

ekstremistyczny adj
dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów extremistisch

ekstremizm ɛksˈtrɛ̃mʲism̥ n
wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii Extremismus

ekstynkcja ɛksˈtɨ̃ŋkʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) miara zmniejszania się intensywności światła przechodzącego przez ośrodek Extinktion

eksykator ˌɛksɨˈkatɔr n
rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią; Exsikkator

ekwilibrystyka ˌɛkfʲilʲiˈbrɨstɨka n
zachowywanie równowagi w trudnych warunkach, np. na linie Äquilibristik

ekwipunek ˌɛkfʲiˈpũnɛk n
rzeczy, które stanowią czyjeś wyposażenie na wyprawę lub podróż Ausrüstung

elbait ɛlˈba<sup>j</sup>it n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; Elbait

elegijny ˌɛlɛˈɟijnɨ adj
(literacko) właściwy elegii elegisch
smutny, żałobny elegisch

elektroforeza n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu naładowanych cząstek w kierunku jednej z elektrod; Elektrophorese

elektrolit ˌɛlɛkˈtrɔlʲit n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego; Elektrolyt

elektrolityczny adj
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem elektrolytisch

elektroliza ˌɛlɛktrɔˈlʲiza n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego Elektrolyse

elektron ɛˈlɛktrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu; Elektron

elektroniczny ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z elektroniką, opierający się na elektronice elektronisch

elektroniczny papieros n
elektroniczny zamiennik papierosa tytoniowego pozwalający na inhalację par płynnych substancji aromatycznych; Elektrische Zigarette

elektronowolt ˌɛlɛktrɔ̃ˈnɔvɔlt n
(fizyka, fizyczny) jednostka energii; Elektronenvolt Elektronvolt

elektronowy adj
związany z elektronami Elektronen-

elektrownia ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa n
(elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną; Kraftwerk Elektrizitätswerk

elektrownia wodna ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna n
(technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną; Wasserkraftwerk

elektryczność ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym; Elektrizität

elektryczny ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ adj
związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności elektrisch

elektryczny pastuch n
(rolnictwo, rolniczy) ogrodzenie pod niskim napięciem, wykorzystywane na pastwiskach do zabezpieczania przed wychodzeniem zwierząt hodowlanych poza jego teren; Elektrozaun

elektryk ɛˈlɛktrɨk n
osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi Elektriker Elektrotechniker

elektryzować ˌɛlɛktrɨˈzɔvaʨ̑ v
(fizyka, fizyczny) nadawać czemuś ładunek elektryczny (zwykle przez pocieranie) elektrisieren
wzbudzać duże zainteresowanie, ekscytować elektrisieren

element ɛˈlɛ̃mɛ̃nt n
część składowa Element

elementarny ˌɛlɛ̃mɛ̃nˈtarnɨ adj
podstawowy, najprostszy elementar

elementarz ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ n
(edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania; Abecedarium Abc-Buch Fibel

elewacja ˌɛlɛˈvaʦ̑ʲja n
(astronomia, astronomiczny) wysokość ciała niebieskiego podawana w stopniach; kąt zawarty między horyzontem a prostą skierowaną do ciała niebieskiego Elevation

elf ɛlf n
istota fantastyczna; Elf

elfi adj
(fantasy) związany z elfami, wykonany przez nie; taki jak u elfów elvish

eliminacja n
usuwanie, często drogą selekcji Elimination

elipsa ɛˈlʲipsa n
(matematyka, matematyczny) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała; Ellipse
(literacko) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie; Ellipse

elita ɛˈlʲita n
grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku Elite Oberschicht
wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju Elite Oberschicht

elitarny ˌɛlʲiˈtarnɨ adj
dostępny tylko dla niektórych osób elitär

elizja n
(językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu; Elision

elka ˈɛlka n
(potocznie, potoczny) pojazd do nauki jazdy oznakowany literą L Fahrschulauto Fahrschulwagen

elohista n
(biblijny) autor elohistycznej warstwy tekstu Starego Testamentu Elohist

elokwencja n
umiejętność pięknego wysławiania się Eloquenz Beredsamkeit Redegewandtheit

embargo ɛ̃mˈbarɡɔ n
zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową; Embargo

emblematyczny adj
(literacko) związany z emblematem – gatunkiem literackim emblematisch
taki, który coś symbolizuje emblematisch

ementaler n
(kulinaria) rodzaj szwajcarskiego sera podpuszczkowego, twardego, dojrzewającego, o słodkim smaku Emmentaler

emerytowany ˌɛ̃mɛrɨtɔˈvãnɨ adj
będący na emeryturze; otrzymujący emeryturę auf in Rente emeritiert pensioniert

emerytura ˌɛ̃mɛrɨˈtura n
okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku; Rente Pension

emfaza n
przesada w mówieniu polegająca na nadmiernym pokazywaniu uczuć Emphase

emigracja ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja n
wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim Auswanderung Emigration

emigrować ˌɛ̃mʲiˈɡrɔvaʨ̑ v
wyjeżdżać z kraju ojczystego w celu osiedlenia się w obcym państwie auswandern emigrieren

emir ˈɛ̃mʲir n
tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich Emir

emirat ɛ̃ˈmʲirat n
(administracja) terytorium podległe władzy emira Emirat

emitować ˌɛ̃mʲiˈtɔvaʨ̑ v
(ekonomia, ekonomiczny) wypuszczać na rynek papiery wartościowe lub pieniądze ausgeben emittieren
(fizyka, fizyczny) wysyłać promieniowanie lub cząstki emittieren ausstrahlen
nadawać program radiowy lub telewizyjny ausstrahlen senden
wypuszczać coś do atmosfery emittieren freisetzen

emocja ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja n
silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym; Emotion Empfindung

emocjonalnie adv
w sposób dotyczący emocji, z zaangażowaniem emocji emotionell

empatia ɛ̃mˈpatʲja n
(psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia; Empathie Einfühlungsvermögen

empiria n
(filozofia, filozoficzny) poznanie za pomocą doświadczenia Empirie

empiryczny ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ adj
(filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim empirisch

empora n
(architektura, architektoniczny) galeria nad przedsionkiem lub nawą kościoła; Empore

emu ˈɛ̃mu n
(zoologia, zoologiczny) gatunek dużego ptaka australijskiego, Dromaius novaehollandiae, jedyny żyjący przedstawiciel rodziny emu (1.1); Emu

en bloc adv
(książkowy) w całości, całkowicie, całościowo, nie dzieląc en bloc

encefalopatia n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia; Enzephalopathie

encyklopedia ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja n
dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł; Enzyklopädie Encyklopädie

encyklopedyczny ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨʧ̑nɨ adj
związany z encyklopedią, dotyczący encyklopedii enzyklopädisch

endemiczny adj
występujący tylko na określonym obszarze endemitisch endemisch

endemit n
(biologia, biologiczny) takson występujący tylko na danym obszarze; Endemit

endokrynolog ˌɛ̃ndɔkrɨ̃ˈnɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób gruczołów wydzielania wewnętrznego Endokrinologe
(medycyna, medyczny) lekarka specjalistka endokrynologii Endokrinologin

endokrynologia ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego Endokrinologie
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu; Endokrinologie

endometrioza n
(medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy; Endometriose

endonim ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka; Endonym

enerdowiec n
(potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) obywatel NRD Ossi

energetyczny adj
dotyczący energetyki energetisch

energia ɛ̃ˈnɛrʲɟja n
(fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy; Energie
entuzjazm, chęć do działania Energie

energia jądrowa ɛ̃ˈnɛrʲɟja jɔ̃nˈdrɔva n
(fizyka, fizyczny) energia wydzielana podczas reakcji jądrowej; Kernenergie Kernkraft

energiczny ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ adj
taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy energisch

enklawa ɛ̃ŋˈklava n
(administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa; Enklave

entalpia ɛ̃nˈtalpʲja n
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem; Enthalpie

entalpia swobodna ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna n
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa; Gibbs-Energie

ententa ãnˈtãnta n
(historia, historyczny, historycznie) podczas pierwszej wojny światowej: państwa walczące z państwami centralnymi Entente
(historia, historyczny, historycznie) porozumienie Francji, Rosji i Wielkiej Brytanii utworzone w latach 1904-1907; Entente

entropia ɛ̃nˈtrɔpʲja n
(fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych; Entropie

entuzjazm ɛ̃nˈtuzʲjasm̥ n
stan zachwytu czymś; zapał, radość Enthusiasmus Begeisterung

enzym ˈɛ̃w̃zɨ̃m n
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów; Enzym

epicentrum n
(geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi Epizentrum

epidemiczny adj
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odnoszący się do epidemii epidemisch

epidemiologia ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja n
(edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom; Epidemiologie

epidot n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH); Epidot

epifania ˌɛpʲiˈfãɲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) objawienie

epigenetyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badanie dziedziczności pozagenowej Epigenetik

epigraf ɛˈpʲiɡraf n
(historia, historyczny, historycznie) napis wykuty w kamieniu lub wycięty w drewnie, stanowiący element architektury, pomnika, nagrobka; Epigraf Epigraph

epigramat ˌɛpʲiˈɡrãmat n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór poetycki mający charakter satyryczny bądź dydaktyczny Epigramm
(historia, historyczny, historycznie) krótki wierszowany napis umieszczany na nagrobkach i pomnikach (zwłaszcza w starożytności) Epigramm

epikleza n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa liturgiczna odmawiana przez prezbitera podczas eucharystii, wzywająca Boga do uświęcenia darów chleba i wina oraz uczestników zgromadzenia; Epiklese

epikureizm ˌɛpʲikuˈrɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) jeden z kierunków filozoficznych; Epikureismus

epikurejczyk n
(filozofia, filozoficzny) zwolennik epikureizmu Epikureer

epilepsja ˌɛpʲiˈlɛpsʲja n
(medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych; Epilepsie

epilog ɛˈpʲilɔk n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) końcowa część utworu informująca o dalszych losach bohaterów już po zamknięciu akcji; Epilog

epitafium ˌɛpʲiˈtafʲjũm n
inskrypcja nagrobna; Epitaph Grabinschrift

epoka ɛˈpɔka n
(geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki; Epoche Zeitalter

epolet ɛˈpɔlɛt n
(wojskowość, wojskowy) naramiennik ozdobiony taśmą lub sznurem złotym lub srebrnym, często z frędzlami, w niektórych armiach z umieszczonymi oznakami stopnia wojskowego Epaulette

eponim ɛˈpɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej; Eponym

era ˈɛra n
(historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu. Ära Zeitrechnung

erb ɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68; Erbium

erem n
klasztor; Einsiedelei Eremitage Ermitage

eremita ˌɛrɛ̃ˈmʲita n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żyjący w odosobnieniu zakonnik, pustelnik; Eremit

eremitorium n
siedziba eremity; Eremitorium

erfurcki adj
związany z Erfurtem, dotyczący Erfurtu Erfurter

ergo conjunction
(książkowy) więc, a więc, zatem ergo

ergofobia n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) fobia pracy, irracjonalny lęk przed pracą Ergophobie

erogenny ˌɛrɔˈɡɛ̃nːɨ adj
w odniesieniu do okolicy ciała, której stymulacja powoduje podniecenie seksualne erogen

erotyczny ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ adj
dotyczący erotyki, seksu erotisch

erotyka ɛˈrɔtɨka n
ogół tego, co erotyczne, związane z erotyzmem, tematyką miłosną Erotik

erozja ɛˈrɔzʲja n
(geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych; Erosion

ersatz n
namiastka jakiejś rzeczy lub podróbka, coś zastępczego, gorszej jakości Ersatz

erudycja ˌɛruˈdɨʦ̑ʲja n
rozległy zasób książkowej wiedzy; gruntowne wykształcenie Erudition

erudyta ˌɛruˈdɨta n
człowiek posiadający szeroką wiedzę Erudit

erupcja ɛˈrupʦ̑ʲja n
(geologia, geologiczny) wybuch wulkanu; Eruption
(astronomia, astronomiczny) wybuch gazu na Słońcu Eruption

erytrocyt ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt n
(medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi; Erythrozyt

es ɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e obniżony o półton; Es

es-moll ˈɛs‿mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku es (w zapisie nutowym z sześcioma bemolami) es-Moll

eschatologia ˌɛsxatɔˈlɔɟja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp. Eschatologie

esej n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora; Essay

eses ˈɛsɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e obniżony o cały ton; Eses

esesman ɛˈsɛsmãn n
(potocznie, potoczny) członek paramilitarnej elitarnej formacji hitlerowskich Niemiec SS-Mann

eskalacja n
stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś Eskalation

eskapizm n
(psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego Eskapismus

eskorta ɛˈskɔrta n
(przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę Eskorte

espadryla n
lekki, miękki płócienny pantofel na sznurkowej podeszwie; Espadrille

esperanto ˌɛspɛˈrãntɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.; Esperanto

espresso ɛsˈprɛsːɔ n
(kulinaria) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody; Espresso

esseński adj
związany z Essen (miastem w Niemczech) Essener

estetyczny ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ adj
zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna ästhetisch

estetyka ɛˈstɛtɨka n
ładny, gustowny wygląd czegoś Ästhetik
(filozofia, filozoficzny) (sztuka) nauka o pięknie; Ästhetik
subiektywne kryteria piękna Ästhetik

estoński ɛˈstɔ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Estonii lub Estończyków estnisch

estragon ɛˈstraɡɔ̃n n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) bylica draganek Estragon
(spożywczy) aromatyczna przyprawa z suchego lub świeżego ziela estragonu (1.1) Estragon

estrogen ɛˈstrɔɡɛ̃n n
(fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy; Östrogen Estrogen

estuarium n
(geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich; Ästuar

etalon ɛˈtalɔ̃n n
wzorzec, wzór jednostki miary przeznaczony do zachowania lub odtworzenia jednostki miary; Etalon

etanol ɛˈtãnɔl n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH; Äthanol Ethanol

eteryczny ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ adj
(przenośnie, przenośnia) subtelny, delikatny ätherisch
związany z eterami, bliski ich właściwościom etherisch ätherisch

etniczny ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z przynależnością do grupy narodowej ethnisch

etola ɛˈtɔla n
rodzaj szala lub krótkiej pelerynki, zwykle z miękkiego futra; narzutka futrzana na ramiona noszona do sukien wieczorowych Pelzstola

etologiczny ˌɛtɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) związany z etologią, dotyczący etologii ethologisch

etopozyd ˌɛtɔˈpɔzɨt n
(medycyna, medyczny) półsyntetyczna pochodna podofilotoksyny o działaniu cytostatycznym; Etoposid

etruski ɛˈtrusʲci adj
dotyczący Etrurii lub Etrusków etruskisch

etruski ɛˈtrusʲci n
język Etrusków Etruskisch

etyczny ɛˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z etyką, dotyczący etyki ethisch
zgodny z zasadami etyki ethisch

etylen ɛˈtɨlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) (zobacz) eten Ethylen

etymologia ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów; Etymologie
(językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu Etymologie

etymologiczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii etymologisch

eucharystia ɛw.xa.rɨˈsti.a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie; Eucharistie
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porządek celebracji liturgicznej w chrześcijaństwie, inaczej msza; Eucharistie
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie eucharystyczne, konsekrowana hostia i wino; Eucharistie

eucharystyczny ˌɛwxarɨˈstɨʧ̑nɨ adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią eucharistisch

eufemizm ɛwˈfɛ̃mʲism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne; Euphemismus

eugeniczny ˌɛwɡɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) związany z eugeniką, dotyczący eugeniki eugenisch

eugenika ɛwˈɡɛ̃ɲika n
(biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone; Eugenik

eukaliptus n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii; Eukalyptus

eunuch n
(dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec Eunuch
mężczyzna z wyciętymi jądrami; Eunuch

eurazjatycki ˌɛwrazʲjaˈtɨʦ̑ʲci adj
związany Eurazją, dotyczący Eurazji, pochodzący z Eurazji eurasisch

euro ˈɛwrɔ n
(jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej; Euro

eurocent ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt n
(potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro Cent

europ ˈɛwrɔp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63; Europium

europejski ˌɛwrɔˈpɛjsʲci adj
dotyczący Europy europäisch

eutanazja ˌɛwtãˈnazʲja n
(medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień; Sterbehilfe Euthanasie

ewakuacja ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia; Evakuierung

ewangelia ˌɛvãŋˈɡɛlʲja n
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa; Evangelium

ewangeliarz n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna z podzielonymi na perykopy ewangeliami; Evangeliar Evangelienbuch

ewangelicki adj
związany z ewangelicyzmem evangelisch

ewangelista n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czterech autorów kanonicznych ewangelii; Evangelist

ewangelistarz n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna zawierająca tylko perykopy ewangeliczne przeznaczone do odczytania podczas mszy; Evangelistar

ewentualny ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
przypuszczalny, możliwy eventuell

ewidentny ˌɛvʲiˈdɛ̃ntnɨ adj
(książkowy) oczywisty, widoczny, wyraźny, nie budzący wątpliwości evident

ewolucja ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji; Evolution
proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś Evolution

ewolucjonista ˌɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji Evolutionist
zwolennik ewolucjonizmu Evolutionist

ewolucjonizm ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥ n
(biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego; Evolutionismus

ex situ adv
poza swoim pierwotnym, naturalnym położeniem, miejscem ex situ

eyeliner n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) specjalna kredka lub tusz do malowania kresek na brzegach powiek; Eyeliner

ezoteryczny ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ adj
tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych esoterisch

f-moll n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z czterema bemolami) f-Moll

fabryczny adj
związany z fabryką Fabrik-

fabryka ˈfabrɨka n
produkcyjny zakład przemysłowy Fabrik Werk

fabrykant faˈbrɨkãnt n
(przestarzałe, przestarzały) właściciel fabryki Fabrikant

facelia faˈʦ̑ɛlʲja n
(botanika, botaniczny) Phacelia, rodzaj roślin jednorocznych lub bylin z rodziny faceliowatych; Büschelblume Büschelschön Phacelia Phazelie

facelia błękitna faˈʦ̑ɛlʲja bwɛ̃ŋʲˈcitna n
(botanika, botaniczny) Phacelia tanacetifolia, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z Kalifornii; Büschelschön Rainfarn-Phazelie

facet ˈfaʦ̑ɛt n
(potocznie, potoczny) mężczyzna Macker

facjata faˈʦ̑ʲjata n
mieszkalne pomieszczenie na poddaszu, zwykle nadbudowane i posiadające odrębne zadaszenie Dachkammer

fagocista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie Fagottist Fagottspieler

fagot ˈfaɡɔt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali; Fagott

fair play n
uczciwa rywalizacja w sporcie Fairplay Fair Play

fajans ˈfajãw̃s n
rodzaj ceramiki wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany; Fayence

fajerka faˈjɛrka n
żeliwne kółko zakrywające otwór w płycie pieca Herdring

fajerwerk n
ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne Feuerwerk

fajka ˈfajka n
przedmiot do palenia tytoniu; Pfeife Schnorchel Tabakspfeife

fajka pokoju ˈfajka pɔˈkɔju n
symbol pogodzenia się, pojednania Friedenspfeife

fajtłapa n
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba niezdarna Tollpatsch Tölpel Trampel

faks faks n
urządzenie przesyłające drukowany obraz za pomocą łączy telefonicznych; Fax

fakt fakt n
to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości; Tatsache Fakt

faktoria n
(historia, historyczny, historycznie) placówka handlowa w odległej prowincji albo kolonii, w krajach kolonialnych umiejscawiana zwykle na wybrzeżu i ufortyfikowana; Faktorei

faktura fakˈtura n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży; Rechnung Faktura
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sposób łączenia równocześnie brzmiących melodii; Tonsatz

faktycznie adv
zgodnie z faktami, z rzeczywistością tatsächlich faktisch

fakultatywny adj
dobrowolny, pozostawiony do wyboru fakultativ

fala ˈfala n
(fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku; Welle
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody Welle Woge
(przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie Welle Woge

falcować falˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
(drukarstwo, drukarski) składać arkusz drukarski w strony przyszłej publikacji; falzen

falcownik falˈʦ̑ɔvʲɲik n
element rolowej maszyny drukarskiej składający wstęgę papieru w grzbiety Falzapparat

falisty faˈlʲistɨ adj
powyginany w kształcie fal, układający się w fale, przypominający pod jakimkolwiek wzdlędem falę wellenartig wellenförmig wellig

falliczny adj
mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu phallisch

fallus ˈfalːus n
(anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności Phallus

falochron faˈlɔxrɔ̃n n
konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal; Wellenbrecher

falowód faˈlɔvut n
(technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi; Wellenleiter

falset n
wysoki rejestr głosu ludzkiego Falsett

falsyfikacja ˌfalsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
fałszerstwo, podrobienie czegoś Fälschung

famotydyna ˌfãmɔtɨˈdɨ̃na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy antagonistów receptorów histaminowych H2; Famotidin

fanart n
(sztuka) działalność artystyczna w środowisku fanów; Fan-Art Fanart

fanatycznie ˌfãnaˈtɨʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób fanatyczny, w sposób właściwy fanatykowi fanatisch

fanatyczny adj
charakteryzujący się fanatyzmem fanatisch

fanatyk fãˈnatɨk n
żarliwy zwolennik idei lub religii Fanatiker

fanatyzm fãˈnatɨsm̥ n
postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych Fanatismus

fandango fãnˈdãŋɡɔ n
(choreografia, choreograficzny) hiszpański taniec ludowy w rytmie ostro wybijanym kastanietami i z towarzyszeniem gitary; Fandango

fandom ˈfãndɔ̃m n
subkultura, społeczność aktywnych fanów, zwykle fanów fantastyki, rzadziej mangi, anime czy RPG; Fandom

fanklub ˈfãŋklup n
nieformalne zrzeszenie fanów; Fanklub

fantastycznie ˌfãntaˈstɨʧ̑ʲɲɛ adv
(potocznie, potoczny) wspaniale, wyjątkowo, bardzo dobrze super toll
w sposób fantastyczny; nierealnie, przedziwnie fantastich

fantastyczny ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ adj
(potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny fantastisch

fantazjować v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć improwizacje fantasieren
wyobrażać sobie wiele rzeczy fantasieren träumen

fanzin ˈfãnzʲĩn n
amatorskie pismo wydawane przez miłośników jakiegoś tematu, przeznaczone dla osób o podobnych zainteresowaniach; Fanzine

farad ˈfarat n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI; Farad

faraon faˈraɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu; Pharao

faraoński adj
mający związek z faraonem pharaonisch

farba ˈfarba n
mieszanina barwników służąca do malowania Farbe Lack

farciarz n
(potocznie, potoczny) człowiek, który ma szczęście, któremu coś się udało Glückspilz

farcić się ˈfarʲʨ̑iʨ̑‿ɕɛ v
(potocznie, potoczny) (środowiskowy) szczęścić się Schwein haben

farelka faˈrɛlka n
(potocznie, potoczny) termowentylator, pokojowy ogrzewacz powietrza Luftheizer Luftheizgerät

farma ˈfarma n
(rolnictwo, rolniczy) gospodarstwo rolne w krajach anglosaskich; Bauernhof Farm

farma wiatrowa n
(technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności Windpark

farmaceutyczny ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z farmacją pharmazeutisch

farmaceutyk ˌfarmaˈʦ̑ɛwtɨk n
substancja wyprodukowana przez przemysł farmaceutyczny Medizin Arznei

farmakologia ˌfarmakɔˈlɔɟja n
dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków Pharmakologie

farsa ˈfarsa n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lekka komedia o żywej akcji; Farce

fart fart n
(potocznie, potoczny) szczęście Dusel Schwein

faryzeusz ˌfarɨˈzɛ<sup>w</sup>uʃ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei uznający jedynie prawo pisane (Torę); Pharisäer
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek obłudny Pharisäer

fasada faˈsada n
(architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku; Fassade
(informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego; Fassade
(przenośnie, przenośnia) coś pozornego, tylko na pokaz Fassade
(socjologia, socjologiczny) sposób kreowania własnego wizerunku przez jednostkę w trakcie interakcji społecznej, mający na celu manipulacje wrażeniami jakie odnosi partner interakcji; Fassade

fascynacja n
bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś Faszination

fasola faˈsɔla n
(botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych; Bohne

fasolka szparagowa faˈsɔlka ˌʃparaˈɡɔva n
(botanika, botaniczny) (spożywczy) odmiana fasoli o jadalnych całych strąkach Spargelbohne

fasolówka n
(kulinaria) zupa z fasoli Bohnensuppe

fason ˈfasɔ̃n n
(krawiectwo) kształt obuwia lub ubioru Fasson Zuschnitt
(przenośnie, przenośnia) sposób bycia jakiejś osoby Fasson

fast food n
(kulinaria) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe; Fastfood Fast Food

faszysta faˈʃɨsta n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu Faschist Faschistin

faszystowski ˌfaʃɨˈstɔfsʲci adj
związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom faschistisch

fatalista ˌfataˈlʲista n
osoba, która wierzy w fatalizm, przeznaczenie; ma świadomość nieuchronności losu Fatalist

fatamorgana n
zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze; Fata Morgana

fatum n
nieuchronny los, zwłaszcza zły Schicksal

fatwa ˈfatfa n
w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk; Fetwa

fauna ˈfawna n
(biologia, biologiczny) ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym; Fauna

faustowski adj
(literacko) pragnący zdobyć wiedzę za wszelką cenę, zwłaszcza tajemnicę nieśmiertelności faustisch

fauxbourdon n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika kompozytorska, powstała w szkole burgundzkiej, oparta na równoległym prowadzeniu trzech głosów, w której do najniższego (cantus firmus) dopisywano dwa wyższe: środkowy o tercję wyżej i najwyższego o sekstę wyżej; Fauxbourdon

faworek faˈvɔrɛk n
kruche ciastko w kształcie zawiniętej wstążki; Raderkuchen

faworyzować ˌfavɔrɨˈzɔvaʨ̑ v
wyróżniać kogoś, darzyć szczególnymi względami favorisieren

faza ˈfaza n
miejsce, etap Phase Stufe Abschnitt

fałszerstwo n
wykonanie podróbki Fälschung Fälschen

fałszerz n
osoba, która coś fałszuje Fälscher

fałszywy fawˈʃɨvɨ adj
sztuczny, podrobiony falsch

fałszywy przyjaciel fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl idiom
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem; falscher Freund

federacyjny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z federacją, dotyczący federacji, mający charakter federacji föderal

fedora fɛˈdɔra n
fason męskiego kapelusza z rondem i wklęsłą fałdą na środku; Fedora Fedorahut

felczer ˈfɛlʧ̑ɛr n
(dawniej, dawny) chirurg wojskowy nieposiadający wykształcenia lekarskiego Feldscher

feldfebel n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) stopień podoficerski odpowiadający starszemu sierżantowi (m.in. w dawnym wojsku w Polsce, NRD, RFN) Feldwebel

feldmarszałek n
(wojskowość, wojskowy) w niektórych krajach: najwyższy stopień wojskowy Feldmarschall

felga ˈfɛlɡa n
element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę Felge Autofelge

felieton n
(publikatory) krótki utwór publicystyczny; Feuilleton

felietonista n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) autor felietonu lub ich cyklu Feuilletonist

feminizm fɛ̃ˈmʲĩɲism̥ n
(książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet; Feminismus

fenek ˈfɛ̃nɛk n
(zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach; Fennek Wüstenfuchs

fenig ˈfɛ̃ɲik n
(dawniej, dawny) setna część marki niemieckiej Pfennig

fenomenalizm n
(filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje; Phänomenalismus

ferm fɛrm n
(chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100; Fermium

fermentacja ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy; Fermentation

fermentować ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
ulegać procesowi fermentacji lub powodować fermentację gären

fermion ˈfɛrmʲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie; Fermion

ferrofluid ˌfɛrːɔˈflu<sup>j</sup>it n
substancja magnetyczna w postaci płynu; Ferrofluid

fes fɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f obniżony o półton; Fes

feses ˈfɛsɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f obniżony o cały ton; Feses

festiwal fɛˈstʲival n
impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem Festival

feudalny adj
(historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do feudalizmu, związany z feudalizmem feudal

fidel ˈfʲidɛl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument smyczkowy z grupy chordofonów; Fidel

fidybus fʲiˈdɨbus n
kawałek kartki papieru złożony wielokrotnie wzdłuż, służący do zapalania fajki Fidibus

fidżyjski fʲiˈʤ̑ɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Fidżi fidschianisch

fidżyjski fʲiˈʤ̑ɨjsʲci n
język urzędowy Fidżi, Fidschi

figa ˈfʲiɡa n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc figi (1.1) Feige

figiel ˈfʲiɟɛl n
coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki Faxen Schabernack Streich

figowiec fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi Feigenbaum Feige
(botanika, botaniczny) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych; Feigenbaum Feige

figura fʲiˈɡura n
(sztuka) odwzorowana w rzeźbie lub malarstwie postać zwierzęcia lub człowieka Figur
(książkowy) bohater utworu literackiego Figur
(matematyka, matematyczny) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni Figur
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa dźwięków o charakterze ornamentu Figur
(potocznie, potoczny) osobnik, typ Figur
(potocznie, potoczny) znana osobistość Figur
(sport, sportowy) (choreografia, choreograficzny) sekwencja ruchów tworząca całość w sportach akrobatycznych i tańcach Figur
(szachy, pojęcie szachowe) starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec Figur
(termin karciany) starsze karty w talii: as, król, dama, walet; Figur
kształt ciała Figur
przydrożny posąg, kapliczka Figur

figura retoryczna fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na n
(językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń; rhetorische Figur

figura szachowa n
pionek używany w grze w szachy Schachfigur

fikcyjne małżeństwo n
małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie Scheinehe

filantrop n
człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących Philanthrop

filatelistyka ˌfʲilatɛˈlʲistɨka n
hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych; Philatelie

filharmonia ˌfʲilxarˈmɔ̃ɲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instytucja organizująca koncerty muzyki poważnej, posiadająca własny skład muzyków Philharmonie

filia ˈfʲilʲja n
(zarządzanie) oddział przedsiębiorstwa, uczelni lub urzędu znajdujący się w innym miejscu niż centralny Filiale Zweiggeschäft

filipiński ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃sʲci adj
związany z Filipinami, odnoszący się do państwa Filipiny philippinisch

filister n
(książkowy) człowiek o ciasnych ambicjach, gustach czy poglądach Philister

filiżanka ˌfʲilʲiˈʒãnka n
niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje Tasse
(potocznie, potoczny) (kulinaria) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1) Tasse

film fʲilm n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór; Film

filmoteka ˌfʲilmɔˈtɛka n
skatalogowany zbiór materiałów filmowych; także prywatna kolekcja filmów Videothek

filmować fʲilˈmɔvaʨ̑ v
nagrywać coś kamerą filmową filmen

filmowiec n
(potocznie, potoczny) (telewizja, telewizyjny) człowiek pracujący w branży filmowej Filmemacher

filolog fʲiˈlɔlɔk n
specjalista w dziedzinie filologii Philologe
specjalistka w dziedzinie filologii Philologin

filologia ˌfʲilɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego; Philologie

filologiczny ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
(przymiotnik) od filologia philologisch

filosemityzm n
postawa polegająca na pozytywnym stosunku do Żydów i kultury żydowskiej Philosemitismus

filozof fʲiˈlɔzɔf n
specjalista w zakresie filozofii Philosoph Philosophin

filozofia ˌfʲilɔˈzɔfʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.; Philosophie

filozoficzny ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii philosophisch

filozofka ˌfʲilɔˈzɔfka n
kobieta filozof Philosophin

filtr fʲiltr̥ n
(optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji Filter
błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych Filter
(elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości Filter

finalizować ˌfʲĩnalʲiˈzɔvaʨ̑ v
doprowadzać coś do końca (finału) abschließen

finansować v
dostarczać finansów finanzieren

finansowy ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ adj
dotyczący finansów finanziell

finał ˈfʲĩnaw n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego Finale Schlusssatz
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia Finale Schlusssatz
(sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek Finale Schlussrunde
koniec, zakończenie Finale

finisz ˈfʲĩɲiʃ n
(sport, sportowy) najbardziej zacięty, ostatni odcinek wyścigu, biegu, rozgrywający się tuż przed metą Spurt

finlandyzacja ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną; Finnlandisierung

finwal n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku płetwal zwyczajny, Balaenoptera physalus; Finnwal

fioletowy ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ adj
mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: czerwonego i niebieskiego; violett

fiord fʲjɔrt n
(geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd; Fjord

fiołek ˈfʲjɔwɛk n
(botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej; Veilchen

fiołek alpejski ˈfʲjɔwɛk alˈpɛjsʲci n
(botanika, botaniczny) gatunek rośliny należący do rodziny fiołkowatych; Alpenveilchen

firma ˈfʲirma n
(potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo Firma

fis fʲis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f podwyższony o półton; Fis

fis-moll ˈfʲis‿mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku fis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami) fis-Moll

fisis ˈfʲisʲis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f podwyższony o cały ton; Fisis

fiskus ˈfʲiskus n
(ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skarb państwa; Fiskus Staatskasse

fiszka ˈfʲiʃka n
mała kartka z informacją Merkzettel
znaczek do płacenia w czasie gry, wymieniany na pieniądze Lernkarte Fiche

fitotoksyczność n
cecha tego, co jest toksyczne dla roślin Phytotoxizität

fizjologia n
nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów Physiologie

fizjologiczny adj
odnoszący się do naturalnych czynności organizmu physiologisch

fizjoterapeuta ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta n
(medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii Physiotherapeut

fizyczny fʲiˈzɨʧ̑nɨ adj
dostępny zmysłom physisch
związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje physikalisch

fizyka ˈfʲizɨka n
nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii; Physik

fiński ˈfʲĩj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Finlandia lub Finów, pochodzący z Finlandii finnisch

flaga ˈflaɡa n
(informatyka, informatyczny) specjalne, dodatkowe pole wyróżniające w rekordzie, pliku lub rejestrze Flag
płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu Flagge Fahne

flamaster flãˈmastɛr n
rodzaj pióra wypełnionego tuszem i mającego kawałek filcu zamiast stalówki Filzschreiber Filzstift

flaming ˈflãmʲĩŋk n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu; Flamingo

flanela flãˈnɛla n
(włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli; Flanell

flausz n
rodzaj grubej i bardzo miękkiej tkaniny wełnianej lub bawełnianej; Flausch

flauta ˈflawta n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sytuacja na morzu, gdy brak wiatru; Flaute

flegmatyczny ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ adj
odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny phlegmatisch

flensburski adj
związany z Flensburgiem, dotyczący Flensburga Flensburger

flesz n
lampa błyskowa aparatu fotograficznego Blitzlicht

flet flɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; Flöte

flet poprzeczny ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek; Querflöte

fletnia Pana ˈflɛtʲɲa ˈpãna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru; Panflöte

flirtować v
(przenośnie, przenośnia) czynić zalotne rozmowy oraz kokieteryjne gesty flirten

flisak ˈflʲisak n
(dawniej, dawny) fleisak, człowiek spławiający tratwami drewno i inne towary Flossfahrer

flora ˈflɔra n
(botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych Flora Pflanzenwelt

floren n
(numizmatyka, numizmatyczny) trzynastowieczna złota moneta florencka; Floren

florencki flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲci adj
związany z Florencją, dotyczący Florencji florentinisch

floruit ˈflɔru<sup>j</sup>it preposition
(książkowy) określenie poprzedzające datę lub przedział dat dla wskazania, kiedy dana osoba bądź też organizacja czy szkoła była aktywna; bl. blühen

florysta flɔˈrɨsta n
ktoś, kto zajmuje się układaniem kwiatów Florist

fluktuacja ˌfluktuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
zmienność, płynność, niestałość, falowanie, zmienność nasilenia, odstępstwo od średniej statystycznej lub od normy; Fluktuation

fluor ˈflu<sup>w</sup>ɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9; Fluor

fluoryt n
(mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia; Fluorit

fobia ˈfɔbʲja n
(psychologia, psychologiczny) uporczywy, chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed różnymi określonymi sytuacjami, zjawiskami, zwierzętami lub przedmiotami; Phobie

fok fɔk n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jeden z żagli pierwszego masztu; Fock

foka ˈfɔka n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny; Robbe Seehund

fokmaszt n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pierwszy maszt od strony dziobu jednostek pływających, które posiadają co najmniej dwa maszty; Fockmast

folder ˈfɔldɛr n
(informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog Ordner Verzeichnis
rodzaj druku reklamowego lub informacyjnego; Faltblatt Faltprospekt Folder

folia ˈfɔlʲja n
cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach; Folie

folia bąbelkowa n
folia z tworzywa sztucznego z bąbelkami powietrza stosowana do opakowywania kruchych przedmiotów; Luftpolsterfolie Knallfolie

folkloryzm n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązywanie w sztuce i literaturze do elementów folklorystycznych; Folklorismus

folwark ˈfɔlvark n
(dawniej, dawny) duże, samodzielne gospodarstwo rolne wraz z kompleksem budynków gospodarczych i mieszkalnych, a należące do dworu lub do właściciela ziemskiego; Vorwerk

fon fɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) jednostka poziomu głośności Fon Phon

fondue n
(kulinaria) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw; Fondue

fonem ˈfɔ̃nɛ̃m n
(językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka; Phonem

fonetyczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki phonetisch

fonetyka fɔ̃ˈnɛtɨka n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka; Phonetik

fonografia n
zapisywanie dźwięków na nośnikach danych np. płytach kompaktowych albo kasetach mangetofonowych Phonographie Tonaufnahme Tonaufzeichnung

fonometr fɔ̃ˈnɔ̃mɛtr̥ n
(akustyka, akustyczny) przyrząd do mierzenia natężenia dźwięku Phonometer

fontanna fɔ̃nˈtãnːa n
dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika; Springbrunnen Brunnen

foremka fɔˈrɛ̃mka n
(zdrobniale) od: forma Förmchen
zabawka do robienia babek z piasku Förmchen
odpowiednio ukształtowany przedmiot do nadawania kształtu ciastu, glinie itp. Backform

foremny fɔˈrɛ̃mnɨ adj
(książkowy) o prawidłowym, regularnym kształcie; kształtny, zgrabny ebenmäßig wohlgeformt
(matematyka, matematyczny) (geometria) dla wielokątów: taki, którego wszystkie kąty wewnętrzne są równe, a boki równej długości; regelmäßig
(matematyka, matematyczny) (geometria) dla wielościanów: ograniczony jednakowymi wielokątami foremnymi (1.1), którego wszystkie kąty dwuścienne są równe; regelmäßig

forma ˈfɔrma n
zewnętrzny kształt Form
kondycja fizyczna osoby Form

forma sonatowa ˈfɔrma ˌsɔ̃naˈtɔva n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trzyczęściowa forma muzyczna składająca się z ekspozycji, przetworzenia i repryzy, występująca jako pierwsza część sonaty, koncertu czy symfonii; Sonatenform

formacja fɔrˈmaʦ̑ʲja n
(geologia, geologiczny) jednostka podstawowa w litostratygrafii Formation
(wojskowość, wojskowy) samodzielny oddział wojskowy Formation
grupa ludzi, których łączą określone poglądy Formation

formalista ˌfɔrmaˈlʲista n
człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania Formalist

formalnie adv
zgodnie z przepisami formell

formator n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityk wybrany przez głowę państwa do sformowania rządu koalicyjnego, po wyborach parlamentarnych lub upadku poprzedniego gabinetu; Formateur

formatować ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) przystosowywać nośnik danych do pracy przez odpowiednie ustalenie jego systemu plików formatieren
(drukarstwo, drukarski) (poligrafia) (informatyka, informatyczny) nadawać czemuś jakiś format, kształt formatieren
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) kasować zawartość dysku formatieren

formoterol ˌfɔrmɔˈtɛrɔl n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwastmatyczny będący długo działającym β2-mimetykiem; Formoterol

formularz fɔrˈmulaʃ n
blankiet jakiegoś dokumentu do wypełnienia Formular

formuła fɔrˈmuwa n
przepis na daną czynność, sposób funkcjonowania czegoś Formel
kategoria wyścigów samochodowych Formel

formułować v
określać coś jasno i treściwie, ujmować w ścisłe wyrażenie formulieren abfassen
wyrażać opinię, życzenia słowami ausdrücken
być formułowanym (1.1) abgefasst werden formuliert werden

fornir ˈfɔrʲɲir n
cienkie płaty drewna uzyskiwane przez skrawanie; Furnier

forsa ˈfɔrsa n
(potocznie, potoczny) pieniądze Kohlen Moneten

fort fɔrt n
(wojskowość, wojskowy) budowla obronna Festung

forteca fɔrˈtɛʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia; Festung

fortepian fɔrˈtɛpʲjãn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym; Flügel Klavier

forum ˈfɔrũm n
miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji Forum
spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat Forum

fory n
dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji Vorteil Vorzug

fosfor ˈfɔsfɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15; Phosphor

fosforan n
(chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego Phosphat

fotel ˈfɔtɛl n
rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami; Sessel

fotograf fɔˈtɔɡraf n
osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo; Fotograf Fotografin Photograph

fotografia ˌfɔtɔˈɡrafʲja n
nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym Foto Bild

fotograficzny ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć fotografisch photographisch

fotografować ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑ v
robić zdjęcie, robić fotografię fotografieren

fotomontaż ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ n
(fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów; Fotomontage

foton ˈfɔtɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego; Photon

fotorealizm n
(sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością; Fotorealismus

fototropizm ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥ n
(botanika, botaniczny) zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę; Pflanzenbewegung Phototropismus

fotowoltaiczny ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ adj
(przymiotnik) związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną fotovoltaisch photovoltaisch

fowizm n
(sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł Fauvismus

foyer n
(książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów; Foyer

fragment ˈfraɡmɛ̃nt n
wyodrębniona część czegoś Fragment

frajda ˈfrajda n
(potocznie, potoczny) radość, uciecha z czegoś Freude Spaß Vergnügen

frajer ˈfrajɛr n
(potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane Kotzbrocken

framuga frãˈmuɡa n
rama okna lub drzwi Leibung
wnęka w murze do osadzenia okna lub drzwi; Nische

franciszkanin n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu; Franziskaner

franciszkański frãɲˈʨ̑iʃkaɨ̃j̃sʲci adj
związany z franciszkanami lub franciszkankami, dotyczący franciszkanów lub franciszkanek franziskanisch

franciszkański frãɲˈʨ̑iʃkaɨ̃j̃sʲci possessiveAdjective
należący do franciszkanów lub franciszkanek, będący ich własnością franziskanisch

francuski frãnˈʦ̑usʲci adj
odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji französisch Französisch

francuski frãnˈʦ̑usʲci n
język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw; Französisch französisch

francuskojęzyczny frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem francuskim französischsprachig
spisany, stworzony w języku francuskim französischsprachig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim französischsprachig

frankfurcki adj
związany z Frankfurtem nad Menem Frankfurter frank­fur­tisch
związany z Frankfurtem nad Odrą Frankfurter frank­fur­tisch

frankfurterka ˌfrãŋkfurˈtɛrka n
(kulinaria) (spożywczy) cienka, parzona kiełbaska z mielonego mięsa, podawana najczęściej na gorąco; Frankfurter

franko-prowansalski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język franko-prowansalski; Frankoprovenzalisch

frankoński adj
związany z Frankonią lub Frankończykami fränkisch

frans frãw̃s n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87; Francium

fraternizacja ˌfratɛrʲɲiˈzaʦ̑ʲja n
bratanie się, zaprzyjaźnianie się, zwłaszcza niestosowne i niewłaściwe ze względu na osoby lub okoliczności Fraternisation Verbrüderung

frazeologiczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z frazeologią, dotyczący frazeologii phraseologisch

frazes ˈfrazɛs n
często powtarzane, wyszukane powiedzenie, pozbawione jednak głębszego sensu Phrase

fregata frɛˈɡata n
(ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych; Fregattvögel
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe; Vollschiff Fregatte

fresk frɛsk n
(sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką (1.1) Fresko Freske
(sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk; Freskomalerei Fresko

fretka ˈfrɛtka n
(zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem; Frettchen

frez frɛs n
narzędzie skrawające do obróbki powierzchni Fräser

frezarka frɛˈzarka n
(technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do obróbki płaszczyzn, powierzchi kształtowych, wgłębień itp. za pomocą frezu. Fräsmaschine

frezja ˈfrɛzʲja n
(botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty; Freesie

frontalny adj
czołowy, przedni frontal

froterować ˌfrɔtɛˈrɔvaʨ̑ v
polerować zapastowaną podłogę froterką lub miękką tkaniną bohnern

fruczak gołąbek ˈfruʧ̑aɡ ːɔˈwɔ̃mbɛk n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Macroglossum stellatarum, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych; Taubenschwänzchen

fruktoza n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów; Fructose Fruktose Fruchtzucker

frustracja n
(psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu; Frustration Frust Verdrossenheit

frustrować v
wywoływać frustrację u kogoś frustrieren

frutarianizm n
sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny; Fruganismus Fruitarismus

frygijski adj
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii phrygisch

frywolny frɨˈvɔlnɨ adj
świadczący o frywolności frivol

fryzjer ˈfrɨzʲjɛr n
osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem Friseur Frisör

fryzura frɨˈzura n
(fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób Frisur

frędzel ˈfrɛ̃nʣ̑ɛl n
(krawiectwo) zwisający fragment materiału przymocowany do tkaniny Franse

fuga ˈfuɡa n
rodzaj formy muzycznej; Fuge
(budownictwo) spoina w murze pomiędzy cegłami lub między płytkami ceramicznymi ułożonymi na ścianie lub podłodze Fuge

fugas ˈfuɡas n
(wojskowość, wojskowy) improwizowany ładunek wybuchowy, prowizoryczna mina lądowa; USBV

fuj interjection
(potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia pfui

ful ful n
język regionu Afryki Zachodniej używany przez ludy Fula; Fulfulde

fuldzki adj
związany z Fuldą, dotyczący Fuldy Ful­da­er ful­daisch ful­disch

fundamentalizm n
pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji Fundamentalismus

fundamentalny ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ adj
podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy grundlegend

fundator fũnˈdatɔr n
ktoś, kto coś ufundował lub dał czemuś początek; Gründer Stifter

fundować v
(potocznie, potoczny) zapraszać i płacić za poczęstunek schmeißen
zakładać i opłacać instytucje stiften

funkcja ˈfũŋkʦ̑ʲja n
(matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania; Funktion
przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania; Funktion
(informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie Funktion

funkcja stanu ˈfũŋkʦ̑ʲja ˈstãnu n
(fizyka, fizyczny) funkcja zależna wyłącznie od stanu układu Zustandsgröße

funkcja wzajemnie jednoznaczna n
(matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny; Bijektion

funkcjonalność ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest funkcjonalne Funktionalität

funkcjonalny adj
bardziej użytkowy niż estetyczny bequem funktional praktisch
związany z funkcjonowaniem funktional

funkcjonariusz ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ n
(administracja) pracownik służb państwowych, zwykle mundurowych np. policji lub służby więziennej; Funktionär

funkcjonować ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
działać, wykonywać czynności w sposób właściwy funktionieren

funt fũnt n
(ekonomia, ekonomiczny) waluta niektórych państw Pfund

funta kłaków niewarte ˈfũnta ˈkwakufʲ ɲɛˈvartɛ idiom
(potocznie, potoczny) bezwartościowe, nic niewarte, do niczego keinen Pfifferling wert keinen roten Heller wert

fura ˈfura n
pojazd ciągnięty przez konie; Fuhre

furażerka ˌfuraˈʒɛrka n
miękka podłużna czapka bez daszka; Käppi

furia ˈfurʲja n
uosobienie złości, wściekłości, gniewu Furie
złość, wściekłość, gniew Raserei

furman ˈfurmãn n
człowiek powożący zaprzęgiem konnym, zwykle furmanką Fuhrmann

furosemid ˌfurɔˈsɛ̃mʲit n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy Furosemid

fuszerka n
praca wykonana źle, niedbale czy świadomie z błędami Pfusch

futbol amerykański ˈfudbɔl ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci n
(sport, sportowy) sport drużynowy, w którym uczestniczą dwa jedenastoosobowe zespoły American Football

futbolówka n
(potocznie, potoczny) (sport, sportowy) piłka używana podczas gry w futbol Fußball

futerał fuˈtɛraw n
ochronne opakowanie do przechowywania przedmiotów, które mogą ulec uszkodzeniu Futteral

futro ˈfutrɔ n
(zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu Fell Haar
część odzieży (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść Pelz
wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan Pelz Fell

futsalowiec ˌfutsaˈlɔvʲjɛʦ̑ n
sportowiec uprawiający futsal Futsalspieler

futurologia n
dziedzina wiedzy zajmująca się przyszłością, próbująca opisać dalszy rozwój ludzkości, cywilizacji i technologii Futurologie Zukunftsforschung

futurystyczny ˌfuturɨˈstɨʧ̑nɨ adj
(sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu futuristisch
taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości futuristisch

futuryzm fuˈturɨsm̥ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim; Futurismus

fuzel n
(chemia, chemiczny) oleista, lotna, trująca ciecz o nieprzyjemnym smaku i zapachu, uboczny produkt fermentacji alkoholowej Fuselöl

fuzja ˈfuzʲja n
rodzaj długiej broni strzeleckiej z zamkiem skałkowym, wynalezionej w II połowie XVII wieku we Francji; dziś potoczna nazwa strzelby myśliwskiej; Büchse

g-moll n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z dwoma bemolami) g-Moll

gabardyna ˌɡabarˈdɨ̃na n
(włókiennictwo) tkanina o splocie skośnym, najczęściej wełniana, używana do szycia płaszczy, garniturów itp. Gabardine

gabardynowy adj
(włókiennictwo) uszyty z tkaniny z przędzy czesankowej, o skośnym splocie Gabardine-

gabinet ɡaˈbʲĩnɛt n
(przenośnie, przenośnia) rada ministrów Kabinett
lokal przeznaczony do wykonywania specjalistycznego zawodu Sprechzimmer
pokój przeznaczony do pracy umysłowej Arbeitszimmer

gabinet cieni n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skład rządu formowany przez opozycyjną partię, gotowy do przejęcia władzy po wyborach; Schattenkabinett

gablota ɡaˈblɔta n
oszklona szafka, w której są umieszczane eksponaty lub towary Schaukasten Vitrine

gaboński ɡaˈbɔ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Gabon gabunisch

gad ɡat n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami; Kriechtier Reptil

gadatliwy ˌɡadaˈtlʲivɨ adj
taki, który dużo i chętnie mówi gesprächig redselig geschwätzig schwatzhaft

gadolin ɡaˈdɔlʲĩn n
(chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64; Gadolinium

gadożer ɡaˈdɔʒɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami; Schlangenadler

gafa n
nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się Schnitzer Bock

gag ɡak n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych Gag

gaj ɡaj n
(książkowy) mały las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących Hain

gajowy ɡaˈjɔvɨ n
pracownik nadleśnictwa opiekujący się określoną częścią lasu Waldhüter

gajówka ɡaˈjufka n
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie; Gartengrasmücke

gal ɡal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31; Gallium

galabija n
arabskie ubranie męskie, rodzaj długiej, białej szaty z rękawami; Dschallabija

galaktyczny adj
związany z galaktyką, dotyczący galaktyki galaktisch

galaktyka ɡaˈlaktɨka n
(astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów; Galaxie

galanteria ˌɡalãnˈtɛrʲja n
drobne dodatki do ubrań Galanteriewaren
wyszukana uprzejmość w stosunku do kogoś Galanterie

galareta ˌɡalaˈrɛta n
(kulinaria) potrawa w postaci stałej, półprzezroczystej masy, robiona z kości, ryb lub owoców, czasem z dodatkiem żelatyny Gallert Gallerte

galeon ɡaˈlɛɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) (marynarka) XVI-XVII wieczny, żaglowy statek wojenny albo handlowy, cechujący się wysoką zwężającą się ku górze nadbudówką rufową oraz galionem - figurą na dziobie okrętu, z reguły uosabiającą jego nazwę; Galeone

galera ɡaˈlɛra n
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia; Galeere

galeria ɡaˈlɛrʲja n
(sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum Galerie
(sztuka) miejsce, w którym prezentuje się i sprzedaje dzieła sztuki Galerie Gemäldegalerie Kunstgalerie

galernik ɡaˈlɛrʲɲik n
(historia, historyczny, historycznie) wioślarz, zwykle więzień lub niewolnik, pracujący na galerze Galeerensklave Galeerensträfling

galicyzm ɡaˈlʲiʦ̑ɨsm̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego; Gallizismus

galijski adj
związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów gallisch

galijski n
(językoznawstwo, językoznawczy) kontynentalny język celtycki używany od VI wieku p.n.e. najdalej do V wieku n.e.; Gallische

galon ˈɡalɔ̃n n
jednostka objętości używana w krajach anglosaskich; Gallone
naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach; Tresse

galop ˈɡalɔp n
(jeździectwo, jeździecki) szybki, trzytaktowy chód konia; Galopp

galwanizacja n
(technologia, technika, techniczny) powlekanie wyrobu metalowego warstwą innego metalu Galvanisierung

galwanometr n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru słabego prądu elektrycznego Galvanometer

gameta ɡãˈmɛta n
(biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego; Gamet

gametangium ˌɡãmɛˈtãŋʲɟũm n
(biologia, biologiczny) organ lub komórka, w którym są wytwarzane gamety; Gametangium

gamoń ˈɡãmɔ̃ɲ n
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) człowiek nierozgarnięty, niezaradny Tölpel Gimpel

ganc pomada adv
zupełnie wszystko jedno, całkiem bez różnicy, obojętnie das ist mir Wurst ganz egal

gandawski adj
związany z Gandawą, dotyczący Gandawy Genter

ganek ˈɡãnɛk n
przybudówka przed wejściem do budynku, składająca się z daszka wspartego na słupach i schodów Gang

gap ɡap n
osoba bezmyślnie patrząca na pewne wydarzenie, zjawisko Gaffer Schaulustiger

gapić się ˈɡapʲiʨ̑‿ɕɛ v
(potocznie, potoczny) uporczywie przyglądać się, wpatrywać się starren glotzen

gapowicz ɡaˈpɔvʲiʧ̑ n
pasażer podróżujący bez biletu Schwarzfahrer

garb ɡarp n
(zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem Höcker Buckel
skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu; Buckel Gibbus

garbarstwo ɡarˈbarstfɔ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) wyprawianie skór; Gerberhandwerk

garbarz ˈɡarbaʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór Gerber

garbus ˈɡarbus n
(pogardliwie) człowiek z garbem (kifozą) Bucklige
(potocznie, potoczny) (motoryzacja) jeden z modeli samochodu marki Volkswagen Käfer

garderoba ˌɡardɛˈrɔba n
(dawniej, dawny) pomieszczenie w którym przechowywano ubrania i w którym przebywały służące zajmujące się nimi Garderobe
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w teatrze, pokój w którym ubierają i charakteryzują się aktorzy Garderobe
ogół odzieży, ubrań, które się posiada Garderobe
pomieszczenie służące do przechowywania odzieży Garderobe

gardło ˈɡardwɔ n
(anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi; Kehle Rachen Hals Schlund Gurgel

garncarz ˈɡarn̥ʦ̑aʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne Töpfer
(ornitologia, ornitologiczny) Furnarius rufus, mały ptak o szarordzawym upierzeniu, który buduje gniazda z gliny, wyglądające jak gliniane garnki; Rosttöpfer

garnek ˈɡarnɛk n
(kulinaria) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw; Topf

garnela ɡarˈnɛla n
(zoologia, zoologiczny) Crangon crangon, krewetka żyjąca w wodach przybrzeżnych północnego Atlantyku Granat

garnirować ˌɡarʲɲiˈrɔvaʨ̑ v
(kulinaria) ozdabiać jedzenie (np. zieleniną) garnieren

garnitur ɡarʲˈɲitur n
eleganckie ubranie męskie; Anzug

garnizon n
(wojskowość, wojskowy) oddział wojska stacjonujący w danym miejscu Garnison

garota ɡaˈrɔta n
broń mająca postać cienkiego paska materiału lub linki do uchwycenia oburącz i zaciśnięcia na szyi ofiary; Garotte Garrotte

garść ɡarʲɕʨ̑ n
ilość mieszcząca się w garści (1.1) Handvoll

gasić ˈɡaɕiʨ̑ v
(technologia, technika, techniczny) wyłączać urządzenie ausmachen ausschalten
o wapnie palonym: łączyć z wodą löschen
przerywać palenie löschen

gasnąć ˈɡasnɔ̃ɲʨ̑ v
o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę erlöschen

gastarbajter ˌɡastarˈbajtɛr n
obcokrajowiec będący czasowo na emigracji zarobkowej (często jako tania siła robocza) w kraju wysoko rozwiniętym Gastarbeiter

gastryczny adj
żołądkowy gastrisch gastral

gatunek gaˈtuŋki ɡaˈtũnɛk n
(biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych; Art Spezies
odmiana czegoś, typ, rodzaj Sorte Art

gaucho n
południowoamerykański konny pasterz; Gaucho

gawial n
(zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy; Gavial Gharial

gawron ˈɡavrɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu, ale mniejszy od kruka z rodziny krukowatych; Saatkrähe

gawęda n
(książkowy) opowiadanie, opowieść, pogadanka Erzählung Geschichte
(książkowy) swobodna, towarzyska rozmowa Plauderei Unterhaltung

gawędzić v
(przestarzałe, przestarzały) prowadzić opowiastkę plaudern

gaz ɡas n
(fizyka, fizyczny) lotny stan materii; Gas
(wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna Gas
substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1) Gas
pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu Gas

gaz do dechy ˈɡaz dɔ‿ˈdɛxɨ idiom
(środowiskowy) (motoryzacja) pedał gazu wciśnięty do końca Vollgas

gaz musztardowy ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ n
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego Senfgas

gaz spalinowy ˈɡas ˌːpalʲĩˈnɔvɨ n
gaz powstający w wyniku spalania Rauchgas

gaz syntezowy ˈɡas ˌːɨ̃ntɛˈzɔvɨ n
gaz, w którego skład wchodzi głównie para wodna oraz tlenek węgla Synthesegas

gaz szlachetny ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny gaz, którego atomy nie łączą się w cząsteczki; Edelgas

gaz ziemny ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ n
(geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża; Erdgas

gaza n
(włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana; Gaze

gazeciarz ɡaˈzɛʨ̑aʃ n
człowiek, który sprzedaje lub dostarcza gazety Zeitungsverkäufer

gazela ɡaˈzɛla n
(zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa; Gazelle

gazeta ɡaˈzɛta n
drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie; Zeitung

gazowany adj
(spożywczy) nasycony dwutlenkiem węgla karbonisiert

gałka ˈɡawka n
mały, kulisty przedmiot lub kuliste zakończenie przedmiotu Knopf Griff
porcja lodów w kształcie kulki Kugel
regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych Knopf

gałka muszkatołowa ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva n
(kulinaria) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym; Muskatnuss

gałąź ˈɡawɔ̃w̃ɕ n
(botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu Ast Zweig
(przenośnie, przenośnia) dział gospodarki, nauki itp. Zweig

gaśnica ɡaɕˈɲiʦ̑a n
(technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru; Feuerlöscher

gaża ˈɡaʒa n
wynagrodzenie za pracę artysty scenicznego (aktora, muzyka) Gage

gbur ɡbur n
(pogardliwie) człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko Flegel

gburowaty adj
zachowujący się w sposób niegrzeczny, szorstki rüpelhaft grob rauh ruppig flegelhaft lümmelhaft

gdy ɡdɨ conjunction
…rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego wenn als

gdy kota nie ma, myszy harcują ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈʦ̑ujɔ̃w̃ proverb
kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp. wenn die Katze aus dem Hause ist, tanzen die Mäuse (auf dem Tisch)

gdyby ˈɡdɨbɨ conjunction
…wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia wenn

gdzie ɟʥ̑ɛ pronoun
gdzieś (miejsce nie określone bliżej) irgendwo wo
…pytajny, służący do tworzenia pytań o lokalizację wo
…względny, zastępujący określenie miejsca wo

gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą ˈɟʥ̑ɛ ˈdrva ˈrɔ̃mbʲjɔ̃w̃ ˈtãm ˈvʲjurɨ ˈlɛʦ̑ɔ̃w̃ proverb
uczestnicząc biernie, choć niekoniecznie świadomie w jakiejś nieprzyjemnej sytuacji, często ponosi się jej przykre konsekwencje wo gehobelt wird, da fallen Späne

gdzie indziej ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j
w innym miejscu woanders
do innego miejsca woanders

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑ proverb
jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu viele Köche verderben den Brei

gdzie pieprz rośnie ˈɟʥ̑ɛ ˈpʲjɛpʃ ˈrɔɕɲɛ adv
(przenośnie, przenośnia) bardzo daleko, w nieznane miejsce wo der Pfeffer wächst

gdziekolwiek ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk indefinitePronoun
(wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce irgendwo wo auch immer

gdzieniegdzie ɟʥ̑ɛ̇̃ˈɲɛ̇ɟʥ̑ɛ adv
w niektórych miejscach stellenweise

gdzieś ɟʥ̑ɛ̇ɕ indefinitePronoun
(potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości etwa zirka
w pewnym miejscu irgendwo

gej ɡɛj n
homoseksualny mężczyzna; Schwuler

gejsza ˈɡɛjʃa n
w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.; Geisha

gekon ˈɡɛkɔ̃n n
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach Gecko

gelotologia n
terapia śmiechem; Gelotologie

gen ɡɛ̃n n
(biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu; Gen

generacja n
ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku Generation

generalicja n
(wojskowość, wojskowy) korpus generałów Generalität

generator ˌɡɛ̃nɛˈratɔr n
(elektryczność) prądnica, szczególnie o dużej mocy; Generator
urządzenie, które coś wytwarza (generuje) Generator

generał ɡɛ̃ˈnɛraw n
(wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych; General
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) główny przełożony w niektórych zakonach katolickich; General

generować v
(fizyka, fizyczny) wytwarzać pewien nośnik energii albo przekształcać jakąś postać energii w inną erzeugen generieren hervorbringen
(językoznawstwo, językoznawczy) tworzyć nieskończony zbiór zdań za pomocą skończonej liczby zasad gramatycznych erzeugen generieren hervorbringen
(technologia, technika, techniczny) wytwarzać pewne wielkości fizyczne lub matematyczne erzeugen generieren hervorbringen
być miejscem wytwarzania, przyczyną czegoś generieren

genetyczny ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką genetisch

genetyka ɡɛ̃ˈnɛtɨka n
dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością; Genetik

genialność ɡɛ̃ˈɲalnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co genialne Genialität

geniusz ˈɡɛ̃ɲuʃ n
(mitologia rzymska) (literacko) duch sprawujący pieczę nad człowiekiem, społecznością lub miejscem Genius
osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach Genie
czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent Genie

geodezja ˌɡɛɔˈdɛzʲja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi; Geodäsie Vermessungskunde

geofit n
(botanika, botaniczny) ziemnopączkowa roślina z organami wegetatywnymi odnawiającymi się pod ziemią; Geophyt

geofizyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej Geophysik

geografia ˌɡɛɔˈɡrafʲja n
nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi; Geographie Erdkunde Geografie

geograficzny ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z geografią, odnoszący się do geografii geographisch geografisch

geolog ɡɛˈɔlɔk n
(edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii Geologe
(edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalistka w dziedzinie geologii Geologin

geologia ˌɡɛɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi; Geologie

geologiczny ˌɡɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z geologią geologisch

geomancja ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja n
niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogrodków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu; Geomantie

geometria ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja n
(matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi Geometrie
(matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki; Geometrie

geopolityka n
doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne Geopolitik

gepard ˈɡɛpart n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych; Gepard

gerbera ɡɛrˈbɛra n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1) Gerbera
(botanika, botaniczny) Gerbera, rodzaj bylin z rodziny astrowatych; Gerbera
kwiat gerbery (1.1) Gerbera

geriatria ɡɛrʲˈjatrʲja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego; Geriatrie

german ˈɡɛrmãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32; Germanium

germanista ˌɡɛrmãˈɲista n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) znawca języka, literatury i kultury niemieckiej Germanist

germanistka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) znawczyni języka, literatury i kultury niemieckiej Germanistin

germanistyka n
(edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim Germanistik

germanizacja n
narzucanie lub przyswajanie kultury niemieckiej i języka niemieckiego Germanisierung

ges ɡɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk g obniżony o półton; Ges

geses ˈɡɛsɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk g obniżony o cały ton; Geses

gest ɡɛst n
ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi Gebärde Geste

gestagen n
(fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy, hormon podtrzymujący ciążę Gestagen

getto ˈɡɛtːɔ n
(historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej Getto Ghetto
(przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia Getto Ghetto
dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA) Getto Ghetto
w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej Getto Ghetto

getyński adj
związany z Getyngą, dotyczący Getyngi Göttinger göttingisch

ghański ˈɡãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Ghana ghanaisch

giaur ɟawr n
(etnografia, etnograficzny) ((pejoratywnie, pejoratywny)) muzułmańskie określenie innowiercy, szczególnie chrześcijanina Giaur

gibon ˈɟibɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych Gibbon

gibraltarski adj
związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru gibraltarisch

giez ɟɛs n
(zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie; Dasselfliege

giełda ˈɟɛwda n
(ekonomia, ekonomiczny) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe; Börse

gigaherc n
(metrologia, metrologiczny) jednostka częstotliwości równa miliardowi herców Gigahertz

gigant ˈɟiɡãnt n
(mitologia grecka) każdy z olbrzymów o wężowych splotach zamiast nóg, synów Uranosa i Gai; Gigant
(zobacz) olbrzym Riese
(przenośnie, przenośnia) coś (także organizacja) dużego i silnego Gewaltiges

gil ɟil n
(ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków; Gimpel Dompfaff
(potocznie, potoczny) śluzowy wyciek z nosa Rotz Schnodder

gildia ˈɟildʲja n
(historia, historyczny, historycznie) w średniowiecznej Europie stowarzyszenie o charakterze obronnym, religijnym lub towarzyskim, w szczególności łączące interesy kupców i innych grup zawodowych; Gilde

gilotyna ˌɟilɔˈtɨ̃na n
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy; Fallbeil Hinrichtungsgerät

giluszek ɟiˈluʃɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Carpodacus sibiricus, gatunek ptaków z rodzaju Carpodacus Meisengimpel

gimbus ˈɟĩmbus n
(potocznie, potoczny) autobus szkolny Schulbus

ginekolog ˌɟĩnɛˈkɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii Frauenarzt Gynäkologe

ginekologiczny ˌɟĩnɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z ginekologią, dotyczący ginekologii gynäkologisch

ginekolożka n
(potocznie, potoczny) lekarka specjalistka w zakresie ginekologii Frauenärztin Gynäkologin

ginekomastia ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja n
(medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem Gynäkomastie

gips ɟips n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany; Gips

gis ɟis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk g podwyższony o półton; Gis

gis-moll ˈɟis‿mɔl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku gis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami) gis-Moll

gisis ˈɟisʲis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk g podwyższony o cały ton; Gisis

gitara ɟiˈtara n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny; Gitarre

gitara elektryczna ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk; Elektrogitarre E-Gitarre

gitarzysta ˌɟitaˈʒɨsta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze Gitarrist

gitarzystka ˌɟitaˈʒɨstka n
kobieta, która gra na gitarze Gitarrenspielerin Gitarristin

glacjologia ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja n
nauka o lodowcach i lądolodach; Glaziologie

gladiator ɡlaˈdʲjatɔr n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami; Gladiator

glan ɡlãn n
(środowiskowy) (młodzieżowy) wysoki sznurowany but na grubej podeszwie, wzorowany na obuwiu wojskowym, noszony przez subkultury młodzieżowe Springerstiefel

glarneński adj
związany z Glarusem, dotyczący Glarusu, pochodzący z Glarusu (miasta lub kantonu w Szwajcarii) glar­ne­risch

glaukofan n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli; Glaukophan

gleba ˈɡlɛba n
powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych; Boden

glin ɡlʲĩn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13; Aluminium

glina ˈɡlʲĩna n
(geologia, geologiczny) skała osadowa; Ton Lehm

gliniany ɡlʲĩˈɲãnɨ adj
sformowany, ulepiony z gliny irden

globalizacja ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja n
proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie; Globalisierung

globalne ocieplenie ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ n
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów; globale Erwärmung

globtroter ɡlɔpˈtrɔtɛr n
osoba dużo podróżująca, zwiedzająca wiele miejsc; Globetrotter

globus ˈɡlɔbus n
kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą; Globus

glon ɡlɔ̃n n
Algae, rodzaj organizmów wodnych; Alge

gloryfikować v
(książkowy) wysławiać, podnosić czyjeś zasługi, zalety verherrlichen

glosa n
(językoznawstwo, językoznawczy) uwaga, objaśnienie dopisane ręcznie przez czytelnika lub kopistę danej książki; Glosse

glosariusz n
słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy Glossar

glottochronologia n
(językoznawstwo, językoznawczy) metoda przybliżonego określania czasu rozpadu prajęzyka jakiejś rodziny na odrębne języki; Glottochronologie

glukometr ɡluˈkɔ̃mɛtr̥ n
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do automatycznego pomiaru poziomu glukozy we krwi Blutzuckermessgerät

glukoza n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych; Glucose Glukose

glutaminian ˌɡlutãˈmʲĩɲãn n
(chemia, chemiczny) sól kwasu glutaminowego Glutamat
(kulinaria) (spożywczy) substancja wzmacniająca smak i zapach potraw, będąca glutaminianem (1.1) Glutamat

gluten n
(biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż; Gluten Klebereiweiß

gmina ˈɡmʲĩna n
(administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego; Gemeinde

gniazdo ˈɟɲazdɔ n
(technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjnie przystosowany do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.; Steckdose
(zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt; Nest

gniazdo słowotwórcze n
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa wyrazów powiązanych słowotwórczo, wywodzących się etymologicznie od tego samego leksemu Wortbildungsnest

gnida ˈɟɲida n
jajo wszy; Nisse Läusenüsse

gniew ɟɲɛf n
uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś; Zorn Ingrimm

gnojówka n
(rolnictwo, rolniczy) przefermentowane płynne odchody zwierzęce stosowane jako nawóz organiczny; Jauche

gnu ɡnu n
(zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich; Gnu

gnój ɡnuj n
(pospolicie) (rolnictwo, rolniczy) stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby; Dung Mist

gnębić v
powodować zły stan psychiczny bedrängen quälen
znęcać się psychicznie lub fizycznie nad kim lub nad czym unterdrücken knechten
trwać w złym stanie psychicznym sich quälen

gobelin n
(sztuka) ozdobna tkanina, naśladująca malowidło, stosowana do ozdoby ścian Gobelin

godność ˈɡɔdnɔɕʨ̑ n
(przestarzałe, przestarzały) nazwisko Name
poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie; Würde

godzina ɡɔˈʥ̑ĩna n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom; Stunde
(szkolnictwo, szkolny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna Stunde
jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy Uhr Stunde

godzina policyjna ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna n
pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach; Ausgangssperre Polizeistunde

godło ˈɡɔdwɔ n
(heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej; Wappen Wahrzeichen

goista ɡɔˈ<sup>j</sup>ista n
(potocznie, potoczny) osoba grająca w go Gospieler

goj ɡɔj n
(potocznie, potoczny) określenie używane przez żydów w stosunku do innowierców, np. chrześcijan; Goi

golf ɡɔlf n
(dawniej, dawny) zatoka morska Golf
rodzaj wysokiego kołnierza z dzianiny, który otula szyję; Rollkragen
sweter lub bluzka z golfem (1.1) Rollkragenpullover
(sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki; Golf

golfista ɡɔlˈfʲista n
(sport, sportowy) ktoś, kto uprawia golf Golfer

golić ˈɡɔlʲiʨ̑ v
usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze rasieren

golonka ɡɔˈlɔ̃nka n
(spożywczy) część szynki z kością goleniową; Hachse
(kulinaria) potrawa z golonki (1.1) Hachse

golusieńki ˌɡɔluˈɕɛ̇̃ɲci adj
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: goły splitternackt

gondola ɡɔ̃nˈdɔla n
wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji; Gondel

goniec ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑ n
(szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos; Läufer

gonić ˈɡɔ̃ɲiʨ̑ v
biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać jagen verfolgen

gont n
(budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych; Schindel

googlować ɡuɡˈlɔvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google googeln googlen

gorczyca ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a n
(botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych; Senf
ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew Senf Senfkorn Senfsamen

gorgonzola ˌɡɔrɡɔ̃w̃ˈzɔla n
(kulinaria) włoski ser podpuszczkowy, miękki, poprzerastany zielononiebieskimi żyłkami pleśni, o ostrym smaku; Gorgonzola

goryczka wiosenna n
(botanika, botaniczny) Gentiana verna L., gatunek rośliny z rodziny goryczkowatych; Frühlings-Enzian Herrgottsliechtli Himmelsbläueli Himmelsstengel Rauchfangkehrer Schusternagerl

goryl ˈɡɔrɨl n
(zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna; Gorilla

gorzelniany ˌɡɔʒɛlʲˈɲãnɨ adj
dotyczący gorzelnictwa, odnoszący się do gorzelnictwa, związany z gorzelnictwem Brennerei brennen

gorzki ˈɡɔʃʲci adj
taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu bitter

gorąco ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ adv
(potocznie, potoczny) niebezpiecznie heiß
bardzo ciepło, upalnie heiß
serdecznie, wylewnie heiß

gorąco ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ n
wysoka temperatura, upał Hitze

gorący ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ adj
bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie heiß

gorączka ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃; Fieber
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego Fieber

gorączka złota ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta idiom
nagły pęd do poszukiwania złota Goldrausch

goshenit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, bardzo czysta i przezroczysta odmiana berylu; Goshenit

gospoda n
dom zajezdny Gasthaus
jadłodajnia wiejska lub stylizowana na taki charakter Wirtshaus

gospodarczy ˌɡɔspɔˈdarʧ̑ɨ adj
związany z gospodarką, dotyczący gospodarki wirtschaftlich

gospodarka ˌɡɔspɔˈdarka n
całokształt działalności gospodarczej Wirtschaft
(potocznie, potoczny) gospodarstwo rolne Wirtschaft
gospodarowanie, zarządzanie czymś Wirtschaft

gospodarka pasieczna n
(pszczelarstwo, pszczelarski) ogół metod, technologii, środków i sprzętu, jakich pszczelarz używa przy pracy z pszczołami Betriebsweise

gospodarować v
prowadzić gospodarkę danego miejsca lub miejscowości wirtschaften
prowadzić gospodarstwo rolne wirtschaften
zarządzać posiadanymi środkami bewirtschaften verwalten

gospodarz ɡɔsˈpɔdaʃ n
(administracja) osoba sprawująca opiekę nad budynkiem mieszkalnym Hausmeister
(rolnictwo, rolniczy) rolnik posiadający własne gospodarstwo Bauer
osoba przyjmująca gości Wirt

gospodyni domowa ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva n
kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi Hausfrau

gotajski adj
związany z Gothą (Gotą), dotyczący Gothy, pochodzący z Gothy (miasta w Niemczech) Gothaer

gotowany adj
(kulinaria) przyrządzony / przyrządzany w procesie gotowania gekocht

gotować ɡɔˈtɔvaʨ̑ v
przyrządzać ciepłą potrawę kochen

gotowy ɡɔˈtɔvɨ adj
skończony, wykonany bereit fertig

gotyk ˈɡɔtɨk n
rodzaj pisma łacińskiego używany w krajach Europy Zachodniej w późnym średniowieczu Gotisch

gotówka ɡɔˈtufka n
pieniądze w postaci banknotów lub monet Bargeld

gołąb ˈɡɔwɔ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach; Taube

gołąbek ɡɔˈwɔ̃mbɛk n
(kulinaria) danie z ryżu i mielonego mięsa zawiniętego w liście kapusty; Kohlroulade
(mikologia, mikologiczny) Russulaceae, grzyb blaszkowy należący do rodziny gołąbkowatych; Täubling

gołębi ɡɔˈwɛ̃mbʲi adj
(zoologia, zoologiczny) charakterystyczny dla gołębia, dotyczący gołębia, odnoszący się do gołębia, związany z gołębiem Tauben-

gołębnik ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik n
pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi Taubenhaus

gościniec ɡɔɕˈʨ̑ĩɲɛʦ̑ n
(gastronomia) zajazd, pensjonat Gasthof
(przestarzałe, przestarzały) podarunek z podróży Souvenir
szeroka droga Landstraße

gościnność n
szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom Gastfreundlichkeit Gastlichkeit

gość ɡɔɕʨ̑ n
osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp. Gast Besucher Besucherin

goździk ˈɡɔʑʥ̑ik n
(botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach; Nelke
kwiat rośliny (1.1) Nelke
(kulinaria) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa; Nelke Gewürznelke

gra ɡra n
zabawa według ustalonych reguł; Spiel
(sport, sportowy) mecz Spiel
granie na instrumencie Spiel

grab ɡrap n
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze; Hainbuche
drewno grabu (1.1) Hainbuche

grabarz ˈɡrabaʃ n
osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych; Totengräber

grabie ˈɡrabʲjɛ n
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia; Harke Rechen Heurechen

gracz ɡraʧ̑ n
uczestnik gry lub zawodów Spieler

grad ɡrat n
(matematyka, matematyczny) jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego; Gon Neugrad
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu; Hagel
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę Hagel

gradient ˈɡradʲjɛ̃nt n
płynne przejście jednego koloru w drugi Gradient

graf ɡraf n
(historia, historyczny, historycznie) osoba nosząca tytuł grafa (1.1) Graf
(historia, historyczny, historycznie) tytuł szlachecki w dawnych Niemczech, Holandii, Belgii, Luksemburgu, Austrii, odpowiednik hrabiego; Graf
(matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami; Graph Graf

grafem n
najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma; Graphem

graffiti ɡrafˈfʲitʲi n
(sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie; Graffiti

graficiarz ɡraˈfʲiʨ̑aʃ n
(sztuka) ktoś, kto zajmuje się wykonywaniem graffiti Graf­fi­ti­spray­er Sprayer

grafit n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych; Graphit

grafitowy adj
koloru podobnego do grafitu grafitfarben grafitgrau graphitfarben graphitgrau
wykonany z grafitu grafitisch graphitisch

grafologia n
badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu; Grafologie

grafomania n
mania pisania książek, zwłaszcza autobiograficznych Graphomanie

gram ɡrãm n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma; Gramm

gramatyka ɡrãˈmatɨka n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem języka, Grammatik Sprachlehre

gramofon ɡrãˈmɔfɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych; Grammophon Plattenspieler

granat ˈɡrãnat n
(spożywczy) owoc granatowca Granatapfel Grenadine
(wojskowość, wojskowy) pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym; Granate

granat karabinowy ˈɡrãnat ˌkarabʲĩˈnɔvɨ n
granat przeznaczony do miotania przy pomocy garłacza Gewehrgranate

granat nasadkowy ˈɡrãnat ˌnasatˈkɔvɨ n
(wojskowość, wojskowy) granat przeznaczony do miotania przy pomocy granatnika nasadkowego; Gewehrgranate

granatowa policja n
(historia, historyczny, historycznie) formacja policyjna działająca w Generalnym Gubernatorstwie, podległa niemieckim władzom okupacyjnym; blaue Polizei

granatowiec ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty; Granatapfel

granatowy ˌɡrãnaˈtɔvɨ adj
mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski; marineblau

granica ɡrãˈɲiʦ̑a n
(administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.; Grenze Gemerke Gemarkung
(matematyka, matematyczny) wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja; Grenzwert

graniczyć ɡrãˈɲiʧ̑ɨʨ̑ v
(w odniesieniu do uczuć, stanu fizycznego lub psychicznego) być bliskim, być podobnym, przypominać grenzen
mieć wspólną granicę, sąsiadować angrenzen grenzen

grappa ˈɡrapːa n
(kulinaria) wódka z winogron (i ich pestek) Grappa

grasica n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania; Thymus Bries

gratis ˈɡratʲis adv
bezpłatnie, darmo, darmowo, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; (potocznie, potoczny) na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko gratis kostenlos

gratulacje interjection
wyrażenie uznania wypowiadane z okazji czyjegoś sukcesu lub radosnego wydarzenia gratuliere

gratulacje n
wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby Glückwunsch Gratulation

gratulować ˌɡratuˈlɔvaʨ̑ v
składać wyrazy uznania gratulieren beglückwünschen

grawer n
osoba zajmująca się grawerstwem, czyli wykonywaniem rysunków na materiałach twardych Graveur Stecher

grawerować v
żłobić rysunki powierzchniach z materiałów twardych, zwłaszcza metalowych gravieren eingravieren stechen

grawitacja ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja n
(fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę; Gravitation Schwerkraft

grawitacyjny ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ adj
(fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji gravitativ

grawiton n
(fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego Graviton

grazki adj
(rzadki, rzadko używany) związany z Grazem, dotyczący Grazu, pochodzący z Grazu Grazer

grać ɡraʨ̑ v
brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp. spielen
o przedmiocie: wydawać dźwięki spielen
wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego spielen
być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie spielen

grać na nerwach ˈɡraʨ̑ na‿ˈnɛrvax v
drażnić, denerwować kogoś nerven

grać w otwarte karty ˈɡraʥ̑ v‿ɔtˈfartɛ ˈkartɨ v
(przenośnie, przenośnia) być szczerym, mówić całą prawdę mit offenen Karten spielen

grecki ˈɡrɛʦ̑ʲci adj
związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków griechisch Griechisch

grecki ˈɡrɛʦ̑ʲci n
język Greków i po części Cypryjczyków; Griechisch griechisch

gregoriański ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci adj
odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; , gregorianisch

greifswaldzki adj
związany z Greifswaldem, dotyczący Greifswaldu Greifswalder

grejpfrut ˈɡrɛjpfrut n
(botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych; Grapefruit Pampelmuse

grill ɡrʲil n
(kulinaria) przenośny ruszt do pieczenia potraw Grill
(środowiskowy) (motoryzacja) atrapa przednia pod maską Grill Kühlergrill

grillowanie ˌɡrʲilɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: grillować Grillen

grobowa cisza ɡrɔˈbɔva ˈʨ̑iʃa n
złowroga cisza, pełna napięcia emocjonalnego Grabesruhe

grobowiec ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑ n
okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły; Gruft

groch ɡrɔx n
(botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych; Erbse

groch z kapustą ˈɡrɔx s‿kaˈpustɔ̃w̃ n
(kulinaria) tradycyjne danie wigilijne z gotowanego żółtego grochu, kapusty kiszonej i grzybów Erbsen mit Kohl
bałagan, zamieszanie, chaos; bezładna mieszanina wirres Durcheinander

grochówka ɡrɔˈxufka n
(kulinaria) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem; Erbsensuppe

grog ɡrɔk n
(kulinaria) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier; Grog

grom ɡrɔ̃m n
(książkowy) piorun Donner

gromada gwiazd n
(astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem; Sternhaufen

gromadzić ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑ v
składać, zbierać w jednym miejscu sammeln versammeln häufen
zbierać się w gromadę sich scharen sich versammeln
zbierać się w większej ilości sich häufen

grono ˈɡrɔ̃nɔ n
(potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce Traube
grupa ludzi połączonych jakimś wyróżnikiem, np. wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp. Gruppe

gronostaj ɡrɔ̃ˈnɔstaj n
(zoologia, zoologiczny) Mustela erminea, gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych; Hermelin

gros ɡrɔ ɡrɔs n
(przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki; Gros
(książkowy) zdecydowana większość Gros

grosz ɡrɔʃ n
(jednostka monetarna) jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego; Groschen
(historia, historyczny, historycznie) miedziana lub srebrna moneta różnej wartości, bita w krajach Europy Groschen
(historia, historyczny, historycznie) setna część szylinga austriackiego Groschen
lm nieznacząca suma; kwota nieprzedstawiająca większej wartości Groschen

grot ɡrɔt n
(wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych; Pfeilspitze
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najważniejszy żagiel na dowolnej jednostce pływającej o napędzie żaglowym; Großsegel

grota ˈɡrɔta n
(geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie; Grotte

groteska n
(literacko) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór literacki, muzyczny lub plastyczny cechujący się silną deformacją i skarykaturyzowaniem świata przedstawionego, niejednolitością, absurdalnością, czy wreszcie mieszaniem fantastyki z rzeczywistością; Groteske

groźba ˈɡrɔʑba n
zagrożenie; coś, co zagraża Bedrohung
zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd. Drohung Bedrohung

groźny ˈɡrɔʑnɨ adj
taki, który wzbudza strach bedrohlich erschreckend gefährlich

gruba berta ˈɡruba ˈbɛrta n
(potocznie, potoczny) niemiecki ciężki moździerz oblężniczy używany podczas I wojny światowej; Dicke Bertha

gruba ryba ˈɡruba ˈrɨba n
(przenośnie, przenośnia) ktoś bardzo ważny großes Tier

grubo adv
dając lub nakładając grubą warstwę dick
prezentując nadmierną tuszę dick
dając niedrobne kawałki grob
w dużym stopniu maßlos

grubodziób ɡruˈbɔʥ̑up n
(ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku; Kernbeißer

grubość n
wymiar w krótszej osi Dicke

gruby ˈɡrubɨ adj
otyły dick fett

gruczoł ˈɡruʧ̑ɔw n
(anatomia, anatomiczny) narząd w organizmie ludzkim lub zwierzęcym składający się z tkanki nabłonkowej, o przeznaczeniu wydzielania i wytwarzania swoistych substancji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ustroju; Drüse

grudzień ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ n
dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); Dezember Julmond

gruntować ɡrũnˈtɔvaʨ̑ v
pokrywać jakąś powierzchnię gruntem, warstwą podkładową grundieren

grupa ˈɡrupa n
zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie Gruppe
(chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego Gruppe
zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze Gruppe

grupa krwi n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych Blutgruppe

grupa śmierci ˈɡrupa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
(sport, sportowy) grupa w rozgrywkach, której drużyny/uczestnicy prezentują podobny, wysoki poziom i każdy z nich może być upatrywany w roli faworyta Todesgruppe

grusza ˈɡruʃa n
(botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych; Birnbaum Birne

gruszka ˈɡruʃka n
(spożywczy) owoc gruszy; Birne

gruyère n
(spożywczy) jeden z rodzajów szwajcarskiego, dojrzewającego sera; Greyerz

gruziński ɡruˈʑĩj̃sʲci adj
dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami georgisch Georgisch

gruźlica ɡruʑˈlʲiʦ̑a n
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca; Tuberkulose

gryczany adj
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) z ziaren gryki Buchweizen-

gryf ɡrɨf n
(mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła; Greif
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu muzycznego, na którym rozpięte są struny; Griffbrett

grynszpan ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji; Grünspan

grypa ˈɡrɨpa n
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego; Grippe

gryzoń ˈɡrɨzɔ̃ɲ n
ssak z rzędu Rodentia; Nagetier Nager

gryzoński adj
związany z Gryzonią albo Gryzonami Graubündner graubündnerisch

gryźć ɡrɨɕʨ̑ v
zatapiać w czymś zęby beißen

grzaniec n
(kulinaria) grzane piwo, często z przyprawami Glühbier
(kulinaria) grzane wino, często z przyprawami Glühwein

grzałka ˈɡʒawka n
zanurzane w wodzie, proste kuchenne urządzenie elektryczne do przygotowywania wrzątku Tauchsieder

grzbietopłat n
(lotnictwo, lotniczy) samolot jednopłatowy o skrzydłach umieszczonych na wysokości górnej powierzchni kadłuba Schulterdecker

grzebać ˈɡʒɛbaʨ̑ v
rozgarniać, np. ziemię wühlen

grzebień ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ n
(fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów; Kamm
(zoologia, zoologiczny) mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów Kamm

grzech ɡʒɛx n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii; Sünde

grzechotnik ɡʒɛˈxɔtʲɲik n
(herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona; Klapperschlange

grzeczność ˈɡʒɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
grzeczności uprzejme słowa i gesty, komplementy Kompliment
przysługa Gefallen Gefälligkeit
uprzejmy sposób zachowania Höflichkeit Gefälligkeit

grzejnik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do ogrzewania pomieszczeń Heizkörper

grzesznica ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej Sünderin

grzesznik ˈɡʒɛʃʲɲik n
ktoś, kto grzeszy Sünder

grzeszyć ˈɡʒɛʃɨʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny sündigen

grzmieć v
o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot donnern
wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot dröhnen

grzyb ɡʒɨp ˈɡʒɨbɨ n
(mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy; Pilz
(potocznie, potoczny) owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor Pilz
(przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu Pilz
(potocznie, potoczny) grzybica, choroba wywoływana przez grzyby (1.1) pasożytnicze Mykose Pilzkrankheit
(pogardliwie) ktoś stary, niedołężny Greis Knacker

grzybica n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby Mykose Pilzkrankheit

grzywa ˈɡʒɨva n
(zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi Mähne

grzywka ˈɡʒɨfka n
włosy przycięte tak, że spadają na czoło Pony

grzywna n
kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne Geldbuße

grób ɡrup n
przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły; Grab

gubernator n
(administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach; Gouverneur

gubernatorstwo n
(administracja) prowincja zarządzana przez gubernatora Gouvernement

gubernia n
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych; Gubernia

gudźarati n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków nowoindyjskich, którym posługuje się ponad 46 mln mówiących – głównie mieszkańców Indii, stanu Gudźarat; Gudscharatisch

gujański ɡuˈjä̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Gujana guyanisch

gulasz n
(kulinaria) (spożywczy) rodzaj mięsnego ragoût; Gulasch

gulden ˈɡuldɛ̃n n
(jednostka monetarna) obecna lub dawna waluta państw i obszarów o germańskich korzeniach, m.in. Holandii i jej terytoriów zależnych; Gulden

guma ˈɡũma n
rodzaj rozciągliwego tworzywa; Gummi

guma do żucia n
(spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia; Kaugummi

gumka ˈɡũmka n
(handel, handlowy) rozciągliwa, gumowa taśma, służąca do związywania przedmiotów; (zobacz) gumka recepturka Gummiband
(szkolnictwo, szkolny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru; Radiergummi

gupik n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Poecilia reticulata, gatunek południowoamerykańskiej ryby z rodziny piękniczkowatych; Guppy

guru ˈɡuru n
(przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku Guru
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu; Guru

gust ɡust n
poczucie piękna i harmonii Geschmack

gustowny ɡuˈstɔvnɨ adj
będący w dobrym guście, wykwintny, wytworny, elegancki geschmackvoll

guwernantka n
kobieta pracująca jako guwerner Erzieherin Gouvernante Hauslehrerin

guziec ˈɡuʑɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach; Warzenschwein

guzik ˈɡuʑik n
(krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni; Knopf
(potocznie, potoczny) włącznik, przycisk Knopf

gułag ˈɡuwak n
system obozów pracy przymusowej w ZSRR; Gulag

gwara ˈɡvara n
(językoznawstwo, językoznawczy) mówiona odmiana języka ogólnonarodowego (tzw. języka literackiego), posiadająca swoiste słownictwo, a często i odmienną frazeologię oraz artykulację; Mundart

gwatemalski ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci adj
odnoszący się do państwa Gwatemala guatemaltekisch

gwałciciel ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl n
osoba dopuszczająca się gwałtu Vergewaltiger

gwałcić ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑ v
zmuszać do stosunku płciowego vergewaltigen
(książkowy) naruszać siłą zasady lub normy vergewaltigen

gwałt ɡvawt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej; Vergewaltigung

gwałtowny ɡvawˈtɔvnɨ adj
nagły, szybki gewaltsam stürmisch

gwiazda ˈɡvʲjazda n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej; Stern Star
sławna osobistość w danym środowisku Star Stern

gwiazda Dawida n
(żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela; Davidstern Davidsstern

gwiazdka ˈɡvʲjastka n
mała gwiazda, np. ozdoba, zabawka Sternchen

gwiazdozbiór ɡvʲjazˈdɔzbʲjur n
(astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba; Sternbild

gwinejski ɡvʲĩˈnɛjsʲci adj
odnoszący się do państwa Gwinea guineisch

gwint n
(technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali Gewinde Schraubengewinde

gwizd n
(ornitologia, ornitologiczny) głos niektórych ptaków Pfeifen
wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór Pfiff Pfeifen

gwizdać ˈɡvʲizdaʨ̑ v
wydawać z siebie gwizd, gwizdanie pfeifen

gwóźdź ɡvuɕʨ̑ n
podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów; Nagel

gwóźdź do trumny ˈɡvuʑʥ̑ dɔ‿ˈtrũmnɨ n
(potocznie, potoczny) coś pogarszającego ostatecznie sytuację, przypieczętowującego porażkę Nagel zum Sarg Sargnagel

gynocentryczny adj
związany z gynocentryzmem gynozentrisch

gyros n
(kulinaria) wywodząca się z Grecji potrawa, składająca się z opiekanego mięsa, pomidorów, cebuli i sosu tzatziki, często podawana zawinięta w placek; Gyros

góra ˈɡura n
(geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu; Berg Gebirge
wyżej znajdująca się część czegoś Höhe

góra lodowa ˈɡura lɔˈdɔva n
olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu; Eisberg

górnictwo n
dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu; Bergbau

górnik ˈɡurʲɲik n
pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin Bergmann Bergarbeiter

górnoreński adj
związany z górnym biegiem Renu oberrheinisch

górnołużycki ˌɡurnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język górnołużycki; Obersorbisch

górnośląski adj
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Górnego Śląska, związany z Górnym Śląskiem, pochodzący z Górnego Śląska, właściwy Górnemu Śląskowi oberschlesisch

góry n
(geografia, geograficzny) teren o pofałdowanej powierzchni przekraczającej 300 m różnicy wysokości; Gebirge

górzysty ɡuˈʒɨstɨ adj
pełen gór, wzniesień, pokryty górami bergig

gówniany ɡuvʲˈɲãnɨ adj
(wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) kiepski, marny, tandetny, kiczowaty, bezwartościowy beschissen

gówniarz ˈɡuvʲɲaʃ n
(wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie) dziecko, chłopiec Rotzjunge Scheißkerl

gówno ˈɡuvnɔ n
(wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał Scheiße Kacke
(wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego Scheiße Kacke

gąbczasty ɡɔ̃mpˈʧ̑astɨ adj
mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty schwammig

gąbka ˈɡɔ̃mpka n
(zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne; Schwamm
najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów; Schwamm Badeschwamm

gągoł ˈɡɔ̃ŋɡɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki; Schellente

gąsienica ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł; Raupe
metalowa taśma umieszczana na spodzie niektórych pojazdów zastępująca koła i umożliwiająca im poruszanie się w trudnym terenie Raupe

gąsior ˈɡɔ̃w̃ɕɔr n
(ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi Gänserich Ganser
pękate naczynie szklane z wąską szyjką służące do przechowywania płynów oraz do produkcji win lub nalewek; Glasballon Korbflasche Ballon Ballonflasche

gęgać ˈɡɛ̃ŋɡaʨ̑ v
o gęsiach: wydawać głos schnattern

gęsia skórka ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków; Gänsehaut

gęsiarka n
(rolnictwo, rolniczy) dziewczyna, która zajmuje się pasieniem gęsi Gänsehirtin

gęsiarnia n
pomieszczenie przeznaczone do hodowli gęsi Gänsestall

gęsiarz n
(rolnictwo, rolniczy) chłopiec, który pasa gęsi Gänsehirt Gänsehirte

gęsto adv
w sposób zwarty, spoisty, zawiesisty dicht dick

gęstość liczbowa n
(chemia, chemiczny), (fizyka, fizyczny) wielkość określająca liczbę obiektów (np. cząstek, gwiazd) przypadających na jednostkę objętości; Partikeldichte Teilchendichte

gęsty ˈɡɛ̃w̃stɨ adj
taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie dick

gęś ɡɛ̃j̃ɕ ɡɛ̃w̃ɕ ɡɛ̃ɕ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych; Gans
(kulinaria) potrawa z mięsa gęsi (1.2) rzadziej (1.1) Gans
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona Gans

gładzik ˈɡwaʥ̑ik n
(potocznie, potoczny) touchpad Touchpad
(technologia, technika, techniczny) rodzaj pilnika o drobnych nacięciach (20–45 na cm) Schlichtfeile

głaskać ˈɡwaskaʨ̑ v
łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni streichen

głasnost ˈɡwasnɔst n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa; Glasnost

głodny ˈɡwɔdnɨ adj
czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny hungrig

głodny jak wilk ˈɡwɔdnɨ ˈjaɡ ˈvʲilk adj
bardzo głodny einen Bärenhunger haben

głos ɡwɔs n
decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania Stimme Votum
dźwięk wydawany przez istoty żyjące Stimme
zdanie, osąd, opinia Stimme
prawo / pozwolenie przemawiania Stimme
zdolność wydawania dźwięku (1.1) Stimme
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym Stimme

głosowanie ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ n
wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś Abstimmung

głosować ɡwɔˈsɔvaʨ̑ v
oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania stimmen wählen

głowa ˈɡwɔva n
(anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg; Kopf Haupt
(przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś Haupt

głowa mała ˈɡwɔva ˈmawa idiom
używane w sytuacji, gdy coś wydaje się niepojęte, nie do zaakceptowania da schnallst du ab

głowienka ɡwɔˈvʲjɛ̃nka n
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący; Tafelente

głownia ˈɡwɔvʲɲa n
(wojskowość, wojskowy) główna część broni siecznej przeznaczona do cięcia lub kłucia; Klinge

głowonóg n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków; Kopffüßer

głową muru nie przebijesz ˈɡwɔvɔ̃w̃ ˈmuru ˌɲɛ‿pʃɛˈbʲijɛʃ proverb
nie warto walczyć z przeciwnościami w beznadziejnej sytuacji mit dem Kopf durch die Wand wollen

głośnik ˈɡwɔɕɲik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej; Lautsprecher

głośny ˈɡwɔɕnɨ adj
taki, który jest dobrze słyszalny laut

głubczycki ɡwupˈʧ̑ɨʦ̑ʲci adj
od Głubczyce Leobschützer

głuchoniemy ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ adj
niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić taubstumm

głuchota ɡwuˈxɔta n
utrata zdolności słyszenia; Taubheit Gehörlosigkeit

głuchy ˈɡwuxɨ adj
niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu taub gehörlos

głupawka ɡwuˈpafka n
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) niekontrolowany napad śmiechu; stan bezmyślnej wesołości – często zaraźliwej Lachanfall

głupek ˈɡwupɛk n
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś głupi Dummkopf

głupi ˈɡwupʲi adj
bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu sinnlos doof
kłopotliwy, niezręczny ungeschickt
naiwny, łatwowierny, dający się wykorzystywać naiv doof
niemądry, ograniczony intelektualnie dumm töricht

głupi jak but ˈɡwupʲi ˈjaɡ ˈbut adj
(przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) bardzo, beznadziejnie głupi dumm wie Bohnenstroh

głupiec ˈɡwupʲjɛʦ̑ n
osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna Dummkopf Depp

głupio adv
w niemądry sposób dumm

głupota ɡwuˈpɔta n
niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia Dummheit

głuszec ˈɡwuʃɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem; Auerhuhn

głód ɡwut n
(fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia; Hunger

główka ˈɡwufka n
(biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom Spermienkopf

główny ˈɡwuvnɨ adj
pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy haupt haupt-

głębia ˈɡwɛ̃mbʲja n
odległość od powierzchni do dna Tiefe

głębina n
szczególnie głęboka cześć zbiornika wodnego Tiefe

głęboki ɡwɛ̃mˈbɔci adj
charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu tief
mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia tief

głęboko ɡwɛ̃mˈbɔkɔ adv
daleko w głębi tief zutiefst

głębokość ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑ n
odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza Tiefe

h-moll n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z dwoma krzyżykami) h-Moll

haarlemski adj
związany z Haarlemem, dotyczący Haarlemu, pochodzący z Haarlemu Haarlemer

habilitacja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora; Habilitation
(potocznie, potoczny) stopień naukowy uzyskany w procedurze habilitacji (1.1) Habilitation
(potocznie, potoczny) rozprawa naukowa wymagana podczas procedury habilitacji (1.1), rozprawa habilitacyjna Habilitationsschrift

habit ˈxabʲit n
ubiór zakonny; Kutte

hadron ˈxadrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków; Hadron

hafciarka n
(technologia, technika, techniczny) maszyna do haftowania Stickmaschine
kobieta zajmująca się hafciarstwem Stickerin

hafn xafn̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72 Hafnium

haftka ˈxaftka n
rodzaj drucianej zapinki składającej się z haczyka (konika) i uszka; (zobacz) też haftka w Encyklopedii staropolskiej Haftel

hagiografia n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego; Hagiographie

hagiologia n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literacko) hagiografia, zbiór przekazów opisującego żywot świętego Hagiologie
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naukowe badania nad żywotami świętych Hagiologie

haiku xaˈ<sup>j</sup>iku n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie; Haiku

hak xak n
przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp. Haken

haktywizm n
(informatyka, informatyczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) atakowanie systemów komputerowych lub sieci z pobudek politycznych Hacktivismus

halabarda ˌxalaˈbarda n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu; Hellebarde

halibut xaˈlʲibut n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym; Heilbutt

halka ˈxalka n
część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę; Unterrock

halo ˈxalɔ interjection
wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu hallo

halucynacja ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja n
odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste; Halluzination

hamak ˈxãmak n
podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko; Hängematte

hamburczyk n
mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga Hamburger

hamburger xãmˈburɡɛr n
(kulinaria) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło; Hamburger

hamburka n
mieszkanka Hamburga; kobieta pochodząca z Hamburga Hamburgerin

hamować xãˈmɔvaʨ̑ v
zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca bremsen
(przenośnie, przenośnia) powstrzymywać kogoś od czegoś bremsen

hamulec xãˈmulɛʦ̑ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny; Bremse

hamulec ręczny xãˈmulɛʦ̑ ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ n
(motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie; Handbremse

hamza n
arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe; Hamza

hanacki adj
odnoszący się do morawskiego regionu etnicznego Hany hanakisch

handel ˈxãndɛl n
proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych; Handel Kommerz

handel ludźmi n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie; Menschenhandel

handlowiec n
(handel, handlowy) człowiek zajmujący się handlem Händler Kaufmann

handlowy xãnˈdlɔvɨ adj
związany z handlem, odnoszący się do handlu Handels

hangar ˈxãŋɡar n
pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych); Hangar

hanowerski adj
związany z Hanowerem, dotyczący Hanoweru Hannoveraner han­no­versch han­no­ve­risch han­nö­versch han­nö­ve­risch

hantel n
(sport, sportowy) ciężarek gimnastyczny do trzymania w jednej ręce; Hantel

hanzeatycki ˌxãw̃zɛaˈtɨʦ̑ʲci adj
(historia, historyczny, historycznie) dotyczący hanzy, należący do hanzy hanseatisch

happening n
wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność Happening

haptyczny xapˈtɨʧ̑nɨ adj
(technologia, technika, techniczny) dotykowy – cecha urządzeń komunikujących się, wchodzących w interakcję poprzez dotyk, wibrację, szorstkość itp. haptisch

harcerstwo xarˈʦ̑ɛrstfɔ n
polski młodzieżowy ruch społeczny i wychowawczy; Pfadfinderbewegung

harcerz ˈxarʦ̑ɛʃ n
(harcerski) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej Pfadfinder

hardware n
(informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera Hardware

harfa ˈxarfa n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta; Harfe

harmider n
hałas w połączeniu z zamieszaniem Krach Trubel

harmonijka ustna ˌxarmɔ̃ˈɲijka ˈustna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielki, ustny instrument, w którym dźwięk wyzwalany jest przez wciągane i wydmuchiwane przez muzyka powietrze poruszające podczas ruchu metalowe blaszki umieszczone wewnątrz; Mundharmonika

harmonizować v
łączyć w zgodną całość harmonisieren
pozostawać w harmonii harmonieren

harmonogram ˌxarmɔ̃ˈnɔɡrãm n
opis kolejności i czasu trwania kolejnych etapów jakiegoś przedsięwzięcia; Zeitplan

harować xaˈrɔvaʨ̑ v
ciężko pracować schuften ackern

has xas n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108; Hassium

hashtag n
(informatyka, informatyczny) element strony internetowej funkcjonujący jako znacznik, słowo lub wyrażanie poprzedzone znakiem #; Hashtag

haszysz ˈxaʃɨʃ n
narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich; Haschisch Hasch

hasło ˈxaswɔ n
tajny wyraz lub ciąg znaków Passwort
znak, sygnał do działania Kennwort

hau xaw interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa wau wuff

haubica xawˈbʲiʦ̑a n
(wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego; Haubitze

haueryt n
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarczków, siarczek manganu; Hauerit

hawajski xaˈvajsʲci adj
związany z Hawajami, dotyczący Hawajów hawaiianisch

hazard ˈxazart n
gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los; Glücksspiel

hazardzista ˌxazarʲˈʥ̑ista n
człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy Glücksspieler Wetter

hałas ˈxawas n
głośne, uciążliwe dźwięki; Lärm

hałaśliwie adv
wywołując hałas geräuschvoll laut lärmend wild übermütig

hałaśliwy ˌxawaɕˈlʲivɨ adj
powodujący hałas lärmig laut

heavy metal n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki); Heavy Metal

hebraizm xɛˈbra<sup>j</sup>ism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka hebrajskiego; Hebraismus

hebrajski xɛˈbrajsʲci adj
związany z Hebrajczykami hebräisch Hebräisch

hebrajski xɛˈbrajsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich; Hebräisch

hedonista n
zwolennik hedonizmu Hedonist

hedonistyczny adj
właściwy hedonizmowi lub/i hedonistom hedonistisch

hedonizm n
(filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia Hedonismus

hegemon xɛˈɡɛ̃mɔ̃n n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca, człowiek mający władzę i przewagę nad innymi Hegemon

hegemonia ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś Hegemonie

heidelberski adj
związany z Heidelbergiem (miastem w Niemczech) Heidelberger

hektar ˈxɛktar n
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych); Hektar

hektyczny xɛkˈtɨʧ̑nɨ adj
gorączkowy hektisch

hel xɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2; Helium

helgolandzki adj
(geografia, geograficzny) związany z Helgolandem (wyspą na Morzu Północnym) Helgoländer

helleński adj
związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów hellenisch

helota n
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) członek warstwy helotów czyli ludności niewolnej w społeczeństwie Sparty, stanowiącej własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty Helote

hematyt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III); Hämatit

hemofilia n
(medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości; Hämophilie Bluterkrankheit

hemofobia n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią Blutphobie

hemoglobinuria n
(medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu; Hämoglobinurie

hemoliza ˌxɛ̃mɔˈlʲiza n
(biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów; Hämolyse

henr xɛ̃nr n
jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H; Henry

heparyna ˌxɛpaˈrɨ̃na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny; Heparin

hepatotoksyczność n
cecha substancji chemicznej polegająca na zdolności zaburzania funkcji lub uszkadzania komórek wątroby albo całej wątroby Hepatotoxizität

heptagram n
(geometria) figura w kształcie regularnej siedmioramiennej gwiazdy Heptagramm

heptatonika n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) skala złożona z siedmiu kolejnych dźwięków w obrębie oktawy Heptatonik

heraldyka n
nauka o herbach i rodach szlacheckich; Heraldik

herb xɛrp n
(heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe Wappen
(heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki; Wappen

herbaciarnia ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa n
(gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty Teehaus

herbarium n
(botanika, botaniczny) zielnik z ułożonymi i opisanymi roślinami; Herbarium Herbar

herbata xɛrˈbata n
napój, napar z herbaty (1.2); Tee
susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3) Tee
wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2); Tee

herbatnik xɛrˈbatʲɲik n
(kulinaria) suche, dość twarde ciastko pszenne w kształcie ząbkowanego prostokąta, podawane zwykle do herbaty lub kawy; Biskuit

herbicyd xɛrˈbʲiʦ̑ɨt n
(rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów; Herbizid

herc xɛrʦ̑ n
(fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz; Hertz

hercegowiński adj
związany z Hercegowiną, dotyczący Hercegowiny herzegowinisch

heretycki ˌxɛrɛˈtɨʦ̑ʲci adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący heretyka, herezji häretisch ketzerisch
(przenośnie, przenośnia) sprzeczny z poglądami ogółu häretisch ketzerisch

heretyk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) zwolennik herezji Häretiker

herezja xɛˈrɛzʲja n
(przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów Häresie Ketzerei
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej; Häresie Ketzerei

herezjarcha n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) założyciel lub przywódca ruchu religijnego uznanego za heretycki przez denominację, z której ruch ten się wydzielił; Häresiarch

hermeneutyczny ˌxɛrmɛ̃nɛwˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z hermeneutyką, dotyczący hermeneutyki hermeneutisch

hermeneutyka n
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich; Hermeneutik

heroiczny adj
(książkowy) pełen odwagi i poświęcenia heroisch

heroizm n
postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami. Heldenmut

heros n
(mitologia grecka) postać o nadludzkich przymiotach, zrodzona ze związku człowieka i boga Heros
(przenośnie, przenośnia) ktoś bohaterski Held Heroe

heses ˈxɛsɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk h obniżony o cały ton; Heses

heski ˈxɛsʲci adj
od Hesja hessisch

heteroseksualny ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej heterosexuell

hetman ˈxɛtmãn n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy; Hetman
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) przywódca Kozaków Hetman
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku; Dame

heurystyka xɛwˈrɨstɨka n
(logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez; Heuristik

hełm xɛwm n
zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami; Helm

hełmiatka xɛwˈmʲjatka n
(ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm; Kolbenente

hiacynt ˈçjaʦ̑ɨ̃nt n
(botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach; Hyazinthe

hidźra ˈçiʥ̑ra n
osoba trzeciej płci na subkontynencie indyjskim; Hijra

hidżab ˈçiʤ̑ap n
rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą; Hidschab Hijab

hiena ˈçjɛ̃na n
(przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) człowiek zyskujący kosztem innych ludzi Aasgeier
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną; Hyäne

hiena cmentarna ˈçjɛ̃na ʦ̑mɛ̃nˈtarna n
człowiek okradający groby; Grabschänder

hienołak çjɛ̃ˈnɔwak n
(fantasy) człowiek, którego jedną z form jest hiena Werhyäne
(mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w hienę lub hiena ukrywająca się pod postacią człowieka Werhyäne

hierarchia çjɛˈrarçja n
układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium; Hierarchie

hieroglif çjɛˈrɔɡlʲif n
starożytne egipskie pismo obrazkowe; Hieroglyphe

higiena çiˈɟɛ̃na n
dbanie o czystość ciała Hygiene

higienicznie ˌçiɟɛ̇̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób higieniczny, zgodny z higieną hygienisch

higieniczny adj
zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia hygienisch

higroskopijność ˌçiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑ n
podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci; Hygroskopie

higroskopijny adj
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) szybko i łatwo wchłaniający (absorbujący) wodę z otoczenia, najczęściej w postaci pary wodnej hygroskopisch

hindi ˈçĩndʲi n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii Hindi

hinduizm çĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥ n
(teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim; Hinduismus

hinduski çĩnˈdusʲci adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z hinduizmem indisch
pochodzący z Indii, dotyczący Indii lub Hindusów indisch

hiobowa wieść çjɔˈbɔva ˈvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
zła, tragiczna, okropna, przerażająca wiadomość czy informacja Hiobsbotschaft

hiperbola ˌçipɛrˈbɔla n
(matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała; Hyperbel
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk; Hyperbel

hipergrafia n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania Hypergraphie

hiperonim ˌçipɛrˈɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”; Hyperonym Oberbegriff

hiperrzeczywistość n
(filozofia, filozoficzny) postmodernistyczna rzeczywistość zapośredniczona przez symulacje, rezultat mieszania się rzeczywistości społecznej z medialną do zatarcia granic rozróżnialności; Hyperrealität

hiperseksualność n
(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych; Hypersexualität

hipertermia ˌçipɛrˈtɛrmʲja n
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego; Hyperthermie

hipertonia n
(medycyna, medyczny) nadciśnienie tętnicze Hypertonie
(medycyna, medyczny) patologiczny stan wzmożonego napięcia mięśni szkieletowych Hypertonie

hipertroficzny adj
dotyczący hipertrofii; nadmiernie rozwinięty, przerosły, rozrośnięty hypertroph

hiperwitaminoza n
(medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie; Hypervitaminose

hipochondria n
(medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości Hypochondrie

hipochondryk ˌçipɔˈxɔ̃ndrɨk n
człowiek mający hipochondrię; wmawiający sobie, że jest na coś chory Hypochonder

hipoglikemia n
(medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej Hypoglykämie

hipokorystyk n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz pieszczotliwy; Hypokoristikum

hipokryta ˌçipɔˈkrɨta n
osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa Hypokrit

hipokryzja ˌçipɔˈkrɨzʲja n
(psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle; Heuchelei Hypokrisie

hipologia ˌçipɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym; Hippologie

hiponim çiˈpɔ̃ɲĩm n
wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina” Hyponym Unterbegriff

hipopotam ˌçipɔˈpɔtãm n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia; Flusspferd Nilpferd

hipoteka ˌçipɔˈtɛka n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy; Hypothek Grundpfand

hipotetyczny adj
oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia hypothetisch

hipoteza ˌçipɔˈtɛza n
niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie; Hypothese

hirsutyzm çirˈsutɨsm̥ n
(medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet; Hirsutismus

hirudoterapia ˌçirudɔtɛˈrapʲja n
kwestionowana naukowo „terapia”, stosująca pijawki do „leczenia” z wielu chorób; Blutegelbehandlung

his çis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk h podwyższony o półton; His

hisis ˈçisʲis n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk h podwyższony o cały ton; Hisis

histerektomia n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy; Hysterektomie

histereza ˌçistɛˈrɛza n
zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach; Hysterese

histeria çiˈstɛrʲja n
(psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie; Hysterie

histeryczny adj
właściwy histerii hysterisch

histeryk çiˈstɛrɨk n
człowiek cierpiący na histerię; taki, który ma ataki histerii Hysteriker

histologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach Histologie

historia çiˈstɔrʲja n
krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia Geschichte Erzählung
nauka zajmująca się badaniem przeszłości; Geschichte Geschichtswissenschaft

historiografia n
piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych Histographie Geschichtsschreibung

historiozofia ˌçistɔrʲjɔˈzɔfʲja n
(filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia; Geschichtsphilosophie

historyczny ˌçistɔˈrɨʧ̑nɨ adj
związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość geschichtlich historisch

historyk çiˈstɔrɨk n
specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów Historiker
specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów Historikerin

hiszpański çiʃˈpãj̃sʲci adj
nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów spanisch Spanisch

hiszpański çiʃˈpãj̃sʲci n
romański język używany m.in. w Hiszpanii; Spanisch spanisch

hiszpańskojęzyczny çiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem hiszpańskim spanischsprachig
spisany, stworzony w języku hiszpańskim spanischsprachig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim spanischsprachig

hit çit n
utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie Schlager Hit

hitleryzm çiˈtlɛrɨsm̥ n
(historia, historyczny, historycznie) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu Hitlerismus

hobby ˈxɔbbʲi n
pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie Hobby

hochsztapler n
oszust i aferzysta na dużą skalę Hochstapler

hodowca xɔˈdɔfʦ̑a n
osoba prowadząca hodowlę (zwierząt, roślin) Züchter

hodowla xɔˈdɔvla n
(rolnictwo, rolniczy) gospodarstwo dokonujące takich czynności w celach zarobkowych Zucht Zuchtbetrieb

hojność n
cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni Großzügigkeit

hokeista ˌxɔkɛˈ<sup>j</sup>ista n
(sport, sportowy) zawodnik grający w hokej Hockeyspieler

hokej ˈxɔkɛj n
(sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika; Hockey

hokus-pokus ˌxɔkuˈs‿pɔkus n
magiczna formuła, którą posługiwano się jako zaklęciem (często w baśniach) Hokuspokus

holenderski ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci adj
związany z Holandią, dotyczący Holandii holländisch niederländisch

holenderski ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci n
główny język Holandii; Niederländisch Holländisch

holm xɔlm n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67; Holmium

holocen xɔˈlɔʦ̑ɛ̃n n
(geologia, geologiczny) najmłodsza epoka dziejów Ziemi; Holozän

holonim xɔˈlɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo oznaczające całość złożoną z pewnych części, np. "armia" w stosunku do słowa "dywizja" Holonym

holsztyński adj
związany z Holsztynem, dotyczący Holsztynu holsteinisch

homar ˈxɔ̃mar n
(zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych; Hummer

homarzec xɔ̃ˈmaʒɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) gatunek homara ceniony ze względu na walory smakowe; Kaisergranat Langustine

homeopatia ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja n
leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę; Homöopathie

homeostaza ˌxɔ̃mɛɔˈstaza n
zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu Homöostase

homiletyczny adj
związany z homiletyką, dotyczący homiletyki homiletisch

homiletyka n
(teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań; Homiletik

homilia n
tekst wygłoszonej (1.1) Homilie
w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon; Homilie

homo- ˈxɔ̃mɔ
pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity homo- Homo-

homogeniczność n
cecha tego, co homogeniczne; cecha tych, którzy są homogeniczni Homogenität

homologacja ˌxɔ̃mɔlɔˈɡaʦ̑ʲja n
orzeczenie o zdatności sprzętu i pozwolenie na jego produkcję oraz sprzedaż; Homologation

homonim xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu Homonym

homoseksualizm ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci Homosexualität

homoseksualny ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu homosexuell

honduraski ˌxɔ̃nduˈrasʲci adj
odnoszący się do państwa Honduras honduranisch

hoplita xɔˈplʲita n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze; Hoplit

horda ˈxɔrda n
(książkowy) tłum, zgraja, banda Horde

hormonozależny ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ adj
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie hormonabhängig

horoskop xɔˈrɔskɔp n
opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię Horoskop

horrendalny ˌxɔrːɛ̃nˈdalnɨ adj
oburzający, straszny, okropny horrend

horror punk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny, łączący cechy punk rocka i gotyckiego rocka, inspirowany stylistyką horroru; Horrorpunk

horyzont xɔˈrɨzɔ̃nt n
linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię; Horizont

horyzontalny ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ adj
taki, który ma poziomy kierunek horizontal

hosanna interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja; hosianna

hospicjum n
zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym Hospizdienst

hossa n
(ekonomia, ekonomiczny) zwyżka cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie; Hausse

hostia ˈxɔstʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji; Hostie

hotel ˈxɔtɛl n
budynek do czasowego pobytu za opłatą; Hotel

hotspot ˈxɔtspɔt n
(informatyka, informatyczny) publiczny punkt dostępu do internetu za pośrednictwem sieci bezprzewodowej; Hotspot

hoży ˈxɔʒɨ adj
(książkowy) taki, który wygląda dobrze, zdrowo, pięknie, młodo, jest silny i urodziwy drall

hrabia ˈxrabʲja n
tytuł szlachecki; Graf

hrabianka xraˈbʲjãnka n
córka hrabiego Grafentochter

hrabina xraˈbʲĩna n
żona hrabiego Gräfin

hrabstwo ˈxrapstfɔ n
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego; Grafschaft
(urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych Grafschaft

hucpa ˈxuʦ̑pa n
bezczelność; wulgarne, bezczelne, często rozbudowane w formie oszustwo Chuzpe

hufnal ˈxufnal n
gwóźdź o niemal kwadratowym przekroju służący do przybijania podkowy koniowi; Hufnagel

hulajnoga ˌxulajˈnɔɡa n
prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi Roller

humanista n
przedstawiciel humanizmu Humanist

humanistyczny adj
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z naukami o człowieku w relacjach społecznych humanistisch

humanizm n
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie Humanismus
postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością Humanismus

humbug ˈxũmbuk n
(przestarzałe, przestarzały) rozpropagowana nieprawda; głośna sprawa, która okazała się nieprawdą Humbug

humerał n
(kościelny) element stroju liturgicznego w katolicyzmie w formie płóciennej chusty; Amikt Humerale

hummus n
(kulinaria) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie; Hummus

humor ˈxũmɔr n
chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry Stimmung Humor Laune

humus n
(geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów; Humus

huragan xuˈraɡãn n
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym; Hurrikan Orkan

huraganowy adj
związany z huraganem orkanartig

hurysa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie; Huri

husaria n
(wojskowość, wojskowy) lekka formacja kawaleryjska w XVI-wiecznej Polsce; Hussaria

husycki xuˈsɨʦ̑ʲci adj
związany z husytami lub husytyzmem hussitisch

husyta xuˈsɨta n
(historia, historyczny, historycznie) zwolennik husytyzmu Hussit

huta ˈxuta n
chemiczny zakład przemysłowy, który zajmuje się produkcją szkła lub wyrobów szklanych; Glashütte
zakład metalurgiczny, w którym wytapia się stal, aluminium lub inne metale Hütte

huzar n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej; Husar

huński adj
związany z Hunami, dotyczący Hunów hunnisch

huśtawka xuɕˈtafka n
przyrząd do bujania dzieci; Schaukel

huśtać ˈxuɕtaʨ̑ v
wprawiać w ruch wahadłowy schaukeln

hybristofilia n
(seksuologia, seksuologiczny) pociąg seksualny ukierunkowany na przestępców; Hybristophilie

hybryda xɨ.ˈbrɨ.da n
(biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę powstałe ze skrzyżowania osobników należących do dwóch różnych odmian, ras lub gatunków; Hybride
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz złożony z elementów pochodzących z dwóch różnych języków; hybride Bildung
(książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie Gemisch

hycel ˈxɨʦ̑ɛl n
(potocznie, potoczny) osoba zajmująca się wyłapywaniem bezpańskich psów Abdecker Hundefänger

hydrant ˈxɨdrãnt n
urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych; Hydrant

hydrauliczny ˌxɨdrawˈlʲiʧ̑nɨ adj
zawierający sprężoną ciecz lub poruszany za jej pomocą hydraulisch

hydraulik xɨˈdrawlʲik n
robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania Klempner

hydraulika n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii; Hydraulik

hydrochinon n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący; Hydrochinon

hydrodynamiczny adj
związany z hydrodynamiką, dotyczący hydrodynamiki hydrodynamisch

hydrografia ˌxɨdrɔˈɡrafʲja n
(geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego Hydrographie

hydrologia ˌxɨdrɔˈlɔɟja n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie; Hydrologie

hydroplan xɨˈdrɔplãn n
samolot, który może lądować na wodzie i startować z niej; Wasserflugzeug

hydrostatyka ˌxɨdrɔˈstatɨka n
nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności; Hydrostatik

hymn xɨ̃mn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei; Hymne

hyś xɨɕ n
(potocznie, potoczny) utracony rozum Fimmel

hyź n
(potocznie, potoczny) utracony rozum Fimmel

i i conjunction
…łączący słowa i zdania równorzędne und
…uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach) und

i tak dalej adv
wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia und so weiter

i w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu ˌi‿f‿paˈrɨʒu ɲɛ‿ˈzrɔbʲjɔ̃w̃ ˈz‿ɔfsa ˈrɨʒu proverb
pewne rzeczy są niemożliwe do zrobienia auch in Paris macht man nicht aus Hafergrütz ein Reisgericht

iberyjski adj
(geografia, geograficzny) związany z Iberią, krainą w zachodniej Europie, oddzielonej od niej Pirenejami lub z mieszkańcami tej krainy - Iberami (Iberyjczykami), pochodzący z niej lub wykonywany na sposób taki jak w Iberii iberisch

ibis ˈibʲis n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae; Ibis

ich ix pronoun
3 (osoba) lm ihr

ichtiologia ˌixtʲjɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o rybach; Ichthyologie Fischkunde Ichthyologie

id it n
(psychologia, psychologiczny) w psychoanalizie impulsywny komponent osobowości (jeden z trzech komponentów, obok ego i superego) Es Id

idealistka ˌidɛaˈlʲistka n
(filozofia, filozoficzny) zwolenniczka idealizmu Idealistin
kobieta kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami Idealistin
kobieta mająca skłonność do idealizowania rzeczywistości Fantastin Schwärmerin

idealnie adv
w sposób bliski ideałowi ideal

idealny ˌidɛˈalnɨ adj
taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny ideal

identyczny ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ adj
dokładnie taki sam identisch

ideografia n
przedstawianie informacji za pomocą ideogramów Ideographie

ideogram n
znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie; Ideogramm

ideologia ˌidɛɔˈlɔɟja n
system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego Ideologie

ideologiczny ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z ideologią, mający cechy ideologii ideologisch

idiopatyczny adj
(medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże; idiopathisch

idiosynkrazja n
(psychologia, psychologiczny) czyjś indywidualny sposób spostrzegania, doświadczania i reakcji na pewną zwyczajną sytuację Idiosynkrasie

idiota iˈdʲjɔta n
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi; tępak Idiot

idiotyczny ˌidʲjɔˈtɨʧ̑nɨ adj
(pospolicie) nieprzemyślany, bezmyślny, głupi idiotisch

idiotyzm n
(medycyna, medyczny) (przestarzałe, przestarzały) upośledzenie umysłowe w stopniu znacznym; Idiotie

ido ˈidɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto; Ido

idol ˈidɔl n
osoba, którą się podziwia Idol Abgott
figura bóstwa Idol Abgott

idylliczny adj
pogodny, beztroski, sielankowy idyllisch

iglicznia iɡˈlʲiʧ̑ʲɲa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) europejska ryba morska, u której ikra i młode znajduje się w komorze lęgowej na ciele; Grasnadel

igloo ˈiɡlu ˈiɡlɔ n
kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu; Iglu

ignam n
(botanika, botaniczny) (zobacz) pochrzyn Yamswurzel

ignorancja ˌiɡnɔˈrãnʦ̑ʲja n
brak wiedzy na jakiś ważny temat Ignoranz

ignorować ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑ v
pomijać, nie zwracać uwagi ignorieren hinwegsehen

igrać z ogniem ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m idiom
niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować mit dem Feuer spielen

igrzyska olimpijskie iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ n
najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach; Olympische Spiele

igła ˈiɡwa n
(krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym końcu, najczęściej wykonany z metalu; Nadel
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych Nadel
(medycyna, medyczny) podłużny metalowy pręcik pusty w środku wbijany w ciało w czasie wykonywania zastrzyku; Nadel
(technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej Nadel

igława iɡˈwava n
(botanika, botaniczny) rodzaj drzew iglastych z rodziny araukariowatych Araukarie

ikona iˈkɔ̃na n
(informatyka, informatyczny) niewielki obrazek widoczny na ekranie, symbolizujący określony plik, folder, aplikację lub program i stanowiący odsyłacz uruchamiający je; Icon Ikon
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne; Ikon Ikone Ikone

ikra ˈikra n
(ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb Rogen Laich Fischrogen

ile ˈilɛ interrogativePronoun
używany do pytania o liczność elementów w zbiorze wieviel
używany do pytania o wielkość wieviel wie viel

ile ˈilɛ pronoun
rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze wieviel
rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś wieviel wie viel

iloczyn iˈlɔʧ̑ɨ̃n n
(matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego Produkt

iloraz iˈlɔras n
(matematyka, matematyczny) wynik dzielenia Quotient

ilościowy adj
dotyczący ilości quantitativ Mengen-

ilość ˈilɔɕʨ̑ n
liczba określająca objętość lub masę; Menge Quantität

ilustrator ˌiluˈstratɔr n
osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami Illustrator Zeichner

ilustrować v
opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem illustrieren

iluzja n
(psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie Illusion

iluzjonista n
(sztuka) człowiek wykorzystujący efekt złudzenia w czasie swoich występów Illusionist Zauberkünstler

iluzoryczny ˌiluzɔˈrɨʧ̑nɨ adj
złudny, pozorny illusorisch

im ĩm conjunction
im … tym – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej je desto

imadło ĩˈmadwɔ n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu; Schraubstock

imbir ˈĩmbʲir n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii; Ingwer
(kulinaria) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku Ingwer

imieniny ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ n
dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu Namenstag

imienniczka ˌĩmʲjɛ̇̃ɲˈːiʧ̑ka n
kobieta lub dziewczyna mająca takie samo imię lub nazwisko, jak inna osoba Namensvetterin

imiennik ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik n
ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba Namensvetter

imiesłów ĩˈmʲjɛswuf n
(gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek; Partizip

imiesłów przymiotnikowy przeszły ĩˈmʲjɛswuf ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ ˈpʃɛʃwɨ n
(gramatyka) imiesłów, który określa podmiot zdania jako cel innej czynności, która została wykonana na podmiocie przed czynnością orzeczenia zdania Partizip Perfekt Perfektpartizip

imigracja ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja n
napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim Einwanderung Immigration Zuwanderung

imigracyjny ˌĩmʲiɡraˈʦ̑ɨjnɨ adj
związany z imigracją, należący do niej Einwanderung

imigrant ĩˈmʲiɡrãnt n
osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim Einwanderer Immigrant Zuwanderer

imię ˈĩmʲjɛ n
(przestarzałe, przestarzały) rzeczownik (imię rzeczowne), przymiotnik (imię przymiotne) lub liczebnik (imię liczbowe) Nomen Namenwort Nennwort
imię (1.1) i nazwisko Name
indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); (potocznie, potoczny) również nazwa zwierzęcia, rośliny itp. Name Vorname

immanentny adj
(książkowy) taki, który nie wynika z działań zewnętrznych, tkwiący w naturze czegoś; zawarty w czymś immanent innewohnend

immatrykulacja ˌĩmːatrɨkuˈlaʦ̑ʲja n
(edukacja, edukacyjny) (studencki) wpisanie kogoś w poczet studentów uczelni wyższej Immatrikulation
uroczystość przyjęcia studentów na pierwszy rok studiów Immatrikulation

immoralizm ˌĩmːɔˈralʲism̥ n
nieuznawanie norm moralnych Immoralismus

immunitet n
przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom Immunität

immunoterapia n
(medycyna, medyczny) leczenie mające na celu podniesienie lub osłabienie naturalnej odporności organizmu; Immuntherapie

imperialistyczny adj
dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata imperialistisch

impertynent ˌĩmpɛrˈtɨ̃nɛ̃nt n
osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie Flegel

implementacja ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
(publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie; Implementierung

implikować v
przypisywać coś komuś implizieren

imponować ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
wzbudzać w kimś uznanie, podziw imponieren

imponujący adj
godny podziwu z powodu rozmiarów imposant bewundernswert imponierend
wzbudzający uznanie i zachwyt eindrucksvoll beeindruckend

importować v
(handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów importieren

impotencja ˌĩmpɔˈtɛ̃nʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego; Impotenz

impresja n
(sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór, obraz lub film o charakterze subiektywnym i nastrojowym Impression

impresjonista n
(sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawiciel impresjonizmu, osoba tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia Impressionist

impresjonistka n
(sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawicielka impresjonizmu, kobieta tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia Impressionistin

impresjonistyczny adj
(sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) związany z impresjonizmem, dotyczący impresjonizmu impressionistisch
(sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) charakterystyczny dla impresjonizmu impressionistisch

impresjonizm n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku; Impressionismus

impreza ĩmˈprɛza n
(potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie Party

improwizacja n
komponowanie muzyki, pisanie utworów, wygłaszanie przemówień pod wpływem chwili i bez przygotowania Improvisation

improwizować v
prezentować, wykonywać coś bez przygotowania improvisieren extemporieren fantasieren

in situ adv
w swoim pierwotnym, naturalnym położeniu, miejscu in situ

inaczej ĩˈnaʧ̑ɛj adv
w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie anders

ind ĩnt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49; Indium

indagować ˌĩndaˈɡɔvaʨ̑ v
(książkowy) przeprowadzać indagację, wypytywać kogoś o coś, dopytywać się, badać, zasypywać pytaniami ausfragen befragen

indeterminizm n
(filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków; Indeterminismus

indoeuropejski ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci adj
(językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację indoeuropäisch

indoktrynacja ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja n
natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei; Indoktrination

indolencja ˌĩndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲja n
(książkowy) bezradność, bezczynność, brak reakcji na sytuację Indolenz

indonezyjski ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Indonezja indonesisch

indris ˈĩndrʲis n
(zoologia, zoologiczny) owocożerna małpiatka madagaskarska; Indri

industrializacja n
uprzemysłowienie Industrialisierung

indygo n
kolor ciemnobłękitny Indigoblau

indygokarmin ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny; Indigokarmin

indyjski ĩnˈdɨjsʲci adj
związany z Indiami, dotyczący Indii indisch

indyk ˈĩndɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych; Truthahn Puter

indywidualista n
człowiek niezależny i przekorny, mający poczucie odrębności osobistej, niechętnie podporządkowujący się, działający samodzielnie Individualist
(filozofia, filozoficzny) (socjologia, socjologiczny) zwolennik indywidualizmu Individualist

infant ˈĩnfãnt n
(historia, historyczny, historycznie) tytuł przysługujący dzieciom rodziny królewskiej w Hiszpanii i Portugalii; Infant

inflacja ĩnˈflaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen; Inflation

infoboks ĩnfɔˈbɔks n
(neologizm) (informatyka, informatyczny) wyróżniona ramką część artykułu w Wikipediach i projektach siostrzanych, zawierająca najważniejsze informacje dla czytelnika Infobox

infografika n
(edukacja, edukacyjny) (poligrafia) ilustracja z niewielką ilością tekstu wyjaśniająca jakieś zagadnienie Informationsgrafik

informacja ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja n
poinformowanie o czymś, zakomunikowanie Information Auskunft

informatyk ˌĩnfɔrˈmatɨk n
człowiek zajmujący się zawodowo informatyką Informatiker

informatyka ˌĩnfɔrˈmatɨka n
nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji; Informatik

informować ˌĩnfɔrˈmɔvaʨ̑ v
przekazywać wiadomość i objaśniać informieren

infradźwięk n
(fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt niskiej by być słyszalną dla człowieka (zależnie od definicji poniżej 16 albo 20 Hz); Infraschall

infrastruktura ˌĩnfrastrukˈtura n
podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia; Infrastruktur

inicjalizować ˌĩɲiʦ̑ʲjalʲiˈzɔvaʨ̑ v
nadawać czemuś stan początkowy; rozpoczynać coś initialisieren

iniekcja n
(medycyna, medyczny) zastrzyk Injektion

inkorporacja ˌĩŋkɔrpɔˈraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wcielenie, włączenie do jakiejś całości, zwłaszcza jednego terytorium w innego państwa Anschluss Einverleibung Inkorporation

inkryminować ˌĩŋkrɨ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑ v
obwiniać, stawiać zarzuty beschuldigen inkriminieren

inkubator ˌĩŋkuˈbatɔr n
(medycyna, medyczny) urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach; Brutkasten Inkubator
urządzenie do sztucznego wylęgu piskląt Brutapparat

inkunabuł ˌĩŋkũˈnabuw n
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem); Inkunabel

inkwizycja ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja n
(historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku; Inquisition

innsbrucki adj
związany z Innsbruckiem, dotyczący Innsbrucka, pochodzący z Innsbrucka Innsbrucker

inny ˈĩnːɨ adj
odmienny, wyglądający, zachowujący się inaczej niż zwykle ander
w użyciu rzeczownikowym ktoś inny (2.1), coś innego ander

inny ˈĩnːɨ indefinitePronoun
nie ten, jakiś odmienny ander andere

innymi słowy ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ
inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach mit anderen Worten anders sagen

inscenizacja ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wystawienie utworu dramatycznego na scenie Inszenierung

inscenizator ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzatɔr n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba odpowiedzialna za przygotowanie i organizację spektaklu; Regisseur

insektarium n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wiwarium przeznaczone do hodowli owadów lub stawonogów; Insektarium

inserat ĩw̃ˈsɛrat n
(przestarzałe, przestarzały) ogłoszenie opublikowane w prasie Anzeige Inserat

inskrypcja ĩw̃ˈskrɨpʦ̑ʲja n
trwały, pamiątkowy napis zwykle wykuty w kamieniu, czasem wyryty w metalu lub drewnie Inschrift

inspektor ĩw̃ˈspɛktɔr n
stopień oficerski w policji Inspekteur
urzędnik, który kontroluje pracę instytucji dokonując inspekcji Inspektor Inspekteur

inspiracja ˌĩw̃spʲiˈraʦ̑ʲja n
natchnienie, twórczy zapał, wena Inspiration

inspirować v
dostarczać natchnienia inspirieren
czerpać natchnienie sich inspirieren

instalacja ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja n
(sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów; Installation
(technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów Installation
(technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość Anlage Installation

instalator n
(technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację Installateur

instalować ˌĩw̃staˈlɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał installieren
montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach installieren

instancja n
(administracja) dany stopień organizacyjny w układzie podległych sobie instytucji Instanz

instrument ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt n
(medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne; Instrument medizinisch Instrument
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny Instrument Musikinstrument
(przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu Mittel Instrument
(technologia, technika, techniczny) narzędzie Instrument Werkzeug
(technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy; Instrument Meßinstrument

instrument muzyczny n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych; Musikinstrument Instrument

instrumentalista ˌĩw̃strũmɛ̃ntaˈlʲista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, grający na instrumencie Instrumentalist

instytucja ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja n
zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw Institution

instytut ĩw̃ˈstɨtut n
nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych; Institut

insulinooporność ˌĩw̃sulʲĩnɔːˈpɔrnɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszeniu czułości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby i innych tkanek organizmu na insulinę; Insulinresistenz

insynuacja n
osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli; często nie wprost, a z użyciem aluzji Anschuldigung

intarsja ĩnˈtarsʲja n
(sztuka) metoda zdobnicza polegająca na zdobieniu przedmiotów drewnianych innymi gatunkami drewna; Intarsie

integracja ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja n
połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości) Integration

integralność n
nierozdzielność, związek całości Integrität

integralny ˌĩntɛˈɡralnɨ adj
nierozerwalnie związany z czymś integral

intelekt ĩnˈtɛlɛkt n
zdolność człowieka do myślenia, zdobywania wiedzy, wyciągania logicznych wniosków, korzystania z posiadanej wiedzy i doświadczenia Intellekt

intelektualizacja n
(psychologia, psychologiczny) jeden z mechanizmów obronnych polegający na uciekaniu od rzeczywistych przykrych zdarzeń do przestrzeni abstrakcyjnej, dzięki czemu następuje ich odrealnienie Intellektualisierung

intelektualizm n
pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym Intellektualismus

intelektualny ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
dotyczący intelektu lub intelektualistów intellektuell

inteligencja ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja n
sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji; Intelligenz

inteligentny ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ adj
odznaczający się inteligencją intelligent

intencja ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja n
chęć, zamiar Absicht

intensyfikacja ˌĩntɛ̃w̃sɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
sprawianie, że coś jest intensywniejsze, silniejsze; nasilenie czegoś Intensivierung

intensywność ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɔɕʨ̑ n
stopień nasycenia czegoś; natężenie Intensität

intensywny ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ adj
natężony, mocny, nasycony intensiv

interaktywny ˌĩntɛrakˈtɨvnɨ adj
(książkowy) o sprzęcie, programie komputerowym: wymagający czynnego udziału człowieka, reagujący na akcje użytkownika, umożliwiający jego wpływ na przebieg wydarzeń, formę dzieła interaktiv

interesować ˌĩntɛrɛˈsɔvaʨ̑ v
wzbudzać zainteresowanie, ciekawić interessieren
być ciekawym czegoś, mieć zainteresowanie (hobby) sich interessieren

interesujący ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
ciekawy, zajmujący interessant

interferencja n
(fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal Interferenz

interfiks ĩnˈtɛrfʲiks n
(językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący między dwoma wyrazami, międzyrostek; Interfix

internacjonalizm n
współpraca, solidarność międzynarodowa Internationalismus

internalizować ˌĩntɛrnalʲiˈzɔvaʨ̑ v
(psychologia, psychologiczny) przyjmować za swoje własne, narzucane z zewnątrz postawy, poglądy, normy lub wartości internalisieren

internat n
(szkolnictwo, szkolny) zakład mieszczący mieszkania przeznaczone dla młodzieży uczącej się poza miejscem zamieszkania Internat

internetowy ˌĩntɛrnɛˈtɔvɨ adj
dotyczący internetu; korzystający z internetu Internet

internować ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑ v
osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego internieren
pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie internieren

interpelacja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pisemne zapytanie kierowane do członka rządu przez parlamentarzystę Anfrage

interpretacja ˌĩntɛrprɛˈtaʦ̑ʲja n
wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie; Interpretation

interpretować ˌĩntɛrprɛˈtɔvaʨ̑ v
rozumieć coś na swój sposób interpretieren

interseksualizm ˌĩntɛrsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥ n
(anatomia, anatomiczny) posiadanie cielesnych cech obu płci Intersexualität

interview ĩnˈtɛrvʲju n
wywiad przeprowadzony przez dziennikarza Interview

interwencja ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja n
wejście pomiędzy, mieszać się do czegoś aby osiągnąć zamierzony cel Intervention

interwenient ˌĩntɛrˈvɛ̃ɲɛ̃nt n
(przestarzałe, przestarzały) osoba, która interweniuje Intervenient

interweniować ˌĩntɛrvɛ̃ˈɲɔvaʨ̑ v
mieszać się w sprawy kogoś innego lub innego kraju, w celu uzyskania określonego efektu intervenieren

intonacja ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań; Intonation

intratny ĩnˈtratnɨ adj
przynoszący zysk einträglich lukrativ

introligator ˌĩntrɔlʲiˈɡatɔr n
(drukarstwo, drukarski) (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw; Buchbinder

intronizacja n
wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego Inthronisation

intruz n
człowiek niemile widziany w danym miejscu Eindringling

intryga ĩnˈtrɨɡa n
chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu Intrige

intrygować v
robić intrygi, knuć spiski intrigieren

intuicyjny ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ adj
wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji intuitiv

inulina n
(biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek; Inulin

inwalida ˌĩnvaˈlʲida n
osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia Invalide

inwencja ĩnˈvɛ̃nʦ̑ʲja n
pomysłowość, wynalazczość, kreatywność Erfindungsgabe

inwentaryzacja ˌĩnvɛ̃ntarɨˈzaʦ̑ʲja n
spisywanie inwentarza Inventur

inwentarz ĩnˈvɛ̃ntaʃ n
trwałe składniki majątku danej osoby fizycznej lub prawnej Inventar

inwersja n
odwrócenie naturalnej lub zwyczajnej kolejności w czymś Inversion

inwestor ĩnˈvɛstɔr n
(ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji Investor

inwestować ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑ v
dokonywać inwestycji investieren

inwokacja ˌĩnvɔˈkaʦ̑ʲja n
(literacko) apostrofa Invokation

inżynier ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr n
człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne; Ingenieur Ingenieurin

inżynieria ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja n
nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi Ingenieurwissenschaft

iperyt bromowy iˈpɛrɨd brɔ̃ˈmɔvɨ n
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów, bromowy analog iperytu siarkowego, parzący bojowy środek trujący stosowany bez powodzenia w czasie I wojny światowej; Bromlost

iracki iˈraʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Irak irakisch

iranistyka ˌirãˈɲistɨka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem języków irańskich i irańskiego obszaru kulturowego (Afganistan, Iran oraz Tadżykistan) Iranistik

irański iˈrãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Iran iranisch

irga ˈirɡa n
(botanika, botaniczny) Cotoneaster, rodzaj roślin z rodziny różowatych; Zwergmispel

irga Dielsa ˈirɡa ˈdʲilsa n
(botanika, botaniczny) Cotoneaster dielsianus, gatunek krzewu ozdobnego z rodziny różowatych Diels Zwergmispel Graue Felsenmispel f Graue Zwergmispel f

irlandzki irˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków irisch Irisch

ironia iˈrɔ̃ɲja n
zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą; Ironie

ironicznie ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ adv
używając ironii; pozornie szczerze/prawdziwie ironisch

ironiczny ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego ironisch

ironizować ˌirɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑ v
mówić o czymś w sposób ironiczny / z ironią ironisieren

irracjonalny ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
sprzeczny z rozumem, rozsądkiem irrationell irracional

iryd ˈirɨt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77 Iridium

irygacja n
(rolnictwo, rolniczy) sztuczne nawadnianie pól; Bewässerung Irrigation

irytować ˌirɨˈtɔvaʨ̑ v
drażnić, denerwować kogoś irritieren aufregen ärgern
denerwować się, wpadać w irytację ärgern sich aufregen

iskać ˈiskaʨ̑ v
usuwać pasożyty żyjące we włosach ludzi lub sierści zwierząt poprzez wyszukiwanie i łapanie (wyskubywanie) ich palcami lausen

iskra ˈiskra n
rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości Funke

islam ˈislãm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa; Islam

islamizacja ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu Islamisierung

islamizm isˈlãmʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa; Islamismus

islamofobia ˌislãmɔˈfɔbʲja n
uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów; Islamophobie

islandzki isˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Islandii lub Islandczyków isländisch Isländisch

islandzki isˈlãnʦ̑ʲci n
język urzędowy Islandii; Isländisch

istnienie iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ n
bycie, trwanie, występowanie, egzystencja Existenz Dasein Bestehen Vorhandensein

istnieć ˈistʲɲɛ̇ʨ̑ v
być, występować w rzeczywistości existieren bestehen

istota iˈstɔta n
stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać Wesen
coś, co jest zasadnicze w jakiejś sprawie; podstawa, sedno danej sprawy Wesen

istotnie iˈstɔtʲɲɛ adv
w znaczącym i/lub znacznym stopniu erheblich wesentlich

istotnie iˈstɔtʲɲɛ particle
…potwierdzająca rację tego, co ktoś wcześniej oznajmił tatsächlich wirklich

istotność n
to, co stanowi istotę sprawy Wesentlichkeit

istotny iˈstɔtnɨ adj
taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny wesentlich essenziell wichtig
taki, który jest prawdziwy, rzeczywisty reel wirklich

iteratiwum n
(językoznawstwo, językoznawczy) czasownik, który wyraża powtarzanie się określonej czynności Iterativum

iterb ˈitɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70; Ytterbium

itr itr̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39; Yttrium

izba wytrzeźwień ˈizba vɨˈṭʃɛʑvʲjɛ̇̃ɲ n
budynek lub pomieszczenie, w którym zatrzymywane są tymczasowo osoby nietrzeźwe, zakłócające spokój; Ausnüchterungszelle

izoglosa ˌizɔˈɡlɔsa n
(językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej Isoglosse

izokoszta ˌizɔˈkɔʃta n
(ekonomia, ekonomiczny) linia obrazująca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych, których koszt całkowity jest taki sam; Isokostengerade Isokostenlinie

izokwanta ˌizɔˈkfãnta n
(ekonomia, ekonomiczny) linia przedstawiająca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych pozwalające osiągnąć dany rozmiar produkcji; Isoquante

izolator n
materiał izolujący Isolator Nichtleiter

izometryczny adj
(matematyka, matematyczny) taki, który nie zmienia odległości między punktami isometrisch

izotop iˈzɔtɔp n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów; Isotop

izraelski ˌizraˈɛlsʲci adj
odnoszący się do państwa Izrael israelisch

iść iɕʨ̑ v
poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem gehen
udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo gehen
idzie, szło radzić sobie gehen

ja ja n
(psychologia, psychologiczny) świadomość własnej osobowości, myślenia, poznawania Ich
jaźń, jestestwo Ich

ja ja personalPronoun
pierwsza osoba liczby pojedynczej ich

jabłecznik jabˈwɛʧ̑ʲɲik n
(kulinaria) ciasto z jabłkami Apfelkuchen
słabe wino z jabłek Apfelwein

jabłko ˈjap.kɔ ˈjap.w̥kɔ n
(spożywczy) owoc jabłoni Apfel

jabłko Adama ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma n
(przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn) Adamsapfel

jabłko niezgody ˈjapkɔ ɲɛˈzɡɔdɨ ˈjapw̥kɔ ɲɛˈzɡɔdɨ n
rzecz, sprawa, która skłóca, poróżnia dane osoby Erisapfel Zankapfel

jabłoniowy ˌjabwɔ̃ˈɲɔvɨ adj
składający się z jabłoni Apfel- Apfelbaum-

jabłoń ˈjabwɔ̃ɲ n
drzewo, na którym rosną jabłka; Apfelbaum

jacht jaxt n
lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu; Yacht Jacht Jachtschiff

jad jadɨ jat n
substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu; Gift

jadalny jaˈdalnɨ adj
nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć eßbar genießbar

jadeit jaˈdɛ<sup>j</sup>it n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał w różnych odcieniach zieleni, rzadziej biały, połyskliwy, używany w jubilerstwie; Jadeit

jadwiżanka ˌjadvʲiˈʒãnka n
członkini żeńskiego zakonu Zgromadzenie Sióstr Świętej Jadwigi; Hedwigschwester

jadłodajnia ˌjadwɔˈdajɲa n
miejsce, w którym daje się posiłki, często tanie lub darmowe Speisegaststätte

jaglica n
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka; Trachom

jagnię ˈjäɟɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode owcy; Lamm

jagoda jaˈɡɔda n
(botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona; Beere

jagodzianka ˌjaɡɔˈʥ̑ãnka n
(kulinaria) drożdżówka nadziewana jagodami Blaubeerbrötchen Heidelbeerbrötchen

jaguar jaˈɡu<sup>w</sup>ar n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca; Jaguar

jajecznica ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
(kulinaria) smażona potrawa z wymieszanych jajek; Rührei

jajko ˈjäjkɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce Ei

jajko Kolumba ˈjäjkɔ kɔˈlũmba idiom
(książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia; das Ei des Kolumbus

jajko na twardo ˈjäjkɔ na‿ˈtfardɔ n
(kulinaria) jajko ugotowane do całkowitego ścięcia się zawartości; hartgekochtes Ei

jajko sadzone ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ n
(kulinaria) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania Spiegelei

jajnik ˈjäjɲik n
(anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy; Eierstock

jajo ˈjäjɔ n
(spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie; Ei
(biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka; Ei

jajowaty ˌjäjɔˈvatɨ adj
kształtem przypominający ptasie jajo eiförmig

jajowód jäˈjɔvut n
(anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika; Eileiter

jak jak conjunction
…wprowadzający porównanie wie
…łączący zdania wtrącone wie
…wyłączający z zaprzeczonego zdania dany element als

jak jak n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny pustorożców; Jak Yak

jak jak pronoun
…używany w pytaniach o sposób lub stan wie
…używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu wie
…używany w zdaniach zależnych jeśli wenn

jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie ˈjak ˈːuba ˈbɔɡu ˈtaɡ ˈbuk ˈːubʲjɛ proverb
jak uczynisz komuś, tak on uczyni tobie wie du mir, so ich dir wie man in den Wald hineinruft, so schallt es heraus

jak amen w pacierzu ˈjak ˈãmɛ̃n f‿paˈʨ̑ɛʒu adv
coś bardzo pewnego, co na pewno nastąpi wie das Amen in der Kirche

jak cholera ˈjak xɔˈlɛra adv
(potocznie, potoczny) bardzo, mocno, dużo, intensywnie wie der Teufel

jak cię widzą, tak cię piszą ˈjäc‿ʨ̑ɛ ˈvʲiʣ̑ɔ̃w̃ ˈtac‿ʨ̑ɛ ˈpʲiʃɔ̃w̃ proverb
ludzi często ocenia się po ich wyglądzie i zachowaniu Kleider machen Leute

jak się masz ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ
…otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój wie geht es dir wie geht's wie geht es Ihnen

jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz ˈjak ˈsɔbʲjɛ pɔˈɕʨ̑ɛlɛʃ ˈtac‿ɕɛ ˈvɨɕpʲiʃ proverb
sami mamy wpływ na to, co się dzieje w naszym życiu, na jego jakość wie man sich bettet, so liegt man

jak słoń w składzie porcelany ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ adv
w sposób niezręczny, nieumiejętny wie ein Elefant im Porzellanladen

jak u Pana Boga za piecem ˈjak u‿ˈpãna ˈbɔɡa za‿ˈpʲjɛʦ̑ɛ̃m adv
bezpiecznie, beztrosko, wygodnie, szczęśliwie wie Gott in Frankreich

jaka matka, taka córka ˈjaka ˈmatka ˈtaka ˈʦ̑urka proverb
córka, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jej matka wie die Mutter, so die Tochter

jaka praca, taka płaca ˈjaka ˈpraʦ̑a ˈtaka ˈpwaʦ̑a proverb
za ciężką pracę można spodziewać się godziwej zapłaty wie die Arbeit, so der Lohn

jakby ˈjaɡbɨ particle
…oznaczająca, że wyrażony w zdaniu pogląd może nie jest prawdziwy, ale jest bliski prawdy als ob

jaki ˈjäci pronoun
…służący do pytania o cechę wyrażoną zwykle w przymiotniku welcher was für ein wie
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych dotyczących cechy welcher was für ein wie

jaki ojciec, taki syn ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n proverb
syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec wie der Vater, so der Sohn

jakiś ˈjäciɕ indefinitePronoun
bliżej nieokreślony, bliżej nieznany irgendein ein

jako ˈjakɔ preposition
używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot als

jakobin n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej: członek lewicowego klubu politycznego dążącego do radykalnych zmian i wprowadzenia republiki; Jakobiner

jakoby conjunction
łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym i również podający w wątpliwość treść, o której jest mowa w przyłączanym zdaniu dass

jakoby particle
informująca, że mówiący przytacza cudzy sąd i podaje w wątpliwość jego prawdziwość angeblich

jakoś ˈjakɔɕ particle
mniej więcej, około etwa

jakoś ˈjakɔɕ pronoun
w pewien, nie do końca określony, sposób irgendwie

jakościowy adj
odnoszący się do jakości, związany z jakością qualitativ

jakość ˈjakɔɕʨ̑ n
wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu Qualität

jamajka jãˈmajka n
rodzaj rumu Jamaika-Rum

jamajski jãˈmajsʲci adj
odnoszący się do państwa Jamajka jamaikanisch
odnoszący się do wyspy Jamajka jamaikanisch

jamnik ˈjãmʲɲik n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach; Dachshund Dackel

jamraj ˈjãmraj n
(zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę; Bandikut

janczarski adj
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) związany z janczarami, dotyczący janczarów Janitschar

japonistka ˌjapɔ̃ˈɲistka n
forma żeńska od: japonista Japanologin

japonistyka n
(edukacja, edukacyjny) nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Japonię Japanologie

japonizm jaˈpɔ̃ɲism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka japońskiego; Japanismus

japonka jaˈpɔ̃nka n
(potocznie, potoczny) klapek z paskiem pomiędzy dużym palcem a palcem obok; Flip-Flop

japoński jaˈpɔ̃j̃sʲci adj
dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków japanisch Japanisch

japoński jaˈpɔ̃j̃sʲci n
język używany w Japonii; Japanisch japanisch

japońskojęzyczny jaˈpɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem japońskim japanischsprachig
spisany, stworzony w języku japońskim japanischsprachig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem japońskim japanischsprachig

jard n
brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra Yard

jarmułka n
okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów; Kippa Jarmulke

jarmuż ˈjarmuʃ n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach; Grünkohl

jarzmo ˈjaʒmɔ n
(zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi; Joch
(przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów Joch

jarzynowa n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) zupa z jarzyn, najczęściej różnych Gemüsesuppe

jarząbek jaˈʒɔ̃mbɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia (Bonasa bonasia), łowny ptak eurazjatycki zamieszkujący w gęstych starodrzewach; Haselhuhn

jarzębina ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (potocznie, potoczny) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach; Eberesche Vogelbeerbaum Vogelbeere
owoc jarzębiny (1.1) Vogelbeere

jasełka jaˈsɛwka n
widowisko o Bożym Narodzeniu wzorowane na średniowiecznych misteriach franciszkańskich; Krippenspiel

jaskier ˈjasʲcɛr n
(botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych; Hahnenfuß
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Hahnenfuß

jaskinia jaˈsʲcĩɲa n
naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka; Höhle Grotte

jaskiniowiec ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑ n
(antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini Höhlenmensch

jaskra n
(medycyna, medyczny) przewlekłe schorzenie oka spowodowane wzmożonym ciśnieniem śródgałkowym; Glaukom grüner Star

jaskrawobiały ˌjaskravɔˈbʲjawɨ adj
biały o intensywnym, jasnym odcieniu knallweiß

jaskrawożółty ˌjaskravɔˈʒuwtɨ adj
żółty o intensywnym, jasnym odcieniu grellgelb knallgelb

jaskrawy jasˈkravɨ adj
(przenośnie, przenośnia) bardzo wyraźny, dobitny; skrajny krass
o kolorze: intensywny hell
o przedmiocie: mający intensywny (1.1) kolor hell
o świetle: mocno świecący, rażący oczy hell

jaskółka jaˈskuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie; Schwalbe

jasmundzki adj
związany z Jasmundem, dotyczący Jasmundu (półwyspu na wyspie Rugii) Jasmunder

jasne jak słońce idiom
(potocznie, potoczny) oczywiste, niebudzące wątpliwości sonnenklar

jasnobeżowy ˌjasnɔbɛˈʒɔvɨ adj
beżowy o jasnym odcieniu hellbeige

jasnobrązowy ˌjasnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ adj
kolor brązowy o jasnym odcieniu hellbraun

jasnobłękitny ˌjasnɔbwɛ̃ŋʲˈcitnɨ adj
mający kolor błękitny o jasnym odcieniu hellblau

jasnoczerwony ˌjasnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
w kolorze czerwonym o niezbyt intensywnym nasyceniu / odcieniu hellrot

jasnoniebieski ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor niebieski o jasnym odcieniu hellblau

jasnopomarańczowy ˌjasnɔpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ adj
mający kolor pomarańczowy o jasnym odcieniu hellorange

jasnoróżowy ˌjasnɔruˈʒɔvɨ adj
mający kolor różowy o jasnym odcieniu hellrosa

jasnoszary ˌjasnɔˈʃarɨ adj
w kolorze szarym o jasnym odcieniu hellgrau

jasnowidz jasˈnɔvʲiʦ̑ n
człowiek zdolny pozazmysłowo przewidywać zdarzenia z przyszłości lub odtwarzać przeszłe wydarzenia Hellseher Seher

jasnowłosy ˌjasnɔˈvwɔsɨ adj
mający jasne włosy hellhaarig

jasnozielony ˌjasnɔʑɛˈlɔ̃nɨ adj
mający kolor zielony o jasnym odcieniu hellgrün

jasnożółty ˌjasnɔˈʒuwtɨ adj
mający kolor żółty o jasnym odcieniu hellgelb

jasny ˈjasnɨ adj
(potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty klar
pełen światła, słońca, nie zaciemniony hell
o kolorze: mało intensywny hell

jasny jak słońce ˈjasnɨ ˈjak ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ adj
oczywisty, ewidentny, zrozumiały, bardzo łatwy do zrozumienia sonnenklar

jaspis ˈjaspʲis n
(mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną; Jaspis
(jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany kamień z jaspisu (1.1) Jaspis

jastrząb ˈjasṭʃɔ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych; Habicht

jaszczurka jaʃˈʧ̑urka n
(herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach; Eidechse

jaszczurka zwinka n
(herpetologia, herpetologiczny) Lacerta agilis, gatunek jaszczurki z rodziny jaszczurek właściwych; Zauneidechse

jatrogenny ˌjatrɔˈɡɛ̃nːɨ adj
będący szkodliwym, niekorzystnym następstwem leczenia iatrogen

jawność n
cecha tego, co jawne Öffentlichkeit

jawny ˈjavnɨ adj
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) wprost widoczny w zapisie explizit

jazda ˈjazda n
przenoszenie się z miejsca na miejsce, przebywanie drogi za pomocą różnych środków lokomocji; poruszanie się, posuwanie się środków lokomocji Fahrt

jazda indywidualna na czas ˈjazda ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alna na‿ˈʧ̑as n
(sport, sportowy) w kolarstwie: konkurencja, gdzie zawodnicy startując pojedynczo i nie mogąc korzystać z pomocy innych muszą jak najszybciej przejechać określony odcinek; Einzelzeitfahren

jazgarz ˈjazɡaʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych; Kaulbarsch

jazz ʤ̑ɛs n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych; Jazz

jałmużna jawˈmuʒna n
(książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania Almosen

jałowiec jaˈwɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.; Wacholder

jałówka jaˈwufka n
(zoologia, zoologiczny) młoda, nieposiadająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów Färse

jaśnieć v
(przenośnie, przenośnia) być wyraźnie widocznym ze względu na swoje zalety strahlen
dawać wyraźnie jasny blask glänzen leuchten strahlen
tracić natężenie barwy blass werden heller werden

jebadełko ˌjɛbaˈdɛwkɔ n
(potocznie, potoczny) (środowiskowy) (sport, sportowy) urządzenie do wyjmowania kostek i innych metalowych elementów sprzętu wspinaczkowego ze skał, umieszczonych uprzednio celem założenia asekuracji; Klemmkeilentferner Klemmkeillöser

jebadło jɛˈbadwɔ n
(wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) sypialnia Matratzengruft

jechać ˈjɛxaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) o butach, sankach: ślizgać się schlittern
o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia fahren
o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne fahren

jechać na jednym wózku ˈjɛxaʨ̑ na‿ˈjɛdnɨ̃m ˈvusku v
o osobach, które są w podobnej sytuacji, mają podobny problem, dzielą ten sam los in einem Boot sitzen

jeden ˈjɛdɛ̃n cardinalNumeral
liczba 1 eins

jeden ˈjɛdɛ̃n n
cyfra 1 Eins

jeden ˈjɛdɛ̃n pronoun
sam, pojedynczy, bez nikogo/niczego innego allein

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego idiom
zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność einer für alle, alle für einen

jedenastka ˌjɛdɛ̃ˈnastka n
(sport, sportowy) (potocznie, potoczny) skład graczy w piłkę nożną Elf
tramwaj, autobus itp. oznaczony numerem 11 Elf

jedenastolatek ˌjɛdɛ̃nastɔˈlatɛk n
chłopiec mający jedenaście lat Elfjähriger

jedenastolatka ˌjɛdɛ̃nastɔˈlatka n
dziewczynka mająca jedenaście lat Elfjährige

jedenastoletni ˌjɛdɛ̃nastɔˈlɛtʲɲi adj
mający jedenaście lat elfjährig
trwający jedenaście lat elfjährig

jedlina jɛˈdlʲĩna n
drewno z jodły Tannenholz
las jodłowy Tannenwald
ścięte gałęzie jodły Tannengrün Tannenzweige

jedna jaskółka nie czyni wiosny ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ proverb
nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu eine Schwalbe macht noch keinen Sommer

jedna jaskółka wiosny nie czyni ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi proverb
nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów eine Schwalbe macht noch keinen Sommer

jednak ˈjɛdnak conjunction
łączący dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego jedoch

jednakowo ˌjɛdnaˈkɔvɔ adv
tak samo, identycznie, w taki sam sposób gleich

jednakowy ˌjɛdnaˈkɔvɨ adj
taki sam, identyczny gleich

jednakże jɛdˈnaɡʒɛ conjunction
wzmocniona forma spójnika jednak jedoch

jednoaktówka ˌjɛdnɔakˈtufka n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór dramatyczny zbudowany z jednego aktu Einakter

jednoczesny ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛsnɨ adj
odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili gleichzeitig

jednocześnie ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ adv
w tej samej chwili, w jednym czasie gleichzeitig
zarazem, również (sygnalizuje kontrast w opisie czegoś) gleichzeitig zugleich

jednogłośny ˌjɛdnɔˈɡwɔɕnɨ adj
jednomyślny einstimmig

jednojęzyczny ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
napisany w jednym języku einsprachig
posługujący się jednym językiem einsprachig

jednokomórkowiec ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvʲjɛʦ̑ n
(biologia, biologiczny) organizm składający się tylko z jednej komórki Einzeller

jednokomórkowy ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ adj
(biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki einzellig

jednolatek ˌjɛdnɔˈlatɛk n
chłopiec mający jeden rok Einjähriger

jednolatka ˌjɛdnɔˈlatka n
dziewczynka mająca jeden rok Einjährige

jednoletni ˌjɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający jeden rok einjährig
trwający jeden rok einjährig

jednomyślny adj
bez różnic w przekonaniach einhellig einstimmig einmütig

jednonogi ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi adj
mający jedną nogę einbeinig

jednooki ˌjɛdnɔˈːci adj
taki, który ma jedno oko einäugig

jednopiętrowy ˌjɛdnɔpʲjɛ̃nˈtrɔvɨ adj
mający tylko parter i jedno piętro einstöckig

jednopłat n
(lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny; Eindecker Monoplan

jednorożec ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑ n
(mitologia, mitologiczny) (książkowy) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach; Einhorn

jednostka jɛdˈnɔstka n
(książkowy) osoba, pojedynczy osobnik Individuum
część całości Teil
określona wartość jakiejś wielkości Einheit
placówka określonej instytucji Einheit

jednostka astronomiczna n
(jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca; Astronomische Einheit

jednostkowy adj
(językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący tego, co da się wyodrębnić jako jedna sztuka gegenständlich
dotyczący jednego bytu (osoby, rzeczy, itp.) individuell
dotyczący jednego zdarzenia, wyjątkowej sytuacji sporadisch vereinzelt
odnoszący się do określonej wartości danej wielkości Einzel- Stück-

jednotygodniowy ˌjɛdnɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ adj
będący w wieku jednego tygodnia 1-wöchig einwöchig
trwający jeden tydzień 1-wöchig einwöchig

jednowymiarowy adj
(matematyka, matematyczny) mający tylko jeden wymiar, rozpatrywany w jednym wymiarze eindimensional

jednoznaczny ˌjɛdnɔˈznaʧ̑nɨ adj
niebudzący wątpliwości, pewny, definitywny, zdecydowany eindeutig

jedwab ˈjɛdvap n
(włókiennictwo) tkanina z przędzy (1.1); Seide
(włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników Seide

jedwabnik jɛdˈvabʲɲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab; Seidenspinner
(technologia, technika, techniczny) rodzaj pilnika o drobnych nacięciach (35,5–67 na cm) Feinschlichtfeile

jedwabny jɛdˈvabnɨ adj
dotyczący jedwabiu, związany z jedwabiem seiden

jedynie jɛˈdɨ̃ɲɛ particle
…komunikująca, że czegoś jest mniej niż spodziewała się osoba mówiąca lediglich nur
…ograniczająca wypowiedziany sąd do wymienionych obiektów i stanów rzeczy lediglich nur

jedynka jɛˈdɨ̃nka n
(hotelarstwo) pokój przeznaczony dla jednej osoby, z jednym łóżkiem Einzelzimmer

jedyny jɛˈdɨ̃nɨ adj
istniejący tylko w jednym egzemplarzu einzig

jedzenie jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
coś, co można jeść; żywność, pokarm Essen
spożywanie pokarmu Essen

jegier n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej piechoty, przeznaczonej do zwiadów, potyczek czy wreszcie zadań strzelców wyborowych, rekrutowanej pierwotnie z myśliwych, gajowych i leśników Jäger

jego ˈjɛɡɔ pronoun
3 os. lp, rodzaj męski sein
3 os. lp, rodzaj nijaki sein

jej jɛ̇j pronoun
3 (osoba) lp, rodzaj żeński ihr

jeleń ˈjɛlɛ̃ɲ n
(zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców; Hirsch

jelito grube n
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy; Dickdarm

jelonek rogacz jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków; Hirschkäfer

jemeński jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Jemen jemenitisch

jemioła jɛ̃ˈmʲjɔwa n
(botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny; Mistel

jemiołuszka ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka n
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ; Seidenschwanz

jenajski adj
związany z Jeną, dotyczący Jeny (miasta w Niemczech) je­na­isch

jeniec ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
osoba wzięta do niewoli w czasie wojny; Gefangener Gefangene

jenot azjatycki n
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Nyctereutes procyonoides, gatunek drapieżnego ssaka rodziny psowatych; Marderhund Enok
(zoologia, zoologiczny) osobnik drapieżnika z gatunku (1.1) Marderhund Enok

jer jɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków; Bergfink

jeremiada ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada n
biadolenie, lament, skarga Jeremiade

jerzyk ˈjɛʒɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach; Mauersegler

jesiennie jɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲːɛ adv
typowo dla jesieni herbstlich

jesienny jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ adj
mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią herbstlich

jesień ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ n
pora roku między latem a zimą; Herbst

jesion ˈjɛ̇ɕɔ̃n n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych; Esche

jesiotr ˈjɛ̇ɕɔtr̥ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze; Stör

jeszcze ˈjɛʃʧ̑ɛ particle
…oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle noch
w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo noch
…z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej noch

jesziwa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowska, ortodoksyjna szkoła wyższego stopnia, w której studiuje się teksty judaistyczne, głównie Talmud, kształcąca m.in. rabinów; Jeschiwa

jezioro jɛ̇ˈʑɔrɔ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny; See

jezuicki adj
dotyczący zakonu jezuitów albo członka tego zakonu jesuitisch
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) postępujący w sposób przebiegły, przewrotny i obłudny lub świadczący o przebiegłości, przewrotności i obłudzie jesuitisch

jezuita n
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek przebiegły, przewrotny, obłudny Jesuit
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu katolickiego noszącego oficjalną nazwę Towarzystwa Jezusowego; Jesuit

jezuityzm n
zakłamany i przewrotny sposób postępowania przypisywany jezuitom Jesuitentum Jesuitismus

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ proverb
jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację mit den Wölfen heulen wes Brot ich ess, des Lied ich sing

jeść jɛ̇ɕʨ̑ v
spożywać, przyjmować pokarmy essen fressen

jeść śniadanie ˈjɛ̇ɕʨ̑ ɕɲaˈdãɲɛ v
spożywać posiłek w godzinach porannych frühstücken

jeździectwo n
(sport, sportowy) dyscyplina sportu konnego z wyjątkiem wyścigów konnych Reitsport

jeździć ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑ v
poruszać się na grzbiecie konia reiten
przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji fahren

jeż jɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami Igel

jeżeli jɛˈʒɛlʲi conjunction
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego wenn falls

jeżozwierz jɛˈʒɔzvʲjɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) Hystricidae, duży gryzoń pokryty długimi kolcami; Stachelschwein

jeżyna jɛˈʒɨ̃na n
(botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach; Brombeere
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica Brombeere

jidysz ˈjidɨʃ n
język Żydów aszkenazyjskich; Jiddisch

jidyszowy adj
(językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka jidysz, związany z językiem jidysz jiddisch

jidyszystyka n
(edukacja, edukacyjny) studia uniwersyteckie w dziedzinie jidyszystyki (1.1) Jiddistik
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki badająca język jidysz i literaturę tworzoną w tym języku, a także ogólnie kulturę z nim związaną Jiddistik

jidyszyzm jiˈdɨʃɨsm̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (żydowski) nurt kulturowy uznający jidysz za język narodowy Żydów i dążący do rozwoju świeckiej kultury żydowskiej w oparciu o ten język; Jiddischismus
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka jidysz; Jiddismus

jod jɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53; Iod Jod

jodoform n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilu, środek antyseptyczny o silnym zapachu; Jodoform

jodyna jɔˈdɨ̃na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do dezynfekcji – roztwór jodu i jodku potasu w etanolu; Iodtinktur

jodła ˈjɔdwa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; Tanne

jodła koreańska n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Abies koreana E. H. Wilson, gatunek drzewa z rodziny sosnowatych, pochodzący z górzystych terenów Korei Południowej; Korea-Tanne

jodłować jɔdˈwɔvaʨ̑ v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset; jodeln

jodłowy jɔdˈwɔvɨ adj
będący częścią jodły Tanne
składający się z jodły Tanne
wykonany z drewna lub innej części jodły Tanne

joga ˈjɔɡa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej; Yoga
tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych Yoga

jogging n
(sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym; Jogging

jogurt ˈjɔɡurt n
(kulinaria) produkt mleczarski fermentowany mlekowo; Joghurt Yoghurt Jogurt Yogurt

jon jɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni); Ion

jordanit n
(mineralogia, mineralogiczny) czarny, metaliczny minerał z grupy siarkosoli Jordanit

jordański jɔrˈdãj̃sʲci adj
(geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania jordanisch

jota ˈjɔta n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dziewiątej litery alfabetu greckiego, ι; Jota

jowialny adj
(książkowy) radosny, o życzliwym usposobieniu fröhlich heiter jovial

joński adj
(geografia, geograficzny) dotyczący Morza Jońskiego ionisch
(historia, historyczny, historycznie) dotyczący Jonii ionisch

jubiler juˈbʲilɛr n
osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych Juwelier

jubilerstwo n
(rzemiosło, rzemieślniczy) wyrób biżuterii i innych przedmiotów ozdobnych poprzez obróbkę metali szlachetnych i cennych kamieni Juwelierberuf Juwelierhandwerk

jubileusz ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ n
ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś Jubiläum

judaistyka n
(edukacja, edukacyjny) studia uniwersyteckie w dziedzinie judaistyki (1.1) Judaistik
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki badająca kulturę i religię żydowską Judaistik

judaizm juˈda<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów; Judaismus Judentum

judaszowe srebrniki ˌjudaˈʃɔvɛ srɛˈbrʲɲici n
(botanika, botaniczny) Lunaria annua L., roślina z gatunku miesiącznica roczna; Silberblätter

judeochrześcijanin ˌjudɛɔxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w pierwszych wiekach chrześcijaństwa: Żyd wyznający chrześcijaństwo, ale zachowujący tradycyjne obrzędy i zwyczaje wedle prawa mojżeszowego Judenchrist

judeochrześcijanka ˌjudɛɔxʃɛɕʨ̑iˈjãnka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma żeńska od: judeochrześcijanin Judenchristin

judeochrześcijański ˌjudɛɔxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący judeochrześcijan judenchristlich

judo ˈʤ̑udɔ n
(sport, sportowy) japońska sztuka walki; Judo

jugosłowiański ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci adj
(przymiotnik) od Jugosławia jugoslawisch

jujuba jüˈjuba ʒuˈʒuba n
(botanika, botaniczny) Ziziphus, ciernisty krzew lub drzewko o żółtych, drobnych kwiatach i często jadalnych owocach; Jujube

juk juk n
każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła Satteltasche

junkier n
pruski szlachcic, właściciel majątku ziemskiego; junkrzy często służyli jako oficerowie w armii pruskiej; Junker

jura ˈjura n
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych; Jura

jury n
grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie Jury

juta ˈjuta n
(botanika, botaniczny) Corchorus, roślina tropikalna z rodziny ślazowatych; Jute
(włókiennictwo) tkanina z tego włókna; Jute
(włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny Jute

jutro ˈjutrɔ adv
następnego dnia po obecnym morgen

jutro ˈjutrɔ n
dzień następny w stosunku do obecnego Morgen morgen

jutrzejszy juˈṭʃɛjʃɨ adj
odnoszący się do jutra morgig

jutrzenka juˈṭʃɛ̃nka n
(książkowy) (poetycki, poetycko) poranna jasność przed pojawieniem się słońca Morgenröte

już juʃ particle
…określająca granicę między przeszłością a przyszłością nicht mehr
…podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń schon bereits

jąderko n
(biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA; Nucleolus

jęczmień ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodzaju (1.1) Gerste
(botanika, botaniczny) Hordeum L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych; Gerste
(medycyna, medyczny) torbielowata infekcja powieki; Gerstenkorn Hordeolum
(spożywczy) (kulinaria) ziarno z nasion rośliny (1.1) Gerste Gerstenkorn

jęk n
żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia Stöhnen

jętka ˈjɛ̃ntka n
(budownictwo) pręt poziomy rozpierający krokwie; Kehlbalken
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko; Eintagsfliege

język ˈjɛ̃w̃zɨk n
(anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie; Zunge Sprache
(informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera; Sprache
część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy Sprache
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, alfabetu, zasad wymowy, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór; Sprache Zunge
część buta osłaniająca stopę pod sznurówką Zunge

język migowy ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ n
język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi Gebärdensprache Zeichensprache

język obcy ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ n
język inny niż język ojczysty Fremdsprache

język ojczysty ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ n
język, którego ktoś uczy się jako pierwszego w kraju, w którym się wychowuje Muttersprache Erstsprache

językowy ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ adj
związany z językiem jako mową sprachlich linguistisch

językoznawca ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafʦ̑a n
(językoznawstwo, językoznawczy) specjalista w zakresie językoznawstwa Sprachwissenschaftler Sprachwissenschaftlerin

językoznawstwo ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku; Sprachwissenschaft

kabanos kaˈbãnɔs n
(kulinaria) cienka, wędzona kiełbasa z mięsa wieprzowego; Kabanossi

kabardyjski adj
dotyczący Kabardy albo Kabardyjczyków Kabardinisch

kabaret kaˈbarɛt n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) budynek ze sceną wystawiającą kabarety (1.1) Kabarett
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa osób przygotowujących spektakle satyryczno-rozrywkowe (1.1) Kabarett
płaskie naczynie z przegródkami Kabarett
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.; Kabarett Cabaret

kabaretki n
rodzaj ażurowych pończoch tworzących siatkę o widocznych oczkach Netzstrumpf

kabergolina ˌkabɛrɡɔˈlʲĩna n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek dopaminergiczny hamujący laktację, będący pochodną ergoliny; Cabergolin

kablówka kaˈblufka n
(potocznie, potoczny) telewizja kablowa Kabelfernsehen

kabura n
(wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni; Halfter Holster Pistolentasche

kac kaʦ̑ n
(potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia), na skutek nadmiernego spożycia alkoholu; Kater Katzenjammer

kacerz ˈkaʦ̑ɛʃ n
(przestarzałe, przestarzały)/(dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od religii rzymskokatolickiej (w szczególności protestant); w okresie reformacji synonim heretyka, bezbożnika Ketzer
(rybołówstwo, rybacki) sieć do połowu ryb i raków Kescher

kaczeniec kaˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Caltha palustris, knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach; Sumpfdotterblume

kaczka ˈkaʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) naczynie do oddawania moczu bez wstawania z łóżka Urinflasche
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych; Ente
(kulinaria) mięso lub potrawa z kaczki (1.1) Ente

kaczka dziennikarska ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska n
(publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa; Zeitungsente Ente

kaczka krzyżówka n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych; Stockente

kaczor ˈkaʧ̑ɔr n
(ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki Erpel Enterich

kaczątko kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) młoda kaczka Entlein

kadm katm̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48; Cadmium Kadmium

kadra n
(wojskowość, wojskowy) jednostka organizacyjna wojska złożona z zawodowych oficerów, chorążych i podoficerów, będąca trzonem dla dalszych uzupełnień Stab
zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki Personal Belegschaft Mitarbeiterstab

kaduceusz ˌkaduˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>uʃ n
(mitologia grecka) (mitologia rzymska) laska opleciona dwoma wężami, pochylającymi ku sobie łby, niekiedy przewiązana wstążkami, zakończona parą skrzydeł lub wieńcem; atrybut bogów: greckiego Hermesa i greckiej Irydy oraz rzymskiego Merkurego; emblemat pokoju i handlu; Hermesstab

kadzidełko ˌkaʥ̑iˈdɛwkɔ n
patyczek pokrytego substancją, która żarząc się wydziela zapach Räucherstäbchen

kadzidło kaˈʥ̑idwɔ n
przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń Weihrauch

kadzielnica ˌkaʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
(kościelny) naczynie do spalania kadzidła; Weihrauchfass

kafar ˈkafar n
maszyna do wbijania pali w grunt; Keffer

kafeteria n
stołówka, samoobsługowa restauracja Cafeteria

kafetiera tłokowa n
szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty Pressstempelkanne

kaflarstwo kafˈlarstfɔ n
dział rzemiosła związany z wyrobem kafli Kachelerzeugung Kachelfabrikation

kaflarz ˈkaflaʃ n
rzemieślnik wytwarzający kafle, trudniący się kaflarstwem Kachelmacher

kaftan bezpieczeństwa ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa n
bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych; Zwangsjacke

kaganek kaˈɡãnɛk n
(dawniej, dawny) mała lampka w kształcie miseczki (glinianej lub metalowej) z dziobkiem i uchwytem, wypełnionej tłuszczem, najczęściej olejem; Öllampe

kaganiec kaˈɡãɲɛʦ̑ n
siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk; Maulkorb

kahał n
(żydowski) (administracja) żydowska gmina wyznaniowa Judengemeinde

kairka kaˈ<sup>j</sup>irka n
mieszkanka Kairu Kairenerin

kajak ˈkajak n
niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach; Kajak Paddelboot

kajakarka ˌkajaˈkarka n
(sport, sportowy) zawodniczka uprawiająca kajakarstwo lub kobieta, która pływa kajakiem Kajakfahrerin

kajman ˈkajmãn n
(zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów; Kaiman

kajuta kaˈjuta n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku; Kabine Kajüte

kajzerka kajˈzɛrka n
rodzaj bułki z charakterystycznymi nacięciami na wierzchu; Kaisersemmel Kaiserbrötchen

kakadu kaˈkadu n
(ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór; Kakadu

kakao kaˈkaɔ n
(spożywczy) proszek z nasion kakaowca Kakao
(kulinaria) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem Kakao
(botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec; Kakao

kakofonia n
nieprzyjemne połączenie dźwięków; Kakophonie Kakofonie Katzenmusik

kaktus ˈkaktus n
(botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej; Kaktee Kaktus

kalabryjski ˌkalaˈbrɨjsʲci adj
związany z Kalabrią, wywodzący się z Kalabrii kalabrisch

kalafior kaˈlafʲjɔr n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach; Blumenkohl Karfiol

kalafiorowy adj
związany z kalafiorem; taki jak kalafior; zawierający kalafior Blumenkohl-

kalafonia ˌkalaˈfɔ̃ɲja n
(technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych; Kolophonium

kalarepa ˌkalaˈrɛpa n
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej; Kohlrabi

kalcyt ˈkalʦ̑ɨt n
(geologia, geologiczny) minerał, składnik skał osadowych; Calcit Kalkspat Kalzit

kaldera kalˈdɛra n
(geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji; Caldera

kalectwo n
niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej Gebrechen

kaleczyć v
uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym verletzen verstümmeln

kalejdoskop ˌkalɛjˈdɔskɔp n
(optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu; Kaleidoskop

kaleka kaˈlɛka n
człowiek dotknięty kalectwem Krüppel Behinderter
kobieta dotknięta kalectwem Behinderte

kalendarz kaˈlɛ̃ndaʃ n
system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca; Kalender

kalendarz adwentowy n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia; Adventskalender Adventkalender Weihnachtskalender

kalendy kaˈlɛ̃ndɨ n
(historia, historyczny, historycznie) pierwszy dzień każdego miesiąca w kalendarzu rzymskim; Kalenden

kalenica ˌkalɛ̃ˈɲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych; Dachfirst

kaliber kaˈlʲibɛr n
(wojskowość, wojskowy) średnica otworu lufy w milimetrach Kaliber

kalif n
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa; Kalif

kalifat kaˈlʲifat n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa; Kalifat

kaliforn kaˈlʲifɔrn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98; Californium

kalina kaˈlʲĩna n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach; Schneeball

kalkulacja n
(handel, handlowy) ustalanie kosztów na jednostkę towarów lub usług Kalkulation

kalkulator ˌkalkuˈlatɔr n
małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych; Taschenrechner
pracownik, który zajmuje się wykonywaniem kalkulacji; Kalkulator

kalmar ˈkalmar n
(kulinaria) (zoologia, zoologiczny) Teuthida, kałamarnica; zwykle w lm; Kalmar

kaloryfer ˌkalɔˈrɨfɛr n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) wyraziste mięśnie brzucha Waschbrettbauch Sixpack
element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna Heizkörper Gliederheizkörper

kalosz ˈkalɔʃ n
gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą; Gummistiefel

kamasja kãˈmasʲja n
(botanika, botaniczny) Camassia, rodzaj roślin cebulowych; Prärielilie

kamasz ˈkãmaʃ n
męski but z krótką cholewą i elastycznymi bokami Boot

kambr kãmpr̥ n
(geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku; Kambrium

kamea n
(sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło; Kamee

kameleon ˌkãmɛˈlɛɔ̃n n
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała; Chamäleon

kamera kãˈmɛra n
urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem; Filmkamera Kamera

kameralność n
cecha czego, polegająca na byciu przeznaczonym dla małej liczby osób i dawaniu poczucia spokoju czy łagodności Gemütlichkeit
warunki tworzące intymny nastrój intime Atmosphäre

kamerdyner n
starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe Butler

kamerling kãˈmɛrlʲĩŋk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: kardynał, który od śmierci papieża do czasu wybrania nowego zarządza Kościołem i państwem Watykan; Camerlengo

kamerzysta ˌkãmɛˈʒɨsta n
ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje Kameramann

kamfora kãw̃ˈfɔra n
organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie; Kampfer

kamieniarski adj
związany z kamieniarzami lub kamieniarstwem Steinmetz-

kamieniarz n
rzemieślnik, który zajmuje się obróbką kamieni Steinhauer Steinmetz

kamieniołom n
(górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową; Steinbruch

kamień ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ n
obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia Stein
(medycyna, medyczny) złóg powstający w nerkach lub drogach moczowych Stein
twardy osad; ; Stein Zahnstein Kesselstein

kamień milowy ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ idiom
bardzo ważny, przełomowy moment Meilenstein

kamień milowy ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ n
słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta; Meilenstein

kamień półszlachetny n
(jubilerstwo, jubilerski) względnie pospolity minerał jubilerski o niższej jakości i wartości Halbedelstein

kamień szlachetny ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ n
(jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie; Edelstein

kamień szlifierski ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlʲiˈfʲjɛrsʲci n
twardy materiał ścierny, stanowiący roboczą część maszyn szlifujących Schleifstein

kamizelka ˌkãmʲiˈzɛlka n
ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki Weste

kamlot ˈkãmlɔt n
miękka tkanina przeznaczona na okrycia zewnętrzne, dawniej tkana z wełny wielbłądziej lub koziej, obecnie także z mieszanki wełny koziej z jedwabiem lub wełny owczej z bawełną Kamelot

kamrat ˈkãmrat n
towarzysz, kompan Kamerad

kamuflaż kãˈmuflaʃ n
(zoologia, zoologiczny) czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami; Tarnung

kanadyjka ˌkãnaˈdɨjka n
łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia; Kanadier

kanadyjski ˌkãnaˈdɨjsʲci adj
związany z Kanadą, dotyczący Kanady kanadisch

kanapka kãˈnapka n
(spożywczy) (kulinaria) (handel, handlowy) kanapka (1.1)składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami Sandwich
(spożywczy) (kulinaria) pieczywo pomasowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ; Schnitte

kanarek kãˈnarɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu; Kanarienvogel

kanaryjski adj
(geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi kanarisch

kanał ˈkãnaw n
koryto podziemne odprowadzające nieczystości i wodę deszczową Rinnstein
wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków Kanal

kanclerz n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech Kanzler Kanzlerin Kanzler

kandydat kãnˈdɨdat n
ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś Kandidat

kandydatura n
bycie kandydatem do czegoś lub kogoś Kandidatur

kandydować ˌkãndɨˈdɔvaʨ̑ v
być kandydatem do czegoś, ubiegać się o coś, pretendować do czegoś, starać się o coś kandidieren

kangur ˈkãŋɡur n
(zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków; Känguru

kania ˈkãɲa n
(mikologia, mikologiczny) Macrolepiota procera, grzyb jadalny o długim, cienkim trzonie i dużym kapeluszu pokrytym łuskami; Parasolpilz Schirmpilz
(ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych; Milan

kanibal kãˈɲibal n
człowiek, który jada ludzkie mięso Kannibale
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek okrutny, krwiożerczy Kannibale

kanibalizm ˌkãɲiˈbalʲism̥ n
(zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku; Kannibalismus

kanibalizowanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kanibalizować Kannibalisieren

kanikuła ˌkãɲiˈkuwa n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce znajduje się w gwiazdozbiorze Psa, czyli od 22 czerwca do 23 sierpnia Hundstage

kanion ˈkãɲjɔ̃n n
(geografia, geograficzny) dolina rzeczna o wąskim dnie i stromych, skalistych zboczach; Canyon Cañon

kanister kãˈɲistɛr n
(motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport; Benzinkanister Kanister

kankan ˈkãŋkãn n
(choreografia, choreograficzny) francuski taniec kabaretowy; Cancan

kanonada n
(wojskowość, wojskowy) silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska Kanonade

kanoniczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kanonami, odnoszący się do kanonów kanonisch

kanonik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna; Kanoniker

kanonizacja ˌkãnɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej; Heiligsprechung Kanonisation Kanonisierung

kanonizować v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym heiligsprechen

kanopa kãˈnɔpa n
(sztuka) (archeologia, archeologiczny) cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.); Kanope
(sztuka) (archeologia, archeologiczny) popielnica etruska, wykonana z brązu lub gliny Kanope

kant kãnt n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) oszustwo Beschiss
brzeg lub krawędź o ostrym załomie Kante

kanton ˈkãntɔ̃n n
jednostka podziału administracyjnego we Francji; Kanton
jednostka podziału administracyjnego Luksemburga; Kanton
kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej; Kanton

kantor ˈkãntɔr n
(dawniej, dawny) biuro poczty Kantor Sänger
miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną Kantor Wechselstube Sänger

kantoński adj
związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach) kantonesisch Kantonesisch

kantoński n
(językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau; Kantonesisch kantonesisch

kantyna kãnˈtɨ̃na n
bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy Kantine

kaolin kaˈɔlʲĩn n
(geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny; Kaolin

kapa ˈkapa n
(jeździectwo, jeździecki) derka służąca do przykrywania konia, często ozdobna Pferdedecke
ozdobne nakrycie na posłanie, często we wzory Tagesdecke

kaparowate n
(botanika, botaniczny) Capparaceae Juss., rodzina roślin należąca do rzędu kapustowców; Kaperngewächse

kapać ˈkapaʨ̑ v
o cieczy spadać kroplami tropfen

kapecytabina n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) syntetyczny lek doustny z grupy antymetabolitów, pochodna fluoropirymidyny, stosowany m.in. w chemioterapii raka piersi i okrężnicy Capecitabin

kapelmistrz kaˈpɛlmʲisṭʃ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk kierujący chórem, kapelą lub orkiestrą, dyrygent Kapellmeister

kapelusz kaˈpɛluʃ n
rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku; Hut

kapeć ˈkapɛʨ̑ n
(potocznie, potoczny) przedziurawiona opona pneumatyczna lub dętka Patschen Reifenpanne
obuwie używane tylko w domu Pantoffel Hausschuh Patschen

kapitalista ˌkapʲitaˈlʲista n
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem Kapitalist

kapitalistyczny ˌkapʲitalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z kapitalizmem i kapitalistami, właściwy kapitalizmowi kapitalistisch

kapitalizm ˌkapʲiˈtalʲism̥ n
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie; Kapitalismus

kapitan kaˈpʲitãn n
(sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę Kapitän
dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu Kapitän
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem; Hauptmann

kapitał kaˈpʲitaw n
(ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy) Kapital
(ekonomia, ekonomiczny) osoby lub instytucje dysponujące wielkimi sumami pieniędzy Kapital
(przenośnie, przenośnia) niematerialna wartość, zasób do wykorzystania Kapital

kapitulacja ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja n
zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi Kapitulation

kaplica kaˈplʲiʦ̑a n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym; Kapelle
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem Kapelle

kapo ˈkapɔ n
(historia, historyczny, historycznie) więzień pełniący funkcję dozorcy w nazistowskich obozach koncentracyjnych; Kapo

kapsaicyna n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili; Capsaicin

kapsel ˈkapsɛl n
metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki; Kapsel Kronenkorken Schamottekapsel

kapsułka kapˈsuwka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny; Kapsel

kaptur ˈkaptur n
część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy Kapuze Kappe

kapturka kapˈturka n
(ornitologia, ornitologiczny) (Sylvia atricapilla) mały ptak z rodziny pokrzewkowatych; Mönchsgrasmücke

kapucyn kaˈpuʦ̑ɨ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu braci kapucynów; Kapuziner

kapusta kaˈpusta n
(botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę; Kohl

kapusta kiszona n
(spożywczy) półprodukt spożywczy z szatkowanej kapusty: przyprawionej, zasolonej i poddanej fermentacji z udziałem bakterii mlekowych Sauerkraut

kaput ˈkaput adj
(potocznie, potoczny) zepsuty kaputt

kapłon n
(zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej Kapaun

kara ˈkara n
dolegliwość wymierzona jako sankcja Strafe

kara cielesna ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna n
kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej; Körperstrafe Züchtigung

kara śmierci ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa; Todesstrafe

karabin kaˈrabʲĩn n
(wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie; Gewehr

karabin maszynowy kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ n
(wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm; Maschinengewehr MG

karabinek ˌkaraˈbʲĩnɛk n
indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie; Karabiner

karaczan madagaskarski n
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Gromphadorhina portentosa, gatunek owada występującego w deszczowych lasach na Madagaskarze; Madagaskar-Fauchschabe

karaczan wschodni n
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, synantropijny gatunek owada z rodziny karaczanowatych; Bäckerschabe Gemeine Küchenschabe Kakerlak Kakerlake

karaibski ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲci adj
dotyczący Karaibów karibisch

karakuł kaˈrakuw n
(zoologia, zoologiczny) owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki; Karakulschaf

karalny kaˈralnɨ adj
taki, który podlega karze strafbar

karaluch kaˈralux n
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi; Schabe Kakerlak Kakerlake Küchenschabe

karapaks kaˈrapaks n
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twarda grzbietowa powłoka zewnętrzna ciała niektórych zwierząt; Carapax

karawan n
pojazd do przewozu trumny ze zwłokami Leichenwagen

karawana ˌkaraˈvãna n
wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni; Karawane

karać ˈkaraʨ̑ v
wymierzać karę strafen bestrafen

karb karp n
małe nacięcie Kerbe Scharte

karbon ˈkarbɔ̃n n
(geologia, geologiczny) piąty okres geologiczny paleozoiku; Karbon

karbowaniec n
(historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta na Ukrainie w latach 1918–1920, 1942–1944, 1992–1996; Karbowanez

karbunkuł karˈbũŋkuw n
(medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie Karbunkel
(przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat) Karfunkel Karfunkelstein

karbunkułowy ˌkarbũŋkuˈwɔvɨ adj
(medycyna, medyczny) (przymiotnik) od karbunkuł Karbunkel
(przestarzałe, przestarzały)/(poetycki, poetycko) (przymiotnik) od karbunkuł Karfunkel karfunkelrot

karcer n
(więziennictwo, więzienny) karna cela więzienna bez pryczy i często bez okna Karzer

karczma ˈkarʧ̑ma n
gospoda na wsi; Wirtshaus

karczoch ˈkarʧ̑ɔx n
(botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych; Artischocke

karczowanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: karczować Rodung

kardamon karˈdãmɔ̃n n
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria; Kardamom

kardiolog karˈdʲjɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego Kardiologe
(medycyna, medyczny) lekarka specjalistka kardiologii Kardiologin

kardiologia ˌkardʲjɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem; Kardiologie

kardiologiczny ˌkardʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z kardiologią, dotyczący kardiologii kardiologisch

kardynał karˈdɨ̃naw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim; Kardinal
(ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków; Kardinal

kariatyda ˌkarʲjaˈtɨda n
(architektura, architektoniczny) podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms; Karyatide

kariera karʲˈjɛra n
osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym Karriere

karimata n
(turystyka, turystyczny) rodzaj lekkiej maty turystycznej wykonanej z pianki, stosowanej jako izolacja między podłożem a śpiworem; Isomatte Isoliermatte

kark kark n
(anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu Genick Nacken

karkonoski ˌkarkɔ̃ˈnɔsʲci adj
dotyczący Karkonoszy, związany z Karkonoszami, pochodzący z Karkonoszy Riesengebirgs- riesengebirgisch

karkołomny adj
taki, który grozi śmiercią, kalectwem, połamaniem karku halsbrecherisch wagemutig waghalsig

karlica karˈlʲiʦ̑a n
osoba płci żeńskiej o niedoborze wzrostu; Zwergin

karma ˈkarma n
pokarm dla zwierząt Futter

karmaniola ˌkarmãˈɲɔla n
francuska marszowa pieśń rewolucyjna, grywana też w czasie egzekucji; Carmagnole

karmić ˈkarmʲiʨ̑ v
(u samic ssaków) żywić potomstwo własnym mlekiem füttern stillen

karmić piersią v
(fizjologia, fizjologiczny) żywić potomstwo mlekiem pochodzącym z własnego gruczołu piersiowego säugen stillen

karmnik ˈkarmʲɲik n
(zootechnika, zootechniczny) część chlewu z przeznaczeniem do tuczenia świń Schweinekoben
drewniana konstrukcja do karmienia ptaków Vogelhäuschen

karnawał karˈnavaw n
okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody; Karneval Fasching
w krajach Ameryki Łacińskiej i Południowej pochody i masowe zabawy pod koniec karnawału (1.1) na ulicach miast Fasching Karneval

karniowski adj
odnoszący się do miasta Karniów Jägerndorfer

karo ˈkarɔ n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru; Karo

karoseria ˌkarɔˈsɛrʲja n
wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu); Karosserie

karotenoid ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it n
(biochemia, biochemiczny) grupa organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze; Carotinoide Karotinoide

karp karp n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana; Karpfen

karpacki karˈpaʦ̑ʲci adj
dotyczący Karpat, związany z Karpatami, pochodzący z Karpat Karpaten- karpatisch

karta ˈkarta n
(informatyka, informatyczny) element interfejsu graficznego programu umożliwiający przeglądanie kilku elementów podrzędnych w jednej formatce lub oknie Registerkarte
(zobacz) karta pocztowa Postkarte

karta do gry ˈkarta dɔ‿ˈɡrɨ n
(termin karciany) (sport, sportowy) papierowa lub plastikowa karta z symbolem z jednej strony, służąca do gier karcianych; Spielkarte

karta do głosowania n
(urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kartka papieru służąca do tajnego głosowania w wyborach Stimmzettel

karta kredytowa ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva n
(bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową; Kreditkarte

karta pamięci n
(elektronika, elektroniczny) (informatyka, informatyczny) niewielki, przenośny półprzewodnikowy nośnik danych stosowany m.in. w aparatach fotograficznych i smartfonach; Speicherkarte

kartel ˈkartɛl n
(ekonomia, ekonomiczny) układ przedsiębiorstw, mający na celu zmonopolizowanie pewnej gałęzi gospodarki; Kartell

kartka ˈkartka n
bon towarowy na artykuły deficytowe Karte
luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony Blatt Zettel

kartograf karˈtɔɡraf n
specjalista w zakresie kartografii; rysownik map Kartograf Kartograph

kartografia ˌkartɔˈɡrafʲja n
nauka o tworzeniu map; Kartographie

kartograficzny ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
dotyczący kartografii kartografisch kartographisch

karton ˈkartɔ̃n n
gruby, sztywny papier Pappe

karuna n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jedna koncepcji miłości w buddyzmie i dźinizmie, która opiera się o empatię i okazywanie dobroci cierpiącym; Karuna

karuzela ˌkaruˈzɛla n
urządzenie do zabawy, które się kręci; Karussell

karwiński adj
odnoszący się do miasta Karwina Karwiner

karykatura ˌkarɨkaˈtura n
humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby; Zerrbild

karykaturzysta n
(sztuka) rysownik karykatur, autor karykatur Karikaturist

karyncki adj
związany z Karyntią, dotyczący Karyntii Kärntner kärtnerisch

karzeł ˈkaʒɛw n
człowiek o niedoborze wzrostu; Zwerg
(astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego; Zwerg
istota fantastyczna w postaci niewielkiego człowieka Zwerg

karłowatość n
bycie karłowatym, bycie karłem Zwergwuchs

kasa ˈkasa n
stanowisko, na przykład w sklepie albo urzędzie, gdzie się płaci Kasse
(potocznie, potoczny) pieniądze Kasse
miejsce przechowywania pieniędzy Kasse

kaskada kaˈskada n
(geografia, geograficzny) rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni; Kaskade

kaskader n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach Stuntman

kasownik kaˈsɔvʲɲik n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak umieszczany przed nutą, anulujący działanie innych znaków chromatycznych – krzyżyka i bemola; Entwerter Auflösungszeichen
filat. stempel, pieczęć itp. unieważniająca znak wartościowy Stempel

kasta ˈkasta n
grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię; Kaste

kastet n
broń do walki wręcz w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni; Schlagring

kastrat ˈkastrat n
(historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak poddany kastracji przed mutacją, by nadal mógł śpiewać sopranem lub altem Kastrat
mężczyzna, który został poddany kastracji Kastrat
(weterynaria, weterynaryjny) (zootechnika, zootechniczny) samiec zwierzęcia, który został poddany kastracji Kastrat

kastrować kaˈstrɔvaʨ̑ v
usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji kastrieren

kasyno kaˈsɨ̃nɔ n
budynek przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu; Spielbank Kasino

kasza ˈkaʃa n
(spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania; Grütze

kasza gryczana ˈkaʃa ɡrɨˈʧ̑ãna n
(spożywczy) (kulinaria) kasza z gryki Buchweizengrütze

kaszanka kaˈʃãnka n
(kulinaria) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów; Blutwurst

kaszel ˈkaʃɛl n
nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego Husten

kaszleć ˈkaʃlɛʨ̑ v
gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc husten

kaszta ˈkaʃta n
(drukarstwo, drukarski) szuflada zecerska z przegródkami (króbkami), zawierającymi czcionki i justunek; Setzkasten

kasztan ˈkaʃtãn n
(kulinaria) owoc (orzech) kasztana (1.1) Kastanie
(jeździectwo, jeździecki) koń o maści kasztanowej – rudobrązowej sierści, skórze oraz takiej samej grzywie i ogonie Fuchs

kasztanowy ˌkaʃtãˈnɔvɨ adj
mający kolor rudawobrązowy, taki jak kolor owocu kasztanowca kastanienbraun

kaszubski kaˈʃupsʲci adj
odnoszący się do Kaszub lub Kaszubów Kaschubisch

kaszubski kaˈʃupsʲci n
nazwa języka; Kaschubisch

kat kat n
osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć; Scharfrichter Henker

kataforeza n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu dodatnio naładowanych cząstek w kierunku katody Kataphorese

kataklizm n
gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie Naturkatastrophe

katakumby ˌkataˈkũmbɨ n
cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy; Katakombe

katalityczny ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
(chemia, chemiczny) dotyczący katalizy katalytisch

katalog kaˈtalɔk n
spis zawartości biblioteki Verzeichnis
(informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików; Verzeichnis

kataloński ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci adj
związany z Katalonią katalanisch

kataloński ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci n
język Katalonii Katalanisch

katana kaˈtãna n
rodzaj miecza japońskiego; Katana Samuraischwert

katar ˈkatar n
(medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa; Schnupfen
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek ruchu religijnego zwanego kataryzmem; Katharer

katarynka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami; Drehorgel Leierkasten

kataster n
(geodezja, geodezyjny) wykonywany dla celów podatkowych spis obiektów i oszacowanie przychodów Kataster

katechetka ˌkatɛˈxɛtka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (szkolnictwo, szkolny) kobieta stanu duchownego lub świeckiego nauczająca zasad religii chrześcijańskiej Katechetin

katecheza n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczanie zasad wiary chrześcijańskiej; Katechese
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) lekcja lub wykład zasad wiary chrześcijańskiej Katechese

katechumen ˌkatɛˈxũmɛ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba przygotowująca się do przyjęcia chrztu Katechumene

katechumenka ˌkatɛxũˈmɛ̃nka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma żeńska od: katechumen Katechumenin

katedra kaˈtɛdra n
(kościelny) główny kościół diecezji; Kathedrale Dom
szeroki stół wykładowcy, podium pod tym stołem Lehrstuhl

katharewusa n
(językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.; Katharevousa

kation ˈkatʲjɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon; Kation

katiusza n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) zbiorcza nazwa kilku typów radzieckich mobilnych (montowanych na samochodach ciężarowych) wyrzutni rakietowych, wprowadzonych w czasie drugiej wojny światowej; Katjuscha

katoda kaˈtɔda n
(elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale; Kathode Katode

katolicki ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci adj
związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu katholisch

katolicyzm ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych; Katholizismus

katolik kaˈtɔlʲik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego Katholik

katorga n
(historia, historyczny, historycznie) zesłanie na Syberię, często związane z ciężką niewolniczą pracą Zwangsarbeit
(przenośnie, przenośnia) ciężka praca, zwłaszcza fizyczna Plackerei Schufterei
(przenośnie, przenośnia) wielkie cierpienie lub trudna do zniesienia sytuacja Plackerei

katorżnik n
(historia, historyczny, historycznie) ktoś odbywający karę katorgi Zwangsarbeiter

katowicki ˌkatɔˈvʲiʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Katowic, związany z Katowicami Kattowitzer

katowiczanin ˌkatɔvʲiˈʧ̑ãɲĩn n
mieszkaniec Katowic Kattowitzer

katowiczanka ˌkatɔvʲiˈʧ̑ãnka n
mieszkanka Katowic Kattowitzerin

kawa ˈkava n
(kulinaria) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych Kaffee
ziarna tej rośliny, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój (1.3) Kaffee
kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych Coffea; Kaffeepflanze Kaffee

kawaler kaˈvalɛr n
(przestarzałe, przestarzały) rycerz Ritter
mężczyzna, który otrzymał dany order Ritter
mężczyzna, który nigdy nie był żonaty Junggeselle

kawaleria ˌkavaˈlɛrʲja n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno; Kavallerie

kawalkator n
(dawniej, dawny) ujeżdżacz koni wierzchowych, często również trener i nauczyciel jazdy konnej; Bereiter

kawał ˈkavaw n
(potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka Jux

kawał z brodą ˈkavaw ˈz‿brɔdɔ̃w̃ n
stary, powszechnie znany kawał, który przestał śmieszyć Witz mit Bart

kawałek kaˈvawɛk n
fragment pewnej całości Stück

kawiarka kaˈvʲjarka n
ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy Espressokanne

kawiarnia kaˈvʲjarʲɲa n
lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje; Café Kaffeehaus

kawior ˈkavʲjɔr n
(kulinaria) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym; Kaviar

kawitacja n
(fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia; Kavitation

kawka ˈkafka n
(ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych; Dohle

kawosz ˈkavɔʃ n
amator picia kawy; osoba często pijąca kawę Kaffeetrinker

kawoszka n
miłośniczka kawy, amatorka kawy, kobieta pijąca kawę bardzo często Kaffeetrinkerin

kazirodztwo n
stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii; Inzest Blutschande

kaznodzieja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania; Prediger

kazuar kaˈzu<sup>w</sup>ar n
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot; Kasuar

kazuar hełmiasty kaˈzu<sup>w</sup>ar xɛwˈmʲjastɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius casuarius, zagrożony wyginięciem gatunek australijskiego kazuara; Helmkasuar

kał kaw n
(medycyna, medyczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe; Kot

kałamarz kaˈwãmaʃ n
pojemnik do przechowywania atramentu lub tuszu; Tintenfass

kałuża kaˈwuʒa n
mokra plama, rozlana ciecz Lache Pfütze
płytki dołek wypełniony wodą, błotem Pfütze Lache

kaźń kaɕɲ̊ n
cierpienia fizyczne, męka (zwykle: zadawane uwięzionym) Tortur
wykonanie kary śmierci Exekution Hinrichtung

każdy ˈkaʒdɨ pronoun
odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku jeder jede

kciuk cʨ̑uk n
(anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców; Daumen

kebab ˈkɛbap n
(kulinaria) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami; Döner Dönerkebab

keczup ˈkɛʧ̑up n
(kulinaria) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw; Ketchup Ketschup

keks kɛks n
(kulinaria) ciasto biszkoptowe z bakaliami Rührkuchen

kelner ˈkɛlnɛr n
osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy Kellner Ober

kelnerka kɛlˈnɛrka n
osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy Kellnerin

kenoza n
(teologia, teologiczny) wcielenie jako dobrowolne, zbawcze samouniżenie się Chrystusa, poprzez wyrzeczenie się atrybutów Bożych; Kenosis
(teologia, teologiczny) zstąpienie Ducha Świętego i jego przebywanie w Kościele Kenosis

kenozoiczny ˌkɛ̃nɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ adj
(geologia, geologiczny) dotyczący kenozoiku, występujący, powstały w kenozoiku känozoisch

kenozoik ˌkɛ̃nɔˈzɔ<sup>j</sup>ik n
(geologia, geologiczny) najmłodsza era w dziejach Ziemi; Känozoikum

keratynocyt ˌkɛratɨ̃ˈnɔʦ̑ɨt n
komórka naskórka pochodzenia ektodermalnego biorąca udział w procesie keratynizacji; Keratinozyt

ket kɛt n
żaglowiec mający jeden maszt, oraz jeden żagiel skośny; Cat Kat

keyboard ˈcibɔrt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy; Keyboard

kibuc ˈcibuʦ̑ n
izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną; Kibbuz

kicać ˈciʦ̑aʨ̑ v
o zającu, króliku: skakać z ugiętych nóg drobnymi skokami hoppeln

kichać ˈcixaʨ̑ v
gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz niesen

kichnięcie n
gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem Niesen

kici, kici interjection
…służąca do nawoływania kota Miez, Miez

kicz ciʧ̑ n
mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu Kitsch

kiedy ˈcɛdɨ pronoun
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia wann als
…służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia wann

kiedy indziej ˈcɛdɨ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j adv
w jakimś innym czasie, przy innej okazji andermal

kiedyś ˈcɛdɨɕ indefinitePronoun
w pewnym czasie, w jakiejś chwili einmal

kielich ˈcɛlʲix n
naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce; Kelch

kieliszek cɛˈlʲiʃɛk n
zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle; Glas

kielnia ˈcɛlʲɲa n
narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka; Kelle

kiepsko adv
(potocznie, potoczny) dając bardzo słaby efekt czy wrażenie miserabel schlecht schlimm
(potocznie, potoczny) z poczuciem braku sił i zdrowia miserabel schlecht schlimm

kier cɛr n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru Herz

kiermasz ˈcɛrmaʃ n
(kościelny) uroczystość poświęcenia kościoła; Kirmes

kierować cɛˈrɔvaʨ̑ v
czynić kogoś lub coś adresatem jakiejś wypowiedzi richten
obracać coś w jakimś kierunku steuern
sterować pojazdem lub grupą pojazdów fahren
wydawać komuś polecenia führen leiten
udzielać wskazówek, zawierać wskazówki führen leiten

kierowca cɛˈrɔfʦ̑a n
osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta) Fahrer

kierownica ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a n
element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu; Lenkrad Steuer

kierownictwo ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ n
zespół osób stojących na czele jakiejś instytucji, organizacji itp. Geschäftsführung

kierownik cɛˈrɔvʲɲik n
człowiek wydający innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji Leiter

kierunek cɛˈrũnɛk n
droga, linia (często umyślna) łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel Richtung
w naukach artystycznych i technice: temat lub grupa tematów, którymi dana osoba się zajmuje, cel, do którego dąży Richtung

kiesa ˈcɛsa n
(dawniej, dawny) woreczek wykorzystywany do przechowywania pieniędzy Geldbörse

kieszeń ˈcɛʃɛ̃ɲ n
(krawiectwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie; Tasche

kieszonkowiec ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑ n
osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi Taschendieb

kieł cɛw n
(zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi; Eckzahn

kiełb cɛwp n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drobna europejska ryba słodkowodna; Gründling

kiełbasa cɛwˈbasa n
(kulinaria) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego; Wurst

kiełbaska cɛwˈbaska n
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: kiełbasa Würstchen

kiełek n
(botanika, botaniczny) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk Keimling

kij cij n
długi patyk; Stock

kij bejsbolowy n
(sport, sportowy) pałka używana do odbijania piłki podczas gry w baseball Baseballschläger

kij hokejowy n
(sport, sportowy) przyrząd do popychania krążka podczas gry w hokej Hockeyschläger

kijanka ciˈjãnka n
(zoologia, zoologiczny) prowadząca wodny tryb życia larwa płazów; Kaulquappe
narzędzie w postaci kija, deszczułki lub drewnianej łopatki używane dawniej do prania w rzece lub jeziorze, a także do obijania lnu; Bleuel

kilka ˈcilka indefinitePronoun
oznaczenie w sposób przybliżony ilość od trzech do dziewięciu einige ein paar entliche

kilkakrotnie adv
szereg razy etliche Mal

kilku indefinitePronoun
oznaczenie w sposób przybliżony ilość od trzech do dziewięciu mehrere

kilo- ˈcilɔ
(fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych; Kilo-

kilobajt ciˈlɔbajt n
(informatyka, informatyczny) jednostka informacji lub pojemności pamięci komputera równa 1 024 bajtom Kilobyte

kilof ˈcilɔf n
metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.; Spitzhacke

kilogram ciˈlɔɡrãm n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg; Kilogramm

kiloherc n
(metrologia, metrologiczny) jednostka częstotliwości równa tysiącowi herców Kilohertz

kilometr ciˈlɔ̃mɛtr̥ n
jednostka długości równa tysiącowi metrów; Kilometer

kilowatogodzina ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny; Kilowattstunde

kilowolt ciˈlɔvɔlt n
(fizyka, fizyczny) 1000 woltów Kilovolt

kiloński adj
związany z Kilonią, dotyczący Kilonii Kieler

kilwater cilˈvatɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek Kielwasser

kimono cĩˈmɔ̃nɔ n
tradycyjny strój japoński; Kimono

kindżał n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj długiego sztyletu pochodzenia tureckiego albo kaukaskiego o ostrzu obosiecznym, prostym albo zakrzywionym Handschar Kandschar

kinematyka ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka n
(fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał; Kinematik

kino ˈcĩnɔ n
(sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy Kino Lichtspielhaus

kiosk cɔsk n
mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy Kiosk

kipiel n
wzburzona i spieniona woda Brandung

kirgiski cirʲˈɟisʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu; Kirgisische kirgisisch Kirgisisch

kirkut ˈcirkut n
cmentarz żydowski; jüdisch Friedhof

kirys ˈcirɨs n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) tułowiowa część zbroi; Kürass

kirysek Sterby n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Corydoras sterbai, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych; Sterbas Panzerwels

kirysek brodaty n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Scleromystax barbatus, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych; Schabrackenpanzerwels

kirysek czaprakowy n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Scleromystax barbatus, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych; Schabrackenpanzerwels

kirysek pomarańczowokolcowy n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Corydoras sterbai, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych; Sterbas Panzerwels

kirysek trójpręgi n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Corydoras trilineatus, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych Dreibinden-Panzerwels

kit cit n
masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp. Kitt

kiur cjur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96; Curium
(fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka radioaktywności; Curie

kiwi ˈki.vʲi n
(spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce Kiwi
(ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię; Kiwi

kiślica ciɕˈlʲiʦ̑a n
(weterynaria, weterynaryjny) (pszczelarstwo, pszczelarski) choroba bakteryjna czerwiu pszczelego; Sauerbrut

klacz klaʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia; Stute

klagenfurcki adj
związany z Klagenfurtem, dotyczący Klagenfurtu, pochodzący z Klagenfurtu Klagenfurter

klakier ˈklacɛr n
osoba opłacona przez artystę, która za wynagrodzenie wyraża zachwyt nad jego dziełem Claquer

klamka ˈklãmka n
dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie Klinke Türdrücker Türgriff

klamkomanetka ˌklãmkɔ̃mãˈnɛtka n
(technologia, technika, techniczny) mechanizm na kierownicy roweru umożliwiający zmianę biegów (przerzutek) i użycie hamulców, złożony tylko z jednej dźwigni Bremsschaltgriff

klan klãn n
(historia, historyczny, historycznie) patriarchalny klan (1.1) z silnym przywódcą w dawnej Irlandii i Szkocji; Clan
wielopokoleniowa rodzina, której członkowie są silnie ze sobą związani; Clan
związek osób wspierających się i mających wspólne interesy Clan

klang n
(regionalizm śląski) dźwięk, brzmienie Klang

klank n
(regionalizm śląski) dźwięk, brzmienie Klang

klapek ˈklapɛk n
lekkie obuwie składające się z samej podeszwy i paska na palce; Flipflop

klarnecista ˌklarnɛˈʨ̑ista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klarnecie Klarinettist

klarnecistka ˌklarnɛˈʨ̑istka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta grająca na klarnecie Klarinettistin

klarnet ˈklarnɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem; Klarinette

klarnetowy ˌklarnɛˈtɔvɨ adj
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przymiotnik od rzeczownika → klarnet Klarinetten-

klasa ˈklasa n
dobry styl Klasse
grupa dzieci w szkole Klasse
pewien zbiór spełniający dane kryteria Klasse
(informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych Klasse
(matematyka, matematyczny) uogólnienie pojęcia zbioru na dowolne kolekcje obiektów spełniających pewien warunek; Klasse
standard środków lokomocji, np. kolei, samolotów; środek lokomocji tego standardu Klasse
(botanika, botaniczny) jednostka podziału świata roślin Klasse
pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje Klasse

klaser ˈklasɛr n
specjalny album do przechowywania kolekcji znaczków pocztowych, pocztówek, etykiet itp.; Briefmarkenalbum

klaskać ˈklaskaʨ̑ v
wielokrotnie uderzać dłonią o dłoń, zwykle wyrażając w ten sposób uznanie klatschen

klaster n
(biologia, biologiczny) grupa sąsiadujących genów, kodujących blisko spokrewnione białka; Cluster
(chemia, chemiczny) struktura nadcząsteczkowa; Cluster
(ekonomia, ekonomiczny) (zarządzanie) skoncentrowana geograficznie grupa przedsiębiorstw, instytucji i organizacji powiązanych ze sobą siecią zależności; Cluster
(fizyka, fizyczny) zgrupowanie materii hadronowej; Cluster
(informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) grupa połączonych jednostek komputerowych; Cluster
(informatyka, informatyczny) podstawowa jednostka przechowywania danych w systemie plików; Cluster
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielodźwiękowe współbrzmienie zbudowane z bardzo małych interwałów; Cluster
(wojskowość, wojskowy) element pola minowego składający się z ustawionych według schematu min; Cluster

klasy n
zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą Hickelkasten

klasycyzm n
(architektura, architektoniczny) (sztuka) prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego; Klassizismus

klasyfikować v
dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady einordnen

klasztor ˈklaʃtɔr n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły Kloster

klasztorny klaˈʃtɔrnɨ adj
związany z klasztorem, dotyczący klasztoru klösterlich

klasztorny klaˈʃtɔrnɨ possessiveAdjective
należący do klasztoru, będący jego własnością klösterlich

klatka ˈklatka n
(fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pojedynczy, nieruchomy obraz na kliszy Einzelbild
skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki Käfig

klatka piersiowa ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva n
(anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce; Brustkorb

klatka schodowa ˈklatka sxɔˈdɔva n
biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody; Treppenhaus

klauzula klawˈzula n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym; Klausel

klawesyn klaˈvɛsɨ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny; Cembalo

klawiatura ˌklavʲjaˈtura n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych Klaviatur
część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków Tastatur

klawiatura numeryczna ˌklavʲjaˈtura ˌnũmɛˈrɨʧ̑na n
część klawiatury komputera zawierająca pogrupowane klawisze z cyframi; numerisch Tastatur

klawisz ˈklavʲiʃ n
element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp. Taste

kleisty adj
o właściwościach klejenia się, ciągnący się klebrig dickflüssig glitschig sämig zähflüssig

klej klɛj n
lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów Klebstoff Leim Kleister

klejnot n
drogocenny kamień lub wyrób jubilerski Edelstein Juwel Schmuckstück Kleinod

kleks n
plama atramentu lub tuszu na papierze Klecks

klepisko n
rodzaj powierzchni wykonanej z ubitej, wyschniętej gliny, zazwyczaj spełniało rolę podłogi w chatach lub stodołach; Dreschplatz

klepka ˈklɛpka n
rodzaj niedużej deski z trwałego drewna, która po odpowiedniej obróbce jest używana w robocie bednarskiej lub do wykładania podłóg Daube Parkettbrett

kleptomania n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania; Kleptomanie

kler klɛr n
ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju Klerus

kleryk ˈklɛrɨk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) student seminarium duchownego; Kleriker Seminarist

klerykalizm n
tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie; Klerikalismus

klerykalny adj
związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu klerikal

kleszcz klɛʃʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią; Zecke

kleszczak ˈklɛʃʧ̑ak n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący z rodzaju Anastomus; Klaffschnabel

kleszczak afrykański ˈklɛʃʧ̑ak ˌafrɨˈkãj̃sʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Anastomus lamelligerus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Mohrenklaffschnabel

kleszczak azjatycki ˈklɛʃʧ̑ak ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Anastomus oscitans, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Silberklaffschnabel

kleszcze ˈklɛʃʧ̑ɛ n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie z uchwytami służące do chwytania przedmiotów Zange

klient ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej Kunde
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer Client

klientela ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla n
ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp. Kundschaft

klientka klʲiˈ<sup>j</sup>ɛ̃ntka n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kobieta kupująca, nabywająca towary lub usługi Kundin

klif klʲif n
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji; Klippe

klikać ˈklʲikaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej klicken

klimat ˈklʲĩmat n
(geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat; Klima

klimatyzacja ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja n
automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu; Klimatisierung Klimaanlage

klin klʲĩn n
(fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta; Keil Zwickel
kształt tej maszyny Keil Zwickel

klinga ˈklʲĩŋɡa n
ostrze broni siecznej Klinge

klingeryt n
(technologia, technika, techniczny) materiał uszczelniający ze sprasowanych włókna azbestowego z klejem kauczukowym, mający zastosowanie w urządzeniach pracujących pod wysokim ciśnieniem i w wysokiej temperaturze Klingerit

klinicysta n
(medycyna, medyczny) lekarz mający praktykę w klinice, oddziale, w pracy szpitalnej Kliniker

kliniczny adj
(medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego klinisch

klipa n
(numizmatyka, numizmatyczny) moneta nieokrągła, obcięta w formie kwadratu lub innego wielokąta; Klippe

klistron ˈklʲistrɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wytwarzania mikrofal; Klystron

klitoridektomia n
chirurgiczne usunięcie łechtaczki; obrzezanie dziewcząt polegające na usunięciu łechtaczki Klitoridektomie

kloc klɔʦ̑ n
gruby pniak Klotz

klon klɔ̃n n
(biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym; Klon
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych; Ahorn

klon jawor ˈklɔ̃nʲ ˈjavɔr n
(botanika, botaniczny) Acer pseudoplatanus L., gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych Berg-Ahorn Bergahorn

klon jesionolistny ˈklɔ̃nʲ ˌjɛ̇ɕɔ̃nɔˈlʲistnɨ n
(botanika, botaniczny) Acer negundo, gatunek drzewa pochodzącego z Ameryki z rodziny mydleńcowatych Eschen-Ahorn

klon kłosowy ˈklɔ̃ŋ kwɔˈsɔvɨ n
(botanika, botaniczny) Acer spicatum, gatunek drzewa pochodzącego z Ameryki Północnej z rodziny mydleńcowatych Vermont-Ahorn

klon okrągłolistny ˈklɔ̃n ˌɔkrɔ̃ŋɡwɔˈlʲistnɨ n
(botanika, botaniczny) Acer circinatum, gatunek drzewa pochodzącego z Ameryki z rodziny mydleńcowatych Weinblatt-Ahorn

klosz klɔʃ n
rodzaj kroju spódnicy, sukni albo spodni rozszerzających się ku dołowi na kształt dzwonu Glocke
szklana osłona na żarówkę Lampenschirm

kloszard ˈklɔʃart n
odziany w łachy żebrak, często bezdomny clochard

klub klup n
rodzaj lokalu rozrywkowego Klub Verein Lokal
stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach Klub Club

klubokawiarnia n
typ lokalu będący połączeniem klubu z kawiarnią Kulturcafé Kulturzentrum

klucz kluʧ̑ n
przyrząd do otwierania zamka; Schlüssel
narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub Schlüssel
kod do szyfru; Schlüssel
podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki Schlüssel
(informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord Schlüssel
(elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego Schlüssel

kluska ˈkluska n
(spożywczy) (kulinaria) gotowana potrawa z ciasta z dodatkiem mąki i innych składników, podawana do zup lub jako podstawa drugiego dania; Kloß

kluza ˈkluza n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) otwór w burcie statku do przeciągania cum, łańcucha kotwicznego itp.; Klüse

kląć klɔ̃ɲʨ̑ v
używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych fluchen schimpfen
przysięgać, zaklinać się schwören

klęczeć ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑ v
mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji knien

klękać ˈklɛ̃ŋkaʨ̑ v
zginać kolana przyjmując pozycję opierającą się na nich knien niederknien

klępa ˈklɛ̃mpa n
(łowiectwo, łowiecki) samica łosia Elchkuh

klęska ˈklɛ̃w̃ska n
fatalna przegrana w bitwie Niederlage
wielkie nieszczęście, niepowodzenie lub zniszczenie Katastrophe

kmin rzymski ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci n
(botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku (1.1), pochodząca prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym Kreuzkümmel
(spożywczy) przyprawa z nasion rośliny (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku Kreuzkümmel

knajpa ˈknajpa n
(potocznie, potoczny) gorszy typ restauracji Kneipe

knebel ˈknɛbɛl n
(książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu; Knebel

knot knɔt n
część świecy lub lampy naftowej w postaci sznurka lub taśmy bawełnianej nasączonej paliwem płynnym Docht

knować ˈknɔvaʨ̑ v
planować, obmyślać potajemnie coś złego, knuć spisek aushecken

knuć v
skrycie planować działania przeciw komu aushecken im Schilde führen

knykieć ˈknɨcɛ̇ʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) człon palca ręki (zginający się) Fingerglied
(anatomia, anatomiczny) wyrostek kostny przy nasadzie kości długich, będący elementem stawu i miejscem przyczepu ścięgien Kondylus

koala kɔˈala n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski; Koala

koalicja ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji Koalition

koalicyjka ˌkɔalʲiˈʦ̑ɨjka n
(wojskowość, wojskowy) wąski, skórzany pasek zakładany przez pierś do galowego munduru, dawniej równoważący ciężar broni, współcześnie tylko ozdobny; Portepee

koati kɔˈatʲi n
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak o ruchliwym ryjku; Südamerikanischer Nasenbär

kobalt ˈkɔbalt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27; Kobalt Cobalt

kobaltyn n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu; Cobaltit

kobiecość n
cecha tego, co kobiece Weiblichkeit

kobiecy kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ adj
dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety weiblich

kobieta kɔˈbʲjɛta n
dorosły człowiek płci żeńskiej; Frau

koblencki adj
związany z Koblencją, dotyczący Koblencji Koblenzer koblenzisch

kobra ˈkɔbra n
(herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki; Kobra

koburski adj
związany z Coburgiem (Koburgiem) (miastem w Niemczech) Coburger

kobyła kɔˈbɨwa n
(zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia Stute

koc kɔʦ̑ n
gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem Wolldecke Decke

kochanek kɔˈxãnɛk n
mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński Liebhaber Geliebter Lover

kochanie kɔˈxãɲɛ interjection
zwrot do osoby, której chce się okazać uczucie sympatii Liebling

kochanie kɔˈxãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kochać Liebe Lieben
osoba ukochana Liebling

kochanka kɔˈxãnka n
kobieta pozostająca w skrytym związku z żonatym mężczyzną Geliebte

kochany kɔˈxãnɨ adj
taki, który jest darzony przez kogoś miłością lieb
taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią geliebt

kochany kɔˈxãnɨ n
osoba bliska, darzona miłością Liebe

kochać ˈkɔxaʨ̑ v
odczuwać miłość do kogoś lieben
uwielbiać jakąś rzecz lieben
uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem lieben
być w kimś zakochanym lieben
odczuwać odwzajemnioną miłość do kogoś lieben
odbywać stosunek seksualny z kimś Liebe machen

koci ˈkɔ.ʨ̑i possessiveAdjective
należący do kota Katzen-

kocie łby ˈkɔʨ̑ɛ ˈwbɨ n
(potocznie, potoczny) bruk z kamieni polnych, otoczaków; Kopfsteinpflaster

kocimiętka n
(botanika, botaniczny) (Nepeta) bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg; Katzenminze

kocioł ˈkɔʨ̑ɔw n
urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody); Kessel

kocioł parowy ˈkɔʨ̑ɔw paˈrɔvɨ n
urządzenie służące do wytwarzania pary wodnej; Dampfkessel

kocur ˈkɔʦ̑ur n
samiec kota Kater

kocz n
(dawniej, dawny) rodzaj czterokołowego resorowanego pojazdu konnego; Kutsche

koczkodan kɔʧ̑ˈkɔdãn n
(zoologia, zoologiczny) Cercopithecus niewielka afrykańska małpa; Meerkatze

kod kɔt n
system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji; Code Kode

kod kreskowy ˈkɔt krɛˈskɔvɨ n
standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki; Strichcode Barcode Balkencode

kod pocztowy n
ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek Postleitzahl

kod źródłowy ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ n
(informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania; Quellcode Quelltext

kodeina n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny Kodein

kodować v
szyfrować używając kodu kodieren

kofeina ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna n
(biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym; Koffein Coffein

kofeinowy ˌkɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ adj
dotyczący kofeiny, zawierający kofeinę koffeinhaltig

kogel-mogel ˌkɔɟɛl‿ˈmɔɟɛl ˌkɔɡɛl‿ˈmɔɡɛl n
(potocznie, potoczny) zamieszanie, chaos, zamęt Zuckerei

kogut ˈkɔɡut n
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej; Hahn
(ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) samiec innych kurowatych, np. bażanta, głuszca; Hahn
(potocznie, potoczny) (technologia, technika, techniczny) migająca lampa sygnalizacyjna, która jest umieszczana m.in. na pojazdach uprzywilejowanych Blaulicht
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) człowiek czupurny, zadziorny Kampfhahn Streithahn Streithammel Streithansl
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) mężczyzna mający dużą sprawność seksualną Gockel

koherencja n
wewnętrzna spójność np. tekstu, poglądów, wypowiedzi Kohärenz

koherentny ˌkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ adj
będący spójną całością kohärent

kojec n
zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy; Laufgitter

kojot ˈkɔjɔt n
(zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka; Kojote Präriewolf

kojotołak ˌkɔjɔˈtɔwak n
(folklor) (fantasy) człowiek, którego jedną z form jest kojot Werkojote

kok kɔk n
(fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy Haarknoten Dutt

kokaina ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna n
silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny; Kokain

kokardka n
(krawiectwo) ozdoba w kształcie małej kokardy Schleifchen

kokietować ˌkɔcɛˈtɔvaʨ̑ v
starać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil kokettieren

kokon n
(zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt; Kokon

kokoryczka wielokwiatowa n
(botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka; Vielblütige Weißwurz

kokos ˈkɔkɔs n
(botanika, botaniczny) palma kokosowa (kokos właściwy, Cocos nucifera L.); Kokospalme
(spożywczy) owoc palmy kokosowej (1.1) Kokosnuss

koks kɔks n
stały produkt suchej destylacji węgla; Koks

koktajl Mołotowa ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva n
(potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną; Molotowcocktail

kolaborant n
(książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba współpracująca z nieakceptowaną przez daną społeczność władzą, zwłaszcza okupacyjną Kollaborateur Quisling

kolaborować v
współpracować, zwykle w pejoratywnym znaczeniu kollaborieren

kolacja kɔˈlaʦ̑ʲja n
ostatni posiłek w ciągu dnia Abendessen Abendbrot

kolano kɔˈlãnɔ n
(anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę; Knie

kolczatka kɔlˈʧ̑atka n
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami; Ameisenigel Schnabeligel

kolczuga kɔlˈʧ̑uɡa n
pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę Kettenpanzer Ringelpanzer

kolczyk ˈkɔlʧ̑ɨk n
ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu, Ohrring

kolega kɔˈlɛɡa n
towarzysz pracy, nauki lub zabawy Kollege Kamerad Freund

kolegium n
(kościelny) ogół kardynałów Kościoła katolickiego; Kardinalskollegium

kolej ˈkɔlɛj n
następstwo zdarzeń według ustalonego porządku Reihe
środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną; Bahn Eisenbahn

kolejarz kɔˈlɛjaʃ n
pracownik kolei Eisenbahner

kolejka kɔˈlɛjka n
(informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych; Warteschlange
(potocznie, potoczny) lokalny środek transportu obsługiwany przez wagony, np. kolej podmiejska, metro, kolejka górska, kolejka linowa, kolejka wąskotorowa Schmalspurbahn
(potocznie, potoczny) porcja alkoholu wypijana z daną grupą osób Runde
miejsce w uporządkowanej grupie ludzi, w szeregu, w kolejce (1.1) Platz in die Warteschlange
uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś; Schlange Warteschlange
zabawka będąca modelem pociągu lub złożona z wagoników Modelleinsenbahn

kolejny kɔˈlɛjnɨ adj
następny po tym, który jest teraz; przyszły folgend seriell

kolekcja kɔˈlɛkʦ̑ʲja n
zbiór przedmiotów tego samego typu, gromadzonych zwykle z powodu ich wartości (artystycznej, historycznej itp.) Sammlung
zestaw projektów jakiejś firmy na dany sezon Sammlung

kolekcjonować ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję sammeln

kolektywizacja n
nadawanie czemuś formy kolektywnej; Kollektivierung

kolektywizm n
(socjologia, socjologiczny) przeciwstawiany indywidualizmowi pogląd akcentujący rolę wspólnot, grup i zbiorowości; Kollektivismus

kolektywny ˌkɔlɛkˈtɨvnɨ adj
zbiorowy, zespołowy, wspólny; oparty na takim działaniu kollektiv

kolendra kɔˈlɛ̃ndra n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne; Koriander

koleżanka ˌkɔlɛˈʒãnka n
towarzyszka nauki lub zabawy Freundin
towarzyszka pracy Kollegin

koliber kɔˈlʲibɛr n
(ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków; Kolibri

kolmatacja n
(melioratywnie, melioratywny) sposób sztucznego podnoszenia poziomu gruntu przez wykorzystanie osadzających się namułów niesionych przez wodę Anschlämmen Flutdüngung Kolmatage Kolmatieren

kolokacja ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja n
często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników Kollokation

kolonia kɔˈlɔ̃ɲja n
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo; Kolonie
(biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik; Kolonie
ludzka jednostka osadnicza; Kolonie

kolonializm ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków; Kolonialismus

kolonie n
grupowy pobyt wypoczynkowy dzieci lub młodzieży, zorganizowany poza miejscem ich stałego zamieszkania; Kolonie Lager

kolonoskopia ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja n
(medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi; Koloskopie Darmspiegelung

kolor ˈkɔlɔr n
cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot; Farbe

koloratka ˌkɔlɔˈratka n
biały, sztywny kołnierzyk noszony przez duchownych chrześcijańskich; Halskragen

kolorowanka ˌkɔlɔrɔˈvãnka n
książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami; Malbuch

kolorowy ˌkɔlɔˈrɔvɨ adj
będący w jakimś kolorze innym niż czarny i biały farbig
wielobarwny, pełen różnych kolorów bunt kunterbunt

koloryzować ˌkɔlɔrɨˈzɔvaʨ̑ v
dodawać do narracji szczegóły w celu jej ubarwienia schönen

koloński adj
związany z Kolonią, dotyczący Kolonii Kölner

kolumbarium ˌkɔlũmˈbarʲjũm n
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami; Columbarium Kolumbarium
(współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych Kolumbarium
(współcześnie) pomieszczenie na urny przy krematorium Kolumbarium

kolumna kɔˈlũmna n
(architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną; Säule
pomnik składający się z kolumny (1.1) i umieszczonej na niej figury Säule
(drukarstwo, drukarski) obszar strony ograniczony jej zadrukowaną powierzchnią; Kolumne
pionowy rząd liczb, liter, wyrazów Kolumne
stała rubryka w czasopiśmie Rubrik
uformowana grupa osób lub pojazdów wojskowych Kolonne

kolęda kɔˈlɛ̃nda n
pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia; Weihnachtslied

komar ˈkɔ̃mar n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień; Mücke Moskito

kombajn ˈkɔ̃mbajn n
(rolnictwo, rolniczy) wieloczynnościowa maszyna rolnicza do zmechanizowanego zbierania plonów Erntemaschine Kombine Vollerntemaschine

kombinacja n
łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania Kombination

kombinat kɔ̃mˈbʲĩnat n
(zarządzanie) zespół kilku zakładów przemysłowych powiązanych organizacyjnie i technologicznie; Kombinat

kombinerki n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne, rodzaj szczypiec o uniwersalnym zastosowaniu; Kombinationszange

komedia kɔ̃ˈmɛdʲja n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.; Komödie Lustspiel
o obłudnym zachowaniu kogoś, kto odgrywa jakąś rolę, aby odnieść korzyści Komödie

komediant n
(dawniej, dawny) osoba grająca różne postaci zawodowo Comedian
człowiek udający, zachowujący się nienaturalnie czy niepoważnie Komödiant

komedogenny ˌkɔ̃mɛdɔˈɡɛ̃nːɨ adj
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zatykający pory skóry, przyczyniający się do powstawania zaskórników komedogen

komentator ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr n
osoba, która komentuje coś Kommentator

komercyjny ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ adj
nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań kommerziell

kometa kɔ̃ˈmɛta n
(astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej; Komet

komfort ˈkɔ̃w̃fɔrt n
ogólnie warunki zapewniające spokój, wygodę i elegancję Komfort

komfortowy ˌkɔ̃w̃fɔrˈtɔvɨ adj
sprawiający, że czujemy się bardzo wygodnie bequem komfortabel

komiczny kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ adj
taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny komisch

komiks ˈkɔ̃mʲiks n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię; Comic

komin ˈkɔ̃mʲĩn n
(budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca; Schornstein Kamin

kominiarka ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka n
(potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy Balaklava Skimütze Wollmütze

kominiarz kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ n
rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów; Schornsteinfeger Kaminkehrer

komisarz n
urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa Kommissar

komnata kɔ̃mˈnata n
pomieszczenie mieszkalne w pałacu lub rezydencji, zwykle pełne przepychu; Gemach

komoda kɔ̃ˈmɔda n
mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki; Kommode

komora gazowa kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva n
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca; Gaskammer

komoryjski ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Komory komorisch

kompan ˈkɔ̃mpãn n
(potocznie, potoczny) towarzysz wspólnych przedsięwzięć, zwłaszcza rozrywek Kumpan

kompas ˈkɔ̃mpas n
przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego; Kompass

kompendium kɔ̃mˈpɛ̃ndʲjũm n
książka zawierająca zwięzły wykład podstawowych wiadomości z danej dziedziny wiedzy Kompendium

kompetentny adj
uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje kompetent zuständig sachkundig

kompilacja ˌkɔ̃mpʲiˈlaʦ̑ʲja n
dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat Kompilation
wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat) Kompilation

kompilator ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr n
(informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji; Kompilirer Kompiler

kompleks Elektry ˈkɔ̃mplɛks ɛˈlɛktrɨ n
(psychologia, psychologiczny) podświadoma skłonność płciowa córki do ojca (występująca u dziewczynek w wieku 3-6 lat) i strach przed odwetem matki; uczucie wrogości wobec matki; Elektrakomplex

kompleks niższości n
(psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności; Minderwertigkeitskomplex

kompleksowość n
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest kompleksowe; cecha tych, którzy są kompleksowi Komplexität

komplement n
grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała Kompliment

kompletny kɔ̃mˈplɛtnɨ adj
cały, będący w komplecie komplett

komplikacja n
dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń Komplizierung

komponent n
część składowa, element Komponente Bestandteil

komponować ˌkɔ̃mpɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć utwór muzyczny komponieren
tworzyć; układać w całość z danych elementów, tak aby poszczególne elementy ze sobą współgrały komponieren

kompost ˈkɔ̃mpɔst n
produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic) Kompost

kompozytor ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę Komponist Kompositeur Tondichter Tonkünstler Tonschöpfer Tonsetzer

kompresja kɔ̃mˈprɛsʲja n
(fizyka, fizyczny) zagęszczenie, sprężenie czegoś, zmniejszenie, redukcja zajmowanej przez coś przestrzeni; Verdichtung

kompromis kɔ̃mˈprɔ̃mʲis n
sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie; Kompromiss

kompromitować ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtɔvaʨ̑ v
o człowieku szkodzić czyjejś opinii, narażać na wstyd lub śmieszność kompromittieren

komputer kɔ̃mˈputɛr n
(informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego; Computer Rechner

komputerowy ˌkɔ̃mputɛˈrɔvɨ adj
dotyczący komputera, związany z komputerem Computer

komsomoł n
(historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) komunistyczna organizacja młodzieży w Związku Radzieckim, działająca w latach 1918-1991; Komsomol

komuna kɔ̃ˈmũna n
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) komunizm, socjalizm Kommunismus
wspólnota ludzi żyjących razem w oparciu o dzielenie się pracą i własnością; Kommune

komunikacja ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja n
ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności Kommunikation Verkehr

komunikat ˌkɔ̃mũˈɲikat n
wiadomość przekazywana przez nadawcę odbiorcy; wymieniana informacja. Bekanntmachung

komunikator ˌkɔ̃mũɲiˈkatɔr n
(informatyka, informatyczny) program komputerowy pozwalający na przesyłanie natychmiastowych komunikatów pomiędzy komputerami; Kommunikationsprogramm

komunikować v
przekazywać wiadomość mitteilen
mieć kontakt kommunizieren

komunista ˌkɔ̃mũˈɲista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu Kommunist

komunistka ˌkɔ̃mũˈɲistka n
zwolenniczka komunizmu Kommunistin

komunistyczny ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu kommunistisch

komunizm kɔ̃ˈmũɲism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa; Kommunismus

komunizować v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wprowadzać lub upowszechniać komunizm kommunisieren

komórka kɔ̃ˈmurka n
(biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych; Zelle
(potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefon komórkowy Handy
małe pomieszczenie, pokój Abstellkammer

komórka macierzysta n
(biologia, biologiczny) komórka względnie niewyspecjalizowana, z której podczas pojedynczego podziału powstają: identyczna komórka potomna i nieco bardziej zróżnicowana komórka potomna Stammzelle Mutterzelle

komża n
(kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach; Chorhemd

koncentracja ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtraʦ̑ʲja n
(psychologia, psychologiczny) (szkolnictwo, szkolny) skupienie uwagi Konzentration

koncentrować ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtrɔvaʨ̑ v
skupiać, zbierać coś w jedno miejsce, w jeden punkt konzentrieren

koncern ˈkɔ̃nʦ̑ɛrn n
(ekonomia, ekonomiczny) zjednoczenie przedsiębiorstw o odrębnej osobowości prawnej; Konzern

koncert ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt n
występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny; Konzert

koncert życzeń ˈkɔ̃nʦ̑ɛrd ˈʒɨʧ̑ɛ̃ɲ n
audycja telewizyjna bądź radiowa, podczas której przekazywane są nadesłane życzenia dla solenizantów, jubilatów itp. przeplatane piosenkami Wunschkonzert

koncesja n
(urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej Konzession Gewerbeschein

konchiologia ˌkɔ̃nçjɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o muszlach; Konchyliologie Weichtierkunde

koncyliaryzm ˌkɔ̃nʦ̑ɨˈlʲjarɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna w Kościele katolickim, zakładająca wyższość soboru nad papieżem; Konziliarismus

koncypować v
wymyślać, obmyślać coś konzipieren

kondensacja ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego Kondensationsreaktion

kondensator ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr n
(elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne; Kondensator

kondominium ˌkɔ̃ndɔ̃ˈmʲĩɲũm n
terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw; Kondominium

kondotier n
(historia, historyczny, historycznie) we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.: dowódca armii najemników, sprzedający jej usługi miastom albo dworom książęcym Condottiere

kondygnacja ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja n
poziom w budynku Etage Geschoß

koneser n
znawca w jakiejś dziedzinie (zwykle także jej miłośnik), zwłaszcza w przypadku jedzenia lub sztuki Kenner

konewka kɔ̃ˈnɛfka n
pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin; Gießkanne

konfederacja ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw; Konföderation Staatenbund
związek, stowarzyszenie, unia Konföderation
(historia, historyczny, historycznie) w dawnej Polsce związek szlachty zawierany dla osiągnięcia doraźnych celów; Konföderation

konferencja ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja n
zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień Konferenz

konferencja naukowa ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja ˌna<sup>w</sup>uˈkɔva n
spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki wissenschaftliche Konferenz

konfesjonał n
(kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi; Beichtstuhl

konfetti kɔ̃nˈfɛttʲi n
drobno pocięte kawałki papieru, najczęściej różnobarwne krążki, rzucane na uczestników głównie karnawałowej zabawy; Konfetti

konfiguracja n
układ elementów wchodzących we wzajemne relacje Konfiguration

konfigurować ˌkɔ̃nfʲiɡuˈrɔvaʨ̑ v
przystosowywać jakieś urządzenie do pożądanej pracy konfigurieren

konfirmacja ˌkɔ̃nfʲirˈmaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) u protestantów: uroczyste przyjęcie do gminy kościelnej chłopców i dziewcząt połączone z egzaminem i błogosławieństwem pastora; Konfirmation

konfiskować ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑ v
dokonywać konfiskaty konfiszieren

konfitura ˌkɔ̃nfʲiˈtura n
(kulinaria) owoce smażone w syropie cukrowym; Konfitüre

konflikt ˈkɔ̃nflʲikt n
sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności Konflikt

konformizm n
(socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) bezkrytyczne podporządkowywanie się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie; Konformismus

konfucjanizm n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza; Konfuzianismus

koniak ˈkɔ̃ɲak n
rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji; Kognak Cognac

koniec ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ n
chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana Ende Schluss
miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu Ende Schluss
okoliczności końca (1.2) Ende Schluss
ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek Spitze Ende

koniec świata ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ʲ ˈɕfʲjata n
(potocznie, potoczny) miejsce bardzo odległe Ende der Welt
chwila, w której zostanie zniszczona Ziemia, zginą wszyscy ludzie; w chrześcijaństwie i innych religiach: Sąd Ostateczny; Weltuntergang

konieczność kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
coś, czego nie można uniknąć Notwendigkeit

konieczny kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ adj
taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny unerlässlich

konik morski ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci n
(ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus przypominająca kształtem konika szachowego; Seepferdchen

konina kɔ̃ˈɲĩna n
(spożywczy) mięso końskie; Pferdefleisch

koniokrad kɔ̃ˈɲɔkrat n
złodziej koni Pferdedieb

koniugacja ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) bezpośrednie przekazywanie DNA z jednej komórki do drugiej. Beugung Konjugation
(językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj; Konjugation Beugung

koniunktura n
ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny) Konjunktur

konkatedra n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) druga katedra ordynariusza diecezji Konkathedrale

konklawe kɔ̃ŋˈklavɛ n
(kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia. Konklave

konkludować ˌkɔ̃ŋkluˈdɔvaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) formułować wnioski, podsumowywać najważniejsze zagadnienia schlussfolgern

konkordat kɔ̃ŋˈkɔrdat n
układ pomiędzy Stolicą Apostolską, a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła w danym państwie Konkordat

konkubinat ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩnat n
związek dwóch osób, podobny do małżeństwa, ale nieformalny z powodu braku rejestracji cywilnej bądź religijnego usankcjonowania; Konkubinat

konkurować v
(przestarzałe, przestarzały) ubiegać się o rękę panny anhalten werben
robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo konkurrieren Konkurrenz machen im Wettstreit stehen

konkurs ˈkɔ̃ŋkurs n
(administracja) sformalizowana procedura wyboru kandydata na jakieś stanowisko Ausschreibung
(sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony Wettbewerb

konkurs piękności ˈkɔ̃ŋkurs pʲjɛ̃ŋkˈnɔɕʨ̑i n
impreza, w czasie której jury wybiera najpiękniejszą spośród zgłoszonych uczestniczek; Schönheitswettbewerb

konno ˈkɔ̃nːɔ adv
o sposobie poruszania się: na koniu reiten

konopie kɔ̃ˈnɔpʲjɛ n
(botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek; Hanf
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1); Hanf
(włókiennictwo) włókno uzyskiwane z konopi (1.2) Hanf

konował kɔ̃ˈnɔvaw n
(pogardliwie) kiepski lekarz Quacksalber

konsensus kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus n
porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu Konsens Einvernehmen

konserwacja n
(technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem Wartung Erhaltung Konservieren

konserwant n
(chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów; Konservierungsmittel Konservierungsstoff

konserwatyzm ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1) Konservatismus Konservativismus
postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian; Konservativismus

konserwować ˌkɔ̃w̃sɛrˈvɔvaʨ̑ v
chronić coś przed zniszczeniem za pomocą odpowiednich środków; utrzymywać we właściwym stanie einmachen konservieren einwecken haltbar machen schonen

konsjerż n
dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji Concierge

konspekt ˈkɔ̃w̃spɛkt n
zarys, plan, szkic wykładu, utworu Konspekt

konstantynopolitańczykowianeczka ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃nɔpɔlʲitãj̃n͇ʧ̑ɨkɔvʲjãˈnɛʧ̑ka n
nieistniejące słowo przyjęte w języku polskim jako żart dotyczący tworzenia wyrazów pochodzących od łączenia kilku krótszych słów, tłumaczone jako: młoda mieszkanka miasta Konstantynopol ((współcześnie) Stambuł) jung Bewohnerin von Konstantinopel

konsternacja ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja n
stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji Bestürzung

konstrukcja kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja n
układ elementów, sposób ich powiązania Konstruktion
proces budowania, konstruowania Konstruktion
(matematyka, matematyczny) metoda wykreślania figur geometrycznych określonym sposobem, określonymi przyrządami Konstruktion

konstruktywistyczny ˌkɔ̃w̃struktɨvʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(sztuka) (literacko) dotyczący konstruktywizmu, związany z konstruktywizmem konstruktivistisch

konstruowanie ˌkɔ̃w̃stru<sup>w</sup>ɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: konstruować Konstruktion

konstruować ˌkɔ̃w̃struˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
budować, tworzyć konstrukcję konstruieren bauen

konstytucja ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) stan organizmu zwierzęcia uwarunkowany jakością tkanek, czynnością narządów wewnętrznych i regulacyjną działalnością gruczołów dokrewnych; Konstitution
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie; Verfassung Konstitution

konstytucyjny ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ adj
dotyczący konstytucji konstitutionell verfassungsmäßig
zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji verfassungsmäßig konstitutionell

konsultacja ˌkɔ̃w̃sulˈtaʦ̑ʲja n
zasięganie opinii u specjalisty lub rzeczoznawcy Konsultation

konsumować v
spożywać, jeść konsumieren verzehren

konsystencja ˌkɔ̃w̃sɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja n
poziom określonych cech fizycznych (gęstość, twardość, lepkość) danej substancji; spoistość Konsistenz

konsystorz kɔ̃w̃ˈsɨstɔʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) w Kościele katolickim kuria biskupia Konsistorium
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dawny sąd prezbiterialny przy kurii biskupiej Konsistorium
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościołach protestanckich rada diecezji lub całego Kościoła Konsistorium
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie kardynałów pod przewodnictwem papieża Konsistorium

kontakt ˈkɔ̃ntakt n
gniazdo sieci elektrycznej Steckdose
zetknięcie się Kontakt Berührung

kontekst ˈkɔ̃ntɛkst n
(językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz; Kontext
(przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń Zusammenhang

kontemplacja ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplaʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w mistycyzmie: wewnętrzna modlitwa Kontemplation Meditation
skupienie, rozmyślanie, pogrążenie w myślach Betrachtung

konterfekt n
(przestarzałe, przestarzały) portret, wizerunek Konterfei

kontestacja ˌkɔ̃ntɛˈstaʦ̑ʲja n
protest, manifestowanie sprzeciwu wobec czemuś; poddanie w wątpliwość Protestbewegung

konto ˈkɔ̃ntɔ n
(ekonomia, ekonomiczny) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta; Konto

kontrabanda ˌkɔ̃ntraˈbãnda n
nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa; Konterbande

kontrabas kɔ̃nˈtrabas n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy; Kontrabass

kontrahent kɔ̃nˈtraxɛ̃nt n
każda ze stron zawierających umowę Kontrahent

kontrakt ˈkɔ̃ntrakt n
umowa, zwykle o pracę Vertrag Kontrakt

kontraktowy ˌkɔ̃ntrakˈtɔvɨ adj
dotyczący kontraktu, związany z kontraktem Vertrags

kontrast ˈkɔ̃ntrast n
(optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu Kontrast
sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.) Gegensatz Kontrast

kontrasygnata n
(administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wymóg złożenia podpisu pod aktem prawnym przez drugą osobę w celu potwierdzenia jego ważności; Contrasignatur Gegenzeichnung

kontratenor ˌkɔ̃ntraˈtɛ̃nɔr n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos męski wykorzystujący rejestr falsetowy; Countertenor

kontrgambit n
(szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe, w którym czarne poświęcają jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji; Gegengambit

kontrola kɔ̃nˈtrɔla n
sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi Kontrolle

kontroler kɔ̃nˈtrɔlɛr n
osoba kontrolująca, sprawdzająca coś Kontrolleur

kontrolować ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑ v
dokonywać kontroli; sprawdzać, czy coś działa sprawnie (lub tak jak powinno); weryfikować kontrollieren

kontrowanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kontrować Kontrieren

kontrowersyjny ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ adj
wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje kontrovers

kontrreformacja n
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele; Gegenreformation

kontrrewolucja ˌkɔ̃ntr̥rɛvɔˈluʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) działania stanowiące reakcję w stosunku do rewolucji; Konterrevolution

kontrwywiad kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat n
instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw; Abwehr

kontryfał n
(dawniej, dawny) stop miedzi z cyną englisches Zinn

kontumacja ˌkɔ̃ntũˈmaʦ̑ʲja n
(dawniej, dawny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niepojawienie się oskarżonego na rozprawie, co powoduje zaoczne wydanie wyroku Kontumaz

kontur ˈkɔ̃ntur n
linia, zarys kształtu Kontur Umriss

konturówka ˌkɔ̃ntuˈrufka n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk w formie ołówka, sztyftu lub pędzelka, służący do obrysowania oczu lub ust; Konturenstift

kontuzja kɔ̃nˈtuzʲja n
(medycyna, medyczny) (sport, sportowy) uraz jakiejś części ciała powodujący jej częściową lub pełną niesprawność Kontusion Quetschung

kontynent kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt n
(geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych; Erdteil Kontinent

kontynentalny ˌkɔ̃ntɨ̃nɛ̃nˈtalnɨ adj
dotyczący kontynentu kontinental

kontynuacja n
dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności Fortsetzung Fortführung

kontynuować ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś fortsetzen weitermachen

konurbacja ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja n
zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi; Konurbation

konwalia kɔ̃nˈvalʲja n
(botanika, botaniczny) Convallaria L., rodzaj roślin o białych kwiatach i intensywnym zapachu; Maiglöckchen

konwalia majowa n
(botanika, botaniczny) Convallaria majalis L., gatunek rośliny z rodziny szparagowatych; Maiglöckchen

konwent ˈkɔ̃nvɛ̃nt n
spotkanie członków jakiejś instytucji bądź organizacji, na którym podejmuje się decyzje w istotnych kwestiach Konvent

konwertyta ˌkɔ̃nvɛrˈtɨta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która zmieniła jedno z wyznań chrześcijańskich na inne Konvertit

konwisarz n
(dawniej, dawny) rzemieślnik zajmujący się wyrobem i obróbką przedmiotów z cyny oraz spiżu; Kannengießer

kooperacja ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja n
współpraca, współdziałanie Kooperation Zusammenarbeit

koordynacja n
organizowanie i planowanie wspólnych działań Koordination

koordynować v
kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie koordinieren

kopa ˈkɔpa n
(przestarzałe, przestarzały) 60 sztuk; Schock

kopalnia kɔˈpalʲɲa n
zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin; Bergwerk Grube

kopalny adj
wydobywany z ziemi jako bogactwo naturalne fossil versteinert
zachowany pod ziemią, pochodzący z dawnych epok geologicznych fossil

koparka kɔˈparka n
maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu Bagger

kopać ˈkɔpaʨ̑ v
uderzać kogoś / coś nogą kicken treten
wydobywać minerały lub płody rolne z ziemi przy pomocy narzędzi lub maszyn buddeln fördern graben
wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny graben ausheben buddeln

kopenhażanin ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãɲĩn n
mieszkaniec Kopenhagi Kopenhagener

kopenhażanka ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãnka n
mieszkanka Kopenhagi Kopenhagenerin

koper ˈkɔpɛr n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa; Dill

kopernik kɔˈpɛrʲɲik n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112; Copernicium

kopernikański adj
związany z kopernikanizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Kopernika kopernikanisch

koperta kɔˈpɛrta n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty; Briefumschlag Umschlag

kopertowy adj
związany z kopertami Kuvert-

kopia ˈkɔpʲja n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj białej broni o długim drzewcu, do walki konno; Lanze
przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał Kopie
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (biurowość, biurowy) nie oryginał dokumentu Kopie

kopiować kɔˈpʲjɔvaʨ̑ v
powielać coś (zwykle materiał drukowany lub dane komputerowe), przepisywać, wykonywać kopię czegoś; powtarzać czyjeś zachowanie kopieren

kopnięcie kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
cios zadany nogą Fußtritt

kopnąć w kalendarz ˈkɔpnɔ̃ɲʨ̑ f‿kaˈlɛ̃ndaʃ v
(żartobliwie) (ironicznie) umrzeć den Löffel abgeben ins Gras beißen

koptyjski kɔpˈtɨjsʲci adj
(antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców koptisch

kopulacja n
(fizjologia, fizjologiczny) cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie Begattung Kopulation Paarung

kopytny adj
taki, który ma kopyta behuft

kopyto kɔˈpɨtɔ n
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków; Huf

kora ˈkɔra n
nepalska szabla o jednosiecznej, zakrzywionej głowni; Kora

koral ˈkɔral n
(biologia, biologiczny) koralowiec Koralle Blumentier
(jubilerstwo, jubilerski) drobny element w postaci kulki itp., wykonany z koralowiny коралл
(mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców; Koralle

koreański ˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korei lub Koreańczyków koreanisch Koreanisch

korek ˈkɔrɛk n
(potocznie, potoczny) zakrętka od butelki; Korken
zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału Kork

korekta kɔˈrɛkta n
poprawienie błędu lub niedoskonałości, dorównanie do stanu prawidłowego Korrektur

korektor kɔˈrɛktɔr n
osoba sprawdzająca i poprawiająca tekst pod kątem redakcyjnym przed oddaniem go do druku; Korrektor
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk przeznaczony do ukrywania wad skóry; Abdeckstift
(technologia, technika, techniczny) urządzenie poprawiające usterki, np. zniekształcenia dźwięku; Equalizer
przyrząd piśmienniczy służący do zamalowywania błędów na kartce papieru; Tintenkiller Tintenlöscher

korelacja ˌkɔrɛˈlaʦ̑ʲja n
(statystyka, statystyczny) zależność zmiennych losowych; Korrelation

korkociąg kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk n
(lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji lotniczej; Trudeln
urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek; Korkenzieher

korkowiec kɔrˈkɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Phellodendron Rupr., rodzaj drzew z rodziny rutowatych Korkbaum
(zoologia, zoologiczny) Alcyonium palmatum, gatunek koralowca, koral korkowiec; Tote Meerhand
pistolet-zabawka do strzelania z korków Korkenpistole

kormoran kɔrˈmɔrãn n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek; Kormoran

kornak n
osoba pracująca ze słoniami Mahut

kornet ˈkɔrnɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument blaszany, podobny do trąbki; Kornett

kornijski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich; Kornisch kornische Sprache

kornik ˈkɔrʲɲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący pod korą chrząszcz, ksylofag; Borkenkäfer

koromysło n
nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą; Tragjoch Joch

korona kɔˈrɔ̃na n
atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę) Krone
(jednostka monetarna) waluta w Skandynawii; Krone
(jednostka monetarna) waluta w Czechach; Krone
monarchia Krone
(botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi; Krone
(jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech Krone

koronacja n
akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu Krönung

koroniec kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór; Krontaube

koronować v
przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego krönen
stawać się władcą poprzez akt koronacji sich krönen lassen

korozja n
proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem; Korrosion

korporacyjny adj
dotyczący korporacji Körperschafts- korporatistisch

korpulencja ˌkɔrpuˈlɛ̃nʦ̑ʲja n
otyłość, tusza Korpulenz

korpulentny ˌkɔrpuˈlɛ̃ntnɨ adj
o człowieku odznaczający się nadwagą, o tęgiej budowie ciała korpulent

korpus gniazdowy n
(pszczelarstwo, pszczelarski) element ula wielokorpusowego, w którym mieści się gniazdo rodziny pszczelej Brutraum Brutzarge

korpus miodowy n
(pszczelarstwo, pszczelarski) element ula wielokorpusowego, z którego pszczelarz odbiera pszczołom miód Honigraum Honigzarge

korsykański ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki korsisch

korweta n
(marynarka) (dawniej, dawny) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych; Korvette
(marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton; Korvette

koryfeusz n
(historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim; Koryphäe
(przenośnie, przenośnia) (podniośle) lider, przodownik nowych działań w jakimś środowisku, zwłaszcza artystycznym lub naukowym Koryphäe

korygować v
przeprowadzać korektę, poprawiać błędy w tekście korrigieren
usuwać niedokładności berichtigen beseitigen

koryncki kɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci adj
(historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto w starożytnej Grecji) korinthisch
(historia, historyczny, historycznie) od Korynt (państwo-miasto, polis w starożytnej Grecji) korinthisch
od Korynt (miasto w obecnej Grecji) korinthisch

korytarz kɔˈrɨtaʃ n
(budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku; Korridor Gang

koryto kɔˈrɨtɔ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) miejsce płynięcia rzeki, jej biegu; może być inne od jej obecnego przebiegu Flußbett
podłużny pojemnik przeznaczony do pojenia i karmienia zwierząt domowych Trog

koryto kablowe kɔˈrɨtɔ kaˈblɔvɛ n
(technologia, technika, techniczny) listwa z kanałem wewnętrznym do przeprowadzenia wiązki kabli Kabelkanal

korzystać kɔˈʒɨstaʨ̑ v
uzyskiwać z czegoś korzyści profitieren aus etwas Nutzen ziehen
używać czegoś benutzen

korzyść ˈkɔʒɨɕʨ̑ n
zysk, pożytek Vorteil

kos kɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku (1.1) Amsel

kosa ˈkɔsa n
narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju; Sense

kosaciec kɔˈsaʨ̑ɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Iris, roślina o barwnych kwiatach, najczęściej fioletowych, niebieskich lub żółtych; Schwertlilie

kosarz ˈkɔsaʃ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach; Weberknecht

kosiarka kɔˈɕarka n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) urządzenie mechaniczne do koszenia, głównie trawy; Mähmaschine

kosić ˈkɔɕiʨ̑ v
ścinać wysoką trawę lub zboże – kosą lub maszynowo mähen

kosmetyczny ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑nɨ adj
służący do pielęgnacji ciała, utrzymania urody kosmetisch

kosmetyk kɔsˈmɛtɨk n
substancja, produkt przeznaczony do pielęgnacji, oczyszczania, ochrony i upiększania ciała lub włosów Kosmetik

kosmita kɔsˈmʲita n
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.; Außerirdischer

kosmologia ˌkɔsmɔˈlɔɟja n
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie; Kosmologie

kosmopolita ˌkɔsmɔpɔˈlʲita n
człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe Kosmopolit Weltbürger

kosmopolityczny adj
nieczujący związku z żadnym państwem (miejscem) w szczególności kosmopolitisch

kosmos ˈkɔsmɔs n
(astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery; Kosmos

kosmyk n
niewielki pukiel włosów Haarbüschel

kosowski adj
odnoszący się do Kosowa kosovarisch

kostarykański ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Kostaryka costa-ricanisch

kostium ˈkɔstʲjũm n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać Kostüm

kostka ˈkɔstka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mała płytka, którą gra się na niektórych instrumentach strunowych Plektrum

kostka Rubika ˈkɔstka ruˈbʲika n
zabawka logiczna o kształcie sześcianu; Zauberwürfel

kostnica kɔˈstʲɲiʦ̑a n
pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu; Leichenhaus

kostrzewa n
(botanika, botaniczny) Festuca L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych; Schwingel

kostucha kɔˈstuxa n
(potocznie, potoczny) personifikacja śmierci zabierająca ludzi w zaświaty, przedstawiana jako szkielet, zwykle z atrybutami takimi jak kosa, klepsydra czy kaptur Schnitter Sensenmann Gevatter Tod

kosz kɔʃ n
pojemnik na odpady Abfallkorb
pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego Korb
jakikolwiek pojemnik przypominający kosz (1.1) Korb

koszary kɔˈʃarɨ n
teren i budynki, w których kwaterują żołnierze Kaserne

koszerny adj
taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków koscher

koszka ˈkɔʃka n
(pszczelarstwo, pszczelarski) (dawniej, dawny) ul wykonany ze słomy Bienenkorb

koszmar ˈkɔʃmar n
marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu; Albtraum Alptraum

koszmarny kɔʃˈmarnɨ adj
bardzo zły, tragiczny; taki, jak w koszmarze albtraumhaft

koszt kɔʃt n
(ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek Kosten

kosztować kɔˈʃtɔvaʨ̑ v
mieć jakąś cenę (także przenośnie) kosten

koszula kɔˈʃula n
(krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki; Hemd

koszula nocna n
(krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu; Nachthemd Nightshirt

koszulka kɔˈʃulka n
ubranie z rękawami lub bez noszone na tułowiu T-Shirt Shirt

koszyczek kɔˈʃɨʧ̑ɛk n
(botanika, botaniczny) typ kwiatostanu groniastego, w którym kwiaty są gęsto osadzone na dnie kwiatowym; Blütenkorb Blütenkörbchen
(fryzyjski) fryzura z zaplecionym naokoło głowy koszyczkiem Gretchenfrisur Kranzfrusur
(fryzyjski) warkocz pleciony naokoło głowy Haarkranz
(pszczelarstwo, pszczelarski) zagłębienie na zewnętrznej powierzchni goleni tylnej nogi pszczoły-robotnicy, w którym składany jest pyłek kwiatowy Körbchen
mały koszyk Körbchen Körblein

koszyk ˈkɔʃɨk n
mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów Korb

koszyk wielkanocny ˈkɔʃɨɡ ˌvʲjɛlkãˈnɔʦ̑nɨ n
przyozdobiony koszyk zawierający pokarmy święcone w Wielką Sobotę w kościołach katolickich Weihekorb

koszykówka ˌkɔʃɨˈkufka n
(sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu; Basketball

kot kɔt n
(zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe; Katze Kater

kot bengalski ˈkɔd bɛ̃ŋˈɡalsʲci n
(zoologia, zoologiczny) Prionailurus bengalensis, drapieżny kot azjatycki; Leopardkatze
(zoologia, zoologiczny) hybryda gatunku (1.1) z kotem domowym; Bengal-Katze

kot perski ˈkɔt ˈpɛrsʲci n
(felinologia, felinologiczny) rasa kota domowego o długich włosach Perserkatze

kotek ˈkɔtɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot Kätzchen

kotka ˈkɔtka n
(zoologia, zoologiczny) samica kota Katze

kotlet ˈkɔtlɛt n
(regionalizm śląski) baki, bokobrody Koteletten
mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu; Kotelett

kotołak n
(fantasy) człowiek, którego jedną z form jest kot Werkatze
(mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w kota lub kot ukrywająca się pod postacią człowieka Katzenmensch Werkatze

kotwica kɔtˈfʲiʦ̑a n
przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno; Anker

kotwicznik n
(dawniej, dawny) (marynarka) marynarz zawiadujący na okrętach kotwicą i linami Ankerknecht
(dawniej, dawny) (rzemiosło, rzemieślniczy) kowal wykuwający kotwice Ankerschmied

kotylion n
tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1); Kotillon

kowadełko ˌkɔvaˈdɛwkɔ n
(anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych u ssaków; Amboss

kowadło kɔˈvadwɔ n
ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego; Amboss

kowal ˈkɔval n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu; Schmied
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pyrrhocoris apterus, pospolity pluskwiak o charakterystycznym czerwono-czarnym wzorze na odwłoku; Feuerwanze

kowariancja ˌkɔvarʲˈjãnʦ̑ʲja n
(matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) iloczyn współczynnika korelacji i odchyleń standardowych korelowanych zmiennych losowych; Kovarianz

koza ˈkɔza n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich; Ziege

koza śnieżna ˈkɔza ˈɕɲɛʒna n
(zoologia, zoologiczny) gatunek dużego ssaka z rodziny krętorogich; Bergziege Schneeziege

kozak ˈkɔzak n
wysoki but damski ze skóry Stiefel

kozi ˈkɔʑi adj
dotyczący kozy, odnoszący się do kozy (o zwierzęciu) ziegen

kozica kɔˈʑiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca; Gämse

koziorożec n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych; Steinbock

koziorożec alpejski ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑ alˈpɛjsʲci n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich; Alpensteinbock

kozioł ˈkɔʑɔw n
stojak do piłowania drewna; Bock

kozioł odbojowy ˈkɔʑɔw ˌɔdbɔˈjɔvɨ n
element umieszczony na końcu toru kolejowego, tak aby uniemożliwić wyjechanie z niego; Prellbock Pufferwehr

kozioł ofiarny ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ n
(przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś; Sündenbock Karnickel

kozioł oporowy ˈkɔʑɔw ˌɔpɔˈrɔvɨ n
element umieszczony na końcu toru kolejowego, tak aby uniemożliwić wyjechanie z niego; Prellbock Pufferwehr

kozioł skalny ˈkɔʑɔw ˈskalnɨ n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich; Alpensteinbock

kozioł śnieżny ˈkɔʑɔwʲ ˈɕɲɛʒnɨ n
(zoologia, zoologiczny) gatunek dużego ssaka z rodziny krętorogich; Bergziege Schneeziege

koziołek kɔˈʑɔwɛk n
(zoologia, zoologiczny) młody lub mały kozioł Kitz
ćwiczenie fizyczne z przewrotem ciała Überschlag

kozłek ˈkɔzwɛk n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny kozłkowatych; Baldriane

kozłek lekarski ˈkɔzwɛk lɛˈkarsʲci n
(botanika, botaniczny) gatunek zbiorowy obejmujący kilka do kilkunastu gatunków (podgatunków) o podobnym działaniu leczniczym; Echter Baldrian

kołacz ˈkɔwaʧ̑ n
rodzaj obrzędowego pieczywa, pierwotnie o okrągłym kształcie; Kalatsch

kołatka kɔˈwatka n
(potocznie, potoczny) często ozdobny przedmiot, zazwyczaj metalowy, przymocowany przy drzwiach wejściowych służący do stukania; Klopfer Türklopfer

kołchoz ˈkɔwxɔs n
spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich; Kolchos

kołczan ˈkɔwʧ̑ãn n
podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach; Köcher

kołnierz ˈkɔwʲɲɛʃ n
część ubrania otaczająca szyję; Kragen

koło ˈkɔwɔ n
(geometria) okrąg wraz z odciętym przez niego fragmentem płaszczyzny; Kreis
określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach Kreis Bezirk
(potocznie, potoczny) linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg Kreis Bezirk
przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu; Rad

koło ratunkowe ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ n
przyrząd służący do ratowania tonącej osoby w postaci obręczy z lekkiego impregnowanego materiału, z płótna wypełnionego korkiem, ze styropianu lub z gumy wypełnionej powietrzem; Rettungsring

koło zębate ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ n
(mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów; Zahnrad

kołodziej kɔˈwɔʥ̑ɛ̇j n
(historia, historyczny, historycznie) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów; Stellmacherei

kołtun ˈkɔwtũn n
kłąb włosów sklejonych łojem; Weichselzopf

kołtuństwo n
(książkowy) (pogardliwie) mentalność, moralność i postawa właściwa kołtunowi Spießbürgertum
(książkowy) (pogardliwie) zbiorowość ludzi zacofanych, ciemnych i nietolerancyjnych Spießbürgerlichkeit

kołysanka ˌkɔwɨˈsãnka n
piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły Wiegenlied Berceuse

kołyska kɔˈwɨska n
sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach; Wiege

koń kɔ̃ɲ n
(sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach Seitpferd
(szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy; Pferd Springer
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem; Pferd

koń mechaniczny ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ n
(fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy; Pferdestärke

kończyna kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na n
(anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców Glied Gliedmaße

kończyć ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca enden beenden

koński ˈkɔ̃j̃sʲci possessiveAdjective
należący do konia Pferde-

kośba n
(rzadki, rzadko używany) koszenie traw, zbóż Mahd Mähen

kościec ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑ n
(anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt Skelett Knochenbau Knochengerüst

kościelny kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ adj
związany z regułami określonego kościoła (instytucji) kirchlich

kościół ˈkɔɕʨ̑uw n
(budownictwo) świątynia chrześcijańska; Kirche

kościół parafialny n
(kościelny) (administracja) jedyna lub główna świątynia w danej parafii; Parochialkirche Pfarrkirche

kościół słupowy n
(architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach; Stabkirche

koślawy kɔɕˈlavɨ adj
(anatomia, anatomiczny) kątem skierowany do wewnątrz, osią odchylony na zewnątrz od osi symetrii ciała krakelig säbelbeinig
krzywego kształtu, ze zniekształceniem schief

kość kɔɕʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt; Knochen Bein
(elektronika, elektroniczny) (potocznie, potoczny) układ scalony Speicher
wielościan z oczkami służący do gry; Würfel

kość krzyżowa ˈkɔɕʨ̑ kʃɨˈʒɔva n
(anatomia, anatomiczny) dolny odcinek kręgosłupa powstały ze zrośnięcia pięciu kręgów krzyżowych; Kreuzbein

kość słoniowa ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva n
(zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala; Elfenbein

koźlak ˈkɔʑlak n
(kulinaria) (spożywczy) rodzaj mocnego piwa; Bockbier
(mikologia, mikologiczny) (zobacz) koźlarz Raufuß
(potocznie, potoczny) (zoologia, zoologiczny) koziołek, koźlę Ziegenböckchen jung Zigenbock

koźlarz babka ˈkɔʑlaʒ ˈbapka n
(botanika, botaniczny) Leccinum scabrum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o brązowej barwie kapelusza i czarnych kosmkach na trzonie; Gemeiner Birkenpilz

koźlarz czerwony ˈkɔʑlaʃ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ n
(mikologia, mikologiczny) Leccinum aurantiacum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o czerwonej barwie kapelusza; Weißstielige Rotkappe

koźlę n
(zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej Kitz
(zoologia, zoologiczny) młode mniejszych zwierząt kopytnych, np. sarny, muflona, kozicy Kitz

kożuch ˈkɔʒux n
wyprawiona skóra zwierzęca o długim włosie; ciepła odzież wierzchnia z takiej skóry (najczęściej włosem do wewnątrz) Pelz Schafspelz

kożusznik kɔˈʒuʃʲɲik n
rzemieślnik wyrabiający kożuchy Kürschner

kpić v
odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić spotten verspotten verarschen verhöhnen

krab krap n
(zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz; Krabbe
(architektura, architektoniczny) w gotyku ozdoba w kształcie liścia lub pąka Krabbe

kraciasty adj
o wzorze w kratę kariert

kradzież ˈkraʥ̑ɛʃ n
przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej Diebstahl

kraj kraj n
(geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny; Land
państwo Land Staat

kraj związkowy ˈkraj zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ n
(administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa części składowej federacji w Niemczech i Austrii; Bundesland

krajacz do sera ˈkrajaʤ̑ dɔ‿ˈsɛra n
(zobacz) [[krajacz, do, ser]] Käsehobel

krajobraz kraˈjɔbras n
wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy Landschaft
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) fakty, wydarzenia charakterystyczne dla jakichś zjawisk, tworzące je Landschaft
(sztuka) przedstawienie malarskie widoku natury Landschaft

krakowianin ˌkrakɔˈvʲjä̃ɲĩn n
mieszkaniec Krakowa Krakauer

krakowski kraˈkɔfsʲci adj
związany z Krakowem, dotyczący Krakowa krakauisch
charakterystyczny dla Krakowa lub krakowian, mający cechy lub właściwości przypisywane Krakowowi lub krakowianom krakauisch

krakowski targ kraˈkɔfsʲci ˈtark n
kompromis nach längerem Feilschen

kran krãn n
rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu; Hahn

kraniec ˈkrãɲɛʦ̑ n
koniec, granica czegoś Ende Rand

krasomówca ˌkrasɔ̃ˈmufʦ̑a n
osoba, która potrafi pięknie przemawiać, po mistrzowsku włada słowem Redekünstler gewandt Redner

krater ˈkratɛr n
(geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne; Krater

kraul krawl n
(sport, sportowy) sposób pływania polegający na naprzemiennych, zagarniających ruchach rąk oraz nóg pracujących jak nożyce; Kraul

krawat ˈkravat n
(krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety; Krawatte Schlips

krawcowa krafˈʦ̑ɔva n
(rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem Schneiderin

krawiec ˈkravʲjɛʦ̑ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin; Schneider

krawężnik kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik n
(budownictwo) elemnt budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią Bordstein Randstein Bordkante Kantenstein

krańcowy adj
maksymalnie odbiegający od głównego nurtu, normy extrem krass
znajdujący się na krańcu czego End-

kraść kraɕʨ̑ v
brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela stehlen entwenden klauen erbeuten

kreacja krɛˈaʦ̑ʲja n
akt tworzenia czegoś Schöpfung
elegancki i oryginalny strój, szczegół stroju lub uczesania o walorach artystycznych, zwykle kobiecy Robe
rola aktora w filmie lub w sztuce teatralnej, zwykle oryginalny lub wybitny sposób odtworzenia postaci Rolle

kreacjonista n
zwolennik kreacjonizmu Kreationist

kreator n
(informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury Assistent

kreatynina ˌkrɛatɨ̃ˈɲĩna n
(biochemia, biochemiczny) bezwodnik kreatyny, metabolit stanowiący parametr do oceny wydolności nerek; Kreatinin

kreatywność n
cecha tego, co kreatywne; cecha tych, którzy są kreatywni Kreativität

kreda ˈkrɛda n
(geologia, geologiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia; Kreide
(geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1); Kreide
kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie Kreide Tafelkreide

kredka ˈkrɛtka n
ołówek kosmetyczny do obrysowywania powiek, ust Augenbrauenstift Konturenstift
ołówek z kolorowym grafitem służący do rysowania lub pisania Buntstift Farbstift Stift

kredyt ˈkrɛdɨt n
(ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie Kredit

krem krɛ̃m n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce; Creme Kreme
(kulinaria) rodzaj deseru; Creme
(kulinaria) (cukiernictwo) (spożywczy) masa do przekładania ciast i ciastek Creme

krem do opalania ˈkrɛ̃m ˌdɔ‿ːpaˈlãɲa n
krem do ochrony przed słońcem Sonnencreme

kremacja krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja n
forma pogrzebu zwłok zmarłego, polegająca na spaleniu ciała Feuerbestattung Kremation

krematorium ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm n
miejsce, w którym przeprowadza się palenie zwłok; Krematorium

kres krɛs n
granica pewnej przestrzeni Ende Grenze Rand
koniec, schyłek czegoś Ende

kreska ˈkrɛska n
(potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski Strich Häkchen
zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa Strich

kreskówka krɛˈskufka n
film rysunkowy, zazwyczaj przeznaczony dla dzieci Zeichentrickfilm

kret krɛt n
(zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele; Maulwurf

kretyn ˈkrɛtɨ̃n n
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny Depp Dummkopf Trottel
(przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem Kretin

krew krɛf n
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt; Blut

krewetka krɛˈvɛtka n
(kulinaria) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1) Garnele
(zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach; Garnele

krewna ˈkrɛvna n
osoba płci żeńskiej mająca z kimś wspólnego przodka Verwandte

krewny ˈkrɛvnɨ n
człowiek mający z kimś wspólnego przodka Verwandter

krnowski adj
związany z miastem Krnów (Karniów), dotyczący Krnowa Jägerndorfer Krnover

krochmalenie ˌkrɔxmaˈlɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: krochmalić Stärken

krocze n
(anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem Perineum Damm

krogulczy krɔˈɡulʧ̑ɨ adj
odnoszący się do, należący do, lub wyglądający jak u krogulca Sperber

krogulec krɔˈɡulɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) (potocznie, potoczny) zwyczajowa nazwa kilku średnich ptaków drapieżnych, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych; Sperber

kroić ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑ v
oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia schneiden

krok krɔk n
(choreografia, choreograficzny) sposób ułożenia nóg w tańcu Schritt
(krawiectwo) część spodni między nogawkami Schritt
(przenośnie, przenośnia) postęp w jakiejś dziedzinie Schritt
etap, faza Schritt
niewielki dystans, (także, też) (przenośnie, przenośnia) Schritt
działanie w określonym celu Maßnahme Schritt
przestawienie nogi, by wykonać ruch Schritt Tritt
sposób poruszania się przez kroki (1.1), chód Schritt Tritt

krokiet ˈkrɔcɛt n
(kulinaria) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie Krokette

krokodyl krɔˈkɔdɨl n
(herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele; Krokodil
(potocznie, potoczny) wyprawiona skóra krokodyla (1.1) Krokodilleder

krokodylek ˌkrɔkɔˈdɨlɛk n
(elektryczność) rodzaj zakończenia przewodu (zacisku) w postaci dwóch dociskających się ramion, umożliwiającego wygodne łączenie obwodów Krokodilklemme

krokomierz krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ n
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków; Schrittzähler Pedometer Schrittmesser

krokosz barwierski n
(botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych; Färberdistel
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku (1.1) występująca na Bliskim Wschodzie i Indiach, uprawiana już w starożytności jako roślina farbierska i oleista Färberdistel Saflor

krokus ˈkrɔkus n
(botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną; Krokus
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1) Krokus

krokus uprawny n
(botanika, botaniczny) Crocus sativus, gatunek rośliny z rodzaju szafran, roślina przyprawowa; Safran

kromka ˈkrɔ̃mka n
(kulinaria) cienki kawałek chleba odcięty nożem Scheibe Schnitte Brotschnitte

kronika ˈkrɔ̃ɲika n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym; Chronik

kropka ˈkrɔpka n
znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.: Punkt
małe wypełnione kółko, plamka Punkt

kropkowany ˌkrɔpkɔˈvãnɨ adj
pokryty kropkami gepunktet

kropla ˈkrɔpla n
drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość; Tropfen

kropla drąży skałę ˈkrɔpla ˈdrɔ̃w̃ʒɨ ˈskawɛ proverb
długie i wytrwałe działania przynoszą w końcu oczekiwane wyniki ein steter Tropfen höhlt den Stein

kropla w morzu ˈkrɔpla ˈv‿mɔʒu idiom
bardzo mała, całkowicie niewystarczająca ilość czegoś ein Tropfen auf den heißen Stein

kropla, która przepełnia czarę ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ n
dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka. der Tropfen, der das Fass zum überlaufen bringt der Tropfen, der das Fass zum Überlaufen bringt

kroplomierz krɔˈplɔ̃mʲjɛʃ n
(metrologia, metrologiczny) przyrząd do odmierzania, dozowania kropli Tropfenzähler

krowa ˈkrɔva n
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego; Kuh

krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje ˈkrɔva ˈktura ˈduʒɔ ˈrɨʧ̑ɨ ˈmawɔ ˈmlɛka ˈdajɛ proverb
z przechwałek niewiele wynika Hunde die bellen, beißen nicht die Kuh die am meisten brüllt, gibt am wenigsten Milch große Worte und nichts dahinter

krowi ˈkrɔvʲi adj
pochodzący od krowy, odnoszący się do krowy Kuh

krtaniowy adj
(anatomia, anatomiczny) dotyczący krtani Kehlkopf-

krtań kr̥tãɲ n
(anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą; Kehlkopf Larynx

kruchość n
cecha tego, co kruche i łamliwe Brüchigkeit Zerbrechlichkeit

krucjata kruˈʦ̑ʲjata n
(historia, historyczny, historycznie) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej Kreuzzug

krucyfiks kruˈʦ̑ɨfʲiks n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa; Kruzifix

kruczoczarny ˌkruʧ̑ɔˈʧ̑arnɨ adj
(książkowy) mający kolor czarny, taki jak kolor pióra kruka; bardzo czarny, intensywnie czarny rabenschwarz

kruk kruk n
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona zamieszkujący półkulę północną; Rabe Kolkrabe
(regionalizm, regionalny) (gwarowe, gwara) pogrzebacz Feuerkrücke Krücke

kruk krukowi oka nie wykole ˈkruk ːruˈkɔvʲi ˈɔka ˌɲɛ‿vɨˈkɔlɛ proverb
osoby znające się, zaprzyjaźnione i podobne do siebie, osoby należące do tej samej grupy interesów, do tej samej grupy zawodowej nie będą robiły sobie krzywdy eine Krähe hackt der anderen kein Auge aus

krupa ˈkrupa n
(kulinaria) kasza wyprodukowana poprzez obłuszczenie i ewentualne polerowanie ziarna, zachowująca jego kształt Graupe

krupier n
pracownik kasyna, który odpowiada za grę przy stole Croupier

krupniczy krupʲˈɲiʧ̑ɨ adj
związany z krupiarzami, należący do krupiarzy (wytwórców krup) graupen
związany z wytwarzaniem krup graupen

krupnik ˈkrupʲɲik n
(kulinaria) zupa na wywarze mięsno-jarzynowym, z ziemniakami, zasypana kaszą; Gerstensuppe

kruszarka kruˈʃarka n
(technologia, technika, techniczny) maszyna rozdrabniająca wykorzystująca proces kruszenia do wytwarzania kruszywa Brecher

kruszyna kruˈʃɨ̃na n
(botanika, botaniczny) Frangula, rodzaj krzewów z rodziny szakłakowatych; Kreuzdorn
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe, drobne, wątłe dziecko Krümel
okruch, drobny odłamek Krümel

kruszyna pospolita kruˈʃɨ̃na ˌpɔspɔˈlʲita n
(botanika, botaniczny) Frangula alnus, gatunek pospolitego w Polsce krzewu z rodziny szakłakowatych; Faulbaum Pulverholz Schusterholz

kruszyć v
zmieniać ciało stałe na drobne kawałki zerbröckeln zerkrümeln
ulegać kruszeniu bröckeln bröseln zerfallen

krużganek kruʒˈɡãnɛk n
(architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec; Kreuzgang

krwawić ˈkr̥favʲiʨ̑ v
(medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych bluten

krwiak n
(medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie krwi w organizmie; Bluterguss Hämatom

krwinka ˈkr̥fʲĩnka n
(biologia, biologiczny) komórka krwi Blutkörperchen

krwiobieg n
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) układ krwionośny Blutkreislauf

krwiodawca kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a n
(medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie Blutspender

krwiodawczyni ˌkr̥fʲjɔdafˈʧ̑ɨ̃ɲi n
kobieta oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie Blutspenderin

krwiopijca kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a n
ten, który pije krew Blutsauger
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) ten, który wyzyskuje innych Blutsauger

krwistoczerwony ˌkr̥fʲistɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
(książkowy) mający kolor czerwony o odcieniu koloru krwi; intensywnie czerwony blutrot

krwisty adj
taki, który zawiera krew medium
zaczerwieniony od napływu krwi blutrot

kryjówka krɨˈjufka n
miejsce bezpiecznego ukrycia czegoś; miejsce, gdzie ktoś ukrywa się Versteck

krykiet ˈkrɨcɛt n
(sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją; Cricket Kricket

kryminalista ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲista n
osoba, która dopuściła się przestępstwa kryminalnego Krimineller

kryminalistka ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲistka n
kobieta, która popełnia przestępstwa Kriminelle

kryminalistyczny adj
dotyczący kryminalistyki forensisch

kryminalny ˌkrɨ̃mʲĩˈnalnɨ adj
odnoszący się do przestępstwa, związany z popełnieniem przestępstwa kriminell

kryminał krɨ̃ˈmʲĩnaw n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o tematyce kryminalnej, związanej z przestępstwem Krimi

kryolit n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady halogenków; Kryolith

krypta ˈkrɨpta n
podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych; Krypta Gruft

kryptografia n
umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie Kryptografie Kryptographie

kryptologia n
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę); Kryptologie

krypton ˈkrɨptɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36; Krypton

kryptonim n
złożenie liter i cyfr albo wyraz, który ukrywa nazwę czegoś lub czyjeś nazwisko Deckname Kryptonym Tarnname

kryterium n
obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru Kriterium
(sport, sportowy) wyścig kolarski po zamkniętym torze Kriterium

krytyczny krɨˈtɨʧ̑nɨ adj
surowo lub negatywnie oceniający kogoś lub coś kritisch

krytyk ˈkrɨtɨk n
osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie Kritiker

krytyka ˈkrɨtɨka n
surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś Kritik

krytykować ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑ v
oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady kritisieren

kryzys ˈkrɨzɨs n
zła sytuacja (trwająca dłużej) Krise

kryzys wieku średniego n
(psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny; Midlife-Crisis

krzak kʃak n
(botanika, botaniczny) krzew Busch Strauch

krzem kʃɛ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14; Silizium Silicium

krzepki adj
silny fizycznie, pełen tężyzny rüstig

krzepkość n
cecha tego, kto jest krzepki, pełen tężyzny Robustheit Stärke

krzesło ˈkʃɛswɔ n
mebel przeznaczony do siedzenia, zazwyczaj prosty, bez podłokietników, z oparciem na plecy i czterema nogami; Stuhl

krzew ozdobny ˈkʃɛf ɔˈzdɔbnɨ n
krzew o dużych walorach estetycznych Zierstrauch

krztusiec ˈkʃtuɕɛʦ̑ n
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności; Keuchhusten

krzyczeć ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑ v
mówić lub wołać bardzo głośno schreien

krzyk kʃɨk n
głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki Schrei

krzywa ˈkʃɨva n
(matematyka, matematyczny) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni; Kurve Linie

krzywe zwierciadło ˈkʃɨvɛ zvʲjɛrʲˈʨ̑adwɔ n
lustro o pofalowanej powierzchni, dające skrzywiony obraz Zerrspiegel

krzywomierz n
przyrząd służący do mierzenia długości linii krzywych (zwłaszcza na mapie); urządzenie ma kółko, które należy prowadzić po mierzonej linii, a jego liczba obrotów przeliczana jest na odległość; Kurvimeter Kurvenmesser Meßrädchen

krzywonogi ˌkʃɨvɔ̃ˈnɔɟi adj
mający krzywe nogi krummbeinig schiefbeinig

krzywoprzysięstwo ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ n
złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą Meineid

krzywousty adj
mający krzywe, asymetryczne usta schiefmund schiefmündig

krzyż kʃɨʃ n
konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii; Kreuz
order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1) Kreuz
(anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa; Kreuz
(przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności Kreuz

krzyżak ˈkʃɨʒak n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) Araneus diadematus, pająk, na którego grzbiecie znajduje się krzyż; Kreuzspinne
przyrząd z dwóch skrzyżowanych części Kreuzstück
śrubokręt o końcówce w kształcie krzyża Kreuzschlitzschraubendreher

krzyżmał n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie na olej krzyżma Ölgefäß

krzyżmo n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów; Chrisam

krzyżowiec n
(historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych Kreuzritter Kreuzzügler

krzyżyk ˈkʃɨʒɨk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu; Kreuz

krzyżówka kʃɨˈʒufka n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki; Stockente
zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów; Kreuzworträtsel

krój n
(krawiectwo) styl, wygląd, fason czegoś Schnitt

król krul n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa; König

król strzelców ˈkrul ˈsṭʃɛlʦ̑uf n
(sport, sportowy) zawodnik, który w pewnym okresie lub na danych zawodach zdobył najwięcej bramek; Torschützenkönig

królestwo kruˈlɛstfa kruˈlɛstfɔ n
(biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice); Reich
ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa; Königreich Königtum

królik ˈkrulʲik n
(zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych; Kaninchen
(pejoratywnie, pejoratywny) władca małego państwa klein König

królobójca n
zabójca króla Königsmörder

królowa kruˈlɔva n
(termin karciany) dama Dame
monarchini rządząca królestwem Königin
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów Königin
żona króla Königin

królować v
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprawować władzę królewską herrschen regieren
zajmować najwyższą, najważniejszą pozycję dominieren vorherrschen
znajdować się wyżej od innych obiektów überragen

krótki ˈkrutʲci adj
mający małą długość kurz
trwający niedługo kurz

krótkonogi ˌkrutkɔ̃ˈnɔɟi adj
mający krótkie nogi kurzbeinig

krótkowzroczność ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty; Kurzsichtigkeit Myopie

krótkowłosy ˌkrutkɔˈvwɔsɨ adj
(książkowy) mający krótkie włosy kurzhaarig
(zoologia, zoologiczny) mający krótką sierść kurzhaarig

krówka ˈkrufka n
(kulinaria) rodzaj miękkiego cukierka otrzymywanego z mleka i cukru Kuhchen Kuhlein

krążownik krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu; Kreuzer

krążownik liniowy krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik lʲĩˈɲjɔvɨ n
(wojskowość, wojskowy) klasa dużych okrętów artyleryjskich, która wykształciła się w okresie poprzedzającym I wojnę światową jako połączenie cech krążowników i pancerników; Schlachtkreuzer

krążownik przeciwlotniczy krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik ˌpʃɛʨ̑ivlɔtʲˈɲiʧ̑ɨ n
(wojskowość, wojskowy) historyczna klasa dużych okrętów artyleryjskich, podklasa krążowników lekkich, których przeznaczeniem była ochrona zespołów okrętów przed atakami lotnictwa; Flugabwehrkreuzer

krążyć ˈkrɔ̃w̃ʒɨʨ̑ v
robić okrążenie, obieg kreisen zirkulieren

kręcić ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑ v
obracać coś drehen
zwijać kräuseln winden

kręg n
(anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup Wirbel Wirbelknochen

kręgosłup krɛ̃ŋˈɡɔswup n
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę; Wirbelsäule Rückgrat

kręgowiec krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem; Wirbeltier

krępy adj
niski i mocno zbudowany stämmig

krętogłów krɛ̃nˈtɔɡwuf n
(ornitologia, ornitologiczny) Jynx torquilla, ptak leśny potrafiący znacznie wykręcać głowę; Wendehals

ksenofob n
osoba negatywnie, wrogo nastawiona do obcokrajowców oraz tego, co obce, pochodzące z zagranicy Fremdenhasser

ksenofobia ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja n
(psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie; Xenophobie Fremdenfeindlichkeit

kserograf ksɛˈrɔɡraf n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych Xerographiegerät

kserokopia n
(biurowość, biurowy) kopia dokumentu sporządzona przy użyciu kserokopiarki Xerokopie

kserokopiarka n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych; Fotokopierer Fotokopiergerät Photokopiergerät

ksieni n
(przestarzałe, przestarzały) przełożona klasztoru żeńskiego Äbtissin

ksiądz cɕɔ̃nʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie Priester Pfarrer

książeczka żeglarska n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (administracja) państwowy dokument zawodowy marynarzy pracujących w marynarce handlowej, który potwierdza tożsamość, dokumentuje przebieg pracy oraz umożliwia przekraczanie granic morskich i pobyt we wszystkich portach świata; Seefahrtbuch

książka ˈcɕɔ̃w̃ʃka n
dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym; Buch

książka elektroniczna n
(informatyka, informatyczny) e-book, utwór literacki w wersji elektronicznej; E-Book E-Buch elektronisches Buch

książka kucharska ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska n
książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych; Kochbuch

książka telefoniczna ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na n
spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie; Telefonbuch

książę ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ n
wysoki tytuł szlachecki Fürst Prinz
władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla Prinz Fürst

książę z bajki ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ ˈz‿bajci n
(żartobliwie) nieosiągalny ideał partnera wymarzony przez młodą kobietę, dziewczynę (mężczyznę, chłopaka) Märchenprinz

księga ˈcɕɛ̃ŋɡa n
opasła książka Buch

księga wieczysta ˈcɕɛ̃ŋɡa vʲjɛˈʧ̑ɨsta n
urzędowy rejestr określający stan prawny nieruchomości; Grundbuch

księgarnia cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa n
sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.; Buchhandlung Buchladen

księgarz n
(handel, handlowy) sprzedawca w księgarni Buchhändler

księgowość cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑ n
(ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa; Buchhaltung
(ekonomia, ekonomiczny) (administracja) dział biura, przedsiębiorstwa, instytucji, którego zadaniem jest prowadzenie ksiąg rachunkowych Buchhaltung

księgowy cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ n
osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych Buchhalter

księstwo ˈcɕɛ̃w̃stfɔ n
rządzone przez księcia państwo lub jego część Herzogtum Fürstentum

księżniczka cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka n
córka księcia Prinzessin

księżyc ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.; Mond
Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część Mond Satellit

ksylen ˈksɨlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny używany głównie jako rozpuszczalnik; Xylol Dimethylbenzol

ksylitol ksɨˈlʲitɔl n
(chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności; Xylitol

ksylofon ksɨˈlɔfɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości; Xylophon

ksylometazolina ˌksɨlɔ̃mɛtazɔˈlʲĩna n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek sympatykomimetyczny, pochodna imidazoliny Xylometazolin

kształcić v
przekazywać swoją wiedzę lub/i umiejętności bilden schulen

kształt kʃtawt n
zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina Form Gestalt

kształtować kʃtawˈtɔvaʨ̑ v
nadawać kształt rzeczom bilden formen

kształty n
figura, sylwetka człowieka Figur

kto ktɔ pronoun
…służący do zadawania pytań o takie orzeczniki wer
…służący jako podmiot zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę wer

kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada proverb
intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi wer anderen eine Grube gräbt, fällt selbst hinein

kto późno przychodzi, sam sobie szkodzi ˈktɔ ˈpuʑnɔ pʃɨˈxɔʥ̑i ˈsãm ˈsɔbʲjɛ ˈʃkɔʥ̑i proverb
osoba spóźniona musi się liczyć z tym, że poniesie jakąś stratę Wer zu spät kommt, den bestraft das Leben

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ proverb
ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg Morgenstund hat Gold im Mund der frühe Vogel fängt den Wurm

kto sieje wiatr, ten zbiera burzę ˈktɔ ˈɕɛ̇jɛ ˈvʲjatr̥ ˈtɛ̃n ˈzbʲjɛra ˈbuʒɛ proverb
kto wywołuje zamęt, niezgodę, może sam paść ofiarą swoich poczynań wer Wind sät, wird Sturm ernten

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa proverb
po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni gebranntes Kind scheut das Feuer

kto szuka, ten znajdzie ˈktɔ ˈʃuka ˈtɛ̃n ˈznajʥ̑ɛ proverb
jeśli jest się wytrwałym w swoich postanowieniach, na pewno osiągnie się swój cel wer da sucht, der findet

ktokolwiek ktɔˈkɔlvʲjɛk pronoun
obojętnie, bez znaczenia kto irgendwer wer auch immer

ktoś ktɔɕ indefinitePronoun
nieokreślona osoba, nieznany człowiek jemand

który ˈkturɨ pronoun
…pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie welcher
…pytajny, służący do tworzenia pytań o sprecyzowanie elementu w danej grupie welcher
…względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego der das

którędy interrogativePronoun
zaimek wprowadzający pytanie o drogę, którą coś lub ktoś się porusza welchen Weg

którędy pronoun
zaimek wprowadzający zdanie podrzędne dotyczące drogi, którą coś lub ktoś się porusza welchen Weg

kubański kuˈbãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa lub wyspy Kuba, pochodzący z Kuby kubanisch

kubeczek kuˈbɛʧ̑ɛk n
rodzaj jednorazowego opakowania, w którym sprzedaje się płynne lub półpłynne artykuły spożywcze Becher

kubek ˈkubɛk n
naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho, Becher

kubizm ˈkubʲism̥ n
(sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów; Kubismus

kucharka kuˈxarka n
kobieta lub dziewczyna, która gotuje potrawy Köchin

kucharz ˈkuxaʃ n
(kulinaria) ten, kto gotuje potrawy; Koch

kuchmistrz ˌkuxmʲiˈsṭʃ n
mistrz sztuki kulinarnej Küchenmeister

kuchnia ˈkuçɲa n
pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków; Küche
zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się Küche
komplet mebli kuchennych Küche
sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp. Küche

kucki ˈkuʦ̑ʲci n
pozycja w przysiadzie Hocke

kucyk ˈkuʦ̑ɨk n
(zoologia, zoologiczny) (zdrobniale) od kuc Pony
(fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają; Pferdeschwanz

kufel ˈkufɛl n
grubościenne duże naczynie z uchem do picia piwa lub wina; Humpen Seidel

kufer ˈkufɛr n
bagażnik samochodu osobowego lub autobusu Kofferraum
okuta skrzynia z wypukłym (rzadziej płaskim) wiekiem, dawniej do przewożenia, a obecnie do przechowywania rzeczy, głównie odzieży Truhe

kujon ˈkujɔ̃n n
(pogardliwie) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia Streber

kuku ˈkuku interjection
wyraz onomatopeiczny naśladujący odgłosy kukułki kuckuck

kukurydza ˌkukuˈrɨʣ̑a n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych; Mais Kukuruz
(kulinaria) kolba kukurydzy (1.1) Kukuruz Mais
(kulinaria) ziarno kukurydzy (1.1) Kukuruz Mais

kukuryku ˌkukuˈrɨku interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta kikeriki

kukuryku ˌkukuˈrɨku n
(potocznie, potoczny) pianie koguta Kikeriki

kukułka kuˈkuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd; Kuckuck

kula ˈkula n
(geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby; Kugel
(wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej Kugel
każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1) Kugel
(medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie; Krücke

kula ziemska n
(geografia, geograficzny) glob ziemski Erdkreis Erdkugel Weltkugel

kulig ˈkulʲik n
(książkowy) (dawniej, dawny) zabawa zapustna połączona z objeżdżaniem na saniach domów sąsiedzkich, później także kawalkada sań jadących dla zabawy; (zobacz) też kulig w Encyklopedii staropolskiej; Schlittenpartie

kulik ˈkulʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Numenius, rodzaj dużego i cętkowanego, eurazjatyckiego ptaka z długim dziobem, z rodziny bekasowatych Brachvögel

kulinaria ˌkulʲĩˈnarʲja n
ogół zagadnień związanych z przygotowywaniem potraw Kochkunst

kulinarny ˌkulʲĩˈnarnɨ adj
taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw kulinarisch

kulisty kuˈlʲistɨ adj
przypominający kształtem kulę kugelförmig

kulminacyjny ˌkulmʲĩnaˈʦ̑ɨjnɨ adj
najwyższy, szczytowy pod względem napięcia uczuciowego, nasilenia, nagromadzenia jakichś zjawisk, przeżyć Kulmination

kulometr kuˈlɔ̃mɛtr̥ n
(fizyka, fizyczny) urządzenie do pomiaru ładunku elektrycznego Voltameter

kulomiot kuˈlɔ̃mʲjɔt n
(sport, sportowy) osoba uprawiająca pchnięcie kulą Kugelstoßer

kulon ˈkulɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach; Triel

kuloodporny adj
taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej kugelsicher schusssicher

kult kult n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie; Kult
(przenośnie, przenośnia) opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem Kult

kultura kulˈtura n
całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości Kultur

kultura masowa n
odmianą kultury, której podstawowym celem jest zaspokojenie potrzeb i gustów masowej publiczności; Popkultur

kulturowy ˌkultuˈrɔvɨ adj
dotyczący kultury kulturell

kum kũm interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę quak

kumkwat ˈkũmkfat n
mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny Kumquat

kumpel ˈkũmpɛl n
(potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel Kumpel

kumpir n
(kulinaria) rodzaj fast foodu; duży, pieczony ziemniak z dodatkami, specjalność kuchni tureckiej Kumpir

kuna ˈkũna n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju; Marder

kunsztowny kũw̃ˈʃtɔvnɨ adj
wytwornie ozdobiony, wykonany misternie, po mistrzowsku kunstvoll

kupiec ˈkupʲjɛʦ̑ n
ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego Kaufmann Geschäftsmann

kupno ˈkupnɔ n
nabywanie czegoś Kauf

kupowanie ˌkupɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kupować Kaufen

kupować kuˈpɔvaʨ̑ v
nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy kaufen

kupować kota w worku kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku v
kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno Katze im Sack kaufen die Katze im Sack kaufen

kupryt ˈkuprɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi; Cuprit

kura ˈkura n
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj; Huhn Henne

kurator sądowy n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba wyznaczona przez sąd do sprawowania nadzoru nad kimś i realizacją przez niego orzeczeń; Bewährungshelfer

kurcz n
(medycyna, medyczny) bezwiedne nadmierne skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich, występujące pod wpływem działania różnych bodźców i często powodujące uczucie bólu; Krampf

kurczak ˈkurʧ̑ak n
(ornitologia, ornitologiczny) większe kurczę (pisklę kury) Hähnchen Huhn
(kulinaria) mięso z kurczaka (1.1) Hähnchen Huhn

kurdupel kurˈdupɛl n
(pospolicie) (pogardliwie) ktoś bardzo niski, krępy, przysadzisty Zwerg

kurek ˈkurɛk n
(wojskowość, wojskowy) element powodujący odpalenie pocisku wskutek uderzenia iglicą; Ablasshahn

kurhan ˈkurxãn n
(archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca; Kurgan Hügelgrab

kurier ˈkurʲjɛr n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości; Kurier

kurka ˈkurka n
(potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius), gatunek grzyba jadalnego; Pfifferling

kurka wodna ˈkurka ˈvɔdna n
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, wystęujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony; Teichralle Teichhuhn

kurnik ˈkurʲɲik n
(rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur; Hühnerstall

kuropatwa ˌkurɔˈpatfa n
(ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną; Rebhuhn

kurs kurs n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu Kurs
cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat Kurs
(ekonomia, ekonomiczny) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie Kurs

kursor ˈkursɔr n
(informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej; Mauszeiger
(informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury Cursor Zeiger

kurtka ˈkurtka n
krótkie okrycie wierzchnie; Jacke

kurtyna kurˈtɨ̃na n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni Vorhang

kurwa ˈkurva interjection
(wulgarnie, wulgaryzm) powtarzane jako przekleństwo, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu) Scheiße

kurwa ˈkurva n
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka Hure
(wulgarnie, wulgaryzm) kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia Hure

kurz kuʃ n
pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp. Staub

kurzawka kuˈʒafka n
(geologia, geologiczny) drobnoziarniste piaski lub mułki, przesycone wodą i łatwo ulegające upłynnieniu; Treibsand
gatunek grzyba z rodziny pieczarkowatych; Bovist

kusić ˈkuɕiʨ̑ v
wystawiać na pokusę locken

kusza ˈkuʃa n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym; Armbrust

kutia ˈkutʲja n
(kulinaria) potrawa z pszenicy, maku, miodu i orzechów podawana jako danie na Wigilię; Weihnachtsgrütze

kuwejcki kuˈvɛjʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Kuwejt kuwaitisch

kuzyn ˈkuzɨ̃n n
syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki Cousin Vetter

kuzynka kuˈzɨ̃nka n
córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki Cousine Kusine

kuć żelazo, póki gorące ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ proverb
robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe man muss das Eisen schmieden, solange es heiß ist

kuśnierz n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem odzieży, galanterii ze skóry oraz futra Kürschner

kuźnia ˈkuʑɲa n
(technologia, technika, techniczny) wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie Schmiede
warsztat kowala; Schmiede
(architektura, architektoniczny) dom z warsztatem kowala Schmiede

kwa kfa interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) odgłos wydawany przez kaczkę quak

kwadrans ˈkfadrãw̃s n
czwarta część godziny, 15 minut Viertelstunde Viertel

kwadrat ˈkfadrat n
(geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny; Quadrat
(matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby; Quadrat
(potocznie, potoczny) dom, mieszkanie Konkordanz

kwadratowy ˌkfadraˈtɔvɨ adj
(matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia quadratisch
(matematyka, matematyczny) związany z kwadratem, dotyczący kwadratu quadratisch

kwadrylion kfaˈdrɨlʲjɔ̃n n
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024; Quadrillion

kwakać ˈkfakaʨ̑ v
o kaczce: wydawać charakterystyczne odgłosy quaken

kwantowy laser kaskadowy kfãnˈtɔvɨ ˈlasɛr ˌkaskaˈdɔvɨ n
(fizyka, fizyczny) unipolarny laser półprzewodnikowy, emitujący promieniowanie w zakresie średniej i dalekiej podczerwieni; Quantenkaskadenlaser

kwantyfikator ˌkfãntɨfʲiˈkatɔr n
(logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) termin na oznaczenie zwrotów: dla każdego, istnieje takie i im pokrewnych Quantor

kwantyfikator ogólny ˌkfãntɨfʲiˈkatɔr ɔˈɡulnɨ n
(logika, logiczny) kwantyfikator mówiący, że dane twierdzenie (funkcja zdaniowa) jest prawdziwe przy dowolnej wartości zmiennej Allquantor

kwarantanna n
przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią Quarantäne

kwarc kfarʦ̑ n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach; Quarz

kwark kfark n
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów; Quark

kwartał ˈkfartaw n
trzy miesiące, czwarta część roku Vierteljahr

kwartet ˈkfartɛt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków Quartett

kwas kfas n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej; Säure

kwas akrylowy ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych; Acrylsäure

kwas askorbinowy ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ n
(biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu; Ascorbinsäure

kwas azelainowy n
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym; Azelainsäure

kwas azotowy ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3 Salpetersäure

kwas chlebowy n
(kulinaria) bezalkoholowy napój otrzymywany przez fermentację chleba lub słodu zbożowego; Kwass

kwas chlorogenowy ˈkfas ˌxlɔrɔɡɛ̃ˈnɔvɨ n
(biochemia, biochemiczny) ester kwasu kawowego i kwasu chinowego, naturalny przeciwutleniacz występujący w roślinach, głównie w zielonych liściach i owocach, m.in. kawowca, głogu, w karczochach i pokrzywie; Chlorogensäure

kwas krotonowy ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych; Crotonsäure

kwas mlekowy ˈkfas mlɛˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy; Milchsäure

kwas mrówkowy ˈkfas mrufˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas karboksylowy, silnie żrący i redukujący; Ameisensäure

kwas octowy ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH; Essigsäure Äthanosäure

kwas siarkowy ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej; Schwefelsäure

kwas syryngowy ˈkfas ˌːɨrɨ̃ŋˈɡɔvɨ n
(chemia, chemiczny) naturalnie występujący związek organiczny, pochodna kwasu galusowego o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwutleniającym, wykorzystywana w syntezie chemicznej oraz w badaniach archeologicznych; Syringasäure

kwas szczawiowy n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas dikarboksylowy; Oxalsäure

kwasica metaboliczna n
(medycyna, medyczny) stan zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, w którym pH krwi spada poniżej 7,35; metabolische Azidose

kwatera kfaˈtɛra n
mieszkanie lub inne pomieszczenie wynajmowane lub zajęte na pobyt czasowy Quartier

kwaśny ˈkfaɕnɨ adj
(przenośnie, przenośnia) pokazujący niezadowolenie bitter sauer
mający cierpki smak sauer
(chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu sauer

kwestionariusz n
arkusz zawierający szereg pytań dotyczących konkretnego zagadnienia Fragebogen

kwestionowanie ˌkfɛstʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: kwestionować Beanstandung

kwestionować ˌkfɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
zaprzeczać czemuś, wątpić w słuszność czegoś hinterfragen

kwiaciarka kfʲjäˈʨ̑arka n
(handel, handlowy) kobieta, która sprzedaje kwiaty Blumenverkäuferin

kwiaciarnia kfʲjäˈʨ̑arʲɲa n
(handel, handlowy) sklep z kwiatami Blumenladen Blumengeschäft

kwiat kfʲjat n
(botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania Blume Blüte
(ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna Blume Blüte
(potocznie, potoczny) roślina doniczkowa Blume Topfblume

kwiczeć ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑ v
o człowieku: wydawać ostre dźwięki, o wysokim tonie qieksen quieken
o świni: wydawać charakterystyczny głos quieken

kwiczoł ˈkfʲiʧ̑ɔw n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki europejski ptak wędrowny; Wacholderdrossel

kwiecień ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ n
czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); April Ostermond

kwiecisty adj
o sposobie wypowiedzi bogaty w ozdobniki, wyszukane formy wypowiedzi blumig
ozdobiony kolorowym wzorem kwiatowym geblümt mit Blumenmuster

kwintal ˈkfʲĩntal n
jednostka masy równa 100 kg, stosowana w obrocie rolniczym; Doppelzentner

kwintesencja ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja n
elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy Quintessenz Inbegriff

kwitnąć ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑ v
(botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty blühen
(przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować blühen florieren

kwoka ˈkfɔka n
kura będąca w okresie lęgowym Glucke

kworum ˈkfɔrũm n
liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji Quorum

kószka ˈkuʃka n
(pszczelarstwo, pszczelarski) pleciony ze słomy kosz, używany jako ul dla pszczół Bienenkorb

kądziel n
(włókiennictwo) pęk włókien umocowany na krążku przęślicy lub kołowrotka; Rocken

kąpiel ˈkɔ̃mpʲjɛl n
kąpanie kogoś, kąpanie się Bad

kąpielówki ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci n
krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli Badehose

kąt kɔ̃nt n
(matematyka, matematyczny) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi Winkel
(przenośnie, przenośnia) punkt widzenia, aspekt Blickwinkel Gesichstswinkel
przestrzeń w okolicy styku dwóch prostopadłych ścian Ecke

kąt prosty ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ n
(geometria) kąt równy 90 stopni; rechter Winkel

kłamać ˈkwãmaʨ̑ v
świadomie mówić nieprawdę lügen

kłamać jak najęty ˈkwãmaʨ̑ ˈjak naˈjɛ̃ntɨ v
kłamać z wielką łatwością lügen, dass sich die Balken biegen

kłamać jak z nut ˈkwãmaʨ̑ ˈjaɡ ˈz‿nut v
celowo kłamać, oszukiwać lügen, dass sich die Balken biegen

kłamca ˈkwãmʦ̑a n
osoba płci męskiej, która kłamie Lügner

kłamstwo ˈkwãmstfɔ n
nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd; Lüge

kłamstwo ma krótkie nogi ˈkwãmstfɔ ˈma ˈkrutʲcɛ ˈnɔɟi proverb
kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw Lügen haben kurze Beine

kłamstwo oświęcimskie n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (historia, historyczny, historycznie) praktyka negowania holokaustu, upowszechnianie opinii, że znane fakty na temat Holocaustu są wyolbrzymione lub nieprawdziwe; Holocaustleugnung

kłodzki ˈkwɔʦ̑ʲci adj
związany z Kłodzkiem, dotyczący Kłodzka Glatzer

kłopotliwy ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ adj
sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie verfänglich

kłos kwɔs n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż; Ähre

kłosowiec kwɔˈsɔvʲjɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Agastache, rodzaj roślin należących do rodziny jasnotowatych; Agastache

kłusować v
(jeździectwo, jeździecki) biec kłusem traben
(jeździectwo, jeździecki) jechać kłusem traben
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bardzo szybko biec traben
(łowiectwo, łowiecki) nielegalnie polować na zwierzynę lub łowić ryby wildern

kłusownik kwuˈsɔvʲɲik n
(łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta Wilderer Wilddieb Jagdfrevler Wildfrevler Wildschütz

kłuć kwuʨ̑ v
przebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym stechen
(o owadach) żądlić stechen
wywoływać uczucie ostrego bólu stechen

kłódka ˈkwutka n
przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem; Vorhängeschloss Schloss

kłódka miłości ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i n
kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary; Liebesschloss

kłąb n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) skupisko pszczół otaczające królową; Schwaden Widerrist Thenar Traube
gęsta zawiesina unosząca się w powietrzu tworząc obły kształt Knäuel Schwade

kłąb rojowy n
(pszczelarstwo, pszczelarski) grono pszczół skupiających się po wyjściu roju poza ulem (np. na gałęzi) w celu odczekania, aż pszczoły zwiadowczynie znajdą miejsce na nowe gniazdo; Schwarmtraube

kłąb zimowy n
(pszczelarstwo, pszczelarski) grono pszczół zwarcie skupionych obok siebie w celu ogrzania gniazda w czasie zimy; Wintertraube

kłącze ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ n
(botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego; Rhizom Wurzelstock
(filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie Rhizom

kłębek ˈkwɛ̃mbɛk n
przędza (np. nić) zwinięty w kulkę Knäuel

kłębek nerwów ˈkwɛ̃mbɛk ˈnɛrvuf n
osoba bardzo nerwowa Nervenbündel

kłębiasty adj
kształtem przypominający kłąb geballter

labilny laˈbʲilnɨ adj
zmienny, niestały, niestabilny, chwiejny labil

labirynt laˈbʲirɨ̃nt n
ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście; Labyrinth

laborantka ˌlabɔˈrãntka n
pracownica laboratorium Laborantin

laboratoryjnie ˌlabɔratɔˈrɨjɲɛ adv
w warunkach laboratoryjnych, metodami laboratoryjnymi laboratorisch

laboratoryjny ˌlabɔratɔˈrɨjnɨ adj
związany z laboratorium, dotyczący laboratorium laboratorisch

labrys ˈlabrɨs n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) topór obosieczny używany na Krecie w drugim tysiącleciu p.n.e. jako broń i symbol religijny; Labrys

lahar ˈlaxar n
(geologia, geologiczny) spływ błotny, w którym biorą udział przesycone wodą produkty erupcji wulkanicznej, przede wszystkim popiół wulkaniczny; Lahar

lak lak n
topliwy materiał do odciskania pieczęci; Siegellack

lakaza n
(biochemia, biochemiczny) enzym roślinny, charakterystyczny przede wszystkim dla grzybów rosnących na rozkładającym się drewnie Laccase

lakier do paznokci ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i n
kolorowy lakier do nakładania na paznokcie jako ozdoba, zarówno u dłoni, jak i stóp Nagellack

lakierek laˈcɛrɛk n
but z błyszczącej, lakierowanej skóry Lackschuh

lakierować v
pokrywać, powlekać coś lakierem lackieren mit Lack bedecken

lakmus ˈlakmus n
(chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów; Lackmus

lakonicznie adv
w sposób lakoniczny lakonisch

laktacja lakˈtaʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) wydzielanie mleka z sutków samicy ssaków w okresie karmienia; Laktation

laktaza lakˈtaza n
enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy; Lactase Laktase

lala ˈlala n
(przenośnie, przenośnia) (slangowo) ładna dziewczyna Puppe

lalka ˈlalka n
dziecięca zabawka mająca ludzką postać; Puppe
(przestarzałe, przestarzały) (zoologia, zoologiczny) owadzia poczwarka Puppe

lama ˈlãma n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny; Lama
jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi Lama

lambrekin lãmˈbrɛcĩn n
rodzaj krótkiej ozdobnej zasłony, firanki nad oknem, drzwiami zawieszonej na drążku lub ozdabiający baldachimy; Lambrequin Schabracke

lameta n
cienka folia metalowa pocięta w paseczki, używana jako ozdoba choinkowa Lametta

lampa ˈlãmpa n
urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło; Lampe

lamparcica ˌlãmparʲˈʨ̑iʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica lamparta Leopardin

lampart ˈlãmpart n
(zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny; Leopard Panther

lampka ˈlãmpka n
kieliszek Glas Weinglas

lanca n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń kawalerii złożona z długiego drzewca z proporczykiem, z osadzonym nań metalowym grotem Lanze

lancet ˈlãnʦ̑ɛt n
mały nóż chirurgiczny o obustronnym ostrzu Lanzette

landrynka lãnˈdrɨ̃nka n
(spożywczy) twardy, lekko przeźroczysty, kolorowy cukierek do ssania; Fruchtbonbon Lutschbonbon

landsbergit pn
(mineralogia, mineralogiczny) naturalny stop srebra i rtęci występujący często w złożach cynobru, rtęci i srebra; Landsbergit Moschellandsbergit

langosz n
(kulinaria) węgierska potrawa w formie pszenno-ziemniaczanego placka smażonego na głębokim oleju podawanego z różnymi dodatkami – na słono lub słodko; Langosch

langusta lãŋˈɡusta n
(zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza; Languste

lankijski lãŋʲˈcijsʲci adj
odnoszący się do państwa Sri Lanka sri-lankisch

lansować lãw̃ˈsɔvaʨ̑ v
promować, propagować lancieren

lantan ˈlãntãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57; Lanthan

laparoskopia ˌlaparɔˈskɔpʲja n
(medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej; Laparoskopie laparoskopische Chirurgie

laparotomia ˌlaparɔˈtɔ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) operacyjne otwarcie jamy brzusznej, polegające na przecięciu skóry, mięśni i otrzewnej umożliwiające eksplorację wnętrza jamy brzusznej; Laparotomie Bauchschnitt

lapidarny ˌlapʲiˈdarnɨ adj
zwięzły, treściwy, wyrazisty, lakoniczny lapidar

lapis lazuli ˈlapʲis laˈzulʲi n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie Lapislazuli

lapoński laˈpɔ̃j̃sʲci adj
dotyczący Laponii, związany z Laponią, pochodzący z Laponii lappländisch

laptop ˈlaptɔp n
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop; Laptop

larwa ˈlarva n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego; Larve

laryngolog ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła der HNO-Arzt der Hals-Nasen-Ohren-Arzt

laryngoskop n
(medycyna, medyczny) przyrząd medyczny pozwalający obejrzeć wnętrze krtani; Laryngoskop

las las n
gęste zbiorowisko drzew; Wald Forst

lasek ˈlasɛk n
(zdrobniale) od: las Wäldchen
mały las Wäldchen

laser ˈlasɛr n
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej; Laser

laska ˈlaska n
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) fellatio Blowjob blasen
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) penis Schwanz
(potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna Braut Mieze Girl Mädel
jednostka czegoś (np. dynamitu, cynamonu) Stange
wydłużony przedmiot służący do podpierania się; Stab Stock

laski ˈlasʲci adj
związany z Lachami, dotyczący Lachów lachisch

lassi n
(kulinaria) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej; Lassi

lasso ˈlasːɔ n
(etnografia, etnograficzny) sznur lub rzemień zakończony samozaciskową pętlą, służący do chwytania zwierząt; Lasso

latarka laˈtarka n
podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło Taschenlampe

latarnia laˈtarʲɲa n
lampa przeznaczona do wysyłania sygnałów świetlnych Laterne Leuchte

latarnia morska laˈtarʲɲa ˈmɔrska n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego; Leuchtturm

latarnia umarłych laˈtarʲɲa ũˈmarwɨx n
(architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) kamienna budowla o znaczeniu mistycznym, w formie wieżyczki, stawiana dawniej przy cmentarzach i szpitalach; Totenleuchte

latawiec laˈtavʲjɛʦ̑ n
zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi; Drachen

latać ˈlataʨ̑ v
umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie fliegen

laterański adj
odnoszący się do Lateranu, związany z Lateranem lateranisch

lato ˈlatɔ n
pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami; Sommer Hochsommer

latoś adv
(dawniej, dawny) dziś (gwarowe, gwara) (także (regionalizm śląski)) w tym, bieżącym roku heuer

latynista ˌlatɨ̃ˈɲista n
znawca łaciny i kultury rzymskiej Latinist

latynizacja n
(książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej Latinisierung
(książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi Latinisierung

latynoamerykański adj
związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej lateinamerikanisch

laubzega n
(regionalizm śląski) piłka do drewna Laubsäge

lawa ˈlava n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej; Lave Lava

lawenda laˈvɛ̃nda n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie; Lavendel

laweta laˈvɛta n
(wojskowość, wojskowy) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych Lafette

lawina laˈvʲĩna n
masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego; Lawine Erdrutsch

lazuryt laˈzurɨt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów; Lapislazuli

lać laʨ̑ v
powodować, że ciecz wypływa z czegoś lub płynie giessen

lać jak z cebra ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra v
(potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu in Strömen regnen Bindfäden regnen

lebioda lɛˈbʲjɔda n
(botanika, botaniczny) zwyczajowa nazwa komosy Gänsefuß Melde Weißer Gänsefuß

lecieć ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑ v
(potocznie, potoczny) (slangowo) być zakochanym, zauroczonym auf jemand stehen
(potocznie, potoczny) płynąć, ciec laufen
(potocznie, potoczny) szybko biec laufen
o czasie szybko mijać laufen
przemieszczać się w powietrzu fliegen
podróżować samolotem fliegen

lecytyna n
(biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej Lecithine

leczenie lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: leczyć Behandlung

leczniczy lɛʧ̑ʲˈɲiʧ̑ɨ adj
pomagający wyzdrowieć Gesundheits

leczyć ˈlɛʧ̑ɨʨ̑ v
przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby heilen

legalizacja ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem Legalisierung

legalnie adv
w sposób legalny; nie odchodząc od litery prawa legal gesetzmäßig

legalny lɛˈɡalnɨ adj
produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem legal
zgodny z prawem legal

legion ˈlɛɟɔ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy; Legion

legitymacja ˌlɛɟitɨ̃ˈmaʦ̑ʲja n
dokument potwierdzający tożsamość oraz przynależność do określonej grupy ludzi Ausweis

lejce ˈlɛjʦ̑ɛ n
rzemienne pasy służące do kierowania koniem Zügel

lejek n
urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszanie średnicy strumienia cieczy; Trichter

lekarka lɛˈkarka n
(potocznie, potoczny) kobieta pracująca jako lekarz Ärztin

lekarstwo lɛˈkarstfɔ n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy Medizin Arznei

lekarz ˈlɛkaʃ n
(medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt; Arzt

lekarz chorób kobiecych ˈlɛkaʃ ˈxɔrup kɔˈbʲjɛʦ̑ɨx n
(zobacz) ginekolog Frauenarzt

lekceważyć ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑ v
nie przywiązywać do czegoś wagi unterschätzen
traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania verachten nicht beachten

lekcja ˈlɛkʦ̑ʲja n
(przenośnie, przenośnia) przykre doświadczenie będące przestrogą Lektion
rozdział w podręczniku Lektion
jednostka zajęć dydaktycznych Stunde Lektion

lekki ˈlɛcːi adj
o małej wadze, małym ciężarze leicht
łatwy, np. do zaakceptowania, przyjęcia, zrobienia leicht

lekkoatleta ˌlɛkːɔaˈtlɛta n
(sport, sportowy) sportowiec uprawiający lekkoatletykę Leichtathlet

lekkoatletyka ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka n
(sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty; Leichtathletik

lekkomyślnie adv
w sposób lekkomyślny flott

lekkomyślność ˌlɛkːɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑ n
cecha kogoś, kto jest lekkomyślny, niepoważny, zbyt lekko coś traktujący Leichtsinn

leksem ˈlɛksɛ̃m n
(językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia; Lexem

leksykograficzny adj
dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii lexikografisch lexikographisch

leksykon n
publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej; Lexikon

lektyka ˈlɛktɨka n
łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem; Sänfte Tragsessel

lelek kozodój ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj n
(ornitologia, ornitologiczny) europejski ptak leśny ze sztywnymi piórami otaczającymi dziób; Ziegenmelker

lemoniada ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada n
napój z cytryn Limonade Limo

lemur ˈlɛ̃mur n
(zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze; Lemur Lemure
(mitologia rzymska) (zwykle lm) duch zmarłej osoby; Lemur Lemure

len lɛ̃n n
(botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion Lein Flachs
(włókiennictwo) tkanina z włókna (1.2) Leinen

lenistwo lɛ̃ˈɲistfɔ n
odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku Faulheit

leniuch n
(potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie) Faulenzer Faulpelz Tagedieb

leniwiec lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak; Faultier

leniwy lɛ̃ˈɲivɨ adj
charakteryzujący się lenistwem faul

lepiej ˈlɛpʲjɛ̇j adv
(zobacz) dobrze gut

lepiej późno niż wcale ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ proverb
sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale besser spät als nie

lepić ˈlɛpʲiʨ̑ v
sklejać coś, przyklejać zusammenkleben

lepki ˈlɛpʲci adj
mający właściwości kleju klebrig viskos zähflüssig leimig zäh

lepkość n
(fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego Viskosität Zähigkeit
zdolność lepienia się, bycie kleistym Klebrigkeit

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu proverb
lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał besser ein Spatz in der Hand, als eine Taube auf dem Dach

lesbijka lɛzˈbʲijka n
homoseksualna kobieta; Lesbe Lesbierin

lesbijski adj
dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom lesbisch

lesotyjski ˌlɛsɔˈtɨjsʲci adj
związany z Lesotho, odnoszący się do państwa Lesotho lesothisch

less lɛs n
(geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego; Löss

leszcz lɛʃʧ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna; Brachse Brasse

letni ˈlɛtʲɲi adj
o substancji: ciepły, lecz nie gorący lauwarm
taki, który odbywa się w lecie, odnosi się do lata; jest przystosowany do lata sommerlich

lew lɛf n
(jednostka monetarna) bułgarska jednostka monetarna; 100 stotinek; Lew
(zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych; Löwe Leu

lewa ˈlɛva n
(termin karciany) karty wzięte przez gracza na jednym etapie rozgrywki Stich

lewada lɛˈvada n
figura ujeżdżeniowa, polegająca na uniesieniu przednich nóg konia, przenosząc w ten sposób cały ciężar na zgięte tylne; Mezair

lewar n
(technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów Heber

lewarek lɛˈvarɛk n
(technologia, technika, techniczny) (mechanika) niezbyt dużych rozmiarów często poręczny rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów Heber

lewica lɛˈvʲiʦ̑a n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy; Linke

lewirat lɛˈvʲirat n
(etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwyczajowe prawo małżeńskie nakazujące poślubienie wdowy przez brata lub nawet przez spadkobiercę jej zmarłego męża (nawet jeśli jest żonaty), w celu zapewnienia ciągłości rodu, obowiązujące u ludów Azji (Arabów, Hindusów, Mongołów) oraz plemion afrykańskich; Levirat

lewkonia n
(botanika, botaniczny) Matthiola R. Br., rodzaj roślin z rodziny kapustowatych; Levkoje

leworęczny ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ n
osoba leworęczna (1.1) Linkshänder

lewy ˈlɛvɨ adj
znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka link
(potocznie, potoczny) nielegalny o dokumentach, interesach link

leń lɛ̃ɲ n
człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy Faulpelz Faulenzer

leśnictwo lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną Forstwirtschaft Forstwesen Forstwissenschaft

leśniczy lɛɕˈɲiʧ̑ɨ n
(leśnictwo) pracownik zajmujący się gospodarowaniem lasu, odpowiedzialny za obszar leśnictwa Förster

leżak ˈlɛʒak n
rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport Liegestuhl

leżeć ˈlɛʒɛʨ̑ v
zachowywać pozycję poziomą liegen
znajdować się liegen

leżeć na sercu ˈlɛʒɛʨ̑ na‿ˈsɛrʦ̑u v
być bardzo ważnym, być przedmiotem troski auf dem Herzen liegen

libański lʲiˈbãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Liban libanesisch

liberia lʲiˈbɛrʲja n
(historia, historyczny, historycznie) uniform używany przez służbę królewską i magnacką, a także urzędników dworskich Livree
(hotelarstwo) mundur używany przez służbę hotelarską Livree

liberyjski ˌlʲibɛˈrɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Liberia liberianisch

libido lʲiˈbʲidɔ n
(seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego; Libido

libijski lʲiˈbʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Libia libysch

libretto lʲiˈbrɛtːɔ n
tekst utworu muzycznego (opery, operetki, oratorium), scenariusz baletu lub pantomimy; Libretto

licencja lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego; Lizenz

liceum lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm n
szkoła średnia zawodowa lub ogólnokształcąca, przygotowująca do studiów uniwersyteckich; Lyzeum

lichenometria n
metoda szacowania wieku budowli i badania zmian klimatycznych na podstawie porostów; Lichenometrie

lichwa ˈlʲixfa n
(pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze; Wucher

lichwiarski adj
(pejoratywnie, pejoratywny) dotyczący lichwy albo lichwiarza wucherisch

lichwiarz n
(pejoratywnie, pejoratywny) człowiek pożyczający pieniądze na wysoki procent Wucherer

lichy ˈlʲixɨ adj
(potocznie, potoczny) będący w złym stanie, złej jakości, w złym gatunku miserabel

licytacja ˌlʲiʦ̑ɨˈtaʦ̑ʲja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) publiczna sprzedaż, w której nabywcą zostaje oferujący najwyższą kwotę; Versteigerung
(termin karciany) zabieganie o pierwszeństwo w jakiejś fazie gry, o wzięcie, zagranie, wyjście; Reizung

liczba ˈlʲiʤ̑ba n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa Numerus
(matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej); Zahl Anzahl
grupa o określonej liczebności Anzahl
zapis liczby (1.1) Zahl Nummer

liczba atomowa ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva n
(fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu; Ordnungszahl Kernladungszahl

liczba całkowita ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita n
(matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0; Ganzzahl ganze Zahl

liczba mnoga ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa n
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element Plural Mehrzahl

liczba pierwsza ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa n
(matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą; Primzahl

liczba podwójna ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna n
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej; Dual Zweizahl

liczba pojedyncza ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a n
(gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy Einzahl Singular

liczebnik lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik n
(gramatyka) nazwa liczby Zahlwort Numerale

liczebnik główny n
(gramatyka) nazwa liczby całkowitej Kardinalzahl

liczebnik porządkowy n
(gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu Ordinalzahl Ordnungszahl

liczebny adj
mogący być wyrażonym liczbami zahlenmäßig

liczny ˈlʲiʧ̑nɨ adj
(o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek zahlreich
(tylko w lm.) występujący w dużej liczbie eine Vielzahl von viel zahlreich

liczyć ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑ v
określać liczbę elementów składających się na dany zbiór zählen rechnen
wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne rechnen
spodziewać się erwarten rechnen mit zumuten
brać pod uwagę, respektować erwägen

liechtensteiński ˌlʲixtɛ̃w̃ˈʃtajj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Liechtenstein liechtensteinischer

liga ˈlʲiɡa n
(sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp. Liga
zrzeszenie osób, organizacji lub państw Liga

ligatura ˌlʲiɡaˈtura n
znak będący połączeniem kilku liter, na przykład ß, æ, Æ; Ligatur

likier ˈlʲicɛr n
słodki i mocny napój alkoholowy; Likör

likwidacja ˌlʲikfʲiˈdaʦ̑ʲja n
(przenośnie, przenośnia) (eufemistycznie) zabicie Liquidation
pozbycie się Liquidation

lilak ˈlʲilak n
(botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych; Flieder

lilia ˈlʲilʲja n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych; Lilie

liliowy lʲiˈlʲjɔvɨ adj
mający kolor jasnofioletowy lub różowoniebieski , taki jak kolor kwiatu lilaka pospolitego lila

lima ˈlʲĩma n
(botanika, botaniczny) krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe; Limette

limakologia ˌlʲĩmakɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o ślimakach; Limakologie

liman n
(geografia, geograficzny) rodzaj płytkiej zatoki powstałej u ujścia rzeki do morza; Liman

limba ˈlʲĩmba n
(botanika, botaniczny) drzewo z gatunku sosna limba; Zirbelkiefer

limfa n
(fizjologia, fizjologiczny) płyn ustrojowy pośredniczący w wymianie składników między krwią i tkankami; chłonka; Lymphe

limit ˈlʲĩmʲit n
granica niemożliwa do przekroczenia Limit

limo ˈlʲĩmɔ n
(potocznie, potoczny) podbite oko blau Auge

limuzyna n
(motoryzacja) luksusowy samochód; Limousine

lina ˈlʲĩna n
elastyczne cięgno z włókna lub drutów; Seil Tau

lincki adj
związany z Linzem, dotyczący Linzu, pochodzący z Linzu Linzer

lincz lʲĩn͇ʧ̑ n
(książkowy) rodzaj samosądu, wymierzenie przez tłum kary (szczególnie śmierci) na osobie posądzonej o przestępstwo bez przeprowadzenia sprawy sądowej Lynchen Lynchjustiz

linczować lʲĩn͇ˈʧ̑ɔvaʨ̑ v
(książkowy) dokonywać linczu lynchen

lingwista lʲĩŋɡˈvʲista n
(językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca Linguist

lingwistka n
(językoznawstwo, językoznawczy) specjalistka w zakresie lingwistyki Linguistin

lingwistyczny adj
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty linguistisch

lingwistyka lʲĩŋɡˈvʲistɨka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku Linguistik

linia ˈlʲĩɲja n
kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka Linie
trasa dla środków lokomocji Linie

linie lotnicze n
(lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego; Fluggesellschaft

linijka lʲĩˈɲijka n
przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości; Lineal

liniowy lʲĩˈɲjɔvɨ adj
mający związek z linią linear Linien-

link lʲĩŋk n
(informatyka, informatyczny) odnośnik w dokumencie elektronicznym (np. na stronie WWW) prowadzący do innego dokumentu elektronicznego lub do innego miejsca w tym samym dokumencie Link Verweis Hyperlink

linoskoczek ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk n
cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie Seiltänzer

lipa ˈlʲipa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., rodzaj drzew liściastych z podrodziny lipowatych; Linde Lindenbaum

lipiec ˈlʲipʲjɛʦ̑ n
siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); Juli Heuert

lipień ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych; Äsche

lipodystrofia ˌlʲipɔdɨˈstrɔfʲja n
(medycyna, medyczny) zespół zaburzeń charakteryzujących się miejscowym lub uogólnionym zanikiem, nieprawidłowym stanem lub rozmieszczeniem tkanki tłuszczowej; Lipodystrophie

liposukcja ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej; Fettabsaugung

lipski ˈlʲipsʲci adj
związany z Lipskiem, dotyczący Lipska Leipziger leipzigerisch

lira korbowa ˈlʲira kɔrˈbɔva n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny strunowy instrument smyczkowy z korbą i klawiszami; Drehleier

liryczny lʲiˈrɨʧ̑nɨ adj
związany z liryką, lirykiem lyrisch

lis lʲis n
(zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik z rodziny psów o długim i puszystym ogonie; Fuchs
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wyprawione futro z lisa (1.1) i innych zwierząt futerkowych, także boa z lisa (1.1) Fuchs

list lʲist n
wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie Brief
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu Brief
papier, na którym napisano wypowiedź (1.1) Brief

list otwarty ˈlʲist ɔtˈfartɨ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją; offener Brief

list polecony n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) list przyjmowany za potwierdzeniem nadania, rejestrowany oraz doręczany adresatowi za pokwitowaniem odbioru Einschreibebrief

lista ˈlʲista n
elementy zapisane w kolejności Liste

lista dyskusyjna ˈlʲista ˌdɨskuˈsɨjna n
(informatyka, informatyczny) rodzaj grupy dyskusyjnej, gdzie wiadomości są rozsyłane e-mailami; Mailingliste

listek ˈlʲistɛk n
(zdrobniale) od: liść Blatt Blättchen
płaskie opakowanie Kaugummistreifen

listek figowy ˈlʲistɛk fʲiˈɡɔvɨ idiom
(przenośnie, przenośnia) skąpa przysłona nagości Feigenblatt

listonosz lʲiˈstɔ̃nɔʃ n
pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki Briefträger Postbote Zusteller

listopad lʲiˈstɔpat n
jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); November Nebelung

listopadowy ˌlʲistɔpaˈdɔvɨ adj
mający miejsce, odbywający się w listopadzie novemberisch

liszka ˈlʲiʃka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) włochata gąsienica z twardą głową i licznymi odnóżami Raupe

lit lʲit n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3; Lithium

litera lʲiˈtɛra n
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów; Buchstabe Letter

literacki ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci adj
mający związek z literaturą literarisch

literatura ˌlʲitɛraˈtura n
wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym; Literatur

literaturoznawstwo ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą; Literaturwissenschaft

literować v
podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa buchstabieren

literówka ˌlʲitɛˈrufka n
błąd w pisaniu polegający na pomyleniu lub opuszczeniu liter w słowie Tippfehler

litkup ˈlʲitkup n
(dawniej, dawny) podarek pieniężny lub poczęstunek przy sprzedaży albo kupnie; Kauftrunk

litografia ˌlʲitɔˈɡrafʲja n
(drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego; Lithographie
(sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1) Lithographie

litościwy ˌlʲitɔˈɕʨ̑ivɨ adj
pełen litości, mający litość mitleidig

litr lʲitr̥ n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny; Liter

liturgiczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii liturgisch

lizać ˈlʲizaʨ̑ v
dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym lecken

lizol n
(chemia, chemiczny) środek dezynfekcyjny, roztwór krezolu surowego w mydle potasowym; Lysol

lizus ˈlʲizus n
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) człowiek przesadnie lub sztucznie grzeczny, żeby uzyskać czyjeś względy Schmeichler Speichellecker

liścień ˈlʲiɕʨ̑ɛ̇̃ɲ n
(biologia, biologiczny) pierwszy liść rośliny nasiennej; Kotyledon

liść lʲiɕʨ̑ n
(botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu; Blatt

liść laurowy ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ n
(kulinaria) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa Lorbeerblatt

lniany ˈlʲɲãnɨ adj
wykonany z tkaniny wykonanej z lnu leinen

locha ˈlɔxa n
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni Sau

lodowe kwiaty n
(przenośnie, przenośnia) wzory z powoli zamarzającej wody, powstające na szybie Eisblumen

lodowiec lɔˈdɔvʲjɛʦ̑ n
wolno płynąca rzeka lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu; Gletscher Ferner
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia immer, gatunek nura zamieszkującego tundrę Ameryki Północnej, Grenlandii i Islandii; Eistaucher

lodołamacz ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑ n
statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków; Eisbrecher

lody n
(spożywczy) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków Eis Eiscreme

lodziarnia n
(handel, handlowy) miejsce sprzedaży lodów Eisdiele

lodówka lɔˈdufka n
pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze; Kühlschrank

logarytm lɔˈɡarɨtm̥ n
(matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument; Logarithmus

logiczny lɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z logiką, zgodny z logiką logisch

logika ˈlɔɟika n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania; Logik
poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych Logik

logistyka n
(ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr; Logistik
(wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska; Logistik
(dawniej, dawny) logika matematyczna Logistik

logo ˈlɔɡɔ n
znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną; Logo

logopedyczny adj
związany z logopedią, dotyczący logopedii logopädisch

logować lɔˈɡɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) autoryzować się w systemie, najczęściej podając hasło anmelden einloggen
(informatyka, informatyczny) zapisywać jakieś informacje w specjalnym pliku-dzienniku einloggen

lojalność n
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni Loyalität

lokaj n
człowiek usługujący w bogatym dom lub na dworze panującego Lakai

lokal ˈlɔkal n
(potocznie, potoczny) pub, bar, restauracja, klub Lokal
mieszkanie lub pomieszczenie użytkowe Raum

lokator lɔˈkatɔr n
ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu; Mieter

lokomotywa ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva n
(kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; . Lokomotive

lombard ˈlɔ̃mbart n
instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych; Leihhaus

londynka lɔ̃nˈdɨ̃nka n
mieszkanka Londynu Londonerin

londyński lɔ̃nˈdɨ̃j̃sʲci adj
pochodzący z Londynu, dotyczący Londynu Londoner

lont lɔ̃nt n
(wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika Zündschnur Lunte

lorandyt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarkoarsenek talu, występujący głównie w złożu Allchar w Macedonii, w postaci koszenilowoczerwonych, drobnych, jednoskośnych kryształów Lorándit

lorens ˈlɔrɛ̃w̃s n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103; Lawrencium

lori ˈlɔrʲi n
(zoologia, zoologiczny) Loris, nadrzewna małpiatka azjatyckich i afrykańskich lasów tropikalnych prowadząca nocny tryb życia; Lori

lornetka lɔrˈnɛtka n
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych Fernglas

los lɔs n
fatum, przeznaczenie Schicksal
wydarzenia, bieg czyjegoś życia Schicksal
mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej Los

lot lɔt n
przemieszczanie się w jakiejś przestrzeni w powietrzu Flug
podróż, np. samolotem, balonem Flug

lotaryński adj
związany z Lotaryngią, dotyczący Lotaryngii lub Lotaryńczyków lothringer

lotnictwo lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ n
ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi; Luftfahrt Flugwesen

lotniczy lɔtʲˈɲiʧ̑ɨ adj
związany z lotnictwem Luftfahrt Flug

lotnisko lɔtʲˈɲiskɔ n
wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych; Flughafen Flugplatz Flugfeld

lotniskowiec ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑ n
(wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy; Flugzeugträger

lotniskowy adj
związany z lotniskiem Flughafen-

lotny adj
(fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący gasförmig
łatwo unoszący się w powietrzu ätherisch

lotokot lɔˈtɔkɔt n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak południowoazjatycki posiadający umiejętność szybowania dzięki błonom ciągnącym się od szyi do ogona; Gleitflieger

lozański adj
związany z Lozanną, dotyczący Lozanny, pochodzący z Lozanny Lau­san­ner

loża n
(architektura, architektoniczny) specjalne miejsce na widowni przeznaczone dla osobistości; Loge
miejsce spotkań masonerii Loge

lub lup conjunction
spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa; oder

lubczyk ˈlupʧ̑ɨk n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak; Liebstöckel

lubecki adj
związany z Lubeką, dotyczący Lubeki Lübecker lü­be­ckisch

lubieżny luˈbʲjɛʒnɨ adj
rozpustny, sprośny lüstern

lubić ˈlubʲiʨ̑ v
darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem mögen gern lieb haben gern schwimmen wandern

lucerneński adj
związany z Lucerną, dotyczący Lucerny, pochodzący z Lucerny Lu­zer­ner luzernisch

lud lut n
warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie Volk
zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędący narodem Volk

ludność ˈludnɔɕʨ̑ n
ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium Bevölkerung

ludożerca ˌludɔˈʒɛrʦ̑a n
człowiek zjadający mięso ludzkie Menschenfresser

ludożerstwo ˌludɔˈʒɛrstfɔ n
jedzenie mięsa ludzkiego przez innych ludzi Menschenfresserei

ludwisarz ludˈvʲisaʃ n
rzemieślnik odlewający przedmioty z brązu, miedzi, mosiądzu lub spiżu; Rotgießer

ludzki ˈluʦ̑ʲci adj
odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka menschlich
cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka menschlich

ludzkość ˈluʦ̑kɔɕʨ̑ n
natura człowieka, która jest utożsamiana z dobrymi cechami ludzi Menschheit Menschlichkeit

lufa ˈlufa n
część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale; Lauf

luka ˈluka n
brak lub niedobór czegoś Lücke
puste miejsce Lücke

luka w prawie n
brak odpowiedniego przepisu prawnego, lub istnienie przepisu, który nie jest taki, jaki być powinien; Gesetzeslücke Rechtslücke

lukier ˈlucɛr n
(kulinaria) polewa używana do pokrywania wyrobów cukierniczych, sporządzana z roztopionego cukru pudru; Zuckerguss

lukratywny adj
przynoszący spore zyski lukrativ einträglich

luksemburski ˌluksɛ̃mˈbursʲci adj
odnoszący się do miasta Luksemburg luxemburgisch
odnoszący się do państwa Luksemburg luxemburgisch

luksus ˈluksus n
warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek; Luxus

lumbago lũmˈbaɡɔ n
(medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa; Hexenschuss

lumpenproletariat n
(socjologia, socjologiczny) (pogardliwie) warstwa społeczna składająca się z miejskiej biedoty, ludzi trwale bezrobotnych żyjących na marginesie społeczeństwa; Lumpenproletariat

lunatyk lũˈnatɨk n
(medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm Schlafwandler

luneta n
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw Perspektiv Fernrohr

lunula lũˈnula n
(historia, historyczny, historycznie) noszona na szyi szczególnie w starożytności i w średniowieczu ozdoba w kształcie półksiężyca, symbol płodności Lunula
(kościelny) (zobacz) melchizedek Lunula

lupa ˈlupa n
wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu; Lupe

lupinina ˌlupʲĩˈɲĩna n
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkaloid występujący w łubinie o bardzo gorzkim smaku; Lupinin

lusterko wsteczne luˈstɛrkɔ ˈfstɛʧ̑nɛ n
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy Rückspiegel

lustro ˈlustrɔ n
gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium; Spiegel

lutet ˈlutɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71; Lutetium Cassiopeium

lutować luˈtɔvaʨ̑ v
(technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem löten

luty ˈlutɨ n
drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) Februar Feber Hornung

luzytański adj
związany z Luzytanią lub Luzytanami, dotyczący Luzytanii lub Luzytanów lusitanisch

luzytański n
(historia, historyczny, historycznie) (językoznawstwo, językoznawczy) język luzytański; Lusitanisch

luński adj
(dawniej, dawny) londyński, pochodzący z Londynu lündish

lwi lvʲi adj
właściwy lwu, należący do lwa Löwe Löwen- löwenartig

lwia część ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ idiom
ironiczne określenie zagarniętej całości lub niemalże całości, jako efekt współpracy z kimś silniejszym Löwenanteil

lwiatka ˈlvʲjatka n
(zoologia, zoologiczny) Leontopithecus, brazylijska małpa szerokonosa o bujnej grzywie Löwenäffchen

lwica ˈlvʲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica lwa Löwin

lwołak ˈlvɔwak n
(fantasy) człowiek, którego jedną z form jest lew Werlöwe

lód lut n
stały stan skupienia wody; Eis
(potocznie, potoczny) lodowisko Eis
często w lm deser przyrządzany ze zmrożonego mleka, czasem z dodatkiem owoców oraz innych substancji Eis Speiseeis

lüneburski adj
związany z Lüneburgiem, dotyczący Lüneburga Lüneburger

ląd lɔ̃nt n
obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów; Land

lądować lɔ̃nˈdɔvaʨ̑ v
osiadać na czymś – z powietrza lub wody landen

lęk lɛ̃ŋk n
(psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny; Angst

lękliwy lɛ̃ŋkˈlʲivɨ adj
(o osobach) skłonny do lęku, dający się łatwo nastraszyć ängstlich furchtsam

maca ˈmaʦ̑a n
płaski pszenny placek z przaśnego (niekwaszonego) ciasta, jadany przez Żydów podczas święta Paschy; Matze

machać ˈmaxaʨ̑ v
szybko, wahadłowo ruszać czymś wedeln winken

machinacja ˌmaçĩˈnaʦ̑ʲja n
podstępne działanie na czyjąś niekorzyść Machenschaft

macierz ˈmaʨ̑ɛʃ n
(matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia; Matrix

macierzanka ˌmaʨ̑ɛˈʒãnka n
(botanika, botaniczny) Thymus L., liczący 35 gatunków rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych; Thymian
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Thymian

macierzyństwo ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃stfɔ n
bycie matką Mutterschaft

macocha maˈʦ̑ɔxa n
żona ojca, ale nie matka Stiefmutter

maczeta maˈʧ̑ɛta n
długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach; Machete

mafia ˈmafʲja n
zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce Mafia

mag mak n
osobnik, który wprawnie włada magią mistyczną Magier

magdeburski ˌmaɡdɛˈbursʲci adj
związany z Magdeburgiem, dotyczący Magdeburga Magdeburger magdeburgisch

magenta maˈɡɛ̃nta n
barwa purpurowa; Magenta

magiczny maˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z magią magisch

magister maˈɟistɛr n
(edukacja, edukacyjny) (studencki) osoba, która zdobyła tytuł magistra (1.1) Diplomingenieur Magister
(edukacja, edukacyjny) tytuł zawodowy nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia Diplomingenieur Magister

magnes ˈmaɡnɛs n
przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów); Magnet

magnetofon ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej; Tonbandgerät

magnetyczny ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ adj
(fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes magnetisch
taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym) magnetisch

magnetyzm n
(fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych Magnetismus

magnez ˈmaɡnɛs n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12 Magnesium

magnezyt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady węglanów, składający się w głównej mierze ze związków magnezu; Magnesit

magnolia maɡˈnɔlʲja n
(botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych; Magnolie

mahometanin n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu Mohammedaner

mahonia maˈxɔ̃ɲja n
(botanika, botaniczny) Mahonia Nutt., rodzaj krzewów z rodziny berberysowatych; Mahonie

mahoń ˈmaxɔ̃ɲ n
(potocznie, potoczny) mebel z mahoniu (1.1) Mahagonimöbel
drewno otrzymywane z mahoniowca Mahagoni Mahagoniholz
kolor czerwonobrunatny Mahagonirot
mahoniowiec Mahagonibaum

maisz n
(łowiectwo, łowiecki) (ornitologia, ornitologiczny) młody ptak szkolony do polowań Terzel

maj maj n
piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) Mai Wonnemond

majonez maˈjɔ̃nɛs n
(kulinaria) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju Majonäse Mayonnaise

majsterkować ˌmajstɛrˈkɔvaʨ̑ v
wykonywać ręczną pracę techniczną przy użyciu narzędzi, na ogół na własne potrzeby basteln

majtki ˈmajtʲci n
(krawiectwo) dolna część bielizny okrywająca biodra; Höschen Schlüpfer

majątek maˈjɔ̃ntɛk n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) stan posiadania Vermögen

majątkowy ˌmajɔ̃ntˈkɔvɨ adj
dotyczący majątku Vermögen

mak mak n
(botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych; Mohnblume Mohn
(cukiernictwo) (spożywczy) nasiona maku (1.2) Mohnsamen

makabryczny ˌmakaˈbrɨʧ̑nɨ adj
wywołujący przerażenie i odrazę, zazwyczaj przez sugestywne ukazanie agonii, śmierci lub rozkładu makaber

makak ˈmakak n
(zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa; Makak

makak japoński n
(zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych; Japanmakak

makaron maˈkarɔ̃n n
(spożywczy) (kulinaria) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli; Nudel Makkaroni

makiawelizm ˌmacaˈvɛlʲism̥ n
postawa cyniczna, obłudna, pozbawiona skrupułów, szczególnie w polityce; wiara w to, że cel uświęca środki Machiavellismus

makolągwa ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach; Hänfling

makowiec maˈkɔvʲjɛʦ̑ n
(kulinaria) ciasto przekładane masą ze zmielonego maku przyprawionego cukrem i bakaliami; Mohnkuchen

makrela maˈkrɛla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus; Makrele

makrosomia n
(medycyna, medyczny) nadmierny rozmiar ciała, nadmierna masa płodu w stosunku do wieku płodowego Makrosomie

maksimum adv
w połączeniu z określeniem liczby: co najwyżej maximal

maksimum n
największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość Maximum

maksyma n
(literacko) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania Maxime

maksymalny ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ adj
taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu) maximal

makulatura ˌmakulaˈtura n
(drukarstwo, drukarski) arkusze zużyte podczas druku, arkusze z defektem Makulatur
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bezwartościowe, mierne książki Makulatur
niepotrzebny, zużyty lub zniszczony papier przeznaczony do recyklingu; Altpapier

makówka maˈkufka n
(botanika, botaniczny) owoc maku w formie torebki z nasionami Mohnkapsel

malachit maˈlaçit n
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment; Malachit

malakologia ˌmalakɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się mięczakami; Malakologie

malaria maˈlarʲja n
(medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej; Sumpffieber malaria

malarka maˈlarka n
(sztuka) artystka, która maluje obrazy Malerin

malarstwo maˈlarstfɔ n
(sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana); Malerei

malarz ˈmalaʃ n
(sztuka) artysta, który maluje obrazy Maler
(budownictwo) rzemieślnik, który maluje ściany i inne części budynku Maler

malediwski ˌmalɛˈdʲifsʲci adj
odnoszący się do państwa Malediwy Malediven

maleńki maˈlɛ̃ɲci adj
(zdrobniale) od: mały kleinchen

malijski maˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Mali malisch

malina maˈlʲĩna n
(botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych; Himbeere
(potocznie, potoczny) (kulinaria) owoc maliny właściwej (1.2) Himbeere
(botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej Himbeere

malinowy ˌmalʲĩˈnɔvɨ adj
mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony himbeerfarben himbeerfarbig
przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin Bimber-

malować maˈlɔvaʨ̑ v
nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem streichen
tworzyć obraz lub dzieło malarskie malen
robić makijaż sobie sich schminken
(o uczuciu, stanie ducha) ukazywać się, uwidaczniać się na twarzy lub w postawie człowieka malen

malowidło ˌmalɔˈvʲidwɔ n
obraz malowany farbami, zwłaszcza na ścianie Gemälde

malowniczy adj
pełny walorów malarskich malerisch pittoresk
przedstawiający coś wyraźnie, w sposób barwny farbig

maltańczyk malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk n
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o białym włosie Malteser

maltański malˈtãj̃sʲci adj
(geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Malta maltesisch
(geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta maltesisch

maltański malˈtãj̃sʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty; Maltesisch

malutki maˈlutʲci adj
bardzo mały; (zdrobniale) od: mały winzig

malutko maˈlutkɔ adv
bardzo mało winzig

mama ˈmãma n
(potocznie, potoczny) matka Mutti Mama

mamba ˈmãmba n
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jadowitych, afrykańskich węży; Mamba

mammalogia n
(zoologia, zoologiczny) teriologia, dział zoologii zajmujący się ssakami; Mammalogie Säugetierkunde Theriologie

mammografia ˌmãmːɔˈɡrafʲja n
(medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi; Mammographie

mamusia mãˈmuɕa n
(zdrobniale) matka Mütterchen

mamut ˈmãmut n
(zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius wymarły ssak z rodziny słoniowatych; Mammut

mandala mãnˈdala n
motyw artystyczny, zwykle w kształcie okręgu, ze wpisanym kwadratem podzielonym na cztery trójkąty, który symbolizuje kosmos; jest używany w celach religijnych i w magii; Mandala

mandarynka ˌmãndaˈrɨ̃nka n
(botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców; Mandarinenbaum Mandarine
(ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych; Mandarinenente
(spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce Mandarine

mandragora ˌmãndraˈɡɔra n
(botanika, botaniczny) Mandragora L., rodzaj roślin z rodziny psiankowatych; Alraunen
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1), której ze względu na kształt korzeni przypominający postać ludzką, przypisywano dawniej lecznicze i magiczne własności Mandragora

manekin mãˈnɛcĩn n
figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka; Model Büste

manetka mãˈnɛtka n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj dźwigni służącej do sterowania jakimś mechanizmem Schalthebel

manewr ˈmãnɛfr̥ n
zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej; Manöver
zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania Manöver
zręczne posunięcie Manöver Finte Winkelzug

maneż n
(jeździectwo, jeździecki) plac służący do ujeżdżania koni Manege
arena cyrkowa Manege

manga ˈmãŋɡa n
japoński komiks; Manga

mangan ˈmãŋɡãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25; Mangan

mango ˈmãŋɡɔ n
(botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych; Mangobaum
(kulinaria) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1) Mango

mangusta mãŋˈɡusta n
(zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki; Manguste

mania prześladowcza n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie Verfolgungswahn

maniak ˈmãɲak ˈmãɲjak n
(medycyna, medyczny) człowiek znajdujący się w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej manisch Kranker
(potocznie, potoczny) człowiek ogarnięty jakąś obsesją, nadmiernie zaangażowany Besessener Freak
(łowiectwo, łowiecki) wypchana skóra zabitego ptaka, służąca do manienia ptaków podczas polowania Lockvogel

maniakalny adj
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący manii i/lub maniaka manisch

manichejczyk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) zwolennik manicheizmu Manichäer

manichejski ˌmã.ɲi.ˈxɛj.sʲci adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dotyczący manicheizmu lub manichejczyków, albo zawierający elementy przyjętej przez nich doktryny; manichäischer

manierka n
płaska, blaszana butelka używana przez żołnierzy i skautów do przenoszenia płynów; Feldflasche

manifestant ˌmãɲiˈfɛstãnt n
uczestnik manifestacji Manifestant

manifestantka n
kobieta biorąca udział w manifestacji Manifestantin

mankament mãŋˈkãmɛ̃nt n
wada, błąd jakiegoś przedmiotu; także uchybienie, usterka Fehler Mangel

mankiet ˈmãŋʲcɛt n
(krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę Manschette

manko ˈmãŋkɔ n
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) niedobór towarów lub pieniędzy w sklepie, kasie, magazynie itp. w stosunku do stanu wynikającego z ewidencji; Manko

mannheimski adj
związany z Mannheimem (miastem w Niemczech) Mannheimer

manometr mãˈnɔ̃mɛtr̥ n
przyrząd do mierzenia ciśnienia; Manometer Druckmesser

mansarda mãw̃ˈsarda n
pomieszczenie mieszkalne na strychu, pod dachem mansardowym; Mansarde

manufaktura n
(historia, historyczny, historycznie) przedsiębiorstwo, w którym produkcja oparta jest na pracy ręcznej, charakterystyczne dla wczesnego kapitalizmu; Manufaktur

manul n
(zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych; Manul Pallaskatze

manuskrypt mãˈnuskrɨpt n
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie; Manuskript
(poligrafia) tekst (maszynopis lub rękopis) przygotowany do druku Manuskript

maoizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin; Maoismus

maoryski adj
związany z Maorysami, dotyczący Maorysów maorisch

maoryski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski; Maori

mapa ˈmapa n
graficzne odwzorowanie terenu, także nieba; Karte Landkarte

mapa topograficzna ˈmapa ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑na n
dokładna mapa terenu, która szczegółowo przedstawia elementy jego powierzchni; topografische Karte

marabut maˈrabut n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak padlinożerny z rodzaju Leptoptilos; Marabu

marabut afrykański maˈrabut ˌafrɨˈkãj̃sʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos crumeniferus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Marabu

marabut indyjski maˈrabut ĩnˈdɨjsʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos dubius, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Argala-Marabu Großer Adjutant

marabut jawajski maˈrabutʲ jaˈvajsʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos javanicus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Java-Marabu Malaien-Storch Sunda-Marabu

marchew ˈmarxɛf n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.; Möhre

margaryna ˌmarɡaˈrɨ̃na n
(kulinaria) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych; Margarine

margiel ˈmarʲɟɛl n
(geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych; Mergel

marginalny ˌmarʲɟĩˈnalnɨ adj
mniej ważny marginal

margines n
niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu; Seitenrand

marihuana ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna n
substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych; Marihuana

marina maˈrʲĩna n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) port dla jachtów; Marine

marionetka ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków Marionette
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto jest czyimś bezwolnym narzędziem, kto ślepo wykonuje czyjeś polecenia Marionette

marka ˈmarka n
jakość produktów danej firmy Marke
znak na produktach danej firmy Marke Mark

markasyt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, dwusiarczek żelaza; Markasit

marketing n
działania zorientowane wokół potrzeb konsumentów, polegające na ustaleniu wielkości produkcji oraz metod dystrybucji, sprzedaży i reklamy towarów; Marketing Absatzwirtschaft

marksistowski adj
(filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący marksizmu marxistisch

marmur ˈmarmur n
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny; Marmor

marmurek marˈmurɛk n
rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka Marmorkuchen

marnieć v
tracić wartość, stawać się marnym eingehen verkommen verkümmern

marnotrawić ˌmarnɔˈtravʲiʨ̑ v
nie wykorzystywać rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie gospodarować vergeuden verschwenden

marnować marˈnɔvaʨ̑ v
wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści verschwenden vergeuden

marny ˈmarnɨ adj
będący w złym stanie, o niewielkiej wartości mies miserabel
mały, drobny mickrig

marokański ˌmarɔˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do Maroka marokkanisch

mars mars n
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce na maszcie, umożliwiające obserwację morza, osłonięte płótnem tworzy bocianie gniazdo; Mars

marskość ˈmarskɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) stwardnienie narządu i związane z tym upośledzenie jego czynności Zirrhose

marsylski adj
związany z Marsylią, dotyczący Marsylii Marseiller

marsz marʃ n
przemieszczanie się, pochód wojsk; Marsch
rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy Marsch
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice; Marsch

marszałek marˈʃawɛk n
(wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce; Marschall

marszczyć v
pokrywać zmarszczkami runzeln rümpfen zusammenziehen
powodować fałdki fälteln
ulegać zmarszczeniu, pokrywać się zmarszczkami sich fälteln

martwicze zapalenie powięzi n
(medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn; nekrotisierende Fasziitis

martwiczy adj
(medycyna, medyczny) związany z martwicą, miejscowym obumieraniem tkanek nekrotisch

martwy ˈmartfɨ adj
taki, który umarł tot

martyrologia ˌmartɨrɔˈlɔɟja n
cierpienie i męczeństwo narodu lub wyznawców jakiejś religii; Martyrium

marynarka ˌmarɨ̃ˈnarka n
(krawiectwo) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru Jacke Jakett
(wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie albo ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu Marine Kriegsmarine

marynarka wojenna ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa n
(wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa; Marine Kriegsmarine

marynata n
(kulinaria) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych; Marinade

marynować v
(kulinaria) zaprawiać w zalewie octowej marinieren

marzec ˈmaʒɛʦ̑ n
trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) März

marzenie maˈʒɛ̃ɲɛ n
ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu Traum
(przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego Traum
fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś Traum Wunschtraum

marznący deszcz marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię; Eisregen gefrierender Regen

marzyć ˈmaʒɨʨ̑ v
myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło träumen

masa ˈmasa indefiniteCardinalNumeral
bardzo dużo czegoś, mnóstwo Masse

masa ˈmasa n
(fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii; Masse
gęsta lub półpłynna substancja, także substancja skrzepnięta Masse

masa krytyczna ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na n
(fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa kritische Masse

masa perłowa ˈmasa pɛrˈwɔva n
ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków; Perlmutt Perlmutter

masakra maˈsakra n
umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny; Massaker

masarnia maˈsarʲɲa n
wytwórnia wędlin Wurstwarenhandlung

mascara maˈskara n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj tuszu do rzęs Mascara

maska ˈmaska n
część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik Haube
przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych; Maske

maskonur maˈskɔ̃nur n
(ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku; Papageitaucher

mason ˈmasɔ̃n n
członek masonerii, stowarzyszenia masońskiego Freimaurer

masoneria ˌmasɔ̃ˈnɛrʲja n
międzynarodowe, elitarne stowarzyszenie o specyficznych strukturach organizacyjnych, które swe pryncypia i idee wyraża za pośrednictwem rozbudowanej symboliki i rytuałów; Freimaurerei

masować v
wykonywać masaż massieren
być masowanym sich massieren lassen
masować swoje ciało sich massieren sich selbst massieren

masowy maˈsɔvɨ adj
obejmujący, dotyczący dużej liczbę ludzi, zwierząt lub przedmiotów massenhaft

mastektomia ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi; Mastektomie Brustamputation

mastodont n
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) słoniopodobne zwierzę kopalne; Mastodon

masturbacja ˌmasturˈbaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm Masturbation

masyw ˈmasɨf n
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę Massiv

masywny adj
o mocnej budowie i dużym ciężarze massiv wuchtig

maszkaron maˈʃkarɔ̃n n
(architektura, architektoniczny) ozdobny detal architektoniczny w kształcie głowy; Fratzenkopf Maskaron

masztalerz n
(dawniej, dawny) starszy stajenny mający nadzór nad służbą stajenną, końmi, uprzężą; Stallmeister

maszyna maˈʃɨ̃na n
urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy Maschine

maszyna do pisania maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa n
(technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie mechaniczne do pisania tekstów; Schreibmaschine

maszyna do szycia maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a n
urządzenie do łączenia kawałków elastycznych materiałów za pomocą nici poprzez utworzenie szwu; Nähmaschine

maszynista ˌmaʃɨ̃ˈɲista n
(kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg; Lokomotivführer Lokführer

maszynistka n
(przestarzałe, przestarzały) kobieta zawodowo pisząca na maszynie do pisania Maschinenschreiberin

masło ˈmaswɔ n
(spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka; Butter
(spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych Butter

masło orzechowe ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ n
(kulinaria) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej; Erdnussbutter

mat mat n
(wojskowość, wojskowy) podoficer marynarki, odpowiednik kaprala w wojskach lądowych; Maat
(szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść; Matt
przedmiot, powierzchnia bez połysku Mattheit

matador maˈtadɔr n
(etnografia, etnograficzny) główny uczestnik korridy, toreador zadający bykowi ostatni cios szpadą; Matador

matczyny maṭˈʧ̑ɨ̃nɨ adj
(książkowy) dotyczący matki, należący do matki, właściwy matce, charakteryzujący matkę mütterlich

matecznik n
(leśnictwo) niedostępne dla człowieka miejsce w naturze będące miejscem schronienia dzikich zwierząt Rückzugsort
(pszczelarstwo, pszczelarski) pociągnięta lub rozbudowana przez pszczoły robotnice komórka w gnieździe pszczelim, z której wygryza się pszczela matka Königinzelle Weiselzelle
(rolnictwo, rolniczy) poletko doświadczalne Versuchsfeld

matecznik cichej wymiany n
(pszczelarstwo, pszczelarski) komórka w gnieździe pszczoły miodnej, w której rozwija się matka pszczela w sytuacji, gdy pszczoły chcą wymienić starą królową Nachschaffungszelle

matecznik ratunkowy n
(pszczelarstwo, pszczelarski) komórka w gnieździe pszczoły miodnej, w której rozwija się matka pszczela w sytuacji, gdy pszczoły stracą starą królową Nachschaffungszelle

matecznik rojowy n
(pszczelarstwo, pszczelarski) komórka w gnieździe pszczoły miodnej, w której rozwija się matka pszczela w sytuacji, gdy pszczoły chcą się roić Schwarmzelle

matematyczny ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z matematyką mathematisch Mathematik

matematyk ˌmatɛ̃ˈmatɨk n
osoba zajmująca się zawodowo matematyką Mathematiker

matematyka ˌmatɛ̃ˈmatɨka n
(edukacja, edukacyjny) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych; Mathematik
(szkolnictwo, szkolny) lekcja, wykład lub inne zajęcia z matematyki (1.1) Mathe Mathematik

materac maˈtɛraʦ̑ n
duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych; Matratze

materializm ˌmatɛrʲˈjalʲism̥ n
kierowanie się w życiu względami materialnymi Materialismus

materiał maˈtɛrʲjaw n
to, z czego się szyje m.in. ubrania; tkanina, dzianina Gewebe Stoff
to, z czego są wytwarzane przedmioty Material

materiał wybuchowy maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ n
związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry; Sprengstoff

matka ˈmatka n
rodzic płci żeńskiej; Mutter
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru Mutter
(zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo Mutter

matka pszczela n
(pszczelarstwo, pszczelarski) jedyna dojrzała płciowo samica w rodzinie pszczoły miodnej Königin Weisel

matkojebca ˌmatkɔˈjɛpʦ̑a n
(wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny Mutterficker

matlockit n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy halogenków; Matlockit

matowy maˈtɔvɨ adj
bez połysku matt
bezdźwięczny, przytłumiony matt

matriarchat maˈtrʲjarxat n
(socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety; Matriarchat

matura maˈtura n
egzamin zdawany po ukończeniu szkoły średniej; Abitur Matura Maturität
świadectwo zdania matury (1.1) Abiturzeugnis Maturazeugnis Maturitätszeugnis

maturalny adj
dotyczący matury Abitur-

maturzysta ˌmatuˈʒɨsta n
osoba, która przygotowuje się do matury; uczeń najwyższej klasy szkoły średniej Abiturient

maturzystka ˌmatuˈʒɨstka n
osoba płci żeńskiej, która przygotowuje się do matury; uczennica najwyższej klasy szkoły średniej Abiturientin

maucheryt n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków; Maucherit

mauretański ˌmawrɛˈtãj̃sʲci adj
(architektura, architektoniczny) odnoszący się do stylu mauretańskiego mauretanisch
odnoszący się do państwa Mauretania mauretanisch

mauzoleum ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm n
(architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję; Mausoleum

mazidło maˈʑidwɔ n
częściowo płynna substancja służąca do smarowania, wcierania Liniment

mazurek maˈzurɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) stylizowany taneczny utwór muzyczny w takcie 3/4, oparty na mazurze, oberku lub kujawiaku; Masurka Mazurka
(spożywczy) (kulinaria) (etnografia, etnograficzny) tradycyjne ciasto wielkanocne na cienkim kruchym spodzie, przykryte masą i odświętnie zdobione; Osterkuchen
(ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla; Feldsperling

mała litera ˈmawa lʲiˈtɛra n
litera pisana tak, jak w środku wyrazu; litera normalnej wielkości Kleinbuchstabe

mało ˈmawɔ adv
w niewielkim stopniu wenig

mało ˈmawɔ indefiniteCardinalNumeral
niewielka ilość czegoś lub kogoś wenig

małokarpacki adj
dotyczący Małych Karpat, związany z Małymi Karpatami, pochodzący z Małych Karpat kleinkarpatisch

małomówny ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ adj
taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy schweigsam wortkarg

małowodzie n
(medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest za mała; Oligohydramnion

małpa ˈmawpa n
(potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) znak @ Klammeraffe at at-Zeichen
(zoologia, zoologiczny) człekokształtne zwierzę z rzędu naczelnych; Affe Äffin

mały ˈmawɨ adj
mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski klein
występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą) klein

mały palec ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑ n
(anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi kleiner Finger

małż mawʃ n
(zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak; Muschel

małżeński mawˈʒɛ̃j̃sʲci adj
dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem ehelich

małżeństwo mawˈʒɛ̃j̃stfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci; Ehe Heirat
dwie osoby będące w związku (1.1) Ehepaar Eheleute

małżeństwo wymuszone n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety; Zwangsheirat

małżonka mawˈʒɔ̃nka n
(podniośle) cudza żona Gattin Ehefrau Gemahlin

maślak lepki ˈmaɕlak ˈlɛpʲci n
(mikologia, mikologiczny) Suillus viscidus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych; Grauer Lärchen-Röhrling

maślak pstry ˈmaɕlak ˈpstrɨ n
(mikologia, mikologiczny) Suillus variegatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o oliwkowej barwie kapelusza; Sand-Röhrling

maślak sitarz ˈmaɕlac ˈɕitaʃ n
(mikologia, mikologiczny) Suillus bovinus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o dużych porach rurek; Kuh-Röhrling

maślak ziarnisty ˈmaɕlaɟ ʑarʲˈɲistɨ n
(mikologia, mikologiczny) Suillus granulatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych bez pierścienia; Körnchen-Röhrling

maślak zwyczajny ˈmaɕlaɡ zvɨˈʧ̑ajnɨ n
(mikologia, mikologiczny) Suillus luteus, pospolity, jadalny gatunek grzyba z rodziny maślakowatych; Butterpilz

maślak żółty ˈmaɕlaɡ ˈʒuwtɨ n
(mikologia, mikologiczny) Suillus grevillei, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o żółtej barwie kapelusza; Gold-Röhrling

maślanka maɕˈlãnka n
(spożywczy) (kulinaria) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany; Buttermilch

mdłości ˈmdwɔɕʨ̑i n
(fizjologia, fizjologiczny) stan wywołany przez czynniki fizyczne lub psychiczne poprzedzający wymioty; Übelkeit

me mɛ interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) …naśladujący dźwięk wydawany przez kozę meck

meander mɛˈãndɛr n
(architektura, architektoniczny) element dekoracyjny przypominający meandrującą rzekę; Mäander
(geografia, geograficzny) zakole rzeki przypominające literę U; Krümmungsarm Mäander

mebel ˈmɛbɛl n
ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń; Möbel Möbelstück

mecenas mɛˈʦ̑ɛ̃nas n
(potocznie, potoczny) adwokat, radca prawny, doradca podatkowy (tytuł umieszczany przed nazwiskiem); Anwalt
osoba lub instytucja, która finansuje artystę, rzadziej również naukowców (sprawuje mecenat); Mäzen

mech mɛx n
(botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach Moos

mechanizm mɛˈxãɲism̥ n
(technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność Mechanismus
grupa współdziałających wydarzeń, procesów lub zachowań Mechanismus

mechatronika ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika n
dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki; Mechatronik

mecz mɛʧ̑ n
(sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy Spiel Match

meczet ˈmɛʧ̑ɛt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie; Moschee

medal ˈmɛdal n
niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie; Medaille

medalistka ˌmɛdaˈlʲistka n
(sport, sportowy) kobieta, która zdobyła medal Medalliengewinnerin

mediacja n
pośredniczenie w sporze, aby ułatwić stronom dojście do porozumienia Vermittlung

mediana mɛˈdʲjãna n
(statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb); Mittellinie Mittelpunkt

mediolanka ˌmɛdʲjɔˈlãnka n
mieszkanka Mediolanu Mailänderin

mediolański ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci adj
związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu mailändisch

meduza mɛˈduza n
(zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską; Qualle

medycyna ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia, Medizin

medycyna weterynaryjna n
nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce; Veterinärmedizin

medytować ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑ v
uprawiać medytację meditieren

megaherc n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka częstotliwości równa milionowi herców Megahertz

meitner ˈmajtnɛr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109; Meitnerium

mejoza mɛˈjɔza n
(biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej; Meiose

mekka ˈmɛkːa n
(przenośnie, przenośnia) centrum zainteresowania lub działalności, cel dążeń i aspiracji, miłośników, znawców, hobbistów itd. Mekka

meklemburski adj
związany z Meklemburgią, dotyczący Meklemburgii mecklenburgisch

melancholia ˌmɛlãnˈxɔlʲja n
(psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia Melancholie

melancholijny adj
wyrażający melancholię lub skłonny do niej melancholisch

melancholik ˌmɛlãnˈxɔlʲik n
człowiek cierpiący na melancholię Melancholiker
człowiek o łagodnym, biernym usposobieniu i powolnych reakcjach uczuciowych; Melancholiker

melasa mɛˈlasa n
(kulinaria) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego; Melasse

melatonina ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna n
(biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania; Melatonin

melchizedek ˌmɛlçiˈzɛdɛk n
(kościelny) małe naczyńko w kształcie półksiężyca, w którym konsekrowana hostia jest umieszczana w monstrancji; Lunula

meldunek mɛlˈdũnɛk n
oficjalnie przekazana informacja Meldung

melisa mɛˈlʲisa n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) Melissa officinalis L., roślina lecznicza o owłosionej łodydze i jajowatych liściach, kwitnąca na niebiesko lub różowo, mająca cytrynowym zapach, stosowana także jako przyprawa; Melisse Zitronenmelisse

melizanosalata ˌmɛlʲizãnɔsaˈlata n
(kulinaria) grecka pasta z pieczonych bakłażanów Melizanosalata

melodia mɛˈlɔdʲja n
ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość; Melodie Weise

melodramatyczny adj
dotyczący melodramatu melodramatisch

meloman mɛˈlɔ̃mãn n
miłośnik muzyki (w domyśle: klasycznej) Musikfreund Musikliebhaber

melomanka ˌmɛlɔ̃ˈmãnka n
kobieta, która lubi słuchać muzyki Musikfreundin

melon ˈmɛlɔ̃n n
(spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1) Melone Honigmelone

melonik mɛˈlɔ̃ɲik n
sztywny, półkolisty kapelusz męski Melone Bowler Glocke

menażeria ˌmɛ̃naˈʒɛrʲja n
(historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) niecodzienne gatunki zwierząt w klatkach obwożone w celach pokazowych; Menagerie

mendelew mɛ̃nˈdɛlɛf n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101; Mendelevium

mendoweszka ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda; Filzlaus

mentalność n
właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości Mentalität

menu n
(informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu Menü
zestaw dań składających się na posiłek Menü
karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji Menü Speisekarte

merdać ˈmɛrdaʨ̑ v
o psie: machać ogonem najczęściej z radości wedeln

meronim mɛˈrɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo oznaczające część pewnej całości, np. „dywizja” w stosunku do słowa „armia” Meronym

merowiński ˌmɛrɔˈvʲĩj̃sʲci adj
związany z Merowingami, dotyczący Merowingów merowingisch

merytokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym; Meritokratie

mesa ˈmɛsa n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce spożywania posiłków dla załogi i oficerów statku Messe

meskalina ˌmɛskaˈlʲĩna n
(chemia, chemiczny) narkotyk z grupy alkaloidów fenyloetyloaminowych, silny enteogen; Meskalin

meta ˈmɛta n
(sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach Ziel

metabolizm ˌmɛtaˈbɔlʲism̥ n
(biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie; Metabolismus Stoffwechsel

metafizycznie adv
w sposób metafizyczny metaphysisch

metafizyczny ˌmɛtafʲiˈzɨʧ̑nɨ adj
(filozofia, filozoficzny) związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków metaphysisch

metafizyka n
(filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu Metaphysik

metaforyczny adj
dotyczący metafory metaphorisch

metal ˈmɛtal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych; Metall
ostra odmiana muzyki rockowej Metal

metaliczny adj
(chemia, chemiczny) o cechach metalu lub zawierający w składzie metal metallisch

metalowy ˌmɛtaˈlɔvɨ adj
związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu metallisch

metalurgiczny adj
związany z metalurgią metallurgisch Metall-

metamfetamina n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym; Methamphetamin

metamorfoza n
przekształcenie się jednej formy, postaci, struktury w inną Metamorphose

metempsychoza n
reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz Metempsychose

meteor mɛˈtɛɔr n
(astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid); meteor Meteor

meteorologia ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody; Meteorologie Wetterkunde

meteorologiczny ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany z meteorologią, dotyczący meteorologii meteorologisch Wetter

meteoryt ˌmɛtɛˈɔrɨt n
(astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni; Meteorit

metformina n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy; Metformin

metka ˈmɛtka n
(spożywczy) surowa kiełbasa o konsystencji pasty; Mettwurst

metoda mɛˈtɔda n
sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu Methode
(informatyka, informatyczny) funkcja składowa klasy Methode

metodologia n
nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej; Methodologie

metr mɛtr̥ n
odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy; Meter

metr kwadratowy ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ n
(matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra; Quadratmeter

metr sześcienny n
(jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra; Kubikmeter

metresa n
(dawniej, dawny) kochanka i utrzymanka, zazwyczaj króla lub magnata Mätresse

metro ˈmɛtrɔ n
podziemna kolej miejska Untergrundbahn Metro U-Bahn

metronom mɛˈtrɔ̃nɔ̃m n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego; Metronom

metropolia ˌmɛtrɔˈpɔlʲja n
(geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju Metropole Weltstadt

metroseksualny ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii metrosexuell

mewa ˈmɛva n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o gęstym upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach basenów wodnych; Möwe

mezalians n
małżeństwo z osobą niższego stanu; Mesalliance

mezozoik ˌmɛzɔˈzɔ<sup>j</sup>ik n
(geologia, geologiczny) jedna z er geologicznych; Mesozoikum

mezuza n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu; Mesusa

mezzosopranistka n
kobieta, która śpiewa mezzosopranem Mezzosopranistin

mgnienie oka ˈmʲɟɲɛ̇̃ɲɛ ˈɔka n
moment, chwila Augenblick

mgła mɡwa n
zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność; Nebel

mgławica mɡwaˈvʲiʦ̑a n
(astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego; Nebel

mianowicie ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ conjunction
służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi nämlich
służy wprowadzeniu wyliczenia nämlich

mianownik mʲjãˈnɔvʲɲik n
(gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?; Nominativ
(matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową; Nenner

miara ˈmʲjara n
rozmiar Maß

miargyryt n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków; Miargyrit Silberantimonglanz

miasteczko mʲjaˈstɛʧ̑kɔ n
(zdrobniale) od: miasto Städtchen
małe miasto Städtchen

miasto ˈmʲjastɔ n
(administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie; Stadt
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1) Stadt
(potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1) Stadt Stadtmitte Innenstadt

miasto-państwo ˌmʲjastɔ‿ˈpãj̃stfɔ n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytności: zespół terenów i osiedli zgrupowanych wokół miast, mający charakter odrębnego państwa; Stadtstaat

miau mʲjaw interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota miau

miażdżyca mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a n
(medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych; Atherosklerose

miażdżycowy adj
(medycyna, medyczny) właściwy miażdżycy, związany z miażdżycą arteriosklerotisch

miażdżyć v
rozbijać na miazgę zerquetschen

micela mʲiˈʦ̑ɛla n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek; Mizelle

miech mʲjɛx n
(technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach Blasebalg

miecz mʲjɛʧ̑ n
obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem; Schwert

miecz Damoklesa ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa n
wyrok losu, kara nieubłaganie wisząca nad człowiekiem; Damoklesschwert

miecznik ˈmʲjɛʧ̑ʲɲik n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec Schwertfisch

miedza ˈmʲjɛʣ̑a n
wąski pas ziemi będący granicą między obszarami rolnymi, działkami budowlanymi; Feldrain

miedziany mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ adj
koloru miedzi kupferrot
zawierający miedź lub zrobiony z miedzi Kupfer kupferig

miedź mʲjɛ̇ʨ̑ n
(chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29; Kupfer

miejsce ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ n
(sport, sportowy) ranga, pozycja Platz Position Rang
miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś Platz Raum
obszar lub punkt w przestrzeni Platz Ort Stelle
wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś Platz Sitzplatz

miejscownik mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik n
(gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?; Lokativ

miejscowość mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑ n
jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą Ort Ortschaft

miejscowy mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɨ adj
związany z jakimś miejscem lokal örtlich

miejska legenda ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda n
pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców; Großstadtlegenden moderne Sagen

miejski ˈmʲjɛ̇jsʲci adj
związany z miastem städtisch

mielonka mʲjɛˈlɔ̃nka n
(potocznie, potoczny) (spożywczy) konserwa zawierająca mięso mielone, sól, przyprawy i ewentualnie inne składniki typu konserwanty, zagęszczacze; Frühstücksfleisch

mienie ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność; Gut Habe

miernik ˈmʲjɛrʲɲik n
(metrologia, metrologiczny) przyrząd pozwalający określić wartość mierzonej wielkości, zjawiska, cechy; Lehre

mierzyć ˈmʲjɛʒɨʨ̑ v
(krawiectwo) zakładać na siebie ubranie lub obuwie, sprawdzając czy pasuje anprobieren
liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar messen

miesiąc ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ n
jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku; Monat

miesiąc miodowy ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ n
pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje Flitterwochen

miesiączkować v
(fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę menstruieren

miesiączkowy adj
(fizjologia, fizjologiczny) dotyczący miesiączki, menstruacji menstrual

miesięcznica n
(neologizm) dzień przypadający dokładnie miesiąc po jakimś fakcie, zdarzeniu Monat-Jubiläum

miesięcznie mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ adv
w ciągu miesiąca; dotyczy ilości czegoś monatlich

miesięcznik mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
czasopismo wydawane co miesiąc Monatschrift

miesięczny mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
związany z okresem jednego miesiąca monatlich

mieszadło n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do mieszania Rührer

mieszaniec mʲjɛˈʃãɲɛʦ̑ n
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba pochodząca od rodziców różnych ras Mischling
(biologia, biologiczny) osobnik powstały w wyniku skrzyżowania dwóch organizmów rodzicielskich należących do innych ras, odmian Mischling
(kynologia, kynologiczny) pies nierasowy Mischling

mieszanina ˌmʲjɛʃãˈɲĩna n
połączenie dwóch lub więcej substancji, które po zmieszaniu zachowują swoje właściwości Mischung

mieszać ˈmʲjɛʃaʨ̑ v
łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją) mischen
dodawać, łączyć pojęcia itp. mischen

mieszczański adj
(historia, historyczny, historycznie) związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast bürgerlich

mieszczaństwo mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ n
(historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast; Bürgertum

mieszczuch ˈmʲjɛʃʧ̑ux n
(pogardliwie) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba mieszkająca w mieście Städter

mieszkanie mʲjɛˈʃkãɲɛ n
zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi; Wohnung

mieszkaniec mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑ n
osoba, która gdzieś mieszka (żyje) Einwohner

mieszkanka mʲjɛˈʃkãnka n
kobieta na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście) Bewohnerin Einwohnerin

mieszkać ˈmʲjɛʃkaʨ̑ v
przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem wohnen leben

miewać ˈmʲjɛvaʨ̑ v
mieć coś w pewnych odstępach czasu ab und zu haben

mieć mʲjɛ̇ʨ̑ v
być w coś ubranym anhaben tragen
być w posiadaniu czegoś, posiadać coś haben
czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika haben
dysponować środkami na wykonanie czegoś haben
dążyć do oddania czegoś komuś haben
czuć coś haben
czasownik posiłkowy używany do podkreślenia, że czynność jest wykonywana na czyjeś zlecenie bekommen
musieć coś zrobić brauchen müssen sollen
(potocznie, potoczny) czuć się, być w jakimś stanie, nastroju es gehen
zbliżać się, być bliskim sich neigen
znajdować się w pewnym stosunku, relacji do czegoś stehen

mieć głowę na karku ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ na‿ˈkarku v
być rozsądnym, zaradnym, umieć sobie radzić; myśleć trzeźwo ein heller Kopf sein

mieć lepkie ręce ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈlɛpʲcɛ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ v
być złodziejem, kleptomanem, mieć skłonność do kradzieży lange Finger haben

mieć miejsce ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ idiom
rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć stattfinden

mieć na imię ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈĩmʲjɛ v
posiadać, nosić jakieś imię nadane aktem urodzenia mit Vornamen heißen

mieć na końcu języka ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈkɔ̃j̃nʦ̑u jɛ̃w̃ˈzɨka v
chcieć coś powiedzieć, ale powstrzymać się, zrezygnować w ostatniej chwili auf der Zunge liegen
wiedzieć, co się chce powiedzieć, ale w danej chwili to umknęło; mieć wrażenie, że za chwilę się to przypomni auf der Zunge liegen

mieć nadzieję ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ v
wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że hoffen

mieć rację v
nie mylić się; powiedzieć coś, co jest słuszne, prawidłowe recht haben

mieć ręce i nogi ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ i‿ˈnɔɟi v
mieć sens, być poukładanym, uporządkowanym Hand und Fuss haben

mieć siano w głowie v
(potocznie, potoczny) być głupim Stroh im Kopf haben
(potocznie, potoczny) być lekkomyślnym, niedojrzałym, niepoważnym Stroh im Kopf haben

mieć w małym palcu ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈv‿mawɨ̃m ˈpalʦ̑u v
(potocznie, potoczny) umieć coś bardzo dobrze aus dem Effeff beherrschen im kleinen Finger haben

mieć w nosie ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈv‿nɔɕɛ v
(eufemistycznie) lekceważyć kogoś lub coś, nie interesować się, być obojętnym wobec kogoś lub czegoś sich einen Dreck scheren

mieć łeb jak sklep ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈwɛpʲ ˈjak ˈsklɛp v
(pospolicie) być sprytnym, przebiegłym, dawać sobie radę w każdym położeniu Grips im Kopf haben ein helles Köpfchen sein

migawka mʲiˈɡafka n
część aparatu fotograficznego służąca do odsłaniania na odpowiedni czas a następnie zasłaniania z powrotem materiału światłoczułego; Verschluss

migdał ˈmʲiɡdaw n
(kulinaria) jadalna pestka owocu migdałowca pokryte brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej; Mandel
(anatomia, anatomiczny) (zobacz) migdałek Mandel
(zobacz) migdałowiec Mandelbaum

migotanie przedsionków ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf n
(medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca; Vorhofflimmern

migotać v
świecić w sposób przerywany lub krótko flackern flimmern

migotka mʲiˈɡɔtka n
(anatomia, anatomiczny) trzecia powieka, przezroczysty fałd spojówki położony w przyśrodkowym kącie oka występujący u niektórych zwierząt; Nickhaut

migrena mʲiˈɡrɛ̃na n
(medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami; Migräne

mikro- ˈmʲikrɔ
(fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych; Mikro
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem Mikro

mikrob ˈmʲikrɔp n
bardzo drobny, jednokomórkowy organizm Mikrobe

mikrobiologia ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem; Mikrobiologie

mikrocefalia ˌmʲikrɔʦ̑ɛˈfalʲja n
(medycyna, medyczny) wada rozwojowa charakteryzująca się nienaturalnie małymi wymiarami czaszki; Mikrozephalie

mikroflora n
(biologia, biologiczny) zespół roślinnych drobnoustrojów żyjących w danym środowisku Mikroflora

mikrofon mʲiˈkrɔfɔ̃n n
urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia; Mikrofon Mikrophon

mikrometr n
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra; Mikrometer

mikroorganizm ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥ n
(biologia, biologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem Mikroorganismus

mikroskop mʲiˈkrɔskɔp n
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem; Mikroskop

mikroskopijny ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ adj
bardzo mały, w skali mikro mikroskopisch

mikstura mʲikˈstura n
(medycyna, medyczny) płynny lek sporządzony z kilku składników Mixtur

mila ˈmʲila n
jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych; Meile

milczeć ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑ v
nie mówić, nie wydawać głosu schweigen

milczący adj
nieodzywający się wcale lub wypowiadający się rzadko schweigsam
przebiegający bez użycia słów stillschweigend

mile ˈmʲilɛ adv
od przym. → miły nett

milenium n
okres tysiąca lat Jahrtausend Millennium

miliarder mʲiˈlʲjardɛr n
osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy Milliardär

milimetr mʲiˈlʲĩmɛtr̥ n
tysięczna część metra; Millimeter

milioner mʲiˈlʲjɔ̃nɛr n
osoba bardzo bogata, posiadająca miliony Millionär

militaryzm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne Militarismus

miliwolt mʲiˈlʲivɔlt n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) tysięczna część wolta Millivolt

milleryt n
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarczków, siarczek niklu; Millerit

mim mʲĩm n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) aktor występujący w pantomimie; Pantomime

mimetyzm mʲĩˈmɛtɨsm̥ n
(biologia, biologiczny) upodabnianie się organizmu do otoczenia, np. barwą lub kształtem; Mimese

mimo ˈmʲĩmɔ adv
(przestarzałe, przestarzały) obok, koło, nieopodal, mijając vorbei

mimo ˈmʲĩmɔ preposition
(przestarzałe, przestarzały) obok, koło (w wyrażeniach oznaczających ruch) bei
wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają trotz

mimowolny ˌmʲĩmɔˈvɔlnɨ adj
niezależny od woli, powstały lub wykonany mimo woli unwillkürlich

mimoza mʲĩˈmɔza n
(botanika, botaniczny) rodzaj tropikalnych roślin, rozpowszechniony w Ameryce Południowej oraz na wyspach Oceanu Spokojnego; Mimose

mina ˈmʲĩna n
(wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara; Mine
wyraz twarzy Gesicht Miene Ausdruck

minaret mʲĩˈnarɛt n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę; Minarett

mineralogia ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja n
(geologia, geologiczny) nauka o minerałach; Mineralogie

mineralogiczny adj
dotyczący mineralogii mineralogisch

minerał mʲĩˈnɛraw n
(geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną; Mineral

minerał towarzyszący mʲĩˈnɛraw ˌtɔvaʒɨˈʃɔ̃nʦ̑ɨ n
(mineralogia, mineralogiczny) składnik skał występujący rzadko i w ilościach śladowych Begleitmineral

miniatura ˌmʲĩɲaˈtura n
krótki utwór literacki, sceniczny, filmowy, muzyczny itp. Miniatur
malowidło małego formatu, zwykle portret, często na kości słoniowej, masie perłowej lub porcelanie Miniatur
mały model czegoś lub kopia w pomniejszeniu Miniatur
ręcznie malowana ilustracja lub inicjał w średniowiecznym rękopisie Miniatur

minimalista ˌmʲĩɲĩmaˈlʲista n
zwolennik minimalizmu Minimalist

minimalistyczny ˌmʲĩɲĩmalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
ograniczający się do minimum minimalistisch
związany z minimalizmem minimalistisch

minimum adv
w połączeniu z określeniem liczby: co najmniej minimal

minimum n
najmniejsza możliwa, niezbędna lub wymagana ilość, wielkość Minimum

minister mʲĩˈɲistɛr n
urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem; Minister Ministerin

ministerstwo ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ n
urząd, którego szefem jest minister Ministerium

ministra mʲĩˈɲistra n
kobieta minister Ministerin

ministrant mʲĩˈɲistrãnt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chłopiec pełniący funkcję pomocnika katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania mszy; Messdiener Ministrant

ministrantka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dziewczyna pełniąca funkcję pomocniczki katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania liturgii Messdienerin Ministrantin

minjan n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) w judaizmie: najmniejsza dopuszczalna liczba mężczyzn (tj. dziesięciu), wymagana do odbycia rytuałów religijnych; Minjan

mintaj ˈmʲĩntaj n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego; Pazifischer Pollack

minus ˈmʲĩnus n
(termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera; Minus
ujemna cecha czegoś Nachteil

minuta mʲĩˈnuta n
jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu); Minute

miodnia n
(pszczelarstwo, pszczelarski) część gniazda rodziny pszczelej z plastrami z miodem Honigraum Honigzarge

mion n
(fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego Myon

miotła ˈmʲjɔtwa n
narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy; Besen

miotło-grabie ˌmʲjɔtwɔ‿ˈɡrabʲjɛ n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) narzędzie stosowane w ogrodnictwie do grabienia liści, wykonane najczęściej ze stalowych prętów tworzących wachlarz długich sprężystych zębów Laubrechen

mioza n
(medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka; Miosis

miriametr n
(metrologia, metrologiczny) (rzadki, rzadko używany) jednostka długości równa dziesięciu tysiącom metrów Myriameter

mirra ˈmʲirːa n
żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec; Myrrhe

misja ˈmʲisʲja n
posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania Mission
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców Mission
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rekolekcje służące pogłębianiu życia religijnego parafian Mission

misjonarz mʲiˈsʲjɔ̃naʃ n
duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej Missionar

miska ˈmʲiska n
mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; Schüssel

misterium n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (historia, historyczny, historycznie) antyczny obrządek ku czci pogańskiego bóstwa w kulturze greckiej, hinduskiej lub egipskiej Mysterienspiel
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) coś tajemniczego, niezrozumiałe zjawisko Geheimnis

mistrz mʲisṭʃ n
osoba najlepsza w czymś Meister
najwyższy stopień kształcenia zawodowego; Meister

mistyczny adj
związany z mistyką, mistycyzmem mystisch

mistyk n
osoba doświadczająca stanów mistycznych Mystiker
wyznawca mistycyzmu Mystiker

mistyka ˈmʲistɨka n
duchowość opierająca się na mistycyzmie Mystik

miswak n
alternatywa szczoteczki do zębów z gałązki drzewa arakowego (Salvadora persica L.); Miswak

mit mʲit n
baśń, stara opowieść fantastyczna; Mythos

mitochondrium n
(biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe; Mitochondrium

mitologia ˌmʲitɔˈlɔɟja n
funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań; Mythologie
nauka zajmująca się mitami Mythologie

mityczny mʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
związany z mitem, mitologią mythisch

mizantropia ˌmʲizãnˈtrɔpʲja n
niechęć do ludzi, do obcowania z nimi; Misanthropie

mizantropijny adj
charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom menschenfeindlich misanthropisch

mizofonia ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na dźwięki objawiająca się złością i lękiem; Misophonie

miód mʲjut n
(spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły; Honig
(spożywczy) wywar z niektórych roślin z dodatkiem cukru i innych przypraw o konsystencji miodu (1.1) Honig
(spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników; Met Honigwein

miód pitny ˈmʲjut ˈpʲitnɨ n
(kulinaria) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw; Met Honigwein

miód sztuczny ˈmʲjut ˈʃtuʧ̑nɨ n
(spożywczy) (kulinaria) stały lub ciekły, syntetyczny produkt spożywczy imitujący miód naturalny, wytwarzany z sacharozy lub syropu skrobiowego z użyciem barwników, aromatów i dodatków smakowych; Invertzuckercreme Kunsthonig

miąć mʲjɔ̇̃ɲʨ̑ v
gnieść knittern

miąższ mʲjɔ̃w̃ʃ n
miękka, wewnętrzna część czegoś, głównie owoców Fleisch

mięczak ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak n
(pogardliwie) człowiek miękki, uległy, bez charakteru Weichtier Weichling

między ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ preposition
…używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami zwischen

między innymi adv
fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa unter anderem

międzyczas mʲjɛ̃nˈʣ̑ɨʧ̑as n
(sport, sportowy) czas zawodnika na pewnym fragmencie wyścigu Zwischenzeit

międzyludzki ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈluʦ̑ʲci adj
odbywający się między ludźmi, mający miejsce pomiędzy ludźmi zwischenmenschlich

międzylądowanie n
(lotnictwo, lotniczy) lądowanie w trakcie dłuższego lotu w celu zatankowania, wymiany pasażerów lub ładunku itp. Zwischenlandung

międzynarodowy ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ adj
taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów international

międzypaństwowy adj
dotyczący wielu państw; zachodzący, odbywający się przy udziale różnych państw; złożony z wielu państw (ich przedstawicieli) zwischenstaatlich

międzyplanetarny ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ adj
taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami interplanetar

międzyrasowy adj
odbywający się pomiędzy różnymi rasami interrassisch

międzyżebrowy adj
znajdujący się między żebrami interkostal

miękki ˈmʲjɛ̃ŋʲci adj
taki, który łatwo ugina się pod naciskiem weich

mięsień ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu; Muskel

mięsień gruszkowaty n
(anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej; Musculus piriformis

mięsień sercowy ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ sɛrˈʦ̑ɔvɨ n
(anatomia, anatomiczny) główna warstwa mięśniowa serca; Herzmuskel Myokard

mięsny ˈmʲjɛ̃w̃snɨ adj
dotyczący mięsa Fleisch
zrobiony z mięsa, zawierający mięso Fleisch

mięsny ˈmʲjɛ̃w̃snɨ n
(potocznie, potoczny) sklep mięsny (1.2) (w którym sprzedaje się mięso) Metzgerei

mięso ˈmʲjɛ̃w̃sɔ n
(spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia; Fleisch
(kulinaria) potrawa z mięsa (1.1) Fleisch

mięso armatnie ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ idiom
(przenośnie, przenośnia) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie Kanonenfutter

mięsożerca ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a n
(ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem Fleischfresser

mięsożerny ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ adj
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem Fleischfresser fleischfressend

mięta ˈmʲjɛ̃nta n
(botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu; Minze

miętowy mʲjɛ̃nˈtɔvɨ adj
otrzymywany z mięty lub zawierający miętę Pfefferminz

miętus ˈmʲjɛ̃ntus n
(spożywczy) (potocznie, potoczny) cukierek miętowy Pfefferminz Pfefferminzbonbon
(ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone; Quappe Aalquappe

miętówka mʲjɛ̃nˈtufka n
(cukiernictwo) (spożywczy) cukierek o smaku miętowym Pfefferminz Pfefferminzbonbon
(spożywczy) wódka lub likier o smaku miętowym Pfefferminz

mięśniowy mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ adj
dotyczący mięśni muskulär

miłosierny ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ adj
okazujący dobroć i współczucie cierpiącym barmherzig

miłosny mʲiˈwɔsnɨ adj
dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś Liebes- liebevoll

miłośnik mʲiˈwɔɕɲik n
wielbiciel, amator, fan czegoś Liebhaber

miłość ˈmʲiwɔɕʨ̑ n
uczucie, którym się darzy kochaną osobę; Liebe Zuneigung

miłość jest ślepa ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa proverb
osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha die Liebe ist blind

miłość własna ˈmʲiwɔʑʥ̑ ˈvwasna n
poczucie własnej wartości, pewność siebie, miłość do samego siebie, kierowana pragnieniem własnego szczęścia (w pozytywnym znaczeniu) Selbstliebe

miły ˈmʲiwɨ adj
wywołujący przyjemne uczucie angenehm nett

miś mʲiɕ n
zabawka wyobrażająca misia (1.1); Teddybär Bär

miśnieński mʲiɕˈɲɛ̇̃j̃sʲci adj
od Miśnia Meißener

mlecz mlɛʧ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) nasienie samców ryb; Fischmilch Milch
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) mniszek lekarski Löwenzahn
(botanika, botaniczny) Sonchus L., liczący około 60 gatunków rodzaj roślin z rodziny astrowatych; Löwenzahn
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Löwenzahn

mleczarnia n
miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko Molkerei

mleczarz ˈmlɛʧ̑aʃ n
(potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka Milchmann

mleko ˈmlɛkɔ n
(spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu Milch

mleć mlɛʨ̑ v
rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów zermahlen mahlen

mnich mʲɲix n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich Mönch

mniej więcej ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj
szacunkowe podanie miary, wielkości mehr oder weniger ungefähr fast nahezu

mniejszość ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑ n
mniejsza część jakiejś całości Minderheit Minorität

mniemać ˈmʲɲɛ̃maʨ̑ v
(książkowy) przypuszczać coś, wnioskować annehmen mutmaßen

mnisi adj
związany z mnichem lub mniszką, dotyczący mnicha lub mniszki mönchisch

mniszy adj
związany z mnichem lub mniszką, dotyczący mnicha lub mniszki mönchisch

mnogi ˈmnɔɟi adj
(książkowy) występujący w dużej ilości zahlreich

mnogość ˈmnɔɡɔɕʨ̑ n
(matematyka, matematyczny) zbiór Menge
duża ilość czegoś Vielfalt

mobilizacja ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja n
(wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej Mobilmachung Aufgebot

moc mɔʦ̑ n
siła, umiejętność, zdolność do wysiłku Kraft

mocja ˈmɔʦ̑ʲja n
(gramatyka) zmiana rodzaju gramatycznego rzeczownika przy pomocy przyrostka Motion Movation

mocno ˈmɔʦ̑nɔ adv
w sposób mocny kräftig stark

mocny ˈmɔʦ̑nɨ adj
wytrzymały stark

mocz mɔʧ̑ n
(fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt; Urin Harn

moczopędny ˌmɔʧ̑ɔˈpɛ̃ndnɨ adj
taki, który wywołuje wydzielanie moczu lub zwiększenie jego objętości harntreibend

modelarz mɔˈdɛlaʃ n
(technologia, technika, techniczny) osoba zajmująca się konstrukcją modeli samolotów, statków itp.; odtwarzaniem rzeczywistych obiektów w postaci pomniejszonej Modellbauer

modelka mɔˈdɛlka n
kobieta prezentująca stroje na pokazach mody Mannequin

modem ˈmɔdɛ̃m n
(informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót; Modem

modernizacja ˌmɔdɛrʲɲiˈzaʦ̑ʲja n
unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej Modernisierung

modliszka mɔˈdlʲiʃka n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy; Gottesanbeterin

modlitewnik ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw; Gebetbuch

modlitwa mɔˈdlʲitfa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum; Gebet

modlić się ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś beten

modny ˈmɔdnɨ adj
będący w modzie, popularny; powszechny przez jakiś czas modisch

modrzew ˈmɔḍʒɛf n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo iglaste z rodzaju (1.1), o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę Lärche
(technologia, technika, techniczny) drewno modrzewia (1.1) Lärche Lärchenholz

moduł n
wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości Modul

modyfikować ˌmɔdɨfʲiˈkɔvaʨ̑ v
wprowadzać zmiany modifizieren ändern verändern

mogiła mɔˈɟiwa n
miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary Grab

moguncki adj
związany z Moguncją, dotyczący Moguncji Mainzer mainzisch

mohel n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski rytualny rzezak; Mohel

moher ˈmɔxɛr n
wełna z kóz angorskich; Mohair Mohär

moim zdaniem
wyrażenie oceniające, wprowadzające osobistą opinię autora wypowiedzi meiner Meinung nach meines Erachtens

mojito n
(kulinaria) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty; Mojito

mokry ˈmɔkrɨ adj
pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą nass

mol mɔl n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI; Mol

molekularny adj
dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś molekular Molekular-

moleskin n
(włókiennictwo) tkanina bawełniana imitująca skórę; Moleskin Pilot

molibden mɔˈlʲibdɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42; Molybdän

molibdenit n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu; Molybdänit

molo ˈmɔlɔ n
pomost spacerowy wychodzący w morze; Mole

moment ˈmɔ̃mɛ̃nt n
krótki odcinek czasu Moment

monachijczyk ˌmɔ̃naˈçijʧ̑ɨk n
mieszkaniec Monachium Münchner

monachijski ˌmɔ̃naˈçijsʲci adj
(przymiotnik) od Monachium Münchner münchnerisch

monakijski ˌmɔ̃naˈcijsʲci adj
odnoszący się do państwa Monako monegassisch

monarcha mɔ̃ˈnarxa n
osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim; Monarch Monarchin

monarchia mɔ̃ˈnarçja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą; Monarchie

monarchista ˌmɔ̃narˈçista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchizmu Monarchist

moneta mɔ̃ˈnɛta n
metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy; Münze Geldstück

monetarny adj
(ekonomia, ekonomiczny) dotyczący pieniędzy, ich emisji, obiegu, pokrycia monetär

monitor mɔ̃ˈɲitɔr n
(marynarka) (wojskowość, wojskowy) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru; Monitor
(technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera Bildschirm Monitor

monocykl mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥ n
rower z jednym kołem Einrad

monofizytyzm ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥ n
(teologia, teologiczny) pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu; Monophysitismus

monoftong mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk n
(językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy Monophthong

monoftongizacja ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja n
(językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong; Monophthongierung

monogamia ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja n
życie w związku z tylko jednym partnerem; Monogamie

monografia ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja n
(literacko) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu; Monografie

monopol mɔ̃ˈnɔpɔl n
(handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo; Monopol

monoteista ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga Monotheist

monoteistka ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>istka n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni jednego, jedynego boga Monotheistin

monoteistyczny ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom monotheistisch

monoteizm ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga; Monotheismus

monotematyczny adj
dotyczący jednego tematu monothematisch

monotonia ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃ɲja n
jednostajny, powtarzalny stan bez urozmaicenia Monotonie

monotonny ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ adj
ciągle taki sam, bez urozmaicenia monoton

monstrancja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej Monstranz

monstrum ˈmɔ̃w̃strũm n
potwór Monster Monstrum

montaż ˈmɔ̃ntaʃ n
(maszynoznawstwo) (technologia, technika, techniczny) czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość; Montage

montaż filmowy ˈmɔ̃ntaʃ fʲilˈmɔvɨ n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) techniczna operacja filmowa polegająca na połączeniu co najmniej dwóch oddzielnych ujęć; Filmschnitt Montage

montować mɔ̃nˈtɔvaʨ̑ v
budować coś z części montieren zusammenbauen

mops mɔps n
(kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów; pies należący do tej rasy; Mops

moralista ˌmɔraˈlʲista n
człowiek wskazujący innym, jak mają postępować, głoszący surowe zasady moralne Moralist
filozof lub pisarz zajmujący się zagadnieniami moralności Moralist

morawski mɔˈravsʲci adj
związany z Morawami, dotyczący Moraw, pochodzący z Moraw mährisch

morał ˈmɔraw n
zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący Moral

morda ˈmɔrda n
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) twarz Visage

morderca mɔrˈdɛrʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo Mörder

morderczyni ˌmɔrdɛrˈʧ̑ɨ̃ɲi n
(książkowy) forma żeńska od morderca Mörderin

morderstwo mɔrˈdɛrstfɔ n
celowe odebranie komuś życia Mord Bluttat

morela mɔˈrɛla n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych; Aprikose Aprikosenbaum
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoce tego drzewa Aprikose Marille

morelowy ˌmɔrɛˈlɔvɨ adj
mający kolor owocu moreli, różowy z odcieniem żółtawym apricot aprikosenfarben

morena mɔˈrɛ̃na n
(geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec; Moräne

morfem ˈmɔrfɛ̃m n
(gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu; Morphem

morfina mɔrˈfʲĩna n
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku; Morphin Morphium

morfinista n
osoba uzależniona od morfiny Morphinist

morfinistka n
osoba płci żeńskiej uzależniona od morfiny Morphinistin

morfinizm n
uzależnienie polegające na nałogowym używaniu morfiny; Morphinismus

morfologia ˌmɔrfɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych; Morphologie

morfologicznie ˌmɔrfɔlɔˈɟiʧ̑ʲɲɛ adv
w sposób dotyczący morfologii morphologisch

morganit mɔrˈɡãɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, odmiana berylu; Morganit

moroszka mɔˈrɔʃka n
(botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach; Moltebeere Multebeere Multbeere

mors mɔrs n
(zoologia, zoologiczny) duży ssak, Odobenus rosmarus, mieszkaniec Arktyki; Walroß Walross

morski ˈmɔrsʲci adj
dotyczący morza, związany z morzem See

morszczuk ˈmɔrʃʧ̑uk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa; Seehecht

mortadela ˌmɔrtaˈdɛla n
(spożywczy) (kulinaria) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami Mortadella

morze ˈmɔ.ʒɛ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem; Meer See
(przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś Meer

morze Marmara pn
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym; Marmarameer

morświn ˈmɔrʲɕfʲĩn n
(zoologia, zoologiczny) Phocaena phocaena, ssak morski półkuli północnej, waleń spokrewniony z delfinem; Tümmler Schweinswal

mosiądz ˈmɔɕɔ̃nʦ̑ n
stop miedzi z cynkiem; Messing

mosiężny mɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ adj
wykonany z mosiądzu Messing

moskitiera ˌmɔsʲciˈtʲjɛra n
zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń); Moskitonetz

moskwianin mɔsˈkfʲjä̃ɲĩn n
mieszkaniec Moskwy Moskowit

most mɔst n
(architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą; Brücke

most zwodzony n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków; Klappbrücke Zugbrücke

mostek ˈmɔstɛk n
(anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej; Brustbein
(stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej Brücke

moszna ˈmɔʃna n
(anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem; Hodensack

motek ˈmɔtɛk n
pewna liczba kolisto namotanych pasm nici, przędzy zwiniętych luźno w podłużny pęczek Knäuel

motocykl mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥ n
(motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób; Motorrad

motornicza ˌmɔtɔˈrʲɲiʧ̑a n
kobieta zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju; Straßenbahnfahrerin

motorniczy ˌmɔtɔˈrʲɲiʧ̑ɨ n
osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju; Straßenbahnfahrer Wagenfahrer Wagenführer

motoryzacja ˌmɔtɔrɨˈzaʦ̑ʲja n
ogół zagadnień związanych z pojazdami mechanicznymi Motorisierung

motoryzacyjny ˌmɔtɔrɨzaˈʦ̑ɨjnɨ adj
dotyczący motoryzacji, samochodów Automobil

motorówka ˌmɔtɔˈrufka n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem mechanicznym; Motorboot

motowidło n
(włókiennictwo) przyrząd służący do odmierzania i zwijania w motki nici lub przędzy; Haspel

motyka mɔˈtɨka n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi; Hacke

motyl ˈmɔtɨl n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rodziny motyli, Lepidoptera; Schmetterling Falter

motylek n
(potocznie, potoczny) (sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich; Schmetterling Schmetterlingsschwimmen

motłoch n
(pogardliwie) tłum chuliganów, hołota Gesindel Pöbel

mowa ˈmɔva n
język, zbiór słów i reguł gramatycznych Sprache
przemówienie, wypowiedź; Rede

mowa jest srebrem, a milczenie złotem ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m proverb
chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć Reden ist Silber, Schweigen ist Gold

mowa nienawiści n
(socjologia, socjologiczny) język używany w celu znieważenia, pomówienia lub rozbudzenia nienawiści wobec osoby lub grupy społecznej; Hetze Hassrede

moweina n
(chemia, chemiczny) czerwonofioletowy barwnik z grupy barwników azynowych stosowany dawniej do barwienia jedwabiu i bawełny; pierwszy barwnik uzyskany syntetycznie Mauveine

mozaika mɔˈzajka n
(sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie; Mosaik

mozolny mɔˈzɔlnɨ adj
wymagający sporego wysiłku i dużo cierpliwości, pochłaniający wiele czasu mühsam

mozół n
praca wymagająca ogromnego wysiłku i dużego nakładu cierpliwości Mühe Mühsal

moździerz ˈmɔʑʥ̑ɛʃ n
(kulinaria) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek; Mörser
(wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru; Mörser Granatwerfer

może ˈmɔʒɛ particle
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia vielleicht
…stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby vielleicht

możliwie mɔʒˈlʲivʲjɛ adv
w miarę możliwości; tak jak tylko się da; jak to tylko możliwe möglichst

możliwość mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑ n
stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować) Möglichkeit

możliwy mɔʒˈlʲivɨ adj
taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić möglich

można ˈmɔʒna v
jest dozwolone; pozwala się na coś man dürfen man können
jest możliwe do wykonania man können

możny ˈmɔʒnɨ adj
o dużej mocy i wpływie mächtig

mp acronym
= (leśnictwo) metr przestrzenny; rm st

mrok mrɔk n
brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca Dunkelheit

mrowisko mrɔˈvʲiskɔ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych; Ameisenhaufen

mrozić v
powodować zamrażanie; mocno ochładzać einfrieren
stawać się chłodniejszym gefrieren

mruczenie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: mruczeć Gemurmel

mrugać ˈmruɡaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) szybko świecić światłami samochodu blinken
(przenośnie, przenośnia) świecić nieregularnym, przerywanym światłem blinken flackern funkeln
wykonywać szybkie ruchy powiekami zwinkern blinzeln

mrówka ˈmrufka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae Ameise

mrówkojad mrufˈkɔjat n
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami; Ameisenbär

mrówkowanie ˌmrufkɔˈvãɲɛ n
(ornitologia, ornitologiczny) pielęgnacyjny zabieg ptasi polegający na sadowieniu się ptaka w pobliżu mrowiska w celu kontaktu z mrówkami i wydzielanym przez nie kwasem mrówkowym Einemsen

mrównik ˈmruvʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka; Erdferkel

mróz mrus n
temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza; Frost Reif

msza m̥ʃa n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku; Messe
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu; Messe deutsch evangelisch Messe heilig Messe

mu mu interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło muh

mucha ˈmu.xa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity czarny dwuskrzydły owad; Fliege
krawat w kształcie kokardy, muszka; Fliege

muchomor muˈxɔ̃mɔr n
(biologia, biologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących; Wulstling Fliegenpilz

muchomor cytrynowy muˈxɔ̃mɔr ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita citrina, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o cytrynowej barwie kapelusza; Gelber Knollenblätterpilz

muchomor czerwonawy muˈxɔ̃mɔr ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita rubescens Pers., jadalny gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych; Perlpilz

muchomor czerwony muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza; Fliegenpilz

muchomor jadowity muˈxɔ̃mɔrʲ ˌjadɔˈvʲitɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita virosa, śmiertelnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o białej barwie kapelusza; Kegelhütiger Knollenblätterpilz

muchomor mglejarka muˈxɔ̃mɔr mɡlɛˈjarka n
(mikologia, mikologiczny) Amanita vaginata, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o prążkowanej powierzchni kapelusza; Grauer Scheidenstreifling

muchomor plamisty muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami; Pantherpilz

muchomor sromotnikowy muˈxɔ̃mɔr ˌsrɔ̃mɔtʲɲiˈkɔvɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita phalloides, śmiertelnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o zielonkawej barwie kapelusza; Grüner Knollenblätterpilz

muchomor twardawy muˈxɔ̃mɔr tfarˈdavɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita excelsa, Amanita spissa, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brązowej barwie kapelusza, z białoszarymi łatkami na powierzchni; Grauer Wulstling

muchomor złotawy muˈxɔ̃mɔr zwɔˈtavɨ n
(mikologia, mikologiczny) Amanita ceciliae, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brązowej barwie kapelusza, z grubymi łatkami na powierzchni; Riesen-Scheidenstreifling

muczeć v
o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos muhen

mudżahedin n
muzułmański bojownik uczestniczący w ruchu religijnym, społecznym lub wyzwoleńczym; Mudschahed

muezin muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę; Muezzin

mufa n
(technologia, technika, techniczny) tuleja z wewnętrznym gwintem służąca do łączenia rur; Muffe

mufka n
rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety; Muff

mugol ˈmuɡɔl n
(fantasy) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności; Muggel

muli adj
(zoologia, zoologiczny) związany z mułem, dotyczący muła (zwierzęcia) Maultier-

multiinstrumentalista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na wielu instrumentach Multiinstrumentalist

mumia ˈmũmʲja n
zwłoki zabezpieczone przed rozkładem; Mumie

mundur ˈmũndur n
charakterystyczny, regulowany przepisami ubiór członków jakiejś organizacji, grupy lub formacji – zwykle militarnej; Uniform

mur mur n
(sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny Mauer
(architektura, architektoniczny) murowane ogrodzenie, zwykle kamienne Mauer
(przenośnie, przenośnia) poglądy, odczucia| dzielące lub izolujące ludzi Mauer
(budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku Mauer

mur oporowy n
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) konstrukcja, która powstrzymuje poziome parcie gruntu; Stützmauer Stützwand

murarski adj
(technologia, technika, techniczny) dotyczący murarza i jego pracy Maurer-

murarstwo muˈrarstfɔ n
rzemiosło i rodzaj pracy zajmujące się głównie murowaniem – wznoszeniem ścian; Maurerhandwerk

murarz ˈmuraʃ n
robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów Maurer

murowany adj
(budownictwo) zbudowany przez murowanie (z cegły, betonu lub kamienia) gemauert

murować muˈrɔvaʨ̑ v
budować ściany przy pomocy kamieni lub cegieł łączonych zaprawą mauern
(przenośnie, przenośnia) (sport, sportowy) zastawiać wieloma zawodnikami własną bramkę mauern

mus mus n
(kulinaria) mieszanina przetartych owoców, cukru itp. Brei Mus
(potocznie, potoczny) przymus Zwang

musieć ˈmuɕɛ̇ʨ̑ modal
być zobowiązanym do zrobienia czegoś müssen
zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami müssen
potrzebować zrobić coś brauchen

muskularny ˌmuskuˈlarnɨ adj
mający silnie rozwinięte mięśnie, widoczne muskuły muskulös

muskuł ˈmuskuw n
(potocznie, potoczny) mięsień Muskel

musli n
(kulinaria) mieszanka płatków zbożowych, suszonych owoców i bakalii Müsli

muszka ˈmuʃka n
(zdrobniale) mucha; mała mucha Fliege
jeden z elementów celownika mechanicznego; Korn
rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata; Fliege Schleife

muszkiet ˈmuʃʲcɛt n
(wojskowość, wojskowy) czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 17 do 25 milimetrów, Muskete

muszkieter n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet; Musketier
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz oddziałów specjalnych francuskiej gwardii królewskiej w XVII– i XVIII-wiecznej Francji; Musketier

muszla ˈmuʃla n
skorupa małża lub ślimaka Muschel

muszla klozetowa n
ceramiczne siedzisko, element wyposażenia ubikacji; Kloschüssel Toilettenschüssel

musztarda muˈʃtarda n
(kulinaria) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu; Senf

mutagenność n
cecha tego, co mutagenne, co powoduje mutacje w organizmach żywych Mutagenität

muza ˈmuza n
(mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami; Muse
(książkowy) kobieta będąca inspiracją, natchnieniem dla artysty Muse
(książkowy) talent twórczy, natchnienie twórcze, wena Muse
(książkowy) twórczość artystyczna, poetycka Muse

muzeum muˈzɛ<sup>w</sup>ũm n
(turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym; Museum
(turystyka, turystyczny) budynek instytucji (1.1) Museum

muzułmanin ˌmuzuwˈmãɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu; Moslem Muslim

muzułmański ˌmuzuwˈmãj̃sʲci adj
związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów muslimisch

muzyczny muˈzɨʧ̑nɨ adj
odnoszący się do muzyki, związany z muzyką Musik

muzyk ˈmuzɨk n
osoba, która zajmuje się muzyką; Musiker Musikerin

muzyka ˈmuzɨka n
kompozycja artystyczna złożona z dźwięków Musik
całokształt takich kompozycji Musik
sztuka układania takich kompozycji Musik

muzykalny ˌmuzɨˈkalnɨ adj
uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę musikalisch

muzykologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku; Musikwissenschaft

muł muw n
(zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia; Maultier

muślin ˈmuɕlʲĩn n
(włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna; Musselin

my mɨ personalPronoun
pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca wir

mycka ˈmɨʦ̑ka n
mała, okrągła czapeczka bez daszka, ściśle przylegająca do głowy ,Kipa‘-Mützchen Käppchen

mydelniczka ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka n
(środowiskowy) (motoryzacja) trabant Trabi
pojemnik na mydło Seifenschale

mydlarz ˈmɨdlaʃ n
osoba produkująca mydło Seifensieder
właściciel sklepu z mydłem Seifenhändler

mydlić oczy v
świadomie, celowo wprowadzać w błąd pozorami, okłamywać, oszukiwać blauen Dunst vormachen

mydło ˈmɨdwɔ n
substancja używana do mycia i prania Seife

myjnia ˈmɨjɲa n
miejsce i urządzenia do mycia pojazdów Autowaschanlage

mykeński mɨˈkɛ̃j̃sʲci adj
dotyczący Myken mykenisch

mykologia ˌmɨkɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem grzybów; Mykologie

mylić ˈmɨlʲiʨ̑ v
popełniać błędy sich täuschen sich vertun täuschen irren sich irren

mylny ˈmɨlnɨ adj
wynikający z pomyłki, błędu falsch irrig

mysi ogonek ˈmɨɕi ɔˈɡɔ̃nɛk idiom
(pogardliwie) krótki, cienki warkocz, warkoczyk Rattenschwänzchen

mysikrólik ˌmɨɕiˈkrulʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny; Wintergoldhähnchen Goldhähnchen

mysz mɨʃ n
(informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora Maus Computermaus
(zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych; Maus
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych Maus

mysz komputerowa n
(informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie wskazujące używane podczas pracy z interfejsem graficznym systemu komputerowego; Maus

myszka ˈmɨʃka n
(potocznie, potoczny) mysz komputerowa Maus
(zdrobniale) od mysz Mäuschen Mäuslein
znamię Geburtsmal Muttermal Pigmentmal

myszoskoczek ˌmɨʃɔˈskɔʧ̑ɛk n
(zoologia, zoologiczny) mały gryzoń z dłuższymi kończynami tylnymi, często trzymany jako zwierzę domowe Rennmaus

myszołów mɨˈʃɔwuf n
(ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady; Mäusebussard

myć mɨʨ̑ v
czyścić coś za pomocą wody waschen putzen

myśl mɨɕl̥ n
(potocznie, potoczny) pomysł Einfall
efekt pracy umysłu Gedanke
zbiór powiązanych idei Gedanke

myślenie magiczne mɨɕˈlɛ̃ɲɛ maˈɟiʧ̑nɛ n
(psychologia, psychologiczny) rozumowanie, w którym myślenie jest tożsame z działaniem; Magisches Denken

myśleć ˈmɨɕlɛʨ̑ v
kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu denken glauben
mieć zdanie denken finden meinen

myśliwy mɨɕˈlʲivɨ n
(łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta Jäger

myślowy adj
związany z myślami, dotyczący myśli ideell

myślozbrodnia n
zbrodnia, którą popełnia niepoprawnymi myślami obywatel podporządkowany wszechwładnemu ustrojowi; myślenie podniesione do rangi karygodnego występku; Gedankenverbrechen

móc muʦ̑ modal
być w stanie coś wykonać können
mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się können
mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś dürfen

mój muj pronoun
1 (osoba) lp mein

mól mul n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania; Motte

mól książkowy ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ n
(potocznie, potoczny) owad żyjący w książkach; Bücherwurm
osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu Bücherwurm Leseratte

mówca ˈmufʦ̑a n
człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania Sprecher Redner

mówi się ˈmuvʲi‿ɕɛ v
znaczący tyle co: w danym środowisku funkcjonuje pewien zwrot, zdanie, powiedzenie lub określenie nadane komuś lub czemuś man spricht

mówić ˈmuvʲiʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie sagen
posługiwać się jakimś językiem sprechen reden
rozmawiać reden sprechen
używać mowy do wyrażania myśli sagen sprechen

mówić jak ślepy o kolorach v
mówić o czymś, czegoś się nie rozumie, nie wie, nie zna wie der Blinde von der Farbe reden

mówić na ty ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ v
zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”) duzen

mówić trzy po trzy ˈmuvʲiʨ̑ ṭʃɨ‿ˈpɔ‿ṭʃɨ v
mówić bez sensu, pleść bzdury faseln

mózg musk n
(anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie; Gehirn Hirn

móżdżek n
(anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni; Kleinhirn
(kulinaria) potrawa z mózgu cielęcego lub wieprzowego Kleinhirn

mączniak rzekomy n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) choroba grzybowa; Falscher Mehltau

mącznica mɔ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Echte Bärentraube

mączny adj
zrobiony z mąki, zawierający mąkę mehligkochend

mądrość ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑ n
umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem Weisheit Klugheit

mądry ˈmɔ̃ndrɨ adj
odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie klug weise
przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony klug weise

mądry Polak po szkodzie ˈmɔ̃ndrɨ ˈpɔlak pɔ‿ˈʃkɔʥ̑ɛ proverb
o charakterystycznym dla Polaków uczeniu się na błędach już popełnionych zamiast przewidywania negatywnych skutków durch Schaden wird man klug

mąka ˈmɔ̃ŋka n
(spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż; Mehl

mątewka mɔ̃nˈtɛfka n
(kulinaria) proste narzędzie do mieszania i rozmącania mąki w wodzie lub śmietanie, wykonane z rosochatej gałązki; Astquirl Holzquirl Quirl

mątwa ˈmɔ̃ntfa n
(zoologia, zoologiczny) Sepia, głowonóg o owalnym, spłaszczonym kształcie; Tintenfisch

mąż mɔ̃w̃ʃ n
mężczyzna będący w małżeństwie Ehemann Mann

męczennik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze; Märtyrer Märtyrerin

męczyć ˈmɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
dokuczać martern quälen
zadawać męki, dręczyć foltern

męczący adj
powodujący zmęczenie fizyczne anstrengend
sprawiający, że czujemy się zmęczeni psychiczne anstrengend

mędrzec ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑ n
osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu Weise

męka ˈmɛ̃ŋka n
wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne) Qual

męski ˈmɛ̃w̃sʲci adj
(biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom männlich
(gramatyka) (zobacz) rodzaj męski männlich
o mężczyźnie: atrakcyjny fizycznie w sposób stereotypowo kojarzony z mężczyzną stattlich

mężatka mɛ̃w̃ˈʒatka n
kobieta, która jest żoną verheiratet

mężczyzna mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna n
dorosły człowiek płci męskiej; Mann

młode ˈmwɔdɛ n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej Jungtier Baby Junge Nachkomme

młodociany adj
taki, który wciąż nie posiada cech dorosłości jugendlich minderjährig

młodociany n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks karny) osoba, która w chwili popełnienia czynu zabronionego nie osiągnęła 21. roku życia i w chwili orzekania przed sądem pierwszej instancji nie osiągnęła 24. roku życia Minderjährige
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks pracy) osoba, która ukończyła szesnaście, a nie ukończyła osiemnastu lat Jugendliche

młodoturek n
(historia, historyczny, historycznie) członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa; Jungtürke

młodość ˈmwɔdɔɕʨ̑ n
okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością Jugend

młody ˈmwɔdɨ adj
znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością jung jugendlich

młodzież ˈmwɔʥ̑ɛʃ n
młodzi ludzie Jugend

młot mwɔt n
(technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek Hammer

młotek ˈmwɔtɛk n
narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ Hammer

młyn mwɨ̃n n
budynek, w którym zboże miele się na mąkę Mühle

młynarka mwɨ̃ˈnarka n
(potocznie, potoczny) kobieta, która miele mąkę w młynie Müllerin

młynarz ˈmwɨ̃naʃ n
człowiek, który miele mąkę w młynie Müller

młynek ˈmwɨ̃nɛk n
(kulinaria) urządzenie do mielenia produktów spożywczych, np. pieprzu lub kawy Mühle
(zdrobniale) od: młyn Mühle
gra planszowa przeznaczona dla dwóch osób Mühle
mały młyn Mühle

mściciel ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl n
osoba dokonująca zemsty, mszcząca się Rächer

mżawka ˈmʒafka n
(meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm; Sprühregen Nieselregen

mżysty adj
(meteorologia, meteorologiczny) obfity w mżawkę diesig regnerisch

na na preposition
…opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem auf

na Boga interjection
wykrzyknik wyrażający oburzenie um Gottes willen
wykrzyknik wyrażający zniecierpliwienie um Gottes willen

na bezrybiu i rak ryba ˌna‿bɛzˈrɨbʲju i‿ˈrak ˈrɨba proverb
trzeba zadowolić się tym, co jest dostępne in der Not frisst der Teufel Fliegen

na chybił trafił adj
losowy, przypadkowy, niezaplanowany wahllos

na chybił trafił adv
losowo, przypadkowo aufs Geratewohl

na co dzień na ˈʦ̑ɔ‿ʥ̑ɛ̇̃ɲ adv
w sposób typowy dla zwykłego, powszedniego dnia täglich

na czasie adj
modny, spełniający pewne standardy in

na jednej nodze na‿ˈjɛdnɛj ˈnɔʣ̑ɛ adv
(potocznie, potoczny) bardzo szybko, natychmiast, jak najprędzej stante pede

na koszt firmy na‿ˈkɔʃt ˈfʲirmɨ adv
o poczęstunku, który jest fundowany przez restauratora aufs Haus

na krzyż na‿ˈkʃɨʃ adv
określenie dodawane przy opisywaniu małej ilości czegoś (np. żartobliwie ilość dróg na wsi) kreuzweise

na litość boską na‿ˈlʲitɔʑʥ̑ ˈbɔskɔ̃w̃ interjection
wykrzyknik wyrażający oburzenie um Gottes willen
wykrzyknik wyrażający zniecierpliwienie um Gottes willen

na miłość boską interjection
wykrzyknik wyrażający oburzenie um Gottes willen
wykrzyknik wyrażający zniecierpliwienie um Gottes willen

na pamięć na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑ adv
w taki sposób, aby wiernie zapamiętać auswendig

na pewno na‿ˈpɛvnɔ adv
z całą pewnością, bez wątpliwości sicher sicherlich bestimmt

na przemian na‿ˈpʃɛ̃mʲjãn adv
na zmianę, gdy coś jest przeplecione z czymś innym abwechselnd

na przykład na‿ˈpʃɨkwat
… poprzedzająca wyliczenie przykładów zum Beispiel

na razie na‿ˈraʑɛ adv
tymczasem, w pierwszej chwili, póki coś się nie zmieni im Augenblick im Moment

na razie na‿ˈraʑɛ interjection
(potocznie, potoczny) do zobaczenia wkrótce! bis später bis dann bis denne

na rzecz
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności für

na wskroś na‿ˈfskrɔɕ adv
(książkowy) na wylot, na przestrzał, przez durch
(przenośnie, przenośnia) do głębi, całkowicie, zupełnie durch und durch

na wynos na‿ˈvɨ̃nɔs adj
o daniach, napojach: taki, który można wziąć ze sobą zum Mitnehmen

na zamówienie ˌna‿zãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ adj
wykonywany dopiero wtedy, gdy ktoś złoży zamówienie auf einzelne Aufträge

na zawsze adv
bez możliwości zmiany danego stanu für immer und ewig

na zdrowie na‿ˈzdrɔvʲjɛ interjection
zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął Gesundheit

na świętego Dygdy ˌna‿ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈdɨɡdɨ idiom
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) nigdy, ponieważ nie ma dnia świętego Dygdy am Sankt-Nimmerleins-Tag

nabożeństwo n
(kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni; Andacht

nabycie n
(handel, handlowy) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uzyskanie prawa majątkowego najczyściejszej prawa własności do jakiegoś dobra Erwerb

nabywać v
(handel, handlowy) otrzymywać w posiadanie poprzez kupno lub wymianę erwerben kaufen erstehen
dochodzić do czego erwerben sammeln

nabój ˈnabuj n
(wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy; Patrone

nabór 'nabur n
przyjmowanie nowych osób w jakieś struktury Aufnahme Rekrutierung Einberufung

nabłonek n
(anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu Epithel

nachalny adj
(potocznie, potoczny) taki, który niegrzecznie domaga się czegoś aufdringlich
(potocznie, potoczny) świadczący o czyimś natręctwie, czyjejś nachalności aufdringlich

naciskać naˈʨ̑iskaʨ̑ v
działać na coś siłą drücken

naciągać v
napinać przez ciągnięcie spannen
osiągać co czyimś kosztem betrügen ausbeuten ausnutzen prellen
przedstawiać pewne sprawy nierzetelnie herbeiziehen
umieszczać coś na czymś lub na kimś, przeciągając to aufziehen
o płynie nabierać właściwości ziehen

nacięcie n
(medycyna, medyczny) chirurgiczne przecięcie powłok na pewnym odcinku Schnitt
(technologia, technika, techniczny) rowek, wgłębienie na pilniku Hieb
efekt nacięcia (1.1) Kerbe
wykonanie ostrym narzędziem przecięcia czegoś, wgłębienia, rowku, znaku Schnitt Einschnitt

nacięcie krocza n
(medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu; Dammschnitt Episiotomie Scheidendammschnitt

nacjonalista ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista n
(pejoratywnie, pejoratywny) zwolennik nacjonalizmu Nationalist

nacjonalistyczny ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów nationalistisch

nacjonalizm ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro; Nationalismus

nacjonalizować ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzɔvaʨ̑ v
(ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego nationalisieren

naczelnik n
osoba stojąca na czele instytucji lub organizacji Leiter Vorsteher

naczyniak krwionośny naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ n
łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych Hämangiom

naczynie naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ n
(biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody) Blutgefäß Lymphgefäß
rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia Gefäß Geschirr

naczynie krwionośne n
(anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia Blutgefäß Ader

nad nat preposition
…nieodległy czas względem omawianego wyrażenia gegen
…położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia über
…położenie kogoś lub czegoś w okolicy omawianego wyrażenia an
…ruch kogoś lub czegoś w kierunku do okolicy omawianego wyrażenia an
…ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia hinüber

nadajnik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zamieniające doprowadzone doń informacje na fale elektromagnetyczne i przesyłające je dalej do odbiornika Sender

nadawca naˈdafʦ̑a n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę Absender

nadchodzić natˈxɔʥ̑iʨ̑ v
idąc, przybywać do określonego miejsca ankommen

nadepnąć naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑ v
przygnieść coś stopą; nastąpić na coś treten auftreten

nadgarstek nadˈɡarstɛk n
(anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy ramieniem a dłonią; Handwurzel Handgelenk

nadgodzina ˌnadɡɔˈʥ̑ĩna n
(urzędowy) godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem Überstunde

nadludzki nadˈluʦ̑ʲci adj
taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość übermenschlich

nadmierny nadˈmʲjɛrnɨ adj
taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę übermäßig

nadnaturalny ˌnadnatuˈralnɨ adj
który wykracza ponad to, co jest naturalne übernatürlich

nadnercze nadˈnɛrʧ̑ɛ n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek; Nebenniere

nadrzeczny adj
bliski rzece, położony przy rzece Fluss- Ufer- Wasser-

nadtlenek wodoru natˈːlɛ̃nɛɡ vɔˈdɔru n
(chemia, chemiczny) syropowata, bezbarwna ciecz; nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków; jedna z reaktywnych form tlenu, stosowana w formie roztworu do m.in. dezynfekcji ran, wybielania i jako utleniacz w przemyśle chemicznym i paliwach rakietowych; Wasserstoffperoxid

nadużycie n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem Missbrauch

nadwaga nadˈvaɡa n
nadmierna waga czegoś Übergewicht

nadwyżka n
ilość lub liczba czegoś ponad to, co planowane albo konieczne Überhang Überschuss

nadwzroczność n
(medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko; Übersichtigkeit Weitsichtigkeit

nadzieja naˈʥ̑ɛ̇ja n
oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy Hoffnung
osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia Hoffnungsträger

nadziemny nadʲˈʑɛ̃mnɨ adj
znajdujący się nad ziemią lub na powierzchni ziemi oberirdisch

nadzienie naˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛ n
(kulinaria) masa, którą nadziewa się mięso, paszteciki, pierogi itp., zwykle z mielonego mięsa, warzyw, białego sera Füllung
(kulinaria) masa, którą wypełnia się słodycze Füllung

nadzorca n
ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś Aufseher

nadzorować ˌnadzɔˈrɔvaʨ̑ v
sprawować kontrolę nad czymś beaufsichtigen überwachen kontrollieren

nadzwyczaj nadˈzvɨʧ̑aj adv
w sposób wyjątkowy, ponadprzeciętny außergewöhnlich

naftalen naˈftalɛ̃n n
(chemia, chemiczny) węglowodór występujący w temperaturze pokojowej w postaci białych i krystalicznych płatków; Naphthalin

naganiacz naˈɡãɲaʧ̑ n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) osoba zajmująca się nakłanianiem lub zmuszaniem innych osób do jakichś działań; Promoter Werber
(środowiskowy) (łowiectwo, łowiecki) osoba naganiająca zwierzynę w kierunku stanowisk myśliwych podczas polowania Treiber

naganny adj
taki, który zasługuje na naganę tadelnswert sträflich

nagelbank n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) na żaglowcu: belka z otworami, w które wkładane są nagle – kołki mocujące liny żagli; Nagelbank

nagi ˈnaɟi adj
bez ubrania na sobie ubrania, rozebrany do naga nackt

nagietek naˈɟɛtɛk n
(botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków; Ringelblume
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Ringelblume

nagle ˈnaɡlɛ adv
w nieoczekiwany i gwałtowny sposób plötzlich unerwartet

naglący adj
wymagający natychmiastowych działań dringend

nagość ˈnaɡɔɕʨ̑ n
brak ubrania na ciele Nacktheit

nagranie naˈɡrãɲɛ n
zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku Aufnahme

nagrobek naˈɡrɔbɛk n
trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej; Grabstein

nagroda naˈɡrɔda n
wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę Belohnung Preis

nagrywarka ˌnaɡrɨˈvarka n
(informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD; Brenner

nagłos ˈnaɡwɔs n
(językoznawstwo, językoznawczy) początek wyrazu wypowiedzianego (fonem lub sylaba) Anlaut

nagłówek naˈɡwuvɛk n
wyróżniony napis umieszczony nad tekstem Schlagzeile Überschrift

naiwniactwo n
bycie naiwnym, łatwowiernym Einfalt

naiwniak naˈ<sup>j</sup>ivʲɲak n
(potocznie, potoczny) człowiek naiwny i łatwowierny Trottel

naiwność naˈ<sup>j</sup>ivnɔɕʨ̑ n
bycie naiwnym, nadmierna szczerość, łatwowierność Naivität

naj- naj prefix
…służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków -st am

najada n
(mitologia grecka) nimfa wód lądowych, wodospadów, potoków, strumieni, źródeł rzek, jezior, Najade

najem n
oddanie komuś albo przyjęcie od kogoś określonej własności za umówioną zapłatę do czasowego użytkowania Miete

najemnik naˈjɛ̃mʲɲik n
(rzadki, rzadko używany) pracownik, pracujący zwykle dorywczo dla różnych pracodawców, pracownik najemny Lohnarbeiter
(wojskowość, wojskowy) wynajęty za pieniądze, niezależny żołnierz; Söldner

najpierw ˈnajpʲjɛrf adv
przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności zuerst zuallererst zunächst

nakrycie naˈkrɨʨ̑ɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: nakryć Abdecken Bedecken Verdecken
coś, co okrywa, zasłania, osłania Bedeckung Decke
naczynia i sztućce na stole Gedeck

naktuz n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska szafka stanowiąca podstawę kompasu okrętowego; Kompasshaus Kompasshäuschen

nakład ˈnakwat n
liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma Auflage Auflagenhöhe

nakłaniać v
wywierać na kogoś wpływ, by coś wykonał überreden bewegen

nalewka naˈlɛfka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roślinny wyciąg alkoholowy stanowiący lekarstwo Tinktur
(kulinaria) alkoholowy napój przygotowany z owoców, ziół, korzeni, zalanych spirytusem Fruchtlikör Likör

naleśnik naˈlɛɕɲik n
(kulinaria) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek; Pfannkuchen

należeć naˈlɛʒɛʨ̑ v
(tylko forma bezosobowa) należy = wypada, powinno się man sollen
być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru angehören gehören
być w posiadaniu czyimś gehören

nalot ˈnalɔt n
(potocznie, potoczny) niespodziewana akcja policji lub służb specjalnych polegająca na wkroczeniu do domu lub lokalu w celu przeprowadzenia kontroli, rewizji, aresztowania przestępców itp. Razzia
(wojskowość, wojskowy) atak powietrzny samolotów lub helikopterów na określony cel; Luftangriff

namibijski ˌnãmʲiˈbʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Namibia namibisch

namiot ˈnãmʲjɔt n
(turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób; Zelt

namiętność nãˈmʲjɛ̃ntnɔɕʨ̑ n
silne, jednostronne zainteresowanie jakąś dziedziną Leidenschaft
stan uczuciowy występujący z wielką siłą, w szczególności w odniesieniu do miłości fizycznej Leidenschaft

namiętny nãˈmʲjɛ̃ntnɨ adj
świadczący o pożądaniu leidenschaftlich

nandu ˈnãndu n
(ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia; Nandu

nanometr nãˈnɔ̃mɛtr̥ n
jednostka długości równa jednej miliardowej metra Nanometer

napad ˈnapat n
atak, napaść, zaatakowanie; napadnięcie na kogoś Überfall

napadowa nocna hemoglobinuria n
(medycyna, medyczny) rzadkie schorzenie erytrocytów objawiające się brakiem czynników broniących przed ich rozpadem; Paroxysmale nächtliche Hämoglobinurie

napalm ˈnapalm n
(chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa; Napalm

napar ˈnapar n
spożywczy, leczniczy lub kosmetyczny płyn otrzymywany po zalaniu ziela (niekiedy owoców, kwiatów) gorącą wodą; Aufguss Aufguß

naparstek naˈparstɛk n
(krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu; Fingerhut
(przenośnie, przenośnia) bardzo mało, odrobinę Fingerhut

napisać naˈpʲisaʨ̑ v
wyrazić coś słowami na piśmie schreiben

napiwek naˈpʲivɛk n
pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę; Trinkgeld

napięcie naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) różnica potencjałów pola elektrycznego; (potocznie, potoczny) potencjał takiego pola względem Ziemi lub innego znanego punktu odniesienia Spannung

napletek naˈplɛtɛk n
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia; Vorhaut Penisvorhaut

napoleoński adj
dotyczący życia i polityki Napoleona, charakterystyczny, typowy dla Napoleona, taki jak u Napoleona napoleonisch

naprawczy adj
służący do naprawy; podejmowany aby coś naprawić; związany z naprawą Reparatur

naprawdę naˈpravdɛ particle
…potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością wirklich

naprawiać naˈpravʲjäʨ̑ v
likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności reparieren ausbessern
polepszać stan czegoś verbessern

naprzeciw naˈpʃɛʨ̑if adv
po drugiej stronie, po przeciwnej stronie gegenüber

naprzeciw naˈpʃɛʨ̑if preposition
po drugiej stronie, po przeciwnej stronie gegenüber

naprzód ˈnapʃut adv
do przodu, przed siebie vorwärts

napuszony adj
pełen pychy aufgeblasen eingebildet überheblich
rażący przesadą, sztucznością geschraubt schwülstig

napój ˈnapuj n
(spożywczy) (kulinaria) płyn przeznaczony do picia; Getränk Trunk

naradzać naˈraʣ̑aʨ̑ v
rozmawiając, uzgadniać coś sich beraten

naraz ˈnaras adv
jednocześnie, razem plötzlich gleichzeitig

narciarstwo narʲˈʨ̑arstfɔ n
dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach; Skilauf Skisport

narcyzm n
(psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby Narzissmus

nard nart n
(botanika, botaniczny) nazwa roślin z rodzaju kozłek, głównie kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis), nardu celtyckiego (Valeriana celtica), a także nardu indyjskiego (Nardostachys Jatamansi), znanych od starożytności, stosowanych do produkcji pachnideł oraz jako składnik mieszanek leczniczych Narde

narkolepsja n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu; Narkolepsie

narkoman narˈkɔ̃mãn n
osoba uzależniona od narkotyków Junkie Drogenabhängige Drogenabhängiger Drogensüchtige Drogensüchtiger

narkomania ˌnarkɔ̃ˈmãɲja n
nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków Drogensucht Rauschgiftsucht Sucht

narkotyk narˈkɔtɨk n
substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne; Droge

narodowość ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑ n
przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu; Nationalität Volkszugehörigkeit

narodowy ˌnarɔˈdɔvɨ adj
charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem national
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) akcentujący w polityce wartość swojego narodu national

narodowy socjalizm ˌnarɔˈdɔvɨ sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) nazizm; Nationalsozialismus

narodziny ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ n
akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka Geburt

narożnik naˈrɔʒʲɲik n
(sport, sportowy) miejsce na ringu przeznaczone do odpoczynku zawodnika Ecke
narożna kanapa lub sofa Ecksofa

narracyjny adj
(literacko) przedstawiający sobą występujące po kolei zdarzenia; stanowiący narrację erzählerisch Erzähl- narratorisch

narty wodne ˈnartɨ ˈvɔdnɛ n
(sport, sportowy) sprzęt sportowy składający się z jednej lub dwóch desek podobnych do nart śniegowych, tylko szerszych, z uchwytami na nogi, służący do ślizgania się po wodzie, będąc przyczepionym do motorówki Wasserski

naruszać naˈruʃaʨ̑ v
zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu verletzen

narybek naˈrɨbɛk n
(przenośnie, przenośnia) nowa, młoda kadra; młodzi sportowcy Nachwuchs

narzeczona ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na n
kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona Verlobte

narzeczony n
mężczyzna w okresie narzeczeństwa Bräutigam

narzekać naˈʒɛkaʨ̑ v
mówić w sposób wyrażający niezadowolenie beschweren

narzucać naˈʒuʦ̑aʨ̑ v
pośpiesznie ubierać się w coś, okrywać sobie ramiona überwerfen
rzucać przedmioty na jakąś powierzchnię aufladen hineinschaufeln hineinwerfen
zmuszać kogoś do akceptacji czegoś aufzwingen aufhalsen
być nachalnym, zmuszać kogoś do przebywania ze sobą sich aufdrängen

narzędnik naˈʒɛ̃ndʲɲik n
(gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?; Instrumental

narzędzie naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania; Werkzeug

naród ˈnarut n
grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia, lub pochodzenie etniczne; Nation Volk

naręcze n
(jednostka miary) tyle, ile uda się unieść na rękach Armvoll

nasienny adj
(anatomia, anatomiczny) dotyczący nasienia męskiego Saat- Samen- samentragend
(botanika, botaniczny) związany z nasionami Saat-

nastawa ołtarzowa n
(sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tylna dekoracja ołtarza kościelnego ustawiana na mensie; Altarretabel

nastawić naˈstavʲiʨ̑ v
włączyć coś anstellen einschalten

nastawnia naˈstavʲɲa n
(kolejnictwo) budynek z urządzeniami sterowania ruchem kolejowym; Stellwerk

nastawny adj
możliwy do nastawienia einstellbar regulierbar

nastolatek ˌnastɔˈlatɛk n
chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat Teenager Jugendlicher

nastrój ˈnastruj n
(potocznie, potoczny) chęć na coś Lust
(psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny; Stimmung
wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca Stimmung

nastrój rojowy n
(pszczelarstwo, pszczelarski) stan fizjologiczny rodziny pszczelej w okresie poprzedzającym wyjście roju Schwarmstimmung

następnie naˈstɛ̃mpʲɲɛ adv
później, w chwili następnej nachher

następny naˈstɛ̃mpnɨ adj
mający nastąpić, kolejny nächster folgend

następować ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
idąc wchodzić, trafiać na coś auftreten drauftreten
zdarzać się, stać się, odbywać się, dochodzić do skutku ereignen geschehen

następujący adj
taki, który następuje, który będzie zaraz wymieniony folgend nachstehend

nasycony adj
(chemia, chemiczny) zawierający największą ilość czystej substancji gesättigt saturiert
(sztuka) pełen wyraźnego koloru intensiv satt
pełen czego; będący w stanie sytości satt

nasz naʃ pronoun
1 osoba lm: należący do nas lub mający związek z nami unser

natarczywy adj
żądający coś w sposób natrętny zudringlich

native speaker n
osoba posługująca się danym językiem jako językiem ojczystym Muttersprachler

native speakerka n
kobieta korzystająca z konkretnego języka jako języka ojczystego Muttersprachlerin

natrzeć uszu ˈnaṭʃɛʨ̑ ˈuʃu v
(przenośnie, przenośnia) skarcić kogoś, udzielić komuś reprymendy den Kopf waschen

natura naˈtura n
(dawniej, dawny) produkty stanowiące środek płatniczy Natur Naturalien

naturalnie ˌnatuˈralʲɲɛ adv
w sposób naturalny, zgodnie z naturą natürlich

naturalny ˌnatuˈralnɨ adj
charakterystyczny dla natury natürlich

natychmiast naˈtɨxmʲjast adv
w tej chwili; od razu; momentalnie sofort

natykać v
spotykać niespodziewanie begegnen stoßen

nauczanie ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: nauczać Lehren

nauczka n
przestroga na przyszłość powstała w wyniku przykrego doświadczenia Lehre Warnung

nauczyciel ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
osoba zajmująca się nauczaniem; Lehrer Lehrerin

nauczycielka ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka n
kobieta, która zajmuje się nauczaniem Lehrerin

nauka naˈ<sup>w</sup>uka n
proces uczenia (siebie lub kogoś) Lernen
usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza; Wissenschaft

nauki społeczne naˈ<sup>w</sup>uci spɔˈwɛʧ̑nɛ n
nauki zajmujące się społeczeństwem, badające z różnych punktów widzenia zjawiska i procesy społeczne; Sozialwissenschaft

naukowiec ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑ n
człowiek zajmujący się nauką; Wissenschaftler Wissenschaftlerin

naukowy ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ adj
związany z nauką wissenschaftlich

nawet ˈnavɛt particle
…wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją sogar selbst
…wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru sogar selbst

nawias ˈnavʲjas n
(termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.; Klammer
(termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1) Klammer

nawierzchnia naˈvʲjɛʃçɲa n
górna część drogi, placu, chodnika; Belag Oberfläche

nawigator ˌnavʲiˈɡatɔr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) oficer na pokładzie statku lub samolotu zajmujący się nawigacją Navigator
urządzenie wyznaczające trasę, położenie Navi Navigationsgerät

nawozić v
(rolnictwo, rolniczy) wzbogacać glebę nawozem düngen
wożąc, zbierać co w jakimś miejscu anfahren

nawyk ˈnavɨk n
(psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność; Gewohnheit Angewohnheit

nawzajem naˈvzajɛ̃m adv
o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego einander gegenseitig
przy podziękowaniu za życzenia używany do życzenia tego samego życzącemu gleichfalls

nawóz ˈnavus n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby Dünger
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby; Dünger

nazarejczyk n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (dawniej, dawny) Jezus Chrystus Nazarener

naziemny adj
(botanika, botaniczny) rosnący nad powierzchnią ziemi oberirdisch
o umiejscowieniu na powierzchni ziemi Boden-

nazizm ˈnaʑism̥ n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza; Nazismus

nazwa ˈnazva n
wyraz lub termin określający coś Name

nazwa własna ˈnazva ˈvwasna n
(zobacz) rzeczownik własny Eigenname

nazwisko naˈzvʲiskɔ n
nazwa rodziny, do której dana osoba należy; Nachname Name Familienname

nazwisko panieńskie n
nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż Mädchenname Geburtsname

nazywać naˈzɨvaʨ̑ v
określać nazwą, mianem nennen benennen
nosić dane imię, nazwisko lub nazwę, być znanym pod tym imieniem heißen

nałóg ˈnawuk n
(medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem; Sucht

naśladować ˌnaɕlaˈdɔvaʨ̑ v
powtarzać po kimś jakąś czynność nachahmen

neandertalczyk ˌnɛãndɛrˈtalʧ̑ɨk n
(paleoantropologia, paleoantropologiczny) Homo neanderthalensis, wymarły gatunek z rodzaju człowiek (Homo) lub podgatunek człowieka rozumnego; Neandertaler

neandertalski ˌnɛãndɛrˈtalsʲci adj
od Neandertal, Neanderthal Neandertaler-

negacja nɛˈɡaʦ̑ʲja n
zaprzeczenie, przeciwieństwo Negation

negatywny ˌnɛɡaˈtɨvnɨ adj
niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy negativ

negować nɛˈɡɔvaʨ̑ v
zaprzeczać bestreiten verneinen

nekrofobia ˌnɛkrɔˈfɔbʲja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed zwłokami, śmiercią Nekrophobie

nekromancja n
(ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości; Totenbeschwörung Nekromantie

nekromania n
(psychologia, psychologiczny) fascynacja śmiercią i zmarłymi Nekromanie

nekromantka n
(fantasy) osoba płci żeńskiej posiadająca moc animacji, ożywiania trupów Nekromantin

nektar ˈnɛktar n
(botanika, botaniczny) (pszczelarstwo, pszczelarski) słodki sok wydzielany przez kwiaty Nektar
(mitologia grecka) napój bogów dający im nieśmiertelność Nektar
(spożywczy) gęsty napój z przecieru owocowego Fruchtnektar Nektar

nektarynka ˌnɛktaˈrɨ̃nka n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Prunus persica var. nucipersica, Prunus persica var. nectarina odmiana brzoskwini zwyczajnej o owocach z gładką skórką; Nektarinenbaum
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1) Nektarine

neodym nɛˈɔdɨ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60; Neodym

neogotycki adj
wykorzystujący elementy charakterystyczne dla gotyku neogotische

neoliberalizm n
(ekonomia, ekonomiczny) nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę; Neoliberalismus

neolit nɛˈɔlʲit n
(historia, historyczny, historycznie) końcowy okres epoki kamienia Jungsteinzeit Neolithikum

neologizm ˌnɛɔˈlɔɟism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku; Neologismus

neon ˈnɛɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10; Neon

neonatolog ˌnɛɔ̃naˈtɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz, specjalista neonatologii Neonatologe
(medycyna, medyczny) lekarka, specjalistka neonatologii Neonatologin

neonatologia ˌnɛɔ̃natɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) specjalizacja medyczna zajmująca się noworodkami, ich rozwojem, schorzeniami i wadami rozwojowymi; Neonatologie

neonazista ˌnɛɔ̃naˈʑista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neonazizmu Neonazi Neonazist

neonazistowski adj
związany z neonazizmem, dotyczący neonazizmu neonazistisch

neoplatoński ˌnɛɔplaˈtɔ̃j̃sʲci adj
(filozofia, filozoficzny) związany z neoplatonizmen lub neoplatonikami, dotyczący neoplatonizmu lub neoplatoników neuplatonisch

neptun ˈnɛptũn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93; Neptunium

nerka ˈnɛrka n
(anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt; Niere

nerwiakowłókniak n
(medycyna, medyczny) guzek lub guz o charakterze nowotworu łagodnego; Neurofibrom

nerwus ˈnɛrvus n
(potocznie, potoczny) człowiek nerwowy, łatwo wpadający w gniew Hitzkopf

nestor ˈnɛstɔr n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o barwnym upierzeniu i metalicznym połysku; Nestorpapagei

nestorianin n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca, zwolennik doktryny nestorianizmu Nestorianer

nestorianka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni, zwolenniczka doktryny nestorianizmu Nestorianerin

netto ˈnɛtːɔ adv
o cenie, pensji itp.: po odliczeniu wszelkich dodatkowych kosztów netto

neurastenia n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego; Neurasthenie

neuroleptyk n
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic Neuroleptikum

neurolog nɛwˈrɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu nerwowego Neurologe
(medycyna, medyczny) lekarka specjalistka neurologii Neurologin

neurologia ˌnɛwrɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego Neurologie

neurologiczny adj
(medycyna, medyczny) dotyczący neurologii neurologisch

neuron n
(anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji; Neuron

neurotoksyna n
(biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy; Nervengift

neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego n
białko wydzielane przez neurony, będące jednym z czynników wzrostu nerwów; Wachstumsfaktor BDNF

neutralność n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami Neutralität

neutralny nɛwˈtralnɨ ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ adj
taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny neutral

neutron nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n ˈnɛwtrɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego; Neutron

newralgia nɛvˈralʲɟja n
(medycyna, medyczny) nerwoból Neuralgie

newsroom n
pomieszczenie telewizyjnej redakcji programów informacyjnych; Newsdesk Newsroom

ni ɲi n
nazwa trzynastej litery alfabetu greckiego, „ν”; Ny

ni pies, ni wydra ˈɲi ˈpʲjɛsʲ ˈɲi ˈvɨdra idiom
(potocznie, potoczny) coś o czym trudno powiedzieć coś konkretnego, czego nie można określić znanymi pojęciami weder Fisch noch Fleisch

nic ɲiʦ̑ indefinitePronoun
…sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu nichts

nicielnica ˌɲiʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a n
część krosna tkackiego, rodzaj ramy ze strunami, przez które przewleka się nitki osnowy; Weblitze

nicość n
pustka, brak, nieistnienie czegoś Nichts

nicpoń ˈɲiʦ̑pɔ̃ɲ n
człowiek bezwartościowy, lekkomyślny Schlingel Taugenichts

niderlandzki ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci adj
związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów niederländisch

nie ɲɛ particle
zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów nicht
zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś nein nee

nie (być) ˈɲɛ‿bɨʨ̑ v
forma pomocnicza, wyrażenie nie ma w czasie przyszłym, przeszłym i trybie przypuszczającym es (geben) kein

nie chwal dnia przed zachodem słońca ɲɛ‿ˈxfal ˈdʲɲa ˌpʃɛd‿zaˈxɔdɛ̃m ˈswɔ̃j̃nʦ̑a proverb
nie ciesz się z pozytywnych efektów zbyt wcześnie, bo możesz zapeszyć man soll den Tag nicht vor dem Abend loben

nie cierpieć zwłoki ɲɛ‿ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʥ̑ ˈzvwɔci v
(książkowy) o sprawach, problemach: wymagać szybkiego załatwienia keinen Aufschub dulden

nie ma ˈɲɛ‿ma v
forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie istnieje es (geben) kein
forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie znajduje się w danym miejscu es (geben) kein

nie ma dymu bez ognia ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa proverb
nie ma skutku bez przyczyny wo Rauch ist, muss auch Feuer sein

nie ma róży bez kolców ˈɲɛ‿ma ˈruʒɨ bɛs‿ˈkɔlʦ̑uf proverb
nie ma radości bez smutku; wszystko ma zalety i wady keine Rose ohne Dornen

nie mieć bladego pojęcia ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʥ̑ blaˈdɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑a v
całkowicie nie posiadać wiedzy, informacji na określony temat lub w określonej sprawie keine blasse Ahnung haben keinen blassen Schimmer haben

nie mieć zielonego pojęcia ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʥ̑ ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑a v
nic nie wiedzieć o czymś, zupełnie sobie czegoś nie wyobrażać keine blasse Ahnung haben keinen blassen Schimmer haben

nie od razu Kraków zbudowano ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ proverb
nie osiąga się natychmiast imponujących wyników Rom ist auch nicht an einem Tag erbaut worden

nie samym chlebem człowiek żyje ɲɛ‿ˈsãmɨ̃m ˈxlɛbɛ̃m ˈʧ̑wɔvʲjɛɡ ˈʒɨjɛ proverb
człowiek, oprócz podstawowych potrzeb materialnych, ma także wyższe potrzeby — duchowe der Mensch lebt nicht vom Brot allein

nie widzieć dalej niż czubek własnego nosa ɲɛ‿ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʥ̑ ˈdalɛj ˈɲiʃ ˈʧ̑ubɛɡ vwasˈnɛɡɔ ˈnɔsa v
mieć ograniczone horyzonty, zainteresowania nicht über die eigene Nasenspitze hinaussehen

nie wszystko złoto, co się świeci ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i proverb
nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości es ist nicht alles Gold, was glänzt

nie wywołuj wilka z lasu ˌɲɛ‿vɨˈvɔwuj ˈvʲilka ˈz‿lasu proverb
nie przewiduj pesymistycznie, bo się sprawdzi man soll die schlafenden Hunde nicht wecken

nie zasypiać gruszek w popiele ˌɲɛ‿zaˈsɨpʲjäʥ̑ ˈɡruʃɛk f‿pɔˈpʲjɛlɛ v
nie zaniedbywać spraw wymagających załatwienia die Gelegenheit nicht unbenutzt lassen
wykorzystywać każdą nadarzającą się okazję, sposobność die Gelegenheit nicht unbenutzt lassen

nie- ɲɛ prefix
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający… un- in- nicht
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon czasowników pochodnych od podstaw dziś rzadkich lub nieużywanych un- in- nicht
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon nielicznych zaimków i liczebników mających inne znaczenie z przeczeniem „nie” i bez przeczenia (w tym drugim przypadku pisane osobno) un- in- nicht
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przysłówków złożonych utworzonych od zaprzeczonych przymiotników, od imiesłowów czynnych lub od imiesłowów biernych un- in- nicht
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon rzeczowników złożonych… un- in- nicht
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon wyrazów pochodnych, utworzonych za pomocą różnych sufiksów od innych wyrazów połączonych z „nie-” lub od wyrazów podstawowych, które mają „nie-” w swoim składzie słowotwórczym un- in- nicht
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon złożonych imiesłowów przymiotnikowych un- in- nicht

nieakcentowany adj
(językoznawstwo, językoznawczy) niebędący pod akcentem unakzentuiert unbetont

nieakceptowalny adj
taki, który jest niemożliwy do zaakceptowania inakzeptabel

niebakteryjny adj
niemający związku z bakteriami; nie powodowany przez bakterie abakteriell

niebezpieczeństwo ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody Gefahr Not

niebezpieczny ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ adj
taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego gefährlich

niebiańskie pnie ɲɛˈbʲjä̃j̃sʲcɛ ˈpʲɲɛ n
dziesięciostopniowy system cykliczny używany w chińskiej filozofii, alchemii i astrologii; Himmelsstämme

niebieskawy ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ adj
w kolorze podobnym do niebieskiego bläulich

niebieski ɲɛˈbʲjɛsʲci adj
mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy; blau

niebiesko adv
z użyciem niebieskiego barwy, z obecnością niebieskości blau

niebieskooki ˌɲɛbʲjɛskɔˈːci adj
taki, który ma niebieskie oczy blauäugig

niebo ˈɲɛbɔ n
(astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera; Himmel
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie Himmel

niebywały adj
taki, który prawie się nie zdarza außergewöhnlich ungewöhnlich

niech będzie pochwalony Jezus Chrystus interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) katolickie pozdrowienie gelobt sei Jesus Christus

niechętny ɲɛˈxɛ̃ntnɨ adj
nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; (także, też) wyrażający niechęć, brak entuzjazmu lustlos

niecierpek n
(botanika, botaniczny) Impatiens, rodzaj roślin zielnych z rodziny niecierpkowatych; Springkräuter
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Springkraut

niecierpliwie ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivʲjɛ adv
okazując brak cierpliwości, z niecierpliwością ungeduldig

niecierpliwość ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑ n
brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś Ungeduld

niecierpliwy ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɨ adj
taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości ungeduldig

nieczuły adj
pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych herzlos

nieczystości n
brudy, śmieci, odchody Abfälle Unrat

niedaleki adj
niezbyt oddalony w czasie nahe
położony w niedużej odległości unweit

niedaleko ˌɲɛdaˈlɛkɔ adv
dość blisko, niezbyt daleko in der Nähe unweit

niedaleko pada jabłko od jabłoni ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi proverb
dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach der Apfel fällt nicht weit vom Stamm

niedawny adj
taki, który pochodzi z nieodległej przeszłości kürzlich neu neulich

niedbały adj
wykonujący coś niedokładnie nachlässig unordentlich
wyrażający lekceważenie lässig salopp
świadczący o braku staranności schlampig

niedokrwistość ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi; Blutarmut

niedokrwistość Addisona-Biermera n
(medycyna, medyczny) (zobacz) niedokrwistość złośliwa Morbus Biermer

niedokrwistość złośliwa ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔʑʥ̑ zwɔɕˈlʲiva n
(medycyna, medyczny) choroba autoimmunologiczna, niedokrwistość niedoborowa wywołana zaburzeniem wchłaniania witaminy B12 perniziöse Anämie

niedopałek ˌɲɛdɔˈpawɛk n
niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu Kippe Zigarettenstummel

niedoświadczony adj
nie mający doświadczenia w określonej dziedzinie unerfahren

niedożywienie ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów Unterernährung

niedrożność n
zator, brak drożności – swobodnego przepływu w przewodzie, rurze itd. Verschluss

niedużo ɲɛˈduʒɔ adv
niewiele, mało wenig

niedziela ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla n
siódmy i ostatni dzień tygodnia; Sonntag

niedzielny ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ adj
odbywający się w niedzielę (niedziele), nawiązujący do niedzieli, odświętny Sonntag

niedźwiedzia przysługa ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑a pʃɨˈswuɡa n
przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć Bärendienst

niedźwiedzica ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia Bärin

niedźwiedziówka krasa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pericallia matronula, gatunek motyla z podrodziny niedźwiedziówkowatych; Augsburger Bär

niedźwiedź ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ n
(zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae); Bär

niedźwiedź polarny ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ n
(zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę; Eisbär

nieestetyczny ˌɲɛːstɛˈtɨʧ̑nɨ adj
niezgodny z wymaganiami estetyki unästhetisch

nieetyczny ˌɲɛːˈtɨʧ̑nɨ adj
niezgodny z etyką unethisch

niegodziwy adj
taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości niederträchtig

niegroźny adj
nieszkodliwy, który nie stanowi zagrożenia dla nikogo ani niczego harmlos

niegrzeczny ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ adj
o dziecku: nieposłuszny unartig

niekoherentny ˌɲɛkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ adj
niespójny, wewnętrznie sprzeczny lub odmienny; nielogiczny inkohärent

niekompetentny ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ adj
nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu inkompetent

niekonstytucyjność ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodność z konstytucją Verfassungswidrigkeit

niekonstytucyjny ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z konstytucją verfassungswidrig

niekorzystny adj
taki, który przynosi straty nachteilig ungünstig

niektóry ɲɛˈkturɨ indefinitePronoun
niektórzy, niektóre w użyciu rzeczownikowym pewne osoby mancher
pewien należący do jakiegoś zbioru, ale nie każdy mancher

niekulturalny adj
cechujący się brakiem kultury unkultiviert

nielegalność ˌɲɛlɛˈɡalnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co nielegalne; sprzeczność z prawem Illegalität

nieletni n
w prawie karnym: osoba, która w momencie popełnienia czynu zabronionego nie ukończyła 17. roku życia Jugendlicher

nieliczny ɲɛˈlʲiʧ̑nɨ adj
który nie jest liczny, którego nie jest dużo klein nicht zahlreich vereinzelt wenig

nielogiczny adj
sprzeczny z prawidłami logiki unlogisch

nieludzki ɲɛˈluʦ̑ʲci adj
nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi unmenschlich

niemal ˈɲɛ̃mal particle
partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było. beinahe fast schier ziemlich

niemetal ɲɛ̃ˈmɛtal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny, który nie wykazuje żadnych właściwości metalicznych, np. nie przewodzi prądu elektrycznego; Nichtmetall

niemiecki ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci adj
związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec deutsch Deutsch

niemiecki ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci n
język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki); Deutsch deutsch

niemieckojęzyczny ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem niemieckim deutschsprachig
spisany, stworzony w języku niemieckim deutschsprachig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim deutschsprachig

niemieć ˈɲɛ̃mʲjɛ̇ʨ̑ v
tracić mowę, umiejętność wysłowienia się verstummen

niemniej jednak
…przyłączająca zdanie lub wyrażenie, którego treść nie jest zgodna z tym, co można by wywnioskować z wcześniejszego kontekstu nichtsdestoweniger

niemożliwość n
cecha tego, co niemożliwe Unmöglichkeit

niemożliwy ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ adj
taki, którego nie da się urzeczywistnić unmöglich

niemy ˈɲɛ̃mɨ adj
taki, który nie może mówić stumm

niemądry ɲɛ̃ˈmɔ̃ndrɨ adj
mający małą wiedzę, niezbyt mądry töricht

nienaganny adj
(książkowy) niedający powodu do jakichkolwiek zarzutów tadellos

nienaprawialny adj
taki, którego nie można naprawić irreparabel

nienarodzony ˌɲɛ̃narɔˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
taki, który się (jeszcze) nie narodził/urodził ungeboren

nienaturalny ˌɲɛ̃natuˈralnɨ adj
taki, który nie wynika z praw natury unnatürlich

nienawidzić ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑ v
czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś hassen

nienawiść ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑ n
silna niechęć, awersja, wrogość Hass

nienormalność n
odchylenie od normy Abnormität Anomalie

nienormalny ɲɛnɔrˈmalnɨ adj
taki, który odbiega od pewnej normy abnorm

nieobecny ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ adj
(przenośnie, przenośnia) zamyślony, nieuważny abwesend
taki, którego nie ma tam, gdzie się go spodziewa abwesend

nieodmienny ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ adj
(gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same unflektiert

nieodpowiedni ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi adj
niewłaściwy, niespełniający warunków unpassend ungebührlich

nieodpowiedzialny ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ adj
taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać unverantwortlich
będący wynikiem, świadectwem takiej postawy unverantwortlich

nieodpłatny adj
bez pobierania opłaty gebührenfrei kostenlos

nieodwracalny adj
taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu irreversibel

nieodzowny ˌɲɛɔdˈzɔvnɨ adj
taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; konieczny, niezastąpiony unentbehrlich wesentlich

nieoficjalny adj
taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości inoffiziell

nieograniczony ˌɲɛɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
nie mający żadnych ograniczeń, niczym nie skrępowany unbegrenzt uneingeschränkt

nieokreślony ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ adj
niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony unbestimmt

nieopłacalny adj
taki, który nie pokrywa poniesionych kosztów i przynosi straty unrentabel

nieorganiczny adj
powstający bez konieczności udziału organizmów żywych anorganisch

nieosiągalny ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ adj
taki, którego nie da się osiągnąć unerreichbar

nieparzysty ˌɲɛpaˈʒɨstɨ adj
(matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa ungerade

niepełnosprawny ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ n
osoba niepełnosprawna (1.1) behindert Behinderter

niepełny adj
nieobejmujący całości unvollständig
niewypełniony po brzegi nicht voll

niepodległość ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑ n
niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych; Unabhängigkeit Selbstständigkeit Selbständigkeit

niepodobny adj
niewykazujący podobieństwa unähnlich

niepodważalny adj
taki, którego nie da się podważyć unwiderlegbar

niepodzielny ˌɲɛpɔˈʥ̑ɛlnɨ adj
(matematyka, matematyczny) niemożliwy do podzielenia bez reszty nicht teilbar
nie dający się podzielić, nie do podziału unteilbar
taki, który nie jest dzielony z kimś; należący do tylko jednej osoby; wyłączny ungeteilt

niepogoda ˌɲɛpɔˈɡɔda n
zła, nieprzyjemna pogoda Schlechtwetter Unwetter

niepokój ɲɛˈpɔkuj n
stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi Unruhe

nieposłuszny adj
odznaczający się nieposłuszeństwem ungehorsam

niepotrzebny ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ adj
taki, który nie jest potrzebny unnötig

niepowodzenie ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka Misserfolg Fehlschlag

nieprawda ɲɛˈpravda n
coś co jest niezgodne z prawdą Unwahrheit

nieprzechodni ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi adj
(gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej intransitiv

nieprzekupność n
(książkowy) cecha tego, co jest nieprzekupne; cecha tych, którzy są nieprzekupni Unbestechlichkeit

nieprzemakalny ˌɲɛpʃɛ̃maˈkalnɨ adj
nieprzepuszczający wody ani wilgoci wasserdicht

nieprzewidywalny ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ adj
taki, którego nie da się przewidzieć unvorhersehbar

nieprzygotowany ˌɲɛpʃɨɡɔtɔˈvãnɨ adj
taki, który zaniedbał przygotowań unvorbereitet

nieprzyjemność n
nieprzyjemna sytuacja albo rzecz Unannehmlichkeit Ungemach Widerwärtigkeit

nieprzyjemny ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ adj
sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia unangenehm
zachowujący się w sposób niemiły dla otoczenia unangenehm

nieprzytomny ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ adj
taki, który stracił przytomność, świadomość bewusstlos besinnungslos nicht gewahr ohnmächtig

nieraz ˈɲɛras adv
czasami, niekiedy manchmal

nierealny ˌɲɛrɛˈalnɨ adj
taki, który nie istnieje w rzeczywistości irreal

nieregularny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) taki, który nie podlega danej regule, odbiega od niej unregelmäßig
(wojskowość, wojskowy) nienależący do wojsk stałych, formowany doraźnie irregulär
pojawiający się, działający, występujący, w nierównych odstępach czasu irregulär unregelmäßig

nierozerwalnie adv
w sposób trwały untrennbar

nierozerwalny adj
taki, który nie daje się rozerwać; trwale wiążący untrennbar

nierozsądny adj
bez rozsądku unvernünftig unklug

nierozłączka ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka n
(ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną; Unzertrennlichen

nierytmiczny adj
nie mający rytmu, nieregularny arhythmisch arrhythmisch unregelmäßig unrythmisch

nierzadko adv
dość często nicht selten recht häufig

nierób n
(pogardliwie) człowiek stroniący od pracy Faulpelz Nichtstuer Faulenzer

nieróbstwo n
(pogardliwie) uchylanie się od pracy, obowiązków Faulenzerei

nierówność ɲɛˈruvnɔɕʨ̑ n
brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości Ungleichheit

nierówny ɲɛˈruvnɨ adj
inny, różniący się pod względem wielkości, siły, natężenia ungleich
mający zmienne tempo ungleich
niemający równej, gładkiej, jednolitej powierzchni uneben unregelmäßig

niesforny adj
nieposłuszny, niegrzeczny, niezdyscyplinowany widerborstig
o włosach: trudny do ułożenia widerborstig

nieskończony ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
niemający końca, niekończący się unendlich

nieskromny ɲɛˈskrɔ̃mnɨ adj
bez oznak zawstydzenia unanständig
zarozumiały überheblich

niespodzianka ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka n
coś, czego się ktoś nie spodziewa Überraschung

niespodziewany ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãnɨ adj
zdarzenie, którego się nie spodziewano; rzecz zaskakująca, nieoczekiwana, nagła überraschend

niespokojny ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ adj
będący ciągle w ruchu fahrig wirr
nerwowy ruhelos
o czasach, okolicznościach: trudny, zmienny stürmisch unruhig
pełen niepokoju, lęku, zaniepokojony besorgt beunruhigt

niesprawiedliwy ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ adj
taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości ungerecht unfair

niespójny adj
niebędący zwartą całością durchlässig locker
nieukładający się w logiczną całość inkohärent unzusammenhängend

niestety ɲɛˈstɛtɨ particle
…służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce leider bedauerlicherweise

niestrawiony ˌɲɛstraˈvʲjɔ̃nɨ adj
nie uległy trawieniu unverdaut

nieszczęsny adj
przynoszący same straty albo przykrości unglückselig
taki, którego napotkało nieszczęście, pokrzywdzony przez los unglücklich

nieszczęścia chodzą parami ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi proverb
jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne ein Unglück kommt selten allein

nieszczęście ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ n
przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie Unglück

nieszkodliwy adj
niestanowiący zagrożenia harmlos unschädlich gefahrlos

niesłuszny adj
niemający uzasadnienia ungerechtfertigt unzulässig

niesłychany ˌɲɛswɨˈxãnɨ adj
taki, o którym nie słyszano, nadzwyczajny unerhört

niesłyszalny ˌɲɛswɨˈʃalnɨ adj
taki, którego nie da się usłyszeć unhörbar

nietolerancyjny adj
wykazujący się brakiem tolerancji intolerant

nietoperz ɲɛˈtɔpɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją; Fledermaus

nietrwały adj
krótko nadający się do użytku verderblich
nie trwający długo kurzlebig unbeständig unstet unecht

nietypowy ˌɲɛtɨˈpɔvɨ adj
inny niż powszechnie spotykany, nie należący do żadnego typu atypisch untypisch

nieupoważniony ˌɲɛ<sup>w</sup>upɔvaʒʲˈɲɔ̃nɨ adj
taki, który nie posiada oficjalnego pozwolenia na zrobienie czegoś unerlaubt unbefugt unberechtigt

nieuprzejmy adj
niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości unhöflich unfreundlich

nieustanny adj
taki, który nie ustaje, trwający ciągle anhaltend unaufhörlich

nieustraszony ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ adj
dzielny, nie ulegający strachowi furchtlos unerschrocken

nieuzasadniony ˌɲɛ<sup>w</sup>uzasadʲˈɲɔ̃nɨ adj
nie mający uzasadnienia, nie mający usprawiedliwienia unbegründet

niewart złamanego grosza ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ˈɡrɔʃa adj
(potocznie, potoczny) oceniany negatywnie, niezasługujący na zaufanie, bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego keinen roten Heller wert keinen Pfifferling wert

niewart złamanego szeląga ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ʃɛˈlɔ̃ŋɡa adj
(książkowy) oceniany jako bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego keinen roten Heller wert keinen Pfifferling wert

nieważny ɲɛˈvaʒnɨ adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bez mocy prawnej ungültig
niemający znaczenia; bez znaczenia; bez wpływu na cokolwiek unwichtig belanglos

niewdzięczność ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑ n
brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny Undankbarkeit

niewdzięczny ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności undankbar

niewiarygodny ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ adj
w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem unglaublich unglaubwürdig

niewidzialny ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ adj
niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi unsichtbar

niewiedza ɲɛˈvʲjɛʣ̑a n
brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie Unwissenheit Ignoranz

niewiele ɲɛˈvʲjɛlɛ indefiniteCardinalNumeral
nieduża ilość kogoś lub czegoś nicht viel wenig

niewielki ɲɛˈvʲjɛlʲci adj
taki, który jest mały w rozmiarze, objętości lub fizycznym nasileniu klein
taki, który ma małe znaczenie lub wartość unwesentlich

niewierność ɲɛˈvʲjɛrnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest niewierne, tego kto jest niewierny; sprzeniewierzenie się czemuś Untreue

niewierny Tomasz ɲɛˈvʲjɛrnɨ ˈtɔ̃maʃ n
o człowieku, który nie uwierzy w coś, póki tego nie zobaczy, nie dotknie ungläubiger Thomas

niewierzący ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ n
osoba bezwyznaniowa; ktoś, kto nie jest wyznawcą żadnej religii Ungläubiger

niewierzący ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ participleAdjective
(teologia, teologiczny) w kontekście wiary, wyznania: który nie wyznaje żadnej religii, niereligijny ungläubig

niewinny ɲɛˈvʲĩnːɨ adj
taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy unschuldig

niewolnictwo ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia; Sklaverei

niewolniczy ˌɲɛvɔlʲˈɲiʧ̑ɨ adj
dotyczący niewolnika lub niewolnictwa sklavisch

niewolnik ɲɛˈvɔlʲɲik n
osoba będąca w niewoli Sklave

niewybaczalny ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ adj
taki, którego nie można wybaczyć unverzeihlich

niewykwalifikowany adj
niemający kwalifikacji, odpowiedniego wykształcenia lub przygotowania ungelernt unqualifiziert

niewyobrażalny ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ adj
(książkowy) niedający się wyobrazić unvorstellbar

niewypłacalność n
(ekonomia, ekonomiczny) sytuacja, kiedy dłużnik nie ma możliwości spłaty swoich zobowiązań z posiadanego majątku; Insolvenz

niewypłacalny adj
(ekonomia, ekonomiczny) taki, który nie ma możliwości spłaty swoich długów z posiadanego majątku zahlungsunfähig bankrott

niewyraźnie adv
(potocznie, potoczny) ukazując własny stan jako niezbyt właściwy, co budzi zaniepokojenie unwohl
w sposób niewyraźny, niezbyt oczywisty undeutlich unklar

niewyraźny ˌɲɛvɨˈraʑnɨ adj
taki, któremu brakuje wyrazistości, niezbyt dobrze widzialny, słyszalny lub odczuwalny schwammig

niewystarczający adj
niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom unzureichend ungenügend

niewód ˈɲɛvut n
(rybołówstwo, rybacki) rodzaj sieci rybackiej; Schleppnetz

niewątpliwie ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ adv
od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia zweifellos

niezadowolony ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ adj
odczuwający niezadowolenie unzufrieden

niezależny ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ adj
samodzielny, niepodporządkowany, niebędący w zależności od nikogo ani niczego selbständig selbstständig

niezapominajka ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka n
(botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych; Vergissmeinnicht
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1) Vergissmeinnicht

niezapomniany adj
taki, którego nie można zapomnieć unvergesslich

niezaprzeczalnie ˌɲɛzapʃɛˈʧ̑alʲɲɛ adv
z pewnością, w sposób nie podlegający dyskusji unbestreitbar

niezbędny ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ adj
taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny unentbehrlich wesentlich

niezdara n
(lekceważąco, lekceważący) osoba niezręczna albo niezaradna Tölpel Töffel

niezdatny adj
(przestarzałe, przestarzały) nie będący zdolnym do czego untauglich
taki, który nie nadaje się do czegoś untauglich ungeeignet

niezdecydowany adj
taki, który nie podjął decyzji, nie wybrał czegoś unentschlossen
wskazujący na brak pewności siebie unentschlossen
wskazujący na brak zajęcia jednoznacznego stanowiska w jakiejś kwestii unentschlossen

niezdolny adj
niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji unfähig

niezgodny ɲɛˈzɡɔdnɨ adj
taki, który jest w sprzeczności z czymś widersprüchlich

niezgrabny adj
który ma nieproporcjonalne kształty, o brzydkiej figurze eckig klobig

niezidentyfikowany obiekt latający n
obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski; unidentifiziertes Flugobjekt

niezliczony adj
niedający się zliczyć, bardzo liczny unzählig zahllos

niezmiernie adv
w sposób niezmierny; bardzo, wielce, intensywnie äußerst außerordentlich unermesslich

nieznaczny adj
nie posiadający większego znaczenia unbedeutend
prawie niewidoczny unerheblich unwesentlich

niezrozumiały ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ adj
(przenośnie, przenośnia) niedający się zinterpretować, niejasny unklar
niedający się zrozumieć unverständlich

niezupełnie adv
nie w pełni, nie do końca unvollständig

niezwykle ɲɛˈzvɨklɛ adv
bardzo, silnie, mocno, intensywnie äußerst außergewöhnlich
w sposób niezwykły, nietypowy ungewöhnlich

niezwykłość n
cecha tego, co niezwykłe Besonderheit

niezwłocznie ɲɛˈzvwɔʧ̑ʲɲɛ adv
bez zwłoki, natychmiast unverzüglich stante pede

niezły ˈɲɛzwɨ adj
mający dość dobry charakter nicht schlecht ziemlich gut

niełupka ɲɛˈwupka n
(botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie; Achäne

nieślubny adj
taki, który nie jest usankcjonowany ślubem unehelich

nieśmiało ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ adv
z wahaniem, bez śmiałości czy pewności siebie schüchtern

nieśmiertelność ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑ n
koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas; Unsterblichkeit

nieśmiertelny ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ adj
wiecznie żywy, żyjący, nieumierający unsterblich

nieświadomość n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) stan braku świadomości czy przytomności Ahnungslosigkeit
brak uświadamiania sobie lub wiedzy o czym Unwissenheit Unkenntnis

nieświadomy adj
powstający lub istniejący bez czyjejś świadomości ahnungslos

nieświeży adj
(kulinaria) taki, który utracił świeżość altbacken alt hart nicht frisch
o zauważalnych cechach zbyt długiego używania nicht frisch
odbierany przez zmysł powonienia jako pozbawiony świeżości unangenehmer
źle wyglądający matt müde

nieść ɲɛ̇ɕʨ̑ v
zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym tragen

nieźle ˈɲɛ̇ʑlɛ adv
w miarę dobrze, całkiem dobrze nicht schlecht

nieżonaty ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ adj
zwykle o mężczyźnie: niemający żony unverheiratet alleinstehend

nieżywy ɲɛˈʒɨvɨ adj
pozbawiony życia, martwy leblos tot

nigdy ˈɲiɡdɨ pronoun
w żadnym czasie, momencie, sytuacji nie niemals

nigdzie ˈɲiɟʥ̑ɛ adv
do żadnego miejsca nirgendhin nirgendwohin
w żadnym miejscu nirgends nirgendwo

nigerski ɲiˈɡɛrsʲci adj
odnoszący się do państwa Niger nigrisch

nigeryjski ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Nigeria nigerianisch

nihilizm n
(filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości; Nihilismus

nikczemność n
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nikczemne; cecha tych, którzy są nikczemni Gemeinheit Niederträchtigkeit

nikczemny ɲikˈʧ̑ɛ̃mnɨ adj
podły, niegodziwy, zły; postępujący źle lub świadczący o złym, niegodziwym postępowaniu niederträchtig verworfen

nikiel ˈɲicɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28; Nickel

nikielin n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady arsenków o metalicznym połysku i miedzianoczerwonym kolorze; Nickelin Kupfernickel Rotnickelkies

nikotyna ˌɲikɔˈtɨ̃na n
bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu; Nikotin Nicotin

nikt ɲikt pronoun
żadna osoba niemand

nimfomania ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja n
(medycyna, medyczny) chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet; Nymphomanie

niniejszy ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ pronoun
(książkowy) ten oto właśnie vorliegend

niniejszym ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ̃m adv
(urzędowy) tak więc, tym oto aktem, pismem, wystąpieniem hiermit

niob ɲɔp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41; Niob

niski ˈɲisʲci adj
mający mały wymiar w pionie niedrig
mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości niedrig
oceniany ujemnie w sensie moralnym niedrig

nisko ˈɲiskɔ adv
na niedużej wysokości niedrig

niskokaloryczny ˌɲiskɔkalɔˈrɨʧ̑nɨ adj
mający/dostarczający małą ilość kalorii kalorienarm

niskotłuszczowy ˌɲiskɔtwuʃˈʧ̑ɔvɨ adj
(kulinaria) o niskiej zawartości tłuszczu fettarm

nisza n
(architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby Nische
(architektura, architektoniczny) odrębna część większego pomieszczenia, powstała poprzez załamanie i cofnięcie ściany Nische
(geologia, geologiczny) zagłębienie w skale Nische Spalte

niszczyciel ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
ten, kto niszczy Zerstörer
(wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających; Zerstörer

niszczyć ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑ v
pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji zerstören vernichten verwüsten

niuton ˈɲutɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) jednostka siły w układzie SI; Newton

niweczyć v
pozbawiać wartości, obracać wniwecz zerstören vereiteln

nizina ɲiˈʑĩna n
(geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m. Niederung

nić ɲiʨ̑ n
cienkie włókno używane np. do szycia Faden Zwirn

niż ɲiʃ conjunction
…używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami als

niż ɲiʃ n
(meteorologia, meteorologiczny) ośrodek niskiego ciśnienia atmosferycznego; Tief Tiefdruckgebiet

no to co ˈnɔ ˈtɔ ˈʦ̑ɔ
(potocznie, potoczny) sygnalizuje, że mówca uważa dane zdarzenie lub argument za nieistotne, lub ma do niego lekceważący stosunek na und

nobel ˈnɔbɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102; Nobelium

noc nɔʦ̑ n
okres od zmierzchu do świtu; Nacht

nocna zmiana ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna n
okres czasu pracy przebiegający w nocy Nachtschicht

nocnik ˈnɔʦ̑ʲɲik n
naczynie do oddawania moczu i kału, używane zwłaszcza przez małe dzieci; Töpfchen

nocny ˈnɔʦ̑nɨ adj
związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy nächtlich Nacht-

noga ˈnɔɡa n
(anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga; Bein
element budowy mebla Bein

nogawka nɔˈɡafka n
(krawiectwo) część spodni okrywająca nogę Hosenbein

noktowizor ˌnɔktɔˈvʲizɔr n
urządzenie umożliwiające widzenie w ciemności; Infrarotgerät Nachtfernrohr Nachtsichtgerät

nomada nɔ̃ˈmada n
(etnografia, etnograficzny) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce; Nomade

nominacja n
oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie Nominierung Berufung Ernennung Ruf
zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska Nominierung Berufung

nominować ˌnɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑ v
oficjalnie powołać kogoś na stanowisko nominieren

nomofobia ˌnɔ̃mɔˈfɔbʲja n
(neologizm) strach przed sytuacją niemożliwości korzystania z telefonu komórkowego Nomophobie

nomokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny opierający się na respektowaniu prawa Nomokratie

nonkonformista ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista n
ten, kto nie zgadza się z powszechnie panującymi opiniami i wyraża jawnie swój sprzeciw wobec nich Nonkonformist

nonkonformizm n
(socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) postawa sprzeciwu wobec zasad, norm i opinii obowiązujących w danym środowisku; Nonkonformismus

nonszalancja n
bezceremonialne, niedbałe zachowywanie się połączone z lekceważącym stosunkiem do ludzi i przyjętych norm Nonchalance

nonszalancki adj
świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco nonchalant

nora ˈnɔra n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) obskurne, podejrzane, zaniedbane mieszkanie lub lokal Loch
(zoologia, zoologiczny) podziemne schronienie zwierząt Bau Höhle Loch

nordycki nɔrˈdɨʦ̑ʲci adj
(książkowy) północnoeuropejski; nordisch

normalność n
cecha tego, co normalne, brak dziwactw Normalität

normalny nɔrˈmalnɨ adj
zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być normal
(chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne normal

nornica nɔrʲˈɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) drobny, pospolity gryzoń półkuli północnej, prowadzący głównie nocny tryb życia Rötelmäus

norweski nɔrˈvɛsʲci adj
odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów norwegisch Norwegisch

norweski nɔrˈvɛsʲci n
język urzędowy Norwegii; Norwegisch norwegisch

norweskojęzyczny nɔrˈvɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
spisany, stworzony w języku norweskim norwegischsprachig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem norweskim norwegischsprachig
taki, który posługuje się językiem norweskim norwegischsprachig

norymberski adj
związany z Norymbergą, dotyczący Norymbergi Nürnberger

nos nɔs n
(anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt; Nase
dziób samolotu Flugzeugbug Flugzeugkopf
koniec buta Spitze

nosacizna n
(weterynaria, weterynaryjny) przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych; Rotz

nosiwoda ˌnɔɕiˈvɔda n
ten, kto nosi wodę w wiadrach Wasserträger

nosić ˈnɔɕiʨ̑ v
o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie tragen
fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu tragen

nosorożec ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych; Nashorn

nostalgia nɔˈstalʲɟja n
tęsknota, zwłaszcza za krajem Nostalgie

nostalgiczny ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ adj
taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty nostalgisch

nosze n
(medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych; Bahre Trage

noszowicki adj
związany z gminą Noszowice, dotyczący gminy Noszowice Noschowitzer

notarialny adj
odnoszący się do notariusza lub notariatu, związany z notariuszem lub notariatem notariell

notariusz n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron Notar

notatka nɔˈtatka n
kartka zawierająca notatkę (1.1-2) Merkzettel Notizzettel
robocze, odręczne zapiski, np. z wykładów, z pracy koncepcyjnej Notiz
krótki tekst, mający na celu przypomnienie jakiejś informacji Notiz

notesik nɔˈtɛɕik n
mały notes Notizblock

nowicjat nɔˈvʲiʦ̑ʲjat n
okres próbny kandydata do zakonu; Noviziat

nowicjusz n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat Novize

nowiutki nɔˈvʲjutʲci adj
nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany nagelneu

nowoczesny ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ adj
charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny modern

nowogwinejski adj
związany z Nową Gwineą, dotyczący Nowej Gwinei, pochodzący z Nowej Gwinei neuguineisch

nowokaledoński adj
związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii neukaledonisch

nowomowa n
język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych; Neusprech

nowotworowy ˌnɔvɔtfɔˈrɔvɨ adj
związany z nowotworem tumorartig

nowotwór nɔˈvɔtfur n
(medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki; Neoplasma

nowozelandzki ˌnɔvɔzɛˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Nowa Zelandia neuseeländisch

nowożytny ˌnɔvɔˈʒɨtnɨ adj
od nowożytność: należący do nowożytności, określający nowożytność, używany w związku z nowożytnością neuzeitlich

nowy ˈnɔvɨ adj
istniejący od niedawna neu
taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego neu

nozologia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób; Nosologie Krankheitslehre

nośnik danych n
(informatyka, informatyczny) przedmiot fizyczny, na którym możliwe jest zapisanie informacji i ich odczytywanie; Datenträger

nożyczki nɔˈʒɨʧ̑ʲci n
małe nożyce; Schere

nożyczki do paznokci n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) narzędzie służące do obcinania paznokci u rąk i u stóp Nagelschere

nuda ˈnuda n
stan, gdy jest nudno; dzieje się coś nieciekawego, nudnego, nużącego; Langeweile

nudności n
(medycyna, medyczny) mdłości, stan poprzedzający wymioty Brechreiz

nudny ˈnudnɨ adj
wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie langweilig

nudysta nuˈdɨsta n
osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą Nudist

nudzić ˈnuʥ̑iʨ̑ v
powodować nudę langweilen
odczuwać nudę sich langweilen

numer ˈnũmɛr n
liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru Nummer

numer identyfikacji podatkowej ˈnũmɛr ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲji ˌpɔdatˈkɔvɛj n
(administracja) kod, służący do identyfikacji podatników Umsatzsteuer-Identifikationsnummer

numerować ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑ v
nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami numerieren

numeryczny ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ adj
składający się z liczb lub cyfr numerisch

numizmatyk n
specjalista w dziedzinie numizmatyki Münzensammler Numismatiker

nunatak nũˈnatak n
(geologia, geologiczny) wzniesienie wystające nad powierzchnię lodowca lub lądolodu i zewsząd otoczone przez pokrywę lodową; Nunatak

nuncjusz ˈnũnʦ̑ʲjuʃ n
dyplomatyczny przedstawiciel Watykanu Nuntius

nur nur n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy; Seetaucher
skok do wody Tauchen

nurek ˈnurɛk n
człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych Taucher

nurkować nurˈkɔvaʨ̑ v
pływać pod powierzchnią wody tauchen

nuta ˈnuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość Note

nutria ˈnutrʲja n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia; Biberratte

nużyca n
(weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt; Räude

nużyć v
wywoływać znudzenie lub wyczerpanie swoją jednostajnością ermüden ermatten
odczuwać zmęczenie, ulegać stopniowemu wyczerpaniu matt werden müde werden

nylon ˈnɨlɔ̃n n
tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch Nylon

nów nuf n
(astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część; Neumond

nóż nuʃ n
krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia; Messer

nóż do masła ˈnuʒ dɔ‿ˈmaswa n
nóż służący do smarowania masłem lub innymi smarowidłami Buttermesser

nęcić ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑ v
działać przyciągająco locken ködern

nędza ˈnɛ̃nʣ̑a n
stan ubóstwa w najwyższym stopniu, brak środków do życia Elend Not

nędzny ˈnɛ̃nʣ̑nɨ adj
niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony miserabel

nękać ˈnɛ̃ŋkaʨ̑ v
dręczyć, trapić quälen plagen

o ɔ preposition
…wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami) über von

o chlebie i wodzie adv
(przenośnie, przenośnia) o życiu w biedzie w tak ciężkich warunkach, że w minimalnym stopniu zostają zaspokojone jedynie podstawowe potrzeby takie jak jedzenie i picie von Brot und Wasser leben

o czasie ɔ‿ˈʧ̑aɕɛ adv
we właściwym (zaplanowanym) momencie pünktlich

o ile
łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, które wyraża warunek treści sofern soviel soweit

o mały włos ɔ‿ˈmawɨ ˈvwɔs adv
omal, niewiele brakowało um Haaresbreite

o wilku mowa ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva idiom
wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach wenn man vom Teufel spricht

oaza ɔˈaza n
(geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody; Oase

obaj ˈɔbaj collective
dwie konkretne osoby, niezależnie od płci, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden i drugi beide

obawiać się ɔˈbavʲjäʨ̑‿ɕɛ v
mieć obawę, bać się czegoś fürchten

obchodzić ɔpˈxɔʥ̑iʨ̑ v
krążyć, chodzić wokół, przechodzić przez jakiś obiekt; przejść jakąś przestrzeń, teren, pomieszczenie herumgehen
świętować, uczcić jakąś rocznicę, radosne wydarzenie, sukces feiern

obchód n
kontrolne obejście danego miejsca Visite Begehung Rundgang

obcisły ɔpʲˈʨ̑iswɨ adj
o ubraniu: ściśle przylegający do ciała, ciasno opinający eng

obciążenie ˌɔpʲʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ n
(ekonomia, ekonomiczny) obarczenie kogoś kwotą do zapłaty Belastung Last
(przenośnie, przenośnia) okoliczność stanowiąca utrudnienie Belastung
ciężar spoczywający na kimś lub czymś Last Belastung Beanspruchung

obcojęzyczny ˌɔpʦ̑ɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
odnoszący się do innego języka anderssprachig fremdsprachig fremdsprachlig
posługujący się językiem obcym anderssprachig fremdsprachig fremdsprachlig

obcy ˈɔpʦ̑ɨ adj
nienależący do jakiegoś kręgu ortsfremd

obecnie ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ adv
teraz, aktualnie, w tym momencie jetzt zur Zeit nun aktuell derzeit

obecny ɔˈbɛʦ̑nɨ adj
dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny gegenwärtig
osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili anwesend

obejmować ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑ v
mieścić w sobie beinhalten umfassen
o umyśle, pamięci: rozumieć coś, pojmować coś, przypominać sobie erfassen fassen
otaczać ramionami umarmen
rozpoczynać sprawowanie funkcji, urzędu, stanowiska itp. übernehmen
rozprzestrzeniać, rozszerzać erfassen

obelisk ɔˈbɛlʲisk n
pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego; Obelisk

oberża n
(przestarzałe, przestarzały) dom zajezdny przy głównym trakcie, w którym podróżny mógł zatrzymać się na posiłek i nocleg Gasthaus

obiad ˈɔbʲjat n
gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia; Mittagessen

obiecywać ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑ v
mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę versprechen

obiecywać gruszki na wierzbie ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʥ̑ ˈɡruʃʲci na‿ˈvʲjɛʒbʲjɛ v
składać obietnice bez pokrycia das Blaue vom Himmel versprechen

obiekt ˈɔbʲjɛkt n
rzecz fizycznie istniejąca Objekt
(informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury Objekt
osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności Objekt
teren będący wydzieloną, logiczną całością, zwłaszcza miejsce publiczne, budowla Objekt

obiektyw ɔˈbʲjɛktɨf n
(technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia Objektiv

obiektywność n
cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność Objektivität

obiektywny ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ adj
odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń objektiv

obieraczka ˌɔbʲjɛˈraʧ̑ka n
(potocznie, potoczny) przyrząd służący do obierania warzyw ze skóry Schälmaschine

obierać ɔˈbʲjɛraʨ̑ v
usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp. schälen
wybierać kogoś na stanowisko, funkcję drogą głosowania wählen erkiesen

obierka n
pozostałość po obieraniu jarzyny Schale

obietnica ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a n
wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości Versprechen Versprechung

obieżyświat ˌɔbʲjɛˈʒɨɕfʲjat n
ktoś wiele podróżujący, włóczący się po świecie Weltenbummler

objaw ˈɔbʲjaf n
oznaka jakiegoś zjawiska Symptom Anzeichen

objazd ˈɔbʲjast n
(motoryzacja) tymczasowa trasa wyznaczona w celu ominięcia miejsca zablokowanego przez roboty drogowe lub wypadek Umleitung
objeżdżanie, odwiedzanie Rundfahrt Rundreise
objeżdżanie, omijanie (np. korka) Umfahren Umfahrung
objeżdżanie, występy Tour

objaśniać ɔbʲˈjäɕɲäʨ̑ v
czynić coś zrozumiałym dla kogoś aufklären erläutern

oblegać v
(wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie belagern
otaczać gromadnie umringen

oblicze ɔbˈlʲiʧ̑ɛ n
(książkowy) twarz jakiejś osoby i jej wyraz Antlitz

oblig n
(ekonomia, ekonomiczny) pisemne uznanie długu Schuldschein

oblężenie ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ n
otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia Belagerung

obniżyć ɔbʲˈɲiʒɨʨ̑ v
uczynić coś niższym niedriger machen
uczynić coś tańszym erniedrigen herabsetzen senken
uczynić coś łatwiejszym herunterschrauben verringern

obojczyk ɔˈbɔjʧ̑ɨk n
(anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką; Schlüsselbein

obojętnie ˌɔbɔˈjɛ̃ntʲɲɛ adv
w sposób dowolny, nieistotny, bez różnicy; wszystko jedno jak egal
w sposób nie wyrażający zainteresowania, bez przejęcia egal

obojętność ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑ n
(chemia, chemiczny) nie uleganie przemianom chemicznym Neutralität
brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś Gleichgültigkeit

obok ˈɔbɔk preposition
w niedużej odległości neben

obora ɔˈbɔra n
budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania Kuhstall Stall

obowiązany adj
mający obowiązek do robienia czegoś verpflichtet

obowiązek ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk n
nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary Pflicht

obowiązkowy ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ adj
(o człowieku) dobrze wywiązujący się z obowiązków pflichtbewusst
będący czyimś obowiązkiem Pflicht

obowiązywać ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑ v
być objętym obowiązkiem gelten

obrabiarka ˌɔbraˈbʲjarka n
maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów; Werkzeugmaschine

obraz ˈɔbras n
(sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji Bild Gemälde
widok na ekranie urządzenia Bild Gemälde
wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia Bild Gemälde

obraza ɔbˈraza n
urażenie czyjejś godności osobistej Beleidigung

obrazek ɔbˈrazɛk n
(zdrobniale) od obraz Bildchen

obrazować v
być obrazem czego darstellen vorzeigen
pokazywać obraz czego darstellen schildern

obrazowy adj
oddziałujący na wyobraźnię anschaulich bildhaft bildlich

obraźliwie ˌɔbraʑˈlʲivʲjɛ adv
w sposób sprawiający przykrość beleidigend erniedrigend

obrażać ɔbˈraʒaʨ̑ v
sprawiać komuś przykrość beleidigen kränken

obrona ɔbˈrɔ̃na n
przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją Verteidigung

obrotnica ˌɔbrɔtʲˈɲiʦ̑a n
(kolejnictwo) urządzenie służące do zmiany kierunku pojazdu dokonywanej przez obrót platformy, na której pojazd stoi; Drehscheibe

obrońca ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej Verteidiger Rechtsanwalt
osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp. Verteidiger
(sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny Verteidiger

obroża ɔbˈrɔʒa n
taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego Halsband

obrus ˈɔbrus n
wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu; Tischdecke Tischtuch Decke

obrzezanie ˌɔbʒɛˈzãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych; Beschneidung Zirkumzision

obrzeże ɔbˈʒɛʒɛ n
okolice kończącego się zjawiska czy czynności Rand Rand

obrzydliwy ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ adj
(książkowy) budzący odrazę widerlich

obrzęd ˈɔbʒɛ̃nt n
uporządkowany akt o znaczeniu symbolicznym, element uroczystości, wynikający z tradycji Zeremonie Ritual Brauch

obrączka ɔbˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
kółko ze szlachetnego metalu noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa; Trauring

obręcz ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑ n
sztywny pas z połączonymi końcami, opasujący coś Reifen

obsceniczny ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
nieprzyzwoity, nieodpowiedni do pokazywania w miejscach publicznych obszön

obserwować ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) otrzymywać informacje o określonych zdarzeniach überwachen
spostrzegać bemerken beobachten
uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś beobachten betrachten

obsesyjny adj
właściwy obsesji, taki, jak w obsesji obsessiv

obskurancki adj
(książkowy) charakterystyczny dla obskuranta i obskurantyzmu obskurantisch obskurantistisch

obskurant n
(książkowy) osoba o wstecznych poglądach, przeciwnik postępu i wszelkich nowinek Obskurant

obskurantka n
(książkowy) kobieta o wstecznych poglądach, przeciwniczka postępu i wszelkich nowinek Obskurantin

obszar ˈɔpʃar n
ograniczona część powierzchni Gebiet Raum

obszerny ɔpˈʃɛrnɨ adj
dużych rozmiarów geräumig ausgedehnt weit groß

obsługiwać ˌɔpswuˈɟivaʨ̑ v
wykonywać usługi na rzecz kogoś lub na rzecz jakiegoś przedsięwzięcia bedienen

obudzić ɔˈbuʥ̑iʨ̑ v
przestać spać, zakończyć sen, wyrwać się ze snu aufwachen

oburzać v
wywoływać oburzenie – wzbudzać sprzeciw połączony z gniewem empören entrüsten

oburęczny ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
posługujący się z równą sprawnością obiema rękami beidhändig

obuwie ɔˈbuvʲjɛ n
wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami Schuhwerk Fußbekleidung

obwarzanek ˌɔbvaˈʒãnɛk n
(kulinaria) wyrób piekarniczy w kształcie pierścienia uformowanego z wałka skręconego w spiralę, wykonany z ciasta parzonego (obwarzonego) przed pieczeniem; Brezel

obwodnica ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a n
droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie; Umgehungsstraße

obwoluta ˌɔbvɔˈluta n
(drukarstwo, drukarski) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) papierowa lub plastikowa ochronna okładka zakładana na właściwą okładkę książki; Buchumschlag

obwód ˈɔbvut n
(elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd; Schaltung
(geometria) długość brzegu figury geometrycznej; Umfang
brzeg, krawędź, otaczająca coś z każdej strony, obejmująca obiekt zwykle w poziomie Rand

oby ˈɔbɨ particle
wyrażenie nadziei, że coś się stanie mögen sollen

obywatel ˌɔbɨˈvatɛl n
członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję; Bürger

obywatelka ˌɔbɨvaˈtɛlka n
kobieta związana z krajem oficjalnymi prawami i obowiązkami Bürgerin

obywatelstwo ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki; Staatsbürgerschaft Staatsangehörigkeit

obój ˈɔbuj n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych; Oboe

obóz ˈɔbus n
wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje Lager

obóz dla uchodźców n
tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową; Flüchtlingslager

obłok ˈɔbwɔk n
(meteorologia, meteorologiczny) kłęby zawieszonej wysoko nad ziemią skroplonej pary wodnej Wolke

obłączek n
(anatomia, anatomiczny) białawy obszar luźnej skóry w kształcie półksiężyca u nasady paznokcia; Lunula

obłąkanie n
zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność Verrücktheit Wahnsinn

obłąkany adj
będący w stanie obłąkania geisteskrank verrückt wahnsinnig geistesgestört

obżarstwo ɔbˈʒarstfɔ n
nadmierne spożywanie pokarmów Gefräßigkeit

ocean ɔˈʦ̑ɛãn n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi Ozean Weltmeer

oceanarium ˌɔʦ̑ɛãˈnarʲjũm n
(zoologia, zoologiczny) instytucja badająca i prezentująca florę i faunę morską; Ozeaneum

oceaniczny adj
dotyczący oceanu, związany z oceanem ozeanisch

ocelot ɔˈʦ̑ɛlɔt n
(zoologia, zoologiczny) kotowaty drapieżnik amerykański; Ozelot

ocena ɔˈʦ̑ɛ̃na n
(szkolnictwo, szkolny) nota dawana uczniowi lub studentowi Einschätzung Note
opinia kogoś o czymś lub kimś Bewertung Meinung
oszacowanie wartości czegoś Schulnote Bewertung

ocet ˈɔʦ̑ɛt n
(spożywczy) (kulinaria) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5–10%, czasem z domieszkami; Essig

ocet balsamiczny n
(kulinaria) gęsty ocet o ciemnej barwie powstający z zagęszczonego moszczu winogronowego poddanego długotrwałemu dojrzewaniu w drewnianych beczkach Balsamessig

ochota ɔˈxɔta n
pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś Lust

ochotnik n
ktoś dobrowolnie zgłaszający się do udziału w czymś Freiwilliger

ochrona ɔxˈrɔ̃na n
dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu Schutz
służba odpowiedzialna za bezpieczeństwo Schutz
rzecz, która przed czymś chroni Schutz

ochrona środowiska n
(ekologia, ekologiczny) ogół działań, których celem jest wykorzystanie zasobów środowiska naturalnego ograniczając jednocześnie negatywne wpływy działalności człowieka; Umweltschutz

ochrowy adj
koloru ochry, koloru żółtobrunatnego ocker

ochładzać ɔxˈwaʣ̑aʨ̑ v
obniżać temperaturę czegoś abkühlen kühlen

ocieplanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ocieplać Erwärmung

ocieplenie ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ocieplić Erwärmung

octan ˈɔktãn n
(chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego; Azetat

oczarowywać v
wywoływać u kogo uczucie fascynacji, urzeczenia bezaubern

oczekiwać ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑ v
spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś erwarten

oczeret n
(botanika, botaniczny) Schoenoplectus Rchb., rodzaj roślin kłączowych z rodziny ciborowatych; Teichbinsen
(dawniej, dawny) szuwary Röhricht

oczerniać v
rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle anschwärzen

oczko ˈɔʧ̑kɔ n
(pszczelarstwo, pszczelarski) otwór w ulu umożliwiający pszczołom opuszczanie ula i powracanie do niego Ausflugsloch Einflugsloch
(zdrobniale) od: oko Äuglein
dziura w pończosze lub rajstopach Masche
kropka na kości do gry Auge

oczodół ɔˈʧ̑ɔduw n
(anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna; Augenhöhle

oczyszczalnia ścieków ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑alʲɲa ˈɕʨ̑ɛkuf n
zespół urządzeń i obiektów technologicznych służących do usuwania zanieczyszczeń z odpadów płynnych; Kläranlage

oczyszczać ɔˈʧ̑ɨʃʧ̑aʨ̑ v
usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości putzen

oczytany adj
taki, który przeczytał wiele książek belesen

oczywisty ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ adj
taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać offensichtlich

oczywiście ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ particle
partykuła wyrażająca brak wątpliwości selbstverständlich natürlich

od ɔt preposition
…tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś von seit ab
…tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot von vor
…tworzący konstrukcje porównawcze dwóch pojęć als

od czasu do czasu ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu adv
co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często von Zeit zu Zeit ab und zu

od dawna adv
od dłuższego czasu schon lange seit Langem

od dziecka adv
od dawna, od czasu gdy się miało kilka lat von Kind an

od niedawna adv
od krótkiego czasu seit kurzem

od razu ɔd‿ˈrazu adv
bez namysłu sofort
natychmiast, z miejsca gleich sofort

od ręki ɔd‿ˈrɛ̃ŋʲci adv
bez czekania, zaraz, natychmiast umgehend
bez korzystania z przyrządów ułatwiających rysowanie, kreślenie itp. sofort freihändig

od wielkiego dzwonu ˌɔd‿vʲjɛlʲˈcɛɡɔ ˈʣ̑vɔ̃nu adv
rzadko, tylko przy szczególnej okazji, w szczególnych przypadkach alle Jubeljahre einmal

oda ˈɔda n
patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee; Ode
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj utworu muzycznego podobnego do kantaty Ode

odaliska ˌɔdaˈlʲiska n
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim Odaliske

odbiegać v
biegnąc, oddalać się skądś weglaufen
odchodzić od przedmiotu sprawy abkommen abschweifen abweichen

odbijacz ɔdˈbʲijaʧ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu; Fender

odbyt ˈɔdbɨt n
(anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego; After Anus

odbytnica ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków; Mastdarm Rektum

odbywać ɔdˈbɨvaʨ̑ v
mieć miejsce, dziać się, dokonywać się stattfinden

odchody połogowe n
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie Lochien Wochenfluss

odcień ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ n
nieznaczna różnica lub cecha trudno postrzegalna Nuance
odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru Farbton

odcinek ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk n
(matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami; Strecke Segment
fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2) Strecke
fragment większej całości, odcięty od niej Abschnitt
jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno Folge Serie

odcisk ˈɔtʲʨ̑isk n
odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym Abdruck

odcisk palca ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a n
wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby Fingerabdruck

odczuwalny adj
dający się odczuć, wyczuwalny spürbar

odczuwać ɔṭˈʧ̑uvaʨ̑ v
reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów empfinden fühlen

odczyt n
sprawdzenie wartości zarejestrowanej na przyrządzie pomiarowym Lesung
wykład publicznie wygłoszony zwykle na temat popularnonaukowy Vortrag Referat

odczytywać ˌɔṭʧ̑ɨˈtɨvaʨ̑ v
czytać tekst zapisany nieznanymi znakami lub zapisany niewyraźnie ablesen
zapoznawać się ze wskazaniami urządzenia pomiarowego ablesen
publicznie czytać na głos vorlesen

oddalać v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nie uwzględniać czyich pretensji, żądań abweisen verwerfen ablehnen
zwiększać odległość pomiędzy danymi jednostkami entfernen
zwiększać własną odległość od czego lub kogo wegfahren abfahren abfliegen ablegen auslaufen sich entfernen

oddany adj
gotów do poświęceń dla kogoś lub czegoś; wierny, lojalny, przywiązany ergeben

oddawać ɔdˈːavaʨ̑ v
dawać coś komuś z powrotem, zwracać właścicielowi zurückgeben

oddech ˈɔdːɛx n
pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc Atem Atemzug

oddychać ɔdˈːɨxaʨ̑ v
(fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska atmen

oddział ˈɔdʲʥ̑aw n
odrębna i samodzielnie działająca część jakiejś organizacji lub urzędu Zweigstelle

oddziaływać ˌɔdʲʥ̑aˈwɨvaʨ̑ v
wpływać, powodować skutek einwirken

oddzielnie adv
nie razem, osobno getrennt

odejmowanie ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) działanie odwrotne do dodawania; Subtraktion

odejmować ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑ v
(matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania; subtrahieren abziehen

odgadnąć ɔdˈɡadnɔ̃ɲʨ̑ v
aspekt dokonany od: odgadywać erraten

odjeżdżać ɔdʲˈjɛʒʤ̑aʨ̑ v
jadąc, oddalać się abfahren

odkorkować v
otworzyć coś zamknięte na korek entkorken

odkorkowywać v
otwierać coś zamknięte na korek entkorken

odkrycie ɔtˈkrɨʨ̑ɛ n
napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej Entdeckung

odkurzacz ɔtˈkuʒaʧ̑ n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika; Staubsauger

odkurzać ɔtˈkuʒaʨ̑ v
odkurzaczem usuwać kurz, brud, śmieci itd. staubsaugen Staub saugen
usuwać kurz entstauben Staub wischen abstauben

odkład n
(pszczelarstwo, pszczelarski) celowo wydzielona przez pszczelarza część plastrów z istniejącej rodziny pszczelej np. w celu utworzenia nowej Ableger

odkładać ɔtˈkwadaʨ̑ v
(telekomunikacja) odkładać słuchawkę przerywać rozmowę telefoniczną den Hörer auflegen
kłaść na bok rzeczy, które trzymało się w ręku ablegen zurücklegen
oszczędzać pieniądze lub inne zasoby na określony cel zurücklegen
przenosić na późniejszy termin aufschieben verschieben
o mule, tłuszczu, osadzie: gromadzić się w coraz większej ilości sich ablagern

odległość ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑ n
długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami Abstand Distanz Entfernung Weite

odległy ɔdˈlɛɡwɨ adj
znajdujący się daleko entfernt

odlew ˈɔdlɛf n
przedmiot powstały z wypełnienia formy płynną masą, która po zakrzepnięciu, wyschnięciu lub wypaleniu przyjmuje kształt tej formy Abguss

odlewać v
oddzielać płyn od cząstek stałych abgießen weggießen
usuwać płyn z naczynia, lejąc go w jakieś miejsce abgießen
wykonywać przedmiot poprzez wlewanie ciekłego surowca do specjalnej formy abgießen
(wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz pinkeln pissen

odmawiać ɔdˈmavʲjäʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wypowiadać słowa modlitwy beten sprechen
nie zgadzać się absagen

odmiana ɔdˈmʲjãna n
(językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp. Beugung Flexion Abart

odmienność n
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest odmienne; cecha tych, którzy są odmienni Andersartigkeit Unterschiedlichkeit Verschiedenheit

odmienny ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ adj
różny abweichend

odmowa ɔdˈmɔva n
niewyrażenie zgody Ablehnung Absage

odmówić posłuszeństwa v
o człowieku: nie wykonać rozkazu, polecenia im Stich lassen

odnieść ˈɔdʲɲɛ̇ɕʨ̑ v
przynieść coś z powrotem; dostarczyć coś, aby to oddać zurückbringen

odpad ˈɔtpat n
pozostałość po zużyciu czegoś lub resztka jakiegoś surowca odrzucana przy produkcji (najczęściej w liczbie mnogiej); Abfall

odpierać v
bronić się skutecznie przed zarzutami zurückweisen
bronić się w sposób skuteczny przed ciosami, napaścią abwehren parieren
używać siły do odsunięcia niebezpieczeństwa; zmuszać do odwrotu zurückschlagen zurückwerfen
usuwać plamy z czego, piorąc to herauswaschen
tracić brud w wyniku prania von Flecken gesäubert werden

odpisać v
(przestarzałe, przestarzały) pisząc, skopiować coś, ręcznie sporządzić odpis abschreiben
(uczniowskie) ściągnąć abschmieren abschreiben
napisać coś w odpowiedzi, udzielić pisemnej odpowiedzi zurückschreiben

odpoczywać ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑ v
przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił ausruhen rasten

odporny ɔtˈpɔrnɨ adj
mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały immun abgehärtet beständig

odpowiadać ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑ v
być równoważnym czemuś entsprechen
dawać odpowiedź antworten beantworten

odpowiedni ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi adj
spełniający wymagane warunki angemessen entsprechend

odpowiedzialność ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑ n
obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś Verantwortung Haftung

odpowiedzialny ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ adj
przeznaczony do poniesienia konsekwencji verantwortlich
będący przyczyną verantwortlich
mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje verantwortlich
poważnie traktujący swoje obowiązki verantwortlich
przeznaczony do pewnej czynności verantwortlich
kierujący czymś verantwortlich

odpowiedź ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
reakcja na pytanie Antwort

odpukać w niemalowane drewno ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ idiom
pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy auf Holz klopfen

odpust n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy; Ablass

odpuszczanie n
(technologia, technika, techniczny) proces obróbki cieplnej np. stali, szkła; Anlassen

odpychający adj
taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie abstoßend widerlich düster aussehend schmierig

odpychać v
oddalać pchnięciem wegstoßen zurückstoßen
powodować niechęć abstoßen abstoßend wirken
(fizyka, fizyczny) oddalać się od siebie sich abstoßen
oddalać siebie skądś pchnięciem sich abstoßen

odpłacić pięknym za nadobne ɔtˈpwaʨ̑iʨ̑ ˈpʲjɛ̃ŋknɨ̃m ˌza‿naˈdɔbnɛ v
odpłacić się tym samym, odwzajemnić się w ten sam sposób Gleiches mit Gleichem vergelten mit gleicher Münze heimzahlen

odra ˈɔdra n
(medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka; Masern

odrażający ˌɔdraʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny schauderhaft

odruch n
(biologia, biologiczny) reakcja ustroju na bodziec, przebiegająca za pośrednictwem układu nerwowego Reflex

odrysowywać v
rysując, kopiować coś abzeichnen

odrzutowiec n
(lotnictwo, lotniczy) samolot, który ma silnik odrzutowy – wykorzystujący energię odrzutu gazów spalinowych; Düsenflugzeug Jet Strahlflugzeug

odróżniać ɔdˈruʒʲɲäʨ̑ v
identyfikować odmienne rodzaje czegoś unterscheiden

odstawić na boczny tor ɔtˈstavʲiʨ̑ na‿ˈbɔʧ̑nɨ ˈtɔr v
pozbawić dotychczasowego znaczenia, wpływu, uczynić mało ważnym aufs Abstellgleis schieben

odstęp ˈɔtstɛ̃mp n
odległość w czasie między jakimiś wydarzeniami Abstand
odległość między dwoma przedmiotami, obiektami lub dwiema osobami Abstand

odstępnik ɔtˈstɛ̃mpʲɲik n
klawisz spacji w maszynie do pisania Abstandshalter Leertaste

odstępować v
oddawać coś komuś (bez zapłaty) abtreten überlassen
przekazywać coś, odsprzedając to na dogodnych warunkach abtreten
odchodzić niedaleko zurücktreten
odchodzić od postanowień absehen zurücktreten
zostawiać kogoś samego verlassen

odstępstwo ɔtˈstɛ̃mpstfɔ n
postępowanie sprzeczne z panującą normą Abweichung

odszkodowanie ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę; Entschädigung

odsączać v
oddzielać ciecz od części stałych przez sączenie abgießen abseihen
być odsączanym abgeseiht werden

odtrutka ɔtˈːrutka n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny; Gegengift Gegenmittel

odtwarzacz n
(informatyka, informatyczny) program komputerowy umożliwiający odtwarzanie dźwięku lub obrazu i dźwięku Player
(technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk Player

odtwarzać ɔtˈːfaʒaʨ̑ v
ponownie tworzyć wiederherstellen

odtąd ˈɔtːɔ̃nt pronoun
od tego miejsca ab hier von hier aus
od tej chwili, od teraz von nun an ab jetzt

odwaga ɔdˈvaɡa n
zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa Mut

odwar n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wyciąg wodny z kłączy, korzeni, kory lub ziela, wymagających dłuższego gotowania; Dekokt

odważnik ɔdˈvaʒʲɲik n
przedmiot służący do pomiaru masy innych przedmiotów na wadze szalkowej; Gewicht

odważny ɔdˈvaʒnɨ adj
taki, który ma odwagę mutig
taki, który jest wynikiem działania odwagi, świadczy o czyjejś odwadze mutig

odwet n
odwzajemnienie za zło Vergeltung

odwiedzać ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑ v
składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś besuchen
pójść, udać się, wybrać się dokądś besuchen

odwieszanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: odwieszać Abhängen

odwilż ˈɔdvʲilʃ n
ocieplenie w zimie, połączone z topnieniem śniegu Tauwetter

odwołanie ˌɔdvɔˈwãɲɛ n
zwrócenie się osoby nieakceptującej decyzji jakichś władz do wyższej instancji o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę lub uchylenie wydanej decyzji Abberufung

odwracalny adj
taki, który daje się odwrócić, zdolny do powrotu do stanu pierwotnego reversibel

odwrotnie ɔdˈvrɔtʲɲɛ adv
przeciwnie gegensätzlich
w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót umgekehrt

odwrotność ɔdˈvrɔtnɔɕʨ̑ n
(matematyka, matematyczny) liczba, która pomnożona przez daną niezerową liczbę daje jeden; Kehrwert

odwrót n
(wojskowość, wojskowy) wycofanie się wojska Rückzug

odwłok ˈɔdvwɔk n
(zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów Hinterleib

odwłokowy adj
(zoologia, zoologiczny) związany z odwłokiem, dotyczący odwłoka Abdominal abdominal

odyniec ɔˈdɨ̃ɲɛʦ̑ n
(łowiectwo, łowiecki) stary samiec samotnie żyjący, najczęściej w odniesieniu do dzika, a rzadziej żubra Keiler

odzież ˈɔʥ̑ɛʃ n
ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca Kleidung Kleider

odzwierciedlać v
dawać zwierciadlany obraz reflektieren
przedstawiać dokładnie widerspiegeln
być wyrażanym sich widerspiegeln

odzywać się v
mówić, zwykle w odpowiedzi do czego reden sagen
pojawiać się lub występować ponownie sich melden
wydawać dźwięk, być słyszalnym ertönen vernehmbar sein

odłamek n
(wojskowość, wojskowy) część pocisku oderwana w czasie wybuchu Splitter Sprengstück
mała część odłamana od całości Splitter Bruchstück

odłącznik ɔdˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
(elektryczność) łącznik tworzący widoczną przerwę między stykami Trenner

odźwierny n
(przestarzałe, przestarzały) osoba pełniąca służbę przy wejściu, drzwiach, bramie Pförtner Portier Schweizer

odżywać ɔḍˈʒɨvaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) odnawiać się, zjawiać się ponownie erneuern
odzyskiwać siły (fizyczne, psychiczne), dawną sprawność; wracać do życia beleben

odżywka do włosów n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych Spülung

oferta ɔˈfɛrta n
(potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje Angebot Offerte

offset ˈɔfːsɛt n
(drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego; Offsetdruck

ofiara ɔˈfʲjara n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) człowiek, który nie umie sobie radzić, jest niezdarny Niete
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar składany bogom lub duchom przez grupę ludzi Opfergabe
datek, podarowanie jakiejś kwoty (najczęściej na cele dobroczynne) Opfergabe
osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś Opfer
osoba, która ucierpiała wskutek wypadku Opfer
poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś Opfer

ofiara losu ɔˈfʲjara ˈlɔsu n
osoba, której nigdy nic nie wychodzi, nic się nie udaje Tollpatsch Tölpel

oficjalny ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ adj
zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący offiziell

ogier ˈɔɟɛr n
(zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych; Hengst

ogień ˈɔɟɛ̇̃ɲ n
płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania; Feuer

ogląd n
obejrzenie czego w celu zrozumienia sprawdzanej rzeczy Besichtigung Betrachtung

oglądać ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑ v
przypatrywać się komuś lub czemuś beobachten betrachten besichtigen fernsehen glotzen

ognie świętego Elma ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego; Elmsfeuer

ognioodporny adj
niewrażliwy, niepodatny na działanie ognia feuerfest

ognisko ɔɟˈɲiskɔ n
(fizyka, fizyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie Fokus Brennpunkt
ułożony, płonący stos drewna Feuer Herd

ognistoczerwony adj
koloru intensywnie czerwonego feuerrot

ogon ˈɔɡɔ̃n n
(potocznie, potoczny) długa kolejka Schlange
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała; Schwanz Schweif
końcowa część jakiegoś przedmiotu Schwanz Schweif

ogonek ɔˈɡɔ̃nɛk n
(zdrobniale) od: ogon Schwänzchen

ogr ɔkr̥ n
legendarne stworzenie; Oger

ogrodnictwo ˌɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(potocznie, potoczny) dział uczelni rolniczej zajmujący się takimi uprawami Gartenbau
(rolnictwo, rolniczy) uprawa drzew owocowych, roślin ozdobnych i warzyw Gartenbau
dział rolnictwa zajmujący się takimi uprawami Gartenbau Gartenbaukunde

ogrodniczka ˌɔɡrɔdʲˈɲiʧ̑ka n
kobieta, dziewczyna pracująca w ogrodzie Gärtnerin

ogrodniczy adj
(ogrodnictwo, ogrodniczy) związany z ogrodnictwem Garten-

ogrodnik ɔˈɡrɔdʲɲik n
osoba zajmująca się ogrodem Gärtner

ogrodzenie ˌɔɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
przeszkoda ogradzająca jakiś teren, np. w postaci płotu, parkanu, muru Umzäunung

ogromnie ɔˈɡrɔ̃mʲɲɛ adv
bardzo, mocno, w wysokim stopniu außerordentlich ungeheuer

ogromny ɔˈɡrɔ̃mnɨ adj
mający bardzo duży rozmiar riesig riesengroß

ogryzek ɔˈɡrɨzɛk n
ogryziony, niedojedzony kawałek czegoś (np. jabłka) Apfelrest

ogrzewanie ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ n
urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło Heizung

ogród ˈɔɡrut n
miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych; Garten

ogród zimowy n
(architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wydzielona i mocno przeszklona część budynku wypełniona wieloma wyeksponowanymi całorocznymi roślinami; Wintergarten

ogród zoologiczny ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ n
teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata; Tierpark

ogólnie ɔˈɡulʲɲɛ adv
powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy allgemein
w sposób pozbawiony wnikania w szczegóły generell

ogólnoświatowy ˌɔɡulnɔɕfʲjaˈtɔvɨ adj
dotyczący całego świata weltweit

ogólny ɔˈɡulnɨ adj
nieuwzględniający szczegółów allgemein
zbierający w całość allgemein
powszechny, często występujący allgemein

ogórek ɔˈɡurɛk n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych; Gurke

ogół ˈɔɡuw n
pewna całość; zbiór zjawisk, przedmiotów Allgemeinheit Öffentlichkeit

ogłoszenie ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ogłosić Bekanntmachung
pisemny komunikat umieszczony w miejscu publicznym lub wiadomość rozpowszechniona przez środki masowego przekazu Anzeige Annonce Inserat

ogłoszeniodawca n
podmiot zlecający rozpowszechnianie ogłoszenia Inserent

ohar ˈɔxar n
(ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny; Brandgans

ohydny ɔˈxɨdnɨ adj
obrzydliwy, budzący wstręt scheußlich abscheulich widerlich

ojciec ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ n
mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka); Vater Pater

ojciec chrzestny ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ n
(kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną Pate Taufpate

ojcojebca ˌɔjʦ̑ɔˈjɛpʦ̑a n
(wulgarnie, wulgaryzm) mężczyzna penertujący analnie własnego ojca Vaterficker

ojczym ˈɔjʧ̑ɨ̃m n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym Stiefvater

ojczysty ɔjˈʧ̑ɨstɨ adj
dotyczący ojczyzny, charakteryzujący ojczyznę, wywodzący się z ojczyzny heimatlich

ojczyzna ɔjˈʧ̑ɨzna n
kraj, w którym ktoś się urodził; Vaterland Heimat

okamgnienie ˌɔkãmʲɟˈɲɛ̇̃ɲɛ n
bardzo krótki czas, jak mrugnięcie okiem, chwila Augenblick

okap ˈɔkap n
(architektura, architektoniczny) dolna krawędź dachu, która wystaje poza obrys budynku; Traufe

okapi ɔˈkapʲi n
(zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach; Okapi

okaryna ˌɔkaˈrɨ̃na n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie; Okarina

okazały adj
odznaczający się przepychem prächtig
mający imponujące rozmiary prächtig

okazja ɔˈkazʲja n
sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś Gelegenheit Anlass

okazja czyni złodzieja ɔˈkazʲja ˈʧ̑ɨ̃ɲi zwɔˈʥ̑ɛ̇ja proverb
możliwość szybkiego, nieoczekiwanego wzbogacenia się jest pokusą do kradzieży Gelegenheit macht Diebe

okazywać ˌɔkaˈzɨvaʨ̑ v
dawać się poznać jako ktoś lub coś; odnosić określony rezultat sich als herausstellen
stawać się oczywistym sich zeigen

okienko ɔˈcɛ̃nkɔ n
(zdrobniale) od okno Türchen Türlein
miejsce, stoisko w urzędach lub biurach, przy którym są obsługiwani klienci Schalter
otwór adresowy w kopercie Freistunde Fenster

oklepany adj
za bardzo znany z powodu wielokrotnego powtarzania abgedroschen banal

okno ˈɔkna ˈɔknɔ n
oszklony otwór w ścianie Fenster
(informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program Fenster
(matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra Fenster

oko ˈɔkɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd wzroku; Auge

oko za oko, ząb za ząb ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp proverb
zasada odwetu, odpłacanie złem za zło; Auge um Auge, Zahn um Zahn

okolica ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a n
obszar wokół czegoś Gegend

okoliczność ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia Umstand Gegebenheit

około ɔˈkɔwɔ particle
… wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu ungefähr näherungsweise circa

około ɔˈkɔwɔ preposition
… wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu ungefähr näherungsweise circa

około- ɔˈkɔwɔ prefix
określa cechę czegoś, co znajduje się lub ma miejsce dookoła przedmiotu określanego przez przymiotnik zirkum-

okoń ˈɔkɔ̃ɲ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba drapieżna; Barsch

okra ˈɔkra n
(botanika, botaniczny) Abelmoschus moschatus Medik., roślina jednoroczna o wyprostowanych pędach o wysokości jednego metra i żółtych kwiatach, stosowana jako roślina ozdobna, warzywo i zioło; Okra

okres ˈɔkrɛs n
(fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy; Periode
(geologia, geologiczny) część podziału historii Ziemi, podzielona na epoki; Periode
(matematyka, matematyczny) dla funkcji okresowej: przedział zmiennej niezależnej, w którym zmienna zależna (wartości funkcji) przyjmuje te same wartości, co w każdym przedziale odległym o całkowitą wielokrotność długości tego przedziału; Periode
(potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem Periode
przedział czasu, czas trwania czegoś Zeit Periode

okres godowy n
(zoologia, zoologiczny) okres łączenia się w pary i przystępowania do rozrodu u zwierząt; Paarungszeit

okresowy ˌɔkrɛˈsɔvɨ adj
cyklicznie powtarzający się periodisch
trwający lub mający trwać tylko przez pewien czas, chwilowy vorübergehend zeitweilig

określać ɔˈkrɛɕlaʨ̑ v
definiować, ustalać cechy czegoś bestimmen

określenie ˌɔkrɛɕˈlɛ̃ɲɛ n
wyrażenie charakteryzujące przedmiot bądź osobę Bestimmung

okropny ɔˈkrɔpnɨ adj
(potocznie, potoczny) intensywny, olbrzymi (często w negatywnym kontekście) ungeheuerlich
wywołujący strach, odrzucający schrecklich

okrutny ɔˈkrutnɨ adj
nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem grausam

okrytonasienne ɔˈkrɨtɔnaˈɕɛ̃nːɛ n
(botanika, botaniczny) gromada roślin naczyniowych Bedecktsamer

okrąg ˈɔkrɔ̃ŋk n
(geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu); Kreis

okrągły ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ adj
mający kształt koła, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich rund kreisförmig

okręg ˈɔkrɛ̃ŋk n
(administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach, zwykle odpowiadająca polskiemu powiatowi; obszar geograficzny o takiej wielkości Kreis

okręt ˈɔkrɛ̃nt n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa; Kriegsschiff

okręt liniowy ˈɔkrɛ̃nt lʲĩˈɲjɔvɨ n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) okręt wojenny wystarczająco duży, by walczyć w linii bojowej; Linienschiff

okręt podwodny n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu; Unterseeboot U-Boot Tauchboot Uboot

oksymoron ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych; Oxymoron

oktawa ɔkˈtava n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej Oktave
przedział czasu równy ośmiu dniom Oktave

okulary ˌɔkuˈlarɨ n
przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu; Brille

okulary przeciwsłoneczne ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ n
(optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem; Sonnenbrille

okultysta n
zwolennik okultyzmu Okkultist

okultyzm n
doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk; Okkultismus

okup ˈɔkup n
pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników Lösegeld

okupacja ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja n
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium Okkupation Besatzung

okupant ɔˈkupãnt n
państwo dokonujące okupacji innego państwa Besatzungsmacht

olcha ˈɔlxa n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny brzozowatych; Erle

olej ˈɔlɛj n
(spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo Öl
(technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący głównie jako paliwo Öl

olej palmowy n
(spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego; Palmöl

olej rycynowy n
olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce; Rizinusöl

olej sezamowy n
(spożywczy) olej tłoczony z ziaren sezamu; Sesamöl

olejek eteryczny ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ n
mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie; ätherisches Öl

olejny ɔˈlɛjnɨ adj
związany z farbami sporządzanymi na olejach ölig Öl-

oligarchia ˌɔlʲiˈɡarçja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli; Oligarchie

oligocen ˌɔlʲiˈɡɔʦ̑ɛ̃n n
(geologia, geologiczny) najmłodsza epoka paleogenu Oligozän

oligopol ˌɔlʲiˈɡɔpɔl n
(ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw; Oligopol

oliwka ɔˈlʲifka n
(botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne; Olivenbaum Ölbaum
owoc oliwki (1.1) Olive

om ɔ̃m n
(elektryczność) jednostka oporu elektrycznego; Ohm

omlet ˈɔ̃mlɛt n
(spożywczy) (kulinaria) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie; Omelett Omelette

omnibus ɔ̃mʲˈɲibus n
(motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd; Pferdomnibus

omowy ɔ̃ˈmɔvɨ adj
(fizyka, fizyczny) spełniający pierwsze prawo Ohma, taki w którym natężenie płynącego prądu jest wprost proporcjonalne do przyłożonego napięcia; ohmsch

omułek ɔ̃ˈmuwɛk n
(zoologia, zoologiczny) przybrzeżny małż mórz europejskich i Oceanu Atlantyckiego; Miesmuschel

omyłka n
sprawa niezamierzona a niewłaściwa Irrtum Versehen Fehler

on ɔ̃n personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski er

ona ˈɔ̃na personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński sie

onager ɔ̃ˈnaɡɛr n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty; Onager
(zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny; Asiatischer Esel

onanizm ɔ̃ˈnãɲism̥ n
zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych; Onanie

onanizować się ˌɔ̃nãɲiˈzɔvaʨ̑‿ɕɛ v
zaspokajać popęd płciowy bez udziału partnera onanieren wichsen

one ˈɔ̃nɛ personalPronoun
3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego sie

oni ˈɔ̃ɲi personalPronoun
trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego sie

onkologia ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami Onkologie

ono ˈɔ̃nɔ personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj nijaki es

onomatopeja ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy; Onomatopöie

ontologia ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja n
(filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu; Ontologie
(informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi; Ontologie

ontologiczny ˌɔ̃ntɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
(przymiotnik) od ontologia ontologisch

onuca ɔ̃ˈnuʦ̑a n
pas tkaniny do owijania stopy; Fußtuch

oologia ˌɔːˈlɔɟja n
(ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością Oologie

opactwo ɔˈpaʦ̑tfɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata; Abtei

opad ˈɔpat n
(meteorologia, meteorologiczny) spadająca na ziemię woda w postaci ciekłej lub stałej; Niederschlag

opal ˈɔpal n
(mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu; Opal
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z opalu (1.1) mineralnego Opal

opalać ɔˈpalaʨ̑ v
poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry sonnen bräunen

opalenizna ˌɔpalɛ̃ˈɲizna n
ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV; Sonnenbräune Bräune

opalony adj
taki, który się opalił sonnengebräunt

oparcie ɔˈparʲʨ̑ɛ n
część mebla służąca do podtrzymywania pleców Lehne

opaska n
wstążka / taśma / bandaż Band

opat ˈɔpat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa Abt

opatrunek n
(medycyna, medyczny) materiał do zabezpieczania i leczenia uszkodzeń ciała Verband
(medycyna, medyczny) zakładanie opatrunku w znaczeniu (1.1) Verbinden

opawicki adj
związany ze wsią Opawica, dotyczący wsi Opawica Troplowitzer Tropplowitzer

opawski adj
związany z miastem Opawa, dotyczący miasta Opawa Troppauer

opcja ˈɔpʦ̑ʲja n
jedna z możliwości do wyboru Option

opera ˈɔpɛra n
budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1); Oper Opernhaus
utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami; Oper

opera mydlana ˈɔpɛra mɨˈdlãna n
(telewizja, telewizyjny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) długi, „tasiemcowy” serial telewizyjny o niewyszukanej fabule, nadawany najczęściej wczesnym popołudniem Seifenoper

operacja ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny; Operation
działania skierowane na wykonanie określonego zadania Operation

operator ˌɔpɛˈratɔr n
(matematyka, matematyczny) funkcja; najczęściej określenie funkcji przekształcającej funkcję w funkcję Operator

opieka ɔˈpʲjɛka n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadzór prawny nad osobą małoletnią Obhut Vormundschaft
dbanie o kogoś lub coś; Pflege Sorge

opiekun klienta n
osoba odpowiedzialna za bezpośredni kontakt z klientem – w agencji reklamowej, banku itp.; AM Account-Manager

opiekuńczy adj
sprawujący opiekę fürsorglich

opinać v
otaczać coś czymś przywierającym umgeben umspannen
przylegać ciasno spannen
ściśle przylegać spannen

opinia ɔˈpʲĩɲja n
orzeczenie fachowca na jakiś temat Gutachten
sąd, zdanie na jakiś temat Meinung Ansicht
zdanie innych ludzi na temat danej osoby, renoma, reputacja Ruf

opis ˈɔpʲis n
określenie podstawowych cech czegoś Beschreibung

opisowy adj
mający charakter opisu beschreibend

opium ˈɔpʲjũm n
wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek; Opium

opolski ɔˈpɔlsʲci adj
od Opole Oppelner

opona ɔˈpɔ̃na n
(motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz; Reifen

opornik ɔˈpɔrʲɲik n
(elektryczność) (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny zamieniający energię elektryczną w ciepło; Widerstand

oporny adj
niepoddający się żadnym wpływom widerspenstig unfolgsam widerstrebend
taki, który stawia opór festsitzend widerspenstig

oportunista ˌɔpɔrtũˈɲista n
(książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści Opportunist

oportunistyczny adj
(medycyna, medyczny) związany z zakażeniem u osobników z obniżoną odpornością opportunistisch
związany z oportunizmem, charakteryzujący się oportunizmem opportunistisch

oportunizm ˌɔpɔrˈtũɲism̥ n
postawa moralna człowieka kierującego się w swym postępowaniu nie powszechnie przyjętymi zasadami, lecz tym, co w danej sytuacji jest dla niego korzystne; Opportunismus

opowiadanie ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ n
krótki utwór epicki Erzählung
coś, co zostało opowiedziane Erzählung

opowiadać ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑ v
mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować erzählen
być za czymś, popierać coś, być zwolennikiem jakiegoś poglądu, działania aussprechen

opowieść ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
(językoznawstwo, językoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści Erzählung

opozycja ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja n
przeciwstawienie, przeciwdziałanie Opposition

oprawca ɔˈprafʦ̑a n
osoba torturująca lub mordująca z czyjegoś polecenia Scharfrichter

oprogramowanie ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
ogół programów komputerowych Software

opryskliwy adj
odpowiadający nieuprzejmie barsch schroff

opryszczka n
(medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2; Herpes

oprócz ˈɔpruʧ̑ preposition
oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze, poza, z wyłączeniem, nie licząc außer

oprócz tego ˈɔpruʧ̑ ˈtɛɡɔ
…uzupełniająca jakąś myśl außerdem

optyk ˈɔptɨk n
rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary Optiker
sprzedawca okularów Optiker

optyka n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle Optik

optymalny ˌɔptɨ̃ˈmalnɨ adj
najlepszy optimal

optymista ˌɔptɨ̃ˈmʲista n
człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia Optimist

optymistyczny ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie optimistisch

optymizm ɔpˈtɨ̃mʲism̥ n
wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów Optimismus

opus ˈɔpus n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) oznaczenie chronologiczne dzieła jednego kompozytora Opus

opuszczony adj
taki, którego opuszczono verlassen einsam
zniszczony wskutek zaniedbania verlassen menschenleer vernachlässigt

opór ˈɔpur n
(fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu Widerstand
akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp. Widerstand
w lm przeszkody, utrudnienia Widerstand

opóźniać v
powodować zwolnienie tempa robienia lub osiągnięcia czego verlangsamen verspäten verzögern zurückbleiben
wykonywać nie na czas in Verzug kommen im Verzug sein

opóźnienie ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ n
odsunięcie zdarzenia w czasie Verspätung
stan umysłowy będący efektem zbyt wolnego rozwoju Rückstand

opłacalność n
(ekonomia, ekonomiczny) cecha, tego co przynosi zysk i jest opłacalne Rentabilität Einträglichkeit

opłacalny adj
taki, który się opłaca i przynosi zysk albo oszczędność einträglich profitabel rentabel

opłakiwać ˌɔpwaˈcivaʨ̑ v
płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś beklagen beweinen

opłata ɔˈpwata n
kwota płacona za usługę, świadczenie Gebühr Abgabe

opłatek ɔˈpwatɛk n
rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej; Oblate

opłucna n
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej; Pleura

orangutan ˌɔrãŋˈɡutãn n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej; Orang-Utan

oranżada ˌɔrãn͇ˈʒada n
napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat Orangeade

oranżeria ˌɔrãn͇ˈʒɛrʲja n
(architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) szklarnia służąca do hodowli egzotycznych roślin, np. pomarańcz, cytryn, pełniąca rolę wypoczynkową; Orangerie

orać ˈɔraʨ̑ v
(rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem pflügen

orbita ɔrˈbʲita n
(astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania; Orbit Umlaufbahn

orbitalny adj
(astronomia, astronomiczny) dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie orbital

orchestrion n
(historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj mechanicznej szafy grającej; Orchestrion

orchidea ˌɔrçiˈdɛa n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk; Orchidee

ordalia ɔrˈdalʲja n
(historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży; Gottesurteil

ordowik ɔrˈdɔvʲik n
(geologia, geologiczny) drugi okres geologiczny paleozoiku; Ordovizium

organ ˈɔrɡãn n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś; Behörde
część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego Organ

organista ˌɔrɡãˈɲista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na organach; Orgelspieler

organistka ˌɔrɡãˈɲistka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na organach Organistin Orgelspielerin

organizacja ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja n
grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów Organisation
sposób przygotowywania czegoś, planowania Organisation

organizm ɔrˈɡãɲism̥ n
(biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi; Organismus Lebewesen

organizować ˌɔrɡãɲiˈzɔvaʨ̑ v
porządkować, zbierać, zakładać coś; układać coś w pewną całość podległą określonym normom organisieren veranstalten

organy n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały; Orgel

orgazm ˈɔrɡasm̥ n
(seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy; Orgasmus Höhepunkt

orgia ˈɔrʲɟja n
(potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia Orgie

orientacja n
umiejętność rozpoznawania określonych miejsc i kierunków w terenie Orientierung

orientacja seksualna n
(psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci sexuelle Orientierung

orientować v
nadawać określone położenie, kierunek richten
pomagać w rozeznaniu w czymś unterrichten
mieć rozeznanie w czymś auskennen
potrafić określić własne położenie sich orientieren sich zurechtfinden

ork n
(literacko) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą Ork

orka ˈɔrka n
(zoologia, zoologiczny) Orcinus orca, drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy; Schwertwal

orkiestra ɔrʲˈcɛstra n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne Orchester

orkisz ˈɔrʲciʃ n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Triticum spelta L., pszenica orkisz, gatunek rośliny zbożowej z rodziny wiechlinowatych Dinkel

orlik ˈɔrlʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Ictinaetus malayensis, ptak z rodziny jastrzębiowatych, z rodzaju Ictinaetus; Malaienadler

ornitolog ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk n
(biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii Ornithologe Ornithologin
(biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ichtiologii Ornithologin

ornitologia ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach; Ornithologie Vogelkunde

orogeneza ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza n
(geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych; Gebirgsbildung Orogenese

orogeniczny adj
(geologia, geologiczny) dotyczący orogenezy, górotwórczości gebirgsbildend

ortodoksyjny ˌɔrtɔdɔˈksɨjnɨ adj
(o doktrynie, ideologii) ściśle wierny zasadom orthodox

ortoepia n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka poprawnego mówienia Orthoepie

ortografia ˌɔrtɔˈɡrafʲja n
zbiór zasad i norm regulujących sposób zapisu słów danego języka za pomocą liter alfabetu i innych symboli; Rechtschreibung Ortographie

ortopeda ˌɔrtɔˈpɛda n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii Orthopäde

ortopedyczny ˌɔrtɔpɛˈdɨʧ̑nɨ adj
związany z ortopedią lub ortopedami orthopädisch

oryginalność n
cecha tego, co jest oryginalne Originalität

oryginał ˌɔrɨˈɟĩnaw n
rzecz powstała jako pierwsza Original
(potocznie, potoczny) osoba o ekscentrycznym wyglądzie lub zachowaniu Original

orzech ˈɔʒɛx n
suchy owoc o zdrewniałej łupinie; Nuss

orzech laskowy n
(spożywczy) (kulinaria) jadalny owoc leszczyny Haselnuss

orzech włoski n
(spożywczy) (kulinaria) jadalne nasiono, orzech z drzewa (1.2) Walnuss

orzech ziemny ˈɔʒɛh ˈʑɛ̃mnɨ n
(botanika, botaniczny) (Arachis hypogaea) brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona; Erdnuss Arachisnuss Aschantinuss Kamerunnuss

orzeczenie ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu Prädikat
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozstrzygnięcie danej sprawy przez organ państwa działający w ramach swej kompetencji Entscheid Spruch
jakaś opinia, osąd, ekspertyza Befund

orzeł ˈɔʒɛw n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach; Adler Aar

osa ˈɔsa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło; Wespe

oscyloskop ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji; Oszilloskop

osetnik n
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis citrinella, gatunek ptaka z rodziny łuszczakowatych; Zitronengirlitz Zitronenzeisig

osetyjski ˌɔsɛˈtɨjsʲci adj
(przymiotnik) od Osetia ossetisch

osełka n
narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi Schleifstein Wetzstein Abziehstein

osiadać v
iść w dół pod własnym ciężarem absinken
obierać sobie miejsce zamieszkania, siedzibę sich ansiedeln sich niederlassen
zbierać się na czym poprzez opadanie nań bedecken sich legen

osiedle typu miejskiego n
(administracja) pośredni między miastem a wsią status jednostki osadniczej, w której ludność w dużej mierze nie zajmuje się działalnością rolniczą, np. osiedla przyfabryczne Siedlung städtischen Typs

osiemdziesięcioczterolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt cztery lata Vierundachtzigjähriger

osiemdziesięcioczterolatka ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatka n
kobieta mająca osiemdziesiąt cztery lata Vierundachtzigjährige

osiemdziesięcioczteroletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt cztery lata vierundachtzigjährig
trwający osiemdziesiąt cztery lata vierundachtzigjährig

osiemdziesięciodwulatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt dwa lata Zweiundachtzigjähriger

osiemdziesięciodwulatka ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatka n
kobieta mająca osiemdziesiąt dwa lata Zweiundachtzigjährige

osiemdziesięciodwuletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt dwa lata zweiundachtzigjährig
trwający osiemdziesiąt dwa lata zweiundachtzigjährig

osiemdziesięciodziewięciolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt dziewięć lat Neunundachtzigjähriger

osiemdziesięciodziewięciolatka ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca osiemdziesiąt dziewięć lat Neunundachtzigjährige

osiemdziesięciodziewięcioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt dziewięć lat neunundachtzigjährig
trwający osiemdziesiąt dziewięć lat neunundachtzigjährig

osiemdziesięciojednolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt jeden lat Einundachtzigjähriger

osiemdziesięciojednolatka ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatka n
kobieta mająca osiemdziesiąt jeden lat Einundachtzigjährige

osiemdziesięciojednoletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt jeden lat einundachtzigjährig
trwający osiemdziesiąt jeden lat einundachtzigjährig

osiemdziesięciolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
osoba w wieku 80-89 lat Achtzigjähriger

osiemdziesięciolatka ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca osiemdziesiąt lat Achtzigjährige

osiemdziesięcioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt lat achtzigjährig
trwający osiemdziesiąt lat achtzigjährig

osiemdziesięcioośmiolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt osiem lat Achtundachtzigjähriger

osiemdziesięcioośmiolatka ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca osiemdziesiąt osiem lat Achtundachtzigjährige

osiemdziesięcioośmioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt osiem lat achtundachtzigjährig
trwający osiemdziesiąt osiem lat achtundachtzigjährig

osiemdziesięciopięciolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt pięć lat Fünfundachtzigjähriger

osiemdziesięciopięciolatka ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca osiemdziesiąt pięć lat Fünfundachtzigjährige

osiemdziesięciopięcioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt pięć lat fünfundachtzigjährig
trwający osiemdziesiąt pięć lat fünfundachtzigjährig

osiemdziesięciosiedmiolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt siedem lat Siebenundachtzigjähriger

osiemdziesięciosiedmiolatka ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca osiemdziesiąt siedem lat Siebenundachtzigjährige

osiemdziesięciosiedmioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt siedem lat siebenundachtzigjährig
trwający osiemdziesiąt siedem lat siebenundachtzigjährig

osiemdziesięciosześciolatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt sześć lat Sechsundachtzigjähriger

osiemdziesięciosześciolatka ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca osiemdziesiąt sześć lat Sechsundachtzigjährige

osiemdziesięciosześcioletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt sześć lat sechsundachtzigjährig
trwający osiemdziesiąt sześć lat sechsundachtzigjährig

osiemdziesięciotrzylatek ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemdziesiąt trzy lata Dreiundachtzigjähriger

osiemdziesięciotrzylatka ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatka n
kobieta mająca osiemdziesiąt trzy lata Dreiundachtzigjährige

osiemdziesięciotrzyletni ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający osiemdziesiąt trzy lata dreiundachtzigjährig
trwający osiemdziesiąt trzy lata dreiundachtzigjährig

osiemnastolatek ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatɛk n
mężczyzna mający osiemnaście lat Achtzehnjähriger

osiemnastolatka ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatka n
kobieta mająca osiemnaście lat Achtzehnjährige

osiemnastoletni ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiemnaście lat achtzehnjährig
trwający osiemnaście lat achtzehnjährig

osika ɔˈɕika n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych; Espe Zitterpappel

osioł ˈɔɕɔw n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę domowe z rodziny koniowatych; Esel Eselin
(potocznie, potoczny) głupi człowiek Esel
(potocznie, potoczny) uparty człowiek Esel

osiągalny ˌɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ adj
możliwy do osiągnięcia erreichbar greifbar

osiągać ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑ v
docierać do określonego miejsca erreichen
uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy erreichen

oskarżenie ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skarga wnoszona do sądu, akt oskarżenia Beschuldigung Anklage
zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem Anschuldigung

oskrzele n
(anatomia, anatomiczny) parzysty narząd rurowaty położony poniżej tchawicy, stanowiący część dolnych dróg oddechowych, rozgałęziający się dychotomicznie Bronchie

osm ɔsm̥ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76; Osmium

osmotyczny ˌɔsmɔˈtɨʧ̑nɨ adj
oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy osmotisch

osoba ɔˈsɔba n
pojedynczy człowiek, ktoś Person
(gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności Person
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych Person
bohater dramatu Person

osobistość ˌɔsɔˈbʲistɔɕʨ̑ n
osoba wybitna, ważna i wpływowa Persönlichkeit

osobisty ˌɔsɔˈbʲistɨ adj
dokonany przez daną osobę persönlich
intymny, dostępny tylko dla najbliższych persönlich
odnoszący się do pojedynczej osoby personal
stanowiący własność danej osoby persönlich privat

osobiście ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ adv
we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa persönlich selbst

osobliwość n
immanentny, niezwykły, oryginalny charakter kogoś lub czegoś Besonderheit

osobliwy adj
nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta eigenartig kurios absonderlich

osobnik ɔˈsɔbʲɲik n
jednostkowy okaz gatunku; Einzelwesen

osobowość ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑ n
(psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi; Persönlichkeit

osobłoski adj
odnoszący się do wsi Osobłoga Hotzenplotzer

ossuarium ˌɔsːuˈ<sup>w</sup>arʲjũm n
budowla lub pomieszczenie ze szczątkami zmarłych, często w obrębie cmentarza Beinhaus

ostaszkowski adj
związany z Ostaszkowem, dotyczący Ostaszkowa осташковский

ostatecznie ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ adv
całkowicie, zupełnie, w sposób ostateczny lub do końca letztlich schließlich

ostateczny ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ adj
(książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny letzte
(książkowy) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy letzte

ostatek ɔˈstatɛk n
to, co pozostało Rest

ostatki ɔˈstatʲci n
ostatnie dni karnawału Fastnachtszeit Vorfastenzeit

ostatni ɔˈstatʲɲi adj
znajdujący się na końcu listy, kolejności letzte

ostentacyjny ˌɔstɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ adj
(książkowy) robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę ostentativ

osteoporoza ˌɔstɛɔpɔˈrɔza n
(medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania; Osteoporose

ostracyzm ɔˈstraʦ̑ɨsm̥ n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnych Atenach rodzaj tajnego głosowania, podczas którego wolni obywatele typowali osoby podejrzane o dążenie do tyranii i zasługujące na wygnanie z miasta na 10 lat; Scherbengericht
bojkot jakiejś osoby wykluczonej ze swojego środowiska zwykle z powodu nieakceptowanego przez resztę społeczności zachowania; okazywanie jej wykluczenia Scherbengericht

ostrawski adj
odnoszący się do miasta Ostrawa Ostrauer

ostrożność n
zdolność do działania z rozwagą Behutsamkeit Vorsicht Umsicht

ostrożny optymizm ɔˈstrɔʒnɨ ɔpˈtɨ̃mʲism̥ n
umiarkowany optymizm, liczący się z możliwością negatywnego rozwiązania sprawy, która początkowo wydaje się być na dobrej drodze verhalten Optimismus

ostrożny pesymizm ɔˈstrɔʒnɨ pɛˈsɨ̃mʲism̥ n
umiarkowany pesymizm, liczący się z możliwością pozytywnego rozwiązania sprawy, która początkowo wydaje się najgorszym z możliwych scenariuszy verhalten Pessimismus

ostry ˈɔstrɨ adj
(kulinaria) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący scharf pikant
(matematyka, matematyczny) o kącie; o czymś, co ma kształt kąta: mniejszy niż 90° spitz scharf
o amunicji: stosowany do zabijania scharf
o obrazie: z dobrze widocznymi zarysami przedmiotów, wyraźny scharf
o zapachu: intensywny, zwykle nieprzyjemny stechend
taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie scharf spitz
o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru scharf spitz

ostryga ɔˈstrɨɡa n
(zoologia, zoologiczny) (kulinaria) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym; Auster

ostrygojad ˌɔstrɨˈɡɔjat n
(ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie; Austernfischer

ostrzarka ɔˈsṭʃarka n
urządzenie mechaniczne służące do ostrzenia części roboczych narzędzi skrawających Schleifstein

ostrzał ˈɔsṭʃaw n
(wojskowość, wojskowy) strzelanie do kogoś, prowadzenie ognia skierowanego na jakiś cel; ostrzeliwanie Beschuss

ostrze ˈɔsṭʃɛ n
część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu Klinge Schneide

ostrzegać ɔˈsṭʃɛɡaʨ̑ v
informować o potencjalnym niebezpieczeństwie warnen

ostrzenie ɔˈsṭʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: ostrzyć Spitzen

ostrzyć ˈɔsṭʃɨʨ̑ v
czynić ostrym (krawędź czegoś) schärfen wetzen
czynić ostrym (wierzchołek czegoś) spitzen

osuwisko ˌɔsuˈvʲiskɔ n
(geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania Erdrutsch

oswojony ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ adj
o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość zahm

oszałamiać v
wywierać silne wrażenie überwältigen
wywoływać stan częściowej utraty przytomności; wprowadzać w stan zamroczenia berauschen betäuben

oszczep ˈɔʃʧ̑ɛp n
(łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie; Speer
(sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania; Speer

oszczerstwo ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ n
kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś Verleumdung Diffamierung

oszczędność ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑ n
cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki Sparsamkeit Ersparnis

oszczędzać ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑ v
zużywać w niewielkiej ilości sparen

oszukańczy ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ adj
opierający się na oszustwie, nieuczciwości betrügerisch falsch schnwindlerisch

oszukiwać ˌɔʃuˈcivaʨ̑ v
doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktó schwindeln betrügen trügen
mówić komuś nieprawdę, kłamać betrügen
celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry schwindeln betrügen trügen

oszust ˈɔʃust n
ten, kto oszukuje Betrüger Gauner

oszustka ɔˈʃustka n
osoba płci żeńskiej, która oszukuje Betrügerin

oszustwo ɔˈʃustfɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej; Betrug Täuschung

osłomuł ɔsˈwɔ̃muw n
(zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny; Maulesel

osłuchiwać ˌɔswuˈçivaʨ̑ v
badać kogoś, słuchając wydawanych dźwięków przez niektóre narządy, np. stetoskopem abhorchen

osłupiały adj
bardzo zaskoczony, zdumiony, zdziwiony perplex

otocjon ɔˈtɔʦ̑ʲjɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) ssak afrykański przypominający psa i lisa, z charakterystycznymi długimi uszami; Löffelhund

otoczenie ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron Umgebung

otrzymywać ˌɔṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
dostawać, być odbiorcą erhalten bekommen
produkować, osiągać, pobierać kriegen erhalten

otręby ɔˈtrɛ̃mbɨ n
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw; Kleie

otucha ɔˈtuxa n
nadzieja wynikająca z przekonania, że będzie lepiej Mut Zuversicht

otwarcie ɔtˈfarʲʨ̑ɛ adv
w sposób otwarty, szczery, uczciwy, jawny ehrlich offen

otwarcie ɔtˈfarʲʨ̑ɛ n
początkowa faza partii szachów; Eröffnung
uroczystość założenia, uruchomienia czegoś Beginn

otwarty ɔtˈfartɨ adj
niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony offen
o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji; offen
o sklepie: czynny, działający offen
ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami offen
o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć offen
(informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy offen

otwierać ɔtˈfʲjɛraʨ̑ v
powodować, że coś przestaje być zamknięte öffnen aufmachen

otyłość ɔˈtɨwɔɕʨ̑ n
(medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga; Fettsucht Übergewicht

owad ˈɔvat n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł; Insekt

owadożer palmowy n
(ornitologia, ornitologiczny) Polyboroides typus, gatunek ptaka drapieżnego; Höhlenweihe

owal ˈɔval n
(geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę; Oval

owalny ɔˈvalnɨ adj
przypominający kształtem owal oval

owca ˈɔfʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie; Schaf

owieczka ɔˈvʲjɛʧ̑ka n
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: owca Schäfchen
młoda owca Schäfchen

owies ˈɔvʲjɛs n
(botanika, botaniczny) Avena L., rodzaj roślin zbożowych należących do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy; Hafer Haber

owijać v
otaczać szczelnie, osłaniać dookoła umwickeln

owoc ˈɔvɔʦ̑ n
(botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona; Frucht Obst
(kulinaria) mięsiste i słodkie owoce (1.1) lub owocostany różnych roślin, które można spożywać na surowo Frucht Obst
(przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań Frucht

owoce morza ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa n
(spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże Meeresfrüchte

owocnia ɔˈvɔʦ̑ʲɲa n
(botanika, botaniczny) część owocu, powstająca ze ściany zalążni; Perikarp

owocowy ˌɔvɔˈʦ̑ɔvɨ adj
taki, który jest zrobiony z owoców, smakuje lub pachnie jak owoc Frucht Obst

owszem ˈɔfʃɛ̃m particle
odpowiedź twierdząca, potwierdzająca słowa rozmówcy (także na pytanie z partykułą nie) doch ja

owulacja n
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej; Ovulation

ozdabiać ɔzˈdabʲjäʨ̑ v
czynić coś ładniejszym lub strojniejszym schmücken zieren

ozdoba ɔzˈdɔba n
coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś Schmuck Zierde

ozdobnik ɔˈzdɔbʲɲik n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki upiększające, dające urozmaicenie, ożywiające, uzupełniające melodię Verzierung

oznaczać ɔzˈnaʧ̑aʨ̑ v
wyrażać określoną treść bedeuten

oznajmiać v
podawać wiadomość w sposób oficjalny, uroczysty lub zdecydowany ankündigen mitteilen

ozon ˈɔzɔ̃n n
(chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach; Ozon

ołomuniecki adj
odnoszący się do czeskiego miasta Ołomuniec Olmützer

ołtarz ˈɔwtaʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu; Altar

ołtarzowy adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ołtarzem; będący częścią wyposażenia ołtarza Altar

ołów ˈɔwuf n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82; Blei

ołówek ɔˈwuvɛk n
przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać; Bleistift Buntstift

oś ɔɕ n
centralna linia danego układu Achse

ośle ucho ˈɔɕlɛ ˈuxɔ n
zagięty róg książki Eselsohr

oślepiać v
poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie blenden
pozbawiać wzroku blenden
pozbawiać rozumu, uniemożliwiać panowanie nad sobą blind machen verblenden

ośmiolatek ˌɔɕmʲjɔˈlatɛk n
chłopiec mający osiem lat Achtjähriger

ośmiolatka ˌɔɕmʲjɔˈlatka n
dziewczynka mająca osiem lat Achtjährige

ośmioletni ˌɔɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający osiem lat achtjährig
trwający osiem lat achtjährig

ośmiornica ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach; Oktopus Krake

ośmiotysięczny adj
będący ostatnim elementem zbioru wielkości ośmiu tysięcy achttausendste

ośnik ˈɔɕɲik n
ręczne narzędzie do strugania i korowania drewna, Zugmesser

ośrodek kultury n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) instytucja prowadząca działalność społeczno-kulturalną Kulturzentrum

oświadczać ɔɕˈfʲjaṭʧ̑aʨ̑ v
komunikować w podniosły lub formalny sposób erklären

oświadczenie ˌɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: oświadczyć Angabe Erklärung Erklären
oficjalna wypowiedź przedstawiająca czyjś punkt widzenia, stan wiedzy o czymś lub wolę oświadczającego Erklärung

ość ɔɕʨ̑ n
(botanika, botaniczny) ostry, sztywny wyrostek u plewki ziaren kłosa Granne
(ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb; Gräte

ożaglowanie n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) określony zespół żagli na statku żaglowym Segelwerk Takelwerk

ożenić ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑ v
dać komuś kobietę za żonę, spowodować zawarcie związku małżeńskiego z kobietą verheiraten
zawrzeć związek małżeński z kobietą heiraten

ożywiać v
pobudzać, wywoływać ożywienie beleben

pacha ˈpaxa n
(anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym Achselhöhle

pachnieć ˈpaçɲɛ̇ʨ̑ v
wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny riechen duften

pachnolit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków, jednowodny heksafluoroglinian sodowo-wapniowy; Pachnolith Pyroconit

pachwina paxˈfʲĩna n
(botanika, botaniczny) miejsce między górną stroną nasady liścia a łodygą Leiste Blattachsel

pacjent ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt n
osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej; Patient

pacyfikacja ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja n
tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej Befriedung

pacyfistyczny adj
dotyczący pacyfizmu lub związany z pacyfistami pazifistisch

pacyfizm n
pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen Pazifismus

paczka ˈpaʧ̑ka n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem; Paket

paczka papierosów n
papierowe opakowanie zawierające najczęściej 20 papierosów Zigarettenpackung Zigarettenschachtel

paczkomat n
(potocznie, potoczny) automat do nadawania i odbioru paczek; Packstation Paketautomat Paketstation

padać ˈpadaʨ̑ v
o deszczu, śniegu, itp.: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego) regnen
w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą fallen
zlatywać, lecieć w dół fallen
ginąć gwałtowną śmiercią fallen
o terytorium: ulegać przed siłami nieprzyjaciela fallen
o zwierzętach: zdychać fallen
z podmiotem nieżywotnym nastąpić, wybrać cel, zostać wylosowanym fallen

padać jak muchy ˈpadaʨ̑ ˈjak ˈmuxɨ v
(przenośnie, przenośnia) umierać, ginąć masowo sterben wie die Fliegen

padlina paˈdlʲĩna n
zwierzęce zwłoki Aas Kadaver

padlinożerca ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a n
zwierzę żywiące się padliną Aasfresser

padlinożerny ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrnɨ adj
żywiący się padliną aasfressend aasfressig nekrophag

pagórek paˈɡurɛk n
niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów Hügel

paisley n
delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji Paisleymuster

pajac ˈpajaʦ̑ n
figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka Hampelmann

pajacyk paˈjaʦ̑ɨk n
ćwiczenie gimnastyczne wykonywane w podskoku, z wykonaniem rozkroku i klaśnięciem nad głową Hampelmann

pajda ˈpajda n
(potocznie, potoczny) duża kromka chleba Knast

pająk ˈpajɔ̃ŋk n
(zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny; Spinne

pajęczyna ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na n
sieć tkana przez pająka Spinnennetz Spinngewebe Gespinst

pakamera ˌpakãˈmɛra n
pomieszczenie, w którym przechowywane i pakowane są towary Packkammer Packraum

pakiet ˈpacɛt n
(informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu; Paket
kilka rzeczy spakowanych razem Packen Paket

pakistański ˌpaciˈstãj̃sʲci adj
związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu pakistanisch

pakować paˈkɔvaʨ̑ v
umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku einpacken packen verpacken
umieszczać przed podróżą swoje rzeczy w torbach, walizkach itp. packen

pakuły paˈkuwɨ n
(technologia, technika, techniczny) włókno konopne lub lniane do uszczelniania połączeń hydraulicznych i jako wyściółka tapicerska; Werg

pal pal n
(historia, historyczny, historycznie) narzędzie kaźni w formie zaostrzonego słupa, na którego wbijano skazańca Pfahl
gruby słup osadzony w gruncie, pełniący zwykle funkcję konstrukcyjną Pfahl

palacz ˈpalaʧ̑ n
ktoś, kto zawodowo pali w piecu; Heizer
osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo Raucher

palaczka paˈlaʧ̑ka n
kobieta, która pali (np. papierosy, tytoń, opium itp.) Raucherin

palatynacki adj
związany z Palatynatem, dotyczący Palatynatu Pfälzer pfäl­zisch

palec ˈpalɛʦ̑ n
u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy Finger Zehe

palec wskazujący ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki; Zeigefinger

palenie paˈlɛ̃ɲɛ n
proces spalania, palenia się Verbrennung
zwyczaj palenia papierosów, tytoniu Rauchen

paleobotanika ˌpalɛɔbɔˈtãɲika n
(botanika, botaniczny) nauka o roślinach kopalnych; Paläobotanik

paleofitologia ˌpalɛɔfʲitɔˈlɔɟja n
(botanika, botaniczny) (zobacz) paleobotanika Paläophytologie

paleogen ˌpalɛˈɔɡɛ̃n n
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku; Paläogen

paleolit ˌpalɛˈɔlʲit n
(archeologia, archeologiczny) epoka w dziejach ludzkości, trwająca od ok. 5-3 mln r. p.n.e. do ok. 10000 r. p.n.e.; Altsteinzeit Paläolithikum

paleontolog ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk n
(biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych Paläontologe
specjalistka z zakresu paleontologii Paläontologin

paleontologia ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych; Paläontologie

paleoproterozoik paˈlɛɔˌprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik n
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych; Paläoproterozoikum

paleozoik ˌpalɛɔˈzɔ<sup>j</sup>ik n
(geologia, geologiczny) era w dziejach Ziemi; Paläozoikum

paleozoologia ˌpalɛɔzɔːˈlɔɟja n
(zoologia, zoologiczny) nauka o zwierzętach kopalnych; Paläozoologie

palestyński ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci adj
związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców palästinensisch

paletka paˈlɛtka n
(sport, sportowy) narzędzie do gry w tenisa stołowego Schläger TT-Schläger

paliatywny adj
uśmierzający ból lub łagodzący objawy choroby, lecz nieusuwający jej przyczyn palliativ

palilalia n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab; Palilalie

palimpsest paˈlʲĩmpsɛst n
(historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst; Palimpsest

palindrom paˈlʲĩndrɔ̃m n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz); Palindrom

palisada n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) obronne ogrodzenie z pali, często zaostrzonych Palisade

paliwo paˈlʲivɔ n
substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach Brennstoff Kraftstoff Sprit

palić ˈpalʲiʨ̑ v
niszczyć coś za pomocą ognia brennen
wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo rauchen
dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień heizen

palić za sobą mosty ˈpalʲiʥ̑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ v
(książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie die Brücken hinter sich abbrechen

pallad ˈpalːat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46; Palladium

palladianizm ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥ n
(sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach; Palladianismus

palma ˈpalma n
(botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie Palme
(przenośnie, przenośnia) zwycięstwo, pierwszeństwo w czymś Palme
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwykle zdobiona gałązka lub ich pęk poświęcana w Niedzielę Palmową; Palmenzweig Palmzweig

palnik ˈpalʲɲik n
część kuchenki gazowej, w której wytwarza się płomień, na której stawia się naczynia do gotowania Flamme

paluch ˈpalux n
(anatomia, anatomiczny) kciuk u nogi; großer Zeh Großzehe

paluszek n
(kulinaria) panierowane rybne filety w małych, podłużnych porcjach; Fischtäbchen

pamięciowy ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ adj
związany z pamięcią Gedächtnis-

pamiętać pãˈmʲjɛ̃ntaʨ̑ v
przechowywać informacje lub przeżycia w pamięci i potrafić je odtwarzać gedenken

pamiętliwy adj
pamiętający długo urazy, doznane krzywdy, przykrości itp. nachtragend nachträgerisch

pamiętnik n
wspomnienia spisywane przez kogoś, zwykle na własne potrzeby Tagebuch

pamięć ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑ n
fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości Erinnerung
zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.; Gedächtnis Erinnerung

pan pãn n
feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca Herr
pracodawca dla służby Herr
właściciel niewolników Herr
z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy Herr
zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty Herr Sie

pan młody ˈpãn ˈmwɔdɨ n
mężczyzna w dniu swojego ślubu Bräutigam

pancernik pãnˈʦ̑ɛrʲɲik n
(zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek; Gürteltier
(marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru; Schlachtschiff

pancerz ˈpãnʦ̑ɛʃ n
(zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze; Panzer Panzerung

pancerzownica ˌpãnʦ̑ɛʒɔvʲˈɲiʦ̑a n
(wojskowość, wojskowy) ręczna broń przeciwpancerna Panzerfaust

panda ˈpãnda n
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) panda mała Panda
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) panda wielka Panda

pandeizm pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem; Pandeismus

pandemia pãnˈdɛ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat) Pandemie

pangram ˈpãŋɡrãm n
(językoznawstwo, językoznawczy) zdanie, w którym zostały użyte wszystkie litery alfabetu; Pangramm

pani ˈpãɲi n
bogini Frau
pracodawczyni dla służby Frau
władczyni Frau
zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty Frau Sie

panienka pãˈɲɛ̃nka n
(dawniej, dawny) córka chlebodawców jung Dame
(eufemistycznie) o prostytutce Nutte
młoda dziewczyna Fräulein

panierować v
(kulinaria) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce panieren

panika n
nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu) Stampede Panik

panleukopenia ˌpãnlɛwkɔˈpɛ̃ɲa n
(weterynaria, weterynaryjny) wysoce zaraźliwa, wirusowa choroba kotowatych przebiegająca z objawami zapalenia układu pokarmowego i leukopenią; Panleukopenie

panna ˈpãnːa n
dziewczyna, młoda kobieta Fräulein
kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani) Fräulein Jungfrau

panorama ˌpãnɔˈrãma n
rozległy, szeroki widok Panorama Rundblick Rundgemälde

panować pãˈnɔvaʨ̑ v
podporządkowywać coś sobie, mieć władzę nad czymś beherrschen
występować, pojawiać się herrschen
być panem, przywódcą czegoś herrschen
być panem, władcą kraju, królestwa herrschen

panpsychizm n
(filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi Panpsychismus

panslawizm pãw̃ˈslavʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich; Panslawismus

panteizm pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury; Pantheismus

panterołak ˌpãntɛˈrɔwak n
(fantasy) człowiek, którego jedną z form jest pantera Werpanther

pantofel pãnˈtɔfɛl n
(regionalizm, regionalny) rodzaj obuwia noszonego w domu Pantoffel
rodzaj lekkiego, płytkiego, wsuwanego buta Slịpper

pantoflarz pãnˈtɔflaʃ n
mężczyzna potulny, ulegający kobiecie Pantoffelheld

pantograf pãnˈtɔɡraf n
przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń; Pantograf
przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe; Stromabnehmer

pantoprazol n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej; Pantoprazol

papa ˈpapa n
(przestarzałe, przestarzały) tata Papa Papi Vati
(potocznie, potoczny) często (obraźliwie) usta Fresse
materiał budowlany stosowany do wykonywania izolacji fundamentów, posadzek, ścian piwnic i pokryć dachowych; Dachpappe Pappe

papier ˈpapʲjɛr n
wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji; Papier
(potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument Papier

papier jest cierpliwy ˈpapʲjɛrʲ ˈjɛstʲ ʨ̑ɛrˈplʲivɨ proverb
na papierze można napisać wszystko bez ryzyka natychmiastowych konsekwencji Papier ist geduldig

papier milimetrowy n
arkusz papieru kreślarskiego z naniesioną siatką milimetrową Millimeterpapier

papier toaletowy ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ n
chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu Toilettenpapier

papier wartościowy ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych; Wertpapier

papier ścierny ˈpapʲjɛrʲ ˈɕʨ̑ɛrnɨ n
jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne; Schleifpapier

papier śniadaniowy n
specjalny papier do zawijania kanapek Butterbrotpapier

papiernia n
zakład wytwarzający papier Papierfabrik Papiermühle

papieros paˈpʲjɛrɔs n
wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem; Zigarette

papierosowy ˌpapʲjɛrɔˈsɔvɨ adj
od papieros: dotyczący papierosa Zigaretten

papierowy ˌpapʲjɛˈrɔvɨ adj
wykonany z papieru papieren

papierośnica ˌpapʲjɛrɔɕˈɲiʦ̑a n
mały, elegancki pojemnik do trzymania papierosów. Zigarettenetui

papieski paˈpʲjɛsʲci adj
związany z papieżem lub papiestwem, dotyczący papieża lub papiestwa päpstlich

papież ˈpapʲjɛʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan; Papst

papirologia n
nauka, która zajmuje się badaniem i odczytywaniem rękopisów; Papyrologie

papirus paˈpʲirus n
(botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu; Papyrus
materiał pisarski, wyrabiany z włókien (1.1); Papyrus

paproć ˈpaprɔʨ̑ n
(botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z gromady paprotników; Farn

papryka ˈpaprɨka n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa; Paprika spanischer Pfeffer

papuga paˈpuɡa n
(ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes, rząd ptaków tropikalnych; Papagei
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny (1.1) Papagei
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty Papagei

papużka falista paˈpuʃka faˈlʲista n
(ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia; Wellensittich

para ˈpara n
(fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym; Dampf Wasserdampf
dwie osoby, darzące się uczuciem Paar
dwa przedmioty stanowiące komplet Paar
określenie niektórych przedmiotów, składających się z dwóch takich samych części Paar
dwie osoby występujące wspólnie, np. w grze, w tańcu Paar

paradygmat ˌparaˈdɨɡmat n
(filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki; Paradigma
(językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu; Paradigma

paragon paˈraɡɔ̃n n
(księgowość) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar Kassabon Kassenbon Kassenzettel

paragraf paˈraɡraf n
podstawowa jednostka redakcyjna rozporządzenia, oznaczana w tekście symbolem §; Paragraf Paragraph

paragwajski ˌparaˈɡvajsʲci adj
odnoszący się do państwa Paragwaj paraguayisch

paralela n
cechy podobne, analogiczne Parallele

paranoja n
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu; Paranoia

parapetówka ˌparapɛˈtufka n
(potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania Einzugsfeier

paraplegia ˌparaˈplɛɟja n
(medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu; Querschnittlähmung

parasol paˈrasɔl n
przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem Sonnenschirm
przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem Regenschirm

parcie ˈparʲʨ̑ɛ n
(fizyka, fizyczny) siła oddziaływująca na powierzchnię zanurzonego ciała; Druck

parczelina trójlistkowa ˌparʧ̑ɛˈlʲĩna ˌtrujlʲiˈstkɔva n
(botanika, botaniczny) Ptelea trifoliata, gatunek krzewu lub małego drzewa ozdobnego z rodziny rutowatych; Kleeulme

pardubicki adj
związany z miastem Pardubice, dotyczący miasta Pardubice Pardubitzer

pardwa ˈpardva n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus; Schneehuhn

pardwa górska ˈpardva ˈɡurska n
(ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych; Alpenschneehuhn

pardwa mszarna ˈpardva ˈm̥ʃarna n
(ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych; Moorschneehuhn

pardwa szkocka n
(ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus scotica, podgatunek pardwy mszarnej, występujący na Wyspach Brytyjskich Schottische Moorschneehuhn

paremiologia ˌparɛ̃mʲjɔˈlɔɟja n
nauka o przysłowiach zajmująca się ich pochodzeniem, znaczeniem oraz porównywaniem ich wersji w różnych językach; Parömiologie Sprichwortforschung

parerga paˈrɛrɡa n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) uboczna, drobna twórczość literacka danego autora, niezaliczana do jego twórczości podstawowej Parerga

park park n
duży śródmiejski, rekreacyjny ogród z wytyczonymi alejkami; Park

park narodowy ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ n
obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody; Nationalpark

park rozrywki n
(turystyka, turystyczny) teren z atrakcjami i punktami gastronomicznymi Freizeitpark Vergnügungspark

parking ˈparʲcĩŋk n
plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych; Parkplatz

parkować parˈkɔvaʨ̑ v
zostawiać samochód na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania samochodu lub innym wolnym miejscu parken

parlament parˈlãmɛ̃nt n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy; Parlament

parlamentarny ˌparlãmɛ̃nˈtarnɨ adj
dotyczący parlamentu, związany z parlamentem parlamentarisch

parmezan parˈmɛzãn n
(kulinaria) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa; Parmesan Parmesankäse

parodia paˈrɔdʲja n
celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego; Parodie

parodiować v
dokonywać parodii czegoś parodieren

paroksyton n
(fonetyka, fonetyczny) akcent na przedostatniej sylabie wyrazu; Paroxytonon

paronim paˈrɔ̃ɲĩm n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo bardzo podobne do innego brzmieniem, ale mające zupełnie inne znaczenie i często mylone; Paronym

parostatek ˌparɔˈstatɛk n
dawny, niewielki statek z silnikiem parowym, zwykle przeznaczony do żeglugi śródlądowej lub przybrzeżnej, z podsiębiernymi kołami napędowymi Dampfschiff

parowar paˈrɔvar n
(kulinaria) przyrząd służący do gotowania na parze Dampfgarer

parowóz paˈrɔvus n
(kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy Dampflok Dampflokomotive

parszywiec parˈʃɨvʲjɛʦ̑ n
(obraźliwie) człowiek podły Schuft Schurke

parszywy parˈʃɨvɨ adj
(potocznie, potoczny) podły, zły, nędzny räudig

partaczyć parˈtaʧ̑ɨʨ̑ v
robić coś byle jak, nieudolnie, źle pfuschen

partenogeneza n
(biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej; Parthenogenese

parter ˈpartɛr n
kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią Erdgeschoss Parterre

partia ˈpartʲja n
(historia, historyczny, historycznie) (dawniej, dawny) oddział partyzancki, nieregularny oddział zbrojny; Partisanengruppe
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fragment utworu przeznaczony do wykonywania przez odpowiednią grupę instrumentów, wykonawców Partie
w niektórych grach (szachy, pojęcie szachowe) (termin karciany) : rozgrywka, mecz Partie
(handel, handlowy) określona ilość czegoś dostarczanego, wysyłanego, itp., zwykle towarów; określona ilość jakiejś produkcji wytworzonej na fabryce, w przedsiębiorstwie Partie
(przestarzałe, przestarzały) kandydat na męża; kandydatka na żonę Heirat Partie
(przestarzałe, przestarzały) stronnictwo, ugrupowanie, grupa osób powiązanych ze sobą w jakiś sposób Gruppe klein Schar
(zobacz) partia polityczna Partei

partia polityczna ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem; politische Partei

partnerstwo n
równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami Partnerschaft

party ˈpartɨ n
(książkowy) przyjęcie towarzyskie Fete

partykuła ˌpartɨˈkuwa n
(językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech; Partikel

partytura ˌpartɨˈtura n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą; Partitur
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) egzemplarz sztuki teatralnej, opatrzony komentarzami reżysera lub inscenizatora odnośnie wystawienia dzieła Regiefassung

partyzana ˌpartɨˈzãna n
(historia, historyczny, historycznie) broń drzewcowa o długim, obosiecznym grocie, używana w zachodniej Europie od XV w.; Partisane

paryski paˈrɨsʲci adj
związany z Paryżem, dotyczący Paryża pariserisch

parzystokopytny paˈʒɨstɔkɔˈpɨtnɨ adj
(zoologia, zoologiczny) zwykle lm parzystokopytne ssaki, które mają parzystą liczbę palców zwieńczonych kopytami; Paarhufer

parę ˈparɛ indefiniteCardinalNumeral
kilka; niewielka liczba czegoś ein paar

pas pas n
(technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości Gurt
część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się; Gürtel
długi rząd czegoś Streifen
miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1) Taille

pas planetoid n
(astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid; Asteroidengürtel

pas startowy ˈpas ːtarˈtɔvɨ n
(lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów Startbahn Landepiste

pasat ˈpasat n
(meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) stały, ciepły wiatr wiejący w strefie międzyzwrotnikowej w kierunku równika; Passat Passatwind

pasawski adj
związany z Pasawą, dotyczący Pasawy Passauer

pasażer paˈsaʒɛr n
osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem Passagier

paschał ˈpasxaw n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeca poświęcona w Wigilię Paschalną z charakterystycznymi greckimi literami Α i Ω (alfa i omega); Osterkerze

paser ˈpasɛr n
osoba handlująca kradzionymi rzeczami Hehler

pasieka paˈɕɛka n
(pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami; Bienenstand Imkerei

pasierb ˈpaɕɛrp n
syn małżonka z innego małżeństwa Stiefsohn

pasierbica ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a n
córka małżonka z innego małżeństwa Stieftochter

pasikonik ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad; Laubheuschrecke

pasja ˈpasʲja n
gniew Wut
silne zainteresowania, zamiłowanie Leidenschaft Passion

pasjans ˈpasʲjãw̃s n
(termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole; Patience

paskudny paˈskudnɨ adj
zły, przykry, nieznośny fies

pasmajtki pasˈmajtʲci n
(potocznie, potoczny) majtki z pasem do pończoch Miederhöschen

pasmanteria ˌpasmãnˈtɛrʲja n
sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi Kurzwarengeschäft
wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki) Kurzwaren

pasożyt paˈsɔʒɨt n
(biologia, biologiczny) organizm czerpiący korzyści ze współżycia z innym organizmem, zazwyczaj ze szkodą dla swego gospodarza; Parasit Schmarotzer
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek wykorzystujący innych dla osiągnięcia własnych korzyści Schmarotzer

pasożytniczy adj
(biologia, biologiczny) dotyczący pasożytów parasitär Schmarotzer- parasitisch schmarotzerhaft

passus ˈpasːus n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fragment tekstu, wyjątek z jakiejś książki, zazwyczaj jakiś szczególny Passus

pasta ˈpasta n
substancja o stałej, ale kleistej konsystencji; coś, czym można smarować Paste Zahnpaste

pasta do butów n
(chemia, chemiczny) półpłynna substancja służąca do nabłyszczania, impregnacji i poprawiania wyglądu obuwia; Schuhcreme Schuhpasta Schuhpaste Schuhwichse

pasta do zębów ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej; Zahnpaste Zahnpasta

pastel ˈpastɛl n
(sztuka) obraz namalowany pastelami (1.1) Pastellbild
(sztuka) technika malowania pastelem (1.1); Pastellmalerei
środek rysunkowy i malarski w postaci miękkiego sztyftu, kredki lub ołówka; Pastell

pastelista n
(sztuka) artysta malarz wykonujący obrazy w technice pastelu Pastellmaler

pastelistka n
(sztuka) artystka malarka wykonująca obrazy w technice pastelu Pastellmalerin

pasterka paˈstɛrka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) msza odprawiana w noc Bożego Narodzenia Christmesse Christmette Weihnachtsmesse

pasteryzacja ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja n
(spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie; Pasteurisierung Pasteurisation

pasterz ˈpastɛʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun Hirte
osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu Hirte

pastor ˈpastɔr n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki; Pastor

pastuszy paˈstuʃɨ adj
(przestarzałe, przestarzały) lub (poetycki, poetycko) od pastuch Hirten-

pasy ˈpasɨ n
(potocznie, potoczny) przejście dla pieszych o wyglądzie białych pasów na jezdni Zebrastreifen

pasywność paˈsɨvnɔɕʨ̑ n
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) stan metalu, w którym następuje zahamowanie jego reakcji z agresywnym środowiskiem, co chroni go przed korozją elektrochemiczną Passivität
(książkowy) bierna postawa, brak aktywności Passivität

pasywny adj
który nie wykazuje chęci działania passiv

pasza ˈpaʃa n
(historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik wojskowy lub cywilny w Imperium Osmańskim; także tytuł tego dostojnika; Pascha
(zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma; Futter

paszkwil ˈpaʃkfʲil n
publikacja brukająca czyjąś reputację; Schmähschrift

paszport ˈpaʃpɔrt n
dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych; Pass Paß Reisepaß Reisepass

paszportówka n
niewielka, płaska torebka do zawieszenia na szyi, rodzaj portfela Brustbeutel

pasztet ˈpaʃtɛt n
(kulinaria) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się miele i zwykle zapieka Pastete

pasztet strasburski ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci n
(kulinaria) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej; Foie Gras Gänseleberpastete

pasztetowa n
(kulinaria) wyrób wędliniarski, głównie do smarowania kanapek; pasztet z podrobów i resztek mięsnych w formie kiełbasy; Leberwurst

patat n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych o jadalnych bulwach, rosnąca w rejonie międzyzwrotnikowym Batate Süßkartoffel

patelnia paˈtɛlʲɲa n
naczynie kuchenne służące do smażenia potraw; Bratpfanne Pfanne

patent ˈpatɛ̃nt n
dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku; Patent
dokument stwierdzający nabycie uprawnień do działalności związanej z żeglugą; Patent

patentowany leń ˌpatɛ̃ntɔˈvãnɨ ˈlɛ̃ɲ idiom
osoba wyjątkowo leniwa fauler Sack

patetyczny ˌpatɛˈtɨʧ̑nɨ adj
poważny, doniosły, uroczysty pathetisch

patio ˈpatʲjɔ n
(architektura, architektoniczny) niewielki dziedziniec wewnątrz domu, z wejściami do pomieszczeń, często z krużgankami, zwykle w architekturze hiszpańskiej i portugalskiej; Patio

patriarcha paˈtrʲjarxa n
(biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów Patriarch
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych Patriarch
(przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec Patriarch
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich Patriarch
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim Patriarch
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie Patriarch

patriarchalny ˌpatrʲjarˈxalnɨ adj
związany z patriarchatem, dotyczący patriarchatu patriarchal
związany z patriarchą, dotyczący patriarchy patriarchal

patriarchat n
godność i władza patriarchy Patriarchat

patriota paˈtrʲjɔta n
człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej Patriot

patriotka paˈtrʲjɔtka n
kobieta kochająca swoją ojczyznę, gotowa do poświęceń dla niej Patriotin

patriotyczny ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ adj
taki, którego cechuje patriotyzm patriotisch
związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu patriotisch

patriotyzm paˈtrʲjɔtɨsm̥ n
miłość ojczyzny i własnego narodu, połączona z gorliwością ofiar dla nich; Patriotismus

patrolować v
wykonywać obchód kontrolowanego terenu patrouillieren

patrontasz n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) torba na ładunki do broni palnej, używana przez piechotę w XVIII - XIX wieku Patronentasche

patroszyć v
usuwać trzewia z martwego zwierzęcia ausnehmen

patrzeć ˈpaṭʃɛʨ̑ v
kierować wzrok na coś lub na kogoś schauen ansehen

patyna paˈtɨ̃na n
rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu Patina

paw paf n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju (1.1) Pfau

pawian ˈpavʲjãn n
(zoologia, zoologiczny) małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku; Pavian

paznokieć pazˈnɔcɛ̇ʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka; Nagel Fingernagel

pazur ˈpazur n
(zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych; Klaue Kralle

pałac ˈpawaʦ̑ n
(architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka Palast

pałeczki paˈwɛʧ̑ʲci n
(kulinaria) azjatycki przyrząd do nabierania jedzenia; Essstäbchen Stäbchen

państwo ˈpãj̃stfɔ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury; Staat Reich
tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa Frau und Herr
zwrot grzecznościowy względem grupy, w której są zarówno kobiety, jak i mężczyźni Sie mein Dame und Herr sehr geehrt Dame und Herr

państwo w państwie n
(przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której wewnątrz jednej oficjalnej struktury organizacyjnej powstaje nieoficjalnie inna struktura, która sprawuje faktyczną władzę ein Staat im Staate

państwowy pãj̃ˈstfɔvɨ adj
będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem staatlich Staat

pańszczyzna pãj̃ˈʃʧ̑ɨzna n
(historia, historyczny, historycznie) bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu; Frondienst

październik paʑˈʥ̑ɛrʲɲik n
dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); Oktober Gilbhart

pchać pxaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) wysyłać schicken
(przenośnie, przenośnia) namawiać do czegoś drängen treiben
przesuwać coś przed sobą napierając z tyłu schieben
wkładać niedbale, wpychać siłą quetschen
zadawać cios bronią, dźgać stoßen
przedzierać się, tłoczyć się drängen
starać się o coś, dążyć do czegoś drängen

pchli targ ˈpxlʲi ˈtark n
(handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów Flohmarkt Trödelmarkt

pchnięcie kulą ˈpçɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃ n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m; Kugelstoßen

pchła pxwa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią; Floh

pech pɛx n
niepomyślny zbieg okoliczności Pech

pedagog n
nauczyciel, wychowawca Pädagoge

pedagogiczny adj
związany z pedagogiką, wychowawczy pädagogisch

pedagogika ˌpɛdaˈɡɔɟika n
nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania; Pädagogik

pedant ˈpɛdãnt n
człowiek bardzo dokładny, przywiązujący dużą wagę do porządku Pedant

pedantyczny ˌpɛdãnˈtɨʧ̑nɨ adj
skrajnie, nadmiernie dokładny pedantisch

pedał ˈpɛdaw n
(technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych; Pedal Fußhebel
(slangowo) (obraźliwie) określenie mężczyzny homoseksualnego (niekiedy rozszerzane na osoby, które nie są gejami, ale są stereotypowo postrzegane jak homoseksualiści) Schwuchtel

pederasta ˌpɛdɛˈrasta n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) homoseksualista Päderast

pederastia ˌpɛdɛˈrastʲja n
(dawniej, dawny) kontakty erotyczne dojrzałych mężczyzn z dojrzewającymi chłopcami; Päderastie

pediatria n
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi; Pädiatrie Kinderheilkunde

pedofilia ˌpɛdɔˈfʲilʲja n
(seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci; Pädophilie

pejoratywnie ˌpɛjɔraˈtɨvʲɲɛ adv
w negatywny sposób pejorativ

pejoratywny ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ adj
mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk pejorativ

pejs n
długie pasmo włosów wyrastających ze skroni, noszone przez wyznawców tradycyjnego judaizmu, zwłaszcza przez chasydów; Peies Schläfenlocke

pejzaż ˈpɛjzaʃ n
(sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz Landschaft

pekinka pɛˈcĩnka n
mieszkanka Pekinu Pekingerin

pekińczyk pɛˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk n
mieszkaniec Pekinu Pekinger
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku; Pekinese

pelargonia ˌpɛlarˈɡɔ̃ɲja n
(botanika, botaniczny) Pelargonium, popularna roślina doniczkowa Geranie

peleton pɛˈlɛtɔ̃n n
(sport, sportowy) najliczniejsza zwarta grupa kolarzy jadących w wyścigu; Peloton

pelikan pɛˈlʲikãn n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych; Pelikan

peloid pɛˈlɔ<sup>j</sup>it n
naturalny twór geologiczny stosowany jako tworzywo lecznicze; powstaje przy udziale wody i mikroorganizmów Peloid

penis ˈpɛ̃ɲis n
(anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt; Penis Glied

penologia n
nauka zajmująca się ogólnymi zaganieniami dotyczącymi kary Pönologie

pensja ˈpɛ̃w̃sʲja n
płaca za wykonaną pracę wypłacana w równych odstępach czasu, dotycząca jakiegoś okresu Gehalt

pentagram n
(geometria) pięciokąt gwiaździsty; Pentagramm

pentatonika n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) każda skala zawierająca pięć dźwięków w oktawie; Pentatonik

peptyd ˈpɛptɨt n
(biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów Peptid

percepcja n
odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów Perzeption

perfekcjonista ˌpɛrfɛkʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista n
człowiek dążący do doskonałości Perfektionist

perfumeria ˌpɛrfũˈmɛrʲja n
sklep sprzedający perfumy i często również inne kosmetyki Parfümerie

perfumować v
skrapiać perfumami, aplikować perfumy parfümieren

pergamin n
niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania Pergament
papier nieprzepuszczający wilgoci ani tłuszczu Backpapier Fettpapier

pergola pɛrˈɡɔla n
(architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny; Pergola

perhydrol pɛrˈxɨdrɔl n
(chemia, chemiczny) silnie utleniający, 30-procentowy roztwór wodny nadtlenku wodoru Perhydrol

perkoz ˈpɛrkɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku; Lappentaucher

perkoz dwuczuby ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów; Haubentaucher

perkusista ˌpɛrkuˈɕista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji Schlagzeuger

perliczka pɛrˈlʲiʧ̑ka n
(ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic; Helmperlhuhn

perm pɛrm n
(geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej; Perm

permanencja n
cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie Permanenz

permanentność n
cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie Permanenz

peron ˈpɛrɔ̃n n
(kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego Bahnsteig

peronizm pɛˈrɔ̃ɲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem; Peronismus

perpetuum mobile n
(fizyka, fizyczny) hipotetyczny, modelowy mechanizm, który raz wprawiony w ruch, pracowałby w nieskończoność bez potrzeby dostarczania energii; Perpetuum mobile

perski ˈpɛrsʲci adj
dotyczący Persji, pochodzący z Persji persisch Persisch

perski ˈpɛrsʲci n
język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu; Persisch Persische

personifikacja ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkaʦ̑ʲja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich; Personifikation Personifizierung Verkörperung

perswazja pɛrsˈfazʲja n
nakłanianie, tłumaczenie, przekonywanie kogoś do czegoś Zureden

persymona ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1) Kakilm Persimonenbaum
(botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych; Persimone

perwersyjny adj
właściwy perwersji, charakteryzujący się odchyleniem reakcji psychicznych w sferze seksualnej abartig

perydot pɛˈrɨdɔt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, krzemian magnezu i żelaza; Peridot

peryfrastyczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) określający coś za pomocą peryfrazy Periphrasen-

peryfraza ˌpɛrɨˈfraza n
(językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy jakiegoś zjawiska przez bardziej lub mniej rozbudowane jego opisanie Periphrase

perygeum n
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołoziemskiej, który znajduje się najbliżej Ziemi Erdnähe

peryhelium ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca; Perihel

perykopa n
(biblijny) określony fragment tekstu biblijnego odczytywanego podczas liturgii lub badanego przez biblistę; Perikope

peryskop pɛˈrɨskɔp n
urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony; Periskop

perz pɛʃ n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Quecke

perła ˈpɛrwa n
(biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów; Perle
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny pochodzenia organicznego z pereł (1.1) Perle

peso ˈpɛsɔ n
waluta niektórych krajów, głównie południowoamerykańskich; Peso

pestycyd pɛˈstɨʦ̑ɨt n
częściej w lm: (chemia, chemiczny) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych; Pestizid

pesymista ˌpɛsɨ̃ˈmʲista n
człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy Pessimist

pesymizm pɛˈsɨ̃mʲism̥ n
tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy; Pessimismus

peszmerg n
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kurdyjski bojownik walczący w partyzantce i powstaniach o niepodległość Kurdystanu; Peschmerga

peszyć v
wprawiać w zakłopotanie verwirren verstören

pet pɛt n
(potocznie, potoczny) resztka wypalonego papierosa Kippe

petent ˈpɛtɛ̃nt n
człowiek ubiegający się o coś, składający swoją prośbę, podanie w urzędzie, sądzie itp. Interessent Petent

petrografia ˌpɛtrɔˈɡrafʲja n
(geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał; Petrografie

petting n
(książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego Petting

petycja pɛˈtɨʦ̑ʲja n
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy; Petition

pewien ˈpɛvʲjɛ̃n adj
całkowicie przekonany o słuszności sicher
określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś gewisser

pewność ˈpɛvnɔɕʨ̑ n
całkowite przekonanie o czymś Gewissheit

pewność siebie n
(psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości Selbstsicherheit Selbstbehauptung Selbstbewusstsein

pewny siebie adj
przekonany o swoich możliwościach selbstsicher

pełnia ˈpɛwʲɲa n
(astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część Vollmond
punkt kulminacyjny, szczyt czegoś, najwyższy stan Fülle

pełnomocnik n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu Bevollmächtigte Beauftragte

pełnorejowiec ˌpɛwnɔrɛˈjɔvʲjɛʦ̑ n
żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe Vollschiff

pełny ˈpɛwnɨ adj
wypełniony w największym możliwym stopniu voll

pełzać v
o ludziach poruszać się wolno, dotykając nieomal brzuchem podłoża lub na czworaka kriechen krabbeln
o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża kriechen
(pejoratywnie, pejoratywny) zachowywać się w sposób szczególnie uległy kriechen
o roślinach rozrastać się po podłożu kriechen

pi pʲi n
(matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy; Pi
nazwa szesnastej litery alfabetu greckiego, π; Pi

pi razy oko ˈpʲi ˈrazɨ ˈɔkɔ adv
(potocznie, potoczny) w przybliżeniu, około Pi mal Daumen Pi mal Schnauze

piaff n
(jeździectwo, jeździecki) rodzaj chodu, w którym koń kłusuje w miejscu, w dużym zebraniu, wysoko unosząc przednie kończyny; Piaffe

piana ˈpʲjãna n
masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu Schaum

piana z białek n
(kulinaria) półprodukt kulinarny z roztrzepanych białek jaj Eischnee

pianino pʲjä̃ˈɲĩnɔ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo; Klavier Piano

pianista pʲjä̃ˈɲista n
osoba, która gra na pianinie lub fortepianie Pianist

piano nobile n
(architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa); Beletage

piasek ˈpʲjasɛk n
luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu; Sand

piaskownica ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) Ammophila Host, roślina z rodziny wiechlinowatych; Strandhafer
(informatyka, informatyczny) środowisko testowe w programowaniu komputerowym; Sandbox
wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci; Sandkasten Sandkiste

piasta ˈpʲjasta n
(technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś; Nabe Radnabe

piaszczysty pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ adj
usypany z piasku, pełen piasku sandig

picie ˈpʲiʨ̑ɛ n
spożywanie płynów Trinken

piec pʲjɛʦ̑ n
budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania Ofen

piec pʲjɛʦ̑ v
poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody backen

piechota pʲjɛˈxɔta n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem; Infanterie

piecuszek pʲjɛˈʦ̑uʃɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie; Fitis

pieczarka pʲjɛˈʧ̑arka n
(kulinaria) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny Champignon

pieczeń ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ n
(kulinaria) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb) Braten

pieczywo pʲjɛˈʧ̑ɨvɔ n
(spożywczy) ogólnie o produktach spożywczych wypiekanych na bazie mąki Backwaren

pieczęć ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ n
znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności Stempel
środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu Siegel Siegel

pieg pʲjɛk n
mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych); Sommersprosse

piegża ˈpʲjɛɡʒa n
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów; Klappergrasmücke

piekarnia pʲjɛˈkarʲɲa n
miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki Bäckerei Backstube
sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze Bäckerei

piekarnik pʲjɛˈkarʲɲik n
wbudowane w trzon kuchenny lub wolno stojące domowe urządzenie do pieczenia, głównie ciast i potraw mięsnych; Backofen

piekarz ˈpʲjɛkaʃ n
człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp. Bäcker Bäckerin

piekielny pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ adj
(przenośnie, przenośnia) o dużej intensywności, cholerny höllisch
(przenośnie, przenośnia) nieznośny, bardzo zły, denerwujący, cholerny höllisch
dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle höllisch

piekło ˈpʲjɛkwɔ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi; Hölle
(przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień Hölle

pielgrzym n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu Pilger Wallfahrer

pielgrzymować v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wędrować do miejsca kultu lub kogoś, komu się chce oddać cześć pilgern wallfahren

pielucha pʲjɛˈluxa n
niegdyś niewielki kawałek płótna lub podobnego materiału, dziś specjalny rodzaj jednorazowej bielizny służącej do przewijania, najczęściej niemowląt Windel

pielęgniarka ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka n
kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami; Krankenschwester

pielęgniarstwo n
profesja polegająca na opiekowaniu się chorymi Krankenpflege

piemontyt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie; Piemontit

pieniądz pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑ n
(bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów; Geld

pieniądze pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ n
lm od: pieniądz Geld

pieniądze nie śmierdzą pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ ɲɛ‿ˈɕmʲjɛrʣ̑ɔ̃w̃ proverb
pieniądze bez względu na sposób ich zarobienia są tak samo chętnie przyjmowane Geld stinkt nicht

pieprz pʲjɛpʃ n
(kulinaria) przyprawa otrzymywana z tej rośliny Pfeffer

pieprz kajeński ˈpʲjɛpʃ kaˈjɛ̇̃j̃sʲci n
(kulinaria) bardzo ostra przyprawa otrzymywana z owoców papryki odmiany Cayenne; Cayennepfeffer

pieprzniczka pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka n
(kulinaria) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu Pfefferstreuer

pieprzyć ˈpʲjɛpʃɨʨ̑ v
dodawać pieprzu do jedzenia pfeffern

pierdolić pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać seks ze sobą nawzajem ficken bumsen

pierdzieć ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne furzen pupsen

pieriestrojka ˌpʲjɛrʲjɛˈstrɔjka n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (publikatory) (historia, historyczny, historycznie) nieoficjalna nazwa reform w ZSRR w II połowie lat 1980; Perestroika

piernik ˈpʲjɛrʲɲik n
(kulinaria) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem; Lebkuchen Pfefferkuchen

piersiówka pʲjɛrʲˈɕufka n
niewielki, płaski, najczęściej metalowy pojemnik na alkohol, noszony w wewnętrznej kieszeni Flachmann

pierwak n
(pszczelarstwo, pszczelarski) pierwszy rój w roku Hauptschwarm Vorschwarm

pierwiastek pʲjɛrˈvʲjastɛk n
(chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny; Element
(matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej; Wurzel
(matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji; Wurzel

pierwiastek chemiczny pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ n
taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze; chemisches Element
zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze; chemisches Element

pierwiosnek pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Primel
(botanika, botaniczny) Primula L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych; Primel
(ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny Zilpzalp Weidenlaubsänger

pierworództwo n
(historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół praw i przywilejów pierworodnego potomka męskiego Majorat
bycie pierworodnym synem Majorat

pierwotniak pʲjɛrˈvɔtʲɲak n
(zoologia, zoologiczny) mikroskopijnej wielkości zwierzę jednokomórkowe Protozoon Urtier

pierwsza komunia n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęcie pierwszy raz sakramentu eucharystii w katolicyzmie erste Kommunion

pierwsza pomoc ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑ n
pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia; Erste Hilfe

pierwszoklasista ˌpʲjɛrfʃɔklaˈɕista n
(szkolnictwo, szkolny) uczeń klasy pierwszej Abc-Schütze Erstklässler

pierwszoligowy adj
(sport, sportowy) należący do pierwszej ligi, grający, występujący w pierwszej lidze erstklassig

pierzga n
(pszczelarstwo, pszczelarski) sfermentowany i zakonserwowany w komórkach plastra pyłek; Bienenbrot

pierzyna pʲjɛˈʒɨ̃na n
element pościeli składający się z tkaniny (wsypy) grubo wypełnionej pierzem, służący do okrywania ciała podczas snu Federbett

pierś pʲjɛrʲɕ n
przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia Brust
(anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy człowieka Brust
(kulinaria) (spożywczy) mięso z przedniej części tułowia drobiu Brust

pierścień ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ n
ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem; Ring
krąg naokoło czegoś Ring

pies pʲjɛs n
(zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe; Hund
samiec psa (1.1) Hund

pies do towarzystwa ˈpʲjɛz ˌdɔ‿tɔvaˈʒɨstfa n
najczęściej mały pies o łagodnym charakterze trzymany jako pupil, towarzysz człowieka Begleithund

pies domowy n
(zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, gatunek ssaka drapieżnego z rodziny psowatych, udomowiona forma wilka szarego; Haushund

pies pasterski ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci n
(kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami; Hütehund

pies policyjny ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ n
pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby Diensthund Polizeihund

pies pracujący ˈpʲjɛs ˌpraʦ̑uˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony do wypełniania określonych zadań polegających na współpracy z człowiekiem Gebrauchshund

pies przewodnik ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik n
pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym Blindenhund Blindenführhund

pies towarzyszący ˈpʲjɛs ˌtɔvaʒɨˈʃɔ̃nʦ̑ɨ n
pies specjalnie przeszkolony do pomocy niepełnosprawnym; Assistenzhunde Hilfshunde Servicehunde

piesek ˈpʲjɛsɛk n
(zdrobniale) od: pies Hündchen Hundi
mały pies Hundi Hündchen
zabawka wyobrażająca psa Hundi Hündchen

piesek preriowy ˈpʲjɛsɛk prɛˈrʲjɔvɨ n
(zoologia, zoologiczny) Cynomys, niewielki, północnoamerykański ssak z rodziny wiewiórkowatych; Präriehund

pieskie życie ˈpʲjɛsʲcɛ ˈʒɨʨ̑ɛ idiom
życie nędzne, pełne wyrzeczeń i trudności Hundeleben

piesza n
kobieta, która porusza się na własnych nogach Fußgängerin

pieszczota pʲjɛʃˈʧ̑ɔta n
czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś Liebkosung

pieszo ˈpʲjɛʃɔ adv
idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem zu Fuß per pedes

pieszy ˈpʲjɛʃɨ n
osoba, która porusza się na własnych nogach Fußgänger

pietruszka pʲjɛˈtruʃka n
jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci; Petersilie

pień pʲjɛ̇̃ɲ n
(pszczelarstwo, pszczelarski) (zasiedlona) rodzina pszczela (np. ul wraz ze znajdującymi się w nim pszczołami lub dzikie gniazdo) Bienenstock
zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi Stamm

pieścić v
tulić, głaskać okazując czułość liebkosen

pieśń pʲjɛ̇ɕɲ̊ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego; Lied

pigułka gwałtu n
substancja psychoaktywna wywołująca senność oraz kilkugodzinną amnezję, wykorzystywana do wymuszonego stosunku seksualnego; Vergewaltigungsdroge

pigwa ˈpʲiɡva n
(kulinaria) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory Quitte
(botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach; Quitte

pijaczka pʲiˈjaʧ̑ka n
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta notorycznie nadużywająca alkoholu Säuferin

pijak ˈpʲijak n
(potocznie, potoczny) osoba będąca pod wpływem alkoholu Säufer Trinker
osoba nadużywająca alkoholu Säufer Trinker

pijany pʲiˈjãnɨ adj
pod wpływem alkoholu betrunken

pijany pʲiˈjãnɨ n
osoba nietrzeźwa Betrunkener

pijany jak bela pʲiˈjãnɨ ˈjaɡ ˈbɛla adj
(przenośnie, przenośnia) kompletnie pijany voll wie ein Fass sein

pijany jak świnia pʲiˈjãnɨ ˈjäc ˈɕfʲĩɲa adj
(pospolicie) zupełnie, kompletnie pijany voll sein wie ein Schwein

pijawka pʲiˈjafka n
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych Blutsauger Blutegel
(zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic; Egel Blutegel

pik pʲik n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną pojedynczym listkiem; karta tego koloru Pik

pikantny pʲiˈkãntnɨ adj
ostry w smaku, mający dużo drażniących język przypraw würzig pikant

pikieta pʲiˈcɛta n
jedna ze starych gier karcianych dla dwóch osób, pochodząca z Francji; Pikett Piquet Piket Rummelpikett

pikinier n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz walczący przy użyciu piki (czasem kosy); Pikenier

piksel ˈpʲiksɛl n
(informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner); Pixel

pilaster pʲiˈlastɛr n
(architektura, architektoniczny) filar ustawiony przy ścianie lub częściowo w nią wtopiony, nieznacznie występujący przed lico ściany; Pilaster

pilnik ˈpʲilʲɲik n
rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna; Feile

pilnować pʲilˈnɔvaʨ̑ v
sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś bewachen warten

pilot ˈpʲilɔt n
(lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem Pilot
(marynarka) osoba, która pokazuje i nadzoruje drogę w porcie wodnym Lotse
osoba odpowiedzialna za przebieg wycieczki Reiseleiter
(potocznie, potoczny) (telewizja, telewizyjny) odcinek serialu telewizyjnego wprowadzony na próbę Pilotfilm
(potocznie, potoczny) (zoologia, zoologiczny) Globicephala macrorhyncus, (zobacz) grindwal krótkopłetwy (gatunek walenia) Grindwal Indische Grindwal Kurzflossen-Grindwal Pilotwal
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do sterowania na odległość sprzętem elektronicznym lub maszyną; Fernbedienung

pilotka pʲiˈlɔtka n
(potocznie, potoczny) (lotnictwo, lotniczy) kobieta prowadząca statek powietrzny Pilotin
(turystyka, turystyczny) kobieta opiekująca się turystami podczas wycieczki, dbająca o ich zakwaterowanie, program itp. Reiseleiterin

pinakiel pʲĩˈnacɛl n
(architektura, architektoniczny) mała wieżyczka umieszczona na filarze przypory, często dekorowana elementami roślinnymi (np. w zwieńczeniu – kwiatonem), figurami i innymi ozdobnikami; Fiale

pinakoteka ˌpʲĩnakɔˈtɛka n
galeria, zbiór obrazów i dzieł sztuki Pinakothek

pinczer n
(kynologia, kynologiczny) przedstawiciel grupy ras europejskich psów kontynentalnych o proporcjonalnej, kwadratowej sylwetce, małych wymaganiach, obdarzonych inteligencją, czujnością oraz odpornością na choroby; Pinscher

pingwin ˈpʲĩŋɡvʲĩn n
(ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej; Pinguin

pionek ˈpʲjɔ̃nɛk n
(szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka; Bauer
(przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę kleiner Fisch

piorun ˈpʲjɔrũn n
wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią; Blitz

piorunochron ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ; Blitzableiter

piosenka pʲjɔˈsɛ̃nka n
wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze; Lied Song

piosenkarz pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ n
osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem; Sänger

piramida ˌpʲirãˈmʲida n
(architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona; Pyramide
(architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej Pyramide
(geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki; Pyramide
(potocznie, potoczny) przedmiot lub sterta czegoś przypominająca kształtem, wyglądem piramidę (1.1) Pyramide
(sport, sportowy) ćwiczenie akrobatyczne, w którym kilku, kilkunastu ćwiczących tworzy figurę w kształcie stożka Pyramide

piramida demograficzna n
schemat przedstawiający zróżnicowanie płci i wieku mieszkańców danego obszaru (państwa, miasta itd.) Bevölkerungspyramide

pirargyryt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra; Pyrargyrit Antimonsilberblende

pirat ˈpʲirat n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne; Pirat Seeräuber

pirat drogowy ˈpʲirad ːrɔˈɡɔvɨ n
osoba, która podczas jazdy samochodem w znaczący sposób ignoruje i przekracza przepisy kodeksu drogowego, stwarzając zagrożenie dla innych użytkowników drogi Raser

pirenejski ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci adj
związany z Pirenejami, dotyczący Pirenejów pyrenäisch

piroliza ˌpʲirɔˈlʲiza n
(chemia, chemiczny) proces rozkładu termicznego substancji prowadzony poprzez poddawanie ich działaniu wysokiej temperatury, ale bez kontaktu z tlenem i innymi czynnikami utleniającymi; Pyrolyse

piromania ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem; Pyromanie

pirostilpnit n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, o czerwonej lub czerwonobrunatnej barwie i diamentowym połysku; Pyrostilpnit

pirotechnika n
dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych; Pyrotechnik

piryt ˈpʲirɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza; Pyrit Eisenkies Schwefelkies

pisanie pʲiˈsãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: pisać Schreiben

pisanka pʲiˈsãnka n
(etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy; Osterei

pisarka pʲiˈsarka n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz Schriftstellerin

pisarz ˈpʲisaʃ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą; Schriftsteller Autor

pisać ˈpʲisaʨ̑ v
umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium schreiben
tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma schreiben
tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę schreiben

pisemnie pʲiˈsɛ̃mʲɲɛ adv
na piśmie, za pomocą pisma schriftlich

pisemny pʲiˈsɛ̃mnɨ adj
odbywający się na piśmie, wyrażony na piśmie schriftlich

pisk pʲisk n
cienki, przenikliwy dźwięk Piepen

pisklę ˈpʲisklɛ n
(ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka; Küken Junge

pismo ˈpʲismɔ n
czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści Zeitschrift
nota, dokument na jakiś temat Schreiben
zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu; Schrift

pismo kufickie n
odmiana pisma arabskiego o zgeometryzowanych kształtach; Kufi kufische Schrift

pistacja pʲiˈstaʦ̑ʲja n
owoc drzewa pistacjowego Pistazie
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny nanerczowatych; Pistazie

pistolet pʲiˈstɔlɛt n
ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa; Pistole

pistolet maszynowy pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ n
indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami, Maschinenpistole

pistolet samopowtarzalny pʲiˈstɔlɛt ˌsãmɔpɔftaˈʒalnɨ n
krótka, samopowtarzalna broń palna zasilana z magazynka innego niż rewolwerowy Selbstladepistole

pistolet wiązkowy pʲiˈstɔlɛd vʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ n
krótka, powtarzalna broń palna wyposażona w wiązkę kilku luf obracających się podczas strzelania Bündelrevolver

pisuar pʲiˈsu<sup>w</sup>ar n
muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco Pissoir Urinbecken
męska ubikacja publiczna wyposażona w pisuary (1.1) Pissoir

pita ˈpʲita n
(kulinaria) okrągły placek chlebowy z mąki pszennej lub jęczmiennej powszechny na Bliskim Wschodzie; Pittabrot

pitaja n
(spożywczy) jadalny owoc kaktusów z rodzajów Hylocereus i Stenocereus, o różowej, czerwonej lub żółtej skórce; Drachenfrucht Pitahaya Pitaya

piuska ˈpʲjuska n
płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury; Pileolus

piwiarnia pʲiˈvʲjarʲɲa n
lokal, w którym sprzedaje się piwo Bierkneipe Bierlokal Bierstube Stehbierhalle

piwnica pʲivʲˈɲiʦ̑a n
podziemne piętro budynku Keller Kellergeschoß Sockelgeschoß Souterrain
pomieszczenie przeznaczone do przechowywania wina, piwa i innych trunków Keller

piwo ˈpʲivɔ n
(spożywczy) (kulinaria) niskoalkoholowy napój orzeźwiający; Bier

piwonia pʲiˈvɔ̃ɲja n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1) Pfingstrose Päonie Klatschrose
(botanika, botaniczny) Paeonia L., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych; Pfingstrose Päonie Klatschrose
(potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1) Pfingstrose Klatschrose

piwowar pʲiˈvɔvar n
osoba zajmująca się warzeniem piwa Bierbrauer

pizza ˈpʲiʦ̑ːa n
(kulinaria) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie; Pizza

pizzeria pʲiʦ̑ˈːɛrʲja n
restauracja, w której pizza jest głównym daniem; Pizzeria

piórnik ˈpʲjurʲɲik n
(szkolnictwo, szkolny) zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi; Mäppchen Federkasten Federmäppchen Federpennal Federbüchse Federmappe

pióro ˈpʲjurɔ n
(ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek; Feder
przyrząd do pisania Feder

piąta kolumna ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna n
(potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni; Fünfte Kolonne

piąte koło u wozu ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu n
(przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana ein fünftes Rad am Wagen das fünfte Rad am Wagen

piątek ˈpʲjɔ̃ntɛk n
piąty dzień tygodnia Freitag

pić pʲiʨ̑ v
spożywać płyny trinken
pić (1.1) alkohol, również nałogowo trinken saufen

pięciokąt pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt n
(geometria) wielokąt o pięciu bokach (kątach); Fünfeck Pentagon Fünfeck

pięciolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
chłopiec mający pięć lat Fünfjähriger

pięciolatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
dziewczynka mająca pięć lat Fünfjährige

pięcioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięć lat fünfjährig
trwający pięć lat fünfjährig

piędź pʲjɛ̇̃ɲʨ̑ n
(historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) dawna miara długości równa odległości od końca kciuka do końca palca środkowego lub małego rozpostartej dłoni dorosłego mężczyzny (ok. 8 cali); Spanne

pięknie ˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ adv
w piękny sposób, posiadając dużo piękna schön

piękno ˈpʲjɛ̃ŋknɔ n
zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt; Schönheit

piękny ˈpʲjɛ̃ŋknɨ adj
taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt schön

pięta ˈpʲjɛ̃nta n
(anatomia, anatomiczny) tylna część stopy Ferse

pięta Achillesa ˈpʲjɛ̃nta ˌːçilˈːɛsa n
(mitologia grecka) (mitologia rzymska) czuły punkt, miejsce słabości; Achillesferse
(przenośnie, przenośnia) czuły, słaby, wrażliwy, podatny na zranienie punkt / miejsce Achillesferse

piętka ˈpʲjɛ̃ntka n
(spożywczy) kromka chleba odkrojona z początku lub końca bochenka chleba Brotkanten Kanten

piętnastolatek ˌpʲjɛtnastɔˈlatɛk n
chłopak w wieku piętnastu lat Fünfzehnjähriger

piętnastolatka ˌpʲjɛtnastɔˈlatka n
dziewczyna mająca piętnaście lat Fünfzehnjährige

piętnastoletni ˌpʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający piętnaście lat fünfzehnjährig
trwający piętnaście lat fünfzehnjährig

piętro ˈpʲjɛ̃ntrɔ n
nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej Etage Stockwerk Stock Geschoß Geschoss

pięćdziesięcioczterolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt cztery lata Vierundfünfzigjähriger

pięćdziesięcioczterolatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatka n
kobieta mająca pięćdziesiąt cztery lata Vierundfünfzigjährige

pięćdziesięcioczteroletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt cztery lata vierundfünfzigjährig
trwający pięćdziesiąt cztery lata vierundfünfzigjährig

pięćdziesięciodwulatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt dwa lata Zweiundfünfzigjähriger

pięćdziesięciodwulatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatka n
kobieta mająca pięćdziesiąt dwa lata Zweiundfünfzigjährige

pięćdziesięciodwuletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt dwa lata zweiundfünfzigjährig
trwający pięćdziesiąt dwa lata zweiundfünfzigjährig

pięćdziesięciodziewięciolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt dziewięć lat Neunundfünfzigjähriger

pięćdziesięciodziewięciolatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca pięćdziesiąt dziewięć lat Neunundfünfzigjährige

pięćdziesięciodziewięcioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt dziewięć lat neunundfünfzigjährig
trwający pięćdziesiąt dziewięć lat neunundfünfzigjährig

pięćdziesięciojednolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt jeden lat Einundfünfzigjähriger

pięćdziesięciojednolatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatka n
kobieta mająca pięćdziesiąt jeden lat Einundfünfzigjährige

pięćdziesięciojednoletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt jeden lat einundfünfzigjährig
trwający pięćdziesiąt jeden lat einundfünfzigjährig

pięćdziesięciolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
osoba w wieku 50-59 lat Fünfzigjähriger

pięćdziesięciolatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca pięćdziesiąt lat Fünfzigjährige

pięćdziesięcioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt lat fünfzigjährig
trwający pięćdziesiąt lat fünfzigjährig

pięćdziesięcioośmiolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt osiem lat Achtundfünfzigjähriger

pięćdziesięcioośmiolatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca pięćdziesiąt osiem lat Achtundfünfzigjährige

pięćdziesięcioośmioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt osiem lat achtundfünfzigjährig
trwający pięćdziesiąt osiem lat achtundfünfzigjährig

pięćdziesięciopięciolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt pięć lat Fünfundfünfzigjähriger

pięćdziesięciopięciolatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca pięćdziesiąt pięć lat Fünfundfünfzigjährige

pięćdziesięciopięcioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt pięć lat fünfundfünfzigjährig
trwający pięćdziesiąt pięć lat fünfundfünfzigjährig

pięćdziesięciosiedmiolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt siedem lat Siebenundfünfzigjähriger

pięćdziesięciosiedmiolatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca pięćdziesiąt siedem lat Siebenundfünfzigjährige

pięćdziesięciosiedmioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt siedem lat siebenundfünfzigjährig
trwający pięćdziesiąt siedem lat siebenundfünfzigjährig

pięćdziesięciosześciolatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt sześć lat Sechsundfünfzigjähriger

pięćdziesięciosześciolatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca pięćdziesiąt sześć lat Sechsundfünfzigjährige

pięćdziesięciosześcioletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt sześć lat sechsundfünfzigjährig
trwający pięćdziesiąt sześć lat sechsundfünfzigjährig

pięćdziesięciotrzylatek ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający pięćdziesiąt trzy lata Dreiundfünfzigjähriger

pięćdziesięciotrzylatka ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatka n
kobieta mająca pięćdziesiąt trzy lata Dreiundfünfzigjährige

pięćdziesięciotrzyletni ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający pięćdziesiąt trzy lata dreiundfünfzigjährig
trwający pięćdziesiąt trzy lata dreiundfünfzigjährig

pięść pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑ n
zaciśnięta dłoń Faust

piła ˈpʲiwa n
narzędzie tnące z zębatym ostrzem; Säge

piławski adj
(geografia, geograficzny) związany z Piławą (inna nazwa: Bałtyjsk) Pillauer

piłka ˈpʲiwka n
(technologia, technika, techniczny) piła ręczna o małych rozmiarach Säge
gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych Ball

piłka nożna ˈpʲiwka ˈnɔʒna n
(sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1) Fußball
(sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika; Fußball Fussball

piłka ręczna ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na n
(sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika; Handball

piłka wodna n
(sport, sportowy) gra zespołowa rozgrywana piłką w basenie; Wasserball

piłkarski pʲiwˈkarsʲci adj
dotyczący piłki nożnej (piłkarzy i piłkarstwa) Fußball-

piłkarz ˈpʲiwkaʃ n
(sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną Fußballspieler

piłkarz ręczny n
(sport, sportowy) zawodnik uprawiający piłkę ręczną Handballspieler

piłkarzyki ˌpʲiwkaˈʒɨci n
gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach; Kicker Tischfußball

piłkowany ˌpʲiwkɔˈvãnɨ adj
(botanika, botaniczny) posiadający krawędź z ostro zakończonymi, pochylonymi, drobnymi wcięciami i klapkami gesägt

piżama pʲiˈʒãma n
strój, który zakłada się, idąc spać; Schlafanzug

piżmak ˈpʲiʒmak n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo; Bisamratte

plac plaʦ̑ n
wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów; Platz

plac budowy n
miejsce, w którym prowadzone są prace budowlane: konstrukcyjne lub rozbiórkowe; Baustelle Bau

plac zabaw ˈplaʣ̑ ˈzabaf n
niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy; Spielplatz

placebo plaˈʦ̑ɛbɔ n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia; Placebo

placek ziemniaczany n
(kulinaria) prosta potrawa przygotowywana ze startych ziemniaków smażonych na tłuszczu; Kartoffelpuffer

plagiator plaˈɟatɔr n
osoba, która popełniła plagiat Plagiator

plagionit n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków; Plagionit

plakat ˈplakat n
wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś Plakat

plama ˈplãma n
brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś Fleck
część powierzchni jakiegoś przedmiotu różniąca się kolorem lub walorem od tła Fleck

plama słoneczna ˈplãma swɔ̃ˈnɛʧ̑na n
(astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca; Sonnenfleck

plamić v
robić plamy beflecken beschmutzen
okrywać hańbą beflecken

plan plãn n
to, co chcemy zrobić Plan
odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety Plan

plan miasta ˈplãn ˈmʲjasta n
mapa miasta zawierająca nazwy ulic / rozmieszczenie obiektów Stadtplan

plandeka n
nieprzemakalna płachta do nakrywania czegoś Plane

planeta plãˈnɛta n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę; Planet Wandelstern

planeta karłowata plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata n
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą; Zwergplanet

planetarium ˌplãnɛˈtarʲjũm n
(astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich; Planetarium

planować plãˈnɔvaʨ̑ v
zamierzać planen
obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości planen
tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy planen

plaster ˈplastɛr n
(medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany Pflaster Wundschnellverband Verbandpflaster
(pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych Bienenwabe Wabe
płaski, szeroki płat, często odkrojony od pewnej całości Scheibe

platan ˈplatãn n
(botanika, botaniczny) rodzaj drzew z rodziny platanowatych; Platane
(botanika, botaniczny) drzewo z rodzaju (1.1) Platane

platoniczny adj
o uczuciu nierealizowalny platonisch

platyna plaˈtɨ̃na n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78; Platin

playboy n
hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym Playboy

plaża ˈplaʒa n
brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji; Strand

plażowicz plaˈʒɔvʲiʧ̑ n
(potocznie, potoczny) osoba opalająca się na plaży Sonnenanbeter

plebania plɛˈbãɲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny Pfarrhaus

plecak ˈplɛʦ̑ak n
rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach Rucksack

plecionka plɛˈʨ̑ɔ̃nka n
rzecz wykona z zaplecionych włókien Geflecht

plecy ˈplɛʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa; Rücken

plejstocen plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n n
(geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu Pleistozän

plemię ˈplɛ̃mʲjɔna ˈplɛ̃mʲjɛ n
(biologia, biologiczny) kategoria systematyki roślin i zwierząt; Tribus
forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar; Stamm Volksstamm

pleonastyczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z pleonazmem, dotyczący pleonazmu pleonastisch

pleonazm plɛˈɔ̃nasm̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących; Pleonasmus

pleść plɛɕʨ̑ v
łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą flechten

pleśń n
gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych Schimmel

plik plʲik n
(informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość; Datei
pęk papierów (dokumentów, banknotów) Bündel

pliocen ˈplʲjɔʦ̑ɛ̃n n
(geologia, geologiczny) młodsza epoka neogenu Pliozän

pliszka ˈplʲiʃka n
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae; Bachstelze

plon plɔ̃n n
zysk z roślin uprawnych: ziaren, warzyw, owoców Ernte Ertrag
(przenośnie, przenośnia) konsekwencja, wynik, zysk, który jest wynikiem jakiegoś działania Ernte Ertrag

plotka ˈplɔtka n
pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie Gerücht

plotkarka plɔtˈkarka n
kobieta zajmująca się plotkami, rozsiewająca plotki Klatsche

plotkarz ˈplɔtkaʃ n
osoba zajmująca się plotkami Klatschmaul

plotkować plɔtˈkɔvaʨ̑ v
opowiadać, roznosić plotki klatschen tratschen

plucha ˈpluxa n
pogoda dżdżysta, deszczowa, nieprzyjemna od wilgoci Matschwetter Regenwetter

plugawy adj
budzący głęboki wstręt unflätig derb ordinär

plurale tantum n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rzeczownik występujący w danym znaczeniu wyłącznie w liczbie mnogiej; Pluraletantum

pluskać ˈpluskaʨ̑ v
o cieczy: chlapać, wydając odgłos plätschern
kąpać się w płytkiej wodzie, rozchlapując ją plätschern

pluskolec pluˈskɔlɛʦ̑ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pluskwiak wodny pływający na grzbiecie; Rückenschwimmer

pluskwa ˈpluskfa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius; Wanze

pluskwiak ˈpluskfʲjak n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach; Schnabelkerfe

pluszowy miś pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ n
zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu Teddybär Teddy

plutokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi Plutokratie

pluton ˈplutɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94; Plutonium
(wojskowość, wojskowy) pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów) Zug

pluwiometr n
(meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych Pluviometer

plwocina pl̥fɔˈʨ̑ĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania Auswurf

plądrować plɔ̃nˈdrɔvaʨ̑ v
przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie plündern

plątanina ˌplɔ̃ntãˈɲĩna n
jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg Gewirr

pniarek obrzeżony n
(mikologia, mikologiczny) Fomitopsis pinicola, gatunek grzyba z rodziny pniarkowatych; Rotrandiger Baumschwamm

po pɔ preposition
każdy dokładnie (tyle samo) je
niewiele ponad bis
o rozpoznawaniu: według an
…służący do tworzenia wyrażeń, w których część przed przyimkiem ma miejsce ze strony określonej przez część za przyimkiem an
w danym języku auf
…służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem jest materią, wzdłuż której odbył się ruch auf
…służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności nach

po moim trupie pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ interjection
nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie über meine Leiche

po polsku pɔ‿ˈpɔlsku adv
w języku polskim auf Polnisch

po prostu pɔ‿ˈprɔstu adv
tylko, jedynie, nic więcej einfach nur
w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie, bezpośrednio einfach
zwyczajnie, wprost, wręcz einfach

po turecku ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku adv
o siadzie: ze skrzyżowanymi nogami im Kreuzsitz im Schneidersitz im Türkensitz

pobieżny adj
wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści flüchtig

pobić ˈpɔbʲiʨ̑ v
zadać wiele ciosów, uderzyć kogoś lub coś wiele razy dreschen einschlagen prügeln schlagen

pobożność pɔˈbɔʒnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co pobożne lub tego, kto pobożny; religijność, oddanie wierze religijnej Frömmigkeit

pobożny pɔˈbɔʒnɨ adj
taki, który żyje zgodnie z zasadami religii fromm

pobyt ˈpɔbɨt n
przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś Aufenthalt

pobór n
(administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej; Wehrpflicht

pocałować w dupę ˌpɔʦ̑aˈwɔvaʥ̑ ˈv‿dupɛ v
w trybie rozkazującym, (wulgarnie, wulgaryzm) (zobacz) pocałować w nos lecke mich am Arsch

pocałunek ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk n
serdeczne dotknięcie ustami innej osoby Kuss

pochlebca n
człowiek pochlebiający komu Schmeichler

pochlebiać v
chwalić przesadnie schmeicheln

pochodna pɔˈxɔdna n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny pochodzący od innego związku; Abkömmling
(matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego; Ableitung

pochodnia pɔˈxɔdʲɲa n
smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych; Fackel Pechfackel Teerfackel

pochodny adj
taki, który pochodzi od czego abgeleitet

pochodzenie ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
wywodzenie się z czegoś Abkunft Abstammung

pochodzić pɔˈxɔʥ̑iʨ̑ v
mieć coś za miejsce swojego pochodzenia, za źródło, przyczynę, wywodzić się skądś stammen

pochopny adj
zbyt szybki, nieprzemyślany voreilig vorschnell

pochwa ˈpɔxfa n
(anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków; Vagina Scheide
futerał na broń białą; Scheide Saya

pochwiak jedwabnikowy n
(mikologia, mikologiczny) Volvariella bombycina (Schaeff.) Singer, rzadki, jadalny gatunek grzyba z rodziny łuskowcowatych Wolliger Scheidling

pochwowy adj
(anatomia, anatomiczny) dotyczący pochwy vaginal

pochówek n
pogrzebanie zmarłego Begräbnis Beerdigung

pochłaniać pɔˈxwãɲäʨ̑ v
kosztować dużo pieniędzy lub czasu verschlungen
o żywiołach, wojnach, itp. spowodować śmierć wielu ofiar, lub inne straty fordern
szybko i dużo czytać verschlingen
wchłaniać, wciągać, zasysać aufsaugen absorbieren aufnehmen schlucken
zaabsorbować czyjąś uwagę aufzehren
łapczywie zjeść lub wypić verschlingen schlingen

pociecha pɔˈʨ̑ɛxa n
(potocznie, potoczny) dziecko Nachwuchs Sprössling
to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie Trost Aufmunterung

pocieszenie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: pocieszyć Trost

pociąg ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk n
(technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami; Zug Bahn
pragnienie, pożądanie kogoś lub czegoś Trieb

pociąg pocztowy ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk pɔʧ̑ˈtɔvɨ n
pociąg używany do przewozu przesyłek pocztowych, a w niektórych przypadkach do sortowania poczty Postzug

pociągający adj
wzbudzający zainteresowanie anziehend attraktiv

pociągać v
być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym anziehen
wielokrotnie ciągnąć za coś ziehen

pocić się ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ v
wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku schwitzen
(przenośnie, przenośnia) trudzić się, wysilać się schwitzen
(przenośnie, przenośnia) o szkle i innych materiałach: skraplać na sobie wilgoć lub wydzielać ją z siebie schwitzen

poczdamski pɔʤ̑ˈdãmsʲci adj
od Poczdam Potsdamer

poczekalnia ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa n
miejsce dla osób, które czekają Wartezimmer Warteraum

poczta ˈpɔʧ̑ta n
budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1) Post Postamt
instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp. Post
korespondencja, listy Post

poczta elektroniczna n
(informatyka, informatyczny) przesyłanie wiadomości drogą internetu elektronische Post E-Mail

pocztowy pɔʧ̑ˈtɔvɨ adj
związany z pocztą, dotyczący poczty postalisch

pocztówka pɔʧ̑ˈtufka n
karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty; Postkarte

poczucie humoru pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru n
umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś Sinn für Humor

poczwarka pɔʧ̑ˈfarka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym; Puppe

poczytalność n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) możliwość rozpoznania znaczenia swego czynu lub pokierowania swoim postępowaniem Zurechnungsfähigkeit

początek pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk n
to, od czego się coś zaczyna Anfang Beginn

początkujący n
osoba początkująca (1.1) Anfänger

poczęcie pɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ n
zajście kobiety w ciążę Empfängnis

pod pɔt preposition
…wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia unter
…wskazujący położenie kogoś lub czegoś przed lub w okolicy omawianego wyrażenia vor
…wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku do lub w jego okolicę omawianego wyrażenia vor
…wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku dołu omawianego wyrażenia runter
…wskazujący ruch lub położenie kogoś lub czegoś w kierunku przeciwnym do omawianego wyrażenia gegen

pod egidą ˌpɔd‿ɛˈɟidɔ̃w̃ idiom
pod opieką, pod patronatem unter der Ägide

pod gołym niebem pɔd‿ˈɡɔwɨ̃mʲ ˈɲɛbɛ̃m adv
na świeżym powietrzu, na zewnątrz budynku, bez zadaszenia unter freiem Himmel

podanie pɔˈdãɲɛ n
(literacko) opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie; Sage Volksmärchen Volkssage
(sport, sportowy) przekazanie piłki w grach zespołowych Pass Angabe Aufschlag Zuspiel
pismo z prośbą skierowane do władz; Antrag Bewerbung Gesuch Bewerbungsschreiben

podatek pɔˈdatɛk n
powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy Steuer

podatek kościelny pɔˈdatɛk ːɔɕˈʨ̑ɛlnɨ n
(ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) podatek pobierany na rzecz kościoła, np. w formie odpisu; Kirchensteuer

podatek od zysków kapitałowych pɔˈdatɛk ɔd‿ˈzɨskuf ˌkapʲitaˈwɔvɨx n
(ekonomia, ekonomiczny) podatek od odsetek z lokat, pożyczek, dywidend itp.; Kapitalgewinnsteuer

podatkowy ˌpɔdatˈkɔvɨ adj
związany z podatkami lub systemem poboru podatków steuerlich

podać ˈpɔdaʨ̑ v
przekazać coś komuś do rąk reichen

podchodzić pɔtˈxɔʥ̑iʨ̑ v
zbliżać się do czegoś, zmniejszać dystans pomiędzy sobą a jakimś obiektem herangehen herankommen

podczas ˈpɔṭʧ̑as preposition
…służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności während

podczas gdy ˈpɔṭʧ̑az ˈɡdɨ
natomiast, kiedy, za to während

podczerwony ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ adj
(optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi infrarot

poddasze pɔdˈːaʃɛ n
(budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych Dachgeschoss

podejmować ˌpɔdɛjˈmɔvaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) unieść coś aufnehmen
kontynuować czyjąś czynność (również własną) aufnehmen
gościć empfangen
wprowadzać coś w życie realisieren verwirklichen
wziąć coś własnego (lub jego część), co znajduje się u kogoś abheben
zgadzać się na zrobienie czegoś annehmen

podejrzenie ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ n
posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy Verdacht Argwohn

podejrzliwość n
cecha tego, kto jest podejrzliwy; nieufność, niedowierzanie Argwohn

podejrzliwy adj
skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie misstrauisch argwöhnisch

podeszwa pɔˈdɛʃfa n
dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami Sohle
(potocznie, potoczny) spodnia część stopy Sohle

podgorzałka ˌpɔdɡɔˈʒawka n
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję; Moorente

podkarmiaczka n
(pszczelarstwo, pszczelarski) naczynie lub konstrukcja ulowa do podawania pszczołom pokarmu Futtereinrichtung Futtergefäß Futtergeschirr Futtertrog Fütterer

podkolanówka ˌpɔtkɔlãˈnufka n
długa skarpetka sięgająca do kolana Kniestrumpf

podkoszulek ˌpɔtkɔˈʃulɛk n
krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele; Unterhemd

podkowa pɔtˈkɔva n
metalowe wzmocnienie kopyt końskich; Hufeisen

podkreślać pɔtˈkrɛɕlaʨ̑ v
zaznaczać tekst, rysując pod nim kreskę unterstreichen
(przenośnie, przenośnia) kłaść w wypowiedzi nacisk na pewien fakt unterstreichen

podkurzacz n
(pszczelarstwo, pszczelarski) przyrząd do odymiania pszczół w celu ich uspokojenia; Smoker

podmenu n
(informatyka, informatyczny) menu podrzędne w stosunku do innego Untermenü

podmiot ˈpɔdmʲjɔt n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności; Subjekt
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś Subjekt

podniebienie ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców; Gaumen

podniecony adj
(książkowy) będący w stanie pobudzenia emocjonalnego aufgeregt gespannt
(seksuologia, seksuologiczny) taki, który jest w stanie podniecenia zmysłowego; gotowy do reakcji seksualnej erregt

podniesienie ˌpɔdʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (kościelny) część mszy, w czasie której kapłan podnosi hostię i kielich, ukazując wiernym materię sakramentu; Elevation

podnóże pɔdˈnuʒɛ n
miejsce u spodu czegoś, co się wznosi Fuß

podnóżek n
mebel lub element jakiegoś układu na którym można wygodnie oprzeć nogi, zmniejszając ich obciążenie Fußstütze

podobać się pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ v
odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym gefallen

podobieństwo ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami Ähnlichkeit

podobno pɔˈdɔbnɔ
wyraz komunikujący, że mówiący dystansuje się od wyrażanego sądu, nie jest pewien co do jego prawdziwości; jak mówią, jak się zdaje angeblich

podobny pɔˈdɔbnɨ adj
wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd ähnlich
(geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury; ähnlich

podologia n
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się diagnozą i leczeniem chorób stóp oraz stawu skokowo-goleniowego; Podologie

podpalenie ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ n
umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru; Brandstiftung

podpis ˈpɔtpʲis n
własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol) Unterschrift

podpisywać ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑ v
składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie unterzeichnen unterschreiben

podporucznik ˌpɔtpɔˈruʧ̑ʲɲik n
najniższy stopień oficerski Podporutschik

podpuszczka pɔtˈpuʃʧ̑ka n
(biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (spożywczy) enzym trawienny wchodzący w skład soku żołądkowego, powodujący ścinanie się białka mleka, używany w mleczarstwie do produkcji serów; Lab

podpułkownik ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora; Oberstleutnant

podpłomyk pɔtˈpwɔ̃mɨk n
rodzaj prymitywnego pieczywa w postaci małego placka; Fladenbrot

podrabiać v
wykonywać kopię czegoś mającą uchodzić za oryginał fälschen nachmachen

podrywać pɔdˈrɨvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zagadywać osobę przeciwnej płci i starać się zainteresować ją sobą; uwodzić angeln
szybko coś/kogoś unosić hochreißen

podrzucać pɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑ v
rzucać coś w górę na niezbyt dużą wysokość hochwerfen werfen
zostawiać coś komuś ukradkiem unterschieben

podrzynać v
ciąć, rżnąc od spodu ansägen

podróż ˈpɔdruʃ n
długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego Reise Ausflug

podróżniczek ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych; Blaukehlchen

podróżnik pɔdˈruʒʲɲik n
ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często) Globetrotter Weltenbummler Weltreisender

podróżny pɔdˈruʒnɨ n
osoba, która podróżuje lub udaje się w podróż Reisender

podróżować ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑ v
przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca reisen

podręcznik pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny; Lehrbuch

podskakiwać v
(potocznie, potoczny) występować gwałtownie przeciw czemu lub komu aufmucken
dokonywać ruchy w górę, wyraźnie odbijając się od podłoża holpern rütteln
powiększać się szybko i znacznie steigen
udawać się gdzieś szybko heranspringen hinspringen
wykonywać skok niezbyt wysoko hochspringen

podstawa pɔtˈstava n
to, na czym coś stoi Grundlage

podstawowy ˌpɔtstaˈvɔvɨ adj
główny, elementarny Grund

podstęp ˈpɔtstɛ̃mp n
przemyślane działanie mające na celu oszukanie kogoś Hinterlist

podsumowanie n
krótkie, ogólne przedstawienie jakiejś sprawy Zusammenfassung

podszewka pɔṭˈʃɛfka n
cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania Futter

podsłuch ˈpɔtswux n
urządzenie, którym wykonywany jest podsłuch (1.1) lub (1.2); Abhöranlage Abhörgerät

podtlenek pɔtˈːlɛ̃nɛk n
(chemia, chemiczny) związek różnych pierwiastków z tlenem Suboxid

podtorze n
(kolejnictwo) budowla geotechniczna będąca nasypem lub przekopem wraz z urządzeniami ją zabezpieczającymi i odwadniającymi, na której jest ułożona nawierzchnia toru kolejowego; Unterbau

poduszeczka ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka n
miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek Nadelkissen
miękka podkładka z tuszem do nasączania stempli Stempelkissen

poduszka pɔˈduʃka n
(anatomia, anatomiczny) część mózgu, największe, tylne, jądro wzgórza; Pulvinar
umieszczony w pudełeczku kawałek materiału nasycony tuszem lub wodą, przeznaczony do zwilżania przykładanych do niego pieczątek lub palca Stempelkissen
worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych; Kissen Kopfkissen

poduszka powietrzna pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna n
(motoryzacja) element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie; rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem Airbag Luftsack

poduszkowiec ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑ n
pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej; Luftkissenfahrzeug Hovercraft

podwieczorek ˌpɔdvʲjɛˈʧ̑ɔrɛk n
posiłek między obiadem a kolacją Vesperbrot

podwijać pɔdˈvʲijäʨ̑ v
zginać coś - zawijać część materiału / rzeczy do / za krawędź hochkrempeln

podwiązka pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska n
opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę; Strumpfband

podwyższać pɔdˈvɨʃːaʨ̑ v
osiągać powiększenie w liczbie, osiągać większe nasilenie verstärken
sprawiać, że coś jest wyższe, zwiększać wysokość erhöhen

podwójnie adv
dwa razy tyle doppelt doppelt so viel

podwójny pɔˈdvujnɨ adj
składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części doppelt zweifach

podwórko pɔdˈvurkɔ n
przestrzeń przydomowa ogrodzona lub otoczona zabudowaniami Hof

podwładny pɔdˈvwadnɨ adj
podlegający komuś, pozostający pod czyjąś władzą untergeben unterstellt untertan

podwładny pɔdˈvwadnɨ n
osoba podległa komuś, czyjś pracownik Untergebene Befehlsempfänger Untergebener

podzespół n
(technologia, technika, techniczny) części zmontowane ze sobą Baugruppe

podział ˈpɔʥ̑aw n
podzielenie czegoś na dwie lub więcej części Teilung Aufteilung Verteilung

podziw ˈpɔʥ̑if n
zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem Bewunderung

podziwiać pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑ v
darzyć podziwem bewundern

podziękowanie ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: podziękować Dank Danksagung

podążać pɔˈdɔ̃w̃ʒaʨ̑ v
(książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku nacheilen

podłoga pɔdˈwɔɡa n
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże Diele Boden Fußboden

podłoże pɔdˈwɔʒɛ n
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) pożywka dla bakterii; Nährboden
przyczyna Hintergrund
spodnia warstwa Boden

podświadomość n
(psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości; Unterbewusstsein

podświadomy adj
taki, który odbywa się bez udziału świadomości unterbewusst

podżegać v
wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego anstiften aufhetzen aufwiegeln

poeta pɔˈɛta n
literat piszący wiersze, tworzący poezję Dichter Poet

poezja pɔˈɛzʲja n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką Poesie Dichtkunst

pofarcić się v
(potocznie, potoczny) (środowiskowy) poszczęścić się Schwein haben

poganin pɔˈɡãɲĩn n
osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm) Heide

poganka pɔˈɡãnka n
kobieta wyznająca religię inną niż jedna z dużych, monoteistycznych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm) Heidin

pogarda pɔˈɡarda n
uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś Verachtung Geringschätzung

pogardliwie ˌpɔɡarˈdlʲivʲjɛ adv
w sposób pogardliwy; z pogardą, bez szacunku abfällig verächtlich

pogardliwy ˌpɔɡarˈdlʲivɨ adj
wyrażający pogardę geringschätzig verächtlich

pogański pɔˈɡãj̃sʲci adj
związany z pogaństwem heidnisch

pogaństwo pɔˈɡãj̃stfɔ n
często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych Heidentum

pogląd ˈpɔɡlɔ̃nt n
sąd, opinia na określony temat; Meinung Anschauung

pogoda pɔˈɡɔda n
chwilowy stan atmosfery Wetter

pogranicze ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ n
obszar przy granicy dzielącej przestrzenie Grenzgebiet Grenzland

pogromca n
treser dzikich zwierząt Dompteur

pogrzeb ˈpɔɡʒɛp n
uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi Beerdigung Bestattung

pogrzebacz n
narzędzie w kształcie pręta zakończonego hakiem, służące do podnoszenia fajerek w piecu i przekładania węgli w jego palenisku; Schüreisen Schürhaken Feuerhaken

pogłoska pɔˈɡwɔska n
rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona Gerücht

pointer ˈpɔjntɛr n
rasa psów myśliwskich; pies należący do tej rasy; Pointer

pointylizm n
(sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów; Pointillismus

poić ˈpɔ<sup>j</sup>iʨ̑ v
podawać napój betrunken machen tränken zu trinken geben

pojawiać się pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ v
nadejść, zaistnieć, okazać się auftauchen
stawać się widocznym, jawnym erscheinen auftauchen

pojazd ˈpɔjast n
maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych; Fahrzeug
(potocznie, potoczny) samochód Fahrzeug

pojechać pɔˈjɛxaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) o środkach lokomocji, transportu: wyruszyć w drogę w jakimś kierunku; odjechać z miejsca, gdzie się zatrzymał abfahren wegfahren
udać się dokądś jakimś pojazdem, lub na zwierzęciu fahren

pojedynczy ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ adj
taki, który jest tylko jeden; osobny einzeln

pojedynek n
dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów Duell Zweikampf

pojemnik pɔˈjɛ̃mʲɲik n
zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje Behälter

pojemność pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑ n
parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić Kapazität

pojutrze pɔˈjuṭʃɛ adv
za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym übermorgen

pojęcie pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
termin, określenie, hasło, nazwa czegoś istniejącego tylko w myśli Begriff

pokal ˈpɔkal n
naczynie do piwa z nóżką; Pokal

pokarm ˈpɔkarm n
pożywienie organizmów żywych danego gatunku (w szczególności człowieka); Nahrung

pokazywać ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑ v
dawać możliwość zobaczenia czegoś zeigen
wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś zeigen
demonstrować, dawać komuś możliwość nauczenia się poprzez wykonywanie danej czynności zeigen
wskazywać w jakimś kierunku zeigen

poker ˈpɔkɛr n
(termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników; Poker

pokojowy ˌpɔkɔˈjɔvɨ adj
dotyczący porozumienia lub zgody friedlich

pokora pɔˈkɔra n
cecha tego, kto się nie pyszni, jest skromny Demut Bescheidenheit

pokorny adj
nie wywyższający się, skromny bescheiden demütig unerwürfig untertänig

pokos n
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) pas, wał skoszonej roślinności, zwykle trawy lub zboża Schwade

pokrewieństwo ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (biologia, biologiczny) podobieństwo właściwości Affinität
(przenośnie, przenośnia) odczuwane podobieństwo poglądów i charakteru do kogoś Affinität Seelenverwandtschaft
relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka Verwandtschaft

pokrewny pɔˈkrɛvnɨ adj
wykazujący podobieństwo do kogoś lub czegoś pod jakimś względem verwandt

pokrywać pɔˈkrɨvaʨ̑ v
(handel, handlowy) płacić, zapewniać całkowite finansowanie danej części decken begleichen
nanosić coś na coś bedecken

pokrzywa pɔˈkʃɨva n
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami Brennnessel Brennessel Nessel

pokutny pɔˈkutnɨ adj
związany z pokutą, dotyczący pokuty reuig

pokój ˈpɔkuj n
(budownictwo) część mieszkania, izba Zimmer Raum
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny Frieden Ruhe Friede
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę Frieden Ruhe
(przestarzałe, przestarzały) spokój Frieden Friede
(turystyka, turystyczny) pomieszczenie wynajęte w hotelu Zimmer

pokój gościnny ˈpɔkuj ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ n
w domku, w rezydencji: dodatkowy pokój dla ewentualnych gości, którzy zdecydują się przenocować Gästezimmer
w mieszkaniu: duży pokój, salon Wohnzimmer

pokój jednoosobowy ˈpɔkuj ˌːɛdnɔːsɔˈbɔvɨ n
pokój przeznaczony dla jednej osoby, z jednym łóżkiem Einzelzimmer

pokład ˈpɔkwat n
warstwa określonej kopaliny zalegająca pomiędzy warstwami innych kopalin Deck Bord Bord Schicht

pokłosie pɔˈkwɔɕɛ n
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) skutek czyjegoś działania Frucht
czynność zbierania kłosów po żeńcach Nachlese Ährenlese

polacca n
(historia, historyczny, historycznie) (marynarka) śródziemnomorski dwumasztowiec lub trójmasztowiec z ożaglowaniem typu łacińskiego lub skośnego; Polacker

polana pɔˈlãna n
pozbawione drzew miejsce w lesie; Lichtung

polar ˈpɔlar n
(potocznie, potoczny) okrycie (kurtka lub bluza) uszyta z polaru (1.1) Fleecejacke Vliesjacke
(włókiennictwo) lekka i bardzo ciepła dzianina używana do szycia ubrań, szczególnie sportowych i turystycznych; Fleece

polarny pɔˈlarnɨ adj
właściwy terenom podbiegunowym lub znajdujący się na tych terenach polar

pole ˈpɔlɛ n
(fizyka, fizyczny) obszar działania sił; Feld
(geometria) miara płaskiej powierzchni ograniczonej; Feld
miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym Feld
dziedzina Feld
część ziemi przeznaczona pod uprawę; Feld Acker

pole minowe n
(wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami; Minenfeld

polecać pɔˈlɛʦ̑aʨ̑ v
przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle empfehlen

polegać pɔˈlɛɡaʨ̑ v
na czymś działać według jakiejś reguły, zasady beruhen
na czymś opierać się na czymś, ufać czemuś verlassen
na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania verlassen

polemika pɔˈlɛ̃mʲika n
dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji Polemik

polerować ˌpɔlɛˈrɔvaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) nanosić poprawki w celu ulepszenia czegoś polieren ausfeilen
czyścić, nadawać czemuś połysk przez pocieranie polieren

poli-
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś poly-

poliamoria ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja n
(socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek; Polyamorie

polibazyt n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli; Polybasit

policja pɔˈlʲiʦ̑ʲja n
instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.; Polizei

policja drogowa n
(administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych Verkehrspolizei

policjant pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt n
funkcjonariusz policji Polizist

policzek pɔˈlʲiʧ̑ɛk n
(anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa Backe Wange
(przenośnie, przenośnia) obraza Ohrfeige
uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1) Ohrfeige

poligamia ˌpɔlʲiˈɡãmʲja n
(socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami Polygamie

poligamista n
mężczyzna praktykujący poligamię Polygamist

poliglota ˌpɔlʲiˈɡlɔta n
osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami Polyglotte Polyglotter

poligon pɔˈlʲiɡɔ̃n n
(geodezja, geodezyjny) obszar ograniczony liniami prostymi Polygon
(przestarzałe, przestarzały) (matematyka, matematyczny) wielobok Polygon
wydzielony obszar służący do ćwiczeń wojskowych Schießplatz Truppenübungsplatz

poligynia ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja n
forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami; Polygynie

polipektomia ˌpɔlʲipɛkˈtɔ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg usunięcia polipa; Polypektomie

poliptyk n
(sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku; Polyptychon

polis ˈpɔlʲis n
(historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami; Polis

poliszynel ˌpɔlʲiˈʃɨ̃nɛl n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) typ komicznej postaci z francuskiego commedia dell'arte – z garbem, w charakterystycznej czarnej masce z haczykowatym nosem; Pulcinella

politechnika ˌpɔlʲiˈtɛçɲika n
uczelnia wyższa o statusie uniwersyteckim i profilu technicznym; Fachhochschule Technische Hochschule Technische Universität

politeizm ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów; Polytheismus

politolog n
specjalista w dziedzinie politologii Politikwissenschaftler Politologe

politologia ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką; Politologie

politura n
spirytusowy roztwór szelaku używany w meblarstwie do wykańczania powierzchni drewna; . Politur

polityczny ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ adj
dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce politisch

polityk pɔˈlʲitɨk n
osoba zajmująca się polityką Politiker Politikerin
kobieta zajmująca się polityką Politikerin

polityka pɔˈlʲitɨka n
całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy; Politik
system odgórnie wprowadzonych zasad Politik Grundsatz

polon ˈpɔlɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84; Polonium

polonez pɔˈlɔ̃nɛs n
(choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4; Polonaise Polonäse

polonistyka ˌpɔlɔ̃ˈɲistɨka n
(edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą polską i językiem polskim Polonistik

polowanie ˌpɔlɔˈvãɲɛ n
zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny Jagd
(przenośnie, przenośnia) zorganizowany pościg za określonymi ludźmi w celu ich ujęcia lub zabicia Jagd

polować pɔˈlɔvaʨ̑ v
brać udział w polowaniu, tropić aby zabić jagen

polski ˈpɔlsʲci adj
odnoszący się do Polski lub Polaków polnisch Polnisch

polski ˈpɔlsʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków; Polnisch polnisch

polskojęzyczny ˌpɔlskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem polskim polnischsprachig
spisany, stworzony w języku polskim polnischsprachig
taki, którego członkowie posługują się językiem polskim polnischsprachig

polszczyzna pɔlˈʃʧ̑ɨzna n
(językoznawstwo, językoznawczy) język polski Polnisch

poltergeist n
niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu Poltergeist

polędwica ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a n
(kulinaria) mięso z grzbietu zwierzęcia Lende

pomadka n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk do malowania ust Lippenstift

pomagać pɔ̃ˈmaɡaʨ̑ v
ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej helfen

pomarańcza ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a n
(spożywczy) (kulinaria) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce; Apfelsine Orange

pomarańczowieć v
przybierać pomarańczową barwę orange werden

pomarańczowy ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ adj
(botanika, botaniczny) (kulinaria) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie Orange orange
mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem; orange

pomelo pɔ̃ˈmɛlɔ n
(spożywczy) (kulinaria) owoc pomarańczy olbrzymiej Pampelmuse

pomiar ˈpɔ̃mʲjar n
(metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej; Messung

pomidor pɔ̃ˈmʲidɔr n
(kulinaria) (spożywczy) owoc pomidora (1.2) Tomate Paradeiser Paradeisapfel

pomidorowa n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) zupa, której głównym składnikiem są pomidory; często podawana z makaronem, ryżem, kluskami lub w postaci kremu; Tomatensuppe

pomidorówka ˌpɔ̃mʲidɔˈrufka n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) zupa pomidorowa; Tomatensuppe

pomierzyć v
włożyć na siebie lub na kogoś wiele czegoś, jedno po drugim, sprawdzając, czy ma odpowiedni rozmiar anprobieren
zmierzyć kolejno wiele rzeczy messen

pomieszczenie ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu Raum

pomijać pɔ̃ˈmʲijäʨ̑ v
nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć auslassen
nie uwzględniać czegoś übergehen

pomnik ˈpɔ̃mʲɲik n
rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby; Denkmal

pomnik przyrody ˈpɔ̃mʲɲik pʃɨˈrɔdɨ n
okaz przyrody (drzewo, skała itp.) prawnie chroniony ze względu na jego walory przyrodnicze, estetyczne lub historyczne; Naturdenkmal

pomoc ˈpɔ̃mɔʦ̑ n
ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności Hilfe Beistand

pomocnictwo n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umyślne przestępstwo lub wykroczenie polegające na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego; Beihilfe

pomocny pɔ̃ˈmɔʦ̑nɨ adj
(o osobach) taki, który pomaga w czymś gefällig

pomocy pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ interjection
wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia Hilfe

pompa ciepła ˈpɔ̃mpa ˈʨ̑ɛpwa n
(fizyka, fizyczny) teoretyczna maszyna cieplna, która wymusza przepływ ciepła z obszaru o niższej temperaturze do obszaru o temperaturze wyższej; Wärmepumpe

pompka ˈpɔ̃mpka n
niewielkie urządzenie do pompowania, najczęściej wody lub powietrza Pumpe

pompon ˈpɔ̃mpɔ̃n n
przyszywana ozdoba z włóczki w formie puszystej kulki; Pompon

pompować v
wtłaczać dokądś aufpumpen
wydobywać skądś auspumpen

pomrów błękitny n
(zoologia, zoologiczny) Bielzia coerulans, ślimak z rodziny pomrowiowatych, osiągający długość 100–140 mm; Blauschnegel

pomysł ˈpɔ̃mɨsw̥ n
myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu Idee

pomyśleć pɔ̃ˈmɨɕlɛʨ̑ v
myśleć przez jakiś czas, zastanawiając się nad czymś nachdenken

pomyślność pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑ n
sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń Wohlergehen

pomyślny adj
niebędący złym, negatywnym gut zufrieden stellend zufriedenstellend

ponad ˈpɔ̃nat preposition
…tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia über
…tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości über

poncz n
(kulinaria) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników; Bowle Punsch

poniedziałek ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk n
pierwszy dzień tygodnia; Montag

ponieważ pɔ̃ˈɲɛvaʃ conjunction
…wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że… weil da denn

poniżać v
uwłaczać czyjejś godności erniedrigen herabwürdigen

ponowny pɔ̃ˈnɔvnɨ adj
występujący po raz kolejny erneut

ponton ˈpɔ̃ntɔ̃n n
(technologia, technika, techniczny) szczelna konstrukcja utrzymująca się na wodzie; Ponton
(technologia, technika, techniczny) zatapialny zbiornik służący np. do wydobywania wraków; Ponton
nadmuchiwana łódź o płaskim dnie; Schlauchboot

pontyfik n
(starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan w starożytnym Rzymie, który należał do kolegium czuwającego nad formalną stroną kultu religijnego; Pontifex

ponuro pɔ̃ˈnurɔ adv
…od przym. → ponury düster finster

ponury pɔ̃ˈnurɨ adj
pełen smutku, przygnębienia düster finster trübe

pop pɔp n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odmiana muzyki rozrywkowej, rytmiczna i melodyjna, wykorzystująca zwykle instrumenty elektroniczne Pop

popadia n
żona popa Popenfrau

popcorn n
prażona kukurydza Popcorn

popelina ˌpɔpɛˈlʲĩna n
(włókiennictwo) rodzaj tkaniny o splocie płóciennym; Popelin Popeline

popełnić pɔˈpɛwʲɲiʨ̑ v
zrobić coś złego verüben begehen

popielcowy ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔvɨ adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Popielcem, odbywający się w Popielec Ascher

popielniczka ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka n
otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa; Aschenbecher

popierać pɔˈpʲjɛraʨ̑ v
udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś unterstützen

popiersie pɔˈpʲjɛrʲɕɛ n
(sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę; Büste

popijać v
pić małymi łykami, wolno nippen langsam trinken
pić po przełknięciu czegoś schlucken
(potocznie, potoczny) pić nierzadko alkohol sich beduseln

popiół ˈpɔpʲjuw n
szary proch pozostający po spaleniu czegoś Asche

popojutrze adv
(potocznie, potoczny) za trzy dni, dwa dni po jutrze überübermorgen

poporodowy adj
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) następujący po porodzie, związany z okresem po porodzie postnatal postpartal

popołudnie ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ n
okres pomiędzy południem a wieczorem Nachmittag

poprawa pɔˈprava n
zmiana stanu czegoś na lepszy; ulepszenie, poprawienie Berichtigung Korrektur Verbesserung

poprawiać pɔˈpravʲjäʨ̑ v
czynić coś lepszym, doskonalszym verbessern
usuwać błędy, np. z tekstu berichtigen korrigieren zurechtmachen

poprawność n
zgodność z normami Korrektheit Richtigkeit

poprawność polityczna pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na n
norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy; politische Korrektheit

poprawny pɔˈpravnɨ adj
zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę korrekt

poprowadzić v
(architektura, architektoniczny) nakreślić kierunek budowy führen
pójść z kim lub czym przez lub do jakiegoś miejsca führen
(geometria) narysować linię zeichnen
zająć się kierowaniem pojazdem lenken
zająć się przewodniczeniem czego leiten

poprzedzać pɔˈpʃɛʣ̑aʨ̑ v
być, poruszać się przed kimś, czymś vorangehen einleiten

poprzez ˈpɔpʃɛs preposition
…dołączający obszar, przez który z trudem ktoś/coś przemieszcza się durch
…dołączający osobę, instytucję lub rzecz, z której ktoś/coś korzysta; której ktoś używa; za pomocą czegoś, za pośrednictwem czegoś durch

popularność ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑ n
bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos Popularität Beliebtheit

popularny ˌpɔpuˈlarnɨ adj
taki, który jest stworzony, przedstawiony w sposób przystępny i zrozumiały dla ogółu populär
taki, który jest używany powszechnie, znany ogółowi społeczeństwa populär beliebt

populistyczny ˌpɔpulʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(pejoratywnie, pejoratywny) związany ze spełnianiem oczekiwań większości społeczeństwa w celu uzyskania jego poparcia, zdobycia lub utrzymania władzy, bez względu na koszty i realność składanych obietnic populistisch

popychać v
skłaniać kogoś do działania anstiften
przesuwać siebie nawzajem poprzez pchanie sich drängen sich schubsen

popyt ˈpɔpɨt n
(ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie Nachfrage Bedarf

por pɔr n
(botanika, botaniczny) Allium porrum L., dwuletnia roślina uprawna z rodziny czosnkowatych; Lauch Porree
bardzo mały otwór Pore

pora ˈpɔra n
pewien okres, czas trwania czegoś Zeit
stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność Zeit Moment

pora roku ˈpɔra ˈrɔku n
okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt; Jahreszeit

pora sucha ˈpɔra ˈsuxa n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jedna z dwóch pór roku w klimacie podzwrotnikowym charakteryzująca się bardzo niskimi opadami atmosferycznymi; Trockenzeit

porada pɔˈrada n
konsultacja u specjalisty (np. lekarza, prawnika) ärztlich Beratung
wskazówka, zalecenie komuś czegoś Rat Ratschlag

poranek pɔˈrãnɛk n
pora dnia następująca po nocy Morgen

porażenie n
(medycyna, medyczny) całkowita utrata funkcji ruchowej Lähmung Paralyse

porażka pɔˈraʃka n
przegrana bitwa Niederlage
poważne niepowodzenie Niederlage

porcelana ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna n
masa ceramiczna służąca do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób; Porzellan

porcja ˈpɔrʦ̑ʲja n
określona ilość (płynu, pokarmu, leku) przeznaczona np. do spożycia, użycia Portion

pornografia ˌpɔrnɔˈɡrafʲja n
wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne; Pornografie

pornograficzny ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ adj
związany z pornografią, dotyczący pornografii pornographisch pornografisch

porodówka ˌpɔrɔˈdufka n
(potocznie, potoczny) szpitalny oddział położniczy lub izba porodowa Entbindungsstation

poronienie ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu; Fehlgeburt

port pɔrt n
(informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń; Port Schnittstelle
port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych Flughafen
wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych; Hafen
(potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1) Hafen

portal ˈpɔrtal n
(architektura, architektoniczny) ozdobne obramowanie otworu drzwiowego; Portal
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (fantasy) (ezoteryka) bezpośrednie przejście do innego świata, rzeczywistości, wymiaru lub miejsca Portal
(informatyka, informatyczny) rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce; Portal Internetportal

portier ˈpɔrtʲjɛr n
(urzędowy) osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.) Portier

portmonetka n
mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon Portemonnaie

portowy pɔrˈtɔvɨ adj
związany z portem, dotyczący portu Hafen-

portrecista ˌpɔrtrɛˈʨ̑ista n
artysta (malarz, rysownik, fotografik) wykonujący portrety Porträtist Porträtmaler

portret ˈpɔrtrɛt n
dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób Porträt Bildnis

portret pamięciowy ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw; Phantombild

portretować ˌpɔrtrɛˈtɔvaʨ̑ v
sporządzać portret (plastyczny lub literacki) osoby lub grupy osób porträtieren

portugalski ˌpɔrtuˈɡalsʲci adj
odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią portugiesisch Portugiesisch

portugalski ˌpɔrtuˈɡalsʲci n
język urzędowy Portugalii; Portugiesisch portugiesisch

portugał n
(dawniej, dawny) (numizmatyka, numizmatyczny) potoczna nazwa złotej monety wielodukatowej, używanej w handlu europejskim w XVI-XVII wieku, bitej na wzór monet portugalskich także w Polsce; Portugalöser

porucznik pɔˈruʧ̑ʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych; Oberleutnant
(wojskowość, wojskowy) oficer noszący stopień wojskowy (1.1) Oberleutnant

poruszać pɔˈruʃaʨ̑ v
wprawiać coś w ruch bewegen
zmieniać miejsce przebywania, przenosić się z jednego miejsca na drugie sich bewegen

poruszać się jak słoń w składzie porcelany pɔˈruʃaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ v
zachowywać się w sposób niedelikatny, poruszać się niezgrabnie, niezręcznie, niszcząc delikatne rzeczy sich wie ein Elefant im Porzellanladen benehmen verhalten

porwanie pɔˈrvãɲɛ n
działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu) Entführung Kidnapping

poryw n
gwałtowne uczucie lub zapał Anwandlung Drang
nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury Stoß

porywacz pɔˈrɨvaʧ̑ n
człowiek, który dokonał porwania, uprowadził (porwał) kogoś Entführer

porywać pɔˈrɨvaʨ̑ v
uprowadzać kogoś lub coś wbrew czyjejś woli entführen

porzeczka pɔˈʒɛʧ̑ka n
(botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych; Johannisbeere
(spożywczy) owoc porzeczki (1.1) Johannisbeere

porzeczka krwista pɔˈʒɛʧ̑ka ˈkr̥fʲista n
(botanika, botaniczny) Ribes sanguineum, gatunek krzewu ozdobnego należący do rodziny agrestowatych; Blutjohannisbeere

porządek pɔˈʒɔ̃ndɛk n
kolejność czegoś Ordnung Reihe
porządki czynność sprzątania, porządkowania Saubermachen
stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu Ordnung

porządek dzienny pɔˈʒɔ̃ndɛɟ ˈʥ̑ɛ̃nːɨ n
(urzędowy) ustalony plan zebrania, konferencji; lista spraw, mających stanowić przedmiot obrad Tagesordnung

porządkowy ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔvɨ adj
dotyczący robienia lub zaprowadzania porządku Ordnung
znajdujący się w jakimś porządku, kolejności Ordnung

porównanie ˌpɔruvˈnãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: porównać Vergleich Gleichnis

porównawczy adj
opierający się na porównaniu Vergleichs- vergleichend
służący do porównywania Vergleichs-

porównywalny adj
na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić vergleichbar

porównywać ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑ v
zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic vergleichen

poręczyciel n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności Bürge

posag ˈpɔsak n
rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż Aussteuer Mitgift

poseł ˈpɔsɛw n
członek Sejmu lub innego parlamentu; Abgeordneter Delegierter
dyplomata wysłany do innego państwa z oficjalną misją Gesandter Unterhändler

posiadacz pɔˈɕadaʧ̑ n
ktoś, kto coś ma, posiada Besitzer Inhaber

posiadaczka ˌpɔɕaˈdaʧ̑ka n
kobieta, która coś ma, posiada Besitzerin

posiadanie ˌpɔɕaˈdãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: posiadać Besitz

posiadać pɔˈɕadaʨ̑ v
(książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości besitzen

posiadłość pɔˈɕadwɔɕʨ̑ n
teren i zabudowania należące do kogoś Anwesen Grundstück Gut Liegenschaft

posiłek pɔˈɕiwɛk n
(kulinaria) coś do zjedzenia, pożywienia się Mahlzeit

posiłki pɔˈɕiwʲci n
(wojskowość, wojskowy) wsparcie Verstärkung

pospolity ˌpɔspɔˈlʲitɨ adj
jeden z wielu, zwyczajny gewöhnlich
wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany gewöhnlich

possa n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (dawniej, dawny) lekki utwór sceniczny o błahej treści Posse

post pɔst n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek; Fasten
czas obowiązywania postu (1.1) Fasten
(informatyka, informatyczny) (slangowo) wiadomość na grupie dyskusyjnej lub forum Post

postapokaliptyczny adj
taki, który nastąpił po apokalipsie, wydarzeniu katastroficznym post-apocalyptisch

postaw ˈpɔstaf n
(historia, historyczny, historycznie) jednostka miary sukna Kern

postawa pɔˈstava n
czyjaś budowa ciała Statur

postać ˈpɔstaʨ̑ n
określenie istoty, wyglądu, sylwetki Gestalt
zewnętrzna forma, kształt czegoś Gestalt
bohater utworu literackiego, filmu Gestalt

postać literacka ˈpɔstaʨ̑ ˌlʲitɛˈraʦ̑ka n
(literacko) fikcyjna osoba świata przedstawionego w dowolnym dziele literackim; literarische Gestalt

postkomunistyczny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący postkomunizmu, okresu po upadku komunizmu w danym państwie postkommunistisch

postkomunizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres po upadku komunizmu w państwach bloku komunistycznego; Postkommunismus

postprodukcja n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp. Postproduktion

postulować ˌpɔstuˈlɔvaʨ̑ v
proponować lub domagać się czegoś postulieren

postęp ˈpɔstɛ̃mp n
rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu Fortschritt

postępowanie ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: postępować Verhalten Verhaltung
określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy) Verfahren

postępowy ˌpɔstɛ̃mˈpɔvɨ adj
wyrażający postęp; też: będący zwolennikiem postępu fortschrittlich
postępujący, narastający fortschrittlich

posyłać v
kierować coś dokądś szybkim ruchem platzieren
polecać komuś udanie się gdzieś dla załatwienia czegoś schicken
przekazywać za pośrednictwem schicken senden

poszerzać pɔˈʃɛʒaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) zwiększać zakres czegoś, uzupełniać o coś lub kogoś erweitern
robić coś szerszym, obszerniejszym erweitern ausdehnen
robić się szerszym samemu sich erweitern

poszetka pɔˈʃɛtka n
chustka wkładana do górnej kieszeni marynarki (brustaszy); Einstecktuch Kavalierstuch Pochette Stecktuch

poszlaka pɔˈʃlaka n
fakt nieudowodniony, który jednak przemawia za określoną interpretacją czegoś Indiz Spur

poszukiwanie ˌpɔʃuciˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: poszukiwać Suche

poszum n
(książkowy) stały, cichy szum Rauschen

poszyty adj
(pszczelarstwo, pszczelarski) zasklepiony, zamknięty w komórkach plastra woskowym wieczkiem (plaster miodu) verdeckelt

posłaniec pɔˈswãɲɛʦ̑ n
(książkowy) albo (podniośle) osoba posłana przez kogoś w celu przekazania wiadomości albo wykonania jakiejś misji Bote

posłuch n
poddawanie się czyimś wymaganiom Gehorsam
uznawanie czyjego autorytetu Geltung

posługiwać ˌpɔswuˈɟivaʨ̑ v
wykonywać za kogoś pracę bedienen
(książkowy) używać czegoś przy wykonywaniu jakiejś czynności lub do osiągania jakiegoś celu bedienen

posłuszny pɔˈswuʃnɨ adj
spełniający bez protestu polecenia folgsam gehorsam

pot pɔt n
wydzielina gruczołów potowych; Schweiß

potas ˈpɔtas n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19; Kalium

potaż ˈpɔtaʃ n
(chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3); Pottasche

potem ˈpɔtɛ̃m adv
później, w chwili następnej dann nachher daraufhin

potencjalny ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ adj
możliwy do zrealizowania, osiągnięcia potentiell potenziell

potocznie pɔˈtɔʧ̑ʲɲɛ adv
o formie wypowiedzi w sposób codzienny, powszechny, nieformalny, swobodny gewöhnlich umgangssprachlich üblich

potoczny pɔˈtɔʧ̑nɨ adj
(językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie umgangssprachlich

potok ˈpɔtɔk n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku; Bach

potomstwo pɔˈtɔ̃mstfɔ n
(książkowy) dzieci w stosunku do rodziców Nachkommen Nachkommenschaft

potop ˈpɔtɔp n
(przenośnie, przenośnia) duże ilości czegoś Flut
powódź powstała na rozległych terenach Flut

potrawa pɔˈtrava n
posiłek stworzony z jadalnych składników Gericht Speise

potrawka n
(zdrobniale) od: potrawa Frikassee

potrzask ˈpɔṭʃask n
(łowiectwo, łowiecki) rodzaj pułapki kłusowniczej na zwierzęta w formie ostrych i silnych szczęk zatrzaskujących się po nadepnięciu; Tellereisen

potrzeba pɔˈṭʃɛba n
cel jakiegoś działania Drang Bedarf
uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś Bedürfnis Not Notfall

potrzeba pɔˈṭʃɛba particle
= trzeba man brauchen

potrzeba pɔˈṭʃɛba v
tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś man brauchen

potrzebny pɔˈṭʃɛbnɨ adj
taki, który jest niezbędny w czymś nötig notwendig

potrzebny jak dziura w moście pɔˈṭʃɛbnɨ ˈjäɟ ˈʥ̑ura ˈv‿mɔɕʨ̑ɛ adj
(potocznie, potoczny) niepotrzebny, zbędny, bezużyteczny, a wręcz szkodliwy nötig wie ein Loch im Kopf

potrzebny jak umarłemu kadzidło pɔˈṭʃɛbnɨ ˈjak ˌũmarˈwɛ̃mu kaˈʥ̑idwɔ adj
(potocznie, potoczny) niepotrzebny, zbędny, bezużyteczny nötig wie ein Loch im Kopf

potrzebować ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑ v
mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu brauchen bedürfen

potrząsać v
wstrząsać czymś wiele razy, poruszać gwałtownie schütteln

potwierdzenie ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają Bestätigung

potwór ˈpɔtfur n
straszny stwór Ungeheuer Monster

potwór z Loch Ness ˈpɔtfur ˈz‿lɔx ˈnɛs n
domniemane, legendarne zwierzę ze szkockiego jeziora; Ungeheuer von Loch Ness

powab ˈpɔvap n
ogół cech wywołujący miłe wrażenie Anmut Charme Liebreiz Reiz

powabnica piaskowa n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Hedychrum nobile, gatunek owadów z rodzaju Hedychrum Sand-Goldwespe

powalać pɔˈvalaʨ̑ v
przewracać kogoś lub coś na ziemię legen

powałka n
(pszczelarstwo, pszczelarski) wewnętrzny daszek w ulu Innendeckel

poważać pɔˈvaʒaʨ̑ v
darzyć szacunkiem, uznaniem achten

poważny pɔˈvaʒnɨ adj
budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem ernst
o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą ernst

powiat ˈpɔvʲjat n
jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa; Kreis Landkreis

powidła pɔˈvʲidwa n
przetwór robiony głównie ze smażonych śliwek z dodatkiem cukru; Pflaumenmus Powidl

powiedziałeś A, powiedz B ˌpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑awɛɕ ˈa ˈpɔvʲjɛʣ̑ ˈbɛ proverb
jeśli się coś zaczęło robić, należy rzecz dokończyć wer A sagt, muss auch B sagen

powiedzieć pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
wyrazić coś słowami, oznajmić sagen reden sprechen

powiedzieć sobie "tak" pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈtak idiom
zawrzeć związek małżeński sich das Ja-Wort geben

powieka pɔˈvʲjɛka n
kawałek skóry zakrywający oko; Augenlid

powierzać v
poddawać czyjejś opiece betrauen übertragen
wyznawać komuś coś w zaufaniu anvertrauen
zlecać komu sprawowanie określonej funkcji lub zrobienie czegoś beauftragen betrauen
(podniośle) poddawać się komuś lub czemuś z ufnością sich anvertrauen

powierzchnia pɔˈvʲjɛʃçɲa pɔˈvʲjɛʃçɲɛ n
określony obszar, o ograniczonych rozmiarach Fläche
wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy Fläche
(geometria) dwuwymiarowy odpowiednik krzywej Fläche
(potocznie, potoczny) miara wielkości zbioru na płaszczyźnie, pole powierzchni Fläche
zewnętrzna strona Fläche Oberfläche

powierzchowny adj
taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy oberflächlich

powietrze pɔˈvʲjɛṭʃɛ n
mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi; Luft

powieścidło n
(zgrubienie) (pogardliwie) płytka powieść, bez wartości artystycznej Schmöker

powieściopisarka pɔˈvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔpʲiˈsarka n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze powieści Romanautorin Romanschriftstellerin

powieściopisarz ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ n
autor powieści Romanautor Romanschriftsteller

powieść ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ n
(literacko) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki; Roman

powinien pɔˈvʲĩɲɛ̃n modal
musieć sollen
wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił sollen
wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie sollen

powitanie ˌpɔvʲiˈtãɲɛ n
forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą; Begrüßung Empfang

powlekać v
nakładać poszwy, poszewki na pościel beziehen
nakładać powłokę überziehen
okrywać się czym bedeckt werden eingehüllt werden

powodować ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑ v
być powodem czegoś, przyczyną verursachen zur Folge haben

powodzenia ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa interjection
wyraża życzenie udanej pracy; szczęścia viel Glück

powoli pɔˈvɔlʲi adv
wolno, z małą prędkością langsam

powstanie pɔˈfstãɲɛ n
zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej; Aufstand

powstanie warszawskie pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ n
(historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach 1 sierpnia 1944 roku; Warschauer Aufstand

powstanie wielkopolskie pɔˈfstãɲɛ ˌvʲjɛlkɔˈpɔlsʲcɛ n
(historia, historyczny, historycznie) zbrojne wystąpienie polskich mieszkańców Wielkopolski przeciwko państwu niemieckiemu, które wybuchło 27 grudnia 1918 roku; Großpolnische Aufstand Posener Aufstand

powstaniec pɔˈfstãɲɛʦ̑ n
uczestnik powstania zbrojnego, insurekcji Aufständische

powstawać pɔˈfstavaʨ̑ v
wstawać, podnosić się, stawać na nogi aufstehen
wynikać z czegoś, być konsekwencją entstehen

powstańczy adj
związany z powstaniem, dotyczący powstania aufständisch

powstrzymywać ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś abhalten
zatrzymywać coś lub kogoś w miejscu zurückhalten
rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś beherrschen

powszechny pɔˈfʃɛxnɨ adj
dotyczący większości osób, spraw; publiczny, ogólny allgemein üblich

powtarzać pɔˈftaʒaʨ̑ v
mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił wiederholen
mówić lub robić po raz kolejny to samo sich wiederholen

powód ˈpɔvut n
coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego Grund Ursache
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ten, kto wnosi sprawę cywilną, kto oczekuje skutków prawnych; Kläger

powódź ˈpɔvuʨ̑ n
(meteorologia, meteorologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru; Flut Hochwasser

powściągliwy adj
potrafiący zachować opanowanie, mający umiar beherrscht
świadczący o powściągliwości, dokonany z rozwagą dezent zurückhaltend

poza ˈpɔza n
postawa, stan ciała w danej chwili Haltung

poza ˈpɔza preposition
oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś pomieszczeniu, na zewnątrz außerhalb

pozajelitowy adj
(medycyna, medyczny) taki, który pomija jelita, zachodzi poza nimi parenteral

pozakonkursowy adj
odbywający się poza konkursem außer Wettbewerb außerhalb des Wettbewerbs

pozaziemski adj
pochodzący spoza Ziemi außerirdisch extraterrestrisch

pozbywać v
odsuwać od siebie begleichen loswerden

pozdrawiać pɔˈzdravʲjäʨ̑ v
witać grüßen

pozdrowienie ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie Gruß Begrüßung

poziom ˈpɔʑɔ̃m n
położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny Niveau Stand
stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy Grad Niveau Stand

poziom morza ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa n
(geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości; Meeresspiegel

poziomka pɔˈʑɔ̃mka n
(botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach; Walderdbeere

poziomo adv
równolegle do podłoża horizontal waagerecht

poziomy pɔˈʑɔ̃mɨ adj
prostopadły do kierunku siły grawitacji horizontal waagerecht

poznać ˈpɔznaʨ̑ v
domyślić się czegoś, przejrzeć kogoś durchschauen
rozpoznać kogoś lub coś erkennen
zapoznać kogoś z kimś bekennen machen
zdobyć wiedzę o czymś zwłaszcza poprzez bezpośrednie doświadczenie kennenlernen

pozornie adv
sprawiając wrażenie prawdziwego scheinbar anscheinend

pozorny pɔˈzɔrnɨ adj
nieprawdziwy, ale sprawiający wrażenie prawdziwego angeblich

pozostawiać wiele do życzenia ˌpɔzɔˈstavʲjäʥ̑ ˈvʲjɛlɛ ˌdɔ‿ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲa v
nie spełniać oczekiwań zu wünschen übrig lassen

pozostały ˌpɔzɔˈstawɨ adj
taki, który nie należy do grupy; stanowiący resztę übrig

pozwalać pɔˈzvalaʨ̑ v
zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić erlauben zulassen gestatten

pozycja pɔˈzɨʦ̑ʲja n
(sport, sportowy) miejsce zawodnika Position Stelle
konkretne ułożenie ludzkiego ciała Stellung Position
położenie kogoś lub czegoś w przestrzeni określane za pomocą współrzędnych lub odległości od innych obiektów Position
miejsce w jakimś spisie Position
o urządzeniu: odpowiednie ustawienie działania, tryb działania Position

pozycja misjonarska n
(seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim; Missionarsstellung

pozyskiwać v
przekonywać do siebie einnehmen gewinnen
stawać się posiadaczem czego erwerben

pozór ˈpɔzur n
to, co jest widoczne na zewnątrz, nierzadko udane Anschein

połabski adj
związany z Połabiem i Połabianami, dotyczący Połabia polabisch

połabski n
język połabski; Polabisch

połamania nóg interjection
życzenie powodzenia wyrażone à rebours, mające zaklinać rzeczywistość; zwykle komuś, kto wychodzi na scenę Hals- und Beinbruch

połowa pɔˈwɔva n
jedna z dwóch równych części całości Hälfte

połoz ˈpɔwɔs n
(zoologia, zoologiczny) gad z największej rodziny węży; Natter

położenie ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ n
miejsce znajdowania się czegoś Lage
warunki, w jakich znajduje się dana osoba lub obiekt Lage Situation

położnica n
kobieta w okresie połogu Wöchnerin

położnictwo n
(medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu Geburtshilfe Obstetrik
(medycyna, medyczny) oddział szpitalny przeznaczony dla położnic Wöchnerinnenstation

położnik pɔˈwɔʒʲɲik n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zdrowiem kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu Geburtshelfer

położony ˌpɔwɔˈʒɔ̃nɨ participleAdjective
znajdujący się, usytuowany w danym miejscu gelegen
(zobacz) położyć legen
znajdujący się, usytuowany w danym miejscu legen

południe pɔˈwudʲɲɛ n
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód; Süden
chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta; Mittag

południk pɔˈwudʲɲik n
(geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny; Meridian

południk zerowy pɔˈwudʲɲiɡ zɛˈrɔvɨ n
(geografia, geograficzny) umowny, początkowy południk od którego liczy się długość geograficzną; Nullmeridian

południowiec n
osoba z południa, z krajów na południu Südländer

południowo-wschodni ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi adj
będący na południowym wschodzie südöstlich

południowo-zachodni ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi adj
będący na południowym zachodzie südwestlich

południowoafrykański ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do Republiki Południowej Afryki südafrikanisch

południowoamerykański ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci adj
dotyczący Ameryki Południowej südamerikanisch

południowoeuropejski adj
odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową südeuropäisch

południowokoreański ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim südkoreanisch

południowy ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ adj
(geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek) Süd südlich

południowy wschód ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim Südosten

południowy zachód ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim Südwesten

połykać v
przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny schlucken

połyskiwać v
wyróżniać się połyskiem z otoczenia schimmern glänzen

połączenie ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: połączyć Zusammenschluss
możliwość rozmowy telefonicznej lub sama rozmowa Anschluss

połączony v
(imiesłów) (przymiotnik) bierny od połączyć verbunden

pościg n
(przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć Jagd
grupa osób biorąca udział w gonitwie Verfolger
ściganie kogo lub czego Verfolgung Verfolgungsjagd

pościć ˈpɔɕʨ̑iʨ̑ v
przestrzegać postu nakazanego przez religię fasten

pośladek pɔˈɕladɛk n
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami; Hinterbacke

pośmiertny adj
zrobiony po czyjejś śmierci postum

pośmiewisko n
obiekt kpin i szyderstw Gespött

pośpiech ˈpɔɕpʲjɛx n
spieszenie się, robienie czegoś szybko Eile

pośrednictwo n
działalność strony trzeciej, która ma na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakiejś sprawy dotyczącej obu stron Vermittlung

pośredniczyć v
dążyć do porozumienia stron, działać jako rozjemca vermitteln

pośrednik n
osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami Mittelsmann

poświęcać pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑ v
(książkowy) oddawać coś w ofierze; wyrzekać się czegoś dla czyjegoś dobra opfern spenden
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać poświęcenia; pokropić coś wodą święconą heiligen
oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie widmen
rezygnować z czegoś dla czyjegoś dobra, dla jakiejś sprawy, dla kogoś sich aufopfern

pożar ˈpɔʒar n
niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia; Brand Feuer

pożarnictwo ˌpɔʒarʲˈɲiʦ̑tfɔ n
działalność związana z zabezpieczaniem się przed pożarami Feuerlöschordnung

pożoga n
(książkowy) wielki ogień szerzący się na znacznej przestrzeni, wielki pożar Feuersbrunst

pożyczać pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑ v
brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą borgen leihen
dawać coś komuś na pewien czas leihen borgen

pożyczka pɔˈʒɨʧ̑ka n
danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone; Darlehen Anleihe

pożytek pɔˈʒɨtɛk n
(pszczelarstwo, pszczelarski) nektar, pyłek lub spadź zbierane przez pszczoły Tracht
korzyść Nutzen

pożywny pɔˈʒɨvnɨ adj
posilny, wzmacniający, sycący nahrhaft

pożądanie ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ n
pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś Begierde

pożądliwy adj
będący wyrazem pożądania begehrlich begierig gierig

prababcia praˈbapʲʨ̑a n
matka dziadka lub babci Urgroßmutter

prababka praˈbapka n
matka dziadka lub babki Urgroßmutter

praca ˈpraʦ̑a n
miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu Werk Arbeit
artykuł, tekst lub dzieło plastyczne Werk Arbeit
wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr; Arbeit
(fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego; Arbeit
funkcjonowanie czegoś Arbeit

praca domowa ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva n
praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu Hausaufgabe

pracodawca ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a n
osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników; Arbeitgeber

pracować praˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym arbeiten

pracowity ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ adj
taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością arbeitsam

pracownica ˌpraʦ̑ɔvʲˈɲiʦ̑a n
kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy Arbeiterin

pracowniczka n
kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy Arbeiterin

pracownik praˈʦ̑ɔvʲɲik n
osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę; Arbeitnehmer Arbeiter Beschäftigter

praczka ˈpraʧ̑ka n
kobieta zawodowo piorąca Waschfrau Wäscherin

pradolina ˌpradɔˈlʲĩna n
(geografia, geograficzny) rozległa dolina o szerokim i płaskim dnie, biegnąca mniej więcej równolegle do czoła lądolodu; Urstromtal

pradziadek praˈʥ̑adɛk n
ojciec dziadka lub babci Urgroßvater Urgrossvater

pragmatyczny adj
oparty na przyczynowych związkach wydarzeń pragmatisch

pragnienie praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ n
(fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu; Durst

pragnąć ˈpraɡnɔ̃ɲʨ̑ v
(oficjalnie) chcieć czegoś, mieć pragnienie, życzyć sobie dürsten

praktykant n
ktoś, kto odbywa praktykę zawodową Praktikant Lehrling Referendar

praktykować v
stosować coś w praktyce praktizieren

pralka ˈpralka n
(technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny; Waschmaschine

pralnia ˈpralʲɲa n
miejsce, w którym pierze się odzież Wäscherei

pramatka prãˈmatka n
(podniośle) pierwsza kobieta, która zapoczątkowała ludzkość, dany naród lub ród; kobieta, której są one potomstwem Urmutter

pranie ˈprãɲɛ n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bicie kogoś Prügel
czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.; Wäsche Waschen Waschgang
porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych Wäsche

praojciec praˈɔjʨ̑ɛʦ̑ n
pierwszy mężczyzna, który zapoczątkował ludzkość, dany naród lub ród; mężczyzna, którego są one potomstwem Urvater

prapradziad praˈpraʥ̑at n
ojciec prababci Ururgroßvater
ojciec pradziada Ururgroßvater

prasa ˈprasa n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji; Presse
ogół czasopism Presse

praski ˈprasʲci adj
związany z miastem Praga, dotyczący miasta Pragi Prager

prasować praˈsɔvaʨ̑ v
wygładzać ubranie za pomocą żelazka bügeln

prasłowiański adj
związany z Prasłowianami lub z prasłowiańszczyzną, dotyczący Prasłowian lub prasłowiańszczyzny urslawisch
mający cechy przypisywane Prasłowianom urslawisch

prawa człowieka ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka n
niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności; Menschenrecht Menschenrechte

prawa kobiet n
uprawnienia i wolności należące do kobiet i dziewcząt w danych społeczeństwach; Frauenrechte

prawa zwierząt ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt n
idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi; Tierrechte

prawda ˈpravda n
treść zgodna z rzeczywistością; Wahrheit

prawdopodobieństwo ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
(matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia takiej szansy (1.1); Wahrscheinlichkeit
szansa, że coś się wydarzy Wahrscheinlichkeit

prawdopodobnie ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ adv
przypuszczalnie, być może wahrscheinlich vermutlich

prawdopodobny ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ adj
przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy wahrscheinlich voraussichtlich

prawdziwie pravʲˈʥ̑ivʲjɛ adv
w sposób prawdziwy echt

prawdziwość pravʲˈʥ̑ivɔɕʨ̑ n
zgodność z prawdą, z rzeczywistością Authentizität Echtheit

prawdziwy pravʲˈʥ̑ivɨ adj
rzeczywisty wirklich wahr
zgodny z prawdą wahr

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ proverb
szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem wahre Freunde erkennt man in der Not

prawidło praˈvʲidwɔ n
(przestarzałe, przestarzały) przepis, norma zapewniająca prawidłowość czegoś Regel
(rzemiosło, rzemieślniczy) przyrząd służący do utrzymywania pierwotnego kształtu przedmiotów, np. butów, kapeluszy itp. Schuhspanner

prawie ˈpravʲjɛ particle
…informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu fast beinahe nahezu

prawniczy adj
dotyczący prawa lub prawników juristisch

prawnie ˈpravʲɲɛ adv
w myśl przepisów prawa, zgodnie z prawem rechtmäßig

prawnik ˈpravʲɲik n
osoba posiadająca wykształcenie prawnicze Jurist Rechtswissenschaftler
kobieta posiadająca wykształcenie prawnicze Juristin

prawnuczka praˈvnuʧ̑ka n
córka wnuka lub wnuczki Urenkelin Urenkelkind Urenkeltochter

prawnuk ˈpravnuk n
syn wnuczki lub wnuka Urenkel Urenkelkind Urenkelsohn

prawo ˈpravɔ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem; Recht Gesetz

prawo jazdy ˈpravɔ ˈjazdɨ n
(motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe; Führerschein

prawo jest po to, aby je omijać proverb
przysłowie wyrażające pogląd, że czasami można nie przestrzegać przepisów prawa jedes Gesetz können umgehen werden

prawo międzynarodowe ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɛ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych; Völkerrecht

prawo zwyczajowe ˈpravɔ ˌzvɨʧ̑aˈjɔvɛ n
(socjologia, socjologiczny) zbiór stosowanych norm prawnych ukształtowanych w toku historii i uważanych przez jakąś społeczność lub grupę za obowiązujące; Gewohnheitsrecht

prawomocny adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) posiadający moc prawną rechtskräftig

prawoskrętny ˌpravɔˈskrɛ̃ntnɨ adj
obrócony / obracający się w prawą stronę rechtsgängig

prawoślaz n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny ślazowatych; Eibisch

prawoślaz lekarski n
(botanika, botaniczny) Althaea officinalis, gatunek roślina zielnej należący do rodziny ślazowatych; Echter Eibisch

prawy ˈpravɨ adj
o człowieku: uczciwy, szlachetny edel ehrlich
o stronie tkaniny: zewnętrzny, wierzchni außen rechts
prawicowy, konserwatywny rechts konservativ
znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce rechts

prawybory n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wstępne wybory, które odbywają się na niewielkim obszarze kraju i są organizowane w ramach kampanii wyborczej jako rodzaj sondażu Vorwahl

prazeodym ˌprazɛˈɔdɨ̃m n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59; Praseodym

prażyć ˈpraʒɨʨ̑ v
(kulinaria) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu braten prallen

precel n
(kulinaria) rodzaj obwarzanka o charakterystycznym kształcie zbliżonym do ósemki; Brezel

precyzja prɛˈʦ̑ɨzʲja n
dokładność, staranność Präzision

precyzować v
określać dokładnie, z precyzją präzisieren
stawać się dokładnie określonym klar werden

precyzyjny ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjnɨ adj
charakteryzujący się precyzją, dokładnością; taki, który dba o szczegóły präzise

predylekcja ˌprɛdɨˈlɛkʦ̑ʲja n
(książkowy) skłonność do kogoś lub czegoś Vorliebe

preferować ˌprɛfɛˈrɔvaʨ̑ v
dawać komuś/czemuś pierwszeństwo, preferencje bevorzugen

prehistoryczny adj
związany z prehistorią prähistorisch vorgeschichtlich

prekariat prɛˈkarʲjat n
(ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia; Prekariat

prekognicja ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja n
zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości; Präkognition

prekursor prɛˈkursɔr n
osoba, która w danej dziedzinie wyprzedza innych, zwiastuje jakiś nowy kierunek, okres itp.; Vorläufer

premier ˈprɛ̃mʲjɛr n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu; Premierminister Ministerpräsident Kanzler

premiera prɛ̃ˈmʲjɛra n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem Erstaufführung Premiere

prenatalny adj
(medycyna, medyczny) związany z życiem płodowym, dotyczący życia płodowego pränatal

prenumerata ˌprɛ̃nũmɛˈrata n
przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas Abonnement

prenumerator ˌprɛ̃nũmɛˈratɔr n
osoba, która wykupiła prenumeratę Abonnent

prenumerować v
otrzymywać jakąś publikację regularnie przez określony czas abonnieren

prestiż ˈprɛstʲiʃ n
znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu Prestige

pretor ˈprɛtɔr n
(starożytność) jeden z ważniejszych urzędników w starożytnym Rzymie; Prätor

pretura prɛˈtura n
urząd pretora w starożytnym Rzymie Prätur

prewencyjny ˌprɛvɛ̃nˈʦ̑ɨjnɨ adj
służący zapobieganiu, prewencji präventiv

prezencja n
wygląd i sposób zachowania się jakiejś osoby, zazwyczaj atrakcyjny Präsenz

prezent ˈprɛzɛ̃nt n
rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii Geschenk

prezerwatywa ˌprɛzɛrvaˈtɨva n
(seksuologia, seksuologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu; Kondom Präservativ Präser

prezydent ˈprɛzɨdɛ̃nt n
(administracja) w Polsce najwyższy przedstawiciel samorządu w miastach liczących ponad 100 tysięcy mieszkańców; Präsident Stadtpräsident
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach; Präsident

prezydentka n
(rzadki, rzadko używany) kobieta prezydent Präsidentin

prezydentura ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bycie prezydentem Präsidentschaft
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem Präsidentschaft

priorytet prʲjɔˈrɨtɛt n
pierwszeństwo przysługujące czemuś Priorität

pro-choice n
ogół ruchów społecznych i organizacji, które opowiadają się za legalizacją aborcji; Pro-Choice

probiotyk prɔˈbʲjɔtɨk n
podawane doustnie wyselekcjonowane kultury bakteryjne lub drożdży, najczęściej pałeczki kwasu mlekowego, których zadaniem jest korzystne dla zdrowia działanie w przewodzie pokarmowym, poprzez immunomodulację oraz zachowywanie prawidłowej flory fizjologicznej Probiotikum

problem ˈprɔblɛ̃m n
kłopotliwa sytuacja Problem

problematyczny ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
budzący zastrzeżenia lub niepewny problematisch

proca ˈprɔʦ̑a n
broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski; Schleuder

procent ˈprɔʦ̑ɛ̃nt numeralFraction
(matematyka, matematyczny) setna część całości; Prozent

proces ˈprɔʦ̑ɛs n
uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie Prozess
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie Prozess
(informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu Prozess

procesor prɔˈʦ̑ɛsɔr n
(informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów; Prozessor

proch prɔx n
proch strzelniczy Pulver Schießpulver
rozdrobniona, sypka substancja Asche Pulver Staub

proch strzelniczy ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲiʧ̑ɨ n
materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej; Schießpulver

prochy ˈprɔxɨ n
stałe produkty rozkładu lub spopielenia zwłok Asche

prodiż ˈprɔdʲiʃ n
elektryczne urządzenie do pieczenia w postaci metalowego naczynia z pokrywą z przezroczystym otworem; Backhaube

producent prɔˈduʦ̑ɛ̃nt n
(biologia, biologiczny) organizm wytwarzający związki pokarmowe z prostych substancji nieorganicznych Produzent
osoba lub firma zajmująca się produkcją, wytwarzaniem, wyrobem towarów skierowanych do sprzedaży Produzent

produkcja prɔˈdukʦ̑ʲja n
uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów Produktion

produkcyjny adj
związany z produkcją, dotyczący produkcji fruchtbar

produkować ˌprɔduˈkɔvaʨ̑ v
tworzyć, wytwarzać coś produzieren

produkt ˈprɔdukt n
(chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej; Produkt
(matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego; Produkt
rezultat pracy twórczej Produkt
rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa Produkt
w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku; Produkt
(lekceważąco, lekceważący) o osobie uznanej za ukształtowaną w wyniku pewnego procesu Produkt

produktywność n
(ekonomia, ekonomiczny) wielkość efektu produkcyjnego uzyskanego z danych nakładów, wyrażona za pomocą wartości ułamka, w którym licznik zawiera wielkość produkcji, a mianownik – wielkość poniesionych na nią nakładów; Produktivität

profanacja ˌprɔfãˈnaʦ̑ʲja n
znieważenie rzeczy lub miejsca otaczanych powszechnym szacunkiem; zbezczeszczenie czegoś Entweihung

profesjonalista n
osoba mająca bardzo duże umiejętności w danej dziedzinie Profi

profesor prɔˈfɛsɔr n
(edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym; Professor
(edukacja, edukacyjny) nazwa stanowiska pracy na uczelniach wyższych i w instytucjach naukowych; Professor
(potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) nauczyciel szkoły średniej, zwłaszcza liceum ogólnokształcącego Professor

profilaktyczny adj
(medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom prophylaktisch

profilaktyka przedekspozycyjna n
(medycyna, medyczny) lek, kuracja stosowana profilaktycznie przed ekspozycją, narażeniem na czynnik chorobotwórczy wywołujący AIDS Präexpositionsprophylaxe

profit ˈprɔfʲit n
(ekonomia, ekonomiczny) zysk Gewinn Profit

prognoza prɔˈɡnɔza n
przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach Prognose Vorhersage

prognoza pogody n
przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie Wettervorhersage Wetterbericht

program ˈprɔɡrãm n
(informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań Programm

programista ˌprɔɡrãˈmʲista n
(informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych; Programmierer

programistka ˌprɔɡrãˈmʲistka n
forma żeńska od: programista Programmiererin

programowanie ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ n
(informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych; Programmierung
(rzeczownik odczasownikowy) od: programować Programmieren

programować ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe programmieren

projekcja prɔˈjɛkʦ̑ʲja n
(psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie; Projektion

projekt ˈprɔjɛkt n
(zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu Projekt
plan działania lub postępowania Entwurf Plan
szkic, makieta, dokumentacja przedstawiający pomysł na wykonanie czegoś Entwurf Design Bauzeichnung

prokrastynacja n
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później; Prokrastination

prokreacja n
(biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa Fortpflanzung Zeugung

prokurator ˌprɔkuˈratɔr n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem; Staatsanwalt Ankläger

proletariat ˌprɔlɛˈtarʲjat n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo; Proletariat
(socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją Proletariat
(socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna Unterschicht Proletariat

proletariusz ˌprɔ.lɛ.ˈtar.ʲjuʃ n
(historia, historyczny, historycznie) pierwotnie członek grupy społecznej w Republice Rzymskiej, utożsamiany z ostatnią na zgromadzeniu ludowym, najbiedniejszą klasą majątkową obywateli; Proletarier
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek proletariatu, klasy społecznej składającej się z robotników najemnych, zwłaszcza tych zatrudnionych w przemyśle; najuboższej warstwy społeczeństwa; Proletarier

prolog ˈprɔlɔk n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję; Prolog

prom prɔ̃m n
statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo; Fähre Fährschiff

promet ˈprɔ̃mɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61; Promethium

promieniotwórczy adj
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) związany z promieniotwórczością, mający cechy promieniotwórczości radioaktiv

promieniowanie ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ n
(fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało; Strahlung

promieniować v
(fizyka, fizyczny) wytwarzać i wysyłać strumień cząstek lub fal; emitować energię ausstrahlen strahlen
(medycyna, medyczny) rozchodzić się z chorego miejsca do przyległej okolicy ausstrahlen
wywierać wpływ na środowisko ausstrahlen
okazywać w sposób wyraźnie zauważalny dobre emocje strahlen sprühen strotzen

promienny adj
wyrażający radość i szczęście strahlend

promień ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ n
(matematyka, matematyczny) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka; Radius
wiązka światła wychodząca ze źródła światła; Strahl
(fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała Strahl

promować prɔ̃ˈmɔvaʨ̑ v
dawać uczniowi prawo do przejścia do następnej klasy fördern promovieren

propaganda ˌprɔpaˈɡãnda n
działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników; Propaganda

propedeutyka ˌprɔpɛˈdɛwtɨka n
wstęp do czegoś, wprowadzenie, przygotowanie Propädeutik

proponować ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt) vorschlagen

proporcjonalny adj
mający lub wyrażający określony stosunek do jakiejś wielkości proportional verhältnismäßig
o proporcjach zgodnych z kanonem piękna proportioniert

propozycja ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja n
coś, co się komuś proponuje Vorschlag

proroctwo prɔˈrɔʦ̑tfɔ n
przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka Prophezeiung

prorok ˈprɔrɔk n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie; Prophet

prorokować ˌprɔrɔˈkɔvaʨ̑ v
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić proroctwa prophezeien

prorządowy ˌprɔʒɔ̃nˈdɔvɨ adj
popierający politykę rządu regierungsfreundlich regierungstreu

prosektorium n
(medycyna, medyczny) miejsce, w którym przeprowadza się sekcje zwłok; Prosektorium

prosić ˈprɔɕiʨ̑ v
zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś bitten

prosię ˈprɔɕɛ n
(zoologia, zoologiczny) młoda świnia Ferkel

prosperować ˌprɔspɛˈrɔvaʨ̑ v
dobrze, pomyślnie rozwijać się, kwitnąć; mieć szczęście w tworzeniu czegoś prosperieren

prosta ˈprɔsta n
(matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi; Gerade

prostak ˈprɔstak n
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski Tor

prostata n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia Prostata Vorsteherdrüse

prostatektomia n
(medycyna, medyczny) wycięcie gruczołu krokowego Prostatektomie

prosto ˈprɔstɔ adv
równo pionowo, bez przekrzywień i pochylania się aufrecht gerade
w nieskomplikowany sposób einfach
w prostej linii geradeaus von

prostoduszny adj
odznaczający się prostotą, szczerością i łatwowiernością; (także, też): świadczący o takich cechach bieder

prostokąt prɔˈstɔkɔ̃nt n
(geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste; Rechteck

prostokątny ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ adj
mający kształt prostokąta rechteckig

prostopadle adv
tworząc z daną prostą lub płaszczyzną kąt prosty senkrecht

prostopadłościan ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn n
(geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami; Quader Rechtflach

prostować v
(fizyka, fizyczny) przekształcać ze zjawiska zmieniającego się w czasie w stałe gleichrichten
nadawać czemuś nierównemu kształt prosty gerade biegen aufrichten strecken
dokonywać korekty; usuwać pomyłki, wady berichtigen richtig stellen
stawać się prostym sich aufrichten

prostracja prɔˈstraʦ̑ʲja n
(psychologia, psychologiczny) stan skrajnego wyczerpania psychicznego Erschöpfung

prosty ˈprɔstɨ adj
nie garbaty aufrecht
niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku gerade
łatwy, o niewielkiej trudności einfach
niewykształcony; zwykły einfach

prostytucja ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja n
proceder sprzedaży usług seksualnych; Prostitution

prostytutka ˌprɔstɨˈtutka n
(pejoratywnie, pejoratywny) kobieta sprzedająca własne usługi seksualne Prostituierte Dirne

proszek ˈprɔʃɛk n
substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek Pulver

proszek do pieczenia n
(kulinaria) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu; Backpulver

proszę ˈprɔʃɛ
potwierdzenie wykonania prośby bitten schön da haben Sie es da sein Sie ja
zwrot używany zamiast wołacza, wraz z rzeczownikiem w dopełniaczu przy skierowaniu wypowiedzi do kogoś Entschuldigung Verzeihung

protagonista ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista n
(historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami Protagonist
bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę Protagonist
najwybitniejszy aktor w zespole Protagonist
odtwórca głównej roli Protagonist

protaktyn prɔˈtaktɨ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91; Protactium Protactinium

protest ˈprɔtɛst n
demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś Protest

protestant prɔˈtɛstãnt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich Protestant
(dawniej, dawny) uczestnik protestu Protestant

protestantka ˌprɔtɛˈstãntka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje protestantyzm Protestantin

protestantyzm ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku; Protestantismus

protestować ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑ v
wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza protestieren sich widersetzen

protokolant ˌprɔtɔˈkɔlãnt n
osoba, która sporządza protokół ze spotkania, rozprawy itp. Protokollant

protokół prɔˈtɔkuw n
sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał; Protokoll

proton ˈprɔtɔ̃n n
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego; Proton

proustyt n
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarkosoli, arsenowa sól srebra; Proustit

prowadzić prɔˈvaʥ̑iʨ̑ v
być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca führen leiten
kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś führen
(sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu führen
tworzyć skutek czegoś führen
(choreografia, choreograficzny) w tańcu: kierować partnerką führen
kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem) führen fahren

prowansalski ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci adj
związany z Prowansją, dotyczący Prowansji okzitanisch provenzalisch

prowansalski ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci n
jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji; Okzitanisch Provenzalisch okzitanisch Sprache provenzalisch Sprache

prowiant ˈprɔvʲjãnt n
żywność, zapasy żywności Proviant

prowincja prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja n
(administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach Provinz
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa; Provinz
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo; Provinz
obszar kraju oddalony od stolicy i większych miast Provinz

prowitamina ˌprɔvʲitãˈmʲĩna n
(biochemia, biochemiczny) związek chemiczny, który przekształca się w organizmie w witaminę w wyniku reakcji chemicznych; Provitamin

prowokacja ˌprɔvɔˈkaʦ̑ʲja n
podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania Provokation
podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody Provokation

prowokacyjny ˌprɔvɔkaˈʦ̑ɨjnɨ adj
zaczepny, mający charakter prowokacji provokativ provokatorisch

prowokować ˌprɔvɔˈkɔvaʨ̑ v
podburzać do czegoś provozieren
wywoływać provozieren

prozaiczny adj
zwyczajny, niewyszukany, mało interesujący prosaisch

prozaik n
(literacko) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele Prosaist Prosaschriftsteller

prozopagnozja ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy; Prosopagnosie

prośba ˈprɔʑba n
uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia Bitte

pruć pruʨ̑ v
odczepiać rzeczy przyszyte do materiału (tkaniny) trennen
usuwać szwy; rozdzielać dwa materiały (tkaniny) trennen

prycza ˈprɨʧ̑a n
prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe Pritsche

prymas ˈprɨ̃mas n
(kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich; Primas

prymatologia ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka; Primatologie

prymicje n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uroczystości i zwyczaje związane z pierwszą mszą odprawianą przez neoprezbitera; Primiz

prymitywny ˌprɨ̃mʲiˈtɨvnɨ adj
mający prostą, nieskomplikowaną formę lub budowę primitiv

pryncypał prɨ̃nˈʦ̑ɨpaw n
(potocznie, potoczny) przełożony Auftraggeber

pryskać ˈprɨskaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zraszać rośliny środkami chemicznymi spritzen
(potocznie, potoczny) szybko uciekać ausreißen flitzen
(przenośnie, przenośnia) o uczuciach, nastrojach: rozwiewać się, znikać, nagle przemijać platzen
poruszać się w powietrzu w formie kropel lub drobnych cząstek spritzen
pękać, rozpadać się na kawałki, niszczeć bersten platzen

pryszcz prɨʃʧ̑ n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś bardzo łatwego lub niezbyt ważnego Kinderspiel Kleinigkeit
krosta Pickel

prysznic ˈprɨʃʲɲiʦ̑ n
aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli; Dusche

prywatka prɨˈvatka n
(przestarzałe, przestarzały) młodzieżowa zabawa urządzana w prywatnym domu Budenzauber

prywatny prɨˈvatnɨ adj
(informatyka, informatyczny) o dostępie ograniczonym do metod z tej samej klasy privat
niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie) privat
niereprezentujący żadnej instytucji privat
będący czyjąś osobistą własnością persönlich privat
dotyczący czyichś osobistych spraw persönlich privat
wynajęty do osobistego użytku persönlich privat
nie dla każdego dostępny privat geschlossen

prywatyzacja ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego; Privatisierung

pryzmatoid n
(geometria) wielościanu, którego wszystkie wierzchołki leżą na dwóch równoległych płaszczyznach; Prismatoid

przaśny ˈpʃaɕnɨ adj
taki, który nie uległ fermentacji, niekwaśny ungesäuert

przebaczenie ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
odpuszczenie czyichś win Vergebung Verzeihung

przebiegłość pʃɛˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest przebiegły Arglist

przebiśnieg pʃɛˈbʲiɕɲɛk n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L. Schneeglöckchen

przebój n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych Hit Schlager

przechadzać się v
odbywać przechadzkę schlendern spazieren

przecinek pʃɛˈʨ̑ĩnɛk n
w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego Komma
znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym; Komma Beistrich

przeciw ˈpʃɛʨ̑if preposition
… używany do określenia celu czynności lub stanów związanych z walką lub grą z wyrażeniem stojącym za przyimkiem gegen
… używany do określenia celu działania czegoś gegen
… używany do wyrażenia poglądów lub stanowisk odmiennych wobec wyrażenia za przyimkiem gegen

przeciw- ˈpʃɛʨ̑if ˈpʃɛʨ̑iv prefix
…łączący się zwykle z rzeczownikami, przymiotnikami lub imiesłowami, tworzący wyrazy związane z walką z czymś lub cel działania, także wyrazy o cechach przeciwnych do wyrazu źródłowego gegen anti wider

przeciwbakteryjny ˌpʃɛʨ̑ivbaktɛˈrɨjnɨ adj
działający przeciw bakteriom, używany przy leczeniu chorób powodowanych przez bakterie, zapobiegający bakteriom antibakteriell

przeciwciało ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ n
(medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm; Antikörper

przeciwdepresyjny ˌpʃɛʨ̑ivdɛprɛˈsɨjnɨ adj
działający przeciw depresji, używany przy leczeniu depresji, zapobiegający depresji antidepressiv

przeciwgorączkowy ˌpʃɛʨ̑ivɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ adj
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw gorączce, używany przy leczeniu gorączki, zapobiegający gorączce antipyretisch

przeciwgrypowy ˌpʃɛʨ̑ivɡrɨˈpɔvɨ adj
działający przeciw grypie, używany przy leczeniu grypy, zapobiegający grypie Anti-Grippe

przeciwhistaminowy adj
(medycyna, medyczny) hamujący przedostawanie się histaminy z krwi do tkanek Antihistamin

przeciwieństwo ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ n
odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym Gegensatz Gegenteil

przeciwnik pʃɛˈʨ̑ivʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę Gegner
ten, kto jest czemuś przeciwny Gegner

przeciwprostokątna n
(matematyka, matematyczny) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego Hypotenuse

przeciwreumatyczny ˌpʃɛʨ̑ivrɛwmaˈtɨʧ̑nɨ adj
działający przeciw reumatyzmowi, używany przy leczeniu reumatyzmu, zapobiegający reumatyzmowi antirheumatisch

przeciwskuteczny adj
wywołujący skutki przeciwne do zamierzonych kontraproduktiv

przeciwwaga n
(technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego; Gegengewicht

przeciwwirusowy ˌpʃɛʨ̑ivvʲiruˈsɔvɨ adj
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw wirusom, używany przy leczeniu chorób wywoływanych przez wirusy, zapobiegający rozwojowi wirusów antiviral

przeciąg ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk n
strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami Zug Zugluft

przeciętny pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ adj
niczym się nie wyróżniający, zwykły durchschnittlich gewöhnlich normal ordentlich

przeczos ˈpʃɛʧ̑ɔs n
(medycyna, medyczny) powierzchniowy, linijny ubytek w skórze uprzednio niezmienionej powstały np. wskutek drapania; Exkoriation

przed pʃɛt preposition
…określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności vor bevor
…służący do opisania ruchu w kierunku miejsca określonego w (1.1) vor
…służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem vor

przedawkowanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przedawkować Überdosis

przeddzień ˈpʃɛdʲʥ̑ɛ̇̃ɲ n
(książkowy) dzień poprzedni, dzień poprzedzający Vorabend

przede wszystkim ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm adv
o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze vor allem zuallererst

przedimek nieokreślony pʃɛdʲˈĩmɛc ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
(gramatyka) przedimek, który stoi przed rzeczownikiem nieznanym z kontekstu unbestimmter Artikel

przedimek określony pʃɛdʲˈĩmɛk ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
(gramatyka) przedimek, który stoi przed rzeczownikiem znanym z kontekstu unbestimmt Artikel

przedmiot ˈpʃɛdmʲjɔt n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) zajęcia edukacyjne w szkole, posiadające własną nazwę i opracowany program nauczania Fach
cel czynności, obiekt (rzadziej człowiek lub istota żywa), na którym jest wykonywana czynność; (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rzecz, wobec której działania opisuje dane prawo Gegenstand
rzecz, obiekt nieożywiony Gegenstand Ding Sache

przedmowa n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu Vorrede Vorwort Einleitung Geleitwort Vorbericht

przedni ˈpʃɛdʲɲi adj
znajdujący się na przodzie vorder

przedostatni ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi adj
będący przed ostatnim elementem, drugi od końca vorletzte zweitletzte

przedpiekle n
przedsionek piekła Außenbezirk Stadtrand Vorhölle
wydarzenie albo miejsce przysparzające cierpienia, będące zapowiedzią, wstępem do czegoś znacznie bardziej nieprzyjemnego Vorhölle

przedpokój pʃɛtˈpɔkuj n
pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń Vorraum Vorzimmer

przedpołudnie ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ n
okres pomiędzy rankiem a południem Vormittag

przedsionek n
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory Vorkammer
(architektura, architektoniczny) niewielkie pomieszczenie oddzielające wejście od wnętrza budynku Vorzimmer

przedsiębiorca ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a n
(ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo; Unternehmer Unternehmerin

przedsiębiorczy adj
zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny unternehmungslustig agil unternehmend

przedsiębiorstwo ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ n
samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku; Unternehmen Betrieb

przedsięwzięcie ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana Vorhaben Unternehmung Aktivität

przedstawiać pʃɛtˈstavʲjäʨ̑ v
zapoznać kogoś z kimś, zaprezentować komuś kogoś vorstellen
podać co do wiadomości, dać do obejrzenia, do wglądu vorstellen
podawać swoje nazwisko podczas poznawania kogoś, spotkania z kimś vorstellen

przedstawiciel ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl n
osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś Vertreter
typowy członek danej grupy, typowy okaz danej kategorii Vertreter

przedstawienie ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
prezentacja czegoś Darstellung Vorstellung
występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko Aufführung

przedszkolak pʃɛṭˈʃkɔlak n
dziecko chodzące do przedszkola, będące w wieku przedszkolnym Kindergartenkind

przedszkole pʃɛṭˈʃkɔlɛ n
(szkolnictwo, szkolny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego; Kindergarten Vorschule

przedtem ˈpʃɛtːɛ̃m pronoun
w czasie poprzedzającym jakieś wydarzenie; przed nastąpieniem czegoś vorher früh

przedwczesność n
cecha tego, co przedwczesne Vorzeitigkeit

przedwczesny pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ adj
pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie vorzeitig frühzeitig

przedwcześnie pʃɛtˈfʧ̑ɛɕɲɛ adv
zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem vorzeitig

przedwczoraj pʃɛtˈfʧ̑ɔraj adv
dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj vorgestern

przedwieczny adj
bardzo stary; taki, który istniał już przed wiekami urzeitlich urtümlich

przedwiośnie pʃɛdˈvʲjɔ̇ɕɲɛ n
okres przejściowy między zimą a wiosną, zwiastujący nadejście wiosny Vorfrühling

przedwojenny ˌpʃɛdvɔˈjɛ̃nːɨ adj
pochodzący sprzed wojny; istniejący, mający miejsce przed wojną; poprzedzający wojnę; zazwyczaj w odniesieniu do II wojny światowej Vorkriegs-

przedział ˈpʃɛʥ̑aw n
(kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon; Abteil

przeglądarka ˌpʃɛɡlɔ̃nˈdarka n
(informatyka, informatyczny) program do wyświetlania stron internetowych; Browser

przegonka n
(pszczelarstwo, pszczelarski) konstrukcja ulowa umożliwiająca przemieszczanie się pszczół między korpusami ula tylko w jednym kierunku Bienenflucht

przegrany adj
doznający niepowodzenia erledigt
stanowiący porażkę verloren

przegrywać pʃɛˈɡrɨvaʨ̑ v
okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji verlieren

przejaw ˈpʃɛjaf n
oznaka czegoś, zewnętrzny znak Anzeichen

przejawić v
okazać na zewnątrz erkennen lassen zeigen
wyjść na jaw sich zeigen zutage treten

przejęzyczenie ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
rodzaj błędu popełnionego w wypowiedzi przez człowieka (a nie przez maszynę) w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę; falscher Zungenschlag

przejście ˈpʃɛjɕʨ̑ɛ n
miejsce, przez które można przejść Übergang
(rzeczownik odczasownikowy) od: przejść Übergang

przejściowy adj
mający charakter krótkotrwały; taki, który przeminie vorübergehend

przekaz ˈpʃɛkas n
pieniądze wysłane poprzez pocztę lub bank Geldüberweisung Überweisung
wysłanie pieniędzy poprzez pocztę lub bank Überweisung Geldüberweisung

przekaźnik pʃɛˈkaʑɲik n
(elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.; Relais

przekaźnik Buchholtza pʃɛˈkaʑɲiɡ buxˈːɔlʦ̑a n
(technologia, technika, techniczny) przekaźnik gazowo-przepływowy Buchholtzrelais Buchholtzschutzrelais

przekaźnik gazowo-przepływowy pʃɛˈkaʑɲiɡ ˌːazɔvɔ‿pʃɛpwɨˈvɔvɨ n
(elektryczność) przekaźnik umieszczany na połączeniu kadzi transformatora i jego konserwatora, służący do wykrywania nagłego przepływu oleju lub gazów wynikłego ze zwarcia wewnętrznego wewnątrz kadzi Buchholtzrelais Buchholtzschutzrelais

przekonanie ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ n
czyjeś przeświadczenie o prawdziwości jakiejś opinii Überzeugung Gesinnung Zuversicht

przekonywać ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑ v
zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności überzeugen
zmieniać swój stosunek do czegoś, dostrzegając słuszność, prawdziwość czegoś sich überzeugen

przekraczanie ˌpʃɛkraˈʧ̑ãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przekraczać Überschreitung

przekraczać pʃɛˈkraʧ̑aʨ̑ v
naruszać obowiązujące zasady, łamać prawo überschreiten
przechodzić, przedostawać się przez coś überschreiten
przewyższać überschreiten

przekroczenie ˌpʃɛkrɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przekroczyć Zuwiderhandlung Überschreitung Übertretung

przekroczenie prędkości n
poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona Geschwindigkeitsüberschreitung

przekształcać pʃɛˈkʃtawʦ̑aʨ̑ v
zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę überführen

przekupność n
cecha tego, co przekupne; cecha tych, którzy są przekupni Bestechlichkeit

przekupny pʃɛˈkupnɨ adj
dający się przekupić bestechlich käuflich korrupt

przekupstwo n
uzyskiwanie korzyści poprzez przekazywanie komuś innej korzyści Bestechung Korruption

przekupywać v
zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego bestechen

przekąska pʃɛˈkɔ̃w̃ska n
niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych; Imbiss Zwischenmahlzeit

przekątna pʃɛˈkɔ̃ntna n
(matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku (przekątna wielokąta) lub ścianie (przekątna wielościanu) i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu Diagonale

przekład n
(literacko) dzieło, tekst przetłumaczony z innego języka Übersetzung
proces tłumaczenia tekstu z jednego języka na inny Übersetzen

przekładać pʃɛˈkwadaʨ̑ v
kłaść w inne miejsce, przemieszczać coś z jednego miejsca na drugie umlegen
tłumaczyć na inny język übersetzen
zmieniać termin na późniejszy verlegen verschieben

przekładnik pʃɛˈkwadʲɲik n
(elektryczność) transformator służący do zamiany poziomu napięcia (przekładnik napięciowy) lub prądu (przekładnik prądowy) elektrycznego do mniejszego poziomu, używany do celów automatyki, pomiarów, rozliczeń itp. Wandler

przelew ˈpʃɛlɛf n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przeniesienie wierzytelności z majątku pierwotnego wierzyciela (zbywcy, cedenta) do majątku osoby trzeciej (nabywcy, cesjonariusza) na podstawie umowy zawartej między tymi osobami; Abtretung Zession
wystąpienie z brzegów, przelanie Überweisung

przelot pospolity ˈpʃɛlɔt ˌpɔspɔˈlʲitɨ n
(botanika, botaniczny) Anthyllis vulneraria L., gatunek rośliny z rodziny bobowatych występujący w Europie, Azji Mniejszej i Afryce Północnej; Echter Wundklee Gemeiner Wundklee Gewöhnlicher Wundklee Tannenklee

przelotny adj
szybko przemijający, nietrwały flüchtig

przemieniać v
zmieniać w co innego verwandeln
zmieniać się w co innego sich verwandeln

przemieszczać pʃɛ̃ˈmʲjɛʃʧ̑aʨ̑ v
zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu verlagern verlegen

przemijać v
kończyć się bezpowrotnie vergehen

przemilczeć pʃɛ̃ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑ v
aspekt dokonany od: przemilczać verheimlichen verschweigen

przemoc ˈpʃɛ̃mɔʦ̑ n
zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa Gewalt

przemoc domowa n
(socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny; häusliche Gewalt

przemożnie adv
(książkowy) w znaczny sposób enorm entschieden gewaltig überwältigend

przemożny adj
(książkowy) bardzo intensywny entscheidend gewaltig riesig überwältigend

przemysł ˈpʃɛ̃mɨsw̥ n
dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę; Industrie

przemysłowiec n
właściciel zakładu przemysłowego Industrieller

przemysłowy ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ adj
dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle industriell

przemyt n
nielegalny przewóz przez granicę państwa towarów, dewiz bez poddania ich kontroli i ocleniu lub przewóz przez granicę przedmiotów zakazanych Schmuggel

przemytniczka ˌpʃɛ̃mɨtʲˈɲiʧ̑ka n
kobieta dokonująca przemytu, przemycająca coś przez granicę Schmugglerin

przemytnik pʃɛ̃ˈmɨtʲɲik n
osoba dokonująca przemytu, przemycająca coś Schmuggler

przemyśliwać v
myśleć długo nad czym überlegen durchdenken überdenken
myśleć intensywnie przez dość długi czas nachdenken

przemówienie ˌpʃɛ̃muˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
oficjalna wypowiedź skierowana do jakiegoś gremium Ansprache

przenajświętszy adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najbardziej święty sakrosankt

przenosić pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑ v
przemieszczać coś niosąc übertragen verlagern versetzen
umieszczać coś lub kogoś w innym miejscu lub warunkach verlegen

przenośnie pʃɛ̃ˈnɔɕɲɛ adv
niedosłownie, obrazowo figürlich

przenośny pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ adj
(literacko) (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażony za pomocą metafory, będący przenośnią; niedosłowny übertragen
pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy portabel tragbar mobil beförderbar transportierbar

przeobrażenie ˌpʃɛɔbraˈʒɛ̃ɲɛ n
przekształcenie formy, kształtu, postaci, charakteru czegoś w inny; całościowa zmiana Verwandlung

przeor n
(kościelny) przełożony klasztoru (w niektórych zakonach męskich np. u dominikanów i franciszkanów) Prior

przepadać v
nie dochodzić do skutku verpasst werden vertan werden
nie osiągać celu scheitern
stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym abhanden kommen verloren gehen verschollen sein verschwinden
ulegać marnowaniu beschlagnahmt werden
bardzo lubić verrückt sein

przepaska pʃɛˈpaska n
(zobacz) przepaska biodrowa Lendenschurz Lendentuch Schamschürze

przepaska biodrowa pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva n
skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka Lendenschurz Lendentuch Schamschürze

przepaść ˈpʃɛpaɕʨ̑ n
obszar obok stromej ściany góry Abgrund

przepierka pʃɛˈpʲjɛrka n
(potocznie, potoczny) drobne pranie, najczęściej ręczne klein Wäsche

przepis ˈpʃɛpʲis n
(kulinaria) sposób przygotowania potrawy Rezept
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada prawna Vorschrift

przepisywać v
o lekarzu zalecać do stosowania verschreiben
pisać to samo powtórnie; sporządzać odpis abschreiben

przepiórka pʃɛˈpʲjurka n
(ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała; Wachtel

przepiękny pʃɛˈpʲjɛ̃ŋknɨ adj
niezwykle, wyjątkowo piękny wunderschön

przepona pʃɛˈpɔ̃na n
(anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów Zwerchfell

przepowiednia ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa n
wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły Voraussage Vorhersage

przepraszam pʃɛˈpraʃãm interjection
uprzejme zwrócenie na siebie uwagi Entschuldigung Verzeihung entschuldigen Sie
wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność tun ich Leid

przepraszać pʃɛˈpraʃaʨ̑ v
wyrażać żal za wyrządzoną przez siebie krzywdę Entschuldigung um Verzeihung

przeprawiać pʃɛˈpravʲjäʨ̑ v
przechodzić, przenosić na przeciwną stronę przez rzekę, jezioro lub morze überholen übersetzen

przeprosiny n
akt przeproszenia kogoś Entschuldigung feierliche Abbitte

przeprowadzać ˌpʃɛprɔˈvaʣ̑aʨ̑ v
dążyć do realizacji jakiejś idei durchführen

przeprowadzka ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka n
zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby Umzug

przepust ˈpʃɛpust n
rura przepuszczająca strumień lub wodę deszczową pod drogą, nasypem; Durchlass

przepych n
ostentacyjne, widoczne bogactwo Gepränge Prunk Pracht Staat

przepychacz pʃɛˈpɨxaʧ̑ n
prosty przyrząd służący do mechanicznego przywracania drożności odpływom urządzeń sanitarnych; Ausgussreiniger Pümpel Saugglocke

przepływ ˈpʃɛpwɨf n
przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego; Durchfluss Durchströmung Strömung

przepływ burzliwy ˈpʃɛpwɨv buʒˈlʲivɨ n
(fizyka, fizyczny) przepływ płynu charakteryzujacy się występowaniem wirów turbulente Strömung

przepływać pʃɛˈpwɨvaʨ̑ v
pokonywać, przez długość lub szerokość, ciek albo zbiornik wodny durchfließen durchschwimmen hinüberschwimmen vorbeiziehen

przepływomierz ˌpʃɛpwɨˈvɔ̃mʲjɛʃ n
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiaru przepływu, Durchflussmesser

przerabiać v
(potocznie, potoczny) zapoznawać się z pewną wiedzą zgodnie z wyznaczonym planem durcharbeiten
dokonywać pewnych zmian w gotowym przedmiocie celem przystosowania go do określonej funkcji umarbeiten überarbeiten
stosować surowiec do otrzymania produktu lub półproduktu verarbeiten

przeraźliwy adj
o znacznej i niepokojącej intensywności durchdringend furchtbar gellend

przerażający adj
taki, który budzi grozę, strach erschreckend fürchterlich

przerwa ˈpʃɛrva n
czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole Pause
czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś Unterbrechung Pause

przerwanie ciąży n
(medycyna, medyczny) usunięcie płodu lub zarodka Schwangerschaftsabbruch

przerębel n
otwór zrobiony w lodzie na jeziorze lub rzece Eisloch

przesadnie pʃɛˈsadʲɲɛ adv
w sposób przesadny; nadmiernie, zbytnio überflüssig übertrieben überzogen

przesadny pʃɛˈsadnɨ adj
taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą übertrieben

przesadzać pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑ v
(ogrodnictwo, ogrodniczy) wykopywać roślinę z ziemi lub wyjmować z doniczki, aby posadzić ją w innym miejscu lub innym pojemniku umpflanzen verpflanzen
kazać komuś, aby siadł w innym miejscu umsetzen übersetzen
przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości übertreiben

przesiedleniec n
osoba, którą przesiedlono lub sama to uczyniła Umsiedler

przesilenie n
(astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika; Solstitium Sonnenwende

przesiąkliwość n
cecha tego, co przesiąkliwe Durchlässigkeit

przesmyk ˈpʃɛsmɨk n
(geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe; Isthmus
(technologia, technika, techniczny) przestrzeń między nitkami osnowy, przez którą przechodzi czółenko Fach

przestarzały ˌpʃɛstaˈʒawɨ adj
taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju veraltet überholt

przestawać pʃɛˈstavaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) obcować z kimś verkehren
przerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej aufhören

przestawienie ˌpʃɛstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przestawić Umstellung

przestraszyć pʃɛˈstraʃɨʨ̑ v
wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę erschrecken

przestrzegać pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑ v
ostrzegać kogoś przed czymś warnen
stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem befolgen beachten

przestrzenny adj
dotyczący przestrzeni räumlich

przestrzeń ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) miejsce w którym odbywają się zjawiska fizyczne; Raum
określony obszar Raum
(geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii; Raum
(matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę; Raum

przestępca pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a n
osoba, która dopuściła się przestępstwa Verbrecher Krimineller

przestępczyni ˌpʃɛstɛ̃mpˈʧ̑ɨ̃ɲi n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta, która popełniła przestępstwo Verbrecherin

przesyłka pʃɛˈsɨwka n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy Zusendung

przeszczep ˈpʃɛʃʧ̑ɛp n
(medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała Transplantat
(medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego Transplantation Verpflanzung

przeszkadzać pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑ v
sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo stören behindern hindern

przeszkoda pʃɛˈʃkɔda n
(sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu Hindernis Hürde
coś, co przeszkadza, utrudnia Hindernis Barriere Hemmnis Hürde

przeszukiwanie ˌpʃɛʃuciˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przeszukiwać Durchsuchung

przeszukiwać v
szukając, przeglądać dokładnie, zaglądać w wiele miejsc absuchen durchsuchen

przeszłość ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑ n
wszystko to, co już się wydarzyło; Vergangenheit

przesąd ˈpʃɛsɔ̃nt n
wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków; Aberglaube
praktyki wynikające z tej wiary (1.1) Aberglaube

przesądny pʃɛˈsɔ̃ndnɨ adj
wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów abergläubisch

przesądzać v
osądzać z góry entscheiden vorgreifen vorschnell beurteilen

przesłanka pʃɛˈswãnka n
okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś Prämisse Voraussetzung

przesłuchiwać v
słuchając, sprawdzać co lub kogo abfragen abhören anhören
wypytywać kogo w czasie śledztwa verhören vernehmen

przetarg ˈpʃɛtark n
sposób wyboru wykonawcy usługi lub produktu, polegający na wyborze najkorzystniejszej dla zamawiającego oferty; Ausschreibung

przeto ˈpʃɛtɔ conjunction
(książkowy) przyłącza wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim demzufolge somit

przetransportować v
przewieźć coś lub kogoś przy pomocy środków transportu transportieren

przetwarzanie z parą wodną ˌpʃɛtfaˈʒãɲɛ ˈs‿parɔ̃w̃ ˈvɔdnɔ̃w̃ n
(technologia, technika, techniczny) proces stosowany w produkcji wodoru, Dampfreformierung

przetwarzać v
(informatyka, informatyczny) komputerowo opracowywać zebrane dane verarbeiten
zmieniać, nadając inne właściwości umwandeln verarbeiten

przetłumaczalność n
cecha tego, co przetłumaczalne Übersetzbarkeit

przeuroczy adj
niezwykle uroczy hinreißend liebenswürdig

przeważnie pʃɛˈvaʒʲɲɛ adv
w przeważającej części meistens

przewidywalny adj
taki, który daje się przewidzieć vorhersagbar vorhersehbar

przewidywać ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑ v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) określać z góry konsekwencje, rodzaj postępowania vorsehen
prognozować przyszłe zdarzenia voraussehen

przewina n
(książkowy) niecny uczynek Delikt Straftat

przewlekły pʃɛˈvlɛkwɨ adj
trwający długo lub stale anhaltend chronisch langwierig lange

przewodni adj
przewodzący komu führend Führer- Führungs-
stanowiący podstawę działania; wytyczający kierunek postępowania Leit-

przewodnictwo n
(biologia, biologiczny) przekazywanie sygnału wywołanego w organizmie przez określony bodziec Übertragung
(fizyka, fizyczny) zjawisko przewodzenia ciepła, dźwięku lub prądu elektrycznego Leitfähigkeit
rola przewodniczenia, kierowania czymś Leitung Führung Vorsitz

przewodniczka n
(turystyka, turystyczny) kobieta zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp. Führerin Reiseführerin Reiseleiterin

przewodnicząca n
kobieta przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji Vorsitzende

przewodnik pʃɛˈvɔdʲɲik n
(turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp. Führer Leiter
osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę Führer Leiter
(fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny; Leiter
(turystyka, turystyczny) książka, ulotka, także nagranie audiowizualne, przeznaczone dla turystów, zawierające opis okolicy, ciekawe zabytki, mapy itp.; Reiseführer

przewoźnik pʃɛˈvɔʑɲik n
człowiek trudniący się przewozem Fährmann Fuhrunternehmer

przewrażliwiony ˌpʃɛvraʒlʲiˈvʲjɔ̃nɨ adj
(książkowy) nadmiernie wrażliwy, łatwo ulegający emocjom, przeczulony überempfindlich

przewrotka pʃɛˈvrɔtka n
(sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem; Fallrückzieher

przewrotnie adv
w sposób przewrotny hinterhältig hinterlistig

przewrotny adj
odznaczający się fałszem, obłudą falsch hinterhältig hinterlistig

przewód opadowy ˈpʃɛvut ˌɔpaˈdɔvɨ n
przewód kierujący przepływ płynów w dół Fallleitung

przewód wznośny ˈpʃɛvud ˈvznɔɕnɨ n
przewód kierujący przepływ płynów do góry Steigleitung

przez pʃɛs preposition
…czasu trwania czynności lang
…drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności durch über
…narzędzia użytego do wykonania czynności durch
…operacji dzielenia (w matematyce) durch
…przyczyny wykonania czynności aus von
…wykonawcy czynności w formach strony biernej von

przeziębienie ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu Erkältung Verkühlung

przeznaczać pʃɛˈznaʧ̑aʨ̑ v
określać cel bestimmen

przeznaczenie ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać Schicksal

przezorność n
bycie przezornym Umsicht Vorsicht

przezroczysty ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ adj
taki, który przepuszcza światło durchsichtig

przełyk ˈpʃɛwɨk n
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem, Speiseröhre

przełącznik pʃɛˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
(elektronika, elektroniczny) podzespół umożliwiający zmianę obwodu elektrycznego; Umschalter

prześcieradło ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ n
prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód; Laken Bettlaken Betttuch

przeżuwacz pʃɛˈʒuvaʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin; Wiederkäuer

przeżyć ˈpʃɛʒɨʨ̑ v
doświadczyć czegoś erleben verleben
pozostać przy życiu überleben

przodek ˈpʃɔdɛk n
ktoś, od kogo ktoś pochodzi Ahn Vorfahr

przy pʃɨ preposition
…opisujący miejsce, niedaleko którego odbywa się czynność bei

przy nadziei adj
(przestarzałe, przestarzały) (eufemistycznie) (podniośle) w ciąży guter Hoffnung in der Hoffnung in guter Hoffnung

przy pomocy ˌpʃɨ‿pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ
korzystając z czyjejś pomocy mithilfe

przybierać v
nabierać cech aufsetzen annehmen
ozdabiać czymś garnieren verzieren schmücken
przyjmować imię, nazwisko lub pseudonim annehmen
o rzece lub wodzie: podnosić swój poziom, wzbierać anschwellen
stawać się zasobniejszym w coś, intensywniejszym zunehmen

przybijać gwóźdź pʃɨˈbʲijäʥ̑ ˈɡvuɕʨ̑ v
mocować gwóźdź silnymi uderzeniami młotka nageln

przybity pʃɨˈbʲitɨ adj
załamany, smutny, zmartwiony niedergeschlagen bedrückt deprimiert

przybliżać v
(optyka, optyczny) pokazywać w powiększeniu vergrößern zoomen
przesuwać coś bliżej näher rücken
skracać termin näher rücken
skracać dystans między czymś, kimś a sobą sich nähern
stawać się mniej odległym w czasie heranziehen nahen

przybliżenie ˌpʃɨblʲiˈʒɛ̃ɲɛ n
wielkość niezupełnie dokładna ungefähre Zahl

przybliżony adj
bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością ungefähr annähernd angenähert approximal überschläggig

przybrany adj
przyjęty jako własny choć nieprawdziwy Deck-
traktowany jako własny pomimo innego pochodzenia Adoptiv-

przybytek n
(potocznie, potoczny) miejsce uciech Freudenhaus Spielhölle
budowla lub pomieszczenie mające charakter sakralny Gotteshaus
miejsce, w którym uprawia się jakąś dziedzinę sztuki lub nauki Stätte

przychodzić pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑ v
przybywać dokądś kommen

przychylny pʃɨˈxɨlnɨ adj
podchodzący z sympatią; dający, zapewniający dobre, korzystne warunki do czegoś; korzystny geneigt wohlwollend

przychód n
(ekonomia, ekonomiczny) wpływy pieniężne osiągane w danym okresie Einnahme

przycisk ˈpʃɨʨ̑isk n
(informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp. Taste
część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem Taste

przyczepiać v
umocowywać coś na czym lub do czego jakąś techniką anhängen
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) zajmować organizm im Griff haben
(potocznie, potoczny) mieć do kogo nieuzasadnione zarzuty czy żale auszusetzen haben
czepiając się czego lub kogo, zatrzymywać się na tym haften

przyczepka n
mała przyczepa, np. przy rowerze lub motocyklu Beiwagen

przyczyna pʃɨˈʧ̑ɨ̃na n
powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko Grund Ursache

przydomek n
dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby Spitzname Beiname

przydomowy ˌpʃɨdɔ̃ˈmɔvɨ adj
znajdujący się przy domu an Haus liegen

przydzielać v
kierować kogoś gdzieś do pracy na dane stanowisko zuteilen
oddawać w posiadanie albo użytkowanie zuteilen zuweisen

przygnębiony ˌpʃɨɡnɛ̃mˈbʲjɔ̃nɨ adj
będący w obniżonym nastroju, z poczuciem kłopotów bedrückt deprimiert

przygoda pʃɨˈɡɔda n
niecodzienne, niezwykłe zdarzenie Abenteuer

przygotowany adj
będący gotów do czegoś vorbereitet

przygotowywać ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑ v
przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś vorbereiten

przyimek pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
(gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym; Präposition Verhältniswort Präposition

przyjaciel pʃɨˈjäʨ̑ɛl n
osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach Freund Freundin
osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem Freund
(eufemistycznie) mężczyzna będący z kimś w związku erotycznym Freund

przyjacielski ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci adj
serdeczny, życzliwy, przyjazny freundschaftlich
dotyczący przyjaciela freundschaftlich

przyjaciółka ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka n
kobieta zaprzyjaźniona z kimś Freundin

przyjazd n
dotarcie do jakiegoś miejsca Eintreffen
przybycie pojazdu Ankunft

przyjazny pʃɨˈjaznɨ adj
taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia freundlich
(przestarzałe, przestarzały) taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód freundlich

przyjaźń ˈpʃɨjäɕɲ̊ n
dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości; Freundschaft

przyjechać pʃɨˈjɛxaʨ̑ v
o człowieku: przybyć za pomocą pojazdu na kołach kommen ankommen
o pojeździe na kołach: przybyć kommen ankommen

przyjemność pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące Vergnügen Freude

przyjemny pʃɨˈjɛ̃mnɨ adj
sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie angenehm wohltuend

przyjmować pʃɨjˈmɔvaʨ̑ v
akceptować wizytę/rozmowę; udzielać audiencji akzeptieren annehmen
dać pracę, zatrudniać annehmen
odbierać coś (rzecz, informację) annehmen
z góry coś zakładać annehmen
o lekach: zażywać einnehmen

przyjmować za dobrą monetę v
traktować czyjeś słowa, zamiary na serio, nie dostrzegając lub nie chcąc dostrzec fałszu, ironii lub podstępu für bare Münze nehmen

przyjęcie pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: przyjąć Annahme Empfang
uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji Empfang
reakcja na coś lub na kogoś Empfang

przykazanie ˌpʃɨkaˈzãɲɛ n
kategoryczne polecenie, nakaz Gebot

przykład ˈpʃɨkwat n
fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem Beispiel Exempel

przykładać v
zbliżać obiekty do siebie aż do ich zetknięcia anlegen

przymiarka pʃɨ̃ˈmʲjarka n
przymierzanie ubrania u krawca, w celu dopasowania i dokonania poprawek Anprobe

przymierzać pʃɨ̃ˈmʲjɛʒaʨ̑ v
(krawiectwo) zakładać ubranie w celu sprawdzenia czy pasuje anprobieren

przymierze n
porozumienie pomiędzy stronami Allianz Bündnis

przymiotnik pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik n
(gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”; Adjektiv Eigenschaftswort

przymus ˈpʃɨ̃mus n
presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś Zwang Nötigung Druck

przymuszać v
wywierać nacisk na kogoś, by zrobił co wbrew woli zwingen
robić co wbrew własnej woli in den sauren Apfel beißen sich zwingen

przynajmniej pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j particle
najmniejszy akceptowalny zakres wenigstens
nie mniej niż mindestens

przynosić pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑ v
trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce bringen

przynęta n
(wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki; Köder

przypadek pʃɨˈpadɛk n
(gramatyka) forma wyrazu w deklinacji; Fall Kasus
losowe, nieplanowane wydarzenie Zufall
przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby) Fall

przypadkowo ˌpʃɨpatˈkɔvɔ adv
wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności zufällig

przypadkowy ˌpʃɨpatˈkɔvɨ adj
będący wynikiem przypadku zufällig

przypisywać ˌpʃɨpʲiˈsɨvaʨ̑ v
wskazywać na związek między jakimiś pojęciami, osobami andichten

przypominać ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
przywodzić na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś erinnern

przyprawa pʃɨˈprava n
(kulinaria) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu; Würze Gewürz

przyprawiać pʃɨ.ˈpra.vʲjäʨ̑ v
dodawać przyprawę do potrawy lub napoju würzen

przyprawiać rogi pʃɨˈpravʲjäʨ̑ ˈrɔɟi v
(potocznie, potoczny) o żonie: zdradzać męża; o mężu: zdradzać żonę Hörner aufsetzen

przyprostokątna n
(matematyka, matematyczny) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty; Kathete

przypuszczalny adj
oparty na przypuszczeniu vermeintlich mutmaßlich geschätzt vermutet vermutlich voraussichtlich

przyroda pʃɨˈrɔda n
świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności; Natur

przyrostek pʃɨˈrɔstɛk n
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie; Nachsilbe Suffix

przyrzeczownikowy adj
(językoznawstwo, językoznawczy) łączący się z rzeczownikiem adnominal

przyrzekać v
zapewniać słownie kogoś o zrobieniu czegoś versprechen zusichern

przyrznia n
(technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem Schneidlade

przyrząd ˈpʃɨʒɔ̃nt n
narzędzie, urządzenie Gerät

przysadka mózgowa pʃɨˈsatka muzˈɡɔva n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów; Hypophyse

przysięga pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa n
uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego Eid Schwur

przysięgać pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑ v
silnie deklarować, mocno obiecywać schwören

przyspieszeniomierz n
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych; Beschleunigungsmesser Beschleunigungssensor

przysposobić v
(dawniej, dawny) przygotować coś do użytku anpassen vorbereiten
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przyjąć do rodziny cudze dziecko, uznając je za swoje adoptieren
wyszkolić kogoś w czymś lub uczynić kogoś zdatnym do czegoś befähigen vorbereiten

przystanek pʃɨˈstãnɛk n
miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść Haltestelle

przystanek autobusowy pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ n
przystanek, na którym zatrzymują się autobusy Bushaltestelle

przystawka pʃɨˈstafka n
potrawa serwowana zazwyczaj przed głównym daniem w formie przekąski; Vorspeise

przystosowywać v
zmieniać coś odpowiednio do określonych wymagań anpassen angleichen
zmieniać się do nowych okoliczności sich anpassen

przysyłać pʃɨˈsɨwaʨ̑ v
dostarczać coś nieosobiście, pocztą lub przez posłańca schicken

przyszłość ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑ n
czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi; Zukunft

przyszły ˈpʃɨʃwɨ adj
następny, bliski w czasie nächst demnächst
ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości künftig zukünftig

przysłaniać pʃɨˈswãɲäʨ̑ v
częściowo zakrywać abdecken

przysłona pʃɨˈswɔ̃na n
(optyka, optyczny) (fotografia) układ regulujący wielkość otworu, przez który światło wpada do aparatu fotograficznego, kamery lub przyrządu optycznego Diaphragma Blende Pessar Zwerchfell

przysłowie pʃɨˈswɔvʲjɛ n
zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę; Sprichwort

przysłówek pʃɨˈswuvɛk n
(gramatyka) część mowy określająca sposób wykonywania czynności (jako okolicznik sposobu) lub stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem; Adverb Umstandswort

przysłówkowy adj
(gramatyka) o funkcji przysłówka adverbial adverbiell adverbal

przytomność pʃɨˈtɔ̃mnɔɕʨ̑ n
stan pełnej świadomości Bewusstsein
zdolność do racjonalnego myślenia, rozsądna ocena sytuacji Geistesgegenwart

przytulny adj
dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa gemütlich behaglich

przywilej pʃɨˈvʲilɛj n
(książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie; Privileg

przywiązywać ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑ v
przytwierdzać do czegoś sznurem, liną anbinden
wzbudzać coraz większą sympatię u kogoś binden

przywiązywać wagę v
uważać coś za ważne, istotne, znaczące; nadawać czemuś duże znaczenie Gewicht beimessen

przywódca pʃɨˈvutʦ̑a n
osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy Anführer Führer

przyznawać pʃɨzˈnavaʨ̑ v
przydzielać coś komuś, dawać einräumen zubilligen zugestehen
potwierdzać jakiś fakt odnośnie siebie samego gestehen zugeben

przyzwoicie ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>iʨ̑ɛ adv
w sposób przyzwoity anständig

przyzwoitość n
przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych Anstand Schicklichkeit

przyzwolenie ˌpʃɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ n
pozwolenie, zgoda na coś Zustimmung

przyłączać v
(chemia, chemiczny) wiązać ze sobą inny element i przez to nabierać nowych cech chemicznych anlagern
dodawać nową jednostkę do czegoś większego anschließen
(chemia, chemiczny) łączyć się ze sobą, zmieniając się pod względem chemicznym sich anlagern
stawać się częścią danej grupy sich anschließen sich gesellen

przyśpieszać pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑ v
zwiększać prędkość beschleunigen
sprawiać, że coś dzieje się szybciej beschleunigen

przyśpieszenie ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ n
(fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu; Beschleunigung Akzeleration

prząść v
przerabiać kłąb włókna na przędzę spinnen zwirnen

przędza ˈpʃɛ̃nʣ̑a n
(włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia; Garn

przęsło ˈpʃɛ̃w̃swɔ n
(budownictwo) fragment konstrukcji zawierający się między dwoma sąsiednimi podporami; Joch

próba ˈpruba n
usiłowanie dokonania czegoś Versuch
ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu Probe
test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś Probe

próbować pruˈbɔvaʨ̑ v
odbywać próbę sztuki, sceny, występu probieren
sprawdzać smak potrawy lub napoju versuchen
starać się coś zrobić probieren versuchen

próchnica n
(stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków; Karies

próg pruk n
listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny Schwelle

próżnia ˈpruʒʲɲa n
(fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne); Vakuum

prąd prɔ̃nt n
(fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych; Strom
(potocznie, potoczny) energia elektryczna Strom
strumień wody Strom
tendencja, kierunek Strömung

prądnica prɔ̃ndʲˈɲiʦ̑a n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) urządzenie do zamiany energii mechanicznej na elektryczną; Generator

pręcik ˈprɛ̃ɲʨ̑ik n
(anatomia, anatomiczny) światłoczuła komórka siatkówki oka; Stäbchen
(botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach; Staubblatt Staubgefäß

prędkość ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu; Geschwindigkeit
tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu Geschwindigkeit
(fizyka, fizyczny) wielkość skalarna wyrażająca przebytą drogę w jednostce czasu Geschwindigkeit

prędzej czy później ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j adv
w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy) früher oder später über kurz oder lang

pręga n
długi i wąski ślad na czymś Streifen Striemen

psalm psalm n
(literacko) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej Psalm
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny; Psalm

psałterz n
zbiór psalmów Psalter Psalterium

pseudoefedryna n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych; Pseudoephedrin

pseudonim psɛwˈdɔ̃ɲĩm n
(książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych; Pseudonym

psie dni n
(staropolski) kanikuła, okres największych letnich upałów Hundstage

psina ˈpʲɕĩna n
(potocznie, potoczny) (rzadki, rzadko używany) (spożywczy) mięso z psa Hundefleisch

psota n
coś dla jednej strony potencjalnie dowcipnego, a dla drugiej przykre, uciążliwe Streich

psotny adj
taki, który psoci schalkhaft schelmisch

pstry pstrɨ adj
o rozmaitych barwach, wielokolorowy bunt gescheckt getüpfelt

pstrąg pstrɔ̃ŋk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach; Forelle
(kulinaria) potrawa z pstrąga (1.1) Forelle

psy szczekają, karawana idzie dalej ˈpsɨ ʃʧ̑ɛˈkajɔ̃w̃ ˌkaraˈvãna ˈiʥ̑ɛ ˈdalɛj proverb
można krytykować pewne rzeczy, ale i tak nie ma się na nie wpływu die Hunde bellen, die Karawane zieht weiter

psychastenia n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem Psychasthenie

psychiatryczny adj
związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii psychiatrisch

psychiczny psɨˈçiʧ̑nɨ adj
(potocznie, potoczny) o człowieku: chory psychicznie psychisch psychisch krank

psychiczny psɨˈçiʧ̑nɨ n
mężczyzna chory psychicznie Psycho

psycho- ˈpsɨxɔ
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z psychiką psycho-

psychoanalityk n
psycholog, który stosuje psychoanalizę w leczeniu swoich pacjentów Psychoanalytiker

psychoanaliza n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) metoda leczenia zaburzeń psychicznych oparta na założeniach teorii (1.1) Psychoanalyse
(psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach Psychoanalyse

psycholog psɨˈxɔlɔk n
(psychologia, psychologiczny) specjalistka w dziedzinie psychologii Psychologe Psychologin

psychologia ˌpsɨxɔˈlɔɟja n
nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka; Psychologie

psychologiczny ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
dotyczący psychologii psychologisch

psychopata ˌpsɨxɔˈpata n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na psychopatię Psychopath

psychoterapeuta n
specjalista w dziedzinie psychoterapii Psychotherapeut

psychoterapeutka n
specjalistka w dziedzinie psychoterapii Psychotherapeutin

pszczelarstwo pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ n
(rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół; Bienenzucht Imkerei Bienenhaltung

pszczelarz ˈpʃʧ̑ɛlaʃ n
(pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych Bienenzüchter Imker

pszczoła ˈpʃʧ̑ɔwa n
(potocznie, potoczny) latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach Biene Imme

pszczoła kraińska ˈpʃʧ̑ɔwa kraˈ<sup>j</sup>ĩj̃ska n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera carnica, podgatunek pszczół miodnych; Kärtner Biene

pszczółka ˈpʃʧ̑uwka n
(zdrobniale) od: pszczoła Bienchen

pszenica pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a n
roślina zbożowa z rodzaju (1.1) Weizen

pszenny ˈpʃɛ̃nːɨ adj
odnoszący się do pszenicy; pszeniczny Weizen-
zrobiony z ziarn pszenicy Weizen-

ptak ptak n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób; Vogel

ptasia grypa ˈptaɕa ˈɡrɨpa n
(zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki; Geflügelpest

ptaszek ˈptaʃɛk n
mały ptak Vögelchen Vogel
nazwa znaku ✓, służącego do zaznaczania wyboru Häkchen

ptyś ptɨɕ n
(kulinaria) kuliste ciastko z ciasta parzonego napełnione kremem bezowym lub bitą śmietaną; Windbeutel

publicystyka n
(literacko) jakakolwiek wypowiedź i tekst polemiczny dotyczący aktualnych wydarzeń i problemów ogłaszany w mediach; Publizistik

publicznie adv
w sposób jawny, otwarty, publiczny, przy udziale osób trzecich öffentlich

publiczny puˈblʲiʧ̑nɨ adj
taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi öffentlich
taki, który ma swoich świadków, odbywa się w sposób jawny öffentlich

publikacja ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja n
podawanie czegoś do publicznej wiadomości Veröffentlichung
praca, artykuł, utwór wydane drukiem Publikation

puchacz ˈpuxaʧ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa; Uhu

puchar ˈpuxar n
(sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda; Pokal
naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła; Becher

pucybut puˈʦ̑ɨbut n
ktoś, kto odpłatnie zajmuje się czyszczeniem butów; Schuhputzer Schuhputzerin

pudel ˈpudɛl n
(kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy; Pudel

puder ˈpudɛr n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy; Puder

pudło ˈpudwɔ n
(motoryzacja) (potocznie, potoczny) stary lub zepsuty pojazd Kasten Kiste
(motoryzacja) tylna część pojazdu do przewożenia osób lub towarów Kasten Wagenkasten
(obraźliwie) starsza kobieta alt Schachtel
(potocznie, potoczny) więzienie Knast
chybiony strzał Fehlschuss
duże pudełko Kasten Schachtel
zawartość pudła (1.1) Kasten Schachtel

pulchny adj
mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej mollig rundlich
miękki jak gąbka, łatwo uginający się pod naciskiem locker

pulmonolog ˌpulmɔ̃ˈnɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób układu oddechowego Lungenarzt Pneumologe

pulmonologia ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc; Pneumologie

pulpit ˈpulpʲit n
(informatyka, informatyczny) podstawowy obszar roboczy w systemach operacyjnych, których powłoka graficzna oparta jest o tzw. okna; Desktop
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pochyła podstawka do podtrzymywania nut Notenpult
pochyły blat w ławce szkolnej, biurku lub innym meblu Schreibpult
stolik do pisania z pochyłym blatem Lesepult Pult Schreibpult
urządzenie z blatem wyposażonym we wskaźniki i wyłączniki, służące do sterowania innymi urządzeniami Schaltpult

puls puls n
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) miejsce na ciele, w którym wyczucie tętna jest łatwiejsze Puls
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca Puls
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) częstotliwość z jaką uderza serce (następują skurcze i rozkurcze komór serca) Puls

puma ˈpũma n
(zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych; Puma

pumeks ˈpũmɛks n
(geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy; Bims Bimsstein

pumpernikiel ˌpũmpɛrʲˈɲicɛl n
rodzaj ciemnego chleba wypiekanego z mąki żytniej, z dodatkiem miodu lub melasy; Pumpernickel

punk rock ˈpãŋk ˈrɔk n
gatunek rocka charakteryzujący się prostą muzyką i buntowniczymi tekstami; Punk Punkrock

punkt pũŋkt n
(geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny; Punkt

punkt widokowy n
(turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę; Aussichtspunkt

punkt widzenia ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa n
stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę, sposób, w jaki ujmuje się jakieś zagadnienie Standpunkt Blickwinkel Gesichtspunkt

punktualny ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności pünktlich

pupa ˈpupa n
dziecięce pośladki, (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) każde inne Popo

pupil ˈpupʲil n
osoba, którą ktoś lubi bardziej od innych, wyróżnia ją Liebling

purpurowy ˌpurpuˈrɔvɨ adj
mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury purpurn purpurfarben purpurfarbig

purpuryna n
(chemia, chemiczny) organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej Purpurin

puryfikaterz ˌpurɨfʲiˈkatɛʃ n
(kościelny) płócienna ściereczka używana w liturgii katolickiej do rytualnego oczyszczania (puryfikacji) naczyń mszalnych; Purifikatorium

puryna n
(biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny; Purin

pustać ˈpustaʨ̑ n
pustkowie, nieużytki porośnięte niską roślinnością bez drzew Heide

pustka n
teren niezaludniony lub opuszczony, obszar niezagospodarowany Leere

pustoszyć puˈstɔʃɨʨ̑ v
pozbawiać jakiś obszar lub pomieszczenie dóbr, zwykle używając przemocy verheeren verwüsten

pustułka puˈstuwka n
(ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki; Turmfalke

pusty ˈpustɨ adj
niezawierający niczego leer

pustynia puˈstɨ̃ɲa n
(geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów; Wüste

puszczyk ˈpuʃʧ̑ɨk n
(ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu; Waldkauz

puszka ˈpuʃka n
(botanika, botaniczny) zarodnia u mszaków Knast
(historia, historyczny, historycznie) działo, armata, (także, też) wszelki rodzaj broni palnej Knast
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) więzienie Knast
(regionalizm krakowski) piwo Knast
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne na hostie; Knast
(środowiskowy) (fotografia) sam korpus aparatu fotograficznego, w którym obiektyw jest wymienny Knast
metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.; Dose Knast

puszka Pandory ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ idiom
źródło wielkich nieszczęść, kłopotów Büchse der Pandora

puzon n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem; Posaune

puzzle ˈpuzlɛ n
układanka składająca się z elementów o charakterystycznym kształcie, które należy dopasować, aby powstał obrazek; Puzzle

pułapka puˈwapka n
kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć Falle
urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt Falle
zasadzka, podstęp Falle

pułapka na myszy puˈwapka na‿ˈmɨʃɨ n
proste mechaniczne urządzenie służące do łapania myszy na przynętę Mausefalle

pułk n
(wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji; Regiment

puścić bąka ˈpuɕʨ̑iʥ̑ ˈbɔ̃ŋka v
(potocznie, potoczny) wypuścić przez odbyt gazy trawienne pupsen

pycha ˈpɨxa n
nadmierne przekonanie o własnej doskonałości Hochmut

pypeć ˈpɨpɛʨ̑ n
(weterynaria, weterynaryjny) rodzaj zgrubienia na języku u ptaków; Pips

pyrrusowe zwycięstwo ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ idiom
zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem; Pyrrhussieg

pysk pɨsk n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) o twarzy człowieka (policzkach, wargach itp.) Schnauze
(zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki Schnauze

pyskówka pɨˈskufka n
(potocznie, potoczny) ordynarna kłótnia, ostra wymiana zdań Krach

pytanie pɨˈtãɲɛ n
wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji Frage Anfrage

pytanie retoryczne pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się lub nie udziela się odpowiedzi, stosowane jako figura retoryczna lub wyraz powątpiewania; rhetorische Frage

pytać ˈpɨtaʨ̑ v
wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi fragen

pyza ˈpɨza n
(kulinaria) okrągła kluska z surowych tartych ziemniaków i mąki ziemniaczanej, zwykle z farszem mięsnym; Kartoffelkloß

pył pɨw n
bardzo drobny proszek mogący unosić się w powietrzu Staub

pójść pujɕʨ̑ v
pieszo udać się w jakąś stronę gehen
poruszając się pieszo opuścić jakieś miejsce gehen
rozpocząć jakąś długotrwałą czynność, wstąpić do jakiejś instytucji, organizacji gehen
udać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności gehen

pójść do Canossy ˈpujʑʥ̑ ˌdɔ‿kãˈnɔsːɨ v
być zmuszonym do ukorzenia się przed przeciwnikiem nach Canossa gehen

pół puw numeralFraction
jedna z dwóch równych części całości halb

półbut ˈpuwbut n
pełny but z cholewką tylko do kostki; Halbschuh

półbóg ˈpuwbuk n
(mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika Halbgott

półka ˈpuwka n
osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów Regal

półksiężyc puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ n
(przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1); Halbmond Mondsichel
Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy Mondsichel

półkula puwˈkula n
(geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi; Halbkugel Hemisphäre
(geometria) połowa kuli; Hemisphäre Halbkugel
(anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu; Hemisphäre Halbkugel

półnagi puwˈnaɟi adj
prawie nagi, w niekompletnym stroju halbnackt

północ ˈpuwnɔʦ̑ n
godzina 24:00 Mitternacht
kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa; Norden Nord

północno-wschodni ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿ˈfsxɔdʲɲi adj
będący na północnym wschodzie nordöstlich

północno-zachodni ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲi adj
będący na północnym zachodzie nordwestlich

północnoafrykański ˌpuwnɔʦ̑nɔafrɨˈkãj̃sʲci adj
dotyczący Afryki Północnej, dziejący się w Afryce Północnej nordafrikanisch

północnoamerykański adj
związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej nordamerikanisch

północnoeuropejski adj
odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną nordeuropäisch

północnokoreański puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci adj
odnoszący się do Korei Północnej nordkoreanisch

północnokurdyjski adj
związany z lub charakterystyczny dla północnych Kurdów, wywodzący się z Północnego Kurdystanu nordkurdisch

północnoniemiecki adj
(geografia, geograficzny) związany z północną częścią Niemiec norddeutsch

północny puwˈnɔʦ̑nɨ adj
(geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku nördlich

północny wschód puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim Nordosten

północny zachód puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim Nordwesten

półsamogłoska ˌpuwsãmɔɡˈwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej Halbvokal

półton ˈpuwtɔ̃n n
(książkowy) jeden z kolorów pośrednich między dwiema barwami podstawowymi Nuance
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym; Halbton

półtora puwˈtɔra numeralFraction
jeden/jedno i pół eineinhalb anderthalb

półwysep puwˈvɨsɛp n
(geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki; Halbinsel

półwytrawny ˌpuwvɨˈtravnɨ adj
(kulinaria) o napojach alkoholowych: mający smak pośredni między wytrawnym a półsłodkim halbtrocken

później ˈpuʑɲɛ̇j adv
potem, następnie spät dann

późno ˈpuʑnɔ adv
pod koniec jakiegoś czasu lub okresu spät

pączek ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛk n
(cukiernictwo) (spożywczy) wypiek przypominający kształtem kulę, smażony w głębokim tłuszczu, często lukrowany lub posypywany cukrem; Berliner Pfannkuchen
(zdrobniale) od: pąk Knospe

pęcherz n
(anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców Blase
wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia Blase

pęcherz moczowy n
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu Blase Harnblase

pęcherzyk żółciowy n
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci Gallenblase

pęd pɛ̃nt n
(botanika, botaniczny) nadziemna część rośliny składająca się z łodygi, liści, pączków, kwiatów i owoców; Trieb
(fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę; Impuls
szybkie posuwanie się naprzód, szybki ruch, szybki bieg Schwall Tempo
wewnętrzna potrzeba, zamiłowanie do czegoś, wzmożona chęć dążenia do czegoś Trieb Drang

pędrak ˈpɛ̃ndrak n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) typ oligopodialnej larwy owada w przeobrażeniu zupełnym, żyjącej w glebie, w kale zwierząt roślinożernych lub w próchnie; Engerling

pędzel ˈpɛ̃nʣ̑ɛl n
narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania; Pinsel

pędzelek pɛ̃nˈʣ̑ɛlɛk n
(zoologia, zoologiczny) zakończenie uszu niektórych zwierząt w formie kępki włosów Haarbüschel

pępek ˈpɛ̃mpɛk n
(anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie; Nabel

pęseta n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś Pinzette

pętla ˈpɛ̃ntla n
(informatyka, informatyczny) blok kodu wykonywany wielokrotnie Schleife
związany na powrót sznur lub drut Schlinge

płacić ˈpwaʨ̑iʨ̑ v
dawać (przekazywać) pieniądze za coś zahlen bezahlen

płacz pwaʧ̑ n
wylewanie łez; Weinen

płakanie pwaˈkãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: płakać Weinen

płakać ˈpwakaʨ̑ v
wylewać łzy, ronić łzy weinen heulen

płaski ˈpwasʲci adj
nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień flach
(przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny flach

płaskonos pwaˈskɔ̃nɔs n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas clypeata, gatunek kaczki z grupy kaczek pływających o charakterystycznej budowie dzioba, spotykany również w Polsce; Löffelente

płaskostopie n
(medycyna, medyczny) zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień; Plattfuß

płaskowyż pwaˈskɔvɨʃ n
(geografia, geograficzny) obszar wysoko położony o płaskiej lub lekko falistej powierzchni i o stromych stokach; Hochebene Plateau Hochfläche Hochplateau

płaszcz pwaʃʧ̑ n
(anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków; Mantel Pallium
(krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem; Mantel

płaszcz ziemski ˈpwaʒʤ̑ʲ ˈʑɛ̃msʲci n
warstwa Ziemi o grubości ok. 2900 km, leżąca pomiędzy skorupą a jądrem; Erdmantel

płaszczka ˈpwaʃʧ̑ka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim; Rochen

płaszczyk ˈpwaʃʧ̑ɨk n
(zdrobniale) płaszcz Mäntelchen

płaszczyzna pwaˈʃʧ̑ɨzna n
(geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa; Ebene

płatek ˈpwatɛk n
(anatomia, anatomiczny) dolna część małżowiny usznej; Ohrläppchen
(botanika, botaniczny) część korony u kwiatów: Blütenblatt Blatt
kryształ śniegu Schneeflocke
niewielki, płaski kawałek czegoś Flocke

płetwa ˈpwɛtfa n
(zoologia, zoologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych; Flosse

płetwal błękitny n
(zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal; Blauwal

płeć pwɛʨ̑ n
cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych; Geschlecht

płodność ˈpwɔdnɔɕʨ̑ n
(biologia, biologiczny) naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę Fruchtbarkeit

płodzić v
(przenośnie, przenośnia) być twórcą czegoś schaffen
powodować powstanie istoty żywej poprzez akt zapłodnienia zeugen

płomień ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ n
język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem; Flamme

płonąć ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
być trawionym przez ogień brennen

płot pwɔt n
ogrodzenie domu lub gospodarstwa; Zaun

płotek ˈpwɔtɛk n
(sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich Hürde

płowy ˈpwɔvɨ adj
żółty z odcieniem szarego fahlgelb strohgelb

płoć pwɔʨ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka; Plötze

płucnica islandzka pwuʦ̑ʲˈɲiʦ̑a isˈlãnʦ̑ka n
(botanika, botaniczny) Cetraria islandica, krzaczkowaty porost o widlasto rozgałęzionej, wznoszącej się plesze; Isländisches Moos

płuco ˈpwuʦ̑ɔ n
(anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców oddychających powietrzem; Lunge

pług pwuk n
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki; Pflug

płyn pwɨ̃n n
(fizyka, fizyczny) ciecz lub gaz; Fluid
(potocznie, potoczny) ciecz Flüssigkeit

płyn Lugola n
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wodny roztwór czystego jodu w jodku potasu, do zastosowań leczniczych lub laboratoryjnych; Iod-Kaliumiodid-Lösung Lugolscher Lösung

płynnie adv
w sposób płynny, sprawnie fließend

płynny ˈpwɨ̃nːɨ adj
będący płynem, ciekły flüssig liquid
odznaczający się harmonijnym rytmem, swobodny, bez błędów, zahamowań geläufig
taki, którego poszczególne fazy przechodzą łagodnie jedna w drugą fliessend

płynąć ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku fließen
poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi fließen
o czasie: upływać, mijać vergehen verfließen

płyta ˈpwɨta n
element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony równolegle do mniejszego wymiaru Platte
płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości Platte

płyta główna ˈpwɨta ˈɡwuvna n
(elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych; Hauptplatine Motherboard

płytka ˈpwɨtka n
(budownictwo) ceramiczna, czworoboczna płyta do wykładania podłogi i ścian; Fliese
(zdrobniale) od: płyta Plättchen
mała płyta Plättchen

płytki ˈpwɨtʲci adj
(przenośnie, przenośnia) pozbawiony głębszych wartości; banalny flach oberflächlich
taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki flach seicht

pływaczka pwɨˈvaʧ̑ka n
forma żeńska od: pływak Schwimmerin

pływak ˈpwɨvak n
(sport, sportowy) człowiek (zwłaszcza sportowiec) zajmujący się pływaniem Schwimmer

pływalnia pwɨˈvalʲɲa n
(sport, sportowy) obiekt sportowy przeznaczony do treningu pływania Schwimmbad

pływać ˈpwɨvaʨ̑ v
poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie schwimmen fahren

quiz n
rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań; Quiz

rabarbar raˈbarbar n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych; Rhabarber
(spożywczy) (kulinaria) jadalna łodyga rabarbaru (1.1) Rhabarber

rabat ˈrabat n
obniżka ceny Rabatt Nachlaß

rabata raˈbata n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) wąska grządka kwiatowa obramowująca trawnik Blumenbeet

rabin ˈrabʲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim; Rabbiner

rabować raˈbɔvaʨ̑ v
bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy rauben

rabunek n
zabranie siłą czyjejś własności Raub

rabuś ˈrabuɕ n
ten, który rabuje, kradnie Räuber

rachatłukum ˌraxatˈwukũm n
(kulinaria) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, serwowany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem; Lokum

racja ˈraʦ̑ʲja n
słuszność, prawda Recht

racjonalizacja ˌraʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzaʦ̑ʲja n
(psychologia, psychologiczny) mechanizm obronny polegający na szukaniu racjonalnych argumentów mających motywować własne czyny i postawy mające źródło w uczuciach i motywach, do których dana osoba nie chce się przed sobą przyznać Rationalisierung
(ekonomia, ekonomiczny) (rolnictwo, rolniczy) usprawnianie, zwiększenie wydajności, efektywności Rationalisierung

racjonalny ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ adj
opierający się na logicznym rozumowaniu rational

raczenica n
(etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) bułgarski korowodowy taniec ludowy Ratschenitza

raczyć ˈraʧ̑ɨʨ̑ v
częstować auftischen bewirten
łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często (ironicznie)) sich bequemen sich herablassen würdigen
delektować się czymś, częstować się czymś sich gütlich tun

rad rat abbreviation
symbol jednostki radian rad

rad rat adj
zadowolony, radosny zufrieden

rad rat n
(chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal; Radium
(fizyka, fizyczny) jednostka dawki pochłoniętej; Rad

rada ˈrada n
grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu Rat
zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem Rat
wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji Rat Ratschlag

radar ˈradar n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów; Radar

radar pozahoryzontalny ˈradar ˌpɔzaxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj urządzenia radiolokacyjnego; Überhorizontradar

radio ˈradʲjɔ n
instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych Rundfunk Radio
urządzenie do odbioru takich audycji; Radio Radioapparat

radioaktywność n
(fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma Radioaktivität

radiometr n
(fizyka, fizyczny) przyrząd do wykrywania promieniowania elektromagnetycznego i określania jego intensywności; Radiometer

radiometria n
(fizyka, fizyczny) dział nauki zajmujący się ilościowymi pomiarami energii promieniowania i wielkości fizycznych z nią związanych; Radiometrie

radioodbiornik ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego; Radioapparat

radiooperator n
osoba obsługująca urządzenia radiowo-nadawcze i nadawczo-odbiorcze Funker

radioteleskop n
(astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych; Radioteleskop

radon ˈradɔ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny; radon Radon

radosny raˈdɔsnɨ adj
taki, który charakteryzuje się radością, ma dobry humor; nie jest smutny fröhlich freudig

radować v
(książkowy) sprawiać radość erfreuen Freude bereiten
(książkowy) czuć radość; okazywać wielkie zadowolenie sich freuen

radość ˈradɔɕʨ̑ n
uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski Freude

radykalny ˌradɨˈkalnɨ adj
który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań radikal

radziecki raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) sowjetisch

radzić ˈraʥ̑iʨ̑ v
udzielać komuś rady raten

rafa ˈrafa n
zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich; Riff

rafa koralowa ˈrafa ˌkɔraˈlɔva n
rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali Korallenriff

raj raj n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci; Paradies

raj podatkowy ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ n
(potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców; Steueroase Steuerparadies

rajstopy rajˈstɔpɨ n
rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia; Strumpfhose

rak rak n
(zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów; Krebs
(medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego; Krebs

rakarz ˈrakaʃ n
osoba, która łapie bezpańskie psy Schinder

rakieta raˈcɛta n
pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym; Rakete

rakotwórczy adj
(medycyna, medyczny) przyczyniający się do powstawania raka kanzerogen krebserregend

rama ˈrãma n
oprawa obrazu, lustra lub szyby Rahmen

rambutan rãmˈbutãn n
(botanika, botaniczny) Nephelium lappaceum, drzewo owocowe o owłosionych owocach; Rambutan
owoc rambutanu (1.1) Rambutan

ramiączko rãˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ n
pasek tkaniny podtrzymujący na ramionach część garderoby, np. bluzkę, stanik; Träger

ramię ˈrãmʲjɛ n
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym Arm
(potocznie, potoczny) cała kończyna górna Schenkel

rana ˈrãna n
(medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.; Wunde Verletzung

ranga ˈrãŋɡa n
(statystyka, statystyczny) w najprostszej wersji numer kolejny obserwacji statystycznej w próbie po uporządkowaniu obserwacji według wartości jednej ze zmiennych Rang

rannik ˈrãɲːik n
(botanika, botaniczny) Eranthis, rodzaj bylin z rodziny jaskrowatych; Winterling

ranny ptaszek ˈrãnːɨ ˈptaʃɛk idiom
(przenośnie, przenośnia) osoba, która wstaje bardzo wcześnie rano Frühaufsteher

rano ˈrãnɔ adv
wcześnie w ciągu dnia frühmorgens

rano ˈrãnɔ n
wczesna pora dnia Morgen

ransomware n
(informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu; Erpressungssoftware

rap rap n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny gatunku hip-hop; Rap

raper ˈrapɛr n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap Rapper

rapier ˈrapʲjɛr n
długa, prosta i obosieczna broń biała z koszem osłaniającym dłoń; Rapier

raport ˈrapɔrt n
szczegółowe sprawozdanie Bericht Rapport

rapsod n
(dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) wędrowny śpiewak recytujący poematy epickie Rhapsode

raptem ˈraptɛ̃m adv
(potocznie, potoczny) nagle, znienacka plötzlich unversehens urplötzlich
(potocznie, potoczny) nie więcej niż gerade mal kaum

raróg ˈraruk n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug Saker Sakerfalke

raróg górski ˈraruk n
(ornitologia, ornitologiczny) Falco biarmicus, gatunek ptaka z rodziny sokołowatych; Lanner Lannerfalke

rasa ˈrasa n
(zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek; Rasse

rasista raˈɕista n
zwolennik rasizmu Rassist

rasistka raˈɕistka n
zwolenniczka rasizmu Rassistin

rasistowski ˌraɕiˈstɔfsʲci adj
związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu rassistisch

rasizm ˈraɕism̥ n
ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi; Rassismus

raszpla ˈraʃpla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Squatina squatina, gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny raszplowatych; rekin o spłaszczonym ciele i dużych parzystych płetwach; Engelshai
(rzemiosło, rzemieślniczy) stalowy pilnik o grubych nacięciach Raspel Holzraspel Raspelfeile

ratownik raˈtɔvʲɲik n
osoba pilnująca bezpieczeństwa na kąpielisku Retter Rettungsassistent Bademeister

ratunek raˈtũnɛk n
pomoc w niebezpieczeństwie Rettung

ratunkowy adj
związany z ratunkiem Rettung

ratunku raˈtũnku interjection
wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia Hilfe

ratusz ˈratuʃ n
(architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta; Rathaus

ratyzboński adj
związany z Ratyzboną, dotyczący Ratyzbony Regensburger

raz 'razɨ ras n
pojedyncza realizacja czynności einmal mal Mal

raz na wozie, raz pod wozem ˈras na‿ˈvɔʑɛ ˈras pɔd‿ˈvɔzɛ̃m proverb
znaczące tyle co: czasem w życiu dzieje się lepiej, czasem gorzej heute oben, morgen unten

razem ˈrazɛ̃m adv
(o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie zusammen

rdza rʣ̑a n
warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu; Rost Eisenrost

reagować ˌrɛaˈɡɔvaʨ̑ v
odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację reagieren

reakcja rɛˈakʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne; Reaktion
(fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki Reaktion
(fizyka, fizyczny) proces, przemiana Reaktion
odpowiedź na coś w formie działania lub postawy Reaktion
zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce Reaktion
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian Reaktion

reakcjonista ˌrɛakʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista n
(pejoratywnie, pejoratywny) przeciwnik jakichkolwiek zmian społecznych i politycznych Reaktionär

reaktor rɛˈaktɔr n
(fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej; Reaktor
(chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna; Reaktor

realgar n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu; Realgar Rubinschwefel

realistyczny adj
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) odnoszący się do realizmu realistisch
oparty na trzeźwym patrzeniu na świat realistisch

realizm n
postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości Realismus
(sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim lub dziele sztuki; (także, też) kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku; Realismus

reanimacja n
(medycyna, medyczny) przywrócenie do życia kogoś znajdującego się w stanie śmierci klinicznej poprzez zastosowanie zabiegów pobudzających czynność serca, układu krążenia i oddychania Wiederbelebung

rebelia rɛˈbɛlʲja n
zbrojny bunt przeciwko istniejącej władzy Rebellion

rebeliancki ˌrɛbɛˈlʲjãnʦ̑ʲci adj
dotyczący rebelii lub rebeliantów rebellisch aufständisch

rebeliant rɛˈbɛlʲjãnt n
uzbrojony bojownik buntujący się przeciwko istniejącej władzy; Rebell

recepcja rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja n
(hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące Rezeption
(książkowy) (sztuka) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce Rezeption

recepcjonista n
osoba pracująca w recepcji, np. hotelu Rezeptionist

recepcjonistka ˌrɛʦ̑ɛpʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka n
kobieta, która pracuje w recepcji Empfangsdame Rezeptionistin

recesja rɛˈʦ̑ɛsʲja n
(ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego Rezession

recto n
(termin typograficzny) pierwsza (prawa) strona karty; Recto

recytacja n
wydeklamowanie utworu literackiego Rezitation

recytować v
wygłaszać z pamięci utwór literacki rezitierten rezitieren

redagować v
kierować redakcją czasopisma, dzieła zbiorowego, decydując ostatecznie o jego treści i formie leiten
opracowywać dany tekst pod względem treści i stylu, na ogół w celu zamieszczenia w druku bearbeiten redigieren ausarbeiten

redakcja n
czynność poprawiania, korygowania tekstu pod względem merytorycznym i stylistycznym Redaktion
instytucja lub jej dział, który zajmuje się opracowywaniem publikacji, np. czasopism lub książek Redaktion
miejsce w którym pracują dziennikarze, redaktorzy Redaktion

redaktor rɛˈdaktɔr n
pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych Redakteur

redukować v
(chemia, chemiczny) wprowadzać pierwiastek do mniejszej wartościowości wskutek przyłączania elektronów, poprzez odbieranie tlenu lub wprowadzanie wodoru reduzieren
likwidować etaty pracownicze entlassen feuern
powodować zmniejszenie czego reduzieren verringern
(chemia, chemiczny) oddawać tlen lub przyjmować wodór reduziert werden
stawać się mniejszym lub mniej licznym sich reduzieren

reeksport rɛˈːkspɔrt n
(ekonomia, ekonomiczny) powrotny eksport, wywóz towaru pochodzenia zagranicznego za granicę; Reexport

refektarz rɛˈfɛktaʃ n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków; Refektorium

referat rɛˈfɛrat n
pisemne lub ustne opracowanie danego zagadnienia, często wygłaszane w gronie zainteresowanych osób Referat

referencja ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja n
(informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych; Referenz

referendum ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy; Referendum Volksentscheid

reforma rɛˈfɔrma n
zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy Reform

reformacja ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲja n
(historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim; Reformation

reformator ˌrɛfɔrˈmatɔr n
ten, kto reformuje, dokonuje reformy Reformer

refren ˈrɛfrɛ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst Kehrreim Refrain Chor

regał ˈrɛɡaw n
mebel z półkami Regal

regeneracja n
odzyskiwanie zdrowia, sprawności Sanierung

regent ˈrɛɡɛ̃nt n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę; Regent

region ˈrɛɟɔ̃n n
(książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi Region

regionalizm ˌrɛɟɔ̃ˈnalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja rozwoju politycznego współczesnego państwa, która polega na dekoncentracji i decentralizacji władzy państwowej na niższe poziomy systemu politycznego; Regionalismus

regionalny ˌrɛɟɔ̃ˈnalnɨ adj
(przymiotnik) od region regional

regresywny ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ adj
mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy rückgängig

regulacja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami Regelung Regulierung
podejmowanie działań w celu poprawy funkcjonowania lub przywrócenia czego Regulierung
sterowanie zmianą danej wielkości Einstellung Regulierung

regularnie ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ adv
w sposób regularny regelmäßig

regularny ˌrɛɡuˈlarnɨ adj
(gramatyka) posiadający typową odmianę regelmäßig
powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni regelmäßig

reguła rɛˈɡuwa n
zasada, według której należy postępować Regel

rehabilitacja ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja n
(medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia; Rehabilitation
(książkowy) przywrócenie dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów Rehabilitation
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) unieważnienie wyroku i przywrócenie osobie skazanej niesłusznie utraconych przez nią praw; Rehabilitation

reimport rɛˈ<sup>j</sup>ĩmpɔrt n
(ekonomia, ekonomiczny) wwóz własnego, przedtem wyeksportowanego towaru z zagranicy; Reimport

rejs n
(morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego Kreuzfahrt

rekin ˈrɛcĩn n
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach; Hai Haifisch

reklama rɛkˈlãma n
informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi; Werbung Anzeige Annonce Reklameanzeige

reklamować ˌrɛklãˈmɔvaʨ̑ v
informować o towarach lub usługach, zachwalać je i sugerować ich kupno Reklame machen Werbung machen werben
żądać naprawy, wymiany lub refundacji wadliwego towaru lub źle wykonanej usługi, często w ramach gwarancji lub rękojmi beanstanden reklamieren
chwalić samego siebie powszechnie für sich werben

rekomendacja ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja n
(książkowy) opinia o kimś (zazwyczaj pozytywna) Empfehlung

rekonstrukcja n
odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana Rekonstruktion

rekonwalescent ˌrɛkɔ̃nvaˈlɛsʦ̑ɛ̃nt n
(medycyna, medyczny) pacjent powracający do zdrowia po przebytej chorobie Rekonvaleszent

rekrut ˈrɛkrut n
(wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska; Rekrut

rekrutacja ˌrɛkruˈtaʦ̑ʲja n
(wojskowość, wojskowy) nabór żołnierzy do służby wojskowej Rekrutierung
przyjmowanie pracowników do zakładów pracy, kandydatów na wyższe uczelnie, kandydatów do szkół itp.; Rekrutierung

rekwizyt rɛˈkfʲizɨt n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry; Requisit

rela ˈrɛla n
(uczniowskie) (szkolnictwo, szkolny) lekcja religii Reli

relacja rɛˈlaʦ̑ʲja n
opis zdarzenia, wydarzenia, sytuacji Bericht

relatywnie ˌrɛlaˈtɨvʲɲɛ adv
względnie relativ

relewantny ˌrɛlɛˈvãntnɨ adj
ważny z czyjegoś punktu widzenia lub istotny w jakiejś sprawie relevant

religia rɛˈlʲiɟja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej; Religion
(szkolnictwo, szkolny) przedmiot nauczany w szkole, wpajający uczniom podstawy określonej wiary Religion

religijny ˌrɛlʲiˈɟijnɨ adj
dotyczący religii, opisujący religię Religion religiös
postępujący zgodnie z zasadami religii religiös religiös Religion

relikwia n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc; Reliquie

reling n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) barierka, która biegnie wokół pokładu statku; Reling

remake n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty; Remake Neuverfilmung

remis ˈrɛ̃mʲis n
wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta Remis Unentschieden

remitent rɛ̃ˈmʲitɛ̃nt n
(ekonomia, ekonomiczny) pierwszy właściciel weksla Remittent

remiz ˈrɛ̃mʲis n
(ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda; Beutelmeise

remiza rɛ̃ˈmʲiza n
budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego; Feuerwache

ren rɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75; Rhenium

renifer rɛ̃ˈɲifɛr n
(zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę; Rentier Ren

renkloda n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek śliwy o okrągłych, zielonożółtych, słodkich owocach Reneklode Ringlotte
(kulinaria) (spożywczy) odmiana śliwki, owoc renklody (1.1) Reneklode Ringlo Ringlotte

renoma rɛ̃ˈnɔ̃ma n
sława, dobra opinia o kimś lub o czymś Renommee Ruf

renomowany adj
mający renomę, szeroko rozpowszechnioną dobrą opinię, cieszący się uznaniem berühmt renommiert

renowacja ˌrɛ̃nɔˈvaʦ̑ʲja n
odnowienie, odświeżenie, restauracja Renovierung

rentowność n
(ekonomia, ekonomiczny) cecha tego, co rentowne, przynoszące nadwyżkę przychodów nad kosztami; Rentabilität

rentowny rɛ̃nˈtɔvnɨ adj
przynoszący zysk rentabel

reparacje ˌrɛpaˈraʦ̑ʲjɛ n
odszkodowanie wojenne płacone zwycięzcy przez państwo zwyciężone; Reparatur

repatriowanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: repatriować Repatriieren

replika ˈrɛplʲika n
powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału; Replik

reportaż n
(literacko) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji; Reportage

reporter rɛˈpɔrtɛr n
dziennikarz przygotowujący materiały prasowe i sprawozdania z bieżących wydarzeń Reporter

represja rɛˈprɛsʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku Repression Unterdrückung

reprezentacja ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja n
grupa osób, które występują w czyimś imieniu Repräsentation Darstellung

reprezentant ˌrɛprɛˈzɛ̃ntãnt n
osoba działająca w imieniu jakiejś grupy, reprezentująca kogoś lub coś Repräsentant

reprezentować ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑ v
występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem repräsentieren vertreten

reprodukcja ˌrɛprɔˈdukʦ̑ʲja n
odtworzenie Abdruck Reproduktion

reprymenda ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda n
nagana, upomnienie, admonicja Standpauke Strafpredigt

republika rɛˈpublʲika n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas; Republik

reputacja ˌrɛpuˈtaʦ̑ʲja n
opinia o kimś, dobre imię Reputation

resentyment ˌrɛsɛ̃nˈtɨ̃mɛ̃nt n
skrywany żal lub uraza Ressentiment

restauracja ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja n
(budownictwo) odnowienie, odbudowanie Restaurierung
(gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie; Restaurant Gaststätte

reszka ˈrɛʃka n
strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety Kopf

reszta ˈrɛʃta n
elementy, które zostały Rest
(matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną; Rest

resztka ˈrɛʃtka n
(zdrobniale) od reszta Rest

retoryka n
(językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających Rhetorik
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy; Rhetorik
(językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako (1.1) Rhetorik

retsina n
(spożywczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki; Retsina

rewolucja ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja n
gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem; Revolution
(przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany Revolution

rewolucja francuska ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska n
(historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych; Französische Revolution

rewolucjonista ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista n
uczestnik lub zwolennik rewolucji Revolutionär

rewolucyjny ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ adj
dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami revolutionär

rewolwer rɛˈvɔlvɛr n
ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben; Revolver Drehpistole

rewolwer wiązkowy rɛˈvɔlvɛr vʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ n
krótka, powtarzalna broń palna wyposażona w wiązkę kilku luf obracających się podczas strzelania; Bündelrevolver

rezerwa n
zapas czegoś Reserve
ogół obywateli (rezerwistów), którzy mogą być powołani do wojska na okresowe ćwiczenia lub na wypadek wojny Reserve

rezerwować ˌrɛzɛrˈvɔvaʨ̑ v
zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie reservieren

rezerwuar ˌrɛzɛrˈvu<sup>w</sup>ar n
(książkowy) zbiornik do przechowywania cieczy lub gazów; Reservoir

rezolucja ˌrɛzɔˈluʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zbiorowa uchwała podjęta w wyniku obrad Resolution

rezolutny ˌrɛzɔˈlutnɨ adj
bystry, zaradny resolut
pewny siebie, wygadany resolut

rezus n
(zoologia, zoologiczny) Macaca mulatta gatunek małpy zamieszkującej obszar od Afganistanu po Chiny; Rhesusaffe

rezydencja ˌrɛzɨˈdɛ̃nʦ̑ʲja n
wielki budynek mieszkalny o charakterze reprezentacyjnym Residenz

rial rʲjal n
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów arabskich; Rial Riyal

richelieu n
(rzemiosło, rzemieślniczy) biały haft o dzierganych, ażurowych motywach z wyciętą pod nimi tkaniną; Richelieuarbeit

ring rʲĩŋk n
(sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich; Ring

riposta rʲiˈpɔsta n
szybka, cięta i trafna odpowiedź schlagfertige Antwort

ro rɔ n
nazwa siedemnastej litery alfabetu greckiego, ρ; Rho

roast n
(telewizja, telewizyjny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) forma rozrywki scenicznej, polegająca na komediowym szkalowaniu zaproszonego celebryty, pełna wulgaryzmów i głodnych kawałków; Roast

robactwo n
ogół bezkręgowców budzących odrazę, zwłaszcza pasożytów i szkodników Ungeziefer

robaczek n
(zdrobniale) od: robak Würmchen

robaczywy adj
pełen robaków lub nadjedzony przez robaki madig wurmstichig

robak ˈrɔbak n
(zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie; Wurm
(informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania; Wurm
(medycyna, medyczny) pasożyt jelitowy wywołujący choroby u zwierząt i ludzi Wurm

robinia n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) Robinie

robić ˈrɔbʲib niwvbxhdoejdjskwhsbdkg*$4&#(10./$*@&5/2ʨ̑ v
wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać machen herstellen
zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan machen tun

robić z igły widły ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ v
(potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać aus einer Mücke einen Elefanten machen

robić z muchy słonia ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿muxɨ ˈswɔ̃ɲa v
(rzadki, rzadko używany) wyolbrzymiać coś, przesadzać aus einer Mücke einen Elefanten machen

robot ˈrɔbɔt n
(technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu; Roboter
(przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie Roboter

robotnica ˌrɔbɔtʲˈɲiʦ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezpłodna samica pszczoły, mrówki lub termita, która wykonuje wszystkie prace Arbeiterin
kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce Arbeiterin

robotnik rɔˈbɔtʲɲik n
pracownik wykonujący pracę fizyczną Arbeiter

rock rɔk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie; Rock

rocznica rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a n
dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu; Jahrestag

rocznie ˈrɔʧ̑ʲɲɛ adv
w ciągu roku; dotyczy ilości czegoś jährlich

rocznik n
czasopismo ukazujące się raz na rok Jahrbuch
określone rzeczy wytworzone w danym roku Baujahr

roczny ˈrɔʧ̑nɨ adj
trwający przez rok jährlich
obejmujący czas roku jährlich

rod rɔt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45; Rhodium

rodaczka n
kobieta należąca do tej samej narodowości, pochodząca z tego samego obszaru Landsfrau

rodak n
człowiek pochodzący z tego samego narodu Landsmann

rodeo n
(sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków Rodeo

rodnia ˈrɔdʲɲa n
(pszczelarstwo, pszczelarski) część gniazda rodziny pszczelej z plastrami z czerwiem Archegonium Brutraum Brutzarge

rodowód n
dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy Stammbaum
dzieje rodu, wewnętrzne powiązania i graficzne przedstawienie go Ahnentafel Genealogie Geschlechterfolge
początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi Abstammung Herkunft

rodzaj ˈrɔʣ̑aj n
(biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny; Gattung Genus
(gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu; Genus Geschlecht
typ, odmiana, gatunek Art

rodzaj męski ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku Maskulinum männlich Geschlecht

rodzaj męskoosobowy ˈrɔʣ̑aj ˌmɛ̃w̃skɔːsɔˈbɔvɨ n
(językoznawstwo, językoznawczy) kategoria morfologiczna rzeczowników (w niektórych językach), odnoszących się do osób płci męskiej lub w liczbie mnogiej do osób płci męskiej i żeńskiej, decydująca o ich odmianie oraz o formie części mowy wchodzących z nimi w związki zgody i o formach łączących się z nimi czasowników Personalmaskulinum

rodzaj nijaki ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku Neutrum sächliches Geschlecht

rodzaj żeński ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci n
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku Femininum weibliches Geschlecht

rodzajnik rɔˈʣ̑ajɲik n
(gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika; Artikel

rodzajnik nieokreślony rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
(gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby) unbestimmt Artikel

rodzajnik określony rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych bestimmt Artikel

rodzeństwo rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ n
brat (bracia), siostra (siostry); Geschwister Geschwisterkind

rodzic ˈrɔʥ̑iʦ̑ n
pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka Eltern Elternteil

rodzice rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ n
ojciec i matka Eltern

rodzina rɔˈʥ̑ĩna n
rodzice wraz z ich dziećmi Familie
(biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju; Familie
grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo; Familie

rodzina wyrazów rɔˈʥ̑ĩna vɨˈrazuf n
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa wyrazów zawierających ten sam rdzeń; Wortfamilie Wortsippe

rodzinny rɔˈʥ̑ĩnːɨ adj
związany z rodziną, dotyczący rodziny familiär

rodzić ˈrɔʥ̑iʨ̑ v
(fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat gebären
(przenośnie, przenośnia) powstawać, brać początek entstehen
przychodzić na świat gebären werden

rodzynek rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk n
suszone winogrono Rosine

roentgen ˈrɛ̃ndɡɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111; Roentgenium Röntgenium

rogacz ˈrɔɡaʧ̑ n
zwierzę, które ma rogi, zwykle jeleń Rehbock
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zdradzany mąż Hahnrei

rogal ˈrɔɡal n
(kulinaria) pieczywo w kształcie półksiężyca; Hörnchen

rogatnica ˌrɔɡatʲˈɲiʦ̑a n
(ichtiologia, ichtiologiczny) popularna ryba akwariowa; Drückerfisch

roić v
rozmyślać, marzyć o czymś nierealnym träumen
przychodzić do głowy im Kopf herumgehen
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wylatywać gromadnie, aby założyć nowe gniazdo ausschlüpfen schwärmen
występować licznie wimmeln

rojliwy adj
(pszczelarstwo, pszczelarski) z natury szczególnie skłonny do rojenia się schwarmlustig schwarmtriebig

rok rɔk n
czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni; Jahr

rok przestępny ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ n
(astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni; Schaltjahr

rok szkolny ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ n
(szkolnictwo, szkolny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia; Schuljahr

rokitnik rɔˈcitʲɲik n
(botanika, botaniczny) Hippophaë rhamnoides, gatunek krzewu posiadającego podłużne, srebrzyste liście i niewielkie, pomarańczowe owoce bogate w witaminę C; Sanddorn

rokoko n
(historia, historyczny, historycznie) (sztuka) nurt stylistyczny w sztuce i literaturze europejskiej XVIII wieku, odznaczający się asymetrią oraz motywami egzotycznymi, lekkością i dekoracyjnością form; Rokoko

rokować rɔˈkɔvaʨ̑ v
prowadzić dyskusję dyplomatyczną mającą doprowadzić do osiągnięcia porozumienia między stronami rozmowy besprechen tagen verhandeln
zapowiadać charakter czegoś co ma nastąpić, przewidywać coś unken voraussagen

rola ˈrɔla n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora Rolle
funkcja, odpowiedzialność Rolle

rolmops ˈrɔlmɔps n
(kulinaria) zawijany, marynowany płat śledziowy; Rollmops

rolnictwo rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt; Landwirtschaft Ackerbau

rolniczy rɔlʲˈɲiʧ̑ɨ adj
dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim landwirtschaftlich Agrar- Land-

rolnik ˈrɔlʲɲik n
osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym Bauer

rolny ˈrɔlnɨ adj
związany z uprawą roli, pola landwirtschaftlich

romantyczny ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ adj
(potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski romantisch
związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm romantisch

romantyzm rɔ̃ˈmãntɨsm̥ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu; Romantik

romański adj
(sztuka) związany z europejskim stylem architektonicznym z X-XIII wieku romanisch

romb rɔ̃mp n
(geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych; Raute Rhombus

rondo ˈrɔ̃ndɔ n
(motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy; Kreisverkehr runder Platz
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powracającym refrenem i kupletami; Rondo
brzeg kapelusza otaczający jego główkę Krempe Hutkrempe

ropa naftowa ˈrɔpa naˈftɔva n
(geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego; Erdöl

ropieć v
(medycyna, medyczny) wydzielać ropę eitern nässen

ropny adj
(chemia, chemiczny) dotyczący ropy naftowej Erdöl-
(medycyna, medyczny) związany z wytwarzaniem ropy eiternd

ropowica ˌrɔpɔˈvʲiʦ̑a n
(medycyna, medyczny) zapalenie ropne w obrębie luźnej tkanki łącznej jakiejś okolicy ciała Phlegmone

ropucha rɔˈpuxa n
(zoologia, zoologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi; Kröte

roraty rɔˈratɨ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim wczesna msza poranna ku czci Najświętszej Maryi Panny odprawiana w adwencie; ; (zobacz) też roraty w Encyklopedii staropolskiej Rorate

rosa ˈrɔsa n
krople wody osadzające się na ziemi i roślinach Tau Schwitzwasser

rosnąć ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑ v
o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości wachsen
powiększać swoje rozmiary, skalę wachsen

rosomak rɔˈsɔ̃mak n
(zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy; Vielfraß Bärenmarder

rostbef ˈrɔzdbɛf n
(kulinaria) pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona Roastbeef
mięso z lędźwiowej części wołu Roastbeef flaches Roastbeef

rosyjska ruletka rɔˈsɨjska ruˈlɛtka n
rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni; russisches Roulette

rosyjski rɔˈsɨjsʲci adj
dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan russisch Russisch

rosyjski rɔˈsɨjsʲci n
język urzędowy Rosji; Russisch
lekcja języka rosyjskiego (2.1) Russisch

rosyjskojęzyczny rɔˈsɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem rosyjskim russischsprachig
spisany, stworzony w języku rosyjskim russischsprachig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem rosyjskim russischsprachig

roszada rɔˈʃada n
(szachy, pojęcie szachowe) ruch, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru; Rochade

rosół ˈrɔsuw n
(kulinaria) klarowna zupa na wywarze z kości i mięsa zazwyczaj z dodatkiem warzyw; Brühe

rota ˈrɔta n
(wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) oddział wojsk lądowych; Rotte

rotmistrz ˈrɔtmʲisṭʃ n
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski w kawalerii z pierwszej połowy XX wieku; Rittmeister

rotor ˈrɔtɔr n
(technologia, technika, techniczny) ruchoma część maszyny lub urządzenia wykonująca ruch obrotowy, wirnik Rotor

rotterdamski adj
związany z Rotterdamem, dotyczący Rotterdamu Rotterdamer

routing ˈrutʲĩŋk n
(informatyka, informatyczny) wyznaczanie trasy dla pakietu danych w sieci komputerowej, a następnie wysłanie go tą trasą; Routing

rowek ˈrɔvɛk n
(potocznie, potoczny) szczelina pomiędzy półdupkami Kimme

rower ˈrɔvɛr n
jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni; Fahrrad Rad

rowerzysta ˌrɔvɛˈʒɨsta n
osoba poruszająca się za pomocą roweru Radfahrer Radler Fahrradfahrer

rowerzystka ˌrɔvɛˈʒɨstka n
kobieta, która jedzie na rowerze Fahrradfahrerin Radfahrerin Radlerin

rowkarka rɔfˈkarka n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj walcarki do prac blacharsko-dekarskich; Sickenmaschine

rozbieg ˈrɔzbʲjɛk n
(sport, sportowy) krótki bieg przed próbą sportową albo ćwiczeniem gimnastycznym Anlauf

rozbieżność rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑ n
różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności Diskrepanz

rozbitek rɔzˈbʲitɛk n
osoba ocalała z katastrofy statku; Schiffbrüchiger

rozbójnik n
(przestarzałe, przestarzały) osoba parająca się rozbojem Straßenräuber

rozczarowanie ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: rozczarować Enttäuschen
niespełnienie oczekiwań Enttäuschung

rozdepka dunajska rɔzˈdɛpka dũˈnajska n
(zoologia, zoologiczny) gatunek mięczaka żyjącego w Dunaju Donau-Kahnschnecke

rozdrabniać v
dzielić na drobne części zerbröckeln
dzielić na poszczególne części zerkleinern
dzielić się samoistnie na małe części zerbröckeln zerfallen

rozdroże rɔzˈdrɔʒɛ n
miejsce, w którym droga, ścieżka, szlak rozgałęzia się Scheideweg

rozdzielać rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑ v
dokonywać podziału na części teilen zerteilen
rozgraniczać różne sprawy, kwestie, rzeczy trennen
różnić ludzi w określonych kwestiach, powodować ich duchowy podział trennen
sprawiać, że różne osoby przestają się kłócić, bić itp. trennen

rozebrać rɔˈzɛbraʨ̑ v
rozłożyć na części, rozmontować zerlegen
zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś ausziehen
zdjąć z siebie ubranie sich ausziehen

rozejm n
czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami Waffenstillstand

rozeta rɔˈzɛta n
(architektura, architektoniczny) okrągłe okno w szczytach budowli lub nad portalami, charakterystyczne dla architektury gotyckiej; Rosette

rozeznanie n
orientacja w jakiejś sprawie, dziedzinie Überblick Übersicht

rozgałęzienie ˌrɔzɡawɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ n
(botanika, botaniczny) miejsce na drzewie, w którym rozwidlają się konary Verzweigung
(potocznie, potoczny) miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi Verzweigung

rozgniewany adj
taki, który wyraża wzbierający gniew wütend

rozgniewać v
wywołać gniew u kogo verärgern

rozgrzeszenie ˌrɔzɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oczyszczenie z grzechów, odpuszczenie grzechów; Absolution

rozgwiazda rɔzˈɡvʲjazda n
(zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę; Seestern

rozgwieżdżony ˌrɔzɡvʲjɛʒˈʤ̑ɔ̃nɨ adj
pokryty, usiany gwiazdami gestirnt ausgestirnt sternhell sternklar

rozjazd ˈrɔzʲjast n
miejsce, w którym rozchodzą się tory wraz z jego oprzyrządowaniem; Weiche

rozkaz ˈrɔskas n
polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę Befehl Kommando

rozkazywać v
wydawać kategoryczne polecenia befehlen

rozklepywać v
(technologia, technika, techniczny) rozpłaszczać coś metalowego przez uderzanie młotem ausschlagen

rozkoszować się ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑‿ɕɛ v
odczuwać dużą przyjemność, doznawać rozkoszy z jakiego powodu ergötzen genießen

rozkwitać rɔsˈkfʲitaʨ̑ v
(botanika, botaniczny) rozwijać się z pąka w kwiat aufblühen
(przenośnie, przenośnia) osiągać pełnię rozwoju, świetności aufblühen

rozkład jazdy ˈrɔskwatʲ ˈjazdɨ n
lista z godzinami odjazdów i przyjazdów jakichś środków transportu w danym miejscu; Fahrplan

rozkładany ˌrɔskwaˈdãnɨ adj
rozkładalny, mogący zostać rozłożonym aufklappbar

rozmakać v
stawać się miękkim przez nasiąkanie wodą durchweichen

rozmaryn rɔzˈmarɨ̃n n
(botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych; Rosmarin

rozmawiać rɔzˈmavʲjäʨ̑ v
wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów reden sprechen unterhalten

rozmiar ˈrɔzmʲjar n
wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości) Größe Ausmaß

rozmnażanie ˌrɔzmnaˈʒãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: rozmnażać Vermehrung

rozmowa rɔzˈmɔva n
ustna wymiana zdań Gespräch

rozmowność n
cecha bycia rozmownym, chętnym do rozmowy Gesprächigkeit Redseligkeit

roznegliżowany ˌrɔznɛɡlʲiʒɔˈvãnɨ adj
rozebrany do bielizny, także nagi nackt

rozpacz ˈrɔspaʧ̑ n
silne uczucie wyrażające bezsilność i zwątpienie Verzweiflung

rozpaczać v
pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć verzweifeln

rozpadać v
ulegać rozpadowi verfallen zerfallen

rozpiętość rɔsˈpʲjɛ̃ntɔɕʨ̑ n
odległość pomiędzy najdalszymi krańcami Spannweite

rozpoczęcie ˌrɔspɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ n
moment w którym coś się rozpoczyna Anfang Beginn

rozporek rɔsˈpɔrɛk n
(krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach lub spódnicy Schlitz Hosenschlitz

rozporządzenie ˌrɔspɔʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny, stanowiący źródła powszechnie obowiązującego prawa, wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy; Verordnung

rozpowiadać v
dzielić się wiadomościami z wszystkimi weitererzählen weitersagen

rozpoznawczy adj
dający sposobność rozpoznania Erkennungs-
mający za cel rozpoznanie Aufklärungs-

rozpraszać v
przyczyniać się do ustąpienia niewłaściwych stanów psychicznych ausräumen beseitigen
rozpędzać na wszystkie strony zerstreuen
uniemożliwiać skupienie się nad czym ablenken stören
(chemia, chemiczny) rozchodzić się w danym ośrodku sich auflösen
(meteorologia, meteorologiczny) ulegać ustąpieniu sich verziehen
tracić uwagę sich verzetteln
uciekać bezładnie, rozchodzić się w różnych kierunkach auseinander gehen sich zerstreuen

rozprawa rɔsˈprava n
rodzaj pisemnej pracy naukowej Gerichtsverhandlung Verhandlung Abhandlung

rozprzestrzeniać v
powodować występowanie czego w przestrzeni verbreiten

rozpusta n
brak moralności w sferze seksualnej Ausschweifung Sittenlosigkeit

rozpustnik rɔsˈpustʲɲik n
(przestarzałe, przestarzały) mężczyzna oddający się rozpuście Wüstling

rozpuszczalny adj
taki, który można rozpuścić löslich

rozpuszczony ˌrɔspuʃˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
(fryzyjski) luzem, niezwiązany offen
o dziecku: rozpieszczony, dostający od rodziców wszystko, co chce lub dopuszczający się nieposłuszeństwa verzogen

rozrywka rɔzˈrɨfka n
działanie, które służy zabawie, przyjemności, wypoczynkowi Unterhaltung Vergnügen

rozrzucać rɔzˈʒuʦ̑aʨ̑ v
rzucać niedbale lub chaotycznie rzeczami streuen zerstreuen

rozrzutny adj
wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa verschwenderisch

rozróżniać v
być świadomym różnic, dostrzegać różnice unterscheiden

rozsiewać v
być źródłem czego verbreiten übertragen
czynić bardziej znanym säen verbreiten
siejąc, rozmieszczać na znacznej przestrzeni aussäen

rozstrzelić rɔsˈːṭʃɛlʲiʨ̑ v
rozdzielić coś, zwiększyć odstępy między elementami czegoś sperren

rozszczepiać rɔsˈʃʧ̑ɛpʲjäʨ̑ v
dzielić na elementy składowe spalten

rozsądny rɔsˈːɔ̃ndnɨ adj
taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny abgeklärt

roztargnienie n
nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne Geistesabwesenheit Zerstreutheit

roztargniony ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ adj
nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może skoncentrować się zerstreut fahrig zerfahren

roztropność n
działanie z namysłem Umsicht Vernunft

roztropny adj
kierujący się rozsądkiem, a nie postępujący pochopnie umsichtig vernünftig

roztwór ˈrɔstfur n
(chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia; Lösung

rozum ˈrɔzũm n
zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia; Verstand

rozumieć rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑ v
pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń verstehen begreifen

rozumny rɔˈzũmnɨ adj
taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia vernünftig

rozważać rɔzˈvaʒaʨ̑ v
(handel, handlowy) dzielić coś na części, ważąc je abwiegen abwägen auswägen
(książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując überlegen bedenken erwägen

rozweselić ˌrɔzvɛˈsɛlʲiʨ̑ v
sprawić, że ktoś jest wesoły aufheitern belustigen erfreuen

rozwidlenie ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ n
miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi Gabelung

rozwielitka ˌrɔzvʲjɛˈlʲitka n
(zoologia, zoologiczny) organizm planktonowy z rzędu wioślarek (Cladocera), podgromady liścionogów (Phyllopoda) Wasserfloh

rozwiązanie ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) wynik Lösung

rozwlekły rɔzˈvlɛkwɨ adj
zawierający nadmiar treści, często niespójnej weitschweifig breit weitläufig

rozwolnienie n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) wydalanie luźnego lub wodnistego stolca Durchfall

rozwód ˈrɔzvut n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem; Scheidung Ehescheidung

rozwój ˈrɔzvuj n
następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy Entwicklung Fortschritt
proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu Entwicklung Fortschritt
proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami Entwicklung Fortschritt

roślina rɔɕˈlʲĩna n
(botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła; Pflanze Gewächs

roślinożerca ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami Pflanzenfresser
(żartobliwie) wegetarianin, weganin Pflanzenfresser

roślinożerny ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ adj
(zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny pflanzenfressend krautfressend

rożeniec rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie; Spießente

rtęć r̥tɛ̃ɲʨ̑ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80; Quecksilber Hydrargyrum

rubaszny ruˈbaʃnɨ adj
prosty, dosadny, bezceremonialny, swobodny w sposobie zachowania, poufale żartobliwy, frywolny derb grob robust roh

rubel ˈrubɛl n
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów wchodzących w przeszłości w skład ZSRR; Rubel

rubid ˈrubʲit n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37; Rubidium

rubież ˈrubʲjɛʃ n
(wojskowość, wojskowy) pas terenu, na którym odbywają się operacje wojenne Mark

rubin ˈrubʲĩn n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu; Rubin
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z rubinu (1.1) Rubin

ruch rux n
(fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie; Bewegung
grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego Bewegung
gest, ruszenie częścią ciała Bewegung
sposób poruszania się na drodze Verkehr
w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka Zug

ruch oporu ˈrux ɔˈpɔru n
formacja oddziałów utworzonych do walki przeciwko okupantowi lub rządowi kraju nie posiadającemu wystarczającej legitymacji do sprawowania władzy; Widerstand Widerstandsbewegung

ruchliwy adj
będący w nieustannym ruchu lebhaft quirlig

ruda ˈruda n
(geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali Erz

rudawiec ruˈdavʲjɛʦ̑ n
(geologia, geologiczny) twarda, rdzawa i żelazista warstwa gleby, utrudniająca przesiąkanie wody i hamująca rozwój korzeni; Ortstein

rudawy ruˈdavɨ adj
zbliżony kolorem do rudego rötlich

rudera ruˈdɛra n
stary, zniszczony, walący się budynek Bruchbude

rudowłosy ˌrudɔvˈwɔsɨ adj
mający rude włosy rothaarig

rudy ˈrudɨ adj
o człowieku lub zwierzęciu: mający rude (1.1) włosy (sierść) rot

rudzik ˈruʥ̑ik n
(ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem; Rotkehlchen

rugby `rʌgbɪ ˈruɡbɨ n
(sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki; Rugby

rum rũm n
(spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej; Rum

rumianek rũˈmʲjãnɛk n
(botanika, botaniczny) Matricaria, roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce; Kamille

rumiany rũˈmʲjãnɨ adj
mający czerwony lub różowy kolor rotwangig

rumpologia n
(ezoteryka) pseudonaukowa metoda wróżenia z pośladków Rumpologie

rumuński rũˈmũj̃sʲci adj
pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów rumänisch Rumänisch

rumuński rũˈmũj̃sʲci n
urzędowy język Rumunii; Rumänisch

runiczny adj
(językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący run, związany z runami runisch

rupia ˈrupʲja n
(jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach; Rupie

rupieciarnia ˌrupʲjɛ̇ˈʨ̑arʲɲa n
pomieszczenie, w którym składowane są rupiecie Rumpelkammer

rura ˈrura n
przewód do transportu płynów; Rohr Röhre

rurociąg ruˈrɔʨ̑ɔ̃ŋk n
(technologia, technika, techniczny) system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości; Rohrleitung

rusałka admirał ruˈsawka ːdˈmʲiraw n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vanessa atalanta, gatunek motyla z rodziny rusałkowatych; Admiral

rusiński adj
związany z Rusinami russinisch ruthenisch

rusofob ruˈsɔfɔp n
(książkowy) człowiek nie lubiący Rosjan i Rosji, ksenofobicznie traktujący sprawy rosyjskie Russophob

rusofobia ˌrusɔˈfɔbʲja n
niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie Russophobie

ruszać ˈruʃaʨ̑ v
wprawiać w ruch lub utrzymywać w ruchu, powodować wykonanie ruchu rühren
wprawiać siebie w ruch lub w nim pozostawać, wykonywać ruch rücken
wykonywać jakieś działanie, rozpoczynać wykonywanie działania sich rühren

ruszt ruʃt n
część urządzenia do spalania (pieca lub kotła), a także grilla, pod którą umieszcza się paliwo Rost

ruten ˈrutɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44; Ruthenium

rutherford ruˈtɛrfɔrt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104; Rutherfordium

ryba ˈrɨba n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie; Fisch

rybak ˈrɨbak n
człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb; Fischer

rybik cukrowy ˈrɨbʲik ʦ̑uˈkrɔvɨ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lepisma saccharina, gatunek bezskrzydłego owada często spotykanego w łazienkach i innych pomieszczeniach domowych; Silberfischchen

rybitwa rɨˈbʲitfa n
(ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych; Seeschwalbe

rybka ˈrɨpka n
(zdrobniale) od: ryba Fischchen Fischlein

rybołów zwyczajny n
(ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, gatunek ptaka z rodziny rybołowów występujący również w Polsce; Fischadler

rycerski rɨˈʦ̑ɛrsʲci adj
związany z rycerzem i rycerstwem ritterlich

rycerz ˈrɨʦ̑ɛʃ n
(historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec; Ritter Edelmann

ryczeć ˈrɨʧ̑ɛʨ̑ v
o ludziach: wydawać donośny głos płacząc, śpiewając lub śmiejąc się brüllen schreien
o niektórych zwierzętach: wydawać przeciągły i donośny odgłos röhren

rydz rɨʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Lactarius deliciosus, grzyb jadalny z koncentrycznymi pasami na kapeluszu; Reizker

rymarz ˈrɨ̃maʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się wyrabianiem przedmiotów ze skóry Riemer

rynek ˈrɨ̃nɛk n
(ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze; Markt
wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów; Markt Marktplatz Ring
centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1) Markt Marktplatz Ring

rysa n
podłużny ślad, wgłębienie po zadrapaniu powierzchni Spalt

rysopis rɨˈsɔpʲis n
opis szczegółów wyglądu człowieka (twarzy, znaków szczególnych itp.) używany zazwyczaj do ułatwiania odnajdywania osób poszukiwanych, zaginionych Beschreibung

rysować rɨˈsɔvaʨ̑ v
tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia zeichnen
robić rysy na jakiejś twardej powierzchni kratzen

rysownik rɨˈsɔvʲɲik n
ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych Zeichner

rysunek rɨˈsũnɛk n
to, co zostało narysowane; Zeichnung

ryt n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (antropologia, antropologiczny) ustalony obrządek Ritus
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z obrządków w rodzinie liturgicznej; Ritus

rytuał rɨˈtu<sup>w</sup>aw n
(antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury; Ritual

rywal n
osoba, która konkuruje w czymś Rivale Konkurrent Nebenbuhler

rywalizować v
ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś rivalisieren

ryza ˈrɨza n
(leśnictwo) (technologia, technika, techniczny) przenośnik (np. w postaci rynny wyżłobionej w ziemi) służący do transportowania drewna ze stoków górskich Riese
(poligrafia) jednostka miary ilości papieru równa zwykle 500 arkuszom; Ries

ryzyko ˈrɨzɨkɔ n
możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda Risiko

ryś rɨɕ n
(zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu; Luchs

ryż rɨʃ n
(botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym; Reis
(spożywczy) nasiona ryżu (1.1) Reis

ryż jaśminowy n
(spożywczy) rodzaj białego ryżu pochodzącego z Tajlandii Jasmin-Reis

rzadki ˈʒatʲci adj
półpłynny, mający półpłynną konsystencję dünn
o elementach rozmieszczonych we względnie dużych odstępach dünn
zachodzący rzadko selten rar

rzadko ˈʒatkɔ adv
prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami selten

rzecz ʒɛʧ̑ n
sprawa, problem, zagadnienie Gegenstand
temat, treść, wątek Gegenstand
wytwór materialny, przedmiot Ding Gegenstand Sache

rzecznik prasowy ˈʒɛʧ̑ʲɲik praˈsɔvɨ n
osoba odpowiedzialna w firmie, urzędzie lub instytucji za kontakty z prasą Pressesprecher

rzeczownik ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik n
(gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion; Substantiv Dingwort Hauptwort

rzeczownik własny ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ ˈvwasnɨ n
(gramatyka) rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby lub innej istoty żywej, przedmiotu, miejsca lub obiektu geograficznego Eigenname

rzeczowy adj
dotyczący treści (a nie strony formalnej) konkret
odnoszący się do rzeczy (a nie osób) Sach- sachbezogen

rzeczywistość ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑ n
prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie Wirklichkeit Realität

rzeka ˈʒɛka n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi; Fluss Strom

rzekomo
tak, że coś przypomina, ale jest niewiarygodne lub nieprawdziwe vermeintlich

rzekomy adj
niebędący takim, za jakiego się go uważa vermeintlich

rzemienica ˌʒɛ̃mʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) Eucryphia lucida, rodzaj krzewów lub drzew z rodziny radziliszkowatych rosnących na Tasmanii Tasmanische Scheinulme

rzemieślniczy ˌʒɛ̃mʲjɛ̇ɕl̥ʲˈɲiʧ̑ɨ adj
odnoczący się do rzemieślnika lub rzemiosła handwerklich

rzemieślnik ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik n
osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy) Handwerker

rzemiosło ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ n
drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności Handwerk
umiejętności warsztatowe artysty, obejmujące technikę tworzenia i znajomość formy dzieła Technik

rzemiosło artystyczne ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ ˌartɨˈstɨʧ̑nɛ n
dziedzina sztuk plastycznych, obejmująca wytwarzanie metodami rzemieślniczymi artystycznych przedmiotów o charakterze użytkowym Kunstgewerbe Kunsthandwerk

rzep ʒɛp n
(potocznie, potoczny) zapięcie z tkaniny velcro Klettverschluss
owoc łopianu, pokryty małymi haczykami, łatwo czepiający się ubrań i futer Klette

rzeski adj
(dawniej, dawny) związany z rzeszą, dotyczący rzeszy (np.: Rzeszy Niemieckiej lub Monarchii Austro-Węgierskiej) Reichs-

rzesza ˈʒɛʃa n
(historia, historyczny, historycznie) określenie państwa niemieckiego w różnych okresach jego historii; Reich
mnóstwo, duża liczba ludzi Gewühl Menschenmenge

rzeszanin n
mieszkaniec rzeszy (na przykład Rzeszy Niemieckiej) Reichsländer

rzeszowy adj
związany z rzeszą, dotyczący rzeszy (np.: Rzeszy Niemieckiej lub Monarchii Austro-Węgierskiej) Reichs-

rześki adj
pełen chęci do działania munter rüstig
pełen orzeźwienia, świeżości frisch

rzeź ʒɛɕ n
brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień) Massaker

rzeźbiarski adj
(sztuka) związany z rzeźbiarzem, rzeźbiarstwem Bildhauer- bildhauerisch

rzeźbiarz ˈʒɛʑbʲjaʃ n
(sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki Bildhauer

rzeźnia ˈʒɛʑɲa n
miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso; Schlachthaus Schlachthof

rzeźnik ˈʒɛʑɲik n
człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa Fleischer Metzger Schlachter

rzeżucha ʒɛˈʒuxa n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (kulinaria) (spożywczy) nazwa pieprzycy siewnej (Lepidium sativum L.), rośliny zielnej z rodziny kapustowatych, stosowanej w kuchni; Schaumkraut Gartenkresse

rzeżączka ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna; Tripper Gonorrhö

rzodkiewka ʒɔtʲˈcɛfka n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach; Radieschen
(spożywczy) (kulinaria) bulwa rośliny (1.1) Radieschen

rzucać ˈʒuʦ̑aʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zrezygnować ze związku z kimś verlassen
wywoływać chwilowy lot przedmiotu werfen

rzucać perły przed wieprze ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ v
ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien Perlen vor die Säue werfen

rzucać się w oczy ˈʒuʦ̑aʨ̑‿ɕɛ ˈv‿ɔʧ̑ɨ idiom
być bardzo widocznym, razić, zwracać na siebie uwagę auffallen

rzut ʒut n
(geometria) odwzorowanie figury na płaszczyźnie lub innej powierzchni Projektierung
szybki, energiczny ruch ręki, nogi, głowy lub gwałtowny skok całego ciała Wurf
wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą Wurf
(sport, sportowy) powalenie przeciwnika na ziemię – w sportach walki; Wurf

rzut dyskiem ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość; Diskuswerfen

rzut karny ˈʒut ˈkarnɨ n
(sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne); Strafstoß

rzut młotem ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem; Hammerwurf

rzut oszczepem ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m n
(sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu; Speerwurf

rzygacz ˈʒɨɡaʧ̑ n
(architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.; Wasserspeier Abtraufe Ansetztraufe

rzygi ˈʒɨɟi n
(grubiański, grubiańsko) wymiociny Kotze

rzymianin ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn n
mieszkaniec Rzymu Römer

rzymski ˈʒɨ̃msʲci adj
odnoszący się do miasta Rzym, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu römisch
odnoszący się do państwa Rzym, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu römisch

rząd ʒɔ̃nt n
(biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny; Ordnung Ordo
(matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) pozycja względem przecinka dziesiętnego najstarszej cyfry w zapisie danej liczby Ordnung
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną; Regierung
grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim Reihe

rządzić ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
sprawować władzę, panować regieren
postępować według swojej woli, upodobania regiert werden

rzęsa ˈʒɛ̃w̃sa n
(anatomia, anatomiczny) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki; Wimper Augenwimper
(botanika, botaniczny) Lemna L., rodzaj roślin unoszący się na powierzchni wody; Wasserlinse

róg ruk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego; Horn
(anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego Horn
materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt Horn
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście; Horn Geweih
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) czułek ślimaka Fühler
miejsce styku dwóch ulic Ecke
(sport, sportowy) miejsce i sposób wykonywania zagrania zwanego rzutem rożnym Ecke
miejsce styku krawędzi jakiegoś przedmiotu Ecke Winkel

róg obfitości ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i idiom
(książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość Füllhorn

róg obfitości ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i n
(mitologia grecka) (mitologia rzymska) ułamany róg kozy Amaltei nieustannie napełniający się płodami ziemi; atrybut bóstw greckich i rzymskich: Dionizosa, Ejrene, Fortuny, Plutona, Plutosa, Tyche oraz emblemat bogactwa i dostatku; Füllhorn

rój ruj n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pszczoły, osy, trzmiele i inne owady latające, które żyją w jednym gnieździe Schwarm Volk
(przenośnie, przenośnia) duże nagromadzenie ruszających się osób Schar
duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków Schwarm
(pszczelarstwo, pszczelarski) część rodziny pszczelej opuszczająca wraz z królową gniazdo Schwarm

rów ruf n
podłużny dół wykopany w ziemi Graben

rówieśnik ruˈvʲjɛ̇ɕɲik n
osoba w tym samym wieku Altersgenosse

równanie ruvˈnãɲɛ n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości Gleichung

równanie stanu ruvˈnãɲɛ ˈstãnu n
(technologia, technika, techniczny) (fizyka, fizyczny) (fizyka, fizyczny) równanie termodynamiczne opisujące stan substancji; Zustandsgleichung

również ˈruvʲɲɛʃ particle
…używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także auch

równik ˈruvʲɲik n
(astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała; Äquator

równina ruvʲˈɲĩna n
(geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren; Ebene

równo ˈruvnɔ adv
jednakowo, równomiernie gleichmäßig
regularnie gleichmäßig

równoczesny adj
odbywający się w tym samym czasie gleichzeitig

równocześnie ˌruvnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ adv
w tym samym czasie; jednocześnie gleichzeitig zur gleichen Zeit

równolegle ˌruvnɔˈlɛɡlɛ adv
o położeniu w przestrzeni: w sposób równo odległy na całej swojej długości parallel

równoległobok ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk n
(geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków; Parallelogramm

równoległy ˌruvnɔˈlɛɡwɨ adj
jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości parallel

równonoc ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ n
(astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa; Tagundnachtgleiche

równorzędny adj
o takiej samej wartości pod jakimś względem gleichberechtigt

równouprawnienie n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw Gleichberechtigung

równowaga ˌruvnɔˈvaɡa n
stabilny stan jakiegoś układu Gleichgewicht

równoważny adj
mający równe znaczenie, równą wartość gleichwertig

równy ˈruvnɨ adj
posiadający gładką powierzchnię glatt
posiadający identyczną wartość gleich

róż ruʃ n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk do malowania rumieńców w celu ożywienia kolorytu cery; Rouge Wangenrot
kolor różowy Rosa

róża ˈruʒa n
(botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych; Rose

róża francuska ˈruʒa frãnˈʦ̑uska n
(botanika, botaniczny) Rosa gallica, gatunek krzewu z rodziny różowatych występujący w południowej, wschodniej i centralnej Europie oraz w Turcji i na Kaukazie; Essig-Rose

różaniec ruˈʒãɲɛʦ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw Rosenkranz
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności Rosenkranz

różanka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Rhodeus sericeus, ryba akwariowa z rodziny karpiowatych; Bitterling

różdżka ˈruʃʧ̑ka n
(mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty Zauberstab

różnica ruʒʲˈɲiʦ̑a n
(matematyka, matematyczny) wynik odejmowania Differenz Unterschied
to, czym się coś od czegoś różni Unterschied

różniczkowalny ˌruʒʲɲiʧ̑kɔˈvalnɨ adj
(matematyka, matematyczny) o funkcji: mający pochodną w danym punkcie differenzierbar

różnić ˈruʒʲɲiʨ̑ v
być różnym, innym od czegoś pod jakimiś względami unterscheiden unterscheiden

różnorodność ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest różnorodne Diversität Vielfalt Vielfältigkeit

różnorodny ˌruʒnɔˈrɔdnɨ adj
składający się z wielu różnych, czasem przeciwstawnych elementów mannigfaltig

różny ˈruʒnɨ adj
charakteryzujący się odmiennością pewnych cech unterschiedlich verschieden
różniący się od kogoś lub czegoś unterschiedlich verschieden

różowy ruˈʒɔvɨ adj
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zgodny z planami, zamierzeniami rosig
mający kolor pośredni między białym a czerwonym; rosa

różyczka ruˈʒɨʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa; Röteln

rąbanie rɔ̃mˈbãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: rąbać Zerstücklung

rąbać ˈrɔ̃mbaʨ̑ v
dzielić na części przy pomocy siekiery, topora lub maczety hacken
ścinać przy pomocy siekiery, topora lub maczety fällen

rączka ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
uchwyt, rękojeść Griff

ręce do góry ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ interjection
kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania Hände hoch

ręcznik ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała Handtuch

rędzina n
(geologia, geologiczny) płytka gleba powstająca na skałach wapiennych; rendzina

ręka rɔŋk ˈrɛ̃ŋka n
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców; Hand

ręka rękę myje
sytuacja, w której osoby z jednego środowiska wzajemnie chronią swoje interesy, niekoniecznie w sposób uczciwy eine Hand wäscht die andere

rękaw ˈrɛ̃ŋkaf n
(krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce Ärmel

rękawica ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a n
odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp. Handschuh Fäustling

rżenie ˈrʒɛ̃ɲɛ n
odgłos konia wydawany paszczą Wiehern
(przenośnie, przenośnia) śmiech przypominający rżenie (1.1) Wiehern

rżeć rʒɛʨ̑ v
o koniu: wydawać charakterystyczny głos wiehern

sabotaż saˈbɔtaʃ n
umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania; Sabotage

sabotować ˌsabɔˈtɔvaʨ̑ v
stosować sabotaż sabotieren

sad sat n
ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe; Obstgarten

sadhu n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduski wędrowny asceta; Sadhu

sadysta n
człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia Sadist Sadistin

sadystyczny adj
(seksuologia, seksuologiczny) przejawiający skłonność do sadyzmu w sferze erotyki sadistisch
cechujący się sadyzmem, okrucieństwem sadistisch

sadyzm n
(medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera Sadismus

sadzić ˈsaʥ̑iʨ̑ v
umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła pflanzen

safari saˈfarʲi n
afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta; Safari

saffloryt n
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady arsenków, arsenek kobaltu; Safflorit

safian ˈsafʲjãn n
cienka, wyprawiona, kolorowo barwiona skóra kozia; Saffian

sahib n
tytuł grzecznościowy w Indiach, odpowiednik polskiego „pan”, dawniej również tytuł grzecznościowy wobec Europejczyka w czasach kolonialnych; Sahib

sake ˈsakɛ n
(spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco; Sake

sakralny saˈkralnɨ adj
związany z kultem religijnym sakral

sakrament saˈkrãmɛ̃nt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej; Sakrament

saksofon saˈksɔfɔ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu; Saxophon

saksofonista ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista n
muzyk, który gra na saksofonie Saxophonist

saksy ˈsaksɨ n
(historia, historyczny, historycznie) emigracja sezonowa Polaków do Niemiec na okres robót polowych Arbeitstou-ristik

sakwojaż saˈkfɔjaʃ n
(przestarzałe, przestarzały) torba podróżna, walizka Reisetasche

sala ˈsala n
przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową; Saal
(przenośnie, przenośnia) ludzie zebrani w sali (1.1) Saal

sala chorych ˈsala ˈxɔrɨx n
(medycyna, medyczny) szpitalne pomieszczenie przeznaczone dla chorych Krankenzimmer

salamandra ˌsalãˈmãndra n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj płazów ogoniastych; Salamander

salami saˈlãmʲi n
(kulinaria) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego; Salami Salamiwurst

salceson salˈʦ̑ɛsɔ̃n n
(spożywczy) rodzaj auszpiku lub gotowanej wędliny produkowanej z głowizny, podrobów i nóżek zawiniętych w żołądek lub pęcherz; Sülze Sulz

saldo ˈsaldɔ n
(ekonomia, ekonomiczny) w księgowości: suma wszystkich przychodów (strona "Ma") pomniejszona o sumę wszystkich wydatków i strat (strona "Winien") w danym okresie; Saldo

salina saˈlʲĩna n
zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych; Saline

salmiak ˈsalmʲjak n
(technologia, technika, techniczny) kostka chlorku amonu do czyszczenia grotu lutownicy Salmiakstein

salmonella ˌsalmɔ̃ˈnɛlːa n
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) bakteria wywołująca choroby układu pokarmowego; Salmonelle

salomonowy wyrok ˌsalɔ̃mɔ̃ˈnɔvɨ ˈvɨrɔk idiom
decyzja mądra, sprawiedliwa, często zaskakująca rozwiązaniem, kończąca spór w sposób uwzględniający interesy wszystkich stron salomonisch Urteil

salon ˈsalɔ̃n n
główny, dzienny pokój w mieszkaniu Saal

salonka saˈlɔ̃nka n
(kolejnictwo) ekskluzywny wagon kolejowy z salonem; Salonwagen

salpingektomia n
(medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu jednego lub dwóch jajowodów Salpingektomie

salsefia salˈsɛfʲja n
(botanika, botaniczny) (kulinaria) Tragopogon porrifolius, jednoroczna lub dwuletnia roślina warzywna z rodziny astrowatych, o żółtawobiałych korzeniach, uprawiana w całej Europie; Haferwurz
jadalny korzeń salsefii (1.1) Haferwurz

salwadorski ˌsalvaˈdɔrsʲci adj
odnoszący się do państwa Salwador salvadorianisch

sam sãm pronoun
bez nikogo / niczego innego, będący jedyny allein

samar ˈsãmar n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62; Samarium

samica sãˈmʲiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej Weibchen

samiec ˈsãmʲjɛʦ̑ n
zwierzę płci męskiej Männchen

samobieżny adj
taki, który porusza się samodzielnie selbstfahrend

samobójca ˌsãmɔˈbujʦ̑a n
osoba próbująca zabić samą siebie Selbstmörder Suizident

samobójczy ˌsãmɔˈbujʧ̑ɨ adj
dotyczący samobójstwa lub samobójcy, mający na celu samobójstwo selbstmörderisch

samobójczyni n
kobieta celowo zabijająca samą siebie Selbstmörderin

samobójstwo ˌsãmɔˈbujstfɔ n
zabicie samego siebie; Selbstmord Suizid Selbsttötung

samochodowy ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ adj
związany z samochodem, dotyczący samochodu Auto Automobil

samochwalstwo n
(książkowy) zachwalanie siebie Eigenlob

samochód sãˈmɔxut n
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów; Auto Wagen Kraftfahrzeug Kraftwagen Personenkraftwagen Lastkraftwagen

samochód dostawczy sãˈmɔxud ːɔˈstafʧ̑ɨ n
odmiana samochodu osobowego lub lekkiego ciężarowego przeznaczona do przewozu niezbyt dużych ładunków Lieferwagen

samochód osobowy sãˈmɔxut ˌɔsɔˈbɔvɨ n
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, silnikowy, o dopuszczalnej całkowitej masie do 3500 kg, zdolny do przewożenia do dziewięciu osób i niewielkiego bagażu; PKW Personenkraftwagen Pkw

samodzielnie ˌsãmɔˈʥ̑ɛlʲɲɛ adv
bez cudzej pomocy, o własnych siłach selbstständig

samodzielny ˌsãmɔˈʥ̑ɛlnɨ adj
radzący sobie bez cudzej pomocy selbstständig

samogwałt n
(przestarzałe, przestarzały) (pejoratywnie, pejoratywny) (fizjologia, fizjologiczny) zaspokajanie popędu płciowego poprzez stymulację własnych narządów płciowych Selbstbefriedigung

samogłoska ˌsãmɔˈɡwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby; Vokal Sebstlaut Selbstlaut

samokrytycznie adv
krytycznie w stosunku do samego siebie selbstkritisch

samokrytyczny adj
wyrażający taką ocenę, nacechowany samokrytycyzmem autokritisch selbstkritisch
zdolny do krytycznej oceny samego siebie autokritisch selbstkritisch

samolot sãˈmɔlɔt n
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną; Flugzeug

samoobrona n
obrona samego siebie Selbstverteidigung

samookaleczenie ˌsãmɔːkalɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
celowe okaleczenie samego / samej siebie; Selbstverstümmelung

samorządowy adj
(administracja) związany z samorządem Kommunal- Selbstverwaltungs-

samospalenie ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ n
samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu; Selbstverbrennung

samostanowienie ˌsãmɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
decydowanie o własnym losie Selbstbestimmung

samotny sãˈmɔtnɨ adj
taki, który jest sam, żyje samotnie einsam alleine

samotrzeci ˌsãmɔˈṭʃɛʨ̑i adj
(staropolski) będący w towarzystwie dwóch osób, jeden z trzech selbdritt

samouk sãˈmɔ<sup>w</sup>uk n
ktoś, kto uczy się samodzielnie, bez pomocy nauczyciela Autodidakt Autodidaktin Selbstlerner Selbstlernerin

samowar sãˈmɔvar n
(kulinaria) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka; Samowar

samuraj n
(historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej; Samurai

sandacz ˈsãndaʧ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich; Zander

sandał ˈsãndaw n
rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie; Sandale Sandale mit Zehenriemchen

saneczkarstwo ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ n
(sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego; Rodeln Schlittensport

saneczkarz sãˈnɛʧ̑kaʃ n
(sport, sportowy) zawodnik uprawiający saneczkarstwo Rodler

sango n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Republice Środkowoafrykańskiej; Sango

sangria ˈsãŋɡrʲja n
tradycyjny hiszpański napój alkoholowy; Sangría

sangwina sãŋɡˈvʲĩna n
miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania; Rötel Rötelstift

sanie ˈsãɲɛ n
pojazd na płozach służący do jazdy po śniegu, zaprzęgnięty w konie (także psy lub renifery); Schlitten

sankcja n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa Sanktion

sanki ˈsãnʲci n
małe sanie do zaprzęgu Schlitten

sanskryt ˈsãw̃skrɨt n
(językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii; Sanskrit

sardela sarˈdɛla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych; Sardelle

sardynka sarˈdɨ̃nka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych; Sardine

sardyński sarˈdɨ̃j̃sʲci adj
charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii sardinisch sardisch

sarisa n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) włócznia starożytnej piechoty macedońskiej, długa na 4-6 m, składana na połowy łączone metalową tuleją; Sarissa

sarkazm ˈsarkasm̥ n
złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia Sarkasmus

sarkofag sarˈkɔfak n
zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia; Sarkophag

sarkoidoza ˌsarkɔ<sup>j</sup>iˈdɔza n
(medycyna, medyczny) uogólniona choroba ziarniniakowa, najczęściej zajmująca węzły chłonne wnękowe i płuca Sarkoidose

sarkopenia ˌsarkɔˈpɛ̃ɲa n
(medycyna, medyczny) zanik masy mięśniowej wraz ze spadkiem siły mięśni Sarkopenie

sarna ˈsarna n
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego; Reh

sarnina sarʲˈɲĩna n
mięso sarny Rehfleisch

saski ˈsasʲci adj
związany z Sasami (dynastią Sasów), dotyczący Sasów sächsisch

satelita ˌsatɛˈlʲita n
(astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.; Satellit
(fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego; Satellit
(astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego; Satellit Satellitenstaat

satyna saˈtɨ̃na n
(włókiennictwo) bawełniana lub jedwabna tkanina, zwykle błyszcząca z jednej strony; rodzaj atłasu; Satin

satyra saˈtɨra n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.; Satire

satysfakcja ˌsatɨˈsfakʦ̑ʲja n
(książkowy) uczucie zadowolenia ze spełnienia pewnych oczekiwań Zufriedenheit Befriedigung

saudyjskoarabski adj
dotyczący Arabów saudyjskich i Arabii Saudyjskiej saudi-arabisch

sauna ˈsawna n
rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność; Sauna

sawanna n
(geografia, geograficzny) (botanika, botaniczny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami; Savanne

sałata saˈwata n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych; Lattich Salat
warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo Gartensalat Lattich

sałatka saˈwatka n
(kulinaria) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.; Salat

sałatka grecka n
(kulinaria) tradycyjna sałatka kuchni greckiej, w skład której zwykle wchodzą: grubo pokrojone pomidory i świeże ogórki, czerwona cebula w plastrach, zielona, słodka papryka, oliwa, plaster sera feta i brązowe oliwki; Griechischer Salat

sałatka ziemniaczana n
(spożywczy) (kulinaria) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki; Kartoffelsalat Erdäpfelsalat

scena ˈsʦ̑ɛ̃na n
krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji; Szene
(przenośnie, przenośnia) awantura, kłótnia Szene
przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów; Bühne

scena łóżkowa ˈsʦ̑ɛ̃na wuʃˈkɔva idiom
scena erotyczna w filmie Bettszene

scenariusz sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.; Drehbuch

sceptycyzm sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥ n
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy; Skeptizismus

sceptyczka n
kobieta sceptyczna, wątpiąca, niedowierzająca Skeptikerin Zweiflerin

sceptyczny adj
wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś skeptisch

sceptyk ˈsʦ̑ɛptɨk n
człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający Skeptiker

schabowy sxaˈbɔvɨ n
(kulinaria) (potocznie, potoczny) kotlet schabowy (1.1); czasem też o filecie z kurczaka przyrządzanym w podobny sposób; Karbonade

schematyczny adj
przedstawiający coś w sposób uproszczony schematisch
(pejoratywnie, pejoratywny) mało pomysłowy; zgodny z utartym myśleniem schematisch

schengeński adj
odnoszący się do wsi Schengen Schengener

schizma n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formalny rozdział między wyznawcami jednej religii; Schisma Kirchenspaltung

schizofreniczny ˌsçizɔfrɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
(medycyna, medyczny) związany ze schizofrenią, właściwy schizofrenii lub schizofrenikom schizophren

schlebiać v
chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś schmeicheln

schodkowy sxɔtˈkɔvɨ adj
taki, który ma kształt schodków Stufe stufig

schody ˈsxɔdɨ n
konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami; Treppe

schody ruchome ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ n
urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami; Rolltreppe Fahrtreppe

schowek ˈsxɔvɛk n
(informatyka, informatyczny) pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami Zwischenablage
miejsce, gdzie coś można schować Versteck

schron sxrɔ̃n n
(wojskowość, wojskowy) rodzaj betonowej budowli obronnej lub ochronnej o przeznaczeniu militarnym; Bunker

schronienie sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ n
bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować Zufluchtsort Zuflucht Versteck

schronisko sxrɔ̃ˈɲiskɔ n
budynek zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia, bazę noclegową i gastronomiczną; Boude

schwytać ˈsxfɨtaʨ̑ v
(książkowy) złapać fangen

scyzoryk sʦ̑ɨˈzɔrɨk n
składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami; Taschenmesser

seaborg ˈsʲibɔrk n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106; Seaborgium

secesja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego; Abspaltung
(sztuka) (historia, historyczny, historycznie) jeden ze stylów w sztuce i kulturze przełomu XIX i XX wieku, przybierający wiele form, a będący wyrazem odejścia od tradycyjnych i akademickich kanonów artystycznych, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, giętkich i płynnych linii i asymetrii; Jugendstil Sezession Sezessionsstil

segregator ˌsɛɡrɛˈɡatɔr n
(biurowość, biurowy) teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych; Ordner

seitan n
(spożywczy) (kulinaria) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem” Seitan

sejf sɛjf n
zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy Tresor Safe

sejsmiczny sɛjsˈmʲiʧ̑nɨ adj
dotyczący drgań i ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej, rozchodzący się we wnętrzu Ziemi seismisch

sejsmochronograf n
(geologia, geologiczny) (technologia, technika, techniczny) chronograf mający za zadanie wyznaczenie dokładnego czasu wystąpienia wstrząsów Seismochronograph

sejsmograf n
(technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej; Seismograph Seismograf

sejsmografia n
(geologia, geologiczny) zbieranie danych, odczytów urządzeń (sejsmogramy) i opisów drgań skorupy ziemskiej, a zwłaszcza trzęsień ziemi Seismografie Seismographie

sejsmogram n
(geologia, geologiczny) zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem); Seismogramm

sejsmolog n
(geologia, geologiczny) naukowiec zajmujący się sejsmologią Seismologe Erdbebenforscher Seismiker
(geologia, geologiczny) kobieta naukowiec zajmująca się sejsmologią Seismologin

sekretarz sɛˈkrɛtaʃ n
(ornitologia, ornitologiczny) Sagittarius serpentarius, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny sekretarzy; Sekretär

seks sɛks n
(potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami Sex Geschlechtsverkehr

seks oralny ˈsɛks ɔˈralnɨ n
zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami Oralverkehr

seksbomba sɛɡzˈbɔ̃mba n
(potocznie, potoczny) bardzo atrakcyjna fizycznie kobieta, o silnie działającej na zmysły, prowokującej urodzie; Sexbombe

seksistka n
(rzadki, rzadko używany) kobieta stosująca seksizm, zwolenniczka seksizmu Sexistin

seksistowski ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci adj
związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej sexistisch

seksizm ˈsɛcɕism̥ n
dyskryminacja ze względu na płeć; Sexismus

seksoholik n
mężczyzna uzależniony od uprawiania seksu; mężczyzna, dla którego seks stał się rodzajem chorobliwego nałogu Sexoholiker

seksować sɛˈksɔvaʨ̑ v
określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych sexen

seksowny sɛˈksɔvnɨ adj
atrakcyjny seksualnie, ponętny sexy

sekstant ˈsɛkstãnt n
(astronomia, astronomiczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) optyczny przyrząd nawigacyjny stosowany niegdyś w żegludze; Sextant

seksturystyka ˌsɛkstuˈrɨstɨka n
turystyka, której celem jest wchodzenie w niezobowiązujące relacje seksualne z przedstawicielami danej społeczności lokalnej Sextourismus

seksualność n
(biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność; Sexualität

seksualny ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
dotyczący seksu i popędu płciowego sexuell Sexual

sekularyzacja ˌsɛkularɨˈzaʦ̑ʲja n
przejęcie majątków spod władzy kościelnej pod władzę świecką Säkularisierung
przejście osoby duchownej do stanu świeckiego Säkularisierung

sekunda sɛˈkũnda n
(fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty Sekunde
(potocznie, potoczny) krótka chwila Sekunde

sekundant n
(historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi Sekundant
(sport, sportowy) zwłaszcza w pięściarstwie i szachach: doradca i pomocnik zawodnika Sekundant

sekwencja n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) jednostka kompozycyjna filmu lub przedstawienia, stanowiąca zamknięty fragment akcji Sequenz
(książkowy) występowanie czegoś jedno po drugim Aufeinanderfolge Kette

sekwoja sɛˈkfɔja n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych; Mammutbaum

seledynowy ˌsɛlɛdɨ̃ˈnɔvɨ adj
mający jasnozielony kolor; mattgrün zartgrün

selen ˈsɛlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34; Selen

selenografia ˌsɛlɛ̃nɔˈɡrafʲja n
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka zajmująca się opisem powierzchni Księżyca; Selenografie

seler ˈsɛlɛr n
(botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna; Sellerie

selerowate n
(botanika, botaniczny) Apiaceae Lindl., rodzina roślin należąca do rzędu selerowców; Doldenblütler Doldengewächse

selfie n
(slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki; Selfie

seligmannit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarczków; Seligmannit

semantyczny ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ adj
(informatyka, informatyczny) związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania semantisch
(językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych semantisch

semantyka sɛ̃ˈmãntɨka n
(filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością Semantik
(informatyka, informatyczny) związki między instrukcjami, wyrażeniami itp. języka programowania a znaczeniem programu rozumianym jako zachowanie się komputera, systemu itp. Semantik
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych Semantik

semazjologia ˌsɛ̃mazʲjɔˈlɔɟja n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o znaczeniu i zmianach znaczeń wyrazów Semasiologie

semestr ˈsɛ̃mɛstr̥ n
połowa roku akademickiego lub szkolnego; Semester

semicki sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów semitisch

semicki sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny języków afroazjatyckich wywodzący się z języka prasemickiego; Semitisch semitisch Sprache

seminarium ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny w którym przygotowują się kandydaci na duchownych Seminar
(studencki) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych Seminar

seminarzysta n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) student seminarium duchownego Seminarist

sen sɛ̃n n
(fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości Schlaf Traum
doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1) Traum
(przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste Traum

sen zimowy ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ n
(biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy; Winterschlaf

senegalski ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci adj
odnoszący się do państwa Senegal senegalesisch

senność ˈsɛ̃nːɔɕʨ̑ n
potrzeba snu, pragnienie zaśnięcia Schläfrigkeit

senny ˈsɛ̃nːɨ adj
dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu Schlaf-
taki, który chce spać; jest śpiący schläfrig

sens sɛ̃w̃s n
sposób rozumienia czegoś Sinn Sinn Sinn

sensacyjny adj
wywołujący sensację sensationell

sentymentalny ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ adj
przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości sentimental

separacja n
(książkowy) oddzielenie od czegoś Absonderung Isolierung
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński Trennung

separatysta ˌsɛparaˈtɨsta n
zwolennik separatyzmu Separatist

separatystyczny ˌsɛparatɨˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z separatyzmem lub/i separatystami; właściwy separatyzmowi separatistisch

separatyzm ˌsɛpaˈratɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości; Separatismus

separować v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uchylać wspólnotę małżeństwa wraz z zablokowaniem możliwości wstępowania w nowy związek małżeński trennen
oddzielać od czego lub kogo absondern isolieren
odsuwać siebie od innych sich absondern

sepsa ˈsɛpsa n
(medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej; Sepsis

sepulka sɛˈpulka n
(książkowy) w twórczości Stanisława Lema: tajemniczy twór o nieznanym przeznaczeniu odgrywający ważną rolę w fikcyjnej cywilizacji Ardrytów; Sepulke

ser sɛr n
(spożywczy) (kulinaria) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego; Käse

ser podpuszczkowy ˈsɛr ˌpɔtpuʃʧ̑ˈkɔvɨ n
(kulinaria) ser dojrzewający, otrzymywany przy użyciu podpuszczki, poddawany procesowi dojrzewania przez okres 1–5 miesięcy; Labkäse

serafin n
(teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej; Seraph Seraf Seraphin

seraj n
(architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana Serail

serbski ˈsɛrpsʲci adj
związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów serbisch Serbisch

serce ˈsɛrʦ̑ɛ n
(anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie; Herz
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości Herz
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt Herz
(przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś Herz
(przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej Herz
przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości Herz

serdecznie sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ adv
naprawdę, całkowicie, bardzo aufrichtig
w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie herzlich warm

serdeczność sɛrˈdɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
życzliwość, serdeczny stosunek Herzlichkeit Innigkeit

serdeczny sɛrˈdɛʧ̑nɨ adj
taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć herzlich

serdeczny palec sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑ n
(anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki Ringfinger

serenada n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej Serenade
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym; Serenade

seria ˈsɛrʲja n
elementy lub wydarzenia następujące po sobie Serie Folge
szereg jednakowych elementów Serie Folge

serial ˈsɛrʲjal n
film telewizyjny składający się z przynajmniej kilku odcinków Serie

sernik ˈsɛrʲɲik n
(kulinaria) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser; Käsekuchen

serpentyna ˌsɛrpɛ̃nˈtɨ̃na n
(przenośnie, przenośnia) kręta droga, ścieżka; Serpentine

serwatka n
(spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera; Molke

serwer ˈsɛrvɛr n
(informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej; Server

serwerownia n
(informatyka, informatyczny) specjalne, wydzielone pomieszczenie, w którym znajdują się serwery; Serverraum

serweta sɛrˈvɛta n
ozdobny obrus do nakrywania stołu Tischdecke

serwetka n
kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia Serviette

sesja zdjęciowa n
(fotografia) spotkanie zorganizowane w celu zrobienia serii zdjęć Fotoshooting Fototermin Shooting

seszelski sɛˈʃɛlsʲci adj
odnoszący się do Seszeli (państwa lub wysp) seychellisch

seter szkocki ˈsɛtɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy wyżłów w typie seterów; Gordon Setter

sezon ˈsɛzɔ̃n n
(książkowy) pora roku Jahreszeit
(rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych Saison
okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp. Saison
(telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza Staffel

sezonowość n
(książkowy) cecha bycia sezonowym; występowanie w określonej porze Saisonabhängigkeit Saisonalität

sfaleryt n
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku; Sphalerit Zinkblende

shader n
(informatyka, informatyczny) w grafice komputerowej: program komputerowy, zawierający zbiór instrukcji dla karty graficznej renderujący grafikę, Schattierer Shader

shinto n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii; Shintoismus Shinto

siadać ˈɕadaʨ̑ v
zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia sich setzen

siano ˈɕãnɔ n
(rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę; Heu

siara ˈɕara n
(zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków; Kolostrum

siarczan ˈɕarʧ̑ãn n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego; Sulfat

siarczek n
(chemia, chemiczny) sól kwasu siarkowodorowego Sulfid

siarka ˈɕarka n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16; Schwefel Sulfur

siarkowodór ˌɕarkɔˈvɔdur n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru Schwefelwasserstoff

siatkówka ɕatˈkufka n
(anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe; Netzhaut Retina
(sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką; Volleyball

siać ɕäʨ̑ v
rzucać nasiona w glebę säen

siebie ˈɕɛbʲjɛ pronoun
…wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi biernikiem i dopełniaczem dich sich mich euch uns

sieczka n
(rolnictwo, rolniczy) pocięta drobno słoma na paszę; Häcksel

siedem grzechów głównych n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego; sieben Todsünden

siedemdziesięcioczterolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt cztery lata Vierundsiebzigjähriger

siedemdziesięcioczterolatka ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatka n
kobieta mająca siedemdziesiąt cztery lata Vierundsiebzigjährige

siedemdziesięcioczteroletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt cztery lata vierundsiebzigjährig
trwający siedemdziesiąt cztery lata vierundsiebzigjährig

siedemdziesięciodwulatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt dwa lata Zweiundsiebzigjähriger

siedemdziesięciodwulatka ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatka n
kobieta mająca siedemdziesiąt dwa lata Zweiundsiebzigjährige

siedemdziesięciodwuletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt dwa lata zweiundsiebzigjährig
trwający siedemdziesiąt dwa lata zweiundsiebzigjährig

siedemdziesięciodziewięciolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt dziewięć lat Neunundsiebzigjähriger

siedemdziesięciodziewięciolatka ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca siedemdziesiąt dziewięć lat Neunundsiebzigjährige

siedemdziesięciodziewięcioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt dziewięć lat neunundsiebzigjährig
trwający siedemdziesiąt dziewięć lat neunundsiebzigjährig

siedemdziesięciojednolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt jeden lat Einundsiebzigjähriger

siedemdziesięciojednolatka ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatka n
kobieta mająca siedemdziesiąt jeden lat Einundsiebzigjährige

siedemdziesięciojednoletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt jeden lat einundsiebzigjährig
trwający siedemdziesiąt jeden lat einundsiebzigjährig

siedemdziesięciolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
osoba w wieku 70-79 lat Siebzigjähriger

siedemdziesięciolatka ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca siedemdziesiąt lat Siebzigjährige

siedemdziesięcioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt lat siebzigjährig
trwający siedemdziesiąt lat siebzigjährig

siedemdziesięcioośmiolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt osiem lat Achtundsiebzigjähriger

siedemdziesięcioośmiolatka ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca siedemdziesiąt osiem lat Achtundsiebzigjährige

siedemdziesięcioośmioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt osiem lat achtundsiebzigjährig
trwający siedemdziesiąt osiem lat achtundsiebzigjährig

siedemdziesięciopięciolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt pięć lat Fünfundsiebzigjähriger

siedemdziesięciopięciolatka ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca siedemdziesiąt pięć lat Fünfundsiebzigjährige

siedemdziesięciopięcioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt pięć lat fünfundsiebzigjährig
trwający siedemdziesiąt pięć lat fünfundsiebzigjährig

siedemdziesięciosiedmiolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt siedem lat Siebenundsiebzigjähriger

siedemdziesięciosiedmiolatka ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca siedemdziesiąt siedem lat Siebenundsiebzigjährige

siedemdziesięciosiedmioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt siedem lat siebenundsiebzigjährig
trwający siedemdziesiąt siedem lat siebenundsiebzigjährig

siedemdziesięciosześciolatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt sześć lat Sechsundsiebzigjähriger

siedemdziesięciosześciolatka ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca siedemdziesiąt sześć lat Sechsundsiebzigjährige

siedemdziesięciosześcioletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt sześć lat sechsundsiebzigjährig
trwający siedemdziesiąt sześć lat sechsundsiebzigjährig

siedemdziesięciotrzylatek ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający siedemdziesiąt trzy lata Dreiundsiebzigjähriger

siedemdziesięciotrzylatka ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatka n
kobieta mająca siedemdziesiąt trzy lata Dreiundsiebzigjährige

siedemdziesięciotrzyletni ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający siedemdziesiąt trzy lata dreiundsiebzigjährig
trwający siedemdziesiąt trzy lata dreiundsiebzigjährig

siedemnastolatek ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlatɛk n
chłopak mający siedemnaście lat Siebzehnjähriger

siedemnastolatka ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlatka n
dziewczyna mająca siedemnaście lat Siebzehnjährige

siedemnastoletni ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedemnaście lat siebzehnjährig
trwający siedemnaście lat siebzehnjährig

siedlisko n
(ekologia, ekologiczny) całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów Lebensraum
miejsce bytowania, zamieszkania Ansiedlung Lebensraum Wohnsitz
miejsce pochodzenia i wylęgania zarazków Seuchenherd

siedmiokrotnie ˌɕɛdmʲjɔˈkrɔtʲɲɛ adv
siedem razy siebenfach

siedmiolatek ˌɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
chłopiec mający siedem lat Siebenjähriger

siedmiolatka ˌɕɛdmʲjɔˈlatka n
dziewczynka mająca siedem lat Siebenjährige

siedmioletni ˌɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający siedem lat siebenjährig
trwający siedem lat siebenjährig

siedziba ɕɛ̇ˈʥ̑iba n
budynek, w którym znajduje się jakaś instytucja, firma, organizacja Sitz

siedzieć ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
(potocznie, potoczny) przebywać w jakimś miejscu hocken sitzen
spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach sitzen
(potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności sitzen

siedzieć jak na tureckim kazaniu ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˈjak ˌna‿tuˈrɛʦ̑ʲcĩm kaˈzãɲu v
(potocznie, potoczny) nie rozumieć nic z toczącej się rozmowy, nie wiedzieć, o czym mowa nur Bahnhof verstehen

siedzieć po turecku ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku v
siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze im Schneidersitz sitzen

siedzący adj
służący do siedzenia Sitz-
taki, który wymaga siedzenia sitzend

sieja ˈɕɛ̇ja n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Coregonus, srebrzysta, przybrzeżna ryba bałtycka żyjąca również w niektórych jeziorach; Große Maräne Großmaräne Lavaret

siekacz n
(stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu Schneidezahn

siekać ˈɕɛkaʨ̑ v
(kulinaria) drobno kroić hacken

siekiera ɕɛ̇ˈcɛra n
ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska Axt

siemię lniane ˈɕɛ̃mʲjɛ ˈlʲɲãnɛ n
(spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) nasiona lnu zwyczajnego Leinsamen

siennik ˈɕɛ̇̃ɲːik n
płócienny materac wypchany słomą lub sianem; Strohsack

sierota ɕɛˈrɔta n
dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców Waise

sierp ɕɛrp n
(rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.; Sichel

sierp i młot ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt n
(historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów; Hammer und Sichel

sierpień ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ n
ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego; August Ernting

sierść ɕɛrʲɕʨ̑ n
(zoologia, zoologiczny) owłosienie ssaków; Fell Haardecke

sierżant ˈɕɛrʒãnt n
stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant; Feldwebel

siew n
(rolnictwo, rolniczy) umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby Saat

siewka złota ˈɕɛfka ˈzwɔta n
(ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis apricaria, gatunek średniej wielkości ptaka; Goldregenpfeifer

sieć ɕɛ̇ʨ̑ n
grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję Netz
(potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet Netz
(potocznie, potoczny) sieć (1.3) elektroenergetyczna Netz
(przenośnie, przenośnia) pułapka Netz
połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś Netz
pajęczyna Spinnengewebe
siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ; Netz Netzwerk

sikhizm ˈsʲikçism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach; Sikhismus

sikora ɕiˈkɔra n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych; Meise

sikora bogatka ɕiˈkɔra bɔˈɡatka n
(ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu; Kohlmeise

silnia ˈɕilʲɲa n
(matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero; Fakultät

silnik ˈɕilʲɲik n
(fizyka, fizyczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii; Motor Triebwerk

silny ˈɕilnɨ adj
odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty) stark
odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy) stark

silos ˈsʲilɔs n
(technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych; Silo
(wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych; Silo
(rolnictwo, rolniczy) zbiornik do przygotowywania i przechowywania kiszonki na paszę Silo

simens n
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka przewodności elektrycznej w układzie SI, odwrotność oma; Siemens

sin ˈsʲĩnus symbol
= (matematyka, matematyczny) sinus sin

singulare tantum n
(gramatyka) rzeczownik występujący jedynie w liczbie pojedynczej; Singularetantum

siniak ˈɕĩɲak n
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu blauer Fleck Veilchen

sinologia ˌsʲĩnɔˈlɔɟja n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach; Sinologie

sinus ˈsʲĩnus n
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej; Sinus

siodło ˈɕɔdwɔ n
(jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca; Sattel

siorbać v
(potocznie, potoczny) pijąc coś lub jedząc półpłynną potrawę, wydawać odgłos podobny do mlaśnięcia schlürfen

siostra ˈɕɔstra n
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki Schwester
zakonnica Schwester
pielęgniarka Schwester

siostrzenica ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a n
córka siostry Nichte

siostrzeniec ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑ n
syn siostry Neffe

siusiak ˈɕüɕak n
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) (infantylnie) członek męski Pimmel

siwy ˈɕivɨ adj
o włosach: mający naturalny białoszary kolor, najczęściej ze starości grau

się ɕɛ pronoun
…używany dla oznaczenia zbiorowości wykonującej czynność man
…używany jako forma bezosobowa es
…używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków sich

siła ˈɕiwa n
energia, zdolność do wysiłku Kraft
(fizyka, fizyczny) wektorowa miara odziaływań fizycznych między ciałami; Kraft
zdolność oddziaływania, wywierania wpływu Kraft

siła robocza n
(ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni Arbeitskraft

siłownia ɕiˈwɔvʲɲa n
(sport, sportowy) sala gimnastyczna z przyrządami do ćwiczenia mięśni Fitnessstudio

skakać ˈskakaʨ̑ v
przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi) springen

skalpel ˈskalpɛl n
(medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii; Skalpell

skamieniałość ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑ n
(geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej; Fossil

skand skãnt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21; Scandium Skandium

skandal ˈskãndal n
zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje Skandal
oburzenie i zgorszenie wywołane skandalem (1.1) Skandal

skandaliczny ˌskãndaˈlʲiʧ̑nɨ adj
stanowiący skandal, mający cechy skandalu skandalös
taki, który wywołuje oburzenie, zgorszenie i przynosi wstyd skandalös

skandynawistka ˌskãndɨ̃naˈvʲistka n
forma żeńska od: skandynawista Skandinavistin

skandynawski ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci adj
związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii skandinavisch

skaner ˈskãnɛr n
(informatyka, informatyczny) urządzenie pozwalające na zmianę do postaci cyfrowej zdjęć, tekstów, obrazów i innych grafik przedstawionych na papierze; Scanner
urządzenie przeszukujące Scanner

skaningowy mikroskop tunelowy ˌskãɲĩŋˈɡɔvɨ mʲiˈkrɔskɔp ˌtũnɛˈlɔvɨ n
(fizyka, fizyczny) rodzaj mikroskopu ze skanującą sondą; Rastertunnelmikroskop

skanować skãˈnɔvaʨ̑ v
(technologia, technika, techniczny) czytać wartości punkt po punkcie scannen
wprowadzać do komputera dane za pomocą skanera scannen

skarb skarp n
zbiór bardzo wartościowych rzeczy Schatz
coś niezwykle wartościowego, drogocennego Schatz
(archeologia, archeologiczny) znalezisko gromadne, złożone z celowo ukrytych przedmiotów Schatz
(przestarzałe, przestarzały) majątek państwa Schatz
osoba kochana, ceniona Schatz

skarpeta skarˈpɛta n
okrycie (ubiór) stopy Socke Kniestrumpf

skarżypyta ˌskarʒɨˈpɨta n
(potocznie, potoczny) ktoś (zwykle dziecko), kto skarży na kogoś Petze Petzer
(potocznie, potoczny) dziewczynka, dziewczyna lub kobieta, która skarży na kogoś Petzerin

skaut skawt n
członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej Pfadfinder

skała ˈskawa n
zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok Fels Felsen
zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału; Fels Gestein

skałoczep skaˈwɔʧ̑ɛp n
(zoologia, zoologiczny) mięczak żyjący na skałach Gemeine Napfschnecke

skecz n
krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość Sketch

skiba ˈsʲciba n
grubo ukrojona kromka chleba Stulle

skierowanie ˌsʲcɛrɔˈvãɲɛ n
rodzaj pisemnego polecenia przyjęcia kogoś przez określoną placówkę Einweisung

skinhead n
męski członek kontrkultury skinhead (1.1) Skinhead

skipass n
(sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) karnet narciarski umożliwiający korzystanie z kilku wyciągów w obrębie kompleksu narciarskiego, czasem także z dodatkowych usług Skipass

sklep sklɛp n
pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary Laden Geschäft

sklep kolonialny ˈsklɛp ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ n
(dawniej, dawny) sklep zaopatrzony w towary spożywcze (jak kawa, herbata, ryż, przyprawy) sprowadzane z zamorskich krajów, głównie z kolonii Kolonialwarengeschäft Kolonialwarenladen

sklep monopolowy ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ n
sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol Schnapsladen Spirituosengeschäft

sklepienie sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ n
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli; Gewölbe

sklepikarz sklɛˈpʲikaʃ n
właściciel sklepu, sklepiku; osoba prowadząca sklep, sklepik Ladenbesitzer

sknocić ˈsknɔʨ̑iʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zrobić coś źle; zawalić verbocken

skobel ˈskɔbɛl n
zgięty pręt tworzący uszko, wbijany w drzwi, wieko skrzyni, w futrynę, w celu zawieszenia kłódki Haspe

skoczek ˈskɔʧ̑ɛk n
(szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu; Springer

skoczkini skɔʧ̑ʲˈcĩɲi n
(sport, sportowy) kobieta specjalizująca się w wykonywaniu skoków Springerin

skocznia narciarska n
(sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków; Skisprungschanze

skok skɔk n
chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry Sprung

skok o tyczce ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki; Stabhochsprung

skok wzwyż ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę; Hochsprung

skomplikowany ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ adj
składający się z wielu elementów kompliziert

skop skɔp n
(zootechnika, zootechniczny) wykastrowany baran Hammel Schöps

skopek n
(zootechnika, zootechniczny) wytrzebione jagnię Hammellamm

skorpion ˈskɔrpʲjɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku; Skorpion

skorupa skɔˈrupa n
(zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp. Schild
kawałek rozbitego naczynia ceramicznego Scherbe
twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu Schale Kruste

skorupa ziemska skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska n
zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery; Erdkruste

skowronek skɔvˈrɔ̃nɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Alaudidae, rodzina małych ptaków o perlistym, wysokim śpiewie; Lerche

skończony skɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
niespodziewający się niczego dobrego, niemogący liczyć na sukces; przegrany voll

skraj skraj n
(przenośnie, przenośnia) granica Rand
brzeg jakiejś płaszczyzny, jakiegoś obszaru Rand

skraplanie skraˈplãɲɛ n
(fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia z gazowego na ciekły Kondensation

skrobia n
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii; Stärke

skromność ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑ n
cecha czegoś, co jest proste i pozbawione ozdób Schlichtheit
cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych Bescheidenheit

skroń skrɔ̃ɲ n
(anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami; Schläfe

skrytka pocztowa ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva n
skrzynka na listy zainstalowana na poczcie; Postfach

skrytobójca n
(książkowy) osoba, która popełnia skrytobójstwo; zabija podstępnie, zza węgła, z ukrycia Meuchelmörder Meuchler

skryty adj
niechętnie ujawniający własne przeżycia verschlossen
utrzymywany w tajemnicy heimlich

skrywać v
czynić niewidocznym verdecken
trzymać w niewidocznym miejscu verstecken
utrzymywać w tajemnicy verbergen verheimlichen
stawać się zasłoniętym przez coś sich verstecken

skrzat n
(folklor) (literacko) bajkowy ludek Kobold Schrat

skrzydło ˈskʃɨdwɔ n
(wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku; Flügel
boczna część budynku, wydzielona z głównej części; Flügel
część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach Flügel
(regionalizm poznański) fortepian Flügel
górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie; Flügel Schwinge
część samolotu tworząca siłę nośną; Flügel Schwinge

skrzydłówka skʃɨdˈwufka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego; Flügelhorn

skrzynia ˈskʃɨ̃ɲa n
drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem; Kasten Kiste

skrzynia biegów ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf n
(motoryzacja) (mechanika) mechanizm służący do przekazywania mocy wytwarzanej przez silnik i dającej napęd maszynie roboczej lub pojazdowi; Getriebe

skrzynka ˈskʃɨ̃nka n
mała skrzynia Kasten
metalowy, pocztowy pojemnik na korespondencję Briefkasten Kasten

skrzynka pocztowa n
pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania; Briefkasten

skrzyp skʃɨp n
Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych; Schachtelhalm

skrzyp polny ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ n
(botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze; Acker-Schachtelhalm Katzenwedel

skrzypce ˈskʃɨpʦ̑ɛ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy smyczkowych; Geige Violine

skrzypek ˈskʃɨpɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach Geiger Violinist

skrzypieć v
wydawać swoisty dźwięk, jaki powstaje przy tarciu niegładkich i suchych powierzchni knirschen quietschen

skrzyżowanie ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ n
miejsce połączenia dwóch dróg; Kreuzung
produkt skrzyżowania (1.1) dwóch rzeczy Kreuzung

skrót skrut n
(informatyka, informatyczny) plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku; Abkürzung Verknüpfung Dateiverknüpfung
(językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter; Abkürzung
droga krótsza od oficjalnej lub zalecanej Abkürzung

skrót myślowy ˈskrut mɨɕˈlɔvɨ idiom
(książkowy) uproszczenie wypowiedzi poprzez przedstawienie jej w postaci niekompletnej lub zastąpienie jej innym, krótszym określeniem, czasem prowadzące do nieporozumień Gedankensprung

skrótowiec skruˈtɔvʲjɛʦ̑ n
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów; Akronym Kurzwort

skrępowany ˌskrɛ̃mpɔˈvãnɨ adj
(książkowy) zawstydzony, onieśmielony jakąś sytuacją befangen verlegen

skunks skũŋks n
(zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą; Stinktier

skurwysyn skurˈvɨsɨ̃n n
(wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie Hurensohn

skuteczność skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest w określonym stopniu skuteczne Wirksamkeit Wirkungsgrad

skuteczny skuˈtɛʧ̑nɨ adj
taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt wirksam

skutek ˈskutɛk n
wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja Wirkung Resultat Ausgang Ergebnis Folge

skutkować skutˈkɔvaʨ̑ v
przynosić określony skutek, prowadzić do jakiegoś efektu wirken

skwarno adv
bardzo gorąco glühend heiß tropisch

skyr n
(spożywczy) islandzki, tradycyjny produkt mleczny, rodzaj kwaszonego mleka; Skyr

skóra ˈskura n
(anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców; Haut
surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt; Leder Fell Pelz
zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp. Hülle Schale

skąd skɔ̃nt particle
wzmocnione nie ach wo

skąd skɔ̃nt pronoun
…służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch woher
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch woher

skąpiec ˈskɔ̃mpʲjɛʦ̑ n
osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze Geizhals Geiziger

skąpstwo ˈskɔ̃mpstfɔ n
niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność Geiz

skąpy ˈskɔ̃mpɨ adj
(pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze geizig knauserig

skład skwat n
(sport, sportowy) zbiór wszystkich zawodników jednej drużyny podczas meczu Aufstellung
miejsce gromadzenia (składowania) towarów, magazyn Lager
zbiór elementów stanowiących dany przedmiot lub substancję Zusammensetzung

składaniec n
(pszczelarstwo, pszczelarski) odkład utworzony z ramek z czerwiem pochodzących od kilku różnych rodzin pszczelich Sammelableger Sammelbrutableger

składać ˈskwadaʨ̑ v
mieć coś za swoje części bestehen

składnia ˈskwadʲɲa n
(językoznawstwo, językoznawczy) funkcja wyrazu w zdaniu Satzbau Satzlehre

składnik ˈskwadʲɲik n
(matematyka, matematyczny) jeden z obiektów dodawanych dający sumę Summand
część składowa czegoś Zutat Bestandteil Komponente

skłonność ˈskwɔ̃nːɔɕʨ̑ n
upodobanie do czegoś Neigung

skłonny ˈskwɔ̃nːɨ adj
taki, który zgadza się z czymś, ma chęć na coś bereit geneigt

slawistyczny ˌslavʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
związany ze slawistyką slawistisch

slawistyka slaˈvʲistɨka n
dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię Slawistik
(edukacja, edukacyjny) studia w dziedzinie slawistyki (1.1) Slawistik

slawizm ˈslavʲism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z któregoś języka słowiańskiego; Slawismus

slipy ˈslʲipɨ n
męskie, obcisłe majtki; Slip

slums n
(urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście; Slum

slup slup n
żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok; Slup

smacznego smaʧ̑ˈnɛɡɔ
zwyczajowe życzenie przyjemności z posilania się guten Appetit

smaczny ˈsmaʧ̑nɨ adj
mający dobry smak; dobrze smakujący schmackhaft wohlschmeckend

smagły ˈsmaɡwɨ adj
o oliwkowej cerze, ciemnej karnacji dunkelhäutig

smak smak n
właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1) Geschmack Geschmackssinn
zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm; Geschmack
(przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna; Geschmack

smakować smaˈkɔvaʨ̑ v
próbować czegoś w celu określenia smaku schmecken kosten
o potrawach, napojach itp.: być dobrym w smaku gut schmecken
o potrawach, napojach itp.: mieć smak schmecken

smartfon ˈsmartfɔ̃n n
(telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu; Smartphone

smażony adj
(kulinaria) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu gebraten

smażyć ˈsmaʒɨʨ̑ v
(kulinaria) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia braten

smerf smɛrf n
fikcyjne małe, niebieskie stworzenie; Schlumpf

smoczek ˈsmɔʧ̑ɛk n
miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania; Schnuller Sauger
nasadka na butelkę, dzięki której małe dzieci mogą z niej ssać; Sauger

smog n
(ekologia, ekologiczny) zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi; Smog

smok smɔk n
(mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada; Drache

smoła ˈsmɔwa n
mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.; Pech

smród sm̥rut n
przykry zapach Gestank

smutek ˈsmutɛk n
stan uczuć, gdy ktoś jest smutny Traurigkeit

smutny ˈsmutnɨ adj
odczuwający smutek, pogrążony w smutku traurig betrübt

smycz smɨʧ̑ n
mały pasek zakończony karabińczykiem, uchwytem lub klipsem, używany do trzymania kluczy bądź telefonu Schlüsselband
taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer; Hundeleine Leine

smyczek ˈsmɨʧ̑ɛk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun; Bogen

smyczek skaczący n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywanie oddzielnie każdej nuty lekko podskakującym smyczkiem Springbogen

snajper ˈsnajpɛr n
(wojskowość, wojskowy) strzelec wyborowy, żołnierz przeszkolony do zwalczania celów odległych i trudno dostępnych za pomocą pojedynczych strzałów ze specjalnego karabinu; Heckenschütze Scharfschütze

snob snɔp n
osoba, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy Snob Wichtigtuer

snop snɔp n
(rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw; Garbe

snowboard n
(sport, sportowy) szeroka deska mocowana do butów specjalnymi wiązaniami i służąca do zjeżdżania po śniegu; Snowboard

snowboardzista ˌsnɔwbɔrʲˈʥ̑ista n
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na snowboardzie Snowboarder Snowboardfahrer

snowboardzistka ˌsnɔwbɔrʲˈʥ̑istka n
(sport, sportowy) kobieta jeżdżąca na snowboardzie Snowboarderin Snowboardfahrerin

snycerstwo snɨˈʦ̑ɛrstfɔ n
(książkowy) sztuka, artystyczne rzemiosło rzeźbienia w drewnie Holzschnitzerei

sobie ˈsɔbʲjɛ pronoun
… wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi celownikiem i miejscownikiem sich

sobota sɔˈbɔta n
szósty dzień tygodnia; Samstag Sonnabend

sobowtór sɔˈbɔftur n
osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej; Doppelgänger

soból ˈsɔbul n
(zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze; Zobel

sobą ˈsɔbɔ̃w̃ pronoun
…wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi narzędnikiem sich

socjaldemokracja ˌsɔʦ̑ʲjaldɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja n
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch społeczny, mający na celu budowę społeczeństwa i ustroju socjalistycznego poprzez demokratyczne reformy; Sozialdemokratie
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ogół partii socjaldemokratycznych Sozialdemokratie

socjalista ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista n
zwolennik socjalizmu Sozialist

socjalistyczny ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu sozialistisch
związany z socjalizmem realnym, dotyczący państwa tzw. demokracji ludowej sozialistisch

socjalizm sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze); Sozialismus

socjalizować v
(ekonomia, ekonomiczny) zmieniać własność środków produkcji z prywatnej na społeczną sozialisieren verstaatlichen
być entuzjastą socjalizmu mit dem Sozialismus sympathisieren
poddawać procesowi socjalizacji sozialisieren
podlegać procesowi socjalizacji sich sozialisieren

socjolog sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk n
(edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii Soziologe
(edukacja, edukacyjny) specjalistka w dziedzinie socjologii Soziologin

socjologia ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja n
nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących; Soziologie Gesellschaftskunde

socynianin ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃ɲĩn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu Sozinianer Sozinianist

soczewica ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Linse Erve

soczewka kontaktowa sɔˈʧ̑ɛfka ˌkɔ̃ntakˈtɔva n
soczewka umieszczana bezpośrednio na rogówce oka, służąca najczęściej do korygowania wad wzroku, rzadziej w celach opatrunkowych lub kosmetycznych; Kontaktlinse

soczysty sɔˈʧ̑ɨstɨ adj
zawierający dużo soku, pełen soku saftig

sofa ˈsɔfa n
rodzaj niskiej kanapy Sofa

sojusznik sɔˈjuʃʲɲik n
państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy Verbündete

sok sɔk n
napój robiony z owoców, czasem również z warzyw; Saft

sokolnik sɔˈkɔlʲɲik n
osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi Falkner Falkenjäger

sokowirówka ˌsɔkɔvʲiˈrufka n
urządzenie służące do mechanicznego uzyskiwania soku z owoców lub warzyw; Entsafter

sokół ˈsɔkuw n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach; Falke

sola ˈsɔla n
(ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie; Seezunge

solarny sɔˈlarnɨ adj
związany ze słońcem, dotyczący słońca (jako zjawiska lub obiektu astronomicznego) solar

solidarność ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑ n
poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń Solidarität

solidarny adj
wykazujący się solidarnością solidarisch

solista n
(choreografia, choreograficzny) najwyższej klasy tancerz wykonujący główne role w spektaklu baletowym Solotänzer
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk wykonujący utwór muzyczny lub śpiewający pojedynczo Solist Solosänger

soliter n
samotnik, jednoosobowa gra logiczna, rodzaj łamigłówki Solitär
(medycyna, medyczny) (zoologia, zoologiczny) tasiemiec, pasożyt w przewodzie pokarmowym człowieka i zwierząt; Solitär
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) samotne drzewo (krzew) w otwartym terenie, pełniące funkcję dekoracyjną; Solitär
(urbanistyka, urbanistyczny) (architektura, architektoniczny) wolno stojący budynek, zwykle planowo wkomponowany w otoczenie; Solitär

solić ˈsɔlʲiʨ̑ v
przyprawiać potrawy solą salzen

solniczka sɔlʲˈɲiʧ̑ka n
niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli Salzstreuer
niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy; Salzstreuer

somalijski ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci adj
odnoszący się do państwa Somalia somalisch Somali

sombrero sɔ̃mˈbrɛrɔ n
(etnografia, etnograficzny) miękki kapelusz z szerokim rondem pochodzenia hiszpańskiego, noszony w krajach Ameryki Łacińskiej i Hiszpanii Sombrero

somnambulik ˌsɔ̃mnãmˈbulʲik n
osoba wykonująca czynności (np. chodzenie, mówienie) nieświadomie podczas snu; lunatyk Somnambuler

sonant ˈsɔ̃nãnt n
(językoznawstwo, językoznawczy) spółgłoska mogąca tworzyć sylabę, Sonant

sonet ˈsɔ̃nɛt n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof; Sonett

sopel ˈsɔpɛl n
podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.; Eiszapfen

sopran ˈsɔprãn n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy; Sopran
(potocznie, potoczny) osoba z takim głosem Sopranist Sopransänger

sopranistka ˌsɔprãˈɲistka n
kobieta, która śpiewa sopranem Sopranistin

sos sɔs n
(spożywczy) (kulinaria) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw; Sauce Soße

sos sojowy ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ n
(kulinaria) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej Sojasauce

sosna ˈsɔsna n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) Kiefer
drewno sosnowe Kiefer Kieferholz

soteriologia ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja n
(teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu; Soteriologie

soul n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z gatunków muzycznych; Soul

sowa ˈsɔva n
(ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą; Eule Uhu

sowiecki sɔˈvʲjɛʦ̑ʲci adj
radziecki, dotyczący Związku Sowieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich) sowjetisch

sowietolog n
(edukacja, edukacyjny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalista w dziedzinie sowietologii Sowjetologe

sowietologia n
(edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR; Sowjetologie

sowietologiczny adj
związany z sowietologią sowjetoglogisch

sołtys n
(historia, historyczny, historycznie) przedstawiciel feudała stojący na czele wsi lokowanej na prawie niemieckim Schultheiß

sośnina n
drewno z sosny Kiefer Kieferholz

spacer ˈspaʦ̑ɛr n
niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności Spaziergang Bummel

spadać ˈspadaʨ̑ v
lecieć bezwładnie w dół fallen

spadek ˈspadɛk n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby; Erbschaft

spadkobierca ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś Erbe

spadochron spaˈdɔxrɔ̃n n
urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał Fallschirm

spadź spaʨ̑ n
gęsta, słodka ciecz składająca się z wydzieliny mszyc i czerwców oraz soków roślinnych, występująca na liściach i gałązkach niektórych drzew Honigtau

spaghetti spaˈɡɛttʲi n
(spożywczy) włoski, długi, cienki makaron; Spaghetti

spalić na panewce ˈspalʲiʨ̑ ˌna‿pãˈnɛfʦ̑ɛ idiom
nie udać się, zakończyć się klęską fehlschlagen im Sand verlaufen

spalony n
(sport, sportowy) sytuacja, podczas której zawodnik drużyny atakującej w momencie podania znajduje się bliżej bramki niż wszyscy zawodnicy drużyny przeciwnej Abseits

spaniel n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów myśliwskich lub pokojowych o falistej sierści i długich wiszących uszach Spaniel

spartański sparˈtãj̃sʲci adj
charakteryzujący się surowością, wielką prostotą, skromnością spartanisch
dotyczący Sparty, związany ze Spartą spartanisch

sparzyć ˈspaʒɨʨ̑ v
(kulinaria) zalać lub opłukać coś wrzątkiem abbrühen blanchieren überbrühen
uszkodzić ciało, dotykając je czymś gorącym verbrühen
doznać poparzenia, podrażnić skórę i mieć objawy poparzenia lub takie, jak po dotknięciu gorącej rzeczy sich verbrennen sich verbrühen
(przenośnie, przenośnia) doznać zawodu, zawieść się na czymś lub na kimś sich die Finger verbrennen

spastyczny adj
(medycyna, medyczny) kurczowy, wywołany przez spazm spastisch

spawacz ˈspavaʧ̑ n
robotnik zajmujący się spawaniem Schweißer

spazm n
(medycyna, medyczny) nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni Spasmus Krampf

spać spaʨ̑ v
być pogrążonym we śnie schlafen
(eufemistycznie) mieć stosunek seksualny schlafen

spać jak suseł ˈspaʨ̑ ˈjak ˈsusɛw v
spać mocnym, głębokim snem, z którego trudno wybudzić wie ein Murmeltier schlafen

spaść z nieba ˈspaʑʥ̑ ˈzʲ‿ɲɛba v
zupełnie nieoczekiwanie, nagle, niespodziewanie wydarzyć się lub pojawić się gdzieś wie aus den Wolken fallen

specjalista ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista n
człowiek, który się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie Spezialist Fachmann
lekarz, który zajmuje się określonym działem medycyny; który ukończył dodatkowe studia podyplomowe Facharzt

specjalistka ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲistka n
kobieta, która specjalizuje się w czymś, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie Spezialistin

specjalizacja n
proces wyodrębniania się funkcji, kompetencji, zadań Spezialisierung Profilierung Vertiefungsrichtung

specjalizować się v
(edukacja, edukacyjny) robić specjalizację; zdobywać wiedzę i umiejętności w jakiejś węższej dziedzinie nauki sich spezialisieren
być znawcą, profesjonalistą w danej dziedzinie; zajmować się czymś profesjonalnie sich spezialisieren

specjalnie spɛˈʦ̑ʲjalʲɲɛ adv
w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny besonders

specjalność spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑ n
czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością Spezialität

specjalny spɛˈʦ̑ʲjalnɨ adj
odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby speziell besonder

specyficzny ˌspɛʦ̑ɨˈfʲiʧ̑nɨ adj
typowy jedynie dla jakiejś osoby, rzeczy, okresowi czasu albo miejscu (lub ich grupie) spezifisch
wyróżniający się na tle innych spezifisch

spektakularny ˌspɛktakuˈlarnɨ adj
sprawiający duże wrażenie lub zwracający na siebie uwagę spektakuläre

sperma ˈspɛrma n
(biologia, biologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca; Sperma

spełniać ˈspɛwʲɲäʨ̑ v
robić to, czego wymagają obowiązki, obietnice, czyjeś polecenia erfüllen
(matematyka, matematyczny) po podstawieniu do formy zdaniowej (np. równania), dawać w wyniku prawdę erfüllen
być zgodnym z wymaganiami erfüllen
urzeczywistniać się in Erfüllung gehen

spichrz spʲixʃ n
budynek, w którym przechowuje się ziarna zbóż; Speicher

spieniacz ˈspʲjɛ̇̃ɲaʧ̑ n
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria) urządzenie służące do robienia piany, np. z mleka lub kawy Schäumer

spijać śmietankę ˈspʲijäʨ̑ ɕmʲjɛˈtãnkɛ v
(przenośnie, przenośnia) czerpać korzyści wynikające z działania, które zostało już wykonane absahnen

spin spʲĩn n
(fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki; Spin

spinel ˈspʲĩnɛl n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zawierający tlenki metali, występujący w wielu barwnych odmianach; Spinell
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny z oszlifowanego spinelu (1.1) Spinell

spiralny spʲiˈralnɨ adj
taki, który ma kształt spirali spiralförmig

spironolakton ˌspʲirɔ̃nɔˈlaktɔ̃n n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający, oszczędzający potas, z grupy antagonistów aldosteronu; Spironolacton

spirski adj
związany ze Spirą, dotyczący Spiry Spey­e­rer speyerisch

spirulina ˌspʲiruˈlʲĩna n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (spożywczy) preparat z sinic z rodzaju Arthrospira w formie proszku lub tabletek stosowany jako suplement diety; Spirulina

spirytualistyczny ˌspʲirɨtu<sup>w</sup>alʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
związany ze spirytualizmem, dotyczący spirytualizmu spiritualistisch

spis treści ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i n
lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji; Inhaltsverzeichnis Inhalt

spisek ˈspʲisɛk n
tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel Komplott Verschwörung

spiski adj
związany ze Spiszem, dotyczący Spisza, pochodzący ze Spisza Zipser

spiskować v
knuć, planować spisek konspirieren

spiskowiec n
uczestnik spisku Verschwörer

spiżarnia spʲiˈʒarʲɲa n
pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe Speisekammer Vorratskamer Vorratsraum

splajtować splajˈtɔvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) o firmie, przedsiębiorstwie, zakładzie: upaść, zbankrutować pleitegehen

spod spɔt preposition
z miejsca poniżej czegoś unter hervor von
z miejsca w pobliżu np. miasta aus die Gegend von

spodek ˈspɔdɛk n
mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę Untertasse

spodnie ˈspɔdʲɲɛ n
(krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi; Hose

spojrzeć ˈspɔjʒɛʨ̑ v
(książkowy) zwrócić wzrok na coś lub na kogoś, zerknąć, rzucić okiem blicken hinsehen schauen

spojówka spɔˈjufka n
(anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek; Bindehaut

spokojny spɔˈkɔjnɨ adj
o człowieku: opanowany, zrównoważony ruhig still

spokój ˈspɔkuj n
cisza, brak hałasu, rumorów Stille
równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania Ruhe Ausgeglichenheit
stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek Frieden

spontaniczność ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑ n
żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu Spontanität

spontaniczny adj
działający odruchowo, bez innych wpływów spontan

sporadyczny ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ adj
pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu sporadisch

sport spɔrt n
forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa; Sport

sport narodowy ˈspɔrt ˌnarɔˈdɔvɨ n
(publikatory) dyscyplina sportu szczególnie popularna w danym kraju Nationalsport

sportowy spɔrˈtɔvɨ adj
dotyczący sportu, związany ze sportem sportlich Sport

spory ˈspɔrɨ adj
całkiem duży, pokaźny; dość istotny recht groß ziemlich groß

sporządzić spɔˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
(książkowy) wykonać, przygotować coś erstellen machen

sposobność n
sprzyjające warunki ku czemuś Gelegenheit Anlass

spostrzegać v
patrząc, zwracać uwagę na coś lub kogoś bemerken wahrnehmen merken
zdawać sobie sprawę bemerken merken
zdawać sobie sprawę bemerken merken

sposób ˈspɔsup n
metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu Abhilfe Mittel
styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp. Weise Art

spotkanie spɔtˈkãɲɛ n
umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś) Begegnung
rozgrywka sportowa Begegnung

spotykać spɔˈtɨkaʨ̑ v
napotykać kogoś, widywać treffen
chodzić na spotkania z kimś sich treffen

spowiednik spɔˈvʲjɛdʲɲik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny wysłuchujący spowiedzi; Beichtvater

spowiedź ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia Beichte

społeczeństwo ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ n
zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.; Gesellschaft

społecznictwo n
udzielanie się społecznie ehrenamtliche Tätigkeit

społeczny spɔˈwɛʧ̑nɨ adj
dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem gesellschaftlich

społem adv
(przestarzałe, przestarzały) do spółki gemeinsam miteinander

spożycie spɔˈʒɨʨ̑ɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: spożyć; zużycie czegoś, konsumpcja Verbrauch

spożywczy spɔˈʒɨfʧ̑ɨ adj
przydatny do spożywania, jedzenia, konsumpcji w płynie, lub jako pokarm stały Speise- Lebensmittel

spożywczy spɔˈʒɨfʧ̑ɨ n
sklep z artykułami spożywczymi (1.1) Lebensmittelgeschäft Lebensmittelladen

spragniony spraɟˈɲɔ̃nɨ adj
(fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody durstig

sprawa ˈsprava n
to, co jest dla kogoś ważne Sache

sprawca ˈsprafʦ̑a n
ten, który dokonuje czego Anstifter

sprawdzalny adj
taki, który da się sprawdzić, możliwy do weryfikacji verifizierbar nachweisbar

sprawdzać ˈspravʣ̑aʨ̑ v
kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe kontrollieren inspizieren prüfen revidieren überprüfen

sprawdzian ˈspravʲʥ̑ãn n
pisemne sprawdzenie wiadomości w szkole, klasówka Klassenarbeit

sprawiedliwość ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑ n
trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy; Gerechtigkeit Justiz

sprawiedliwy ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ adj
(o wyroku, prawie itp.) zgodny ze sprawiedliwością gerecht
(o człowieku) kierujący się zasadami sprawiedliwości gerecht

sprawność ˈspravnɔɕʨ̑ n
(technologia, technika, techniczny) zdolność do poprawnego działania (urządzenia) Geschicklichkeit Funktionstüchtigkeit
odznaka na mundurze harcerskim symbolizująca umiejętność lub wiedzę w jakimś zakresie Effizienz Wirkungsgrad Fähigkeit Abzeichen
szybka i solidne wykonywanie jakichś czynności, zręczne działanie Fähigkeit Fertigkeit

sprawowanie ˌspravɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: sprawować Betragen

sprawować spraˈvɔvaʨ̑ v
wypełniać obowiązki, pełnić funkcję bekleiden

sprowadzać v
pomagać zejść z góry na dół hinunterbringen hinunterführen
powodować ograniczenie wypowiedzi reduzieren zurückführen
przyczyniać się do przybycia kogo lub czego einführen importieren

sprzeczność n
stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą Widerspruch

sprzeczny ˈspʃɛʧ̑nɨ adj
niezgodny z czymś, przeciwstawny czemuś, różny, odmienny widersprüchlich

sprzedawać spʃɛˈdavaʨ̑ v
dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze verkaufen

sprzedawca spʃɛˈdafʦ̑a n
(handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku) Verkäufer

sprzedawczyni ˌspʃɛdafˈʧ̑ɨ̃ɲi n
(handel, handlowy) kobieta sprzedająca towary (w sklepie, na targowisku) Verkäuferin

sprzedaż ˈspʃɛdaʃ n
(ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar Verkauf

sprzyjający adj
tworzący odpowiednie warunki hold

sprzątać ˈspʃɔ̃ntaʨ̑ v
doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan aufräumen sauber machen abräumen

sprzęgło ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ n
(mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą; Kupplung

sprężyna sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na n
(technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu; Feder

sprężysty adj
(fizyka, fizyczny) zdolny do powrotu do wyjściowego kształtu po ustaniu działania siły odkształcającej elastisch
charakteryzujący się lekkością w ruchu flink energisch
taki, który działa sprawnie i szybko effektiv straff

spust spust n
(technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) (łowiectwo, łowiecki) metalowa dźwignia uruchamiająca wystrzał z broni palnej; Abzug

spód sput n
dolna lub odwrotna strona czegoś Unterseite

spódnica spudʲˈɲiʦ̑a n
rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi; Rock

spójnik ˈspujɲik n
(gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych; Konjunktion Bindewort

spójność n
(chemia, chemiczny) przyciąganie się wzajemne atomów lub cząsteczek określonej substancji na skutek działania sił wewnętrznych Kohäsion
ścisłe przystawanie do siebie elementów czego Kohärenz Schlüssigkeit

spór spur n
różnica zdań, stanowisk, interesów Zwist Kontroverse

spółdzielczy adj
odnoszący się do spółdzielczości, związany ze spółdzielczością kooperativ

spółgłoska spuwˈɡwɔska n
(językoznawstwo, językoznawczy) niesylabotwórczy dźwięk języka mówionego powstający w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy; Konsonant Mitlaut

spółka ˈspuwka n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj podmiotu prawnego z reguły powstały na mocy umowy wspólników; Gesellschaft

spółka akcyjna ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej; Aktiengesellschaft

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka kapitałowa, której wspólnicy odpowiadają wobec wierzycieli jedynie do wysokości swoich udziałów; Gesellschaft mit beschränkter Haftung

spółka zależna ˈspuwka zaˈlɛʒna n
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, której minimum 50 procent akcji lub udziałów jest własnością innej spółki lub innego podmiotu Tochtergesellschaft

spóźniać się ˈspuʑɲäʨ̑‿ɕɛ v
być za późno, nie przychodzić na czas sich verspäten

spóźnienie n
brak wykonania czegoś w porę Rückstand
przybycie po ustalonym czasie Verspätung

spóźniony adj
mający miejsce za późno verspätet
mający opóźnienie, niepunktualny verspätet

spławik n
(wędkarstwo) mały pływak wędkarski przyczepiony na żyłce, służący do regulacji głębokości umieszczenia przynęty oraz sygnalizacji brania; Schwimmer

spłuczka n
(technologia, technika, techniczny) rezerwuar z wodą do spłukiwania muszli klozetowej wraz z syfonem Spülung WC-Spülung

spłukany adj
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa pleite

sraczka ˈsraʧ̑ka n
(potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie Dünnpfiff

srać sraʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oddawać stolec scheißen kacken

srebrny ˈsrɛbrnɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra Silber-
przypominający kolor srebra silbern

srebro ˈsrɛbrɔ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47; Silber

sroka ˈsrɔka n
(ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem; Elster

srom srɔ̃m n
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe; Vulva

ssak sːak n
(zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki; Säugetier

ssać sːaʨ̑ v
pić wyciągając z czegoś płyn ustami saugen

stabilność staˈbʲilnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co stabilne Stabilität

stabilny staˈbʲilnɨ adj
niezmieniający się przez dłuższy czas stabil

stacja ˈstaʦ̑ʲja n
(kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją Bahnhof Station Bahnstation

stacja benzynowa ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva n
zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów; Tankstelle Versorgungsanlage

stacyjka n
(motoryzacja) przełącznik z zamkiem do uruchamiania silnika pojazdu przy pomocy klucza Magnetschalter Zündschalter Zündschloss

stadion ˈstadʲjɔ̃n n
(sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych; Stadion

stado ˈstadɔ n
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) duża liczba ludzi (nawet nietworzących grupy) Horde Trupp
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) gromada podobnych do siebie obiektów Schwarm
(zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej; Rudel Rotte Herde Schwarm Pack

stagnacja staɡˈnaʦ̑ʲja n
wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie Stagnation

stajnia ˈstajɲa n
(zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni; Pferdestall Stall

stal stal n
(metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem; Stahl

stalinista ˌstalʲĩˈɲista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik Józefa Stalina, stalinizmu lub członek stalinowskiego aparatu władzy Stalinist

stalinowski adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze stalinizmem, dotyczący stalinizmu stalinistisch

stan stãn n
(administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych; Staat Zustand
sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój Zustand Stand

standaryzacja ˌstãndarɨˈzaʦ̑ʲja n
proces wprowadzania jednakowych norm w danej dziedzinie (najczęściej w przemyśle) Standardisierung

stanowisko ˌstãnɔˈvʲiskɔ n
miejsce wykonywania czynności, miejsce postoju, pobytu Stellung Stellung Standpunkt Stelle
pozycja w hierarchii zawodowej Stelle

stanowić stãˈnɔvʲiʨ̑ v
być zasadniczym powodem, czynnikiem decydującym bilden darstellen
składać się na coś, tworzyć coś bilden

stara miłość nie rdzewieje ˈstara ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɲɛ‿rʣ̑ɛˈvʲjɛ̇jɛ proverb
miłość, zwłaszcza przeżyta w młodości, nie przemija z upływem czasu alte Liebe rostet nicht

stara panna n
(pogardliwie) niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż alte Jungfer

staranie staˈrãɲɛ n
działanie w kierunku realizacji pewnego zamiaru, pragnienia Bemühung

starannie staˈrãɲːɛ adv
w sposób staranny, dokładny, schludny; z dbałością o szczegóły sorgfältig akurat ordentlich

staranność n
cecha bycia starannym Sorgfalt Genauigkeit

starodrzew n
(leśnictwo) drzewostan o końcowej żywotności Altholz

staroegipski ˌstarɔɛˈɟipsʲci adj
żyjący/mający miejsce w starożytnym Egipcie lub pochodzący/wywodzący się z niego altägyptisch

staromiejski adj
dotyczący najstarszej części miasta, dzielnicy Altstadt-

staromodny adj
odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny altmodisch

staronordyjski adj
związany z językami, zwyczajami lub czasami staronordyjskimi, dotyczący języków, zwyczajów lub czasów staronordyjskich altnordisch

staronordyjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język staronordyjski; Altnordisch

starorzecze ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ n
(geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta; Altwasser

staroturecki ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.; alttürkisch

staroturecki ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci n
język staroturecki (1.2), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski; Alttürkisch

staroturkijski adj
odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.; alttürkisch

staroturkijski n
język staroturkijski (1.1), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski; Alttürkisch

staroświecki adj
wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny altmodisch mittelalterlich überholt

starość ˈstarɔɕʨ̑ n
stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych; Alter

starożytność ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑ n
(historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku Antike Altertum

starożytny ˌstarɔˈʒɨtnɨ adj
związany ze starożytnością, dotyczący starożytności antik altertümlich

stary ˈstarɨ adj
mający wiele lat, niemłody alt

stary ˈstarɨ n
(potocznie, potoczny) stary (1.1) człowiek Alte

starzec ˈstaʒɛʦ̑ n
stary mężczyzna Alter

starówka staˈrufka n
(turystyka, turystyczny) zwykle najstarsza, zabytkowa część miasta; Altstadt

statek ˈstatɛk n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną Schiff
każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd; Schiff

statek pożarniczy n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) specjalna ratownicza jednostka pływająca przeznaczona do gaszenia pożarów na statkach oraz na obszarze portu lub stoczni; LB Löschboot

statystyka staˈtɨstɨka n
nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych; Statistik
wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów Statistik

staw staf n
(anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości; Gelenk
(geografia, geograficzny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia; Teich Weiher

staw łokciowy ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ n
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem; Ellbogengelenk

stawa n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stały znak nawigacyjny umocowany na lądzie lub w dnie akwenu; Bake

stawiać ˈstavʲjäʨ̑ v
budować errichten
tak przemieszczać przedmiot, by stał stellen

staza n
(środowiskowy) (medycyna, medyczny) opaska uciskowa (np. gumowa rurka, pasek), wykorzystywana do zatrzymania przepływu krwi w kończynie Stauschlauch Tourniquet

stać staʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) (potocznie, potoczny) kosztować, mieć jakąś cenę kosten
o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach stehen
o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych stehen
(potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym) stehen
o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać stehen
znajdować się w jakimś miejscu stehen
tylko w bezokol. mieć na coś dość pieniędzy (sich) leisten können

stała ˈstawa n
symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość; Konstante

stały ˈstawɨ adj
bywający gdzieś często Stamm-
będący w tym samym miejscu/położeniu fest ständig unveränderlich

stenografia n
sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy; Kurzschrift Stenographie

step stɛp n
(choreografia, choreograficzny) rodzaj tańca; Stepptanz
trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior; Steppe

ster stɛr n
urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego; Ruder

sterczeć ˈstɛrʧ̑ɛʨ̑ v
wystawać poza jakąś powierzchnię, stać na sztorc abstehen

stereotyp ˌstɛrɛˈɔtɨp n
uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych; Stereotyp

sternik n
(sport, sportowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żeglarz kierujący danym obiektem pływającym Steuermann

sterownik stɛˈrɔvʲɲik n
(informatyka, informatyczny) program obsługujący urządzenia podłączone do komputera Treiber

stewardesa ˌstɛvarˈdɛsa n
(lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów; Flugbegleiterin Stewardess Flight-Attendant
(morski) członkini załogi statku obsługująca pasażerów; Stewardess

stoa ˈstɔa n
(architektura, architektoniczny) w architekturze greckiej: wydłużona hala kolumnowa, którą zamykała z tyłu ściana, często zdobiona malowidłami Stoa

stochastyczny adj
(matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek stochastisch

stocznia ˈstɔʧ̑ʲɲa n
zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych; Werft

stojan ˈstɔjãn n
(mechanika) nieruchoma część silnika elektrycznego lub prądnicy, wewnątrz której obraca się wirnik Stator

stolarz ˈstɔlaʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem; Tischler

stolica stɔˈlʲiʦ̑a n
(administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa; Hauptstadt

stoliczek n
(zdrobniale) od stolik; mały stolik Tischlein

stolik ˈstɔlʲik n
(zdrobniale) od: stół Tischchen Tischlein
mały stół klein Tisch
stół z siedzeniami przygotowany dla klientów w restauracji, barze Tisch
(termin karciany) w brydżu: karty partnera rozgrywającego, rozłożone na stole i widoczne dla wszystkich Tisch

stomatologiczny ˌstɔ̃matɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
związany ze stomatologią zahnärztlich

stonka ˈstɔ̃nka n
(zoologia, zoologiczny) chrząszcz z rodziny stonkowatych, zwłaszcza stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata) Kartoffelkäfer

stonka ziemniaczana ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈʧ̑ãna n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków; Kartoffelkäfer

stop stɔp interjection
= stój(cie), zatrzymaj(cie) się Stopp

stop stɔp n
(technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali; Legierung

stopa ˈstɔpa n
(anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką; Fuß Fuss
jednostka długości, używana w niektórych krajach; Fuß Fuss
podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu) Fuß
najmniejsza jednostka miary wierszowej; Fuß
poziom, jakość czegoś Niveau

stoper ˈstɔpɛr n
(technologia, technika, techniczny) (sport, sportowy) urządzenie do mierzenia odstępu czasu z dokładnością do ułamków sekundy Stoppuhr
(sport, sportowy) w piłce nożnej: ostatni obrońca Stopper

stopień ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ n
(fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury Grad
(matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych; Grad
każda z części schodów uniesiona do góry Stufe
część jakiegoś procesu stanowiąca pewną całość Stufe

stopień wyższy ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ n
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś Komparativ

stopniowo stɔpʲˈɲɔvɔ adv
nie nagle, ale po trochu, powoli allmählich

stos stɔs n
(informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu; Stapelspeicher
drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego Scheiterhaufen
większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim Stapel

stosować stɔˈsɔvaʨ̑ v
używać czegoś w jakimś celu w określonych sytuacjach anwenden benutzen verwenden

stosownie stɔˈsɔvʲɲɛ adv
(książkowy) zgodnie z czymś, odpowiednio, właściwie; według czegoś entsprechend

stosowny stɔˈsɔvnɨ adj
(książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej dezent gemäß zweckmäßig

stosunek stɔˈsũnɛk
sposób obcowania między różnymi jednostkami Verhältnis
warunki, w jakich coś ma miejsce, sytuacja Bedingung

stosunek stɔˈsũnɛk n
współżycie seksualne, akt płciowy, stosunek płciowy Geschlechtsverkehr
zależność między różnymi elementami Verhältnis

stosunek płciowy stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ n
(fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych; Geschlechtsverkehr

stosunkowo adv
w stosunku do czego lub kogo relativ verhältnismäßig vergleichsweise

stowarzyszenie ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ n
organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach; Verein Gesellschaft Vereinigung

stołowy stɔˈwɔvɨ adj
dotyczący stołu, związany ze stołem Tisch

stożek ˈstɔʒɛk n
(geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych; Kegel

strach strax n
uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne Angst Furcht Bange
kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach Vogelscheuche

strachliwy straxˈlʲivɨ adj
o osobie, która często i łatwo ulega strachowi scheu ängstlich

strajk strajk n
dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów; Streik

strajkować strajˈkɔvaʨ̑ v
uczestniczyć w strajku streiken

stralsundzki adj
związany z Stralsundem, dotyczący Stralsundu Stralsunder

straponten n
(książkowy) składane, odchylane siedzenie, przymocowane do ściany albo do stałego fotela, montowane w teatrach, środkach transportu itp., dawniej także np. w powozach Klappsitz Notsitz

straszliwy straʃˈlʲivɨ adj
(potocznie, potoczny) bardzo zły, kiepski fürchterlich
(potocznie, potoczny) ogromny fürchterlich
coś bardzo strasznego, przerażającego furchtbar schrecklich

straszny ˈstraʃnɨ adj
okropny, nieprzyjemny schrecklich
taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny schrecklich

strata ˈstrata n
ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma Verlust

strateg ˈstratɛk n
znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi Stratege
(historia, historyczny, historycznie) w cesarstwie bizantyjskim dowódca okręgu wojskowo-administracyjnego; Stratege
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji wysoki rangą dowódca w armii lub flocie; Stratege
osoba potrafiąca dobrze zaplanować i pokierować skomplikowanymi akcjami Stratege

strategia straˈtɛɟja n
ogólny plan działań, szerszy od taktyki Strategie

strategicznie adv
w sposób dotyczący strategii; pod względem strategii strategisch

strategiczny adj
zgodny z określoną strategią strategisch

straż pożarna ˈstraʃ pɔˈʒarna n
wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska; Feuerwehr

straż przybrzeżna n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) morska formacja policyjna lub wojskowa odpowiadająca za nadzorowanie granic Küstenwache

strażak ˈstraʒak n
osoba szkolona do walki z ogniem; Feuerwehrmann Wehrmann

strażnica n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż Wachturm Wachtturm

strefa ˈstrɛfa n
przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia Zone Region

strefa Złotowłosej n
(astronomia, astronomiczny) strefa warunków kosmicznych, które sprzyjają powstaniu życia Goldilocks Zone

strefa erogenna ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa n
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym; erogene Zone

stres strɛs n
(psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce; Stress

streszczenie strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
wyciąg, skrót Zusammenfassung

stringi ˈstrʲĩŋʲɟi n
(krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału; String Stringtanga

strit strʲit n
(termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera Straße

stroboskop n
(technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu Stroboskop

strofować strɔˈfɔvaʨ̑ v
dawać komuś wyraźnie do zrozumienia, że jest się niezadowolonym z jego zachowania ermahnen schelten

strona ˈstrɔ̃na n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie; Partei Teil
jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp. Seite
umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś Seite

strona internetowa ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva n
(informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW; Webseite Internetseite

stronić v
trzymać się z dala meiden

stront strɔ̃nt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38; Strontium

strony n
okolica Gegend

strucla z makiem n
(kulinaria) ciasto zawijane z masą ze zmielonego maku przyprawionego cukrem i bakaliami; Mohnrolle Mohnstriezel

strugarka struˈɡarka n
(maszynoznawstwo) obrabiarka do obróbki skrawaniem płaszczyzn, Stoßmaschine

struktura strukˈtura n
stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość Struktur Aufbau Gefüge

strukturalny adj
dotyczący struktury Struktur- strukturell

strumień ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ n
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny; Bach

struna ˈstrũna n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych; Saite

struna głosowa n
(anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki Stimmband

strup strup n
(medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny; Schorf

struś struɕ n
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych; Strauß

strych strɨx n
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem; Dachboden Dachraum

strychnina strɨçˈɲĩna n
(chemia, chemiczny) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby; Strychnin

stryczek ˈstrɨʧ̑ɛk n
(książkowy) sznur zakończony pętlą zakładaną na szyję skazanym na śmierć przez powieszenie Strick

stryj strɨj n
brat ojca; Onkel

strzał sṭʃaw n
(wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni Schuss
(sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki Schuss
(potocznie, potoczny) próba losowego zgadnięcia odpowiedzi Schuss

strzała ˈsṭʃawa n
pocisk przeznaczony do łuku; Pfeil

strzałka ˈsṭʃawka n
linia z grotem, symbol wskazujący kierunek Pfeil

strzałkowy adj
(anatomia, anatomiczny) biegnący od przodu ku tyłowi sagittal

strzelanie sṭʃɛˈlãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: strzelać Schießen

strzelanina n
strzały z broni palnej padające jeden za drugim Schießerei

strzelba ˈsṭʃɛlba n
długa, palna broń myśliwska; Flinte Büchse

strzelec ˈsṭʃɛlɛʦ̑ n
(sport, sportowy) zawodnik, który strzelił bramkę Troschütze
(wojskowość, wojskowy) żołnierz wyspecjalizowany w strzelaniu Jäger
osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą Schütze

strzelecki adj
odnoszący się do strzelectwa, związany ze strzelectwem schützen

strzyc v
skracać włosy, brodę lub sierść trimmen

strzykawka n
(medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych; Spritze

strzyżak sarni n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lipoptena cervi, gatunek owada z rzędu muchołówek żywiący się krwią; Hirschlausfliege
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z gatunku (1.1) Hirschlausfliege

strzęp sṭʃɛ̃mp n
poszarpana resztka czegoś Fetzen

strój struj n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiednie ustawienie gitary lub innego instrumentu muzycznego Stimmung
określony rodzaj ubioru Kleidung Tracht

strój równomiernie temperowany n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (rzadki, rzadko używany) każdy strój oparty o równy podział oktawy na dowolną liczbę części gleichschwebende Temperatur
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strój skali dzielący oktawę na 12 równych półtonów; gleichschwebende Temperatur

stróż struʃ n
osoba pilnująca np. budynku Wächter

strąk strɔ̃ŋk n
(botanika, botaniczny) suchy, pękający owoc charakterystyczny dla roślin z rodziny motylkowych; Schote

stręczycielstwo n
przestępstwo polegające na nakłanianiu kogoś do nierządu; Kuppelei

student ˈstudɛ̃nt n
osoba, która studiuje na wyższej uczelni; student

studentka stuˈdɛ̃ntka n
forma żeńska od: student Studentin

studia ˈstudʲja n
kształcenie się na uczelni wyższej, zakończone dyplomem Studium

studiować stuˈdʲjɔvaʨ̑ v
uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach studieren

studnia ˈstudʲɲa n
głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody; Brunnen

studniówka stuˈdʲɲufka n
(szkolnictwo, szkolny) bal, zabawa odbywająca się na ok. 100 dni przed egzaminem maturalnym Abiturientenball

stulatek stuˈlatɛk n
osoba w wieku przynajmniej 100 lat Hundertjähriger

stulatka stuˈlatka n
kobieta mająca sto lat Hundertjährige

stulecie stuˈlɛʨ̑ɛ n
setna rocznica hundertster Jahrestag

stuletni stuˈlɛtʲɲi adj
mający sto lat hundertjährig
trwający sto lat hundertjährig

stuttgarcki adj
związany ze Stuttgartem, dotyczący Stuttgartu Stuttgarter

stuła n
(kościelny) szata liturgiczna prezbiterów w formie wstęgi sukna; Stola

stwardnienie rozsiane stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ n
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego; multiple Sklerose

stwarzać v
powoływać do istnienia erschaffen schaffen

stwierdzenie stfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
wypowiedź stwierdzająca coś, wypowiedź wyrażająca przekonanie o czymś Behauptung

stworzenie stfɔˈʒɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: stworzyć Kreation
zwierzę lub człowiek Kreatur

stwórca n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek boga, któremu przypisuje się stworzenie wszechświata lub ludzi; Schöpfer
ktoś, kto coś stworzył (zwykle coś z niczego) Schöpfer

styczeń ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ n
pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); Januar Jänner Hartung

styl stɨl n
sposób czyjegoś postępowania, zachowania Stil
sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania Stil
zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp. Stil
(sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej Stil

stylizowany ˌstɨlʲizɔˈvãnɨ adj
posiadający cechy pewnego stylu, przedstawiony lub sformułowany na wzór określonego stylu stilisiert

stymulacja n
pobudzanie do aktywności, rozwoju Stimulation

stymulować ˌstɨ̃muˈlɔvaʨ̑ v
pobudzać do działania stimulieren

stynka ˈstɨ̃nka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach; Stint

stypa n
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie; Totenwache

stypendium stɨˈpɛ̃ndʲjũm n
pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe Stipendium

stypulować ˌstɨpuˈlɔvaʨ̑ v
(rzadki, rzadko używany) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wymagać, określać, przewidywać, zastrzegać, postulować, nakazywać stipulieren

styrodur n
(technologia, technika, techniczny) polistyren ekstrudowany; materiał izolacyjny wykorzystywany w budownictwie Styrodur

styryjski adj
związany z Styrią, dotyczący Styrii Steiermärker steiermärkisch

stół stuw n
mebel w postaci poziomej płaszczyzny (blatu) podpartej na nogach, służący zwykle do ułatwienia spożywania posiłków lub pracy; Tisch

stąd stɔ̃nt pronoun
wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz von hier
z tego powodu daher deshalb deswegen

suahili ˌsu<sup>w</sup>aˈçilʲi n
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki; Suaheli Swahili

subiektywnie adv
w sposób subiektywny, nieobiektywnie subjektiv

subiektywny ˌsubʲjɛkˈtɨvnɨ adj
(psychologia, psychologiczny) (filozofia, filozoficzny) zależny od podmiotu poznającego subjektiv
stronniczy, odznaczający się subiektywizmem subjektiv

subkontynent ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt n
(geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część; Subkontinent

subkultura n
(socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób; Subkultur

subletalny adj
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) osłabiający znacznie żywotność organizmu, ale nie powodujący natychmiastowej śmierci subletal

sublimat subˈlʲĩmat n
(chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa chlorku rtęci(II); Sublimat

substancja supˈstãnʦ̑ʲja n
(chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową) Substanz

subwencja subˈvɛ̃nʦ̑ʲja n
pomoc finansowa, dotacja, stypendium Subvention

suchar ˈsuxar n
(spożywczy) specjalnie wysuszony kawałek pieczywa, przygotowany do dłuższego przechowywania Zwieback Hartkeks

suchodrzew Purpusa suˈxɔḍʒɛf purˈpusa n
(botanika, botaniczny) Lonicera × purpusii, mieszaniec dwóch chińskich gatunków wiciokrzewu Winterduftgeißblatt

suchy ˈsuxɨ adj
pozbawiony wilgoci trocken

sudański suˈdãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Sudan sudanesisch

sudecki suˈdɛʦ̑ʲci adj
związany z Sudetami, dotyczący Sudetów sudetisch Sudeten-

sudeckoniemiecki adj
związany z Niemcami sudeckimi lub z Krajem Sudetów, dotyczący Niemców sudeckich lub Kraju Sudetów sudetendeutsch

sufiks ˈsufʲiks n
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek; Suffix

sufit ˈsufʲit n
(budownictwo) górna ściana pomieszczenia Decke

sufizm ˈsufʲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm; Sufismus

sufragan n
(kościelny) biskup diecezji sufragalnej; Suffragan Suffraganbischof

sugestywny adj
wywierający silny wpływ na czyjeś myśli i wyobraźnię, narzucający komuś sposób myślenia; bardzo przekonujący suggestiv

sugilit suˈɟilʲit n
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie; Sugilith

suka ˈsuka n
(zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego Hündin

sukces ˈsukʦ̑ɛs n
korzystny wynik Erfolg
osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery Erfolg

sukieneczka ˌsucɛ̃ˈnɛʧ̑ka n
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: sukienka Kleidchen

sukienka suˈcɛ̃nka n
(krawiectwo) krótka suknia, okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału; Kleid

sukmana sukˈmãna n
(historia, historyczny, historycznie) długie męskie okrycie wierzchnie z sukna lub wełny, dołem rozszerzane, dawniej powszechnie noszone przez chłopów; Bauernkittel Bauernrock Sukmana Tuchrock

suknia ˈsucɲa n
(krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje; Kleid

sukno ˈsuknɔ n
gęsta, zgrzebna tkanina wełniana; Tuch

sum sũm n
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami; Wels

suma ˈsũma n
(matematyka, matematyczny) wynik dodawania Summe
pewna ilość pieniędzy Summe

sumeryjski adj
(historia, historyczny, historycznie) związany z Sumerem albo Sumeryjczykami, dotyczący Sumeru albo Sumeryjczyków sumerisch

sumeryjski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski; Sumerisch

sumienie sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło Gewissen

sumienność n
cecha osoby, która rzetelnie wypełnia swoje obowiązki Gewissenhaftigkeit Akribie

sumienny adj
skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków gewissenhaft
wykonywany dokładnie, rzetelnie gewissenhaft

sumo ˈsũmɔ n
(sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy; Sumo

sumować sũˈmɔvaʨ̑ v
dodawać, podliczać summieren
osiągać kwintesencję zusammenfassen
uogólniać verallgemeinern

superksiężyc n
(potocznie, potoczny) (astronomia, astronomiczny) księżyc w pełni, obserwowany w syzygijnym perygeum; Supervollmond

supermarket ˌsupɛrˈmarkɛt n
(handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy; Supermarkt

supersieć suˈpɛrʲɕɛ̇ʨ̑ n
(fizyka, fizyczny) periodyczna struktura krystaliczna, najczęściej składająca się z następujących po sobie studni kwantowych Übergitter

suport ˈsapɔrt n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) solista lub zespół muzyczny rozgrzewający publiczność, którego występ poprzedza wyjście na scenę gwiazdy koncertu; Vorgruppe Vorband

surdut ˈsurdut n
(krawiectwo) wizytowy ubiór męski z ciemnego materiału; długa, dwurzędowa marynarka Gehrock

surfer n
(sport, sportowy) osoba uprawiająca surfing Wellenreiter Surfer

surfing n
(sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej Surfen Wellenreiten

surinamski ˌsurʲĩˈnãmsʲci adj
związany z państwem Surinam, dotyczący państwa Surinam surinamisch

surogatka ˌsurɔˈɡatka n
matka zastępcza Ersatzmutter Leihmutter

surojadek n
mężczyzna odżwiający się pokarmem nie poddanym obróbce termicznej w wysokiej temperaturze Rohköstler

surowica n
(biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi Blutflüssigkeit
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) preparat zawierający przeciwciała przeciw konkretnym czynnikom chorobotwórczym Serum

surowiec suˈrɔvʲjɛʦ̑ n
substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle Rohstoff

surowy suˈrɔvɨ adj
taki, który jest pozbawiony wszelkich wygód streng streng roh streng schlicht

surrealistyczny ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu surrealistisch

surrealizm ˌsurːɛˈalʲism̥ n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości; Surrealismus

surykatka ˌsurɨˈkatka n
(zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce; Erdmännchen

suseł ˈsusɛw n
(zoologia, zoologiczny) Spermophilus niewielki gryzoń półkuli północnej, zapadający w sen zimowy; Ziesel

sushi ˈsuʃʲi n
(kulinaria) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek; Sushi

suszarka suˈʃarka n
urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza Trockner

suszarka do włosów suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf n
urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów Föhn Haartrockner

suszarnia suˈʃarʲɲa n
miejsce, pomieszczenie w którym coś się suszy, np. pranie, produkty spożywcze Darre

suszyć ˈsuʃɨʨ̑ v
powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody trocknen
stawać się suchym trocknen

sutanna suˈtãnːa n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich; Soutane Sutane

sutek ˈsutɛk n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków, Nippel

sutener suˈtɛ̃nɛr n
człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób Zuhälter

suterena ˌsutɛˈrɛ̃na n
część budynku znajdująca się pod parterem, często poniżej poziomu terenu, przystosowana do celów mieszkalnych Souterrain

suwak n
(informatyka, informatyczny) pasek przesuwania Lauffeld
(technologia, technika, techniczny) ruchomy element przyrządu przesuwający się w prowadnicy Schieber

suwak logarytmiczny n
przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych; Rechenschieber

suwenir suˈvɛ̃ɲir n
drobny pamiątkowy upominek Souvenir

suweren n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca lub podmiot sprawujący niezależną władzę zwierzchnią; Souverän

suwerenność ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji Souveränität

suwerenny adj
niezależny od innego państwa lub władzy souverän

suwmiarka suvˈmʲjarka n
(metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru drobnych długości; Messschieber

suwnicowy adj
(technologia, technika, techniczny) odnoszący się do suwnicy Kran-

suzeren suˈzɛrɛ̃n n
(historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: najwyższy senior niebędący niczyim wasalem Suzerän

sułtan n
tytuł monarchy w krajach muzułmańskich; Sultan

sułtanat suwˈtãnat n
państwo rządzone przez sułtana; Sultanat

swanecki adj
związany z Swanetią, dotyczący Swanetii swanetisch

swastyka ˈsfastɨka n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) multikulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach; Hakenkreuz
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach Hakenkreuz

swat sfat n
(etnografia, etnograficzny) osoba, która swata dwie osoby, pośredniczy w zawieraniu związku małżeńskiego Ehestifter Heiratsvermittler

sweter ˈsfɛtɛr n
grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce Pullover

switch n
(informatyka, informatyczny) urządzenie łączące komputery oraz inny sprzęt w sieć komputerową; Switch

swój sfuj pronoun
należący do wykonawcy czynności sein ihr

swędzenie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: swędzić Jucken Juckreiz

swędzić ˈsfɛ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
dawać odczucie nieprzyjemnego podrażnienia, wywołującego chęć drapania jucken

sycylijski ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci adj
od Sycylia sizilianisch

syf sɨf n
(potocznie, potoczny) (pospolicie) brak ładu i porządku Wirrwarr

syfilis sɨˈfʲilʲis n
(medycyna, medyczny) kiła Syphilis

sygnalizować v
przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały signalisieren andeuten

sygnał ˈsɨɡnaw n
znak informacyjny lub ostrzegawczy Signal

syjonistyczny ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów zionistisch

syjonizm sɨˈjɔ̇̃ɲism̥ n
zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach; Zionismus

syk sɨk n
odgłos wydawany przez węża albo szybko uchodzące powietrze, podobny do długiego wymawiania litery „s” Zischen

sykatywa ˌsɨkaˈtɨva n
(chemia, chemiczny) środek przyspieszający schnięcie farb olejnych i olejów; Sikkativ

sylaba sɨˈlaba n
(językoznawstwo, językoznawczy) jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz; Silbe

sylur ˈsɨlur n
(geologia, geologiczny) trzeci okres ery paleozoicznej; Silur

sylwanit sɨlˈvãɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) stalowoszary, cynowobiały lub brązowożółty minerał o dużej łupliwości Sylvanit

sylwester sɨlˈvɛstɛr n
dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku Silvester Silvesterabend
zabawa lub bal urządzane tej nocy (1.1) na przywitanie Nowego Roku; Silvesterfeier Silvesterparty

sylwin n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków; Sylvin

symbioza n
(biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści Symbiose

symbol ˈsɨ̃mbɔl n
(sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost; Symbol
znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu Symbol Zeichen

symetria sɨ̃ˈmɛtrʲja n
(matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych; Symmetrie

symfonia sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy; Symphonie Sinfonie

sympatia sɨ̃mˈpatʲja n
życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś Sympathie

symptom ˈsɨ̃mptɔ̃m n
oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego; Symptom

symulacja n
odtworzenie w sposób sztuczny określonego obiektu lub zjawiska Simulation
udawanie (zazwyczaj objawów choroby) celem wprowadzenia w błąd i oszukania otoczenia Simulation

symulant sɨ̃ˈmulãnt n
osoba, która coś udaje, symuluje, zwłaszcza chorobę Simulant

symultana ˌsɨ̃mulˈtãna n
(sport, sportowy) sposób rozgrywania gry w szachy, w której wielu zawodników gra jednocześnie (każdy na osobnej szachownicy) z jednym zawodnikiem (zwykle dużo lepszym od przeciwników) Simultanspiel

syn sɨ̃n n
dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców); Sohn

synapsa sɨ̃ˈnapsa n
połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej Synapse

syndrom miodowego miesiąca ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nʦ̑a n
(medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne Flitterwochensyndrom

syneczek n
(zdrobniale) od syn Söhnchen Söhnlein

synek ˈsɨ̃nɛk n
(zdrobniale) od syn Söhnchen Söhnlein

synergia sɨ̃ˈnɛrʲɟja n
(książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników Synergie

synestezja n
stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów; Synästhesie

syngaleski adj
związany z Syngalezami, dotyczący Syngalezów singhalesisch

syngaleski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski; Singhalesisch

synkretyczny adj
taki, który łączy w jedną całość różne, czasami przeczące sobie, elementy synkretistisch

synkretyzm n
łączenie w jedną całość różnych elementów Synkretismus

synonim sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm n
wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik Synonym

synowa sɨ̃ˈnɔva n
żona syna Schwiegertochter

syntagma sɨ̃nˈtaɡma n
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań; Syntagma

synteza n
połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia Synthese

synuś n
(zdrobniale) od syn Söhnchen Söhnlein

sypialnia sɨˈpʲjalʲɲa n
pokój służący do spania Schlafzimmer

syrena sɨˈrɛ̃na n
(mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo półkobieta, półptak, później półkobieta, półryba; także bohaterka baśni i legend; Sirene
urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy; Sirene
(zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd; Sirene

syrop klonowy ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ n
(kulinaria) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego; Ahornsirup

syryjski sɨˈrɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Syria syrisch

system ˈsɨstɛ̃m n
układ urządzeń współpracujących ze sobą; System

system operacyjny ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ n
(informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem; Betriebssystem

system plików ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf n
(informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie; Dateisystem

systematyczny ˌsɨstɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ adj
(biologia, biologiczny) dotyczący systematyki roślin lub zwierząt systematisch
wykonany metodycznie, w sposób uporządkowany, według schematu systematisch

systematyka ˌsɨstɛ̃ˈmatɨka n
dziedzina/poddziedzina jakiejś nauki zajmująca się klasyfikowaniem jej przedmiotów i pojęć Systematik

systematyzacja ˌsɨstɛ̃matɨˈzaʦ̑ʲja n
ujęcie czegoś w system, porządkowanie Systematisierung

sytuacja ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja n
zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje Situation

syzyfowa praca ˌsɨzɨˈfɔva ˈpraʦ̑a n
(przenośnie, przenośnia) praca bez końca, ciężka, bezskuteczna, bezcelowa, żmudna, niedająca żadnych efektów Sisyphusarbeit

szabat ˈʃabat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w judaizmie: ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty; Sabbat

szabla ˈʃabla n
(wojskowość, wojskowy) broń sieczna z wygiętą klingą; Säbel

szablodziób ʃaˈblɔʥ̑up n
(ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę; Säbelschnäbler

szablon ˈʃablɔ̃n n
forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty Muster Vorlage
gotowy wzór do wypełniania lub naśladowania Muster
przyjęty wzorzec postępowania, często bezmyślnie naśladowany Muster

szabrownictwo n
(potocznie, potoczny) grabież dobytku pozostawionego bez opieki przez właścicieli najczęściej w czasie wojny lub klęski żywiołowej Plünderung

szabrownik ʃaˈbrɔvʲɲik n
(potocznie, potoczny) osoba zajmująca się szabrem Plünderer

szachista ʃaˈçista n
osoba grająca w szachy Schachspieler

szachistka ʃaˈçistka n
kobieta grająca w szachy Schachspielerin

szachownica ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a n
(szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze; Schachbrett
deseń ułożony z kwadratów (rzadziej: rombów) na podobieństwo szachownicy (1.1) Schachbrettmuster

szachy ˈʃaxɨ n
(szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy; Schach Schachspiel

szacunek ʃaˈʦ̑ũnɛk n
(ekonomia, ekonomiczny) zliczenie wartości materialnej czegoś Schätzung
cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś Achtung

szafa ˈʃafa n
mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów; Schrank

szafa grająca n
(historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) knajpiany automat do odtwarzania płyt winylowych za pieniądze Jukebox Musikautomat Musikbox

szafir ˈʃafʲir n
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego Saphir
(mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu; Saphir

szafirek ʃaˈfʲirɛk n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Muscari botryoides (L.) Mill., szafirek drobnokwiatowy; ozdobna roślina cebulowa kwitnąca w warunkach naturalnych wczesną wiosną Kleine Traubenhyazinthe Traubenhyazinthe
(botanika, botaniczny) Muscari Mill., rodzaj roślin z rodziny szparagowatych; Traubenhyazinthe

szafot ˈʃafɔt n
rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje; Schafott

szafran ˈʃafrãn n
(kulinaria) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów Safran

szafuski adj
związany z Szafuzą, dotyczący Szafuzy, pochodzący z Szafuzy Schaffhauser schaffhauserisch schaffhausisch

szahada ʃaˈxada n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu Schahada

szakal ˈʃakal n
(zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny, lecz mniejszy od wilka; Schakal

szakal złocisty n
(zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych; Goldschakal

szal ʃal n
prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion Schal

szalik ˈʃalʲik n
pas materiału służący do owijania szyi Schal

szalka ˈʃalka n
(technologia, technika, techniczny) (zdrobniale) mała szala Schale Waagschale

szalotka ʃaˈlɔtka n
(botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych; askalonische Zwiebel Schalotte
(kulinaria) jarzyna z cebulek tej rośliny Schalotte askalonische Zwiebel

szalupa ʃaˈlupa n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) łódź wożona na statku do celów ratunkowych, szkoleniowych i do komunikacji z lądem; Rettungsfloß

szaman ˈʃãmãn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu; Schamane

szambo ˈʃãmbɔ n
(technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia Klärgrube

szames ˈʃãmɛs n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) posługacz w synagodze, gminie, sądzie rabinackim bądź w bractwie żydowskim, którego zadaniem było m.in. przygotowywanie synagogi do nabożeństw, pomaganie chazanom, poranne budzenie mężczyzn na modlitwy itp.; Schammes

szampan ˈʃãmpãn n
białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii; Champagner Sekt

szampon ˈʃãmpɔ̃n n
płynny środek do mycia włosów lub sierści; Shampoo Haarwaschmittel

szaniec ˈʃãɲɛʦ̑ n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ziemna fortyfikacja polowa składająca się z wału i rowu; Schanze

szantaż ˈʃãntaʃ n
wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich) Erpressung

szantażować ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑ v
stosować szantaż wobec kogoś erpressen

szantażysta ˌʃãntaˈʒɨsta n
ten, kto stosuje szantaż, kto szantażuje kogoś Erpresser

szantażystka ˌʃãntaˈʒɨstka n
kobieta, która stosuje szantaż, która szantażuje kogoś Erpresserin

szara eminencja ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nʦ̑ʲja idiom
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba z ukrycia sprawująca władzę lub wpływająca na podejmowanie decyzji, nie pełniąca jednocześnie funkcji adekwatnych do tych czynności graue Eminenz

szara strefa ˈʃara ˈstrɛfa n
(ekonomia, ekonomiczny) niezakazana przez prawo działalność gospodarcza odbywająca się z pominięciem prawa (przez m.in. niepłacenie podatków).; Grauzone legal Schattenwirtschaft

szarak n
(łowiectwo, łowiecki) zając o płowej sierści Feldhase

szarawy ʃaˈravɨ adj
w kolorze podobnym do szarego gräulich

szarańcza ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (rolnictwo, rolniczy) owad przypominający pasikonika, szkodnik upraw; Heuschrecke

szariat ˈʃarʲjat n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawo muzułmańskie; Scharia

szarlatan n
oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski Scharlatan

szaroniebieski adj
koloru szarego o odcieniu niebieskim graublau

szary ˈʃarɨ adj
(przenośnie, przenośnia) o człowieku: niewyróżniający się z ogółu, mało znaczący klein
w kolorze pośrednim między czarnym a białym grau

szaszłyk ˈʃaʃwɨk n
(kulinaria) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana; Schaschlik

szata ˈʃata n
(książkowy) podniośle o ubraniu Robe
odświętny ubiór Robe

szatan ˈʃatãn n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z upadłych aniołów, przeciwnych Bogu, kuszących człowieka do grzechu Satan

szałamaja ˌʃawãˈmaja n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument muzyczny wydający przenikliwe dźwięki, rodzaj piszczałki z bocznymi otworami; pochodzący z Azji; Schalmei

szałwia ˈʃawvʲja n
(botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych; Salbei

szczaw ʃʧ̑af n
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.; Sauerampfer Ampfer

szczawik ˈʃʧ̑avʲik n
roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.; Sauerklee

szczawiówka ʃʧ̑aˈvʲjufka n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) (spożywczy) zupa szczawiowa; Sauerampfersuppe

szczać ʃʧ̑aʨ̑ v
(wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz pissen

szczebel ˈʃʧ̑ɛbɛl n
poprzeczny drążek lub pręt w drabinie Sprosse

szczecina n
(żartobliwie) sztywne i gęste owłosienie u ludzi, zwłaszcza zarost Stoppelbart
sztywne włosy na ciele świniowatych Borste

szczecinianka ˌʃʧ̑ɛʨ̑ĩˈɲãnka n
mieszkanka Szczecina Stettinerin

szczeciński ʃʧ̑ɛˈʨ̑ĩj̃sʲci adj
dotyczący Szczecina, związany ze Szczecinem, pochodzący ze Szczecina Stettiner

szczególnie ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ adv
w sposób szczególny, wyjątkowy, specjalny, osobliwy, inny niż przeciętny besonders

szczegół ˈʃʧ̑ɛɡuw n
drobny składnik, element jakiejś całości (obiektu, sytuacji) Detail Einzelheit

szczegółowy ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ adj
mający cechy szczegółu; dokładny ausführlich

szczekać ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑ v
o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos bellen

szczekuszka ʃʧ̑ɛˈkuʃka n
(zoologia, zoologiczny) Ochotona, niewielki, skoczny ssak; Pfeifhase

szczelinomierz ˌʃʧ̑ɛlʲĩˈnɔ̃mʲjɛʃ n
(metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru szerokości szczelin; Fühlerlehre

szczelny adj
taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany dicht luchtdicht

szczenię ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych Welpe

szczepionka ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka n
preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności; Impfstoff Vakzine

szczerość ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest szczery Ehrlichkeit

szczery ˈʃʧ̑ɛrɨ adj
dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje aufrichtig ehrlich
jednolity, pozbawiony domieszek rein

szczerze ˈʃʧ̑ɛʒɛ adv
od: szczery aufrichtig

szczodry ˈʃʧ̑ɔdrɨ adj
hojny, dający coś obficie generös freigebig

szczoteczka do zębów ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf n
mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów; Zahnbürste

szczupak ˈʃʧ̑upak n
(ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna; Hecht

szczupły ˈʃʧ̑upwɨ adj
mający smukły kształt, mało tłuszczu schlank schmal

szczur ʃʧ̑ur n
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych; Ratte

szczurołap ʃʧ̑uˈrɔwap n
człowiek zajmujący się łapaniem szczurów; Rattenfänger

szczurzy ˈʃʧ̑uʒɨ adj
taki, który należy do szczura Ratten

szczuć ʃʧ̑uʨ̑ v
judzić do ataku hetzen

szczygieł ˈʃʧ̑ɨɟɛw n
(ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki; Stieglitz Distelfink

szczyny ˈʃʧ̑ɨ̃nɨ n
(slangowo) (wulgarnie, wulgaryzm) mocz Pisse

szczypawka ʃʧ̑ɨˈpafka n
(potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skorek (owad) Ohrwurm

szczypać v
ściskać krótko i boleśnie czyjąś skórę kneifen zwicken

szczypior ˈʃʧ̑ɨpʲjɔr n
(kulinaria) (spożywczy) źdźbła cebuli używane jako dodatek do potraw Schnittlauch

szczyt ʃʧ̑ɨt n
(przenośnie, przenośnia) godziny największego nasilenia ruchu lub poboru energii Spitzenverkehr
(przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób Gipfel Gipfeltreffen Gipfelkonferenz
najwyższy punkt góry Gipfel Spitze
(przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego) Gipfel Spitze

szczęka ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka n
kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby Kiefer

szczęściarz ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ n
(potocznie, potoczny) osoba, której sprzyja szczęście w życiu Glückspilz Glückskind

szczęście ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ n
powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności Glück
uczucie radości i zadowolenia Glück Seligkeit

szczęśliwość ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔɕʨ̑ n
uczucie silnego zadowolenia Glück

szczęśliwy ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ adj
odczuwający szczęście glücklich
przynoszący szczęście glücklich

szczęść Boże interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) katolickie pozdrowienie grüss Gott grüß Gott

szef ʃɛf n
osoba kierująca grupą ludzi, zespołem Chef

szefowa ʃɛˈfɔva n
(potocznie, potoczny) przełożona, zwierzchniczka Chefin

szejk n
(etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej Scheich Scheik

szekel ˈʃɛkɛl n
(jednostka monetarna) waluta Izraela; Schekel

szelak n
(biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) naturalna żywica pozyskiwana w Indiach i Tajlandii z wydzieliny owadów z gatunku Lac laccifer; Schellack

szelest ˈʃɛlɛst n
onomatopeja, cichy dźwięk towarzyszący poruszaniu się liści, kartek papieru, sztywnych tkanin itp. Geraschel

szelka ˈʃɛlka n
pasek z elastycznej tkaniny, zakładany na ramiona w celu podtrzymywania spodni; Hosenträger Träger

szelmowski adj
podstępny, pełen przebiegłości schelmisch
świadczący o skłonności do figli, żartów schelmisch

szelężnik ʃɛˈlɛ̃w̃ʒʲɲik n
(botanika, botaniczny) Rhinanthus, rodzaj roślin zielnych z rodziny zarazowatych; Klappertopf

szelężnik większy ʃɛˈlɛ̃w̃ʒʲɲiɡ ˈvʲjɛ̃ŋkʃɨ n
(botanika, botaniczny) Rhinanthus serotinus, gatunek roślin z rodziny zarazowatych; Großer Klappertopf

szept n
bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska Flüstern Geflüster

szeptać ˈʃɛptaʨ̑ v
mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych) flüstern

szereg ˈʃɛrɛk n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników Reihe
ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej Reihe Serie

szeroki ʃɛˈrɔci adj
mający określony wymiar poprzeczny weit breit

szerokość geograficzna ʃɛˈrɔkɔʑʥ̑ ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑na n
(geografia, geograficzny) jedna ze współrzędnych geograficznych - kąt pomiędzy lokalną osią pionu a płaszczyzną równika; geographische Breite

szerokość połówkowa ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑ ˌpɔwufˈkɔva n
(matematyka, matematyczny) odległość między dwoma punktami krzywej, w których funkcja opisująca tą krzywą przyjmuje wartość równą połowie wartości maksymalnej; Halbwertsbreite

szerszeń ˈʃɛrʃɛ̃ɲ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny; Hornisse

szesnastolatek ˌʃɛsnastɔˈlatɛk n
chłopak mający szesnaście lat Sechzehnjähriger

szesnastolatka ˌʃɛsnastɔˈlatka n
dziewczyna mająca szesnaście lat Sechzehnjährige

szesnastoletni ˌʃɛsnastɔˈlɛtʲɲi adj
mający szesnaście lat sechzehnjährig
trwający szesnaście lat sechzehnjährig

szew ʃɛf n
(anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych; Sutur
(medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich; Nähen

szewc ʃɛfʦ̑ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty; Schuhmacher Schuster
(środowiskowy) (drukarstwo, drukarski) błąd łamania tekstu, polegający na pozostawieniu na końcu łamu samotnego pierwszego wiersza akapitu; Schusterjunge

szewski poniedziałek ˈʃɛfsʲci ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk idiom
niedyspozycja lub absencja w pracy przypadająca w poniedziałek po nadużyciu alkoholu w niedzielę der blaue Montag

szezlong ˈʃɛzlɔ̃ŋk n
kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej; Chaiselongue

sześcian ˈʃɛɕʨ̑ãn n
(matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem; Würfel Kubus
(matematyka, matematyczny) liczba, która jest trzecią potęgą danej liczby; Kubus

sześcienny adj
(matematyka, matematyczny) odpowiadający sześcianowi Kubik-

sześciokąt ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt n
(geometria) wielokąt o sześciu bokach; Sechseck

sześciolatek ˌʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
chłopiec mający sześć lat Sechsjähriger

sześciolatka ˌʃɛɕʨ̑ɔˈlatka n
dziewczynka mająca sześć lat Sechsjährige

sześcioletni ˌʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześć lat sechsjährig
trwający sześć lat sechsjährig

sześciopokojowy ˌʃɛɕʨ̑ɔpɔkɔˈjɔvɨ adj
z sześcioma pokojami Sechs-Zimmer-

sześćdziesięcioczterolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt cztery lata Vierundsechzigjähriger

sześćdziesięcioczterolatka ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatka n
kobieta mająca sześćdziesiąt cztery lata Vierundsechzigjährige

sześćdziesięcioczteroletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt cztery lata vierundsechzigjährig
trwający sześćdziesiąt cztery lata vierundsechzigjährig

sześćdziesięciodwulatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt dwa lata Zweiundsechzigjähriger

sześćdziesięciodwulatka ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatka n
kobieta mająca sześćdziesiąt dwa lata Zweiundsechzigjährige

sześćdziesięciodwuletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt dwa lata zweiundsechzigjährig
trwający sześćdziesiąt dwa lata zweiundsechzigjährig

sześćdziesięciodziewięciolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt dziewięć lat Neunundsechzigjähriger

sześćdziesięciodziewięciolatka ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca sześćdziesiąt dziewięć lat Neunundsechzigjährige

sześćdziesięciodziewięcioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt dziewięć lat neunundsechzigjährig
trwający sześćdziesiąt dziewięć lat neunundsechzigjährig

sześćdziesięciojednolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt jeden lat Einundsechzigjähriger

sześćdziesięciojednolatka ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatka n
kobieta mająca sześćdziesiąt jeden lat Einundsechzigjährige

sześćdziesięciojednoletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt jeden lat einundsechzigjährig
trwający sześćdziesiąt jeden lat einundsechzigjährig

sześćdziesięciolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
osoba w wieku 60-69 lat Sechzigjähriger

sześćdziesięciolatka ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca sześćdziesiąt lat Sechzigjährige

sześćdziesięcioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt lat sechzigjährig
trwający sześćdziesiąt lat sechzigjährig

sześćdziesięcioośmiolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt osiem lat Achtundsechzigjähriger

sześćdziesięcioośmiolatka ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca sześćdziesiąt osiem lat Achtundsechzigjährige

sześćdziesięcioośmioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt osiem lat achtundsechzigjährig
trwający sześćdziesiąt osiem lat achtundsechzigjährig

sześćdziesięciopięciolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt pięć lat Fünfundsechzigjähriger

sześćdziesięciopięciolatka ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca sześćdziesiąt pięć lat Fünfundsechzigjährige

sześćdziesięciopięcioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt pięć lat fünfundsechzigjährig
trwający sześćdziesiąt pięć lat fünfundsechzigjährig

sześćdziesięciosiedmiolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt siedem lat Siebenundsechzigjähriger

sześćdziesięciosiedmiolatka ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca sześćdziesiąt siedem lat Siebenundsechzigjährige

sześćdziesięciosiedmioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt siedem lat siebenundsechzigjährig
trwający sześćdziesiąt siedem lat siebenundsechzigjährig

sześćdziesięciosześciolatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt sześć lat Sechsundsechzigjähriger

sześćdziesięciosześciolatka ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca sześćdziesiąt sześć lat Sechsundsechzigjährige

sześćdziesięciosześcioletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt sześć lat sechsundsechzigjährig
trwający sześćdziesiąt sześć lat sechsundsechzigjährig

sześćdziesięciotrzylatek ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający sześćdziesiąt trzy lata Dreiundsechzigjähriger

sześćdziesięciotrzylatka ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatka n
kobieta mająca sześćdziesiąt trzy lata Dreiundsechzigjährige

sześćdziesięciotrzyletni ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający sześćdziesiąt trzy lata dreiundsechzigjährig
trwający sześćdziesiąt trzy lata dreiundsechzigjährig

szkaplerz ˈʃkaplɛʃ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część stroju zakonnego, prostokątny płat sukna z otworem, nakładany przez głowę na habit Skapulier

szkarłatny ʃkarˈwatnɨ adj
(książkowy) mający kolor ciemnoczerwony, taki jak kolor szkarłatu, podobny do koloru krwi scharlachrot

szkatułka ʃkaˈtuwka n
małe, zamykane pudełko na biżuterię lub inne cenne drobiazgi Schatulle

szkic ʃʲciʦ̑ n
wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku Entwurf Skizze
(przenośnie, przenośnia) zarys, konspekt, plan pracy Entwurf Skizze
rysunek przedstawiający jakieś wydarzenie, mapka z zaznaczonymi ważnymi miejscami, akcjami/działaniami (np. przemieszczanie się wojsk, ruch pojazdów) Entwurf Skizze

szkicować v
(sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku skizzieren entwerfen aufzeichnen
przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego skizzieren umreißen

szkielet ˈʃʲcɛlɛt n
(anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie; Skelett Gerippe
(technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji Gerüst

szklanka ˈʃklãnka n
szklane naczynie, z którego się pije; Glas

szkocki ˈʃkɔʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami schottisch

szkoda ˈʃkɔda interjection
wykrzyknik wyrażający poczucie straty schade

szkoda ˈʃkɔda n
krzywda, strata Schaden

szkoda całkowita n
(lotnictwo, lotniczy) (motoryzacja) całkowite uszkodzenie pojazdu lub samolotu kwalifikujące go do kasacji Totalschaden

szkodliwy ʃkɔˈdlʲivɨ adj
przynoszący szkodę schädlich

szkolenie ʃkɔˈlɛ̃ɲɛ n
(edukacja, edukacyjny) jeden lub wiele (cykl) wykładów lub zajęć praktycznych służących do uzupełnienia wiedzy, wykształcenia, umiejętności Schulen Schulung Weiterbildung

szkolić ˈʃkɔlʲiʨ̑ v
dokształcać w określonej dziedzinie ausbilden schulen

szkolny ˈʃkɔlnɨ adj
związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły schulisch Schule

szkopuł ˈʃkɔpuw n
(książkowy) coś utrudniającego realizację czegoś, jakiś problem, przeszkoda Klippe

szkorbut n
(medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C; Skorbut Scharbock

szkoła ˈʃkɔwa n
(szkolnictwo, szkolny) instytucja edukacyjna; Schule

szkoła podstawowa ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva n
szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę; Grundschule

szkoła wyższa n
(szkolnictwo, szkolny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin Hochschule

szkuner ˈʃkũnɛr n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; Schoner

szkło ʃkwɔ n
twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki; Glas

szkło powiększające n
(technologia, technika, techniczny) prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu Lupe Vergrößerungsglas

szlachar ˈʃlaxar n
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie; Mittelsäger

szlachcic ˈʃlaçʨ̑iʦ̑ n
członek szlachty Adliger

szlachecki ʃlaˈxɛʦ̑ʲci adj
związany ze szlachtą, dotyczący szlachty adlig

szlachetny ʃlaˈxɛtnɨ adj
taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny edel

szlachta ˈʃlaxta n
(historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu Adel Schlachta adelig adlig
(historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa; Adel Adelsstand Schlachta

szlachtować ʃlaxˈtɔvaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) zarzynać bydło schlachten

szlafmyca n
dawne czapka noszona do snu Schlafmütze

szlafrok ˈʃlafrɔk n
domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć Morgenmantel

szlam n
osad tworzący się na dnie i nieraz brzegach zbiorników wodnych Glibber Klärschlamm Moder

szlauch ʃlawx n
(potocznie, potoczny) bardzo długa rura gumowa Schlauch

szlezwicki adj
związany ze Szlezwikiem, dotyczący Szlezwiku (miasta w Niemczech) schleswigisch schleswigsch

szlifierka ʃlʲiˈfʲjɛrka n
obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów Schleifmaschine

szlifierka kątowa ʃlʲiˈfʲjɛrka kɔ̃nˈtɔva n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj ręcznej szlifierki o momencie obrotowym przekazywanym poprzez przekładnię pod kątem prostym, przeznaczona do szlifowania i przecinania; Winkelschleifer

szmaragd ˈʃmarakt n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej; Smaragd
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny, oszlifowany szmaragd (1.1) Smaragd

szminka ˈʃmʲĩnka n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kosmetyk używany do wykonania charakteryzacji, makijażu scenicznego aktora Schminke
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust Lippenstift

szmira ˈʃmʲira n
coś o niskiej lub żadnej wartości artystycznej, np.: utwór literacki, przedstawienie teatralne, obraz Schmiere Schund

szmonces n
dowcip lub skecz kabaretowy oparty na humorze żydowskim; jüdisch Witz

szmugiel ˈʃmuɟɛl n
(potocznie, potoczny) nielegalne przewożenie towarów przez granicę Schmuggel

sznaucer ˈʃnawʦ̑ɛr n
(kynologia, kynologiczny) typ psa pochodzący z Niemiec Schnauzer

sznur ʃnur n
noszona na ramieniu pleciona ozdoba będąca częścią munduru galowego Achselschnur
splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno; Schnur

sznurek ˈʃnurɛk n
cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur Schnur Bindfaden Kordel

sznurowadło ˌʃnurɔˈvadwɔ n
taśma używana do wiązania (sznurowania) butów; Schnürsenkel Schuhband

sznycel ˈʃnɨʦ̑ɛl n
(kulinaria) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny Schnitzel

szo n
(językoznawstwo, językoznawczy) baktryjska litera dodana do alfabetu greckiego służąca do zapisu głoski /ʃ/, czytanej jak polskie "sz"; Scho

szofar ˈʃɔfar n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny wykonany z rogu zwierzęcia koszernego, najczęściej baraniego, używany podczas niektórych świąt żydowskich; Schofar

szofer n
zawodowy kierowca Chauffeur

szok n
intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem Schock

szokować v
wzbudzać szok, skrajne zadziwiać lub bulwersować, dziwić, wstrząsać schockieren

szop pracz ˈʃɔp ˈːraʧ̑ n
(zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem; Waschbär

szot n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do ustawiania żagla pod właściwym kątem do kierunku wiatru Schot

szowinista n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu Chauvinist

szowinizm ʃɔˈvʲĩɲism̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów; Chauvinismus

szpadel ˈʃpadɛl n
narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą Spaten

szpak ʃpak n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak; Star

szparag ˈʃparak n
(botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach; Spargel
(kulinaria) jadalny pęd szparaga lekarskiego Spargel

szparagowa n
(potocznie, potoczny) (kulinaria) zupa ze szparagów, zwykle w postaci kremu Spargelsuppe

szpat ʃpat n
(mineralogia, mineralogiczny) (dawniej, dawny) minerał o doskonałej łupliwości; Spat
(weterynaria, weterynaryjny) guzowate uwypuklenie w stawie stępu konia; Spat

szperacz n
ruchomy reflektor, który oświetla coraz to inne miejsca w terenie; Suchscheinwerfer

szpic japoński ˈʃpʲiʦ̑ʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci n
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii; Japan Spitz

szpicel n
(pogardliwie) tajny agent, szpieg Aufpasser Spitzel

szpieg ʃpʲjɛk n
osoba zajmująca się szpiegostwem Spion

szpiegostwo n
praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe Spionage

szpilka ˈʃpʲilka n
(gwarowe, gwara) (motoryzacja) śruba posiadająca z obu stron gwint Hering
cienki i wysoki obcas w bucie Pfennigabsatz
kobiecy but ze szpilką (1.2) Stöckelschuh
mały, wąski, zaostrzony kawałek metalu służący do mocowania np. tkaniny Nadel Stecknadel
pręt zakończony oczkiem lub zgięciem do mocowania namiotu do podłoża Nadel

szpinak ˈʃpʲĩnak n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach Spinat
(kulinaria) potrawa przyrządzana ze szpinaku (1.4) Spinat
(spożywczy) jarzyna z liści szpinaku (1.3) Spinat

szpital ˈʃpʲital n
zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji; Krankenhaus Hospital

szpon ʃpɔ̃n n
(ornitologia, ornitologiczny) ostry, zakrzywiony pazur ptaków drapieżnych; Klaue Fang Kralle

szprycer ˈʃprɨʦ̑ɛr n
(potocznie, potoczny) wino z wodą sodową Rülpswässerchen

szprycha ˈʃprɨxa n
(technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą Speiche

szpulka ˈʃpulka n
walec, na który nawija się np. nić Spule

szrapnel ˈʃrapnɛl n
(wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego; Schrapnell

szron ʃrɔ̃n n
warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach; Reif

sztafeta n
(sport, sportowy) bieg ze zmiennikami Staffel Staffellauf

sztaluga n
(sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji; Staffelei

sztruks n
(włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana; Cord

sztruksy n
spodnie uszyte ze sztruksu Cordhose Kordhose

sztuczka n
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zachowanie, posunięcie, przez które chcemy coś osiągnąć, korzystając z cudzej naiwności, niewiedzy itp. Trick
popis zręczności sprawnie wykonywanych Trick

sztuczna szczęka ˈʃtuʧ̑na ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka n
(stomatologia, stomatologiczny) proteza naturalnego uzębienia künstliches Gebiss

sztuczne ognie ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ n
wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne; Feuerwerk

sztuczny ˈʃtuʧ̑nɨ adj
wytworzony syntetycznie przez człowieka künstlich
nieprawdziwy, będący imitacją künstlich

sztuka ˈʃtuka n
pojedynczy przedmiot, egzemplarz, element Stück
utwór sceniczny, przedstawienie Stück
twórczość artystyczna Kunst
umiejętność wymagająca szczególnych zdolności Kunststück Kunst

sztuki piękne ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ n
termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę bildenden Künste schöne Künste

sztućce ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ n
komplet sztućców Besteck

sztygar ˈʃtɨɡar n
kierownik oddziału kopalni Steiger

sztylet ˈʃtɨlɛt n
krótka broń biała o cienkim ostrzu; Dolch Stilett

szubienica ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a n
konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie; Galgen

szuflada ʃufˈlada n
wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów; Schublade

szukam człowieka ˈʃukãm ʧ̑wɔˈvʲjɛka idiom
zawołanie wyrażające niewiarę w znalezienie prawdziwego człowieka wśród ludzi Ich suche einen Menschen

szukać ˈʃukaʨ̑ v
podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś / czegoś suchen

szukać wczorajszego dnia ˈʃukaʨ̑ ˌfʧ̑ɔrajˈʃɛɡɔ ˈdʲɲa v
szukać nie wiadomo czego, błąkać się bez celu den gestrigen Tag suchen

szukać zwady v
(książkowy) szukać pretekstu by rozpocząć bójkę, bijatykę, kłótnię anlegen

szuler ˈʃulɛr n
(termin karciany) osoba oszukująca podczas gry w karty Falschspieler Granat

szumieć ˈʃũmʲjɛ̇ʨ̑ v
hucznie bawić się toben
powodować szum brausen rauschen summen säuseln

szumowina ˌʃũmɔˈvʲĩna n
(kulinaria) piana zbierająca się na powierzchni gotowanych płynów Abschaum
(potocznie, potoczny) osoba o podłym charakterze Abschaum

szumperski adj
związany z miastem Szumperk, dotyczący miasta Szumperk Mährisch-Schönberger

szumówka n
rodzaj łyżki cedzakowej do zbierania szumowin Schaumlöffel

szurf ʃurf n
(geologia, geologiczny) niewielki wykop lub szybik wykonywany w trakcie robót geologiczno-górniczych Schurf

szuwar ˈʃuvar n
(biologia, biologiczny) strefa roślin (makrofitów) przybrzeżnych, występujących w litoralu jezior i rzek; Röhricht

szwabski ˈʃfapsʲci adj
(przymiotnik) od Szwabia schwäbisch

szwagier ˈʃfaɟɛr n
brat żony Schwager
mąż siostry Schwager

szwagierka ʃfaˈɟɛrka n
siostra żony lub męża Schwägerin
żona szwagra Schwägerin

szwajcarski ʃfajˈʦ̑arsʲci adj
odnoszący się do państwa Szwajcaria, wywodzący się ze Szwajcarii schweizerisch

szwedzki ˈʃfɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Szwecji lub Szwedów schwedisch Schwedisch

szwedzki ˈʃfɛʦ̑ʲci n
język urzędowy Szwecji; Schwedisch schwedisch

szwindel ˈʃfʲĩndɛl n
(potocznie, potoczny) nieuczciwy interes Schwindel

szwycki adj
związany ze Schwyzem, dotyczący Schwyzu, pochodzący ze Schwyzu schwyzerisch

szyba ˈʃɨba n
płyta ze szkła; Scheibe Glasscheibe

szyber ˈʃɨbɛr n
zasuwa w kominie regulująca przepływ powietrza Scheiber

szyberdach ʃɨˈbɛrdax n
(motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu; Schiebedach

szybki ˈʃɨpʲci adj
poruszający, odbywający się z dużą prędkością schnell geschwind

szybki jak strzała adj
(związek frazeologiczny) (książkowy) bardzo szybki pfeilschnell

szybko ˈʃɨpkɔ adv
z dużą prędkością schnell rasch prompt

szybkość ˈʃɨpkɔɕʨ̑ n
cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko Geschwindigkeit
(fizyka, fizyczny) wartość skalarna charakteryzująca ruch i prędkość; Geschwindigkeit

szybowiec ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑ n
(lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziaływującym na skrzydła; Segelflugzeug

szyderczy adj
wyrażający kpinę, szyderstwo höhnisch spöttisch sardonisch abfällig bissig johlend

szyderstwo ʃɨˈdɛrstfɔ n
złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie Hohn Verspottung

szydełkować ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑ v
(włókiennictwo) wytwarzać wyroby tekstylne szydełkiem, dziać häkeln

szydło ˈʃɨdwɔ n
ostry kolec na trzonku; Ahle

szyfon ˈʃɨfɔ̃n n
(włókiennictwo) cienka, przewiewna i półprzezroczysta tkanina o splocie płóciennym z mocno skręconych nitek jedwabnych lub bawełnianych, używana do produkcji bielizny, sukni, szali itp. Chiffon

szyfr ʃɨfr̥ n
kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby; Chiffre

szyja ˈʃɨja n
(anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem Hals
(przestarzałe, przestarzały) węższa część butelki (zwykle (zdrobniale) szyjka) Hals

szyjka macicy ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ n
(anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy; Gebärmutterhals

szyk ʃɨk n
elegancja w stroju i zachowaniu Schick

szympans ˈʃɨ̃mpãw̃s n
(zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska; Schimpanse

szympansica ˌʃɨ̃mpãw̃ˈɕiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica szympansa Schimpansin

szynka ˈʃɨ̃nka n
(spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin; Schinken
(kulinaria) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia Schinken

szynobus ʃɨ̃ˈnɔbus n
(kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka; Schienenbus

szyszka ˈʃɨʃka n
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych; Zapfen

szyć ʃɨʨ̑ v
robić ubrania nähen
łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici nähen

sód sut n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11; Natrium

sójka ˈsujka n
(ornitologia, ornitologiczny) średni ptak leśny; Eichelhäher

sójka złowroga ˈsujka zwɔvˈrɔɡa n
(ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus infaustus, sójka syberyjska, gatunek ptaka z rodziny krukowatych występujący w tajdze Eurazjii; Unglückshäher

sól sul n
(kulinaria) (spożywczy) chlorek sodu Salz
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce; Salz

sól fizjologiczna ˈsul ˌfʲizʲjɔlɔˈɟiʧ̑na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) roztwór chlorku sodowego o stężeniu 0,9 % albo 0,6 %; isotonische Kochsalzlösung

sąd sɔ̃nt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem Gericht
opinia w jakiejś sprawie lub o osobie Meinung Urteil

sądzić ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa beurteilen
mieć o czymś jakieś zdanie glauben beurteilen denken finden halten meinen

sąsiad ˈsɔ̃w̃ɕat n
osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania Nachbar

sąsiadka sɔ̃w̃ˈɕatka n
osoba płci żeńskiej, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania Nachbarin

sąsiedztwo sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ n
osoby mieszkające nieopodal Nachbarschaft

sąsiek ˈsɔ̃w̃ɕɛk n
(rolnictwo, rolniczy) wydzielona część stodoły, w której magazynuje się siano, zboże lub słomę Banse Scheunenfach

sędzia ˈsɛ̃ɲʥ̑a n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie; Richter Richterin

sędzina sɛ̃ɲˈʥ̑ĩna n
(potocznie, potoczny) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie Richterin

sędziwy sɛ̃ɲˈʥ̑ivɨ adj
bardzo stary bejahrt betagt

sękacz ˈsɛ̃ŋkaʧ̑ n
(kulinaria) rodzaj wypieku cukierniczego przygotowywanego na obrotowym ruszcie; Baumkuchen

sękaty sɛ̃ŋˈkatɨ adj
pokryty sękami astig knorrig

sęp sɛ̃mp n
(ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi; Geier

słabnąć v
tracić intensywność nachlassen
tracić siły, stawać się słabszym abnehmen

słabość ˈswabɔɕʨ̑ n
brak odporności na zniszczenie Anfälligkeit Schwäche
odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych Schwäche Kraftlosigkeit
skłonność ku czemuś Schwäche für
wybijająca się niedoskonałość, słaba strona Schwäche

słaby ˈswabɨ adj
posiadający niewielką siłę fizyczną schwach
niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny schwach
mający niewielką wartość, nie najlepszej jakości schwach
uległy, nie posiadający silnej woli, psychiki schwach

sława ˈswava n
(podniośle) opinia o kimś Ruf
wielki rozgłos Ruhm Berühmtheit

sławny ˈswavnɨ adj
taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom berühmt

słodki ˈswɔtʲci adj
mający smak cukru süß lieblich
wywołujący miłe uczucie süß lieblich

słodko ˈswɔtkɔ adv
od: słodki süß

słodkowodny ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ adj
typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich Süßwasser-
zawierający wody słodkie Süßwasser-

słodownik n
pracownik słodowni Mälzer

słodycze swɔˈdɨʧ̑ɛ n
coś słodkiego Zuckerwerk

słoma ˈswɔ̃ma n
(rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna; Stroh

słomiany wdowiec swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛʦ̑ n
mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas Strohwitwer

słomiany zapał swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈzapaw n
zapał nagle powstający i szybko przemijający Strohfeuer

słomkowy swɔ̃mˈkɔvɨ adj
żółty o odcieniu słomy; jasnożółty strohgelb

słonecznica n
(ornitologia, ornitologiczny) Eurypyga helias, gatunek ptaka z rzędu żurawiowych; Sonnenralle

słonecznik swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik n
(botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin; Sonnenblume
(potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny ((łacina) Helianthus annuus) – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna; Sonnenblume

słonecznik zwyczajny n
(botanika, botaniczny) Helianthus annuus L., gatunek rośliny z rodziny astrowatych, uprawiany w wielu rejonach świata; Gewöhnliche Sonnenblume

słoneczny swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ adj
pełen słońca sonnig
związany ze słońcem Sonnen

słonina swɔ̃ˈɲĩna n
(spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń; Speck

słonka ˈswɔ̃nka n
(ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny; Waldschnepfe

słony ˈswɔ̃nɨ adj
mający smak soli salzig

słowa ˈswɔva n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu Text
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) cytat z księgi uznanej przez daną religię lub wyznanie Worte
wypowiedź jakiejś osoby Worte

słowacki swɔˈvaʦ̑ʲci adj
związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków slowakisch

słowacki swɔˈvaʦ̑ʲci n
język słowacki; Slowakisch

słoweński swɔˈvɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców slowenisch Slowenisch

słoweński swɔˈvɛ̃j̃sʲci n
język urzędowy Słowenii; Slowenisch slowenisch Sprache

słowiański swɔˈvʲjä̃j̃sʲci adj
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian slawisch
związany ze Słowianami, słowiańszczyzną slawisch

słowik ˈswɔvʲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek Nachtigall

słownictwo swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów Wortschatz
terminy określające jakąś specjalność; zbiór wyrazów używanych przez danego człowieka, środowisko lub w danym regionie Fachsprache f Fachwortschatz m

słownie adv
poprzez wypowiedź mündlich verbal
zapisując za pomocą słów in Worten

słownik ˈswɔvʲɲik n
zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami; Wörterbuch

słownik wyrazów obcych n
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów jakiegoś języka pochodzących z innych języków Fremdwörterbuch

słowność n
cecha tych, którzy są słowni, dotrzymujący danego słowa, złożonej obietnicy Worthalten

słowny ˈswɔvnɨ adj
dotrzymujący obietnicy, słowa, nierzucający słów na wiatr verlässlich zuverlässig
wyrażony za pomocą słów verbal mündlich

słowo ˈswɔvɔ n
wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku; Wort Ehrenwort

słowo honoru ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru n
wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem Ehrenwort

słowotwórstwo ˌswɔvɔˈtfurstfɔ n
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o budowie i tworzeniu wyrazów Wortbildung

słoń swɔ̃ɲ n
(zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą; Elefant

słoń nadepnął na ucho ˈswɔ̃ɲ naˈdɛpnɔw na‿ˈuxɔ v
(przenośnie, przenośnia) o kimś niemuzykalnym, nie mającym słuchu total unmusikalisch sein

słońce ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ n
Słońce widziane jako tarcza na niebie Sonne
(astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie Sonne
(przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny Sonne

słuch swux n
(środowiskowy) (łowiectwo, łowiecki) ucho zająca, królika, dzika Löffel
jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki; Gehör
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umiejętność rozróżniania wysokości dźwięków Gehör

słuch absolutny ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku; absolutes Gehör

słuchać ˈswuxaʨ̑ v
być posłusznym hören
odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu hören lauschen
świadomie odbierać czyjąś mowę hören lauschen

słuchowy swuˈxɔvɨ adj
dotyczący słyszenia, funkcji narządu słuchu, odbierany za pomocą słuchu auditiv

sługa ˈswuɡa n
(dawniej, dawny) osoba która usługuje Diener

słup swup n
wysoki, pionowy element konstrukcyjny; Säule Pfahl Mast

słup ogłoszeniowy n
budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach; Litfaßsäule

słupek ˈswupɛk n
(botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych; Stempel
element wzoru w szydełkowaniu Stäbchen

służalczość n
cecha tego, co służalcze; cecha tych, którzy są służalczy Unterwürfigkeit

służalczy adj
poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym servil unterwürfig willfährig

służba ˈswuʒba n
osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia) Dienerschaft

służba bezpieczeństwa ˈswuʒba ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa n
(administracja) określenie służb państwowych odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne kraju Sicherheitsdienst

służba wojskowa n
(wojskowość, wojskowy) wykonywanie działań, obowiązków wojskowych Militärdienst Wehrdienst

służka ˈswuʃka n
(architektura, architektoniczny) w gotyku: cienka kolumienka przylegająca do filaru, podtrzymująca sklepienie; Dienst

służyć ˈswuʒɨʨ̑ v
być czyimś sługą dienen
o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać dienen
pracować w wojsku dienen

słychać ˈswɨxaʨ̑ v
daje się usłyszeć zu hören sein

słyszeć ˈswɨʃɛʨ̑ v
odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu hören

słód n
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie; Malz

słój swuj n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) roczna warstwa przyrostowa drewna widoczna na poprzecznym przekroju pnia Jahresring
duży słoik Glas

ta ta pronoun
zaimek wskazujący, rodzaj żeński dieser die

tabaka taˈbaka n
sproszkowany tytoń zażywany przez nos; Schnupftabak

tabela taˈbɛla n
uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach Tabelle

tabernakulum ˌtabɛrnaˈkulũm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii Tabernakel

tablet ˈtablɛt n
(informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę; Tablet
(informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej; Grafiktablett Tablet Tablet-PC

tablica taˈblʲiʦ̑a n
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska) Tafel
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) (matematyka, matematyczny) (chemia, chemiczny) zestawienie danych, wzorów Tafel
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) miejsce do pisania za pomocą specjalnego pisaka (wykonana z białego plastiku) Whiteboard
(technologia, technika, techniczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) (zobacz) tablica interaktywna Whiteboard

tablica interaktywna taˈblʲiʦ̑a ˌĩntɛrakˈtɨvna n
(technologia, technika, techniczny) (edukacja, edukacyjny) urządzenie w postaci białej tablicy połączonej z komputerem i wyświetlające (dzięki rzutnikowi) ten sam obraz co monitor, na której można poprzez dotyk wykonywać te same czynności co na komputerze Whiteboard

tablica rejestracyjna taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna n
tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu; Kfz-Kennzeichen Kraftfahrzeugkennzeichen

tablice logarytmiczne taˈblʲiʦ̑ɛ ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɛ n
(matematyka, matematyczny) (technologia, technika, techniczny) zbiór przybliżonych mantys lub pełnych wartości logarytmów o określonej podstawie, wydany w formie książkowej Logarithmentafel

tabliczka czekolady taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ n
prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu Schokoladentafel eine Tafel Schokolade

tabliczka mnożenia taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa n
(edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10; Einmaleins

tabliczka znamionowa taˈblʲiʧ̑ka ˌznãmʲjɔ̃ˈnɔva n
(technologia, technika, techniczny) tabliczka na obudowie urządzenia, podająca podstawowe parametry eksploatacji; Typenschild

taboret taˈbɔrɛt n
rodzaj krzesła bez oparcia Hocker Schemel

taboryta n
(historia, historyczny, historycznie) członek najradykalniejszej z grup husyckich, dążącej do gruntownej przebudowy stosunków społecznych i reformy kościoła a przewodzonej przez Jana Žižke i Prokopa Wielkiego; Taborit

tabu ˈtabu n
głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy; Tabu

tabule n
(spożywczy) (kulinaria) libańska sałatka, której głównymi składnikami są: bulgur (lub kuskus), pomidory, ogórek, cebula, natka pietruszki, mięta i sok z cytryny; Taboulé

taca ˈtaʦ̑a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojemnik, często koszyczek, służący do zbierania pieniędzy od wiernych w czasie mszy świętej Kollekte Kollektenteller
duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.; Tablett

tachykardia ˌtaxɨˈkardʲja n
(medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca Tachykardie Herzjagen

tacos n
(kulinaria) meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów; Taco

taczka ˈtaʧ̑ka n
mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach; Schubkarre Karre Karren Schukarren

tadżycki taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami tadschikisch

tadżycki taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci n
język urzędowy Tadżykistanu; Tadschikisch

tag tak n
(informatyka, informatyczny) znacznik rozpoczynający i kończący tekst i zaznaczający jego odmienną funkcję lub cechy; Tag

tagalski n
(językoznawstwo, językoznawczy) język tagalski; Tagalog

tagliatelle n
(kulinaria) włoski makaron w kształcie długich, płaskich pasków o grubości ok. 2 mm i blisko 1 cm szerokości; Tagliatelle

tahitański adj
związany z Tahiti lub Tahitańczykami, dotyczący Tahiti (wyspy na Oceanie Spokojnym) tahitianisch

tajemnica ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a n
wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta Geheimnis

tajemnica poliszynela ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla n
rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą; offenes Geheimnis

tajemniczy ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ adj
zagadkowy i trudny do zrozumienia geheimnisvoll mysteriös

tajfun ˈtajfũn n
(meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej; Taifun

tajga ˈtajɡa n
borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji; Taiga

tajlandzki tajˈlãnʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Tajlandia thailändisch

tajny ˈtajnɨ adj
ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich geheim heimlich

tak tak adv
używany do podkreślania cechy przymiotnika so
używany do podkreślania cechy przysłówka so
= w ten sposób so

tak tak particle
wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś ja doch

tak zwany ˈtaɡ ˈzvãnɨ adj
…używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany so genannt

taka ˈtaka pronoun
(rodzaj żeński), (zobacz) taki eine solche

taki ˈtaci pronoun
…do wzmocnienia przymiotnika so
…do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym so
…do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu so
…podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności solch

taki sam ˈtaci ˈsãm adj
identyczny, o tych samych właściwościach, choć niekoniecznie ten sam das gleiche der gleiche die gleiche die gleichen

takson ˈtaksɔ̃n n
(biologia, biologiczny) jednostka w systematyce biologicznej grupująca organizmy o określonym zestawie cech np.: pies domowy, róża, głowonogi Taxon

taksonomia n
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków; Taxonomie

taksydermia n
rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych; Taxidermie Tierpräparation

taksówka taˈksufka n
samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą Taxi

taksówkarz taˈksufkaʃ n
kierowca taksówki Taxifahrer

taktyczny takˈtɨʧ̑nɨ adj
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką taktisch

taktyka ˈtaktɨka n
(wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu; Taktik

tal tal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych; Thallium

talar ˈtalar n
(jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata; Taler

talerz ˈtalɛʃ n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji; Becken
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu samodzielny instrument; Becken
płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki; Teller

talib ˈtalʲip n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek fundamentalistycznego ugrupowania islamskiego, które powstało w 1994 w Afganistanie; Talib

talmudyczny adj
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Talmudem, zawarty w Talmudzie talmudisch

tam tãm pronoun
…wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący da dort

tama ˈtãma n
budowla zatrzymująca i spiętrzająca wodę; Damm

tamanu n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) olej pozyskiwany poprzez wytłoczenie na zimno pestek owoców drzewa tamanu (1.1) Tamanuöl

tamburyn tãmˈburɨ̃n n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło; Tamburin

tamten ˈtãmtɛ̃n pronoun
obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu) jene jener jenes

tancerka tãnˈʦ̑ɛrka n
(choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec Tänzerin

tangens ˈtãŋɡɛ̃w̃s n
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta; Tangens

tango ˈtãŋɡɔ n
(choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires; Tango

tani ˈtãɲi adj
mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych billig preiswert
niewiele wart billig

taniec ˈtãɲɛʦ̑ n
(choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób; Tanz

tanina n
(biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego; Tannin

tanio ˈtãɲɔ adv
w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie billig

tanoreksja n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nałóg opalania się, często powiązany z uzależnieniem od solarium; Tanorexie

tanorektyczka n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na tanoreksję Tanorektikerin

tantal ˈtãntal n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73; Tantal

tanzanit tãw̃ˈzãɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu Tansanit

taoizm taˈɔ<sup>j</sup>ism̥ n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem; Daoismus Taoismus

tapczan ˈtapʧ̑ãn n
rodzaj łóżka w formie skrzyni, w którym część, na której się śpi (materac), stanowi jednocześnie wieko pojemnika na pościel; Couch Schlafcouch Schlafsofa

tapeta taˈpɛta n
grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera; Hintergrundbild
kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń; Tapete

tapir ˈtapʲir n
(zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi; Tapir

tarantula ˌtarãnˈtula n
(zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka; Tarantel

tarcza ˈtarʧ̑a n
(geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych Schild Plattform alter Schild
element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony prostopadle do mniejszego wymiaru Scheibe
obronna część uzbrojenia wytwarzana z drewna, kory, wikliny, skóry, metalu lub tworzyw sztucznych Schild

tarcza antyrakietowa ˈtarʧ̑a ˌãntɨracɛˈtɔva n
(potocznie, potoczny) amerykański wielonarodowy i wielowarstwowy system obrony antybalistycznej; Raketenabwehr

tarcza ostrzegawcza ˈtarʧ̑a ˌɔsṭʃɛˈɡafʧ̑a n
(kolejnictwo) urządzenie sygnalizacyjne przeznaczone do informowania maszynisty o sygnale wyświetlanym na zbliżającym się semaforze, aby w razie konieczności mógł zmienić prędkość; Vorsignal

tarcza sterująca ˈtarʧ̑a ˌstɛruˈjɔ̃nʦ̑a n
(mechanika) (lotnictwo, lotniczy) element sterujący, odpowiedzialny za zmianę kąta natarcia łopat wirnika w śmigłowcach; Taumelscheibe

tarcznik niszczyciel ˈtarʧ̑ʲɲic ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Quadraspidiotus perniciosus, gatunek owada z rodziny tarcznikowatych San-José-Schildlaus

tarczyca n
(anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii; Schilddrüse

tarczycowy adj
(anatomia, anatomiczny) dotyczący tarczycy Schild- schildartig

targ tark n
miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży Markt

targi ˈtarʲɟi n
(handel, handlowy) rodzaj ekspozycji towarów na arenie krajowej lub międzynarodowej, na której wystawiane są wytwory różnych dziedzin przemysłu, której celem jest zawieranie transakcji handlowych Messe

tarka ˈtarka n
(kulinaria) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie Reibe Raffel Raspel

tarnina tarʲˈɲĩna n
(botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach; Schlehdorn Schlehe Schlehenstrauch Schwarzdorn

tartak ˈtartak n
zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę. Sägewerk

tasmański adj
związany z Tasmanią, dotyczący Tasmanii, pochodzący z Tasmanii tasmanisch

tasza ˈtaʃa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych; Seehase

taszlich n
(etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski obrzęd symbolicznego oczyszczenia z grzechów polegający na wyrzuceniu w nurt drobin wytrząśniętych z kieszeni i modlitwie; Taschlich

tata ˈtata n
(potocznie, potoczny) ojciec lub teść Papa Vati

tatersal n
(dawniej, dawny) targowisko koni w miejscu zamkniętym (budynku); wydzielone publiczne miejsce handlu końmi, także powozami; Tattersall

tatuaż taˈtu<sup>w</sup>aʃ n
trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele; Tätowierung Tattoo

tatuażysta ˌtatu<sup>w</sup>aˈʒɨsta n
człowiek, który wykonuje tatuaże Tätowierer

tatuażystka n
kobieta, która wykonuje tatuaże Tätowiererin

tatuować ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑ v
wykonywać tatuaż tätowieren

tatuś ˈtatuɕ n
(zdrobniale) tata Vati Papa

tautologia ˌtawtɔˈlɔɟja n
(językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna; Tautologie
(logika, logiczny) zdanie, które jest zawsze prawdziwe; Tautologie

tańczyć ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
(choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec tanzen

taśma perforowana ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna n
(informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów; Lochstreifen

tchórz txuʃ n
(zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny; Iltis

tchórz zwyczajny n
(zoologia, zoologiczny) Mustela putorius, gatunek ssaka z rodziny łasicowatych; Europäischer Iltis Europäischer Waldiltis

tchórzliwość n
(lekceważąco, lekceważący) albo (pogardliwie) cecha tego, co tchórzliwe; cecha tych, którzy są tchórzliwi Feigheit Feigherzigkeit Memmenhaftigkeit

tchórzliwy txuʒˈlʲivɨ adj
taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić feige

teatr ˈtɛatr̥ n
budynek teatru (1.2); Theater
dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu); Theater
instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji Theater

tebański adj
odnoszący się do Teb, związany z Tebami thebanisch

technet ˈtɛxnɛt n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43; Technetium

techniczny tɛçˈɲiʧ̑nɨ adj
odnoszący się do techniki, związany z techniką technisch

technika ˈtɛçɲika n
sposób wytwarzania, produkcji Technik

technikum tɛçˈɲikũm n
średnia szkoła zawodowa Technikum

technokracja ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy Technokratie

technokrata ˌtɛxnɔˈkrata n
zwolennik technokracji Technokrat

technokratka ˌtɛxnɔˈkratka n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka technokracji Technokratin

technokratyczny ˌtɛxnɔkraˈtɨʧ̑nɨ adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą technokratisch

technolog tɛxˈnɔlɔk n
specjalista w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś Technologe

technologia ˌtɛxnɔˈlɔɟja n
dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania Technologie Technik
proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś Technologie

teczka ˈtɛʧ̑ka n
okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp. Mappe
dokumenty przechowywane w teczce (1.2) Mappe
prostokątna torba z uchwytem Aktentasche Mappe

tego kwiatu jest pół światu ˈtɛɡɔ ˈkfʲjatu ˈjɛst ˈpuwʲ ˈɕfʲjatu proverb
jest wielu ludzi dookoła, znajdziesz jeszcze kogoś dla siebie (mówione zwykle na pocieszenie komuś, kto dostał kosza) andere Mütter haben auch schöne Söhne andere Mütter haben auch schöne Töchter

tegoroczny ˌtɛɡɔˈrɔʧ̑nɨ adj
dotyczący bieżącego roku diesjährig

teista tɛˈ<sup>j</sup>ista n
osoba wyznająca teizm Theist

teizm ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥ n
wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy; Theismus

tekst tɛkst n
ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść Text

tektoniczny ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ adj
(geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki tektonisch

tektura n
(technologia, technika, techniczny) gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie Pappe

telefon tɛˈlɛfɔ̃n n
aparat umożliwiający prowadzenie rozmów; Telefon Fernsprecher Telephon

telefon komórkowy tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ n
(telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych; Handy Mobiltelefon

telefonicznie ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ adv
przez telefon telefonisch

telefonować ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑ v
rozmawiać z kimś przez telefon telefonieren

teleologiczny adj
(filozofia, filozoficzny) związany z teleologią teleologisch

telepajęczarstwo n
(potocznie, potoczny) używanie odbiornika telewizyjnego bez uiszczenia odpowiedniej opłaty Schwarzsehen

teleportacja n
(fizyka, fizyczny) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi Teleportation

teleskop tɛˈlɛskɔp n
(optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba; Teleskop Fernrohr

teletekst tɛˈlɛtɛkst n
system opracowany przez BBC, przeznaczony do przesyłania informacji w formie tekstowej razem z sygnałem telewizyjnym, wymagający specjalnego dekodera w odbiorniku; Teletext Videotext

teleturniej ˌtɛlɛˈturʲɲɛ̇j n
konkurs odbywający się w studio telewizyjnym Fernsehquiz

telewizja ˌtɛlɛˈvʲizʲja n
metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość; Fernsehen

telewizor ˌtɛlɛˈvʲizɔr n
urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego; Fernseher

tellur ˈtɛlːur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Te i liczbie atomowej 52; Tellur

temat ˈtɛ̃mat n
(językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu pozostająca po odrzuceniu końcówki Stamm
główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła Thema

tematycznie adv
zgodnie z tematem thematisch

temblak ˈtɛ̃mblak n
(medycyna, medyczny) opaska unieruchamiająca chorą rękę Armschlinge Schlinge

temperatura ˌtɛ̃mpɛraˈtura n
(fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał; Temperatur
wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali Temperatur

temperatura bezwzględna ˌtɛ̃mpɛraˈtura bɛzˈvzɡlɛ̃ndna n
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) temperatura w skali Kelvina absolute Temperatur

temperatura pokojowa ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva n
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza; Zimmertemperatur Raumlufttemperatur

temperówka ˌtɛ̃mpɛˈrufka n
oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków; Spitzer Anspitzer Bleischtiftanspitzer Bleischtiftspitzer

templariusz tɛ̃mˈplarʲjuʃ n
(historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona; Templer

tempo ˈtɛ̃mpɔ n
prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej Tempo
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkość utworu muzycznego Tempo

tempura tɛ̃mˈpura n
(kulinaria) japońska potrawa z jarzyn, grzybów i owoców morza smażonych w cieście naleśnikowym, podawanych ze specjalnym sosem; Tempura

temu ˈtɛ̃mu particle
…używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu vor her

ten tɛ̃n pronoun
…na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego dieser der

ten sam ˈtɛ̃n ˈsãm adj
taki, który jest identyczny z obiektem, o którym mowa lub dokładnie ten obiekt dasselbe derselbe dieselbe dieselben

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi proverb
nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały wer zuletzt lacht, lacht am besten

tenis stołowy ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ n
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką; Tischtennis

tenisówka ˌtɛ̃ɲiˈsufka n
lekki, sportowy but z tkaniny Turnschuh

tenrek ˈtɛ̃nrɛk n
(zoologia, zoologiczny) madagaskarski ssak przypominający jeża; Tenrek

teodolit ˌtɛɔˈdɔlʲit n
(geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów; Theodolit

teodramatyczny adj
(teologia, teologiczny) dotyczący teodramatu theodramatisch

teodycea n
(filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie; Theodizee

teofania ˌtɛɔˈfãɲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku; Theophanie

teokracja n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie Theokratie
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1) Theokratie

teolog n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii Theologe

teologiczny ˌtɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
(teologia, teologiczny) związany z teologią theologisch

teoretyczny ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ adj
niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii theoretisch
mało prawdopodobny theoretisch

teoretyk n
naukowiec zajmujący się nauką teoretyczną Theoretiker

teoria tɛˈɔrʲja n
system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu; Theorie

terapeuta ˌtɛraˈpɛwta n
(medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii; Therapeut

terapeutyczny adj
dotyczący terapii lub terapeuty therapeutisch

teratologia ˌtɛratɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka o wadach rozwojowych i potwornościach u organizmów żywych; Teratologie

teraz ˈtɛras adv
w tej chwili, obecnie jetzt nun

teraźniejszość n
czas obecny; to, co dzieje się teraz Gegenwart Jetzt

terb tɛrp n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65; Terbium

teren ˈtɛrɛ̃n n
pewien określony obszar ziemi Gelände Gebiet

termiczny adj
mający związek z ciepłem thermisch

termin ˈtɛrmʲĩn n
czas przeznaczony na wykonanie czegoś Termin

terminologia ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja n
zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości Terminologie

terminowanie n
uczenie się zawodu przez czeladnika u majstra Wanderschaft

termistor n
(elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury; Thermistor

termit ˈtɛrmʲit n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych; Termite

termodynamika ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika n
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych; Thermodynamik Wärmelehre

termometr tɛrˈmɔ̃mɛtr̥ n
przyrząd do pomiaru temperatury; Thermometer

termopunktura n
(medycyna, medyczny) sposób leczenia, wywodzący się z medycyny chińskiej, polegający na drażnieniu wybranych punktów ciała wysoką temperaturą za pomocą żarzących się suszonych ziół; Moxibustion

terrorysta ˌtɛrːɔˈrɨsta n
człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący Terrorist

terrorystka ˌtɛrːɔˈrɨstka n
forma żeńska od: terrorysta Terroristin

terroryzm tɛrˈːɔrɨsm̥ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw; Terrorismus

terroryzować v
przymuszać do czegoś używając terroru terrorisieren

terytorium ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm n
określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego; Territorium Revier

tessyński adj
związany z Tessynem, dotyczący Tessynu, pochodzący z Tessynu (Ticino) (kantonu w Szwajcarii) Tessiner tessinisch

test ciążowy ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ n
przedmiot służący do wykonania (1.1) Schwangerschaftstest
test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy; Schwangerschaftstest

testament tɛˈstãmɛ̃nt n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem; Testament letzter Wille

tetraplegia ˌtɛtraˈplɛɟja n
(medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy; Tetraplegie

tetum ˈtɛtũm n
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego; Tetum

teutoburski adj
związany z Teutbergiem (Teutburgiem); dotyczący Teutbergu (Teutburga) teutoburger

teściowa tɛɕˈʨ̑ɔva n
matka żony lub męża Schwiegermutter

teść tɛɕʨ̑ n
ojciec żony lub męża Schwiegervater

tg ˈtãŋɡɛ̃w̃s symbol
= (matematyka, matematyczny) tangens tan tg

thali n
(kulinaria) północnoindyjskie danie, podawane na dużym metalowym talerzu, składające się z ryżu, placków ciapati, otoczonego małymi miseczkami zawierającymi dodatki: dal, sosy, jarzyny, jogurt, papad, czatnej, aćar itd.; Thali

theremin n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten; Theremin

tiara ˈtʲjara n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska; Tiara

tiul n
(włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa; Tüll

tkactwo n
dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem; Weberei

tkacz tkaʧ̑ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek zajmujący się wyrobem tkanin Weber

tkaczka ˈtkaʧ̑ka n
(rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta, która pracuje przy wyrobie tkanin Weberin

tkanina tkãˈɲĩna n
(włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek; Gewebe Stoff

tkanka ˈtkãnka n
(biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach; Gewebe Zellgewebe

tkać tkaʨ̑ v
sporządzać tkaninę weben

tlen tlɛ̃n n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8; Sauerstoff Oxygen

tlenek ˈtlɛ̃nɛk n
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego; Oxid

to tɔ conjunction
…oznaczający wynikanie lub przyzwolenie dann

to tɔ particle
…podkreślająca ekspresywność wypowiedzi denn

to tɔ pronoun
…wskazujący, rodzaj nijaki dieser das
…występujący w funkcji podmiotu es das

tofu ˈtɔfu n
(spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich; Tofu Bohnenquark

toga ˈtɔɡa n
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) długa szata męska, drapowana i zarzucana na lewe ramię, noszona w starożytnym Rzymie Toga
(kościelny) szata duchownych ewangelickich Talar
(urzędowy) (szkolnictwo, szkolny) długi, luźny strój sędziów, adwokatów, prokuratorów i profesorów wyższych uczelni, zakładany w okolicznościach oficjalnych Talar

togijski tɔˈɟijsʲci adj
odnoszący się do państwa Togo togoisch

tojad ˈtɔjat n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych; Eisenhut

tokarka tɔˈkarka n
(technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni; Drehbank

tokarz ˈtɔkaʃ n
robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce Drechsler

tokofobia n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) lęk przed ciążą i/lub porodem Schwangerschaftsphobie Tokophobie

tokowisko n
(łowiectwo, łowiecki) (ornitologia, ornitologiczny) miejsce zbiorowych toków ptasich Balzplatz

toksykologia ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja n
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi; Toxikologie

toksyna tɔˈksɨ̃na n
substancja chemiczna o właściwościach trujących Toxin

tolerancja ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja n
czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne; Toleranz

tolerować ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑ v
odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk dulden tolerieren

tom tɔ̃m n
oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.) Band

tomasyna ˌtɔ̃maˈsɨ̃na n
(chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) nawóz fosforowy będący produktem ubocznym (żużel) przy wytopie stali metodą Thomasa z surówki o dużej zawartości fosforu; Thomasmehl Thomasphosphat Thomasschlacke

tombak ˈtɔ̃mbak n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kielichowaty bęben, perska odmiana darbuki Tombak

tombola n
(przestarzałe, przestarzały) zabawa polegająca na loterii liczbowej, gdzie nagrodami są głównie przedmioty, a nie pieniądze Tombola

tomisko tɔ̃ˈmʲiskɔ n
gruby, obszerny tom Schwarte

tomiszcze n
duży, gruby tom; ciężka, kilkusetstronicowa książka Schwarte

tona ˈtɔ̃na n
jednostka masy równa 1000 kilogramów Tonne

tonacja tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja n
dominująca kolorystyka Tonart

toner ˈtɔ̃nɛr n
(poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego; Toner

tonfa ˈtɔ̃nfa n
sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz; Tonfa

tonika n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) funkcja harmoniczna rozładowująca napięcie tonalne Tonika

tonsura tɔ̃w̃ˈsura n
krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy; Tonsur

tonąć ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑ v
o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać sinken
zanurzać się pod wodę, znikając w niej sinken
tracić życie w wodzie, topić się ertrinken

topaz ˈtɔpas n
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; Topas
(jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny z oszlifowanego topazu (1.1) Topas

topić v
próbować pozbawić życia poprzez zanurzanie w czymś płynnym ertränken
przemieniać ciało stałe w ciecz poprzez podgrzewanie schmelzen
tracić życie w płynie lub czymś grząskim ertrinken
przybierać postać płynną schmelzen auftauen

topnieć ˈtɔpʲɲɛ̇ʨ̑ v
przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury schmelzen

topografia ˌtɔpɔˈɡrafʲja n
dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map; Topografie Topographie

topola tɔˈpɔla n
rodzaj drzewa należący do rodziny wierzbowatych; Pappel

topologia ˌtɔpɔˈlɔɟja n
(matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty; Topologie

toponim tɔˈpɔ̃ɲĩm n
(geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.); Toponym

topór ˈtɔpur n
narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń; Axt Beil

tor tɔr n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90; Thorium
(geologia, geologiczny) samotna skała, skalica; Felsburg
konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się; Gleis
trasa ruchu; Bahn

torba ˈtɔrba n
worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy osobistych Tasche
worek, opakowanie do przechowywania rzeczy Tasche

torebka tɔˈrɛpka n
(botanika, botaniczny) pękający owoc suchy podzielony w środku na komory Kapsel
mała torba Tüte Papiertüte
mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni Tasche Damentasche

torf tɔrf n
(geologia, geologiczny) skała osadowa występująca w postaci brunatnej lub czarnej masy, wykorzystywana jako składnik nawozów oraz jako paliwo stałe; Torf

torfowisko wysokie ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ vɨˈsɔcɛ n
(geografia, geograficzny) teren podmokły porośnięty mchami, torfowcami itp., zasilany głównie przez opady, o odczynie kwaśnym; Hochmoor

tornado tɔrˈnadɔ n
(meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna; Tornado

tornister tɔrʲˈɲistɛr n
(szkolnictwo, szkolny) rodzaj usztywnianego plecaka noszonego przez uczniów klas młodszych Ranzen Schulranzen Schulmappe Tornister
(wojskowość, wojskowy) czworokątna sztywna torba noszona na plecach; Tornister

torpeda tɔrˈpɛda n
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu; Torpedo

torpedować v
niszczyć, zatapiać okręt torpedą torpedieren

tort tɔrt n
(kulinaria) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem; Torte

tortellini n
(kulinaria) małe pierożki nadziewane różnorodnym farszem (przeważnie mięsnym), zlepione rogami Tortellini

tortura tɔrˈtura n
świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje; Folter
(przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort Folter

tost tɔst n
(spożywczy) (kulinaria) rodzaj opiekanego pieczywa; Toast Toastbrot

toster ˈtɔstɛr n
urządzenie do pieczenia tostów Toaster

totalitarny ˌtɔtalʲiˈtarnɨ adj
odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm totalitär

totalitaryzm ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥ n
system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu; Totalitarismus

totalny adj
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący totalizmu totalitär
obejmujący wszystko total

totem ˈtɔtɛ̃m n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią; Totem

totemizm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu Totemismus

toteż ˈtɔtɛʃ conjunction
(książkowy) …przyłączający wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim also deshalb

towar ˈtɔvar n
coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej; Ware

towarzystwo ˌtɔvaˈʒɨstfɔ n
obecność przy kimś Gesellschaft
organizacja, grupa osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach Gesellschaft Verein

towarzysz tɔˈvaʒɨʃ n
ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas Begleiter

towarzysz broni n
ten, kto wspólnie z kimś walczył, brał udział w tej samej wojnie Waffenbruder

towarzysz życia tɔˈvaʒɨʒ ˈːɨʨ̑a n
partner życiowy Lebensgefährte

tożsamość tɔʃˈsãmɔɕʨ̑ n
identyczność, brak różnic Identität

tracić ˈtraʨ̑iʨ̑ v
przestawać posiadać jakąś rzecz verlieren

tracić panowanie nad sobą ˈtraʨ̑iʨ̑ ˌpãnɔˈvãɲɛ nat‿ˈsɔbɔ̃w̃ idiom
ulegać emocjom, bardzo się denerwować die Beherrschung verlieren

tradycja traˈdɨʦ̑ʲja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pisma teologów pierwszych wieków chrześcijaństwa oraz postanowienia papieży lub patriarchów i soborów, uznane za drugie obok Biblii źródło objawienia Tradition
przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów; Tradition Überlieferung

tradycyjnie ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ adv
zgodnie z tradycją traditionell

tradycyjny ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ adj
wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją traditionell

trafiło się ślepej kurze ziarno traˈfʲiwɔ‿ɕɛ ˈɕlɛpɛj ˈkuʒɛ ˈʑarnɔ proverb
przypadkowo udało się komuś zdobyć coś/trafić na coś, czego normalnie by nie uzyskał (w ten sposób) ein blindes Huhn findet auch mal ein Korn

tragarz n
(turystyka, turystyczny) uczestnik wyprawy wysokogórskiej lub podróżniczej wynajęty do noszenia ekwipunku Träger
osoba, której profesją jest noszenie lub ręczne przewożenie, np. towarów, ciężkiego ekwipunku, lektyki Träger

tragediowy adj
dotyczący tragedii jako sztuki Tragödien-

tragikomedia ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii; Tragikomödie

traktat ˈtraktat n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp. Vertrag Traktat
tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej; Traktat

traktura trakˈtura n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mechanizm w organach przenoszący ruch klawiszy na wentyle otwierające dopływ powietrza do piszczałek; Traktur

tralka ˈtralka n
(architektura, architektoniczny) pionowy element balustrady, który podtrzymuje poręcz, w formie profilowanego słupka z kamienia lub drewna Baluster

trampek ˈtrãmpɛk n
rodzaj buta sportowego; sznurowany, płócienny, na gumowej podeszwie Turnschuh

tramwaj ˈtrãw̃vaj n
pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów; Straßenbahn Straßenbahnwagen

transakcentacja n
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuczne przeniesienie akcentu w wyrazie, np. w celu uzyskania rytmu piosenki lub wiersza; Akzentverschiebung

transakcja trãw̃ˈsakʦ̑ʲja n
(handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług Transaktion

transatlantycki adj
odbywający kursy przez Atlantyk, przechodzący przez Atlantyk transatlantisch
znajdujący się za Atlantykiem transatlantisch

transept ˈtrãw̃sɛpt n
(architektura, architektoniczny) nawa poprzeczna w kościele, oddzielająca prezbiterium od reszty budynku; Transept Querhaus Querschiff

transformator ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr n
(elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego; Transformator Trafo

transgenderowy adj
związany z transgenderyzmem, wykazujący tendencje do odbiegania od tradycyjnej roli płciowej transgender

transkrypcja trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja n
(biologia, biologiczny) pierwszy etap procesu syntezy protein; Transkription
(językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych Transkription
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos Transkription
zapisywanie tekstu w innym systemie pisma Transkription

transport ˈtrãw̃spɔrt n
ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji; Transport

transportować v
przewozić coś lub kogoś z jednego miejsca na drugie przy pomocy środków transportu transportieren

transportowy adj
dotyczący transportu Transport- Verkehrs-

transseksualny adj
związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu transsexuell

transsubstancjacja n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii; Transsubstantiation

transwestytyzm n
(psychologia, psychologiczny) upodobnianie się do osoby płci przeciwnej poprzez ubiór i zachowanie; Transvestitismus

tranzystor trãw̃ˈzɨstɔr n
(elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych; Transistor

traper n
(łowiectwo, łowiecki) północnoamerykański myśliwy stosujący pułapki na zwierzęta futerkowe; Trapper

trapez ˈtrapɛs n
(geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki; Trapez
(sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach; Trapez

traszka ˈtraʃka n
(zoologia, zoologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz; Molch

tratować traˈtɔvaʨ̑ v
niszczyć lub uszkadzać coś przez przebiegnięcie po czymś zertrampeln zertreten

trawa ˈtrava n
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach; Gras

trawienie traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
(fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy; Verdauung

trawieniec traˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział; Labmagen

trawienny adj
związany z rozkładaniem pokarmu na związki prostsze i jego przyswajaniem Verdauung

trawnik ˈtravʲɲik n
poletko trawy o charakterze ozdobnym; Rasen Wiese

trefl trɛfl̥ n
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru Kreuz Eichel Treff

tren trɛ̃n n
(książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego; Kleidschleppe Schleppe
(literacko) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć; Threnodie

trep trɛp n
(slangowo) żołnierz zawodowy Komisskopf
but mający drewnianą podeszwę Holzschuh

treser ˈtrɛsɛr n
(książkowy) człowiek tresujący zwierzęta Dresseur

trewirski adj
związany z Trewirem, dotyczący Trewiru Trierer trierisch

tri trʲi n
(chemia, chemiczny) handlowa nazwa trichloroetenu Trichlorethylen Trichlorethen Tri Trichlor

triak n
(elektryczność) element elektroniczny trójwyprowadzeniowy (dwie anody i bramka), przewodzący lub zatrzymujący prąd elektryczny w obu kierunkach, zależnie od napięcia na bramce; Symistor Triac Zweirichtungs-Thyristortriode

trichotillomania n
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów; Trichotillomanie

triera n
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel; Triere Trireme

trijodotyronina n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z hormonów tarczycy; Triiodthyronin

trochę ˈtrɔxɛ indefiniteCardinalNumeral
w niewielkim stopniu, niewiele ein bisschen etwas

trockizm n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm; Trotzkismus

trojański adj
związany z Troją, dotyczący Troi trojanisch

trojka ˈtrɔjka n
(historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) zespół złożony z Komisji Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który odpowiadał za ustalenie warunków udzielenia pomocy finansowej Grecji, Irlandii, Portugalii i Cyprowi Troika
(historia, historyczny, historycznie) rodzaj trójkonnego rosyjskiego zaprzęgu; Troika
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komitet złożony z trzech osób, zwłaszcza z poprzedniego przewodniczącego, obecnego i przyszłego Troika

trolejbus trɔˈlɛjbus n
drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej; Oberleitungsbus Obus Trolleybus

tron trɔ̃n n
fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych; Thron

tropiciel n
(łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę Pfadfinder

tropikalny ˌtrɔpʲiˈkalnɨ adj
typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym tropisch

tropowiec n
(kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę; Laufhund

troska ˈtrɔska n
chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro Sorge

troszczyć się ˈtrɔʃʧ̑ɨʨ̑‿ɕɛ v
wykazywać troskę o kogoś lub coś sorgen

trubadur n
(historia, historyczny, historycznie) (literacko) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak; Troubadour

truchło ˈtruxwɔ n
(książkowy) to, co ulega bądź ulegnie rozkładowi; martwe ciało Kadaver

trucizna truˈʨ̑izna n
substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć; Gift

trudno ˈtrudnɔ adv
z koniecznością włożenia dużego wysiłku, uciążliwie, opornie schwer schwierig

trudność ˈtrudnɔɕʨ̑ n
coś, co jest trudne Schwierigkeit
przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu Schwierigkeit
właściwość rzeczy trudnych Schwierigkeit

trudny ˈtrudnɨ adj
taki, którego wykonanie wymaga wysiłku schwierig schwer mühsam

truflowy trufˈlɔvɨ adj
związany z truflą Trüffel-

trujący truˈjɔ̃nʦ̑ɨ adj
taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć giftig

trumna ˈtrũmna n
zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby, Sarg

trunek ˈtrũnɛk n
(książkowy) napój alkoholowy Suff

trup trup n
ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia Leiche

trupa ˈtrupa n
(przestarzałe, przestarzały) grupa artystów teatralnych lub cyrkowych Truppe

trupi ˈtrupʲi adj
odnoszący się do trupa, związany z trupem Leichen

trupia czaszka ˈtrupʲja ˈʧ̑aʃka n
schematyczny rysunek ludzkiej czaszki, często nad skrzyżowanymi piszczelami będący symbolem śmierci Totenkopf

truskawka truˈskafka n
(botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej; Erdbeere
(kulinaria) owoc truskawki (1.1) Erdbeere

truteń ˈtrutɛ̃ɲ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej; Drohne Drohn
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna, który nie pracuje, a żyje cudzym kosztem Drohne

trutowy truˈtɔvɨ adj
(pszczelarstwo, pszczelarski) dotyczący trutnia, samca pszczoły miodnej Drohne

trutówka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) pszczoła robotnica składająca niezapłodnione jajeczka w bezmatecznej rodzinie pszczelej Afterweisel Drohnenmütterchen

truć v
powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny vergiften
(potocznie, potoczny) powodować niepokój, przygnębienie besorgt machen
(pogardliwie) mówić rozwlekle, natrętnie prosić herumnörgeln nörgeln quatschen
zażywać truciznę sich vergiften
(potocznie, potoczny) ulegać złym przemyśleniom sich grämen

trwać tr̥faʨ̑ v
istnieć lub odbywać się przez jakiś czas dauern
pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji dauern

trwała ˈtr̥fawa n
(potocznie, potoczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) trwała ondulacja Dauerwelle

trwały ˈtr̥fawɨ adj
taki, który nie ulega większym zmianom dauerhaft
taki, który nadaje się do użytku przez długi czas ze względu na swoją trwałość, wytrzymałość, odporność dauerhaft

tryb rozkazujący ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie; Imperativ

trybalizm trɨˈbalʲism̥ n
(socjologia, socjologiczny) utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych Tribalismus

trybula trɨˈbula n
(botanika, botaniczny) Anthriscus, rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych, o wiotkich, pierzastych liściach przypominających nać pietruszki, o zapachu anyżku; Kerbel

trychologia ˌtrɨxɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) dziedzina nauki zajmująca się łysieniem, schorzeniami oraz pielęgnacją włosów i skóry głowy Trichologie

tryftong ˈtrɨftɔ̃ŋk n
(językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i dwóch półsamogłosek; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie trzech samogłosek Triphthong

trygonometria n
(matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi; Trigonometrie

tryk trɨk n
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu Schafbock Widder Schafsbock

tryktrak ˈtrɨktrak n
rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy; Backgammon

trylion ˈtrɨlʲjɔ̃n n
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018; Trillion

trylogia n
cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów Trilogie

trypolitański ˌtrɨpɔlʲiˈtãj̃sʲci adj
odnoszący się do miasta Trypolis tripolitanisch
odnoszący się do Trypolitanii tripolitanisch

tryskać ˈtrɨskaʨ̑ v
wydobywać się nagle, wyrzucać gwałtownie springen

trzask n
suchy, gwałtowny, urwany odgłos Klatsch

trzcina ˈṭʃʲʨ̑ĩna n
roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach; Schilf
zbiorowisko, zarośla trzciny (1.1); teren porośnięty trzciną (1.1) Schilf

trzeba ˈṭʃɛba v
…tworzący wyrażenia, w których wykonanie czynności jest konieczne lub niezbędne; musieć w formie bezosobowej man müssen man sollen

trzecia wojna światowa ˈṭʃɛʨ̑a ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva pn
(historia, historyczny, historycznie) hipotetyczny ogólnoświatowy konflikt zbrojny; Dritter Weltkrieg

trzeciak n
(pszczelarstwo, pszczelarski) trzeci rój w roku Nachschwarm

trzeciej możliwości nie ma
wyrażenie charakteryzujące sytuację, w której są tylko dwie możliwości ein Drittes gibt es nicht ein Drittes ist nicht gegeben

trzeciorzęd ṭʃɛˈʨ̑ɔʒɛ̃nt n
(geologia, geologiczny) starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen; Tertiär

trzepak ˈṭʃɛpak n
konstrukcja składająca się z dwóch słupków z poprzeczką, służąca do przewieszania dywanów i innych rzeczy trzepanych z kurzu Klopfstange Teppichstange

trzepotanie przedsionków n
(medycyna, medyczny) rodzaj zaburzenia – arytmii, polegający na szybkim i uporządkowanym rytmie przedsionkowym serca o częstotliwości zwykle w granicach 250-350 na minutę Vorhofflattern

trzewik ˈṭʃɛvʲik n
rodzaj obuwia, charakteryzujący się twardą (trwałą) zelówką i obejmującą kostkę sznurowaną cholewką kurz Schnürschuh

trzewikodziób ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up n
(ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi; Schuhschnabel

trzeć ṭʃɛʨ̑ v
(kulinaria) rozdrabniać na cząstki lub rozgniatać na jednolitą masę reiben
naciskając, pocierać reiben schleifen
(zoologia, zoologiczny) (o rybach) odbywać tarło, wykonywać funkcje rozrodcze laichen

trzeźwo adv
nie będąc pod wpływem alkoholu nüchtern

trzeźwy ˈṭʃɛʑvɨ adj
niepijany nüchtern
kierujący się rozumem, rozsądkiem nüchtern

trzmiel ṭʃmʲjɛl n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi; Hummel Brummer

trzmielojad ṭʃmʲjɛˈlɔjat n
(ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami; Wespenbussard

trznadel ˈṭʃnadɛl n
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu Goldammer

trznadel zwyczajny ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych; Goldammer

trzydziestoczterolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści cztery lata Vierunddreißigjähriger

trzydziestoczterolatka ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatka n
kobieta mająca trzydzieści cztery lata Vierunddreißigjährige

trzydziestoczteroletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści cztery lata vierunddreißigjährig
trwający trzydzieści cztery lata vierunddreißigjährig

trzydziestodwulatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści dwa lata Zweiunddreißigjähriger

trzydziestodwulatka ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔdvuˈlatka n
kobieta mająca trzydzieści dwa lata Zweiunddreißigjährige

trzydziestodwuletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści dwa lata zweiunddreißigjährig
trwający trzydzieści dwa lata zweiunddreißigjährig

trzydziestodziewięciolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści dziewięć lat Neununddreißigjähriger

trzydziestodziewięciolatka ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca trzydzieści dziewięć lat Neununddreißigjährige

trzydziestodziewięcioletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści dziewięć lat neununddreißigjährig
trwający trzydzieści dziewięć lat neununddreißigjährig

trzydziestojednolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści jeden lat Einunddreißigjähriger

trzydziestojednolatka ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatka n
kobieta mająca trzydzieści jeden lat Einunddreißigjährige

trzydziestojednoletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści jeden lat einunddreißigjährig
trwający trzydzieści jeden lat einunddreißigjährig

trzydziestolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlatɛk n
osoba w wieku 30-39 lat Dreißigjähriger

trzydziestolatka ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlatka n
kobieta mająca trzydzieści lat Dreißigjährige

trzydziestoletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści lat dreißigjährig
trwający trzydzieści lat dreißigjährig

trzydziestoośmiolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści osiem lat Achtunddreißigjähriger

trzydziestoośmiolatka ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca trzydzieści osiem lat Achtunddreißigjährige

trzydziestoośmioletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści osiem lat achtunddreißigjährig
trwający trzydzieści osiem lat achtunddreißigjährig

trzydziestopięciolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści pięć lat Fünfunddreißigjähriger

trzydziestopięciolatka ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca trzydzieści pięć lat Fünfunddreißigjährige

trzydziestopięcioletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści pięć lat fünfunddreißigjährig
trwający trzydzieści pięć lat fünfunddreißigjährig

trzydziestosiedmiolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści siedem lat Siebenunddreißigjähriger

trzydziestosiedmiolatka ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatka n
kobieta mająca trzydzieści siedem lat Siebenunddreißigjährige

trzydziestosiedmioletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści siedem lat siebenunddreißigjährig
trwający trzydzieści siedem lat siebenunddreißigjährig

trzydziestosześciolatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści sześć lat Sechsunddreißigjähriger

trzydziestosześciolatka ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatka n
kobieta mająca trzydzieści sześć lat Sechsunddreißigjährige

trzydziestosześcioletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści sześć lat sechsunddreißigjährig
trwający trzydzieści sześć lat sechsunddreißigjährig

trzydziestotrzylatek ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk n
mężczyzna mający trzydzieści trzy lata Dreiunddreißigjähriger

trzydziestotrzylatka ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatka n
kobieta mająca trzydzieści trzy lata Dreiunddreißigjährige

trzydziestotrzyletni ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający trzydzieści trzy lata dreiunddreißigjährig
trwający trzydzieści trzy lata dreiunddreißigjährig

trzykrotka ṭʃɨˈkrɔtka n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Dreimasterblume

trzylatek ṭʃɨˈlatɛk n
chłopiec w wieku trzech lat Dreijähriger

trzylatka ṭʃɨˈlatka n
dziewczynka mająca trzy lata Dreijährige

trzyletni ṭʃɨˈlɛtʲɲi adj
mający trzy lata dreijährig
trwający trzy lata dreijährig

trzymać ˈṭʃɨ̃maʨ̑ v
chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać halten
pozostawiać w określonym stanie lub w określonej sytuacji halten
sprawować opiekę nad czymś, opiekować się czymś, dbać o to i zarządzać tym; pilnować halten
ustawić kogoś / coś w określonej pozycji, położeniu i utrzymywać tę pozycję halten
zmuszać kogoś do przebywania gdzieś, przetrzymywać kogoś w zamknięciu; więzić halten

trzymać kciuki ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci v
życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce Daumen drücken

trzynastolatek ˌṭʃɨ̃nastɔˈlatɛk n
chłopak mający trzynaście lat Dreizehnjähriger

trzynastolatka ˌṭʃɨ̃nastɔˈlatka n
dziewczyna mająca trzynaście lat Dreizehnjährige

trzynastoletni ˌṭʃɨ̃nastɔˈlɛtʲɲi adj
mający trzynaście lat vierzehnjährig
trwający trzynaście lat vierzehnjährig

trzypiętrowy adj
złożony z parteru i trzech wyższych kondygnacji dreistöckig

trzęsawisko n
podmokły i grząski teren, zwykle porośnięty szuwarami Moor Sumpf

trzęsienie ziemi ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi n
(geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego; Erdbeben

trójdźwięk n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) akord złożony z trzech dźwięków, które mogą zostać uporządkowane w układ dwóch nałożonych tercji; Dreiklang

trójdźwięk durowy n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się od podstawy (od dołu) z tercji wielkiej i tercji małej Durdreiklang

trójdźwięk molowy n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się od podstawy (od dołu) z tercji małej i tercji wielkiej Molldreiklang

trójdźwięk zmniejszony n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się z dwóch tercji małych verminderte Dreiklang

trójdźwięk zwiększony n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się z dwóch tercji wielkich übermäßiger Dreiklang

trójkąt ˈtrujkɔ̃nt n
(matematyka, matematyczny) wielokąt posiadający trzy boki Dreieck Triangel
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką Triangel Dreieck

trójmasztowiec ˌtrujmaˈʃtɔvʲjɛʦ̑ n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek posiadający trzy maszty Dreimaster

trójskok ˈtrujskɔk n
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż; Dreisprung

trójwartościowy adj
(chemia, chemiczny) wykorzystujący trzy elektrony do utworzenia wiązania chemicznego dreiwertig

trójwymiarowy ˌtrujvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ adj
mający trzy wymiary: długość, szerokość i wysokość dreidimensional

trójwzgórze n
(heraldyka, heraldyczny) element w heraldyce, występujący na herbach i godłach, potrójne wzgórze; Dreiberg

trójząb ˈtrujzɔ̃mp n
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem; Dreizack

trąba ˈtrɔ̃mba n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia Tube
(zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia); Rüssel
(żartobliwie) o człowieku nieenergicznym, niezaradnym Tollpatsch Trottel
gwałtowny wir powietrza; Windhose Wirbelsturm

trąba powietrzna n
(meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o duża sile niszczącej Wirbelsturm Wirbelwind Windhose

trąbić ˈtrɔ̃mbʲiʨ̑ v
wydawać dźwięk trąbką lub trąbą trompeten

trąbka ˈtrɔ̃mpka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) specjalny narząd, służący do przyjmowania pokarmu w postaci płynnej Saugrüssel
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem; Trompete

trąd trɔ̃nt n
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego; Lepra

trądzik różowaty n
(medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych; Rosazea

tu tu pronoun
…miejsce, w którym znajduje się mówiący hier

tu i ówdzie ˈtu i‿ˈuvʲʥ̑ɛ adv
tu i tam da und dort

tu leży pies pogrzebany ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ proverb
wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu da liegt der Hund begraben

tuf tuf n
(geologia, geologiczny) rodzaj skały osadowej, składającej się z materiału piroklastycznego; Tuff Tuffstein

tukan ˈtukãn n
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów; Tukan

tukan tęczodzioby ˈtukãn ˌtɛ̃n͇ʧ̑ɔˈʥ̑ɔbɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Ramphastos sulfuratus, kilkudziesięciocentymetrowy ptak z wielkim wielokolorowym dziobem, zamieszkujący Amerykę Południową i Amerykę Środkową; Fischertukan

tul tul n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69; Thulium

tuleja tuˈlɛja n
(technologia, technika, techniczny) element mechanizmów i maszyn w kształcie wydłużonego pierścienia lub wydrążonego walca Buchse Muffe Hülse

tulipan tuˈlʲipãn n
(botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami; Tulpe

tumult ˈtũmult n
sytuacja zamętu Tumult

tundra ˈtũndra n
(geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej; Tundra

tunel ˈtũnɛl n
budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.; Tunnel
(informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie; Tunnel

tunezyjski ˌtũnɛˈzɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Tunezja tunesisch

tupolew n
(lotnictwo, lotniczy) samolot marki Tupolew Tupolew

turban ˈturbãn n
męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych; Turban

turbina turˈbʲĩna n
(technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy; Turbine

turecki tuˈrɛʦ̑ʲci adj
odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp. türkisch Türkisch

turecki tuˈrɛʦ̑ʲci n
język urzędowy Turcji; Türkisch

turgowski adj
związany z Turgowią, dotyczący Turgowii, pochodzący z Turgowii Thurgauer thurgauisch

turkawka turˈkafka n
(ornitologia, ornitologiczny) (Streptopelia turtur) średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia; Turteltaube

turkijski adj
odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.; Turksprache Turkvolk

turkmeński turkˈmɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Turkmenistan turkmenisch

turkmeński turkˈmɛ̃j̃sʲci n
język urzędowy Turkmenistanu; Turkmenisch

turkus ˈturkus n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej; Türkis
barwa, zielony odcień cyjanu; Türkis

turkusowy ˌturkuˈsɔvɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem türkis
(książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu türkis

turma n
(dawniej, dawny) wieża stanowiąca więzienie Turm

turniej n
(sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe; Turnier

turyngeński adj
związany z Turyngią, dotyczący Turyngii Thüringer thüringisch

turysta tuˈrɨsta n
osoba uprawiająca turystykę Tourist

turystyczny ˌturɨˈstɨʧ̑nɨ adj
związany z turystyką lub turystami touristisch

turystyka tuˈrɨstɨka n
wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych; Tourismus

turystyka aborcyjna n
podróżowanie z kraju o restrykcyjnych przepisach aborcyjnych do tego, w którym są one łagodniejsze w celu wykonania aborcji; Abtreibungstourismus

tusz do rzęs ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka Wimperntusche

tutor ˈtutɔr n
opiekun studentów na wyższych uczelniach, adiunkt kierujący indywidualnie ich pracą Tutor

tutysta tuˈtɨsta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (neologizm) członek orkiestry nie będący solistą Tuttist

tuwiński n
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy Tuwinisch tuwinisch Sprache

tuzin ˈtuʑĩn n
12 sztuk Dutzend

tuńczyk ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie; Thunfisch Thon Tunfisch
(spożywczy) (kulinaria) mięso z ryby (1.1) Thunfisch Tunfisch

tuż tuʃ adv
prawie, blisko fast

twardość n
(rzeczownik odprzymiotnikowy) od twardy Härte

twardy ˈtfardɨ adj
nie miękki, nieuginający się pod naciskiem hart

twardziel ˈtfarʲʥ̑ɛl n
(geologia, geologiczny) odosobnione wzgórze, zbudowane ze skał odporniejszych na wietrzenie, niż skały go otaczające Inselberg

twardówka n
(anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka; Lederhaut

twarz tfaʃ n
przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy Gesicht

twaróg ˈtfaruk n
(spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego Quark

twierdza ˈtfʲjɛrʣ̑a n
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość; Festung

twierdzić ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑ v
zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie) behaupten

tworzywo sztuczne n
(technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) materiał łatwy w przetwórstwie, zbudowany z polimerów nie występujących w naturze, a wytworzonych przez człowieka Kunststoff

tworzyć ˈtfɔʒɨʨ̑ v
budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych) schaffen bilden

twój tfuj pronoun
2 os. lp dein

twórca ˈtfurʦ̑a n
(książkowy) osoba, która coś stworzyła, najczęściej dzieło sztuki Urheber Schöpfer

ty tɨ personalPronoun
(gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej du Sie

tybetański ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci adj
odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu tibetanisch tibetisch

tybetański ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków Tibetisch

tybiński adj
związany z Tybingą, dotyczący Tybingi Tübinger

tycjanowski ˌtɨʦ̑ʲjãˈnɔfsʲci adj
złotorudy (zwykle o barwie włosów) tizianrot

tyczkarz ˈtɨʧ̑kaʃ n
(sport, sportowy) zawodnik skoków o tyczce Stabhochspringer

tydzień ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ n
okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie; Woche
każdy okres siedmiu dni Woche

tyfus ˈtɨfus n
(medycyna, medyczny) grupa bakteryjnych chorób zakaźnych; Typhus

tygodnik tɨˈɡɔdʲɲik n
czasopismo ukazujące się co tydzień Wochenzeitschrift

tygodniowo ˌtɨɡɔdʲˈɲɔvɔ adv
w ciągu tygodnia; dotyczy ilości czegoś wöchentlich

tygodniowy adj
zdarzający się, ukazujący się co tydzień; przypadający raz na tydzień wöchentlich
odnoszący się do tygodnia; funkcjonujący, trwający, istniejący przez tydzień wöchentlich

tygrys ˈtɨɡrɨs n
(zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści; Tiger

tygrysica ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica tygrysa Tigerin

tykać ˈtɨkaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) zwracać się do kogoś „ty” zamiast „pan"/"pani” duzen

tylda n
(termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci poziomego wężyka stawianego nad literą Tilde
(termin typograficzny) znak w tekście w postaci poziomego wężyka (˜), którym zastępuje się opuszczony dla oszczędności miejsca wyraz lub jego część Tilde

tylko ˈtɨlkɔ particle
oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie nur

tylżycki adj
związany z Tylżą, dotyczący Tylży Tilsiter

tym razem ˈtɨ̃m ˈrazɛ̃m adv
w tym wypadku, obecnie, teraz diesmal dies Mal

tymczasowo adv
nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany vorübergehend auf Zeit zeitweilig

tymianek tɨ̃ˈmʲjãnɛk n
(botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa; Thymian
(kulinaria) (spożywczy) liście czasem wraz z łodygą tymianku (1.1) używane jako przyprawa Thymian

tympanon tɨ̃mˈpãnɔ̃n n
(architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu; Tympanum Tympanon
(architektura, architektoniczny) półkoliste lub ostrołukowe pole między nadprożem a łukiem portalu Tympanum Tympanon

tynk n
(budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp. Putz Verputz
(przenośnie, przenośnia) (ironicznie) zbyt gruby, przesadny makijaż Putz

typ tɨp n
(potocznie, potoczny) podejrzany mężczyzna Typ
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) kategoria w systematyce zwierząt; Stamm

typografia ˌtɨpɔˈɡrafʲja n
technika druku wypukłego, drukarstwo; Typographie Typografie

typowy tɨˈpɔvɨ adj
często spotykany typisch

tyran n
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) udzielny władca miasta albo państwa greckiego, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie; Tyrann
człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę Tyrann

tyrania n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze Tyrannei

tyrozyna n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, aminokwas wchodzący w skład wielu białek, przekształcany m.in. w hormony - tyroksynę i adrenalinę; Tyrosin

tysiąc ˈtɨɕɔ̃nʦ̑ n
(termin karciany) rodzaj gry; Tausendundeins
lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo tausend Tausend

tysiąclecie ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ n
tysiąc lat Jahrtausend

tytan ˈtɨtãn n
(mitologia grecka) każdy z olbrzymów, synów Uranosa i Gai, braci tytanid; (także, też) ich potomkowie; Titan
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22; Titan

tytanit tɨˈtãɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; Sphen Titanit

tytanomachia ˌtɨtãnɔ̃ˈmaçja n
(mitologia grecka) walka tytanów z bogami olimpijskimi; Titanomachie

tytoniowy ˌtɨtɔ̃ˈɲɔvɨ adj
dotyczący tytoniu (rośliny)
dotyczący tytoniu (używki)

tytoń ˈtɨtɔ̃ɲ n
(botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę; Tabakpflanze Tabak
suszone liście tej rośliny (1.1); Tabak Tabakpflanze

tytuł ˈtɨtuw n
napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów; Titel
zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja Titel

tytułować ˌtɨtuˈwɔvaʨ̑ v
nadawać czemuś tytuł, nazwę titulieren

tyć tɨʨ̑ v
zwiększać swoją masę za sprawą przyrostu tkanki tłuszczowej zunehmen

tyłek ˈtɨwɛk n
(potocznie, potoczny) pośladki Hintern

tęcza ˈtɛ̃n͇ʧ̑a n
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła; Regenbogen

tęczówka tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka n
(anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę; Iris Regenbogenhaut

tędy ˈtɛ̃ndɨ pronoun
tą drogą (bliską od osoby wskazującej) hier entlang

tęgoskór cytrynowy tɛ̃ŋˈɡɔskur ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ n
(biologia, biologiczny) Scleroderma citrinum, gatunek grzyba z rodziny tęgoskórowatych; Dickschaliger Kartoffelbovist

tępak ˈtɛ̃mpak n
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna Sturer Bock

tęsknić ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑ v
odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię sehnen

tęsknota tɛ̃w̃sˈknɔta n
uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś Sehnsucht Heimweh Nostalgie

tętniak ˈtɛ̃ntʲɲak n
(medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy; Aneurysma

tętnica tɛ̃ntʲˈɲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie z serca; Pulsader Schlagader

tętniczy tɛ̃ntʲˈɲiʧ̑ɨ adj
(medycyna, medyczny) dotyczący tętnicy (tętnic) arteriell

tło twɔ n
dalszy widok np. obrazu, dalszy plan Hintergrund

tłok twɔk n
(technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię; Kolben

tłuczek ˈtwuʧ̑ɛk n
narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy Stampfer

tłuczek do mięsa ˈtwuʧ̑ɛɡ dɔ‿ˈmʲjɛ̃w̃sa n
(zobacz) [[tłuczek, do, mięso]] Fleischklopfer

tłuczek do ziemniaków ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf n
(kulinaria) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu Kartoffelstampfer

tłumacz ˈtwũmaʧ̑ n
osoba dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej Dolmetscher
osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny; Übersetzer

tłumaczenie ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – przekładanie na inny język Übersetzung Übersetzen Übersetzung

tłumaczka twũˈmaʧ̑ka n
kobieta dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej Dolmetscherin Übersetzerin
kobieta przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny Dolmetscherin Übersetzerin

tłumaczyć twũˈmaʧ̑ɨʨ̑ v
wyjaśniać, objaśniać coś, przekazywać zasadę działania czegoś erklären erläutern
wyjaśniać, podawać powód, dla którego postąpiło się w dany sposób entschuldigen
wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy übersetzen dolmetschen

tłumaczyć z polskiego na nasze v
(potocznie, potoczny) objaśniać coś komuś bardzo przystępnie, prostymi słowami mit einfachen Worten erklären

tłusty ˈtwustɨ adj
(drukarstwo, drukarski) gruby, pogrubiony fett
(pejoratywnie, pejoratywny) o człowieku: gruby fett
pokryty tłuszczem albo będący w dotyku jak tłuszcz fett fettig
zawierający dużo tłuszczu fett fettig

tłusty czwartek ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk n
(etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami; Schmotziger Donnerstag Schmutziger Donnerstag Weiberfastnacht

tłuszcz twuʃʧ̑ n
(spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym; Fett

u u preposition
…osobę związaną ze sprawą bei
…umiejscowienie w bliskości bei

ubezpieczenie ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne Versicherung

ubiegłoroczny ˌubʲjɛɡwɔˈrɔʧ̑nɨ adj
taki, który wydarzył się w ubiegłym (poprzednim) roku letztjährig

ubierać uˈbʲjɛraʨ̑ v
zakładać, wkładać ubranie lub obuwie kleiden ankleiden anziehen bekleiden
zakładać ubranie na swoje ciało sich anziehen

ubijać v
(kulinaria) zmieniać produkty płynne na gęstą masę poprzez energiczne mieszanie schlagen
(potocznie, potoczny) powodować czyjąś śmierć erlegen schlachten
bijąc w coś, powodować mocniejsze powiązanie cząstek tego, zwiększać gładkość i twardość czego stampfen
być ubijanym sich eindämmen sich setzen

ubiór ˈubʲjur n
elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie Kleidung

uboczny adj
powstający przy okazji jakiegoś działania Neben-

ubogi uˈbɔɟi adj
posiadający mało dóbr materialnych arm bedürftig ärmlich

ubranie uˈbrãɲɛ n
wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała Kleidung

ubrany adj
noszący odzież gekleidet angezogen

ubóstwiać uˈbustfʲjäʨ̑ v
czcić, wielbić, uwielbiać, otaczać kogoś (lub coś) zachwytem anbeten vergöttern
nadawać obiektom lub zjawiskom cechy boskie anbeten

ucho ˈuxɔ n
(anatomia, anatomiczny) narząd słuchu; Ohr
małżowina uszna Ohr
uchwyt kosza, garnka, filiżanki lub siatki Henkel

uchodzić uˈxɔʥ̑iʨ̑ v
być uznawanym / uważanym za kogoś lub za coś gelten als

uchodźca uˈxɔʨ̑ʦ̑a n
osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe; Flüchtling

ucieczka uˈʨ̑ɛʧ̑ka n
szybkie uciekanie skądś lub przed czymś Flucht

uciekać uˈʨ̑ɛkaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś entgehen entkommen
o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać auslaufen
pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie) fliehen weglaufen entfliehen flüchten abhauen

ucisk n
odczuwanie uciskania przez coś Beklemmung Druck
oddziaływanie pewną siłą na coś Druck
ograniczanie czyjejś wolności Unterdrückung Joch

uciążliwy ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ adj
taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku beschwerlich mühsam haarig

uczciwość uʧ̑ʲˈʨ̑ivɔɕʨ̑ n
uczciwe zachowanie Ehrlichkeit

uczciwy uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ adj
(o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym) ehrlich

uczennica ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a n
forma żeńska od: uczeń Schülerin

uczestnictwo ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʦ̑tfɔ n
fakt uczestniczenia w czymś; branie / wzięcie udziału w czymś Partizipation Teilnahme

uczestniczka ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ka n
kobieta biorąca w czymś udział Beteiligte Teilnehmerin

uczestniczyć ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑ v
brać udział teilnehmen

uczestnik uˈʧ̑ɛstʲɲik n
osoba biorąca w czymś udział Teilnehmer

uczeń ˈuʧ̑ɛ̃ɲ n
ten, kto się uczy, pobiera naukę Schüler

uczucie uˈʧ̑uʨ̑ɛ n
miłość, przyjaźń Liebe
stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu Gefühl

uczulenie n
(medycyna, medyczny) nadmierna wrażliwość organizmu na pewne czynniki, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej po zetknięciu się z alergenem Allergie

uczynek uˈʧ̑ɨ̃nɛk n
zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób Tat

uczyć ˈuʧ̑ɨʨ̑ v
przekazywać komuś wiedzę lehren beibringen
zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności lernen

uczęszczać uˈʧ̑ɛ̃w̃ʃʧ̑aʨ̑ v
bywać gdzieś często (lub regularnie); brać udział w czymś besuchen teilnehmen

udawać uˈdavaʨ̑ v
postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego vortäuschen heucheln
odnosić dobry, właściwy, pomyślny, pozytywny skutek gelingen klappen
wybierać się, iść / jechać dokądś sich begeben

udawać Greka uˈdavaʥ̑ ˈɡrɛka v
udawać, że nie ma się pojęcia, wiedzy na jakiś temat; zachowywać się jak ktoś niezorientowany, nierozumiejący określonej kwestii, mimo że w rzeczywistości jest inaczej sich dumm stellen

udeptywać ˌudɛpˈtɨvaʨ̑ v
chodząc, naciskać na coś stampfen

uderzenie ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ n
(przenośnie, przenośnia) gwałtowne nasilenie się jakiegoś zjawiska atmosferycznego (mrozu, wiatru itp.) Hieb Schlag Stoß
zderzenie się jakichś przedmiotów lub zetknięcie czegoś upadającego z jakąś powierzchnią; także: odgłos takiego zderzenia Hieb Schlag Stoß
(rzeczownik odczasownikowy) od: uderzyć Schlag Hieb Stoß
cios zadany ręką lub przedmiotem Schlag Hieb Stoß
(wojskowość, wojskowy) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela Schlag Hieb Stoß Vorstoß

uderzyć uˈdɛʒɨʨ̑ v
zadać komuś cios schlagen

udko n
(kulinaria) (spożywczy) nóżka drobiu, ptactwa lub małych zwierząt Schenkel

udmurcki adj
odnoszący się do Udmurcji lub Udmurców udmurtisch

udmurcki n
(językoznawstwo, językoznawczy) język udmurcki Udmurtisch

udo ˈudɔ n
(anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem; Oberschenkel Schenkel

udowadniać v
wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody beweisen

udręka n
to, co kogoś dręczy i powoduje cierpienie Qual
psychiczne cierpienie będące rezultatem czegoś, co dręczy Qual

udział ˈuʥ̑aw n
(ekonomia, ekonomiczny) wkład kapitału do przedsięwzięcia finansowego, dokonany przez jego uczestnika Teilnahme Beteiligung
przypadająca część własności po podziale Anteil Anteil Anteil Anteil

udziałowiec n
(ekonomia, ekonomiczny) osoba z udziałem w przedsięwzięciu finansowym Anteilseigner Teilhaber

udziec ˈuʥ̑ɛʦ̑ n
(kulinaria) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia Keule

ufać ˈufaʨ̑ v
mieć przekonanie, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego vertrauen

ufny ˈufnɨ adj
mający lub wyrażający zaufanie vertrauensvoll

ugandyjski ˌuɡãnˈdɨjsʲci adj
odnoszący się do państwa Uganda ugandisch

ugrupowanie ˌuɡrupɔˈvãɲɛ n
grupa ludzi o podobnych przekonaniach i/lub ze wspólnym celem Gruppierung

ugryźć się w język ˈuɡrɨɕʨ̑‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk v
(przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś sich auf die Zunge beißen

ujemny uˈjɛ̃mnɨ adj
(matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) mniejszy od zera negativ

ujgurski ujˈɡursʲci adj
dotyczący Ujgurów albo Ujgurii uigurisch

ujgurski ujˈɡursʲci n
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach Uigurisch Uigurische

ujmować v
chwytać ręką lub narzędziem anfassen greifen
zatrzymywać osobę postępującą niezgodnie z prawem ergreifen festnehmen
brać w obronę eintreten

ujęcie uˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
fragment filmu nakręcony bez wyłączania kamery Aufnahme
sposób przedstawienia czegoś na zdjęciu, obrazie itp. Aufnahme
miejsce pobierania wody spod ziemi, gazu składowiskowego, ropy itp. Entnahmestelle
odjęcie, zabranie Wegnahme Wegnehmen
opis, podsumowanie Zusammenfassung
złapanie, zatrzymanie, schwytanie Ergreifen Ergreifung

ukamienowanie ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ n
forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia; Steinigung

ukamienować ˌukãmʲjɛ̃ˈnɔvaʨ̑ v
zabić kogoś poprzez ukamienowanie – obrzucając go kamieniami steinigen

ukaz ˈukas n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w dawnej i obecnej Rosji dekret, edykt lub akt prawny wyższego rzędu wydawany przez cara lub prezydenta, a w czasach istnienia ZSRR przez najwyższe organy państwowe Ukas

ukazywać ˌukaˈzɨvaʨ̑ v
(książkowy) pokazywać, sprawiać, że coś jest widoczne schildern zeigen
stawać się widocznym erscheinen zum Vorschein kommen

ukleja ukˈlɛja n
(ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych; Ukelei Laube

ukraiński ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci adj
odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców ukrainisch Ukrainisch

ukraiński ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci n
wschodniosłowiański język używany na Ukrainie; Ukrainisch

ukrywać uˈkrɨvaʨ̑ v
nie podawać wszystkich informacji, przemilczać coś o ważnego verheimlichen verschweigen
schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim verbergen

ukrzyżowanie ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ n
zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża Kreuzigung

ukwap karpacki n
(botanika, botaniczny) Antennaria carpatica Wahlenb., gatunek rośliny z rodziny astrowatych, występujący tylko w górach Europy; Karpaten-Katzenpfötchen

ukwiał n
(zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia; Seeanemone

układ ˈukwat n
porozumienie Einigung Verständigung

układ nerwowy n
(anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu; Nervensystem

układ okresowy ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ n
zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości; Periodensystem

układ okresowy pierwiastków ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf n
(chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej; Periodensystem Periodensystem der Elemente

układ przeciwpoślizgowy ˈukwat ˌpʃɛʨ̑ifpɔɕlʲizˈɡɔvɨ n
(motoryzacja) układ stosowany w pojazdach mechanicznych w celu uniknięcia blokowania kół w trakcie hamowania; ABS Antiblockiersystem

układ przywspółczulny n
(anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego; Parasympathikus

ul ul n
(pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli; Bienenstock Bienenbeute

ul wielokorpusowy n
(pszczelarstwo, pszczelarski) konstrukcja służąca jako pomieszczenie dla pszczół składająca się z pojedynczych elementów Magazin Magazinbeute

ulepszać uˈlɛpʃaʨ̑ v
udoskonalać coś, poprawiać, czynić lepszym verbessern

ulga ˈulɡa n
(ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat Erleichterung Nachlass

ulica uˈlʲiʦ̑a n
droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście; Straße

uliczka uˈlʲiʧ̑ka n
(pszczelarstwo, pszczelarski) przestrzeń między dwiema ramkami w ulu Wabengasse
(zdrobniale) od: ulica Gässchen
krótka lub wąska ulica Gasse

ulicznik n
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) (przestarzałe, przestarzały) chłopiec przebywający przez większość czasu na ulicy, poza domem Straßenjunge

ulmski adj
związany z Ulmem, dotyczący Ulmu, pochodzący z Ulmu (miasta w Niemczech) Ulmer

ulotka uˈlɔtka n
niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny Flugblatt

ultradźwięk n
(fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz) ; Ultraschall

ultradźwiękowy ˌultraʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ adj
charakterystyczny, odnoszący się do lub związany z ultradźwiękami Ultraschall-

ulubiony ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ adj
najbardziej lubiany beliebt

ululany adj
(potocznie, potoczny) zupełnie pijany abgefüllt voll

umacniać v
(wojskowość, wojskowy) budować obiekty fortyfikacyjne pod działania bojowe befestigen
czynić coś bardziej wytrzymałym na zniszczenie befestigen
czynić coś trwalszym festigen stärken

umarł król, niech żyje król ˈũmarw̥ ˈkrulʲ ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ ˈkrul proverb
pierwotnie w średniowieczu słowa marszałka dworu francuskiego, wygłaszane po śmierci króla Francji i od razu ogłaszające nowego monarchę, zapewniające brak kłótni i walk o sukcesję der König ist tot, es lebe der König

umiak ˈũmʲjak n
duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa Umiak

umiar n
brak przesady, powściągliwość Mäßigung Zurückhaltung

umiejętność ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑ n
biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś Fähigkeit

umierać ũˈmʲjɛraʨ̑ v
kończyć swoje życie, przestawać żyć sterben

umieszczać ũˈmʲjɛʃʧ̑aʨ̑ v
stawiać, kłaść kogoś lub coś w określonym miejscu; umiejscawiać stellen setzen platzieren
ustalać komuś miejsce pobytu einweisen

umieć ˈũmʲjɛ̇ʨ̑ modal
potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić können

umlaut ˈũmlawt n
(językoznawstwo, językoznawczy) przegłos Umlaut

umniejszać v
czynić coś mniej ważnym; obniżać wartość, wielkość, znaczenie schmälern

umowa ũˈmɔva n
wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania; Vertrag

umożliwiać ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑ v
dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś ermöglichen

umysł ˈũmɨsw̥ n
ogół aktywności mózgu ludzkiego; Verstand Sinn

umysłowość n
stan możliwości umysłowych Geisteshaltung Mentalität

umywalka ˌũmɨˈvalka n
urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej; Waschbecken

umyślnie ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ adv
w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem absichtlich vorsätzlich bewusst

uncja n
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom; Unze

unia ˈũɲja n
dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści; Union

uniesienie n
stan wzmożonej aktywności emocjonalnej lub uczuciowej Begeisterungstaumel Erregung Schwärmerei Überschwang

unikat ũˈɲikat n
rzecz szczególna, niepowtarzalna, jedyna w swoim rodzaju Unikat

unikatowy ˌũɲikaˈtɔvɨ adj
niepowtarzalny, wyjątkowy, szczególny rar

unikać ũˈɲikaʨ̑ v
starać się nie mieć kontaktu z kimś lub czymś vermeiden meiden

uniwersytet ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt n
wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych Universität

ununbium ũˈnũnbʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik Ununbium

ununhexium ˌũnũnˈxɛksʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor Ununhexium

ununquadium ˌũnũŋˈkwadʲjũm n
(chemia, chemiczny) (zobacz) flerow Ununquadium

upadać uˈpadaʨ̑ v
(przestarzałe, przestarzały) przestać postępować według zasad moralnych; być niemoralnym, postąpić w taki sposób fallen verfallen
momentalnie, mimowolnie zmieniać pozycję ze stojącej na leżącą fallen hinfallen
opaść, zlecieć; szybko przemieścić się w locie z góry na dół fallen
tracić na znaczeniu, kończyć się niepowodzeniem untergehen

upadek uˈpadɛk n
przewrócenie się Fall

upalnie adv
bardzo gorąco drückend heiß sengend heiß

upalny uˈpalnɨ adj
o porach dnia, roku itp.: odznaczający się wysoką temperatura powietrza drückend heiß sengend heiß

uparciuch uˈparʲʨ̑ux n
(potocznie, potoczny) osoba bardzo uparta Querkopf

uparty uˈpartɨ adj
(o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś stur

upał ˈupaw n
(meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur; Hitze

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu v
załatwić dwie sprawy jednocześnie zwei Fliegen mit einer Klappe schlagen

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu idiom
załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść zwei Fliegen mit einer Klappe schlagen

upierać się v
nie dawać przekonać się do zmiany decyzji lub zdania bestehen beharren

upijać uˈpʲijäʨ̑ v
doprowadzać kogoś do stanu upojenia alkoholowego berauschen
pić alkohol, wchodzić w stan upojenia alkoholowego, stawać się pijanym saufen sich betrinken sich ertränken

upojny adj
(książkowy) taki, który wywołuje upojenie betörend berauschend leidenschaftlich rauschend

upokorzenie n
wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu Demütigung Erniedrigung

upominać v
skłaniać kogoś do właściwego zachowywania się ermahnen zurechtweisen
(potocznie, potoczny) brać kogoś w obronę czy wstawiennictwo eintreten
zwracać się do kogoś o coś, przypominając; ponownie prosić lub zarządać fordern anmahnen

upominek n
zwykle nieduża rzecz ofiarowana komuś Andenken Mitbringsel

upoważniać v
dawać komuś pełnomocnictwo do przeprowadzania czynności formalnych ermächtigen befugen

upośledzenie ˌupɔɕlɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
stan ograniczenia w funkcjonowaniu jakiegoś narządu, organu ciała lub jego czynności Behinderung

uprawiać uˈpravʲjäʨ̑ v
zajmować się regularnie jakąś czynnością anbauen treiben

uprawniony adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający prawo do czego befugt berechtigt

uprawniony n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) człowiek, który posiada prawo do czego Berechtigte

uprzedzać v
powiadamiać o niebezpieczeństwie warnen
robić wcześniej zuvorkommen
zawiadamiać zawczasu ankündigen voraussagen

uprzejmy uˈpʃɛjmɨ adj
zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania höflich

uprzątać uˈpʃɔ̃ntaʨ̑ v
doprowadzać coś do porządku oczyszczając z czegoś wegräumen

uprząż n
(technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś Geschirr Anschnallgurt
(zootechnika, zootechniczny) pasy zakładane na konia, dzięki którym możliwe jest użycie zwierzęcia do pracy w zaprzęgu Pferdegeschirr

upór n
niezmienne zachowanie, ciągłe trwanie przy tych samych zasadach czy poglądach Sturheit

upływać v
trwając, zmierzać do swojego końca vergehen ablaufen verstreichen

uran ˈurãn n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92; Uran

uran zubożony n
(chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie; Abreicherung

urbanistyczny adj
dotyczący urbanistyki städtebaulich

urdu ˈurdu n
(językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie; Urdu

ureusz uˈrɛ<sup>w</sup>uʃ n
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnych królestwach, głównie Egipcie, symbol władzy boskiej i królewskiej w postaci świętego węża – stylizowanej kobry w pozycji ataku; Uräusschlange

urlop ˈurlɔp n
dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi; Urlaub

urlopowicz ˌurlɔˈpɔvʲiʧ̑ n
(potocznie, potoczny) osoba spędzająca urlop Urlauber Urlaub

urna ˈurna n
pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji; Urne Bestattungsurne Totenurne
pojemnik, do którego wyborcy wrzucają swoje głosy Wahlurne

urneński adj
związany z Uri, pochodzący z Uri, dotyczący Uri (kantonu w Szwajcarii) Urner ur­ne­risch

uroczystość ˌurɔˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑ n
uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp. Fest Feier Feierlichkeit Feiertag

uroczyście adv
w sposób odbiegający od zwyczajności czy codzienności feierlich

urodlin uˈrɔdlʲĩn n
(botanika, botaniczny) Asimina, rodzaj małych drzew lub krzewów z rodziny flaszowcowatych, asymina; Papau

urodzajny adj
(rolnictwo, rolniczy) dający obfity plon fruchtbar
taki, w którym zebrano wysokie plony ertragreich

urodziny ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ n
rocznica dnia narodzin Geburtstag

urojenie n
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw wytwórczy psychozy, zaburzenie treści myślenia polegające na nierzeczywistym osądzie, błędnym przekonaniu, niepodlegającym logicznej argumentacji Wahn Wahnvorstellung
myśl lub pomysł nie do zrealizowania Hirngespinst Einbildung

urojony adj
będący wytworem wyobraźni a nie rzeczywistości eingebildet imaginär

urolog uˈrɔlɔk n
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego Urologe
(medycyna, medyczny) lekarka specjalistka urologii Urologin

urologia ˌurɔˈlɔɟja n
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego; Urologie

urologiczny ˌurɔlɔˈɟiʧ̑nɨ adj
(medycyna, medyczny) związany z urologią urologisch

urugwajski ˌuruɡˈvajsʲci adj
związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju Uruguayer uruguayisch

urwis n
chłopiec lubiący płatać figle Bengel Schlingel Gassenjunge

urwisko urˈvʲiskɔ n
stroma ściana skalna Abbruch Abhang Absturz Steilwand Wand

urzeczywistniać ˌuʒɛʧ̑ɨˈvʲistʲɲäʨ̑ v
realizować coś realisieren verwirklichen

urzeczywistnienie ˌuʒɛʧ̑ɨvʲiˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ n
spełnienie czegoś, uczynienie czegoś rzeczywistym Verwirklichung

urząd ˈuʒɔ̃nt n
(potocznie, potoczny) przedmiot sprawowania władzy publicznej, stanowisko w instytucji publicznej Amt
budynek, w którym mieści się urząd (1.1) Amt

urządzenie ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności Gerät

urzędnik uˈʒɛ̃ndʲɲik n
osoba pracujący w urzędzie Beamte

urzędowy ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ adj
dotyczący urzędu behördlich offiziell

usilny adj
taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku eifrig dringend eindringlich inständig unentwegt

usposobienie n
nastrój, chwilowy stan psychiczny Stimmung
temperament, zespół stałych skłonności i cech psychicznych Temperament

usprawiedliwiać ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑ v
oczyszczać z zarzutów, podawać usprawiedliwienie entschuldigen
wyjaśniać motywy działania rechtfertigen

usta ˈusta n
(anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek; Mund Maul

ustalać uˈstalaʨ̑ v
pozbawiać chwiejności, usztywniać stabilisieren
stwierdzać coś po zbadaniu ermitteln feststellen
wybierać, wyznaczać, uzgadniać coś, jakąś wartość dla czegoś bestimmen festlegen festsetzen

ustawa uˈstava n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej); Gesetz

ustawodawca n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ, który stanowi ustawy Gesetzgeber Legislator

ustawodawczy adj
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opracowujący i wydający ustawy; związany z wydawaniem ustaw Gesetzgebungs- gesetzgebend gesetzgeberisch legislativ

ustawodawstwo n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całokształt ustaw, przepisów oraz uregulowań prawnych dotyczących danej dziedziny życia, w określonym państwie Gesetzgebung Legislative

usterka n
nieduża wada w urządzeniu Mangel
niewielki błąd w tekście Fehler

ustniczek francuzik uˈstʲɲiʧ̑ɛk frãnˈʦ̑uʑik n
(zoologia, zoologiczny) Pomacanthus arcuatus, gatunek morskiej ryby okoniokształtnej z rodziny pomakantowatych; Grauer Kaiserfisch

ustnie adv
komunikując się słowami wymawianymi mündlich

ustępstwo uˈstɛ̃mpstfɔ n
rezygnacja z własnych żądań na rzecz drugiej strony Zugeständnis

usuwać uˈsuvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp. löschen
sprawiać, że coś nie znajduje się już w miejscu, w którym było beseitigen entfernen

uszkodzony adj
taki, który uległ uszkodzeniu beschädigt defekt lädiert

uszny ˈuʃnɨ adj
związany z uchem Ohr

usługa uˈswuɡa n
działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi Dienstleistung
okazana pomoc Handreichung

usługowy adj
przeznaczony do zaspokajania ludzkich potrzeb Dienstleistungs-

utalentowany adj
(książkowy) obdarzony talentem begabt talentiert

utopia uˈtɔpʲja n
nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego Utopie Utopia

utopijny adj
właściwy utopii, niemożliwy do urzeczywistnienia utopisch

utrudniać uˈtrudʲɲäʨ̑ v
sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym erschweren behindern belästigen

utrwalać v
(fotografia) nadawać trwałość zdjęciom poprzez zastosowanie właściwych odczynników fixieren
(technologia, technika, techniczny) zapisywać na nośniku celem późniejszego odczytania lub odtworzenia aufzeichnen
czynić trwalszym festigen fixieren vertiefen
przedstawiać w formach literatury lub sztuki wycinek rzeczywistości festhalten verewigen
starać się dobrze zachować w pamięci, ucząc się, powtarzając materiał wiederholen sich einprägen
stawać się trwalszym sich einprägen

utrzymywać ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
mieć kogoś lub coś na utrzymaniu unterhalten
popierać pogląd, powtarzać jakąś opinię behaupten dabei bleiben
zachowywać coś w określonym stanie aufrechterhalten
opłacać swoje potrzeby leben

utwór ˈutfur n
dzieło literackie lub muzyczne Werk

utykać v
wypełniać czymś szpary, aby coś nie przedostało się przez nie stopfen verstopfen zustopfen
być przerywanym z powodu jakichś trudności ruhen stocken
stawać, nie mogąc poruszać się dalej hängenbleiben stecken stecken bleiben stranden
chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych hinken humpeln lahmen

uwaga uˈvaɡa interjection
uwaga! → okrzyk, mający na celu ostrzec przed niebezpieczeństwem Vorsicht
uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1) Achtung

uwaga uˈvaɡa n
pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania Bemerkung Tadel
skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą Aufmerksamkeit
spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś Bemerkung

uważać uˈvaʒaʨ̑ v
sądzić coś o kimś lub czymś halten
uznawać; poczytywać halten
mieć zdanie na jakiś temat; być zdania halten
zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym aufpassen
skupiać się aufpassen

uwertura ˌuvɛrˈtura n
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu Ouvertüre

uwielbiać uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑ v
otaczać kogoś miłością anbeten
bardzo coś/kogoś lubić anbeten

uwierać v
gnieść, uciskać drücken

uwodzić uˈvɔʥ̑iʨ̑ v
porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś verfūhren

uwzględniać v
brać pod uwagę berücksichtigen

uzależnienie ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem Sucht

uzasadniać ˌuzaˈsadʲɲäʨ̑ v
podawać dowody na prawdziwość czegoś rechtfertigen begründen

uzasadnienie ˌuzasadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
zbiór argumentów, powodów, motywów i dowodów wyjaśniających jakieś działanie Begründung

uzasadniony adj
oparty na słusznych podstawach begründet berechtigt

uzbrojony adj
posiadający broń przy sobie bewaffnet

uzdolniony adj
obdarzony ponadprzeciętnymi umiejętnościami begabt talentiert

uzdrowiciel n
osoba, która posiada moc uzdrawiania i stosuje w tym celu metody niepraktykowane przez medycynę oficjalną; (także, też) ten, kto kogoś uzdrowił Heiler Heilpraktiker Wunderheiler

uzdrowienie ˌuzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
przywrócenie kogoś do zdrowia Gesundung

uznanie uˈznãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: uznać Anerkennung
ocena, wyczucie Ermessen Belieben
przyjęcie za prawdę Anerkennung Todeserklärung
szacunek, poważanie, podziw Achtung Ansehen

uznawać uzˈnavaʨ̑ v
potwierdzać czyjeś prawa, pozycję, suwerenność anerkennen annehmen billigen gutheißen gutschreiben
zgadzać się z czymś anerkennen annehmen billigen gutheißen gutschreiben
stwierdzać, że ktoś lub coś jest kimś lub czymś innym halten befinden erachten erklären
stwierdzać, że ktoś lub coś ma określone cechy halten befinden erachten erklären
stwierdzać, dochodzić do wniosku anerkennen erkennen
potwierdzać wzajemnie swoje prawa, pozycję, suwerenność sich betrachten
stwierdzać, że ma się określone cechy, prawa lub pozycję sich betrachten

uzupełniać ˌuzuˈpɛwʲɲäʨ̑ v
czynić coś kompletnym, dodawać czego brakuje ergänzen
dopełniać się wzajemnie sich ergänzen

ułamek uˈwãmɛk n
(matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem) Bruch
fragment całości Bruchteil

ułan ˈuwãn n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej Ulan

ułatwiać uˈwatfʲjäʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze vereinfachen

ułomność uˈwɔ̃mnɔɕʨ̑ n
kalectwo Gebrechen

uśmiech ˈuɕmʲjɛx n
zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii; Lächeln

uśmiechać się uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ v
wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy lächeln zulächeln

użycie uˈʒɨʨ̑ɛ n
skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś Gebrauch

użytkownik ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik n
osoba, która używa czegoś, użytkuje coś Benutzer

używany ˌuʒɨˈvãnɨ adj
mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania gebraucht

używać uˈʒɨvaʨ̑ v
korzystać z czegoś do zrobienia czegoś benutzen gebrauchen

vanuacki ˌvãnuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲci adj
odnoszący się do państwa Vanuatu vanuatuisch

verso n
(termin typograficzny) odwrotna (lewa) strona karty; Verso

via ˈvʲi<sup>j</sup>a preposition
…służący do określenia miejscowości, przez którą przebiega trasa podróży lub transportu über

volkswagen n
samochód produkowany przez firmę Volkswagen; Volkswagen

w f v vu n
dwudziesta ósma litera polskiego alfabetu w

w f v vu preposition
…czas zaistnienia czynności; czas trwania czynności an in
…wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.) in auf

w celu ˈf‿ʦ̑ɛlu
przyłącza określenie celu, w jakim ktoś działa; aby, by zum Zweck zwecks

w ciągu ˈfʲ‿ʨ̑ɔ̃ŋɡu
wskazuje odcinek czasu stanowiący ramy czasowe dla opisywanych zdarzeń binnen

w ciąży adj
(fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną schwanger

w formie ˈf‿ːɔrmʲjɛ
w postaci czegoś in Form

w końcu ˈf‿kɔ̃j̃nʦ̑u adv
ostatecznie, wreszcie, nareszcie (najczęściej po długim czekaniu) endlich letztendlich
właściwie, tak naprawdę endlich letztendlich

w mgnieniu oka ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka adv
(potocznie, potoczny) bardzo szybko Nu im Augenblick

w międzyczasie ˌv‿mʲjɛ̃nʣ̑ɨˈʧ̑aɕɛ idiom
(potocznie, potoczny) między jednym wydarzeniem a drugim zwischenzeitlich in die Zwischenzeit

w ogóle v‿ɔˈɡulɛ ˈv‿ɔɡulɛ adv
zupełnie (nie), nic a nic keineswegs mitnichten

w pocie czoła ˈf‿pɔʨ̑ɛ ˈʧ̑ɔwa adv
z wielkim wysiłkiem im Schweiße seines Angesichts

w poprzek
przyimek wskazujący, że coś znajduje się lub porusza prostopadle do długości danego obiektu quer

w porządku idiom
(potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zgodę na coś fein
(potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zrozumienie, uznanie czegoś (lub kogoś) za dobre, do przyjęcia, możliwe, prawidłowe in Ordnung klar

w porę ˈf‿pɔrɛ adv
we właściwej chwili, w odpowiednim momencie gelegen gerade richtig zu gelegen Stunde zu richtig Zeit

w przybliżeniu
blisko, ale niedokładnie tak ungefähr etwa

w tym f‿tɨ̃m adv
włącznie z einschließlich eingeschlossen inklusive

w wyniku
…tworząca konstrukcje opisujące przyczynę omawianego zjawiska czy wydarzenia infolge

w zasięgu ręki adv
(przenośnie, przenośnia) coś jest łatwo dostępne, łatwo osiągalne in Reichweite
coś jest w pobliżu, niedaleko, na wyciągnięcie ramienia in Reichweite

wacha ˈva.xa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek ryby morskiej, Acanthocybium solandri, zaliczanej do rodziny makrelowatych wahoo

wachlarz ˈvaxlaʃ n
ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto Fächer

wada ˈvada n
cecha obniżająca wartość przedmiotu Schwäche Nachteil

wafel n
(spożywczy) rodzaj ciasta cienko sprasowanego, łamliwego, służącego do przekładania nadzieniem lub jako foremka na lody czy inną masę Waffel

waga ˈvaɡa n
ciężar czegoś lub kogoś Gewicht
(przenośnie, przenośnia) znaczenie, wartość Gewicht
urządzenie do pomiaru masy; Waage

wagabunda ˌvaɡaˈbũnda n
człowiek lubiący się włóczyć; obieżyświat, tramp, włóczęga, włóczykij Vagabund

wagary vaˈɡarɨ n
nieuzasadniona jedno- lub wielokrotna celowa nieobecność ucznia na obowiązkowych zajęciach w szkole; Schulschwänzen Schulverweigerung

wagon ˈvaɡɔ̃n n
(kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów; Wagen Waggon

wahadło n
ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała Pendel

wahanie vaˈxãɲɛ n
brak zdecydowania Zögern Hin-und-her-Schwanken Unschlüssigkeit
ruch okresowy zbliżony do ruchu wahadła Pendeln Schwingen
zmienność określonej wielkości (cen, temperatur) w określonych granicach Schwankung

wakacje vaˈkaʦ̑ʲjɛ n
okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków; Ferien

walatka n
(etnografia, etnograficzny) wielkanocny zwyczaj stukania się jajkami; Ostereiertitschen

walc valʦ̑ n
(choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4; Walzer
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1); Walzer

walczyć ˈvalʧ̑ɨʨ̑ v
toczyć walkę, uczestniczyć w walce kämpfen

walczyć z wiatrakami ˈvalʧ̑ɨʥ̑ ˌz‿vʲjatraˈkãmʲi v
podejmować się walki z czymś nieodwracalnym; zmagać się z czymś, czego nie da się pokonać gegen Windmühlen kämpfen mit Windmühlen kämpfen
walczyć z wytworami własnej wyobraźni gegen Windmühlen kämpfen mit Windmühlen kämpfen

walec ˈvalɛʦ̑ n
(matematyka, matematyczny) bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem; Zylinder
przedmiot o kształcie walca (1.2) Zylinder
pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni; Walze

waleczny vaˈlɛʧ̑nɨ adj
ktoś, kto odznacza się męstwem, odwagą w walce kühn tapfer

walenie vaˈlɛ̃ɲɛ n
(zoologia, zoologiczny) Cetacea, rząd ssaków żyjących wyłącznie w wodzie, np. delfiny, wieloryby; Wale

walet ˈvalɛt n
(termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach); Bube Bauer

walizka vaˈlʲiska n
rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem; Koffer

walić konia ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa v
(wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka wichsen Biber bürsten Boa würgen

walka ˈvalka n
siłowe lub zbrojne rozstrzygnięcie konfliktu Kampf
zmaganie z czymś, zwalczanie czegoś Kampf
(sport, sportowy) mecz bokserski lub mecz innego sportu kontaktowego Kampf

waloński adj
związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów wallonisch Wallonisch

waloński n
(językoznawstwo, językoznawczy) język waloński; Wallonisch

waltornia valˈtɔrʲɲa n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny dęty blaszany; Waldhorn

waluta vaˈluta n
wymienialny środek płatniczy Währung
(bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa; Währung

wampir ˈvãmpʲir n
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących; Vampir
(zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków; Vampirfledermäus

wampirzyca n
kobieta-wampir Vampirin

wanad ˈvãnat n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23; Vanadium Vanadin

wanilia vãˈɲilʲja n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych; Vanille

wanilina n
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie Vanillin

wanna ˈvãnːa n
duże naczynie do kąpieli Wanne Badewanne

wanta ˈvãnta n
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu; Want

wapno n
(chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie; Kalk

wapń vapʲɲ̊ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20; Calcium Kalzium

waran ˈvarãn n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj dużej jaszczurki Waran

warcaby n
gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy; Dame

warchlak ˈvarxlak n
młode dzika w pierwszym roku życia; Frischling
młode świni domowej w pierwszym roku życia Ferkel Frischling

warczeć v
o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku knurren
o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy knattern rattern surren

warga ˈvarɡa n
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający usta; Lippe

wariant ˈvarʲjãnt n
inne rozwiązanie, opracowanie, inna wersja Variante

warkocz ˈvarkɔʧ̑ n
(astronomia, astronomiczny) strumień gazów i pyłu wydobywający się z komety pod wpływem oddziaływania wiatru słonecznego; Schweif
(fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów Zopf Flechte

warstwa ˈvarstfa n
każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn Schicht
(geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych; Schicht
grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię; Schicht

warszawianin ˌvarʃaˈvʲjä̃ɲĩn n
mieszkaniec Warszawy Warschauer

warszawski varˈʃafsʲci adj
związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy Warschauer warschauisch

warsztat ˈvarʃtat n
(motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi Werkstatt Autowerkstatt Garage
(rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej Werkstatt

wart vart adj
posiadający pewną wartość wert

warta ˈvarta n
straż pełniona przez jedną lub kilka osób; Wache

wartki ˈvartʲci adj
szybko płynący reißend

wartość ˈvartɔɕʨ̑ n
kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa Wert Betrag
określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny Wert
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego Wert
zwykle lm zasada moralna, przekonanie Wert

waruj ˈvaruj interjection
komenda dla psa, aby ten przywarł do ziemi w pozycji oczekującej platz

warunek vaˈrũnɛk n
ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe Bedingung

warunek konieczny vaˈrũnɛk ːɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ n
(logika, logiczny) warunek, który, musi zostać spełniony, aby zdanie mogło być prawdziwe notwendige Bedingung

warunek wystarczający vaˈrũnɛɡ ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(logika, logiczny) warunek, który, gdy zostanie spełniony, zapewnia prawdziwość zdania hinreichende Bedingung

warunki n
stan rzeczy Umstände Verhältnisse Wohnverhältnisse
zespół cech potrzebnych do czego Befähigung Veranlagung

waryscyt vaˈrɨsʦ̑ɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów; Variscit

warzywo vaˈʒɨvɔ n
roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm Gemüse

warzyć ˈvaʒɨʨ̑ v
przygotowywać piwo brauen

warząchew vaˈʒɔ̃w̃xɛf n
(gastronomia) (przestarzałe, przestarzały) duża łyżka kuchenna, zwykle drewniana Kochlöffel

wasz vaʃ pronoun
2. osoba lm euer

wat vat n
(fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy; Watt

wata ˈvata n
masa cienkich włókien używana w celach kosmetycznych, technicznych, krawieckich i jako opatrunek; Watte

wata cukrowa ˈvata ʦ̑uˈkrɔva n
(kulinaria) jadalny wyrób z cukru przypominający watę; Zuckerwatte

watykański ˌvatɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Watykan vatikanisch

wawrzyn ˈvavʒɨ̃n n
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych; Lorbeeren Lorbeer

wazektomia ˌvazɛkˈtɔ̃mʲja n
(medycyna, medyczny) zabieg urologiczny przeprowadzany u mężczyzn w celu trwałego pozbawienia ich płodności, polegający na przecięciu nasieniowodu (nasieniowodów); Vasektomie

wazelina n
(chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice; Vaseline

wał vaw n
element maszyny służący do przekazywania obrotów Welle
rodzaj nasypu, usypisko z ziemi, naturalne lub sztuczne Wall

wałach ˈvawax n
(jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie; Wallach

wałek do ciasta ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta n
(kulinaria) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy; Nudelholz

wałkoń n
osoba, której nie chce się pracować Faulenzer Faulpelz Tagedieb

wałęsać się v
chodzić bez celu herumstreunen sich herumtreiben

ważka ˈvaʃka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny owad o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach; Libelle

ważny ˈvaʒnɨ adj
mający duże znaczenie wichtig
mający moc prawną, obowiązujący gültig

ważyć ˈvaʒɨʨ̑ v
określać czyjś ciężar za pomocą wagi wiegen
ostrożnie, powoli podejmować decyzję, wybierać coś abwägen
mieć jakiś ciężar, masę wiegen

wbiegać v
biegnąc, wstępować w obręb czegoś einlaufen

wbrew vbrɛf preposition
sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś gegen wider

wchodzić ˈfxɔʥ̑iʨ̑ v
wspinać się, iść w górę klettern
wstępować na coś nogą (nogami) auftreten betreten
wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp. eintreten
stawać się członkiem czegoś eintreten

wciąż fʲʨ̑ɔ̃w̃ʃ adv
powtarzając jakąś czynność wiele razy immer wieder unablässig
wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy immer noch nach wie vor fortwährend

wczesny ˈfʧ̑ɛsnɨ adj
taki, który jest u swojego początku früh
występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory früh

wcześniak ˈfʧ̑ɛɕɲak n
dziecko urodzone w wyniku przedwczesnego porodu Frühchen

wcześnie ˈfʧ̑ɛɕɲɛ adv
podczas początkowego etapu trwania czegoś früh

wczoraj ˈfʧ̑ɔraj adv
w dniu poprzedzającym dzisiejszy gestern

wczorajszy fʧ̑ɔˈrajʃɨ adj
(przenośnie, przenośnia) niedostosowany do współczesności gestrig
taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego gestrig

wdech n
(fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego Atemzug

wdowa ˈvdɔva n
(środowiskowy) (drukarstwo, drukarski) błąd w łamaniu tekstu polegający na pozostawieniu na początku łamu samotnego ostatniego wiersza akapitu Hurenkind
kobieta, której ostatni mąż nie żyje; Witwe
(zoologia, zoologiczny) Latrodectus, rodzaj pająków z rodziny omatnikowatych; Witwe

wdowiec ˈvdɔvʲjɛʦ̑ n
mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje Witwer

wdzięczny ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
pełen wdzięczności dankbar

weber n
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej; Weber

webinar n
konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet; Webinar

według ˈvɛdwuk preposition
…oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem gemäß nach
…wyrażający autora czegoś laut gemäß

weekend n
sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia Wochenende

weganin vɛˈɡãɲĩn n
człowiek przestrzegający zasad weganizmu, nie jedzący jakichkolwiek pokarmów pochodzenia zwierzęcego ze względów etycznych Veganer

weganizm vɛˈɡãɲism̥ n
styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzana odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach); Veganismus

wegański vɛˈɡãj̃sʲci adj
(kulinaria) bez mięsa, ryb i innych produktów pochodzenia zwierzęcego (tj. nabiału, tłuszczów zwierzęcych, jajek, owoców morza, miodu) vegan
związany z weganizmem, dotyczący weganizmu vegan

wegetarianin ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn n
człowiek, który nie je mięsa Vegetarier

wegetarianizm ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥ n
sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych; Vegetarismus

wegetariański ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci adj
(kulinaria) o jedzeniu: pozbawiony mięsa vegetarisch
(kulinaria) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego vegetarisch
związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu vegetarisch

wehikuł czasu vɛˈçikuw ˈʧ̑asu n
fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie; Zeitmaschine

weimarski adj
związany z Weimarem, dotyczący Weimaru, pochodzący z Weimaru (miasta w Niemczech) Weimarer weimarisch

wejście ˈvɛjɕʨ̑ɛ n
miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć Eingang
czynność pojawienia się Eingang
czynność wchodzenia, przejścia do jakiegoś miejsca Eingang
pojawienie się Eingang

weksylolog n
specjalista w dziedzinie weksylologii Vexillologe

weksylologia ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja n
nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi; Vexillologie Fahnenkunde

welin ˈvɛlʲĩn n
dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry; Velin
drogi, miękki, gładki i cienki papier używany w XIX wieku do korespondencji i rysunków Velinpapier

welur ˈvɛlur n
(rzemiosło, rzemieślniczy) specjalnie wyprawiana skóra cielęca, jagnięca, świńska lub kozia o aksamitnej powierzchni, używana do produkcji cholewek, odzieży i galanterii; Veloursleder
(włókiennictwo) tkanina osnowowa z krótkim włosem tworzącym okrywę runową, rodzaj pluszu Velours

wena ˈvɛ̃na n
(dawniej, dawny) (anatomia, anatomiczny) żyła Ader

weneryczny adj
(medycyna, medyczny) przenoszony drogą płciową venerisch

wenezuelski ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci adj
odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków venezolanisch

wentylator ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr n
(technologia, technika, techniczny) (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.; Lüfter Ventilator Kühlluftgebläse

weranda vɛˈrãnda n
(architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach. Veranda

werbel ˈvɛrbɛl n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) charakterystyczny dźwięk uzyskiwany na werblu (1.1) poprzez naprzemienne szybkie uderzanie pałeczkami Trommelwirbel

werbena n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) Eisenkraut

werbować v
(wojskowość, wojskowy) zaciągać do wojska rekrutieren anwerben
namawiać kogo do udziału w czym anwerben werben

wernisaż n
(sztuka) uroczyste otwarcie wystawy dzieł sztuki Vernissage

wersalka vɛrˈsalka n
rozkładane łóżko, które po złożeniu tworzy kanapę Schlafcouch

wersja ˈvɛrsʲja n
jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś Version

werwa ˈvɛrva n
ochota do działania Elan

weryfikacja n
sprawdzenie kwalifikacji czy przydatności Überprüfung
sprawdzenie zgodności z prawdą Verifikation Verifizierung

weryfikowalny adj
taki, który da się zweryfikować, możliwy do sprawdzenia verifizierbar

weryfikować ˌvɛrɨfʲiˈkɔvaʨ̑ v
sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś verifizieren überprüfen

wesele vɛˈsɛlɛ n
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie Hochzeit

wesołe miasteczko vɛˈsɔwɛ mʲjaˈstɛʧ̑kɔ n
karuzele, strzelnice i inne podobne atrakcje zebrane w jednym miejscu; Rummelplatz

wesołość vɛˈsɔwɔɕʨ̑ n
(książkowy) wesoły nastrój, dobra atmosfera; radość, beztroska Fröhlichkeit

wesoły vɛˈsɔwɨ adj
taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny fröhlich froh

westchnienie n
głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji Seufzer

western ˈwɛstɛrn n
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie; Western

westfalski adj
związany z Westfalią lub Westfalczykami, dotyczący Westfalii westfälisch

wesz vɛʃ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach; Laus

weterynaryjny ˌvɛtɛrɨ̃naˈrɨjnɨ adj
związany z weterynarią tierärztlich

weterynarz ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ n
lekarz leczący zwierzęta; Tierarzt Tierärztin

weto ˈvɛtɔ n
protest lub sprzeciw wobec czegoś; Veto

wewnątrz ˈvɛvnɔ̃nṭʃ adv
(przenośnie, przenośnia) w sobie, w duszy innen

wewnątrz ˈvɛvnɔ̃nṭʃ preposition
w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu innen

wewnętrzny vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ adj
taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice innerlich
taki, który dzieje się w granicach danego kraju innerlich
taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku innerlich inner

wezuwian vɛˈzuvʲjãn n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów; Vesuvianit

wezwanie vɛzˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wezwać Aufforderung
apel, odezwa Ruf Appell Aufruf
pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp. Vorladung Ladung

wełna ˈvɛwna n
sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów Wolle
tkanina, wyrób z wełny (1.1) Wolle

wełniany vɛwʲˈɲãnɨ adj
wykonany z wełny wollen Wolle

wgłębienie vɡwɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
wklęsłość, dołek Vertiefung Mulde

wiadomo vʲjaˈdɔ̃mɔ modal
w wypowiedziach twierdzących, przeczących i pytających: znane są szczegóły, jest rzeczą znaną man wissen

wiadomość vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑ n
nowina, informacja Nachricht Information

wiadro ˈvʲjadrɔ n
walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich; Eimer

wiadukt ˈvʲjadukt n
(urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz); Viadukt

wiara ˈvʲjara n
(książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie Glaube
przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych Vertrauen Glaube

wiata ˈvʲjata n
budowla zwykle w ogóle bez ścian, z zadaszeniem opartym na słupach, często prowizoryczna; Überdachung

wiatr vʲjatr̥ n
(meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza; Wind

wiatraczek vʲjaˈtraʧ̑ɛk n
zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one; Windrädchen

wiatrak ˈvʲjatrak n
(budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr; Windmühle
(potocznie, potoczny) elektrownia wiatrowa Windmotor Windrad
(potocznie, potoczny) wentylator ze śmigłem Ventilator

wiatrowy adj
związany z wiatrem Wind-

wiatrołom n
drzewa powalone wiatrem; Windbruch

wiatrówka vʲjaˈtrufka n
(potocznie, potoczny) karabin lub pistolet pneumatyczny; Luftgewehr
lekka kurtka chroniąca przed wiatrem Windjacke Anorak

wiać vʲjäʨ̑ v
(meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza) wehen

wibracja n
drganie o dużej częstotliwości Vibration Schwingung

wibrafonistka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wibrafonie Vibrafonistin Vibraphonistin

wicher n
(meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr o prędkości 60-75 km/h i o sile 8 stopni w skali Beauforta Sturm

wichura vʲiˈxura n
silny, porywisty wiatr Sturm Gewitter Sturmwind

wiciokrzew vʲiˈʨ̑ɔkʃɛf n
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Lonicera L.; Geißblatt Heckenkirsche

wiciokrzew przewiercień vʲiˈʨ̑ɔkʃɛf pʃɛˈvʲjɛrʲʨ̑ɛ̇̃ɲ n
(botanika, botaniczny) Lonicera caprifolium, roślina pnąca z rodzaju wiciokrzewów; Echtes Geißblatt Gartengeißblatt Jelängerjelieber Wohlriechendes Geißblatt

wiciokrzew siny vʲiˈʨ̑ɔkʃɛfʲ ˈɕĩnɨ n
(botanika, botaniczny) Lonicera caerulea, gatunek krzewu należący do rodziny przewiertniowatych; Blaue Doppelbeere Blaue Heckenkirsche

widelec vʲiˈdɛlɛʦ̑ n
ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia; Gabel

widelec do porcjowania vʲiˈdɛlɛʣ̑ ˌdɔ‿pɔrʦ̑ʲjɔˈvãɲa n
widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej Tranchiergabel

wideo n
(technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu; Video

widmo ˈvʲidmɔ n
(fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ; Spektrum
(matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ; Spektrum
niematerialna postać lub złudzenie takiej postaci; Gespenst

widoczny vʲiˈdɔʧ̑nɨ adj
taki, którego widać sichtbar

widokówka ˌvʲidɔˈkufka n
karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku; Ansichtskarte

widownia vʲiˈdɔvʲɲa n
miejsce w teatrze, kinie, stadionie itp. przeznaczone dla widzów Zuschauerraum

widz vʲiʦ̑ n
osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko Zuschauer Zuschauerin

widzieć ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
odbierać bodźce wzrokowe sehen

widły ˈvʲidwɨ n
narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu; Mistgabel Forke

wiec n
(historia, historyczny, historycznie) ogólne zebranie członków plemienia, mieszkańców grodu lub osady Wetsche

wiecha n
(botanika, botaniczny) typ kwiatostanu, w którym na osi pędu wykształcają się odgałęzienia drugiego i trzeciego rzędu, a na nich kwiaty; Rispe

wieczna lampka ˈvʲjɛʧ̑na ˈlãmpka n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czerwone światełko w kościele wskazujące miejsce przechowywania Najświętszego Sakramentu Ewige Lampe Ewiges Licht

wieczność ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑ n
nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem; Ewigkeit

wieczny ˈvʲjɛʧ̑nɨ adj
trwający wieczność; dotyczący wieczności ewig

wieczorami adv
(zobacz) wieczorem abends

wieczorem vʲjɛˈʧ̑ɔrɛ̃m adv
gdy zapada zmierzch abends am Abend

wieczorny vʲjɛˈʧ̑ɔrnɨ adj
odbywający się wieczorem, związany z końcem dnia abendlich

wieczór ˈvʲjɛʧ̑ur n
część doby między zachodem słońca a nocą Abend

wieczór kawalerski ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci n
zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół; Junggesellenabschied

wiedenka vʲjɛˈdɛ̃nka n
mieszkanka Wiednia Wienerin

wiedeński vʲjɛˈdɛ̃j̃sʲci adj
odnoszący się do miasta Wiedeń Wiener

wiedza ˈvʲjɛʣ̑a n
ogół posiadanych wiadomości Wissen Kenntnis

wiedzieć ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś wissen

wiejadło vʲjɛ̇ˈjadwɔ n
(rolnictwo, rolniczy) prymitywne narzędzie do oddzielania plew od ziarna w formie szufli lub wideł; Windsichten

wiejski ˈvʲjɛ̇jsʲci adj
związany z wsią, dotyczący wsi, pochodzący ze wsi ländlich

wiek vʲjɛk n
czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło Alter
sto lat; Jahrhundert

wiek emerytalny ˈvʲjɛk ˌɛ̃mɛrɨˈtalnɨ n
rok życia, od którego osoba ubezpieczona na życie nabywa prawo do świadczenia z tytułu dożycia tego wieku; wiek, od którego pracownik może odejść na emeryturę; Rentenalter

wielbłąd ˈvʲjɛlbwɔ̃nt n
(zoologia, zoologiczny) Camelus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami; Kamel Trampeltier

wiele ˈvʲjɛlɛ indefiniteCardinalNumeral
duża ilość, duża liczba viel

wielki ˈvʲjɛlʲci adj
o nadzwyczaj dużych rozmiarach groß
bardzo ważny, znaczący groß
o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami groß
o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu groß

wielkość ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑ n
cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność Größe
rozmiary czegoś Größe
właściwość, którą można zmierzyć Größe

wielobóstwo ˌvʲjɛlɔˈbustfɔ n
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w wielu bogów Vielgötterei

wielodzietny ˌvʲjɛlɔˈʥ̑ɛtnɨ adj
mający większą niż przeciętna liczbę dzieci kinderreich

wielojęzyczny ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
napisany w wielu językach mehrsprachig vielsprachig
posługujący się wieloma językami mehrsprachig vielsprachig

wielokolumnowy adj
(drukarstwo, drukarski) taki, który składa się z wielu kolumn mehrspaltig

wielokrotnie ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ numeral
wiele razy wiederholt mehrmals

wielokulturowość ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑ n
(socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy Multikulturalismus Multikulturalität
kulturowa różnorodność, obecność wpływów różnych kultur Multikulturalität

wielokulturowy ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ adj
dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur multikulturell

wieloletni ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi adj
trwający lub mający wiele lat jahrelang

wielomian vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn n
(matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym; Polynom

wielomiesięczny ˌvʲjɛlɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
trwający wiele miesięcy mehrmonatig

wielonarodowy adj
złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości multinational

wielopoziomowy ˌvʲjɛlɔpɔʑɔ̃ˈmɔvɨ adj
taki, który ma wiele poziomów mehrstöckig vielschichtig

wieloryb vʲjɛˈlɔrɨp n
(zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia; Wal Walfisch

wielorybnictwo ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ n
polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry; Walfang

wielotygodniowy ˌvʲjɛlɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ adj
trwający wiele tygodni wochenlang

wielowodzie n
(medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna; Polyhydramnion

wieniec ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ n
wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów Kranz
kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła Kranz

wieniec adwentowy ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ ˌadvɛ̃nˈtɔvɨ n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej wieniec z cetyny (zwłaszcza z jedliny, świerczyny), z czterema świecami, które zapala się kolejno w każdą niedzielę adwentu, ozdobiony wstążkami, symbolizujący przygotowanie i nadzieję; Adventskranz

wieprzowina ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna n
(spożywczy) (kulinaria) mięso ze świni; Schweinefleisch Schwein

wiercipięta n
(potocznie, potoczny) osoba, która nie umie usiedzieć spokojnie Zappelphilipp

wierny ˈvʲjɛrnɨ adj
o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły treu exakt genau
wykazujący się wiernością, lojalnością treu getreu

wierny ˈvʲjɛrnɨ n
ten, który wierzy, jest wyznawcą danej religii Gläubiger

wiersz vʲjɛrʃ n
linia tekstu Zeile
utwór poetycki, często rymowany Gedicht

wiertarka vʲjɛrˈtarka n
przyrząd dentystyczny o napędzie elektrycznym służący do oczyszczania zębów z próchnicy Bohrer
urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów; Bohrmaschine

wierzba ˈvʲjɛʒba n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych; Weide
drewno wierzbowe Weide

wierzba płacząca ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a n
(botanika, botaniczny) (Salix alba L. Tristis) odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach; Trauerweide

wierzba wawrzynkowa ˈvʲjɛʒba ˌvavʒɨ̃ŋˈkɔva n
(botanika, botaniczny) Salix daphnoides, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny wierzbowatych; Reifweide

wierzchołek vʲjɛʃˈxɔwɛk n
(geografia, geograficzny) szczyt góry Gipfel Spitze
(matematyka, matematyczny) punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu; Scheitel

wierzyć ˈvʲjɛʒɨʨ̑ v
ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację glauben vertrauen
uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego glauben
wyznawać religię glauben

wiesiołek vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk n
(botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach; Nachtkerze

wieszak ˈvʲjɛʃak n
mebel zaopatrzony w kilka wieszaków (1.1) Kleiderständer Kleiderhaken
przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku; Kleiderbügel
tasiemka lub pętelka przyszyta do ubrania lub ręcznika Aufhänger

wieszczek n
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhocorax graculus, gatunek średniego ptaka osiadłego z rodziny krukowatych; Alpendohle

wietnamski vʲjɛtˈnãmsʲci adj
odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków vietnamesisch Vietnamesisch

wietrzny ˈvʲjɛṭʃnɨ adj
odznaczający się silnymi podmuchami wiatru windig

wiewiórka vʲjɛˈvʲjurka n
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie; Eichhörnchen Hörnchen

wieś vʲjɛ̇ɕ n
jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta; Dorf
tereny pozamiejskie Land

wieśniak ˈvʲjɛ̇ɕɲak n
człowiek mieszkający na wsi Bauer
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) prostak, człowiek prymitywny Bauer

wieża ˈvʲjɛʒa n
(architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości; Turm
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach; Turm
(technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element elektronicznego sprzętu odtwarzającego muzykę Anlage

wieża Babel ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl n
określenie grupy ludzi mówiącej różnymi językami, niepotrafiącej się porozumieć; Turmbau zu Babel

wieża Eiffla ˈvʲjɛʒa ˈajfla n
(architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu; Eiffelturm

wieża ciśnień ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ n
(technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej; Wasserturm

wieża spadochronowa n
stalowa konstrukcja z wysięgnikiem służąca do treningu skakania ze spadochronem; Fallschirmsprungturm

wieżowiec vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑ n
wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy Wolkenkratzer Hochhaus

wikariusz n
(kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej; Vikar Pfarrvikar
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) w administracji kościelnej duchowny będący zastępcą lub namiestnikiem; Vikar

wikipedysta ˌvʲicipɛˈdɨsta n
internauta tworzący i edytujący Wikipedię, (także, też) Wikisłownik, Wikibooks lub Wikicytaty Wikipedianer

wikipedystka ˌvʲicipɛˈdɨstka n
internautka tworząca i edytująca Wikipedię, (także, też) Wikisłownik, Wikibooks lub Wikicytaty Wikipedianerin

wikitekst vʲiciˈtɛkst n
(informatyka, informatyczny) tekst napisany w języku programowania Wikitext Markup Language; Wikitext

wikt n
(przestarzałe, przestarzały) żywność, zaopatrzenie Kost Verpflegung

wikt i opierunek ˈvʲikt ˌi‿ɔpʲjɛˈrũnɛk n
posiłki i zakwaterowanie Kost und Logis

wilczy ˈvʲilʧ̑ɨ adj
związany z wilkiem, dotyczący wilka wölfisch

wilczyca vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) samica wilka Wölfin

wilec ziemniaczany n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Ipomoea batatas; pochodzący z Ameryki gatunek rośliny uprawnej z rodziny powojowatych Süßkartoffel Batate

wilga ˈvʲilɡa n
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae); Pirol

wilgotność n
stan wyższego nasycenia czegoś wodą Feuchtigkeit Feuchte

wilgotny vʲilˈɡɔtnɨ adj
trochę mokry feucht

wilgoć ˈvʲilɡɔʨ̑ n
woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu; Feuchte Feuchtigkeit Nässe

wilk vʲilk n
(zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące; Wolf

wilk w owczej skórze ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ n
(związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego Wolf im Schafspelz

wilkołak vʲilˈkɔwak n
(folklor) człowiek, który może zmienić się w wilka podczas pełni Werwolf

willa ˈvʲilːa n
podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka; Villa

wimperga vʲĩmˈpɛrɡa n
(architektura, architektoniczny) dekoracyjne, ażurowe wykończenie w kształcie trójkąta, wieńczące szczyt portalu albo okna, charakterystyczne dla architektury gotyckiej Wimperg

wina ˈvʲĩna n
czyn niezgodny z normami postępowania Schuld

winda ˈvʲĩnda ˈvʲĩndɨ n
poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów; Aufzug Fahrstuhl Lift

winglet n
(lotnictwo, lotniczy) krótkie skrzydełko na końcu skrzydła nośnego, ustawione pod pewnym kątem, poprawiające parametry aerodynamiczne samolotu; Winglet

winnica vʲĩɲˈːiʦ̑a n
(rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli; Weinberg

winny ˈvʲĩnːɨ adj
taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego schuldig schuld

wino ˈvʲĩnɔ n
(kulinaria) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców; Wein

winobranie ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ n
zbiór owoców winorośli Weinlese Weinernte

winogrono ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ n
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc winorośli Weintraube Traube

winorośl vʲĩˈnɔrɔɕl̥ n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiści. Weinrebe

winowajca ˌvʲĩnɔˈvajʦ̑a n
ten, kto zawinił, kto popełnił występek, kto zrobił coś złego schuldig

wiolonczela ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu; Cello Violoncello

wiolonczelista ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli Cellist Violoncellist

wiolonczelistka ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲistka n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wiolonczeli Cellistin

wiosna ˈvʲjɔsna n
pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato; Frühling Frühjahr Lenz

wiosło ˈvʲjɔswɔ n
spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią; Ruder

wiosłować v
(ornitologia, ornitologiczny) (o ptakach wodnych) poruszać kończynami ciało zanurzone w wodzie, nadając mu pęd rudern schwimmen
(sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku rudern paddeln
(żartobliwie) szybko jeść płynny posiłek łyżką löffeln schaufeln

wiosłowy adj
poruszany wiosłami Ruder-

wioślarstwo vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ n
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych; Rudern

wir vʲir n
szybki ruch obrotowy wody lub powietrza wokół osi Strudel

wirnik ˈvʲirʲɲik n
(mechanika) obracająca się część maszyny wirującej; Rotor Läufer

wiropłat vʲiˈrɔpwat n
(lotnictwo, lotniczy) maszyna cięższa od powietrza, zdolna do lotu dzięki powstawaniu siły nośnej na wirujących powierzchniach; Drehflügelflugzeug Drehflügler Rotorflugzeug

wirtemberski adj
związany z Wirtembergią, dotyczący Wirtembergii Würt­tem­ber­ger würt­tem­ber­gisch

wirtualny ˌvʲirtuˈ<sup>w</sup>alnɨ adj
(informatyka, informatyczny) odwzorowany w pamięci komputera virtuell
możliwy do zaistnienia w rzeczywistości, ale pozorny virtuell

wirus ˈvʲirus n
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) cząsteczka organiczna nieposiadająca struktury komórkowej; Virus
(informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych; Virus Computervirus

wirusologia ˌvʲirusɔˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach; Virologie

wisielczy humor idiom
humor bardzo zły, objawiający się niewybrednymi, często fatalistycznymi lub makabrycznymi żartami Galgenhumor

wisieć ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑ v
(potocznie, potoczny) być (komuś) obojętnym egal sein schnurz sein
(potocznie, potoczny) być winnym (pieniądze itp.) schulden
(potocznie, potoczny) być zbyt luźnym (o odzieży) herunterhängen
być przymocowanym do czegoś od góry hängen
umierać na szubienicy hängen
znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią hängen
dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać hängen schweben
zwieszać się w dół herabhängen herunterhängen

wiskacza vʲiˈskaʧ̑a n
(zoologia, zoologiczny) Lagostomus maximus, południowoamerykański gryzoń spokrewniony z szynszylą, szkodnik pastwisk; Viscacha

wismarski adj
związany z Wismarem, dotyczący Wismaru Wismarer

wist vʲist n
(termin karciany) rodzaj gry w karty; Whist
(termin karciany) zagrywka w brydżu; Ausspiel

witalność vʲiˈtalnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest witalne, pełne energii życiowej Vitalität

witarianin n
osoba praktykująca witarianizm Rohköstler Vitarianer

witać ˈvʲitaʨ̑ v
pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś begrüßen
składać sobie wzajemne przywitanie sich begrüßen

witlinek vʲiˈtlʲĩnɛk n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka; Wittling

wittenberski adj
związany z Wittenbergą, dotyczący Wittenbergi Wittenberger wit­ten­ber­gisch

wiwianit vʲiˈvʲjä̃ɲit n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów; Vivianit

wiza ˈvʲiza n
(urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju Visum

wizerunek ˌvʲizɛˈrũnɛk n
pierwowzór, odbicie, obraz Abbild

wizyta vʲiˈzɨta n
pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych Besuch

wizytówka ˌvʲizɨˈtufka n
mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi Visitenkarte

wiąz vʲjɔ̃w̃s n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., rodzaj drzew i krzewów rosnących w strefie umiarkowanej, należących do rodziny wiązowatych; Ulme
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodzaju (1.1) Ulme

wiązanie kowalencyjne vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈʦ̑ɨjnɛ n
(chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego; Atombindung Elektronenpaarbindung homöopolare Bindung kovalente Bindung

wiązać ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ v
splatać, tworząc węzeł binden
(wojskowość, wojskowy) angażować obce oddziały w walkę, uniemożliwiając ich wykorzystanie w innym miejscu binden
być substancją, elementem zespalającym coś z czymś binden
krępować kogoś za pomocą sznura binden
pakować w chustę związując jej końce binden
tworzyć wiązanie chemiczne binden
łączyć przedmioty razem, używając sznura binden
tworzyć ciąg logiczny prowadzący od czegoś do czegoś, kojarzyć verbinden binden
jednoczyć ze sobą ludzi binden verbinden
twardnieć, tężeć, tracić elastyczność binden verbinden
zobowiązywać do czegoś binden verbinden

wiązka ˈvʲjɔ̃w̃ska n
pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych; Bund
światło lub cząstki biegnące w jednym kierunku Bündel Kegel Strahl

więc vʲjɛ̃nʦ̑ conjunction
…służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem also deshalb

więcej ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj adv
stopień wyższy od: wiele, dużo mehr immer mehr

większość ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑ n
większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa Mehrheit Majorität

większy ˈvʲjɛ̃ŋkʃɨ
przewyższający coś rozmiarami, wielkością groß
przewyższający coś siłą, natężeniem stark

więzadło głosowe n
(anatomia, anatomiczny) każdy z dwu drgających fałdów znajdujących się w krtani, dzięki którym człowiek może mówić; Stimmband

więzienie vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ n
miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności Gefängnis

więzień ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ n
człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia Gefangene Häftling Strafgefangene Sträfling Zuchthäusler

więzy n
rzeczy, którymi się krępuje co lub kogo Bande Fesseln Ketten
to, co komu przeszkadza Fesseln
to, co wiąże; relacja zażyłości Bande

wiśnia ˈvʲiɕɲa n
owoce wiśni (1.1) Kirsche

wjeżdżać v
jadąc, dostawać się dokądś hineinfahren
jadąc, wpadać na jakiś obiekt hineinfahren anfahren auffahren
jadąc, zmierzać ku górze danej trasy hinauffahren

wklęsły adj
taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie konkav

wkrótce ˈfkrutʦ̑ɛ adv
w niedługim czasie, w najbliższym czasie bald in kurz Zeit

wkład fkwat n
to, co się wkłada w jakąś działalność (np. pieniądze) Beitrag

wnet adv
(książkowy) w niedługim czasie od wskazanego momentu bald demnächst gleich sofort

wnioskodawca ˌvʲɲɔskɔˈdafʦ̑a n
ten, kto wnioskuje, składa wniosek Antragsteller

wnuczka ˈvnuʧ̑ka n
córka syna lub córki Enkelin

wnuk vnuk n
syn córki lub syna Enkel

wnęka ˈvnɛ̃ŋka n
zagłębienie w ścianie, murze Nische

wnętrze ˈvnɛ̃nṭʃɛ n
pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem Inneres Inneres Interieur

wobec ˈvɔbɛʦ̑ preposition
przed, w obliczu, naprzeciw angesichts gegenüber

woda ˈvɔda n
bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H2O; Wasser

woda kolońska ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej, kilkuprocentowy alkoholowy roztwór olejków eterycznych w alkoholu; Kölnischwasser

woda królewska ˈvɔda kruˈlɛfska n
(chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i azotowego rozpuszczająca metale szlachetne; Königwasser Königswasser

woda mineralna ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna n
naturalna woda lecznicza; Mineralwasser

woda utleniona ˈvɔda ˌutlɛ̃ˈɲɔ̃na n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) trzyprocentowy wodny roztwór nadtlenku wodoru używany m.in. do dezynfekcji ran; Wasserstoffperoxid

woder ˈvɔdɛr n
długi, wodoszczelny but gumowy, sięgający po pachwinę; Wathos

wodnik ˈvɔdʲɲik n
(ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami; Wasserralle

wodny ˈvɔdnɨ adj
nawiązujący do wody lub innych cieczy Wasser

wodolot vɔˈdɔlɔt n
jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki; Tragflügelboot Tragflächenboot

wodoodporny ˌvɔdɔːtˈpɔrnɨ adj
odporny na działanie wody wasserbeständig wasserfest

wodospad vɔˈdɔspat n
swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki Wasserfall

wodoszczelny ˌvɔdɔˈʃʧ̑ɛlnɨ adj
nie przepuszczający wody wasserdicht

wodowskaz vɔˈdɔfskas n
przyrząd lub urządzenie służące do określania stanu wody w rzece lub jeziorze; Pegel

wodowstręt n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) jeden z poważnych objawów wścieklizny objawiający się bolesnymi skurczami krtani podczas picia wody, a nawet na jej widok Wasserscheu Hydrophobie

wody terytorialne ˈvɔdɨ ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɛ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pas morza określonej szerokości, na którym obowiązuje prawodawstwo i władza państwa, do którego należy dany odcinek wybrzeża; Hoheitsgewässer Territorialgewässer

wodzionka n
(regionalizm śląski) potrawa z czerstwego chleba, czosnku, tłuszczu zwierzęcego oraz wrzątku; Brotsuppe

wodzić za nos ˈvɔʥ̑iʥ̑ za‿ˈnɔs v
(przenośnie, przenośnia) oszukiwać, manipulować kimś, zwodzić kogoś, mamić kogoś, aby podporządkować go swej woli; wykorzystywać przewagę an der Nase herumführen

wodór ˈvɔdur n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1; Wasserstoff Hydrogen

wojenny vɔˈjɛ̃nːɨ adj
związany z wojną, odnoszący się do wojny Krieg kriegerisch militärisch

województwo ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ n
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce; Woiwodschaft Wojewodschaft

wojna ˈvɔjna n
zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali; Krieg

wojna religijna ˈvɔjna ˌrɛlʲiˈɟijna n
konflikt, wojna motywowana przyczynami religijnymi; Heiliger Krieg

wojsko ˈvɔjskɔ n
(potocznie, potoczny) obowiązkowa służba militarna obywateli, przeszkolenie bojowe Heer Heer Militärdienst
zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie Armee

wojskowy vɔjˈskɔvɨ adj
związany z wojskiem, dotyczący wojska militärisch soldatisch

wojskowy vɔjˈskɔvɨ n
żołnierz Soldat

wok vɔk wɔk n
(kulinaria) głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich; Wok

wokalista ˌvɔkaˈlʲista n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak, nauczyciel śpiewu Vokalist

wokalizm vɔˈkalʲism̥ n
(językoznawstwo, językoznawczy) zasób, system samogłosek danego języka Vokalismus

wokalny adj
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem vokal

wokół ˈvɔkuw preposition
ze wszystkich stron um

wola ˈvɔla n
zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem Wille

wolant ˈvɔlãnt n
(lotnictwo, lotniczy) urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości; Steuerhorn

woleć ˈvɔlɛʨ̑ modal
bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego bevorzugen vorziehen

wolfram ˈvɔlfrãm n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74; Wolfram

wolfsburski adj
związany z Wolfsburgiem (miastem w Niemczech) Wolfsburger

wolna chata ˈvɔlna ˈxata n
(potocznie, potoczny) dom lub mieszkanie, w którym chwilowo nie ma domowników i można z niego swobodnie korzystać sturmfreie Bude

wolna miłość n
postawa hołdująca nieskrępowanemu życiu seksualnemu bez zobowiązań, w opozycji do tradycyjnego małżeństwa i monogamii, kojarzona z ruchem hipisowskim; freie Liebe

wolno ˈvɔlnɔ adv
swobodnie, w sposób luźny frei
w sposób wolny, powoli, bez pośpiechu gemächlich langsam

wolno ˈvɔlnɔ v
jest dozwolone, można, nie jest zabronione, mieć pozwolenie dürfen

wolnomularz ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ n
członek stowarzyszenia wolnomularskiego Freimaurer

wolność ˈvɔlnɔɕʨ̑ n
wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu Freiheit
niezależność państwowa Freiheit
prawo obywatelskie Freiheit
pozostawanie poza więzieniem Freiheit

wolność słowa ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva n
(filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych; Redefreiheit

wolny ˈvɔlnɨ adj
mogący postępować zgodnie z własną wolą frei
nieobciążony czymś niekorzystnym frei
niezajęty przez coś frei
niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki ledig frei
odbywający się bez pośpiechu langsam

wolny rynek ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk n
handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa); freier Markt

wolt vɔlt n
(fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej; Volt

wombat ˈvɔ̃mbat n
(zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści; Wombat

worek ˈvɔrɛk n
(geografia, geograficzny) wybiegnięcia terytorium państwa w głąb innych państw sąsiednich Zipfel
miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru; Sack

wormacki adj
związany z Wormacją, dotyczący Wormacji Wormser wormsisch

wosk vɔsk n
plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym; Wachs

woskowina ˌvɔskɔˈvʲĩna n
(fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków; Ohrenschmalz Zerumen

wołacz ˈvɔwaʧ̑ n
(gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi; Vokativ

wołowina ˌvɔwɔˈvʲĩna n
(spożywczy) mięso z wołu lub krowy; Rindfleisch

wpis n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rejestracja w księdze urzędowej Eintrag Eintragung
(szkolnictwo, szkolny) umieszczenie w dokumencie podpisu poświadczającego zaliczenie nauczanego przedmiotu Eintragung
opłata ponoszona przy przystępowanie do jakiejś grupy Anmeldegebühr Einschreibegebühr
umieszczenie zapisu w jakimś tekście Eintrag Gästebucheintrag

wprawa ˈfprava n
biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności Routine Übung

wprawdzie ˈfpravʲʥ̑ɛ
składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest zastrzeżeniem w stosunku do tego, co wynika z treści drugiego zdania zwar

wprawiać v
powodować jakiś stan psychiczny bringen versetzen
umocowywać coś w czymś einfassen einsetzen
ćwiczeniami wdrażać kogoś, coś do czegoś gewöhnen einüben
wywoływać u siebie jakiś stan psychiczny sich versetzen
ćwiczyć, aby nabyć wprawy sich üben

wprowadzać fprɔˈvaʣ̑aʨ̑ v
zaczynać stosować jakąś zasadę/system einführen

wpół fpuw adv
przy podawaniu czasu: pół godziny przed pełną godziną halb
w połowie, częściowo halb

wpływ fpwɨf n
presja, oddziaływanie na coś lub kogoś Einfluss

wpływać ˈfpwɨvaʨ̑ v
(marynarka) zawijać, przybijać do portu einlaufen
(urzędowy) o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym eingehen
płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru einließen fließen hineinfließen
sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ beeinflussen
o ciekach wodnych: mieć ujście münden

wpływowy fpwɨˈvɔvɨ adj
mający duży wpływ, autorytet einflussreich

wracać ˈvraʦ̑aʨ̑ v
przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio zurückkommen

wrak vrak n
resztki uszkodzonego statku lub samolotu; Wrack

wrażenie vraˈʒɛ̃ɲɛ n
reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny; Eindruck Effekt Empfindung

wreszcie ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ adv
nareszcie, w końcu endlich schließlich

wrocławianin ˌvrɔʦ̑waˈvʲjä̃ɲĩn n
mieszkaniec Wrocławia Breslauer

wrodzony vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
właściwy istocie żywej od urodzenia angeboren

wrogi ˈvrɔɟi adj
właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy feindlich
o państwie: będący wrogiem, będący w stanie wojny z innym państwem feindlich

wrogość ˈvrɔɡɔɕʨ̑ n
nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś Feindlichkeit Feindschaft

wrona ˈvrɔ̃na n
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych; Krähe

wrota ˈvrɔta n
wielkie drzwi frontowe Tor

wrotka ˈvrɔtka n
(sport, sportowy) podeszwa przyczepiana do buta, wyposażona w kółka, umożliwiająca jazdę; Rollschuh

wrotycz ˈvrɔtɨʧ̑ n
(botanika, botaniczny) Tanacetum, rodzaj roślin należących do rodziny astrowatych; Rainfarn Wurmkraut

wrzeciono vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ n
(włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy; Spindel

wrzenie n
(fizyka, fizyczny) przechodzenie ze stanu ciekłego w gazowy Sieden
oznaki niezadowolenia lub buntu Aufruhr

wrzesień ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ n
dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); September

wrzos vʒɔs n
(botanika, botaniczny) Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca jesienią; Heidekraut Erika

wrzosowisko ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ n
bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy; Heide

wrzód vʒut n
(medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka; Geschwür

wrzątek ˈvʒɔ̃ntɛk n
ciecz (najczęściej woda) w stanie wrzenia (zamieniania się w parę) kochen Wasser

wróbel ˈvrubɛl n
(potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich; Spatz Sperling

wróg vruk n
nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami Feind
państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska Feind

wróżbiarka vruʒˈbʲjarka n
(ezoteryka) kobieta zajmująca się przepowiadaniem przyszłości Wahrsagerin

wróżbita n
(ezoteryka) osoba zajmująca się wróżeniem Wahrsager Weissager

wróżka ˈvruʃka n
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary; Fee

wróżyć ˈvruʒɨʨ̑ v
(ezoteryka) przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę weissagen

wręcz vrɛ̃n͇ʧ̑ particle
…podkreślająca znaczenie geradezu

wręg vrɛ̃ŋk n
(pszczelarstwo, pszczelarski) element konstrukcyjny korpusów ula wzmacniający ich łączenie Falz
wycięcie lub załamanie w elemencie konstrukcyjnym, najczęściej drewnianym, służące do spójnego połączenia z innym elementem Falz
szkut. (lotnictwo, lotniczy) jeden z elementów konstrukcyjnych tworzących szkielet łodzi lub samolotu; Spant

wschodni ˈfsxɔdʲɲi adj
mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód östlich Ost

wschodnioeuropejski adj
dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej osteuropäisch

wschodnioniemiecki adj
(geografia, geograficzny) dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech ostdeutsch
dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD) ostdeutsch

wschodniosłowiański ˌfsxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Słowian wschodnich (Rosjan, Białorusinów, Ukraińców, Rusinów), związany ze Słowianami wschodnimi, dotyczący wschodniej Słowiańszczyzny ostslawisch

wschodzić ˈfsxɔʥ̑iʨ̑ v
wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich) aufgehen
o roślinach: kiełkować, wychodzić z ziemi aufgehen

wschód fsxut n
(astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem Aufgang Mondaufgang Sonnenaufgang
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy; Osten

wskazywać fskaˈzɨvaʨ̑ v
o przyrządach pokazywać wartość wielkości mierzonej weisen zeigen
pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje zeigen weisen

wskazówka fskaˈzufka n
element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości; Uhrzeiger Zeiger

wskutek ˈfskutɛk preposition
(książkowy) (zobacz) na skutek infolge zufolge

wspaniały fspãˈɲawɨ adj
cudowny, idealny, doskonały wunderbar großartig prächtig

wspinać ˈfspʲĩnaʨ̑ v
wznosić siebie samego na coś wysokiego hinaufsteigen

wspomagać fspɔ̃ˈmaɡaʨ̑ v
pomagać, wspierać materialnie; udzielać pomocy materialnej osobie, instytucji unterstützen

wspominać fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
mówić mimochodem, wzmiankować erwähnen
sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości gedenken erinnern sich

wspomnienie fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
powrót myślami do przeszłości Erinnerung

wspólny ˈfspulnɨ adj
należący lub używany przez kilka osób gemeinsam gemeinschaftlich

współczesny fspuwˈʧ̑ɛsnɨ adj
istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy zeitgenössisch gegenwärtig
taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym derzeitig

współczucie fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ n
zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym Mitleid Mitgefühl

współczuć ˈfspuwʧ̑uʨ̑ v
czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą Mitleid haben mitfühlen

współczynnik załamania fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa n
(fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku; Brechungsindex Brechzahl

współdziałać v
działać razem, współpracować mitwirken zusammenwirken

współlokator ˌfspuwlɔˈkatɔr n
ktoś, z kim się wspólnie mieszka Mitbewohner

współogniskowy ˌfspuwɔɟɲiˈskɔvɨ adj
(matematyka, matematyczny) (optyka, optyczny) mający wspólne ognisko konfokal

współpraca fspuwˈpraʦ̑a n
wspólne działanie kilku podmiotów Zusammenarbeit Kooperation

współpracować ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑ v
pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu zusammenarbeiten
dodatkowo lub w niepełnym wymiarze pracować na rzecz jakiejś organizacji lub firmy zusammenarbeiten

współpracownik ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvʲɲik n
osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem Mitarbeiter

współrzędna n
(matematyka, matematyczny) liczba lub układ liczb określające położenie punktu na linii, na płaszczyźnie, na powierzchni, w przestrzeni Koordinate

współuczestniczyć v
uczestniczyć w czymś wspólnie z kimś mitwirken

współwyznawca ˌfspuwvɨˈznafʦ̑a n
wyznawca tej samej religii Glaubensgenosse

współżyć ˈfspuwʒɨʨ̑ v
mieszkać, żyć z kimś w jakiś sposób zusammenleben

wstawiać v
(potocznie, potoczny) zaczynać gotowanie aufsetzen
dopisywać do tekstu einsetzen eintragen
osadzać w czymś brakujące lub dodatkowe części einsetzen hineinsetzen hineinstellen
umieszczać coś w czym, na ogół w pozycji pionowej hineinstellen
(potocznie, potoczny) ulegać upojeniu alkoholowemu sich beschwipsen
brać w obronę sich einsetzen sich verwenden

wstać lewą nogą ˈfstaʨ̑ ˈlɛvɔ̃w̃ ˈnɔɡɔ̃w̃ v
być bez powodu w złym humorze, mieć zły nastrój od samego rana mit dem linken Bein zuerst aufgestanden sein

wstrzemięźliwie adv
z umiarem abstinent enthaltsam mäßig zurückhaltend

wstrzemięźliwość n
powstrzymywanie się od czego Mäßigung Zurückhaltung

wstrzemięźliwy adj
zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego vorsichtig zurückhaltend
świadczący o zachowywaniu umiaru enthaltsam

wstrzyknąć v
aspekt dokonany od: wstrzykiwać einspritzen

wstręt fstrɛ̃nt n
intensywne uczucie niechęci, odraza; Ekel

wstyd fstɨt n
(psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego; Schande
uczucie onieśmielenia, zażenowania Scham Beschämung

wstydzić się ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ v
odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji genieren

wstąpić ˈfstɔ̃mpʲiʨ̑ v
przyjść z krótką wizytą w pewnym celu vorbeikommen eintreten treten

wstążka ˈfstɔ̃w̃ʃka n
(informatyka, informatyczny) element interfejsu użytkownika, zastępujący tradycyjne menu i paski narzędzi; Menüband Multifunktionsleiste Ribbon

wstępny ˈfstɛ̃mpnɨ adj
dający prawo wstępu lub przejścia pewnego etapu einleitend
robiony na początku (wstępie) einleitend

wsuwać v
(potocznie, potoczny) jeść dużo i szybko verschlingen schlingen verdrücken
dawać komu co w sposób skryty zustecken
sunąć czymś, umieszczać to gdzieś hineinschieben hineinstecken schieben stecken
sunąc się, dostawać się gdzieś sich hineinschleichen sich hineinstehlen
wchodzić ukradkiem sich einschleichen

wszechstronny adj
obejmujący możliwie jak najwięcej aspektów czegoś allseitig

wszelki ˈfʃɛlʲci pronoun
dotyczący wszystkich aspektów; każdy; wszystek jeder jeglich sämtlich

wszerz adv
zgodnie z kierunkiem szerokości czegoś quer

wszyscy ˈfʃɨsʦ̑ɨ indefinitePronoun
ogół ludzi z danego zbioru alle

wszystek ˈfʃɨstɛk pronoun
taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic all

wszystkie ˈfʃɨstʲcɛ indefinitePronoun
forma niemęskoosobowa od wszyscy alle

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu proverb
do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby alle Wege führen nach Rom

wszystko ˈfʃɨstkɔ indefinitePronoun
ogół rzeczy i spraw alles

wszystko jedno ˈfʃɨstkɔ ˈjɛdnɔ adv
(związek frazeologiczny) nieistotne, bez znaczenia (ile, jak, gdzie, dokąd itp.) egal

wszędzie ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ adv
w każdym miejscu überall
do każdego miejsca überall

wtedy ˈftɛdɨ pronoun
w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie damals dann da

wtem ftɛ̃m adv
w sposób nieoczekiwany plötzlich

wtorek ˈftɔrɛk n
drugi dzień tygodnia Dienstag

wtyczka ˈftɨʧ̑ka n
(elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego; Stecker
(informatyka, informatyczny) dodatek do programu komputerowego zwiększający jego funkcjonalność Plug-in
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba, która dzięki infiltracji w określonym środowisku zdobywa niedostępne dla ogółu informacje Spitzel

wtórny adj
taki, który powstał w wyniku przekształcenia, przetworzenia albo jako następstwo czegoś sekundär

wuef ˈvu<sup>w</sup>ɛf n
(potocznie, potoczny) przedmiot i lekcja wychowania fizycznego w szkołach Sport Sportunterricht

wujek ˈvujɛk n
brat matki Onkel Oheim

wulgarnie vulˈɡarʲɲɛ adv
w wulgarny sposób vulgär

wulgaryzm vulˈɡarɨsm̥ n
słowo albo wyrażenie wulgarne, obelżywe, ordynarne i łamiące normy społeczne; Vulgarismus

wulkan ˈvulkãn n
miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły; Vulkan
forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1) Vulkan

wulkaniczny ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ adj
związany z wulkanami i ich aktywnością vulkanisch

wulwodynia n
(medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie; Vulvodynie

wuppertalski adj
związany z Wuppertalem, dotyczący Wuppertalu Wuppertaler

wy vɨ personalPronoun
druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy ihr

wybaczać vɨˈbaʧ̑aʨ̑ v
dawać przebaczenie, odpuszczać winę verzeihen

wybielacz vɨˈbʲjɛlaʧ̑ n
(chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów; Bleichmittel

wybierać vɨˈbʲjɛraʨ̑ v
dokonywać wyboru wählen
powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie wählen

wybijać v
(medycyna, medyczny) powodować przemieszczenie narządu lub części ciała poza fizjologiczne miejsce ausrenken ausschlagen verstauchen
(metaloznawstwo, metalurgia) produkować monety, odznaki lub biżuterię przy pomocy uderzeń właściwym przedmiotem, modelując metal i / lub ozdabiając czym prägen
(sport, sportowy) nadawać kierunek piłce, bili lub krążkowi celem umieszczenia w danym polu czy punkcie schießen
(technologia, technika, techniczny) o przyrządach wskazywać czas, rytm, takt, tempo lub liczbę czego schlagen
(technologia, technika, techniczny) uderzając jakimś przedmiotem, robić otwór albo wnękę herausschlagen
sprawiać, że ktoś niejest w stanie powrócić do przerwanej czynności lub stanu reißen
uderzając w coś, powodować wypadnięcie tego, co znajduje się w środku einschlagen herausschlagen heraustreiben
zabijać jak najwięcej ausrotten

wyborca vɨˈbɔrʦ̑a n
osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu/wyborach Wähler Wählerin

wyborny vɨˈbɔrnɨ adj
smaczny, smakowity ausgezeichnet
wyśmienity, wyróżniający się ausgezeichnet hervorragend

wybory vɨˈbɔrɨ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy; Wahlen Wahl
rodzaj konkursu, plebiscytu, w którym dokonuje się wyboru osób pretendujących do jakiegoś tytułu Wahl

wybrzeże vɨˈbʒɛʒɛ n
(geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej; Küste

wybój ˈvɨbuj n
zagłębienie w nawierzchni drogi wyjeżdżone kołami pojazdów lub wybite kopytami zwierząt Schlagloch

wybór ˈvɨbur n
wybranie jednej z wielu możliwości Wahl
coś, co zostało wybrane Wahl
szeroka możliwość wyboru (1.1) Wahl

wychodnia n
(geologia, geologiczny) miejsce, w którym skała (ciało, warstwa geologiczna) wychodzi ponad powierzchnię ziemi; Aufschluss

wychodzić za mąż vɨˈxɔʥ̑iʥ̑ ˈza‿mɔ̃w̃ʃ v
wstępować w związek małżeński z mężczyzną jdn. heiraten

wychowanie ˌvɨxɔˈvãɲɛ n
całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie Erziehung
kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania Erziehung

wychowanie fizyczne ˌvɨxɔˈvãɲɛ fʲiˈzɨʧ̑nɛ n
(edukacja, edukacyjny) (sport, sportowy) dział pedagogiki zajmujący się badaniem, analizą i konstruowaniem programu wychowania i rozwoju fizycznego człowieka; Sportunterricht

wychowawca ˌvɨxɔˈvafʦ̑a n
(szkolnictwo, szkolny) nauczyciel opiekujący się klasą w szkole (zarządzający dziennikiem, organizujący spotkania z rodzicami, prowadzący godzinę wychowawczą) Klassenlehrer
osoba opiekująca się dzieckiem lub grupą dzieci (w szkole, przedszkolu, domu dziecka itp.) Erzieher

wychowawczy adj
dotyczący wychowania i nauczania erzieherisch

wychudzony ˌvɨxuˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
bardzo chudy, wątły, mizerny abgemagert

wychwalać vɨˈxfalaʨ̑ v
bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał loben preisen

wycieczka vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka n
wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych Ausflug Abstecher

wyciekać vɨˈʨ̑ɛkaʨ̑ v
o cieczy, płynie: sącząc się, wylewać się z jakiegoś zbiornika auslaufen austreten

wycieraczka ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka n
(motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność; Scheibenwischer
mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów; Fußmatte

wyciąg ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk n
(chemia, chemiczny) roztwór otrzymywany z substancji roślinnej lub organu zwierzęcego poprzez ich gotowanie, zalewanie wrzątkiem lub alkoholem; Auszug
urządzenie lub układ urządzeń do wyciągania czegoś lub kogoś na jakąś wysokość Aufzug

wyciąg krzesełkowy ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ n
rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach; Sesselbahn

wyciąg narciarski ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk narʲˈʨ̑arsʲci n
kolej linowa instalowana na stokach, służąca do transportu narciarzy, snowboardzistów lub turystów Skilift

wyciągać vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ v
wydobywać, wyjmować coś z czegoś herausziehen ausziehen

wycofywać v
wydać zarządzenie nakazujące powrót do stanu poprzedniego den Rückzug befehlen zurücknehmen zurückziehen
zabierać coś, co było uprzednio dane zurückziehen
opuszczać jakieś miejsce, cofając się sich zurückziehen
rezygnować z czego sich zurückziehen

wyczerpany adj
pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości, wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany erschöpft
skrajnie zmęczony erschöpft

wyczucie n
umiejętność intuicyjnego odbierania czegoś Gefühl

wydalać v
(biologia, biologiczny) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii ausscheiden ausstoßen
usuwać kogoś niepożądanego verweisen

wydalina n
(fizjologia, fizjologiczny) materia wydalana przez organizm jako zbędny produkt metabolizmu Exkremente

wydanie vɨˈdãɲɛ n
(drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego Ausgabe

wydarzać się v
stawać się faktem geschehen sich ereignen

wydarzenie ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ n
to, co się stało Ereignis
ważne dokonanie związane z jakąś dziedziną Errungenschaft

wydarzyć się vɨˈdaʒɨʨ̑‿ɕɛ v
wystąpić jako rzeczywiste zjawisko passieren vorkommen geschehen sich ereignen

wydawać vɨˈdavaʨ̑ v
oddawać pieniądze jako resztę herausgeben
przekazywać kogoś komuś w złej intencji; zdradzać kogoś verraten
przekazywać zamysł (w formie opinii, rozkazu, polecenia) ustnie w zdecydowanej formie befehlen
publikować coś veröffentlichen auflegen verlegen
sprawić, aby córka poślubiła kogoś verheiraten wollen
wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś ausgeben
mieć wrażenie autentyczności zdarzenia (faktu) nierzeczywistego; przedstawiać się w innym świetle scheinen

wydawca n
instytucja zajmująca się wydawaniem produktów medialnych Verlag
osoba zajmująca się wydawaniem środków masowego przekazu Verleger

wydawnictwo ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ n
firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki Verlag

wydech n
(fizjologia, fizjologiczny) akt wydalenia powietrza z układu oddechowego na zewnątrz ustroju Ausatmen
(technologia, technika, techniczny) wydmuchnięcie poza cylinder mieszaniny gazów, pyłów i spalin Auspuff

wydmuszka vɨˈdmuʃka n
skorupka jajka, którego zawartość została wydmuchana przez małą dziurkę ausgeblasenes Ei

wydra ˈvɨdra n
(obraźliwie) wredna, przebiegła kobieta Luder Ratte
(zoologia, zoologiczny) (Lutrinae), ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści; Fischotter Otter

wydruk ˈvɨdruk n
efekt pracy drukarki, telefaksu lub innego urządzenia drukującego Ausdruck

wydziedziczyć ˌvɨʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑ v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pozbawić praw do dziedziczenia, do przysługującego spadku enterben

wydłużony adj
przeciągający się w czasie verlängert
wyraźnie długi verlängert ausgedehnt

wygląd ˈvɨɡlɔ̃nt n
grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu Aussehen

wyglądać vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑ v
mieć dany wygląd aussehen
wychylać się spoza przeszkody lub z okna hervorschauen lehnen schauen

wygodny vɨˈɡɔdnɨ adj
charakteryzujący się wygodą, dający wygodę bequem
taki, który za bardzo lubi wygodę, dogadza sobie, unika trudu, nadmiernego wysiłku bequem

wygrana vɨˈɡrãna n
nagroda w jakimś konkursie, zysk w hazardzie Preis
zwycięstwo Sieg

wygrywać vɨˈɡrɨvaʨ̑ v
zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo gewinnen
grając w coś, zdobyć wygraną gewinnen

wygładzanie ˌvɨɡwaˈʣ̑ãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wygładzać Glättung

wygłos ˈvɨɡwɔs n
(językoznawstwo, językoznawczy) pozycja końcowa wyrazu lub sylaby Auslaut

wyjazd ˈvɨjast n
fakt wyjechania skądś, opuszczenia jakiegoś miejsca Wegfahrt
miejsce, w którym można skądś wyjechać Ausfahrt
podróż, wycieczka, wyprawa Ausflug

wyjaśniać vɨˈjäɕɲäʨ̑ v
czynić coś zrozumiałym erklären

wyjaśnienie ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ n
przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym Erklärung

wyjec ˈvɨjɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) Alouatta, południowoamerykańska małpa o donośnym głosie; Brüllaffe

wyjeżdżać vɨˈjɛʒʤ̑aʨ̑ v
opuszczać jakieś miejsce, przemieszczać się, udać się w inne miejsce abreisen

wyjątek vɨˈjɔ̃ntɛk n
coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła Ausnahme
(informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu Ausnahme

wyjątek potwierdza regułę vɨˈjɔ̃ntɛk pɔˈtfʲjɛrʣ̑a rɛˈɡuwɛ proverb
istnienie normy dowiedzione jest przez odstępstwa od niej Ausnahmen bestätigen die Regel Die Ausnahme bestätigt die Regel

wyjątkowo ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ adv
niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko ausnahmsweise
w sposób szczególny, nadzwyczajny besonders

wyjątkowy ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ adj
wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem außergewöhnlich

wyjście ˈvɨjɕʨ̑ɛ n
droga lub otwór, którym się wychodzi Ausgang Ausweg

wyjść vɨjɕʨ̑ v
opuścić jakieś miejsce ausgehen verlassen
zakończyć pobyt w jakimś miejscu ausgehen verlassen

wyka n
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych; Wicke

wykazać vɨˈkazaʨ̑ v
dowieść, stwierdzić, wykryć beweisen nachweisen

wykałaczka ˌvɨkaˈwaʧ̑ka n
cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia; Zahnstocher

wykluwać się vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ v
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) rodzić się, formować się, powstawać ausgebrüten ausgehecken werden entstehen sich bilden
(zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja ausschlüpfen schlüpfen

wykoleić ˌvɨkɔˈlɛ<sup>j</sup>iʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) spowodować, że ktoś zdegraduje się, zmarnuje swoje życie entgleisen
spowodować wypadnięcie pojazdu z szyn entgleisen

wykolejenie n
(kolejnictwo) wypadnięcie pojazdu z szyn Entgleisung

wykonalny ˌvɨkɔ̃ˈnalnɨ adj
możliwy do wykonania, realizacji, wprowadzenia w życie ausführbar

wykonanie ˌvɨkɔ̃ˈnãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wykonać Ausführen
jakość efektu tej czynności Ausführung
sposób zagrania, zaśpiewania danego utworu, sztuki Ausführung

wykonawca ˌvɨkɔ̃ˈnafʦ̑a n
grający rolę teatralną (lub inną) lub wykonujący utwór muzyczny Ausführer Vortragende Darsteller

wykonawczy ˌvɨkɔ̃ˈnafʧ̑ɨ adj
związany z wykonywaniem, dotyczący wykonywania czegoś exekutiv ausübend

wykonawczyni ˌvɨkɔ̃nafˈʧ̑ɨ̃ɲi n
wykonująca rolę teatralną lub utwór muzyczny Ausführerin Vortragende

wykonywać ˌvɨkɔ̃ˈnɨvaʨ̑ v
formalnie: spełniać pewne obowiązki ausüben
odtwarzać, grać (role teatralne lub filmowe, utwory muzyczne) spielen
urzeczywistniać, zrealizować, uczyniać, spełniać coś, wprowadzać coś w czyn, doprowadzać coś do skutku ausführen
wytwarzać lub produkować coś herstellen

wykopać topór wojenny vɨˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ v
popaść z kimś w konflikt, zapoczątkować nieprzyjaźń Kriegsbeil ausgraben

wykorzystywać ˌvɨkɔʒɨˈstɨvaʨ̑ v
mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby ausnutzen
mieć korzyść z czegoś lub kogoś, zrobić użytek z czegoś ausnutzen

wykończony adj
(potocznie, potoczny) mocno zmęczony erledigt fertig

wykończony v
imiesłów przymiotnikowy od wykończyć ausgearbeitet

wykrywacz kłamstw vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf n
(potocznie, potoczny) wariograf, poligraf Lügendetektor

wykrywać v
stwierdzać obecność czego w czymś poprzez badanie entdecken feststellen
ujawniać coś nieznanego lub ukrytego entdecken aufdecken aufspüren ermitteln

wykrzyknienie ˌvɨkʃɨcˈɲɛ̇̃ɲɛ n
figura retoryczna, wyraz, grupa wyrazów lub zdanie wykrzyknikowe, wtrącone w tok wypowiedzi; exclamatio

wykrzyknik vɨˈkʃɨcɲik n
(gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata; Interjektion
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !; Ausrufungszeichen Ausrufezeichen

wykształcenie ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ n
poziom wiedzy nabytej na drodze nauki Bildung Ausbildung Schulbildung

wykształcony ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɔ̃nɨ adj
taki, który posiadł szeroką wiedzę, ukończył jakąś szkołę, zwłaszcza wyższą uczelnię gebildet

wykusz ˈvɨkuʃ n
(architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji; Erker

wykuć v
(potocznie, potoczny) (uczniowskie) (szkolnictwo, szkolny) nauczyć się na pamięć pauken

wykwalifikowany adj
posiadający odpowiednie kwalifikacje qualifiziert ausgebildet gelernt

wykwintnie adv
w sposób wykwintny elegant vorzüglich

wykład ˈvɨkwat n
dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat Vorlesung

wykładnik n
to, co określa, wskazuje, wyraża coś Ausdruck

wylać dziecko z kąpielą ˈvɨlaʥ̑ ˈːɛʦ̑kɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃ v
chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy das Kind mit dem Bade ausschütten

wylesiać vɨˈlɛɕäʨ̑ v
(leśnictwo) wycinać z jakiegoś obszaru roślinność leśną abholzen entwalden

wylew n
(hydrologia, hydrologiczny) wystąpienie wody z brzegów rzeki Überschwemmung
(książkowy) nagłe, silne uzewnętrznienie uczuć Gefühlsausbruch
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) udar mózgu Schlaganfall

wylewać vɨˈlɛvaʨ̑ v
lejąc, pozbyć się płynu z naczynia ausgießen

wylogowywać ˌvɨlɔɡɔˈvɨvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) zakończyć sesję pracy z systemem informatycznym abmelden ausloggen

wylotek vɨˈlɔtɛk n
(pszczelarstwo, pszczelarski) otwór w ulu umożliwiający pszczołom opuszczanie ula i powracanie do niego Flugloch

wymaganie ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ n
wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba Anforderung Zumutung

wymagać vɨ̃ˈmaɡaʨ̑ v
żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się fordern verlangen

wymawiać vɨ̃ˈmavʲjäʨ̑ v
wyrażać coś dźwiękowo, słownie aussprechen

wymiana vɨ̃ˈmʲjãna n
otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego Austausch Umtausch

wymieniać vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑ v
dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego wechseln tauschen

wymiennik ciepła vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła; Wärmeübertrager

wymiotować ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑ v
(fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka erbrechen übergeben

wymowa vɨ̃ˈmɔva n
sposób artykulacji dźwięków mowy Aussprache

wymuszać vɨ̃ˈmuʃaʨ̑ v
usiłować uzyskać coś wywierając na kogoś nacisk erzwingen

wymóg n
warunki, jakim coś lub ktoś musi sprostać Anforderung Erfordernis

wymówka n
pretensja wyrażana słownie Vorwurf
wykrętne usprawiedliwienie Ausrede

wynajmować ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑ v
korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę mieten
zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę vermieten

wynalazca ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a n
autor wynalazku, ten, który coś wynalazł Erfinder

wynalazek ˌvɨ̃naˈlazɛk n
coś, co wynaleziono; Erfindung

wynaleźć v
odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane erfinden

wynik ˈvɨ̃ɲik n
rezultat, skutek Ergebnis Folge

wynikać vɨ̃ˈɲikaʨ̑ v
być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek folgen

wyniosłość n
cecha bycia wyniosłym Hochmut
miejsce górujące nad otoczeniem Erhebung Anhöhe

wynocha vɨ̃ˈnɔxa interjection
(potocznie, potoczny) (pospolicie) (grubiański, grubiańsko) gwałtowne wyrażenie nakazu oddalenia się lub zabrania jakiejś rzeczy; także wyrażenie niechęci lub sprzeciwu; bywa używane żartobliwie raus

wyobraźnia ˌvɨɔˈbraʑɲa n
zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń; Einbildung

wyobrażalny ˌvɨɔbraˈʒalnɨ adj
możliwy do wyobrażenia sobie; dający się zrozumieć, pojąć vorstellbar

wyobrażać ˌvɨɔˈbraʒaʨ̑ v
tworzyć sobą jakiś obraz, symbol darstellen
tworzyć obraz czegoś darstellen
tworzyć obraz czegoś nieznanego w swojej wyobraźni, umyśle (zwykle przez porównanie z czymś znanym) sich vorstellen

wyodrębniać ˌvɨɔˈdrɛ̃mbʲɲäʨ̑ v
czynić odrębnym lub wyrazistym absondern isolieren auszusondern

wyolbrzymiać v
powiększać się znacznie aufbauschen hochspielen

wypad n
(sport, sportowy) gry zespołowe szybka gra na kosz lub bramkę przeciwnika Angriff Ausfall
(wojskowość, wojskowy) krótkotrwały atak zbrojny znienacka Ausfall Vorstoß
krótkotrwały wyjazd lub wyjście Abstecher Spritztour

wypadek vɨˈpadɛk n
nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał Unfall Unglück Missgeschick Unglücksfall
to, co wydarzyło się lub wydarzy w przyszłości, zdarzenie Begebenheit Ereignis

wypadek losowy n
nieszczęście, któremu nie można było zapobiec höhere Gewalt schicksalhaftes Ereignis unvorhersehbares Ereignis

wypalenie ˌvɨpaˈlɛ̃ɲɛ n
(psychologia, psychologiczny) (zobacz) wypalenie zawodowe Burn-out Burnout

wypełniać vɨˈpɛwʲɲäʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się pełne, uczynić, że coś zajmuje całą określoną przestrzeń ausfüllen
wykonywać coś, spełniać ausführen

wypiek ˈvɨpʲjɛk n
produkt spożywczy powstający w wyniku pieczenia Gebäck

wypoczynek ˌvɨpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk n
regeneracja i odzyskiwanie sił w czasie wolnym od pracy Erholung

wypoczywać v
przywracać dobre samopoczucie, siły życiowe, odstępując od codziennych czynności, od pracy sich erholen

wyposażać v
dostarczać coś potrzebnego do funkcjonowania ausrüsten ausstatten

wyposażenie ˌvɨpɔsaˈʒɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyposażyć Ausrüsten Ausstatten Versehen
narzędzia, urządzenia i inne przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś Ausrüstung Ausstattung Zubehör

wyposażyć ˌvɨpɔˈsaʒɨʨ̑ v
dać posag córce wychodzącej za mąż ausstatten
zaopatrzyć w przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś lub do wykonywania czegoś ausstatten

wypowiadać ˌvɨpɔˈvʲjadaʨ̑ v
rozwiązywać umowę kündigen

wypowiedzenie ˌvɨpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ n
zawiadomienie o rozwiązaniu umowy, np. o pracę Aussprechen Kündigung

wypowiedź vɨpɔˈvʲɛʥi vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑ n
coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane Aussage

wypożyczać v
brać do tymczasowego użytkowania ausleihen
udostępniać na jakiś czas ausleihen

wyprawiać v
(potocznie, potoczny) robić coś niestosownego anstellen treiben
(technologia, technika, techniczny) poddawać obróbce surową skórę na surowiec galanteryjny gerben
urządzać uroczyste spotkanie własnym kosztem ausrichten
wysyłać kogoś dokądś w określonym celu schicken senden

wyprzedaż vɨˈpʃɛdaʃ n
(handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu Ausverkauf Schlussverkauf

wypukłość n
wypukły fragment powierzchni Erhebung Unebenheit

wypuszczać vɨˈpuʃʧ̑aʨ̑ v
wyswobadzać coś lub kogoś, z uwięzienia, zamknięcia, przymocowania freilassen loslassen

wypytywać v
pytając, zbierać informacje od kogo ausfragen

wypłata vɨˈpwata n
wynagrodzenie za wykonaną pracę Auszahlung Gehalt Lohn

wyraz twarzy n
emocje ukazujące się na czyjeś twarzy nadające jej dany wygląd Gesichtsausdruck

wyrażać vɨˈraʒaʨ̑ v
opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś ausdrücken
uzewnętrzniać, okazywać uczucia jakimkolwiek sposobem ausdrücken
formułować wyrażenie, wypowiadać się, mówić na jakiś temat ausdrücken

wyrażenie ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy Ausdruck

wyrobnik vɨˈrɔbʲɲik n
(przestarzałe, przestarzały) osoba wynajmująca się do prac fizycznych Lohnarbeiter Tagelöhner

wyrok ˈvɨrɔk n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu dotyczące kwestii będącej przedmiotem postępowania sądowego; Urteil Gerichtsurteil

wyrostek robaczkowy vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ n
(anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka; Wurmfortsatz

wyrozumiałość n
cecha tego, kto jest wyrozumiały, cecha tego, co jest wyrozumiałe Nachsicht Verständnis

wyrozumiały adj
podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać nachsichtig verständnisvoll duldsam einsichtig

wyrzec v
wyprzeć się czegoś lub kogoś verstoßen

wyrzucać pieniądze przez okno vɨˈʒuʦ̑aʨ̑ pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ pʃɛz‿ˈɔknɔ v
marnować pieniądze Geld zum Fenster hinauswerfen

wyrzucać pieniądze w błoto vɨˈʒuʦ̑aʨ̑ pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ ˈv‿bwɔtɔ v
marnować, marnotrawić pieniądze Geld zum Fenster hinauswerfen

wyrzut n
gwałtowne rzucenie lub wyciągnięcie Abgabe Austritt Zuspiel
pretensja lub żal wyraźnie pokazywane Vorwurf

wyrzutnia n
(językoznawstwo, językoznawczy) zanik samogłoski wygłosowej lub końcowej zgłoski wyrazu przed samogłoską nagłosową kolejnego wyrazu Ausstoßung Elision
(literacko) pominięcie w wyrażeniu wyrazu albo wyrazów domyślnych w szerszym kontekście Ellipse
(technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie do wyrzucania, wystrzeliwania czego Wurfgeschütz

wyrzynarka ˌvɨʒɨ̃ˈnarka n
elektronarzędzie służące do cięcia drewna, metali i tworzyw sztucznych; Stichsäge

wyrób ˈvɨrup n
przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji Erzeugnis Produkt
wyrabianie Herstellung Produktion Erzeugung

wyróżnienie n
uhonorowanie za szczególne osiągnięcie Auszeichnung Belobigung
wyodrębnienie czegoś istotnego Hervorheben Hervorhebung

wysiadać vɨˈɕadaʨ̑ v
opuszczać pojazd, łódź lub samolot aussteigen

wysiadywać ˌvɨɕaˈdɨvaʨ̑ v
(zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem brüten

wysiłek vɨˈɕiwɛk n
wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś Anstrengung

wysoki vɨˈsɔci adj
mający duży wymiar pionowy hoch groß
mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy) hoch

wysokie napięcie vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów) Hochspannung

wysoko vɨˈsɔkɔ adv
(odprzymiotnikowy) → wysoki hoch

wysokociśnieniowy ˌvɨsɔkɔʨ̑iɕɲɛ̇̃ˈɲɔvɨ adj
(technologia, technika, techniczny) działający w wyniku wysokiego ciśnienia Hochdruck-
(technologia, technika, techniczny) przeznaczony, przystosowany do wysokiego ciśnienia Hochdruck-
(technologia, technika, techniczny) wytwarzający wysokie ciśnienie Hochdruck-

wysokoplenny ˌvɨsɔkɔˈplɛ̃nːɨ adj
(rolnictwo, rolniczy) dający wysokie, obfite plony ertragsreich hochertragsfähig äußerst ergiebig fruchtbar

wysokość vɨˈsɔkɔɕʨ̑ n
wymiar pionowy czegoś Höhe
odległość od ziemi Höhe
wielkość Höhe

wyspa ˈvɨspa n
(anatomia, anatomiczny) struktura w ludzkim mózgu zaliczana do kresomózgowia parzystego; Inselrinde
(geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki; Insel Eiland

wyspać się ˈvɨspaʨ̑‿ɕɛ v
spać dostatecznie długo, by nie odczuwać potrzeby dalszego snu ausschlafen

wyspiarka vɨsˈpʲjarka n
mieszkanka wyspy Inselbewohnerin

wyspiarz ˈvɨspʲjaʃ n
mieszkaniec wyspy Inselbewohner

wyssać ˈvɨsːaʨ̑ v
wydobyć lub opróżnić poprzez ssanie absaugen

wystarczający adj
dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom ausreichend genügend hinreichend zulänglich

wystarczyć vɨˈstarʧ̑ɨʨ̑ v
być w odpowiedniej ilości lub liczbie do wykonania jakiejś czynności, nie zabraknąć ausreichen
stać się dostatecznym powodem czegoś ((zobacz) warunek wystarczający) es ausreichen aus

wystawa vɨˈstava n
zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz Ausstellung

wystawiać na pośmiewisko vɨˈstavʲjäʨ̑ ˌna‿pɔɕmʲjɛˈvʲiskɔ v
narażać kogoś na szyderstwa, drwiny, kpiny das Gelächter preisgeben

wystrzał n
efekt wyrzucenia pocisku z broni miotającej lub broni palnej Knall Schuss

występ ˈvɨstɛ̃mp n
publiczne odgrywanie roli przez aktora, muzyka lub innego artystę; udział w przedstawieniu, koncercie Auftritt
to, co wystaje, sterczy poza obręb czegoś Vorsprung

występować ˌvɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
o gatunkach: zamieszkiwać dany obszar vorkommen
odgrywać rolę (w teatrze, filmie) spielen
opuszczać jakąś organizację, partię austreten

wysyłać vɨˈsɨwaʨ̑ v
nadawać, wydawać z siebie; emitować aussenden ausstrahlen versenden
polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu schicken senden
przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych schicken senden verschicken versenden

wyszukany adj
mający szczególne cechy, rzadko spotykany ausgefallen schick auserlesen ausgesucht ungewöhnlich

wytaczak vɨˈtaʧ̑ak n
(technologia, technika, techniczny) typ noża tokarskiego do wykonywania otworów i rowków; Innendrehmeißel

wytchnienie n
krótka przerwa w codziennych obowiązkach celem nabrania sił Erholung Rast

wytrawny adj
(kulinaria) o napojach alkoholowych, rzadziej o potrawach: niesłodki trocken
szczególnie doświadczony, biegły w czymś beschlagen versiert

wytrwać v
dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach beharren verharren

wytrwały adj
cierpliwie bądź uparcie dążący do celu ausdauernd beharrlich

wytrzymałość ˌvɨṭʃɨ̃ˈmawɔɕʨ̑ n
umiejętność zniesienia wielu problemów Festigkeit Härte Zähigkeit

wytwarzać vɨˈtfaʒaʨ̑ v
produkować na większą skalę, wydawać herstellen erzeugen
sprawiać, powodować erzeugen

wytwór ˈvɨtfur n
efekt aktywności człowieka lub natury Erzeugnis

wywiad ˈvɨvʲjat n
(potocznie, potoczny) tekst takiej rozmowy (1.1) Nachrichtendienst
rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom Interview

wywiadówka ˌvɨvʲjaˈdufka n
(potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) zebranie rodziców organizowane przez szkołę w celu poinformowania ich o wynikach w nauce i zachowaniu się ich dzieci Elternabend Elternsprechtag Elternversammlung

wywieść w pole ˈvɨvʲjɛ̇ɕʨ̑ ˈf‿pɔlɛ v
oszukać, zwieść kogoś hinters Licht führen

wywoływać ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑ v
(fotografia) oddziaływać w sposób chemiczny na materiał światłoczuły w celu uwidocznienia obrazu ausrufen ausrufen wecken entwickeln

wywóz ˈvɨvus n
wywożenie lub wywiezienie czegoś lub kogoś skądś Ausfuhr

wyznacznik vɨˈznaʧ̑ʲɲik n
(matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych; Determinante

wyznanie vɨˈznãɲɛ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa religijna wewnątrz większego prądu religijnego; Konfession
przyznanie się do czegoś Bekenntnis

wyznanie wiary n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii Glaubensbekenntnis

wyzwisko n
słowo obraźliwe dla kogoś Beschimpfung

wyłączanie ˌvɨwɔ̃n͇ˈʧ̑ãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyłączać Abschalten Abschaltung

wyłączać vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑ v
wstrzymywać pracę jakiegoś urządzenia ausschalten

wyłączenie ˌvɨwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyłączyć Abschalten Abschaltung

wyłącznie vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ adv
od: wyłączny; wyłączając wszystko inne, wszystkich innych nur lediglich

wyłącznik vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
(elektryczność) (potocznie, potoczny) przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie Schalter
(elektryczność) łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia Schalter

wyściełać vɨˈɕʨ̑ɛwaʨ̑ v
wykładać czymś miękkim wnętrze lub powierzchnię czegoś auspolstern polstern

wyścig w workach ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax n
(sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku Sackhüpfen

wyściółczak vɨˈɕʨ̑uwʧ̑ak n
(medycyna, medyczny) nowotwór ośrodkowego układu nerwowego wywodzący się z komórek wyściółki Ependymom

wyż n
(meteorologia, meteorologiczny) obszar podwyższonego ciśnienia atmosfery; Hochdruck Hoch

wyżymaczka ˌvɨʒɨ̃ˈmaʧ̑ka n
urządzenie do wyciskania nadmiaru wody ze świeżo wypranych odzieży lub bielizny, składające się z przylegających do siebie dwóch wałków napędzanych korbką; Quetschwerk Wrangler-Inseln Wringmaschine

wz- vz prefix
w połączeniu z czasownikiem uwydatnia wykonanie lub intensywność tego, co oznacza czasownik auf- empor

wzajemnie vzaˈjɛ̃mʲɲɛ adv
jeden drugiego, jeden drugiemu gegenseitig einander
również, tak samo – w odpowiedzi na czyjeś życzenia gleichfalls

wzajemność vzaˈjɛ̃mnɔɕʨ̑ n
odwzajemnione uczucie Gegenseitigkeit

wzajemny vzaˈjɛ̃mnɨ adj
dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony gegenseitig wechselseitig

wzdręga ˈvzdrɛ̃ŋɡa n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny karpiowatych; Rotfeder

wzdręga grecka ˈvzdrɛ̃ŋɡa ˈɡrɛʦ̑ka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius graecus, endemiczny gatunek ryby z rodziny karpiowatych z jeziora Iliki w centralnej Grecji; Griechische Rotfeder

wzdłuż vzdwuʃ preposition
…informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu entlang längs lang

wzdłuż i wszerz ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ adv
wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony durch in Breite und Länge kreuz und quer

wzgląd vzɡlɔ̃nt n
(najczęściej w liczbie mnogiej) przyczyny, określone aspekty Gründe
branie pod uwagę, liczenie się Rücksicht

względny ˈvzɡlɛ̃ndnɨ adj
odniesiony do jakiegoś innego stanu, cechy, wielkości lub ogólnie: rzeczy relativ

wzgórze ˈvzɡuʒɛ n
(geografia, geograficzny) niewielkie wzniesienie (do stu metrów) o zaokrąglonym szczycie; Hügel Anhöhe
(medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim; Thalamus

wziątek ˈvʲʑɔ̃ntɛk n
(pszczelarstwo, pszczelarski) nektar, pyłek, spadź itp. znoszone przez pszczoły do gniazda Tracht

wziąć się za łby ˈvʲʑɔ̇̃ɲʨ̑‿ɕɛ za‿ˈwbɨ v
(pospolicie) podjąć walkę, pobić się, pomocować się z kimś, czymś einander in die Haare geraten

wzmagać v
czynić mocniejszym, większym steigern verstärken
przybierać na sile heftiger werden stärker werden zunehmen

wzmianka ˈvzmʲjãnka n
krótka informacja o czymś, napomknięcie Andeutung Notiz

wzmiankować v
mówić o czym mimochodem erwähnen

wzniesienie vzʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ n
miejsce wyższe od innych w okolicy; Erhebung

wzniosłość n
(książkowy) cecha bycia wzniosłym; wielkość moralna Erhabenheit Würde

wzniośle adv
w sposób wzniosły; odznaczając się szlachetnością erhaben erhebend

wzorzec ˈvzɔʒɛʦ̑ n
cechy, osoby warte naśladowania Vorbild

wzrost vzrɔst n
wysokość człowieka, rzadziej zwierzęcia Größe Wuchs
zwiększanie się jakiejś wartości Wachstum Zuwachs

wzruszać v
pobudzać czyjąś wrażliwość rühren bewegen
poruszając czymś, zmieniać położenie składników tego lockern auflockern

wzruszać ramionami ˈvzruʃaʨ̑ ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi idiom
wykonywać charakterystyczny gest ramion świadczący o lekceważeniu, obojętności, lekkiej pogardzie wobec jakiejś sprawy mit den Achseln zucken

wzór vzur n
kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce) Muster
model służący jako przykład do powielania w produkcji Modell Muster
schemat, według którego należy postępować Plan Schema
sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego Zeichenvorrat

wódka ˈvutka n
(spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników; Schnaps Wodka

wójt vujt n
(administracja) urzędnik samorządowy stojący na czele gminy wiejskiej; Vogt

wóz vus n
ciągnięty przez konie lub inne zwierzęta pociągowe pojazd używany do podróżowania lub transportu, rzadko też jako mieszkanie Wagen

wóz Tespisa n
(przenośnie, przenośnia) (literacko) teatr objazdowy lub tournée aktorskie Thespiskarren Thespiswagen

wóz drabiniasty ˈvuz ˌdrabʲĩˈɲastɨ n
furmanka o konstrukcji szkieletowej do transportu siana, snopów zboża itp. Karren

wózek ˈvuzɛk n
mały pojazd kołowy; Einkaufswagen Karren Handwagen Karre

wózek dziecięcy n
ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka; Kinderwagen

wózek inwalidzki ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci n
wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd. Rollstuhl

wózek sklepowy ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ n
(handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie; Einkaufswagen

wózek widłowy ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ n
niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy; Gabelstapler

wół vuw n
(zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego; Ochse

wąchać ˈvɔ̃w̃xaʨ̑ v
badać zapach nozdrzami riechen

wąchać kwiatki od spodu ˈvɔ̃w̃xaʨ̑ ˈkfʲjatʲci ɔt‿ˈspɔdu idiom
nie żyć, leżeć w grobie, leżeć na cmentarzu, umrzeć i zostać pochowanym sich die Radieschen von unten ansehen sich die Radieschen von unten besehen sich die Radieschen von unten betrachten

wąsaty vɔ̃w̃ˈsatɨ adj
(o człowieku) mający wąsy (zwykle pokaźne) schnurrbärtig

wąski ˈvɔ̃w̃sʲci adj
mający niewielką szerokość schmal eng begrenzt

wątek ˈvɔ̃ntɛk n
(informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej); Thread

wątpić ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑ v
nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość zweifeln bezweifeln

wątpliwość vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑ n
brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś Zweifel

wątpliwy vɔ̃ntˈplʲivɨ adj
taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności zweifelhaft

wątroba vɔ̃nˈtrɔba n
(anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt; Leber

wątrobianka ˌvɔ̃ntrɔˈbʲjãnka n
(kulinaria) (potocznie, potoczny) kiszka wątrobiana Leberwurst

wątróbka vɔ̃nˈtrupka n
(kulinaria) potrawa z wątróbki (1.1) Leber
(spożywczy) wątroba zwierzęca Leber

wąwóz ˈvɔ̃w̃vus n
(geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach; Schlucht

wąż vɔ̃w̃ʃ n
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele; Schlange Wurm
giętka rura do transportu wody Schlauch

węch vɛ̃w̃x n
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) instynkt, zdolność przewidywania konsekwencji drobnych zdarzeń Nase Riecher
zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia; Geruchsinn Spürsinn

węchowy adj
związany ze zmysłem węchu, odczuwalny węchem geruchlich

wędkarstwo vɛ̃ntˈkarstfɔ n
rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę; Angelfischerei

wędkarz ˈvɛ̃ntkaʃ n
osoba łowiąca ryby na wędkę Angler

wędrować vɛ̃nˈdrɔvaʨ̑ v
przebywać długą drogę skądś dokądś wandern

wędrowiec n
ktoś, kto wędruje, porusza się pieszo Wanderer

wędzić v
(kulinaria) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu räuchern
(kulinaria) być wędzonym (1.1) geräuchert werden

wędzony adj
(kulinaria) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia geräuchert

węgiel ˈvɛ̃ŋʲɟɛl n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6; Kohlenstoff
(geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy; Kohle

węgiel brunatny ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ n
(geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu; Braunkohle
opał z węgla (1.1) Braunkohle

węgiel drzewny n
(chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi Holzkohle

węgiel kamienny ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ n
(geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu; Steinkohle

węgierka n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) odmiana śliwy o ciemnogranatowych (fioletowych), owalnych, bardzo słodkich owocach z żółtym miąższem; Hauszwetschge

węgierski vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci adj
związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów ungarisch Ungarisch

węgieł ˈvɛ̃ŋʲɟɛw n
(budownictwo) zewnętrzny róg budynku Gebäudeecke Mauerecke

węglan ˈvɛ̃ŋɡlãn n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego; Carbonat

węglarka vɛ̃ŋɡˈlarka n
(kolejnictwo) (potocznie, potoczny) tender, wagon do przewożenia węgla używanego jako paliwo lokomotywy parowej Schlepptender

węglarz ˈvɛ̃ŋɡlaʃ n
ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego; Köhler

węglowodan ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn n
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu; Kohlenhydrat

węglowodór n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru Kohlenwasserstoff

węgorz ˈvɛ̃ŋɡɔʃ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny węgorzowatych; Aal

węgorzowaty adj
podobny do węgorza; taki jak węgorz aalartig aalförmig

węgorzyca ˌvɛ̃ŋɡɔˈʒɨʦ̑a n
(ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny węgorzycowatych Aalmutter

węszyć v
szukać czegoś po zapachu, wyczuwając to węchem schnüffeln wittern

węzeł ˈvɛ̃w̃zɛw n
(marynarka) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka służąca do określania prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w meteorologii używana do określania prędkości wiatrów; Knoten
połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie; Knoten

władca ˈvwatʦ̑a n
osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika Herrscher Gebieter

władczy adj
(książkowy) wymagający posłuchu gebieterisch herrisch

władza ˈvwaʣ̑a n
(zobacz) władze Vorstand
relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą Macht
ludzie, którzy rządzą Macht
możliwość poruszania kończynami ciała Macht

własność ˈvwasnɔɕʨ̑ n
prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej Eigentum
rzecz posiadana przez kogoś Eigentum
właściwość, cecha Eigenschaft

własny ˈvwasnɨ adj
będący w czyimś wyłącznym posiadaniu eigen
właściwy temu, o kim lub o czym jest mowa eigen

właz vwas n
otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach Luke

właściciel vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl n
osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność Besitzer Eigentümer

właściwie vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ particle
partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi eigentlich

właściwość vwaɕˈʨ̑ivɔɕʨ̑ n
cecha, zwykle jakiejś substancji Eigenschaft

właściwy vwaɕˈʨ̑ivɨ adj
specyficzny, charakterystyczny dla kogoś lub czegoś eigen spezifisch
taki, którego cechy są zgodne z określonym gatunkiem, grupą geeignet
taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki richtig

właśnie ˈvwaɕɲɛ adv
…komunikujący, że dane zdarzenie odbywa się w chwili mówienia, odbywało się bezpośrednio przed nią lub w czasie innego zdarzenia gerade

właśnie ˈvwaɕɲɛ particle
…potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy genau eben
…wyróżniająca, ze względu na określoną cechę, dany obiekt lub stan rzeczy i przeciwstawiająca go innym eben gerade

włos vwɔs n
nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków; Haar

włoski ˈvwɔsʲci adj
związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch italienisch Italienisch
charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii italienisch Italienisch

włoski ˈvwɔsʲci n
język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech; Italienisch italienisch

włoskojęzyczny ˌvwɔskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ adj
posługujący się językiem włoskim italienischsprachig
spisany, stworzony w języku włoskim italienischsprachig
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem włoskim italienischsprachig

włosy ˈvwɔsɨ n
owłosienie głowy ludzkiej Haar

włócznia ˈvwuʧ̑ʲɲa n
ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej Speer

włóczęga vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa n
osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych Herumtreiber Landstreicher

włókniak n
(medycyna, medyczny) nowotwór łagodny Fibrom

włączać ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑ v
uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej einschalten

wścieklizna fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka; Tollwut

wściekły ˈfʲɕʨ̑ɛkwɨ adj
o zwierzęciu: chory na wściekliznę tollwütig
taki, który jest bardzo zdenerwowany, rozgniewany, wzburzony wütend

wślizg fʲɕlʲisk n
(sport, sportowy) w piłce nożnej manewr mający na celu odebranie piłki przeciwnikowi, polegający na wykonaniu po murawie ruchu ślizgowego nogami w kierunku piłki Grätsche

wśród fʲɕrut preposition
w danym otoczeniu, między określonymi elementami (w czasie lub przestrzeni) inmitten unter

wżywać się v
stawiać się na miejscu kogo sich einfühlen sich hineinversetzen sich können
żyjąc gdzieś, poznawać to środowisko i wpasowywać się w nie an einem Ort heimisch werden sich an einem Ort einleben

yeti ˈjɛtʲi n
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach; Yeti

z s z zet preposition
…opisujący związek mit aus von
…wskazujący zawartość mit aus von
…wskazujący towarzystwo mit aus von
…wskazujący punkt początku ruchu von aus
…wskazujący okres von aus
…wskazujący źródło von aus
…wskazujący przyczynę von aus
…wskazujący składnik, materiał aus von
…wskazujący miejsce znajdowania się aus von
…wskazujący na cel wykonywania czynności aus von

z góry ˈz‿ɡurɨ idiom
zawczasu, od razu, zanim coś się zdarzy, z wyprzedzeniem im Voraus

z miejsca adv
szybko, w mig auf der Stelle

z otwartymi ramionami ˌz‿ɔtfarˈtɨ̃mʲi ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi adv
chętnie, bez protestu mit offenen Armen

z powodu s‿pɔˈvɔdu
wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności infolge

z powrotem s‿pɔˈvrɔtɛ̃m adv
ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem zurück
znowu przywracając pierwotny stan zurück

z reguły z‿rɛˈɡuwɨ adv
zazwyczaj, zwykle in der Regel

z ręką na sercu ˈz‿rɛ̃ŋkɔ̃w̃ na‿ˈsɛrʦ̑u adv
otwarcie, szczerze, bez kręcenia Hand aufs Herz

z tyłu adv
od przeciwnej strony niż przód dahinter

za za preposition
podczas für
…służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku określonym przez wyrażenie za przyimkiem für
zamiast zu
…służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiana czynność, odnosząca się do całego elementu, została wykonana przez wykorzystanie jego części zu
…służący do tworzenia wyrażeń, w których dana czynność będzie wykonana po jakimś czasie in
…służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem hinter
…służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem hinter

za darmo adv
bezpłatnie, gratis gratis umsonst

za każdym razem adv
w sposób ustawiczny, powtarzający się przy każdym podejściu jederzeit

za pomocą ˌza‿pɔ̃ˈmɔʦ̑ɔ̃w̃
przy użyciu czegoś mittels

zaawansowany adj
będący w dalszej fazie rozwoju fortgeschritten

zaawansowany n
człowiek mający pewną wiedzę i doświadczenie w danej dziedzinie Fortgeschrittener

zabawa zaˈbava n
ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia Spiel

zabawka zaˈbafka n
rzecz służąca do zabawy; Spielzeug

zabiegać v
biegnąc, przybywać gdzie ankommen

zabijać zaˈbʲijäʨ̑ v
na stałe zamknąć za pomocą młotka i gwoździ vernageln zunageln
pozbawiać życia töten ermorden umbringen totschlagen

zabijać czas zaˈbʲijäʨ̑ ˈʧ̑as v
(przenośnie, przenośnia) wykonywać czynności mające na celu subiektywne przyspieszenie upływu czasu; człowiek sądzi, że czas płynie szybciej i dzięki temu znudzenie nie jest tak przykre die Zeit totschlagen

zabobon n
przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu Aberglaube

zabraniać zaˈbrãɲäʨ̑ v
nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś verbieten untersagen

zabroniony adj
taki, który jest objęty zakazem verboten

zaburzenie ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ n
nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy Störung

zabójca zaˈbujʦ̑a n
ktoś, kto zabił lub zabija Killer

zabójczy zaˈbujʧ̑ɨ adj
(potocznie, potoczny) świetny, wystrzałowy geil
powodujący śmierć tödlich

zabójczyni ˌzabujˈʧ̑ɨ̃ɲi n
(historia, historyczny, historycznie) (książkowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) kobieta, która kogoś zabiła Mörderin

zabójstwo honorowe n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zabójstwo popełniane przez bliską osobę z rodziny ofiary motywowane chęcią „zmycia hańby”, spowodowanej uznawanym za rzekomo niewłaściwe zachowanie członka tejże rodziny; Ehrenmord

zabłądzić zaˈbwɔ̃ɲʥ̑iʨ̑ v
stracić orientację w terenie i nie móc znaleźć dalszej drogi verirren

zachcianka n
nagła silna chęć na coś Laune

zacheuszek n
(kościelny) świecznik umieszczany na ścianie katolickiego kościoła na pamiątkę jego konsekracji; Apostelkreuz Apostelleuchter

zacheuszka n
(kościelny) świecznik umieszczany na ścianie kościoła na pamiątkę jego konsekracji; Apostelkreuz Apostelleuchter

zachmurzony adj
(meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami bedeckt bewölkt
(przenośnie, przenośnia) o niewesołym obliczu bewölkt düster traurig verfinstert

zachodni zaˈxɔdʲɲi adj
mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód westlich

zachodnioeuropejski adj
odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią westeuropäisch

zachodniosłowiański ˌzaxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci adj
odnoszący się do Słowian zachodnich (Polaków, Czechów, Słowaków, Łużyczan i Kaszubów), związany ze Słowianami zachodnimi, dotyczący zachodniej Słowiańszczyzny westslawisch

zachodzić zaˈxɔʥ̑iʨ̑ v
o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą untergehen
odwiedzać kogoś przy okazji vorbeikommen

zachorowalność n
liczba zachorowań na daną chorobę, częstotliwość zachorowań Morbidität

zachorować ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑ v
stać się chorym, popaść w chorobę krank werden erkranken

zachowanie ˌzaxɔˈvãɲɛ n
sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje; Benehmen Verhalten

zachować zimną krew zaˈxɔvaʥ̑ ˈʑĩmnɔ̃w̃ ˈkrɛf v
mieć spokojny umysł, być opanowanym, nie denerwować się mimo niebezpieczeństwa lub ciężkiej, trudnej sytuacji kaltes Blut bewahren

zachwycający adj
wywołujący zachwyt bezaubernd entzückend

zachwycony ˌzaxfɨˈʦ̑ɔ̃nɨ adj
odczuwający zachwyt, pełen zachwytu begeistert

zachwyt ˈzaxfɨt n
podziw często wyrażony miną, gestem, słowem Begeisterung

zachód ˈzaxut n
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy; Westen
chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem Sonnenuntergang Monduntergang Untergang
trud, wysiłek, starania Mühe

zachód księżyca n
(astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont Monduntergang

zachód słońca ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a n
zjawisko chowania się słońca za horyzont Sonnenuntergang

zachłanny zaˈxwãnːɨ adj
pragnący więcej niż potrzebuje habgierig raffgierig gewinnsüchtig

zaciekły adj
dążący do czegoś za wszelką cenę hartnäckig verbissen
toczony z zawziętością hartnäckig
wyrażający postawę bezwzględnego dążenia do czego, determinację erregt heftig

zacieniać zaˈʨ̑ɛ̇̃ɲäʨ̑ v
tworzyć nad czymś cień beschatten

zaciskać v
czynić ciaśniejszym, ściśle przylegającym zusammendrücken

zaciągać zaˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ v
mustrować się anmustern

zacofany adj
nieufny lub przeciwny postępowi rückschrittlich rückständig
opóźniony w rozwoju rückständig

zaczarować ˌzaʧ̑aˈrɔvaʨ̑ v
rzucić czar, przemienić za pomocą czarów verhexen verzaubern

zaczepiać v
mocować coś na czymś wystającym einhaken anhaken
rozpoczynać agresywną prowokację czy bójkę anmachen belästigen
zatrzymywać kogoś, podejmując relację ansprechen
zatrzymywać się lub zawisać, zahaczywszy o coś stolpern

zaczepny adj
służący atakowi offensiv
zdolny prowokować i wszczynać kłótnię aggressiv streitlustig

zaczerpywać v
brać skądś, aby wykorzystać do jakiegoś celu entnehmen
nabierać coś płynnego lub sypkiego entnehmen nehmen schöpfen
nabierać powietrza, by poczuć się dobrze holen schöpfen
uzyskiwać wiadomości beziehen einholen

zaczynać zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑ v
przystępować do wykonywania jakiejś czynności beginnen anfangen

zadanie zaˈdãɲɛ n
coś, co należy wykonać Aufgabe

zadaszenie ˌzadaˈʃɛ̃ɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zadaszyć Überdachung

zadowalający adj
wystarczająco dobry befriedigend

zadowolenie ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ n
uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy Zufriedenheit Genugtuung

zadowolony ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ adj
taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny zufrieden

zadość ˈzadɔɕʨ̑ adv
(książkowy) wystarczająca ilość czegoś, zaspokajająca pewną potrzebę genug

zadupie zaˈdupʲjɛ n
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) miasteczko ze słabo rozwiniętą komunikacją, handlem itp. Arsch der Welt

zadzierać zaˈʥ̑ɛraʨ̑ v
nadrywać coś, zaczepiwszy tym czymś o coś innego aufreißen einreißen
unosić coś ku górze hochheben
(przenośnie, przenośnia) narażać się komuś sich anlegen

zadziwiający adj
wywołujący podziw, zdumienie erstaunlich verblüffend

zadziwiać v
powodować podziw lub zdumienie erstaunen verblüffen
okazywać podziw albo zdumienie staunen

zagadka zaˈɡatka n
gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni; Rätsel

zaginiony ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ adj
utracony, zagubiony w czasie lub przestrzeni vermisst

zaginiony ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ n
człowiek, który zaginął Vermisste

zagnieść v
(kulinaria) (cukiernictwo) połączyć składniki ciasta ugniatając je rękoma kneten

zagranica ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a n
terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa Ausland

zagraniczny ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ adj
odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy ausländisch

zagrażać zaˈɡraʒaʨ̑ v
stwarzać sytuację niebezpieczną, narażać na ryzyko drohen

zagroda zaˈɡrɔda n
wydzielony ogrodzeniem teren dla zwierząt Bucht

zagrożenie ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ n
coś, co jest niebezpieczne Drohung

zagłówek n
podpora pod głowę w górnej części oparcia fotela, np. samochodowego; Kopfstütze

zaimek zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk n
(gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu; Pronomen Fürwort

zaimek dzierżawczy zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ n
(gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy Possessivpronomen

zainteresowanie ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ n
zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą Interesse

zajebisty ˌzajɛˈbʲistɨ adj
(potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) fajny, wspaniały affengeil

zajezdnia n
miejsce nocnego postoju pojazdów komunikacji publicznej; Depot

zajmowanie ˌzajmɔˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zajmować Beschäftigung

zajmować zajˈmɔvaʨ̑ v
zapełniać sobą przestrzeń lub powierzchnię nehmen
pracować nad czymś beschäftigen

zajrzeć ˈzajʒɛʨ̑ v
popatrzeć do środka czegoś gucken hineinschauen hineinsehen schauen

zając ˈzajɔ̃nʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami; Hase

zając bielak n
(zoologia, zoologiczny) Lepus timidus, gatunek ssaka z rodziny zającowatych; Schneehase

zajączek zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk n
(zoologia, zoologiczny) Nesolagus, rodzaj ssaka z rodziny zającowatych; Streifenkaninchen

zajęcie zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ n
praca, robota, czynność, zajmowanie się czymś Beschäftigung

zajęty zaˈjɛ̃ntɨ adj
taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność beschäftigt besetzt

zakazywać ˌzakaˈzɨvaʨ̑ v
zabraniać, ustanawiać regułę niewykonywania określonych czynności verbieten

zakaźny adj
(medycyna, medyczny) wywołujący zakażenie ansteckend infektiös

zakażenie ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu Infektion

zaklęcie n
magiczna formułka mająca nadprzyrodzoną moc Zauberspruch

zakochany ˌzakɔˈxãnɨ adj
taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie verliebt

zakochać się zaˈkɔxaʨ̑‿ɕɛ v
poczuć miłość do kogoś sich verlieben

zakon ˈzakɔ̃n n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie religijne lub świeckie związane ślubami, żyjące według ściśle określonych reguł; Orden

zakonnica ˌzakɔ̃ɲˈːiʦ̑a n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini zakonu żeńskiego Nonne Ordensschwester

zakonnik zaˈkɔ̃ɲːik n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego; Mönch Ordensbruder

zakopać topór wojenny zaˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ v
przestać o coś z kimś walczyć Kriegsbeil begraben

zakończenie ˌzakɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
ostatnia część jakiejś czynności, działań, opowieści, utworu literackiego, muzycznego, filmu Ende Schluss
wystający fragment jakiegoś przedmiotu Ende

zakrawać zaˈkravaʨ̑ v
być do czegoś podobnym, przypominać coś grenzen

zakreślacz zaˈkrɛɕlaʧ̑ n
gruby pisak o jaskrawym, prześwitującym kolorze służący do zaznaczania tekstu Marker Textmarker

zakrystia zaˈkrɨstʲja n
boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych; Sakristei

zakrzywiony ˌzakʃɨˈvʲjɔ̃nɨ adj
mający wygięty kształt gekrümmt

zakręt ˈzakrɛ̃nt n
odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg Kurve

zakupoholizm n
(potocznie, potoczny) nałogowe robienie zakupów, kompulsywne kupowanie Kaufsucht

zakwaszać v
(chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) nasycać kwaśnymi związkami chemicznymi versauern
(kulinaria) poddawać dłuższej fermentacji einlegen einsäuern säuern
(chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) ulegać zakwaszeniu versauern
(kulinaria) ulegać fermentacji sauer werden

zakład ˈzakwat n
instytucja naukowa, lecznicza itp. Anstalt Einrichtung Institut
przedsiębiorstwo produkujące coś lub świadczące usługi Betrieb
umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność Wette

zakładać zaˈkwadaʨ̑ v
organizować i rozpoczynać działalność firmy, instytucji, organizacji itp. einrichten eröffnen
przypuszczać annehmen
płacić za kogoś, stając się jego wierzycielem bezahlen
ubierać się w coś, ozdabiać się czymś anziehen

zakładka zaˈkwatka n
kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie Lesezeichen
(informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej Lesezeichen

zakładnik zaˈkwadʲɲik n
osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści; Geisel

zakłamany ˌzakwãˈmãnɨ adj
(o człowieku) nieszczery, fałszywy, obłudny verlogen

zakłopotany adj
taki, który wyraża zakłopotanie verlegen

zalany w pestkę adj
(potocznie, potoczny) kompletnie pijany stockbesoffen

zaledwie zaˈlɛdvʲjɛ conjunction
spójnik komunikujący, iż zdarzenie opisane w zdaniu podrzędnym wystąpiło bardzo krótko po zdarzeniu opisanym w zdaniu nadrzędnym kaum dass

zaledwie zaˈlɛdvʲjɛ particle
partykuła podkreślająca, że czegoś jest mniej niż można by oczekiwać lub niż być powinno kaum

zalegalizować ˌzalɛɡalʲiˈzɔvaʨ̑ v
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uprawomocnić coś lub stwierdzić zgodność czegoś z prawem legalisieren

zalesiać zaˈlɛɕäʨ̑ v
o jakimś obszarze: sadzić na nim las bewalden

zaleta zaˈlɛta n
dodatnia cecha charakteru Vorteil Pluspunkt Vorzug

zalew n
(hydrologia, hydrologiczny) zatoka o wąskim wylocie, oddzielona od morza mierzeją Bucht Golf Haff
niekontrolowany, bardzo duży napływ czego Überangebot

zależeć zaˈlɛʒɛʨ̑ v
potrzebować, pragnąć abhängen liegen

zależność zaˈlɛʒnɔɕʨ̑ n
uzależnienie, bycie zależnym, niesamodzielnym Abhängigkeit

zaliczka zaˈlʲiʧ̑ka n
część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności Anzahlung

zalotka zaˈlɔtka n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd kosmetyczny służący do podkręcania rzęs, kształtem podobny do małych nożyczek, które zamiast ostrz mają zaciskaną na rzęsach końcówkę; Wimpernzange

zamach ˈzãmax n
szybkie machnięcie, energiczny ruch zazwyczaj ręką Schlag
targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie Attentat Anschlag

zamach stanu ˈzãmax ˈstãnu n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły; Staatsstreich Putsch

zamachowiec ˌzãmaˈxɔvʲjɛʦ̑ n
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba dokonująca zamachu Attentäter

zamartwica n
(medycyna, medyczny) stan znacznego niedotlenienia organizmu prowadzący do utraty świadomości lub śmierci; Asphyxie

zamek ˈzãmɛk n
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny; Schloss Burg
(krawiectwo) zapięcie garderoby, (zobacz) zamek błyskawiczny. Reißverschluss
(technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady; Schloss Schloß

zamek błyskawiczny ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ n
(krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny; Reißverschluss

zamiar ˈzãmʲjar n
chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje Absicht

zamiast ˈzãmʲjast preposition
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio anstelle

zamieniać się w słuch zãˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑‿ɕɛ ˈf‿swux v
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) uważnie słuchać ganz Ohr sein

zamierzać zãˈmʲjɛʒaʨ̑ v
planować coś, mieć intencję coś zrobić beabsichtigen vorhaben vornehmen
przygotowywać się do rzutu bądź uderzenia vorbereiten

zamierzony adj
taki, który jest zgodny z zamiarem absichtlich beabsichtigt

zamieszkać zãˈmʲjɛʃkaʨ̑ v
o uczuciach, zjawiskach itp.: ukazać się, pojawić się einziehen
wprowadzić się gdzieś, zacząć gdzieś mieszkać einziehen ziehen

zamieszki zãˈmʲjɛʃʲci n
demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy; Aufruhr

zamiłowanie ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ n
znajdowanie dużej przyjemność w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś Leidenschaft

zamknąć ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑ v
aresztować verhaften wegschließen
skończyć działanie firmy/urzędu auflösen liquidieren schließen
sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno schließen
zabezpieczyć coś przed otwarciem, np. przez przekręcenie klucza w zamku schließen zuschließen
(potocznie, potoczny) (pospolicie) przestać mówić, być cicho, uciszyć się Klappe halten

zamrażarka ˌzãmraˈʒarka n
urządzenie do zamrażania produktów spożywczych Gefrierschrank Gefriertruhe

zamrażać v
(ekonomia, ekonomiczny) wstrzymywać realizację, użytkowanie, sprzedaż czegoś einfrieren
znacznie schładzać coś, doprowadzając do stopniowego zamarznięcia einfrieren tiefkühlen
być zamrażanym (1.1) eingefroren sein

zamykać na klucz zãˈmɨkaʨ̑ na‿ˈkluʧ̑ v
zamykać kluczem abschließen verschließen

zamówienie ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ n
ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś Bestellung Auftrag

zamówić zãˈmuvʲiʨ̑ v
zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp. bestellen

zamężna zãˈmɛ̃w̃ʒna adj
(o kobiecie) taka, która ma męża verheiratet

zaniechać v
nie podjąć działania lub ulec rezygnacji aufgeben fallenlassen fallen lassen

zanieczyszczać v
czynić nieczystym verunreinigen verschmutzen

zaniepokojony adj
ktoś, kto odczuwa niepokój lub niepewność, także je wyrażający besorgt bekümmert sorgenvoll

zanikać v
przestawać istnieć absterben
stawać się niepostrzegalnym aussetzen schrumpfen schwinden verblassen verhallen

zanim ˈzãɲĩm conjunction
przed jakimś wydarzeniem bevor ehe

zanurzać zãˈnuʒaʨ̑ v
zagłębiać coś w czymś ciekłym, sypkim lub miękkim eintauchen tauchen

zaokrąglać v
(matematyka, matematyczny) zmniejszyć liczbę miejsc dziesiętnych runden

zaopatrywać ˌzaɔpaˈtrɨvaʨ̑ v
stale dostarczać komuś potrzebnych mu rzeczy beliefern versorgen
wyposażać w coś ausrüsten ausstatten versehen
gromadzić potrzebne rzeczy sich versorgen

zapach ˈzapax n
(fizyka, fizyczny) jedna z liczb kwantowych przypisywanych kwarkom i leptonom; Flavour
olejek eteryczny dodawany do ciast Aroma Backaroma
substancja dająca określony, charakterystyczny zapach (1.1) Aroma
węchowe wrażenie zmysłowe; Geruch Duft

zapalenie ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie; Entzündung
(rzeczownik odczasownikowy) od: zapalić; sprawienie, że coś płonie, coś jest pochłaniane przez ogień Entzündung

zapalenie okrężnicy n
(medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy Kolitis

zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych n
(medycyna, medyczny) choroba obejmująca opony mózgowo-rdzeniowe najczęściej wywołana przez wirusy lub bakterie; Meningitis

zapalenie osierdzia n
(medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia; Perikarditis

zapalenie oskrzeli ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi n
(medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli; Bronchitis

zapalenie płuc ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑ n
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt; Lungenentzündung Pneumonie

zapalenie wyrostka robaczkowego n
(medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku; Appendizitis Blinddarmentzündung

zapalić zaˈpalʲiʨ̑ v
(potocznie, potoczny) uruchomić, np. silnik samochodu, radio, telewizor einschalten anlassen anschalten anstellen
sprawić, że coś zaczyna się świecić, zaczyna dawać światło einschalten anschalten
wzniecić ogień anzünden anmachen anbrennen
(potocznie, potoczny) o silniku zacząć pracować anspringen
(książkowy) nabrać chęci, zapału do jakiegoś przedsięwzięcia sich begeistern
zacząć się palić, zająć się płomieniem sich entzünden
zacząć się świecić angehen beginnen zu leuchten

zapalniczka ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka n
mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia; Feuerzeug

zapalny adj
(medycyna, medyczny) dotyczący zapalenia entzündlich
o właściwościach zapalających brennbar entzündlich

zapalony adj
wykonujący coś z zapałem leidenschaftlich passioniert

zapalony v
(imiesłów) przymiotnikowy bierny od (czasownik) zapalić (wzniecić płomień) brennend
(imiesłów) przymiotnikowy bierny od (czasownik) zapalić (włączyć światło) brennend

zapamiętywać ˌzapãmʲjɛ̃nˈtɨvaʨ̑ v
utrwalać coś w pamięci merken sich

zapasowy adj
stanowiący zapas (na wszelki wypadek) Ersatz-

zapasy zaˈpasɨ n
(sport, sportowy) konkurencja polegający na fizycznym zmaganiu się dwóch zawodników lub zawodniczek; Ring­kampf

zapał ˈzapaw n
(książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania Begeisterung

zapałka zaˈpawka n
cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę; Streichholz Zündholz

zapiekanka ˌzapʲjɛˈkãnka n
(kulinaria) danie zapiekane w piekarniku, składającego się z różnych składników; Auflauf

zapinać zaˈpʲĩnaʨ̑ v
łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp. dichtknopen

zapis nutowy n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym Liniensystem

zapisywać ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci speichern

zaplecze n
pomieszczenie pomocnicze Backstage Hinterzimmer
pomocniczy zespół osób lub środków Hilfsmittel

zapobieganie ˌzapɔbʲjɛˈɡãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zapobiegać Vorbeugung

zapobiegać ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ v
nie dopuścić (do czegoś), nie pozwolić (na coś), zabezpieczyć się (przed czymś) vorbeugen

zapominalski adj
taki, który ma skłonność do łatwego/szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie vergesslich

zapominać ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑ v
tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś vergessen
gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą) vergessen

zapora wodna n
(hydrologia, hydrologiczny) zapora uniemożliwiająca lub zmniejszająca przepływ wody; Damm

zapotrzebowanie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zapotrzebować Bedarf
druk, dokument z wyszczególnionymi potrzebami, np. w zakresie zakupów Anforderung Auftrag

zapowiadać ˌzapɔˈvʲjadaʨ̑ v
dawać zapowiedź – zwiastować, przewidywać coś co nastąpi w przyszłości, dawać znaki charakteryzujące zdarzenie, które ma nastąpić ankündigen

zapożyczenie ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego; Lehnwort

zapraszać zaˈpraʃaʨ̑ v
proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny einladen
zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś einladen

zaprawa n
(budownictwo) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę; Mörtel

zaproszenie ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ n
informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia Einladung
kartka papieru wyrażająca taką informację Einladung Einladungskarte

zaprzeczenie n
wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja Verneinung

zaprzyjaźnić się v
nawiązać z kimś bliskie, serdeczne stosunki anfreunden

zaprzysiężenie ˌzapʃɨɕɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ n
ceremonia składania przysięgi Vereidigung

zapładniać zaˈpwadʲɲäʨ̑ v
powodować wniknięcie plemnika do komórki jajowej i utworzenie zarodka befruchten begatten

zapłata zaˈpwata n
należność za coś Bezahlung Zahlung Entgelt

zapłodnienie n
(biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem Befruchtung Begattung

zapłon n
(fizyka, fizyczny) (motoryzacja) układ umożliwiający (1.1) Zündung

zarabiać zaˈrabʲjäʨ̑ v
dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę verdienen

zaratusztrianizm ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych; Zoroastrismus

zaraz ˈzaras particle
w krótkim czasie gleich

zarazem zaˈrazɛ̃m particle
partykuła informująca o współwystępowaniu dwóch cech dotyczących tej samej rzeczy lub osoby zugleich

zarazić zaˈraʑiʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) rozprzestrzenić pewną swoją cechę lub pomysł anstecken
przenieść na kogoś chorobę anstecken

zaraźliwy adj
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami ansteckend
(przenośnie, przenośnia) łatwo udzielający się innym ansteckend

zarażać v
powodować przenoszenie drobnoustrojów chorobowych anstecken

zarażenie n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zarazić Ansteckung

zardzewiały adj
zniszczony przez rdzę rostig verrostet

zarobek zaˈrɔbɛk n
wynagrodzenie za wykonaną pracę Verdienst

zarozumiały ˌzarɔzũˈmʲjawɨ adj
mający wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę überheblich

zarośnięcie n
(medycyna, medyczny) wrodzone lub wtórne patologiczne zamknięcie (zmniejszenie światła) przewodu ciała (np. jelita, pochwy, odbytu) Atresie

zarys ˈzarɨs n
ogólny kształt jakiegoś obiektu Umriss Abriss
projekt, podstawy jakiegoś pomysłu Umriss Abriss

zarzut ˈzaʒut n
słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania Vorwurf
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia lub przestępstwa Vorwurf

zaręczyny n
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie; Verlobung

zasada zaˈsada n
(chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej; Regel Base Base
reguła rządząca czymś Prinzip Grundsatz

zasiedlać v
zajmować dany obszar, określone siedlisko besiedeln
zajmować miejsce mieszkalne beziehen

zasięgnąć języka zaˈɕɛ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ jɛ̃w̃ˈzɨka v
wypytać się ludzi o daną rzecz/temat, dowiedzieć się o czymś sich erkundigen

zaskakiwać v
sprawiać niespodziankę überraschen

zaskakujący adj
wywołujący zaskoczenie überraschend unerwartet

zasklep n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) powłoka osłonna larw niektórych owadów Abkapselung
(przestarzałe, przestarzały) posiadające sufit pomieszczenie niemieszkalne usytuowane częściowo w ziemi (np. piwnica) Decke
(pszczelarstwo, pszczelarski) woskowe wieczko na komórce pszczelego plastra; Deckel Verdeckelung

zasklepiony adj
(pszczelarstwo, pszczelarski) zamknięty w komórkach plastra woskowym wieczkiem (czerw) verdeckelt
(pszczelarstwo, pszczelarski) zamknięty w komórkach plastra woskowym wieczkiem (czerw, miód) verdeckelt

zaskoczenie ˌzaskɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
zdziwienie wywołane przez coś czego się nie spodziewamy, czego nie oczekujemy, z czym się nie liczymy Überraschung

zaskoczony adj
taki, który nie spodziewał się bestürzt verblüfft

zaskroniec zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑ n
(zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki; Ringelnatter

zaskórnik zaˈskurʲɲik n
(fizjologia, fizjologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka ciemna grudka zatykająca por w skórze Komedo Mitesser Finne

zaspa ˈzaspa n
kopiec śniegu utworzony w wyniku zawiei śnieżnej Wehe

zaspać ˈzaspaʨ̑ v
obudzić się później niż się zamierzało, nie obudzić się na czas verschlafen

zaspokajać ˌzaspɔˈkajäʨ̑ v
zadowalać kogoś, dając mu to, czego potrzebuje lub pragnie befriedigen stillen

zastawa zaˈstava n
(książkowy) komplet naczyń stołowych i sztućców Kaffeeservice Service Tafelgeschirr

zastawiać v
pokrywać jakieś miejsce, stawiając tam dużo rzeczy vollstellen
przekazywać w zastaw hinterlegen verpfänden
uniemożliwiać dostęp do czegoś poprzez stawianie siebie lub czegoś versperren verstellen
urządzać zasadzkę, umieszczać pułapkę, sieci, itp. aufstellen stellen

zastawka n
(anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu Klappe

zastęp ˈzastɛ̃mp n
(harcerski) kilkuosobowa grupa harcerska kierowana przez zastępowego, stanowiąca część drużyny i zwykle wykonująca wspólnie zadania; Rudel

zastępca zaˈstɛ̃mpʦ̑a n
ktoś, kto zastępuje jakąś osobę w obowiązkach Vertreter

zastępować ˌzastɛ̃mˈpɔvaʨ̑ v
zamieniać coś na coś vertreten ersetzen

zasuwa n
(technologia, technika, techniczny) zamek złożony z ruchomej sztabki wsuwanej do odpowiedniego otworu Riegel

zaszczytny zaˈʃʧ̑ɨtnɨ adj
taki, który daje zaszczyt, stanowi wyróżnienie Ehren- ehrenhaft ehrenvoll

zasłona zaˈswɔ̃na n
tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia; Vorhang

zasłona dymna n
(wojskowość, wojskowy) chmura dymu służąca do ukrycia własnych działań i dezorientacji przeciwnika; Nebelkampfstoff

zasługa zaˈswuɡa n
godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania Verdienst

zasługiwać ˌzaswuˈɟivaʨ̑ v
być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło verdienen

zasłużenie adv
zgodnie z czyimiś zasługami, słusznie, tak, jak się komuś należy verdientermaßen

zatoka zaˈtɔka n
(anatomia, anatomiczny) przestrzeń pneumatyczna w kościach twarzoczaszki; Nasenhöhle
(geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd; Bucht Golf

zator n
(medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep Embolie
powstanie przeszkody w jakimś ruchu, zablokowanie przepływu Stau

zatroskany adj
przejęty troską o kogoś lub coś besorgt

zatrucie n
stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu Vergiftung

zatrudniać zaˈtrudʲɲäʨ̑ v
dawać komuś pracę beschäftigen

zatrzymanie ˌzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zatrzymać Halt

zatrzymywać ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑ v
aresztować festnehmen
unieruchamiać coś anhalten

zatwierdzać v
uznawać za obowiązujące beschließen billigen verabschieden

zaufanie ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ n
przeświadczenie, że można komuś ufać Vertrauen

zauralski adj
(geografia, geograficzny) położony za Uralem (względem Europy) Transural-

zauważyć ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑ v
dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku bemerken beachten
zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś bemerken

zawartość zaˈvartɔɕʨ̑ n
ilość jakiegoś składnika w czymś Gehalt Inhalt
to, co się w czymś znajduje Inhalt Gehalt

zawarty adj
znajdujący się w czym implizit inbegriffen

zawał ˈzavaw n
(geologia, geologiczny) (górnictwo, górniczy) zawalenie się stropu sztolni lub jaskini Einsturz
(medycyna, medyczny) miejscowa martwica tkanek serca lub innego narządu wskutek braku dopływu krwi; Infarkt

zawczasu adv
z wyprzedzeniem, tak, aby zdążyć beizeiten rechtzeitig

zawezwać v
służbowo wezwać kogoś gdzieś herbeizitieren

zawiadomienie ˌzavʲjadɔ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ n
wypowiedź pisemna (pismo, list) zawiadamiająca o czymś; Benachrichtigung

zawierać zaˈvʲjɛraʨ̑ v
mieć coś wewnątrz siebie; mieć coś za składnik siebie, składać się enthalten
utworzyć, zawiązać jakieś porozumienie beschließen machen ratifizieren schließen

zawieszenie broni ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi n
umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach; Waffenstillstand

zawilec zaˈvʲilɛʦ̑ n
(botanika, botaniczny) Anemone L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych; Anemone

zawistny zaˈvʲistnɨ adj
pełen zawiści, odczuwający zawiść; (także, też) świadczący o zawiści neidvoll

zawiść ˈzavʲiɕʨ̑ n
uczucie silnej niechęci do osoby, której się czegoś zazdrości Neid Mißgunst Scheelsucht

zawodnik zaˈvɔdʲɲik n
(sport, sportowy) uczestnik zawodów Spieler Wettkämpfer

zawodowo adv
uprawiając lub wykonując coś jako zawód, zajmując się czymś z zawodu professionell

zawodowy ˌzavɔˈdɔvɨ adj
taki, który wykonuje określone zajęcie, traktując jako swój zawód berufsmäßig professionell
związany z zawodem, pracą beruflich

zawody zaˈvɔdɨ n
impreza sportowa, podczas której zawodnicy rywalizują ze sobą Wettkampf

zawodzić zaˈvɔʥ̑iʨ̑ v
robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się enttäuschen

zawracać głowę zaˈvraʦ̑aʥ̑ ˈɡwɔvɛ v
(potocznie, potoczny) niepotrzebnie zajmować kogoś swoimi sprawami lub problemami, przeszkadzać, być natrętnym lub nie dawać spokoju auf den Wecker gehen lästig fallen

zawrócić w głowie zaˈvruʨ̑iʥ̑ ˈv‿ɡwɔvʲjɛ v
zamącić komuś w głowie stwarzając złudne nadzieje den Kopf verdrehen

zawstydzać zaˈfstɨʣ̑aʨ̑ v
sprawiać, że ktoś czuje zawstydzenie, wstyd, zakłopotanie beschämen

zawstydzony ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
odczuwający zawstydzenie, wstyd beschämt

zawsze ˈzafʃɛ particle
mimo wszystko, jednak, tak czy owak immer immerhin

zawsze ˈzafʃɛ pronoun
w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy immer stets

zawód ˈzavut n
czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze Beruf
niemiłe uczucie, gdy ktoś / coś nie spełniło naszych oczekiwań Enttäuschung

zawór ˈzavur n
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów; Ventil

zawór bezpieczeństwa ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych, Sicherheitsventil

zawór motylkowy ˈzavur ˌmɔtɨlˈkɔvɨ n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu Absperrklappe

zawór sterujący ˈzavur ˌstɛruˈjɔ̃nʦ̑ɨ n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu z możliwością regulacji przepływu; Regelventil

zazdrosny zazˈdrɔsnɨ adj
odczuwający zazdrość o coś; taki, który chce mieć coś całkowicie na własność neidisch
taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku eifersüchtig

zazdrościć v
odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny neiden beneiden

zazdrość ˈzazdrɔɕʨ̑ n
podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna Eifersucht
uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona Neid

zazdrość o członek n
(psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego; Penisneid

zazwyczaj zaˈzvɨʧ̑aj adv
w większości przypadków gewöhnlich

zaćma ˈzaʨ̑ma n
(medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku; Katarakt Katarakta grauer Star

zaćmienie zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ n
(astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień; Eklipse Finsternis

załogowy adj
(lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który ma załogę bemannt

założyciel n
ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek Gründer

założycielka n
kobieta, która coś założyła lub dała czemuś początek Gründerin

założyć zaˈwɔʒɨʨ̑ v
położyć coś na czymś auflegen
stworzyć szkołę, klub, partię polityczną; ufundować; zapoczątkować działalność anlegen
twierdzić, że coś się stanie; prorokować, dywagować o przyszłości annehmen voraussetzen
uznawać, że coś jest czymś innym; przyjmować coś za coś annehmen
włożyć ubranie/okulary anziehen
zapłacić za kogoś i oczekiwać od niego zwrotu pieniędzy auslegen

załącznik zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
plik dołączony do wiadomości e-mail Anlage

zaściankowy adj
przypisywany dawnej szlachcie z zaścianka – charakteryzujący się zacofaniem, brakiem szerszych horyzontów myślowych, skupiony wyłącznie na problemach najbliższego otoczenia, niechętny nowinkom hinterwäldlerisch provinziell rückständig zurückgeblieben

zaświaty zaˈɕfʲjatɨ n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli Jenseits

zażenowanie n
poczucie zakłopotania i wstydu Verlegenheit

zażywać v
korzystać z czegoś przyjemnego genießen
przyjmować jakąś substancję einnehmen

zażyły adj
nacechowany bliskością innig vertraut

zbieraczka zbʲjɛˈraʧ̑ka n
(pszczelarstwo, pszczelarski) forma skrócona od pszczoła zbieraczka Sammlerin

zbierać ˈzbʲjɛraʨ̑ v
gromadzić sammeln
kolekcjonować, tworzyć zbiór czegoś sammeln
podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy sammeln
powodować, że grupa osób znajdzie się w jakimś miejscu sammeln

zbierać śmietankę ˈzbʲjɛraʨ̑ ɕmʲjɛˈtãnkɛ v
(przenośnie, przenośnia) czerpać korzyści wynikające z działania, które zostało już wykonane absahnen
zbierać śmietankę z powierzchni mleka absahnen

zbieżność n
posiadanie czegoś wspólnego Annäherung Übereinstimmung
schodzenie się w jednym punkcie Konvergenz Zusammenlaufen

zbieżny adj
mający coś wspólnego übereinstimmend
zbiegający się w jednym punkcie konvergent zusammenlaufend

zbijać ˈzbʲijäʨ̑ v
rozkruszać coś zwykle z pomocą młotka zusammenschlagen
stłaczać, ściskać coś, aby zajmowało mniej miejsca zusammendrücken zusammenpressen

zbiornik ˈzbʲjɔrʲɲik n
przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów Behälter Gefäß

zbiornikowiec n
statek przeznaczony do transportu materiałów płynnych, najczęściej ropy naftowej; Tanker Tankschiff

zbiór zbʲjur n
(informatyka, informatyczny) plik Datei
(matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów; Menge
grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość Menge
(rolnictwo, rolniczy) czynność zbierania plonów Ernte
(rolnictwo, rolniczy) zwykle w lm plon Ernte
zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś Sammlung

zbliżać ˈzblʲiʒaʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) powodować powstanie pozytywnych więzi emocjonalnych nahebringen
podchodzić, przysuwać się do czegoś sich nähern

zbocze ˈzbɔʧ̑ɛ n
(geografia, geograficzny) pochyły teren stanowiący część góry, wzgórza, doliny czy wąwozu Hang Abhang

zboże ˈzbɔʒɛ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna Getreide

zbrodnia ˈzbrɔdʲɲa n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo; Verbrechen

zbrodnia wojenna ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów; Kriegsverbrechen

zbrodniarz n
człowiek popełniający zbrodnię Verbrecher

zbroja ˈzbrɔja n
okrycie ochronne wojownika, zabezpieczające przed ciosami Rüstung

zbyt zbɨt adv
nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie zu

zbyteczny zbɨˈtɛʧ̑nɨ adj
taki, którego się nie potrzebuje entbehrlich

zbłaźnić się ˈzbwaʑɲiʨ̑‿ɕɛ v
o człowieku ośmieszyć się, zaszkodzić swojej reputacji, narazić się na śmieszność lub wstyd kompromittieren sich blamieren

zdanie ˈzdãɲɛ n
(gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika) Satz
opinia Meinung Ansicht

zdarzenie zdaˈʒɛ̃ɲɛ n
coś, co miało miejsce; co zdarzyło się Ereignis

zdawać ˈzdavaʨ̑ v
pokładać w kimś zaufanie sich verlassen

zdecydować ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑ v
podjąć decyzję entscheiden

zdejmować zdɛjˈmɔvaʨ̑ v
zabierać coś z jakiegoś miejsca wysoko lub z wieszaka nehmen wegnehmen
ściągać nakrycie głowy, okulary abnehmen
ściągać ubranie, buty ausziehen

zderzacz n
urządzenie, które ma za zadanie coś zderzać Speicherring

zderzak ˈzdɛʒak n
(motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą; Stoßstange

zdjąć zdʲjɔ̇̃ɲʨ̑ v
biorąc, usunąć skąd herunternehmen
o stanach uczuciach: ogarnąć, opanować erfassen

zdobycz ˈzdɔbɨʧ̑ n
ofiara upolowana przez drapieżnika, myśliwego lub wędkarza Beute
osiągnięcia w jakiejś dziedzinie Trophäe Beute Errungenschaft

zdobywać zdɔˈbɨvaʨ̑ v
robić coś (dokonywać czegoś), pokonując wewnętrzne opory; odważać się gewinnen sich hervorwagen

zdobyć ˈzdɔbɨʨ̑ v
aspekt dokonany od: zdobywać erobern

zdolność ˈzdɔlnɔɕʨ̑ n
umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności Fähigkeit Können
naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś Fähigkeit Können

zdolny ˈzdɔlnɨ adj
będący w stanie wykonać określoną czynność fähig imstande
taki, który ma talent, zdolności; jest uzdolniony begabt talentiert

zdrada ˈzdrada n
działanie na szkodę narodu lub kraju Verrat
odstąpienie od zasad lub wartości Verrat
ujawnienie wspólnej lub cudzej tajemnicy Verrat
niedochowanie wierności (zazwyczaj seksualnej) małżeńskiej lub partnerskiej Treulosigkeit Untreue Verrat

zdradzać ˈzdraʣ̑aʨ̑ v
o sekrecie, tajemnicy: wyjawiać, mówić komuś, często niepowołanemu ausplaudern verraten
złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku betrügen die Ehe brechen hintergehen Ehebruch begehen untreu sein
łamać dane komuś słowo, obietnicę; wykonywać coś, co może być traktowane jako złamanie takiej obietnicy; także porzucać swoje ideały verraten

zdradziecki adj
taki, który grozi niebezpieczeństwem, mimo że sprawia wrażenie bezpiecznego heimtückisch
taki, który ma na celu zdradę; który zdradził lub zdradza verräterisch tückisch

zdrajca ˈzdrajʦ̑a n
(żartobliwie) ktoś, kto oszukuje Betrüger
ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp. Verräter
ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości Verräter

zdrajczyni zdrajˈʧ̑ɨ̃ɲi n
forma żeńska od zdrajca Verräterin

zdrapka ˈzdrapka n
kupon lub karta z polem zdrapki (1.1) Rubbellos

zdrobnienie zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ n
(gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu; Diminutiv Verkleinerungsform

zdrowaśka zdrɔˈvaɕka n
(potocznie, potoczny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Zdrowaś Maryjo”; Ave-Maria

zdrowie ˈzdrɔvʲjɛ n
stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby) Gesundheit

zdrowotny zdrɔˈvɔtnɨ adj
dotyczący zdrowia gesundheitlich
korzystnie wpływający na stan zdrowia Erholung gesundheitsfördernd

zdrowy ˈzdrɔvɨ adj
taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze gesund
dobry dla zdrowia gesund

zdrowy jak ryba adj
bardzo zdrowy kerngesund

zdumiewać v
wywoływać zdumienie verwundern erstaunen

zdumiony adj
znacznie zdziwiony; wyrażający zdumienie erstaunt verblüfft

zdun zdũn n
osoba, która buduje i konserwuje piece Ofensetzer

zdzierać ˈʑʥ̑ɛraʨ̑ v
szarpiąc, zdejmować warstwę czegoś abreißen

zebra ˈzɛbra n
(zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści; Zebra

zebu ˈzɛbu n
(zoologia, zoologiczny) gatunek bydła; Zebu

zecer ˈzɛʦ̑ɛr n
(dawniej, dawny) pracownik drukarni zajmujący się składaniem publikacji za pomocą czcionek, obecnie archaizm leksykalny; Schriftsetzer Setzer

zefir ˈzɛfʲir n
(meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) łagodny i ciepły wiatr Zephyr

zegar ˈzɛɡar n
przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu; Uhr

zegar słoneczny ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ n
zegar określający czas na podstawie pozycji słońca Sonnenuhr

zegar wahadłowy ˈzɛɡar ˌvaxadˈwɔvɨ n
zegar mechaniczny wykorzystujący wahadło jako regulator chodu do odmierzania czasu Pendeluhr

zegarek zɛˈɡarɛk n
niewielkich rozmiarów zegar Uhr Armbanduhr

zegarmistrz zɛˈɡarmʲisṭʃ n
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków; Uhrmacher

zelota zɛˈlɔta n
(historia, historyczny, historycznie) członek żydowskiego ugrupowania religijno-politycznego z I w. n.e., którego celem była czynna walka z okupacją rzymską w Palestynie; Zelot

zemsta ˈzɛ̃msta n
odwet za krzywdy Rache

zenit ˈzɛ̃ɲit n
(astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie; Zenit

zepsucie n
rozkład moralności Sittenverfall

zepsuty do szpiku kości zɛˈpsutɨ dɔ‿ˈʃpʲiku ˈkɔɕʨ̑i adj
całkowicie zdemoralizowany, zły bis auf die Knochen verdorben

zerwać ˈzɛrvaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś sich entloben
oddzielić coś od czegoś, ciągnąć abbrechen

zespół ˈzɛspuw n
(medycyna, medyczny) występowanie wad wrodzonych, urazów lub objawów chorobowych w charakterystycznym zestawieniu; Syndrom
grupa muzyków występująca razem na scenie Band Gruppe
grupa osób realizująca wspólny cel; Gruppe Team
zbiór jednostek, obiektów stanowiący całość Komplex

zespół Downa n
(medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21; Downsyndrom

zespół Guillaina-Barrégo n
(medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii; Guillain-Barré-Syndrom

zespół Sjögrena n
(medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek; Sjögren-Syndrom

zespół hipoplazji lewego serca ˈzɛspuw ˌçipɔˈplazʲji lɛˈvɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a n
(medycyna, medyczny) wrodzona wada serca polegająca na niewykształceniu prawidłowej lewej komory serca; hypoplastisches Linksherz-Syndrom

zespół kanału nadgarstka ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka n
(medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka Karpaltunnelsyndrom

zespół opóźnionej fazy snu n
(medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt późnym zasypianiu i budzeniu się; Schlafphasensyndrom

zestawiać v
(medycyna, medyczny) złączać końce złamanej kości ausrichten
składać w całość zusammensetzen
stawiać blisko siebie nebeneinander stellen
zdejmując coś, kłaść to niżej herunterstellen

zeszklić v
(kulinaria) lekko podsmażyć, aż nabierze lekko przezroczystego, szklistego koloru, nie doprowadzając przy tym do zarumienienia anbraten bis alles glasig sein glasig anbraten

zeszyt ˈzɛʃɨt n
(szkolnictwo, szkolny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania; Heft

zeszły ˈzɛʃwɨ adj
taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu) vergangen vorig

zewnątrz ˈzɛvnɔ̃nṭʃ preposition
(przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska außen außerhalb draußen

zewnętrzny zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ adj
taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz Außen außen äußerer

zez zɛs n
(medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie; Schielen Strabismus

zeznawanie ˌzɛznaˈvãɲɛ n
(rzeczownik odczasownikowy) od: zeznawać Aussagen

zezowaty adj
taki, który ma zeza schielend schieläugig

zezwalać zɛˈzvalaʨ̑ v
(oficjalnie) wydawać komuś zezwolenie na coś; pozwalać, nie zabraniać zulassen

zezwolenie ˌzɛzvɔˈlɛ̃ɲɛ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument poświadczający oficjalną zgodę Erlaubnis Bewilligung Genehmigung
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalna zgoda Erlaubnis Bewilligung Genehmigung

zgadywać v
przewidywać co na podstawie przesłanek niedających pewności raten

zgadzać ˈzɡaʣ̑aʨ̑ v
być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię einverstanden sein übereinstimmen
wyrażać zgodę, dawać zgodę na coś einverstanden sein zustimmen

zgaga ˈzɡaɡa n
uczucie pieczenia w przełyku Sodbrennen

zgar zɡar n
(metaloznawstwo, metalurgia) strata metalu w czasie procesów metalurgicznych, głównie wytapiania Abbrand

zgliszcza n
pozostałości po spalonej budowli, mieście Brandstätte

zgnilec amerykański ˈzʲɟɲilɛʦ̑ ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci n
(weterynaria, weterynaryjny) (pszczelarstwo, pszczelarski) choroba bakteryjna czerwiu pszczelego; Amerikanische Faulbrut

zgnilec europejski ˈzʲɟɲilɛʦ̑ ˌɛwrɔˈpɛjsʲci n
(weterynaria, weterynaryjny) (pszczelarstwo, pszczelarski) choroba bakteryjna czerwi pszczelich; Europäische Faulbrut

zgniły ˈzʲɟɲiwɨ adj
taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło faul

zgoda ˈzɡɔda n
stan pozbawiony konfliktów czy kłótni, pojednanie Einigung Übereinstimmung

zgoda ˈzɡɔda particle
odpowiedź potwierdzająca, wyrażająca przyzwolenie Zustimmung einverstanden

zgoda buduje, niezgoda rujnuje ˈzɡɔda buˈdujɛ ɲɛˈzɡɔda rujˈnujɛ proverb
współpraca i dobre stosunki są warunkiem koniecznym do osiągnięcia wspólnego celu die Eintracht baut das Haus, die Zwietracht reißt es nieder

zgodność ˈzɡɔdnɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne Übereinstimmung

zgrabiarka zɡraˈbʲjarka n
(rolnictwo, rolniczy) (technologia, technika, techniczny) maszyna służąca do zgrabiania siana lub słomy ze ścierniska Schwadenrechen

zgrabny ˈzɡrabnɨ adj
odznaczający się finezją, elegancją; pełen gracji graziös
proporcjonalnie zbudowany wohlgeformt
trafnie sformułowany geschickt

zgrubienie zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ n
(gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym; Augmentativ

zgryz zɡrɨs n
(anatomia, anatomiczny) ustawienie zębów względem siebie Okklusion

zgryzota zɡrɨˈzɔta n
wielkie zmartwienie Gram Kummer

zgubiony adj
zaginiony; taki, którego ktoś zgubił verloren

zgubić ˈzɡubʲiʨ̑ v
przez nieuwagę zostawić coś w nieznanym sobie miejscu verlieren

zgubny ˈzɡubnɨ adj
prowadzący do zguby verderblich
przynoszący zniszczenie fatal

ziarno ˈʑarnɔ n
(botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion; Korn Körnchen
(fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii; Korn
cząstka czegoś Korn
krystalit; Korn Kristallit

ziarnopłon wiosenny n
(botanika, botaniczny) Ficaria verna Huds., gatunek kwitnącej żółto byliny o właściwościach leczniczych; Scharbockskraut

ziele angielskie n
(kulinaria) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa; Piment

zielenina ˌʑɛlɛ̃ˈɲĩna n
(spożywczy) (potocznie, potoczny) ogół zielonych produktów spożywczych Grünzeug

zieleń ˈʑɛlɛ̃ɲ n
kolor zielony Grün

zielona herbata ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata n
(kulinaria) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania grüner Tee Grüntee

zielonawy ˌʑɛlɔ̃ˈnavɨ adj
w kolorze podobnym do zielonego grünlich

zielone ʑɛˈlɔ̃nɛ n
światło sygnalizacyjne w kolorze zielonym Grün

zielono adv
z użyciem zielonej barwy, z obecnością zieleni grün

zielonooki ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci adj
(książkowy) taki, który ma zielone, zielonkawe oczy grünäugig

zielony ʑɛˈlɔ̃nɨ adj
(lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody grün
o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały grün
mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego; grün unerfahren

zielony ludzik n
(żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze grünes Männchen

zielsko n
(potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin Unkraut

ziemia ˈʑɛ̃mʲja n
działka rolnicza lub budowlana Grundstück
gleba Erde
grunt, podłoże (także w budynku) Boden Erde
kraina geograficzna Boden

ziemniak ˈʑɛ̃mʲɲak n
(botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z gatunku psianka ziemniak, o jadalnych bulwach; Kartoffel Erdapfel
(spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1) Kartoffel Erdapfel

ziewać ˈʑɛvaʨ̑ v
szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia gähnen

zima ˈʑĩ.ma n
najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku; Winter

zimna wojna ˈʑĩmna ˈvɔjna n
(historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku; Kalter Krieg

zimne ognie ˈʑĩmnɛ ˈɔɟɲɛ n
niewielkie fajerwerki do użytku domowego w formie pręcika, na którym spala się substancja wytwarzająca snop iskier; Wunderkerze

zimno ˈʑĩmnɔ adv
(przysłówek) od: zimny kalt

zimno ˈʑĩmnɔ n
niska temperatura Kälte

zimny ˈʑĩmnɨ adj
mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna kalt

zimorodek ˌʑĩmɔˈrɔdɛk n
(ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa nurkując; Eisvogel

zimowisko ˌʑĩmɔˈvʲiskɔ n
miejsce spędzania zimy Winterquartier
zimowy kurort Winterkurort
zimowy wyjazd dzieci i młodzieży Winterferienlager

zimowy ʑĩˈmɔvɨ adj
typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie winterlich
przystosowany do warunków panujących w zimie winterlich

ziomek ˈʑɔ̃mɛk n
osoba pochodząca z tego samego kraju lub tych samych okolic Landsmann

ziomkostwo ˈʑɔ̃mkɔstfɔ n
(społeczny) stowarzyszenie osób pochodzących z tego samego regionu kraju oraz ich potomków identyfikujących się z regionem pochodzenia; Landsmannschaft

zioła prowansalskie n
(kulinaria) przyprawa, tradycyjna mieszanka ziół pochodząca z Prowansji; Kräuter der Provence

zięba ˈʑɛ̃mba n
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs; Buchfink

zięć ʑɛ̇̃ɲʨ̑ n
mąż córki Schwiegersohn Eidam

zjadać ˈzʲjadaʨ̑ v
połykać jako pokarm essen

zjawa ˈzʲjava n
duch osoby zmarłej Gespenst

zjawisko zʲjaˈvʲiskɔ n
naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka; Erscheinung

zjazd zʲjast n
droga pozwalająca zjechać z głównej trasy Ausfahrt

zjednoczony adj
połączony dla wspólnej sprawy vereinigt vereint

zjeść tę żabę ˈzʲjɛ̇ɕʨ̑ ˈtɛ ˈʒabɛ v
ponieść niemiłe konsekwencje własnego postępowania eine Kröte schlucken

zjeżdżalnia zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa n
urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie; Rutsche

zlepek n
całość złożona z różnych, często niepasujących do siebie części Amalgam

zlew zlɛf n
naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową Ausguss

zmarszczka ˈzmarʃʧ̑ka n
(anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych Falte
załamanie na powierzchni jakiegoś przedmiotu Falte

zmartwiony adj
taki, który się czymś martwi betrübt

zmiana ˈzmʲjãna n
grupa pracowników pracująca o danej porze Schicht
określony czas doby, kiedy pracuje wyznaczona grupa pracowników Schicht
przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną Änderung Veränderung

zmieniać ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑ v
nadawać komuś lub czemuś inne właściwości wechseln
zamieniać, zastępować coś czymś innym wechseln

zmierzch zmʲjɛʃx n
moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się; Abenddämmerung Dämmerung

zmieszany adj
wprawiony w zakłopotanie verlegen betreten

zmieszać z błotem v
naubliżać komuś, zniesławić, oczernić kogoś in den Schmutz ziehen

zmrocznik gładysz n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych; Mittlere Weinschwärmer

zmrok zmrɔk n
moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się Dämmerung

zmuszać ˈzmuʃaʨ̑ v
nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś zwingen
przekonywać, skłaniać siebie do zrobienia czegoś, mimo, że nie ma się chęci, przekonania sich zwingen

zmywacz do paznokci ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i n
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci; Nagellackentferner

zmywak ˈzmɨvak n
szmatka, gąbka itp. służące do zmywania naczyń Putzschwamm

zmywarka zmɨˈvarka n
(technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń; Geschirrspüler Spülmaschine Geschirrspülmaschine Geschirrwaschmaschine Spülautomat

zmyślać v
mówić nieprawdę, koloryzować ersinnen spinnen

zmęczony zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ participleAdjective
odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek müde abgehetzt

znaczek pocztowy ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ n
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) mały, papierowy prostokąt przyklejany do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki); Briefmarke

znaczenie znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje Bedeutung
wartość, ważność czegoś, waga Bedeutung

znacznie ˈznaʧ̑ʲɲɛ adv
dużo, w dużym stopniu, bardzo beträchtlich wesentlich erheblich

znaczny ˈznaʧ̑nɨ adj
(książkowy) istotny, duży, ważny bedeutend beträchtlich erheblich ansehnlich

znaczyć ˈznaʧ̑ɨʨ̑ v
mieć znaczenie, sens bedeuten

znaczący znaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ adj
istotny, ważny, odgrywający dużą rolę bedeutend

znad znat preposition
z miejsca powyżej czegoś über

znajda n
dziecko, które zostało znalezione Findelkind Findling

znajdować znajˈdɔvaʨ̑ v
zdobywać to, czego się szuka finden
(przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś finden
odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś finden
być w jakimś miejscu befinden

znajomy znaˈjɔ̃mɨ n
taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia) Bekannter

znak znak n
kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie Zeichen Marke

znak drogowy ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ n
(motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg; Verkehrszeichen

znak przestankowy ˈznak ˌpʃɛstãŋˈkɔvɨ n
znak graficzny służący do rozdzielenia części zdania lub samych zdań Interpunktionszeichen

znak wodny ˈznaɡ ˈvɔdnɨ n
obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji; Wasserzeichen

znak zodiaku ˈznaɡ zɔˈdʲjaku n
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) każda z dwunastu części zodiaku, nosząca nazwę gwiazdozbioru zodiakalnego, który leżał w jej obrębie ok. 2000 lat temu; Sternzeichen
(astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) symbol oznaczający znak zodiaku (1.1) Sternzeichen

znalazca n
ten, który coś znalazł Finder

znalezisko ˌznalɛˈʑiskɔ n
rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie Fund

znany ˈznãnɨ adj
taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób bekannt

znać znaʨ̑ modal
mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym kennen
mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości kennen

znać jak własną kieszeń ˈznaʨ̑ ˈjaɡ ˈvwasnɔ̃w̃ ˈcɛʃɛ̃ɲ v
znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie wie seine Hosentasche kennen

znicz zʲɲiʧ̑ n
szeroka świeca w płytkim zbiorniku palona na grobach, pod pomnikami; Grablicht

znieczulać v
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) stosować leki znoszące odbieranie impulsów uszkadzających i odczuwanie bólu betäuben anästhesieren
czynić nieczułym abstumpfen

znieczulica n
(książkowy) brak wrażliwości, obojętność na krzywdę czy potrzeby innych Gefühllosigkeit Unempfindlichkeit

zniewieściały ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɨ adj
o mężczyźnie: taki, który ma kobiece cechy verweiblicht weibisch

znikać ˈzʲɲikaʨ̑ v
stawać się niewidocznym verschwinden

zniszczenie zʲɲiʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
to, co zostało zniszczone, zrujnowane, zburzone Zerstörung

zniszczony zʲɲiʃˈʧ̑ɔ̃nɨ adj
(przenośnie, przenośnia) zmęczony, wycieńczony, o niezdrowym wyglądzie abarbeiten abtakeln
zużyty, uszkodzony verschlissen verwittern zerstören

zniweczyć v
zniszczyć coś doszczętnie zerstören

znowu ˈznɔvu adv
jeszcze raz, ponownie, na nowo wieder abermals

znudzenie n
brak zainteresowania Langeweile Langweile Überdruss

znudzony znuˈʣ̑ɔ̃nɨ adj
odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś gelangweilt

znój n
ciężka praca, wysiłek Mühe

zobaczyć zɔˈbaʧ̑ɨʨ̑ v
dostrzec, zauważyć, ujrzeć coś erblicken sehen

zoisyt zɔˈ<sup>j</sup>isɨt n
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych; Zoisit

zoo ˈzɔː n
ogród zoologiczny Zoo

zoologia ˌzɔːˈlɔɟja n
(biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach; Zoologie Tierkunde

zooplankton ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n n
(zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu; Zooplankton

zorza ˈzɔʒa n
(meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie Morgenrot Morgenröte Abendrot Abendröte Polarlicht

zostawać zɔˈstavaʨ̑ v
być pozostałością po czymś, czego już nie ma bleiben übrigbleiben übrig bleiben
nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca bleiben
stawać się kimś/czymś werden
tylko aspekt dokonany: używany do tworzenia strony biernej o aspekcie dokonanym werden

zostawić na lodzie v
pozostawić kogoś samemu sobie w trudnej sytuacji, przestać się kimś interesować, zajmować im Stich lassen

zrozumiały ˌzrɔzũˈmʲjawɨ adj
dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia verständlich
dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia verständlich

zrozumiały sam przez się ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ adj
niebudzący wątpliwości selbstverständlich

zrywać ˈzrɨvaʨ̑ v
kończyć, przerywać abbrechen
o roślinach lub ich owocach zbierać pflücken
odłączać coś silnym szarpnięciem abreißen reißen

zręcznie adv
w sprawny sposób geschickt

zręczność n
wysoka sprawność fizyczna, zwinność Geschicklichkeit Geschick

zręczny ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ adj
zwinny geschickt anstellig

zszywacz ˈsʃɨvaʧ̑ n
(biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek; Heftmaschine Hefter

zszywka ˈsʃɨfka n
(biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza Heftklammer

zuch n
(harcerski) członek najmłodszej grupy wiekowej harcerstwa; Wölfling

zuchwały zuxˈfawɨ adj
skłonny do podejmowania ryzyka, odważny verwegen

zugzwang n
(szachy, pojęcie szachowe) konieczność wykonania posunięcia w pozycji, w której każdy ruch pogarsza położenie gracza; Zugzwang

zupa ˈzupa n
(kulinaria) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu; Suppe

zurwanizm n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu Zurvanismus

zuryski adj
związany z Zurychem, dotyczący Zurychu, pochodzący z Zurychu Zürcher Züricher

zużyty adj
taki, który uległ zużyciu abgenutzt

zwalniać ˈzvalʲɲäʨ̑ v
(o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska entlassen
luzować, złagadzać uścisk lockern
zostawiać, opuszczać, przestawać zajmować lockern
wypuszczać kogoś na wolność freilassen befreien
zmniejszać prędkość verlangsamen

zwierzyna zvʲjɛˈʒɨ̃na n
(łowiectwo, łowiecki) zwierzęta łowne, będące przedmiotem polowań Tiere

zwierzę ˈzvʲjɛʒɛ ˈzvʲjɛʒɛnta n
(biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej; Tier

zwierzę domowe ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ n
zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa; Haustier

zwierzęcy zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ adj
związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia animalisch tierisch

zwinność n
cecha bycia bardzo sprawnym Gewandtheit Flinkheit Gelenkigkeit

związany zvʲjɔ̃w̃ˈzãnɨ adj
dotyczący czegoś, mający związek z czymś lub kimś verbunden

związek ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk n
powiązanie między osobami, partnerstwo; (także, też) osoby w jakiś sposób powiązane Beziehung
stowarzyszenie, sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów; Verband Verein Gesellschaft
wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami Verbindung

związek chemiczny ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ n
(chemia, chemiczny) zbiór trwale połączonych atomów; chemische Verbindung

związek frazeologiczny ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌfrazɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ n
(językoznawstwo, językoznawczy) utrwalone w użyciu połączenie dwóch lub więcej wyrazów mające pewne wspólne ustalone znaczenie; Phraseologismus

związek rządu ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈʒɔ̃ndu n
(językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym jeden wyraz narzuca formę drugiemu wyrazowi, który zawsze przyjmuje tę narzuconą formę; Rektion

związek zawodowy ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ n
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych; Gewerkschaft

związkowiec zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvʲjɛʦ̑ n
członek, działacz związku zawodowego Gewerkschaftler

związywać zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑ v
trwale łączyć końce sznurka, liny itp. zusammenbinden

zwiększać ˈzvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑ v
sprawiać, że coś jest większe pod względem liczby, rozmiaru, nasilenia vergrößern

zwięzłość n
cecha bycia zwięzłym Knappheit Kürze

zwlekać ˈzvlɛkaʨ̑ v
opóźniać wykonanie jakiejś czynności przez siebie zögern

zwodzić v
wprowadzać w błąd irreführen täuschen

zwolenniczka ˌzvɔlɛ̃ɲˈːiʧ̑ka n
osoba płci żeńskiej, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś Befürworterin

zwolennik zvɔˈlɛ̃ɲːik n
osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś Anhänger Befürworter Sympathisant

zwolnienie lekarskie zvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ lɛˈkarsʲcɛ n
(urzędowy) (medycyna, medyczny) zaświadczenie wystawiane przez lekarza, usprawiedliwiające nieobecność pracownika w pracy, niezdolnego do pracy z powodu choroby lub konieczności zapewnienia opieki choremu członkowi rodziny; AU-Bescheinigung Arbeitsunfähigkeitsbescheinigung Krankenschein Krankschreibung

zworka ˈzvɔrka n
(zdrobniale) od: zwora Jumper

zwornik n
(architektura, architektoniczny) szczytowy kliniec niektórych typów sklepienia Schlussstein

zwoływać zvɔˈwɨvaʨ̑ v
gromadzić gdzieś wiele osób poprzez wołanie zusammenrufen zusammentrommeln

zwrot zvrɔt n
wyrażenie, zdanie, konstrukcja słowna; związek wyrazów Redewendung

zwrotnica zvrɔtʲˈɲiʦ̑a n
urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych Weiche

zwrotnik ˈzvrɔtʲɲik n
(geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut); Wendekreis

zwrócić ˈzvruʨ̑iʨ̑ v
oddać komuś jego własność, coś, co zostało od niego pożyczone zurückgeben

zwycięski adj
związany ze zwycięstwem, dotyczący zwycięstwa siegreich

zwycięstwo zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ n
sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji Sieg

zwycięzca zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a n
ten, który zwyciężył, wygrał Gewinner Sieger

zwyciężać zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑ v
odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś siegen

zwyczaj ˈzvɨʧ̑aj n
indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby Gewohnheit
sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę Brauch

zwyczajny zvɨˈʧ̑ajnɨ adj
taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły gewöhnlich

zwyczajowo adv
zgodnie z przyjętym zwyczajem üblicherweise

zwykle ˈzvɨklɛ adv
zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często gewöhnlich

zwyknąć ˈzvɨknɔ̃ɲʨ̑ v
mieć w zwyczaju, zazwyczaj coś robić pflegen

zwykły ˈzvɨkwɨ adj
niewyróżniający się niczym gewöhnlich

zwyrodnialec ˌzvɨrɔdʲˈɲalɛʦ̑ n
człowiek wynaturzony, wypaczony; degenerat Degenerat

zwłaszcza ˈzvwaʃʧ̑a adv
przede wszystkim, nade wszystko, w szczególności, szczególnie, specjalnie insbesondere

zwłoki ˈzvwɔci n
ciało martwego człowieka; Leiche

zygota n
(biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia; Zygote

zygzak ˈzɨɡzak n
ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z” Zickzack

zygzakowaty ˌzɨɡzakɔˈvatɨ adj
biegnący zygzakiem, w linii, która co kawałek załamuje się zickzackförmig

zyprazydon ˌzɨpraˈzɨdɔ̃n n
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) atypowy lek przeciwpsychotyczny będący pochodną piperazyny, stosowany w terapii schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej Ziprasidon

zysk zɨsk n
(ekonomia, ekonomiczny) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży Gewinn
korzyść z czegoś, uzyskana wartość Gewinn Nutzen

ząb zɔ̃mp n
(anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu; Zahn Sägezahn
(technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu Zahn

ząb mleczny n
(przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) pierwszy ząb (u człowieka) Milchzahn

ząbek czosnku ˈzɔ̃mbɛk ˈʧ̑ɔsn̥ku n
jedna z cząstek wchodzących w skład główki czosnku Knoblauchzehe

ząbkować zɔ̃mpˈkɔvaʨ̑ v
mieć wyrzynające się zęby zahnen

zębina n
(stomatologia, stomatologiczny) tkanka leżąca pod szkliwem w obrębie korony zęba i pod cementem w obrębie szyjki i korzenia zęba; Dentin Zahnbein

zębodół zɛ̃mˈbɔduw n
(anatomia, anatomiczny) zagłębienie w szczęce lub w żuchwie, w którym znajduje się korzeń zęba; Zahnfach

zębowa wróżka zɛ̃mˈbɔva ˈvruʃka n
baśniowa postać w kulturze anglosaskiej obdarowująca dzieci w zamian za pozostawione przez nie mleczne zęby; Zahnfee

złamanie zwãˈmãɲɛ n
(medycyna, medyczny) miejsce, w którym złamała się kość Bruch Fraktur
(rzeczownik odczasownikowy) od: złamać Brechen Bruch

złamać serce ˈzwãmaʨ̑ ˈsɛrʦ̑ɛ v
skrzywdzić kogoś, porzucić kogoś, zrobić komuś przykrość das Herz brechen

zło zwɔ n
coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie; Böse

złodziej ˈzwɔʥ̑ɛ̇j n
osoba, która kradnie Dieb

złota polska jesień ˈzwɔta ˈpɔlska ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ n
okres żółknięcia liści drzew we wrześniu lub październiku, połączony z piękną i ciepłą pogodą Altweibersommer Spätsommer

złota rybka n
(ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus; Goldfisch

złota rózga ˈzwɔta ˈruzɡa n
(potocznie, potoczny) (ludowy) nawłoć pospolita Goldrute

złota rączka ˈzwɔta ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka n
osoba mająca wszechstronne uzdolnienia techniczne, potrafiąca niemal wszystko naprawić Heimwerker

złotnik ˈzwɔtʲɲik n
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) Goldschmied

złoto ˈzwɔtɔ n
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79; Gold
stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet Gold
(sport, sportowy) złoty medal Gold

złotousty ˌzwɔtɔˈ<sup>w</sup>ustɨ adj
(książkowy) posiadający talent oratorski, będący świetnym mówcą beredt

złoty ˈzwɔtɨ adj
(jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota golden
mający kolor i połysk złota golden
(przenośnie, przenośnia) dobry, najlepszy w swoim rodzaju golden

złoty ˈzwɔtɨ n
jednostka monetarna Polski równa 100 groszom; Zloty

złoty spadochron n
(przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji; goldener Fallschirm

złoty środek ˈzwɔtɨ ˈɕrɔdɛk idiom
(przenośnie, przenośnia) kompromisowe rozwiązanie zadowalające skrajne stanowiska goldene Mitte

złowrogi zwɔvˈrɔɟi adj
będący oznaką czegoś złego ominös bedrohlich verhängnisvoll
mający wrogie zamiary böswillig übelgesinnt

złowrogość n
nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś Böswilligkeit Feindseligkeit

złościć v
doprowadzać do złości ärgern wütend machen
wpadać w złość sich ärgern

złośliwe oprogramowanie n
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym; Schadsoftware

złośliwość zwɔɕˈlʲivɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest złośliwy Bosheit

złośliwy zwɔɕˈlʲivɨ adj
nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość boshaft bösartig
o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu bösartig boshaft

złość zwɔɕʨ̑ n
silne uczucie rozdrażnienia, gniewu, wrogości w stosunku do kogoś; Wut Zorn Ärger

złożenie zwɔˈʒɛ̃ɲɛ n
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów; Komposition Zusammensetzung

złożoność n
cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów Komplexität Vielschichtigkeit

zły zwɨ adj
agresywny, zdenerwowany (w danej chwili) böse
błędny, niepoprawny falsch
niegrzeczny, nieposłuszny böse schlecht
niemiły, nieprzyjemny (z charakteru) böse schlecht
niepasujący, nieodpowiedni schlecht
niesmaczny schlecht schlimm
o zdrowiu, zmysłach słaby schlecht schlimm
niekorzystny schlecht schlimm
kiepski, nieznający się schlecht schlimm
niewygodny, nieprzyjemny, nieudany schlecht schlimm

à propos a‿prɔˈpɔ
…wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi übrigens

écru adj
żółtoszary ecru ekrü

ćapati n
(kulinaria) indyjski pszenny placek, rodzaj chleba Chapati

ćma ʨ̑ma n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny; Nachtfalter Motte

ćmić ʨ̑mʲiʨ̑ v
powodować lekki ból mucken
słabo świecić, migotać flimmeren

ćwiartka n
(drukarstwo, drukarski) czwarta część arkusza drukarskiego Vierfachdruck
(potocznie, potoczny) ćwierć litra wódki Viertelliter
jedna z czterech równych części czego Viertel

ćwiczenie ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
(zobacz) ćwiczenia Üben
czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka Übung

ćwiczenie czyni mistrza ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa proverb
im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy Übung macht den Meister

ćwiczyć ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑ v
(szkolnictwo, szkolny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności üben

ćwierć ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ n
jedna czwarta, 25% Viertel

ćwierćfinał ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈfʲĩnaw n
(sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału Viertelfinale

ćwierćnuta ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta n
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty; Viertelnote

ćwikła ˈʨ̑fʲikwa n
(kulinaria) gotowane lub kiszone buraki ćwikłowe z dodatkiem tartego chrzanu i octu; Rote-Bete-Meerrettich Salatrüben

Łaba ˈwaba pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech i w Czechach; Elbe

Ładoga pn
(geografia, geograficzny) największe jezioro Europy położone w Rosji, na północny wschód od Petersburga; Ladogasee

Łatgalia pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leżąca we wschodniej części kraju; Lettgallen

Łazarz ˈwazaʃ pn
(biblijny) postać biblijna Lazarus
imię męskie; Lazarus

Łazy ˈwazɨ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie śląskim; Lasern

Łańcut ˈwãj̃nʦ̑ut pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Landshut

Łeba ˈwɛba pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Leba

Łobez ˈwɔbɛs pn
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim; Labes

Łomnica pn
(geografia, geograficzny) masyw górski w Tatrach; Lomnitzer Spitze

Łomonosow pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, znajdujące się pod administracyjną jurysdykcją Petersburga, leżące na południowym wybrzeżu Zatoki Fińskiej; Lomonossow

Łotwa ˈwɔtfa pn
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Lettland

Łotysz ˈwɔtɨʃ n
człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy Lette

Łować pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie witebskim Białorusi oraz pskowskim i nowogrodzkim Rosji, uchodząca do jeziora Ilmen; Lowat

Ługa pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez obwód leningradzki i nowogrodzki Rosji, uchodząca do Zatoki Fińskiej; Luga

Ługańsk pn
(geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego; Lugansk Luhansk

Łukasz ˈwukaʃ pn
imię męskie; Lukas

Łuza pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie kirowskim, Republice Komi i obwodzie wołgogradzkim, prawy dopływ rzeki Jug w dorzeczu Dwiny; Lusa

Łużyce wuˈʒɨʦ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) region w Niemczech i częściowo w Polsce, zamieszkany przez Niemców i Słowian; Lausitz

Łużyczanin ˌwuʒɨˈʧ̑ãɲĩn n
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel mniejszości słowiańskiej zamieszkującej Łużyce Sorbe

Łyna pn
(geografia, geograficzny) rzeka w Polsce i Rosji, lewy dopływ Pregoły, Alle Lahna

Łysiec pn
(geografia, geograficzny) szczyt w Sudetach; Kahlerberg

Łyśwa pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim; Lyswa

Łódź wuʨ̑ pn
(geografia, geograficzny) miasto w centralnej Polsce; Lodsch Lodz

łabski adj
związany z Łabą, dotyczący Łaby, leżący na Łabie elbisch

łabędź ˈwabɛ̃ɲʨ̑ n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi; Schwan Schwänin

łabędź czarnodzioby n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus columbianus, łabędź charakteryzujący się czarnym dziobem; Pfeifschwan

łabędź czarny n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu; Trauerschwan Schwarzschwan

łabędź krzykliwy ˈwabɛ̃ɲʨ̑ kʃɨkˈlʲivɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus cygnus, gatunek łabędzia o białym upierzeniu i żółtym dziobie z czarnym czubkiem; Singschwan

łabędź niemy ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ n
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych; Höckerschwan

łachudra waˈxudra n
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) człowiek niewiele wart Luder

łacina waˈʨ̑ĩna n
język starożytnych Rzymian; Latein

łaciński waˈʨ̑ĩj̃sʲci adj
właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego lateinisch

ładny ˈwadnɨ adj
o pogodzie bezdeszczowa, przyjemna schön
odznaczający się urodą schön hübsch

ładować waˈdɔvaʨ̑ v
(informatyka, informatyczny) ściągać z serwera stronę internetową laden
nabijać pistolet / karabin / strzelbę bądź inną broń palną laden
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora laden
umieszczać przedmioty w jedno miejsce w celu przetransportowania ich gdzieś indziej laden

łagodnie waˈɡɔdʲɲɛ adv
w sposób łagodny; delikatnie lub nieznacznie mild sanft

łagodność waˈɡɔdnɔɕʨ̑ n
cecha tego co jest łagodne; cecha tego, kto jest łagodny Milde

łagodny waˈɡɔdnɨ adj
charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju ruhig mild

łagodzić waˈɡɔʥ̑iʨ̑ v
czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym beilegen

łajka jakucka n
(kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do szpiców; Jakutischer Laika

łamaniec językowy wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ idiom
trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach Zungenbrecher

łamać ˈwãmaʨ̑ v
o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając brechen

łamać sobie głowę ˈwãmaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈɡwɔvɛ v
intensywnie zastanawiać się nad czymś; myśleć, rozmyślać, szukać odpowiedzi sich den Kopf zerbrechen

łamistrajk wãˈmʲistrajk n
(potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku Streikbrecher

łamliwy wãmˈlʲivɨ adj
łatwo łamiący się zerbrechlich brüchig

łania ˈwãɲa n
(zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela Hirschkuh Hinde

łapa ˈwapa n
noga zwierzęcia niemającego kopyt Pfote

łapać ˈwapaʨ̑ v
chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone ergreifen greifen fangen fassen packen
zarażać się, zostawać zarażonym chorobą einfangen

łapka ˈwapka n
pułapka Mausefalle Mäusefalle

łapówka waˈpufka n
wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści Bestechungsgeld Schmiergeld

łasica waˈɕiʦ̑a n
(zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe; Wiesel

łaska ˈwaska n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą Gnade
darowanie lub złagodzenie kary Gnade
przychylność, wielkoduszność Gnade

łatwo ˈwatfɔ adv
w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku leicht einfach

łatwopalny ˌwatfɔˈpalnɨ adj
wykazujący możliwość łatwego zapalenia się leicht entzündlich

łatwowierność n
cecha kogoś, kto ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji Blauäugigkeit Leichtgläubigkeit

łatwowierny adj
taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji leichtgläubig blauäugig

łatwość ˈwatfɔɕʨ̑ n
cecha tego, co jest łatwe, brak trudności Leichtigkeit

łatwy ˈwatfɨ adj
nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód leicht

ławeczka waˈvɛʧ̑ka n
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: ławka Bänkchen
(sport, sportowy) przyrząd kulturystyczny do ćwiczeń mięśni klatki piersiowej i tricepsa Hantelbank
mała ławka klein Bank

ławka ˈwafka n
(szkolnictwo, szkolny) szkolny mebel do nauki Bank Schulbank
twardy mebel do siedzenia dla kilku osób; Bank Sitzbank

łazienka waˈʑɛ̃nka n
pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem; Badezimmer Bad

łazić ˈwaʑiʨ̑ v
chodzić bez celu, wałęsać się, włóczyć się herumziehen

łańcuch ˈwãj̃nʦ̑ux n
(geografia, geograficzny) łańcuch górski; Gebirgszug
(technologia, technika, techniczny) element mechaniczny, składający się z identycznych ogniw; Kette
(przenośnie, przenośnia) ciąg zdarzeń, szereg obiektów Kette

łańcuszek n
(jubilerstwo, jubilerski) element drobnej biżuterii noszonej na szyi Halskette

łechtaczka wɛxˈtaʧ̑ka n
(anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków; Klitoris Kitzler

łgać jak najęty ˈwɡaʨ̑ ˈjak naˈjɛ̃ntɨ v
(potocznie, potoczny) kłamać z dużą wprawą, bez wahania lügen, dass sich die Balken biegen

łgać jak z nut ˈwɡaʨ̑ ˈjaɡ ˈz‿nut v
(potocznie, potoczny) kłamać z dużą wprawą, bez wahania lügen, dass sich die Balken biegen

łobuz ˈwɔbus n
osoba zachowująca się źle Lümmel Lausbub Lump Range Schuft

łochynia wɔˈxɨ̃ɲa n
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku borówka bagienna Rauschbeere

łokieć ˈwɔcɛ̇ʨ̑ n
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem Ellbogen Ellenbogen
(historia, historyczny, historycznie) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra) Elle

łom n
(technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.; Kuhfuß Brecheisen Brechstange

łomnicki adj
odnoszący się do Łomnicy, związany z Łomnicą Lomnitzer

łopata wɔˈpata n
narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów; Schaufel

łosoś ˈwɔsɔɕ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku; Lachs
(kulinaria) mięso ryby (1.1) Lachs

łotewski wɔˈtɛfsʲci adj
odnoszący się do Łotwy lub Łotyszów lettisch Lettisch

łowca ˈwɔfʦ̑a n
myśliwy Jäger
osoba poszukujący czegoś bądź kogoś dla pieniędzy lub przyjemności Jäger

łowić ryby w mętnej wodzie ˈwɔvʲiʨ̑ ˈrɨbɨ ˈv‿mɛ̃ntnɛj ˈvɔʥ̑ɛ v
korzystać z zamieszania lub niejasnej sytuacji, zyskiwać w sposób nieuczciwy im Trüben fischen

łozówka wɔˈzufka n
(ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków; Sumpfrohrsänger

łoś wɔɕ n
(zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu; Elch

łoś irlandzki ˈwɔɕ irˈlãnʦ̑ʲci n
(zoologia, zoologiczny) Megaloceros giganteus, gatunek wymarłego ssaka z rodziny jeleniowatych Riesenhirsch

łoże siewne ˈwɔʒɛ ˈɕɛvnɛ n
(rolnictwo, rolniczy) wierzchnia warstwa gruntu przygotowana do siewu; Saatbett

łoże śmierci ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i n
łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł Totenbett Sterbebett

łucznik ˈwuʧ̑ʲɲik n
(wojskowość, wojskowy) żołnierz, myśliwy posługujący się łukiem; Bogenschütze

łuczywo wuˈʧ̑ɨvɔ n
(przestarzałe, przestarzały) kawałek smolnego drzewa, używanego dawniej do oświetlania; Fackel

ług wuk n
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej; Alkalilauge

łuk wuk n
(fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami; Bogen Kreisbogen
(matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej; Bogen Arkus
(sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce (cięciwy) i nadanie tak strzale energii; Bogen
(architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1); Bogen
każdy kształt przypominający łuk (1.1) Bogen

łuk aorty ˈwuk aˈɔrtɨ n
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) odcinek aorty łączący jej część wstępującą z zstępującą Aortenbogen

łukowaty ˌwukɔˈvatɨ adj
mający kształt łuku, podobny do łuku, wygięty w kształcie łuku bogenförmig

łupież ˈwupʲjɛʃ n
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka; Schuppen Kopfschuppen

łuska ˈwuska n
(wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki Patronenhülse

łuskać v
wydobywać z łuski aushülsen enthülsen knacken

łuszczyca wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a n
przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów; Schuppenflechte Psoriasis

łut wut n
dawna jednostka miary masy, równa 1/16 grzywny lub 1/32 funta; Lot

łużycki wuˈʒɨʦ̑ʲci adj
związany z Łużycami lub Łużyczanami Lausitzer

łużycki wuˈʒɨʦ̑ʲci n
język słowiański, którym mówi się na Łużycach; Sorbisch

łydka ˈwɨtka n
(anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą; Wade

łykać v
(potocznie, potoczny) jeść pospiesznie runterschlingen
(potocznie, potoczny) wypijać alkohol schnappen
(przenośnie, przenośnia) łatwo przyswajać wiedzę aufnehmen
przesuwać co do gardła, przełyku, żołądka… schlucken

łysenkizm n
(biologia, biologiczny) radziecki, pseudonaukowy pogląd zaprzeczający istnieniu genów i uznający dziedziczną zmienność środowiskową za główny czynnik przystosowawczy; Lyssenkoismus

łysienie wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ n
(medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie Haarausfall

łyska ˈwɨska n
(ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole; Blässhuhn

łysy ˈwɨsɨ adj
całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie kahl

łyżeczka wɨˈʒɛʧ̑ka n
mała łyżka Teelöffel Löffelchen

łyżeczka do herbaty n
mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów Teelöffel

łyżka ˈwɨʃka n
sztuciec służący do jedzenia Löffel

łyżka do butów ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf n
narzędzie ułatwiające zakładanie butów Schuhanzieher Schuhlöffel

łyżka wazowa ˈwɨʃka vaˈzɔva n
(gastronomia) duża głęboka łyżka o długim trzonku, służąca do nalewania zupy z wazy Suppenkelle

łyżwiarstwo wɨʒˈvʲjarstfɔ n
(sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew; Eislauf Skaten

łyżwiarstwo synchroniczne n
(sport, sportowy) odmiana łyżwiarstwa figurowego polegająca na jeździe na lodzie i wykonywaniu figur przez drużyny (tzw. formacje); Synchroneiskunstlauf

łza wza n
(fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko; Träne

łódzki ˈwuʦ̑ʲci adj
dotyczący Łodzi Lodzer

łódź wuʨ̑ n
mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach; Boot

łój n
(biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych Talg
(technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji Talg Nierenfett Nierentalg Rindernierenfett

łóżeczko wuˈʒɛʧ̑kɔ n
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: łóżko; małe łóżko Bettchen

łóżko ˈwuʃkɔ n
mebel przeznaczony do spania; Bett

łóżko piętrowe n
rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania; Hochbett Etagenbett

łącznik ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik n
(językoznawstwo, językoznawczy) czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący Bindestrich Hyphen

łączyć ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑ v
spajać elementy za pomocą środków technicznych verbinden
kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska verbinden
(potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną verbinden
jednoczyć, umożliwiać zespolenie verbinden

łąka ˈwɔ̃ŋka n
teren gęsto porośnięty trawami; Wiese Weide

łękotka wɛ̃ŋˈkɔtka n
(anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego; Meniskus

ŚDM acronym
= Światowe Dni Młodzieży; WJT

ŚRK ɛɕ‿ɛr‿ˈka acronym
= (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Światowa Rada Kościołów; ÖRK

Śląsk ɕlɔ̃w̃sk pn
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna i historyczna na lewym brzegu górnej Odry; Schlesien

Śląsk Cieszyński ˈɕlɔ̃w̃sʲc ʨ̑ɛˈʃɨ̃j̃sʲci n
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna stanowiąca południowo-wschodnią część Śląska, położona wokół miasta Cieszyn i rzeki Olzy, częściowo w Polsce, częściowo w Republice Czeskiej; Teschener Schlesien

Śląsk Opolski n
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna stanowiąca centralną część Śląska, położona wokół miasta Opole, nad środkową i górną Odrą; Oppelner Schlesien

Ślązak ˈɕlɔ̃w̃zak n
mieszkaniec Śląska; Schlesier Schlonsake

Śnieżka ˈɕɲɛʃka pn
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt w Karkonoszach; Schneekoppe
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm; Schneewittchen

Śnieżnik ˈɕɲɛʒʲɲik pn
(geografia, geograficzny) szczyt w Sudetach Południowo-Wschodnich; Glatzer Schneeberg Grulicher Schneeberg Spieglitzer Schneeberg

Średnie Państwo n
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) okres w historii starożytnego Egiptu obejmujący lata od ok. 2050 do ok. 1760 p.n.e.; Mittleres Reich

Średniogórze Środkowoeuropejskie pn
(geografia, geograficzny) hercyński system górski położony w środkowych i południowych Niemczech, rozciągający się na północ od Alp i doliny Dunaju, a na południe od Niziny Północnoniemieckiej; Mittelgebirge

Środa Popielcowa ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem; Aschermittwoch

Środkowa Frankonia pn
(geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja w kraju związkowym Bawaria, jej stolicą jest Ansbach; Mittelfranken

Śródziemie ɕrudʲˈʑɛ̃mʲjɛ pn
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny kontynent w mitologii stworzonej przez J. R. R. Tolkiena; Mittelerde

Świdwin ˈɕfʲidvʲĩn pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Schivelbein

Świecie pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim; Schwetz

Świeża pn
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie kaliningradzkim Rosji, uchodzi do Zalewu Wiślanego; Frisching

Świna ˈɕfʲĩna pn
(geografia, geograficzny) cieśnina Morza Bałtyckiego; Swine

Świnica pn
(geografia, geograficzny) góra w Tatrach; Schweinkopf

Świnoujście ˌɕfʲĩnɔˈ<sup>w</sup>ujɕʨ̑ɛ pn
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim; Swinemünde

Święto Reformacji ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲji n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto obchodzone przez Kościoły protestanckie 31 października na pamiątkę wystąpienia Marcina Lutra w Wittenberdze; Gedenktag der Reformation Reformationstag

Świętochłowice pn
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce; Schwientochlowitz

Święty Hufiec ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈxufʲjɛʦ̑ pn
(historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.; Heilige Schar

Święty Jerzy pn
(geografia, geograficzny) ujściowe ramię Dunaju, stanowi południową odnogę Delty Dunaju St.-Georgs-Arm

Święty Zastęp ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈzastɛ̃mp pn
(historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.; Heilige Schar

ściana ˈɕʨ̑ãna n
(budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca; Wand
(matematyka, matematyczny) wielokąt ograniczający wielościan; Fläche Seite

ściany mają uszy ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ proverb
mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany die Wände haben Ohren

ścieg ɕʨ̑ɛk n
sposób przewlekania nitki przy szyciu lub haftowaniu Stich

ściek ɕʨ̑ɛk n
odprowadzenie zanieczyszczonej wody Abwasser

ścieki ˈɕʨ̑ɛ̇ci n
płynne odpady Abwasser

ściemniać ˈɕʨ̑ɛ̃mʲɲäʨ̑ v
sprawiać, że coś staje się ciemniejsze; dawać mniej światła abdunkeln

ściernisko n
(rolnictwo, rolniczy) pole po skoszeniu rosnącego na nim zboża Stoppelfeld

ścierwnik ˈɕʨ̑ɛrvʲɲik n
(ornitologia, ornitologiczny) gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny jastrzębiowatych; Aasgeier

ścierwo ˈɕʨ̑ɛrvɔ n
martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia Aas

ścieżka ˈɕʨ̑ɛʃka n
wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych Pfad
(informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dyska komputera, np. c:\windows\system.ini; Pfad

ściskać ˈɕʨ̑iskaʨ̑ v
wywierać ucisk, ścisk na jakimś obiekcie z kilku stron drücken

ściółka ˈɕʨ̑uwka n
w lesie: martwe szczątki roślin Streu Waldstreu

ściąga ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡa n
notatka nielegalnie posiadana na egzaminie, sprawdzianie itp., zawierająca odpowiedź na wymagane pytanie bądź pewien zakres materiału Spickzettel

ściągawka ɕʨ̑ɔ̃ŋˈɡafka n
karteczka z informacjami używana tajnie przez uczniów podczas klasówek, egzaminów itp. Spickzettel

ściągać ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ v
(potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu herunterladen downloaden

ścięgno ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ n
(anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny; Sehne

ślad ɕlat n
oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś Spur
(matematyka, matematyczny) suma elementów na głównej przekątnej macierzy kwadratowej; Spur

ślamazara ˌɕlãmaˈzara n
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) osoba robiąca wszystko powoli, często również nieudolnie Bummelfritze

śledziona ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na n
(anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców; Milz

śledź ɕlɛʨ̑ n
(ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska; Hering
metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu Hering Zeltpflock

ślepa uliczka ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka n
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia Sackgasse Ausweglosigkeit
uliczka niemająca wylotu Sackgasse

ślepota śnieżna n
(medycyna, medyczny) schorzenie, kojarzone głównie z himalaistami, polegające na ostrym zapaleniu spojówek i nabłonka rogówki wywołane ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe; Schneeblindheit

ślepy ˈɕlɛpɨ adj
taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok blind
(przenośnie, przenośnia) taki, który nie zważa, nie zwraca uwagę na otoczenie albo okoliczności blind

ślepy ˈɕlɛpɨ n
(potocznie, potoczny) osoba ślepa (1.1) Blinder

ślicznie ˈɕlʲiʧ̑ʲɲɛ adv
w śliczny sposób schön

śliczny ˈɕlʲiʧ̑nɨ adj
taki, który jest ładny, miły dla zmysłów; uroczy, wzbudzający pozytywne emocje wunderschön

ślimak ˈɕlʲĩmak n
(zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka; Schnecke Gehäuseschnecke
(anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków; Schnecke Kochlea Ohrschnecke
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś, kto powoli się porusza, lub powolnie wykonuje swoją pracę, albo ogólnie jest powolny Schnecke

ślina ˈɕlʲĩna n
płynna wydzielina wytwarzana w ustach; Speichel Spucke

śliniak n
osłona z materiału lub plastiku kładziona małym dzieciom pod brodę Latz

śliwa ˈɕlʲiva n
(ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe; Pflaumenbaum Pflaume
(spożywczy) duży owoc śliwy (1.1) Pflaume

śliwka ˈɕlʲifka n
(spożywczy) (kulinaria) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie; Pflaume Zwetschge

ślub ɕlup n
akt zawarcia małżeństwa; Trauung Eheschließung

ślusarz ˈɕlusaʃ n
rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe Schlosser

śluz ɕlus n
(biologia, biologiczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych Schleim

śluza n
urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych; Schleuse

śląski ˈɕlɔ̃w̃sʲci adj
związany ze Śląskiem, dotyczący Śląska, pochodzący ze Śląska schlesisch

śmiać się ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ v
kpić z kogoś lub czegoś lachen über
wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem lachen

śmiały ˈɕmʲjawɨ adj
(książkowy) nowatorski, przekraczający to, co przyjęte, akceptowane kühn wagemutig
(książkowy) o zachowaniu, obyczajach: prowokujący, ocierający się o zgorszenie gewagt kühn
(książkowy) odważny, lubiący podejmować ryzyko mutig kühn
(książkowy) pewny siebie, czujący się swobodnie w kontaktach z ludźmi kühn selbstsicher
(książkowy) charakterystyczny dla człowieka pewnego siebie kühn selbstsicher
(książkowy) świadczący o czyjejś odwadze, skłonności do ryzyka kühn mutig

śmiałym szczęście sprzyja ˈɕmʲjawɨ̃m ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ ˈspʃɨja proverb
zachęta do podjęcia ryzyka wer nicht wagt, der nicht gewinnt

śmiech ɕmʲjɛx n
charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło Lachen Gelächter

śmieciarka ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka n
(motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów Müllwagen Müllabfuhrwagen

śmierdzieć ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑ v
wydzielać nieprzyjemny zapach stinken

śmiertelny ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ adj
taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze sterblich
taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie) tödlich sterblich

śmierć ɕmʲjɛrʲʨ̑ n
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności; Tod Ableben
(mitologia, mitologiczny) (etnografia, etnograficzny) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) personifikacja śmierci (1.1), często przedstawiana jako szkielet z kosą Tod

śmieszny ˈɕmʲjɛʃnɨ adj
(pejoratywnie, pejoratywny) zupełnie rozmijający się z oczekiwaniami lächerlich
(potocznie, potoczny) niewielki, mało znaczący Spottpreis
wywołujący śmiech komisch

śmietana ɕmʲjɛˈtãna n
ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka Sahne Rahm Sauerrahm

śmietanka ɕmʲjɛˈtãnka n
(przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska Creme der Gesellschaft
(spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka Obers Rahm Sahne

śmietnik ˈɕmʲjɛtʲɲik n
(potocznie, potoczny) bałagan, nieporządek Abfalleimer Müllcontainer Unordnung
kubeł, pojemnik na śmieci Abfallbehälter Müllkorb Mülltonne

śmieć ɕmʲjɛ̇ʨ̑ n
coś do wyrzucenia, odpadek Müll Abfall

śmieć ɕmʲjɛ̇ʨ̑ v
mieć odwagę, śmiałość sich getrauen sich trauen sich wagen

śmigłowiec n
(lotnictwo, lotniczy) (technologia, technika, techniczny) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi Hubschrauber

śniadanie ɕɲaˈdãɲɛ n
poranny posiłek; Frühstück

śniadanie kontynentalne ɕɲaˈdãɲɛ ˌkɔ̃ntɨ̃nɛ̃nˈtalnɛ n
podstawowe śniadanie serwowane zwykle w tańszych hotelach lub pensjonatach składające się z pieczywa (często słodkiego) i dodatków do niego (masła, miodu, dżemu) oraz kawy, herbaty lub soku; czasem wzbogacone o wędliny lub ser, jajecznicę, parówki, bekon itp., zazwyczaj podawane do stołu przez obsługę kelnerską, rzadziej w formie bufetu; kontinentales Frühstück

śniadać v
(przestarzałe, przestarzały) jeść śniadanie frühstücken

śniady ˈɕɲadɨ adj
o człowieku: opalony lub mający ciemniejszą karnację dunkelhäutig
o skórze, cerze człowieka: o barwie jasnobrązowej lub oliwkowobrązowej dunkel

śnieg ɕɲɛk n
(meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu; Schnee
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora Schnee Grieß

śnieżka ˈɕɲɛʃka n
(ornitologia, ornitologiczny) Montifringilla, mały ptak z rodziny wróbli; Schneefink
kulka ulepiona ze śniegu, zwykle używana do zabawy, rzucania w kogoś; Schneeball

śnieżnobiały ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ adj
(książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały schneeweiß

śnieżyca ɕɲɛˈʒɨʦ̑a n
intensywny i obfity opad śniegu połączony z silnym wiatrem; Schneesturm

śnieżyć ˈɕɲɛʒɨʨ̑ v
padać (o śniegu) schneien

śnić ɕɲiʨ̑ v
widzieć sen podczas spania träumen
marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie träumen

śpiesz się powoli ˈɕpʲjɛʃʲ‿ɕɛ pɔˈvɔlʲi proverb
rób coś dokładnie i sprawnie, ale bez nadmiernego pośpiechu, bo inaczej może się nie udać eile mit Weile

śpiewaczka ɕpʲjɛˈvaʧ̑ka n
forma żeńska od: śpiewak Sängerin

śpiewać ˈɕpʲjɛvaʨ̑ v
wykonywać melodię głosem singen

śpiewnik ˈɕpʲjɛvʲɲik n
książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek Gesangbuch Liederbuch

śpioch ɕpʲjɔx n
człowiek lubiący dużo, długo spać Schlafmütze

śpiwór ˈɕpʲivur n
worek do spania Schlafsack

śpiący ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ adj
taki, któremu chce się spać schläfrig

śpiączka n
(medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce Koma Schlafkrankheit
(potocznie, potoczny) nieodparta chęć zaśnięcia Müdigkeit Schläfrigkeit

średni ˈɕrɛdʲɲi adj
(matematyka, matematyczny) stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości Durchschnitt
będący pośrodku między czymś małym a dużym (np. pod względem masy, siły, natężenia); nie najmniejszy i nie największy Mitte Mittelwert
przeciętny, taki sobie mittelmäßig durchschnittlich gewöhnlich

średnia n
(matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę; Durchschnitt Mittelwert

średniak ˈɕrɛdʲɲak n
(technologia, technika, techniczny) rodzaj pilnika Vorfeile
ktoś przeciętny w pewnej dyscyplinie Durchschnittsmensch
przedszkolak z drugiej grupy wiekowej; starszy od malucha, a młodszy od starszaka Kindergartenkind von vier Jahren

średnica ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a n
(geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek; Durchmesser
długość średnicy (1.1) Durchmesser

średnik ˈɕrɛdʲɲik n
(językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem; Semikolon Strichpunkt

średnio-wysoko-niemiecki ˈɕrɛdʲɲɔ vɨˈsɔkɔ ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci n
historyczna forma języka niemieckiego (język średnio-wysoko-niemiecki); Mittelhochdeutsch

średniopłat n
(lotnictwo, lotniczy) samolot jednopłatowy o skrzydłach umieszczonych na wysokości osi podłużnej kadłuba; Mitteldecker

średniowiecze ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ n
epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi; Mittelalter

średniowieczny ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ adj
pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza mittelalterlich mediäval

środa ˈɕrɔda n
trzeci dzień tygodnia; Mittwoch

środek ˈɕrɔdɛk n
coś, co ułatwia działanie Mittel
dobro ekonomiczne Mittel
miejsce jednakowo oddalone od krawędzi Mitte
wnętrze Inneres

środek przeciwstukowy ˈɕrɔdɛk ˌpʃɛʨ̑ifstuˈkɔvɨ n
(chemia, chemiczny) dodatek do paliw stosowanych w silnikach iskrowych; Antiklopfmittel

środki masowego przekazu ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu n
prasa, radio, telewizja i internet; publikatory Massenmedium

środki produkcji ˈɕrɔtʲci prɔˈdukʦ̑ʲji n
(ekonomia, ekonomiczny) marksistowska materialne obiekty używane w procesie produkcji; Produktionsmittel

środkowoafrykański ɕrɔtˈkɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci adj
odnoszący się do państwa Republika Środkowoafrykańska zentralafrikanisch

środkowoamerykański adj
związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej mittelamerikanisch

środkowoeuropejski adj
odnoszący się do Europy Środkowej, związany z Europą Środkową zentraleuropäisch mitteleuropäisch

środkowoniemiecki adj
związany ze środkową częścią Niemiec mitteldeutsch

środkowy ɕrɔtˈkɔvɨ adj
znajdujący się w środku zentral Zentral

środowisko ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ n
(ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie Umwelt

środowiskowy ˌɕrɔdɔvʲiˈskɔvɨ adj
związany ze środowiskiem Milieu- Umwelts-

śruba ˈɕruba n
(technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie; Schraube
(sport, sportowy) w skokach do wody: skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała Schraube
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie napędowe statku wodnego; Schraube

śrubokręt ɕruˈbɔkrɛ̃nt n
(technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów Schraubenzieher

śródgłos ˈɕrudɡwɔs n
(językoznawstwo, językoznawczy) środkowa pozycja wyrazu lub sylaby Inlaut

śródmieście ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ n
centrum; główna, centralna część danego miasta Innenstadt Stadtzentrum

śródstopie n
(anatomia, anatomiczny) środkowa część stopy, znajdująca się między stępem a palcami Mittelfuß

świadectwo ɕfʲjaˈdɛʦ̑tfɔ n
dokument urzędowo poświadczający umiejętności, wiedzę, określone zdarzenie Schulzeugnis

świadomość ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑ n
zdawanie sobie sprawy z czegoś; Bewußtsein

świat ɕfʲjat n
cała Ziemia Welt Erde

świat arabski ˈɕfʲjat aˈrapsʲci n
ogólny termin określający obszar ponad dwudziestu krajów Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu, zamieszkiwanych w większości przez Arabów lub też ściśle z nimi związany ze względu na kryteria językowe, historyczne, kulturowe i polityczne arabische Welt

światopogląd ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt n
zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie; Weltanschauung

światopoglądowy ˌɕfʲjatɔpɔɡlɔ̃nˈdɔvɨ adj
dotyczący światopoglądu weltanschaulich

światowy ɕfʲjaˈtɔvɨ adj
odnoszący się do całego świata weltmännisch

światła ˈɕfʲjatwa n
(potocznie, potoczny) miejsce oznaczone światłami sygnalizacyjnymi na skrzyżowaniu ulic lub dróg bądź sygnalizujące przejścia dla pieszych Ampel

światło ˈɕfʲjatwɔ n
(fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko; Licht
przedmiot będący źródłem światła (1.1) Licht

światłoczuły ˌɕfʲjatwɔˈʧ̑uwɨ adj
wrażliwy na światło lichtempfindlich

światłowód ɕfʲjatˈwɔvut n
(technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła; Lichtwellenleiter Lichtleiter Lichtleitkabel

świeca ˈɕfʲjɛʦ̑a n
przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła; Kerze
(sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uniesieniu w górę nóg z leżenia na plecach Kerze
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) (zobacz) świeca zapłonowa Kerze
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) (zobacz) świeca żarowa Kerze

świeca zapłonowa n
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego; Zündkerze

świeca żarowa n
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element rozruchu silnika wysokoprężnego; Glühkerze

świecić ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑ v
emitować, produkować światło leuchten

świecki ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci adj
niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych säkular weltlich

świecki ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci n
człowiek niebędący osobą duchowną Laie

świecznik ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik n
przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec Leuchter

świerk ɕfʲjɛrk n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych; Fichte

świerszcz ɕfʲjɛrʃʧ̑ n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki; Grille

świerzb ɕfʲjɛʃp n
(medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce; Krätze Skabies

świetlik ˈɕfʲjɛtlʲik n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych; Glühwürmchen

świetlik lekarski ˈɕfʲjɛtlʲik lɛˈkarsʲci n
(botanika, botaniczny) Euphrasia rostkoviana, pospolita w Polsce i występująca w całej Europie jednoroczna roślina lecznicza Gemeine Gemeiner Augentrost Große Augentrost

świetny ˈɕfʲjɛtnɨ adj
taki, któremu przypisuje się same pozytywne cechy prima

świeży ˈɕfʲjɛʒɨ adj
o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu frisch

świnia ˈɕfʲĩɲa ˈɕfʲĩɲɛ n
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o osobie nikczemnej, podłej Schwein
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie Schwein
(zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes; Schwein
(zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1) Schwein
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) w połączeniu z określeniem jakiejś zbiorowości – ogólny epitet wyrażający pogardę Schwein
(zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych; Schwein Sau

świnia morska n
(dawniej, dawny) delfin Meerschwein

świnka ˈɕfʲĩnka n
(medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic Ziegenpeter Mumps

świnka morska ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska n
(zoologia, zoologiczny) Cavia porcellus, gatunek gryzonia hodowanego w domach; Hausmeerschweinchen
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1) Meerschweinchen

świst n
(zoologia, zoologiczny) odgłos o cechach (1.1) wydawany przez niektóre zwierzęta Gesang Pfiff
przenikliwy dźwięk podobny do gwizdu, ale mniej dźwięczny Pfeifen Sausen

świstak ˈɕfʲistak n
(zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych; Murmeltier

świt ɕfʲit n
okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się; Morgengrauen Morgendämmerung Tagesanbruch Tagesgrauen
światło widoczne o świcie (1.1) Dämmerlicht Dämmerschein

świta ˈɕfʲita n
otoczenie asystujące przywódcy Gefolge

świtezianka n
(mitologia, mitologiczny) rusałka zamieszkująca jezioro Świteź Wasserjungfrau
(zoologia, zoologiczny) rodzaj ważki równoskrzydłej żyjącej nad brzegami wód bieżących w Eurazji i północnej Afryce ((łacina) Calopteryx sp.) Prachtlibelle

świątynia ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa n
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów; Tempel

święto ˈɕfʲjɛ̃ntɔ n
dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni Feiertag

święto ruchome ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ruˈxɔ̃mɛ n
święto, które co roku wypada w inny dzień beweglicher Feiertag

święty ˈɕfʲjɛ̃ntɨ adj
(potocznie, potoczny) (ironicznie) niewinny, bez winy unschuldig
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu; heilig
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego heilig

święty ˈɕfʲjɛ̃ntɨ n
mężczyzna święty w znaczeniu (1.1) Heilige

święty mikołaj ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj n
człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię; Weihnachtsmann

Źrebię ˈʑrɛbʲjɛ pn
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; Füllen

ździeblarzowate ˌʑʥ̑ɛblaʒɔˈvatɛ n
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Cephidae, rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych, szkodniki zbóż; Halmwespen

źdźbło ʑʥ̑bwɔ n
(botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy lub zboża; Halm

źle ʑlɛ adv
w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami schlecht falsch

źle się dzieje w państwie duńskim ˈʑlɛ‿ɕɛ ˈʥ̑ɛ̇jɛ ˈf‿pãj̃stfʲjɛ ˈdũj̃sʲcĩm proverb
sytuacja ogólna jest niedobra, niepokojąca da ist was faul im Staate Dänemark

źrebić się ˈʑrɛbʲiʨ̑‿ɕɛ v
(zoologia, zoologiczny) w odniesieniu do klaczy, oślicy lub zebry: rodzić młode fohlen

źrebię ˈʑrɛbʲjɛ n
(zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć; Fohlen

źrenica ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a n
(anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka; Pupille
(optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej Pupille

źródlany ʑruˈdlãnɨ adj
pochodzący ze źródła (wodnego) Quelle

źródło ˈʑrudwɔ n
(hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi; Quelle
często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań Quelle

źródłosłów ʑrudˈwɔswuf n
podstawa etymologiczna wyrazu Etymologie

ŻW ʒɛd‿ˈvu acronym
= (wojskowość, wojskowy) Żandarmeria Wojskowa; MP

Żagań ˈʒaɡãɲ pn
(geografia, geograficzny) jedna z polskich miejscowości; Sagan

Żaneta ʒãˈnɛta pn
imię żeńskie; Jeanette

Żary ˈʒarɨ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Sorau

Żeleznodorożnyj pn
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim, w rejonie prawdińskim; Gerdauen Schelesnodoroschny

Żeleznogorsk pn
(geografia, geograficzny) miasto zamknięte w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, założone w celu produkcji plutonu; Schelesnogorsk

Żmudź pn
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy; Samogitien Schamaiten

Żory ˈʒɔrɨ pn
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce; Sohrau

Żyd ʒɨt n
(etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael; Jude

Żygulowsk pn
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, położone nad Wołgą; Schiguljowsk

Żyronda pn
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Nowa Akwitania; Gironde
(geografia, geograficzny) ujście Dordogne i Garonny do Zatoki Biskajskiej; Gironde

Żytawa ʒɨˈtava n
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w Saksonii; Zittau

Żywocice pn
(geografia, geograficzny) część miasta Hawierzowa w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Karwina w Czechach; Ziwotitz

Żyzny Półksiężyc ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑ pn
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii; Fruchtbarer Halbmond

żaba ˈʒaba n
(herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych; Frosch

żaba moczarowa n
(herpetologia, herpetologiczny) Rana arvalis, gatunek płaza bezogonowego z grupy żab brunatnych; Moorfrosch

żabi skok ˈʒabʲi ˈskɔk idiom
(potocznie, potoczny) bardzo blisko Katzensprung

żabiru afrykański ʒaˈbʲiru ˌafrɨˈkãj̃sʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Ephippiorhynchus senegalensis, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Sattelstorch

żabiru amerykański ʒaˈbʲiru ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Jabiru mycteria, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Jabiru

żabiru argentyński ʒaˈbʲiru ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci n
(ornitologia, ornitologiczny) Jabiru mycteria, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Jabiru

żabiru czerwononogi ʒaˈbʲiru ˌʧ̑ɛrvɔ̃nɔ̃ˈnɔɟi n
(ornitologia, ornitologiczny) Ephippiorhynchus asiaticus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; Großstorch Riesenstorch

żabnica ʒabʲˈɲiʦ̑a n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka; Seeteufel

żabogłów n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Raniceps raninus, gatunek ryby morskiej; Froschdorsch

żabojad ʒaˈbɔjat n
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) lub (lekceważąco, lekceważący) Francuz Froschfresser

żabot n
falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik Jabot

żaden ˈʒadɛ̃n pronoun
…informujący o braku kogoś lub czegoś kein niemand

żagiel ˈʒaɟɛl n
(marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku Segel

żaglowiec ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑ n
(marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru; Segelschiff

żaglowiec wysoki n
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pterophyllum altum, gatunek ryby słodkowodnej z rodziny pielęgnicowatych; Hohe Segelflosser

żaglówka ʒaɡˈlufka n
(marynarka) niewielka łódź żaglowa; Segelboot

żal ʒal n
negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą; Trauer Leid Bedauern

żandarmeria ˌʒãndarˈmɛrʲja n
policja wojskowa Militärpolizei MP

żar ʒar n
gorące powietrze Hitze Glut
tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa Glut
(przenośnie, przenośnia) silne emocje, gwałtowne uczucia Glut

żargon ˈʒarɡɔ̃n n
(językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) odmiana języka charakterystyczna dla określonej grupy środowiskowej; Jargon

żarliwość ʒarˈlʲivɔɕʨ̑ n
cecha tego, kto jest żarliwy Inbrunst

żart ʒart n
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć Witz Scherz

żartobliwie ˌʒartɔˈblʲivʲjɛ adv
humorystycznie, nie na serio, z przymrużeniem oka scherzhaft

żartować ʒarˈtɔvaʨ̑ v
mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć scherzen spaßen

żartowniś ʒarˈtɔvʲɲiɕ n
(żartobliwie) człowiek stosujący nie do końca udane żarty, nie zawsze tolerowane Spaßvogel

żarówka ʒaˈrufka n
(elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód; Glühbirne Glühlampe

żarłok ˈʒarwɔk n
(potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie Vielfraß Freßsack

żałować ʒaˈwɔvaʨ̑ v
odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym bedauern
okazywać komuś współczucie z powodu trudnej sytuacji w jakiej się znalazł bedauern

żbik ʒbʲik n
(zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych; Wildkatze

że ʒɛ conjunction
…podające skutek opisany w zdaniu nadrzędnym also
…rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym dass

żebrak ˈʒɛbrak n
ten, kto żebrze Bettler

żebrać ˈʒɛbraʨ̑ v
prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie betteln

żebro ˈʒɛbrɔ n
(anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową; Rippe

żeby ˈʒɛbɨ conjunction
…łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu sodass um zu

żeglarka ʒɛɡˈlarka n
(sport, sportowy) kobieta lub dziewczyna uprawiająca żeglarstwo sportowe Seglerin
kobieta lub dziewczyna trudniąca się żeglarstwem, uprawiająca żeglarstwo w celach rekreacyjnych Seglerin

żeglarz ˈʒɛɡlaʃ n
człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych Segler

żeglować ʒɛɡˈlɔvaʨ̑ v
przemieszczać się po wodzie środkiem transportu posiadającym żagle segeln

żegluga n
(marynarka) transport wodny Schifffahrt

żel pod prysznic ˈʒɛl pɔt‿ˈprɨʃʲɲiʦ̑ n
mydło w płynie przeznaczone do używania podczas kąpieli pod prysznicem Duschgel

żelazko ʒɛˈlaskɔ n
urządzenie służące do ręcznego prasowania; Bügeleisen Plätteisen

żelazo ʒɛˈlazɔ n
(potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2) Eisen

żelazownik ˌʒɛlaˈzɔvʲɲik n
(botanika, botaniczny) wiecznie zielone drzewo występujące w Australii, Nowej Zelandii i Polinezji Eisenhölzer

żelbet ˈʒɛlbɛt acronym
= (budownictwo) żelazobeton; Stahlbeton

żeliwiak ʒɛˈlʲivʲjak n
piec hutniczy stosowany do wytopu żeliwa; Kupolofen

żeliwo ʒɛˈlʲivɔ n
(hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami; Gusseisen

żelka n
(spożywczy) żelatynowy cukierek; Gummibonbon

żeneta ʒɛ̃ˈnɛta n
(zoologia, zoologiczny) Viverridae, rodzaj ssaka z rodziny wiwerowatych, cętkowany lub pręgowany drapieżnik o długim ogonie; Ginsterkatze

żeń-szeń ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ n
(botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa; Ginseng

żeński ˈʒɛ̃j̃sʲci adj
(biologia, biologiczny) mający narządy wytwarzające jaja, mający komórki ulegające zapłodnieniu, charakterystyczny dla samicy Damen Frauen
odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety Damen Frauen

żmija ˈʒmʲija n
(herpetologia, herpetologiczny) gad z z podrodziny węży; Viper Otter

żmijówka ʒmʲiˈjufka n
(spożywczy) egzotyczny alkohol z wężem (żmiją) zatopionym w butelce Schlangenschnaps

żniwa ˈʒʲɲiva n
(rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych; Ernte

żona ˈʒɔ̃na n
kobieta będąca w związku małżeńskim ze swoim mężem Frau Ehefrau

żonaty ʒɔ̃ˈnatɨ adj
zwykle o mężczyźnie: mający żonę verheiratet

żongler ˈʒɔ̃ŋɡlɛr n
artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami; Jongleur

żonglować v
szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów jonglieren

żonkil ˈʒɔ̃ŋʲcil n
(botanika, botaniczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach; Osterglocke
kwiat żonkila (1.1) Osterglocke

żołd ʒɔwt n
pensja, pieniądze dawane żołnierzowi za jego służbę; Sold

żołnierka ʒɔwʲˈɲɛrka n
(wojskowość, wojskowy) kobieta odbywająca służbę wojskową; członkini sił zbrojnych danego państwa Soldatin
(wojskowość, wojskowy) służba wojskowa Soldatendienst

żołnierz ˈʒɔwɲɛʒɛ ˈʒɔwʲɲɛʃ n
(wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej Soldat

żołądek ʒɔˈwɔ̃ndɛk n
(anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego; Magen

żołądkowy adj
związany z żołądkiem, dotyczący żołądka gastrisch

żołądź ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑ n
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu; Eichel
(termin karciany) jeden z kolorów w kartach; Eichel
(anatomia, anatomiczny) zwieńczenie prącia; Eichel

żołędziowy ˌʒɔwɛ̃ɲˈʥ̑ɔvɨ adj
dotyczący żołędzi, owoców dębu Eichel-

żreć ʒrɛʨ̑ v
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) o człowieku: jeść fressen
o zwierzęciu: jeść fressen

żrący adj
(chemia, chemiczny) taki, który ma właściwość silnego rozpuszczania wielu substancji organicznych lub reagowania z nimi i „przeżerania się” scharf ätzend

żuaw ˈʒu<sup>w</sup>af n
(historia, historyczny, historycznie) żołnierz oddziału żuawów (1.2) Zuave
lm żuawi → (historia, historyczny, historycznie) nazwa formacji lekkiej piechoty francuskiej, występująca później także w innych rejonach; Zuaven

żubr ʒupr̥ n
(zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem; Wisent Europäischer Bison Wisent

żubrówka n
(botanika, botaniczny) Hierochloë odorata L., gatunek trawy z rodziny wiechlinowatych; Bisongras Duftende Mariengras Süßgras

żuchwa ˈʒuxfa n
(anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki; Unterkiefer

żur n
(kulinaria) (spożywczy) zupa o kwaskowatym smaku, gotowana na zakwasie, najczęściej żytnim; Sauermehlsuppe

żuraw ˈʒuraf n
(ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza; Kranich
(technologia, technika, techniczny) rodzaj dźwignicy do wydobywania wody ze studni; Schaduff
(technologia, technika, techniczny) urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości; Kran

żurawina ˌʒuraˈvʲĩna n
(botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody; Moosbeere
(kulinaria) owoc żurawiny (1.1) Moosbeere

żuwaczka ʒuˈvaʧ̑ka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) część narządu gębowego niektórych stawonogów; Mandibel

żuć ʒuʨ̑ v
rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć kauen

żużel ˈʒuʒɛl n
(hutnictwo, hutniczy) masa powstająca przy wytapianiu metali; Schlacke

żwacz ʒvaʧ̑ n
jeden z przedżołądków u przeżuwaczy; Pansen

żwir ʒvʲir n
okruchowa skała osadowa o luźnej postaci; Kies

życica ʒɨˈʨ̑iʦ̑a n
(botanika, botaniczny) Lolium L., roślina trawiasta z rodziny wiechlinowatych; Lolch Weidelgras

życie ˈʒɨʨ̑ɛ n
(biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach; Leben
utrzymanie, wyżywienie Leben Lebensunterhalt Unterhalt

życiorys ʒɨˈʨ̑ɔrɨs n
(urzędowy) (biurowość, biurowy) pismo zawierające podstawowe dane osobowe, wykształcenie i ewentualnie przebieg kariery zawodowej oraz dane kontaktowe Lebenslauf
opis czyjegoś życia i czyjejś działalności Lebenslauf

życiowy ʒɨˈʨ̑ɔvɨ adj
związany z życiem, dotyczący życia Lebens

życzenie ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ n
w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji) Wunsch
pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować Wunsch

życzyć ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑ v
składać życzenia wünschen

żyd ʒɨt n
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu Jude

żydowski ʒɨˈdɔfsʲci adj
związany z Żydami, ich religią, kulturą jüdisch

żydowski ʒɨˈdɔfsʲci n
(język) jidysz Jiddisch

żydowskość ʒɨˈdɔfskɔɕʨ̑ n
ogół cech charakterystycznych dla Żydów i kultury żydowskiej Judenschaft Judentum

żylak ˈʒɨlak n
(medycyna, medyczny) nadmierne rozszerzenie żyły; Krampfader

żyletka ʒɨˈlɛtka n
stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia; Rasierklinge

żylistek ʒɨˈlʲistɛk n
(botanika, botaniczny) krzew z rodziny hortensjowatych; Deutzie

żyrafa ʒɨˈrafa n
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją; Giraffe

żyrandol ʒɨˈrãndɔl n
ozdobna lampa wisząca pod sufitem Kronleuchter

żyrobus ʒɨˈrɔbus n
(motoryzacja) autobus czerpiący energię z koła zamachowego, Gyrobus

żyrondysta n
(historia, historyczny, historycznie) członek żyrondy, stronnictwa w czasie rewolucji francuskiej; Girondist

żyroskop ʒɨˈrɔskɔp n
(fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu; Gyroskop

żyrować v
(handel, handlowy) poręczać spłatę sumy wekslowej za osobę pożyczającą pieniądze bürgen girieren
(handel, handlowy) przekazywać weksel innej osobie indossieren

żyto ˈʒɨtɔ n
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina zbożowa z rodzaju (1.1) Roggen

żywica ʒɨˈvʲiʦ̑a n
(biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje; Harz

żywić ˈʒɨvʲiʨ̑ v
(przenośnie, przenośnia) (podniośle) odczuwać coś, czuć coś hegen
karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś ernähren
żywić (1.1) samego siebie, jeść coś, odżywiać się ernähren

żywność ˈʒɨvnɔɕʨ̑ n
ogół produktów spożywczych; Nahrung Nahrungsmittel Lebensmittel

żywopłot ʒɨˈvɔpwɔt n
płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin; Hecke

żyworodny adj
(botanika, botaniczny) rozmnażający się w sposób wegetatywny lub z nasion kiełkujących na roślinie macierzystej vivipar
(zoologia, zoologiczny) rozwijający się w organizmie matki i rodzący się zdolny do życia poza organizmem matki lebend gebärend lebendgebärend vivipar

żywy ˈʒɨvɨ adj
jasny, jaskrawy, niestonowany lebendig lebhaft
przejawiający oznaki życia lebendig
będący w użyciu lebendig
żwawy, szybki lebhaft lebendig

żyzność ˈʒɨznɔɕʨ̑ n
cecha gleby umożliwiającej obfity wzrost roślin na niej Fruchtbarkeit

żyzny ˈʒɨznɨ adj
dający wysokie plony fruchtbar fruchttragend
posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów ergiebig fecht

żyć ʒɨʨ̑ v
istnieć w sposób właściwy organizmom żywym leben
bytować w jakichś warunkach leben
obcować z kimś leben
trwać leben

żyć jak pies z kotem ˈʒɨʨ̑ ˈjak ˈpʲjɛs ˈː‿kɔtɛ̃m v
żyć w ciągłej niezgodzie, nienawiści, kłótni wie Hund und Katze leben

żyć na wysokiej stopie ˈʒɨʨ̑ ˌna‿vɨˈsɔcɛ̇j ˈstɔpʲjɛ v
żyć luksusowo, wystawnie auf großem Fuß leben

żyła ˈʒɨwa n
(anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca; Vene Ader
(geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach; Ader
(technologia, technika, techniczny) jedna z części przewodzących kabla elektrycznego; Ader

żyłka n
(anatomia, anatomiczny) (zdrobniale) od: żyła Äderchen
(potocznie, potoczny) predyspozycja lub zamiłowanie do czego Ader Gespür

żółcień chinolinowa ˈʒuwʲʨ̑ɛ̇̃ɲ ˌçĩnɔlʲĩˈnɔva n
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, zielonkawożółty barwnik spożywczy; Chinolingelb

żółta kartka ˈʒuwta ˈkartka n
(sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią); Gelbe Karte

żółtaczka ʒuwˈtaʧ̑ka n
(medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu; Gelbsucht Ikterus Icterus

żółtawy ʒuwˈtavɨ adj
lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty gelblich

żółtko ˈʒuwtkɔ n
(spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów Eigelb Gelbei
(zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka; Dotter Eidotter Eigelb Vitellus

żółto adv
z użyciem żółtej barwy, z obecnością żółci gelb

żółtodziób ʒuwˈtɔʥ̑up n
(potocznie, potoczny) osoba niedoświadczona, laik, amator Grünschnabel

żółtozielony adj
kolor zielony z żółtym odcieniem gelbgrün

żółtoziem ʒuwˈtɔʑɛ̃m n
(geologia, geologiczny) mało żyzna gleba w strefie klimatu równikowego; Gelberde

żółty ˈʒuwtɨ adj
mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy; gelb

żółw ʒuwf n
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) szyk bojowy legionów rzymskich, polegający na utworzeniu przez legionistów zwartej formacji przypominającej osłoniętego skorupą żółwia (1.1); Schildkrötenformation
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów; Schildkröte
(informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo; Schildkröte

żółw lamparci ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i n
(zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates Pantherschildkröte

żółw lądowy ˈʒuwf lɔ̃nˈdɔvɨ n
(zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest ląd Landschildkröte

żółw morski ˈʒuwf ˈmɔrsʲci n
(zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze Meeresschildkröte

żółw skórzasty ˈʒuwf skuˈʒastɨ n
(zoologia, zoologiczny) Dermochelys coriacea, gatunek żółwia z rodzaju Dermochelys; Lederschildkröte

żółwi ˈʒuwvʲi adj
związany z żółwiem lub żółwiami Schildkröte

żółwik ˈʒuwvʲik n
(potocznie, potoczny) lekkie uderzenie się pięściami dwojga osób w geście np. powitania Faust

żółć ʒuwʲʨ̑ n
(medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa; Galle

żądać ˈʒɔ̃ndaʨ̑ v
domagać się czegoś kategorycznie verlangen fordern beanspruchen

żądny adj
pragnący czegoś w sposób niepohamowany gierig süchtig

żądło ˈʒɔ̃ndwɔ n
(zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu; Stachel

żądłówka ʒɔ̃ndˈwufka n
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z żądłem; Stechimme Wehrimme