loos /-los/ suffix
1. een achtervoegsel dat van een zelfstandig een bijvoeglijk naamwoord maakt en het ontbreken van het eerste aangeeft -

A-groot /aˈɣrot/ abbreviation
1. (muziek) het akkoord a - cis - e Λα ματζόρε
2. de toonsoort waarvan #1 het grondakkoord is Λα ματζόρε

A-majeur /aˈɣrot/ abbreviation
1. (muziek) het akkoord a - cis - e Λα ματζόρε
2. de toonsoort waarvan #1 het grondakkoord is Λα ματζόρε

Aarde /ˈardə/ pn
Γη

Aboriginal n
1.een oorspronkelijke bewoner van Australië Αβορίγινας

Achilles pn
Αχιλλέας

Adam pn
Αδάμ

Adolf pn
Αδόλφος

Adriatische Zee pn
1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Italië en het Balkanschiereiland Αδριατική Θάλασσα

Afghaans /ɑf.ˈxans/ /ɑf.ˈχans/ /ɑv.ˈɣaːns/ adj
1. gerelateerd aan Afghanistan αφγανικός

Afghanistan /ɑf.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑf.ˈχa.nɪ.ˌstɑn/ /ɑv.ˈɣa.nɪ.ˌstɑn/ pn
1. een land gelegen in Centraal-Azië. Αφγανιστάν

Afrika pn
1. het continent ten zuiden van Europa, tussen de Indische en de Atlantische Oceaan. Αφρική

Afrikaan /afri'kan/ n
1. een bewoner van Afrika Αφρικανή

Afrikaans /afriˈkaːns/ adj
1. komende van of betreffende het continent Afrika αφρικανικός

Afrikaans /afriˈkaːns/ n
1. een van het Nederlands afstammende taal die wordt gesproken in Zuid-Afrika en Namibië αφρικάνικα Αφρικάνικα

Aken pn
1. een stad in de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen, niet ver van Maastricht Άαχεν

Alagoas pn
1. Braziliaanse deelstaat gelegen in de Regio Noordoost van het land. Hoofdstad is Maceio Αλαγκόας

Albanees /ɑɫbaˈneːs/ n
1. een taal die vooral in Albanië en Kosovo gesproken wordt αλβανικά Αλβανικά

Albanië /ɑlˈbaːni.jə/ /ɑɫˈbani.jə/ pn
1. een land in het westen van de Balkan, grenzend aan de Adriatische en de Ionische Zee en aan Griekenland, Macedonië, Kosovo en Montenegro Αλβανία

Algerije /ɑl.ɣə.'rɛɪ̯.jə/ /ɑɫ.ɣə.'rɛː.jə/ /ɑɫ.χə.'rɛɪ̯.jə/ pn
1. een land in Noord-Afrika, officieel de Democratische Volksrepubliek Algerije Αλγερία

Algerijns adj
1. Uit/afkomstig van Algerije αλγερινός

Algiers /ɑɫˈxiːrs/ /ɑɫˈɣiːrs/ pn
1. Hoofdstad van Algerije Αλγέρι

Allah pn
1. de naam van God in de islam Αλλάχ

Alpen pn
1. een gebergte dat Italië van de rest van Europa scheidt Άλπεις

Altair pn
1. Atair/Altair Αλτάιρ

Amazone pn
Αμαζόνιος

Amerika /aˈmɪːriˌka/ abbreviation
1 en 2 Αμερική

Amerikaan n
2. een inwoner van de Verenigde Staten van Amerika Αμερικανός

Amerikaans adj
1. betreffende of komende van Amerika αμερικανικός

Amerikaanse n
1. een vrouwelijke inwoner van Nederland Αμερικανίδα

Amsterdam /ɑmstər'dɑm/ pn
1. de hoofdstad van Nederland, gelegen in de provincie Noord-Holland Άμστερνταμ Αμστελόδαμο

Andaloesië pn
Ανδαλουσία

Andalusië pn
Ανδαλουσία

Andes pn
Άνδεις

Andorra pn
1. een kleine staat in Europa die grenst aan Frankrijk en Spanje Ανδόρρα Ανδόρα

Andorrees adj
1. van/uit Andorra Ανδορρανός

Andorrees n
1. iemand die afkomstig is uit Andorra Ανδορρανός

Andromeda n
1. mythologische figuur Ανδρομέδα
2. sterrenbeeld Ανδρομέδα

Angelsaksisch /ɑŋəl'sɑksis/ n
1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is αγγλοσαξονικός

Angola /ɑŋ.ˈ(g)ɣo.la/ /ɑŋ.ˈgo.la/ pn
1. een land in Zuidwest-Afrika, officieel de Republiek Angola grenzend aan Namibië, Zambia, Congo-Kinshasa en de Atlantische Oceaan. De Angolese exclave Cabinda ligt in het noorden tussen Congo-Kinshasa en Congo-Brazzaville aan de Atlantische Oceaan Αγκόλα Ανγκόλα

Anguilla pn
Ανγκουίλα

Anjerrevolutie /ˈɑ.nʲər.re.voˌly.si/ /ˈɑ.ɲər.re.voˌly.tsi/ pn
1. geweldloze militaire staatsgreep Επανάσταση των Γαρυφάλλων

Anna pn
1. meisjesnaam Άννα

Antarctica pn
1. het continent rond de zuidpool van de aarde Ανταρκτική

Antigua en Barbuda /ɑn.ˌti.(g)ɣ<sup>ʊ</sup>a.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ /ɑn.ˌti.gwa.ɛn.bɑr.ˈbu.da/ pn
1. een eilandstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee, op de grens met de Atlantische Oceaan Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

Antiochië pn
1. een provinciehoofdstad in Turkije Αντιόχεια

Antwerpen /ˈantˌwɛrpə(n)/ /ˈɑntˌʋɛrpə(n)/ /ˈɑntˌβ̞ɛrpə(n)/ pn
2. een Belgische provincie Αμβέρσα
1. een provinciehoofdstad in België Αμβέρσα

Arabisch /ɑ'rabis/ adj
1. verwijzend naar de Arabische taal,cultuur,het alfabet of Arabië αραβικός

Arabisch /ɑ'rabis/ n
1. een taal oorspronkelijk van het Arabisch schiereiland en de taal waarin de Koran gelezen hoort te worden αραβικά αραβικός
2. een van het Aramitisch afgeleid alfabet dat gebruikt wordt voor het schrijven van het Arabisch, Perzisch, Pashto, Urdu en Oeigoers αραβικός

Arabië pn
Αραβία

Aragon pn
Αραγονία

Arctische Oceaan pn
1. is de oceaan ten noorden van de continenten Azië en Noord-Amerika , waarin het grote ijsveld van de Noordpool ligt Αρκτικός Ωκεανός

Ardèche pn
1. een rivier in Frankrijk Αρντές

Argentijn /ˌɑrɣɛnˈtɛɪ̯n/ /ˌɑrɣɛnˈtɛːn/ /ˌɑrχɛnˈtɛɪ̯n/ n
1. iemand van Argentijnse komaf Αργεντινός Αργεντίνος

Argentinië /ˌɑrɣɛnˈtini.jə/ /ˌɑrχɛnˈtini.jə/ pn
1. een Spaanstalig land in het zuiden van Zuid-Amerika tussen het Andesgebergte en de zuidelijke Atlantische Oceaan. Αργεντινή

Armeen /ɑrˈmen/ /ɑrˈmeːn/ n
1. een inwoner van Armenië, of iemand afkomstig uit Armenië Αρμένης Αρμένιος

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ adj
1. betreffende Armenië of het Armeens αρμενικός αρμενικά

Armeens /ɑrˈmens/ /ɑrˈmeːns/ n
1. een taal die wordt gesproken in Armenië αρμενικά αρμενικός

Armenië /ɑrˈmeni.jə/ /ɑrˈmeːni.jə/ pn
1. een GOS-lidstaat in de Kaukasus (Gemenebest van Onafhankelijke Staten). Het is één van de weinige landen die niet aan zee liggen. Het grenst in het oosten aan Azerbeidzjan, in het westen aan Turkije en de Naxçivan-exclave (Azer.), in het noorden aan Georgië en in het zuiden aan Iran Αρμενία

Arnhem pn
Άρνεμ

Aromaans /aroˈmans/ n
1. een Romaanse taal die in de Balkan gesproken wordt Βλάχικα

Aruba /a.ˈru.ba/ /a.ˈry.ba/ pn
1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee Αρούμπα

Assam pn
1. Indiase deelstaat gelegen in het noordoosten van het land. Hoofdstad is Dispur Ασσάμ

Assepoester /ˈɑsəˌpustər/ pn
1. het meisje dat hoofdpersoon is het het gelijknamige sprookje Σταχτοπούτα

Assyrië pn
Ασσυρία

Asturië pn
1. één van de 17 autonome regio's van Spanje die in het noordwesten van het land ligt Αστούριες

Aswoensdag n
1. Eerste dag van de Vastentijd πρώτη Τετάρτη της Σαρακοστής

Athene pn
de hoofdstad van Griekenland Αθήνα

Atlantis /ɑtˈlɑntɪs/ pn
1. een mythologisch eiland Ατλαντίδα

Atlantische Oceaan pn
1. de tweede grootste oceaan op aarde, gelegen tussen Europa en Afrika enerzijds en Noord- en Zuid-Amerika anderzijds Ατλαντικός Ωκεανός

Atlas /ɑtlɑs/ pn
1. een figuur uit de Griekse mythologie Άτλας
2. een gebergte in Noord-Afrika Άτλας

Auckland pn
1. grootste stad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland Ώκλαντ

Auschwitz pn
1. een stad in Polen Οσβιέτσιμ

Australisch /aʊ̯ˈstraːlɪs/ /ɔʊ̯ˈstraːlis/ /ʌʊ̯ˈstralis/ adj
1. van Australië αυστραλιανός

Australië /aʊ̯ˈstraːli.jə/ /ɔʊ̯ˈstrali.jə/ /ʌʊ̯ˈstrali.jə/ pn
1. een soevereine staat gelegen tussen de Indische Oceaan en de Grote Oceaan (officieel het Gemenebest van Australië) met de officiële taal Engels Αυστραλία

Australiër /aʊ̯ˈstraːli.jər/ /ɔʊ̯ˈstraːli.jər/ /ʌʊ̯ˈstrali.jər/ n
1. een inwoner van Australië Αυστραλέζα Αυστραλέζος Αυστραλή Αυστραλός

Avignon pn
1. een stad in Frankrijk Αβινιόν

Aymara n
1. een Indiaanse taal die in Zuid-Amerika wordt gesproken Αϊμαρά

Azerbeidzjan /ˌazərbɛɪ̯ˈdʒan/ /ˌazərbɛːˈdʒan/ pn
1 en 2. een Aziatisch land grenzend aan Rusland, Iran, Armenië en Georgië Αζερμπαϊτζάν

Azeri /aˈzeːri/ /aˈzɪːri/ n
1. een taal die vooral in Azerbeidzjan, maar ook in Iran, Georgië en Turkije gesproken wordt αζερικά

Aziatisch adj
1. afkomstig uit of betreffend Azië ασιατικός

Azië pn
1. een continent ten oosten van Europa Ασία

Bahama's /ba.ˈha.mas/ /ba.ˈɦa.mas/ /bɑ.ˈɦa.mas/ pn
1. een onafhankelijk Engelssprekend land in het Caraïbisch gebied Μπαχάμες

Bahrein /ba.ˈrɛɪ̯n/ /bɑx.ˈrɛːn/ /bɑχ.ˈrɛɪ̯n/ pn
1. een eilandstaat in de Perzische Golf en de Golf van Bahrein. Het ligt ingeklemd tussen Saoedi-Arabië in het westen en Qatar in het oosten en zuiden Μπαχρέιν

Bakoe pn
1. de hoofdstad van Azerbeidzjan Μπακού

Balearen pn
Βαλεαρίδες Νήσοι

Bambara n
1. de nationale taal van Mali μπαμπάρα

Bangladesh /ˌbɑŋ.(g)ɣə.la.ˈdɛʃ/ /ˌbɑŋ.lɑ.ˈdɛʃ/ pn
1. een land in het zuiden van Azië dat ligt op het Indische subcontinent en grenst voor het grootste gedeelte aan India en voor een klein stukje aan Myanmar/Birma grenst Μπαγκλαντές Μπανγκλαντές

Barbados /ˈbɑr.ba.ˌdɔs/ pn
1. een land in het Caribisch gebied bestaande uit één enkel eiland, dat behoort tot de Bovenwindse Eilanden van de Kleine Antillen Μπαρμπάντος

Barcelona pn
Βαρκελώνη

Baskenland /'bɑskən,lɑnd/ pn
1. geografische regio bij de Spaans-Franse grens Χώρα των Βάσκων
3. Spaanse autonome regio Χώρα των Βάσκων

Baskisch n
1. taal die wordt gesproken door de Basken βασκικά

Beieren pn
Βαυαρία

Beiroet /bɛɪrut/ pn
1. hoofdstad van Libanon Βηρυτός

Belarus pn
1. officiële naam van het land in Oost-Europa dat vaak Wit-Rusland wordt genoemd. Λευκορωσία

Belg /bɛlx/ /bɛɫx/ /bɛɫχ/ n
1. een staatsburger van België Βέλγος

Belgisch /ˈbɛl.ɣɪs/ /ˈbɛɫ.ɣis/ /ˈbɛɫ.χis/ adj
1. met betrekking tot België βέλγικος

België /ˈbɛlɣijə/ /ˈbɛɫɣijə/ /ˈbɛɫχijə/ pn
1. land in West-Europa Βέλγιο

Belgrado pn
1. de hoofdstad van Servië Βελιγράδι

Belize /be.ˈliː.zə/ pn
1. een Midden-Amerikaans land, en grenst aan Mexico in het noordwesten en Guatemala in het zuiden en westen. Aan het oosten grenst het aan de Caribische Zee Μπελίζε Μπελίζ

Benin /be.ˈnin/ /ˈbe.nɪn/ pn
1. een land in Afrika dat in het westen aan Togo grenst, in het noordwesten aan Burkina Faso, in het noordnoordoosten aan Niger in het oosten aan Nigeria. In het zuiden ligt het aan de Golf van Guinee Μπενίν

Bergen pn
1. stad in Noorwegen Μπέργκεν
2. stad in België Μονς

Berlijn pn
1. de hoofdstad van Duitsland Βερολίνο
2. een duitse deelstaat Βερολίνο

Bermuda pn
eilandstaat Βερμούδες

Bern pn
1. de hoofdstad van Zwitserland Βέρνη

Bethlehem pn
1. stad in Judea, bekend als de geboorteplaats van Jesus Βηθλεέμ

Bhutan /bu.ˈtan/ /bu.ˈtɑn/ pn
1. een land in Azië dat in de Himalaya ingeklemd ligt tussen China, Tibet en India. Het zuidelijke gedeelte van Bhutan ligt op het Indisch subcontinent Μπουτάν

Blauwbaard pn
Κυανοπώγων

Boedapest pn
1. de hoofdstad van Hongarije Βουδαπέστη

Boeddha n
Βούδας

Boekarest pn
1. de hoofdstad van Roemenië Βουκουρέστι

Bohemen pn
1. een historische landstreek in de Tsjechische Republiek Βοημία

Bolivia /boˈlivi.ja/ pn
1. een republiek in Zuid-Amerika die grenst aan Peru, Brazilië, Paraguay, Argentinië en Chili Βολιβία

Bologna pn
1. een stad in Italië Μπολόνια

Bonaire pn
1. een eiland in het zuidelijke gedeelte van de Caraïbische Zee Μποναίρ

Boogschutter pn
2. teken van de dierenriem van 22 november tot 22 december Τοξότης

Bosnisch /ˈbɔsnis/ /ˈbɔsnɪs/ n
1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bosnië Βοσνικά

Bosnië en Herzegovina /ˈbɔsni.jə ɛn ˌhɛrtsəɣoˈviːna/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəɣoˈvina/ /ˈbɔsni.jə ɛn ˌɦɛrtsəχo(ʊ̯)ˈvina/ pn
1. een republiek in het zuidoosten van Europa die ontstaan is bij het uiteenvallen van het voormalige Joegoslavië Βοσνία και Ερζεγοβίνη Βοσνία-Ερζεγοβίνη

Bosniër /ˈbɔsni.jər/ n
1. een inwoner van Bosnië en Herzegovina Βόσνια

Botswana /bɔ.ˈts<sup>ʊ</sup>a.na/ /bɔts.ˈʋa.na/ /bɔts.ˈβ̞a.na/ pn
1. een land dat geheel door land is omgeven in het zuiden van Afrika met ruim 1,5 miljoen inwoners, grenzend aan Namibië, Zimbabwe en Zuid-Afrika Μποτσουάνα

Boudewijn /ˈbʌʊdəˌʋɛɪn/ /ˈbʌːdəˌβ̞ɛːn/ pn
1. een jongensnaam Βαλδουίνος

Bourgondië pn
1. een van de 26 regio's van Frankrijk Βουργουνδία

Brandenburg pn
1. een deelstaat in het oosten van Duitsland Βραδεμβούργο

Brazilië /braˈzili.jə/ pn
1. een soevereine staat in Zuid-Amerika (officieel de Federale Repuliek van Brazilië, 'República Federativa do Brasil'), met als officiële taal het Portugees Βραζιλία

Bretagne pn
1. een schiereiland in het noordwesten van Frankrijk Βρετάνη

Bretons n
1. een Keltische taal die wordt gesproken in Bretagne βρετονικά

Brisbane pn
1. hoofdstad van de Australische deelstaat Queensland Μπρίσμπεϊν

Brit n
Βρετανή

Brits /brɪts/ adj
1. gerelateerd aan Groot-Brittannië βρετανικός

Britse Maagdeneilanden pn
Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι

Brunei /bry.ˈnɛɪ̯/ /bry.ˈnɛː/ n
2. een land op op het eiland Borneo, in Zuidoost-Azië. Het ligt aan de Zuid-Chinese Zee, en wordt verder geheel omringd door Maleisië Μπρουνέι

Brunswijk pn
Μπράουνσβαϊχ

Brussel pn
1. de hoofdstad van België Βρυξέλλες

Bulgaars /bɵɫˈγ̊aːrs/ n
1. een Slavische taal die wordt gesproken in Bulgarije βουλγαρικά Βουλγαρικά

Bulgaarse n
Βουλγάρα

Bulgarije pn
1. een land in Zuidoost-Europa Βουλγαρία

Burkina Faso /bur.ˌki.na.ˈfa.so/ /bur.ˌki.na.ˈfɑ.so/ pn
1. een republiek in West-Afrika voorheen Opper-Volta genaamd. Μπουρκίνα Φάσο

Burundi /bu.ˈrun.di/ pn
1. een land in Afrika dat grenst aan Democratische Republiek Congo, Rwanda en Tanzania Μπουρούντι

Byzantijn n
Βυζαντινή

Byzantijns adj
βυζαντινός

Californië pn
1. één van de vijftig deelstaten van de Verenigde Staten. De staat grenst aan de Pacifische Oceaan en aan de Mexicaanse deelstaat Baja California, alsmede aan de Amerikaanse deelstaten Nevada, Oregon en Arizona. καλιφόρνια

Cambodja /kɑm.ˈbɔ.dja/ /kɑm.ˈbɔ.tʃa/ pn
1. een land in Zuidoost-Azië dat in het noorden grenst aan Laos, in het noordwesten en westen aan Thailand en in het oosten en zuidoosten aan Vietnam Καμπότζη

Cambridge pn
Κέιμπριτζ

Canada /ˈka.na.da/ /ˈkɑ.nɑ.da/ pn
1. een soevereine staat in de noordelijke helft van Noord-Amerika Καναδάς

Canarische Eilanden pn
Κανάριες Νήσοι Κανάριοι Νήσοι

Canberra pn
1. de federale hoofdstad van Australië, gelegen in het Australisch Hoofdstedelijk Territorium Καμπέρα

Cantabrië pn
1. één van de 17 autonome regio’s en provincie in het noorden van Spanje gelegen ten oosten van Asturië en ten westen van Baskenland met de hoofdstad Santander Κανταβρία

Capri pn
Κάπρι

Caracas /karákas/ pn
1. de hoofdstad van de Zuid-Amerikaanse staat Venezuela Καράκας

Carthago pn
Καρχηδόνα

Castilië en León pn
Καστίλλη και Λεόν

Castilië-La Mancha pn
Καστίλλη-Λα Μάντσα

Catalaans n
1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Catalonië, Valencia, Aragón, Balearen, Andorra, Frankrijk en Italië καταλανικά Καταλανικά

Catalonië pn
1. één van de 17 autonome regio’s van Spanje, gelegen in het noordoosten van het Iberisch Schiereiland; de twee officiële talen zijn Catalaans en Spaans Καταλωνία Καταλονία

Caïro pn
1. de hoofdstad van Egypte Κάιρο

Centraal-Afrikaanse Republiek /sɛn.ˌtral.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /sɛn.ˌtral.ɑ.fri.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ /sɛn.ˌtraɫ.a.fri.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ pn
1. een land in Midden-Afrika, officieel de Centraal-Afrikaanse Republiek, dat geheel door land wordt omsloten Κεντροαφρικανική Δημοκρατία

Centraal-Amerika pn
Κεντρική Αμερική

Centraal-Koerdisch n
1. taal gesproken door 3 712 000 mensen in Irak en Iran Κουρδικά

Ceuta pn
Θέουτα

Ceylon pn
Κεϋλάνη

Chanoeka /'xɑnuka/ n
1. Χανουκά

Chili /ˈʃi.li/ pn
1. een land in Zuid-Amerika, grenzend aan Peru, Bolivia en Argentinië en ingeklemd liggend tussen de Stille Zuidzee en het Andesgebergte Χιλή

China /ˈʃi.na/ pn
1. een land in Oost-Azië, officieel de Volksrepubliek China Κίνα

Chinees /ʃi.ˈnes/ adj
1. betreffende China κινέζικα

Chinees /ʃi.ˈnes/ n
1. de voornaamste taal die in China gesproken wordt κινέζικα Κινέζικα
2. persoon κινέζικα

Christus pn
Χριστός

Colombia /ko.ˈlɔm.bi.ja/ pn
1. een land in het noordwesten van Zuid-Amerika Κολομβία

Colombiaan n
1. een inwoner van Colombia of persoon die de Colombiaanse nationaliteit bezit Κολομβιανός

Comoren /ko.ˈmoː.rə(n)/ /ko.ˈmo̝ː.rə(n)/ pn
2. de staat gevestigd op die eilanden Κομόρες

Cornwall pn
1. schiereiland in het zuidwesten van Engeland Κορνουάλη

Corsica /'kɔrsɪkɑ/ pn
1. Frans eiland Κορσική

Corsicaans n
1. een taal die op Corsica gesproken wordt κορσικανικά

Costa Rica /ˌkɔs.ta.ˈri.ka/ pn
1. een staat in Midden-Amerika, tussen Panama en Nicaragua Κόστα Ρίκα

Cuba /ˈky.ba/ pn
land en grootste eiland in het Caribisch gebied Κούβα

Curaçao /ky.ra.ˈsʌʊ̯/ /kyː.ra.ˈzaʊ̯/ pn
1. een eiland en 2. een land Κουρασάο

Cyprioot n
1. inwoner van Cyprus Κύπριος

Cyprus /ˈki.prʏs/ /ˈsi.prʏs/ pn
land in de Middellandse Zee, tussen Europa en Azië, officieel de Republiek Cyprus, eiland in de Middellandse Zee Κύπρος

DNA n
1. de afkorting van desoxyribonucleic acid (desoxyribonucleïnezuur), een hoogmoleculaire verbinding als basis van de genen en chromosomen DNA

David pn
Δαβίδ

Deen /den/ /deːn/ n
1. een inwoner van Denemarken Δανός

Deens /dens/ /deːns/ adj
1. betreffende Denemarken of het Deens δανικός

Deens /dens/ /deːns/ n
1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Denemarken δανικά δανέζικα

Deense /ˈdensə/ /ˈdeːnsə/ n
Δανή

Delhi pn
1. het nationaal hoofdstedelijk territorium van India waarin de nationale hoofdstad New Delhi gelegen is. Het territorium is gesitueerd in het noorden van het land Δελχί

Den Haag pn
1. de hoofdstad van de provincie Zuid-Holland en tevens de stad waar de Nederlandse regering zetelt Χάγη

Denemarken /ˈdenəˌmɑrkə(n)/ /ˈdeːnəˌmɑrkə(n)/ pn
1. een Scandinavisch land in Noord-Europa Δανία Δανιμαρκία

Deuteronomium /dewteɾoˈnomjum/ n
Δευτερονόμιο

Dimli n
1. een Noordwest-Iraanse taal gesproken door 2 500 000 mensen in Turkije en Duitsland Ζαζαϊκή

Djibouti /(d)ʒi.ˈbu.ti/ /dji.ˈbu.ti/ pn
1. een land in Oost-Afrika 2. de hoofdstad van Τζιμπουτί

Dominicaanse Republiek /ˌdo.mi.ni.ˌkan.sə.re.py.ˈblik/ /ˌdo.mi.ni.ˌkans.re.pʏ.ˈbliːk/ pn
1. een land in het Caribisch gebied dat ten westen aan Haïti grenst en samen met de Dominicaanse Republiek het eiland Hispaniola vormt Δομινικανή Δημοκρατία

Donau pn
1. een rivier in Europa die in het Zwarte Woud in Duitsland ontspringt en naar de Zwarte Zee stroomt. Δούναβης

Draak pn
sterrenbeeld nabij de noordelijke hemelpool Δράκων

Drenthe /ˈdrɛntə/ pn
1. een provincie in het noorden van Nederland, die door Friesland, Groningen, Overijssel en het Duitse Nedersaksen wordt begrensd Ντρέντε

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ adj
1. betreffende Duitsland of het Duits γερμανικός

Duits /dœʏ̯ts/ /dœːts/ n
1. een taal die gesproken wordt in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Italië en België γερμανικά Γερμανικά

Duitse /ˈdœʏ̯tsə/ /ˈdœːtsə/ n
1. een vrouw van Duitse komaf Γερμανίδα

Duitse Democratische Republiek pn
Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας

Duitse herdershond n
1. is één van de hondenrassen die nog het dichtst bij de wolf staan γερμανικός ποιμενικός

Duitser /ˈdœʏ̯tsər/ /ˈdœːtsər/ n
1. een inwoner van Duitsland Γερμανός

Duitsland /ˈdœʏ̯tslɑnt/ /ˈdœːtslɑnd/ /ˈdœːtslɑnt/ pn
1. een Midden-Europese staat die wordt gevormd door een federatie van 16 deelstaten en die het Duits als officiële taal heeft Γερμανία

Eerste Wereldoorlog pn
1. een militair conflict op wereldschaal, dat van 28 juli 1914 tot 11 november 1918 plaatsvond Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Efeze /e.ˈfe.zə/ pn
1. in de oudheid een grote Ionische haven- en handelsstad Έφεσος

Efeziërs /eˈfezijərs/ n
Εφεσίους

Egeïsche Zee pn
Αιγαίο πέλαγος

Egypte /e.ˈɣɪp.tə/ /e.ˈχɪp.tə/ pn
1. een Arabisch land op de grens van Afrika en Azië Αίγυπτος

El Salvador /ɛl.ˈsɑl.va.dɔr/ /ɛɫ.ˈsɑɫ.va.dɔr/ pn
1. een land in Midden-Amerika dat grenst aan Guatemala, Honduras en de Stille Oceaan Ελ Σαλβαδόρ

Elzas /ˈɛlzɑs/ pn
1. regio in Frankrijk Αλσατία

Elzassisch /ɛlˈzɑsis/ n
1. Een verzameling Alemannische dialecten die in de Elzas (Frankrijk) gesproken worden αλσατικά

Engeland n
1. deel van het Verenigd Koninkrijk Αγγλία

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ adj
1. als van, in of betrekking hebbend op Engelsen, Engeland of het Engels αγγλικός αγγλικά

Engels /ˈɛ.ŋ(g)əls/ /ˈɛ.ŋɔɫs/ /ˈɛ.ŋəɫs/ n
1. de taal αγγλικά αγγλικός

Engelse hoorn n
1. een grotere en lagere uitvoering van de hobo αγγλικό κόρνο

Engelsman /ɛ.ŋɔɫs.mɑn/ /ɛ.ŋəls.man/ /ɛ.ŋəɫs.mɑn/ n
1. iemand die in Engeland woont Άγγλος

Equatoriaal-Guinea /ˌe.kwa.toː.ri.al.ɣi.ˈne.ja/ /ˌe.kʋa.to̝ː.ri.aɫ.χi.ˈne.ja/ /ˌe.kβ̞a.toː.ri.aɫ.ɣi.ˈne.ja/ pn
1. een land in Afrika grenzend aan Gabon en Kameroen Ισημερινή Γουινέα

Eritrea /ˌeː.ri.ˈtre.ja/ /ˌɪː.ri.ˈtre.ja/ pn
1. een Afrikaans land grenzend aan Soedan, Ethiopië, Djibouti en de Rode Zee Ερυθραία

Eritrees /eriˈtres/ adj
1. met betrekking tot of afkomstig van Eritrea ερυθραϊκός

Erlangen pn
1. + 2. stad en stadsdistrict Έρλαγκεν

Esperanto n
1. een internationale kunsttaal die oorspronkelijk ontworpen is door Ludovico Zamenhof εσπεράντο Εσπεράντο

Estisch /ˈɛstis/ /ˈɛstɪs/ n
1. een taal die vooral wordt gesproken in Estland εσθονικά Εσθονικά

Estland /ˈɛslɑnd/ /ˈɛstlɑnt/ pn
1. een land in het noorden van Europa dat grenst aan Letland en Rusland Εσθονία

Ethiopië /ˌe.ti.ˈjo.pi.jə/ pn
1. een land in Oost-Afrika grenzend aan Eritrea, Djibouti, Somalië, Kenia en Soedan Αιθιοπία

Eurazië pn
1. de naam van de grootste landmassa op aarde die de continenten Europa en Azië omvat Ευρασία

Europa /øːˈroːpa/ /ʏːˈropa/ pn
1. het Europese continent, dat ten noorden van Afrika en ten westen van Azië ligt. Het belangrijkste Europese orgaan is de Europese Unie (EU). Ευρώπη

Europeaan /ˌøːropeˈjaːn/ /ˌʏːropeˈjan/ n
1. bewoner van het Europese continent Ευρωπαίος

Europees /øːroˈpeːs/ /ʏːroˈpes/ adj
1. afkomstig van of betreffend het continent Europa ευρωπαϊκός

Europees Hof voor de Rechten van de Mens pn
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Europees Parlement pn
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Europese Centrale Bank pn
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Europese Commissie pn
Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Europese Hof voor de Rechten van de Mens pn
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Europese Investeringsbank pn
Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

Europese Ombudsman pn
Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής

Europese Raad pn
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο

Europese Rekenkamer pn
Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο

Europese Unie /ˌøː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ /ˌʏː.ro.ˌpe.sə.ˈy.ni/ pn
unie van 27 Europese staten Ευρωπαϊκή Ένωση

Europoort pn
Εουροπόρτ

Eva pn
Εύα

Exodus /ˈɛksodus/ n
Έξοδος

Extremadura pn
Εξτρεμαδούρα

Ezechiël /eˈzexijɛl/ n
Ιεζεκιήλ

Facebook pn
1. wereldwijd veel gebruikte netwerksite voor sociale contacten φέισμπουκ

Faeröer /ˈfæːrøːə̯r/ /ˈfɛːrʏːr/ pn
1. en 2., eilandengroep, land Νήσοι Φερόες

Falklandeilanden pn
Νήσοι Φώκλαντ

Fenicisch adj
Φοίνικας

Fiji /ˈfi.(d)ʒi/ /ˈfi.dʒi/ pn
1. een land in Oceanië op het zuidelijk halfrond. Het bestaat uit 332 eilanden waarvan ongeveer 110 bewoond zijn Φίτζι

Filipijnen /ˌfi.li.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛɪ̯.nə(n)/ /ˌfi.lɪ.ˈpɛː.nə(n)/ pn
1. een republiek in Oost-Azië bestaande uit een archipel van 7107 eilanden Φιλιππίνες

Filipijns /fili'pɛɪns/ n
1. de officiële taal van de Filipijnen Φιλιππινικά

Filistijn /filɪsˈtɛin/ n
1. Φιλισταίος

Finland /ˈfɪnlɑnd/ /ˈfɪnlɑnt/ pn
1. een land in het noorden van Europa Φινλανδία

Fins /fɪns/ adj
1. betreffende Finland of het Fins φινλανδικός

Fins /fɪns/ n
1. een taal die wordt gesproken in Finland φινλανδικά φινλανδικός

Flevoland /ˈflevoˌlɑnt/ /ˈfleːvoˌlɑnd/ /ˈfleːvoˌlɑnt/ pn
1. een provincie in het midden van Nederland, die door het IJsselmeer... Φλέβολαντ

Frankfurt am Main pn
Φραγκφούρτη

Frankrijk /ˈfrɑŋkrɛɪ̯k/ /ˈfrɑŋkrɛːk/ pn
1. een West-Europees land, grenzend aan België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië, Monaco, Spanje en Andorra Γαλλία

Frans /frɑns/ adj
1. betreffende Frankrijk of het Frans γαλλικός γαλλικά

Frans /frɑns/ n
1. een taal die gesproken wordt in Frankrijk, België, Luxemburg, Zwitserland, Senegal, Canada, Monaco, Togo en Benin γαλλικά γαλλικός

Frans-Polynesië pn
Γαλλική Πολυνησία

Fransman /ˈfrɑns.man/ /ˈfrɑns.mɑn/ n
1. iemand uit Frankrijk Γάλλος

Fries n
2. Taal φριζιακά

Friesland /ˈfrislɑnd/ /ˈfrislɑnt/ pn
1. een provincie in het noorden van Nederland. Φρίσλαντ

Gabon /'ɣa.bɔn/ /ɣa.'bɔn/ /χa.'bɔn/ pn
1. een land in West-Afrika, officieel de Gabonese Republiek Γκαμπόν

Galicisch n
1. een Romaanse taal gesproken in Galicië, een Spaanse regio in het noordwesten van het Iberisch schiereiland; door velen beschouwd als een dialect van het Portugees γαλικιακά

Galicië /ɣɑˈlisɪə/ /ʝɑˈlisɪə/ pn
1. Spaanse regio Γαλικία

Galilea pn
Γαλιλαία

Gallisch n
1. uitgestorven taal γαλατικός

Galliër n
Γαλάτης

Gambia /'ɣɑm.bi.ja/ /'χɑm.bi.ja/ pn
1. een land in West-Afrika Γκάμπια

Gelderland /ˈɣɛldərˌlɑnd/ /ˈɣɛɫdərˌlɑnt/ /ˈχɛɫdərˌlɑnt/ pn
1. een provincie in het midden van Nederland, die door de Flevoland, Overijssel, Limburg, Noord-Brabant, Zuid-Holland, Utrecht en het Duitse Noord-Rijnland-Westfalen wordt omringd Χέλντερλαντ

Genesis /ˈɣenezis/ n
Γένεση

Gent pn
1. Vlaamse provinciehoofdstad van Oost-Vlaanderen, België Γάνδη

Genua pn
1. een stad in Noordwest-Italië Γένοβα

Georgisch /ɣeˈjɔrɣis/ /ɣeˈjɔrɣɪs/ /χeˈjɔrχis/ n
1. de taal die in Georgië gesproken wordt γεωργιανά Γεωργιανά

Georgische /ɣeˈjɔrɣisə/ /χeˈjɔrχisə/ n
1. vrouwelijke inwoner van Georgië Γεωργιανή

Georgië /ɣeˈjɔrɣi.jə/ /χeˈjɔrχi.jə/ pn
1. een soevereine staat in West-Azië, gelegen in de Kaukasus. De officiële taal is het Georgisch Γεωργία

Ghana /'ɣa.na/ /'χa.na/ pn
1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Ghana Γκάνα

Ghanees adj
1. op Ghana betrekking hebbend γκανέζικη

Gibraltar pn
Γιβραλτάρ

Goa pn
1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land Γκόα

God pn
1. een bovennatuurlijk en volmaakt wezen, dat beschikt over superieure krachten en dat onsterfelijk is Θεός

Godin pn
1. benaming voor het vrouwelijk opperwezen Θεά

Goede Vrijdag /ˌɣudə.ˈvrɛɪ̯.dɑx/ pn
1. de vrijdag voor Pasen Μεγάλη Παρασκευή

Golf van Mexico pn
1. is de zee die begrenst wordt door Mexico, de Verenigde Staten van Amerika en Cuba Κόλπος του Μεξικού

Gotland /ˈɣɔtlɑnt/ /ˈʝɔtlɑnt/ pn
1. Zweeds eiland Γκότλαντ

Grenada /ɣre.ˈna.da/ /ɣrɛ.ˈna.da/ /χre.ˈna.da/ pn
land in het Caribisch gebied Γρενάδα

Griek /ɣrik/ /χrik/ n
1. inwoner van Griekenland Έλληνας

Griekenland /ˈɣrikə(n)ˌlɑnd/ /ˈɣrikə(n)ˌlɑnt/ /ˈχrikə(n)ˌlɑnt/ pn
1. een land in het zuiden van Europa Ελλάδα

Grieks /ɣriks/ /χriks/ n
1. een taal die vooral wordt gesproken in Griekenland en op Cyprus ελληνικά ελληνικός

Groenland /ˈɣrun.lɑnd/ /ˈɣrun.lɑnt/ /ˈχrun.lɑnt/ pn
1. een groot eiland ten noordoosten van Canada, deel uitmakend van het koninkrijk Denemarken Γροιλανδία

Groenlands adj
γροιλανδικός

Groot-Brittannië /ˌɣroːd brɪˈtɑni.jə/ /ˌχrot brɪˈtɑni.jə/ pn
1. benaming voor het '[[Verenigd Koninkrijk|Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland]]', dat officieel met Verenigd Koninkrijk wordt aangeduid. Μεγάλη Βρετανία

Grote Beer pn
1. een hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk zichtbaar sterrenbeeld Μεγάλη Άρκτος

Grote Meren pn
1. de naam voor de 5 grote meren op of nabij de grens tussen de Verenigde Staten en Canada Μεγάλες Λίμνες

Grote Oceaan pn
1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië Ειρηνικός Ωκεανός

Guadeloupe pn
Γουαδελούπη

Guatemala /ˌgʋɑ.tə.ˈma.la/ /ˌgβ̞ɑ.tə.ˈma.la/ /ˌɣ<sup>ʊ</sup>a.tə.ˈma.la/ pn
land in Midden-Amerika, officieel de Republiek Guatemala Γουατεμάλα

Guatemalaan n
Γουατεμαλτέκος

Guatemalteek n
1. inwoner van Guatemala Γουατεμαλτέκος

Guernsey pn
Γκέρνσεϊ

Guinee /ɣi.ˈne/ /χi.ˈne/ pn
1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Guinee Γουινέα

Gujarati n
1. een taal die oorspronkelijk in Gujerat gesproken wordt. De taal wordt nu ook in Uganda, Tanzania, Kenia en Pakistan gesproken γκουτζαρατικά

Guyana /ɣi.ˈja.na/ /ɣβ̞i.ˈja.na/ /χi.ˈja.na/ pn
1. een land in Zuid Amerika, officieel de Coöperatieve Republiek Guyana Γουιάνα

Göttingen /ˈgœtɪŋən/ pn
1. + 2. stad en district Γκέττινγκεν

Habakuk /ˈhabakʏk/ pn
Αββακούμ

Hamburg n
Αμβούργο

Handelingen van de apostelen /ˈhɑndəlɪŋə(n)vɑndəʔaˌpɔstələ(n)/ pn
Πράξεις των Αποστόλων

Hawaïaans n
1. taal gesproken in de Amerikaanse staat Hawaï χαβανέζικα

Haïti /ha.ˈhi.ti/ /ɦa.ˈi.ti/ /ɦɑ.ˈi.ti/ pn
1. een land in het Caribisch gebied Αϊτή

Hebreeuws /he'breus/ n
1. de officiële taal van Israël, de heilige taal van de Joden en de taal van de Tenach εβραϊκά εβραϊκός

Heer /her/ n
1. de christelijke aanduiding voor God Κύριος

Heilige Geest n
1. Άγιο Πνεύμα

Heilige Stoel n
1. de pauselijke regering Αγία Έδρα

Hemelvaart pn
1. de herdenking dat Jezus Christus na zijn verrijzenis opgevaren is naar God Zijn Vader in de hemel Ανάληψη

Hendrik /ˈhɛndrɪk/ pn
1. mannelijke voornaam Ερρίκος
2. spelwoord voor de letter h Ερρίκος

Herman /ˈɦɛr.mɑn/ pn
1. een jongensnaam Αρμάνδος

Hildesheim pn
1. + 2. stad en district Χιλντεσχάιμ

Hindi n
1 een taal die vooral gesproken wordt in de noordelijke staten van India χίντι χιντού

Hoe heet u? phraseologicalUnit
Πώς σε λένε;

Hof van Justitie van de Europese Unie pn
Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Holland /ˈɦɔlɑnt/ pn
1. een gedeelte van het westen van Nederland dat de provincies Noord- Ολλανδία
2. heel Nederland Ολλανδία

Holocaust /ˈholokaust/ pn
Ολοκαύτωμα

Honduras /hɔn.ˈdyː.rɑs/ /ɦɔn.ˈduː.rɑs/ pn
1. een land in Centraal Amerika, officieel de Republiek Honduras Ονδούρα

Hongaar /hɔŋ(g).ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈɣar/ /ɦɔŋ.ˈχar/ n
1. iemand afkomstig uit Hongarije Ούγγρος

Hongaars /hɔŋ(g).ˈɣaːrs/ /ɦɔŋ.ˈɣars/ /ɦɔŋ.ˈχars/ n
1. een taal die wordt gesproken in Hongarije ουγγρικά Ουγγρικά

Hongaarse /hɔŋ(g).ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈɣar.sə/ /ɦɔŋ.ˈχar.sə/ n
Ουγγαρέζα

Hongarije /ˌhɔŋ(g)ɣaˈrɛɪ̯.jə/ /ˌɦɔŋɣaˈrɛː.jə/ /ˌɦɔɴχaˈrɛɪ̯.jə/ pn
1. een land in het midden van Europa met de officiële naam "Republiek Hongarije" (Magyar Köztársaság) Ουγγαρία

Hongkong /hɔŋˈkɔŋ/ pn
1. een speciale administratieve regio van de Volksrepubliek China Χονγκ Κονγκ

Hooglied /hug'lid/ pn
Άσμα Ασμάτων

Hosea /hoˈzeja/ n
Ωσηέ

IJsland /ˈɛɪ̯slɑnd/ /ˈɛɪ̯slɑnt/ /ˈɛːslɑnt/ pn
1.een Europees land, dat omgeven is door de Atlantische Oceaan en tussen Groenland en Europa in ligt. Tot 1944 behoorde IJsland bij Denemarken, maar tegenwoordig is het zelfstandig. De officiële naam is Lýðveldið Ísland. Ισλανδία

IJslands /ˈɛɪ̯slɑnds/ /ˈɛɪ̯slɑnts/ /ˈɛːslɑnts/ n
1. een Germaanse taal die wordt gesproken op IJsland ισλανδικά Ισλανδικά

IP-adres /i'peʔadrɛs/ n
1. een combinatie van getallen waarmee een computer in een IP-netwerk kan worden herkend Διεύθυνση IP

Iberisch Schiereiland pn
1. een Europees schiereiland dat zich ten zuiden van de Pyreneeën bevindt en waarop de landen Spanje en Portugal zijn gelegen Ιβηρική Χερσόνησος

Ier /iːr/ n
Ιρλανδός

Ierland /ˈiːrlɑnd/ /ˈiːrlɑnt/ pn
1. een groot eiland in Noordwest-Europa Ιρλανδία

Iers /iːrs/ n
1. een Keltische taal die wordt gesproken in Ierland ιρλανδικά

Ierse /ˈiːrsə/ n
Ιρλανδή

India /ˈɪn.di.ja/ pn
1. een soeverein land in het zuiden van Azië Ινδία

Indisch /ˈɪndis/ adj
ινδικός

Indische Oceaan /ˌɪndisəˌosiˈan/ /ˌɪndisˌə̯osejˈaːn/ pn
1. de oceaan die tussen Oost-Afrika en Zuid-Azië ligt Ινδικός Ωκεανός

Indiër n
Ινδή

Indonesisch /ɪndo'nezis/ n
1. een taal die voornamelijk in Indonesië gesproken wordt ινδονησιακά

Indonesië /ˌɪn.do.ˈne.zi.jə/ pn
1. een land dat bestaat uit een groot eilandengebied tussen Zuidoost-Azië en Australië Ινδονησία

Internationaal Monetair Fonds pn
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο

Ionische Zee pn
1. randzee van de Middellandse Zee, gelegen tussen Zuid-Italië en West-Griekenland Ιόνιο πέλαγος

Irak /i.ˈrɑk/ pn
1. een land in het Midden-Oosten dat voor een groot deel in en rond het stroomgebied van de rivieren de Eufraat en de Tigris ligt Ιράκ

Iran /i.ˈrɑn/ pn
1. een land in het Midden-Oosten met als hoofdstad Teheran Ιράν

Iraniër n
Ιρανή

Islamabad pn
Ισλαμαμπάντ

Israël /ˈɪs.ra.hɛl/ /ˈɪs.ra.ɛɫ/ pn
1. een land in het Midden-Oosten, gelegen aan de Middellandse Zee Ισραήλ

Italiaan /italiˈjaːn/ n
1. een persoon die uit Italië komt Ιταλός Ιταλιάνος

Italiaans /italiˈjaːns/ n
1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Italië, San Marino, Vaticaanstad, Slovenië en Zwitserland ιταλικά

Italiaanse /italiˈjaːnsə/ n
1. vrouwelijke persoon die uit Italië komt Ιταλίδα

Italië /iˈtaːli.jə/ pn
1. een land Ιταλία

Ivoorkust /i.ˈvoːr.kʏs/ /i.ˈvoːr.kʏst/ /i.ˈvo̝ːr.kʏst/ pn
een land in West-Afrika, officieel de Republique de Côte d'Ivoir Ακτή Ελεφαντοστού

Izaak pn
. spelwoord voor de letter i Ισαάκ

Jakob pn
Ιακώβ

Jamaica /(d)ʒa.mɛɪ̯.ka/ /dʒɑ.mɑɪ̯.ka/ pn
1. een land in het Caraïbisch gebied ten zuiden van Cuba en ten westen van het eiland Hispaniola Τζαμάικα

Japan /jaˈpɑn/ /jɑˈpɑn/ pn
1. een land in het oosten van Azië Ιαπωνία

Japanner n
Ιάπωνας Γιαπωνέζος

Japans /jɑ'pɑns/ n
1. een taal die in Japan gesproken wordt ιαπωνικά

Jemen /ˈjemən/ /ˈjeːmən/ pn
1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Republiek Jemen Υεμένη

Jena pn
1. en 2. Ιένα

Jeremia /ˌjerəˈmija/ n
Ιερεμίας

Jesaja /jeˈzaja/ n
Ησαΐας

Jezus /ˈje.zʏs/ pn
1. centrale figuur in het Nieuwe Testament Ιησούς

Jezus Christus pn
Ιησούς Χριστός

Jharkhand pn
1. Indiase deelstaat gelegen in het oosten van het land Τζαρκάντ

Jiddisch /ˈjɪdis/ n
1. een taal die door de Joden in West-Europa gesproken werd γίντις

Jiddisj /'jɪdiʃ/ adj
1. γίντις

Job /'dʒɔb/ pn
Ιώβ

Joegoslavië pn
Γιουγκοσλαβία

Jood /jot/ n
Εβραίος

Joost mag het weten phraseologicalUnit
1. ένας θεός ξέρει

Jordanië /jɔr.ˈda.ni.jə/ pn
1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië Ιορδανία

Jupiter /ˈjypiˌtɛr/ pn
Δίας

Jura /'jyra/ n
1. kanton Ιουράς
2. gebergte Ιουράς

Kaap Trafalgar pn
1. een kaap in Zuidwest-Spanje, bekend om de gelijknamige zeeslag die er uitgevochten werd Ακρωτήριο Τραφάλγκαρ

Kaap de Goede Hoop pn
1. de naam van de zuidwestelijkste punt van Afrika Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος

Kaapstad pn
1. één van de hoofdsteden van Zuid-Afrika, gelegen bij de Kaap de Goede Hoop Κέηπ Τάουν

Kaapverdië /kab.ˈvɛr.di.jə/ /kap.ˈfɛr.di.jə/ pn
1. een land in West-Afrika Πράσινο Ακρωτήριο

Kaboel /'kabul/ pn
1. Afghaanse stad/provincie Καμπούλ

Kameroen /ˌka.mə.ˈrun/ pn
1. een land in Midden-Afrika, officieel de Republiek Kameroen Καμερούν

Kandahar pn
1. een stad gelegen in Zuid-Afghanistan en de hoofdstad van de gelijknamige provincie Κανταχάρ

Karelië /kɑˈrelɪə/ pn
1. deel van Rusland Καρελία

Karnataka pn
1. Indiase deelstaat gelegen in het zuiden van het land Καρνάτακα

Kaspische Zee pn
1. een grote door land omsloten zoutwatervlakte op de grens van Europa en Azië Κασπία Θάλασσα

Kazachs n
1. een taal die van oorsprong door de Kazachen in Kazachstan gesproken werd κοζάκικα

Kazachstan /ˈka.zɑx.stɑn/ /ˈka.zɑχ.stɑn/ pn
1. een land in Centraal-Azië en het uiterste oosten van Europa Καζακστάν Καζαχστάν

Kazak n
1. inwoner van Kazachstan Καζάκα

Kelt /kɛɫt/ n
1. een lid van een Indo-Europees volk waarvan de meeste leden op de Britse eilanden en in Bretagne leven Κέλτης

Kelten /kɛɫtən/ n
1. een Indo-Europees volk waarvan de meeste leden op de Britse eilanden en in Bretagne leven Κέλτες

Keltisch /ˈkɛl.tis/ /ˈkɛɫ.tis/ adj
1. met betrekking tot Kelten κελτικός

Kenia /ˈke.ni.ja/ pn
1. een land in Oost-Afrika, de Republiek Kenia, grenzend aan Somalië, Ethiopië, Oeganda, Tanzania en de Indische Oceaan Κένυα

Kerstmis /ˈkɛrs(t)məs/ /ˈkɛrsmɪs/ /ˈkɛrstmɪs/ n
1. een feest ter herinnering van de geboorte van Jezus met een vieringsdatum die verschilt per christelijke traditie Χριστούγεννα

Keulen pn
Κολωνία

Khmer n
1. een taal die in Cambodja gesproken wordt χμερ

Kiev pn
1. de hoofdstad van Oekraïne Κίεβο

Kirgizië /kɪr.ˈɣi.zi.jə/ /kɪr.ˈχi.zi.jə/ pn
1. een land in Centraal Azië, officieel de Kirgizische Republiek, dat geheel door land omsloten is Κιργιζία Κιργιζιστάν

Kiribati /ˌki.ri.ˈba.ti/ pn
1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Kiribati Κιριμπάτι

Klaagliederen /ˈklaxlidərə(n)/ n
Θρήνοι

Kleine Beer pn
1. een hoog aan het noordelijk halfrond duidelijk sterrenbeeld Μικρά Άρκτος

Klingon n
1. een kunsttaal die uitgevonden is door Marc Okrand voor Star Trek-films Κλίγκον

Koerdisch n
1. een taal die door de Koerden gesproken wordt κουρδικά

Koeweit /ˈkuwɛɪ̯t/ /ˈkuʋɛɪ̯t/ /ˈkuβ̞ɛ:t/ pn
1. een kleine olierijke monarchie op het Arabische schiereiland in Azië aan de kust van de Perzische Golf Κουβέιτ

Kolossenzen /kolɔˈsɛnzə(n)/ pn
Κολοσσαείς

Koningen /ˈkoningən/ n
Βασιλείς

Koran n
Κοράνιο

Korea /koˈre.ja/ pn
1. een schiereiland in Oost-Azië Κορέα

Koreaans /koreˈjaːns/ n
1. een taal die in Korea gesproken wordt κορεατικά Κορεατικά

Korintiërs /koɾinˈtjɛʀs/ n
Κορινθίους

Kosovo /ˈkɔsɔˌvo/ pn
1. een land op het Balkanschiereiland dat volgens Servië en veel andere staten een provincie van Servië is, maar dat zichzelf als een onafhankelijke staat beschouwt. Κόσοβο

Krakau pn
1. na Warschau en Łódź de op twee na grootste stad van Polen Κρακοβία

Kreeft pn
teken van de dierenriem van 21 juni tot 23 juli Καρκίνος

Kreta pn
1. bij Griekenland behorend eiland in de Egeïsche Zee Κρήτη

Krim krɪm pn
een schiereiland aan de noordkust van de Zwarte Zee Κριμαία

Krim-Tataars n
1. één van de Turkse talen, gesproken door ongeveer een half miljoen mensen, oorspronkelijk van de Krim afkomstig maar door een deportatie in 1944 nu vooral in Oezbekistan en Kirgizië, maar ook in Moldavië, Roemenië en Turkije gesproken Κριμαϊκή Ταταρική γλώσσα

Kroatisch /kroˈwatis/ /kroˈwaːtɪs/ n
1. een taal die vooral in Kroatië gesproken wordt κροατικά κροατικός

Kroatië /kroˈwatsi.jə/ /kroˈwaːsi.jə/ pn
1. een land in Oost-Europa ten zuiden van Hongarije Κροατία

Kronieken /ˈkronikən/ n
Παραλειπομένων

La Mancha pn
Λα Μάντσα

La Rioja pn
Λα Ριόχα

Lagerhuis n
Βουλή των Κοινοτήτων

Laos /ˈla.ɔs/ pn
1. een land in Azië grenzend aan Myanmar, China, Vietnam, Cambodja en Thailand Λάος

Latijn /laˈtɛɪn/ n
1. de taal van het Romeinse Rijk die hedendaags nog gebruikt wordt in de wetenschap en in de religie λατινικά

Leeuw pn
2. teken van de dierenriem van 23 juli tot 23 augustus Λέων

Leiden pn
Λέιντεν

Lesotho /le.'sɔ.to/ pn
1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Lesotho Λεσόθο Λεσότο

Let /lɛt/ n
1. een inwoner van Letland, of iemand afkomstig uit Letland Λετονός

Letland /ˈlɛtlɑnd/ /ˈlɛtlɑnt/ pn
1. een Europees land aan de Oostzee Λεττονία

Lets /lɛts/ n
1. de officiële taal van Letland λεττονικά

Leuven /ˈløːˌvə(n)/ pn
1. de provinciehoofdstad van Vlaams-Brabant in België Λέουβεν

Libanon /ˈli.ba.nɔn/ /ˈli.bɑ.nɔn/ pn
land in het Midden-Oosten, officieel de Libanese Republiek Λίβανος

Liberia /li.'beː.ri.ja/ /li.'bɪː.ri.ja/ pn
land in West-Afrika, officieel de Republiek Liberia Λιβερία

Libië /ˈli.bi.jə/ pn
1. een land in Noord-Afrika, officieel de Grote Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahiriyah Λιβύη

Liechtenstein /ˈlixtə(n)ˌstɛɪ̯n/ /ˌlixtə(n)ˈstɛːn/ /ˌliχtə(n)ˈstɛɪ̯n/ pn
1. een klein land in Europa gelegen tussen Zwitserland en Oostenrijk Λιχτενστάιν

Limburg /ˈlɪm.bʏrx/ /ˈlɪm.bʏrχ/ pn
1. provincie in het zuiden van Nederland Λιμβουργία

Litouwen /liˈtaʊ̯.wə(n)/ /liˈtɔʊ̯.β̞ə(n)/ /ˈliˌtʌʊ̯.β̞ə(n)/ pn
1. een Europees land ter hoogte van Wit-Rusland Λιθουανία

Litouwer /liˈtaʊ̯.wər/ /ˈlitɔʊ̯.β̞ər/ /ˈlitʌʊ̯.β̞ər/ n
1. inwoner van Litouwen Λιθουανός

Litouws /liˈtaʊ̯s/ /ˈlitɔʊ̯β̞s/ /ˈlitʌʊ̯s/ n
1. een Baltische taal die wordt gesproken in Litouwen λιθουανικά λιθουανικός

Litouwse /liˈtaʊ̯sə/ /ˈlitɔʊ̯β̞sə/ /ˈlitʌʊ̯sə/ n
1. vrouwelijke inwoner van Litouwen Λιθουανή

Lodewijk pn
1. eigennaam van Frankische herkomst Λουδοβίκος

Lojban n
1. een kunsttaal ontwikkeld door James Cooke Brown Λόζμπαν

Lombardije pn
Λομβαρδία

Londen /ˈlɔndən/ pn
1 en 2 Λονδίνο

Lotharingen pn
Λωρραίνη

Luik /lœʏ̯k/ /lœːk/ pn
1. een provinciehoofdstad in België Λιέγη
2. een Belgische provincie Λιέγη

Lukas /ˈlykɑs/ pn
Λουκάς

Luxemburg /ˈlyksəmˌbʏrx/ /ˈlyksəmˌbʏrχ/ pn
1.-3. Λουξεμβούργο

Maagd /maxt/ pn
1. aan de hemelequator liggend tussen rechte klimming 11u35m en 15u08m en tussen declinatie +14º en -22º Παρθένος
2. teken van de dierenriem waar de zon in staat van ca. 23 augustus tot ca. 23 september Παρθένος

Maartrevolutie pn
Γερμανικές επαναστάσεις 1848-1849

Maas /mas/ pn
1. een rivier die onspringt in Frankrijk en door België en Nederland stroomt Μεύσης

Macau pn
1. een stad op een eiland aan de zuidkust van China, ten westen van Hong Kong Μακάου

Macedonisch n
1. een Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Republiek Macedonië Μακεδονικά

Macedonië /ˌmasəˈdoni.jə/ /ˌmasəˈdoːni.jə/ pn
1. historisch Grieks koninkrijk Μακεδονία
2. regio in Griekenland Μακεδονία
3. land Μακεδονία

Macedoniër /ˌmasəˈdoni.jər/ /ˌmasəˈdoːni.jər/ n
1. inwoner van Macedonië Μακεδόνας

Madagaskar /ma.da.'ɣɑs.kɑr/ /ˌma.dɑ.'χɑs.kɑr/ pn
2. de staat op het bovengenoemde eiland, de Republiek Madagaskar Μαδαγασκάρη

Madrid pn
Μαδρίτη

Maharashtra pn
1. Indiase deelstaat gelegen in het westen van het land Μαχαράστρα

Malawi /ma.'la.wi/ /ma.'la.ʋi/ /ma.'la.β̞i/ pn
1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat niet aan de zee grenst Μαλάουι

Malayalam n
1. een taal die in Kerala (een staat van India) gesproken wordt μαλαγιαλαμικά

Maldiven /mɑl.ˈdi.və(n)/ /mɑɫ.ˈdi.və(n)/ pn
1. een land in de Indische Oceaan Μαλδίβες

Maleachi /maleˈjɑxi/ pn
Μαλαχίας

Maleis /mɑ.ˈlɛɪs/ n
1. een Austronesische taal en de officiële taal van Maleisië, Brunei en Singapore die ook in delen van... μαλαϊκά

Maleisië /maˈlɛ:zi.jə/ /maˈlɛɪ̯zi.jə/ pn
1. een land in het zuidoosten van Azië dat bestaat uit twee afzonderlijke delen die gescheiden worden door de Zuid-Chinese Zee Μαλαισία

Mali /'ma.li/ pn
1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Mali Μάλι

Malta /ˈmɑlta/ /ˈmɑɫta/ pn
1. eiland in de Middellandse Zee Μάλτα
2. land in de Middellandse Zee Μάλτα

Maltees /mɑlˈteːs/ /mɑɫˈtes/ n
1. taal μαλτέζικα μαλτεζικά
2. persoon Μαλτέζος

Maltese /mɑlˈteːsə/ /mɑɫˈtesə/ n
1. vrouwelijke inwoner van Malta Μαλτέζος

Man /mɛn/ pn
1. een eiland in de Ierse Zee Νήσος του Μαν

Manaus pn
Μανάους

Manipur pn
1. Indiase deelstaat gelegen in het noordoosten van het land Μανιπούρ

Marathi n
1. taal die met name in Maharashtra, een staat in India gesproken wordt, onder andere in Mumbai (Bombay) μαραθικά

Maria-Boodschap n
1. het hoogfeest ter gedachtenis van de aankondiging (annunciatie) van de geboorte van Jezus aan Maria Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

Marokkaan /ˈmɑrɔˌkan/ n
1. een persoon met de Marokkaanse nationaliteit Μαροκινή

Marokko /ma.ˈrɔ.ko/ pn
1. land in het uiterste noordwesten van Afrika Μαρόκο

Mars pn
Άρης

Marshalleilanden /mɑr.ʃəl.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəl.ɛː.lɑn.də(n)/ /mɑr.ʃəɫ.ɛɪ̯.lɑn.də(n)/ pn
1. een land in Oceanië Νήσοι Μάρσαλ

Martinique pn
Μαρτινίκα

Matteüs /mateˈʏs/ n
Ματθαίος

Mauritanië /ˌmaʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmɔʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ /ˌmʌʊ̯.ri.ˈta.ni.jə/ pn
1. een land in Noord-Afrika, officieel de Islamitische Republiek Mauritanië Μαυριτανία

Mauritius /maʊ̯.'ri.si.jəs/ /mɔʊ̯.'ri.si.jəs/ /mʌʊ̯.'ri.tsi.jəs/ pn
1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek Mauritius Μαυρίκιος

Mayotte pn
Μαγιότ

Melanesië pn
Μελανησία

Melbourne pn
1. tweede grootste stad van Australië en hoofdstad van de deelstaat Victoria Μελβούρνη

Melilla pn
Μελίγια

Mercurius pn
Ερμής

Mesopotamië n
1. historische land tussen de rivieren Eufraat en Tigris, het huidige Irak Μεσοποταμία

Messias /mɛˈsijɑs/ n
1. de in de joodse Tenach voorspelde Redder die door God gezonden zal worden en die door de christenen met Jezus gelijkgesteld wordt Μεσσίας

Mexico /ˈmɛg.zi.ˌko/ /ˈmɛk.si.ˌko/ pn
1. een land in Amerika, officieel de Verenigde Mexicaanse Staten grenzend aan de Verenigde Staten, Belize en Guatemala, de Grote Oceaan en de Golf van Mexico Μεξικό

Micronesia /ˌmi.kro.ˈne.zi.ja/ pn
1. een land in Oceanië, officieel de Federale Staten van Micronesia Μικρονησία

Middelfrans n
1. μέση γαλλική

Middellandse Zee pn
1. randzee van de Atlantische Oceaan, gelegen tussen Zuid-Europa, Noord-Afrika en West-Azië Μεσόγειος Μεσόγειος Θάλασσα

Midden-Amerika pn
1. het gebied tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika Κεντρική Αμερική

Midden-Oosten n
1. regio die bestaat uit Zuidwest-Azië en het noordoosten van Afrika Μέση Ανατολή

Milaan pn
1. stad in het noordwesten van Italië Μιλάνο

Moldavië /mɔlˈdaːvi.jə/ /mɔɫˈdavi.jə/ pn
1. een land en regio in Zuidoost-Europa grenzend aan de Oekraïne en Roemenië Μολδαβία

Monaco /moˈnako/ /ˈmo.na.ko/ pn
1. een dwergstaatje in Zuid-Europa, officieel het Vorstendom Monaco, dat aan Frankrijk grenst Μονακό

Mongolië /mɔŋ.ˈ(g)ɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈɣo.li.jə/ /mɔŋ.ˈχo.li.jə/ pn
1. een land in Azië en omringd door China in het zuiden en Rusland in het noorden Μογγολία

Mongools n
1. een macrotaal die de officiële taal van Mongolië is en die ook in China en Rusland gesproken wordt μογγολικά Μογγολικά

Montenegro /ˌmɔntəˈnegro/ /ˌmɔntəˈneːɣro/ pn
1. land in Zuidoost-Europa gelegen aan de Adriatische Zee en grenzend aan Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië en Albanië Μαυροβούνιο

Montserrat /mɔnsɛ'rɑ/ pn
Μοντσερράτ Μοντσεράτ Μονσερράτ

Moravië pn
Μοραβία

Mozambique /ˌmo.zɑm.ˈbik/ /ˌmo.zɑm.ˈbɪk/ pn
1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de republiek Mozambique Μοζαμβίκη

NAVO n
1. NAVO ΟΒΣ

Namen pn
1. provincie in het oosten van België Ναμύρ

Namibië /na.'mi.bi.jə/ pn
1. een land in zuidelijk Afrika Ναμίμπια

Napels pn
1. een stad in Italië Νάπολη Νεάπολη

Napolitaans adj
1. een taal die in Napels, Campanië, Basilicata en noordelijk Calabrië gesproken wordt ναπολιτάνικα

Nauru /na.ˈu.ru/ /ˈnaʊ̯.ru/ /ˈnɑuru/ pn
1. een land in de Stille Oceaan Ναουρού

Navajo n
1. een taal die door de Navajo gesproken wordt ναβάχο

Navarra pn
Ναβάρρα

Nederland /ˈnedərˌlɑnt/ /ˈneːdərˌlɑnd/ /ˈneːdərˌlɑnt/ pn
1. een land in het noordwesten van Europa, grenzend aan Duitsland en België met als officiële naam Koninkrijk der Nederlanden Κάτω Χώρες Ολλανδία

Nederlander /ˈne.dər.ˌlɑn.dər/ n
1. een inwoner van Nederland of persoon die de Nederlandse nationaliteit bezit Ολλανδός

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ adj
1. met betrekking tot Nederland of de Nederlandse taal Ολλανδική Ολλανδικό Ολλανδικός

Nederlands /ˈne.dər.ˌlɑnds/ /ˈne.dər.ˌlɑnts/ n
1. een Germaanse taal die gesproken wordt in Nederland, Vlaanderen, Suriname en op de Nederlandse Antillen en Aruba ολλανδικά ολλανδικός

Nederlandse /ˈne.dər.ˌlɑn.tsə/ /ˈne.dər.ˌlɑnd.sə/ n
1. een vrouwelijke inwoner van Nederland Ολλανδή

Nederlandse Antillen /ˌne.dər.lɑnt.sə.ɑn.ˈtɪ.lə(n)/ /ˌneː.dər.lɑnt.sə̯an.ˈtɪ.lə(n)/ pn
1. een voormalig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden Ολλανδικές Αντίλλες

Nedersaksisch n
1. een groep niet-gestandaardiseerde West-Germaanse Nederduitse variëteiten die in Nederland en Duitsland gesproken wordt Χαμηλός Σάξονας

Nepal /ˈnepɑɫ/ /ˈneːpɑl/ pn
1. een land in Azië, gelegen in de Himalaya tussen India en China (Tibet) Νεπάλ

Nepali n
1. een taal die vooral in Nepal gesproken wordt νεπαλικά

Neptunus pn
Ποσειδώνας

New Delhi pn
1. nationale hoofdstad van India Νέο Δελχί

New York /nuˈjɔːrk/ pn
1. deelstaat van de Verenigde Staten Νέα Υόρκη

Nicaragua /ˌni.ka.ˈra.gβ̞a/ /ˌni.ka.ˈra.ɣuwa/ /ˌni.kɑ.ˈra.gʋa/ pn
1. een staat in Midden-Amerika, tussen Honduras en Costa Rica Νικαράγουα

Nieuw-Caledonië pn
Νέα Καληδονία

Nieuw-Zeeland /niβ̞.ˈze.lɑnt/ /nyʊ̯.ˈze.lɑnd/ pn
1. een land in het zuidwesten van de Grote Oceaan, gelegen naast Australië Νέα Ζηλανδία

Nieuw-Zuid-Wales pn
1. Australische deelstaat gelegen in het zuidoosten van het land Νέα Νότια Ουαλία

Nieuwe Testament phraseologicalUnit
1. samenstelling van Bijbelboeken Καινή Διαθήκη

Nieuwjaar n
1. de feestdag ter gelegenheid van het begin van een nieuw jaar van de gebruikte kalender Πρωτοχρονιά

Niger /'ni.ɣər/ /'ni.χər/ pn
1. een land in West-Afrika Νίγηρας Νίγηρ
2. een rivier in West-Afrika Νίγηρας

Nigeria /ni.'ɣeː.ri.ja/ /ni.'χɪː.ri.ja/ pn
1. een land in West-Afrika Νιγηρία

Nijmegen pn
Ναϊμέχεν

Noor /noːr/ /no̝ːr/ n
1. een inwoner van Noorwegen Νορβηγός

Noord-Afrika /nɔːrt ˈafrɪkɑ/ /nɔːrt ˈɑfrɪkɑ/ pn
gedeelte van het Afrikaanse continent ten noorden van de Sahara Βόρεια Αφρική

Noord-Amerika pn
het continent dat ten noorden van [[Zuid-Amerika]] ligt, tussen de Grote, Arctische en de Atlantische Oceaan Βόρεια Αμερική

Noord-Brabant /noːrd.ˈbra.bɑnt/ /no̝ːrd.ˈbra.bɑnt/ /ˌnoːrd.bra.bɑnd/ pn
1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Gelderland, Limburg, Zeeland, Zuid-Holland en België grenst Βόρεια Βραβάντη

Noord-Europa pn
het noordelijk deel van Europa Βορειά Ευρώπη

Noord-Holland /noːrt.ˈɦɔ.lɑnt/ /no̝ːr.ˈtɔ.lɑnt/ /ˈnoːrd.hɔ.lɑnd/ pn
1. een provincie in het midden van Nederland, ... Βόρεια Ολλανδία

Noord-Korea /ˌnoːrt koˈre.ja/ /ˌno̝ːrt koˈre.ja/ pn
1. een land in Oost-Azië, officieel de Democratische Volksrepubliek Korea Βόρεια Κορέα

Noordelijk Territorium pn
1. Australisch territorium gelegen in het noorden van het land Βόρεια Επικράτεια

Noordpool pn
1. Noordpool Βόρειος Πόλος

Noordzee /ˈnoːrdzeː/ /ˈnoːrtseː/ /ˈno̝ːrtse/ pn
1. de zee die tussen de Britse Eilanden en Noorwegen ligt Βόρεια Θάλασσα

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ adj
1. betreffende Noorwegen en/of het Noors νορβηγικά νορβηγικός

Noors /noːrs/ /no̝ːrs/ n
1. de taal die wordt gesproken in Noorwegen νορβηγικά

Noorwegen /ˈnoːrˌweɣə(n)/ /ˈnoːrˌβ̞eɣə(n)/ /ˈno̝ːrˌʋeχə(n)/ pn
1. een land in het noorden van Europa Νορβηγία

Normandië /nɔrˈmɑndɪə/ pn
1. streek in het noorden van Frankrijk Νορμανδία

Numeri /ˈnumeɾi/ n
Αριθμοί

Occitaans n
1. een taal die in het zuiden van Frankrijk gesproken wordt οσιτανικά

Oceanië /oseˈjani.jə/ /oseˈjaːni.jə/ pn
1. de collectieve naam voor een groot aantal eilanden in de Stille Oceaan bij Papoea-Nieuw-Guinea en Australië Ωκεανία

Oeganda /u.'ɣɑn.da/ /u.'χɑn.da/ pn
1. een land in Oost-Afrika, officieel de Republiek Oeganda Ουγκάντα

Oekraïens /ukraˈɦins/ /ukraˈʔins/ n
1. een Slavische taal die in de Oekraïne gesproken wordt ουκρανικά Ουκρανικά

Oekraïne /ukraˈɦinə/ /ukraˈʔinə/ pn
1. een land in Oost-Europa met als hoofdstad Kiev Ουκρανία

Oezbeeks n
1. een taal die verwant is aan het Turks en die door de Oezbeken gesproken wordt ουζμπεκικά

Oezbekistan /us.ˈbe.kɪ.stɑn/ /uz.ˈbe.kɪ.stɑn/ pn
1. een land in centraal Azië, officieel de Republiek Oezbekistan, dat geheel door land wordt omsloten Ουζμπεκιστάν

Olympisch adj
ολύμπιος

Olympische Spelen /o.ˌlɪm.pi.sə.ˈspe.lə(n)/ pn
1. een vierjaarlijks sportevenement dat zijn oorsprong in de stad Olympia in de Griekse landstreek Elis heeft Ολυμπιακοί Αγώνες

Olympische Winterspelen pn
1. een evenement dat eens in de vier jaar wordt gehouden waarbij allerlei wintersporten competitief beoefend worden Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες

Oman /o.ˈman/ /ˈo.mɑn/ pn
1. een land in het Midden-Oosten, officieel het Sultanaat Oman Ομάν

Onzevader n
1. christelijk gebed Κυριακή προσευχή

Oost-Duitsland pn
Ανατολική Γερμανία

Oost-Timor /os.ˈti.mɔr/ pn
1. een land in Zuidoost-Azië, bestaande uit een gedeelte van het eiland Timor en de kleinere eilandjes Atauro en Jaco in het geheel Ανατολικό Τιμόρ Ανατολικό Τίμορ

Oostenrijk /ˈostə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛɪ̯k/ /ˈoːstə(n)ˌrɛːk/ pn
1. een republiek in Midden-Europa grenzend aan Zwitserland en Liechtenstein in het westen, aan Duitsland en Tsjechië in het noorden, aan Slowakije en Hongarije in het oosten en aan Italië en Slovenië in het zuiden Αυστρία

Oostenrijker /ˈo.stə.ˌrɛɪ̯.kər/ /ˈo.stə.ˌrɛː.kər/ /ˈos.tə(n).ˌrɛɪ̯.kər/ n
1. een inwoner van Oostenrijk of persoon die de Oostenrijkse nationaliteit bezit Αυστριακός Αυστριακή

Oostzee pn
1. zee die tussen Zweden en de Baltische staten ligt Βαλτική Θάλασσα Βαλτική

Openbaring /ɔpenba'ɾing/ n
Αποκάλυψη

Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling pn
Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης

Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa pn
Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη

Oslo pn
1. de hoofdstad en grootste stad van Noorwegen en is gelegen in het zuidoosten van het land Όσλο
2. een provincie in Noorwegen Όσλο

Ottawa pn
1. de hoofdstad van Canada Οττάβα

Oudengels n
1. het Engels zoals het tussen 400 en 1100 werd gesproken en dat de voorloper van het moderne Engels is αρχαία αγγλική γλώσσα

Oudfrans n
1. het Frans zoals dat in het noorden van Frankrijk gesproken werd van de 10e tot de 14e eeuw αρχαία γαλλική

Oudgrieks n
1. een nu dode taal die werd gesproken in Griekenland αρχαία ελληνικά

Oudkerkslavisch n
1. de Slavische taal die rond de negende eeuw rond Thessaloniki gesproken werd παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα

Overijssel /ˌovəˈrɛɪ̯sɔɫ/ /ˌovəˈrɛɪ̯səl/ /ˌovəˈrɛːsəɫ/ pn
1. een provincie in het midden van Nederland Οφεράισσελ

Oxford pn
Οξφόρδη

Pakistan /ˈpa.kɪ.ˌstɑn/ pn
1. een land in het zuiden van Azië grenzend aan India, Afghanistan, Iran en China. De officiële naam is de Islamitische Republiek Πακιστάν

Palau /pa.ˈlaʊ̯/ /pa.ˈlɔʊ̯/ /pa.ˈlʌʊ̯/ pn
1. een eilandenstaat in Oceanië Παλάου

Palestina pn
Παλαιστίνη

Palmzondag n
1. de zondag voor Pasen Κυριακή των Βαΐων

Panama /ˈpa.na.ma/ /ˈpɑ.nə.ma/ pn
1. een land Centraal-Amerika Παναμάς

Panamakanaal pn
Διώρυγα Παναμά

Papoea-Nieuw-Guinea /ˌpa.pu.wa.niβ̞.ɣi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.niβ̞.χi.ˈne.ja/ /ˌpa.pu.wa.nyʊ̯.ɣi.ˈne.ja/ pn
land en staat in Oceanië Παπουασία-Νέα Γουινέα Παπούα-Νέα Γουινέα

Paraguay /ˈpa.ra.gʋɑɪ̯/ /ˈpa.ra.gβ̞ɑɪ̯/ /ˈpa.ra.ɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ pn
1. + 2. land en rivier in Zuid-Amerika, officieel de Republiek Paraguay, dat geheel door land omsloten wordt. Παραγουάη

Parijs pn
1. de hoofdstad van Frankrijk Παρίσι

Pasen n
1. het belangrijkste feest van het christendom, waarbij de Opstanding van Jesus centraal staat Πάσχα

Patagonië pn
1. benaming voor het zuidelijke deel van Zuid-Amerika, tussen de Colorado rivier en de straat van Magellaan Παταγονία

Peru /peˈru/ pn
1. een land in Zuid-Amerika Περού

Perzisch n
1. een Indo-Iraanse taal die gesproken wordt in Iran, Afghanistan en Tadzjikistan περσικά

Peshawar pn
Πεσαβάρ

Petrus /'pɛtɾus/ pn
2. discipel van Jezus Πέτρος

Picardië /pɪˈkɑrdɪʲə/ pn
regio in Noord-Frankrijk Πικαρδία

Pieter pn
1. jongensnaam Πέτρος

Pinksteren pn
1. Christelijk feest Πεντηκοστή

Piëmontees n
1. taal gesproken door 3 106 620 mensen in Italië, Australië en de Verenigde Staten πιεμοντέζικα

Pluto pn
1. Πλούτωνας

Polaris pn
1. Polaris Κυνόσουρα

Polen /ˈpolə(n)/ /ˈpoːlə(n)/ pn
1. een land in het midden van Europa met de officiële naam Republiek Polen (Rzeczpospolita Polska) Πολωνία

Polynesië pn
1. eilanden in de Grote Oceaan of Stille Oceaan die samen Oceanië vormen Πολυνησία

Pool /pol/ /poɫ/ /po̝ɫ/ n
1. een inwoner van Polen, of iemand afkomstig uit Polen Πολωνός

Pools /poɫs/ /poːls/ /po̝ɫs/ n
1. een taal die in Polen gesproken wordt πολωνικά πολωνικός

Poolse /pol.sə/ /poɫ.sə/ /po̝ɫ.sə/ n
1. een vrouw van Poolse komaf Πολωνίδα

Portugal /'pɔrtyɣɑl/ pn
1. een land in het zuidwesten van Europa, officieel de Portugese Republiek Πορτογαλία

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ adj
1. verwijzend naar Portugal of naar de Portugese taal πορτογαλικός πορτογαλικά

Portugees /ˌpɔr.ty.ˈɣes/ /ˌpɔr.ty.ˈχes/ n
1. een inwoner van Portugal πορτογαλικός πορτογαλικά
2. taal gesproken in Portugal πορτογαλικά Πορτογαλικά

Portugese /pɔr.ty.ˈɣe.sə/ /ˌpɔr.ty.ˈχe.sə/ n
1. vrouw Πορτογάλος

Praag /prax/ /praç/ pn
hoofdstad van Tsjechië Πράγα

Prediker /ˈpredəkər/ n
Εκκλησιαστής

Proto-Indo-Europees n
1. πρωτοϊνδοευρωπαϊκά

Pruisen pn
Πρωσία

Puerto Rico pn
1. een met de Verenigde Staten geassocieerde vrijstaat in het oostelijk deel van de Caribische Zee Πουέρτο Ρίκο

Punjabi n
1. taal die in de Punjab, zowel in India als in Pakistan gesproken wordt en die volgens sommige taalkundigen onderverdeeld wordt in twee of drie talen: Oost-Punjabi (pan), West-Punjabi (pnb) en Mirpuri-Punjabi (pmu) παντζαπικά

Pyreneeën pn
1. een gebergte op de grens van Frankrijk en Spanje Πυρηναία

Qatar /ka'tar/ /ka'tɑr/ /kɑ'tar/ pn
1. een land in het Midden-Oosten Κατάρ

Queensland pn
1. Australische deelstaat gelegen in het noordoosten van het land Κουίνσλαντ

Quenyaans n
1. een door de schrijver J.R.R. Tolkien bedachte kunsttaal die toegeschreven is aan de Elven Κουένυα

Raad van de Europese Unie pn
Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ram pn
2. teken van de dierenriem van 21 maart tot 20 april Κριός

Rechters /ˈʀɛʃteʀs/ n
Κριτές

Rijn /rɛɪ̯n/ /rɛːn/ pn
1. één van de langste en belangrijkste rivieren van Europa die op de grens ligt tussen Midden- en West-Europa. Ρήνος

Rode Kruis pn
Ερυθρός Σταυρός

Rode Zee pn
1. langgerekte binnenzee, gelegen tussen Azië en Afrika Ερυθρά θάλασσα

Roemeens /ruˈmens/ /ruˈmeːns/ n
1. een Romaanse taal die wordt gesproken in Roemenië ρουμανικά

Roemenië /ruˈmeni.jə/ /ruˈmeːni.jə/ pn
1. een land in Oost-Europa ten noorden van Bulgarije Ρουμανία

Rome /ˈro:mə/ pn
1. de hoofdstad van Italië Ρώμη

Romeins adj
1. met betrekking tot Rome ρωμαϊκός

Romeinse Rijk /roˈmɛɪnsə rɛɪk/ pn
1. een historisch rijk dat op zijn hoogtepunt de gehele Middellandse Zeeregio in handen had Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

Rus n
1. een inwoner van Rusland Ρώσος

Rusland pn
1. een soevereine staat met het Russisch als officiële taal die zich uitstrekt van het oosten van Europa tot het oosten van Azië Ρωσία

Russisch /ˈrʏsis/ adj
1. betreffende Rusland of het Russisch ρωσικός Ρωσικά

Russisch /ˈrʏsis/ n
1. een Slavische taal die gesproken wordt in Rusland ρωσικά Ρωσικά

Rwanda /ru.ˈwɑn.da/ /ru.ˈʋɑn.da/ /ˈrβ̞ɑn.da/ pn
1. een land in Oost Afrika, officieel de Rwandese Republiek, dat geheel door land omsloten wordt Ρουάντα

SI-stelsel abbreviation
1. Internationaal Stelsel van Eenheden Διεθνές σύστημα μονάδων

Saba pn
Σάμπα

Sahara pn
1. zandwoestijn in Noord-Afrika Σαχάρα

Saint Vincent en de Grenadines /sent.ˌvɪn.sɛnt.ɛn.də.χre.na.ˈdi.nəs/ pn
1. een land in het Caraïbisch gebied Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες

Saksen pn
1. Duitse deelstaat Σαξωνία

Salomo pn
1. koning van Israël Σολομών

Salomonseilanden /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛɪ̯.lɑn.də(n)/ /ˈsa.lo.mɔns.ˌɛː.lɑn.də(n)/ pn
1. een land in Melanesië Νήσοι Σολομώντος Νήσοι Σολομώντα

Samoa /sa.ˈmo.wa/ pn
1. een land in Oceanië ten noorden van Nieuw-Zeeland en ten oosten van Australië, dat het westelijke deel van de Samoa-eilanden omvat Σαμόα

San Marino /ˌsan maˈrino/ pn
1. een dwergstaat in Italië met republikeinse staatsinrichting. Άγιος Μαρίνος

Sanskriet n
1. een klassieke taal en één van de officiële talen van India σανσκριτικά

Sao Tomé en Principe /saʊ̯.to.ˌme.je̞n.prɪn.ˈtsi.pə/ /ˌsa.o.to.me.jɛn.ˈprɪn.si.pə/ /ˌsa.o.to.me.ʔɛn.ˈprɪn.si.pə/ pn
1. een land en eilandengroep aan de westkust van Afrika in de golf van Guinea Σάο Τομέ και Πρίνσιπε Σαν Τομέ και Πρίντσιπε

Saoedi-Arabië /sa.ˌu.di.ɑ.ˈra.bi.jə/ /zaʊ̯.di.ja.ˈra.bi.jə/ pn
1. en 2., land en staat in Azië Σαουδική Αραβία

Sardinië n
1. een Italiaans eiland in de Middellandse Zee Σαρδηνία

Satan /ˈsatɑn/ pn
Σατανάς

Saturnus pn
1. Κρόνος

Saudi-Arabië /saˌudiaˈrabijə/ pn
1. en 2., land en staat in Azië Σαουδική Αραβία

Scandinavië pn
1. Denemarken, Noorwegen en Zweden. Σκανδιναβία

Schot n
1. een persoon afkomstig uit Schotland Σκωτσέζος

Schotland /ˈsxɔtlɑnt/ /ˈsçɔtlɑnt/ pn
1. deel van het Verenigd Koninkrijk Σκωτία

Seine pn
1. een rivier in Frankrijk Σηκουάνας

Senegal /ˈse.ne.ˌɣɑl/ /ˈse.ne.ˌχɑɫ/ pn
1. een land in West-Afrika Σενεγάλη

Servisch /ˈsɛrvis/ /ˈsɛrvɪs/ n
1. een Slavische taal die wordt gesproken in Servië σερβικά σερβικός

Servië /ˈsɛrvi.jə/ n
1. een land in Zuidoost-Europa. Σερβία

Seychellen /se.ˈʃɛ.lə(n)/ /sɛɪ̯.ˈʃɛ.lə(n)/ pn
1. een land in de Indische Oceaan, officieel de Republiek der Seychellen Σεϋχέλλες

Siberië pn
Σιβηρία

Siciliaans n
1. een taal die op Sicilië gesproken wordt σικελικά

Sicilië /sɪˈsɪlɪʲə/ pn
Italiaans eiland ten zuiden van het Italiaanse schiereiland Σικελία

Sierra Leone /ˌsʲɛ.rɑ.le.ˈjo.ne/ /ˌʃæː.ra.le.ˈjo.nə/ /ˌʃɛ.ra.le.ˈjo.nə/ pn
1. een land in West-Afrika, officieel de Republiek Sierra Leone Σιέρρα Λεόνε Σιέρα Λεόνε

Silezië /siˈleziˌʲə/ pn
1. een historische regio in Midden-Europa Σιλεσία

Singapore /sɪŋ.(g)ɣa.poːr/ /sɪŋ.gɑ.poːr/ /sɪŋ.gɑ.po̝ːr/ pn
1. een stadsstaat in Zuidoost-Azië Σιγκαπούρη

Sint Eustatius pn
Άγιος Ευστάθιος

Sint-Helena pn
νήσος Αγίας Ελένης

Sint-Petersburg pn
1. een stad in Rusland, het voormalige Leningrad Αγία Πετρούπολη

Sirius pn
1. Sirius Σείριος

Skopje /ˈskɔp.jə/ pn
1. de hoofdstad van Macedonië Σκόπια

Sloveens /sloˈvens/ /sloˈveːns/ /sloˈweːns/ n
1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slovenië σλοβενικά

Slovenië /sloˈveni.jə/ /sloˈveːni.jə/ /sloˈweːni.jə/ pn
1. een land in Centraal-Europa Σλοβενία

Slowaaks /slo.ˈwaks/ /slo.ˈʋaks/ /slo.ˈβ̞aks/ n
1. een Slavische taal die wordt gesproken in Slowakije σλοβακικά

Slowakije /ˌslowaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloʋaˈkɛɪ̯.jə/ /ˌsloβ̞aˈkɛː.jə/ pn
1. een land in Midden-Europa; het oostelijke deel van het voormalige Tsjechoslowakije. Σλοβακία

Sneeuwwitje pn
Χιονάτη

Socialistische Federale Republiek Joegoslavië pn
1. officiële naam van Joegoslavië van 1963 tot 1992 Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας

Soedan /su.ˈdɑn/ /zu.ˈdaːn/ pn
1. land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan Σουδάν

Somalisch n
1. een taal die vooral wordt gesproken in Somalië σομαλικά

Somalië /so.'ma.li.jə/ pn
1. een land in Oost-Afrika, officieel de Somalische Republiek Σομαλία

Sorbisch n
1. een groep Slavische talen die wordt gesproken in het oosten van Saksen en het zuidoosten van Brandenburg Σορβικά

Sovjet-Unie pn
Σοβιετική Ένωση

Spaans /spaːns/ adj
1. met betrekking tot Spanje of het Spaans ισπανικά ισπανικός

Spaans /spaːns/ n
1. een taal die oorspronkelijk werd gesproken in (het centrale deel van) Spanje, maar nu ook in alle Zuid- en Midden-Amerikaanse landen, met uitzondering van Brazilië en de Guyana's ισπανικά

Spanjaard /ˈspɑ.ɲard/ /ˈspɑɲ.jart/ n
1. een inwoner van Spanje, of iemand afkomstig uit Spanje Ισπανός Σπανιόλος

Spanje /ˈspɑ.ɲə/ /ˈspɑɲ.jə/ pn
1. een land in het zuidwesten van Europa op het Iberisch Schiereiland Ισπανία

Spitsbergen pn
1. een Noorse eilandengroep Σβάλμπαρντ

Spreuken /ˈspɾøkə(n)/ n
Παροιμίες

Sri Lanka /sri.ˈlɑŋ.ka/ pn
1. een republiek in Azië gelegen op een eiland ten zuiden van India Σρι Λάνκα

Steenbok pn
2. teken van de dierenriem van 22 december tot 20 januari Αιγόκερως

Stier pn
2. astrologisch teken Ταύρος
1. sterrenbeeld Ταύρος

Stille Oceaan pn
1. de oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië Ειρηνικός

Stockholm pn
1. de hoofdstad van Zweden Στοκχόλμη

Sudan /suˈdɑn/ pn
land in Noordoost Afrika, officieel de Republiek Sudan Σουδάν

Suriname /ˌsy.ri.ˈna.mə/ pn
1. een land in Zuid-Amerika Σουρινάμ

Swahili n
1. een Bantoetaal die veel gesproken wordt in Oost-Afrika σουαχίλι

Swaziland /ˈswa.zi.ˌlɑnd/ /ˈsʋa.zi.ˌlɑnt/ /ˈsβ̞a.zi.ˌlɑnt/ pn
1. een land in zuidelijk Afrika, officieel het Koninkrijk Swaziland Σουαζιλάνδη

Sydney pn
1. de grootste stad van Australië en de hoofdstad van de deelstaat Nieuw-Zuid-Wales Σίδνεϊ

Syrië /ˈsi.ri.jə/ /ˈzi.ri.jə/ pn
1. een land in het Midden-Oosten, officieel de Arabische Republiek Syrië Συρία

Tadzjikistan /taˈdʒikɪˌstɑn/ pn
1. een land in een land in Centraal-Azië met als hoofdstad Doesjanbe Τατζικιστάν

Tagalog n
1. taal die op de Filipijnen gesproken wordt ταγαλογικά

Tahitiaans n
1. een Polynesche taal uit de Oceanische tak van de Austronesische talen gesproken op Tahiti ταϊτιανά

Taiwan /tɑj'ʋɑn/ pn
Ταϊβάν

Tallinn /'tɑlɪn/ pn
1. de hoofdstad van Estland Ταλίν Ταλλίν

Talmoed /ˈtɑlmut/ n
1. Ταλμούδ

Tamil n
1. taal die gesproken wordt in India, Sri Lanka, Singapore, en Maleisië ταμιλικά

Tanger pn
Ταγγέρη

Tanzania /ˌtɑn.za.ˈni.ja/ pn
1. een land in Oost-Afrika Τανζανία

Tartaars n
1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten ταταρικά

Tasmanië pn
Τασμανία

Tataars n
1. taal uit de Turkse talen met ongeveer anderhalf miljoen sprekers die vooral wordt gesproken in Tatarstan, een deelrepubliek van Rusland maar ook in andere delen van de vroegere Sovjet-Unie en daarbuiten ταταρικά

Telugu n
1. een Dravidische taal met ongeveer 70 miljoen sprekers τελουγκουικά

Temse /ˈtɛm.sə/ pn
1. een gemeente in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen, gelegen aan de Schelde Τάμεσης

Tenerife pn
1. het grootste eiland van de Canarische Eilanden, een tot Spanje behorende eilandengroep in de Atlantische Oceaan Τενερίφη

Tessalonicenzen /tɛsaloniˈsɛnzə(n)/ pn
Θεσσαλονικείς

Thai n
1. de officiële taal van Thailand ταϊλανδικά ταϋλανδικά

Thailand /ˈtɑɪ̯.lɑnt/ /ˈtɛɪ̯.lɑnd/ pn
1. een land in Azië dat vroeger Siam heette Ταϊλάνδη

Theems pn
1.de grootste rivier van Engeland Τάμεσης

Thora /ˈtora/ pn
1.-3. Πεντάτευχος

Tiber pn
1.de rivier die stroomt door Rome Τίβερης

Tibet pn
1. autonome regio Θιβέτ
1. voormalig land Θιβέτ

Tibetaans n
1. een taal die wordt gesproken in Tibet en buiten Tibet door een grote groep vluchtelingen θιβετανικά

Timoteüs /timoˈtejʏs/ pn
Τιμόθεος

Togo /'to.ɣo/ /ˈto.χo/ pn
1. een land in West-Afrika Τόγκο

Tokio pn
1. de hoofdstad van Japan Τόκιο

Tonga pn
Τόνγκα

Toscane pn
Τοσκάνη

Transvaal pn
Τράνσβααλ

Trinidad en Tobago /ˌtrinidɑd ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaːɣo/ /ˌtrinidɑt ɛn toˈbaχo/ pn
1. een land in het Caribisch gebied, officieel de Republiek Trinidad en Tobago Τρινιντάντ και Τομπάγκο Τρινιδάδ και Τομπάγκο

Triëst pn
Τεργέστη

Troje pn
Τροία

Tsjaad /tʃad/ /tʃat/ pn
1. een land in Centraal-Afrika, officieel de Republiek Tsjaad Τσαντ

Tsjechisch /ˈtʃɛxis/ /ˈtʃɛxɪs/ /ˈtʃɛχis/ n
1. een Slavische taal die vooral wordt gesproken in de Tsjechische Republiek τσεχικά τσέχικος

Tsjechische Republiek pn
1. een land in [[Midden-Europa]]. Τσεχική Δημοκρατία Δημοκρατία της Τσεχίας

Tsjechië /ˈtʃɛxi.jə/ /ˈtʃɛχi.jə/ pn
1. een land in Midden-Europa, officieel de Tsjechische Republiek, en is het westelijke deel van het voormalige Tsjecho-Slowakije. Τσεχία

Tsjecho-Slowakije pn
1. een vroegere staat in Europa, ten zuiden van Polen (van 1918 tot 1993) Τσεχοσλοβακία

Tsjernobyl /tʃɛnobil/ pn
Τσερνομπίλ

Tsjetsjenië pn
1. Τσετσενία

Tunesië /ty.ˈne.zi.jə/ /tʏ.ˈne.zi.jə/ pn
land in Noord-Afrika, officieel de Republiek Tunesië Τυνησία

Turijn pn
1. de hoofdstad van de regio Piëmont en de provincie Turijn Τορίνο

Turk /tʏrk/ n
1. Inwoner van Turkije Τούρκος

Turkije /tʏrˈkɛɪ̯.jə/ /tʏrˈkɛː.jə/ pn
1. land in Europa en Azië Τουρκία

Turkmenistan pn
Τουρκμενιστάν

Turks /ˈtʏrks/ n
1. een taal die vooral in Turkije gesproken wordt τουρκικά τούρκικα

Tuvalu /ˌtu.va.ˈlu/ pn
1. een land in Oceanië Τουβαλού

Tweede Wereldoorlog pn
1. het geheel van afzonderlijke militaire conflicten die van 1939 tot 1945 werden uitgevochten tussen twee allianties Β' Παγκόσμιος Πόλεμος

Tweelingen pn
2.teken van de dierenriem van 21 mei tot 21 juni Δίδυμοι

USB-poort /yʔɛsˈbeʔport/ n
1. aansluitmogelijkheid waardoor apparaten gegevens uit kunnen wisselen volgens de USB-standaard θύρα USB

Uranus pn
Uranos Ουρανός

Urdu n
1. de officiële taal van Pakistan en één van de officiële talen van India ουρντού

Uruguay /ˈu.ru.ˌgʋɑɪ̯/ /ˈu.ru.ˌgβ̞ɑɪ̯/ /ˌu.ru.ˈɣ<sup>ʊ</sup>ɛɪ̯/ pn
1. en 2. land en staat in Zuid-Amerika Ουρουγουάη

Utrecht /ˈytrɛx/ /ˈytrɛxt/ /ˈytrɛχt/ pn
2. de hoofdstad van de provincie Utrecht Ουτρέχτη

Valencia pn
Βαλένθια

Valentijnsdag n
1. 14 februari, de dag van de verliefden ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου

Vanuatu /va.nu.ˈwa.tu/ pn
1. een land in Oceanië, officieel de Republiek Vanuatu Βανουάτου

Vaticaanstad /vatiˈkanstɑt/ /vatiˈkaːnstɑd/ /vatiˈkaːnstɑt/ pn
1. land in Europa, het kleinste onafhankelijke land ter wereld, het territorium van de Heilige Stoel. Βατικανό

Veiligheidsraad n
Συμβούλιο Ασφαλείας Ηνωμένων Εθνών

Venetiaans n
1. een taal die in de Veneto-regio gesproken wordt βενετσιάνικος

Venetië / pn
1. provincie in Italië Βενετία

Venezolaan /ˌvenəzoˈlan/ /ˌvenəzoˈlaːn/ n
1. een inwoner van Venezuela Βενεζουελανός

Venezuela /ˌvenəzyˈweːla/ /ˌvenəzyˈβ̞ela/ /ˌvenəzyˈβ̞eːla/ pn
1. een land in het noorden van Zuid-Amerika Βενεζουέλα

Venus pn
1. planeet Αφροδίτη Βένους

Verenigd Koninkrijk /vəˈrenəχt ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /vəˈreːnəxt ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ /vəˈreːnɪx ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ pn
Ηνωμένο Βασίλειο

Verenigde Arabische Emiraten /vɛrenəɣdə arabisə emiratən/ pn
land in het Midden-Oosten, officieel de Verenigde Arabische Emiraten, vaak afgekord tot V.A.E. Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

Verenigde Naties n
Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών

Verenigde Staten pn
1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten. In het zuiden grenst het aan Mexico en in het noorden aan Canada. De officiële naam is de 'Verenigde Staten van Amerika' Ηνωμένες Πολιτείες

Verenigde Staten van Amerika /və.ˌre.nəx.də.ˈsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmeː.ri.ka/ /və.ˌreɪ̯.nəχ.də.ˌsta.tə(n).vɑn.ɑ.ˈmɪː.ri.ka/ /vɛ.ˌʁe.nɪx.də.ˈsta.tə(n).va.na.ˈmeː.ʁi.ka/ pn
1. een land dat een groot deel van het Noord-Amerikaanse continent beslaat en opgedeeld is in vijftig staten Ηνωμένες Πολιτείες Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

Victor pn
2. spelwoord voor de letter v Βίκτωρας

Vietnam pn
Βιετνάμ

Vietnamees n
1. de officiële taal van Vietnam βιετναμέζικα

Vissen pn
2. teken van de dierenriem van 19 februari tot 21 maart Ιχθύες

Vlaams n
1. het Nederlands dat in Vlaanderen gesproken wordt φλαμανδική

Vlaamse gaai n
1. Garrulus glandarius, een kraaiachtige zangvogel κίσσα

Vlaanderen pn
1. de noordelijke deelstaat van België Φλάνδρα

Volapük n
1. een kunstmatige taal die in 1880 door Johann Martin Schleyer gemaakt werd βολαπούκ

Volkenbond pn
Κοινωνία των Εθνών

Vuurland pn
1. een archipel aan de zuidpunt van Zuid-Amerika Γη του Πυρός

Waal /wal/ n
(demoniem) 1. een bewoner of iemand die afkomstig is uit Wallonië Βαλλωνικά

Waals n
1. een taal die verwant is aan het Frans en die in Wallonië gesproken wordt βαλλωνικά

Waddenzee pn
1. een binnenzee die aan de ene kant grenst aan de Waddeneilanden en de Noordzee en aan de andere kant begrensd wordt door het vasteland van Nederland, Duitsland en Denemarken θάλασσα Wadden

Wales pn
1. een van de delen van het Verenigd Koninkrijk, gelegen op een groot eiland in het noordwesten van Europa. Ουαλία

Walhalla pn
1. een speciale hemel in de Noorse mythologie, voorbehouden voor de gesneuvelden in de strijd Βαλχάλλα

Wallonië /ʋɑˈlonɪə/ pn
Βαλλωνία

Warschau pn
1. hoofdstad van Polen Βαρσοβία

Waterman pn
2. teken van de dierenriem van 20 januari tot 19 februari Υδροχόος

Weegschaal pn
teken van de dierenriem van 23 september to 23 oktober Ζυγός

Weichsel pn
1. de grootste rivier van Polen Βιστούλας

Weimarrepubliek pn
Δημοκρατία της Βαϊμάρης

Wellington pn
1. hoofdstad van Nieuw-Zeeland, gelegen op het Noordereiland Ουέλλινγκτον

Welsh n
1. een Keltische taal die wordt gesproken in Wales ουαλικά ουαλλικά

Wenen pn
1. de hoofdstad van Oostenrijk Βιέννη

Wereldhandelsorganisatie n
Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου

West-Australië pn
1. grootste van de Australische deelstaten, gelegen in het westen van het land Δυτική Αυστραλία

West-Duitsland pn
Δυτική Γερμανία

Westelijke Sahara pn
Δυτική Σαχάρα

WikiWoordenboek pn
1. de Nederlandstalige versie van Wiktionary Βικιλεξικό

Wikipedia pn
1. een door de Wikimedia Foundation gecreëerde rechtenvrije encyclopedie op het internet... Βικιπαίδεια

Wiktionary /ˈwikʃoˌnɛri/ /ˈʋɪkʃəˌnɛri/ pn
1. een deelproject van de Wikimedia Foundation met als doel het produceren van een compleet en rechtenvrij woordenboek en thesaurus in zoveel mogelijk talen Βικιλεξικό

Willem /ˈwɪləm/ /ˈʋɪləm/ /ˈβ̞ɪləm/ pn
1. een jongensnaam Γουλιέλμος
2. spelwoord voor de letter w Γουλιέλμος

Wit-Rusland /wɪt.ˈrʏs.lɑnd/ /ʋɪt.ˈrʏs.lɑnt/ /β̞ɪt.ˈrʏs.lɑnt/ pn
#land in Oost-Europa. Λευκορωσία

Wit-Russisch /ˌwɪtˈrʏsɪs/ /ˌʋɪtˈrʏsis/ /ˌβ̞ɪtˈrʏsis/ n
1. een Slavische taal die vooral in Wit-Rusland wordt gesproken λευκορωσικά

Witte Donderdag phraseologicalUnit
Μεγάλη Πέμπτη

X-benen n
1. een afwijking van de normale stand van de benen, waarbij de knieën naar binnen gericht zijn. στραβοπόδαρα

Yamoussoukro pn
1. de hoofdstad van Ivoorkust Γιαμουσσούκρο

Zagreb [ˈzɑː.greb] pn
1. hoofdstad van Kroatië Ζάγκρεμπ

Zambia /'zɑm.bi.ja/ pn
1. een land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zambia, dat geheel door land wordt omsloten Ζάμπια

Zaïre /za.ˈiː.rə/ pn
Ζαΐρ

Zecharja /zəˈxɑrja/ pn
Ζαχαρίας

Zeeland /ˈzelɑnt/ /ˈzeːlɑnd/ /ˈzeːlɑnt/ pn
1. een provincie in het zuiden van Nederland, die aan Noord-Brabant, Zuid-Holland, België en de Noordzee grenst Ζηλανδία

Zimbabwe /zɪm.ˈbɑ.b<sup>ʊ</sup>ə/ /zɪm.ˈbɑp.wə/ pn
land in zuidelijk Afrika, officieel de Republiek Zimbabwe Ζιμπάμπουε

Zoeloe /ˈzulu/ n
2. taal die door de Zoeloes gesproken wordt ζουλού Ζουλού

Zuid-Afrika /zœʏ̯t.'a.fri.ka/ /zœː'.dɑ.fri.ka/ /zœːt.'a.fri.ka/ pn
land in het zuiden van Afrika Νότια Αφρική

Zuid-Amerika /ˌzœʏ̯t aˈmɪːrika/ /ˌzœːd aˈmeːrika/ pn
een continent dat ten zuiden van Noord-Amerika ligt, tussen de Grote en de Atlantische Oceaan Νότια Αμερική

Zuid-Australië pn
1. Australische deelstaat in het zuiden Νότια Αυστραλία

Zuid-Europa pn
het zuidelijk deel van Europa Νότια Ευρώπη

Zuid-Holland /zœʏ̯.ˈtɔ.lɑnt/ /zœːt.ˈɦɔ.lɑnt/ /ˈzœːd.hɔ.lɑnd/ pn
1. een provincie in het midden van Nederland, die aan Noord-Holland, Utrecht, Gelderland, Noord-Brabant, Zeeland en de Noordzee grenst Νότια Ολλανδία

Zuid-Korea /ˌzœʏ̯t koˈre.ja/ /ˌzœːt koˈre.ja/ pn
1. en 2., land en republiek in Azië Νότια Κορέα

Zuidpool pn
1. Noordpool Νότιος Πόλος

Zwarte Zee pn
1. de zee die ligt ingeklemd tussen Europa en Klein-Azië Μαύρη Θάλασσα

Zweden /ˈzweːdə(n)/ /ˈzʋedə(n)/ /ˈzβ̞eːdə(n)/ pn
1. een land in het noorden van Europa, grenzend aan Noorwegen en Finland. De officiële naam is het Koninkrijk Zweden (Konungariket Sverige) Σουηδία

Zweed /zwed/ /zʋet/ /zβ̞et/ n
1. een inwoner van Zweden, of iemand afkomstig uit Zweden Σουηδέζα

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ adj
1. betreffende Zweden of het Zweeds σουηδικά

Zweeds /zweds/ /zʋets/ /zβ̞ets/ n
1. een Germaanse taal die wordt gesproken in Zweden en Finland σουηδικά

Zwitserland /ˈzwɪtsərˌlɑnd/ /ˈzʋɪtsərˌlɑnt/ /ˈzβ̞ɪtsərˌlɑnt/ pn
1. een soeverein land in het zuiden van Centraal-Europa met als hoofdstad Bern en als officiële talen het Duits, het Frans, het Italiaans en het Retoromaans Ελβετία

Zürich pn
Ζυρίχη

a /a/ n
4. de naam van een toon α
5. afkorting van “a-mineur” α

a fortiori adv
1. des te eerder, des te meer και δη

aai n
1. streling, liefkozing κτύπημα

aaien v
1. zachtjes strelen χαϊδεύω

aal n
3. paling χέλι
4. kleine en jonge paling χέλι

aalmoes n
1. liefdegift aan een behoeftige ελεημοσύνη

aalscholver n
κορμοράνος

aambeeld n
αμόνι

aan adj
1. (predicatief) actief, in bedrijf σε

aan preposition
1. verbonden met, tegen, tegenaan αναμμένος

aanbeeld n
1. het smeedblok waarop de smid het gloeiend metaal smeedt αμόνι

aanbetaling n
1. een eerste betaling bij het kopen van iets op afbetaling of in termijnen προκαταβολή

aanbevelen /ˈambəvelə(n)/ v
1. over iets of iemand bij iemand (positief) vertellen en adviseren om datgene/diegene te gebruiken/in te schakelen προτείνω
2. aanprijzen προτείνω

aanbeveling n
σύσταση υπόδειξη

aanbevelingsbrief n
1. een brief waarin men iets of iemand aanbeveelt συστατική επιστολή

aanbidding n
1. een verering, een eerbiedvolle bewondering λατρεία

aanbieder n
1. iemand die beroepshalve een advies, dienst of een product ter beschikking stelt παροχέας

aanblaffen /ˈamblɑfə(n)/ v
1. ergens naar blaffen γαβγίζω

aanbod n
1. een aanbieding εφοδιασμός παροχή προμήθεια

aandacht /ˈandɑxt/ n
1. gerichte belangstelling of interesse προσοχή

aandachtig adj
1. met belangstelling, met aandacht, met interesse προσεκτικός

aandeel /ˈandel/ n
1. waardepapier μετοχή

aandeelhebber n
1. eigenaar van aandelen, actionaris μέτοχος

aandeelhouder n
1. een houder van één of meer bewijzen van aandeel μέτοχος

aandenken n
ενθύμημα

aangeboren adj
1. bij de geboorte verkregen eigenschappen συγγενής

aangeklaagde n
1. iemand tegen wie een aanklacht is ingediend κατηγορούμενος

aangenaam adj
1. een positief gevoel oproepend νόστιμος

aangezicht n
πρόσωπο

aangezien conjunction
1. geeft onderschikkend een reden aan αφού

aangifte n
αναγγελία ειδοποίηση κοινοποίηση

aangrenzend adj
1. rechtstreeks grenzend aan iets anders συνεχόμενος

aanhalen v
2. eigen of andermans woorden citeren αναφέρω

aanhalingsteken n
1. leesteken om geciteerde woorden van die van de auteur te onderscheiden εισαγωγικά

aanhebben v
1. φορώ

aanhouden v
2. arresteren συλλαμβάνω

aanhouding n
σύλληψη

aankleden v
2. iemand kleren aandoen ντύνω

aankomen v
1. een bestemming bereiken φτάνω

aankomst n
1. de bestemming bereiken, het aankomen άφιξη

aankondiger n
1. iemand die zegt wat er gaat gebeuren προάγγελος

aanloop n
3. een loop of tred voorafgaand aan een sprong, duik, enzovoort ορμή

aanmatiging n
1. αλαζονεία

aanmoedigen v
1. moed inspreken παρακινώ

aanmoediging n
1. het inspreken van moed ενθάρρυνση

aanname n
υπόθεση

aannemen /ˈanemə(n)/ v
1. overnemen υιοθετώ

aannemer /ˈaːˌneːmər/ n
1. iemand die een (bouw)werk uitvoert tegen een bepaalde prijs εργολάβος

aanpakken v
3. een probleem oplossen αντιμετωπίζω

aanpasbaar adj
1. in staat om zich aan te passen ευπροσάρμοστος

aanpassen /ˈaːmˌpɑsə(n)/ v
1. aansluiten, voegen naar, bruikbaar maken προσαρμόζομαι

aanpassing n
2. het zich aanpassen διαβάθμηση

aanplakbiljet n
1. affiche αφίσα

aanraakscherm /ˈanrakˌsxɛrm/ /ˈanrakˌsχɛrm/ n
1. een beeldscherm dat ook als invoerapparaat voor een computer kan worden gebruikt door het scherm aan te raken. οθόνη αφής

aanraden v
1. raad geven om iets te doen προτείνω

aanraken v
1. fysiek contact maken met iets αγγίζω

aanraking n
1. het aanraken επαφή

aanschaffen /ˈansxɑfə(n)/ v
1. kopen αγοράζω

aanslag n
4. terroristische aanval δολοφονία

aanspraak n
1. het recht om het bezit of genot van iets te vorderen αξίωση

aansprakelijk adj
1. verantwoordelijk, om vergoeding of betaling aangesproken kunnen worden υπαίτιος

aansprakelijkheid n
ευθύνη ενοχή

aansteken v
1. doen ontbranden ανάβω

aansteker n
1. apparaatje om vuur te maken αναπτήρας

aantal n
1. een telbare hoeveelheid αριθμός

aantasten v
1. aanvallen, aangrijpen βλάπτω

aantekening n
σημείωση

aantonende wijs phraseologicalUnit
1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft οριστική

aantrekkelijk /anˈtrɛkələk/ adj
1. bekoorlijk ελκυστικός

aantrekken v
1. een kracht uitoefenen die zaken naar zich toe doet bewegen ελκύω

aanvaarden v
1. accepteren δέχομαι
2. in bezit ontvangen δέχομαι

aanval /ˈanvɑl/ n
1. een poging de tegenpartij geweld aan te doen of van zijn positie te beroven έφοδος

aanvallen /'an.vɑ.lə(n)/ v
επιτίθεμαι

aanvang n
αρχή

aanvangen v
1. beginnen, starten αρχίζω

aanvankelijk /aɱˈvɑŋkələk/ adj
1. in het begin αρχικός

aanvraag n
1. verzoek, vaak min of meer officieel αίτηση

aanvrage n
1. verzoek, vaak min of meer officieel αίτηση

aanvullen /ˈanvʏlə(n)/ v
1. het ontbrekende bijvoegen συμπληρώνω

aanvullend adj
1. die of dat aanvult πρόσθετος

aanwenden v
1. gebruik maken van χρησιμοποιώ

aanwezig adj
παρών

aanwezigheid n
1. het aanwezig zijn op een bepaald tijdstip en plaats παρουσία

aanwijzing n
1. het aanwijzen ένδειξη
2. vingerwijzing ένδειξη

aanzwellen v
1. toenemen in omvang, luidheid of intensiteit πρήζομαι

aap n
1. het meest met de mens verwante vierhandige zoogdier uit de orde der primaten πίθηκος μαϊμού

aar n
1. bloeiwijze van granen στάχυ
2. bovenste deel van de halm van gras- of graangewassen στάχυ

aardappel n
πατάτα γεώμηλο

aardappelpuree /ˈardɑˌpəɫpyˈre/ n
1. een puree van zeer fijn gemaakte, met melk aangemengde aardappels πουρές πατάτας

aardappelsalade n
1. een salade die gemaakt wordt uit aardappelen πατατοσαλάτα

aardbei n
2. eetbare vrucht van die plant φράουλα χαμοκέρασο

aardbeiboom n
κουμαριά

aardbeving n
1. een schokkende of trillende beweging van een gedeelte van de aardkorst, meestal te wijten aan verschuivingen van delen van de daaronder liggende aardmantel σεισμός σεισμική δόνηση

aarde /ˈardə/ n
1. planeet γη
2. grond γη

aardewerk n
κεραμική αγγειοπλαστική

aardgas /artxɑs/ n
1. een gas dat uit de aarde komt en dat grotendeels uit methaan bestaat φυσικό αέριο

aardgaswinning n
1. het ontginnen van aardgas εξαγωγή φυσικού αερίου

aardkorst n
1. het buitenste gedeelte van de aarde, aardschil γήινος φλοιός

aardkunde n
γεωλογία

aardkundige n
1. een wetenschapper die de aarde, haar geschiedenis en de processen die haar vormen en gevormd hebben, bestudeert γεωλόγος

aardrijkskunde /ˈardrɛiksˌkʏndə/ n
γεωγραφία

aardrijkskundige n
γεωγράφος

aards adj
1. betrekking hebbende op de aarde, tot de aarde behorend γήινος

aardschok n
1. een plotselinge aardbeving Εγκέλαδος

aardvarken /ˈaːrtfɑrkə(n)/ n
1. een zoogdier met een lange, kleverige tong dat vooral 's nachts actief is μυρμηγκοφάγος

aardverschuiving n
1. het naar beneden schuiven van een grote massa grond κατολίσθηση

aardworm n
σκουληκαντέρα

aars n
πρωκτός

aarts- prefix
αρχι-

aartsbisdom /ˈaːrz.bɪz.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪs.dɔm/ /ˈaːrʦ.bɪz.dɔm/ n
1. het belangrijkste gebied van een kerkprovincie, dat geleid wordt door de aartsbisschop. αρχιεπισκοπία

aartsbisschop /ˈaːrzbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsxɔp/ /ˈaːrʦbɪsχɔp/ n
1. de voornaamste bisschop van een kerkprovincie. αρχιεπίσκοπος

aartsdiocees /ˈaːrz.di.jo.ˌses/ /ˈaːrʦ.di.ʲo.ˌses/ n
1. het belangrijkste gebied van een kerkprovincie, dat geleid wordt door de aartsbisschop. αρχιεπισκοπία

aartsengel n
1. een hemelgeest in een rang boven een engel αρχάγγελος

aartshertog n
1. een keizerlijke prins in het vroegere Oostenrijk-Hongarije αρχιδούκας

aartshertogin n
1. adellijke titel, vrouw van een aartshertog αρχιδούκισσα

aartsvader n
πατριάρχης

aartsvaderlijk adv
πατριαρχικός

aartsvijand /'artsvɛɪɑnd/ n
αρχεχθρός

aarzelen /ˈarzələ(n)/ v
1. onzeker zijn, twijfelen διστάζω

aarzeling n
1. onzekerheid, twijfel, weifel δισταγμός

aas n
1. speelkaart άσος
2. lokmiddel δόλωμα

aasgier /'as.xir/ n
1. Neophron percnopterus, een van aas levende gier νεκροφάγος

abacus /ˈɑbɑkʏs/ n
1. raam met staven άβακας
2. dekplaat van een kapiteel άβακας

abattoir /a.bɑ.ˈtwaːr/ /ɑ.bɑ.ˈtβ̞ar/ n
1. een bedrijf waar dieren geslacht worden σφαγείο

abbreviatie n
1. het inkorten van een woord of een frase περιληψη

abces n
1. een ophoping van pus in het lichaam, daarbij een onnatuurlijke holte vormend απόστημα

abdiceren v
1. afstand doen van de troon, aftreden als vorst παραιτούμαι

abdij /ɑbˈdɛɪ̯/ /ɑbˈdɛː/ n
1. een klooster met aan de leiding een abt of abdis αβαείο μοναστήρι

abdis /ɑbˈdɪs/ n
1. bestuurster van een abdij. ηγουμένη

abdomen n
κοιλιά

abductie n
wegvoering απαγωγή

aberratie n
εκκεντρικότητα

abiotisch adj
niet levend αβιοτικός

ablatief /ˌɑb.la.ˈtif/ /ˌɑb.la.ˈtiːf/ n
1. de zesde naamval die onder meer de instantie aangeeft waarvan iets uitgaat of vertrekt αφαιρετική

abonnee /ɑbɔ'ne/ n
1. iemand die op iets geabonneerd is συνδρομητής

abonnement n
συνδρομή

abortus /ɑ'bɔrtəs/ n
έκτρωση

abrikoos /abri'kos/ n
1. een vrucht van de abrikozenboom βερίκοκο

abscis /ɑpsɪs/ n
1. de afstand tot de opstaande as van een coördinatenstelsel τετμημένη

absint /ɑp'sɪnt/ n
1. een soort likeur op basis van anijs αψέντι

absoluut /ɑpso'lyt/ adj
1. niet beschouwd in betrekking tot iets soortgelijks απόλυτος
2. volledig, volkomen απόλυτος
3. beslist, zeker απόλυτος
4. geheel onafhankelijk en zonder binding met iets of iemand anders απόλυτος

absorberen /ɑpsɔr'berə(n)/ v
απορροφώ

absorptie n
απορρόφηση

abstractie /ɑp'strɑksi/ n
1. een begrip dat los staat van de dagelijkse werkelijkheid αφαίρεση

absurd /ɑpsʏrt/ adj
1. erg onlogisch, belachelijk παράλογος

abt /ɑb/ /ɑpt/ n
1. het hoofd van een abdij ηγούμενος

academie n
ακαδημία

academisch /ɑkɑ'demis/ adj
ακαδημαϊκός

accelereren v
επιταχύνω

accent n
1. de manier waarop iemand de klanken uitspreekt τόνος
2. een teken dat op een klinker kan worden geplaatst τόνος

accentuatie n
τονισμός

accepteren /ɑksɛp'terə/ v
1. aanvaarden δέχομαι
2. aannemen, graag ontvangen δέχομαι

accessoire /ˌɑsɛˈswar/ n
1. een attribuut dat als aanvulling dient αξεσουάρ

accordeon n
1. een muziekinstrument waarbij door trekken en duwen een toon wordt geproduceerd ακορντεόν

accountant n
1. iemand die zijn beroep maakt van het inrichten en controleren van boekhoudingen en administraties λογιστής

accu n
1. een toestel om elektriciteit op te slaan συσσωρευτής αποταμιευτής

accumulator n
1. toestel dat de opeenhoping van elektrische lading mogelijk maakt συσσωρευτής

accusatief /ˌɑkusaˈtif/ /ˌɑkyzaˈtiːf/ n
1. naamval voor het lijdend voorwerp αιτιατική

aceton n
1. kleurloze vloeistof die als oplosmiddel wordt gebruikt met als chemische formule: ₃H₆O ασετόν

acetylcholine /ˌɑsəˈtilxoˌlinə/ /ˌɑsəˈtiɫχoˌlinə/ /ˌɑsɛˌtylxoˈlin(ə)/ n
1. een neurotransmitter die vooral betrokken is bij de impulsoverdracht van de zenuw naar de skeletspiercellen ακετυλοχολίνη

acetyleen /ˌɑ.sə.ti.ˈlen/ n
1. een verbinding van waterstof en koolstof met de samenstelling H₂C₂, die als gasvormige brandstof voor het vormen van hete vlammen gebruikt wordt ασετυλίνη

acetylsalicylzuur /xxxx/ n
1. ακετυλοσαλικυλικό οξύ

achillespees n
Αχίλλειος τένοντας

acht /ɑxt/ cardinalNumeral
het gehele getal tussen zeven en negen, in Arabische cijfers 8, in Romeinse cijfers VIII οχτώ οκτώ

achtbaan /ˈɑxtbaːn/ n
1. een attractie met een karretje dat over een baan met bochten, stijgingen en dalingen rijdt τρενάκι του λούνα παρκ

achteloosheid n
1. gebrek aan aandacht voor mogelijke problemen αμέλεια

achtentwintig cardinalNumeral
1. het getal 28 είκοσι-οκτώ

achter preposition
πίσω από πίσω

achteraan adv
πίσω από

achteraf adv
1. na afloop μετά

achtergrond n
1. de indirecte oorzaak van actualiteiten βάθος

achterhaald /ɑxtər'ɦalt/ adj
1. niet langer van toepassing, niet langer als nuttig erkend απαρχαιωμένος

achterland n
ενδοχώρα

achterlaten v
1. dumpen, weggaan van, verlaten παρατάω

achterna /ɑxtər'na/ adv
1. iemand of iets volgend από πίσω

achternaam n
1. een naam die van geslacht op geslacht en indien gewenst door het huwelijk overgedragen wordt επώνυμο

achterstallig adj
1. niet op tijd ανεξόφλητος

achtersteven n
1. de achterzijde van een schip πρύμνη

achteruit adv
1. in achterwaartse richting ανάποδος

achtervoegsel /'ɑx.tər.vux.səl/ n
1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt επίθημα

achthonderd /ˈɑxtˌɦɔndərt/ n
800 οκτακόσια

achting n
1. aanzien εκτίμηση

achtste /ˈɑxstə/ ordinalAdjective
όγδοος

achttien /ˈɑxtin/ n
18 δεκαοκτώ δεκαοχτώ

acne n
ακμή

acrobaat n
ακροβάτης

acroniem n
ακρωνύμιο

acrylamide n
ακρυλαμίδιο

acteur /ɑkˈtør/ n
1. persoon ηθοποιός

actie n
δράση

actiegroep n
ομάδα δράσης

actinium n
1. Scheikundig element ακτίνιο

activeren v
1. werkzaam maken ενεργοποιώ

activiteit n
1. iets waarmee men actief is δραστηριότητα

actrice /ɑkˈtrɪsə/ n
1. vrouw ηθοποιός

actuaris n
αναλογιστής

actueel /ɑktyˈwel/ adj
επίκαιρος

acupunctuur n
1. een Chinese behandelingsmethode waarbij, ter genezing van een kwaal of ter bestrijding van pijn, op bepaalde plaatsen naalden in de huid worden gestoken βελονισμός

acuut /aˈkyt/ adj
1. plots ontstaan, op korte termijn verlopend οξύς

adamsappel /ˈadɑmzɑpəl/ n
deel van het strottenhoofd bij de man καρύδι μήλο του Αδάμ

adder n
οχιά

additief n
1. chemisch product πρόσθετο

adel n
1. bevoorrechte groep personen aan ... αριστοκρατία

adelaar /ˈadəˌlar/ n
1. een roofvogelsoort αετός

adem /adəm/ n
ανάσα

ademen /ˈa.də.mə(n)/ v
1. de voor het leven nodige lucht inzuigen en weer uitdrijven αναπνέω

ademhalen /ˈa.də.ˌma.lə(n)/ v
1. door levende wezens inblazen en uitblazen van lucht om zuurstof te krijgen αναπνέω

ademhaling n
1. door levende wezens ingezogen en uitgeblazen lucht αναπνοή

adenitis n
1. (lymfe)klierontsteking αδενίτιδα

adenoom n
1. goedaardig klierweefselgezwel αδένωμα

ader n
1. bloedvat met zuurstofarm bloed φλέβα

adieu n
αποχαιρετισμός

adjectief n
1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen επίθετο

adjectivum n
1. een woordsoort dat wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen επίθετο

administratief adj
διοικητικός

administreren v
1. zorgvuldig vastleggen van gegevens zodat het later terug te vinden of controleren is διοικώ

admiraal n
1. opperbevelhebber van een oorlogsvloot ναύαρχος

admiraliteit n
ναυαρχείο

adolescent n
1. jeugdig persoon, puber έφηβος

adopteren v
1. een kind aannemen υιοθετώ

adoptie n
υιοθεσία

adres /aˈdrɛs/ n
1. aanduiding van de plaats waar iemand woont of iets is gevestigd διεύθυνση

adsorptie n
1. een fenomeen dat optreedt aan het grensvlak van twee fasen, waarbij moleculen of atomen zich aan dit grensvlak hechten προσρόφηση

advertentie n
1. een aankondiging in een krant, reclameblad, tijdschrift ... διαφήμιση

advies /ɑt'fis/ n
1. een gegeven raad συμβουλή

adviseren /ɑtfiˈzerə(n)/ v
1. raad geven aan συμβουλεύω

adviseur n
1. raadgever, raadsman σύμβουλος

advocaat n
1. pleiter, verdediger in rechtszaken δικηγόρος συνήγορος

aerodynamica n
αεροδυναμική

aerofoon n
1. een verzamelnaam voor muziekinstrumenten die een toon voortbrengen door een trillende luchtkolom αερόφωνο

aeroob /ɛːrop/ adj
1. αερόβιος

af en toe phraseologicalUnit
κάπου κάπου

afasie n
1. het onvermogen te spreken αφασία

afdankertje n
1. αποφόρι

afdingen v
1. door onderhandelen een prijs omlaag zien te krijgen διαπραγματεύομαι

affakkelen v
1. verbranden van overtollig gas via een hoge fakkel καύση (ελέγχου) σε πυρσό

affidavit n
1. ένορκη γραπτή κατάθεση

affix n
1. een gebonden morfeem dat aan een ander morfeem wordt toegevoegd om zo een nieuw woord te vormen παράθημα

affricaat /ˌɑfriˈkat/ n
1. een combinatie van twee medeklinkers, waarvan de eerste een plosief is en de tweede een homorgane wrijfklank προστριβόμενο

afgaan v
2. afgeschoten worden εκρήγνυμαι

afgelasting n
ακύρωση

afgezaagd adj
1. saai, alledaags, overbekend κοινότοπος

afgezant n
1. iemand die als officiële vertegenwoordiger naar een andere partij gestuurd wordt αγγελιοφόρος

afgod /'ɑfxɔt/ n
ίνδαλμα

afgoderij /ɑfxodə'rɛi/ n
ειδωλολατρία

afgraving n
1. een stuk land waarvan de grond verwijderd is, of waar men nog steeds aan het graven is εκσκαφή

afgrond /ˈɑfxrɔnt/ /ˈɑfχrɔnt/ /ˈɑvɣrɔnd/ n
1. een grote steile diepte άβυσσος

afgunst /ˈɑfxɵnst/ /ˈɑfçʏnst/ n
1. gevoel ζήλια

afhankelijk adj
εξαρτημένος

afhankelijkheid n
εθισμός

afkorting /ɑfkɔrtɪŋ/ n
1. het inkorten van een woord of een frase συντομογραφία

aflaat /ˈɑflat/ n
1. een kwijtschelding van tijdelijke straffen die men zou moeten ondergaan na het sterven, binnen de rooms-katholieke traditie συγχωροχάρτι

afleiding n
2. een woord dat middels toevoeging van een voor-, in- of achtervoegsel gevormd wordt uit een ander παράγωγο

afpersing /ˈɑf.pɛr.sɪŋ/ n
1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen εκβιασμός

afschaffen v
1. tot een einde brengen καταργώ

afscheid n
1. een begroeting bij het elkaar verlaten αποχαιρετισμός

afscheiden v
2. een stof voortbrengen en afgeven aan de omgeving εκκρίνω

afscheiding n
χωρισμός

afslachting /ˈɑfslɑxtɪŋ/ n
1. het zinloos vermoorden van mensen op een gruwelijke manier σφαγή

afspraak /ˈɑfsprak/ n
1. een overeenkomst ραντεβού

afspraakje n
1. een afspraak tussen verliefden om elkaar te ontmoeten συνάντηση

afstand /ˈɑfstɑnt/ n
1. de ruimte die zich ergens tussen bevindt απόσταση

afstandsbediening n
een toestel dat vanaf afstand een ander toestel bestuurt τηλεχειριστήριο

afstoffen /ˈɑfstɔfə(n)/ v
1. ontdoen van stof ξεσκονίζω

aftrekken n
1. rekenkundige bewerking waarbij een getal met een getal verminderd wordt αφαιρώ

aftrekking /ˈɑftrɛkɪŋ/ n
1. rekenkundige bewerking waarbij een getal van een ander getal afgetrokken wordt αφαίρεση

afvalligheid n
1. het ontrouw worden aan zijn geloof αποστασία

afvalwater n
1. water dat gebruikt is in de industrie of in het huishouden en dat na gebruik geloosd wordt λύματα

afwachting n
αναμονή

afwaswater n
1. het sop waarin met het eetgerei schoonmaakt of -gemaakt heeft απόνερα

afwezig adj
1. niet op een bepaald tijdstip en plaats zijn απών

afwijken v
1. niet de gangbare norm volgen διαφέρω

afzender n
1. iemand die iets naar een adres verzendt αποστολέας

afzetten v
1. amputeren ακρωτηριάζω
6. bezinken καταθέτω

afzuigkap /ˈɑfzœʏχkɑp/ /ˈɑfzœːxkɑp/ n
1. een huishoudelijk apparaat in de keuken dat de kookluchtjes moet afvoeren απορροφητήρας

agaat n
1. een doorzichtige, maar soms ook opake variëteit van trigonaal kwarts en een subvariëteit van chalcedoon αχάτης
2. een stenen voorwerp bestaande of vervaardigd uit agaat αχάτης

agenda /a.ˈɣɛn.da/ /a.ˈχɛn.da/ n
2. een lijst van te bespreken punten op een vergadering διάταξη

agitatie n
1. opwinding αναβρασμός

agnosticisme n
αγνωστικισμός

agnosticus n
1. iemand die ten aanzien van het bovennatuurlijke stelt dat dit niet te kennen valt αγνωστικιστής

agnostisch adj
αγνωστικιστής

agorafobie n
αγοραφοβία

agressie n
επίθεση

agressiviteit n
1. de neiging tot agressie επιθετικότητα
2. het agressief zijn επιθετικότητα

agronomie n
1. de landbouwkunde αγρονομία

aids n
1. een virusziekte waarbij het natuurlijke afweersysteem van het lichaam steeds verder afgebroken wordt AIDS

air /ɛːr/ n
αέρας

airbag n
1. beschermingssysteem in voertuigen αερόσακος

airconditioner n
1. een apparaat dat voor airconditioning zorgt κλιματιστικό

airconditioning n
1. de regeling van de temperatuur en de vochtigheidsgraad van de lucht in een ruimte κλιματισμός

aker /'akər/ n
2. vrucht van de eik βeλανίδι

akkerbouwbedrijf n
αγροτική επιχείρηση

akkoord n
1. overeenkomst συμφωνία
2. samenklank van drie of meer, verschillende tonen συγχορδία

akoestiek /ˌakusˈtik/ n
1. de voortplanting van klank in een besloten ruimte en de ervaring die deze voortplanting bezorgd aan de luisteraar ακουστική

al /ɑl/ adv
1. reeds ήδη

alarm /alɑrṃ/ n
συναγερμός

albatros n
1. een grote zeevogel met lange vleugels άλμπατρος

albe n
στιχάριο

albinisme n
het ontbreken van pigmentkleurstof in de huid αλφισμός

album n
άλμπουμ

alchemie n
1. vroegere occulte wetenschap, waarin o.a. werd geprobeerd om goud en edelmetalen uit andere elementen te vormen en de Steen der Wijzen te vinden. αλχημεία

alchemist n
αλχημιστής

alcohol n
1. een groep koolwaterstoffen die gekenmerkt zijn door de aanwezigheid van een -O-H-verbinding αλκοόλη

alcoholisme n
αλκοολισμός

aldaar adv
1. in de eerder genoemde plaats εκείσε

aldus adv
1. zo, op deze manier έτσι

alfa /ˈɑlfa/ n
1. een aanduiding of markering van "de eerste" van een reeks άλφα

alfabet /ˈɑlfɑbɛt/ n
de lettertekens van een taal αλφάβητο

alfabetisch /ɑlfɑ'betis/ adj
1. gerangschikt volgens de letters van het alfabet αλφαβητικός

algebra /ˈɑɫɣəbra/ n
1. een deel van de wiskunde dat zich bezighoudt met de betrekkingen van door letters en tekens aangeduide grootheden Άλγεβρα άλγεβρα

algemeen n
γενικός

algoritme n
αλγόριθμος

alhier adv
1. in deze plaats εδώ

alibi n
1. het kunnen aantonen dat men elders was tijdens het zich voltrekken van een misdaad, waardoor men uitgesloten kan worden van beschuldiging άλλοθι

alimentatie n
διατροφή

alinea /aˈlineja/ n
παράγραφος

alkaan n
αλκάνιο

alkaloïde n
1. een stikstof bevattende plantenbase αλκαλοειδές

alkoof n
1. een kleine raamloze zijkamer, vaak gebruikt als slaapkamer κόγχη

alle /ˈɑlə/ indefinitePronoun
1. elke, geen, uitgezonderd όλα

alledaags adj
καθημερινός

alleen /ɑl.ˈen/ adj
1. zonder gezelschap μόνος

allegorie n
αλληγορία

allel /ɑ.ˈlɛl/ /ɑ.ˈlɛɫ/ n
1. één van de alternatieve uitvoeringen van een gen, die allemaal in homologe chromosomen op dezelfde plaats liggen αλληλόμορφο γονίδιο αλλήλιο αλληλόμορφο

allergie /ˌɑlɛrˈɣi/ n
1. een reactie van het immuunsysteem op lichaamsvreemde stoffen (allergenen), die op zich helemaal niet schadelijk hoeven te zijn αλλεργία

allergisch adj
1. overgevoelig αλλεργικός

alles /ˈɑləs/ indefinitePronoun
1. al het mogelijke, de gehele verzameling of hoeveelheid zonder uitzondering πάντα

alleseter n
παμφάγος

alligator n
1. een grote krokodilachtige uit het geslacht Alligator αλιγάτορας

alliteratie n
παρήχηση

allochtoon adj
1. uit een ander land afkomstig αλλοδαπός

allofoon n
1. een alternatieve vorm die een foneem in een bepaalde fonologische context aanneemt αλλόφωνο

almacht /ɑɫmɑxt/ n
1. absolute macht, macht over alles παντοδυναμία

almachtig adj
παντοδύναμος

aloë n
αλόη

alpaca /ɑlˈpaka/ n
1. Vicugna pacos, een kameelachtig dier αλπάκα

als /ɑls/ /ɑs/ conjunction
1. wanneer όταν
2. indien αν

als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel phraseologicalUnit
1. als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel όταν λείπει η γάτα χορεύουν τα ποντίκια

alsof conjunction
1. luidt een vergelijking in λες και

alstublieft adv
1. als beleefde aandrang bij een verzoek of versterking bij een bevel παρακαλώ

altaar n
1. offertafel voor godsdienstige plechtigheden βωμός Αγία Τράπεζα

alternatief /ɑltərnaˈtif/, /ɑltɛrnaˈtif/ n
1. een andere mogelijkheid of methode εναλλακτικός

althans conjunction
1. geeft in het tweede gedeelte meer specifiek aan wat er bedoeld wordt τουλάχιστον

altijd adv
1. op elk moment πάντοτε
2. telkens opnieuw πάντοτε

altviool /ˈɑltfiˌjoːl/ n
1. een muziekinstrument in de familie van de strijkinstrumenten, verwant aan maar groter en lager klinkend dan de viool βιόλα

aluminium /alyˈminijʏm/ n
1. scheikundig element met symbool Al en atoomnummer 13. Het is een zilverwit hoofdgroepmetaal αλουμίνιο αργίλιο

aluminiumbrons n
Χαλκοαλουμίνιο

alver n
γραμπίνια

alvleesklier n
1. een klier die enzymen afscheidt in de twaalfvingerige darm om de afbraak van zetmeel, vet en eiwitten te bevorderen πάγκρεας

amalgaam /amɑl'ɣaːm/ n
Αμάλγαμα

amandel n
1. een vrucht van de amandelboom αμύγδαλο
3. amandelboom αμύγδαλο

amandelboom n
αμυγδαλιά

amarant n
αμάραντο

amaril n
σμύριδα

amateur n
1. een persoon die iets als hobby doet ερασιτέχνης

ambacht n
1. een handwerkvak dat vaak aanzienlijke vaardigheden vereist χειροτεχνία

ambassade n
1. de officiële vertegenwoordiging van de ene regering in de hoofdstad van de andere. πρεσβεία

ambassadeur n
1. iemand die door de ene staat is aangesteld om deze staat bij een andere staat te vertegenwoordigen πρέσβης πρεσβευτής

ambitie /ɑmˈbi(t)si/ n
φιλοδοξία

ambivalentie n
1. αμφιθυμία

ambrozijn n
αμβροσία

ambtelijk adj
επίσημος

ambtenaar /ˈɑmtənar/ n
1. een mannelijk persoon die aangesteld is in een door de overheid beheerde dienst δημόσιος υπάλληλος

ambulance n
1. voertuig om gewonden of zieken van en naar het ziekenhuis te brengen ασθενοφόρο

ambulant adj
1. in staat om te lopen περιπατητικός

americium n
αμερίκιο

amethist n
1. een vaak prachtig violet gekleurde vorm van kristallijn kwarts, die kleine hoeveelheden titaan en ijzer bevat αμέθυστος

amfetamine n
stimulerend middel, uit de groep van de wekaminen αμφεταμίνη

amfibie n
αμφίβιο

amfoor n
1. een door de oude Grieken en Romeinen gebruikte buikige kruik met twee oren αμφορέας

aminozuur n
αμινοξύ

ammoniak n
1. een chemische verbinding van stikstof en waterstof αμμωνία

amnesie n
1. geheugenverlies αμνησία

amnestie n
1. een verklaring dat afgezien zal worden van strafvervolging voor een bepaalde groep αμνηστία

amoebe /ɑˈmøbə/ n
1. een ééncellig diertje αμοιβάδα

amorf /a.'mɔrf/ adj
1. niet geordened άμορφος

amper /ˈɑmpər/ adv
1. nauwelijks μόλις

amplitudemodulatie n
διαμόρφωση εύρους

ampul n
1. dichtgesmolten medicijnflesje, waarin steriele injectiestoffen worden afgeleverd αμπούλα

amputeren v
1. een lichaamsdeel chirurgisch verwijderen ακρωτηριάζω

ampère n
αμπέρ

ampèremeter n
1. stroommeter αμπερόμετρο

amusement n
1. iets waarmee men zich vermaakt διασκέδαση

amylase n
αμυλάση

anaal adj
1. met betrekking tot de darmuitgang van de mens πρωκτικός

anabolisme n
1. opbouw bij de stofwisseling waarbij simpele stoffen omgezet worden tot chemisch ingewikkeldere stoffen αναβολισμός

anachronistisch adj
1. in strijd met de heersende tijdrekening αναχρονιστικός

anaconda /anaˈkɔnda/ n
1. zeer grote en zware wurgslang uit het geslacht Eunectes ανακόντα

anagram n
αναγραμματισμός

anale seks n
1. seks waarbij de anus en het rectum een rol spelen πρωκτική συνουσία

analfabeet n
1. iemand die niet kan lezen of schrijven αναλφάβητος

analist n
αναλυτής

analogie n
1. een overeenkomst tussen twee verschillende zaken die bijv. kan dienen als basis voor een bepaalde redenering of vergelijking αναλογία

analoog adj
1. overeenkomend met αναλογικός
2. tegenovergestelde van digitaal (geluidsopname, uurwerk) ανάλογος

analyse /ɑnɐ'liːzə/ n
ανάλυση

analyseren v
1. gedetailleerd en nauwkeurig bekijken αναλύω

anamnese n
1. een vraaggesprek naar de ziektegeschiedenis ιστορικό

ananas n
1. een vrucht van de ananasplant ανανάς

anarchie n
αναρχία

anarchisme n
αναρχισμός

anatomie n
ανατομία

anatomisch adj
1. met betrekking tot de anatomie ανατομικός

anatoom n
1. een persoon die kennis draagt van de (menselijke) anatomie ανατόμος

ander adj
1. niet deze άλλος

anderhalf cardinalNumeral
ενάμισης ενάμισι μιάμιση

anders /ˈɑndərs/ conjunction
1. leidt een zin in die een andere gang van zaken aangeeft αλλιώς

anderszins adv
αλλιώς

andijvie n
1. Cichorium endiva, een eetbaar éénjarig gewas dat nauw verwant is aan witlof αντίδι

andreaskruis n
1. een kruis van twee even lange, schuingeplaatste balken χίασμα

anekdote /a.nɛg.ˈdo.tə/ n
1. een amusant, kort verhaal ανέκδοτο

anemie n
1. αναιμία

anemoon /ɑnəmon/ n
1. een plant van het geslacht Anemone ανεμώνη

anesthesist n
1. een medisch specialist die zich bezig houdt met het geven van anesthesie aan patiënten die een operatie of een pijnlijk, belastend onderzoek moeten ondergaan αναισθησιολόγος

angelologie n
1. leer van de Engelen αγγελολογία

anglicanisme n
αγγλικανισμός

anglicisme n
1. een woord of uitdrukking overgenomen uit het Engels of gevormd naar het Engels (een zogenaamd barbarisme) αγγλισμός

angst /ɑŋst/ n
1. het gevoel dat er onheil of gevaar dreigt φόβος

angststoornis n
αγχώδης διαταραχή

anijs n
1. Pimpinella anisum een schermbloemige plant γλυκάνισο γλυκάνισος

anijszaad n
1. het zaad van de anijsplant γλυκάνισο

animositeit n
1. vijandigheid έχθρα

anion n
ανιόν

anjelier n
γαρίφαλο

anjer n
γαρίφαλο

anker n
1. onderdeel van een vaartuig άγκυρα
2. muuranker άγκυρα
3. onderdeel van een uurwerk άγκυρα

ankeren v
1. het anker uitgooien met de bedoeling het schip hiermede aan de bodem van het vaarwater vast te leggen, voor anker gaan, voor anker leggen αγκιροβολώ

annexatie /ˌɑnɛkˈsatsi/ n
1. het verplicht of gedwongen toetreden tot een groep προσάρτηση

annuleren /ɑny'lerə/ v
1. iets afgelasten ακυρώσει ακυρώνω

anomalie n
1. afwijking van organen ανωμαλία

anoniem adj
1. naamloos ανώνυμος

anonimiteit n
1. naamloosheid ανωνυμία

anorganisch adj
1. niet tot de koolstofverbindingen behorend ανόργανος

anosmie /a.nɔsˈmi/ n
ανοσμία

ansjovis n
αντσούγια

antagonist n
1. tegenwerkend middel of orgaan ανταγωνιστής
2. belangrijkste tegenspeler ανταγωνιστής

antecedent n
1. de naam voor het woord waarnaar een ander woord, meestal een betrekkelijk voornaamwoord, verwijst προηγούμενος

antenne n
1. een vrij opgestelde elektrische geleider voor het uitzenden en/of ontvangen van elektromagnetische straling κεραία

antibioticum n
αντιβιοτικό

antichrist n
αντίχριστος

antidepressivum /ˌɑntideprɛˈsivʏm/ n
1. een middel tegen ziekelijke neerslachtigheid αντικαταθλιπτικό

antigeen n
1. lichaamsvreemde afweeropwekkende stof αντιγόνο

antiheld n
1. een hoofdpersonage in een verhaal met niet de typerende positieve eigenschappen van een held αντιήρωας

antilichaam n
αντίσωμα

antilope /ɑnti'lopə/ n
1. een verzamelnaam voor slanke holhoornige hoefdieren die voornamelijk in Afrika leven αντιλόπη

antimoon n
αντιμόνιο

antithese n
1. het tegenovergestelde αντίθεση

antivries n
1. een stof die veelal aan koelwater wordt toegevoegd om het vriespunt ervan te verlagen om bevriezen ervan te voorkomen αντιψυκτικό

antoniem /ɑntoˈn'''i'''m/ n
1. een woord waarvan de betekenis tegengesteld is aan die van een ander woord αντίθετος

antropofagie n
1. het eten van mensen ανθρωποφαγία

antropologie n
ανθρωπολογία

antwoord /ˈɑnt.ʋɔːrt/ n
1. de reactie op een vraag, van repliek voorzien απάντηση

antwoordapparaat n
αυτόματος τηλεφωνητής

antwoorden /ˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ v
1. het geven van een antwoord απαντώ

anus n
πρωκτός

anxiolyticum n
αγχολυτικό

aorta /aˈɔrta/ n
1. de slagader die van het hart naar het lichaam, behalve de longen, loopt αορτή

apart adj
1. op zichzelf, afzonderlijk van het andere ιδιότροπος
2. bijzonder, opmerkelijk ιδιότροπος

apathie n
1. lusteloosheid απάθεια

apenstaartje /ˈapəˌstartʃə/ n
1. internetsymbool παπάκι

aperitief n
1. een eetlust opwekkende alcoholische drank die voor de maaltijd genuttigd wordt απεριτίφ

apocalyps n
1. het o.a. in de Bijbel voorspelde einde van de wereld αποκάλυψη

apocalyptisch adj
αποκαλυπτικός

apocope n
αποκοπή

apostel /ɑˈpɔstəl/ n
1. leerling van Jezus απόστολος
2. verkondiger van een nieuwe leer απόστολος

apotheek /apo'tek/ n
1. plaats waar men geneesmiddel en en andere gezondheidsproducten kan kopen. φαρμακείο

apotheker n
φαρμακοποιός

apparaat n
1. een min of meer samengesteld werktuig συσκευή

appel /ɑ.ˈpɛl/ /ɑ.ˈpɛɫ/ /ˈɑ.pəl/ /ˈɑ.pəɫ/ /ˈɑpəɫ/ n
1. vrucht μήλο

appelboom n
1. boom waaraan appels groeien μηλιά

appelsap /ˈɑpəlˌsɑp/ n
1. een vruchtensap bereid uit appels χυμός μήλου

appeltaart n
1. een taart gevuld met appels μηλόπιτα

appendix /ɑˈpɛndɪks/ n
2. wormvormig aanhangsel παράρτημα

applaudisseren /ɑplɔudi'serə/ v
1. in de handen klappen om goedkeuring of bewondering te tonen χειροκροτώ

applaus /ɑ'plɔus/ n
1. geklap in de handen als teken van goedkeuring of bewondering χειροκρότημα

april /ɑˈprɪl/ n
1. de vierde maand van het jaar Απρίλιος

aquarel n
nog uit te zoeken υδατογραφία

aquarium /ɑˈkʋariˌʲʏm/ n
1. een bak met water waarin onderwaterflora en -fauna gehouden wordt. ενυδρείο

ar /ɑr/ n
έλκηθρο

ara n
1. een grote bont gekleurde papegaai uit Zuid-Amerika μακάο

arbeid n
1. energie die door een krachtbron geleverd wordt bij verplaatsing van een voorwerp δουλειά

arbeider n
1. iemand die voor een loon arbeid levert εργάτης

arbeidsloos adj
1.zonder arbeid άνεργος

arbeidsmarkt n
1. de interactie tussen vraag naar en aanbod van arbeid αγορά εργασίας

arbiter n
διαιτητής

arbitrage n
resultaat van het handelen van een arbiter απόφαση

arbitrair adj
αυθαίρετος

archaïsch adj
1. behorend tot of betrekking hebbend op een zeer oud tijdperk αρχαϊκός

archaïsme n
αρχαϊσμός

archeologie /ˌɑr.xe.ˌjo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.xɛ.jo.lo.ˈɣi/ /ˌɑr.χe.ˌjo.lo.ˈχi/ n
1. studie van de niet-geschreven overblijfselen van het verleden αρχαιολογία

archeoloog n
αρχαιολόγος

archief n
αρχείο

archipel n
1. een eilandengroep αρχιπέλαγος

architect n
1. iemand die gebouwen ontwerpt αρχιτέκτονας

architectuur n
1. de bouwstijl van een gebouw αρχιτεκτονική

architraaf n
επιστύλιο

archivaris /ɑrxivaːrɨs/ n
1. een persoon die een archief beheert αρχειοφύλακας

archiveren v
1. iets geclassificeerd opslaan om het later gemakkelijk terug te vinden αρχειοθετώ

are n
άρια

arend n
1. roofvogel αετός

arginine n
αργινίνη

argon /ˈɑrɣɔn/ n
1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Ar en het atoomnummer 18 αργό αργόν

argument /ˌɑrɣyˈmɛnt/ n
1. een aangevoerd feit in een discussie om een zienswijze te ondersteunen επιχείρημα

aristocraat n
1. een persoon die lid is van de aristocratie ευγενής

aristocratie n
1. een regeringsvorm waarbij de heerschappij in handen is van een kleine groep, de zogenaamde aristocraten αριστοκρατία

aritmie n
1. onregelmatige hartslag αρρυθμία

arm /ɑrṃ/ n
1. lichaamsdeel χέρι

armband n
βραχιόλι

armoede /ˈɑrəmude/ n
1. de toestand waarin iemand leeft die zeer weinig middelen voor zijn levensonderhoud heeft. φτώχεια

aroma /a'roma/ n
1. (aangename) geur van spijzen, dranken, genotmiddelen enz άρωμα

aromatisch adj
1. met geurstof αρωματικός
2. voldoende aan de regel van Hückel αρωματικός

arrestatie n
1. een aanhouding door de sterke arm der wet σύλληψη

arresteren v
1. van overheidswege in hechtenis nemen συλλαμβάνω

arriveren /ɑriveːrən/ v
1. de bestemming bereiken φτάνω

arrogant adj
υπεροπτικός

arrogantie n
αλαζονεία

arseen n
αρσενικό

artefact n
1. kunstvoorwerp of -product τέχνημα
4. een bewerkt voorwerp uit prehistorische tijd τέχνημα
5. een kunstmatig veroorzaakte misvorming; zelf toegebracht letsel τέχνημα

articuleren v
1. de uitspraakklanken zorgvuldig vormen αρθρώνω

artiest n
καλλιτέχνης

artificieel adj
1. kunstmatig τεχνητός

artikel /ɑrˈtiːkəl/ n
1. staat voor een zelfstandig naamwoord, geeft de bepaaldheid aan, en wordt ook gebruikt om het woordgeslacht aan te geven άρθρο

artillerie n
1. het wapen dat vuursteun geeft aan de eigen troepen πυροβόλο

artisjok n
1. de vlezige schutbladeren van de gesloten bloemknop worden als groente gegeten αγκινάρα

artistiek adj
1. aanleg hebbend voor het maken van kunst καλαίσθητος

arts n
1. een mannelijke geneeskundige die bevoegd is een praktijk uit te oefenen γιατρός

as n
2. lijn άξονας

asbak /ˈɑzbɑk/ n
1. Opvangbak σταχτοδοχείο

asbest n
1. verzamelnaam van een aantal silicaten met een vezelige structuur αμίαντος

aseksualiteit n
ασεξουαλικότητα

asfalt n
άσφαλτος

asiel n
άσυλο

asociaal adj
1. zonder sociaal besef αντικοινωνικός

asperge n
1. Asperagas officinalis, een plant waarvan de jonge scheuten geteeld worden als groente σπαράγγι

aspirine n
1. een middel tegen allerlei kwalen met als werkzame stof acetylsalicylzuur ασπιρίνη

assimileren v
1. doen opgaan van een minderheidsgroep in een gevestigde gemeenschap αφομοιώνω

assistent n
1. een persoon die ondersteunt βοηθός

assisteren /ˌɑsɪsˈteːrə(n)/ v
1. een helpende hand bieden βοηθώ

assurantie n
ασφάλιση

astaat n
άστατο

astatium n
1. scheikundig element met symbool At en atoomnummer 85 άστατο

aster n
2. een bloem van de aster αστέρας

asterisk /ˈɑs.tə.ˌrɪs(x)/ /ˈɑs.tə.ˌrɪsk/ n
1. een typografisch symbool αστερίσκος

asteroïde n
1. een klein vast hemellichaam dat net als een planeet om de zon draait αστεροειδής

astma /ˈɑs(t)ma/ n
1. een ziekte die, door vernauwing van de luchtwegen, benauwdheid en hoestbuien veroorzaakt άσθμα

astrologie /ɑstrolo'gi/ n
1. de leer die gebeurtenissen aan het hemelgewelf in verband brengt met gebeurtenissen op aarde αστρολογία

astroloog n
1. een beoefenaar van de astrologie αστρολόγος

astronaut /ˌɑstroˈnaʊ̯t/ /ˌɑstroˈnɔʊ̯t/ /ˌɑstroˈnʌʊ̯t/ n
1. een Amerikaanse ruimtevaarder αστροναύτης

astronomie n
1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert αστρονομία

astronomisch adj
αστρονομικός

astronoom n
αστρονόμος

asymmetrisch adv
ασύμμετρος

asymptoot /a.sɪmp.ˈtot/ n
1. een lijn die door een kromme of functie willekeurig dicht benaderd wordt, maar deze nooit raakt ασύμπτωτη

ataxie /atɑkˈsi/ n
1. een onzekere gang bij het lopen αταξία

atelier n
1. de werkruimte van een kunstenaar εργαστήριο

atheïsme /ˌa.te.ˈjɪsmə/ /ˌɑ.te.ˈjɪsmə/ n
1. de overtuiging dat er geen god bestaat αθεϊσμός

atheïst /ˌa.te.ˈjɪst/ /ˌɑ.te.ˈjɪst/ n
1. een persoon die niet gelooft in het bestaan van goden άθεος

atlas /ɑtlɑs/ n
1. een boek dat geografische kaarten bevat άτλαντας
2. een verzameling van prenten, kaarten, afbeeldingen, tekeningen en dergelijke άτλαντας
3. de bovenste wervel in de hals die het hoofd draagt άτλαντας

atleet n
1. iemand die grote prestaties op sportief gebied verricht αθλήτρια

atletiek n
sporttak waarin vooral lopen, springen en werpen aan bod komen αθλητισμός

atmosfeer n
1. een gasvormig omhulsel van een planeet of maan. ατμόσφαιρα
2. een stemming. ατμόσφαιρα
2. eenheid. ατμόσφαιρα

atmosferisch adj
ατμοσφαιρικός

atol n
ατόλλη

atoom n
άτομο

atoomklok n
ατομικό ρολόι

atoomnummer n
1. de kernlading van een atoom ατομικός αριθμός

atrium n
1. deel van het hart κόλπος
2. centraal vertrek κόλπος

atrofie n
1. verschrompeling van organen ατροφία

attest n
1. schriftelijk bewijs πιστοποιητικό

attitude n
1. houding στάση

attractie n
δέλεαρ

aubergine /obɛrˈʒinə/ n
2. een purperachtige, vlezige vrucht μελιτζάνα

augurk /ʌuˈɣɵrk/ /ʌˈʝʏrk/ n
1. kleine, in het zuur ingemaakte komkommer αγγουράκι

augustus /aʊ̯.ˈɣʏs.tʏs/ /ɑuˈɣʏstʏs/ /ɔʊ̯.ˈɣʏs.təs/ /ʌʊ̯.ˈχʏs.təs/ n
1. de achtste maand van het jaar Αύγουστος

aura /ˈʌurɑ/ n
1. energieveld αύρα
2. beginverschijnselen van een aanval αύρα

ausculteren v
1. luister naar de geluiden in het lichaam ακροάζομαι

autarkie n
αυτάρκεια

auteur /ɑu̯tœːr/ n
1. persoon die aan de basis staat van een origineel geschreven werk δημιουργός

auteursrecht n
[[δικαίωμα

authenticatie n
1. (telecommunicatie) (informatica) het proces waarbij iemand nagaat of een gebruiker, een andere computer of applicatie daadwerkelijk is wie hij beweert te zijn αυθεντικοποίηση

authentiek adj
αυθεντικός

autisme ʌuˈtɪsmə ʌˈtɪsmə n
1. ontwikkelingsstoornis αυτισμός

autist /ʌuˈtɪst/ n
1. iemand die aan autisme lijdt αυτιστικό

autistisch /ʌuˈtɪstɪs/ /ʌˈtɪstɪs/ adj
1. lijdend aan autisme αυτιστικός

auto /ɑʊ̯to/ n
1. een voertuig met drie of meer wielen, een motor en een carrosserie αυτοκίνητο

autobiografie n
αυτοβιογραφία

autobus n
1. een groot voertuig voor het vervoeren van een groot aantal passagiers λεωφορείο

autochtoon adj
1. oorspronkelijk in een bepaald gebied thuishorend αυτόχθονας

autochtoon n
1. de oorspronkelijke bewoner van een land αυτόχθονας

autocratie n
αυταρχία

autogram n
1. handtekening van een beroemd persoon αυτόγραφο

automatisch adj
1. niet bestuurd door de hand van de mens αυτόματος
2. vanzelfgaand αυτόματος
3. gedachteloos αυτόματος

automobiel n
1. gemotoriseerd voertuig op vier of meer wielen αυτοκίνητο

automobilist n
1. een bestuurder van een auto αυτοκινητιστής

autonomie /aʊ̯.to.no.ˈmi/ /ɔʊ̯.to.no.ˈmi /ʌʊ̯.to.no.ˈmi/ n
αυτονομία

autonoom /ˌʌʊtoˈnom/ adj
1. op zichzelf staand αυτόνομος

autopsie n
1. een lijkschouwing νεκροτομή

autoriteit n
1. de overheid αυθεντία

avatar n
2. (informatica) een kleine afbeelding die een bepaalde gebruiker symboliseert αβατάρ

avocado /ɑvoˈkado/ n
1. een tropische vrucht van de avocadoboom αβοκάντο

avocadoboom /ˌavoˈkadobom/ n
1. immergroene boom uit Midden-Amerika die de avocadoperen voortbrengt αβοκάντο βουτυρόδεντρο

avond n
1. de periode van de dag waarin het nacht wordt βράδυ εσπέρα

avondeten n
1. een maaltijd die 's avonds genuttigd wordt δείπνο

avondklok n
1. een verbod om zich op straat te begeven na een zekere tijd απαγόρευση κυκλοφορίας

avondmens /ˈaːvɔntˌmɛns/ n
1. iemand met een voorkeur voor bezigheden in de avonduren νυχτερινός τύπος

avonturier n
1. iemand die graag het avontuur opzoekt τυχοδιώκτης

avontuur n
1. een onderneming waarvan de uitkomst niet bij voorbaat vaststaat περιπέτεια

axioma n
1. een basisbegrip dat zonder bewijs aangenomen moet worden αξίωμα

ayatollah n
1. de titel van een hoge sjiitische geestelijke αγιατολάχ

azalea n
1. sierstruik van het geslacht rhododendron αζαλέα

azijn /aˈzɛɪn/ /aˈzɛːn/ n
1. verdund azijnzuur verkregen door oxidatie van verdund alcohol ξύδι

azijnzuur n
1. CH₃COOH οξικό οξύ

azimut /azimɵt/ n
1. horizontale hoek αζιμούθιο

baai n
1. een landinwaartse uitstulping van een zee of oceaan κόλπος

baan /baːn/ n
1. het werk δουλειά

baard /baːrt/ n
1. gezichtsbeharing van de man γένι γενειάδα

baarmoeder n
1. een voortplantingsorgaan van vrouwen waarin de vrucht zich ontwikkelt μήτρα

baarmoederhals n
1. smal en buisvormig gedeelte van de baarmoeder dat aan een kant in de vagina eindigt en aan de andere kant overgaat in het baarmoederlichaam τράχηλος

baars n
1. roofvis die voorkomt in zoet water λαβράκι

baas /baːs/ n
1. overste, leider, chef αφεντικό

baat n
1. iets met een gunstig effect πλεονέκτημα

babbelen v
1. gezellig praten over zaken van weinig belang συνομιλώ

baby /ˈbe.bi/ n
1. een mens in de eerste fase van zijn leven μωρό

bacterie n
μικρόβια

bacteriologie n
1. een wetenschap die zich bezighoudt met het bestuderen van bacteriën βακτηριολογία

bacteriologisch adj
βακτηριολογικής

bacteriën /bɑkˈteriən/ n
1. βακτήρια

bad /bɑt/ n
1. voorwerp waarin men zich wast met water λουτρό

badjas n
μπουρνούζι

badkamer n
1. een vertrek waar men zich kan wassen en verzorgen λουτρό μπάνιο

badkuip /ˈbɑtˌkœy̆p/ n
1. een waterreservoir waarin één of enkele personen zich kunnen wassen en baden μπανιέρα

badmeester n
ναυαγοσώστης

badminton n
1. een sport waarbij een shuttle met behulp van een racket over een net geslagen moet worden αντιπτέριση

badpak n
1. kledij bedoeld voor het baden en zwemmen μαγιό

bagage /ba.ˈɣaːʃ/ /ba.ˈχa.zʲə/ n
1. een verzameling van eigendommen αποσκευές

bagel /'beɡəl/ n
1. κουλούρι

bajonet n
1. een steekwapen bovenop de loop van een geweer ξιφολόγχη

bakboord n
1. de linkerzijde als men vanop een schip naar de boeg kijkt αριστερή πλευρά

bakken /'bɑ.kə(n)/ v
1. voedsel bij hoge temperatuur in een oven of pan verhitten, meestal met wat olie of boter. ψήνω

bakker n
1. iemand die brood en taarten bakt αρτοποιός φούρναρης

bakkerij n
een werkplaats waar men brood, koek, banket en dergelijke, bakt αρτοποιείο φούρνος

bakpoeder n
1. rijsmiddel op basis van natriumbicarbonaat μπέικιν πάουντερ

baksteen n
1. een uit klei of leem gebakken steen τούβλο

bal n
1. een object in de vorm van een bol dat gebruikt wordt bij balspelen μπάλα

balalaika n
1. een driesnarig Russisch tokkelinstrument μπαλαλάικα

balanitis /balaˈnitɪs/ n
1. ontsteking van de eikel bij de man. βαλανίτις

balans n
1. evenwicht ισοζύγιο
2. een meetapparaat met twee armen (bedoeld om het verschil te kunnen meten) ισοζύγιο
3. (economie) een volledige opsomming van de waarde van alle bezit en alle tegoeden en schulden meestal aan het einde van een boekjaar ισοζύγιο

balein n
1. hoornachtige stof uit de walvisbek μπαλένα
1. versterkingsstaafje voor corset of paraplu μπαλένα

balk /bɑlk/ /bɑɫk/ n
2. (bouwkunde) een ruimteoverspannend constructie-element waarvan de lengte vele malen groter is dan de breedte en de hoogte in doorsnede δοκάρι

balken /ˈbɑlkə(n)/ /ˈbɑɫkə(n)/ v
1. het geluid van een ezel maken γκαρίζω

balkon n
1. een bouwkundig onderdeel μπαλκόνι

ballast n
1. vervanging van de nuttige lading door iets dat voldoende weegt om een schip te stabiliseren έρμα

ballet /bɑ'lɛt/ n
1. een artistieke dansvorm μπαλέτο

ballingschap n
1. gedwongen verblijf elders dan waar men thuis is εξορία

ballon n
1. een feestartikel bestaande uit een dun rubberen zakje dat met gas of lucht kan worden gevuld μπαλόνι

balpen n
1. een pen die met een bal of kogel de inkt op het papier overbrengt στυλό διαρκείας

balsem n
βάλσαμο

balsemen v
1. het prepareren van een stoffelijk overschot om het tegen ontbinding te beschermen ταριχεύω

balspel n
παιχνίδι μπάλα

balzak n
1.huidplooi waarin de testikels liggen όσχεο

bamboe /'bɑmbu/ n
1. een reuzengrassoort dat afkomstig is uit Azië μπαμπού

banaal adj
1. gewoontjes, saai en voorspelbaar, weinig verheven of de zintuigen prikkelend μπανάλ

banaan /baˈnan/ n
1. een vrucht van de bananenboom μπανάνα

bananenrepubliek n
1. een van de Midden-Amerikaanse staten zoals Honduras, Nicaragua, El Salvador of Guatemala, eens zo genoemd vanwege de bananenindustrie die daar alles overheerste μπανανία
2. een in politiek en ecomonisch opzicht corrupt en instabiel land, dat bovendien vaak rijk is aan grondstoffen μπανανία

bananenschil n
1. de schil van een banaaan μπανανόφλουδα

band /bɑnt/ /bɛnt/ n
1. een rubberen ring om een wiel λάστιχο

bang /bɑŋ/ adj
1. angst hebbend φοβισμένος

bank /bɑŋk/ n
1. een meubelstuk met zitplaats voor meer dan één persoon καναπές
3. een financiële instelling τράπεζα
4. een ondiepte in het water τράπεζα

bankbiljet n
1. een betaalmiddel van papier χαρτονόμισμα

banketbakker n
1. een bakker die voornamelijk taarten, klein gebak en chocolade maakt ζαχαροπλάστης

banketbakkerij n
1. een bedrijf dat zich toelegt op het vervaardigen van gebak, taart en andere lekkernijen ζαχαροπλαστείο

bankier n
1. iemand die financiële diensten verleent τραπεζίτης

bankrekening n
1. een rekening-courant bij een bank τραπεζικός λογαριασμός

bankroet n
1. de toestand van iemand die, blijkens rechterlijk onderzoek, niet in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen πτώχευση

bankschroef n
1. een handig hulpmiddel om werkstukken in vast te houden μέγκενη

banneling /ˈbɑnəlɪŋ/ n
1. iemand die verbannen is εξόριστος

banvloek n
1. een kerkelijke straf ανάθεμα

barbaar n
βάρβαρος

barbecue /ˈbɑrbəkju/ n
σχάρα

barcode n
1. (informatica) een op artikelen, verpakkingen afgedrukte reeks smalle en brede streepjes waarmee in gecodeerde vorm productinformatie is vastgelegd die met een scanner kan worden gelezen γραμμοκωδικός

baren v
1. op de wereld brengen γεννώ

baret n
1. plat hoofddeksel zonder klep μπερέ

barium n
βάριο

barnsteen n
κεχριμπάρι

barok n
1. een 17e eeuwse kunststroming die er naar streeft grootste, dramatische momenten en beweging uit te drukken μπαρόκ

barometer /ˈbaroˌmetər/ n
1. een instrument dat de luchtdruk meet βαρόμετρο

baron n
1. adellijke titel, in rang tussen jonkheer en graaf βαρόνος

barones n
1. vrouwelijke baron βαρόνη

baronie n
βαρονία

barrière n
1. begrenzing, bescherming φράγμα

barsten v
1. heftig breken of uiteenspatten εκρήγνυμαι

baryon n
βαρυόνιο

basalt /ba'zɑlt/ n
1. een mafisch vulkanisch stollingsgesteente dat gevormd wordt door de stolling van lava of magma βασάλτης

base n
1. een stof die een of meer hydroxylgroepen bevat en in een waterige oplossing OH-ionen afsplitst βάση
2. een ion of molecuul dat de neiging heeft een proton op te nemen βάση

baseren v
βασίζω

basilicum /baˈsilikəm/ n
1. een keukenkruid βασιλικός

basiliek n
βασιλική

basis n
1. grondslag βάση

basisschool /ˈbazɪsxoɫ/ n
1. een school voor lager onderwijs δημοτικό

basketbal n
1. een sport gespeeld door twee teams van vijf spelers die punten scoren door een bal in de korf van de tegenstander te gooien καλαθοσφαίριση

bassleutel n
1. een teken geplaatst op de vierde lijn van een balk dat aangeeft dat deze lijn een d weergeeft κλειδί του Φα

bataat n
γλυκοπατάτα

baton n
1. een stokje dat een dirigent bij het dirigeren hanteert μπαγκέτα

batterij n
1. een elektrotechnisch component waarin elektrische energie is opgeslagen μπαταρία

bauxiet n
1. een mineraal dat een belangrijk erts van aluminium vormt. Bauxiet bestaat voor een groot deel uit aluminiumoxide; daarnaast bevat het, afhankelijk van de oorsprong, ook verbindingen van titanium, ijzer en silicium βωξίτης

baviaan n
1. een aap met een korte staart en een vooruitstekende snuit βαβουίνος μπαμπουίνος

beachvolleybal n
1. volleybal dat men speelt op een speelveld met los strandzand op de vloer tussen teams van twee spelers μπιτς βόλεϊ

beantwoorden /bə.ʔˈɑnt.ʋɔːr.də(n)/ v
1. de reactie op een vraag geven απαντώ

beatgeneratie n
Μπητ γενιά

beboeten v
1. een boete uitdelen aan een persoon [[επιβάλλω]] [[πρόστιμο]]

becommentariëren v
1. van commentaar voorzien σχολιάζω

bed /bɛd/ /bɛt/ n
1. een meubel gemaakt om in te slapen κρεβάτι

bedankt interjection
5. uitspraak om waardering en erkenning te tonen in dagelijks gebruik ευχαριστώ

bedding n
1. de uitholling in het landschap waarin een stroom of beek zich voortbeweegt κοίτη

bedekken v
1. iets over iets heen plaatsen zodat het niet zichtbaar is καλύπτω

bedelen /'bedələ(n)/ /bə'delə(n)/ v
1. om een aalmoes vragen ζητιανεύω

bederven /bə'dɛrvə(n)/ v
1. iets kapot maken, doen verrotten αλλοιώνομαι
2. te veel verwennen αλλοιώνομαι
3. verrotten, oneetbaar worden αλλοιώνομαι

bedevaart n
προσκύνημα

bediende n
1. iemand die eten en of drinken brengt in een horecagelegenheid υπηρέτης

bediening n
1. de groep van personen die eten en of drinken brengen in een horecagelegenheid υπηρεσία

bedingen v
1. door onderhandeling een toezegging verkrijgen καθορίζω

bedoelen v
1. met een woord of toespeling iets of iemand aanduiden of proberen aan te duiden σημαίνω
2. iets met een bepaald oogmerk doen σημαίνω

bedreigen v
1. iemand met een mogelijk gevaar confronteren απειλώ

bedriegen /bə.'dri.ɣə(n)/ v
1. iemand met kwade opzet in de waan brengen εξαπατώ

bedrog /bə'drɔx/ n
1. het met kwade opzet misleiden van iemand απάτη

bedwants n
1. Cimex lectularius, een parasitair insect κοριός

beek /bek/ n
1. een kleine waterloop ρυάκι

beeld n
1. een kunstwerk εικόνα
2. visualisatie εικόνα

beeldhouwen v
1. uit steen een beeld vervaardigen γλυπτική

beeldhouwer n
1. een beoefenaar van de beeldhouwkunst γλύπτης

beeldhouwwerk /'beltɦɑʊʋɛrk/ n
1. een kunstwerk vervaardigd door het houwen van steen γλυπτό

beeldscherm n
οθόνη

been /beːn/ n
1. ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen πόδι
3. stof waaruit benen/botten bestaan κόκαλο

beenhouwer n
1. een verkoper van vlees χασάπης

beenmerg n
1. een sponsachtige, rode substantie die zich in het binnenste van beenderen bevindt μυελός των οστών

beer /beːr/ /bɪːr/ n
1. een groot viervoetig zoogdier uit de familie Ursidae van de roofdieren αρκούδα άρκτος

beerput n
1. een put waarin fecaliën verzameld worden βόθρος

beest /beːst/ n
κτήνος

beet /bet/ n
1. een samenklemming tussen de kaken δάγκωμα

begane grond /bəˈxanə xrɔnt/ abbreviation
1. een bouwlaag van een gebouw die ter hoogte van het maaiveld ligt ισόγειο

begeerte n
1. verlangen επιθυμία

begeleiden /bə.ɣə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ /bə.ɣə.ˈlɛː.də(n)/ /bə.χə.ˈlɛɪ̯.də(n)/ v
1. vergezellen συνοδεύω

begeren v
1. sterk verlangen om iets te bezitten επιθυμώ

begin /bəˈχɪn/ n
1. het eerste deel αρχή

beginnen /bəˈɣɪnə(n)/ v
1. aanvangen αρχίζω
2. initiëren αρχίζω

beginsel /bəˈɣɪnsəl/ n
1. regel waar je je in ieder geval aan wilt houden αρχή

begraafplaats n
1. een plaats waar overledenen begraven liggen νεκροταφείο

begrafenis n
1. een ceremonie waarbij een overledene in een kist aan de aarde wordt toevertrouwd κηδεία

begrafenisondernemer /bəˈɣrafənɪsɔndərˌnemər/ n
1. Een persoon die de begrafenis van overledenen verzorgt εργολάβος κηδειών

begraven v
1. iets onder de grond stoppen ενταφιάζω
2. een overledene begraven ενταφιάζω

begrijpen /bə.χrɛɪ.pə(n)/ v
1. met het verstand vatten καταλαβαίνω περιλαμβάνω

begroeten v
1. bij de ontmoeting een teken van erkenning en welwillendheid geven aan iemand χαιρετώ

begroeting n
1. het erkennen van elkaars aanwezigheid wanneer men elkaar ontmoet χαιρετισμός

begroting /bəˈɣrotɪŋ/ n
1. raming van de te maken uitgaven voor de komende tijd προϋπολογισμός

beha /beˈɦaː/ n
1. een kledingstuk voor vrouwen dat de borsten ondersteunt στηθόδεσμος σουτιέν

behagen /bə.ˈhaː.ɣə(n)/ v
1. aan iemand welgevallig zijn δίνω ευχαρίστηση

behalve preposition
1. met uitzondering van [[εξαιρούμενος

behandelen v
3. medisch verzorgen [[θεράπων]] [[ιατρός]]

behandeling n
2. een handeling gericht op herstel [[θεραπευτικός

beheerder n
1. een persoon om een bepaald geheel te regelen en te onderhouden of dit beroep διαχειριστής

beheersen v
2. verstaan κατέχω

behoefte /ˈbə'huftə/ n
behoefte aan iets hebben ανάγκη

behoeftigheid n
ένδεια

behoeven /bəˈhuvə(n)/ v
2. nodig hebben χρειάζομαι

behoren v
2. onderdeel uitmaken van wat gebruikelijk is of tot de fatsoensnormen gerekend wordt ανήκω
1. onderdeel zijn van ανήκω

beige adj
μπεζ

beitel n
1. een scherp stuk gereedschap met een wigvormige snede σκαρπέλο

bejaardenhuis n
1. οίκος ευγηρίας

bek /bɛk/ n
1. snavel van vogels ράμφος

bekend /bəkɛnt/ adj
1. vertrouwd γνωστός γνώριμος

bekende /bəˈkɛndə/ n
1. een persoon waarvan je weet wie het is γνωστός

bekendheid n
γνωριμία

bekennen v
1. toegeven ομολογώ

beker n
1. een cilindervormig voorwerp waaruit je kunt drinken κούπα

bekeuring n
1. een boete die wordt opgelegd voor het overtreden van een wet πρόστιμο

bekken n
2. gebeente tussen beide heupen λεκάνη

bekladden v
2. iemands goede naam schaden σπιλώνω

beklagen v
2. iemands leed bejammeren λυπάμαι

beklimmen v
1. naar de top van iets, zoals een berg, klimmen ανεβαίνω

bekritiseren v
1. kritiek uiten op iets of iemand επικρίνω

bekwaamheid n
1. competentie ικανότητα

bel n
1. klok, schel, zoemer καμπάνα
6. een rond, schaalvormig metalen voorwerp in de vorm van een klok of halve bol al dan niet met klepel, bedoeld om een muzikale klank voort te brengen ter oproep of ten teken. καμπάνα

belachelijk /bəˈlɑɣələk/ /bəˈlɑχələk/ adj
1. lachwekkend, om uit te lachen γελοίος

belang n
1. iets wat belangrijk is voor een persoon συμφέρον

belangrijk adj
1. van grote betekenis σπουδαίος σημαντικός

belangstelling n
1. bereidheid en verlangen aandacht aan iets te schenken ενδιαφέρον

belasteren v
1. iemands goede naam geweld aandoen met onware aantijgingen κακολογώ

belasting n
1. door de wet gedwongen betaling aan de overheid zonder individuele tegenprestatie van die overheid φόρος
2. de mate waarin een machine belast wordt ofwel het vermogen dat van de machine verlangt wordt door de aangesloten apparatuur φόρτος

belastingbetaler n
1. iemand die belasting betaalt φορολογουμένη

belastingparadijs n
φορολογικός παράδεισος

beledigen v
1. nare opmerkingen maken tegen of over een persoon προσβάλλω

belediging n
1. een krenking van iemands gevoel van eer of eigenwaarde προσβολή

beleefd adj
1. van goede omgangsvormen getuigend ευγενικός

beleg /bəˈlɛx/ n
1. langdurige uitsluiting van de buitenwereld door een vijandige strijdmacht πολιορκία

belegeren v
1. met een leger omsingeld houden πολιορκώ

beleid /bə.ˈlɛit/ n
1. een plan van aanpak voor het oplossen van problemen in de meest ruime zin πολιτική

belemmering n
εμπόδιο

belichamen v
1. een denkbeeld of gevoel vormgeven in iets tastbaars ενσαρκώνω

belichaming n
1. het zichtbaar maken van een idee of begrip in een waarneembare vorm ενσάρκωση

bellen /ˈbɛlən/ v
3. iemand opbellen, telefoneren naar iemand τηλεφωνώ

belonen v
1. een prestatie of goede daad met geld of anderszins erkennen αμείβω

beloning n
ανταμοιβή

beloven /bəˈlovə(n)/ v
1. toezeggen dat iets gedaan zal worden τάζω

bemanning n
1. de personen die het benodigde werk aan boord van een schip of vliegtuig verrichten πλήρωμα

bemesten v
1. het toevoegen van meststoffen aan de aarde λιπαίνω

bemiddeling n
1. het tussenbeide komen om tot een overeenkomst te komen μεσολάβηση

beminnen v
1. amoureuze gevoelens voor iemand koesteren αγαπώ

bemoederen v
1. verzorgen νοιάζει

bemoedigen v
1.iemand een positievere kijk op de kansen geven ενθαρρύνω

bemoediging n
παρακίνηση

benaderbaar adj
1. te benaderen, makkelijk mee te praten προσιτός

benadering n
1. getalswaarde die voor een bepaald praktisch doel voldoende dicht in de buurt ligt van de exacte waarde van die grootheid. εκτίμηση
2. gezichtspunt, de richting van waaruit men naar iets beschouwd . προσέγγιση

benadrukken /[bəˈnadrʏkə(n)/ v
υπογραμμίζω

beneden /bəˈnedən/ preposition
κάτω

benodigen v
1. nodig hebben χρειάζομαι

benzeen n
βενζόλη

benzine /bɛn'zinə/ n
1. een aardolieproduct bestaande uit een mengsel van alifatische koolwaterstoffen met een ketenlegte tussen vijf en twaalf dat algemeen in gebruik is als brandstof voor verkeer βενζίνη

bepalen v
2. vaststellen, voorschrijven, regelen καθορίζω
3. beslissend beïnvloeden καθορίζω

beperken v
1. een verminderde reikwijdte geven περιορίζω

beperking /bə.ˈpɛr.kɪŋ/ n
1. iets dat ervoor zorgt dat de mogelijkheden beperkt worden περιορισμός

bereik n
1. de afstand die afgelegd kan worden ακτίνα

bereiken /bə'rɛɪkən/ v
1. fysiek bij de andere kant aankomen φτάνω
2. het informeren van personen φτάνω
3. een bepaald doel verwezenlijken επιτυγχάνω

berekenen v
1. door rekenen iets bepalen λογαριάζω

berg n
1. een substantiële verhoging in het landschap βουνό όρος
2. een grote hoeveelheid βουνό

bergamot n
1. (fruit) een kleine, peervormige en zure citrusvrucht περγαμότο

bergbeklimmer n
1. iemand die zich toelegt op het alpinisme ορειβάτης

bergeend n
1. Tadorna tadorna, een forse bijna gansachtige eend αλάουρτος

bergen v
3. In veiligheid brengen σώζω

bergketen n
1. een langgerekt gebergte οροσειρά

bergtop /'bɛrxtɔp/ /'bɛrχtɔp/ n
1. de top van een berg βουνοκορφή

bericht n
1. overgebrachte korte communicatie, meestal over een recente gebeurtenis μήνυμα

berispen v
1. streng zeggen dat het gedrag wordt afgekeurd μέμφομαι

berisping /bə.ˈrɪs.pɪŋ/ n
1. een strenge afkeuring van gedrag επίπληξη

berk /bɛrk/ n
1. een katjes dragende boom, kenmerkend is het in horizontale banden afschilferende schors σημύδα

berkelium n
μπερκέλιο

berm n
1. de onverharde kant van een weg ΛΕΑ

beroemd /bə'rumt/ adj
1. onder velen bekend en bewonderd διάσημος

beroemdheid n
1. iemand die bekend is bij een groot publiek διασημότητα

beroep n
1. een bezigheid waarmee men de kost verdient επάγγελμα

berouw n
1. het betreuren van een eerdere kwalijke daad ενοχή

beroven v
1. iemand met geweld zijn bezit ontnemen κλέβω

beryllium /bəˈrilijʏm/ n
1. een chemisch element en een donkergrijs aardalkalimetaal βιρύλλιο βηρύλλιο

bes n
1. kleine vrucht μούρο

beschaamd adj
1. vol met de neiging zich te verbergen voor anderen αισχρός

beschaving /bə.ˈsxa.vɪŋ/ /bə.ˈsχa.vɪŋ/ n
1. de complexe maatschappij waarin veel van de mensen in steden leven en hun voedsel door middel van landbouw verkrijgen πολιτισμός

bescheiden /bə'sxɛi(d)ə/ adj
1, geen te hoge verwachtingen van zichzelf hebbend ταπεινός
2. ταπεινός
3. ταπεινός

beschermen v
1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerd gebeurt προστατεύω

beschermheilige n
1. een heilige onder wiens bescherming een bepaalde persoon of groep staat προστάτης και πολιούχος άγιος

bescherming /bə.ˈsxɛr.mɪŋ/ /bə.ˈsχɛr.mɪŋ/ n
1. een beveiliging προστασία

beschikbaar /bə'sxɪkbar/ adj
1. waarover beschikt kan worden διαθέσιμος

beschikbaarheid n
1.e mogelijkheid om, indien nodig te kunnen beschikken over mensen, diensten of hulpmiddelen διαθεσιμότητα

beschrijven v
1. in woorden uitdrukken περιγράφω

beschrijving /bə.ˈsrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛɪ̯.vɪŋ/ /bə.ˈsxrɛː.vɪŋ/ n
1. een op schrift gestelde kenmerken van iets of iemand περιγραφή

beschuit /bə'sxœyt/ n
1. een licht, tweemaal gebakken baksel van tarwe παξιμάδι

beschuldiging /bə.ˈsxʏl.di.ɣɪŋ/ /bə.ˈsxʏɫ.də.ɣɪŋ/ /bə.ˈsχʏɫ.də.χɪŋ/ n
1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan κατηγορία

besef n
1. een reëel bewustzijn συνείδηση

beslaan v
2. een paard van een hoefijzer voorzien πεταλώνω

beslag n
2. vloeibaar deeg κουρκούτι

beslaglegging n
1. gerechtelijke handeling waardoor iemand niet meer vrij over zijn eigendom kan beschikken κατάσχεση

beslissen v
1. vaststellen wat er gaat gebeuren αποφασίζω

beslissing /bə.ˈslɪ.sɪŋ/ n
απόφαση

besluit /bәˈslœɪt/ n
1. een vastgestelde keuze απόφαση

besluiteloos adj
1. niet in staat een besluit te nemen. άβουλος

besluiten /bəˈslœytə(n)/ v
1. vaststellen hoe het moet αποφασίζω

besluitvaardig adj
1. vaardig in het maken van besluiten αποφασιστικός, -ή, -ό

besmettelijk /bə'smɛtələk/ adj
1. het vermogen hebbend gemakkelijk van persoon op persoon overgedragen te worden μεταδοτικός

besnijden v
1. de voorhuid van de penis wegsnijden περιτέμνω

besnijdenis /bəˈsnɛidənɪs/ n
περιτομή

bespelen v
1. muziek maken op een muziekinstrument παίζω

bespreking /bə.ˈspre.kɪŋ/ n
1. een mondeling overleg συζήτηση

best /bɛst/ adv
1. als bevestiging dat iets goed is om te doen άριστος

bestaan /bəˈstan/ v
1. daadwerkelijk in het universum voorkomen υπάρχω

bestand /bə'stɑnt/ n
1. een verzameling van gegevens die een eenheid vormen αρχείο

bestek n
1. gerei waarmee het eten aan tafel behandeld wordt μαχαιροπίρουνο

bestelen v
1. iemand iets wederrechtelijk ontnemen κλέβω

bestellen /bəˈstɛlə(n)/ v
1. afspreken dat goederen of diensten geleverd zullen worden παραγγέλνω

bestelling /bə.ˈstɛ.lɪŋ/ n
1. een verzoek of opdracht om diensten of goederen te leveren παραγγελία

bestemming /bə.ˈstɛ.mɪŋ/ n
1. het eindpunt van een route προορισμός

bestialiteit n
κτηνοβασία

bestseller n
1.een aanduiding voor een werk dat op korte termijn uitzonderlijk goed verkoopt ευπώλητο

besturingssysteem n
1. een geheel van systeemapplicaties dat de uitvoering van andere programma's bestuurt λειτουργικό σύστημα

bestuurder /bəˈstyrdər/ n
1. een persoon die een voertuig of andere machine bestuurt οδηγός

bestuurlijk adj
διοικητικός

betalen /bə.ˈtaː.lə(n)/ v
1. geld (of andere zaken) geven aan iemand om de kosten te voldoen πληρώνω

betaling /bə.ˈta.lɪŋ/ n
1. het onderhandigen of overboeken van geld in ruil voor goed of dienst πληρωμή

betasten v
1. met de handen iemands lichaam op verschillende plaatsen aanraken πασπατεύω

betegelen v
1. een vloer of wand van tegels voorzien πλακοστρώνω

betekenen v
1. ergens voor staan σημαίνω

betekenis /bəˈtekənɪs/ n
1. wat iets betekent, waar iets voor staat σημασία έννοια

beter /ˈbeːtər/ adj
κάλλιο

beteuterd adj
1. teleurgesteld κατσούφης

betoger n
διαδηλωτής

betreffen v
1. gaan over, als onderwerp hebben αφορώ

betrekking /bə.ˈtrɛ.kɪŋ/ n
1. een band of relatie σχέση

betreuren v
1. leedwezen tonen over iets λυπάμαι

betweter /bɛtwetər/ n
1. iemand die meent alles beter te weten dan anderen ξερόλας

beuk n
1. boom οξιά

beul n
δήμιος

beurs n
2. een houder voor munten en biljetten χρηματιστήριο

beurt /bøːrt/ n
1. een gelegenheid of opdracht die bij afwisseling aan één persoon uit meerdere gegeven wordt σειρά

bevallen /bə.'vɑ.lə(n)/ v
1. iets als aangenaam ervaren δίνω ευχαρίστηση
2. het leven schenken aan een kind γεννώ

bevalling /bə.ˈvɑ.lɪŋ/ n
1. het baren van een kind τοκετός

bevechten v
1. de strijd aanbinden met iets/iemand καταπολεμώ

beveiligen /bəˈvɛiləxə(n)/ v
1. er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt προστατεύω

beveiliging /bə.ˈvɛɪ̯.lə.χɪŋ/ /bə.ˈvɛɪ̯.lɪ.ɣɪŋ/ /bə.ˈvɛː.lə.ɣɪŋ/ n
1. de genomen maatregelen die er zo goed mogelijk voor zorgen dat er niets verkeerds gebeurt προστασία

bevel n
1. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak. διαταγή

bevelen /bə'velə(n)/ v
1. een dwingende opdracht geven. διατάζω

bever n
1. Castor fiber en Castor canadensis, een knaagdier met platte staart dat meestal in het water vertoeft. κάστορας

bevoegdheid /bə'vuxtɛit/ n
αρχή

bevolking n
1. alle inwoners van een bepaald land, staat of gebied gerekend πληθυσμός

bevorderen v
1. een hogere rang verlenen aan iemand προωθώ
2. aanmoedigen, promoten προωθώ

bevrediging n
1. de beantwoording aan een sterk verlangen ικανοποίηση

bevrijden v
1. iemand of een bevolking van gevangenschap of onderdrukking verlossen ελευθερώνω

bevrijding /bə.ˈvrɛɪ̯.dɪŋ/ /bə.ˈvrɛː.dɪŋ/ n
1. het vrij maken van mensen die gevangen gehouden of onderdrukt worden απελευθέρωση

bevroren adj
1. door afkoeling in vaste toestand gekomen; volledig met ijs bedekt κατεψυγμένος

bewaken /bə'wakə(n)/ v
1. toezicht houden op de veiligheid van iets of iemand φρουρώ

bewaker n
1. een persoon die toezicht houdt op de veiligheid van iets of iemand φρουρός

bewaren v
1. ervoor zorgen dat iets niet verloren raakt αποθηκεύω

beweging /bə.ˈwe.ɣɪŋ(g)/ /bə.ˈʋe.χɪŋ/ /bə.ˈβ̞e.ɣɪŋ/ n
1. in de staat verkeren waarin de locatie steeds verandert κίνημα
2. van plaats/positie veranderen κίνημα
3. een organisatie κίνημα

bewerking /bə.ˈwɛr.kɪŋ/ /bə.ˈʋɛr.kɪŋ/ /bə.ˈβ̞ɛr.kɪŋ/ n
1. een verandering om iets voor een bepaald doel geschikt te maken επεξεργασία

bewijs n
1. datgene wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vast (kan) leggen απόδειξη

bewijsmateriaal n
1. alles wat de juistheid van een bewering onweerlegbaar vastlegt απόδειξη

bewijzen v
1. aantonen; staven αποδεικνύω

bewolkt /bəˈʋɔɫkt/ adj
1. met wolken bedekt συννεφιασμένος

bewonderen v
1. bekijken met respect θαυμάζω

bewoner n
1. iemand die in of op iets woont κάτοικος

bewust [bəˈʋɵst] adj
1. iets waarvan kennis is genomen συνειδητός

bewusteloos /bəw'ɤstəlos/ adj
1. in een toestand waarin men het bewustzijn voor de omgeving is verloren αναίσθητος

bewustzijn /bə'wɤ(st)sɛin/ n
1. een toestand waarin men gewaarwordingen uit zijn omgeving ondergaat συνείδηση

bezem n
1. een huishoudelijk voorwerp om stof en vuil bij elkaar te vegen σκούπα

bezemsteel n
1. de lange stok waaraan de borstel van een bezem bevestigd is σκουπόξυλο

bezet adj
1. gedomineerd door de aanwezigheid van... κατειλημμένος

bezetting /bə.ˈzɛ.tɪŋ/ n
1. toestand waarbij het grondgebied van een land wordt bestuurd door een ander land κατοχή

bezienswaardigheid n
1. een plaats die of een voorwerp dat door velen bezocht en bekeken wordt αξιοθέατο

bezig /bezəx/ adj
1. aan het werken πολυάσχολος
2. altijd aan het werken, vlijtig επιμελής

bezit n
1. datgene wat men in eigendom heeft ιδιοκτησία

bezitten /bə'zɪtə(n)/ v
1. iets in eigendom hebben κατέχω

bezitting n
1. dat wat iemand in eigendom heeft, dat wat van iemand is απόκτημα

bezoek /bə'zuk/ n
1. het bezoeken επίσκεψη

bezoeken /bəˈzukə(n)/ v
1. bij iemand langsgaan of langskomen επισκέπτομαι

bezoeker n
1. een persoon die iemand of iets bezoekt επισκέπτης

bezorgd adj
1. met zorgen beladen αγχωμένος

bezuinigen /bə'zʌʏniɣə(n)/ v
1. door zuinig met geld of iets anders om te gaan de uitgaven verminderen οικονομώ

bezwaar n
1. moeilijkheid, bedenking ένσταση

bezweet adj
1. met zweet op de huid ιδρωμένος

bezwijmen v
1. het bewustzijn verliezen λιποθυμώ

beëindigen v
1. tot een einde brengen τελειώνω

beïnvloeden /bəˈɪnvludə(n)/ v
1. iemand of iets proberen te veranderen, invloed nemen op επηρεάζω

bibberen v
1. hevig trillen van kou of angst ριγώ

bibliothecaresse /ˌbiblijotekaˈrɛsə/ n
1. beheerster van een bibliotheek βιβλιοθηκάριος

bibliothecaris /ˌbiblijote'kaːrɪs/ n
1. beheerder van een bibliotheek βιβλιοθηκάριος

bibliotheek /biblijo'tek/ n
1. een plaats waar boeken verzameld staan βιβλιοθήκη
2. een instelling die boeken en andere media aan het publiek uitleent of ter inzage biedt βιβλιοθήκη

biceps n
2. spier in de bovenarm δικέφαλος

bidden v
1. in gebed zijn, een godheid iets vragen προσεύχομαι

bidet n
1. zitwasbak voor het wassen van de geslachtsdelen, billen en anus na gebruik van het toilet μπιντές

bidsprinkhaan n
1. groot carnivoor insect uit de orde Mantodea, dat zijn prooi met de voorpoten vangt αλογάκι της Παναγίας

biecht n
1. de erkenning van zonden aan een geestelijke εξομολόγηση

biechtstoel n
1. een meubelstuk dat bedoeld is voor het aanhoren en afleggen van de biecht εξομολογητήριο

biechtvader n
1. een priester die biechten afneemt πνευματικός

biefstuk n
1. dunne lap vlees van de bovenbil van een rund μπιφτέκι

bier /bir/ n
1. een alcoholische drank die bereid is uit gerst (mout) met toevoeging van hop ζύθος μπίρα

bierbuik n
1. een vette buik tengevolge van uitbundig biergebruik προκοίλι

bieslook n
1. Allium schoenoprasum, een sprietig groen kruid uit de familie van de ui σχοινόπρασο

biet n
τεύτλο

big /bɪx/ /bɪχ/ n
1. een jong van het varken γουρουνόπουλο

bij /bɛɪ̯/ n
1. Apis mellifica, een benaming voor diverse insecten, in het bijzonder de honingbij μέλισσα

bijbel n
1. een exemplaar van de originele Bijbel Αγία Γραφή

bijdrage /ˈbɛːdraʝə/ /ˈbɛːɪdraɣə/ n
1. iemands aandeel εισφορά

bijdragen v
1. een aandeel leveren συνεισφέρω

bijeneter n
1. een veelkleurige en insectenetende vogel die behoort tot één van de soorten van de Meropidae μελισσοφάγος

bijenkoningin n
1. de moeder van alle bijen in een bijenkorf μέλισσα βασίλισσα

bijgeloof /ˈbɛɪ̯.ɣə.ˌlof/ /ˈbɛɪ̯.χə.ˌlof/ /ˈbɛː.ɣə.ˌlof/ n
1. een geloof in iets extra's en onnatuurlijks δεισιδαιμονία

bijgelovig adj
1. iemand die gelooft in bijgeloof προληπτικός

bijkans /bɛɪˈkɑns/ adv
σχεδόν

bijl /bɛɪ̯l/ /bɛːɫ/ n
1. een hakwerktuig met een smalle snee en een lange steel die vooral voor het kappen van bomen gebruikt... τσεκούρι

bijlage /ˈbɛilaɣə/ n
1. een document dat bij een ander document of stuk tekst als aanhangsel is toegevoegd παράρτημα
2. een bestand dat bij een e-mail is meegezonden επισύναψη

bijna /'bɛɪ.na/ adv
1. op zo'n manier dat het niet veel scheelt of iets is zo σχεδόν παραλίγο

bijnaam n
1. een breed bekende, niet-officiële naam van een persoon, een groep van personen of een zaak παρατσούκλι παρανόμι παρωνύμιο ψευδώνυμο

bijstaan v
2. een helpende hand bieden βοηθώ

bijten /ˈbɛi̯tə(n)/ v
1. iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen δαγκώνω

bijvoeglijk naamwoord /bɛɪ̯ˌvuχlək ˈnamʋo̞rt/ /bɛːˌvuxlək ˈnamβ̞oːrt/ /ˌbɛɪ̯vuɣ(ə)lɪk ˈnaːmwoːrd/ n
1. een woordsoort die wordt gebruikt om een eigenschap of hoedanigheid van een zelfstandig naamwoord te benoemen επίθετο

bijvoorbeeld abbreviation
1. als voorbeeld, om tot voorbeeld te dienen παραδείγματος χάριν

bijwerking /bɛiʋɛrkɪŋ/ n
παρενέργεια

bijwoord n
1. een woord dat een bijvoeglijk naamwoord, een werkwoord, een telwoord of een ander bijwoord nader bepaalt επίρρημα

bijzin /bɛizɪn/ n
1. een deel van een uiting dat een ondergeschikte rol speelt ten opzichte van de hoofdzin δευτερεύουσα πρόταση

bikini n
1. tweedelige zwemkleding voor de vrouw μπικίνι

bil /bɪl/ n
1. elk van beide lichaamsdelen gevormd door de grote spieren die het bekken aan de achterkant bedekken γλουτός

biljart n
1. spel μπιλιάρδο

biljet n
1. een stuk van staatswege uitgegeven papier waaraan geldswaarde is toegekend τραπεζογραμμάτιο

binair adj
δυαδικός

binder n
1. boekbinder βιβλιοδέτης

bindweefsel n
1. een vorm van weefsel dat onderdeel uitmaakt van alle organen van het lichaam van mens en dier en een steunende, dan wel verzorgende functie heeft συνδετικός ιστός

binnen /ˈbɪnə(n)/ preposition
μέσα

binnenband /ˈbɪnənˌbɑnt/ n
1. binnenste band, de band waarin de lucht aanwezig is σαμπρέλα

binnengaan v
1. ergens in gaan μπαίνω

binnenstad /ˈbɪnə(n)ˌstɑt/ n
1. een, meestal oud, stadscentrum άστυ

biochemicus n
1. een wetenschapper die de biochemie beoefent βιοχημικός

biochemie /'bioˌxemi/ n
1. de wetenschap die de chemische processen van het leven op moleculair niveau bestudeert βιοχημεία

biodiversiteit /ˈbiodivɛrsiˌtɛɪt/ n
1. soortenrijkdom, het aantal verschillende diersoorten βιοποικιλότητα

biograaf n
1. levensbeschrijver βιογράφος

biografie n
βιογραφία

biografisch adj
βιογραφικός

biologie /ˌbiʲoloˈɣi/ /ˌbiʲoloˈχi/ n
1. wetenschap van de levende wezens, levensvormen en levensverschijnselen βιολογία

biologisch /ˌbijo'loːɣis/ adj
1. te maken hebbend met de biologie βιολογικός

bioloog /ˌbioˈlox/ /ˌbioˈloχ/ n
1. een wetenschapper die de biologie beoefent βιολόγος

bioscoop n
1. een gebouw waarin mensen in stoelen naar een film geprojecteerd op een groot scherm kunnen kijken σινεμά

bisdom /ˈbɪzdɔm/ n
1. kerkrechtelijk afgebakend gebied dat onder de bevoegdheid van een bisschop staat επισκοπή

biseksueel /bisɛksye:l/ adj
1. seksueel gericht op beide geslachten αμφιφυλόφιλος

bismut n
βισμούθιο

bisschop /bɪsxɔp/ n
1. een christelijke geestelijke die aan het hoofd staat van een bisdom επίσκοπος δεσπότης

bit /bɪt/ abbreviation
1. in de informatica en de computertechnologie de kleinste eenheid van informatie δυφίο

bit /bɪt/ n
1. een metalen staaf die een paard in de bek gedaan wordt om het dier berijdbaar te maken. δυφίο

bitter /bɪtər/ adj
1. ter omschrijving van een vaak als onaangenaam ervaren smaak πικρός

bitumen n
1. een viskeuze vloeistof die van nature voorkomt als de minst vluchtige fractie van ruwe aardolie άσφαλτος

bivakmuts n
1. een muts die tot onder de kin doorloopt met openingen om door te kijken en te ademen κουκούλα

bizon n
1. Bison bison, wilde buffel, vrij zwaar rund met brede massieve gehoornde kop βίσονας

blaas n
1. een hol orgaan dat gevuld is met een hoeveelheid gas en/of vloeistof ουροδόχος κύστη κύστη

blaasinstrument n
1. een muziekinstrument waarvan de klank wordt voortgebracht door een luchtstroom πνευστό όργανο

blad /blɑt/ n
1. plat, groen onderdeel van planten φύλλο
2. vel papier φύλλο

bladeren /bladərə(n)/ v
φυλλομετρώ

bladerloos adj
zonder bladeren άφυλλος

bladgroen n
χλωροφύλλη

bladmuziek n
1. muziek die in notenschrift op papier is gezet νότες

bladwijzer n
1. iets om een bladzijde in een boek mee te markeren σελιδοδείκτης
2. bewaarde hyperlink σελιδοδείκτης

bladzijde /ˈblɑtsɛidɚ/ n
1. elk van de beide zijden van een blad papier in boek, krant of tijdschrift σελίδα

blaffen v
1. geluid maken dat kenmerkend is voor een hond γαβγίζω

blamage n
1. een afgang veroorzaakt door eigen falen ντροπή

blank adj
1. λευκός

blankvoorn /ˈblɑŋkforn̩/ n
1. algemene vis tsironi Ασπρίτσα Πλατίκα Βεγορίτιδας Πλατίτσα Τσιρώνι

blasfemie n
1. een uiting die als belastering van de godheid gezien wordt βλασφημία

blaten /ˈblatə(n)/ v
het geluid van een schaap maken βελάζω

blauw /blʌʊ/ adj
1. de kleur blauw hebbend γαλάζιος γαλανός μπλέ

blauw /blʌʊ/ n
1. primaire kleur die zich in het spectrum bevindt tussen cyaan en violet μπλε γαλάζιο γαλανό γλαυκό κυανό

blauwband n
1. een visje van maximaal 11 cm dat van oorsprong uit Azië komt psevdorasbora Ψευτορασμπόρα

blauwe reiger n
1. Ardea cinerea, een grote vogel met een lengte van circa 90 cm σταχτοτσικνιάς

blauwe vinvis n
1. Balaenoptera musculus, een baleinwalvis, de grootste van alle walvisachtige γαλάζια φάλαινα

blauwneus /ˈblɑunøs/ n
1. dis die van oorsprong uit Oost-Europa komt gadína mavromáta

blauwogig adj
1. met blauwe ogen γαλανομάτης

blauwzuur n
πρωσικό οξύ

blazen /'bla.zə(n)/ v
1. een luchtstroom veroorzaken φυσώ

bleek /blek/ adj
1. gering van kleur χλωμός

bleekheid n
1. ωχρότητα

bleken v
1. witter of lichter doen worden λευκαίνω

blij /blɛi̯/ adj
ευχαριστημένος

blijspel n
1. een toneelstuk, film of boek dat het doel heeft het publiek te vermaken en aan het lachen te maken κωμωδία

blijven /blɛi.vən/ v
1. niet veranderen μένω
3. ergens vertoeven διαμένω

blik / blɪk/ n
2. een cilindervormig afgesloten blikken vaatje κονσέρβα

bliksem /blɪksəm/ n
1. de lichtgevende stralen die uit de hemel barsten bij onweer κεραυνός αστραπή

bliksemafleider n
1. een metalen stang of constructie die de bliksem aantrekt en naar de grond afvoert. αλεξικέραυνο

blind /blɪnt/ adj
1. niet in staat te zien τυφλός

blindedarmontsteking n
σκωληκοειδίτιδα

blindheid /'blɪndɦɛɪt/ n
1. een toestand waarin men niet in staat is te zien τύφλωση

bloed /blut/ n
1. lichaamsvocht dat rondstroomt in de slagaderen en aderen ter verspreiding van zuurstof en andere voor de levensprocessen onontbeerlijke stoffen αίμα

bloedarmoede n
αναιμία

bloeddonor n
αιμοδότης

bloeddruk n
πίεση του αίματος

bloeden /'bludən/ v
1. het vloeien van bloed αιμορραγώ

bloederziekte n
1. een ziekte waarbij het bloed moeilijk stolt αιμοφιλία

bloedgeld n
1. geld verkregen door het plegen van een geweldsmisdrijf ποινή

bloedhond n
1. Brits hondenras met grote kop, lange hangende oren en een lange staart λαγωνικό

bloeding n
αιμορραγία

bloeduitstorting n
1. bloeduitstorting in de huid αιμάτωμα

bloedvat n
1. een bloedader αγγείο

bloedvergieten n
1. het vallen van doden en gewonden tijdens een conflict αιματοχυσία

bloedverwantschap n
1. het genetisch aan elkaar verwant zijn συγγένεια εξ αίματος

bloedworst /'blutʋɔrst/ n
1. vleeswaar vervaardigd van het bloed en het vet van een varken λουκάνικο αίματος

bloedwraak n
βεντέτα

bloedzuiger /ˈblutsœyɣər/ n
1. een worm die bloed zuigt uit mens en dier βδέλλα

bloem /ˈblum/ n
1. een deel van plant met zaden λουλούδι άνθος

bloemist n
1. bloemenverkoper ανθοπώλης
2. bloemenkweker ανθοκόμος

bloemkool n
1. een kool met vlezige bleekgele bloemstengels die als groente gegeten wordt κουνουπίδι

bloempot n
1. pot waarin men een plant kweekt γλάστρα

bloes n
1. kledingstuk μπλούζα

blok /blɔk/ n
1. een vaak hoekig massief stuk materiaal μπλοκ

blokfluit n
1. een eenvoudig houten blaasinstrument φλάουτο

blokkade n
αποκλεισμός

blokschaaf n
1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken πλάνη ροκάνι ρυκάνη

blond /blɔnd/ /blɔnt/ adj
1. ξανθός

bloot /blot/ adj
γυμνός

blootstellen v
1.in aanraking doen komen met εκθέτω

blozen v
rood worden in het gezicht, bijvoorbeeld van verlegenheid of schaamte κοκκινίζω

blussen v
1. het doven van een brand σβήνω

blut /blɵt/ adj
1. geen geld meer hebbend άφραγκος

blèren v
1. heel hard huilen κλαίω

bocht n
2. een brede baai aan de kustlijn κόλπος

bodem n
1. een onderkant πάτος

bodemloos adj
άπατος

boe interjection
μπου

boeddhist n
1. volger van de leer van Boeddha βουδιστής

boef n
1. 1.iemand die zich onbehoorlijk of misdadig gedraagt αλήτης

boeg n
1. de voorkant van een schip πλώρη

boegbeeld n
1. een beeld dat ter versiering aangebracht werd op de voorsteven van een schip ακρόπρωρο

boei /buj/ n
1. een drijvend en verankerd voorwerp om de vaargeul in ondiepe wateren aan te geven σημαδούρα

boek n
1. een ingebonden bundel bedrukte of beschreven vellen papier βιβλίο τόμος

boekbinder n
βιβλιοδέτης

boekdeel /ˈbuɡdel/ n
1. drukwerk dat zoveel bladzijden heeft dat het in aparte band kan worden gebonden, maar waarvan de inhoud onderdeel is van een groter werk τόμος

boeken /ˈbukən/ v
1. reserveren van bijvoorbeeld een hotelkamer κλείνω

boekenkast /ˈbu.kə.ˌkɑs/ /ˈbu.kə.ˌkɑst/ n
1. een kast voor de opslag en het laten zien van boeken βιβλιοθήκη

boeket n
1. een bos snijbloemen, vaak sierlijk gerangschikt ανθοδέσμη

boekhandel n
1. boekwinkel βιβλιοπωλείο

boekhouder n
1. iemand die de inkomsten en uitgaven van een organisatie bijhoudt λογιστής

boekje n
1. verkleinwoord enkelvoud van boek φυλλάδιο

boekweit n
φαγόπυρο

boekwinkel /ˈbuk.wɪŋ.kəl/ /ˈbuk.ʋɪŋ.kɔɫ/ /ˈbuk.β̞ɪŋ.kəɫ/ n
1. een winkel waar boeken verkocht worden βιβλιοπωλείο

boemerang n
1. een gebogen werpstok die de neiging heeft terug te keren naar de werper μπούμερανγκ

boer /buːr/ n
1. landbouwer αγρότης

boerderij n
2. een onderneming van een boer αγρόκτημα
1. een woning met bedrijfsruimte van een boer αγρόκτημα

boeren /buːrən/ v
3. een boer laten ερεύγομαι

boerenkool /burə'kol/ n
1. een kool met sterk gekrulde bladeren λαχανίδα

boerka n
1. het gehele lichaam, inclusief gezicht en ogen, verhullend gewaad gedragen door (streng) islamitische vrouwen μπούρκα

boerkini n
μπουρκίνι

boete n
1. een bedrag dat je moet betalen als je een overtreding hebt begaan πρόστιμο

boezem n
1. στήθος

bof /bɔf/ n
2. ziekte παρωτίτιδα

bohrium n
1. scheikundig element met symbool Bh en atoomnummer 107 μπόριο

bok /bɔk/ n
1. een mannelijke geit τράγος

bokking n
1. een gerookte en gezouten haring καπνιστή ρέγγα

boksbeugel n
1. een gevechtswapen bestaande uit een stuk ijzer dat men gebruikt om mee te slaan σιδηρογροθιά

boksen n
1. een tactische vechtsport πυγμαχία

bokser n
1. een persoon die het boksen beoefent πυγμάχος

bokshandschoen n
1. handschoenen die gedragen moeten worden tijdens het boksen γάντι μποξ

bol /bɔl/ n
1. een driedimensionaal rond lichaam zie sfeer σφαίρα

bom /bɔm/ n
1. een vernietigingstuig dat gevuld is met explosieven βόμβα

bombardement n
1. beschieting met bommen, het werpen van bommen βομβαρδισμός

bombarderen /bɔmbɑr'derə(n)/ v
1. bommen of andere projectielen afvuren op iets of iemand βομβαρδίζω

bommenwerper n
1. een militair vliegtuig dat is ontworpen voor het werpen van bommen op gronddoelen βομβαρδιστικό

bonenkruid n
θρούμπι

boodschap n
1. overgebracht bericht μήνυμα

boodschapper /ˈbotsxɑpər/ n
1. berichtenoverbrenger αγγελιοφόρος

boog /box/ n
1. wapen τόξο αψίδα
3. deel van bouwwerk αψίδα

boogschieten n
1. een sport waarbij pijlen worden weggeschoten naar een doel met behulp van een boog τοξοβολία

boogschutter n
1. iemand die schiet met een boog τοξότης

boom /boːm/ n
1. Meerjarige plant met houten stam δέντρο δένδρο

boomklever n
1. een klein zangvogeltje met een blauwe rugzijde en een oranjegele buikzijde dat bij het zoeken naar voedsel in de schorsspleten in de boomstam op en neer kan klimmen δενδροτσοπανάκος

boomstam /'bomstɑm/ n
1. een rechtop gaande houten schacht van een boom κορμός

boon n
1. een eetbare peulvrucht φασόλι

boor n
2. een chemisch element en een zwart metalloïde βόριο

boos /bos/ adj
1. kwaad, woedend έξαλλος

boosaardig /bo'zardəx/ adj
1. met de intentie om kwaad te doen μοχθηρός

boosheid n
1. de hoedanigheid van het boos zijn θυμός

boot n
1. een klein vaartuig καράβι

bord /bɔRd/ /bɔrt/ n
2. Vlak voorwerp aan een muur πίνακας
[1] Schijfvormig voorwerp πιάτο

bordpapier n
χαρτόνι

bordspel n
επιτραπέζιο παιχνίδι

borduren v
1. met naald en draad versieringen aanbrengen op een stuk weefsel κεντάω

boren v
1. met een werktuig dat om zijn as draait een gat in iets maken τρυπώ

borium n
1. een chemisch element en een zwart metalloïde βόριο

borst n
2. elk van de twee vooruitstekende klieren bij vrouwen waaruit zich de moedermelk afscheidt μαστός στήθος

borstbeeld n
1. beeldhouwwerk dat enkel het hoofd, de borst en de schouders toont μπούστο

borstbeen n
plat been waaraan de ribben aan de voorzijde vastgehecht zijn στέρνο

borstel n
βούρτσα

borstkas n
1. geraamte van de borst θώρακας

borstvoeding n
θηλασμός

bos /bɔs/ n
1. een groep bomen δάσος
2. een bundel stelen of vezels μπουκέτο

bosuil n
1. uilensoort die zowel tijdens de dag als 's nachts kan jagen χουχουριστής

boswachter n
1. een beheerder van een boswachterij δασονόμος

bot adj
1. stomp αμβλύς

bot n
1. platvis πλευρονήκτης

botanicus n
βοτανολόγος

botanie n
1. een onderdeel van de biologie dat zich bezighoudt met de studie van planten φυτολογία

boter /ˈbotər/ n
1. zuivelproduct βούτυρο

boterbloem n
1. een aantal meestal overblijvende, kruidachtig planten met helder gele of soms witte bloemen uit het geslacht Ranunculus behorende tot de familie Ranunculaceae νεραγκούλα

boterham /ˈbotərhɑm/ n
2. een belegde snee brood σάντουιτς

botheid n
1. dom, grof en onbeschaafd αγένεια

botontkalking n
1. verlies van kalk uit de botten vooral optredend bij vrouwen na de overgang οστεοπόρωση

botsen /ˈbɔt.sə(n)/ v
1. met een flinke snelheid tegen elkaar aankomen προσκρούω

botsing /ˈbɔt.sɪŋ/ n
1. het botsen σύγκρουση

bougie n
1. het onderdeel van een verbrandingsmotor dat door een vonk het mengsel van brandstofdamp en lucht in de cylinder tot ontploffing brengt αναφλεκτήρας

bouillon n
1. een aftreksel van magere vleesresten, beenderen of vis ζωμός

boulimie n
psychologische toestand waarin een persoon terugkerende eetbuien heeft βουλιμία

bouwen /ˈbɑu̯ə(n)/ v
1. een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen χτίζω

bouwer n
1. een persoon die dingen bouwt κτίστης

boven /ˈboː.vən/ adv
1. bovenaan, erboven, niet beneden, niet eronder ανωτέρω

boven /ˈboː.vən/ preposition
1. op een plaats hoger gelegen dan πάνω

bovenarm n
1. het bovenste gedeelte van de arm tussen de schouder en de elleboog βραχίονας

bovenbeen n
1.bovenbeen μηρός

bovendien /bovənˈdin/ adv
1. op de koop toe, daarenboven επιπλέον

bovenlicht n
1. een hooggeplaatst raam, boven een deur of in het dak φεγγίτης

bovennatuurlijk /bovəˈnɑtyrlək/ adj
1. behorende tot een orde van dingen die buiten het menselijke ligt υπερφυσικός

braam n
1. struik & 2. vrucht βατόμουρο

braden v
1. vlees bereiden door het in vet te verhitten τηγανίζω

braken /brakə(n)/ v
1. genuttigd voedselwaar ongewild door de mond naar buiten brengen ξερνώ

brand /ˈbrɑnd/ /ˈbrɑnt/ n
1. een verbranding met vuur πυρκαγιά

brandbaar adj
εύφλεκτος

branden v
1. verteerd worden door vuur καίω

brandewijn n
1. een soort sterke drank κονιάκ

brandhout n
1. hout dat gebruikt wordt om te verbranden καυσόξυλα

brandnetel n
2-3. een harige plant die bij aanraking een brandend gevoel en zwelling veroorzaakt τσουκνίδα

brandstichter n
1. iemand die expres brand veroorzaakt εμπρηστής

brandstichting n
εμπρησμός

brandstof n
1. stof waaruit door middel van verbranding of een ander chemisch proces energie wordt gewonnen καύσιμο

brandweer n
πυροσβεστική

brandweerman n
πυροσβέστης

brasem n
1. karperachtige vis λεστιά

brassière n
1. dameskledingstuk σουτιέν

breedband /ˈbred.bɑnd/ /ˈbred.bɑnt/ n
1. een internetverbinding met een hoog debiet ευρυζωνική

breedte n
1. afmeting loodrecht op de hoogte of de lengte πλάτος

breeuwen v
1. καλαφατίζω

breien /ˈbrɛ.jə(n)/ v
1. een weefsel vervaardigen uit een gesponnen draad met behulp twee of meer pennen πλέκω

brein /brɛi̯n/ n
1. het zich in de schedel bevindende orgaan... διάνοια

breiwerk n
πλέξιμο

breken v
1. in stukken uiteenvallen σπάζω
5. in stukken uiteen doen vallen σπάζω

brekingsindex n
Δείκτης διάθλασης

brengen /ˈbrɛŋ.ə(n)/ v
1. ergens heen gaan om iets of iemand daar af te geven φέρνω

breuk n
1. de uitkomst (quotiënt) van een deling van twee of meer gehele getallen κλάσμα

bridge n
1. een spel gespeeld door vier spelers, verdeeld in twee paren en gespeeld in dertien slagen μπριτζ
2. de kam van een elektrische gitaar μπριτζ

brie n
1. zachte Franse schimmelkaas μπρι

brief /brif/ n
1. een geschreven bericht van een persoon naar een ander, meestal in een omslag per post verzonden γράμμα επιστολή

briefkaart n
1. een korte brief in de vorm van een kaart κάρτα

bries /bris/ n
1. zachte frisse wind αεράκι

brievenbus n
γραμματοθήκη

bril n
1. een optisch instrument dat gebruikt wordt om de scherpte van het zicht te verbeteren γυαλιά

brilslang n
1. reptiel, gevaarlijke gifslang κόμπρα

broccoli /ˈbrɔkɔlɪ/ n
1. groente μπρόκολο

broeden /'bru.də(n)/ v
1. een gelegd ei met lichaamswarmte warm houden αναλογίζομαι

broeder /brudər/ n
1. een broer αδελφός

broedermoord n
1. moord van de ene broer op een andere broer, ook figuurlijk gebruikt αδελφοκτονία

broederschap n
1. kerkelijk goedgekeurde vereniging αδελφοσύνη
2. vereniging van beroepsgenoten αδελφοσύνη
1. vriendschappelijke betrekking als tussen broers αδελφοσύνη

broeikaseffect n
φαινόμενο του θερμοκηπίου

broeikasgas n
αέριο του θερμοκηπίου

broek /bruk/ n
1. een kledingstuk met twee afzonderlijke pijpen voor beide benen παντελόνι

broer /bruːr/ n
1. een mannelijk kind van dezelfde ouders αδελφός

brok n
1. een blok met een grillige vorm, stuk van iets groters βόλος

bromfiets n
μοτοποδήλατο

brommer n
μοτοποδήλατο

bron /ˈbron/ n
1. daar waar men informatie vandaan haalt πηγή
2. begin van een waterloop πηγή

bronchitis n
1. ontsteking van de luchtpijptak βρογχίτιδα

brons n
kρατέρωμα μπρούντζος

brood /broːt/ n
1. een meelproduct dat gemaakt wordt door meeldeeg te bakken, te koken of te stomen ψωμί άρτος

broodje n
1. klein brood, vaak versierd, belegd of in een speciale vorm, voor één persoon ψωμάκι

broodmachine n
αρτοπαρασκευαστής

broodrooster n
φρυγανιέρα

broom n
βρώμιο

broos adj
1. niet stevig εύθραυστος

brouwerij /brɔuə'rɛi/ n
1. een bedrijf dat zich toelegt op het brouwen van bier ζυθοποιία

brug /brʏx/ /brʏχ/ n
kunstmatige weg over een diepte γέφυρα

bruid /brœy̯t/ n
1. een vrouw die in het huwelijk treedt νύφη

bruidegom n
1. man die in het huwelijk treedt γαμπρός

bruidsschat n
1. een gift die een meisje van haar ouders meekrijgt als ze in het huwelijk treedt προίκα

bruiloft n
1. feestelijke gelegenheid waarbij twee personen in de echt verenigd worden γάμος

bruin /brœʏn/ adj
1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie hebbend καφέ καφετής

bruin /brœʏn/ n
1. een kleur zoals die van walnoten, chocola of koffie καφέ καστανό

bruine beer /ˌbrœʏnəˈbeːr/ phraseologicalUnit
1. Ursus arctos, een beer die in Europa, Azië en Amerika voorkomt. καφέ αρκούδα

bruinkool n
λιγνίτης

bruisen v
1. het overvloedig vormen van gasbelletjes in een vloeistof αφρίζω

brunette n
1. een vrouw met (donker)bruin (of zwart) haar en soms ook met een donkere gelaatstint καστανή

brus /brʏs/ n
1. een ander kind van dezelfde ouders αδέλφι

bruut /ˈbryt/ adj
1. nietsontziend en gewelddadig ζωώδης

btw n
1. de afkorting voor belasting over de toegevoegde waarde Φ.Π.Α.

budget /bʏdˈʒɛt/, /ˈbʏdʒɛt/ n
προϋπολογισμός

buffel 'bɵfəl n
1. een verzamelnaam voor een aantal zware rundersoorten met vaak forse hoorns βουβάλι

buffer n
2. tijdelijk geheugen in rekenmachines... ενδιάμεση μνήμη

buideldier n
1. zoogdiersoort waarvan de wijfjes een buidel hebben μαρσιποφόρο

buigen /bœʏ̯χə(n)/ /bœːɣə(n)/ v
1. krommend vervormen κάμπτώ
2. een buiging maken κυρτώνω
3. aandacht besteden aan iets κυρτώνω

buiging n
υπόκλιση

buigzaam adj
εύκαμπτος

buik /bœʏ̯k/ /bœːk/ n
1. het onderste deel van de voorkant van de romp van mens of dier dat van boven door het middenrif en van onderen door de bekkengordel begrenst is κοιλιά

buikdans n
χορός οριεντάλ

buikloop n
διάρροια

buikspreker n
εγγαστρίμυθος

buikvlies n
1. περιτόναιο

buis n
1. een hol, cilindrisch voorwerp σωλήνας

buit /bœʏ̯t/ /bœːt/ n
goederen gewonnen door diefstaf of verovering λεία

buitenechtelijk adj
1. niet binnen het raamwerk van het huwelijk εξωγαμιαίος

buitenland n
1. ieder land buiten het eigene εξωτερικό

buitenlands adj
1. op het buitenland betrekking hebbend αλλοδαπός

buitenpost n
1. προφυλακή

buizerd n
1. Buteo buteo, een middelgrote roofvogel die vooral van veldmuizen leeft γερακίνα

bul /bʏl/ n
1. mannelijk rund en het mannetje van sommige andere zoogdieren en zeezoogdieren ταύρος
2. pauselijke oorkonde ταύρος

buldog n
1. een stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken, destijds gefokt om tegen stieren te vechten μπουλντόγκ

bulldozer n
1. Machine μπουλντόζα

bultrug /ˈbʏɫtrʏx/ n
1. Megaptera novaeangliae, een van de grotere baardwalvissen met lange borstvinnen μεγάπτερη

bumper n
1. Stootstang προφυλακτήρας

bunker n
1. zwaar versterkte verdedigingsstelling καταφύγιο

bunzing n
1. klein marterachtig, behendig roofdiertje βρωμοκούναβο

bureau /byˈro/ n
1. een werkmeubel voor administratief- en studiewerk Γραφείο

bureaucratie n
γραφειοκρατία

burgemeester n
1. hoofd van het gemeentebestuur δήμαρχος

burger n
πολίτης

burgeroorlog n
1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen binnen hetzelfde land, waarbij soms ook het leger betrokken is εμφύλιος πόλεμος

burggraaf n
υποκόμης

bus /bɵs/ n
1. vervoermiddel op de weg voor een aanzienlijk aantal passagiers λεωφορείο

buschauffeur n
1. iemand die beroepsmatig reizigers vervoert in een bus αυτοκινητιστής

bushalte /ˈbʏshɑltə/ /ˈbʏshɑɫtə/ n
1. een plek waar een bus stopt στάση λεωφορείου

buskruit n
1. een ontplofbaar mengsel van fijngepoederde kool, zwavel en salpeter μπαρούτι

bustehouder n
1. kledingstuk voor vrouwen. σουτιέν στηθόδεσμος

butaan n
1. C₄H10 βουτάνιο

buur /byr/ n
1. een persoon die in andermans omgeving woont γείτονας

buurman /byrmɑn/ n
1. een man naast wie men woont γείτονας

buurt /byrt/ n
1. een (deel van een) wijk συνοικία
uit te zoeken vertalingen συνοικία

buurvrouw n
1. vrouw woonachtig in het belendende huis γειτόνισσα

bèta n
βήτα

cabaret /ˌkɑbɑˈrɛ(t)/ n
1. een kleinkunst, vermaak met toneel, zang, dans, en voordracht καμπαρέ

cacao /kakaˈoː/ /kaˈkɑu/ n
1. product verkregen uit de bonen van de cacaoboom dat onder andere wordt gebruikt voor de bereiding van chocolade κακάο

cacaopoeder n
1. een poederachtige substantie die wordt verkregen door het uitpersen van de cacaomassa van cacaobonen κακάο

cactus n
1. een vetplant met stekels κάκτος

cactusvijg n
1. een stekelige vrucht van de Opuntia φραγκόσυκο

cadeau /kaˈdoː/ n
1. iets dat men aan iemand geeft, meestal ter gelegenheid van een speciale gebeurtenis δώρο

cadmium n
1. scheikundig element met symbool Cd en atoomnummer 48 κάδμιο

cafeïne n
1. een alkaloïde met structuurformule C₈H10N₄O₂ die van nature wordt aangetroffen in koffiebonen en theebladeren καφεΐνη

café /kɑ'fe/ n
1. een uitgaansgelegenheid waar men dranken kan nuttigen καφενείο

cahier n
1. gebundelde hoeveelheid bladeren papier waarin je kunt schrijven σημειωματάριο

calcium n
1. scheikundig element met symbool Ca en atoomnummer 20 ασβέστιο

calculator /kɑlkʏˈlatɔr/ n
1. machine αριθμομηχανή
2. persoon αριθμομηχανή

californium n
1. een scheikundig element en vermoedelijk een grijs of zilverkleurig actinide met het symbool Cf en het atoomnummer 98 καλιφόρνιο

calorie n
1. een eenheid van warmte, gelijk aan de warmte benodigd om een gram water een graad C in temperatuur te doen stijgen θερμίδα

camera /ˈkaməˌra/ n
1. een apparaat om beelden mee te registreren καμερά

cameraman n
1. εικονολήπτης

camouflage n
καμουφλάζ

camoufleren /kɑmuflerən/ v
1. een voorwerp onopvallend maken αποκρύπτω

candela n
καντέλα

capabel /kɑˈpabəl/ adj
1. kundig, bekwaam ικανός

capaciteit /kapasiˈtɛit/ n
1. bevattingsvermogen ικανότητα

capillair n
1. een haarvat, het kleinste vat van de bloedsomloop τριχοειδές αγγείο

capitulatie n
1. overeenkomst om het verzet te staken συνθηκολόγηση

capituleren v
1. het verzet staken, zich overgeven συνθηκολογώ

capuchon /ˌka.py.ˈʃɔ̃ː/ /ˌkɑ.py.ˈʃɔn/ n
1. een hoofdkap bevestigd aan een kledingstuk κουκούλα

caravan n
1. kampeerwagen, woonwagen, aanhangwagen die kan dienen als woonst τροχόσπιτο

carbonpapier n
αποτυπωτικό χαρτί

carbonzuur n
1. een organische verbinding die de functionele groep -COOH bezit καρβονικό οξύ

carburateur n
εξαερωτήρας

carburator n
1. toestel dat vloeibare brandstof (bv. benzine) in fijn verdeelde toestand vermengt met lucht εξαερωτήρας

cardiologie /kɑrdijolo'xi/ n
1. een medisch specialisme dat zich bezighoudt met het opsporen, diagnosticeren en behandelen van hartziekten καρδιολογία

cardioloog /kɑrdijo'lox/ n
καρδιολόγος

carnaal adj
σαρκικός

carnaval n
1. een volksfeest gedurende de vier dagen die aan de grote vasten voorafgaan waarop verkleedpartijen plaatsvinden καρναβάλι

carnivoor /kɑrniˈvor/ n
1. een vleesetend dier σαρκοβόρος

carrière n
1. loopbaan, maatschappelijke positie καριέρα

carrosserie n
1. koetswerk van een voertuig σκελετός

cartograaf n
1. iemand die land-, zee- en/of luchtkaarten maakt χαρτογράφος

cartografie n
1. de kunst en wetenschap van het vervaardigen van land-, zee- en/of luchtkaarten χαρτογραφία

cashew n
ανακάρδιο

casino n
1. een gelegenheid waar in een luxe omgeving gegokt wordt καζίνο

castratie n
1. ontmanning, het volledig verwijderen van de teelballen bij de man ευνουχισμός

castreren v
1. een sterilisatie uitvoeren van een man of mannelijk dier door verwijdering van de zaadballen ευνουχίζω

casus n
1. een naamval πτώση

catacombe n
1. onderaardse ruimte, onderaards gangenstelsel in het algemeen κατακόμβη

cataract n
1. grijze staar, een troebeling van de ooglens die het zien verstoort καταρράκτης

catastrofe n
1. een algemene ramp καταστροφή

categorie n
1. onderdeel van een rangschikking, rang, groep. κατηγορία

cavalerie n
1. strijdmacht te paard ιππικό

cavia n
1. een Zuid-Amerikaans knaagdier dat vooral als huisdier gehouden wordt ινδικό χοιρίδιο

cd n
1. compact disc CD

ceder /ˈsedər/ n
1. Cedrus, een boom uit het geslacht van coniferen dat behoort tot de dennenfamilie κέδρος

cel /sɛl/ n
1. een kleine ruimte waar iemand voor straf moet zitten (in een gevangenis) κελί κύτταρο
2. een kleine ruimte (in een klooster) κελί κύτταρο
4. een zeshoekige opslagplaats in een bijenraat κελί κύτταρο
3. de kleinste eenheid binnen een levend organisme waarin alle genetische informatie vervat zit κύτταρο

celesta n
1. slagwerkinstrument met een klavier τσελέστα

celibatair adj
άγαμος

celkern /sɛlkɛrən/ n
1. πυρήνας

cellist n
1. musicus die een violoncello of kortweg een cello bespeelt βιολοντσελίστας

cello n
1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de cellist tussen de knieën wordt gehouden βιολοντσέλο

cellulose /ˌsɛ.ly.ˈlo.zə/ n
1. een polysacharide die door nagenoeg alle planten wordt gemaakt en die de plant stevigheid geeft κυτταρίνη

cement n
1. een bouwmateriaal bestaande uit kalk, zand en grind τσιμέντο

censor n
1. hoge ambtenaar in de Romeinse republiek λογοκριτής

censuur /sɛnˈsyr/, /sɛnˈzyr/ n
1. de controle van de kant van de overheid op alles wat de media uitbrengen λογοκρισία

cent /sɛnt/ n
σεντ

centimeter /'sɛntiˌmetər/ n
1. een lengtemaat die gelijk is aan één honderdste van een meter εκατοστόμετρο

centraal adj
1. in het midden gelegen κεντρικός

centrifuge n
1. toestel dat gebruikmakend van de middelpuntvliedende kracht, de mogelijkheid biedt om stoffen te scheiden, te zuiveren of te drogen φυγοκεντρική μηχανή

centrum n
1. middelpunt κέντρο

ceremonie n
1. een plechtige aangelegenheid τελετή

cerium n
δημήτριο

certificaat /ˌsɛrtifiˈkat/ n
1. een schriftelijk bewijs πιστοποιητικό

cesium n
καίσιο

champagne /ʃɑmˈpɑɲə/ n
1. een schuimwijn uit de champagnestreek in Frankrijk σαμπάνια

chanson n
Σανσόν

chantage n
1. mensen onder voor de buitenwereld onzichtbare bedreiging zaken tegen hun wil laten doen εκβιασμός

chanteren v
1. onder bedreiging een schandaal te veroorzaken iemand geld afhandig maken εκβιάζω

chaos /ˈxaɔs/ n
1. grote wanorde χάος

chaostheorie n
1. deelgebied van de wiskunde en natuurwetenschappen dat zich bezighoudt met het gedrag van dynamische systemen zoals dat sterk door hun begintoestand wordt bepaald. θεωρία του χάους

charlatan n
αγύρτης

charme /sjarme/ n
1. de eigenschappen van iemand waardoor die persoon aardig, leuk en vriendelijk wordt gevonden γοητεία

chatten /ˈtʃɑtə(n)/ /ˈtʃɛtə(n)/ v
1. op synchrone wijze met elkaar korte tekstberichten uitwisselen τηλεσυνδιασκέπτομαι

chauffeur /ʃaʊ̯.ˈføːr/ /ʃo.ˈføːr/ /ʃo.ˈfʏːr/ n
1. de bestuurder van een motorvoertuig οδηγός

chauvinisme n
σωβινισμός

cheeta n
1. Acinonyx jubatus, een zeer snel Afrikaans katachtig roofdier γατόπαρδος

chemicus n
χημικός

chemie n
1. wetenschap die zich bezig houdt met de kennis van de stoffen zoals die zijn opgebouwd uit elementen χημεία

chemisch adj
1. dat wat tot de chemie behoort, volgens de chemie χημικός

chemotherapie n
1. behandeling van kanker met medicijnen χημειοθεραπεία

cheque /ʃɛk/ n
επιταγή

chilipeper /'ʃílipepər/ n
1. [[πιπεριά]] [[καυτερός

chimpansee /ˌʃɪm.pɑn.ˈse/ n
1. Pan troglodytes, de meest aan de mens verwante mensaap, leeft in Centraal-Afrika χιμπατζής

chirurg /ʃi'rʏr(ə)x/ n
1. specialist χειρουργός

chirurgie n
1. de wetenschap van en de vaardigheid in het opereren χειρουργική

chloor n
χλώριο

chocola /ˌʃo.ko.ˈla/ n
1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter σοκολάτα

chocolade /ˌʃo.ko.ˈla.də/ /ˌʃɔko.ˈla.də/ n
1. een lekkernij die gemaakt is van cacao, suiker en cacaoboter σοκολάτα

chocoladetaart n
1. een veelal ronde, bruingekleurde taart, waarin chocolade of cacao verwerkt is κέικ σοκολάτας

cholera /χoləra/ n
1. een zeer besmettelijke infectieziekte die de darmen aantast χολέρα

cholesterol n
1. vet dat in je lichaamscellen zit, zoals galvet, lichaamsvet χοληστερίνη

christelijk /krɪs.tə.lək/ adj
1. te maken hebbend met het christendom χριστιανικός

christen /ˈkrɪs.tən/ n
1. een belijder van de christelijke godsdienst χριστιανός χριστιανή Χριστιανός

christendom /ˈkrɪ.stən.ˌdɔm/ n
1. een religie gebaseerd op het evangelie en leven van Jezus zoals beschreven in het Nieuwe Testament χριστιανισμός

chromosoom /ˌχroʊmoʊˈsoʊm/ n
1. staafachtig lichaampje χρωμόσωμα

chronisch /ˈxronis/, /ˈkronis/ adj
1. voortdurend, aanhoudend χρόνιος

chronologie /xrono.lo'ɣiː/ n
1. de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen χρονολογία

chronologisch adj
1. naar tijdstip gerangschikt χρονολογικός

chroom n
χρώμιο

cicade n
1. groot, halfvleugelig insect, leeft in Zuid-Europa en in de tropen (Cicadidae) τζίτζικας

cider n
1. vruchtenwijn uit gegist appelsap of perensap μηλίτης

cijfer n
1. een enkelvoudig symbool om een telbaar aantal aan te duiden ψηφίο αριθμός

cilinder n
κύλινδρος

cinema n
1. σινεμά

cipres n
1. slanke naaldboom uit het gebied rond de Middellandse Zee een soort conifeer κυπαρίσσι

circus n
1. τσίρκο

cirkel /ˈsɪrkəɫ/ n
kyklo κύκλος

cirkelzaag /ˈsɪrkəlzax/ n
1. motorzaag met een rond zaagblad δισκοπρίονο

citaat /siˈtat/ n
1. een letterlijke passage die door iemand anders aangehaald wordt uit een bron παράθεμα

citer n
1. een snaarinstrument dat voornamelijk gebruikt wordt in het Duitstalige deel van Europa τσίτερ

citeren v
1. letterlijk aanhalen wat iemand anders over een onderwerp gezegd of geschreven heeft αναφέρω

citroen n
1. ovale, gele zure vrucht van de citroenboom λεμόνι

civetkat n
1. Viverra, een geslacht van kleine slank gebouwde roofdieren dat in Afrika en Zuidoost-Azië voorkomt μοσχογαλή η κιβέττη

civiele techniek n
Πολιτικών Μηχανικών

clair-obscur n
1. artistieke techniek κιαροσκούρο

classificatie n
ταξινόμηση

claustrofobie /klʌstrofoˈbiː/ /klʌustrofoˈbiː/ n
1. vrees voor afgesloten ruimten κλειστοφοβία

clausule /klʌʊˈsylə/ n
1. een extra bepaling in een ambtelijke brief. ρήτρα

clerus n
1. de leiders van een kerkgenootschap κλήρος

clitoris n
1. gevoelig orgaan bovenaan de schaamspleet van de vrouw dat voor de seksuele opwinding zorgt κλειτορίδα

clown /kloːn/ /klʌːun/ n
1. komische artiest κλόουν γελωτοποιός

coachen v
1. instructies en leiding geven aan een sportteam of sporter προπονώ

coalitie /kowaˈli(t)si/ n
1. verbond van twee of meer partijen, mogendheden of staten om een gemeenschappelijk doel te bereiken συνασπισμός

cobra n
1. gevaarlijke gifslang κόμπρα

cocaïne n
1. een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving κοκαΐνη

cocktail n
1. drankje bestaande uit gemixte alcoholische dranken κοκτέιλ

cocktailshaker n
Σέικερ

code /'kodə/ n
κωδικός

cognitief /kɔxniˈtif/ adj
1. met betrekking tot het leerproces γνωσιακός

coherent adj
συναφής

coherentie n
συνάφεια

cohesie n
2. een onderlinge aantrekking van moleculen van een zelfde stof συνοχή

cokes n
1. ontgaste steenkool οπτάνθρακας/κωκ/κοκαΐνη

collaboreren v
1. met de vijand samenwerken συνεργάζομαι

collage n
κολάζ

collageen /ˌkɔlɑˈɣen/ n
1. κολλαγόνο

collectie n
συλλογή

collectief adj
συλλογικότητα

collectief n
1. meerdere groepen die onder één noemer worden aangesproken συλλογικότητα

collega /kɔˈleɣa/ /kɔˈleχa/ n
1. een persoon die voor hetzelfde bedrijf werkt συνάδελφος
2. een vak- of ambtgenoot συνάδελφος

college /kɔˈleʒə/ n
1. de tijd waarin een docent een bepaald onderwerp uitlegt aan studenten διάλεξη

colloïde n
κολλοειδής

coloradokever n
1. een kever die op de aardappelplant leeft van ongeveer 1 cm lang en met een geel rugschild dat is... δορυφόρος της πατάτας

coma /ˈkoːmaː/ n
1. volkomen bewustloosheid κώμα

combinatie n
συνδυασμός

combineren v
συνδυάζω

comfort /kɔnˈfɔrt/ n
1. een toestand waarin men zonder onrust, vrees of verlegenheid is άνεση

comfortabel adj
άνετος

comité n
επιτροπή

commanderen v
διατάζω

commando n
2. een speciaal getrainde groep militairen voor speciale missies δύναμη καταδρομών
3. iemand die lid is van 2. δύναμη καταδρομών

commentaar /kɔmən'tar/ n
1. toelichting of verklaring σχολιάζω σχόλιο
2. kritiek σχόλιο

commentator n
σχολιαστής

commercieel /kɔmərˈʃel/, /kɔmɛrˈsjel/ adj
1. zakelijk εμπορικός

commissie n
1. een groep personen aan wie een bepaalde opdracht wordt gegeven of die voor een bepaald doel bijeenkomen επιτροπή

communicatie /ˌkɔ.my.nɪ.ˈkaː.si/ /ˌkɔmyniˈkasi/ /ˌkɔmyniˈkaʦi/ n
1. het uitwisselen van informatie επικοινωνία

communisme /kɔmyˈnɪsmə/ n
1. ideologie die gericht is op gemeenschappelijk bezit van productiemiddelen en verbruiksgoederen κομμουνισμός

communist n
κομμουνίστρια

compact adj
1. ruimte beperkende uitvoering, gedrongen συμπαγής

compagnie n
2. vennootschap λόχος

compensatie n
1. iets wat minder is uitvallen, weer goed (proberen te) maken (met een extra toegift) αντιστάθμιση

competitie n
1. wedijver, concurrentie ανταγωνισμός

complex /kɔmplɛks/ adj
1. ingewikkeld μιγαδικός

complexiteit n
1. de mate waarin iets complex is περιπλοκότητα

compliment n
1. een lovende of vleiende opmerking φιλοφρόνηση

complot n
1. geheime samenwerking van meerdere personen om een bepaald (verboden of slecht) doel te bereiken δολοπλοκία

componeren v
συνθέτω

componist n
1. iemand die muziekstukken schrijft συνθέτης

compositie n
2. samenstelling σύνθεση
1. een muziekstuk, werkstuk van een componist σύνθεση

compost n
1. is het residu dat ontstaat na ontbinding van organisch materiaal (d.w.z. van plantaardige of dierlijke oorsprong) κοπρόχωμα

compromis /kɔmproˈmi/, /kɔmproˈmɪs/ n
1. overeenkomst waarbij de betrokken partijen concessies doen om tot een voor allen aanvaardbare oplossing te komen συμβιβασμός

computer /kɔm.ˈpju.tər/ /kɔm.ˈpɪ̯uː.tər/ n
1. een machine die berekeningen uit kan voeren υπολογιστής κομπιούτερ ηλεκτρονικός

computerprogramma n
1. een programma dat geïnstalleerd en gebruikt kan worden op een computer υπολογιστικό πρόγραμμα

computerspel n
1. een spel dat via of met de computer gespeeld wordt παιχνίδι υπολογιστών

computerwetenschap n
επιστήμη υπολογιστών

concentratie n
συγκέντρωση

concentreren v
1. op één plek samenbrengen συγκεντρώνομαι
2. zich ~ op één zaak toespitsen συγκεντρώνομαι

concert n
1. een muziekuitvoering door een orkest etc. ενορχήστρωση

conciërge /kɔn.si.ˈjɛr.ʒə/ /kɔn.ˈʒɛr.ʒə/ n
1. een huisbewaarder, een toezichter in een gebouw θυρωρός

concluderen /ˌkɔŋklyˈderən/ v
2. (overgankelijk) tot een besluit komen συμπεραίνω

conclusie /kɔŋˈklyzi/ n
συμπέρασμα

concreet /kɔnˈkret/ adj
2. in realiteit bestaand συγκεκριμένος

concubine n
1.vrouw met wie een man in ongehuwde staat... παλλακίδα

concurrent n
1. een mededinger, een persoon of onderneming ... ανταγωνιστής

concurrentie n
1. ανταγωνισμός

condensatie /kɔndɛn'zasi/ n
συμπύκνωση

condensator n
1. elektrische component πυκνωτής

conditie n
1. gezondheidstoestand κατάσταση
2. voorwaarde κατάσταση

condoom n
προφυλακτικό

conductantie n
ηλεκτρική αγωγιμότητα

conducteur /ˌkɔndʏkˈtør/ n
1. een medewerker van de spoorwegen die reizigers op vervoersbewijzen controleert en de orde in de trein of tram dient te bewaren εισπράκτορας

confederatie n
συνομοσπονδία

conferentie n
διάσκεψη

confetti n
1. felgekleurde papiersnippers κομφετί

confisqueren v
1. van staatswege in beslag nemen κατάσχω

conflict n
διαμάχη

conformiteit n
ευπείθεια

confucianisme n
κομφουκιανισμός

congres /kɔŋˈɣrɛs/ /kɔŋˈχrɛs/ n
1. een grote vergadering van deskundigen op een bepaald vakgebied συνέδριο

conisch adj
1. de vorm hebbend van een (afgeknotte) kegel κωνικός

conjunctie n
σύνδεσμος

connectie n
σύνδεση

connector n
ζευκτήρας

consacreren v
1. consecratie verrichten αγιάζω

consensus /kɔnˈsɛnzʏs/ n
συναίνεση

consequentie n
1. een noodzakelijk gevolg συνέπεια

conservatief /kɔnzɛrvaˈtif/, /kɔnsɛrvaˈtif/ adj
1. vasthoudend aan het oude en vertrouwde συντηρητικός

consonant adj
σύμφωνο

constant adj
1. Altijd onveranderlijk σταθερός

constellatie n
2,3 sterrenbeeld, configuratie, onderlinge stand van hemellichamen αστερισμός

constipatie n
1. verstopping, harde of uitblijvende ontlasting δυσκοιλιότητα

constitutioneel adj
συνταγματικός

consulaat n
1. προξενείο

consumptie n
1. het nuttigen van voedsel ανάλωση
2. het verbruiken van goederen ανάλωση

contact /kɔn.ˈtɑk/ /kɔn.ˈtɑkt/ n
1. een toestand waarbij twee voorwerpen elkaar raken επαφή
2. onderlinge communicatie επαφή
3. een contactpersoon επαφή
4. een verbinding van twee elektrische geleidingen επαφή
5. een elektrische schakelaar επαφή
6. de grens tussen stollings- en nevengesteente επαφή

contactlens n
1. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril φακός επαφής

container n
κοντέινερ

context /[ˈkɔntɛkst/ n
1. verband waarin iets zich voordoet πλαίσιο

continent n
1. een werelddeel ήπειρος

continu adj
συνεχής

continueren /ˌkɔntinyˈweːrə(n)/ v
1. voortzetten συνεχίζω

continuïteit n
συνέχεια

contrabas n
1. het laagstklinkende muziekinstrument van de strijkinstrumenten κοντραμπάσο

contract /kɔnˈtrɑkt/ n
1. een schriftelijk vastgelegde overeenkomst συμβόλαιο

controleren v
1. inspecteren, toezicht houden, onderzoeken, nazien ελέγχω

controleur n
1. iemand die belast is met de controle ελεγκτής

convex adj
1. bolrond, met een gebogen oppervlak κυρτός

copernicium n
1. scheikundig element met symbool Cn en atoomnummer 112 κοπερνίκιο

correct adj
1. σωστός

correspondentie n
αλληλογραφία

corresponderen v
αλληλογραφώ

corrigeren /ˌkɔriˈʒeːrə(n)/ /ˌkɔriˈʒɪːrə(n)/ v
1. iets van fouten ontdoen διορθώνω

corrupt adj
1. met behulp van geschenken, geld e.d. over te halen om zijn plicht, partij, of overtuiging te verzaken διεφθαρμένος

corruptie n
1. bedrog vanwege oneerlijkheid διαφθορά

cosmeticum n
1. schoonheidsmiddel καλλυντικό

coulomb n
κουλόμπ

couplet n
στροφή

courant n
1. massamedium εφημερίδα

courgette n
1. Cucurbita pepo, een groente uit de komkommerfamilie κολοκυθάκι

couscous n
κουσκούς

coyote n
1. Canis latrans, een roofdier uit de familie van de honden, nauw verwant aan de wolf κογιότ

coëfficiënt n
1. een constante factor van een onbekende of van een veranderlijke grootheid συντελεστής

coïtus n
1. geslachtsgemeenschap συνουσία

coöperatie n
συνεταιρισμός

creatie n
1. een schepping, iets totaal nieuw δημιουργία

creatief /krejaˈtif/ adj
1. scheppend vermogen bezittend, met een scheppende geest δημιουργικός

creationisme n
δημιουργισμός

creativiteit n
1. de scheppingsdrang, de vernieuwingsdrang δημιουργικότητα

creatuur n
1. schepsel; iets dat gemaakt is δημιούργημα

creditcard n
πιστωτική κάρτα

crematie n
1. de lijkverbranding, de verassing αποτέφρωση

cremeren v
αποτεφρώ

creëren /kreˈjeːrə(n)/ v
1. iets nieuws maken, iets scheppen δημιουργώ

criminaliteit n
1. de misdadigheid, het begaan van misdaden εγκληματικότητα

crimineel adj
1. met betrekking tot misdaad εγκληματίας

crimineel n
1. iemand door zich onderhoudt door de wet te breken εγκληματίας

criminologie n
1. sociologie van misdaad en misdadigheid εγκληματολογία

crisis n
1. een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een stelsel ernstig verstoord raakt κρίση

criterium /kriˈterijʏm/ n
1. toets, een doorslag gevende reden κριτήριο

croissant n
κρουασάν

cruise n
1. verlofreis met een luxe zeeschip κρουαζιέρα

cryptoanalyse n
κρυπτανάλυση

culinair adj
1. met betrekking tot de kookkunst εδεσματολογικός

cultureel /kʏltyˈrel/ adj
1.met betrekking tot cultuur πολιτιστικός

cultuur /kɵl'tyːr/ n
1. het patroon van menselijke activiteit en de symbolische structuren, die deze activiteiten een zekere betekenis geven πολιτισμός

cumulatief /kymylaˈtif/ adj
1. opstapelend, gesommeerd over alle bijdragen tot heden αθροιστικός

curium n
κιούριο

cursief adj
1. πλαγιος

curve n
καμπύλη

cyaan n
1. een blauwgroene kleur κυανός

cyberaanval n
κυβερνοεπίθεση

cybernetica n
1. wetenschap van de besturing van systemen κυβερνητική

cyclisch /ˈsiklis/ adj
1. regelmatig terugkerend κυκλικός

cycloon n
2. kyklonas

cycloop n
κύκλωπας

cyclus n
1. een terugkerende, regelmatige reeks κύκλος

cynisch /ˈsinis/ adj
κυνικός

cyrillisch /sɪˈrɪlɪs/ adj
1. betrekking hebbend op een alfabet [[κυριλλικό]] [[αλφάβητο]]

cyste n
1. κύστη

cystoscopie n
1. kijkonderzoek van de blaas κυστεοσκόπηση

cytoplasma /ˌsitɔˈplɑsma/ n
κυτταρόπλασμα

daad /daːt/ n
1. bewust gepleegde handeling πράξη

daar /daːr/ adv
1. op die plaats εκεί

daar /daːr/ conjunction
1. omdat αφού

daarom adverbialPronoun
1. met die reden επομένως

dadel n
1. een vrucht van de dadelpalm χουρμάς

dader /ˈdadər/ n
1. iemand die iets (slechts) gedaan heeft δράστης

dag /dɑx/ /dɑχ/ n
1. tijd waarin een hemellichaam volledig om zijn as draait μέρα ημέρα
2. tijd tussen zonsop- en zonsondergang μέρα ημέρα

dagblad n
1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws εφημερίδα

dagboek n
ημερολόγιο

dagelijks adv
1. iedere dag καθημερινά

dageraad n
1. het aanbreken van de dag αυγή

dagvaarding n
1. een oproep om voor een rechtbank te verschijnen κλήση

dahlia n
1. ντάλια

dak /dɑk/ n
1. het deel dat een gebouw aan de bovenkant bedekt en bescherming biedt tegen het weer σκεπή στέγη

dal /dɑl/ n
1. een laagte in een heuvel- of bergstreek κοιλάδα λεκάνη ποταμού υδρορρόη

dam n
1,2 een waterkering φράγμα

damast n
1. weeftechniek, waarbij tekeningen aangebracht worden op een achtergrond van dezelfde kleur δαμάσκο

dame /daːmə/ n
1. beschaafde vrouw κυρία
2. koningin in het schaakspel βασίλισσα

dames en heren n
1. κυρίες και κύριοι

damhert n
1. Dama dama, behoort tot de familie Cervidae, hert met een breed plat gewei, een bedreigd zoogdier πλατώνι

damp /dɑmp/ n
1. de gasvormige toestand van een stof, de toestand die ontstaan is door verdamping ατμός

dampkap n
1. een huishoudelijk apparaat in de keuken dat de kookluchtjes moet afvoeren απορροφητήρας

dan /dɑn/ conjunction
1. na een vergrotende trap van een bijvoeglijk naamwoord of van een bijwoord. από

dank /dɑŋk/ n
1. een goede gezindheid jegens iemand voor bewezen diensten ευγνωμοσύνη

dank u /ˈdaŋ.kə/ /ˈdɑŋ.ky/ phraseologicalUnit
1. een uitdrukking van dank ευχαριστώ

dankbaar adj
1. erkentelijk voor ontvangen hulp ευγνώμων

dankbaarheid n
1. het dankbaar zijn ευγνωμοσύνη

danken /dɑŋkən/ v
ευγνωμονώ

dankzij preposition
1. door de positieve werking van χάρη σε

dans /dɑns/ n
1. een verzameling sierlijke bewegingen χορός

dansen /ˈdɑnsən/ v
1. ritmisch bewegen χορεύω

danser /'dɑnsər/ n
1. een mannelijk persoon die danst χορευτής

danseres /dɑnsə'rɛs/ n
1. een vrouwelijk persoon die danst χορεύτρια

dapper /ˈdɑpər/ adj
geen angst voor gevaar tonend γενναίος

dar n
1. Mannelijke bij κηφήνας

darm /dɑrm/ n
1. onderdeel van het spijsverteringsstelsel tussen de maag en de anus έντερο

darmstadtium n
νταρμστάντιο

das /dɑs/ n
1. marterachtig roofdier ασβός

dashboard n
1. Instrumentenbord ταμπλό αυτοκινήτου

dat /dɑt/ conjunction
1. een voegwoord dat een lijdend-voorwerpszin inluidt αυτά

dat /dɑt/ demonstrativePronoun
1. wijst iets aan dat zich in een afstand van de spreker bevindt αυτά

database n
1. een plaats waar informatie over bepaalde onderwerpen in digitale vorm verzameld, opgeslagen en geconsulteerd kunnen worden βάση δεδομένων

datief /'datif/ n
de derde van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen δοτική

datum /ˈdatʏm/ n
1. een tijdsaanduiding die bestaant uit een dag(nummer), een maand en een jaar ημερομηνία

dauw n
δροσιά

de article
1. (de) wordt gebruikt voor mannelijke en vrouwelijke zelfstandige naamwoorden in het enkelvoud en altijd voor het meervoud, waarbij het een specifieke persoon of ding aanduidt in plaats van het algemene geval ο

de teerling is geworpen phraseologicalUnit
1. een stap is genomen waarvan geen terug is ο κύβος ερρίφθη

debat n
συζήτηση

decaan n
2. hoofd van een faculteit κοσμήτορας

decarboxylering n
1. een reactie waarbij een carboxylgroep afsplitst van de rest van het molecuul in de vorm van een koolstofdioxidemolecuul (CO₂) αποκαρβοξυλίωση

december n
1. de twaalfde en laatste maand van het jaar Δεκέμβριος Δεκέμβρης

declinatie /dekliˈna(t)si/ n
1, 2 απόκλιση
3 κλίση

decoratie n
διακόσμηση

deeg /dex/ n
ζυμάρι

deegroller n
1. een rol om deeg uit te rollen πλάστης

deel /ˈdeːl/ n
1. een afsplitsing van een geheel μέρος
2. één uit een reeks μέρος

deelnemen /ˈdelnemə(n)/ v
1. meedoen, meevoelen συμμετέχω

deelnemer n
1. iemand die meedoet aan een wedstrijd of ander evenement μετέχων

deels adv
1. voor een bepaald deel εν μέρει

deeltal n
διαιρετέος

deelteken n
1. symbool om deling aan te duiden διά

deeltje n
σωματίδιο

deeltjesfysica n
σωματιδιακή φυσική

deeltjesversneller n
επιταχυντής σωματιδίων

deelwoord n
μετοχή

deemstering n
1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt σούρουπο

defaitisme n
1. ongeloof in het eigen succes. ηττοπάθεια

defibrillator n
1. een apparaat waarmee met behulp van stroomstoten het normale hartritme hersteld kan worden απινιδωτής

definitie n
1. een omschrijving of bepaling van de essentiële aard van iets ορισμός

deflatie n
1. het vallen van het prijspeil waardoor het geld in waarde toeneemt αποπληθωρισμός
2. proces waarbij gesteenten door de wind worden afgesleten αποπληθωρισμός

defragmentatie n
ανασυγκρότηση

dek /dɛk/ n
1. een verdieping op een schip κατάστρωμα

dekbed /ˈdɛgbɛt/ n
1. een dikke gevulde deken meestal bestaande uit 2 aan elkaar genaaide lakens, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap πάπλωμα

deken /dekə(n)/ n
1. een (vaak dik) doek, met de functie om iemand te bedekken en daarmee warm te houden tijdens de slaap κουβέρτα

dekken /ˈdɛkən/ v
2. de tafel dekken στρώνω

deksel n
1. een voorwerp om een hol open lichaam mee af te dekken καπάκι

delegatie n
een klein aantal mensen als vertegenwoordiging van een grote groep αντιπροσωπεία

delen /'de.lə(n)/ v
2. in meer dan één stuk snijden of hakken διαιρώ

delfstof n
μετάλλευμα

deling n
1. een wiskundige bewerking op twee getallen διαίρεση

delirium n
1. waanzinnigheid, acuut psychische stoornis ten gevolge van lichamelijke aandoening, vergiftiging of onthouding van middelen παραλήρημα

delta n
δέλτα

delven v
1. gravend iets winnen σκάβω

demagoog n
δημαγωγός

demo n
1. het tonen en uitleggen van iets ντέμο

democratie /demokraˈ(t)si/, /demokrɑˈsi/ n
δημοκρατία

democratisch adj
1. in overeenstemming met de principes van een democratie δημοκρατικός

demografie n
1. de studie van alles wat de omvang, samenstelling en spreiding van een bepaalde bevolkingsgroep en de veranderingen hierin betreft δημογραφία

demoniem /ˌde.mo.ˈnim/ n
1. een naamwoord dat betrekking heeft op een land of volk πατριδωνυμικό

demonstratie n
1. het tonen en uitleggen van iets διαδήλωση
2. een protestmars διαδήλωση

demonstreren v
δείχνω

den n
1. Pinus soort naaldboom πεύκο

dendriet n
δενδρίτης

denim adj
1. zeer sterke katoenen stof die vaak blauw is geverfd τζην

denken /ˈdɛŋkə(n)/ v
1. een oplossing zoeken σκέφτομαι
3. een bepaalde mening toegedaan zijn σκέφτομαι

deo /ˈdejo/ n
1. een middel dat gebruikt wordt om de geur van transpiratie weg te nemen of te voorkomen αποσμητικό

deodorant /ˌdejodɔːˈrɑnt/ n
1. een middel dat gebruikt wordt om de geur van transpiratie weg te nemen of te voorkomen αποσμητικό

depressie n
1. ziekelijke neerslachtigheid Μείζων καταθλιπτική διαταραχή
2. gebied met lage luchtdruk κατάθλιψη
3. langdurige inzinking in de economische ontwikkeling κατάθλιψη

derde /ˈdɛrdə/ n
1. door drie gedeeld iets τρίτο
1. nummer drie in een rij τρίτος

derde /ˈdɛrdə/ ordinalAdjective
1. betrekking hebbend op nummer drie in een rij τρίτος

derde naamval phraseologicalUnit
δοτική πτώση

derde persoon n
τρίτο πρόσωπο

dermatitis n
1. huidontsteking δερματίτις

dermatologisch adj
1. met betrekking tot de huidziekten δερματολογικός

dermatoloog n
1. Huidspecialist δερματολόγος

dertien /ˈdɛrtin/ n
13 δεκατρία

dertig /ˈdɛrtəx/ n
30 τριάντα

desambigueren v
1. eenduidig maken, van zijn dubbelzinnigheid ontdoen αποσαφηνίζω

deserteren v
λιποτακτώ

desertie n
1. het permanent verlaten van een krijgsmacht zonder toestemming λιποταξία

designer n
σχεδιάστρια

desinfecteren v
απολυμαίνω

desinformatie n
1. onjuiste verstrekte informatie παραπληροφόρηση

deskundig adj
1. met kennis van zaken έμπειρος

deskundige n
1. een specialist ειδικός

desoxyribonucleïnezuur n
DNA

detail /de'taj/ n
1. onderdeel, kleinigheid λεπτομέρεια

detective /detɛkˈtivə/ n
2. speurder die tracht misdaden op te lossen of bewijsmateriaal te verzamelen ντετέκτιβ
3. boek of programma over mensen die trachten misdaden op te lossen ερευνητής

detineren v
1. iemand van staatswege gevangen houden κρατώ

deugd /døxt/ n
1. iets dat goed is in zedelijk opzicht αρετή

deugdzaam adj
1. ενάρετος

deuken v
1. een deuk of deuken maken in iets βαθουλώνω

deur /døːr/ n
1. een afsluiting van een toegang tot een ruimte, gemaakt van hout, metaal of kunststof πόρτα θύρα

deurbel n
1. een instrument waarmee bezoekers aangeven dat ze aan de deur staan [[κουδούνι]] [[πόρτας]]

deurknop n
1. een handvat waarmee een deur wordt geopend of gesloten πόμολο

deurmat n
1. een kleine mat, waarop men bij de deur de schoenen kan afvegen πατάκι

deuterium /dœyˈterijʏm/ n
1. een isotoop van waterstof δευτέριο

devotie n
1. een bijzondere verering voor een bepaalde persoon of een heilige αφοσίωση

deze /ˈdezə/ demonstrativePronoun
1. aanduiding voor dichtbijzijnde dingen, dieren of mensen αυτή

dezelfde demonstrativePronoun
ίδιος

deïsme /deʲɪsmə/ n
ντεϊσμός

dia n
1. een diafilm, een fotografische film die een positief beeld geeft dat direct goed zichtbaar geprojecteerd kan worden σλάιντ

diabetes n
1. stofwisselingsziekte waarbij het lichaam geen of te weinig insuline produceert διαβήτης

diagenese n
διαγένεση

diagnose /dijaɣˈnozə/, /dijɑɣˈnozə/ n
1. vaststelling van een ziekte διάγνωση

diagnostisch adj
διαγνωστικός

diagonaal /diɑgo'nal/ adj
διαγώνιος

diagram n
1. een symbolische en grafische voorstelling van een aantal zaken en hun onderling verband διάγραμμα

diaken n
διάκονος

dialect /diaˈlɛkt/ n
1. een variant van een taal met kenmerkende grammaticale, fonologische en andere kenmerken διάλεκτος

dialectologie /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈɣi/ /ˌdi.ja.ˌlɛk.to.lo.ˈχi/ n
1. de wetenschap die regionale verschillen tussen taalvariëteiten bestudeert διαλεκτολογία

dialoog n
διάλογος

diamant n
1. een uiterst hard, doorzichtig mineraal met kubische symmetrie dat uit koolstof bestaat διαμάντι
2. een edelsteen gesneden uit [1] διαμάντι

diameter n
1. middellijn διάμετρος

diarree /diɑ're/ n
1. een darmstoornis die dunne ontlasting veroorzaakt διάρροια

dichtbij /dɪxtˈbɛː/ /dɪɣ.ˈbɛɪ̯/ /dɪχˈbɛɪ/ preposition
κοντά

dichten v
1. sluiten van een gat, opening κλείνω

dichter n
1. iemand die poëtische kunst voortbrengt ποιητής

dichterlijk /ˈdixterlɪk/ adj
ποιητικός

dichtheid n
1. compactheid πυκνότητα

dictator n
1. iemand die als enige de macht in een land in handen heeft δικτάτορας

dictatuur n
1. staatsvorm waarbij de macht vrijwel volledig in handen van één of enkele personen ligt δικτατορία

dictee /dɪk'te/ n
1. een tekst die wordt gedicteerd en door andere personen wordt opgeschreven als toets in het correct spellen ορθογραφία

die /diː/ demonstrativePronoun
1. wijst iets aan dat zich niet in de onmiddellijke nabijheid van de spreker bevindt εκείνα

die /diː/ relativePronoun
1. in een bijzin die het nog niet geheel bekende antecedent nader bepaalt εκείνα

dieet n
1. een aanpassing in het eet- en voedingspatroon δίαιτα

dief /dif/ n
κλέφτης

diefstal n
1. het zich onrechtmatig toe-eigenen van goederen of andere bezittingen die aan een ander toebehoren κλοπή

dienaar n
υπηρέτης

dienblad n
δίσκος

dienen /ˈdinən/ v
υπηρετώ

dienst n
1. υπηρεσία
4. kerkdienst υπηρεσία

dienstplicht n
1. verplichting om ergens te werken στρατολόγηση

diep /dip/ adj
1. waar de bodem ver naar beneden is βαθύς

diepte /'diptə/ n
1. de mate waarin iets diep is βάθος

dier /diːr/ n
1. met zintuigen uitgerust meercellig organisme dat zijn energie verkrijgt uit andere dierlijke of plantaardige organismen ζώο

dierbaar /ˈdirbar/ adj
1. waaraan men grote waarde hecht αγαπητός

dierentuin /ˈdiːrə(n)ˌtœʏ̯n/ /ˈdiːrə(n)ˌtœːn/ n
1. een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren. ζωολογικός κήπος

dierkunde n
1. de wetenschap die de dieren bestudeert. ζωολογία

dierlijk adj
ζωώδης

diesel /ˈdisəl/ n
1. dieselmotor ντίζελ

diftong /ˈdɪftɔŋ/ n
1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan δίφθογγος

diftongering n
1. het verschijnsel dat een diftong overgaat in een monoftong διφθογγισμός

dij /dɛj/ n
1. het deel van het menselijk been tussen heup en knie μηρός

dijk n
1. een waterkering ter bescherming van het achterliggende land ανάχωμα

dik /dɪk/ adj
1. een naar verhouding grote dwarsdoorsnede hebbend παχής
2. de genoemde dwarsdoorsnede hebbend παχής
4. ruim παχής
5. hecht παχής
6. nauw aaneengesloten παχής
7. weinig vloeibaar παχής
3. een naar verhouding grote lichaamsomvang hebbend χοντρός

dikwijls adv
συχνά

dilatatie n
1. verwijding διαστολή

dilemma /dɪ'lɛmɑ/ n
moeilijke keuze δίλημμα

dille n
1. een schermbloemige plant, een kruid met een verfijnde smaak άνηθος

dimensie n
1. afmeting in een bepaalde richting διάσταση
2. parameter van een wiskundige ruimte διάσταση
3. categorie waarin een fysische grootheid valt διάσταση

dimorfisme n
διμορφισμός

diner n
1. warme maaltijd φαγητό

ding /ˈdɪŋ/ n
1. voorwerp πράγμα

dingo n
1. Canis lupus dingo, een Australische wilde hond ντίγκο

dinosauriër /ˌdinoˈsʌʊriər/ n
1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben δεινόσαυρος

dinosaurus /ˌdinoˈsʌʊrəs/ n
1. een lid van een uitgestorven groep van reptielen, waartoe de grootste landdieren behoren die ooit bestaan hebben δεινόσαυρος

dinsdag /ˈdɪnzdɑx/ n
1. een dag van de week die na maandag en voor woensdag komt Τρίτη

diode n
δίοδος

diploma n
1. een bewijs van bevoegdheid δίπλωμα

diplomatie n
1. de kunst en de kunde van het voeren van overleg διπλωματία

direct /diˈrɛkt/ adv
1. zonder te wachten, zonder omweg άμεσα

directeur n
1. de hoogste persoon bij een bedrijf διευθυντής

dirigeerstok n
1. een stokje dat een dirigent bij het dirigeren hanteert μπαγκέτα

dirigent n
1. een leider van een orkest, koor of ander muziekgezelschap μαέστρος

discografie n
1. beschrijvend overzicht van de elpee's of cd's van een artiest of muziekgroep Δισκογραφία

discotheek n
δισκοθήκη

discreet adj
1. zonder aandacht te trekken , onopvallend διακριτικός

discrepantie n
1. een onderlinge afwijking ασυμφωνία

discretie n
1. bescheidenheid of kiesheid διακριτικότητα
2. geheimhouding διακριτικότητα

discus /ˈdɪskʏs/ n
1. een zware werpschijf die gebruikt wordt bij de atletische sport discuswerpen. δίσκος

discussie n
1. een gedachtewisseling waarbij doorgaans verschillende meningen worden uitgewisseld συζήτηση

discuswerpen n
1. een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen δισκοβολία

diskette n
1. Magneetschijf δισκέτα

diskwalificatie n
ανικανότητα

dissel /dɪsəl/ n
3. houtbewerkingsbijl σκεπάρνι

distaal adj
1. naar het einde van de ledematen toe άπω

distinctie n
διάκριση

distributie n
1. verdeling, verspreiding διανομή

district n
1. het gebied van een lokale overheid δήμος

dit /dɪt/ demonstrativePronoun
αυτή

dobbelsteen n
1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes ζάρι

dochter /ˈdɔxtər/ n
1. een vrouwelijk kind κόρη θυγατέρα

doctor /ˈdɔktɔr/ abbreviation
1. een academicus die een goedgekeurd proefschrift heeft geschreven διδάκτωρ

doctrine n
1. een verzameling leerstellingen of dogmas die niet ter discussie staan θρήσκευμα

document n
1. een verzameling gegevens έγγραφο

documentaire n
1. een op waarheid beruste film ντοκιμαντέρ

documentatie /dokymɛn'taʦi/ n
1. geschreven materiaal dat een bepaald onderwerp om- en beschrijft τεκμηρίωση

documenteren v
1. onderbouwen, staven τεκμηριώνω

dodelijk /'do:dələk/ adj
1. de dood veroorzakend θανατηφόρος

doden /ˈdo.də(n)/ v
1. iemand van het leven beroven. σκοτώνω

dodenmis /ˈdodə(n)ˌmɪs/ n
1. een mis opgedragen voor een overledene μνημόσυνο

doedelzak /ˈdudɔɫˌzɑk/ /ˈdudəlˌzɑk/ n
1. een rietinstrument waarbij het riet indirect bespeeld wordt via een luchtzak γκάιντα άσκαυλος ασκομαντούρα τσαμπούνα

doek n
1. een lap ύφασμα
2. weefsel λινό
3. doek/schilderij λινό
4. gordijn αυλαία

doel /ˈdul/ n
1. een van de twee gemarkeerde ruimten op een sportveld τέρμα
1. het punt waarop men zich richt στόχος

doelman n
τερματοφύλακας

doelpunt n
γκολ

doen /ˈdun/ v
1. een actie ondernemen κάνω

doffer n
γούτος

dogma /'dɔɣma/ n
1. een vastomlijnd geloofsartikel dat aan geen beredenering meer is onderworpen δόγμα

doka n
1. kamer zonder daglicht waarin foto's kunnen worden ontwikkeld en afgedrukt σκοτεινός θάλαμος

dokter /ˈdɔktər/ n
γιατρός

dol /dɔl/ n
2.een U-vormig steunpunt waarin een roeispaan rust σκαρμός
1. een metalen pin waarop een roeispaan kan draaien σκαρμός

dolce far niente phraseologicalUnit
ντόλτσε φαρ νιέντε

dolfijn /dɔlˈfɛɪ̯n/ /dɔlˈfɛːn/ /dɔɫˈfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛɪ̯n/ /ˈdɔlfɛːn/ /ˈdɔɫfɛɪ̯n/ n
1. walvisachtig zoogdier, slank met zeer gladde huid, een horizontale staartvin en een hoge sikkelvormige rugvin δελφίνι

dolk n
στιλέτο

dollar / ˈdɔlɑr / n
1. munt en munteenheid δολάριο δολλάριο

dom /dɔm/ adj
1. van weinig verstand getuigend χαζός

domesticatie n
εξημέρωση

domesticeren /domɛsti'serə(n)/ v
1. temmen εξημερώνω

donatie n
1. een schenking δωρεά

donder n
1. een zeer luid geluid bij onweer βροντή

donderdag /ˈdɔndərˌdɑx/ n
1. een dag van de week die na woensdag en voor vrijdag komt Πέμπτη

donderroede n
1. een metalen stang die de bliksem aantrekt en naar de grond afvoert. αλεξικέραυνο

donker /ˈdɔŋkər/ adj
1. zonder licht σκοτεινός

donker /ˈdɔŋkər/ n
σκοτάδι

dons n
πούπουλα

donut n
λουκουμάς

dood /doːt/ adj
1. niet meer levend νεκρός πεθαμένος

dood /doːt/ n
1. de toestand na het leven θάνατος
2. skeletvormige figuur, vaak met zeis, die bovengenoemde toestand personifieert θάνατος

doodgeboren adj
1. bij de geboorte al overleden θνησιγενής

doodkist n
1. φέρετρο

doodschieten /ˈdotsxitə(n)/ v
1. doden met een schiettuig τουφεκίζω

doodskist n
φέρετρο

doodslag /dotslɑx/ n
1. het opzettelijk maar zonder voorbedachten rade beroven van het leven van een ander ανθρωποκτονία

doodstraf n
1. als straf gedood worden Θανατική ποινή

doodtij n
1.de periode van het getij waarin het verschil tussen hoog- en laagwater minimaal is χαμηλή παλίρροια

doodvonnis n
1. juridisch θανατική καταδίκη
2. figuurlijk θανατική καταδίκη

doof /doːf/ adj
1. niet of minder goed tot horen in staat zijn κουφός

doofheid n
κώφωση

dooien /'dojə(n)/ v
1. het stijgen van de buitentemperatuur boven het vriespunt waardoor alle ijs en sneeuw begint te smelten λιώνω

doolhof n
1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden λαβύρινθος

doop n
1. een rituele handeling βάπτισμα

doopsel n
1. de doop βάπτιση

doopvont n
1. een bekken voor de bediening van de doop en het bewaren van het doopwater in een kerkgebouw κολυμβήθρα

door /ˈdɔːr/ preposition
3. in μέσω
6. als achterzetsel: doorheen μέσω

doorgang n
πέρασμα

doorgangsweg n
1. verbindingsweg λεωφόρος

doorn n
1. scherp uitsteeksel aan een plant αγκάθι

doornappel n
1. Datura stramonium, een zeer giftige plant die hallucinogene alkaloïden bevat Στραμώνιο

doorsnede n
1. doorsnijvlak διατομή
2. diameter διάμετρος

doorzichtig /doːrˈzɪxtəx/ /doːrˈzɪxtɪx/ /do̝ːrˈzɪχtəχ/ adj
[1] waar licht zo ongehinderd door kan treden dat het zicht erdoor niet belemmerd wordt διαφανής

doos /doːs/ n
1. een veelal kartonnen balkvormig opslagmiddel κουτί κιβώτιο

dopen v
2. iemand ritueel met water besprenkelen of erin onderdompelen en zodoende tot een geloof toelaten βαπτίζω

doping n
1. stimulerende (genees)middelen ντοπάρισμα

dorp /dɔrp/ n
1. een kleine, permanente nederzetting χωριό

dorst n
δίψα

dorsvloer n
αλώνι

dossier /doˈsir/ /dɔˈʃe/ n
1. een aantal documenten, nota's en eventuele andere objecten die samen een geheel vormen αρχείο

douane n
1. een overheidsdienst die belast is met de controle op het internationaal goederenverkeer τελωνείο

douche /duʃ/ n
1. Stortbad ντους

downloaden /ˈdɑunlodə(n)/ v
1. een bestand van een computer of server op afstand naar een lokale computer of server overbrengen κατεβάζω

dozijn n
1. een set van twaalf δωδεκάδα

draad /draːt/ n
3. elektrisch verbindingsmateriaal σύρμα

draadloos /drat.los/ /ˈdraːd.loːs/ adj
1. waarbij geen draden nodig zijn voor de overdracht van een een signaal ασύρματος

draagbaar /ˈdraxbar/ /ˈdraχbar/ adj
1. te dragen, met de mogelijkheid gedragen te worden φορητός

draagbaar /ˈdraxbar/ /ˈdraχbar/ n
1. een baar waarop iets gedragen kan worden φορείο

draai /draːi̯/ n
1. omwenteling στροφή

draaiboek n
σενάριο

draaien /ˈdraːi̯ən/ v
1. om een middelpunt bewegen γυρίζω

draaiing n
στροφή

draaimolen n
καρουζέλ

draaitol n
1. speelgoed dat op zijn punt kan draaien σβούρα

draak /draːk/ n
1. fabeldier δράκος δράκοντας

dragen v
1. al van de vloer houdend vervoeren κουβαλώ

drager n
1. een persoon die (letterlijk) draagt κομιστής

dragon /ˈdraɣɔn/ n
εστραγκόν

dragonder n
1. δραγόνος

drama n
1. een droevige of aangrijpende gebeurtenis δράμα
2. een bepaald soort film of toneelstuk δράμα

drank /drɑŋk/ n
2. vloeistof om de dorst te lessen ποτό
1. alcoholhoudende vloeistof ποτό

dreigen v
1. een bestraffende handeling in het vooruitzicht stellen απειλώ

drempel n
1. onderdorpel van een kozijn κατώφλι
2. κατώφλι

drie cardinalNumeral
1. telwoord τρία

drie n
1. Het getal 3 τρία

drie-eenheid n
τριάδα

driehoek n
1. (meetkunde) een geometrische vorm τρίγωνο

driehoeksverhouding n
1. (romantische) verhouding waarbij drie mensen zijn betrokken ερωτικό τρίγωνο

driekleur n
τρίχρωμη σημαία

driemaal adv
1. in drie gevallen τρις

drietand n
τρίαινα

driewieler n
τρίκυκλο

drieëntwintig n
είκοσι τρείς

drijfgas n
1. gas dat in spuitbussen gebruikt wordt om de inhoud onder druk te zetten προωθητικό (μέσο) προωστική ύλη

drijfzand /drɛifsɑnt/ n
κινούμενη άμμος

dringend adj
επείγων

drinken /'drɪŋkə(n)/ v
πίνω

drogen v
1. vocht laten of doen verdampen στεγνώνω

drogisterij n
winkel van een drogist φαρμακοπωλείο

drol /drɔl/ n
1. uitwerpsel, ontlasting κουράδα

dromedaris n
1. Camelus dromedarius, herkauwer uit Afrika met vetbult op de rug δρομάς

dromen v
2. voorstellen wat men graag wil gebeuren ονειρεύομαι

dromer n
ονειροπόλος

dronkenschap n
het zwaar onder invloed van alcohol zijn μέθη

droog /droːx/ adj
1. geen of zeer weinig vocht bevattend. ξηρός

droogte n
1. lange periode zonder of met minder neerslag ανομβρία

droom n
1. beelden die men ziet wanneer men slaapt όνειρο
2. een gedachte waarvan met graag had gehad dat ze werkelijkheid werd όνειρο

drug n
ναρκωτικό

drugsverslaafde /'drɵksfər'slaːfdə n
1. Verslaafd persoon ναρκομανής τοξικομανής

druif n
1. vrucht van de druivelaar (wijnstok) σταφύλι

druk /drʏk/ n
1. pressie, kracht die over een oppervlakte uitgeoefend wordt πίεση

drukker n
1. een persoon die afdrukken maakt τυπογράφος

druppel /drɵ.pəl/ n
σταγόνα

dubbel /ˈdʏbəl/ adj
1. tweemaal voorhanden διπλός

dubbelganger n
σωσίας

dubnium n
1. een scheikundig element met het symbool Db ντούμπνιο

due diligence n
διαγνωστικός έλεγχος

duel n
1. een gevecht tussen twee personen, gewoonlijk onder bepaalde regels διαμάχη

duf /dʏf/ adj
1. saai, doods τρυπώντας

duif /dœʏ̯f/ /dœːf/ n
1. een vogel die een koerend geluid maakt περιστέρι

duik n
βουτιά

duikboot n
υποβρύχιο

duiken /ˈdœy̯kə(n)/ v
1. het zich onder water voortbewegen (van bijvoorbeeld duikboten) of zwemmen (van mensen) βουτώ
2.in het water springen zodat de armen eerst het water in gaan κατάδυση
3. snel naar beneden gaan κατάδυση
4. snel verbergen of ontwijken κατάδυση

duiker n
1. iemand die voor beroep of plezier... δύτης

duim /dœy̯m/ n
1. eerste, kortste en dikste vinger αντίχειρας
2. lengtemaat ίντσα

duin /dœʏ̯n/ /dœːn/ n
αμμόλοφος αμμοθίνα

duisternis /ˈdœʏstərˌnɪs/ n
1. een toestand van weinig of geen verlichting σκοτάδι

duivel n
διάβολος

duivenkot n
1. περιστερώνας

duizeligheid n
1. het gevoel zijn evenwicht te verliezen ζαλάδα

duizend /ˈdœy̆zənt/ n
1000 χίλια

duizendblad n
αγριαψιθιά

duizendpoot n
1. een geleedpotig dier met een groot aantal poten σαραντοποδαρούσα

dun /dʏn/ adj
1. van geringe dikte αδύνατος

dunlipharder n
Τζεράνι

duodenum /dywoˈdenʏm/ n
1. twaalfvingerige darm δωδεκαδάκτυλο

duren /'dyːrə(n)/ v
1. een bepaalde tijd in beslag nemen διαρκώ

durven /ˈdʏr.və(n)/ v
1. ~ te de moed hebben om iets gewaagds te doen τολμώ

dus /dʏs/ conjunction
1.om die reden, daarom άρα

duur /dyr/ adj
niet goedkoop ακριβός

duurzaam /ˈdyːr.zam/ adj
1. lang meegaand ανθεκτικός

duurzaamheid n
2. αειφορία

duwen /dy.ʋǝⁿ/ v
1. door druk uit te oefenen doen voortbewegen σπρώχνω

dvd n
1. de afkorting voor digital versatile disc,... DVD

dwaalleer n
1. een leer die afwijkt van de officiële of orthodoxe leer αίρεση

dwaas n
1. iemand die onverstandig denkt en/of handelt κάρτα ταρό

dwang /dʋɑŋ/ n
εξαναγκασμός

dwangbuis n
1. een kledingstuk dat de drager bewegingsvrijheid van de armen en handen ontneemt ζουρλομανδύας

dwarsbomen /ˈdwɑrzbomə(n)/ v
1. tegenwerken, moeilijkheden geven ματαιώνω

dwerg n
1. een buitengewoon klein mens νάνος

dwergplaneet n
1. πλανήτης νάνος

dwingen v
1. iemand tegen zijn wil iets opleggen αναγκάζω

dynamiet n
springstof waarin nitroglycerine door een poreuze stof wordt vastgehouden δυναμίτης

dynamo n
δυναμό

dysenterie n
1. rode loop, bloeddiarree δυσεντερία

dyslexie /dɪslɛkˈsi/ n
1. het onvermogen om woorden, waarvan men wel de letters ziet, in hun betekenis te vatten δυσλεξία

dysprosium n
1. scheikundig element met symbool Dy en atoomnummer 66 δυσπρόσιο

dysthymie n
δυσθυμία

e-mail /ˈiːmeːɫ/ /ˈiːmɪːɫ/ n
1. een systeem voor het verzenden van berichten via een computernetwerk ημέιλ
2. een bericht dat verstuurd is via e-mail ημέιλ

eb n
1. een getijde waarbij het water van de zee zakt, in tegenstelling tot vloed, waarbij het water stijgt άμπωτη

echo /ˈɛ.xo/ /ˈɛ.χo/ n
1. een hoorbare terugkaatsing van een gemaakt geluid ηχώ

echolalie n
1. het dwangmatig herhalen van woorden of zinnen, zonder de betekenis ervan daadwerkelijk te doorgronden ηχολαλία

echt adj
2. waarachtig, juist, niet vervalst αυθεντικός

echter /ˈɛxtər/ conjunction
1. een beperkende tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) beperkt μα

echtgenoot /ˈɛxtxəˌnot/ n
1. een mannelijke huwelijkspartner σύζυγος

echtgenote /ˈɛxtxəˌnotə/ /ˈɛχtχəˌnotə/ n
1. een vrouwelijke huwelijkspartner σύζυγος

echtpaar /ɛx(t)par/ n
1. twee mensen die met elkaar getrouwd zijn ζευγάρι

echtscheiding n
1. formele verbreking van een huwelijksband διαζύγιο

eclectisch adj
εκλεκτικός

eclips /eˈklɪps/ n
1. het verschijnsel waarbij een ster en twee of meer andere hemellichamen in één lijn komen te staan, waardoor de schaduw van het ene hemellichaam het andere verduistert εκλείψη

ecologie /ˌe.ko.lo.ˈɣi/ /ˌe.ko.lo.ˈχi/ n
1. de tak van wetenschap die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert οικολογία

economie n
2. het geheel van productie, handelsverkeer en diensten binnen een bepaalde regio οικονομία οικονομικά

economisch adj
1. betreffende economie οικονομικός

economiseren v
1. uitsparen, bezuinigen οικονομώ

econoom n
1. deskundige op het gebied van de economie οικονομολόγος

ecosysteem n
1. alle organismen in hun leefomgeving. Οικοσύστημα οικοσύστημα

ectoplasma n
εκτόπλασμα

edelhert n
1. Cervus elaphus, hertensoort ελάφι

edelmetaal n
1. een metaal dat niet licht aan corrosie of oxidatie ten prooi valt ευγενές μέταλλο

edelsteen n
1. een stuk edelgesteente πολύτιμος λίθος

editie n
έκδοση

eed /et/ n
1. een plechtige verzekering dat men de waarheid spreekt of een belofte zal nakomen όρκος

eekhoorn /ˈekˌhɔːrn/ n
1. een klein knaagdier met lange pluimige staart dat vooral in bomen leeft σκίουρος

eelt n
1. verdikking van de huid κάλος

een adj
ένας

eend /eːnt/ n
1. watervogel πάπια νήσσα

eendagsvlieg n
1. een insect dat na het larvenstadium slechts korte tijd leeft εφήμερος

eendracht n
ένωση

eenduidig /enˈdœydəx/ adj
1. zonder twijfel μονοσήμαντος

eenendertig n
τριάντα έν

eenentachtig n
ογδόντα έν

eenentwintig /ˌe.nən.ˈtʋɪn.təχ/ n
getal één groter dan twintig, volgt na twintig en vóór tweeëntwintig είκοσι ένα

eenenveertig /eːnɛnvɪːrtɪɣ (?)/ n
σαράντα έν

eenenvijftig n
πενήντα έν

eenenzestig n
εξήντα έν

eenenzeventig n
εβδομήντα έν

eenheid n
1. bij elkaar horend geheel met kenmerkende eigenschappen ενότητα
2. maat waarin hoeveelheden worden uitgedrukt μονάδα

eenhoorn n
μονόκερως

eenlettergrepig adj
1. μονοσυλλαβικός

eenmaal adv
1. een enkele keer άπαξ

eens /ens/ /əns/ adv
άλλοτε

eentonig /enˈtonəx/ adj
1. saai doordat het telkens hetzelfde is μονότονος

eenvoud n
1. afwezigheid van pracht en praal απλότητα

eenvoudig /enˈvʌːdəx/ /enˈvʌːudəx/ adj
1. niet ingewikkeld απλός
2. zonder overdaad of vertoon απλός

eenzaamheid n
1. de hoedanigheid van het eenzaam zijn μοναξιά

eenzaat n
2. eenling ερημίτης

eer /er/ n
1. aanzien, roem τιμή

eerder adv
1. vroeger in de tijd νωρίτερος

eergister /ˈeːrɣɪstər/ /ˈɪːrχɪstər/ adv
1. de voorlaatste dag die voltooid is προχθές

eergisteren /ˈɪːrɣɪstərə(n)/ /ˈɪːrχɪstərə(n)/ adv
1. de voorlaatste dag die voltooid is προχθές

eerlijk /ˈeːrlək/ adj
1. vrij van leugen en bedrog τίμιος

eerlijkheid /'erlək,hɛɪd/ n
1. het vertellen van de waarheid εντιμότητα

eerste /ˈɪːrstə/ n
1. nummer één in een rij πρώτος

eerste naamval phraseologicalUnit
ονομαστική

eerste persoon phraseologicalUnit
1. grammaticale term die de spreker of sprekers aanduidt. πρώτο πρόσωπο

eervol adj
αξιότιμος

eerzucht n
1. verlangen naar eer of roem φιλοδοξία

eetbaar /ˈeːitbaːr/ /ˈeːtbaːr/ adj
1. geschikt om gegeten te worden εδώδιμος

eetkamer /ˈetkamər/ n
1. een kamer waar maaltijden worden genuttigd τραπεζαρία

eetlepel /etlepəl/ n
1. κουταλιά

eetlust n
1. de behoefte om voedsel tot zich te nemen. όρεξη

eeuw /eːu̯/ n
1. een periode van 100 jaar αιώνας

eeuwig /eːwɪx/ /eːʋəχ/ /eːβ̞əx/ adj
1. voortdurend, zonder einde αιώνιος

eeuwigheid /ɪːβ̞əχɛɪ̯t/ n
1. alle tijd die nog zal komen αιωνιότητα

effect n
1. uitwerking αποτέλεσμα

eg /ɛx/ /ɛχ/ n
1. een landbouw- of tuinbouwwerktuig dat gebruikt wordt voor het zaaiklaar maken van de grond σβάρνα

egel /ˈexəl/ n
1. Erinaceus europaeus, een klein insectenetend zoogdier waarvan de rugzijde met stekels bezet is σκατζόχοιρος σκαντζόχοιρος

ei /ɛɪ/ /ɛɪ̯/ /ɛː/ n
1. voedingsmiddel αβγό

eidereend n
1. een type zee-eend en de leverancier van de dons in dekbedden en kussens σωματερία

eierstok n
1. het geslachtsorgaan van de vrouw waarin eicellen gevormd worden ωοθήκη

eigenaar n
1. iemand wiens bezit iets is ιδιοκτήτης

eigenbelang n
ιδιοτέλεια

eigennaam n
1. een naam waardoor men een mens, dier of ding zich van andere van dezelfde soort onderscheidt κύριο όνομα

eigenschap n
1. een gegeven karakteristiek die eigen is aan een bepaalde persoon of zaak ιδιότητα

eigenzinnig adj
ιδιότροπος

eik /ɛi̯k/ /ɛːk/ n
1. Quercus, een geslacht van loofbomen βελανιδιά

eikel /ˈɛɪkəɫ/ n
1. vrucht van de eik βeλανίδι

eiland /ɛilɑnt/ n
1. een stuk land dat omringd is door water Νησί νησί νήσος

eilandbewoner n
1. iemand die op een eiland woont νησιώτης

eilandengroep n
αρχιπέλαγος

eilander n
1. iemand die op een eiland woont νησιώτης

eileider n
1. een deel van de geslachtsorganen van de vrouw σάλπιγγα

eind goed, al goed phraseologicalUnit
1. τέλος καλό, όλα καλά

einde /ˈɛɪ̯ndə/ /ˈɛːndə/ n
1. het punt in ruimte of tijd waar iets ophoudt τέλος

eindig adj
1. een einde hebbende πεπερασμένος

eindigen v
1. iets tot een besluit voeren λήγω

eindmeet n
1. [[γραμμή]] [[τερματισμός

einsteinium n
1. scheikundig element met symbool Es en atoomnummer 99 αϊνστάνιο

eis /ɛɪ̯s/ n
1. een dwingende vraag απαίτηση

eisen /ˈɛi̯sə(n)/ v
1. zeer dringend vragen, vaak met een sanctie op het niet beantwoorden ervan απαιτώ

eiwit /ɛiwɪt/ n
2. een tot een klasse van polymere stoffen met een hoog moleculair gewicht behorende stof die samengesteld is uit diverse alfa-aminozuren verbonden door peptidebindingen πρωτεΐνη

ejaculatie n
εκσπερμάτιση

ejaculeren v
sperma uitwerpen εκσπερματώνω

ekster n
1. een zwartwitte kraaiachtige zangvogel met een lange staart κίσσα καρακάξα

eksteroog n
1. een vaak pijnlijke, naar binnen groeiende eeltplek (verdikking van de huid) κάλος

el /ɛl/ n
1. een oude lengtemaat gebaseerd op de lengte van de menselijke ellepijp, gewoonlijk 60 à 70 cm αρσίν

eland n
1. een groot hert uit de poolstreken met een opvallend groot en breed vertakt gewei άλκη

elastieken adj
1. van elastiek gemaakt ελαστικός

elastisch /e'lɑstis/ adj
1. rekbaar ελαστικός

elders adv
1. άλλοθι

elegant /eləˈɣɑnt/ adj
1. een prettige uitstraling hebbend door de subtiele afwerking κομψός

elektricien n
1. vakman op gebied van elektriciteit ηλεκτρολόγος

elektriciteit /eˌlɛktrɪsiˈtɛɪt/ n
2. de elektrische stroom als energiedrager ηλεκτρισμός/(ηλεκτρικό) φορτίο/ηλεκτρικό ρεύμα ηλεκτρισμός

elektriciteitscentrale n
1. een krachtcentale waar elektriciteit wordt opgewekt μονάδα (σταθμός) παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ισχύος)

elektrisch adj
1. door middel van elektriciteit ηλεκτρικός

elektro-encefalogram abbreviation
1. hersenfilm ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

elektromagneet n
1. een magneet waarvan het veld door een elektrische stroom veroorzaakt wordt ηλεκτρομαγνήτης

elektromagnetisch adj
ηλεκτρομαγνητικός

elektromagnetisme n
ηλεκτρομαγνητισμός

elektron n
1. één van de elementaire deeltjes, het lichtste deeltje met een elektrische lading ηλεκτρόνιο

elektronica n
1. de tak van elektrotechniek die zich bezighoudt met het gedrag van elektronen... ηλεκτρονική

elektronisch adj
ηλεκτρονικός

elektrotechniek n
1. de studie en praktische toepassing van alles wat met elektriciteit en elektromagnetisme te maken heeft Ηλεκτρολόγος μηχανικός

element n
στοιχείο

elementair adj
στοιχειώδης

elementair deeltje n
στοιχειώδες σωματίδιο

elf /ɛl(ə)f/ cardinalNumeral
1. geheel getal groter dan tien en kleiner dan twaalf έντεκα

elfde /ˈɛlf.də/ /ˈɛlv.də/ ordinalAdjective
1. nummer elf in een rij ενδέκατος

elftal n
1. een sportploeg die uit elf spelers bestaat ομάδα

elk /ɛlk/ indefinitePronoun
1. ieder afzonderlijk κάθε

elkaar /əl'kar/ reciprocalPronoun
1. drukt uit dat van twee of meer personen ieder op zijn eigen manier tegenover de ander handelt αλλήλων

elleboog n
1. Gewricht αγκώνας

ellepijp /ˈɛləpɛɪp/ /ˈɛləpɛːp/ n
bot in de onderarm ωλένη

ellips n
2. een stijlfiguur waarbij een lopende zin wordt afgebroken, die echter door de toehoorder (lezer) gemakkelijk kan worden afgemaakt έλλειψη
1. twee-dimensionale figuur die wordt gevormd door alle punten waarvoor de som van de afstanden tot twee gekozen punten, een vaste waarde heeft έλλειψη

els n
1. boom άλνος
2. priem σουβλί

embleem n
1. concrete figuur voor een abstract begrip έμβλημα

embolie n
εμβολισμός

embryo n
1. een organisme in het eerste ontwikkelingsstadium na de bevruchting έμβρυο

emfyseem n
1. longaandoening εμφύσημα

emigreren /ˌemiˈχrɪːrə(n)/ v
1. naar het buitenland verhuizen μεταναστεύω

emiraat /emɪˈraːt/ n
1. gebied van een emir εμιράτο

emmer /ˈɛmər/ n
1. busvormig vat (met hengsel), waarin men vloeistoffen of vaste stoffen kan verplaatsen κουβάς

emoe n
1. drietenige loopvogel uit Australië. εμού δρομαίος

emoji n
1. ideogrammen die worden gebruikt in Japanse elektronische berichten en webpagina's εμότζι

empirisch adj
1. wat op ervaring of proefneming berust εμπειρικός

empyeem n
εμπύημα

emulgeren v
1. een melkachtige oplossing vormen γαλακτωματοποιώ

emulsie n
γαλάκτωμα

en /ɛn/ conjunction
και κι

encefalopathie n
εγκεφαλοπάθεια

encyclopedie /ˌɛnsiklopeˈdi/ n
1. een gestructureerde en geschreven verzameling van menselijke kennis, in boekvorm of digitaal εγκυκλοπαίδεια

endeldarm n
1.het laatste deel van het spijsverteringskanaal vlak voor de anus ορθό

endemisch adj
1. inheems ενδημικός

endocrinologie n
1. de wetenschap die zich bezighoudt met de afscheidingen van klieren in het lichaam ενδοκρινολογία

endogeen adj
1. van binnen uit τοπικός

energie n
1. het vermogen iets te doen ενέργεια

eng /ɛŋ/ adj
2. met weinig tussenruimte stenos

engel n
1. hemels wezen άγγελος

enig adj
2. uniek μοναδικός

enige indefiniteCardinalNumeral
1. een vrij klein aantal λίγο

enkel n
1. gewricht dat de voet met het been verbindt αστράγαλος

enkelvoud n
1. een woord dat in die vorm naar één voorwerp of mens verwijst of dat aanduidt dat slechts één persoon de handeling uitvoert ενικός

enthousiast /ɛntuˈʒɑs/ /ˌɑn.ty.ˈʒɑst/ adj
1. hartstochelijk, met geestdrift ενθουσιαστικός

entomologie n
εντομολογία

entropie n
1. een getal evenredig met de logaritme van het aantal realiseringmogelijkheden, ook wel gedefinieerd als de reversibele warmte gedeeld door de temperatuur εντροπία

enveloppe n
1. een papieren omslag voor brieven φάκελος

enzym /ɛnˈzim/ n
1. een organische molecuul dat biologische reacties mogelijk maakt of versnelt zonder daarbij zelf... ένζυμο

epicentrum n
1. het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving επίκεντρο

epidemie /epideˈmi/ n
1. besmettelijke ziekte die zich snel verspreidt onder een groep van mensen επιδημία

epidemiologie n
επιδημιολογία

epidemisch adj
επιδημικός

epifenomeen n
επιφαινόμενο

epifyse /ˌepiˈfizə/ n
1. een klier die onderdeel is van de epithalamus en melatonine uitscheidt επίφυση κωνάριον

epigastrium n
έπιγάστριον

epilepsie n
1. vallende ziekte, toevallen επιληψία

epiloog n
1. een naschrift toegevoegd aan een boek of film επίλογος

episch adj
επικός

epistaxis n
1. neusbloeding επίσταξη

epitheel n
1. dekweefsel, bovenste laag van de huid en slijmvliezen επιθήλιο

equator n
1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt ισημερινός

equinox n
1. passage van de zon door het vlak van de evenaar ισημερία

erbium n
1. een scheikundig element en zilverwit lanthanide met het symbool Er en het atoomnummer 68 έρβιο

erectie n
1. oprichting van het mannelijk lid στύση

erepenning n
1. onderscheiding in de vorm van een munt μετάλλιο

erf n
1. grondgebied rond een boerderij αυλή

erfelijk adj
1. wat op genetische wijze door nazaten verkregen kan worden κληρονομικός
2. overdraagbaar op de oudste zoon, of meestal bij het ontbreken daarvan op de oudste dochter κληρονομικός

erfgenaam n
1. man die andermans bezittingen of titel(s) erft κληρονόμος

erfstuk n
1. een veelal kostbaar goed van van generatie op generatie door vererving overgegeven wordt κειμήλιο

erfzonde n
1. de zonde die volgens de christelijke leer op ieder mens, zelfs een pasgeboren kind, rust vanwege de zondeval van Adam προπατορικό αμάρτημα

erg /ˈɛr<sup>ə</sup>x/ adv
1. in hoge mate πολύ

ergens adv
κάπου

ergeren /'ɛrɣərə(n)/ v
1. gevoelens van onvrede veroorzaken ενοχλώ

ergonomie n
εργονομία

erkennen /ɛrˈkɛnə(n)/ v
1. inzien, toegeven αναγνωρίζω
2. als wettig, echt, juist aanvaarden αναγνωρίζω

ernst n
1. stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien σοβαρότητα

ernstig adj
1. zonder grappen en serieus σοβαρός

erosie n
1-2. beschadiging en afslijting Αποσάθρωση

erts n
1. steen μετάλλευμα

ervaren adj
1. bekwaam door ervaring έμπειρος

ervaring n
1. een vorm van kennis εμπειρία

erven /'ʔɛr.və(n)/ v
1. de eigendommen van een overledene, meestal een familielid, rechtens verkrijgen κληρονομώ

erwt n
1. een bepaalde peulvrucht, een groentesoort μπιζέλι

es /ɛs/ n
1. een soort loofboom μελιά φράξος

escapade n
1. dwaze (jongens) streek περιπέτεια

eschatologie /ɛsˌxatolo'gi/ n
εσχατολογία

esdoorn /ˈɛsdorn/ n
1. boom of heester uit het geslacht ( σφενδάμι

esperantist n
εσπεραντίστρια

essentieel adj
1. zeer belangrijk ουσιαστικός

ester n
1. een koolstofverbinding met de functionele groep -C(=O)-O-C- εστέρας

esthetica /ɛsˈtetiˌka/ n
1. het filosofisch discours over het wezen van kunst of het wezen van schoonheid αισθητική

esthetisch adj
αισθητικός

etage /e'taʒə/ n
πάτωμα

eten /ˈetə(n)/ v
1. het nuttigen van voedsel τρώω τρώγω

ethaan n
1. C₂H₆ αιθάνιο

ethanol /etaˈnɔl/ n
1. een chemische verbinding met twee koolstofatomen en een alcoholgroep αιθανόλη

ether n
1. een organische verbinding met de functionele groep C-O-C αιθέρας

ethiek n
1. een praktische wijsbegeerte die zich bezighoudt met wat goed en kwaad is ηθική

ethisch adj
ηθικός

etiologie n
1. de leer van de ziekteoorzaken αιτιολογία

etmaal n
1. een tijdseenheid bestaande uit 24 uren εικοσιτετράωρο

etnologie /ɛtnoːloːɣi/ /ɛtnoːloːʝi/ n
εθνολογία

etter /ɛtər/ n
1. wittig vocht met witte bloedlichaampjes en bacteriën dat bij een ontsteking afgescheiden wordt πύον

etymologie n
1. woordherkomst ετυμολογία
2. studie naar oorsprong en verandering van vorm en betekenis van woorden ετυμολογία

eufemisme n
1-2. ευφημισμός

euforie /ˌø.fo̝.ˈri/ n
1. verhoogd gevoel van welzijn ευφορία

eunuch n
ευνυχός ευνούχος

euro /'øː.ro/ /'ɵː.ro/ n
1. munt en munteenheid ευρώ

europium n
1. scheikundig element met symbool Eu en atoomnummer 63 ευρώπιο

euthanasie n
1. handelingen die iemands leven beëindigen of het sterven bespoedigen, om pijn en lijden te verkorten ευθανασία

eutrofiëring n
ευτροφισμός

evacuatie n
εκκένωση

evacueren /evɑky'erə(n)/ v
εκκενώνω

evangelie n
ευαγγέλιο

even /'ɛvɛ(n)/ /ˈevə(n)/ adj
1. Deelbaar door twee ζυγός

evenaar /evəˈnar/ /ˈevənar/ n
1. een denkbeeldige cirkel die op een hemellichaam het noordelijk van het zuidelijk halfrond scheidt ισημερινός

evenwicht /'evənʋɪxt/ n
1. ισορροπία

evenwijdig adj
1. in alle punten even ver in loodrechte zin verwijderd zijnde παράλληλος

ever n
αγριόχοιρος αγριογούρουνο

everzwijn n
αγριογούρουνο αγριόχοιρος

evolutie /ˌevoˈlysi/ /ˌevoˈlytsi/ n
1. ontwikkeling, verandering εξέλιξη

exact adj
1. zonder benadering, precies vastgesteld ακριβής

examen /ɛk'samə/ n
1. een onderzoek naar de kennis of vaardigheden van iemand door middel van ondervraging διαγώνισμα

excommunicatie n
αφορισμός

excursie n
εκδρομή

excuseren v
συγχωρώ

executeren v
εκτελώ

exegese n
εξήγηση

exhibitie n
επίδειξη

exhibitionist n
επιδειξίας

existentie n
ύπαρξη

exodus n
2. uittocht van een grote groep mensen met als doel niet meer terug te komen έξοδος

exoniem n
ενδώνυμο

exoplaneet n
εξωπλανήτης

exorcisme n
εξορκισμός

exotisch adj
1. vanuit verre vreemde landen εξωτικός

experiment n
πείραμα

experimenteel adj
1. πειραματικός

experimenteren v
1. πειραματίζομαι

expert /ɛkˈspɛːr/ n
1. iemand die bijzonder goed bekend is met een bepaald onderwerp ειδικός

exploderen v
ανατινάζω

explosie n
έκρηξη

exporteren v
1. goederen aan een afnemer in het buitenland verhandelen εξάγω

expressionisme n
εξπρεσιονισμός

extase /ɛk'stazə/ n
1. een toestand van buiten zichzelf zijn door verrukking έκσταση

ezel /ˈezəɫ/ n
1. paardachtig dier γάιδαρος γαϊδούρι

ezelin n
1. vrouwelijke ezel γαϊδούρα

fabel /ˈfabəl/ n
1. een kort moraliserend verhaal met dieren of zaken als handelende personen μύθος

fabriceren v
1. een product door middel van werktuigen bewerken of vervaardigen κατασκευάζω

fabriek /fa'brik/ n
1. plaats waar op industriële schaal productie bedreven wordt εργοστάσιο

fabrikant n
κατασκευαστής

factor /fɑktɔr/ n
παράγοντας

factuur /fɑkˈtyr/ n
1. een document met een beschrijving van goederen die een bedrijf (aan een ander bedrijf) geleverd heeft τιμολόγιο

facultatief /fɑkəltɑ'tif/ adj
1. onverplicht of vrijwillig προαιρετικός

fagot n
1. (muziekinstrument) een houten blaasinstrument met dubbelriet φαγκότο

fakkel n
1. staaf of stok die aan de bovenkant in een brandbare stof gedrenkt is, brandend zorgt het voor verlichting πυρσός

falen /ˈfaːlən/ v
1. niet bereiken van doelen αποτυχαίνω

fallisch adj
1. met betrekking tot het mannelijk lid φαλλικό

familie /fa.ˈmi.li/ /fa.ˈmiː.lɪ̯ə/ n
1. (bloed)verwantschap door een gemeenschappelijke oorsprong oικογένεια οικογένεια

fantasie n
1. vermogen om nieuwe gedachten te kunnen vormen, mogelijk niet altijd op waarheid berust φαντασία

fantastisch /fɑnˈtɑstis/ adj
φανταστικός

farad n
φαράντ

farao /ˈfarao/ n
1. Φαραώ

farizeeër /fariˈzejər/ n
1. Φαρισαίος

farmaceutisch adj
1. uit de farmacie, met betrekking tot de productie van geneesmiddelen φαρμακευτικός

farmacie n
φαρμακευτική

farmacologie n
φαρμακολογία

fascisme /fɑˈsʲɪsmə/ n
ideologie φασισμός

fascistisch adj
1. van het fascisme φασιστικός

fatsoen /fɑt'sun/ n
1. goede manieren αιδώς

fauna /ˈfʌʊna/ /ˈfʌːna/ n
1. het geheel aan dieren in een gebied πανίδα

fauteuil /fo.tœj/ n
1. Soort stoel πολυθρόνα

fazant n
1. kleurrijke hoendervogel φασιανόs φασιανός

façade /fa.ˈsa.də/ n
1. de zichtbare buitenmuur van een gebouw, specifiek die aan de voorkant πρόσοψη

februari /febryˈwaːri/ n
1. de tweede maand van het jaar Φεβρουάριος

fecaal adj
1. met betrekking tot de ontlasting περιττωματικός

federaal adj
ομοσπονδιακός

federatie n
1. een verbond van samenwerkende staten of lichamen die hun zelfstandigheid behouden ομοσπονδία

fee /fe:/ n
1. νεράιδα

feest /fest/ n
1. een vermakelijke en vreugdevolle sociale gelegenheid γιορτή

feestdag n
αργία γιορτή

feit /fɛi̯t/ n
1. een gebeurtenis of omstandigheid die werkelijk gebeurd is γεγονός

fel /fɛl/ adj
άγριος

feliciteren v
1. iemand geluk toewensen συγχαίρω

feloek n
1. een zeilschip φελούκα

feminisme n
Φεμινισμός φεμινισμός

feministe n
1. vrouw die streeft naar gelijke rechten voor vrouwen φεμινίστρια

fenomeen /fenoˈmen/ n
1. een verschijnsel φαινόμενο

fenomenologie n
φαινομενολογία

fenotype n
φαινότυπος

fermentatie n
1. gisting ζύμωση

fermium n
1. scheikundig element met symbool Fm en atoomnummer 100 φέρμιο

festival /ˈfɛstiˌvɑɫ/ n
1. een groot evenement met zang en dans en muzikale optredens φεστιβάλ
1. een reeks optredens φεστιβάλ

fez /fɛs/ n
1. een bepaald soort hoed van Turkse oorsprong φέσι

fictie n
μυθιστόρημα

fier adj
1. trots περήφανος

fiets /fits/ n
1. een tweewielig vervoermiddel dat door middel van spierkracht middels pedalen wordt voortbewogen ποδήλατο

fietsen /fitsə(n)/ v
1. op een fiets rijden ποδηλατώ

fijn /fɛi̯n/ adj
1. van geringe dikte λεπτός
3. leuk λεπτός

filatelie n
φιλοτελισμός

file /faɪl/ /filə/ n
1. een lange rij met stilstaande of langzaam voortbewegende voertuigen of personen μποτιλιάρισμα
2. een bestand op de computer αρχείο

filiaal /filiˈjal/ n
1. een pand in een reeks van panden υποκατάστημα

film n
3. een opname van bewegende beelden die een verhaal vertelt ταινία
4. de filmindustrie φιλμ

filologie n
Φιλολογία φιλολογία

filoloog /ˌfiloːˈloːɣ/ n
1. iemand die zich specialiseert in de studie van de taal en de cultuur van een mensengemeenschap φιλόλογος

filosofie /filozoˈfi/ n
1. de oudste theoretische discipline die het verlangen heeft en streeft naar kennis en wijsheid φιλοσοφία

filosofisch adj
1. φιλοσοφικός

filosoof n
φιλόσοφος

filter /fɪltər/ n
1. een voorwerp met kleine gaatjes waar water of gassen doorheen kunnen om gezuiverd te worden φίλτρο

finale n
1. de beslissende wedstrijd in een toernooi tussen de laatste twee deelnemers τελικό τελικός

financieel adj
1. met betrekking tot geld, geldelijk δημοσιονομικός

financieren v
1. voorzien van de benodigde geldmiddelen χρηματοδοτώ

fiool n
1. een medicijnflesje αμπούλα

firewall n
(informatica) hardware of software die een computer of netwerk beschermt tegen misbruik van buitenaf τείχος προστασίας

firma n
1. een handelsvennootschap waarbij de vennoten hoofdelijk voor het geheel aansprakelijk zijn επιχείρηση
2. een zaak of bedrijf επιχείρηση

fiscaal adj
δημοσιονομικός

fit / 'fɪt / adj
in goede lichamelijke conditie υγιής

fjord /fjɔrd/ /fjɔrt/ n
1. een bepaald type van inham in een bergachtige kust, gekenmerkt door steile wanden die door gletsjerwerking zijn uitgesleten φιόρδ

flamingo /flɑ'miŋgo/ n
1. een roze reigerachtige waadvogel met een haakvormige snavel uit de familie Phoenicopteridae φλαμίνγκο

flat /flɑt/ n
πολυκατοικία

flauw /flɑu/ adj
1. zonder smaak, meestal door een gebrek aan zout άγευστος
2. in overdrachtelijke zin smakeloos αστήρικτος

flauwvallen v
1. door hitte of gebrek aan frisse licht het bewustzijn verliezen λιποθυμώ

flegmone n
1. een in de breedte uitbreidende, maar moeilijk te begrenzen weefselontsteking die gepaard gaat met ettervorming πλαστρόν

flerovium n
1. scheikundig element met symbool Fl en atoomnummer 114 φλερόβιο

fles /flɛs/ n
1. een langgerekt, cilindrisch en meestal van glas vervaardigd vat met een nauwe hals die met een dop of kurk af te sluiten is μπουκάλι φιάλη βύτη μποτίλια μπουκάλα φλασκί

flexibel /flɛkˈsibəl/ adj
1. het vermogen hebbend gebogen te worden ευέλικτος

floppydisk n
1. # δισκέτα

flora /floˈrɑ/ n
1. plantenrijk in een bepaalde streek of periode χλωρίδα

fluisteren v
1. spreken met gedempte stem ψιθυρίζω

fluit n
1. een muziekinstrument φλάουτο

fluiten v
1. een fluit bespelen σφυρίζω

fluitist n
1. musicus die een fluit bespeelt αυλητής

fluor n
1. een chemisch element en een geelgroen halogeen φθόριο

fluorescentie n
1. het uitzenden van licht ... φθορισμός

fluweel n
1. een zachte, fijngeweven stof, waarbij rechtopstaande pluizen, de zg. pool van zijde... βελούδο

flux /flʏks/ n
1. stroom τήξη
2.aantal krachtlijnen dat loodrecht door een oppervlakte-eenheid gaat τήξη

fobie n
1. een ziekelijke vrees φοβία

focus /ˈfokʏs/ n
2. een punt of verzameling van punten waar alle stralengangen samenkomen εστία

foetus n
1. een nog niet voldragen menselijke of dierlijke vrucht έμβρυο

fok n
1. driehoekig zeil bevestigd aan de voorstag φλόκος

folie n
1. έλασμα

folklore n
1. alles wat een volk creëert of heeft gecreëerd λαογραφία

folteren /ˈfɔltərə(n)/ v
1. een gevangene onderwerpen aan lichamelijke en/of geestelijke pijniging, voornamelijk teneinde informatie los te krijgen βασανίζω

fonds n
1. een voor een bepaald doel vastgelegd kapitaal απόθεμα

fondue n
φοντύ

foneem n
1. een term uit de fonologie die verwijst naar een verzameling klanken die allemaal dezelfde betekenisonderscheidende functie hebben φώνημα

fonogram n
1. een visuele weergave van klanken φωνόγραμμα

fonologie /ˌfonoloˈɣi/ n
1. φωνολογία
2. φωνολογία

font n
1. letterype, karakterset γραμματοσειρά

fontein /fɔnˈtɛɪn/ /fɔnˈtɛːn/ n
1. kunstmatige bron, aangelegd om water omhoog te spuiten συντριβάνι

forel n
1. Zoetwatervis πέστροφα

formaldehyde n
1. φορμαλδεΰδη

formeel /fɔrˈmel/ adj
1. met inachtneming van strikte omgangsvormen επίσημος

formule n
τύπος

formulier /fɔrmyˈlir/ n
1. een stuk papier waarop voorgedrukte vragen kunnen worden beantwoord αίτηση

fornuis n
κουζίνα

fosfor n
1. met symbool P en atoomnummer 15 φωσφόρος φώσφορος

fosforesceren v
1.langdurig licht afgeven na belichting door het bestaan van een langlevende aangeslagen toestand φωσφορίζω

foto n
1 en 2 φωτογραφία

fotofobie n
1. lichtschuwheid φωτοφοβία

fotogeniek adj
1.op foto's een voordelige indruk makend φωτογενής

fotograaf n
1. iemand die fotos maakt φωτογράφος

fotograferen v
1. een afbeelding maken door de projectie van beeld op een lichtgevoelige laag φωτογραφίζω

fotografie n
1. de kunst om door chemische inwerking van licht op een gevoelige plaat afbeeldingen te maken φωτογραφία

foton n
1. een elementair deeltje waaruit elektromagnetische straling is samengesteld φωτόνιο

fotosynthese /ˌfotosɪnˈtezə/ n
1. φωτοσύνθεση

fototoestel n
1. een toestel om mee te fotograferen φωτογραφική μηχανή

fout /fɑut/ n
1. vergissing, onjuistheid σφάλμα

fragiel adj
1. kwetsbaar, breekbaar εύθραυστος

fragment n
θραύσμα

fragmentatie n
θρυμματισμός

framboos n
2. vrucht van de frambozenstruik σμέουρο

francium n
1. een scheikundig element met symbool Fr en atoomnummer 87 φράγκιο

frank /frɑŋk/ n
munteenheid φράγκο

frase n
1. een aantal woorden die een begrip uitdrukken, vaak een zinsdeel, soms een hele zin φράση

fregat n
1. Oorlogsschip φρεγάτα

frequent /freˈkwɛnt/ adj
1. vaak voorkomend συχνός

frequentie n
1,2. aantal keren of herhalingen per tijdseenheid συχνότητα

fret n
1. Mustela putorius furo, een marterachtig roofdiertje κουνάβι

friet n
1. de benaming voor een gerecht van gefrituurde aardappelreepjes ('patat frites') τηγανητές

fris adj
1. zojuist schoongemaakt, prettig ruikend δροσερός

frivoliteit n
ελαφρότητα

frons n
2. gelaatsuitdrukking συνοφρύωση

front n
1. voorkant μέτωπο
2. gevechtslinie μέτωπο

fructose n
bepaalde suiker die veel in zoete vruchten voorkomt φρουκτόζη

fruit /frœʏ̯t/ /frœːt/ n
1. voedsel dat bestaat uit eetbare vruchten καρπός φρούτον

frustreren v
ματαιώνω

functie /ˈfʏŋksi/ n
1. taak λειτούργημα συνάρτηση
2. positie binnen een bedrijf of organisatie λειτούργημα συνάρτηση
3. (wiskunde) afhankelijkheid tussen een element en een veranderlijke λειτούργημα συνάρτηση
4. (informatica) onderdeel van de broncode van een computerprogramma λειτούργημα συνάρτηση

functioneren v
1. ~ als een bepaalde functie vervullen λειτουργώ

fundamentalisme n
1. een orthodoxe, anti-liberale godsdienstige richting φονταμενταλισμός

fundamenteel adj
1. aan de basis staande θεμελιώδης

fungeren v
1. een bepaalde functie vervullen λειτουργώ ως

fusie n
σύντηξη

fuut /fyt/ n
1. watervogel met slank lichaam βουτηχτάρα

fysica /ˈfizika/ n
1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd φυσική

fysicus n
φυσικός

fysiologie n
φυσιολογία

fysiologisch adj
1. door de natuur bepaald, de natuurlijke verrichtingen van levende wezens of hun organen betreffend φυσιολογικός

fytopathologie n
φυτοπαθολογία

föhn /føn/ n
1. een toestel dat een warme luchtstroom voortbrengt voor het drogen en opmaken van het kapsel πιστολάκι

gaai /ɣaːj/ n
1. een middelgrote, gewoonlijk vrij kleurrijke zangvogel met een vrij lange staart uit de kraaienfamilie Corvidae κίσσα

gaan /ɣaːn/ /χaːn/ v
1. zich in een bepaalde richting bewegen πάω

gabber /ˈɣɑbər/ n
1. κολλητός

gade n
1. echtgenoot, echtgenote σύζυγος σύντροφος ταίρι

gadolinium /ɣadoˈlinijʏm/ n
1. een scheikundig element met symbool Gd en atoomnummer 64 γαδολίνιο

gal n
[A] 1. uit de lever afkomstig vocht dat een rol speelt in de spijsvertering, met name van vet χολή

galblaas n
1. een peervormig hol orgaan dat aan de rechterkant van het lichaam, achter (d.w.z. meer naar binnen) en onder de lever ligt χοληδόχος κύστη

galeniet n
1. een loodsulfide met de chemische formule PbS γαληνίτης

galg /χɑlx/ n
1. een houten constructie bestaande uit één of meer staande balken met een horizontale balk haaks daarop en één of meer diagonale balken ter ondersteuning, veelal gebruikt om mensen door verhanging ter dood te brengen κρεμάλα

gallium n
1. een scheikundig element met symbool Ga en atoomnummer 31 γάλλιο

galvanisch adj
1. door een elektrochemisch proces aangebracht γαλβανικός

galvaniseren /ˌɣɑɫvaniˈzeːrə(n)/ v
1. een laag zink opbrengen γαλβανίζω

gamma n
1-2 γάμμα

gang /ɣɑŋ/ n
1. lange smalle ruimte διάδρομος

gangreen /gɑŋ'gren/ n
1. de afsterving en ontbinding van een levend organisme γάγγραινα

gans /ɣɑns/ n
1. Anserinae, een vogel die tot de familie van de eendachtigen (Anatidae) behoort εταχτόχηνα χήνα

gapen /ˈɣa.pə(n)/ /ˈɣaː.pə(n)/ /ˈχa.pə(n)/ v
1. heel diep inademen met de mond ver open, moeilijk om bewust tegen te gaan χασμουριέμαι

garage /ɣa.ˈra.zʲǝ/ n
1. een overdekte autostalling γκαράζ

garanderen /ɣarɑndɪːrə(n)/ v
1. de uitkomst ergens van verzekeren βεβαιώνω

gareel n
ιπποσκευή

garnaal n
γαρίδα

gas /ɣɑs/ /χɑs/ n
1. aggregatietoestand αέριο ατμός

gasleiding n
1. een buis waardoor verschillende materialen in gasvorm vervoerd kunnen worden αεριαγωγός

gast /ɣɑst/ /χɑst/ n
1. wie ergens ontvangen, verwelkomd of op een bijzondere wijze behandeld wordt φιλοξενούμενος

gastenverblijf n
1. ξενώνας

gastheer n
1. een man ξενιστής
2. (biologie) een organisme ξενιστής

gastritis n
1. maagwandontsteking γαστρίτιδα

gastro-enteritis n
γαστρεντερίτιδα

gastronomie n
γαστρονομία

gastvrijheid n
φιλοξενία

gat /ɣɑt/ /χɑt/ n
1. opening τρύπα
4. een geval van tandwolf τρύπα
2. een tekort of ontbrekend deel οπή

gave n
1. een bijzondere aanleg ταλέντο
2. een geschenk ταλέντο

gazelle n
γαζέλα

gazon n
1. onderhouden, kort gemaaid grasveld bij een huis γκαζόν

gebak n
1. meestal zoet, gebakken voedsel specifiek gemaakt om van te genieten αρτοσκεύασμα

gebarentaal n
νοηματική γλώσσα

gebed /ɣə'bɛt/ v
1. het bidden προσευχή

gebergte n
1. een verzameling van bergen die met elkaar een groter geheel vormen οροσειρά

gebeuren /ɣə'bɵːrə(n)/ v
1. plaatshebben, werkelijkheid worden συμβαίνω

gebeurtenis n
1. iets dat gebeurt of gebeurd is γεγονός

gebiedende wijs n
1. de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden προστακτική

gebladerte /ɣəˈbladərtə/ /χəˈbladərtə/ n
1. een verzameling van bladeren van één of meer bomen φύλλωμα

gebod n
εντολή

geboorte /ɣəˈboːrtə/ /χəˈbo̝ːrtə/ n
1. actie waarbij een organisme uit zijn/haar moeder komt en aan zijn zelfstandige leven begint γέννα τοκετός

geboortecijfer n
1. een getal dat aangeeft hoeveel geboorten er in een gebied in een bepaalde tijd hebben plaatsgevonden γεννητικότητα

gebouw n
1. een constructie van enige omvang die verbonden is met de grond en waarin men kan wonen of werken κτίριο κτίσμα

gebroken /ɣəˈbroːkən/ /χəˈbroːkən/ participleAdjective
σπαστά

gebruik /ɣəbr'œyk/ n
2. toepassen van iets χρήση

gebruikelijk adj
1. naar gewoonte, zoals men regelmatig doet συνηθισμένος

gebruiken /ɣəˈbrœʏkən/ /χəˈbrœʏkən/ v
1. zich bedienen van, toepassen χρησιμοποιώ

gebruiker /ɣə'brœːkər/ /χə'brœʏkər/ n
1. iemand die iets gebruikt xρήστης χρήστης

gecompliceerd adj
1. ingewikkeld περίπλοκος

gedachte /ɣə'dɑxtə/ /ɣə'dɑɣdə/ n
1. hetgeen wat men denkt σκέψη

gedeeltelijk /ɣəˈdeltələk/ /ʝəˈdeltələk/ adj
εν μέρει

gedelegeerde n
1. απεσταλμένη

gedenken v
θυμάμαι

gedicht n
1. een in versmaat of in dichterlijke stijl opgesteld stuk ποίημα

gedrag n
1. de manier waarop iemand optreedt of iets ergens op reageert συμπεριφορά

geduld /ɣədʏɫt/ n
1. de rust en bereidheid om te wachten υπομονή

geduldig /gə'dʌldəx/ adj
1. bereid te wachten en tegenslagen te verdragen υπομονετικός

gedurende /ɣəˈdyrəndə/ preposition
tijdens [[κατά]] τη [[διάρκεια]]

geel /ɣeɫ/ adj
1. geel hebbend als kleur κίτρινος

geel /ɣeɫ/ n
1. een primaire kleur zoals die van licht met een golflengte van ca. 570 - 582 nm κίτρινος

geelzucht n
ίκτερος

geen /ɣen/ indefinitePronoun
1. ontkennend onbepaald lidwoord: tegenovergestelde van één, niet een κανένας

geen probleem phraseologicalUnit
1. κανένα πρόβλημα

geest /ɣeːst/ /χeːst/ n
1. dat wat zich afspeelt in iemands gedachten πνεύμα
2. een onsubstantieel wezen πνεύμα

geestdrift /ɣesdrɪft/ n
ενθουσιασμός

geeuw n
1. het zich uitrekken, meestal met open mond, bij slaperigheid, ontspanning of verveling χασμουρητό

geeuwen /ɣɪːwə(n)/ v
1. gapen χασμουριέμαι

gefluister n
μουρμούρισμα

gegiechel n
1. χάχανο

gehandicapt /xəˈɦɛndiˌkɛpt/ /ɣəˈɦɑndiˌkɑpt/ adj
1. met een lichamelijke afwijking ανάπηρος

geheim /ɣəɦɛɪm/ adj
1. opzettelijk verborgen μυστικός

geheim /ɣəɦɛɪm/ n
1. informatie die verborgen wordt en bestemd is om dat te blijven μυστικός

geheimzinnig /ɣə.ˈɦɛɪ̯m.ˌzɪ.nəx/ adj
μυστήριος

geheugen n
1. het deel van de hersenen waarin herinneringen worden opgeslagen μνήμη
2. snel toegankelijke plaats om data op te slaan μνήμη

gehoor n
1. het systeem om te horen ακοή

gehoorzaal n
αίθουσα

gehoorzaam /ɣə'hoːrzam/ /ɣə'ɦoːrzam/ /χə'ɦo̝ːrzam/ adj
1. bereid gehoor te geven aan regels of bevelen υπάκουος

gehoorzamen v
1. gevolg geven aan een opdracht of bevel υπακούω

geit /ˈɣɛɪ̯t/ /ˈɣɛːt/ /ˈχɛɪ̯t/ n
κατσίκα

geitenkaas n
κατσικίσιο τυρί

gek /ɣɛk/ /χɛk/ adj
2. bezittende een zeer lage intelligentie, krankzinnig τρελός
4. knettergek τρελός
τρελός

gekko n
1. gekko σαμιαμίδι

gelach /ɣəˈlɑx/ n
1. het lachen γέλιο

geld /ˈɣɛlt/ /ˈχɛlt/ n
1. een ruilmiddel dat gegarandeerd wordt door een land waarmee goederen en diensten kunnen worden gekocht χρήματα χρήμα

geldig /ɣɛldəx/ adj
1. waarvan de waarde of wettigheid erkend wordt έγκυρος

geldstraf n
1. straf die bestaat uit het betalen van een geldbedrag πρόστιμο

geldstuk n
νόμισμα

geleden /ɣəˈledə(n)/ /χəˈledə(n)/ adv
1. een woord om aan te duiden dat iets zich in het verleden af heeft gespeeld πριν

geleedpotige /ɣə.let.ˈpo.tə.ɣə/ /ɣə.ˈleːd.ˌpoː.ti.ɣə/ /χə.let.ˈpo.tə.χə/ n
1. een dier met een uitwendig skelet van chitine αρθρόποδο

geleerd adj
1. zich veelvuldig aan studie gewijd hebbend εγγράμματος

geleidelijk /ɣəˈlɛɪdələk/ adj
1. in geordende, kalme opeenvolging van het een op het ander overgaand βαθμιαίος

geleider n
1. elektrische stroomgeleider αγωγός
2. warmtegeleider αγωγός

gelijkend adj
παρόμοιος

gelijkheid n
ισότητα

gelijkmatig adj
ίσος

gelijkstroom n
συνεχές ρεύμα

gelijktijdig adj
ταυτόχρονος

gelijkzijdig adj
1. alle zijden gelijk in lengte ισόπλευρος

gelofte /ɣə'lɔftə/ n
1. een plechtige verklaring iets voortaan te zullen doen of na te zullen laten όρκος

geloof /ɣəˈlof/ /χəˈlof/ n
1. godsdienst θρησκεία

geloofwaardigheid n
1. de mate waarin iets of iemand verdient geloofd te worden αξιοπιστία

geloven /ɣəˈlovə(n)/ v
1. overtuigd zijn dat iets waar is πιστεύω

gelovig /ɣə.ˈlo.vəx/ /ɣə.ˈloː.vɪx/ /χə.ˈlo.vəχ/ adj
1. vast en innig gelovend in een god of goden ευλαβής

gelovige /ɣə.ˈlo.vi.ɣə/ /ɣə.ˈlo.və.ɣə/ /χə.ˈlo.və.χə/ n
1. iemand die een bepaald geloof aanhangt πιστός

geluid /ɣəˈlœʏt/ /χəˈlœʏt/ n
1. trillingen in de lucht of andere substantie die door het oor waargenomen kunnen worden ήχος

geluk /ɣəˈɫɵk/ /χəˈɫɵk/ n
1. prettige loop van de omstandigheden τύχη

gelukkig adj
1. in een tevredene toestand zijn, zich goed voelen ευτυχής

gelukkigerwijs adv
1. op een gelukkige manier ευτυχώς

gember n
1. Zingiber officinale, een specerij met een scherpe smaak πιπερόριζα τζίντζερ

gemeenschap n
1. het met één of meer andere deel hebben aan iets κοινότητα
2. samenleving κοινότητα
3. geheel van personen of zaken die tot elkaar in een bepaald opzicht in een geregelde betrekking staan κοινότητα

gemeente /ɣəˈmentə/ /ɣəˈmeɪntə/ /ʝəˈmentə/ n
1. bestuurlijke eenheid δήμος

gemeentehuis n
δημαρχείο

gemenebest n
1. gemeenschap van onafhankelijke landen κοινοπολιτεία

gemiddeld /ɣəˈmɪdəld/ /ɣəˈmɪdəlt/ /χəˈmɪdəɫt/ adj
1. tot de middenmoot behorend μέσος

gemiddelde /ɣəˈmɪdəldə/ n
1. de som van een aantal getallen gedeeld door het aantal ervan μέσος όρος

gems n
1. in de Alpen levende soort berggeit αγριόγιδο

gen n
1. drager van informatie van de erfelijke eigenschappen γονίδιο

genade n
παραχώρηση

genadeslag n
1. de laatste slag toegebracht aan een zwaargewonde vijand om hem uit zijn lijden te helpen χαριστική βολή

genealogie n
1. een discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderonderzoek dan wel de afstamming van de familienaam γενεαλογία

geneesheer n
γιατρός

geneeskunde /γ̊əˈneːskʏndə/ n
1. de wetenschap die zich richt op de aard, de oorzaken en de geneesmiddelen van ziekten ιατρική

generaal adj
πτέραρχος

generaal n
1. iemand die het bevel heeft over een leger πτέραρχος

generatie n
2. alle personen die min of meer tegelijkertijd geboren zijn γενιά

genereus adj
γερός

generiek adj
2. algemeen γενικός

genetica n
1.de wetenschap van alles wat de werking van genen betreft, in het bijzonder erfelijke overdracht γενετική

geneuzel n
1. αερολογίες

genezen v
1. θεραπεύω

genie /ʒəˈni/ n
1. iemand die buitengewoon slim is of die ergens uitzonderlijk goed in is ιδιοφυία

genitief n
1. één van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen die oorspronkelijk een oorzakelijk voorwerp aanduidde, maar tegenwoordig vooral een bezitsrelatie aanduidt γενική

genoeg indefinitePronoun
αρκετός

genoom /xəˈnom/ n
1. een verzameling van alle genen van de chromosomen van een organisme γονιδίωμα

genotype n
1. het geheel van genetische kenmerken dat een soort onderscheidt γονότυπος

genre n
1. categorie in een kunstvorm ύφος

geodesie n
γεωδαισία

geofoon n
γεώφονο

geofysica n
γεωφυσική

geograaf n
γεωγράφος

geografie n
1. aardrijkskunde γεωγραφία

geografisch adj
1. aardrijkskundig, met betrekking tot de aardrijkskunde γεωγραφικός

geologie n
1. aardkunde γεωλογία

geologisch adj
1. op de geologie betrekking hebbend γεωλογικός

geoloog n
γεωλόγος

geometrie n
1. een tak van de wiskunde die zich bezighoudt met ruimtelijke figuren γεωμετρία

gepensioneerde n
συνταξιούχος

geraamte n
σκελετός

gerecht n
1. een bepaald soort voedsel op een bepaalde wijze bereid πιάτο

gereed adj
έτοιμος

gereedschap n
1. een mechanisch instrument dat gebruikt wordt om werk te kunnen doen εργαλεία

gereedschapskist n
1. een afsluitbare bak waarin gereedschap opgeborgen en bijeengehouden wordt εργαλειοθήκη

germanium n
1. een scheikundig element met symbool Ge en atoomnummer 32 γερμάνιο

gerontologie n
1. tak van wetenschap die het "ouder worden" bestudeert γεροντολογία

gerst n
κριθάρι

gerucht /ɣə'rɵxt/ n
2. een mededeling of nieuwtje dat de ronde doet maar nog niet bevestigd is, zodat je niet zeker bent of het waar is φήμη
1. lawaai; een klein geluid φήμη

gerundium n
1. γερούνδιο

gerw /ɣɛrʋ/ n
1. Achillea millefolium, een kruidachtige plant met een dubbel veerdelig blad, waardoor het lijkt of het uit zeer veel kleine blaadjes bestaat αγριαψιθιά

geschenk /ɣəˈsxɛŋk/ /ʝəˈsçɛŋk/ n
1. iets dat men geeft δώρο

geschieden /ɣəˈsxidə(n)/ /χəˈsχidə(n)/ v
1. werkelijkheid worden γίνομαι

geschiedenis /ɣəˈsxidəˌnɪs/ n
2. de gebeurtenissen van het verleden ιστορία Ιστορία

geschikt adj
1. met de juiste eigenschappen κατάλληλος

geschiktheid n
καταλληλότητα

geschut n
πυροβόλο

geselen /ɣesələ(n)/ v
1. iemand met een zweep of gesel tuchtigen μαστιγώνω

geslacht /χəˈslɑχt/ n
4. grammaticaal geslacht Γραμματικό γένος

geslachtsgemeenschap n
1. seks waarbij de man met zijn penis het lichaam van de partner binnengaat συνουσία

geslachtsorgaan /ɣəˈslɑxtsɔrɣaːn/ /ʝəˈslɑxtsɔrʝaːn/ n
1. lichaamsdeel γεννητικό όργανο

geslachtsziekte n
1. een aandoening aan de geslachtsorganen, vaak een seksueel overdraagbare aandoening αφροδίσιο νόσημα

gesp n
αγκράφα

gespannen /ɣə'spɑnɘ/ adj
1. strak uitgerekt τεταμένος
3. ongemakkelijk, blijk gevend van stress, het punt van (uit-)barsten naderend τεταμένος

gespierd adj
1. met sterk ontwikkelde stevige spieren μυώδης

gesprek /ɣə'sprɛk/ n
1. een mondelinge conversatie waarbij informatie uitgewisseld wordt συνομιλία

gesprekspartner n
1. een persoon die deelneemt aan een gesprek συνομιλητής

gesteente /ɣəˈstentə/ n
1. het materiaal waaruit de aardkorst bestaat, bestaande uit mineralen πέτρωμα

getal n
αριθμός

getalenteerd adj
1. talent hebbend προικισμένος

getijcentrale n
1. een elektrische centrale die functioneert op het verschil tussen eb en vloed παλιρροϊκός σταθμός

getijde n
1. de periodieke verandering van de waterstand ten gevolge van de stand van de maan παλίρροια

getrouw adj
πιστός

getrouwd adj
1. voltooid deelwoord van trouwen παντρεμένος

getuige n
1. iemand die een gebeurtenis heeft meegemaak of op andere wijze, veelal onder ede, een verklaring kan geven ten aanzien van de ware toedracht van een zaak μάρτυρας

getuigenis n
κατάθεση

geur /ɣøːr/ /χøːr/ n
1. gewaarwording met de neus van de aanwezigheid van een gasvormige uitwaseming ντορός

geurig adj
αρωματικός

gevaar /ɣəˈvar/ n
1. groot risico κίνδυνος

gevaarlijk /ɣəˈvarlək/ /ɣəˈvaːrlɪk/ /χəˈvarlək/ adj
1. gevaar met zich meebrengend επικίνδυνος

geval /ɣə'vɑl/ n
1. περίπτωση

gevangene n
1. iemand die gevangen genomen is κρατούμενος φυλακισμένος

gevangenis /ɣǝvɑŋǝnis/ n
1. een gebouw waarin personen gevangen worden gehouden vanwege hun misdaden φυλακή

gevecht /ɣəˈvɛxt/ /χəˈvɛxt/ n
1. een handgemeen αγώνας

gevel n
1. buitenmuur van een gebouw πρόσοψη

geven /ˈɣevə(n)/ /ˈχevə(n)/ v
1. overdragen van het bezit van iets aan iemand anders δίνω

gevoel /xəˈvul/ n
1. gewaarwording συναίσθημα

gevoeligheid n
1. een aandoenlijkheid ευαισθησία
2. de nauwkeurigheid van instrumenten ευαισθησία

gevogelte n
1. een verzamelnaam voor vogels die gekweekt worden als voedsel πουλερικό

gevolg /ɣәˈvɔlx/ /ɣәˈvɔɫx/ /χәˈvɔɫχ/ n
1. iets dat voortkomt uit iets anders συνέπεια

gewaagd adj
παρακινδυνευμένος

geweer n
τουφέκι

geweld n
1. elke kracht van meer dan geringe betekenis uitgeoefend op personen, goederen of zaken βία

geweten /ɣəˈʋetə(n)/ n
1. het deel van iemand waarmee die persoon zijn daden op goed en kwaad beoordeelt συνείδηση

gewezen adj
1. vroegere πρώην

gewicht /ɣəˈʋɪxt/ /χəˈʋɪxt/ n
1. de kracht die dat voorwerp op zijn ondersteuning of ophanging uitoefent βάρος

gewichtheffer /xə'wɪxthɛfər/ n
1. αρσιβαρίστας

gewoonte /ɣəˈwoːntə/ /ɣəˈβ̞oːntə/ /χəˈʋontə/ n
1. vaste wijze om dingen te doen συνήθεια

gewricht n
1. verbinding άρθρωση κλείδωση

gezag n
1. bevoegdheid om ergens beslissingen over te nemen αρχή

gezant n
αντιπρόσωπος

gezelschap /ɣə'zɛlsxɑp/ n
1. een groep mensen die iets gemeen hebben παρέα
3. een vereniging met een bepaald doel κοινωνία

gezicht /ɣə‘zɪxt/ n
1. de voorkant van een menselijk hoofd πρόσωπο

gezin /gə'zɪn/ n
1. een huishouden bestaande uit een man, een vrouw en kinderen οικογένεια

gezond /xə.ˈzɔnt/ /ɣə.ˈzɔnd/ /ɣə.ˈzɔnt/ adj
1. vrij van ziektes en zeertes υγιής γερός
2. bevorderlijk voor een goede conditie υγιής υγιεινός

gezondheid n
1. welbevinden, in goede staat zijn υγεία

gezwel n
1. een onnatuurlijke verdikking in het weefsel όγκος

gezwoeg n
1. κόπος

gids /ɣɪts/ /χɪts/ n
ξεναγός

giechelen /ˈɣixələ(n)/ v
1. een snelle, wat ingehouden vorm van lachen χάχανο

gier /ɣiːr/ /χiːr/ n
1. een grote aasetende roofvogel met kale kop en machtige vleugels όρνιο γύπας

gierigaard n
τσιγγούνης, φιλάργυρος

gierst n
κεχρί

gierzwaluw /ˈɣirˌzʋalyw/ n
1. Apus apus, een vogel die als zomergast in de Benelux voorkomt μαυροσταχτάρα

gieter n
1. een soort emmer met sproeibuis om de planten te begieten ποτιστήρι

gieterij n
1. een bedrijf dat zich toelegt op het gieten van metalen voorwerpen χυτήριο

gietijzer n
χυτοσίδηρος

gif /ɣɪf/ /χɪf/ n
1. een substantie die in kleine hoeveelheden schadelijk of dodelijk is δηλητήριο

giftig /ˈɣɪftəx/ /ˈχɪftəx/ adj
1. gif bevattend δηλητηριώδης
2. zeer nijdig δηλητηριώδης

gigameter n
1. γιγάμετρο

gigantisch adj
γιγάντειος

gijzelaar /ˈɣɛizəlar/ /ˈɣɛɪ̯zəlaːr/ /ˈɣɛːzəlaːr/ /ˈχɛɪ̯zəlaːr/ n
1. een veelal onschuldig persoon die tegen de eigen wil door een gijzelnemer gevangen wordt gehouden en die bedreigd wordt met het doel iets van derden gedaan te krijgen όμηρος

gips n
1. (scheikunde) een uit calciumsulfaat en water uithardende witte vaste stof: CaSO₄·2H₂O γύψος

giraf /ʒi'rɑf/ n
1. Herkauwend dier καμηλοπάρδαλη

giraffe n
1. Herkauwend dier καμηλοπάρδαλη

gissen v
1. een vermoeden uitspreken over iets εικάζω

gist n
1. de naam voor een aantal soorten micro-organismen ζύμη μαγιά

gisten v
αναβράζω

gister /ˈɣɪstər/ /ˈχɪstər/ adv
1. de laatste dag die voltooid is χθες

gisteren /ˈɣɪstərə(n)/ /ˈχɪstərə(n)/ adv
1. de laatste dag die voltooid is χθες χτες

gitaar /ɣi'tar/ n
1. een muziekinstrument κιθάρα

gitarist n
1. (muziek) een musicus die een gitaar bespeelt κιθαρίστας

glad /ɣlɑt/ adj
λείος

gladiator n
μονομάχος

glans n
γυαλάδα

glas /ɣlɑs/ /χlɑs/ n
1. niet-kristallijne vaste stof γυαλί ποτήρι
2. op basis van SiO₂ γυαλί ποτήρι
3. om uit te drinken γυαλί ποτήρι

glasachtig lichaam n
υαλοειδές σώμα

glaucoom n
1. een aandoening waarbij een verhoging van de druk in de oogbol onbehandeld tot gezichtsvelduitval en uiteindelijk tot blindheid leidt γλαύκωμα

gletsjer n
1. een ijsmassa die gevormd wordt op land en dik en groot genoeg is om bergafwaarts te stromen παγετώνας

glibberig adj
1. glad, moeilijk houvast op te krijgen ολισθηρός

glimlach n
1. een gelaatsuitdrukking die een geluidloze lach verraadt χαμόγελο

glimlachen /'ɣlɪmlɑχən/ v
1. zacht onhoorbaar lachen χαμογελώ

glimmer n
μαρμαρυγίας

glimworm n
1. een nachtelijk lichtgevend kevertje uit de familie Lampyridae πυγολαμπίδα

gloeilamp /ˈɣluilɑmp/ n
1. een lamp die licht produceert met een gloeidraadje λάμπα

glossarium n
γλωσσάριο

glucose n
1. druivensuiker γλυκόζη

gluten /'ɣly.tə(n)/ n
γλουταμίνη

gneis n
1. een metamorf gesteente met verschillend gekleurde banden of aders γνεύσιος

gnoe n
1. Connochaetes, een dier behorende tot de familie Bovidae, die ook de antilopes, geiten, schapen, gemzen en runderen omvat γκνου

goal n
2. doelpunt τέρμα

god /ɣɔd/ /ɣɔt/ /χɔt/ n
1. hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid θεός

goddelijk adj
θεϊκός

godgeleerdheid n
θεολογία

godheid n
1. een hypothetisch bovennatuurlijk wezen dat verantwoordelijk wordt geacht voor (bepaalde aspecten van) de werkelijkheid θεότητα

godin /ɣoˈdɪn/ n
1. een vrouwelijke godheid θεά

godsdienst /ˈɣɔtsdinst/ n
1. een geloof en alle daar bij horende rituelen en doctrines θρησκεία

godslastering n
1. belediging of bespotting van God/een godheid βλασφημία

godvrezend adj
1. θεοφοβούμενος

goed /ɣut/ adj
1. kwaliteit bezittend καλός αγαθός

goed /ɣut/ adv
1. op goede wijze καλά

goedemorgen /ˌɣudəˈmɔrɣə(n)/ interjection
groet καλημέρα

goedenacht interjection
avond wens καληνύχτα καλό βράδυ

goedenavond interjection
1. een groet die in de avond gebruikt wordt καλησπέρα καλό βράδυ

goedendag interjection
1. groet καλημέρα

goederentrein n
1. trein die uitsluitend is bestemd om goederen te vervoeren εμπορική αμαξοστοιχία

goedheid n
1. de hoedanigheid van het goed zijn καλόσυνη

goedkeuren v
1. toestemming verlenen εγκρίνω

goedkoop adj
1. laag in prijs φτηνός

goeroe n
γκουρού

gokken /ˈɣɔkən/ /ˈχɔkən/ v
1. iets van waarde, veelal geld, inzetten op de mogelijke uitkomst van iets onzekers στοιχηματίζω

golf /χɔl(ə)f/ n
4. grote baai κόλπος
1. een balspel waarbij een golfbal met een golfclub in een aantal slagen in de hole moet worden geslagen. γκολφ

golfbreker n
1. constructie om de kracht van watergolven te weerstaan κυματοθραύστης

golflengte n
μήκος κύματος

gom /ɣɔm/ n
1. een gum γομολάστιχα
2. een kleverige vloeistof die wordt gemaakt van het sap van bomen γομολάστιχα

gondel /ˈɣɔndəl/ n
1. een pleziervaartuig in Venetië γόνδολα

gong n
1. een hangend slagwerk γκονγκ

gonorroe n
1. een geslachtziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Neisseria gonorrhea γονόρροια

googelen /gu:gələ(n)/ /ɣuɣələ(n)/ v
1. naar informatie zoeken op het internet, m.n. met Google γκουγκλάρω

gootsteen /ˈɣotsten/ n
1. een bak, meestal ingebouwd in een aanrecht, onder een kraan en met een afvoer νεροχύτης

gordel n
1. een band die om het middel gedragen wordt ζώνη

gordeldier n
1. Dasipodidae, zoogdier met pantser van beweegbare schubben αρμαντίλλο

gordijn /ɣɔrˈdɛːn/ /χɔrˈdɛɪn/ n
1. doek ter afdekking κουρτίνα

gorilla n
1. Gorilla gorilla, grote mensaap γορίλας

gospelmuziek n
Γκόσπελ

goud /ɣʌʊt/ n
1. een edelmetaal met atoomnummer 79 dat wordt aangegeven met het symbool Au, het is een geel metalliek overgangsmetaal χρυσάφι χρυσός

gouden medaille phraseologicalUnit
χρυσό μετάλλιο

goudsmid n
χρυσοχόος

goudvis /ˈɣaʊ̯d.vɪs/ /ˈɣɔʊ̯t.fɪs/ /ˈχʌʊ̯t.fɪs/ n
1. Carassius auratus auratus, een kleine goudkleurige of rode vis die uit China afkomstig is en die door veel mensen thuis gehouden wordt χρυσόψαρο

gouverneur n
1. het hoofd van een regering, van een kolonie, staat of andere subnationale staatseenheid κυβερνήτης

graad n
1. eenheid om hoeken te meten βαθμός

graaf /ɣraf/ n
1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk belast met de rechtspraak in een gebied, later wordt de titel verzelfstandigd tot een aanduiding van de heerser in een graafschap, één rang lager dan markies κόμης

graafschap n
επαρχία

graag /ɣrax/ /χraχ/ adv
1. met plezier, met graagte; dat doe ik graag ευχαρίστως

graan /ɣran/ n
δημητριακά σιτηρά

gradenboog n
1. een instrument waarmee een hoek van een gekende grote uitgezet of gemeten kan worden μοιρογνωμόνιο

graf /ɣrɑf/ /χrɑf/ n
1. ruimte om één of meer lijken in te begraven τάφος
2. plaats waar één of meer lijken begraven liggen τάφος

grafsteen n
1. een rechtopstaande gebeeldhouwde steen die de aanwezigheid van een graf markeert ταφόπετρα

gram n
1. een afgeleide eenheid voor massa in het SI-stelsel (éénduizendste van een kilogram, 0,001 kg) γραμμάριο

grammatica n
1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal. γραμματική

grammaticaal adj
γραμματικός

granaat n
1. een met springlading gevuld projectiel χειροβομβίδα

granaatappel n
2. vrucht ρόδι ροδιά

granaatappelboom n
1. Punica granatum, een tot zes meter hoge struik uit de kattenstaartfamilie (Lythraceae) dan wel de familie Punicaceae (orde is in revisie) met lange, doornige takken ροδιά

graniet /ɣɾaˈni:t/ n
1. een stollingsgesteente bestaande uit lichtgekleurde, met het blote oog onderscheidbare mineralen. γρανίτης

grapefruit n
1. een gele of rode, enigszins bitter smakende citrusvrucht γκρέιπφρουτ

grappa n
1.een Italiaanse alcoholische drank γκράπα

gras /ɣrɑs/ n
1. plantenfamilie χορτάρι
2. bepaalde groep van soorten binnen de grassenfamilie χορτάρι

grasperk n
1. γκαζόν

graszode n
χλοοτάπητας

gratie n
1. het afzien van de uitvoering van een straf χάρη

grauw adj
1. donkergrijs, kleurloos γκρίζος

graven v
1. een gat in de grond maken met de handen of met een graafwerktuig σκάβω

graveren v
1. met een scherp gereedschap iets krassen in glas of metaal χαράσσω

gravin n
κόμισσα

gravitatie n
1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt βαρύτητα

grazen /'χrazə(n)/ v
1. het eten van gras en andere bodemvegetatie zoals bijvoorbeeld runderen dit doen βόσκω

grens /ɣrɛns/ n
1. een al dan niet denkbeeldige scheidingslijn σύνορα όριο
2. de raaklijn tussen twee landen μεθόριος άκρο ανάχωμα παρυφή

griep /ɣrip/ n
1. een vierusziekte die jaarlijks vele mensen ziek maakt en die voor ouderen gevaarlijk kan zijn γρίπη

griesmeel n
1. grof gemalen meel σιμιγδάλι

griezelig adj
φοβερός

griffioen n
1. Oudgrieks fabeldier met de kop, voorpoten en vleugels van een adelaar en de romp, achterpoten en staart van een leeuw γρύπας

grijpen v
1. plotseling iets of iemand beetpakken αδράχνω

grijs /ɣrɛɪs/ adj
1. de kleur grijs hebbend γκρίζος

grijzen v
1. grijs worden, grijze haren krijgen γκριζάρω

grill n
σχάρα

groei /ɣruj/ /χruj/ n
1. het groter worden ανάπτυξη

groeien /ˈɣrui̯ə(n)/ v
groter worden μεγαλώνω

groen /ɣrun/ adj
1. de kleur groen hebben πράσινος πράσινο

groen /ɣrun/ n
secundaire kleur, in het spectrum gelegen tussen geel en cyaan, met een golflengte van ca. 550 nm πράσινο πράσινος

groen lachen phraseologicalUnit
1. geforceerd glimlachen om zijn teleurstelling of schaamte te verbergen χιούμορ αγχονών

groen licht n
1. groen verkeerslicht πράσινο

groente n
1. eetbare planten of delen daarvan λαχανικά λαχανικó

groenteboer n
1. μανάβης

groep /ɣrup/ /ʝrup/ n
1. uit meerdere personen of eenheden bestaand geheel ομάδα

groet /ˈɣrut/ /ˈχrut/ n
1. een uiting waarbij men elkaars aanwezigheid erkent wanneer men elkaar ontmoet χαιρετισμός

grond n
1. stuk terrein έδαφος
2. de stof van het aardoppervlak waarop planten en bomen groeien έδαφος
3. het aardoppervlak in algemene zin έδαφος
4. basis έδαφος

grondgebied n
1. het gebied waarover een instantie of overheid het beheer heeft έδαφος

grondlegger n
ιδρυτής

grondstof n
πρώτη ύλη

grondwater n
1. al het water dat zich in de aardbodem bevindt εδαφικό νερό

grondwet n
1. wet die de principes van een staat definieert σύνταγμα

groot /ɣroːt/ adj
1. meer dan normaal in formaat μεγάλος
2. bewonderenswaardig, goed μεγάλος
3. machtig, belangrijk μεγάλος

grootmoeder n
1. een moeder van een ouder γιαγιά μάμμη

grootte n
μέγεθος

grootvader /ˈɣroːtˌfaːdər/ n
1. de vader van een ouder παππούς

grot /ɣrɔt/ n
1. een onderaardse holte σπήλαιο

grote klaproos n
παπαρούνα

grutto /ˈxrʏto/ /ˈɣrʏto/ n
1. typische weidevogel λιμόζη

gul /ɣʏl/ adj
1. vrijgevig γενναιόδωρος

gulp /ɣɵlp/ n
1. een door een strook stof afgesloten opening aan de voorzijde van een broek van de man, bedoeld om het plassen te vergemakkelijken πατ

gunst /ɣɵnst/ /χɵnst/ n
1. het vrijwillig verlenen van een dienst of goed aan iemand om iemand ter wille te zijn χάρη

gym /ɣɪm/ n
2. gymnasium λύκειο

gymnastiek n
1. oefeningen voor de gezondheid van een mens γυμναστική

gynaecologie n
γυναικολογία

haag n
1. een afscheiding bestaande uit kreupelhout of struikgewas φράκτης με θάμνους

haagbeuk n
γαύρος

haai /haːɪ̯/ /ɦaɪ̯/ n
1. kraakbenige roofvis καρχαρίας σκυλόψαρο

haaienvinnensoep n
1. σούπα από πτερύγια καρχαρία

haak /haːk/ n
γάντζος

haakje n
1. een leesteken άγκιστρο

haan /ɦan/ n
1. mannelijk dier bij de hoenderachtige vogels κόκορας

haar n
1. hoofdhaar, uitgroeisel van het epidermis dat delen van het hoofd bedekt μαλλιά τρίχα

haar personalPronoun
2. datief van zij, derde persoon enkelvoud της

haar possessivePronoun
1. bezit aanduidend door een 3e persoon vrouwelijk enkelvoud της

haard n
1. een plaats in de woning bedoeld om er een vuur te branden τζάκι

haarspeld /ˈharspɛlt/ n
1. een doorgaans dunne speld waarmee het haar kan worden opgestoken. φουρκέτα διχαλωτή καρφίδα

haas n
1. Lepus eropaeus, een konijnachtig zoogdier met lange achterpoten een gespleten lip en lange oren λαγός

haast /hast/ adv
1. bijna σχεδόν

haat /ɦaːt/ n
1. een sterk gevoel van vijandschap μίσος

hacker n
1. iemand die zich onbevoegd toegang verschaft tot een computersysteem χάκερ

hafnium n
1. scheikundig element met symbool Hf en atoomnummer 72 άφνιο

hagedis /ˌhaɣəˈdɪs/ n
1. een langstaartig, geschubd reptiel uit de onderorde Lacertilia (Sauria) σαύρα

hagel /haɣəɫ/ n
1. bolvormig ijs dat als neerslag uit de hemel valt χαλάζι

hagelen v
1. het uit de hemel neerkomen van hagelstenen πέφτει χαλάζι

hak n
1. hiel van de voet τακούνι

hakmes n
1. zeer breed mes μπαλτάς

hal /ɦɑl/ n
1. ruimte achter de voordeur διάδρομος
3. een grote overdekte ruimte gericht op het uitvoeren van activiteiten διάδρομος

halfbroer n
ετεροθαλής αδελφός

halfgeleider n
1-2 hμιαγωγός

halfgod n
ήρωας

halfrond n
1. het oppervlak van een halve bol, met name van de aarde ημισφαίριο

halfvol adj
2. waaruit de helft van de vetten verwijderd is ημιαποβουτυρωμένο ημιαποκορυφωμένο

halfzus n
ετεροθαλής αδελφή

hallo /hɑˈlo/ interjection
1. groet εμπρός

hallucinatie n
παραίσθηση

halogeen n
αλογόνο

hals n
λαιμός

halte /ˈhɑɫtə/ n
1. een plaats waar gestopt wordt στάση
2. een plaats waar een bus stopt στάση

ham /ɦɑm/ n
1. het vlees van de achterkant van een varken ζαμπόν

hamburger /ˈham.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.ɣər/ /ˈhɑm.bʏr.χər/ n
1. schijf gebraden gehakt χάμπουργκερ

hamer /ˈhamər/ n
1. werktuig dat kan worden gebruikt om te slaan σφυρί
2. één van de gehoorsbeentjes in het oor σφυρί

hamster n
1. klein knaagdiertje dat als huisdier gehouden kan worden χάμστερ κρικετόμυς κρικητός

hand /ɦɑnt/ n
1. uiterste deel van de arm, voorbij de pols χέρι

handbal n
χάντμπολ

handboek /ˈɦɑnt.buk/ n
1. een boek waarin getracht wordt alle informatie nuttig voor een bepaalde bezigheid bijeen te brengen εγχειρίδιο

handdoek /hɑnduk/ n
1. een doek waarmee men zich afdroogt πετσέτα

handel /ˈɦɑndəl/ n
1. de in- en verkoop van goederen εμπόριο

handelen /hɑndələ(n)/ v
1. iets doen, al of niet met de handen, optreden δρω

handeling n
1. datgene dat gedaan is πράξη

handelsreizigersprobleem n
1. πρόβλημα του πλανόδιου πωλητή

handgeklap n
1. teken van waardering χειροκρότημα

handhaven v
1. iets doen voortbestaan, aan iets vasthouden διατηρώ

handleiding n
1. leerboek dat tot leidraad... εγχειρίδιο
2. gebruiksaanwijzing εγχειρίδιο

handpalm n
1. binnenzijde van de hand παλάμη

handschoen /hɑnd.sxun/ /ɦɑnt.sxun/ /ɦɑnt.sχun/ n
1. een handkledingstuk met aparte vingers γάντι

handtekening n
υπογραφή

handvol n
2. klein aantal χούφτα

hanenkam /ˈhanə(n)kɑm/ n
2. λειρί

hangbrug n
1. κρεμαστή γέφυρα

hangmat /ˈɦɑŋmɑt/ n
1. een doek dat aan de uiteinden opgehangen wordt en waarin personen kunnen liggen αιώρα

hangslot n
1. een slot dat aan een beugel hangt λουκέτο

hap n
1. beet μπουκιά

harder /'ɦɑrdər/ n
1. Mugil curema, een straalvinnige vissoort κέφαλος

hardware n
1. de elektronische en mechanische delen in en om computersystemen υλισμικό

haring /ˈɦarɪŋ/ n
1. zoutwatervis ρέγκα

hark n
1. tuingereedschap aan lange steel, met een reeks tanden aan de onderzijde τσουγκράνα

harlekijn n
2. een grappig, koddig persoon in het algemeen αρλεκίνος

harnas n
1. een wapenuitrusting gemaakt van metalen platen die het lichaam volledig of grotendeels bedekt πανοπλία

harp n
1. άρπα

harpoen /hɑrˈpun/ /ɦɑrˈpun/ n
2. een speer met weerhaken καμάκι
1. een grote pijl met weerhaken aan een touw καμάκι

hars /ɦɑrs/ n
1. het stroeve en plakkerige product van boomsappen, met name van naaldbomen ρετσίνι

hart /ɦɑrt/ n
καρδιά

hartaanval n
1. het afsterven van hartspierweefsel door afsluiting van een kransslagader of een tak hiervan έμφραγμα του μυοκαρδίου

hartstocht n
έρωτας

hasj n
1. softdrug, bereid uit ingedikt sap van gedroogde en fijngestampte vrouwelijke hennepbloemen χασίσι

hassium n
1. scheikundig element met symbool Hs en atoomnummer 108 χάσιο

haten /'ɦatə(n)/ v
kwade gevoelens jegens iemand koesteren μισώ

hatsjie interjection
αψιου

haven /ɦavə(n)/ n
1. natuurlijke of aangelegde aanlegplaats voor schepen. λιμάνι λιμένας

haver n
1. Avena sativa, een éénjarige plant die behoort tot de Grassenfamilie en die tevens een graansoort is βρώμη

havik /ˈɦavɪk/ n
1. Accipiter gentilis, een roofvogel die op kleine zoogdieren en vogels jaagt διπλοσάινο

hazelaar n
1. een heester waaraan hazelnoten groeien φουντουκιά

hazelmuis /ˈɦa.zəlˌmœːs/ /ˈɦa.zəɫˌmœʏ̯s/ n
1. Muscardinus avellanarius, een knaagdier in de familie van slaapmuizen boυνομυωξός

hazelnoot /ˈhazəɫˌnot/ n
1. een vrucht van de hazelaar φουντούκι

hebben /ˈɦɛbə(n)/ v
1. bezitten έχω
1. voor voltooide tijd έχω
2. moeten πρέπει να

hebzuchtig adj
1. blijk gevend van hebzucht, hebberig άπληστος

heden /ˈhedə(n)/ n
παρόν

heek n
μπακαλιάρος

heel /heːl/ adv
1. in hoge mate πολύ

heelal /he.ˈlal/ /ɦe.ˈlaɫ/ n
[1] het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie σύμπαν

heelkunde n
1. de tak van de geneeskunde die met operatie probeert te genezen χειρουργική

heer /ɦeːr/ n
1. κύριος

heester n
θάμνος

heet /ɦeːt/ adj
1. ζεστός θερμός

hefboom n
1. μοχλός

heftruck n
περονοφόρο

heg n
1. een (meestal lijnvormige) aanplanting van struiken en/of bomen die dient om ruimten te scheiden φράχτης

hei n
θαμνότοπος

heide /ˈhɛɪ̯də/ /ˈhɛːdə/ n
1. een met heidekruid begroeide vlakte ρεικότοπος

heiden n
1. mensen die geen jood of christen zijn ειδωλολάτρης

heidens adj
ειδωλολατρικός

heilig /ɦɛj.ləɣ/ adj
1. door wijding aan het goddelijke bijzonder gemaakt ιερός

heiligdom n
1. plaats of gebouw gewijd aan een god of godin άδυτο

heilige n
άγιος

heiligschennis n
vergrijp aan iets heiligs ιεροσυλία

heimelijk /ˈɦɛɪmələk/ /ˈɦɛːmələk/ adj
1. geheim, opzettelijk verborgen κρυφός

heimwee /'hɛɪmʋe/ n
1. sterk verlangen naar een plek die als thuis ervaren wordt νοσταλγία

hek /ɦɛk/ n
1. omheining, afscheiding μάντρα

hekel n
2. een sterke afkeer van iets αντιπάθεια

heks /ɦɛks/ n
1. een persoon, meestal een vrouw, aan wie bovennatuurlijke krachten worden toegeschreven μάγισσα

heksenjacht /ˈhɛksə(n)ˌjɑxt/ n
1. het jagen op vermeende heksen κυνήγι μαγισσών

hel /'ɦɛl/ n
1. een plek waar de ziel van daartoe veroordeelde overledenen naar toe gaan κόλαση άδης

helaas adv
1. jammer genoeg, spijtig genoeg δυστυχώς

helaas interjection
1. een uitroep van spijt, ontgoocheling, verdriet αλίμονο

held /ɦɛlt/ n
ήρωας

helen /'ɦelə(n)/ v
1. gezond worden θεραπεύω

helft /ɦɛlft/ n
μισό μισός

helikopter /ɦelɪˈkɔptər/ n
1. luchtvaartuig dat d.m.v. een hefschroef verticaal kan opstijgen en landen ελικόπτερο

heliocentrisch adj
ηλιοκεντρικός

helium n
1. een chemisch element en een inert edelgas ήλιο

hellebaard n
αλαβάρδα

helling n
1. een glooiing in het landschap κλιτύς πρανές

helm /ɦɛlm/ n
1. beschermend hoofddeksel κράνος

helmstok n
πηδάλιο

helpen /ˈɦɛlpə(n)/ v
1. iemand bijstaan βοηθώ

helper n
βοηθός

hem /ɦɛm/ personalPronoun
1. αυτόν

hemel /ˈɦeːməl/ n
1. lucht, onmetelijke ruimte die overal op aarde bovenaan zichtbaar is ουρανός
2. het hiernamaals, leven na de dood ουρανός

hemellichaam n
ουράνιο σώμα

hemels adj
ουράνιος

hemelsblauw adj
γαλάζιος

hemelvaart n
ανάβαση

hemelvuur n
κεραυνός

hemiplegie n
1. halfzijdige verlamming ημιπληγία

hemisfeer n
ημισφαίριο

hemofilie n
1. bloederziekte αιμοφιλία

hen /ɦɛn/ n
1. het vrouwtje van de hoenderachtige vogels κότα

hengst /ɦɛŋst/ n
1. mannelijk paard επιβήτορας

hennep /ˈɦɛ.nəp/ n
κάνναβη

hepatisch adj
1. met betrekking tot de lever ηπατικός

hepatitis n
1. leverontsteking ηπατίτιδα

heraldiek /herɑl'dik/ n
1. de wetenschap die zich bezighoudt met de wapenkunde εραλδική

herberg n
1. een eenvoudig hotel πανδοχείο χάνι

herbivoor n
1. dier dat zich met plantaardig voedsel voedt φυτοφάγο

herder /'ɦɛrdər/ n
1. βοσκός

herderin n
1. βοσκή

herdershond n
1. een hond die vee kan bewaken τσοπανόσκυλο

heremietkreeft n
1. een kreeftachtige (Eupagurus bernhardus) uit de orde van tienpotigen, die in de schelp van een zeeslak woont πάγουρος

herenigen v
1. opnieuw tot een eenheid maken επανενώνω

herfst n
1. seizoen φθινόπωρο

herhaaldelijk adj
bijvoeglijk naamwoord αλλεπάλληλος

herhaling n
1. het nogmaals plaatsvinden επανάληψη

herinneren /ɦɛr.'ɪ.nə.rə(n)/ v
1. opnieuw in gedachte brengen θυμάμαι
2. uit het geheugen opdiepen θυμάμαι

herinnering n
ανάμνηση

herkauwer n
1. een herbivoor die zijn voedsel herkauwt μηρυκαστικό

herkennen v
1. waarnemen en beseffen wie het is αναγνωρίζω

hermelijn n
1. Mustela erminea, klein wezelachtig zoogdiertje ερμίνα

hermetisch adj
1. luchtdicht ερμητικός

hernia n
1. een uitstulping van een orgaan of weefsel uit de lichaamsholte waar het normaliter in ligt κήλη

hernieuwen /hɛrˈniwə(n)/ v
1. door nieuwe kracht weer nieuw maken, nieuw leven inblazen ανανεώνω
3. opnieuw doen, vernieuwen, weer nieuw maken ανανεώνω

heroïne n
een verdovend middel ηρωίνη

herrie /ˈhɛri/ n
1. veel en onaangenaam geluid θόρυβος

herroepen v
1. zeggen dat iets, dat je eerder gezegd hebt, niet klopt ανακαλώ

hersenen /ˈhɛrsənə(n)/ n
1. brein εγκέφαλος

hersenschudding n
1. schade aan de hersenen door uitwendig geweld διάσειση

hersenspoeling n
indoctrinatietechniek πλύση εγκεφάλου

herstellen v
1. terug werkend krijgen, repareren επισκευάζω

hert n
1. herkauwend zoogdier, het mannetje draagt een gewei ελάφι ζαρκάδι

hertog n
1. geschiedkundige term voor een landsheer, oorspronkelijk van een hoger hiërarchisch niveau dan de graaf, de heerser in een hertogdom δούκας

hertogdom n
1. het gebied dat onder leiding staat of stond van een hertog δουκάτο

hertogin n
1. adellijke titel, vrouw van een hertog δούκισσα

hertz n
1. de eenheid voor frequentie van trillingen χερτζ

hervatten v
1. een activiteit opnieuw beginnen na deze eerder gestaakt te hebben ξαναρχίζω

het /hɛt/ /ət/ personalPronoun
1. 3e persoon enkelvoud onzijdig το

heten /'he.tə(n)/ /'ɦe.tə(n)/ v
1. op een bepaalde wijze genoemd zijn λέγομαι

heteroseksueel adj
1. betrekking hebbend op de liefde voor geslachtsgenoten ετεροφυλόφιλος

hetgeen relativePronoun
1. wat αυτό που

hetzelfde demonstrativePronoun
1. de gelijke identiteit bezittend; onzijdig enkelvoud, zowel zelfstandig als bijvoeglijk gebruikt ίδιος

heup n
ισχίο

heuvel /ˈhøvəɫ/ n
1. een kleine verhoging in het landschap λόφος γήλοφος ύψωμα

hexadecimaal adj
δεκαεξαδικός

hiel n
1. een enigszins uitstekend deel achteraan de voet φτέρνα

hier /ɦiːr/ adv
1. op deze plaats εδώ

hierboven adverbialPronoun
πάνω

high /hɑj/ adj
μαστουρωμένος

hij /hɛɪ̯/ /ɦɛɪ̯/ /ɦɛː/ personalPronoun
1. Nominatief mannelijk derde persoon enkelvoud αυτός

hijgen v
1. zwaar ademhalen ten gevolge van een lichamelijke inspanning λαχανιάζω

hijskraan n
1. een constructie om zware lasten op te tillen γερανός

hik n
1. een periodiek optredende, spontane, onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing... λόξυγκας λόξιγκας

hinde /ˈhɪndə/ n
1. een vrouwelijk hert ελαφίνα

hinderen /'ɦɪndərə(n)/ v
παρεμποδίζω

hinderlaag n
ενέδρα

hindoeïsme n
ινδουισμός

hinkelen /ˈhɪŋkələ(n)/ n
2. kinderspel, waarbij men zich deels op één been verplaatst κουτσό

hinken v
κουτσαίνω

hinniken v
1. het geluid van een paard voortbrengen χλιμιντρίζω

hippie n
Χίπις

historicus n
ιστορικός

historie n
1. verhaal ιστορία
2. geschiedenis van een volk, een land enz ιστορία

historisch adj
ιστορικός

hittegolf n
κύμα καύσωνα

hiërarchie n
1. rangorde ιεραρχία

hobby /hɔbi/ n
1. een liefhebberij of bezigheid ter ontspanning voor in de vrije tijd χόμπι

hobo n
1. orkestinstrument, behoort tot de houtblazers, het wordt met een dubbelriet aangeblazen όμποε οξύαυλος

hockey n
1. balspel waarbij twee elftallen de bal met een stok in elkaars doel proberen te slaan χόκεϊ

hoe /ɦu/ adv
1. op welke wijze πώς

hoed /hud/ /ɦut/ n
1. een hoofddeksel καπέλο πίλος

hoef /ɦuf/ n
1. een overdekking van het uiteinde van de voet οπλή

hoefijzer n
πέταλο

hoefsmid n
πεταλωτής

hoek /ɦuk/ n
1. een punt waar twee benen of halve rechten samenkomen γωνία

hoer /ɦur/ n
1. een vrouw die tegen betaling seksuele diensten verricht πουτάνα

hoerenzoon n
πουτάνας γιός

hoest n
1. een reflexmatige explosieve uitademing βήχας

hoesten v
1. een reflexmatige explosieve uitademing, die ontstaat bij prikkeling van de luchtwegen en deze reinigt van slijm en vreemde voorwerpen βήχω

hoeveel interrogativeCardinalNumeral
1. welk aantal? πόσο

hoeveelheid /huˈvɪ:ɫhɛɪt/ n
1. de kwantiteit waarin iets aanwezig is ποσότητα

hoewel /'hu'wɛl/ conjunction
1. drukt een tegenstelling uit αν και

hof /ɦɔf/ n
1. de uitgebreide huishouding van een vorstelijke, bijvoorbeeld koninklijke familie αυλή
3. een stuk bebouwd land of tuin αυλή
2. een instelling waar recht gesproken wordt δικαστήριο

hogedrukgebied n
1. een gebied waar relatief een hogere druk heerst dan elders, term uit de meteorologie αντικυκλώνας

hogedrukpan n
χύτρα ταχύτητας

hok n
1. een bepaald dierenverblijf αχούρι

hol /hɔl/ n
1. grot, spelonk σπήλαιο

hollen v
τρέχω

holmium n
1. scheikundig element met symbool Ho en atoomnummer 67 όλμιο

holocaust /ˈholokaust/ n
1. massale vernietiging van mensen ολοκαύτωμα

homeomorfisme n
ομοιομορφισμός

homeopathie n
ομοιοπαθητική

hommel /ˈhɔməɫ/ n
1. insect uit het geslacht Bombus dat in de taxonomie wordt beschouwd als een grote harige bij βόμβος

homofobie n
ομοφοβία

homofoon n
1. taalkundig begrip ομόφωνος

homogeen adj
ομογενής

homohuwelijk n
1. een huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht γάμος ομοφύλων

homoniem n
1. een woord dat hetzelfde wordt uitgesproken als een ander woord maar in betekenis verschilt ομώνυμο

homoseksualiteit n
ομοφυλοφιλία

homoseksueel adj
1. betrekking hebbend op de liefde voor geslachtsgenoten ομοφυλοφιλικός

homoseksueel n
1. een man met seksuele voorkeur voor mannen of een vrouw met seksuele voorkeur voor vrouwen αδερφή

hond /ˈhɔnd/ /ˈɦɔnt/ n
1. Canis lupus familiaris, een zoogdier dat tot huisdier getemd is σκύλος κύων σκυλί

honderd /ˈɦɔndərt/ n
1. 10 x 10, in Arabische cijfers 100, in Romeinse cijfers C εκατό εκατόν

hondsdolheid n
λύσσα

honger /ˈɦɔŋər/ n
1. behoefte aan voedsel πείνα

hongerig adj
1. grote behoefte aan voedsel hebbend νηστικός

hongersnood n
1. een wijdverspreide honger als gevolg van voedselschaarste λιμός πείνα

hongerstaking n
1. het weigeren van voedsel uit protest απεργία πείνας

honing n
1. een zoete stof die door bijen en enkele andere insecten uit bloemennectar wordt gewonnen μέλι

honkbal n
1. een spel waarbij een bal met een knuppel geslagen wordt en de spelers langs een drietal honken trachten rond te lopen tot zij weer de thuisplaat bereiken μπέιζμπολ

honorarium n
αμοιβή

hoofd /ɦoːft/ n
1. een belangrijk lichaamsdeel, helemaal bovenaan het lichaam, waarin zich de hersenen... κεφάλι

hoofddoek /'ɦovduk/ n
1. een vierkante lap stof die vooral door vrouwen driehoekig samengevouwen over het hoofd gedragen wordt μαντίλι

hoofdgerecht n
1. κύριο πιάτο

hoofdletter n
1. een letter die een groter formaat en meestal ook een andere vorm heeft dan een kleine letter κεφαλαίο

hoofdluis n
1. een klein, vleugelloos en bloedzuigend insect dat parasiterend leeft in het hoofdhaar ψείρα

hoofdpagina n
1. de voorste pagina van een website Κύρια Σελίδα

hoofdpijn n
1. pijn in het hoofd πονοκέφαλος

hoofdredacteur n
1. iemand die eindverantwoordelijkheid draagt voor de inhoud van een krant of dergelijke publicatie αρχισυντάκτης

hoofdstad /'ɦof(t).stɑt/ n
1. een belangrijke stad waarvandaan het land, de staat, deelstaat of provincie wordt bestuurd πρωτεύουσα

hoofdstuk n
bepaalde opdeling van tekst of beeld in een boek κεφάλαιο

hoog /ɦoʊ̯χ/ /'ɦoʊ̯χə/ /ˈɦoʊ̯χst/ /ɦoːx/ /'ɦoːɣə/ /ˈɦoːxst/ adj
1, 2, 3, 4 ψηλός

hoogte n
1. een verheffing van de aardkorst ύψος υψόμετρο

hoogwater /ˈhoxwatər/ n
2. een hoge waterstand in 't algemeen πλημμύρα

hooi n
1. gedroogd gras χόρτο άχυρο

hoop /ɦoːp/ n
3. verwachting van iets wenselijks ελπίδα

hoorbaar adj
1. ακουστός

hoornaar /hoːrnar/ /ho̝ːrnar/ n
1. Vespa crabro, een soort grote wesp βόμβος

hop n
2. Upupa epops, bepaalde vogel met typische kuif τσαλαπετεινός

hopen /ˈɦoːpə(n)/ v
1. wensen, graag zien dat er iets wel of niet voorvalt ελπίζω

horen /hɔː.rən/ v
1. waarnemen met het oor zonder er noodzakelijkerwijs aandacht aan te besteden ακούω

horizon n
ορίζοντας

horizont n
ορίζοντας

horizontaal adj
1. in de richting die haaks staat op die van de zwaartekracht van de aarde οριζόντιος

horloge n
1. een draagbaar voorwerp waarop de tijd kan worden afgelezen ρολόι

hormoon n
1. een stof die door een endocriene klier wordt afgescheiden en een bepaald effect veroorzaakt in het lichaam ορμόνη

horoscoop n
ωροσκόπιο

hors-d'oeuvre n
1. ορεκτικό

horzel /ˈɦɔrzəɫ/ n
1. een exemplaar uit een familie van vliegen (Oestridae) waarvan de larven parasiteren op levende dieren αλογόμυγα

hostie n
1. offerbrood άρτος

hostiliteit n
1. het vijandig zijn εχθρότητα

hotel /hoˈtɛl/ /ɦoˈtɛɫ/ n
1. een plaats waar mensen kunnen overnachten tegen betaling ξενοδοχείο

hotelhouder n
1. de eigenaar van een hotel ξενοδοχειακός

hotelier n
ξενοδοχειακός

houden /ˈɦɑʊdə(n)/ v
1. niet laten varen, het bezit ervan niet verliezen κρατώ

houding /ˈhɑudɪŋ/ n
2. gedragslijn, opstelling στάση
1. een pose στάση

hout /ɦɑʊ̯t/ n
1. het materiaal in het binnenste van houtige planten ξύλο ξυλεία

houtduif n
1. Columba palumbus, een wilde duif φάσσα

houthakken v
1. het met een bijl in houtblokken hakken van boomstammen υλοτομώ

houthakker n
1. iemand die beroepsmatig houthakt ξυλοκόπος

houtskool n
1. verkoold hout κάρβουνο

hoveling /hovəlɪŋ/ n
1. een onderdaan die tot het dagelijkse gezelschap van een vorst behoort αυλικός

huichelaar n
υποκριτής

huid /hœːd/ /ɦœʏ̯t/ /ɦœːt/ n
1. vel, de buitenste laag weefsel die het lichaam bedekt δέρμα πετσί

huidarts n
δερματολόγος

huidig adj
1. bij het heden behorend τωρινός

huig /hœːx/ /ɦœʏ̯χ/ /ɦœːx/ n
1. een lapje afhangend weefsel aan het uiteinde van het zachte verhemelte, waarmee onder andere het neuskanaal afgesloten kan worden σταφυλή

huilen /ɦœy̯lə(n)/ v
1. traanvocht uitscheiden door emotie κλαίω

huis /hœːs/ /ɦœʏ̯s/ /ɦœːs/ n
1. een gebouw bestemd om in te wonen σπίτι οίκος

huisarrest n
1. strafbepaling σύλληψη σπιτιών

huisbaas n
σπιτονοικοκύρης

huisdier /ˈɦœyzdiːr/ n
1. een dier dat in het huis of om het huis woont en leeft κατοικίδιο ζώο

huishoudster n
1. vrouw die andermans huishouden verzorgt νοικοκυρά

huisvredebreuk /ˈhœysfredəbrøk/ n
1. zonder toestemming binnendringen of aanwezig zijn in iemands woning παράνομη είσοδος

huisvrouw n
1. een vrouw die thuisblijft om het huishouden te doen νοικοκυρά

huiswerk n
1. schoolwerk dat thuis verricht moet worden άσκηση

hulp /ɦʏlp/ n
1. handeling om iemand steun of bijstand te verlenen βοήθεια
2. iemand die ondersteuning of bijstand geeft βοηθός

hulpwerkwoord n
1. een werkwoord dat samen met een ander werkwoord de tijd of de hoedanigheid van het werkwoord vaststelt βοηθητικό ρήμα

hulst n
1. Ilex aquifolium ίλεξ

humanist n
1.aanhanger van het humanisme ανθρωπιστής

humanitair adj
ανθρωπιστικός

humor n
χιούμορ

huren /hyrə(n)/ v
1. tegen betaling lenen αγκαζάρω

huur /ɦyr/ n
1. een geldbedrag voor het tijdelijk gebruik van een woning of gebruiksartikel. ενοίκιο

huurder n
ένοικος

huurling /'ɦyr.lɪŋ/ n
1. iemand die tegen betaling krijgsdienst verricht in vreemde dienst μισθοφόρος

huwelijk /ɦiu̯ələk/ n
1. ambtelijke of kerkelijke verbintenis tussen twee personen. γάμος

huwelijksbureau n
1. γραφείο γνωριμιών

huwelijksreis /ˈɦiu̯ələksˌrɛɪ̯s/ n
1. de reis die een pasgetrouwd stel gewoonlijk onmiddellijk na hun trouwen onderneemt μήνας του μέλιτος

huzaar /hʊ.ˈzaːʁ/ n
1. een ruiterijsoldaat. ουσάρος

hydraat /hi'drat/ n
1. ένυδρο άλας

hydrant n
1. een speciale uitgeruste waterkraan geplaatst ten behoeve van de brandweer στόμιο υδροληψίας

hydrografie n
υδρογραφία

hydrologie n
υδρολογία

hyena n
1. een carnivoor, aaseter en een middelgroot nachtroofdier ύαινα

hygiëne n
υγιεινή

hygrometer n
1.een instrument om vochtigheid van de lucht te meten υγρόμετρο

hyperbool n
υπερβολή

hyperlink n
1. een gekleurd en/of onderstreept tekstgedeelte dat een onderliggende verwijzing bevat υπερζεύξη

hypertensie n
1. verhoogde bloeddruk υπέρταση

hyperthermie n
υπερθερμία

hypertrofie n
1. bovenmatige groei υπερτροφία

hypnose n
1. ύπνωση

hypnotiseren v
1. het onder hypnose brengen van mensen υπνωτίζω

hypochonder adj
υποχόνδριος

hypocrisie n
1. huichelarij υποκρισία

hypoglycemie n
1. te weinig glucose in het bloed υπογλυκαιμία

hypotensie n
1. lage bloeddruk υπόταση

hypotenusa n
1. de schuine zijde van een rechthoekige driehoek υποτείνουσα

hypotheek n
1. een geldsom met een onroerend goed als pand υποθήκη

hypothermie n
1. onderkoeling Υποθερμία

hypothese /hipoˈtezə/ n
υπόθεση

hypoventilatie n
1. tekortschietende ademhaling υποαερισμός

hysterisch adj
υστερικός

iatrogeen adj
1. door medisch ingrijpen veroorzaakt ιατρογενής

ibis n
1. een vogel met een lange gebogen snavel behorend tot de familie Threskiornithidae ίβις

idee /iˈde/ n
1. gedachte, plan ιδέα

identiteit n
1. een kenmerk dat je onderscheidt van anderen en bepaalt wie je bent ταυτότητα

ideogram /ˌideo'ɣrɑm/ n
1. een grafisch teken dat een voorwerp symboliseert ιδεόγραμμα

ideologie /ˌideoloˈɣi/ n
1. het geheel van ideeën dat ten grondslag ligt aan een wijsgerig stelsel, m.b.t. hun maatschappelijke of politieke strekking Ιδεολογία ιδεολογία

ideologisch adj
1. van, betreffend of volgens een ideologie ιδεολογικός

ideoloog n
1. iemand die een ideologie opstelt ιδεολόγος

idiomatisch adj
1. het idioom betreffend ιδιωματικός

idioom n
1. een bijzondere uitdrukking in een bepaalde taal die samengesteld is door eigenaardig taalgebruik ιδίωμα

idioot /idi'ot/ n
1. iemand die een grote maat van zwakzinnigheid heeft ηλίθιος

idiopathisch adj
1. van onbekende oorzaak ιδιοπαθής

idiosyncrasie n
1. aangeboren overgevoeligheid voor bepaalde voedings- en geneesmiddelen ευαισθησία
2. kenmerkende eigenaardigheid ευαισθησία

idylle n
1. een genre gedichten, korte verhalen en schilderijen ειδύλλιο

ie /i/ personalPronoun
1. de klitische vorm van de 3e persoon enkelvoud mannelijk nominatief αυτός

ieder /ˈidər/ indefinitePronoun
1. κάθε

iedereen /i.də.ˈreːn/ indefinitePronoun
1. elke persoon οι πάντες

iemand indefinitePronoun
κάποιος

iep n
1. een loofboomsoort uit het geslacht Ulmus met veernervige bladeren en een gezaagde bladrand λεύκα

iets adv
1. een zekere zaak κάτι

ijdel adj
1. vol van zelfbewondering, een te hoge dunk hebbend van het eigen voorkomen en/of de eigen bekwaamheden ματαιόδοξος

ijdelheid n
1. het zich toeleggen op betekenisloze uiterlijkheden ματαιοδοξία

ijs /ɛɪ̯s/ /ɛːs/ n
1. de vaste vorm van water, bevroren water πάγος
2. een lekkernij die in bevroren toestand wordt gegeten πάγος

ijsbeer n
1. Ursus maritimus, een grote witte beer die in de poolstreken leeft πολική αρκούδα

ijsberg n
1. een zeer groot brok ijs dat in de zee drijft παγόβουνο

ijsbreker n
1. een sterk, krachtig schip dat speciaal gebouwd en uitgerust wordt om zich een weg door het ijs te banen en alzo een vaargeul voor andere schepen te openen. παγοθραυστικό

ijsduiker n
1. παγοβούτι

ijshockey n
1. ijssport waarbij twee teams van ieder vijf personen plus goalie met behulp van een stick een schijfje (puck) in het doel van de tegenstander proberen te schieten χόκεϋ επί πάγου

ijsje /ˈɛɪʃə/ n
1. een van roomijs of waterijs vervaardigde lekkernij παγωτό

ijsvogel /ˈɛɪ̯sfoχɔɫ/ /ˈɛɪ̯zvoːɣəl/ /ˈɛːsfoːɣəl/ n
1. Alcedo atthis, blauwgroen vogeltje met oranje borst en spitse snavel, dat vooral van visjes leeft αλκυόνα

ijverzuchtig /ɛɪvərˈzʏxtɪx/ adj
1. een negatief gevoel veroorzaakt doordat iemand iets heeft of kan krijgen wat je ook wilt hebben of reeds hebt ζηλιάρης

ijzer /ˈɛi̯zər/ n
1. een scheikundig element met het symbool Fe en het atoomnummer 26. Het is een grijs overgangsmetaal σίδηρος σίδερο

ijzertijd n
Εποχή του Σιδήρου

ik /ɪk/ personalPronoun
1. εγώ

ik hou van je phraseologicalUnit
1. een verklaring van liefde aan iemand σ’ αγαπώ

illegaal adj
1. in weerwil van de wet αθέμιτος

illegaal n
1. een buitenlander die zonder werk- en verblijfsvergunning in een land verblijft αθέμιτος

illusie n
παραίσθηση

illustrator n
εικονογράφος

imaginair adj
φανταστικός

immigrant /ˈɪmiɣrɑnt/ n
μετανάστης

immigratie n
1. het zich metterwoon vestigen van vreemdelingen in een land Μετανάστευση

immoreel /ɪmoˈrel/ adj
ανήθικος

immunologie n
1. ανοσολογία

impedantie n
1. de tijdsafhankelijke mate waarin een materiaal het passeren van elektrische lading bemoeilijkt εμπέδηση

imperialisme n
αποικιοκρατία

imperium /ɪmˈperijʏm/ n
αυτοκρατορία

implicatie n
1. verwikkeling υποκείμενη συνέπεια

importeren v
εισάγω

impressie n
εντύπωση

improviseren v
1. iets bedenken zonder vooropgesteld plan αυτοσχεδιάζω

impuls /ɪmˈpʏls/ n
2. product van massa en snelheid oρμή

in /ɪn/ preposition
1.-12. in (ruimtelijk) σε में

in een handomdraai adv
1. snel doordat het weinig moeite kost, vlot alsof het gemakkelijk is εν ριπή οφθαλμού

in plaats van abbreviation
1. als vervanger van αντί

inademen /ˈɪnadəmə(n)/ v
1. lucht uit de omgeving opnemen εισπνέω

inademing n
1. εισπνοή

inblikken /ˈɪmblɪkə(n)/ v
1. voedsel conserveren door het in een blikken vat luchtdicht te verpakken κονσερβοποιώ

inbreker n
1. iemand die inbreekt διαρρήκτης

incasseren /ˌɪŋkɑˈseːrə(n)/ /ˌɪŋkɑˈsɪːrə(n)/ v
1. (geld) in ontvangst nemen. εισπράττω
2. te verduren krijgen. δέχομαι

inchecken /ˈɪntʃɛˌkə(n)/ v
1. zich aanmelden aan een balie om een instapkaart te krijgen en eventueel bagage af te geven. κάνω check-in

incontinentie n
1. het onvermogen om urine of ontlasting op te houden ακράτεια

inderdaad /ˌɪndərˈdad/ /ˌɪndərˈdat/ adv
1. een bevestiging dat iets het geval is πράγματι

indiaan n
1. inwoner van Amerika voor de komst van de Europeanen Ινδιάνα Ινδιάνος

indicatie n
1. aanwijzing ένδειξη

indicatief adj
οριστική

indicatief n
1. de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft οριστική

indien /ɪndin/ conjunction
1. onder de voorwaarde dat αν

indienen v
1. een document zoals een aanvraag of protest, afgeven aan een instantie καταθέτω

indigo /ɪn.ˈdi.ɣo/ /ɪn.ˈdi.χo/ n
1. een kleur die in het het lichtspectrum voorkomt met een golflengte van 440 tot 420 nanometer ινδικό

indirect adj
έμμεσος

indium n
1. een scheikundig element en zilvergrijs overgangsmetaal met het symbool In en het atoomnummer 49 ίνδιο

individueel adj
1. afzonderlijk, op zichzelf προσωπικός

indoctrinatie n
κατήχηση

indruk /ˈɪndrʏk/ v
εντύπωση

indrukwekkend adj
1. een grote indruk achterlatend εντυπωσιακός

inductantie n
αυτεπαγωγή

inductie n
1. gevolgtrekking επαγωγή
2. het opgang komen van een ontwikkeling door beïnvloeding door een ander deel επαγωγή
3. de beïnvloedende werking op andere mensen επαγωγή
4. het redeneren uitgaande van de afwijking επαγωγή
7. spanningsopwekking in geleider επαγωγή

industrie n
1. Nijverheid βιομηχανία

inertie n
1. traagheid αδράνεια

infanterie n
1. de soldaten die te voet vechten πεζικό

infectie n
1. een besmetting van lichaamsweefsel met ziekteverwekkers als bacteriën, virussen, schimmels of parasieten en de daaropvolgende ontstekingsreactie λοίμωξη

inferieur adj
κατώτερος

infiltratie n
διείσδυση

inflatie n
1. het stijgen van het prijspeil waardoor het geld zijn waarde verliest πληθωρισμός

informatica n
1. de leer van de mechanische verzameling en verwerking van informatie πληροφορική

informatie /ɪɱfɔrˈma(t)si/ n
1. πληροφορία

ingang n
2. een opening waar iets doorheen kan είσοδος

ingenieur abbreviation
1. een hogergeschoold persoon die wetenschappelijke kennis gebruikt om allerhande technische, technologische en organisatorische problemen op te lossen μηχανικός

ingewikkeld /ɪnχəwɪkəlt/ adj
1. niet eenvoudig en zeer samengesteld περίπλοκος

ingrediënt n
συστατικό

inham /'ɪnɦɑm/ n
ορμίσκος

inheems /ɪnˈhems/ adj
1. van oorsprong ergens voorkomend ιθαγενής

inhoud /ˈɪnhɑut/ n
1. datgene wat bevat is in een ander lichaam περιεχόμενο
3. het geheel van handelingen en gedachten vervat in een boek of ander medium περιεχόμενο

initialiseren /ini(t)ʃali'zerə(n)/ v
1. αρχικοποιώ

injectie n
ένεση

injectiespuit n
σύριγγα

inkomen n
1. regelmatig verkregen som geld εισόδημα έσοδα

inkt n
1. een gekleurde vloeistof waarmee geschreven wordt μελάνι

inktpot /ˈɪŋtpot/ n
1. een meestal glazen of plastic vaatje waar inkt in bewaard wordt μελανοδοχείο

inktvis /ˈɪŋktfɪs/ n
1. een koppotig weekdier met vangarmen dat een inktachtig vocht afscheidt ter verdediging χταπόδι

inleiding /ˈɪnlɛɪdɪŋ/ /ˈɪnlɛːdɪŋ/ n
1. een tekst waarmee men een indruk probeert te geven van de inhoud van een langere tekst εισαγωγή

inlijven /ˈɪnlɛɪvə(n)/ v
1. iemand in een groep opnemen ενσωματώνω

innen v
1. verschuldigd geld in ontvangst nemen εξαργυρώνω

inroepen v
1. vragen of iemand tussenbeide of te hulp komt επικαλούμαι

inschrijven /'ɪnsxrɛɪvə(n)/ v
1. een lidmaatschap of deelnemerschap schriftelijk vastleggen εγγράφω

insect n
1. geleedpotige met drie paar poten en geen, één of twee paar vleugels έντομο

insgelijks adv
επίσης

insinueren v
υπαινίσσομαι

inslag /ɪnslɑx/ n
1. draden van het weefgetouw υφάδι

inslapen /ˈɪnslapə(n)/ v
1. in slapende toestand geraken αποκοιμιέμαι
2. met een overdosis slaapmiddel een dier laten overlijden κοιμίζω

inspannen /'ɪnspɑnə(n)/ v
2. zich ~: moeite doen ασκώ

inspanning n
1. de fysieke moeite die men voor iets doet προσπάθεια

inspectie n
1. een grondige en nauwkeurige controle εξέταση

inspiratie /ɪnspi'rasi/ n
1. een gevoel over hoe men een klus kan aanpakken έμπνευση

inspireren v
1. de geest gaande maken εμπνέω

installatie n
8. een kunstvorm εγκατάσταση
3. een min of meer plechtige en officiële inwijding in een bepaald ambt εγκατάσταση

instappen v
ανεβαίνω

instellen v
1. het op juiste wijze afregelen van een toestel βάζω

instelling n
2. organisatie, die vaak subsidie van de overheid krijgt en geen geld wil verdienen ίδρυμα

instemmen v
1. het eens zijn συγκατατίθεμαι

instorten v
1. zwichten voor de zwaartekracht καταπίπτω

instructeur n
διδάσκαλος

instructie n
1. een order, een aanwijzing εντολή

instrument n
1. werktuig εργαλείο
2. verkort voor muziekinstrument όργανο

insuline /ˌɪnzyˈlinə/ n
1. een hormoon gemaakt in de bètacellen van de pancreas in de zogenaamde eilandjes van Langerhans, dat de lever aanzet bloedglucose op te nemen en op te slaan in de vorm van glycogeen ινσουλίνη

intact adj
1. in goede staat, onaangetast άθικτος

integendeel /ɪnˈtexə(n)del/ adv
αντίθετα

integraal adj
ακέραιος

integraal n
ακέραιος

integratie /ɪntəˈɣra(t)si/ n
ολοκλήρωση

intelligent /ɪntɛli'xɛnt/ adj
1. met een goed verstand of daarvan blijk gevend έξυπνος

intelligentie n
een eigenschap van de werking van de hersenen νοημοσύνη

intelligentiequotiënt n
δείκτης νοημοσύνης

intelligentsia n
1. ιντελιγκέντσια

interactie /ɪntərˈɑksi/ n
1. onderlinge beïnvloeding αλληλεπίδραση

interactief /ɪntərɑk'tif/ adj
διαδραστικός

interdisciplinair adj
διεπιστημονικός

interessant adj
1. wekt interesse ενδιαφέρων

interesse n
1. belang ενδιαφέρον
2. belangstelling ενδιαφέρον
3. iets waar belangstelling voor is ενδιαφέρον

interesseren v
1. nieuwsgierig maken ενδιαφέρω

interface n
διεπαφή

intern adj
1. inwendig, binnen εσωτερικός

internationaal adj
1. meer dan één land διεθνής

internet n
1. een wereldwijd netwerk van computers Διαδίκτυο διαδίκτυο

interpreteren v
1. uitleggen of opvatten ερμηνεύω

interpunctie /'ɪntɛrpɵŋktsi/ n
στίξη

interval n
1. tussenperiode απόσταση
3. de afstand tussen twee verschillende tonen απόσταση

interview n
1. vraaggesprek met iemand over diens opvattingen en ervaringen συνέντευξη

interviewen v
1.een vraaggesprek met iemand houden παίρνω συνέντευξη

intransitief n
1. (taalkunde) onovergankelijk αμετάβατο
2. een onovergankelijk werkwoord αμετάβατο

intrinsiek adj
εγγενής

introductie /ɪntroˈdʏksi/ n
de presentatie van iets nieuws, of de inleiding van een nieuwkomer σύσταση

intussen /ɪn'tʌsə/ adv
1. gedurende de tijd die het genoemde vereist εν τω μεταξύ

inventief adj
εφευρετικός

investering n
1. een opoffering in tijd, geld of mankracht ten behoeve van een doel dat pas op lange termijn wordt behaald επένδυση

invetten v
1. γρασάρω

invloed /ˈɪnvluːt/ n
1. inwerking van een persoon, zaak of omstandigheid op een andere επιρροή
2. het vermogen om op anderen in te werken επιρροή

invloedrijk adj
ισχυρός

invloedssfeer n
1. een kring of gebied waarbinnen iemand of een staat invloed heeft σφαίρα επιρροής

invoeren /ˈɪnvurə(n)/ v
2. gegevens in een electronisch apparaat stoppen εισάγω

inwendig /ɪɱ.'wɛn.dɪx/ /ɪɱ.'ʋɛn.dəχ/ /ɪɱ.'β̞ɛn.dəx/ adj
εσωτερικός

ion /jɔn n
ιόν

ionosfeer n
ιονόσφαιρα

iridium n
1. een scheikundig element met symbool Ir ιρίδιο

iris /ˈirɪs/ n
1. een orgaan in het oog van vele organismen ίρις
2. een plant met een opvallende, vaak blauwe of gele bloem van het geslacht Iris ίρις

ironie /ɪroˈniː/ n
1. vorm van spot ειρωνία

irriteren v
1. op onaangename wijze prikkelen εκνευρίζω

islam n
1. een monotheïstische godsdienst ... Ισλάμ

isolator n
μονωτής

isoleren v
1. persoonlijk απομονώνω
2. chemisch απομονώνω

isotherm n
1. een verzameling punten constante temperatuur gemeten of waar de temperatuur dezelfde waarde heeft ισόθερμος

isotoop n
ισότοπο

ivoor n
φίλντισι ελεφαντόδοντο

ivoorkleur n
1. een gebroken witte kleur zoals die van ivoor ιβουάρ

ja /jaː/ adv
1. duidt bevestiging of instemming aan ναι

ja /jaː/ interjection
1. kreet van opwinding ναι

jaar /ja:r/ n
1. de duur van een omloop van de aarde om de zon van circa 365 dagen. χρόνος έτος

jaargetijde /ˈjar.ɣə.ˌtɛɪ̯.də/ /ˈjar.ɣə.ˌtɛː.də/ /ˈjar.χə.ˌtɛɪ̯.də/ n
1. een deel van een jaar met unieke eigenschappen εποχή

jaarlijks /ˈjar.ləks/ /ˈjar.lɪks/ adj
1. eenmaal per jaar ετήσιος

jacht /jɑxt/ n
1. het achtervolgen van wild κυνήγι
3. een snel vaartuig γιοτ

jachthaven n
λιμανάκι

jachthond n
1. een hond die speciaal gefokt wordt voor de jacht κυνηγόσκυλο λαγωνικό

jachtluipaard n
1. Acinonyx jubatus, een zeer snel Afrikaans katachtig roofdier γατόπαρδος

jagen /ˈjaːɣə(n)/ v
1. bewegende wezens proberen te vangen κυνηγώ

jager n
1. iemand die op jacht gaat κυνηγός

jaguar n
1. Panthera onca, Midden- en Zuid-Amerikaans katachtig roofdier ιαγουάρος

jakhals n
1. Canis aureus, hondachtig roofdier τσακάλι

jakobsschelp n
1. een mosselachtig schelpdier χτένι

jaloers adj
1. een negatief gevoel veroorzaakt doordat iemand iets heeft of kan krijgen wat je ook wilt hebben of reeds hebt ζηλιάρης

jaloersheid /jɑˈluːrshɛɪt/ /jɑˈluːrshɛːt/ n
1. een wrok die iemand koestert omdat men een ander niet gunt wat men zelf begeert ζήλια

jaloezie /jɑluˈziː/ n
1. gevoel ζήλια
2. zonnescherm ζήλια

jam /ʃɛm/ n
1. een gelei van suiker en gekookt fruit, onder andere gebruikt als broodbeleg μαρμελάδα

jan-van-gent n
σούλα

januari /jɑnyˈwaːri/ n
1. de eerste maand van het jaar Ιανουάριος Γενάρης

jargon /jɑr.ˈɣɔn/ n
2. vaktaal, taalgebruik binnen een bepaalde groep, vaak moeilijk te volgen voor een buitenstaander αργκό

jas n
1. παλτό

jaspis n
ίασπις

jeugd /ˈjøːxt/ n
1. het jong zijn νεότητα νιάτα

jeugdherberg n
ξενώνας νεότητας

jeugdig adj
1. jong, fris, onbevangen νεαρός

jeuk n
1. kriebel κνησμός

jicht n
1. een pijnlijke ontsteking als gevolg van gekristalliseerd uraat in een gewricht ουρική αρθρίτιδα

jihad n
τζιχάντ

jij /jEi/ /jɛɪ̯/ /jɛː/ personalPronoun
1. aangesproken persoon enkelvoud informeel εσύ

jodelen /ˈjodələ(n)/ v
1. zingen met een snelle wisseling van borst- naar keelstem λαρυγγίζω

jodin /joˈdin/ n
1. Ιουδαία

jodium n
1. scheikundig element met symbool I en atoomnummer 53 ιώδιο

joker v
μπαλαντέρ

jong /jɔŋ/ adj
1. van geringe leeftijd νεαρός

jongen /ˈjɔ.ŋə(n)/ n
1. onvolwassen man αγόρι

jood /jot/ n
1. een lid van het Joodse volk Εβραία
2. het element jodium ιώδιο

joods /jots/ adj
1. te maken hebbend met het joodse geloof, het jodendom ιουδαϊκός

jota n
3. een kleinigheid, helemaal niets γιώτα

journalist n
verslaggever, iemand die nieuwsfeiten publiceert δημοσιογράφος

jubileum n
ιωβηλαίο

judo /'jy.do/ n
1. een Japanse vechtsport τζούντο

juffrouw /jʏˈfrɑu/ n
δεσποινίς

juist adj
1. zoals het moet, waar σωστός

jukbeen n
1. één van de beenderen van de schedel ζυγωματικό

juli /jyˈlɛi/ n
1. de zevende maand van het jaar Ιούλιος

jullie /ˈjy.li/ personalPronoun
1. εσείς

juni /ˈjyni/ n
1. de zesde maand van het jaar Ιούνιος Ιούνης

juridisch adj
1. betrekking hebbend op het recht en de rechtsleer νομικός

jurisprudentie n
νομολογία

jurist n
1. een deskundige op het gebied van rechtsleer νομικός

jurk /jʌrək/ n
1. een kledingstuk voor vrouwen dat van de schouders tot op de benen reikt φόρεμα

jus n
ζωμός

juweel n
1. sieraad van grote schoonheid en hoge waarde πετράδι

juwelier n
1. iemand die juwelen vervaardigt en erin handelt κοσμηματοπώλης

kaai n
αποβάθρα

kaak n
1. het beendergestel dat de mondholte omsluit en waarin de tanden en kiezen geplaatst zijn σαγόνι

kaakklem n
1. een mogelijk dodelijke infectieziekte veroorzaakt door Colistridium tetani τέτανος

kaal /kal/ adj
1. zonder of met heel weinig hoofdhaar, veren, bladeren, begroeiing, enzovoort φαλακρός

kaalheid n
1. het kaal zijn φαλάκρα

kaap n
1. een in zee vooruitstekende landpunt ακρωτήρι

kaarden v
1. het behandelen van ruwe katoen of wol met behulp van een kaard ξαίνω

kaars /kars/ n
1. een staaf of klomp van brandbaar materiaal met een lont κερί

kaart n
en te delen vertalingen χάρτης

kaartje n
εισιτήριο

kaartspel /kartspɛl/ n
1. een spel met speelkaarten χαρτιά

kaas /kas/ n
1. een voedingsproduct gemaakt van gestremde melk τυρί

kabel n
1. lijn van 3 tot 6 ineengedraaide touwen van hennep, kunststof, staal of ander materiaal καλώδιο

kabeljauw n
1. Gadus morhua, middelgrote zoutwatervis βακαλάος μπακαλιάρος

kabinet n
υπουργικό συμβούλιο

kabouter n
διαβολάκι

kachel /ˈkɑ.xəl/ /ˈkɑ.xəɫ/ /ˈkɑ.χɔɫ/ n
1. een apparaat waarin energie wordt omgezet in warmte met de bedoeling een ruimte te verwarmen θερμάστρα

kachtel /ˈkɑxtəl/ /ˈkɑxtəɫ/ /ˈkɑχtəɫ/ n
1. een jong van een paard. πουλάρι ολίσθηση

kadaver n
1. dood lichaam van een dier κουφάρι

kade n
1. een beschoeide of gemetselde oeverstrook waaraan de schepen kunnen aanleggen προκυμαία

kader n
2. situationele context, raamwerk, verband συμφραζόμενα

kafferkoren n
σόργο

kakelen v
1. geluiden voortbrengen zoals kippen dat doen κακαρίζω

kakkerlak n
1. insect κατσαρίδα βλάττη βρομομαμούνα κανθαρίδα μαυρομαμούνα

kakofonie n
1. een rommelig geheel van vele klanken door elkaar κακοφωνία

kalender n
1. tabel die de verdeling van het jaar in dagen, weken of jaren aangeeft, evt. met feestdagen enz. ημερολόγιο

kalf n
1. jong van het rund en sommige andere zoogdieren. μοσχάρι

kalfsvlees n
μοσχάρι

kalium n
1. scheikundig element met symbool K en atoomnummer 19 κάλιο

kalkoen n
1. Meleagris gallopavo, gedomesticeerde vogel die in Nederland vooral rond Kerstmis gegeten wordt γαλοπούλα διάνος κούρκος

kalksteen n
ασβεστόλιθος

kalligrafie n
1. καλλιγραφία

kallipygisch /ˌkɑ.lɪ.ˈpi.ɣɪs/ adj
1. met een mooi achterste καλλίπυγος

kalm /kɑlm/ adj
1. weinig in beroering, zonder opwinding ήρεμος

kalmeren /kɑl'merə(n)/ v
1. kalm worden ηρεμώ

kalmte n
ηρεμία

kam /kɑm/ n
1. getand object om haren mee te verzorgen χτένα

kameel /kɑ'mel/ n
1. Camelus bactrianus, een hoefdier met twee bulten op de rug καμήλα

kameleon n
1. een tropische hagedis vooral bekend voor zijn snelle kleurveranderingen χαμαιλέοντας

kamer /ˈkamər/ n
1. deel van een huis δωμάτιο

kameraad n
συντρόφισσα

kamfer n
καμφορά

kamikaze /kamikaze/ n
2. aanval op de vijand door zelfmoord te plegen καμικάζι

kamille n
1. elk van de planten van het geslacht Matricaria χαμομήλι

kammen /kɑmə(n)/ v
1. met een kam haar in orde brengen χτενίζω

kamp n
1. een plaats waar een aantal troepen geruime tijd of permanent gehuisvest zijn κατασκήνωση

kamperen v
1. een vorm van openluchtrecreatie κατασκηνώνω

kamperfoelie n
αγιόκλημα

kampioen /kɑmpiun/ n
1. de winnaar van een kampioenschap πρωταθλητής

kan n
1. een stuk servies om vloeistoffen mee te schenken κανάτι

kanaal /ka'naːl/ n
κανάλι

kanarie n
1. Serinus canarius, een kleine zangvogel καναρίνι

kandidate n
1. υποψήφιος

kaneel /kɑˈnel/ n
1. een specerij van de gedroogde binnenbast van de kaneelboom, gebruikt als smaakmaker in vele gerechten κανέλα

kangoeroe n
1. Macropus, een buideldier met korte voorpoten, lange achterpoten en een lange sterke steunstaart καγκουρό

kanker n
1. een aandoening die gekenmerkt wordt door het ongecontroleerd vermenigvuldigen van cellen καρκίνος

kannibaal n
κανίβαλος

kannibalisme n
1. ανθρωποφαγία

kano n
κανό

kanon n
1. een instrument om explosieve projectielen weg te schieten κανόνι

kanonneerboot n
1. κανονιοφόρος

kans /ˈkɑns/ n
1. de mogelijkheid dat er iets gaat gebeuren πιθανότητα ενδεχόμενο
2. een mooie gelegenheid ευκαιρία πιθανότητα

kansel n
1. een kerkelijk, meestal verhoogd, meubelstuk waarvanaf de voorganger in de dienst zijn preek uitspreekt άμβωνας

kant /kɑnt/ n
1. een vorm van vlechtwerk δαντέλα

kantine n
1. eetgelegenheid in bedrijven, scholen, verenigingen καντίνα

kantoor n
1. een instelling waar allerlei administratieve handelingen worden uitgevoerd γραφείο

kap /kɑp/ n
2. een bedekking van het hoofd κάλυμμα

kapel n
1. klein kerkgebouw παρεκκλήσι

kapen v
καταλαμβάνω

kapitein /kapiˈtɛin/ n
πλοίαρχος

kapmes /'kɑpmɛs/ n
1. μαχαίρα, ματσέτα

kapoen n
καπόνι

kapot /ka'pɔt/ adj
1. gebroken χαλασμένος
2. niet meer goed functionerend χαλασμένος

kapotgaan v
χαλάω

kapper n
κομμωτής

kappertje /'kɑ.pər.cə/ n
1. een klein groen bloemknopje van de kappertjesplant, Capparis spinosa, dat meestal op zuur bewaard wordt en dat als kruiderij gebruikt wordt κάππαρη

kapsel n
1. de manier waarop het haar geknipt is κόμμωση

kapster n
κομμωτής

kar /kɑr/ n
1. voertuig κάρο

karabijn n
1. een geweer met ingekorte loop en soms ook ingekorte schoudersteun καραμπίνα

karakter n
1. aard χαρακτήρας
2. letter χαρακτήρας

karamel n
1. gebrande suiker καραμέλλα

karaoke n
1. een vorm van vermaak, waarbij muziek wordt afgespeeld van een lied, en de amateur zanger in een microfoon de tekst (die op een televisiescherm te lezen is) live zingt καραόκε

karate n
1. japanse gevechtsport καράτε

karavaan n
1. καραβάνι

karbonade /kɑrboˈnadə/ n
1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam παϊδάκι

kardemom n
1. een plant die verwant is aan gember en waarvan de zaden en zaaddozen als specerij gebruikt worden κάρδαμο

kardinaal n
1. hoge geestelijke in de hiërarchie van de Rooms-Katholieke Kerk, hij mag deelnemen aan de verkiezing van een nieuwe paus καρδινάλιος

karnemelk n
1. een melkproduct dat overblijft na het karnen van de melk βουτυρόγαλα

karper n
κυπρίνος

karteldarm n
κόλον

karton /kɑrˈtɔn/ n
1. bordpapier χαρτόνι
2. verpakking χαρτόνι

karwij n
κάρο

kas /'kɑs/ n
1. de bak die het ontvangen geld bevat ταμείο
3. een doorzichtige -meest glazen- constructie die het cultiveren van planten mogelijk maakt die een ander klimaat vergen dan buiten heerst θερμοκήπιο

kassa /ˈkɑsa/ n
1. plaats waar men aankopen betaalt in een winkel ταμείο
2. plaats waar men tickets betaalt of reserveert ταμείο
3. machine om ontvangen geld te registreren en te bewaren ταμείο

kassier n
1. iemand die het beheer heeft over kas en de mutaties ervan bijhoudt ταμίας

kast /kɑs/ /kɑst/ n
1. een meubel om gebruiksvoorwerpen in op te bergen, meestal voorzien van horizontale schappen ντουλάπι ντουλάπα

kastanje n
1. de boom καστανιά
1. de vrucht κάστανο

kastanjebruin adj
καστανός

kaste /kɑstə/ n
1. een streng gescheiden stand binnen de hindoeïstische samenleving κάστα

kasteel n
1. een middeleeuwse versterkte woning κάστρο

kat n
1. tot de katachtigen behorende soort die tam is geworden γάτα

katalysator n
καταλύτης

kater n
1. mannelijke kat γάτος
2. gevolgen van alcoholgebruik γάτος

kathedraal /kɑtədral/ n
1. een hoofdkerk van een bisdom μητρόπολη

katheter n
1. een buisje dat tijdelijk in een lichaamsholte wordt aangebracht, bijv. om lichaamsvocht op te vangen of een medicijn toe te dienen καθετήρας

kathode n
1-2 scheikunde + elektronica κάθοδος

kation n
κατιόν

katoen /kɑˈtun/ n
1. een zachte vezel die uit de opperhuid (epidermis) van de zaden van de katoenplant groeit βαμβάκι

katrol n
1. een werktuig dat het mogelijk maakt een last met een beperkte kracht te verplaatsen τροχαλία

kattengat n
1. nauwe doorgang voor een kat γατόπορτα

kauw n
1. Corvus monedula, eem zwarte zangvogel met een grijze nek uit de Corvidae κάργια

kauwen v
μασάω

kauwgom n
1. een zacht samenhangend snoepgoed dat niet bedoeld is om in te slikken μαστίχα

kaviaar n
χαβιάρι

kazerne n
1. gebouw waar soldaten gelegerd zijn στρατώνας

kazuifel n
1. een mouwloos opperkleed dat door een priester gedragen wordt bij het lezen van de mis ράσο

keel /keːl/ n
anatomie λαιμός

keer /ker/ n
1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt φορά

kegel /ˈke.xəl/ n
1. een meetkundig lichaam met een cirkel als grondvlak en uitlopend in een punt κώνος

kegelsnede n
1. een kromme gevormd door het snijden van een kegel met een plat vlak κωνική τομή

kei n
1. brok gesteente ογκόλιθος

keil /kɛil/ n
1. keil (wig) σφήνα

keizer n
1. een monarch van de allerhoogste rang, oorspronkelijk die van het Romeinse rijk αυτοκράτορας

kelder /ˈkɛldər/ n
1. een ondergrondse bergruimte κελάρι υπόγειο

kelner n
Σερβιτόρος

kemphaan n
1. Philomachus pugnax uit de familie van de snipachtigen Scolopacidae ψευτομαχητής

kennel n
σκυλόσπιτο

kennen /ˈkɛnə(n)/ v
1. bekend, vertrouwd zijn met γνωρίζω
2. door studie of oefening geleerd hebben γνωρίζω

kenner n
ειδήμων

kennis /ˈkɛnɪs/ n
1. wat je weet of hebt geleerd γνώση
1. iemand met wie men bekend is γνωστός

keppel /ˈkɛpəl/ n
1. hoofddeksel in de vorm van een ondiep bolsegment σκούφος

keramiek n
κεραμική

kerk /kɛrk/ n
1. Openbaar gebouw voor christelijke samenkomsten εκκλησία ναός
2. Christelijke organisatie voor beleving van een specifieke christelijke godsdienst Εκκλησία εκκλησία

kerkban /ˈkɛrk.bɑn/ n
1. uitsluiting van de sacramenten of de kerkgemeenschap αφορισμός

kerkelijk /ˈkɛr.kə.lək/ adj
1. verband hebbend met de kerk εκκλησιαστικός

kerker /kɛrkər/ n
1. een ondergrondse ruimte die bestemd is voor het opsluiten van gevangenen μπουντρούμι

kerkhof n
1. terrein waar overledenen begraven worden νεκροταφείο

kerkuil /ˈkɛrgœːl/ /ˈkɛrkœʏ̯ɫ/ /ˈkɛrkœːl/ n
1. een uil met een lichte onderzijde en een opvallende, hartvormige sluier die gewoonlijk in gebouwen broedt πεπλόγλαυκα

kernreactor n
πυρηνικός αντιδραστήρας

kernsmelting n
1. een rampzalige gebeurtenis waarbij de brandstof van een kernreactor smelt door het wegvallen van de koeling τήξη

kerrie n
κάρυ

kerselaar /ˈkɛr.sə.ˌlaːr/ n
2. het hout van een boom uit het geslacht Prunus κερασιά
1. een boom uit het geslacht Prunus κερασιά

kersenboom n
κερασιά

kerstboom /ˈkɛrsd.bom/ /ˈkɛrz.bom/ n
1. een rond Kerstmis opgestelde naaldboom met allerlei versieringen χριστουγεννιάτικο δέντρο δένδρο των Χριστουγέννων

kerstdag /ˈkɛrs.dɑx/ /ˈkɛrs.dɑχ/ /ˈkɛrz.dɑx/ n
ημέρα Χριστουγέννων

kerstening /ˈkɛr.stə.ˌnɪŋ/ n
1. het proces waarbij heidense volkeren zich, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context εκχριστιανισμός

kerstkaart /ˈkɛrs.kart/ /ˈkɛrst.kart/ n
1. een wenskaart die wordt gekenmerkt door een kerstgroet en wensen voor het komende nieuwe jaar χριστουγεννιάτικη κάρτα

kerstlied /ˈkɛrs.lid/ /ˈkɛrst.lit/ n
1. een op Kerstmis betrekking hebbend lied κάλαντα

kerststal /ˈkɛr.stɑl/ /ˈkɛr.stɑɫ/ n
1. een voorstelling van de geboorte van Jezus met figuren van hout of gips, die vooral in katholieke gezinnen rond Kerstmis in huis te vinden is, vaak onder de kerstboom φάτνη

ketchup n
1. een saus op basis van tomaten κέτσαπ

ketel /'ketəl/ n
1. een meestal rond metalen vat, vaak geschikt om onder druk gezet te worden ατμολέβητας
2. waterketel κατσαρόλα

keten /ˈketən/ n
1. een uit losse, vaak metalen, schakels in een enkele rij aaneengeregen voorwerp αλυσίδα

ketjap n
1. een Indonesische sojasaus gemaakt van een mengsel van sojabonenmeel, grof gemalen tarwe, kruiden en zout σάλτσα σόγιας

ketter /kɛtər/ n
1. iemand die vanwege afwijking van de katholieke leer tot misdadiger verklaard was αιρετική

ketterij /ˌkɛtəˈrɛɪ/ n
1. het ingaan in woord of gedachte tegen de doctrines van de kerk αίρεση

ketting /'kɛtɪŋ/ n
2. een stevige, maar buigzame verbinding van in elkaar grijpende ringen of achtvormige schakels αλυσίδα
4. een snoer bestaande uit een draad die door doorboorde kralen of andere voorwerpen gevoerd is περιδέραιο

keuken /ˈkøːkə(n)/ n
1. een plaats waar gekookt wordt, ruimte waarin mensen hun voedsel bereiden κουζίνα μαγειρείο
2. de wijze waarop in een land of streek gekookt wordt κουζίνα

keuring n
1. proces van het keuren επιθεώρηση

keus /'kø:s/ n
gelegenheid επιλογή

keuze n
1. het besluit om uit verschillende mogelijkheden er één te nemen επιλογή

kever /ˈkevər/ /ˈkɛvər/ n
1. bepaald insect σκαθάρι

keyboard /ˈkiːbɔː(r)d/ /ˈkiːbɔː(r)t/ n
1. een elektronisch muziekinstrument met een toetsenbord κλαβιέ
2. een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer ingevoerd kunnen worden πληκτρολόγιο

kibboets /ˈkibuts/ n
κιμπούτς

kidnappen v
1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen απάγω

kiem n
μικρόβιο

kies /kis/ adj
1. een vrij grote tand die achter in de mond staat γομφίος

kieskeurig adj
1. εκλεκτικός

kietelen v
1. het prikkelen van gevoelige stukken huid bij anderen door middel van licht aanraken γαργαλώ

kieuw n
1. ademhalingsorgaan van vele in water levende dieren βράγχιο

kievit n
1. καλημάνα

kiezen v
1. uit meerdere mogelijkheden één nemen διαλέγω

kijken /ˈkɛɪkə(n)/ v
κοιτάζω βλέπω

kijker n
1. iemand die kijkt θεατής

kikker n
1. gewerveld dier dat vier poten heeft maar geen staart βάτραχος

kikkererwt n
ρεβιθιά

kil /kɪl/ adj
κρύος

kilogram abbreviation
1. kilogram Χιλιόγραμμο χιλιόγραμμο

kilometer / ˈkilometər / n
1. duizend meter χιλιόμετρο

kin /kɪn/ n
1. het vooruitstekende deel van de onderkaak πηγούνι σαγόνι

kind n
1. mens tussen 0 en 18 jaar παιδί τέκνο
2. persoon voortkomend uit παιδί τέκνο

kinderachtig /ˈkɪndərɑxtəx/ adj
1. zich niet als volwassene gedragend alsof men nog een kind is παιδιάστικος

kinderarts n
1. een arts die gespecialiseerd is in de behandeling van kinderen παιδίατρος

kinderkamer n
1. een kamer ingericht voor kinderen παιδικό

kinderlied n
δίστιχο

kindermoord n
1. het om het leven brengen van een kind παιδοκτονία

kinetisch adj
1. wat beweging veroorzaakt κινητικός

kinkhoest /kɪŋk(h)ust/ n
1. een bepaalde kinderziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Bordetella pertussis κοκκύτης

kip /kɪp/ n
1. Gallus gallus domesticus, gedomesticeerde vogel uit de familie van de hoenderachtigen κότα κοτόπουλο

kippenhok n
hok voor kippen κοτέτσι

kippenvel /ˈkɪpəvɛɫ/ n
1. het verschijnsel waarbij als gevolg van kou de huid gaat kleine bubbeltjes vertoont ανατριχίλα

kitsch n
1. schijnkunst die niet aanslaat met veel versieringen en/of de verkeerde materialen waarvan de meeste mensen denken dat het wansmaak is κιτς

kiwi n
1. vrucht ακτινίδιο
2. loopvogel απτέρυξ

klaaglied n
ελεγεία

klaar /klaːr/ adj
1. in gereedheid gebracht, gereed έτοιμος
2. helder, duidelijk αίθριος

klaarheid n
1. helderheid, transparantie διαύγεια

klaarmaken /'klarmakə(n)/ v
1. voorbereiden ετοιμάζω
2. uit ingrediënten klaarmaken ετοιμάζω

klacht n
1. een aanklacht παράπονο

klagen v
1. ongenoegen uiten παραπονιέμαι

klamboe n
1. fijn net waaronder men slaapt om muggen buiten te houden κουνουπιέρα

klank n
1. in het algemeen wordt hiermee het totaal aan eigenschappen van een geluid aangeduid ήχος

klanknabootsing /ˈklɑŋknabotsɪŋ/ n
1. het (proberen) een zelfde geluid te produceren ονοματοποιία
2. een woord dat is ontstaan uit het proberen een geluid na te doen ονοματοποιία

klant n
1. afnemer van een product of dienst van een leverancier πελάτης

klap /klɑp/ n
1. plotselinge, luidruchtige slag μπαμ

klappen v
1. applaudisseren χειροκροτώ

klaproos n
1. Papaver rhoeas, een plant met een felrode bloem uit de familie Papaveraceae παπαρούνα

klarinet n
1. een houten blaasinstrument waarop de melodie wordt gespeeld in een harmonie κλαρινέτο

klas /klɑs/ n
1. een groep leerlingen die een tijdlang gezamenlijk les krijgen τάξη
2. een leerjaar op school τάξη
3. een klaslokaal τάξη

klasse n
τάξη

klauw /klʌu/ n
1. poot van een roofdier νύχι
2. hand νύχι

klavecimbel n
1. toetsinstrument τσέμπαλο

klaver n
τριφύλλι

kleden v
1. kleren aandoen ντύνω

kleding /kledɪŋ/ n
1. het textiel voor de bedekking van het lichaam ρούχα

kledingstuk n
1. ένδυμα

kleerkast n
ντουλάπα

kleermaakster n
μοδίστρα

kleermaker /ˈklermakər/ n
1. iemand wiens beroep bestaat uit het maken van kleding. ράφτης

klei /klɛɪ̯/ /klɛː/ n
1. gesteente άργιλος πηλός

klein adj
1. van geringe grootte μικρός

kleindochter /ˈklɛɪndɔxtər/ n
1. een dochter van iemands kind, een vrouwelijk kleinkind εγγονή

kleinkind /ˈklɛːŋkɪnt/ /ˈklɛːɪŋkɪnt/ n
1. het kind van iemands kind εγγόνι

kleinzoon /ˈklɛɪnzon/ n
1. een zoon van iemands kind, een mannelijk kleinkind εγγονός

klemtoon n
έμφαση

klep n
1. verstelbare afsluiting βαλβίδα

kleptomaan n
1. iemand die een ziekelijke neiging tot stelen heeft κλεπτομανής

kleptomanie n
1. de onweerstaanbare drang om te stelen κλεπτομανία

kleren /ˈkleː.rən/ n
ρούχο

kletsen v
2. praten, babbelen κελαηδώ

kleur /kløːr/ n
1. het onderscheid dat gemaakt wordt op basis van het verschil in golflengte van licht χρώμα

kleurig adj
1. een kleur hebbend (gekleurd) of een verscheidenheid aan kleuren vertonend έγχρωμος

kleurloos adj
1. zonder kleur άχρωμος

kleurpotlood n
μολύβι

kleurrijk adj
1. vol opvallende kleuren πολύχρωμος

klier /klir/ n
2. orgaan αδένας

klif n
1. steile hoge rots κρημνός

klikken v
1. een klikkend geluid maken κλικ

klimaat n
1. de gemiddelde natuurlijke gesteldheid van de lucht en het weer in een gebied op een planeet κλίμα

klimaatzone n
κλιματική ζώνη

klimmen /'klɪmə(n)/ v
1. het bewegen in een omhooggaande richting dan wel over obstakels ανεβαίνω

klimop /'klɪ.mɔp/ n
1. Hedera helix, een groenblijvende houtige plant κισσός

kliniek n
1. een inrichting waar patiënten worden verpleegd κλινική

klink /klɪŋk/ n
2. constructie om een deur gesloten te houden μάνταλος

klinker /ˈklɪŋkər/ n
1. een klank van de menselijke spraak waarbij geen obstructie in de ademstroom aangebracht wordt. φωνήεν

klinkerharmonie n
φωνηεντική αρμονία

klinknagel n
1. een metalen verbinding tussen twee platen bestaande uit twee cilidrische delen die van weerszijden die meestal onder verhitting door vervorming vast bevestigd worden πριτσίνι

klit n
κολλιτσίδα

klok /klɔk/ n
1. een instrument dat de tijd bijhoudt ρολόι

klokkentoren n
1. een toren met bovenin een of meer lui- of slagklokken of een carillon καμπαναριό

klomp /klɔmp/ n
1. schoeisel van hout, eventueel in combinatie met leer ξυλοπάπουτσο

klonen v
1. een identieke kopie van een levend wezen maken κλωνοποιούμαι

klont n
1. een hoeveelheid verdikt materiaal met een omvang die niet goed te definiëren is. βόλος

kloof n
1. een ten gevolge van erosie, diep uitgesleten rivierdal, met steile wanden φαράγγι χάσμα

kloon /klon/ n
1. een levend wezen dat een exacte genetische kopie is van een ander wezen κλώνος

klooster /klostər/ n
1. een kloostergemeenschap μοναστήρι μονή
2. een gebouw waarin een klooster gevestigd is μοναστήρι μονή

kloppen /ˈklɔpə(n)/ v
1. tegen iets slaan χτυπάω
4. in toestand brengen χτυπάω
2. hoorbaar bewegen χτυπώ

kluizenaar n
1. iemand die alleen en in afzondering leeft ερημίτης

kluut /klyt/ n
αβοκέτα

kluwen n
1. los om zichzelf opgewonden hoeveelheid wol, garen enz κουβάρι

klysma n
1. κλύσμα

knaagdier /ˈknaxdiːr/ /ˈknaɣdiːr/ n
1. zoogdier met steeds aangroeiende snijtanden τρωκτικό

knagen /'knaɣə(n)/ v
1. met de tanden aanvreten ροκανίζω

knap adj
2. aantrekkelijk ωραίος

kneden v
1. een massa soepel maken door er steeds in te knijpen ζυμώνω

kneuzing ˈknøzɪŋ n
1. een onderhuidse beschadiging van het zachte weefsel, veelal veroorzaakt door een bot voorwerp of een val θλάση

knevelen v
1. binden, boeien φιμώνω

knie n
1. een gewricht in het midden van het been dat het bovenbeen met het onderbeen verbindt γόνατο

knielen v
1. op de knieën gaan γονατίζω

knieschijf n
1. het schijfvormige bot in de knie επιγονατίδα

knippen v
1. met een schaar uitsnijden αποκοπή
3. (informatica) overnemen van informatie αποκοπή

knoest n
1. κόμπος

knoflook n
1. Allium sativa, een bolgewas dat familie is van ui en bieslook σκόρδο

knol /knɔl/ n
2. koolraap, een eetbare wortel van een plant uit het geslacht Brassica. γογγύλι

knolraap n
γογγύλι

knoop n
1. in een draad κόμπος κόμβος
2. snelheidsmaat κόμβος κόμπος
3. aan een jas e.d. κουμπί

knoopsgat /ˈknopsɣɑt/ n
1. een gat in een stuk stof waar een knoop doorheen past κουμπότρυπα

knuffel n
1. liefdevolle omhelzing; één van de meest voorkomende menselijke gebaren, naast het geven van een kus, om affectie te tonen αγκάλιασμα

knuffelen v
1. omhelzen αγκαλιάζω

knul /knʏl/ n
1. τύπος

koala n
1. een Australisch buideldier κοάλα

kobalt n
1. scheikundig element met symbool Co en atoomnummer 27 κοβάλτιο

kobbe n
1. dier αράχνη

koe n
1. een vrouwelijk rund, ook het vrouwtje van de grote zoogdieren als walvissen en olifanten αγελάδα

koek n
τούρτα

koekje n
1. een klein baksel dat meestal bij de koffie of thee genuttigd wordt μπισκότο βούτημα

koekjestrommel n
1. μπισκοτιέρα

koekoek /ˈkukuk/ n
1. naar zijn roep genaamde vogel κούκος

koekoeksklok n
klok ρολόι κούκου

koelkast n
ψυγείο

koepel /ˈkupəl/ n
2. een ruimtelijke figuur, veelvlak θόλος

koesteren v
1. iets geliefds nauw aan het hart houden αγαπώ

koeterwaals n
1. aanduiding voor een onverstaanbare taal αλαμπουρνέζικα

koets n
1. een vierwielig rijtuig, meestal gesloten en met comfortabele vering uitgerust άμαξα

koffer n
1. een draagbare bergruimte waarin spullen kunnen worden meegenomen tijdens het reizen βαλίτσα

kofferbak n
1. het gedeelte van een auto waar de bagage in geplaatst wordt πορτμπαγκάζ

koffie /ˈkɔfi/ n
1. een warme drank die bereid wordt door heet water over gemalen gebrande koffiebonen te gieten καφές

koffiehuis n
1. een uitspanning waar men koffie kan nuttigen καφενείο

koffieplant n
Καφεόδεντρο

kogel n
1-2. munitie βόλι

kogelvrij adj
1. kogelvrij αλεξίσφαιρος

kok /kɔk/ n
μάγειρος μάγειρας

koken /ˈkokə(n)/ v
1. vloeistof verwarmen totdat er zich in de hele vloeistof bellen vormen die naar boven stijgen en openspringen βράζω
2. met behulp van ingrediënten een maaltijd klaarmaken μαγειρεύω

koker /ˈkokər/ n
1. een smal cilindervormig hol voorwerp δοχείο

kokosnoot /'kokɔsnot/ n
1. een holle vrucht van de kokospalm met wit vruchtvlees en een vezelige bast καρύδα

kokospalm /ˈko.kɔsˌpɑlm/ /ˈko.kɔsˌpɑɫm/ n
1. een palm die tot 30 m hoog kan worden en 4-6 m lange bladeren heeft κοκοφοίνικας

kolibrie n
1. een zeer klein vogeltje met een zeer snelle vleugelslag van de familie Trochilidae uit de orde der grootvleugeligen κολιμπρί

kolom n
στήλη

kolonie /koˈloni/ n
1. een vestiging van een deel van een bevolking, buiten het eigenlijke territorium van dat volk αποικία

kolonisatie n
αποικισμός

kolos n
κολοσσός

kolossaal adj
κολοσσιαίος

kom n
1. eetgerei zoals een bord, maar dan dieper μπολ

komedie /koˈmedi/ n
1. een blijspel κωμωδία

komeet n
1. een licht hemellichaam van ijs, gas en stof, zich in een baan ver buiten die van de planeten bewegend, dat bij het naderen van de zon een wolk van gas en gruis in de vorm van een staart ontwikkelt κομήτης

komen /ˈkomə(n)/ v
1. bewegen van verder weg naar dichterbij έρχομαι

komijn n
κύμινο

komisch adj
κωμικός

komkommer /kɔm.ˈkɔ.mər/ n
1. Cucumis sativus, een langwerpige vrucht die men vooral rauw als salade eet αγγούρι

komma /ˈkɔma/ n
1. een leesteken dat een pauze aangeeft κόμμα

kompas n
1. instrument waarvan de naald het magnetische noorden aanwijst πυξίδα

komst n
άφιξη

konijn /kɔˈnɛɪn/ /kɔˈnɛːn/ n
1. zoogdier dat ook gedomesticeerd kan worden gehouden κουνέλι

koning /ˈkonɪŋ/ /ˈkoːnɪŋ/ n
1. het mannelijk hoofd van een koninkrijk βασιλιάς ρήγας
2. speelkaart waarvan de waarde meestal tussen die van de vrouw en de aas ligt βασιλιάς

koningin /konɪ'ŋɪn/ n
βασίλισσα

koningsmoord n
1. een bewuste moord op een koning. βασιλοκτονία

koninklijk /ˈkonɪŋklək/ adj
1. betrekking hebbend op een koning, koningin, aan of bij hem, haar behorend, van hem, haar uitgaand βασιλικός

koninkrijk /ˈkonɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛɪ̯k/ /ˈkoːnɪŋkˌrɛːk/ n
1. een staatsvorm met een koning aan het hoofd βασίλειο

kont /kɔnt/ n
1. de billen, het achterwerk κώλος

konvooi n
1. κονβόι

kooi /koːɪ/ n
1. een uit tralies of gaas gemaakt voorwerp dat een ruimte omsluit κλουβί

kookfornuis n
κουζίνα

kookkunst /sxɪldərkʌnst/ n
1. μαγειρική

kookpunt n
[[σημείο]] [[βρασμός

kool n
1. een eetbare plant met veel ondersoorten uit de kruisbloemfamilie λάχανο
2. een zwarte brandstof die voornamelijk uit koolstof bestaat κάρβουνο άνθρακας

kooldioxide n
1. reukloos gas dat ontstaat bij volledige verbranding van koolstof διοξείδιο του άνθρακα

koolhydraat n
1. een bepaald type verbinding van koolstof-, waterstof- en zuurstofatomen υδατάνθρακας

koolmees n
καλόγερος

koolraap n
γουλί

koolrabi n
γογγυλοκράμβη

koolstof n
1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal άνθρακας κάρβουνο

koolstofmonoxide n
μονοξείδιο άνθρακα

koolwaterstof /kol'watərstɔf/ n
1. een verbinding die uit koolstof en waterstof is opgebouwd υδρογονάνθρακας

koolzuur /'kolzyr/ n
1. H₂CO₃ ανθρακικό οξύ

koopkracht n
1. de hoeveelheid goederen of diensten die gekocht kan worden met een bepaald geldbedrag αγοραστική δύναμη

koopman n
έμπορος

koor n
1. een groep mensen die samen zingen χορός

koord n
1. een middel om zaken bij elkaar te binden σπάγγος

koorde n
1. rechte tussen twee cirkelpunten χορδή

koorts n
1. (medisch) verhoging van de lichaamstemperatuur πυρετός

koosjer /ˈkoʃər/ adj
καθαρός

kop /kɔp/ n
1. hoofd van een dier κεφάλι
2. hoofd van een mens κεφάλι

kopbal n
1. κεφαλιά

kopen /ˈkopə(n)/ v
1. in ruil voor geld iets in bezit krijgen αγοράζω

koper /'kopər/ n
2. scheikundig element met symbool Cu en atoomnummer 29, het is een roodgeel overgangsmetaal χαλκός μπακίρι bakır

kopie /koˈpi/ n
1. een afschrift of andere reproductie van een document of ander voorwerp αντίγραφο

kopij n
χειρόγραφο

kopiëren /kopi<sup>j</sup>'ɪːrə(n)/ v
1. een duplicaat maken van αντιγράφω

koplamp /ˈkɔplɑmp/ n
1. een witte of gele lamp aan de voorzijde van een voertuig προβολέας

koppeling n
1. een constructie die in een motor of voertuig mechanische krachten op een te onderbreken wijze overbrengt συμπλέκτης
3. een verbindingsstuk συμπλέκτης

koppelteken n
1. een streepje om twee of meer woorden een eenheid te laten vormen ενωτικό

koppelwerkwoord n
1. een werkwoord dat een eigenschap koppelt aan het onderwerp συνδετικό ρήμα

koppig /ˈkɔpəx/ /ˈkɔpəç/ adj
1. vasthoudend aan eigen wil of inzicht πεισματάρης

koptelefoon n
1. stel van twee kleine luidsprekers die men tegen of in de oren plaatst ακουστικά

koraal n
1. skelet van de koraalpoliep κοράλλι

korf n
1. een mand van vlechtwerk καλάθι

koriander /korijɑndər/ n
1. Coriandrum sativum, een specerij die veel gebruikt wordt in de oosterse keuken κόλιαντρος

korrel n
1. een enkele zaad van graan κόκκος

korset n
κορσές

korst /kɔrst/ n
1. een harde buitenste laag om iets dat verder relatief zacht is επίπαγος φλοιός

kort /kɔrt/ adv
1. van geringe duur κοντός
2. van geringe lengte κοντός

korting n
1. reductie in prijs έκπτωση

korvet n
1. κορβέττα

kosmologie n
κοσμολογία

kosmonaut n
κοσμοναύτης

kosmos n
1. het gehele tijd-ruimte continuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie κόσμος

kostbaar adj
αγαπητός

kosten v
1. voor een bepaalde prijs te koop zijn κοστίζω στοιχίζω

koster n
1. kerkelijke bediende, die met de zorg van het kerkgebouw, en het vlot verloop van de kerkdiensten belast is εκκλησάρης

kostganger n
1. iemand die (tegen betaling) bij iemand anders voeding en onderdak ontvangt τρόφιμος

kostschool n
1. een school waar de leerlingen vijf dagen per week blijven om les te volgen οικοτροφείο

kostuum /kɔs'tym/ n
κοστούμι

kotelet /kotəˈlɛt/ n
1. een stuk vlees van een varken, kalf of lam κομμάτι

kotter n
κότερο

kou /kɑu̯/ n
1. lage temperatuur κρύο
2. een virusinfectie aan keel of neus κρύο

koud /kʌʊt/ adj
1. niet warm, fris, kil, koel κρύος

koude /ˈkɑu̯də/ n
1. het koud zijn κρύο ψύξη ψύχος

kous /kaʊ̯s/ /kɔʊ̯s/ /kʌʊ̯s/ n
1. een aansluitend, meer of minder elastisch kledingstuk dat de voet en (een deel van) het been bedekt κάλτσα

kozijn n
1. zoon van oom of tante ξάδερφος

kraai /kraɪ̯/ /kraːɪ̯/ n
1. Corvus corone, een zwarte zangvogel κουρούνα

kraaien /ˈkraɪ̯.jə/ /ˈkraː.jə/ v
1. het voor de haan kenmerkende geluid voortbrengen κράζω

kraaiennest n
1. nest van een kraai παρατηρητήριο
2. uitkijkplaats in de mast van een schip παρατηρητήριο

kraakbeen /ˈkrakben/ n
1. een speciale vorm van bindweefsel met een elastisch karakter als gevolg van eigenschappen van de extracellulaire matrix χόνδρος

kraam n
κιόσκι

kraan /kran/ n
1. een kraanvogel γερανός
4. werktuig om voorwerpen in de hoogte te verplaatsen γερανός
2. iemand die op een bepaald gebied uitblinkt γερανός
3. mechanisme waarmee de stroming van vloeistof of gas geregeld kan worden βρύση

kraantjeswater n
1. [[νερό]] [[της]] [[βρύσης]]

kraanvogel n
1. Grus grus, een grote vogel met lange poten en een lange nek γερανός

krab n
1. kreeftachtige die leeft in de nabijheid van water καβούρι

krabben v
1. met de nagels bewerken ξύνω

kracht n
1. een uitwendige oorzaak die ongehinderd door andere krachten de bewegingstoestand van een lichaam verandert δύναμη ισχύς

krachttoer n
1. een project dat heel veel lichamelijke of geestelijke kracht vereist κατόρθωμα

kraker n
1. illegale bewoner καταληψίας

kramp n
1. een toestand van onwillekeurige en aanhoudende samentrekking van een spier κράμπα

krankzinnigheid n
παραφροσύνη

krant n
1. klassiek massamedium, gedrukt op papier en gericht op het verspreiden van nieuws εφημερίδα

kraslot n
1. een lot waarbij men direct weet of men wel of niet gewonnen heeft als men een beschermfolie wegkrast ξυστό

kredietkaart n
πιστωτική κάρτα

kreeft /kreft/ n
1. geleedpotige αστακός

krekel /krekəl/ n
1. Gryllidae γρύλος

kreuken v
2. gekreukt raken ζαρώνω

kreupel adj
1. dusdanig aan lichamelijk letsel onderhevig dat men zich niet of niet goed kan voortbewegen κουτσός

kribbe n
1. voederbak παχνί

kribbig adj
1. zich onvriendelijk gedragend κακότροπος

kriebelen v
γαργαλάω

krijg n
πόλεμος

krijgen /ˈkrɛ.ɣə(n)/ /ˈkrɛɪ.ɣə(n)/ v
1. verwerven, ontvangen παίρνω

krijger n
1. iemand die zich toelegt op het voeren van oorlog, met name tussen stammen μαχητής

krijgshaftig adj
θούριος

krijgsheer n
Πολέμαρχος

krijgslist n
1. een handeling die erop gericht is om door list en bedrog de vijand te misleiden, zoals het verspreiden van valse geruchten στρατήγημα

krijt /krɛit/ n
1. wit mineraal dat uit calciumcarbonaat bestaat κιμωλία
2. schrijfmateriaal uit dat materiaal vervaardigd κιμωλία

krimpen v
1. kleiner in omvang worden μπάζω

kring /krɪŋ/ n
1. een ronde figuur zoals een cirkel καμπύλη

kristal n
κρύσταλλο

kristallografisch adj
1. leer der kristallen κρυσταλλογραφικός

kritiek /kriˈtik/ adj
1. op het scherp van de snede, met onzekere uitkomst, zeer ernstig κρίσιμος

kritiek /kriˈtik/ n
1. uitingen die een vraagteken plaatsen achter iemands gedrag of zienswijze κριτική
2. een document dat kunstzinnig commentaar levert op een optreden, tentoonstelling, boek , film of andere kunstuiting κριτική

kritisch adj
1. ernaar geneigd vraagtekens te plaatsen achter iets επικριτικός
2. onder zulke omstandigheden dat er meer neutronen geproduceerd dan geabsorbeerd worden, waardoor een nucleaire kettingreactie op gang kan komen επικριτικός

kroeg /krux/ n
1. publieke drinkgelegenheid καπηλειό

krokodil /krokoˈdɪl/ n
1. een groot, in het water levend reptiel dat behoort tot de familie der Crocodylidae κροκόδειλος

krokus n
1. irisachtige lentebloem κρόκος

kromme n
1. een gebogen lijn καμπύλη

kroniek n
χρονικό

kroning /ˈkronɪŋ/ n
ceremonie στέψη

kroon /kron/ n
1. hoofddeksel dat door een vorst gedragen wordt κορώνα στέμμα

kroonlijst n
κορωνίδα

kroonprins n
1. een prins die in een monarchie de eerste is die de rechtmatige vorst opvolgt bij aftreden of overlijden διάδοχος

kruid /krœʏ̯t/ /krœːd/ /krœːt/ n
βότανο

kruiden v
1. specerij bij een gerecht doen καρυκεύω

kruidenier n
1. winkelier in levensmiddelen μπακάλης
2. winkel met levensmiddelen μπακάλικο

kruidnagel n
1. Syzygium aromaticum, een specerij met een zeer overheersende smaak γαρύφαλλο

kruier /krœyjər/ n
1. iemand die bagage vervoert op o.a. stations en vliegvelden αχθοφόρος

kruik n
κανάτι

kruimel /ˈkrœy.məl/ n
τρίμμα

kruipbraam n
1. een soort braam είδος άγριου βατόμουρου

kruipen /'krʌʏ.pə(n)/ v
έρπω

kruis n
1. geometrisch figuur σταυρός
4. symbool σταυρός

kruisbeeld n
1. een beeld waarop Christus aan het kruis te zien is σταυρός

kruisbes n
1. Ribes uva-crispa, een bes die behoort tot het geslacht Ribes, evenals de witte, de rode en de zwarte bes λαγοκέρασο

kruisigen v
1. een vorm van executeren: aan het kruis hangen tot de dood erop volgt σταυρώνω

kruisiging n
σταύρωση

kruispunt n
1. een plaats waar twee of meer wegen elkaar kruisen σταυροδρόμι

kruisvaarder n
1. σταυροφόρος

kruisvormig /krœʏ̯sˈvɔr.məχ/ /krœːsˈvɔr.məx/ adj
1. de vorm van een kruis hebbend σταυροειδής

kruiswoordpuzzel n
σταυρόλεξο

kruiswoordraadsel n
1. kruiswoordpuzzel σταυρόλεξο

kruiwagen n
1. een éénwielige kar met twee lange handgrepen voor het transport van zware, meestal losse lading καροτσάκι

kruk /krʏk/ n
1. een simpel zitmeubel zonder leuningen σκίμπους
2. een hulpmiddel bij het lopen δεκανίκι

krypton n
1. scheikundig element met symbool Kr en atoomnummer 36 κρυπτό

kubisme n
1. 20-eeuwse stroming binnen de beeldende kunst waarin de werkelijkheid op een sterk vereenvoudigde manier wordt weergegeven κυβισμός

kubus n
1. een regelmatig zesvlakkig lichaam, begrensd door zes gelijke vierkanten κύβος

kuchen v
1. kort en zacht hoesten βήχω

kudde /'kɵdə/ n
1. een groep samenlevende (zoog)dieren αγέλη
een kudde schapen κοπάδι

kuiken /ˈkœʏ̯kə(n)/ /ˈkœːkə(n)/ n
donzig jong vogeltje κοτοπουλάκι

kuil n
1. uitholling, gegraven gat λακκούβα

kuis adj
αγνός

kuisheid n
αγνεία

kuit n
1. deel van het been γάμπα
2. visseneitjes αυγοτάραχα

kuitbeen n
1. het achterste van beide botten in het onderbeen van de mens περόνη

kukeleku /kykələky/ interjection
1. het geluid van een haan κουκουρίκου κικιρίκου

kunnen v
1. in staat zijn om, het vermogen hebben om μπορώ

kunst /kʏnst/ n
1. een subjectieve schepping van een mens τέχνη επιτηδειότητα

kunstenaar n
1. iemand die zijn creatieve talenten gebruikt om kunst te maken καλλιτέχνης

kunstenares n
δημιουργός

kunstgalerie n
πινακοθήκη

kunsthandelaar n
1. iemand die voor zijn beroep kunst koopt en verkoopt έμπορος τέχνης

kunstmatig adj
1. door menselijk, moedwillig ingrijpen tot stand gekomen τεχνητός

kunstmest n
1. een combinatie van chemische stoffen die aan de aarde wordt toegevoegd ter bemesting daarvan λίπασμα

kunstschilder n
1. een schilder van kunstwerken ζωγράφος

kunstwerk /kʌnstwɛrk/ n
1. een werk dat om kunstzinnige redenen gemaakt is έργο τέχνης

kurk /kʏrk/ n
1. een van kurk gemaakte soort afdichting voor flessen φελλός
1. licht, poreus materiaal, afkomstig van de kurkeik φελλός

kurkentrekker n
1. een werktuig om flessen te ontkurken τιρμπουσόν

kurkuma n
κουρκούμη

kus /kʏs/ n
1. het de lippen ergens tegenaandrukken om affectie uit te drukken φιλί

kussen /ˈkʏsə(n)/ n
1. een met zacht materiaal gevulde zak, dienende om het (slaap)comfort van de gebruiker te verbeteren μαξιλάρι

kussen /ˈkʏsə(n)/ v
1. een kus geven φιλώ

kust /'kɵst/ n
1. de waterkant langs de zee ακτή

kustwacht n
ακτοφύλακας

kut /kʏt/ n
μουνί

kwaadaardig adj
1. schade aanrichtend κακοήθης
2. met een slecht karakter μοχθηρός

kwaadaardigheid n
1. het innerlijk slecht zijn εμπάθεια

kwab /kʋɑp/ n
2. een gedeelte van lever, longen of hersenen λοβός

kwabaal n
1. Lota Lota, een vis die inheems is in Europa λότα η ποταμία

kwaken v
1. witter κοάζω

kwakzalver /ˈkʋɑkˌsɑlvər/ n
1. iemand die bedrieglijk minderwaardige geneeskunde uitoefent αλμπάνης

kwal /kʋɑl/ n
1. een vrijzwemmend, voornamelijk in zee levend holtedier met een geleiachtig lichaam in de vorm van een klok of paraplu μέδουσα τσούχτρα

kwantiteit n
ποσότητα

kwantumgetal n
getal dat in de kwantummechanica wordt gebruikt voor het beschrijven van de eigenschappen van bepaalde deeltjes κβαντικός αριθμός

kwart n
1. een vierde deel τέταρτο

kwartaal n
een kwart van een kalenderjaar τρίμηνο

kwartel n
1. Coturnix coturnix, vederwild en hoendervogel ορτύκι

kwarts n
een vorm van siliciumdioxide χαλαζίας

kwast /kʋɑst/ n
5. Limonade λεμονάδα

kweepeer /ˈkwe.peːr/ /ˈkʋe.pɪːr/ /ˈkβ̞e.peːr/ n
1. een peervormige vrucht van de Cydonia oblonga Κυδωνιά κυδώνι

kwestie n
1. zaak, geschil, probleem ερώτημα

kwetsbaar /kwɛtsbar/ adj
1. weinig beschermd tegen beschadiging ευάλωτος
2. na een spel gewonnen te hebben onderworpen aan een andere puntentelling die verlies zwaarder bestraft en winst sterker beloont ευάλωτος

kwik n
1. een scheikundig element en zilverwit overgangsmetaal met symbool Hg en atoomnummer 80 υδράργυρος

kwikstaart n
1. een bonte zangvogel met lange beweeglijke staart van de familie Motacillidae σουσουράδα

kwikzilver n
1. een metaal dat vloeibaar is bij kamertemperatuur υδράργυρος

kwispedoor n
1. een pot bestemd voor het opvangen van sputum πτυελοδοχείο

kwispelen v
1. druk met de staart zwaaien. κουνώ

la n
1. muzieknoot λα

laag /lax/ adj
1. niet ver boven iets anders zijn χαμηλός
2. niet vergevorderd zijn in een rangorde of volgorde χαμηλός
3. geluid met een klein aantal trillingen per tijdseenheid χαμηλός
4. met een beperkt aanzien χαμηλός
5. gemeen ποταπός

laag /lax/ n
1. iets dat zich in twee richtingen uitstrekt maar in de derde een beperkte dikte heeft στρώμα

laan n
1. weg die aan beide kanten wordt geflankeerd door bomen λεωφόρος

laars /lars/ n
1. een schoen met een hoge schacht die een deel van het been bedekt μπότα

laat /lat/ adj
2. 's avonds, 's nachts αργά

laatst /latst/ adj
1. overtreffende trap van laat τελευταίος

label n
[[δισκογραφικός

labiaal n
1. met de lippen gevormde medeklinker, lipklank χειλικός

laboratorium n
1. ruimte voor wetenschappelijk onderzoek εργαστήριο

labyrint n
1. een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden λαβύρινθος

lach /lɑx/ /lɑχ/ n
1. een vrolijkheidsuiting door middel van het optrekken van de mondhoeken en vaak het voortbrengen van een geluid γέλιο

lachen /'lɑxə(n)/ v
1. zichtbaar en/of hoorbaar blij zijn met iets of iets grappig vinden γελώ

lactose n
is een suiker die o.a. in melk voorkomt λακτόζη

ladder /ˈlɑdər/ n
1. een houten of metalen voorwerp met treden om makkelijk op hoger gelegen plaatsen te komen σκάλα

lade / ˈladə / n
1. uitschuifbare bergplaats συρτάρι

laden /ˈlaːdə(n)/ v
1. van een lading voorzien γεμίζω

lading /'ladɪŋ/ n
1. goederen die vervoerd worden φορτίο
2. een grote hoeveelheid φορτίο
3. opeengehoopte elektriciteit φόρτιση

laf /lɑf/ adj
1. een gebrek aan moed tonend φοβιτσιάρης

lafaard /ˈlɑfart/ n
1. iemand die door zijn angst wegvlucht uit gevaarlijke situaties. φοβιτσιάρης

lafheid /ˈlɑfɦɛit/ n
1. de neiging keuzes te maken die van weinig moed getuigen δειλία

lager /ˈlaːɣər/ /ˈlaːχər/ adj
1. een constructie die er ... ρουλεμάν

lagune n
1. ondiep meer λιμνοθάλασσα δεξαμενή

laken /ˈlakə(n)/ n
1. een rechthoekig stuk stof dat ter bedekking dient σεντόνι

lam /lɑm/ n
1. Jong van het schaap αρνί

lama /ˈlama/ n
1. een Zuid-Amerikaans eeltpotig zoogdier λάμα

lambda n
λάμβδα

lamp /lɑmp/ n
1. een object dat gemaakt is om licht te geven λάμπα

lampenkap n
1. kap over een lamp om het licht af te schermen αμπαζούρ

lancet n
1. een dubbelsnedig operatiemes αμφίστομο νυστέρι

land /lɑnt/ n
1. gedeelte van het aardoppervlak dat boven water uitsteekt γη ξηρά
2. dat deel van de aardbodem dat geschikt is voor of gebruikt wordt voor bebouwing of landbouw en veeteelt γη ξηρά
3. een geografisch gebied aan één bepaald gezag onderworpen χώρα
5. het eigen land, het land waar men geboren is πατρίδα

landbouw /ˈlɑntbɑuw/ n
1. het cultiveren van land voor de voortbrengst van voedsel en andere nuttige producten γεωργία

landelijk adj
1. met betrekking tot of geldend voor het hele land εθνικός
2. met betrekking tot minder bevolkte, niet-stedelijke gebieden αγροτικός

landen v
1. vanuit de zee, de lucht of de ruimte voet op vaste bodem zetten προσγειώνω

landengte n
1. een smalle strook land die twee grotere landmassa's verbindt ισθμός

landing n
2. vlucht van vliegtuigen... προσγείωση

landkaart /lɑntkart/ n
1. een abstracte weergave van (een stuk van) de aarde χάρτης

landschap n
τοπίο

landtong n
1. smalle strook land die zich in zee of meer uitstrekt ακρωτήριο

lang /lɑŋ/ adj
1. van grote duur μακρύς

langzaam /ˈlɑŋzam/ adj
1. met weinig snelheid αργός

lans n
1. een lang steekwapen met een metalen punt λόγχη

lantaarn n
1. een constructie van glas en metaal of hout, zodat wind en regen geen vat op een brandende lichtbron hebben φανάρι

lanthaan n
1. Chemisch element λανδάνιο

lanthanium n
1. Chemisch element λανθάνιο

lap n
1. een stuk van iets μπάλωμα

laptop n
1. kleine draagbare computer φορητός υπολογιστής

lariks n
1. λάρικας

larve n
1. het jeugdstadium van de meeste insecten en veel amfibieën προνύμφη

lassen v
1. door plaatselijke sterke verhitting van de voeg twee metalen voorwerpen met elkaar verbinden συγκολλώ

laster n
1. onterechte beweringen die iemand in een kwaad daglicht stellen συκοφαντία

lastig /lɑstəx/ adj
1. δύσκολος

latei n
1. latei ανώφλι

laten /ˈlatə(n)/ v
3. niet doen αφήνω
4. niets veranderen αφήνω
5. vertrekken αφήνω
6. aansporing αφήνω
2. toestaan αφήνω

later /ˈlaː.tər/ adj
αργότερα

latex /'la.tɛks/ n
κόμμι

laurier n
δάφνη

lauw /laʊ̯/ /lʌʊ̯/ /lʌː/ adj
1. een temperatuuraanduiding die tussen warm en koud ligt χλιαρός

lava n
1. vloeibaar gesteente dat uit een vulkaan tevoorschijn komt λάβα

lavendel /laˈvɛndəl/ n
1. Lavandula, een struik uit de lipbloemenfamilie Lamiaceae die vaak is terug te vinden in tuinen omwille van de paarse kleur en de geur van de bloemen λεβάντα

laveren v
1-2 bij tegenwind zigzagswijze opzeilen λοξοδρομώ

lawaai /la'ʋaj/ n
1. luid en storend geluid θόρυβος

lawine /la'ʋinə/ n
1. een sneeuwverschuiving op een berghelling κατολίσθηση

lawrencium n
1. Chemisch element λωρέντσιο λωρένσιο

laxeermiddel n
καθαρτικό

leder n
δέρμα

leedvermaak /'letfərmak/ n
1. het genoegen scheppen in het leed van een ander χαιρεκακία

leeftijd n
1. de tijd dat iemand leeft of geleefd heeft, het totaal aantal levensjaren ηλικία

leeg /lex/ adj
1. zonder inhoud κενός άδειος

leek /lek/ n
1. iemand die niet deskundig is op een bepaald gebied ερασιτέχνης

leem /lem/ /leɪm/ n
1. kleiachtige, in vochtige toestand plastische grond met een zandgehalte groter dan 20% λάσπη

leenstelsel n
1. staatsvorm δουλοπαροικία

leenwoord /ˈlenʋɔːrt/ n
1. een woord dat door een taal aan een andere taal ontleend is δάνειο

leer /ler/ n
1. stof vervaardigd door het looien van een dierenhuid δέρμα
2. theorie, doctrine δόγμα

leerboek n
1. een boek bedoeld om er iets uit te leren εγχειρίδιο βιβλίο διδακτικό βιβλίο

leergierig adj
1. μελετηρός

leerling n
1. iemand die onderwijs volgt μαθήτρια μαθητής

leesbaar adj
αναγνώσιμος

leest /lest/ n
1. schoenvorm καλαπόδι

leeuw n
1. Panthera leo een groot katachtig roofdier met lange manen λιοντάρι

leeuwenbek n
1. σκυλάκι

leeuwendeel n
μερίδα του λέοντος

leeuwerik n
κορυδαλλός

leeuwin n
1. het vrouwtje van de leeuw λιονταρίνα

lef /lɛf/ n
1. branie, moed άντερα

legaal adj
1. in overeenstemming met de wet νομικός

legaat n
1–2. Romeinse officier of pauselijk gezant έξαρχος

leger /ˈleːɣər/ /ˈleːχər/ n
1. een militaire strijdmacht στρατός στράτευμα

legering n
1. Metaalverbinding van twee of meer elementen κράμα

legioen n
λεγεώνα

legpuzzel n
1. παζλ

leguaan /ˌleɣyˈwan/ n
ιγκουάνα

lei n
1. een schrijfplank van leisteen πλάκα

leidingwater n
[[νερό]] [[της]] [[βρύσης]]

leidmotief n
Καθοδηγητικό μοτίβο

leisteen n
1. een gesteente ontstaan door de metamorfose van klei of schalie πλακίδιο
2. een plat stuk van dit gesteente πλακίδιο

lek /lɛk/ n
1. opening waardoor een vloeistof of een gas in of uit kan διαρροή

lekkage n
διαρροή

lekken v
1. vloeistof laten ontsnappen διαρρέω

lekker /ˈlɛkər/ adj
1. aangenaam van smaak νόστιμος

lelie n
κρίνος

lelijk /ˈleːlək/ adj
1. onprettig om naar te kijken, niet mooi άσχημος

lemma n
3. een hulpstelling waarvan de juistheid in afwachting van nader bewijs wordt aangenomen λήμμα

lende n
1. laagste deel van de rug voor het kruis λαγόνες

lenen /ˈlenə(n)/ v
1. iets tijdelijk gebruiken wat niet van jou is, dikwijl in ruil voor een kleine vergoeding δανείζομαι

lengte /ˈlɛŋktə/ n
1. afmeting van een voorwerp μήκος
2. tijdsduur μήκος

lengtegraad n
γεωγραφικό μήκος

lening /lenɪŋ/ n
δάνειο

lens /lɛns/ n
1. een geslepen stuk transparant materiaal dat lichtstralen breekt φακός
2. een stelsel van lenzen of lensdelen dat op een camera zit zodat er een scherp beeld op de film of CCD wordt geprojecteerd φακός
3. een zeer kleine glazen of kunststof lens die men direct op de oogbol plaatst ter vervanging van een bril φακός

lente n
1. seizoen άνοιξη

lepel /ˈlepəɫ/ n
1. een voorwerp bestaande uit een greep en een kom(metje), waarmee vloeibaar voedsel wordt gegeten κουτάλι

lepelaar n
1. een steltloper ter grootte van een ooievaar met een lepelvormige snavel Χουλιαρομύτα

leraar /ˈleːraˑr/ n
1. iemand die lesgeeft δάσκαλος

leren /ˈle.rən/ v
1. kennis of vaardigheid verwerven μαθαίνω
2. kennis of vaardigheid doen verwerven διδάσκω μαθαίνω

les /lɛs/ n
1. onderricht gedurende een korte tijd μάθημα

lethargie n
1. een toestand van geestelijke ongevoeligheid λήθαργος
2. λήθαργος

letsel n
1. lichamelijke schade met name aangericht in een ongeluk of gevecht ζημία

letter n
1. een teken om in geschreven taal een klank van de gesproken taal weer te geven γράμμα

lettergreep /ˈlɛtərˌxrep/ /ˈlɛtərˌɣrep/ n
1. elk van de groepen waarin een woord kan worden verdeeld συλλαβή

lettertype /ˈlɛtərˌtipə/ n
1. een stylistisch samenhangende set tekens die meestal letters, cijfers en leestekens uitbeelden γραμματοσειρά

leugen /ˈløːɣən/ /ˈlʏːχən/ n
1. een mededeling die niet waar is met de bedoeling om anderen te misleiden ψέμα

leugenaar n
1. iemand die liegt ψεύτης

leven /'levən/ n
1. een voortbestaan van organismen, gericht op groei en/of vermenigvuldiging ζωή βίος
2. de tijdsspanne die men levend doorbrengt ζωή βίος

leven /'levən/ v
1. het doormaken van het leven ζω

levend /ˈlevənt/ adj
ζωντανός

levensmiddel n
1. een van de goederen die het leven in stand houden, zoals etenswaren τρόφιμα

lever /ˈlevər/ n
1. een bruinkleurig orgaan dat gal produceert συκώτι ήπαρ

levertraan n
μουρουνέλαιο

lezen /ˈlezə(n)/ v
1. zien en interpreteren van tekst διαβάζω

lezer n
1. iemand die (een bepaald geschrift) leest αναγνώστης

libel /li.ˈbɛl/ /li.ˈbɛɫ/ n
1. netvleugelig insect λιβελούλα

licentie n
άδεια

lichaam /lɪxam/ n
1. een geheel van botten, vlees en organen van een mens of dier σώμα
3. een hoeveelheid materie met een bepaalde vorm σώμα

lichaamsslagader n
αορτή

licht /lɪxt/ adj
1. Helder van kleur ανοιχτός αχνός
2. van een gewicht ελαφρύς

licht /lɪxt/ n
1. Elektromagnetische golven φως
2. lichtbron φως

lichtjaar n
1. de afstand die het licht in één jaar aflegt, ongeveer 9460 miljard kilometer έτος φωτός

lichtsnelheid n
1. de snelheid waarmee het licht zich voortplant in het luchtledige (ongeveer 299792 km/s) ταχύτητα του φωτός

lid /lɪt/ n
1. iemand die behoort tot een groep, organisatie of sekte μέλος

lidwoord n
άρθρο

lied n
1. het melodische geluid τραγούδι

liefde /ˈlivdə/ n
1. uiting of gevoel van grote genegenheid en/of het zich aangetrokken voelen αγάπη

liefhebben v
1. liefde voelen tot iemand of iets αγαπώ

liefkozen v
θωπεύω

liegen /'li.ɣə(n)/ v
1. met opzet feiten vertellen die niet de waarheid zijn maar wel als dusdanig worden gepresenteerd ψεύδομαι

lier /lir/ n
1. een Grieks snaarinstrument λύρα

lies n
βουβώνας

lieveheersbeestje n
1. een klein kevertje van de familie Coccinellidae πασχαλίτσα

lift /lɪft/ n
1. een verticaal transportsysteem voor goederen en mensen ασανσέρ ανελκυστήρας

lifter n
1. lifter οτοστόπ

liggen /ˈlɪɣə(n)/ v
1. zich horizontaal in toestand van rust gelegd hebben κείτομαι

lijden /ˈlɛidǝ(n)/ v
1. smart en ellende ondergaan υποφέρω

lijdende vorm n
1. het stelsel vormen van een werkwoord dat aangeeft dat het onderwerp de handeling ondergaat παθητική φωνή

lijf /lɛi̯f/ n
1. lichaam σώμα

lijfstraf n
1. een straf waarbij iemand lijfelijk pijn gedaan wordt σωματική ποινή

lijfwacht /ˈlɛɪfʋɑxt/ n
2. een lid van een lijfwacht σωματοφύλακας
1. de wacht die met de bewaking van een vorst of aanzienlijk persoon belast is σωματοφύλακας

lijk /lɛik/ n
1. dood lichaam πτώμα

lijken /ˈlɛ.kə(n)/ /ˈlɛi.kə(n)/ v
2. naar aanschijn zijn φαίνομαι

lijkgewaad /ˈlɛɪkxeˌʋat/ n
1. de kleding waarin een overledene begraven wordt σάβανο

lijkwade n
1. de kleding waarin een overledene begraven wordt σάβανο

lijkwagen n
1. een voortuig ingericht om een stoffelijk overschot te vervoeren νεκροφόρα

lijm n
1. tussenstof die twee of meer delen permanent aan elkaar bevestigt κόλλα

lijn /lɛi̯n/ n
1. een streep γραμμή
2. γραμμή

lijst /lɛist/ n
1. een opsomming van zaken die onder elkaar staan κατάλογος

lijster n
1. een zangvogel van de familie Turdidae τσίχλα

lijsterbes n
Σόρβον

like n
αγαπημένο

likeur n
1. een drank bereid met gestookte alcohol, aangevuld met smaakstoffen en veelal ook suiker ηδύποτο

likken /ˈlɪkə(n)/ v
1. met de tong aanraken γλείφω

limoen n
1. Een citrusvrucht μοσχολέμονο

limonade n
1. een drank die vervaardigd is van citroensap, suiker en water λεμονάδα

limousine n
1. een verlengde luxueuze auto waarin meestal meer dan vier personen vervoerd kunnen worden. λιμουζίνα

linde /ˈlɪndə/ n
loofboom φιλύρα

linguïst n
1. beoefenaar van de taalkunde γλωσσολόγος

linguïstiek n
1. wetenschap die taal als onderzoeksobject heeft γλωσσολογία

liniaal /ˌliniˈ<sup>ʲ</sup>aɫ/ n
1. een meetinstrument waarmee lengtes kunnen worden opgemeten κανόνας

linker adj
1. aan die zijde van het lichaam waar gewoonlijk het hart zit αριστερός

links adj
1. tegenovergestelde van rechts αριστερός αριστερά

linkshandig adj
1. wanneer men de linkerhand verkiest boven de rechter voor alledaagse handelingen αριστερόχειρας

linnen n
1. product afkomstig uit vlas λινό

lint n
1. lange, smalle strook stof κορδέλλα

lintworm n
1. een platte worm die parasiteert in de darm bij mens en dier ταινία

linze n
φακή

lip n
χείλος

lippenstift n
1. een stift met zacht, meestal roodgekleurd materiaal dat op de lippen opgebracht wordt om de kleur daarvan beter te laten uitkomen κραγιόν
2. materiaal waarmee lippen worden gekleurd κραγιόν

list /'lɪst/ n
1. een oplossing voor een probleem waardoor tegenstrevers worden verrast πονηριά
2. vermogen om een oplossing die tegenstrevers verrast, te bedenken πονηριά

litanie n
1. λιτανεία

liter /litər/ n
1. een inhoudsmaat voor voornamelijk vloeistoffen en gassen λίτρο

literatuur n
2. het geheel van als kunstzinnig beschouwde geschreven werken, m.n. proza of poëzie λογοτεχνία
3. de verzameling geschreven en na controle door vakgenoten gepubliceerde mededelingen van een vakgebied λογοτεχνία

lithium /ˈlitiˌʲʏm/ n
1. een chemisch element en een zilverwit alkalimetaal λίθιο

litteken /'lɪtekə(n)/ n
1. een zichtbaar overblijfsel van een oude verwonding ουλή

liturgie n
1. eertijds een dienst ten bate aan de gemeenschap waartoe de rijken verplicht waren, later de diensten en rituelen van de religieuze bijeenkomsten van christenen λειτουργία

live adj
ζωντανός

livermorium n
1. scheikundig element met symbool Lv en atoomnummer 116 λιβερμόριο

lobotomie n
λοβοτομή

locatie n
1. een bepaald punt in de ruimte θέση

locatief /loka'tif/ n
1. de zevende naamval die een betrekking van plaats aanduidt τοπική

locomotief n
1. ατμομηχανή

loeien /ˈlu.jə(n)/ v
1. een langgerekt klagend geluid voortbrengen μουγκανίζω

loempia n
ρολό της άνοιξης

loep n
μεγεθυντικός φακός

lof n
1. prijzen έπαινος

lofzang n
1+2. iedere uiting van bewondering ύμνος

logaritme n
1. het exponent van de macht waartoe een gegeven getal verheven moet worden om een ander getal te krijgen λογάριθμος

logboek n
1. boek met gegevens over de navigatie ημερολόγιο
2. een chronologisch dagboek αρχείο

logica n
λογική

logistiek adj
επιμελητεία

logo n
1. beeldmerk, logogram, naambeeld λογότυπο

lok /lɔk/ n
1. haarlok, pluk haar μπούκλα

lokaal /loˈkal/ adj
1. plaatselijk, van beperkte omvang τοπικός

lokaas n
1. stuk vlees of vis bedoeld om een dier mee te kunnen vangen. δόλωμα

lokalisatie n
1. plaatsbepaling εντοπισμός

lol /lɔl/ n
διασκέδαση

lolly /ˈlɔlɪ/ n
snoepje γλειφιτζούρι

long /lɔŋ/ n
1. orgaan waarin gaswisseling plaatsvindt tussen lucht en bloed ten behoeve van het metabolisme. πνεύμονας

longontsteking /'lɔŋɔntsteːkɪŋ/ n
1. een ontsteking in de longen πνευμονία

lood n
1. een scheikundig element met symbool Pb en atoomnummer 82 μόλυβδος

loodgieter n
1. een vakman die zich bezighoudt met de aanleg en het onderhoud van sanitair, verwarmingsinstallaties, waterleidingen en/of riolering υδραυλικός

loods /loːts/ n
2. een persoon die schepen begeleidt bij het varen van en naar een haven πλοηγός

loofboom n
φυλλοβόλο

loog /loːx/ n
een alkalische substantie αλισίβα

looier n
1. (beroep) een persoon die van de huid van dieren leer maakt βυρσοδέψης

looiig adj
van groot gewicht βαρύς

loon /loːn/ n
1. financiële vergoeding voor geleverde arbeid μισθός

loonlijst n
μισθοδοσία

loopgraaf /ˈlopχraf/ n
1. een uitgegraven geul, diep en breed genoeg dat men er in kan lopen zonder bloot te staan aan vijandelijk vuur χαράκωμα

lopen v
1. stappen, gaan περπατώ βαδίζω
2. rennen τρέχω

loper n
2. een sleutel waarmee een hele serie verschillende sloten geopend kunnen worden πασπαρτού
4. een schaakstuk dat zich slechts diagonaal verplaatsen mag αξιωματικός

loquat n
1. een fruitboom van de rozenfamilie μουσμουλιά
2. de oranje vrucht van de Eriobotrya japonica μούσμουλο

losgeld n
1. geld betaald voor iemands vrijlating λύτρα

losmaken v
1. ervoor zorgen dat iets of iemand los wordt ελευθερώνω

lot /lɔt/ n
2. noodlot, wat het toeval iemand toebedenkt μοίρα

loyaal /loˈjal/ adj
πιστός

lucht /lʏxt/ n
1. het mengsel van gassen waaruit de afmosfeer bestaat αέρας αήρ

luchtballon n
αερόστατο

luchtdicht adj
αεροστεγής

luchtfilter n
φίλτρο αέρα

luchthaven n
1. een vliegveld voor verkeersvliegtuigen met accommodatie voor ontvangst en vertrek van passagiers αεροδρόμιο αερολιμένας

luchtmacht /ˈlʏxmɑxt/ /ˈlʏχmɑχt/ n
1. een krijgsmacht in de lucht die bestaant uit vliegtuigen, raketten, projectielen en personeel αεροπορία

luchtpijp n
τραχεία

luchtvaart n
1. verkeer in de lucht αεροπορία

lucifer n
1. een stokje met een zwavelkopje, dienende om vuur te maken σπίρτο

lui /lœʏ/ /lœː/ adj
1. werkschuw, niet houden van inspanning of werk τεμπέλης

lui /lœʏ/ /lœː/ n
1. lieden, mensen άνθρωποι

luiaard n
2. Zuid-Amerikaans zoogdier βραδύπους

luid /lœʏ̯t/ /lœːd/ /lœːt/ adj
δυνατός

luier n
πάνα

luipaard n
1. Panthera pardus, een katachtig roofdier πάνθηρας λεοπάρδαλη

luis /lœʏ̯s/ /lœːs/ n
1. een meestal vleugelloos insect dat parasiteert op plant, mens en dier ψείρα

luisteraar n
1. iemand die luistert ακροάτρια

luisteren /'lœstərə(n)/ v
1. gericht waarnemen met het oor ακούω

luit n
1. luit λαούτο

luitenant n
1. rang in het leger ανθυπολοχαγός

lul n
1. het geslachtsdeel van de man πούτσος

luminescentie n
1. φωταύγεια

lust /lʏst/ n
1. seksueel verlangen λαγνεία

lutetium n
1. scheikundig element met symbool Lu en atoomnummer 71 λουτέτσιο

luxe /lyks/ n
1. niet alledaagse dingen die gebruikt worden voor het persoonlijk genot πολυτέλεια

lymfoom n
λέμφωμα

lynx /lɪŋks/ n
1. Lynx lynx, een katachtig roofdier met opvallende oorpluimen λύγκας

maag /maːx/ n
1. Orgaan στομάχι στόμαχος

maagd /maːxt/ /maːçt/ n
1. iemand die nog nooit geslachtsgemeenschap gehad heeft παρθένα

maagdelijkheid n
1. het nog geen geslachtsverkeer gehad hebben παρθενία

maagdenvlies /ˈmaɣdəˌvlis/ /ˈmaʝdəˌvlis/ n
vlies παρθενικός υμένας

maal /ma:l/ v
1 1. telkens terugkerend tijdstip waarop iets gebeurt φορά

maalteken /ˈmaɫtekə(n)/ n
1. het symbool × of · of * om een vermenigvuldiging aan te duiden επί

maaltijd n
1. een hoeveelheid toebereid voedsel die voldoende is geruime tijd de lichamelijke behoefte te bevredigen γεύμα

maan /maːn/ n
φεγγάρι σελήνη

maand /maːnt/ n
1. elk van de twaalf met een eigen naam onderscheiden tijdvakken van 28, 30 of 21 dagen waarin een jaar verdeeld wordt μήνας

maandag /ˈmaːndɑx/ n
1. een dag van de week, de eerste dag na het weekeinde Δευτέρα

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ adj
1. iedere maand een keer μηνιαίος

maandelijks /ˈman.də.ləks/ /ˈmaːn.də.lɪks/ adv
1. iedere maand een keer μηνιαίος

maanlicht n
1. het zonlicht dat van de maan naar de aarde reflecteert σεληνόφως

maansverduistering /ˈmansvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈmansvərˌdœːstərɪŋ/ n
1. het verschijnsel dat de maan in de schaduw van de aarde komt te staan, waardoor deze verduisterd raakt έκλειψη Σελήνης

maar /maːr/ conjunction
1. tegenwerping, introduceert een zin(sdeel) dat het voorgaande zin(sdeel) tegenspreekt of er mee contrasteert αλλά όμως

maart /maːrt/ n
1. de derde maand van het jaar Μάρτιος Μάρτης

maat /maːt/ n
3. eenheid van lengte enz. μέτρο

maatkolf n
1. een glazen kolf met een geijkte maatstreep voor het nauwkeurig bepalen van een volume vloeistof ογκομετρική φιάλη

maatregel n
1. iets dat wordt beslist om een doel te treffen μέτρο

maatschappij n
2. de wereld, omgang en verkeer der mensen κοινωνία
1. vereniging tot het drijven van handel κοινωνία

macaber adj
μακάβριος

machine /mɑˈʃinə/ n
μηχανή

machinegeweer n
1. geweer waarmee kort na elkaar meerdere schoten kunnen worden afgevuurd, zonder dat men tussendoor de trekker moet loslaten πολυβόλο

machinist n
μηχανικός

macht /mɑxt/ n
1. vermogen de wil op te leggen. δύναμη

machtig /ˈmɑxtəx/ /ˈmɑxtɪx/ /ˈmɑχtəχ/ adj
1. meer invloed hebben dan anderen ισχυρός

macula /makyla/ n
ωχρή κηλίδα

made n
1. Pootloze larve σκουλήκι

madeliefje n
1. Bellis perennis μαργαρίτα

maffia n
een criminele organisatie μαφία

magazine /ˈmɛ.ɡə.zin/ n
περιοδικό

mager /ˈma.ɣər/ /ˈma.χər/ adj
1. zeer dun met weinig vet ισχνός

magie n
1. toverkunst; kracht waar een tovenaar over beschikt om dingen te verwezenlijken die een bovennatuurlijke indruk maken μαγεία

magneet n
μαγνήτης

magnesium n
1. Chemisch element μαγνήσιο

magnetisch adj
1. verschijnselen vertonend die toegeschreven kunnen worden aan een kringstroom of roterende lading μαγνητικός

magnetisme n
μαγνητισμός

magnetron /ˈmɑɣ.nə.trɔn/ /ˈmɑχ.nə.trɔn/ n
1. een toestel waarin met zeer korte en gerichte golven voedsel in zeer korte tijd warm kan worden gemaakt φούρνος μικροκυμάτων

mais /mɑjs/ n
1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika καλαμπόκι

majesteit n
1. μεγαλειότητα

majeur adj
1. majeur μείζων

majoor n
επισμηναγός

makaak /ma'kak/ n
1. een aap behorende tot een geslacht (Macaca) van apen van de Oude Wereld μακάκος

makaron /makaˈrɔn/ n
1.koekje αμυγδαλωτό

maken /ˈmaːkən/ v
κάνω

maker n
1. iemand die iets maakt of gemaakt heeft δημιουργός

makkelijk adj
1. niet moeilijk, waar weinig moeite en inspanning voor vereist is εύκολος

makker /mɑkər/ n
1. iemand aan wie men door persoonlijke voorkeur verbonden is συνάδελφος

makreel n
1. Scomber scomber, een vis, familie van de makreelachtigen zoals tonijn en boniet σκουμπρί

malaria n
1. Infectieziekte ελονοσία

malen /malə(n)/ v
1. tussen twee harde voorwerpen fijnwrijven αλέθω

maliënkolder n
1. αλυσιδωτή πανοπλία

mama /ˈmɑmaː/, /mɑˈmaː/ n
1. μαμά

mammoet n
1. Prehistorische slurfdier μαμούθ

man n
1. persoon van het mannelijk geslacht άντρας, άνδρας
2. een echtgenoot, een getrouwde man σύζυγος
3. een mens άνθρωπος

manager n
1. een persoon die de leiding heeft over een afdeling binnen een organisatie διευθυντής

manchet n
1. een dubbele of stevige stof aan rond de opening van de mouw of hals μανσέτα

manchetknoop n
1. een sierknoop die de manchet aan de mouw van een overhemd sluit μανικετόκουμπο

mand /mɑnt/ n
1. een bak gemaakt van gevlochten rotan of tenen voorzien van een handvat καλάθι

mandarijn n
1. Een citrusvrucht μανταρίνι

mandoline n
1. een klein, luitvormig tokkelinstrument met vier paar snaren waarop met een plectrum getokkeld wordt μαντολίνο

manga /'mɑŋga n
1. Een Japans stripboek μάνγκα

mangaan n
1. Chemisch element μαγγάνιο

mango n
1. soort oranje-groene sappige tropische vrucht μάνγκο

maniak n
μανιακός

manie n
1. ziekelijke neiging (opgewonden psychische toestand) μανία

manier / mɑˈniːr/ n
τρόπος

manifest n
1. openlijke bekendmaking van een staatshoofd, regering, leider of politieke partij μανιφέστο

manifestatie n
1. εκδήλωση
2. openbare gebeurtenis εκδήλωση

manifesteren v
waarneembaar worden διαδηλώνω

manillahennep n
αβάκα

mannelijk adj
1. tot geslacht behorend dat voor bevruchting zorgt αρσενικός
2. behorend tot het mannelijke woordgeslacht αρσενικός

mannequin n
1. iemand die nieuwe kledingontwerpen dragend deze aan een publiek vertoont ανδρείκελο

manoeuvreren v
ελίσσομαι

manometer n
μανόμετρο

mantel n
1. omhullend kledingstuk κάπα

manuur n
1. hoeveelheid werk die één persoon in één uur kan verrichten ανθρωποώρα

maoïsme n
μαοϊσμός

map /mɑp/ n
3. deel van het bestandssysteem φάκελος

maretak n
1. Viscum album ιξός

margarine n
μαργαρίνη

marge n
1. περιθώριο

marine /maːˈrinə/ n
1. zeemacht ναυτικό

marinier n
1. lid van een goed getrainde, gespecialiseerde militaire eenheid πεζοναύτης

marjolein n
1. ματζουράνα

markeerstift /mɑr.ˈkeːr.stɪft/ n
1. een viltstift waarmee met stukken tekst doet opvallen υπογραμμιστής

markt n
warenverkoop op pleinen en straten αγορά
geheel van omstandigheden waaronder hoeveelheden van producten of diensten verhandeld worden αγορά

marmer /mɑremər/ n
1. een fijnkorrelige getransformeerde kalksteen dat gepolijst gebruikt wordt in de bouw- en de beeldhouwkunst μάρμαρο

marmot n
1. knaagdier dat vooral in het hooggebergte leeft αρμότες

mars /mɑrs/ n
1. regelmatige manier van lopen met afgemeten passen, vooral gebruikt door soldaten en bij plechtigheden εμβατήριο
2. een wandeltocht εμβατήριο
3. een mand of bak die op de rug gedragen wordt εμβατήριο

marsepein n
1. αμυγδαλόπαστα

martelaar /mɑrtəlar/ n
1. iemand die voor een zaak lijdt of sterft en daarmee tot symbool wordt gezien van de strijd voor die zaak μάρτυρας

martelen v
1. een gevangene onderwerpen aan lichamelijke en/of geestelijke pijniging, voornamelijk teneinde informatie los te krijgen βασανίζω

marter n
1. een roofdier met een lange staart en een meestal bruine pels κουνάβι

marxisme n
1. de socialistische ideologie van de volgelingen van Karl Marx μαρξισμός

masculien adj
1. met kenmerken die typische voor mannen zouden gelden αρσενικός

masker /'mɑskər/ n
1. μάσκα προσωπείο προσωπίδα

masochisme n
1. μαζοχισμός

massa /ˈmɑsaː/ n
1. totale hoeveelheid materie in een object μάζα

massage n
μάλαξη

masseren v
1. het toepassen van uitwendige druk op de zachte weefsels μαλάσσω

mast n
1. lange, rechtop staande paal midden op het schip κατάρτι

mastitis n
1. ontsteking van de borstklier μαστίτιδα
2. ontsteking van de uier μαστίτιδα

masturbatie n
1. het stimuleren van de eigen geslachtsdelen αυνανισμός

masturberen v
αυνανίζομαι

match n
αγώνας

mate n
βαθμός

materiaal n
1. een tastbare stof υλικό

materie n
ύλη

matras /mɑtrɑs/ n
1. lichaamsondersteunend onderdeel van een bed στρώμα

matrix n
1. een rechthoekig blok getallen waaraan bepaalde rekenregels toegekend worden μήτρα

matroos n
1. een zeeman van de laagste rang ναύτης

mausoleum n
1. groot en rijk versierd graf μαυσωλείο

maximaal /ˈmɑksimal/ adv
1. ten hoogste το πολύ

mayonaise /ˌmajoˈnɛːzə/ n
1. een saus op basis van eieren μαγιονέζα

mazelen n
1. een kinderziekte die veroorzaakt wordt door het Morbillivirus en gekenmerkt wordt door rode stipjes op de huid ιλαρά

maîtresse n
1. een vrouw die een relatie heeft met een getrouwde man ερωμένη

maïs /ˈmaʲɪs/ n
1. een graansoort afkomstig uit Midden-Amerika καλαμπόκι

mecanicien n
μηχανικός

mechanisch adj
1. met betrekking op de mechanica, machinaal, automatisch zonder na te denken μηχανικός

medaille n
1.metalen schijf, in het bijzonder als onderscheidingsteken (bijv. voor een sporter) μετάλλιο

mededeling /medədelɪŋ/ n
1. informatie die bekend wordt gemaakt επικοινωνία

medeklinker /ˈme.dəˌklɪŋ.kər/ n
1. een klank waarbij de lucht niet ongehinderd door de mond naar buiten kan σύμφωνο

medelijden /medəlɛidə/ n
1. verdriet over het leed van anderen συμπόνια

medeplichtig /ˌmedəˈplɪxtəx/ adj
1. bewust bijgedragen hebbend tot een wandaad συνεργός

medeplichtige n
1. behulpzaam persoon bij een misdrijf συνεργός

medewerker n
1. iemand die met anderen in hetzelfde bedrijf, organisatie of vestiging werkt συνεργάτης

mediaan n
διάμεσος

medicatie n
1. het voorschrijven van geneesmiddelen φαρμακευτική αγωγή

medicijn /mediˈsɛɪn/ n
1. een chemische stof die een bepaalde, gewenste werking op het (dierlijk of menselijk) lichaam uitoefent φάρμακο

medisch adj
1. op de geneeskunde betrekking hebbend ιατρικός

meditatie n
1. spirituele bezigheid Διαλογισμός διαλογισμός

meel /mel/ /meɫ/ /mɪːɫ/ n
1. gemalen graan αλεύρι

meer /meːr/ n
1. een groot water dat helemaal omringd is door land λίμνη

meerderheid n
1. een groep die binnen een groter geheel in aantal meer dan de helft uitmaakt πλειοψηφία

meerkoet n
1. geheel zwarte watervogel met witte snavel en voorhoofdschild, behoort tot de familie van de rallen φαλαρίδα

meertalig adj
1. gerelateerd aan meerdere talen πολύγλωσσος
2. (persoon) meerdere talen sprekend πολύγλωσσος

meerval /ˈmeːrvɑɫ/ n
1. een geslacht van grote roofvissen. γατόψαρο

meervoud n
1. Woord dat in die vorm aan meerdere voorwerpen, mensen of dieren refereert πληθυντικός

meestal adv
1. in het merendeel van de gevallen συνήθως

meester n
1. baas, heer, patroon μάστορας

meesteres n
κυρία

meet n
1. een grensstreep, een eindstreep στόχος

meetkunde /'metkɵndə/ n
1. tak van de wiskunde γεωμετρία

meetlat /ˈmetlɑt/ n
1. een langwerpig voorwerp waarmee maten opgenomen worden κανόνας

meeuw /meːβ̞/ /mɪːβ̞/ n
1. Laridae, een grote groep zeevogels γλάρος

mei n
1. de vijfde maand van het jaar Μάιος Μάϊος

meid /mɛi̯t/ n
κορίτσι

meikever n
1. Melolontha melolontha, schildvleugelig insect dat in mei te voorschijn komt μηλολόνθη

meineed n
1. de verkondiging van één of meerdere leugens terwijl men heeft gezworen de waarheid te vertellen ψευδορκία

meiose /mɛɪˈozə/ n
1. μείωση μείωσις

meisje /ˈmɛɪ̯ʃə/ /ˈmɛːsjə/ n
1. een jonge vrouw κορίτσι

meisjesnaam /ˈmɛɪ̯ʃəsˌnam/ /ˈmɛːsjəsˌnam/ n
2. de eigen achternaam van een vrouw die de naam van haar echtgenoot of geregistreerd partner voert πατρικό όνομα

meitnerium n
1. scheikundig element met symbool Mt en atoomnummer 109 μαϊτνέριο

melaatsheid /me'latshɛɪt n
1. besmettelijke ziekte veroorzaakt door een bacteriële infectie van de huid λέπρα

melancholie n
μελαγχολία

melanoom n
μελάνωμα

melk /mɛlk/ n
γάλα

melkboer n
γαλατάς

melkdistel n
Ζοχός

melken /mɛlkə(n)/ v
1. αρμέγω αμέλγω

melkklier n
1.het orgaan dat bij het zoogdier de melk produceert μαζικός αδένας

melksuiker n
een suiker die o.a. in melk voorkomt λακτόζη

melkweg n
1. het sterrenstelsel waarin wij ons bevinden en dat op donkere nachten als lichtende band aan de hemel te zien is γαλαξίας

melkzuur n
1. organisch zuur γαλακτικό οξύ

melodie n
1. een opeenvolging van toonhoogtes die een bepaald muzikaal gestalte vormt μελωδία

melodieus adj
aangenaam klinkend μελωδικός

melodrama n
1. een toneelvorm begeleid door muziek, gewoonlijk met een goede afloop μελόδραμα

meloen n
πεπόνι καρπούζι

membraan /mɛmbran/ n
2. μεμβράνη

mendelevium /ˌmɛndeˈleviʏm/ n
μεντελέβιο

meneer /məˈneːr/ /məˈnɪːr/ n
1. een formele manier om een man aan te spreken Σέρ
2. een nette man κύριος

mengen v
1. het homogeniseren van twee of meer zaken αναμιγνύω

menhir n
1. μενίρ

menigte n
1. een grote groep mensen dicht op elkaar πλήθος

menopauze n
1. de overgangsjaren εμμηνόπαυση

menora /mən'ora/ n
1. επτάφωτος λυχνία

mens /mɛns/ n
1. de Homo sapiens, het zoogdier waar wij toe gerekend worden άνθρωπος

menselijk /ˈmɛnsələk/ adj
1. zoals de mens ανθρώπινος

mensenhaai n
1. Carcharodon carcharias, de bekenste en de meest gevreesde haai λευκός καρχαρίας

mensenhandel n
τράφικινγκ

mensenrechten n
1. de fundamentele rechten en vrijheden die alle mensen zouden moeten hebben ανθρώπινα δικαιώματα

mensheid n
1. een verzamelnaam voor alle mensen ter wereld met al hun onderlinge sociale relaties ανθρωπότητα

menstruatie n
maandelijkse bloeding bij vrouwen εμμηνόρροια

mentaal adj
1. verband houdend met het brein διανοητικός

mentaliteit n
νοοτροπία

menu n
κατάλογος

menuet n
1. μενουέτο

merel /meːrəl/ /ˈmɪːrəɫ/ n
1. een zwarte zangvogel met een gele snavel die familie is van de lijster κότσυφας

merendeel n
1. het grootste deel πλειονότητα

merg n
1. μεδούλι

merk /ˈmɛrk/ n
2. een herkenbaar product door een bepaalde producent vervaardigd μάρκα

merken v
1. iets waarnemen of herkennen αντιλαμβάνομαι

merrie /ˈmɛri/ n
1. een vrouwelijk paard φοράδα

mes /mɛs/ n
1. snijwerktuig μαχαίρι

meson n
1. μεσόνιο

mest n
1. uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt λίπασμα

met /mɛd/ /mɛt/ preposition
με

metaal n
1. ieder element dat gekenmerkt wordt door glans en het vermogen om warmte en elektriciteit te geleiden μέταλλο

metabolisme n
1. het geheel van de biochemische processen op celniveau μεταβολισμός

metafoor /me.ta.ˈfɔːr/ /mæː.ta.ˈfoːr/ n
1. beeldspraak waarbij men een woord B zegt in plaats van het woord A terwijl er tussen A en B een verband is van gelijkenis μεταφορά

metallurgie n
μεταλλουργία

metataal n
1. taal met behulp waarvan dezelfde of een andere taal wordt beschreven μεταγλώσσα

meteen /mɛ.ˈden/ /mɛ.ˈten/ adv
1. onmiddellijk αμέσως

meten /metə(n)/ v
1. de waarde van een bepaalde grootheid bepalen door deze te vergelijken met een ijkwaarde μετρώ

meteoor n
1. een kortstondig lichtspoor aan de hemel door de verbranding van een uit de ruimte vallende meteoriet μετέωρο

meteorologie /meteˌjoroloˈɣi/ n
1. de studie van het weer en het klimaat μετεωρολογία

meter /ˈmetər/ n
1. de SI-eenheid van lengte μέτρο

metgezel n
σύντροφος

methaan n
1. CH₄ μεθάνιο

methode /meˈtodə/ n
μέθοδος

methodisme n
1. Een stroming in het protestantisme μεθοδισμός

meting n
διαστάσεις

metonymia /mæː.to.ˈny.mi.ja/ n
μετωνυμία

metonymie /mæː.to.ny.ˈmiː/ n
μετωνυμία

metriek adj
μετρικός

metro n
1. ondergronds openbaar vervoer μετρό

metronoom n
μετρονόμος

metropool n
μητρόπολη

metselaar n
1. bouwvakker gespecialiseerd in metselen χτίστης

meubelmaker n
1. een vakman die beroepsmatig meubels vervaardigt μαραγκός

mevrouw abbreviation
1. een formele manier om een vrouw aan te spreken κυρία

mezoeza /mə'zuza/ n
1. μεζουζά

miauw interjection
1. het geluid van een kat νιάου

miauwen v
1. het geluid maken dat kenmerkend is voor een kat νιαουρίζω

microbe n
1. een levend micro-organisme μικρόβιο

microbiologie n
1. de tak van de biologie die zich bezighoudt met micro-organismen en hun effecten op de mens en andere levende organismen μικροβιολογία

microcontroller n
μικροελεγκτής

micrometer n
2. μικρόμετρο

microprocessor n
geïntegreerde schakeling die de hele CVE van een computer bevat op één enkele chip μικροεπεξεργαστής

microscoop /mɪkroˈskoːp/ n
1. instrument μικροσκόπιο

microscopisch adj
1. zeer klein, voor het blote oog onzichtbaar μικροσκοπικός

middag /ˈmɪdɑx/ n
1. het midden van de dag, 12.00 μεσημέρι

middageten n
1. een maaltijd die tussen de ochtend en de middag genuttigd wordt γεύμα

middel /ˈmɪdəɫ/ n
2. iets met behulp waarvan een doel bereikt kan worden μέσος
1. het middendeel van het lichaam μέση

middeleeuwen /ˈmɪdəɫe:wə(n)/ n
1. de periode tussen ongeveer 300 n.Chr. tot 1500 n.Chr. Μεσαίωνας

middeleeuws /ˈmɪdəɫɪ:ws/ adj
1. gerelateerd aan de middeleeuwen μεσαιωνικός

middellijn n
1. middellijn διάμετρος

middelloodlijn n
1. een lijn die loodrecht op het midden van een lijnstuk staat μεσοκάθετος

middelmatig /ˌmɪdəɫˈmatəx/ adj
2. niet in positieve zin opvallen μέτριος

middelpunt n
1. van een cirkel of bol is het punt dat tot alle punten op de omtrek dezelfde afstand heeft κέντρο

middelvinger n
1. vinger μέσος

midden /'mɪdə(n)/ n
1. eerste betekenisomschrijving μέση

middenklasse n
1. maatschappelijke, economische klasse αστική τάξη

middernacht /ˌmɪdərˈnɑxt/ /ˌmɪdərˈnɑχt/ n
1. het midden van de nacht, twaalf tot één uur 's nachts μεσάνυχτα

middernachtzon n
ήλιος του μεσονυκτίου

mier /mir/ n
1. een kruipend, in grote kolonies levend omnivoor insect μυρμήγκι

miereneter n
1. Myrmecophaga, tandloos zoogdier, formicivoor μυρμηγκοφάγος

mierenzuur n
1. HCOOH μυρμηκικός

mierikswortel n
Χραίνα

migraine n
1. schele hoofdpijn ημικρανία

mij personalPronoun
εμένα

mijden v
1. ontwijken, trachten niet in aanraking te komen met iets of iemand αποφεύγω

mijl /mɛi̯l/ abbreviation
μίλι

mijlpaal n
1. een paal die op elke mijl staat χιλιομετροδείκτης

mijn /mɛi̯n/ n
1. onderaardse plaats waar delfstoffen gewonnen worden ορυχείο
2. voorwerp gevuld met springstof die ontploft bij aanraking νάρκη

mijnbouw n
1. het bedrijven van winning van delfstoffen εξόρυξη

mijnheer n
1. een aanspreektitel voor een man κύριος
2. de heer des huizes κύριος

mijnwerker n
1. een persoon die werkzaam is in de mijnbouw μεταλλωρύχος

mijt n
1. een spinachtig, klein geleedpotig, overwegend parasitisch levend diertje σκουληκάκι

mijter n
1. een hoofddeksel dat door kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders gedragen wordt op plechtige gelegenheden μίτρα

milieu /mi.li.ˈjøː/ /mɪɫˈjø/ n
2. de wereldwijde natuurlijke omgeving περιβάλλον

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ adj
1. met het leger te maken hebbend στρατιωτικός

militair /ˌmiliˈtæːr/ /ˌmiliˈtɛːr/ n
1. lid van een leger στρατιώτης

miljard n
1. 1.000.000.000 (= 10⁹) δισεκατομμύριο

miljoen n
1. 1.000.000 εκατομμύριο

miljonair n
1. iemand die een vermogen heeft van meer dan een miljoen eenheden van een bepaalde valuta (bijvoorbeeld euro, dollar) εκατομμυριούχος

millennium n
1. een periode van 1000 jaar χιλιετία

millimeter n
1. een lengtemaat ter grootte van een duizendste meter χιλιοστόμετρο

milliseconde n
μιλιδευτερόλεπτο

milt /mɪlt/ n
1. een klier in de buikholte die een rol speelt bij het zuiveren en de opslag van bloed σπλήνα σπλήνας

miltvuur /ˈmɪltfyr/ n
1. een infectieziekte, die wordt veroorzaakt door de bacterie Bacillus anthracis άνθρακας

mimiek n
1. gezichtsuitdrukking μιμική

min /mɪn/ adv
1. minus, verminderd met (-) μείον

minachting /ˈmɪnɑxtɪŋ/ n
1. het minderwaardig vinden, het geen gunstige mening hebben over περιφρόνηση

minderheid n
1. een groep die binnen een groter geheel in aantal minder dan de helft uitmaakt μειονότητα

mineraal /minəˈral/ n
ορυκτό

mineraalwater n
1. water dat mineralen bevat die de smaak veranderen of het water een (vermeende) therapeutische waarde geven μεταλλικό νερό

mineralogie n
ορυκτολογία

mineur adj
1. mineur μινόρε

minirok n
1. μίνι φούστα

minister n
1. een persoon die deelneemt aan de regering van een land υπουργός

ministerie /ˌminɪsˈtɪːri/ n
1. een afdeling van een overheid waar het beleid van de regering wordt uitgevoerd υπουργείο

minteken n
πλην

minuut n
1. tijdeenheid λεπτό
2. hoek λεπτό

mis /mɪs/ n
1. een godsdienstoefening in de katholieke kerk, een eucharistieviering Θεία Λειτουργία

misbruik /'mɪsbrʌʏk/ n
κατάχρηση

misdaad n
1. een handeling die een ernstig vergrijp tegen het wetboek van strafrecht is έγκλημα αδίκημα

misdienaar n
1. is iemand die de priester helpt tijdens het opdragen van de mis παπαδάκι

misdrijf n
1. een misdaad of delict έγκλημα

mishandeling n
1. het moedwillig toebrengen... κακομεταχείριση

misleiden v
1. iemand in de waan van iets brengen εξαπατώ

mislukking n
1. iets dat niet goed is gegaan αποτυχία

mispel n
1. een vruchtenboom en drager van de mispel μούσμουλο
2. de vrucht van de mispelboom μούσμουλο

misschien adv
1. duidt aan dat er een bepaalde kans bestaat dat de uitspraak waar is ίσως

misselijk /'mɪsələk/ adj
2. een nare indruk makend, onuitstaanbaar απεχθής

misselijkheid n
ναυτία

missen /ˈmɪsə(n)/ v
1. niet raken, niet treffen αστοχώ
6. de afwezigheid voelen van αστοχώ

missie n
1. een doeleind dat verwezenlijkt dient te worden αποστολή

mist /mɪst/ n
1. laaghangende bewolking die het zicht belemmert ομίχλη

mitochondrium /ˌmito'xɔndriɵm/ n
1. μιτοχόνδριο

mitose /miˈtozə/ n
1. Μίτωση

mobiel /mo'bil/ adj
1. zich gemakkelijk verplaatsend κινητός

mobieltje /moˈbilcə/ n
1. een gsm, een draagbare telefoon κινητό τηλέφωνο

modder /ˈmɔdər/ n
1. mengsel van aarde, vuil en water λάσπη

mode /ˈmodə/ n
μόδα

model n
μακέτα

modern /moˈdɛrn/ adj
1. van deze tijd, volgens de laatste mode μοντέρνος

moderniteit n
νεωτερισμός

modieus adj
1. volgens de mode μοδάτος

modificatie n
τροποποίησης

modificeren v
μετατρέπω

moe /muː/ adj
1. geneigd tot rusten of slapen κουρασμένος

moed /mud/ /mut/ n
1. dapperheid, lef, branie θάρρος

moeder /ˈmudər/ n
1. een vrouwelijke ouder μητέρα μάνα

moederbedrijf n
1. een onderneming of een bedrijf dat eigenaar is van een of meer andere bedrijven μητρική εταιρεία

moederlijk adj
1.met de liefde en zorg van een moeder μητρικός

moedermaatschappij n
1. een bedrijf met meerdere dochterbedrijven of filialen μητρική εταιρεία

moederschap n
1. het fungeren als moeder μητρότητα

moedertaal n
μητρική γλώσσα

moedig /ˈmuːdəx/ /ˈmuːdəç/ adj
1. geen angst voor gevaar tonend θαρραλέος γενναίος

moeflon /ˈmuflɔn/ n
1. Ovis ammon musimon, één van de wilde voorouders van het tamme schaap μουφλόν

moeheid n
1. het moe zijn κούραση

moeilijk /mu<sup>ɪ</sup>lɛ<sup>ɪ</sup>k/ adj
1. niet gemakkelijk, waar moeite, geduld en inspanning voor vereist is δύσκολος

moer /mur/ n
1. een blokje met gat met schroefdraad dat op een schroefbout past παξιμάδι

moerbei n
μούρο

moesson n
1. de regentijd in tropische gebieden met een droge tijd en een regentijd μουσώνας

moeten /ˈmutən/ v
1. gedwongen zijn πρέπει

mogelijk adj
1. een keuze om iets te doen πιθανός

mogelijkheid n
1. iets wat gedaan kan worden of kan gebeuren δυνατότητα

mok n
1. drinkbeker κούπα

mol n
1. Dierkunde ασπάλακας
3. Scheikunde γραμμομόριο

moleculair adj
1. bestaande uit moleculen μοριακός

molecule /moləˈkyɫ/ n
1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit μόριο

molecuul /moləˈkyɫ/ n
1. het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen van die stof bezit μόριο

molen n
1. installatie die de stroming van lucht of water gebruikt als energiebron μύλος

molenaar /ˈmolənar/ n
1. iemand die het werken in een molen als beroep heeft μυλωνάς

molensteen n
1. een ronde steen die onder andere in windmolens en watermolens wordt gebruikt voor het malen van granen en andere producten, zoals boekweit, erwten en bonen, lijnkoeken en eikenschors μυλόπετρα

molotovcocktail n
1. een met brandbare stof gevulde glazen fles die via een lont of lap stof wordt ontstoken κοκτέιλ μολότωφ

molybdeen n
1. Chemisch element μολυβδένιο μολυβδαίνιο

moment n
1. zeer korte tijd στιγμή

monarch n
μονάρχης

monarchie n
1. is van origine een regeringsvorm waarbij alle macht bij één persoon berust μοναρχία

mond /mɔnt/ n
1. ingang van het spijsverteringskanaal στόμα

mond-en-klauwzeer abbreviation
1. een zeer besmettelijke virusziekte (Aphtae epizooticae) die evenhoevige dieren, vooral runderen treft αφθώδης πυρετός

mondeling adj
1. via het gesproken woord προφορικός

mondharmonica n
1. een instrument met doorslaande tongen dat met de mond bespeeld wordt φυσαρμόνικα

mondialisering n
1. παγκοσμιοποίηση

monding /ˈmɔndɪŋ/ n
1. plaats waar een rivier uitkomt in zee of meer εκβολές

mondstuk n
1. dat deel van een blaasinstrument dat in de mond genomen wordt of aan de lippen gezet επιστόμιο

monetair adj
νομισματικός

monnik n
1. een man die uit religieuze overwegingen teruggetrokken leeft, voornamelijk in een klooster μοναχός

monocle n
1. een bril voor één oog μονόκλ

monocultuur /ˈmonokʏɫˌtyːr/ n
1. landbouw met één gespecialiseerd gewas μονοκαλλιέργεια
2. eenzijdige samenstelling van mensen, producten of diensten binnen een samenleving. μονοκαλλιέργεια

monogram n
1. figuur met initialen μονόγραμμα

monoliet n
μονόλιθος

monoloog /ˌmonoˈlox/ n
1. een gesprek gevoerd door één persoon, meestal op toneel μονόλογος

monomanie n
2. te eenzijdige fixatie op één zaak μονομανία

monopolie n
1. het geheel beheersen van een markt door een enkele leverancier μονοπώλιο

monotoon adj
μονότονος

monster /'mɔnstər/ n
1. schrikwekkend wezen θηρίο
2. een willekeurige hoeveelheid ontnomen aan een grotere massa δείγμα

monsterverbond n
1.een overeenkomst waarin partijen die normaal elkaars tegenstrever zijn hun tegenstellingen opzij leggen en een verbond sluiten tegen een andere, machtiger partij ανίερη συμμαχία

monument n
1. een groot gedenkteken μνημείο

mooi /moːj/ adj
1. prettig in voorkomen, aangenaam om naar te kijken, schoon ωραίος όμορφος

moord /moːrt/ n
1. het opzettelijk en met voorbedachten rade een ander van het leven beroven φόνος ανθρωποκτονία

moorden v
1. rondgaan om moorden te plegen δολοφονώ

moordenaar /mordənar/ n
1. iemand die een moord gepleegd heeft δολοφόνος

moordpartij n
σφαγή

mop /mɔp/ n
1. een anekdote met een verrassend en komisch slot ανέκδοτο

morbiditeit n
1. het ziektecijfer νοσηρός

morfeem n
1. de kleinst mogelijke morfosyntactische eenheid in een taal μόρφημα

morfologie /ˌmɔr.fo.lo.ˈɣi/ /ˌmɔr.fo.lo.ˈχi/ n
1. de wetenschap die het vormgeven van woorden bestudeert μορφολογία
2. de wetenschap van de bouw van organismen μορφολογία
3. de vormen, structuren en texturen van een materiaal op een schaalbereik groter dan het moleculaire. μορφολογία
4. de wetenschap die de vorm van de oppervlakte van de aarde bestudeert μορφολογία

morgen /ˈmɔrɣə(n)/ /ˈmɔrχə(n)/ adv
1. de eerstvolgende dag na vandaag αύριο

morgen /ˈmɔrɣə(n)/ /ˈmɔrχə(n)/ n
1. het eerste deel van de dag πρωί

morsig adj
1. onzindelijk, slonzig βρόμικος

mortaliteit n
1. het sterftecijfer θνησιμότητα

mortier n
1. een kom waarin met een stamper allerlei stoffen fijn gestampt of fijngewreven worden όλμος
2,3 korte kanontypen όλμος

mos n
βρύο

moskee n
1. gebedshuis τζαμί τέμενος

moslim n
1. een geloofsaanhanger van de islam μουσουλμάνος

mossel n
1. Mytilus edulis, een eetbaar tweekleppig schelpdier μύδι

mosterd n
1. een in de keuken gebruikte kruidenpasta μουστάρδα

mot /mɔt/ n
1. een vlinderachtig insect σκόρος

motie n
πρόταση

motief n
2.3. μοτίβο

motor /'mo.tɔr n
1. krachtbron κινητήρας
2. voertuig μοτοσικλέτα

motorfiets n
μοτοσικλέτα δίκυκλο

mout n
1. de grondstof voor bier, jenever en whisky, vervaardigd door het laten kiemen van graan, waarbij het aanwezige zetmeel omgezet wordt in vergistbare suikers βύνη

mouw n
1. dat deel van een kledingstuk dat de armen omvat μανίκι

mozaïek n
μωσαϊκό ψηφιδωτό

muesli /ˈmysli/ /ˈmyə̯zli/ n
1. eten gemaakt van graanvlokken, zuivel, fruit en noten μούσλι

muezzin n
1. de persoon die vanuit een minaret van de moskee oproept tot de dagelijkse gebeden μουεζίνης

mug /mʏx/ n
1. kleine, vliegende insecten van de onderorde Nematocera κουνούπι

muildier n
1. een kruising van een ezelhengst en een paardenmerrie μουλάρι

muilkorf n
1.een leren of metalen korf die voor de bek van een dier gespannen wordt om bijten onmogelijk te maken μουσάδα

muilkorven v
2. beletten te spreken φιμώνω

muis /mœʏ̯s/ /mœːs/ n
1. knaagdier ποντίκι σταχτοποντικός
3. computermuis ποντίκι ποντικός

muiten v
1. in opstand komen tegen wettige autoriteit στασιάζω

muiterij n
ανταρσία

multilateraal adj
1. met, of aan veel kanten, belangen, partijen etc. πολυμερής

mummie n
1. een door balseming en uitdroging geconserveerd lichaam van een dode μούμια

munt /mʏnt/ n
1. een plant met sterk aromatische blaadjes waarvan muntthee wordt getrokken, ze worden ook als keukenkruid gebruikt μέντα
2. geldstuk κέρμα

muntkunde n
νομισματολογία

mus /mʏs/ n
1. Passeridae, een zangvogel behorend tot de wevervogels die zelden ver van de mensen nestelt σπουργίτης σπουργίτι

museum /myˈzeʏm/ n
1. een gebouw waarin voorwerpen van culturele waarde tentoongesteld worden μουσείο

musical n
μιούζικαλ

musicus n
1. iemand die muziek maakt en ten gehore brengt μουσικός

muskiet n
κουνούπι

muskietennet n
1. κουνουπιέρα

muskusos n
1. plomp hoefdier met grote kop en brede snuit μοσχόβους

muskusrat n
1. Ondatra zibethicus, een soort waterrat μοσχοπόντικας

mutatie n
1. een sprongsgewijze verandering Μετάλλαξη μετάλλαξη

muts /mʏʦ/ n
1. hoofddeksel van textiel zonder harde rand. σκουφί

muur /myːr/ n
1. verticale vlakke constructie van steen τοίχος τείχος

muziek /my'zik/ n
1. een akoestisch fenomeen μουσική

muziekinstrument /myˈzikˌɪnstrymɛnt/ n
1. instrument om muziek mee te spelen μουσικό όργανο

muzikaal adj
μουσικός

muzikant n
1. iemand die muziek maakt μουσικός

myopie n
1. een afwijking in de brandpuntsafstand van het oog waardoor alles op grotere afstand wazig gezien wordt μυωπία

mysterie /miˈstɪːri/ n
μυστήριο

mysterieus adj
μυστήριος

mythe /ˈmitə/ n
μύθος

mythologie /mi.tɔ.lɔ.ɣi/ n
μυθολογία

na /na/ preposition
1. in tijd volgend op μετά

naad n
1. ραφή

naaf /naf/ n
1. centrale as of middenstuk van een wiel of rad αφαλός

naaien /ˈnaːi̯ə(n)/ v
1. naaldwerk verrichten ράβω

naaimachine n
ραπτομηχανή

naakt /naːkt/ adj
1. zonder beharing of andere fysieke bescherming van de huid, ontkleed γυμνός

naaktheid n
1. het naakt zijn γυμνότητα

naald /nald/ /naɫt/ n
1. gereedschap voor naaien βελόνα πευκοβελόνα

naaldboom n
κωνοφόρο

naam /nam/ n
1. kort stukje tekst dat een persoon, instelling of object bijna identiek kan benoemen όνομα
2. bekendheid, reputatie όνομα

naamdag n
1. een dag waarop een heilige wordt herdacht ονομαστική γιορτή

naamval n
1. een buigingsvorm van een naamwoord, lidwoord of telwoord die de functie van dat woord in de zin aangeeft πτώση

naamwoord /namwort/ n
1. een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt όνομα

naar /naːr/ adv
1. in de richting van σε

naarstig adj
1. ijverig en vlug επιμελής

naast /nast/ preposition
1. aan de zijkant van δίπλα σε

naastenliefde n
1. liefde jegens de medemens καλοσύνη

nabij /naˈbɛi/ adj
1. zich in de onmiddellijke omgeving bevindend κοντά

nabijheid n
γειτνίαση

nacht /nɑx/ /nɑxt/ /nɑχt/ n
1. de tijd tussen zonsondergang en zonsopkomst νύχτα

nachtblindheid n
1. het onvermogen te zien bij geringe belichting νυχταλωπία

nachtbraker /nɑɣ(d)brakər/ n
1. een persoon die tot laat in de nacht wakker blijft νυχτερινός τύπος

nachtegaal /ˈnɑxtəˌɣal/ n
1. Luscinia megarhynchos, een lijsterachtige zangvogel met een rossig bruine staart αηδόνι

nachtmerrie n
1. een zeer angstige droom εφιάλτης
2. een schrikbeeld εφιάλτης

nachtvlinder n
1. vlinder die 's nachts actief is νυχτοπεταλούδα

nadeel n
1. ongunstige eigenschap μειονέκτημα

nadenken v
σκέφτομαι

nadruk /'nadrɵk/ n
1. een bijzondere aandacht die besteed wordt έμφαση

nadrukkelijk adj
κατηγορηματικός

nageboorte n
1. de moederkoek, navelstreng en vliezen die geboren worden nadat de baby is geboren ύστερο

nagel n
1. aan vingers en tenen νύχι
3. spijker νύχι

najaar n
1. herfst φθινόπωρο

nalatigheid n
1. een fout doordat er iets nagelaten wordt αμέλεια

namelijk /ˈnamələk/ abbreviation
δηλαδή

namens /'naməns/ preposition
1. εκ μέρους

namiddag n
1. tijd aan het einde van de middag απόγευμα

narcis n
νάρκισσος

narcose n
1. een kunstmatige algehele verdoving νάρκωση

narwal n
1. Monodon monoceros, walvisachtig zoogdier waarbij het mannetje in bezit is van een lange slagtand φάλαινα νάρβαλ

nasaal /naˈsal/ adj
1. met betrekking tot de neus έρρινος

naslagwerk /ˈna.slɑx.ˌwɛrk/ /ˈna.slɑx.ˌβ̞ɛrk/ /ˈna.slɑχ.ˌʋɛrk/ n
1. een boek dat dient om iets in op te zoeken εγκυκλοπαίδεια

nasmaak n
1. een veranderde smaak van iets dat men al heeft doorgeslikt heeft en in het begin anders smaakte επίγευση

nat /nɑt/ adj
1. gedrenkt in een vloeistof, meestal water υγρός

natie n
1. een groep mensen die zich door gemeenschappelijke taal, cultuur of politieke geschiedenis verbonden voelt Έθνος έθνος

natiestaat n
εθνικό κράτος

nationaal adj
1. op een natie betrekking hebbend εθνικός

nationalist n
εθνικιστής

nationaliteit n
εθνικότητα

natrium n
νάτριο

naturalisme n
1.2.3. stroming in de literatuur aan het eind van de 19e eeuw, die de mens beschouwt als bepaald door milieu en erfelijkheid en leer die de natuur boven alles stelt φυσιοκρατία

natuur /na'tyr/ n
überhaupt φύση

natuurgeweld n
1. θεομηνία

natuurkunde /naˈtyrkʏndə/ /naˈtyːrkʏndə/ n
1. de wetenschap van de materie en de bestudering van het gedrag en de interactie in ruimte en tijd φυσική

natuurkundige n
φυσικός

natuurlijk adj
1. uit de natuur afkomstig φυσικός

natuurlijk adv
1. vanzelfsprekend φυσικά

natuurramp n
1. een ongelukkige gebeurtenis die door de natuur veroorzaakt wordt φυσική καταστροφή

nauw /nau/ adj
1. een geringe breedte hebbend stenos

nauw /nau/ n
πορθμός

nauwelijks adv
1. slechts in geringe mate μόλις

navel /'navəl/ n
ομφαλός

navelstreng /ˈnavəlstrɛŋ/ n
snoer dat de vrucht aan de moederkoek verbindt ομφάλιος λώρος

navigatie n
ναυσιπλοΐα

naïef adj
αφελής

necrose n
1. de afsterving van weefsel νέκρωση

nectarine n
1. een perzikachtige vrucht met een gladde, onbehaarde schil νεκταρίνι

nederigheid n
1. het aannemen van een houding waarbij geen aanspraak gemaakt wordt op macht of eer ταπεινότητα

nederlaag n
1. het verlies van een strijd ήττα

nederzetting n
1. een vestiging, een bewoonde plaats αποικισμός

nee /neː/ interjection
1. ontkenning όχι δεν

neef /nef/ n
1. mannelijke oomzegger ανιψιός
2. kozijn ξάδερφος ξάδελφος

neen /nen/ interjection
nee όχι

neer /ner/ adv
1. in benedenwaartse richting κάτω

neerdalen v
1. in een neerwaartse richting gaag totdat men landt κατεβαίνω

neerstorten v
1. het vliegvermogen verliezen en onzacht op de aarde terugvallen πλακώνω

nefrologie n
νεφρολογία

negatief adj
1. ontkennend, afwijzend αρνητικό

negen /ˈne.ɣə(n)/ /ˈne.χə(n)/ n
1. het gehele getal tussen acht en tien, in Arabische cijfers 9, in Romeinse cijfers IX εννέα εννιά

negende /ˈne.ɣən.də/ /ˈne.χən.də/ ordinalAdjective
1. nummer negen in een rij ένατος

negenendertig n
τριάντα εννέα

negenennegentig n
ενενήντα εννέα

negenentwintig n
1. het getal 29 είκοσι εννέα

negenenveertig n
σαράντα εννέα

negenenvijftig n
πενήντα εννέα

negenenzestig n
εξήντα εννέα

negenenzeventig n
εβδομήντα εννέα

negenhonderd /ˈne.ɣə(n).ˌhɔn.dərd/ /ˈne.ɣə(n).ˌɦɔn.dərt/ /ˈne.χə(n).ˌɦɔn.dərt/ n
1. het gehele getal tussen achthonderdnegenennegentig en negenhonderdeneen εννιακόσια εννεακόσια

negentien /ˈneːɣə(n)tin/ n
19 δεκαεννιά δεκαεννέα

negentig /ˈne.ɣə(n).təx/ /ˈne.ɣə(n).tɪx/ /ˈne.χə(n).təχ/ n
90 ενενήντα

negeren v
1. doen alsof iemand of iets niet bestaat αγνοώ

nek /nɛk/ n
1. achterste gedeelte van de hals αυχένας

nemen /ˈne.mə(n)/ v
1. iets vastpakken met de handen παίρνω

neodymium n
νεοδύμιο

neolithicum /nejoˈlitikʏm/ n
Νεολιθική

neologisme /ˌne.jo.lo.ˈχɪs.mə/ /ˌne.jo.loː.ˈɣɪz.mə/ n
1. een woord dat nieuw is of nieuw gevormd is νεολογισμός

neon n
1. een chemisch element en een kleurloos edelgas νέον νέο

neonazisme n
νεοναζισμός

neoplasma n
νεόπλασμα

neoplasme n
νεόπλασμα

nep /nɛp/ adj
1. onecht, vals ψεύτικος

nepotisme /nepo'tɨzmə/ n
1. νεποτισμός

neptunium n
1. Chemisch element ποσειδώνιο

nerd n
1. iemand die sociaal en seksueel weinig in trek is en een grote voorliefde voor intellectuele zaken aan de dag legt σπασίκλας

nerf n
νεύρο

nergens adv
πουθενά

nerts n
1. klein inheems roofdier dat lijkt op een wezel en gefokt wordt om zijn bont βιζόν
1. de pels van een nerts βιζόν

nerveus /nɛr'vøs/ adj
1. lijdend aan gespannen zenuwen αγχωμένος

nest /nɛst/ n
1. de verblijfplaats van een dier φωλιά

nestelen /ˈnɛstələ(n)/ v
1. het bouwen van een nest en het grootbrengen van jongen erin, gewoonlijk van vogels φωλιάζω

net n
1. een geheel van fijne draden απόχη

netel n
τσουκνίδα

netjes /nɛcəs/ adv
1. op een nette manier συγυρισμένος

netto adv
καθάρο κέρδος

netvlies n
1. een vlies aan de binnenkant van het oog waarop een beeld wordt gevormd αμφιβληστροειδής

netwerk n
δίκτυο

neuken /nøkə(n)/ v
1. geslachtsgemeenschap hebben γαμώ

neuron n
een zeer belangrijke cel in het zenuwstelsel νευρώνας

neurotisch adj
1. met betrekking tot een ziekelijke houding νευρωτικός

neurotransmitter /ˈnøːrotransˌmɪtər/ /ˈnøːrotrɑnsˌmɪtər/ /ˈnʏːrotrɑnsˌmɪtər/ n
1. een chemische stof die fungeert als overbrenger van de zenuwprikkel νευροδιαβιβαστής

neus /nøːs/ n
1. een orgaan dat gebruikt wordt bij de ademhaling en om te ruiken μύτη

neusholte n
1. het eerste stuk van het luchtwegstelsel waar de ingeademde lucht doorheen gaat pινικές κοιλότητες

neushoorn n
1. een groot en zwaar zoogdier uit de familie van de Rhinocerotidae dat in Afrika en Azië leeft en gekenmerkt wordt door de hoorn op zijn kop ρινόκερος ρινόκερως

neutraal /nøˈtral]/ adj
1. geen partij kiezend in een conflict ουδέτερος

neutraliteit n
1. een onpartijdige houding aanhouden ten opzichte van twee partijen met een geschil ουδετερότητα

neutron n
νετρόνιο

nevel n
2. wolken in de nabijheid van de grond, ontstaan door plaatselijke oorzaken zoals door afkoeling of door menging van koude met warme vochtige lucht νεφέλωμα

nicht /nɪxt/ n
1. een dochter van iemands broer of zus ανιψιά
3. een dochter van iemands oom of tante ξαδέρφη ξαδέλφη

nicotine n
νικοτίνη

niemand /nimɑnt/ indefinitePronoun
1. geen enkel persoon κανένας

nier n
1. een van beide organen in de onderrug die het bloed zuiveren van afvalstoffen en deze uitscheiden in de urine. νεφρό

niesen v
1. πτέρνισμα

niet /nit/ adv
1. ontkenning, tegenovergestelde van 'wel' δεν δε

nietje n
1. verkleinwoord van niet καρφίτσα

niets /nits/ indefinitePronoun
1. geen enkel ding, geen enkele zaak τίποτα τίποτε

nietsnut n
1. iemand die voor niets deugt χαραμοφάης

nietsvermoedend adj
1. zonder argwaan, argeloos ανυποψίαστος

nieuw /niβ̞/ /nyʊ̯/ adj
1. recentelijk gemaakt νέος καινούργιος
4. onderscheidt nieuwere namen van oudere νέος καινούργιος
woorden die in een of meer van de bovenstaande categoriën horen, maar waarvan niet bekend is in welke (voel u vrij deze woorden in de juiste categorie in te voegen) νέος καινούργιος
7. recentelijk aangekomen of opgedoken νέος καινούργιος
2. recentelijk ontdekt νέος πρόσφατος
3. huidige σημερινός νέος
5. in originele staat πρωτότυπος νέος
6. vreemd, onbekend νέος

nieuwe maan phraseologicalUnit
1. nieuwe maan νέα σελήνη

nieuws /niu̯s/ n
1. actuele ontwikkelingen ειδήσεις
2. een uitzending in de media waarin berichten over actuele ontwikkelingen worden verspreid aan het publiek ειδήσεις

nieuwsgierig /ˈniu̯sˌɣirəx/ adj
1. verlangend om iets te weten of waar te nemen περίεργος

niezen v
1. een plotselinge, krachtige uitademing om de neus te reinigen van prikkelende stoffen φτερνίζομαι φταρνίζομαι

nihilisme n
1. μηδενισμός

nijd /nɛɪt/ n
1. grondige afkeer φθόνος

nijlpaard /ˈnɛilpart/ n
1. Hippopotamus amphibius, een groot en zwaar in Afrika levend zoogdier met een enorme muil dat meestal in het water verblijft ιπποπόταμος

nijverheid n
βιομηχανία

nikkel n
1. Chemisch element νικέλιο

nimmer /'nɪmər/ adv
ποτέ

niobium /niˈjobijʏm/ n
1. Chemisch element νιόβιο

nitride n
1. een verbinding van stikstof waarin dit element in de oxidatietoestand -3 optreedt νιτρίδιο

niveau n
1. de rang in een hiërarchie, stadium van ontwikkeling, enzovoort στάθμη

nivelleren v
1. gelijk maken, op gelijk niveau brengen ισοπεδώνω

nobelium n
1. scheikundig element νομπέλιο

noch conjunction
ούτε

nodig /'no.dəx/ adj
1. waar behoefte aan is απαραίτητος

noemen /ˈnumə(n)/ v
1. met een naam aanduiden καλώ
2. vermelden door het uitspreken van de naam ονομάζω

noemer /ˈnumər/ n
1. het getal onder de streep van een breuk παρονομαστής

nogal /nɔ.'ɣɑl/ adv
1. tamelijk, in aanzienlijke mate μάλλον

nominatie n
αναγόρευση

nominatief n
1. een eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen Ονομαστική

non /nɔn/ n
inwoonster van een vrouwenklooster μοναχή

nonkel /ˈnɔŋkəɫ/ n
1. broer of zwager van iemands vader of moeder θείος

nood /not/ n
1. έκτακτη ανάγκη

noodlot n
1. datgene wat het toeval iemand doet overkomen μοίρα

noodzakelijk adj
1. erg nodig [[ζωτικός

nooit /ˈnoːit/ adv
1. op geen enkel moment ποτέ

noorden n
1. windrichting βορράς

noordoost adv
Βορειοανατολικός

noordwest adv
βορειοδυτικός

noot /not/ n
1. (plantkunde) een harde boomvrucht καρύδι
2. (muziek) een geluid van zekere tijdsduur νότα

normaal /nɔrˈmaɫ/ adj
2. als norm dienend κανονικός

normaliteit n
κανονικότης

normaliter adv
1. in het normale geval κανονικά

nostalgie n
νοσταλγία

notaris n
1. jurist die bevoegd is om authentieke documenten op te maken συμβολαιογράφος

notatie n
σημειογραφία

notenbalk n
1. set van vijf lijnen πεντάγραμμο

notenboom n
1. een boomsoort uit het geslacht Juglans καρυδιά

notenkraker n
καρυοθραύστης

notitie n
σημείωμα

notulen n
1. een verslag van een bijeenkomst πρακτικά

nou /nɑu̯/ interjection
1. drukt verbazing of verontwaardiging uit λοιπόν

november /noˈvɛmbər/ n
1. de elfde maand van het jaar Νοέμβριος Νοέμβρης

nu /ny/ adv
1. op het huidige tijdstip τώρα

nuchter /nɵxtər/ adj
1. niet onder de invloed van iets bedwelmends, vooral alcohol εγκρατής

nucleair adj
πυρηνικός

nucleus /nykleʏs/ n
1. πυρήνας

nudisme n
1. γυμνισμός

nul /nɵl/ cardinalNumeral
1. getal μηδέν

nummer /ˈnʏmər/ abbreviation
1. een aanduiding met een getal νούμερο αριθμός

nut /nʏt/ n
1. baat, voordeel χρησιμότητα

nutteloos adj
1. zonder voordeel άχρηστος

nuttig adj
χρήσιμος

oase /o'azə/ n
1. plek in een woestijn waar water voorhanden is en vegetatie groeit. όαση

ober n
1. een bediende in een restaurant of café Σερβιτόρος

obesitas n
1. vetzucht παχυσαρκία

object /ˈɔpjɛkt/ n
1. voorwerp αντικείμενο
2. grammaticaal voorwerp αντικείμενο
3. filosofische entiteit en 4. informaticacomponent αντικείμενο

objectief /ɔpjɛkˈtif/ adj
2. onpartijdig, volgens de feiten, neutraal αντικειμενικός φακός

objectief /ɔpjɛkˈtif/ n
1. lens αντικειμενικός φακός

obsceen adj
αισχρός

observator n
παρατηρήτρια

observeren v
1.gericht via de zintuigen van iets kennis nemen παρατηρώ

obsessie n
1. dwangvoorstelling εμμονή

obstakel n
1. εμπόδιο

ocarina n
1. (muziekinstrument) een fluit die veelal gemaakt wordt van gebakken klei οκαρίνα

oceaan n
1. een zeer grote zee tussen verschillende werelddelen ωκεανός

ocelot /osə'lɔt/ n
1. Leopardus pardalis, een kleine katachtige, behorende tot de groep van de pardelkatten. αιλουρότιγρη

ochtend n
1. eerste deel van de dag, tussen ca. 6.00 en 12.00 uur πρωί

octaaf n
1,2,3. toontrap, interval en toonhoogtereeks οκτάβα

octopus /ˈɔktoˌpʏs/ n
1. een achtarmige inktvis χταπόδι

octrooi n
1. machtiging om een bepaalde tijd als enige, met uitsluiting van anderen, van een uitvinding te kunnen profiteren πατέντα

ode n
Ωδή

oedeem n
1. (medisch) waterzucht οίδημα

oefenen v
1. proberen zonder fouten uit te voeren [[κάνω]] [[εξάσκηση]]

oefening n
1. test om de kennis te peilen άσκηση

oenologie /ønolo'ɣi/ n
1. de wetenschap van de wijnbereiding οινολογία

oeroud adj
1. heel erg oud αρχαίος

oerwoud n
ζούγκλα

oester /ustər/ n
1. een weekdier met één platte en één bolle schelp στρείδι

oever n
1. rand van het water όχθη

of /ɔf/ conjunction
1. keuze ή είτε

offer /ɔfər/ n
1. een gave aan een godheid θυσία

offeren v
1. wijden aan θυσιάζω

officieel adj
1. erkend door bevoegd gezag επίσημος

ogenblik n
1. Een bepaald tijdstip στιγμή

ohm n
1. ohm ωμ

okapi n
1. groot zoogdier dat nauw verwant is aan de giraffe οκαπία

oker n
1. een mineraal dat als gele of oranje kleurstof gebruikt wordt ώχρα

okra n
μπάμια

oksel n
μασχάλη

oktober n
1. de tiende maand van het jaar Οκτώβριος Οκτώβρης

olie n
1. vettige vloeistof λάδι

olifant /ˈoliˌfɑnt/ n
1. een groot dikhuidig en veelhoevig zoogdier met een lange slurf ελέφαντας

oligarchie n
ολιγαρχία

olijf /oˈlɛɪf/ /oˈlɛːf/ n
1. een vrucht van de olijfboom ελιά

olijfboom /o'lɛifbom/ n
1. een boom waaraan olijven groeien ελιά ελαιόδεντρο

olijfkleurig /oˈlɛɪ̯fkløːrɪx/ /oˈlɛɪ̯fklʏːrəχ/ /oˈlɛːfkløːrəx/ adj
1. de kleur van olijven hebbend κιτρινοπράσινο λαδί σταχτοπράσινο

olijfolie n
1. fijne spijsolie verkregen door persing uit olijven λάδι ελαιόλαδο

oliën v
1. met olie bewerken λαδώνω

olympisch adj
1. verband houdend met de Olympische Spelen ολυμπιακός

oma /ˈoma/ n
1. de moeder van een ouder γιαγιά μάμμη

omarmen v
1. de armen om iemand heen slaan ασπάζομαι

omdat /ɔm.'dɑt/ conjunction
1. geeft onderschikkend een reden aan γιατί

omdraaien /ɔmdrajə(n)/ v
1. twee zijden van iets van plaats doen verwisselen γυρίζω

omega n
ωμέγα

omelet n
1. een gerecht dat bereid wordt door geklutste eieren te bakken ομελέτα

omhelzen v
1. de armen om iemand slaan ασπάζομαι

omhoog adv
1. omhoog πάνω

omkopen /ˈɔmkopə(n)/ v
1. (iemand ~) met behulp van geschenken, geld e.d. overhalen om van zijn plicht, partij, overtuiging te verzakent δωροδοκώ

omleiding n
1. een aangegeven andere route παράκαμψη

omloop n
κυκλοφορία

ommekeer n
1. iets dat totaal anders is geworden μεταβολή

omnivoor n
1. alleseter, zowel plantaardig als dierlijk voedsel παμφάγος

omschrijven v
1. in enige woorden een definitie ergens van geven περιγράφω

omtoveren /ˈɔmtovərə(n)/ v
1. iets een andere vorm of functie geven μετασχηματίζω

omverwerpen v
2. een einde maken aan een bewind ανατρέπω

omweg /ˈɔmʋɛx/ n
1. de weg die langer is dan de gewone of kortste verbinding tussen twee plaatsen παράκαμψη

on- prefix
1. toegevoegd aan een bijvoeglijk naamwoord drukt dit voorvoegsel het tegendeel uit. α- αντι-

onafhankelijk adj
1. geen verbinding hebbend met ανεξάρτητος

onbegrijpelijk adj
1. niet of zeer moeilijk te begrijpen, rationeel niet te volgen, onlogisch ακατανόητος

onbekend adj
1. niet behorend tot de kennis άγνωστος

onbeschaamdheid n
1. gedrag dat schaamte op zou moeten roepen maar het bij die persoon niet doet θράσος

oncoloog n
1. een medisch specialist die zich bezighoudt met de gezwelgroei, in het bijzonder met kanker ογκολόγος

ondanks preposition
1. ook al is het zo dat παρά
ondanks dat παρά

onder /ˈɔn.dər/ preposition
1. niet gesorteerd κάτω από

onderaannemer n
1. de natuurlijke of rechtspersoon, wie werk doet voor de hoofdaannemer tegen een vooraf vastgestelde prijs υπεργολάβος

onderarm /ˌɔndərˈɑrṃ/ n
1. πήχης

onderbreken /ɔndərˈbrekə(n)/ v
1. actie ondernemen om een in gang zijnd proces tot staan te brengen διακόπτω

onderbreking /ɔn.dər.ˈbre.kɪŋ/ /ɔn.dər.ˈbreː.kɪŋ(g)/ n
1. een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis διακοπή
2. een kort ophouden van bezigheden als pauze διακοπή

onderbroek n
1. kledingstuk dat onder de gewone broek wordt gedragen σώβρακο

onderdaan n
υπήκοος

ondergoed /ˈɔn.dər.ˌɣud/ /ˈɔn.dər.ˌɣut/ /ˈɔn.dər.ˌχut/ n
1. kleding die direct op het lichaam gedragen wordt, doorgaans nog onder andere kleding εσώρουχο

ondergronds adj
λαθραίος

onderhoud n
1. handelingen verricht om iets in goede staat te houden. συντήρηση

onderkaak n
1. de onderste kaak κάτω γνάθος

ondermijnen v
2. de werking of het voortbestaan van iets bedreigen of hinderen υπονομεύω

ondernemer n
1. εργολάβος

ondernemingsplan n
επιχειρηματικό σχέδιο

onderscheiden v
1. een verschil in aanmerking nemen διακρίνω

onderstel n
σασί

ondersteunen /ɔndər'stønə(n)/ v
1. helpen, bijstaan ενισχύω

onderstrepen v
1. een streep onder een woord of passage zetten υπογραμμίζω

ondertekenen v
υπογράφω

ondertiteling /ˌɔndərˈtitəlɪŋ/ n
1. een geschreven vertaling die bij een film(pje) in beeld wordt gebracht υπότιτλος

ondertussen adv
1. in de tussentijd εν τω μεταξύ

onderverdelen v
υποδιαιρώ

ondervragen /ɔndərˈvraxə(n)/ v
1. iemand aan een intensieve reeks vragen onderwerpen αμφισβητώ

onderwerp n
2. zinsdeel waarnaar de persoonsvorm zich richt en dat bijv. de handelende persoon of zaak beschrijft υποκείμενο

onderwijs n
1. de voorziening van opleidingen Εκπαίδευση

onderwijzer n
1. iemand die lesgeeft Διδασκαλία

onderzeeboot n
υποβρύχιο

onderzeeër n
1. een vaartuig dat onder het wateroppervlak kan varen υποβρύχιο

onderzoek /'ɔndərzuk/ /ɔndər'zuːk/ n
1. het onderzoeken van iets έρευνα

onderzoeker n
1. iemand die een onderzoek uitvoert ερευνητής

ondeugend adj
1. stout, ongehoorzaam άτακτος

ondiep adj
1. niet diep ρηχός

onecht adj
κίβδηλος

oneindig adj
1. zonder einde άπειρο

onenigheid n
έριδα

oneven adj
1. Niet deelbaar door twee μονός

ongeduld n
ανυπομονησία

ongehoorzaam /ɔnɣə'hoːrzam/ /ɔnɣə'ɦoːrzam/ /ɔnχə'ɦo̝ːrzam/ adj
1. niet bereid gehoor te geven aan gestelde regels ανυπάκουος

ongehuwd participleAdjective
1. niet in het huwelijk getreden ανύπαντρος

ongelofelijk adj
1. onmogelijk om geloof aan te schenken απίστευτος
2. bijzonder, uitzonderlijk απίστευτος

ongeloof n
1.het niet geloven δυσπιστία

ongeluk /ˈɔnɣəˌlɵk/ /ˈɔnɣəˌlʏk/ n
1. een onvoorziene gebeurtenis met negatieve en soms zelfs fatale gevolgen ατύχημα

ongemakkelijk adj
άβολο

ongepast adj
1. niet gepast, niet geschikt ακατάλληλος

ongeschreven adj
1. άγραφος

ongeval /ɔnɣəvɑl/ n
1. een ongeluk ατύχημα

ongeveer abbreviation
περίπου

ongewijzigd participleAdjective
1. zonder veranderd te zijn αμετάβλητος

ongezien adj
αόρατος

onhandig adj
1. niet goed met de handen om kunnen gaan αδέξιος

onkruid n
1. planten die voorkomen op plekken waar ze niet gewenst zijn αγριόχορτο ζιζάνιο

onkruidverdelgingsmiddel n
1. een middel voor het verdelgen of doden van onkruid ζιζανιοκτόνο

onmiddellijk adj
1. zonder uitstel άμεσος
2. zonder uitstel άμεσος

onomatopee /ˌonomatoˈpe/ n
1. door klanknabootsing gevormd woord ονοματοποιία

onovergankelijk werkwoord n
1. een werkwoord dat niet vergezeld kan worden door een lijdend voorwerp of een meewerkend voorwerp in een zin αμετάβατο ρήμα

onoverwinnelijk adj
αήττητος

onregelmatigheid n
ανωμαλία

ons /ɔns/ personalPronoun
1. 1e persoon meervoud als (direct of indirect) object of na een voorzetsel μας

ons /ɔns/ possessivePronoun
1. van de 1e persoon meervoud μας

onschuldig /ɔnˈsxʏɫdəx/ adj
1. niet schuldig αθώος

onsterfelijk adj
αθάνατος

onsterfelijkheid n
1. de eigenschap niet te zullen sterven αθανασία

onstuimig adj
1. moeilijk in toom te houden χειμαρρώδης

ontbijt n
1. eerste maaltijd van de dag πρωΐνό πρωινό

ontbinden /ɔntˈbɪndə(n)/ v
1. een organisatie opheffen διαλύω

ontbossing n
αποψίλωση

ontcijferen /ɔntˈsɛɪ̯fərə(n)/ /ɔntˈsɛːfərə(n)/ v
1. qua betekenis duiden αποκρυπτογραφώ

ontdekken v
1. ergens achter komen ανακαλύπτω

ontdekking n
1. het vinden van iets nieuws ανακάλυψη

ontdooien v
1. ophouden bevroren te zijn αποψύχω

ontelbaar adj
άμετρος

ontgaan v
γλιτώνω

onthoofden v
1. iemand doden door het hoofd van de romp te scheiden αποκεφαλίζω

onthouden v
1. in het geheugen bewaren θυμάμαι

onthullen /ɔntˈɦɵlə(n)/ /ɔntˈɦʏlə(n)/ v
1. van het hulsel ontdoen αποκαλύπτω
2. openbaren van onbekende feiten αποκαλύπτω

ontkennen v
1. verklaren dat het gestelde niet waar is αρνούμαι

ontladen v
αποφορτίζω

ontleden v
1. anatomiseren, analyseren ανατέμνω

ontleding n
4. ανάλυση

ontleedkunde n
ανατομία

ontmoedigen v
1. de moed ontnemen αποθαρρύνω

ontmoeten v
1. met iemand kennismaken en een gesprek voeren συναντώ

ontnuchteren v
1. terugbrengen uit een waan of roes ξεμεθώ

ontploffing n
έκρηξη

ontslaan v
1. arbeidsovereenkomst beëindigen απολύω

ontslag /ɔnt'slɑx/ n
1. het verbreken van het dienstverband met een werknemer απόλυση
2. beëindiging van een ziekenhuisopname απόλυση

ontsmetten v
1. kleine organismen zoals bacteriën gericht doden απολυμαίνω

ontsnappen v
1. aan gevangenschap, dreigende gevangenneming of ander gevaar ontkomen δραπετεύω

ontstaan /ɔnt.ˈstan/ v
1. de verandering ondergaan van niet bestaan naar wel bestaan ανακύπτω

ontucht /ɔntʌxt/ n
1. seks die tegen de heersende moraal ingaat ασέλγεια

ontvangen /ɔndˈvaŋ(g)ə(n)/ /ɔntfɑŋə(n)/ v
1. het verkrijgen van zaken zoals loon en berichten δέχομαι
2. het op bezoek krijgen van gasten δέχομαι

ontvanger n
1. iemand aan wie... αποδέκτης

ontvoerder n
απαγωγέας

ontvoeren /ɔnt'furə(n)/ v
1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen απάγω

ontvoering /ɔntˈvurɪŋ/ n
1. het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon απαγωγή

ontwerp n
σχέδιο

ontwerpen /ɔntˈʋɛrpə(n)/ v
1. bedenken en uitwerken op papier σχεδιάζω

ontwikkelen /ɔntʋɪkələ(n)/ v
1. iets ~ een aanwezige aanleg tot bloei brengen εμφανίζω
2. zich ~ tot geleidelijk iets worden εμφανίζω
3. een film ~ het latente beeld van een belicht fotografisch materiaal chemisch zichtbaar maken εμφανίζω
4. ontwerpen en uitvoeren op basis van onderzoek εμφανίζω

ontwikkeling n
1. geleidelijke verandering in een zekere richting ανάπτυξη

ontzilting n
1. αφαλάτωση

onverbuigbaar /ɔnvərˈbœxbaːr/ /ɔnvərˈbœyxbaːr/ adj
1. onmogelijk te verbuigen άκλιτος

onverdraaglijk adj
1.niet te verdragen ανυπόφορος

onvermogen /ˈɔnvərmoxə(n)/ n
1. αδυναμία

onverschilligheid /ɔnvɛrˈsxɪləɣˌɦɛit/ n
1. het niet geven om iets αδιαφορία

onverstandig adj
1. zijn verstand niet gebruikend en daardoor ook grote risico's lopend ανόητος

onvertaald participleAdjective
1. niet in de doeltaal omgezet αμεταγλώττιστος

onverwoestbaar /ˌɔn.vərˈʋust.bar/ /ˌɔn.vərˈβ̞ust.bar/ adj
1. niet stuk te krijgen, buitengewoon robuust άφθαρτος

onvoltooid deelwoord phraseologicalUnit
μετοχή του ενεστώτα

onvoltooid tegenwoordige tijd n
ενεστώτας

onvoltooid verleden tijd n
παρατατικός

onvruchtbaar adj
άγονη

onwaarschijnlijk adj
1. een geringe kans bezittend om waar te worden of te blijken απίθανος

onweer /ɔnʋɪːr/ n
1. meteorologisch verschijnsel waarbij regen gepaard gaat met donder en bliksem καταιγίδα

onweerstaanbaar adj
ακαταμάχητος

onwerkelijk adj
1. verbeeld ανύπαρκτος

onze possessivePronoun
1. attributief μας

onzichtbaar /ɔnˈzɪx(t)bar/ adj
αόρατος

oog /ox/ /oːx/ /oχ/ n
1. een gezichtsorgaan van een mens of dier voor het waarnemen van lichtprikkels μάτι οφθαλμός

oogarts n
οφθαλμίατρος

oogglas n
1. een bril voor één oog μονόκλ

ooglid /ˈoχ.lɪt/ n
1. een beschermend vlies van huid dat over de ogen bewogen kan worden βλέφαρο

oogst v
1. het van het land halen van het rijpe gewas θερισμός

oogsten v
1. het volgroeide gewas van het veld halen θερίζω

ooi n
1. een vrouwelijk schaap προβατίνα

ooievaar n
1. Ciconia ciconia, een grote witte vogel met zwarte vleugelranden en rode poten πελαργός λελέκι

ooit /oːɪt/ adv
2. een mogelijk tijdstip in de toekomst ποτέ

ook /oːk/ adv
1. daarnaast; verder; tevens επίσης

oom /om/ n
1. broer of zwager van iemands vader of moeder θείος

oor /oːr/ n
1. het lichaamsdeel waarmee geluiden kunnen worden gehoord αυτί αφτί

oorbel n
1. een ornament dat in of op het oor aangebracht wordt σκουλαρίκι

oord /ort/ n
1. een bepaalde plaats τόπος

oordeel n
κρίση

oordopje n
1. een klein voorwerp dat men in of om de gehoorgang plaatst om niet door lawaai gehinderd te worden ωτασπίδα

oorlel n
1.het onderste deel van de oorschelp bestaande uit vetweefsel λοβός

oorlog n
1. een gewapende strijd tussen twee of meer bevolkingsgroepen en/of tussen twee of meer landen πόλεμος

oorlogsmisdaad n
1. een daad in tijd van oorlog die het oorlogsrecht of -gebruik schendt έγκλημα πολέμου

oorlogsschip n
πολεμικό πλοίο

oorontsteking /ˈorɔntˌstekɪŋ/ n
1. een ontsteking van het oor ωτίτιδα

oorsmeer n
de stroperige vloeistof in de gehoorgangen κερί

oorsprong n
πηγή

oorspronkelijk adj
1. zoals het in begin was αρχικός

oorsuizen n
1. εμβοές

oosten /ˈostə(n)/ n
1. een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de rechterkant ανατολή

oostkust n
1. oostelijke zeeoever ανατολική ακτή

op /ˈɔp/ preposition
1. aan de bovenkant aanrakend, rustend op πάνω
3. omhoog πάνω

opa /ˈopa/ n
1. de vader van een ouder παππούς

opaal /o'pal/ n
1. een halfedelsteen en een amorfe variëteit van kwarts, SiO₂·nH₂O, gehydrateerd siliciumdioxide met een waterpercentage van soms wel 20% οπάλι

opbellen /ˈɔˌbɛlə(n)/ v
1. iemand telefonisch proberen te bereiken καλώ

open /ˈoː.pə(n)/ adj
1. niet gesloten ανοιχτός

openbaar adj
1. vrij toegankelijk δημόσιος

openbaring n
αποκάλυψη

openen /opənə(n)/ v
2. ontsluiten, openmaken wat afsluit of wat gesloten is ανοίγω
3. openstellen, toegankelijk maken ανοίγω

opengaan /ˈoː.pə(n).ɣaːn/ v
1. zich openen ανοίγω

openlijk /ˈopə(n)lək/ adj
1. zonder te verbergen, in het openbaar φανερός

opera n
1. een in hoofdzaak gezongen en orkestraal begeleid muziekdrama, gewoonlijk van ernstige aard όπερα

operatie n
2. een chirurgische ingreep επιχείρηση
3. een bewerking op een object επιχείρηση

opgraving n
1. ανασκαφή

opheffen /'ɔpɦɛfə(n)/ v
1. iets in opwaartse richting brengen ανυψώνω

opheldering n
1. verduidelijking αποσαφήνιση

opiaat n
1. opiumbevattend geneesmiddel οπιοειδές

opiniepeiling n
1. een steekproefsgewijs onderzoek naar de mening van de bevolking δημοσκόπηση

opium n
1. het ingedroogde melksap van de opiumpapaver of slaapbol (Papaver somniferum), een pijnstillend, verdovend en verslavend middel όπιο

opleiding n
εκπαίδευση

opletten v
1. bij voortduring aandachtig zijn προσέχω

oplichten v
1. van de bodem opheffen σηκώνω

oplichting n
1. bedrog waarbij men iemand geld of goed afhandig weet te maken απάτη

oplossen v
1. een homogeen mengsel gaan vormen διαλύομαι
2. een homogeen mengsel doen vormen διαλύομαι

oplossing n
1. een mengsel διάλυμα λύση

opluchting n
1.het gevoel bevrijd te zijn van iets dat dreigde ανακούφιση

opmerken v
1. bemerken, waarnemen παρατήρηση

opnieuw /ˈɔpniu/ adv
1. nog een keer, een vorige gebeurtenis herhalend ξανά

opperarmbeen n
1. bot in de bovenarm βραχιόνιο οστό

oppervlakkig /ɔpər'vlɑkəx/ adj
1. niet diepgaand of niet grondig αβαθής
2. zich aan de oppervlakte bevindend αβαθής

oppervlakte /ˈɔpərvlɑktə/ n
2. uitgebreidheid εμβαδό

opruimen v
3. iets in orde brengen, netjes maken συμμαζεύω

opscheplepel n
1. een lange, grote en diepe lepel κουτάλα

opslaan /ˈɔpslan/ v
5. informatica: vastleggen of bewaren van gegevens αποθηκεύω

opsomming n
απαρίθμηση

opspringen v
1. in de hoogte springen πηδάω

opstaan v
1. gaan staan σηκώνομαι
2. het bed verlaten σηκώνομαι

opstand /ˈɔpstɑnt/ n
1. een massale, vaak gewelddadige, poging het heersende gezag af te schudden εξέγερση

opstandeling n
1. iemand die zich gewapenderhand verzet tegen het heersende gezag αντάρτης

opstandig adj
ανυπότακτος

opstanding n
1. verrijzenis ανάσταση

optekenen v
1. nauwkeurig omschrijven en schriftelijk vastleggen zodat men het later nog kan raadplegen αναγράφω

optellen v
1. bij elkaar tellen; het samenvoegen van twee of meer termen tot een totaal, de som genoemd προσθέτω

optica n
οπτική

optie n
1. een van de keuzes die gemaakt kan worden εκλογή
2. financieel product εκλογή

optillen v
1. met spierkracht iets van de grond opheffen σηκώνω

optimist n
1. een mannelijk iemand die alles van de positieve kant beschouwt αισιόδοξος

optimistisch adj
1. van het positieve uitgaand αισιοδοξώ

optreden /ˈɔp.tre.də(n)/ v
2. controlerende of bestraffende maatregelen uitvoeren συμπεριφέρομαι

opvoeding n
1. het proces waarin iemand wordt gevormd naar de normen van diens opvoeders, en daarmee meestal de samenleving waarin hij leeft ανατροφή
2. iemands algemene vorming en ontwikkeling μόρφωση

opvolger n
1. iemand die een ambt bekleedt na iemand anders διάδοχος

opwinden v
2. draaiend onder spanning zetten κουρδίζω
3. in staat van agitatie brengen διεγείρω

opzien v
1. in hoog aanzien hebben, van hogere status achten φοβάμαι
2. iets met angst en vrees bekijken φοβάμαι

opzwellen /'ɔpsʋɛlə(n)/ v
1. in volume toenemen πρήζομαι

oraal adj
1. met betrekking tot de mond προφορικός

orale seks n
1. seks waarbij geslachtsdelen met de mond gestimuleerd worden στοματικό σεξ

oranje /oˈrɑɲə/ adj
1. de kleur oranje hebbend πορτοκαλί πορτοκαλής

orchidee n
1. plant van de talrijke orchideeënfamilie, m.n. benaming voor de kleurrijke bloemen ορχιδέα

orde n
3. (biologie) een groep verwante organismen, onderdeel van een klasse en bestaande uit families σειρά
1. gewenste regelmaat σειρά
2. een hiërarchische organisatie σειρά

order n
1. een verzoek om diensten of goederen te leveren διαταγή
2. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak διαταγή

oregano n
1. Origanum vulgare, een keukenkruid, ook wel wilde marjolein of palingkruid genoemd ρίγανη

orgaan n
1. Onderdeel van het organisme όργανο

organisatie /ˌɔrɣɑniˈzasi/ /ˌɔrχɑniˈzaʦi/ n
1. het organiseren οργάνωση οργανισμός
2. de manier waarop iets georganiseerd is οργάνωση οργανισμός
3. een groep die een bepaald doel of of bepaalde rol heeft οργανισμός οργάνωση

organisator n
1. iemand die organiseert of die organisatietalent heeft διοργανωτής διοργανώτρια οργανωτής

organisch /ɔr.ˈɣa.nɪs/ /ɔr.ˈχa.nɪs/ adj
1. met betrekking tot een orgaan of de organen οργανικός
2. koolstof bevattend οργανικός
3. niet werkend met of vervaardigd kunstmatige stoffen οργανικός

organisme n
1. een afzonderlijk en volledig levend wezen dat voor zijn voortbestaan afhankelijk is van zijn eigen metabolisme en bestaat uit verschillende organen οργανισμός

organoleptisch adj
1. werking op een zintuig uitoefenend οργανοληπτικός

orgasme n
1. lustgevoelens bij seksuele opwinding (klaarkomen) οργασμός

orgel /ˈɔrɣəɫ/ n
1. een muziekinstrument dat bestaat uit meerdere losse pijpen waardoor lucht stroomt op een labium en dat ingedeeld wordt bij de aerofonen όργανο

orgie /ˈɔrxi/ n
όργιο

origineel adj
1. enige of zeer zeldzaam in zijn soort πρωτότυπο
2. gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker πρωτότυπο

origineel n
1. een voorwerp dat is gemaakt door de eerste en oorspronkelijke maker πρωτότυπο

orka /ˈɔr.ka/ n
1. Orcinus orca, een walvissoort die vrij gedrongen van bouw is en een opvallende rugvin heeft όρκα

orkaan n
1. een bijzonder hevige storm ανεμοστρόβιλος

orkest /ɔrˈkɛst/ n
1. een groep musici ορχήστρα

ornithologie n
ορνιθολογία

orthodoxie /ɔrtodɔk'si/ n
ορθοδοξία

os n
1. gecastreerde stier βόδι

oscilleren v
1. oscilleren ταλαντεύομαι

osmium n
1. Chemisch element όσμιο

osteoporose n
1. botontkalking οστεοπόρωση

otitis /oˈtitəs/ n
1. ωτίτιδα

otter n
1. een marterachtige uit het geslacht Lutra, met zwempoten en een donkere dichte bruine vacht βίδρα ενυδρίδα

oud /aʊ̯d/ /ɔʊ̯t/ /ʌʊ̯t/ adj
1. oud mens, dier ηλικιωμένος γέρος
2. oud ding, concept παλιός αρχαίος
3. vorige πρώην τέως

ouder /ˈaʊ̯.dər/ /ˈɔʊ̯.dər/ /ˈʌʊ̯.dər/ n
1. de moeder of vader van een kind γονέας

ouders /ˈaʊ̯.dərs/ /ˈɔʊ̯.dərs/ /ˈʌʊ̯.dərs/ n
1. meervoud van het zelfstandig naamwoord ouder γονέας

ouderwets adj
1. niet langer gebruikt of in de mode παλιομοδίτικος

oudheidkunde n
αρχαιολογία

oudheidkundige n
αρχαιολόγος

ouzo /ˈuzo/ n
1.een bekende Griekse alcoholische drank ούζο

ovaal /o'val/ adj
1. in vorm gelijkend op een ei ωόδης

ovaal /o'val/ n
1. een figuur in de vorm van een ei ωόδης

oven /ovə/ n
1. een besloten ruimte die verhit wordt om er voorwerpen in te smelten, te bakken, enz. φούρνος

over /ˈovər/ adv
2. nog resterend έμεινα

over /ˈovər/ preposition
1. wat betreft για

overal adv
1. παντού

overdrijven /ovərˈdrɛːvə(n)/ /ˈovərdrɛːvə(n)/ v
1. de feiten groter, kleiner, mooier of slechter voorstellen dan ze zijn υπερβάλλω

overeenkomst /ovərˈeŋkɔmst/ n
1. een bindende afspraak waarmee alle partijen instemmen συμβόλαιο
2. een eigenschap die hetzelfde is ομοιότητα

overeenstemmen v
1. gelijkenis vertonen αντιστοιχώ

overgaan v
3. veranderen in γίνομαι

overgankelijk werkwoord n
1. een werkwoord dat vergezeld wordt door een lijdend voorwerp in een zin, dat gewoonlijk in de lijdende vorm het onderwerp kan worden μεταβατικό ρήμα

overgave /'ovərɣavə/ n
1. het opgeven van de strijd en zich aan de wijand onderwerpen παράδοση

overgeven v
1. braken ξερνώ εμώ κάνω εμετό

overgrootmoeder /ˈovərgrotˌmudər/ n
1. de moeder van de grootvader of de grootmoeder προγιαγιά

overgrootvader /ˈovərɣrotˌvadər/ n
1. een vader van een grootouder προπαππούς προπάππος

overheen adv
κατά πλάτος

overheid /ˈovərɦɛit/ n
1. het geheel aan gezagvoerende lichamen κυβέρνηση

overig adj
1. overblijvende υπόλοιπος

overlast /ˈo.vər.ˌlɑs/ /ˈo.vər.ˌlɑst/ n
1. hinder op een onacceptabel niveau ενόχληση

overleden /ovər'ledə(n)/ adj
1. gestorven, doodgegaan αποθάνων

overlegorgaan n
1. organisatie waarbij verschillende partijen op een regelmatige basis met elkaar overleggen, onderhandelen en informatie uitwisselen συμβουλευτικό όργανο

overleven /ˌovərˈlevə(n)/ v
1. in leven blijven ondanks levensbedreigende omstandigheden of gebeurtenissen επιβιώνω

overlopen /'ovərlopə(n)/ /ovər'lopə(n)/ v
2. in de strijd van zijde wisselen αποσκιρτώ

overmatig adj
1. buitensporig υπέρμετρος

overmorgen adv
μεθαύριο

overnachten /ˌovərˈnɑxtə(n)/ v
1. ergens de nacht doorbrengen διανυκτερεύω

overrijden v
1. met de wielen van een voertuig over iets of iemand heen rijden πατάω

overschatten v
1. iets groter of van groter belang inschatten dan het in werkelijkheid blijkt υπερεκτιμώ

overschrijving n
έμβασμα

overspel /'ovərspɛl/ n
1. seks hebben met een ander dan de echtgenoot of vaste partner μοιχεία

oversteken v
1. aan de overzijde van iets geraken διασχίζω

overstromen /'ovərstromə(n)/ /ovər'stromə(n)/ v
1. het onder water komen staan van een laaggelegen gebied πλημμυρίζω

overstroming /ˌovərˈstromɪŋ/ n
1. het binnenlopen van water in doorgaans droog gebied πλημμύρα

overtuiging n
1. een sterke mening of geloof πεποίθηση

overwinnen v
1. een tegenstander of zwakte onder de knie krijgen νικώ

overwinning /ˈovərˌwɪnɪŋ/ n
νίκη

overzetten v
3. zie vertalen μεταφράζω
1. van de ene kant naar de andere brengen μεταφράζω

ovulatie n
1. het gereedkomen van een eicel uit de eierstok. ωορρηξία

oxidatie n
oξείδωση

ozon n
1. (scheik.) een vorm van zuurstof met drie zuurstofatomen inplaats van twee όζον

ozonlaag /ozɔnlax/ n
1. laag in de atmosfeer die veel ozon bevat οζονόσφαιρα

oöcyt /ˌooˈsit/ n
1. een eicel voordat het eerste poollichaampje gevormd wordt ωάριο

paal n
1. een langwerpig stuk materiaal dat in de grond staat πάσσαλος
4. (heraldiek) een loodrechte band midden over een wapenschild πάσσαλος
3. een doelpaal δοκάρι

paar /paːr/ n
1. twee geliefden die een relatie hebben ζευγάρι

paar /paːr/ pronoun
1. twee van een soort die bij elkaar horen ζευγάρι
2. enkele ζευγάρι

paard /paːrt/ n
1. hoefdier άλογο ίππος
2. turntoestel άλογο ίππος
3. schaakstuk ίππος άλογο

paardenbloem /ˈpardəblum/ n
samengesteldbloemige plant αγριοραδίκι

paardenboon n
Κουκιά

paardenkracht /'pardə(n)krɑxt/ abbreviation
maat voor arbeidsvermogen ιπποδύναμη

paardenstal /ˈpardəˌstɑɫ/ n
1. een stal bedoeld om paarden te huisvesten σταύλος

paars /pars/ adj
1. een paarse kleur hebbend. βιολετής

paars /pars/ n
1. diverse kleurschakeringen tussen blauw en rood. βιολετής

paasei n
1. een ei van chocolade of suiker dat op of omstreeks Pasen gegeten wordt πασχαλινό
2. een ter gelegenheid van Pasen gekleurd en versierd kippenei πασχαλινό

paashaas n
πασχαλινό λαγουδάκι

paasmaandag n
1. de dag die volgt op paaszondag Δευτέρα του Πάσχα

paaszondag n
1. de dag waarop christenen vieren dat Jezus opgestaan is uit de dood, op de derde dag na zijn kruisiging Κυριακή του Πάσχα

pad /pɛːt/ n
1. een smalle weg of voetweg μονοπάτι

paddenstoel /'pɑdəstul/ n
1. vruchtlichaam van een doorgaans onder de grond levende schimmel of zwam μανιτάρι μύκης μύκητας αμανίτης

pagina /ˈpaɣinɑ/ n
σελίδα

pak /pɑk/ n
1. pakket δέμα
3. een stel bovenkleren κοστούμι

pakhuis n
αποθήκη

pakken /'pɑkə(n)/ v
1. in de handen nemen παίρνω

paleis n
1. een aanzienlijk gebouw dat een openbare functie heeft of een (woon)huis voor een staatshoofd is παλάτι

paleolithicum /ˈpalejoˌlitikʏm/ n
1. eerste periode van de steentijd Παλαιολιθική

paleozoïcum /ˌpalejoˈzowikʏm/ n
Παλαιοζωικός αιώνας

palindroom n
1. een symmetrisch woord dat van links naar rechts gelezen hetzelfde is als van rechts naar links gelezen. Voorbeelden: lepel en parterretrap maar ook kok en lol καρκινική επιγραφή

paling n
1. een langwerpige consumptievis χέλι

palladium n
1. Chemisch element παλλάδιο

palm n
1. (sub-)tropisch gewas φοίνικας
2. binnenzijde van de hand παλάμη

palmboom n
φοίνικας

palmolie n
φοινικέλαιο

pan /pɑn/ n
1. keukengereedschap om in te koken of braden τηγάνι ταψί

panacee n
1. een geneesmiddel dat alle kwalen zou verhelpen πανάκεια

pand /pɑnt/ n
2. een gebouw κτήριο

panda n
1. (zoogdieren) een beerachtig dier uit het Himalayagebied πάντα

pandabeer n
1. πάντα

pandemie /ˌpɑndeˈmi/ n
1. een epidemie op wereldwijde schaal πανδημία

pandeïsme /pɑn.deʲ'ɪsmə/ n
1. een theologische positie παντεϊσμός

panfluit n
1. panfluit σύριγγα

paniek n
πανικός

pannenkoek /pɑnə(n)kuk/ n
1. een platte, ronde koek die in een pan gebakken is τηγανίτα τηγανόψωμο

panoramisch adj
1. πανοραμικός

panter n
1. de naam die gegeven is aan verschillende grote katachtige roofdieren πάνθηρας

pantheïsme /pɑn.teʲ'ɪsmə/ n
πανθεϊσμός

pantoffel n
παντόφλα

pantser n
1. een beschermende laag om dieren of voorwerpen πανοπλία

pap /pɑp/ n
1. een gerecht dat meestal bestaat uit melk die is gebonden met een zetmeelproduct zoals meel νιανιά

papaja /paˈpa.ja/ n
1. bepaalde meloenachtige tropische vrucht παπάγια
2. meloenboom παπάγια

papaver n
1. een plantengeslacht waarin ook de opiumpapaver thuis hoort παπαρούνα

papegaai n
1. een vogel die de menselijke stem kan nabootsen παπαγάλος

papegaaiduiker n
1. Fratercula arctica, opvallende zeevogel die zelfs onder water kan vliegen φρατέρκουλα

paperclip n
συνδετήρα

papier n
1. een dun vezelachtig beschrijfbaar materiaal χαρτί

parabel n
παραβολή

parabool /ˌparaˈboɫ/ n
1. een kegelsnede waarbij het snijvlak parallel loopt met een lijn die aan de kegel raakt en tevens het toppunt snijdt. παραβολή

parachutist n
1. iemand die parachutespringt αλεξιπτωτιστής

paradijs n
παράδεισος

paradoxaal /ˌparadɔkˈsal/ adj
1. tegenstrijdig lijkend παράδοξος

parallax n
παράλλαξη

parallel adj
1. evenwijdig παράλληλος

parallel n
1. een cirkel parallel aan de evenaar παράλληλος

parallellepipedum n
Παραλληλεπίπεδο

parallellogram /paralɛloˈɣrɑm/ /pɑrɑlɛloˈʝrɑm/ n
1. (wiskunde) een vierhoek waarvan de overstaande zijden evenwijdig zijn παραλληλόγραμμο

paraplu /ˌpa.ra.ˈply/ n
1. een scherm waarover een waterdichte stof is gespannen om zich te beschermen tegen de regen ομπρέλα

parapsychologie n
παραψυχολογία

parasiet n
1. klaploper, iemand die ten koste van een ander leeft, een profiteur παράσιτο

pareidolie n
παρειδωλία

parel n
1. een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen μαργαριτάρι

parelhoen n
1. hoenderachtige vogel φραγκόκοτα

parelmoer /parəl'mur/ n
1. het glanzende mineraal dat de binnenzijde van bepaalde schelpen bedekt φίλντισι

parenthese n
παρένθεση

parfum n
άρωμα

parfumeren v
αρωματίζω

park /pɑr<sup>ə</sup>k/ n
1. een groengebied bedoeld voor recreatie of natuurbehoud πάρκο

parkeren v
1. (een voertuig) tijdelijk ergens laten staan παρκάρω

parkiet n
vogel παπαγαλίνα

parlement n
κοινοβούλιο βουλή

parlementair adj
κοινοβουλευτικός

parochie n
1. gemeenschap van gelovigen in de katholieke kerk die bij één kerkgebouw hoort ενορία

parochiekerk /pa.ˈrɔ.xiˌkɛrk/ /pa.ˈrɔ.χiˌkɛrk/ n
1. een lokaal kerkgebouw dat het religieuze centrum van een parochie vormt ενοριακή εκκλησία ενοριακός ναός

parodiëren v
παρωδώ

paroniem n
1. woord dat een of meerdere morfemen met een ander woord deelt en daardoor soms met dat andere woord verward kan worden παρώνυμο

partieel /pɑrˈsʲeːl/ adj
μερικός

partikel n
1. klein deeltje μόριο

partner /'pɑrtnər/ n
1. iemand met wie men gehuwd of niet een relatie heeft σύντροφος
2. iemand met wie men gezamenlijk iets onderneemt of handel drijft σύντροφος

parvenu /pɑr.və.'ny/ n
νεόπλουτος

pas adv
3. niet eerder dan μόνο

pas n
3. identiteitsbewijs διαβατήριο

paskamer n
1. een ruimte in een kledingzaak waarin men kleding kan passen δοκιμαστήριο

paspoort n
διαβατήριο

passage n
5. ontlasting, doorgang απόσπασμα

passagier n
1. iemand die al of niet tegen betaling meereist met een voer-, vaar- of vliegtuig αργόμισθος

passagierstrein n
επιβατική αμαξοστοιχία

passagiersvliegtuig n
αεροπλάνο της γραμμής

passen v
1. precies de goede maat zijn, erin kunnen ταιριάζω

passend adj
κατάλληλος

passie n
1 πάθη

pastei n
πίτα

pastinaak n
παστινάκι

pastoor n
πάστορας

pat /pɑt/ adj
1. in een toestand waarin een speler geen enkele zet meer kan doen πατ

pat /pɑt/ n
1. remise doordat een speler geen zet meer kan doen πατ

patat n
1. gefrituurde aardappelreepjes τηγανητές

patent n
πατέντα

pathogeen adj
1. de eigenschap bezittend om een ziekte te veroorzaken παθογόνος

pathologie n
1. de tak van de geneeskunde die het ontstaan en verloop van ziektes bestudeert παθολογία

pathologisch adj
1. ziekte betreffend παθολογικός

patholoog n
1. een medisch specialist die de pathologie beoefent παθολογοανατόμος

patio n
1. een al dan niet omheinde binnenplaats bij een huis of ander pand αίθριο

patiënt /pɑˈsʲɛnt/ n
iemand die medische hulp krijgt ασθενής

patriarch n
1. πατριάρχης

patriciër n
1. aanzienlijk persoon, burger, rijke koopman, regent, hoewel het niet om een adelijk persoon gaat is de persoon wel meestal afkomstig uit bepaalde families πατρίκιος

patrijs n
1. een vogel uit de familie van de fazanten πέρδικα

patrouille n
περίπολος

patrouilleren v
περιπολώ

paté n
1. stevig, maar smeerbaar mengsel van fijngemalen vlees πατέ

paus /pɑu̯s/ n
1. hoofd van de katholieke kerk πάπας

pauw n
1. een siervogel waarvan het mannetje een lange sleep van verlengde dekveren bezit die hij om indruk te maken rechtop kan zetten παγώνι

pauze /ˈpɑʊzə/ n
1. tijd waarin de hoofdactiviteit wordt onderbroken παύση

paviljoen n
περίπτερο

pech /pɛx/ /pɛχ/ n
1. de conditie waarin er tegenslag te verwerken is die niet door eigen schuld veroorzaakt is ατυχία

pediatrie n
παιδιατρική

pedofiel adj
1. behorende tot het verlangen van een volwassene naar seksueel contact met kinderen παιδεραστής

pedofiel n
1. een volwassene die verlangt naar seksueel contact met kinderen παιδεραστής

pedofilie n
1. παιδοφιλία

peer /per/ n
1. vrucht αχλάδι

pees /pes/ n
1. een uitloper van spierweefsel die de spier aanhecht aan het bot τένοντας

peetvader n
νονός

peil /pɛːl/ /pɛːɫ/ n
1. niveau of stand van bijvoorbeeld water στάθμη

pek n
πίσσα

pelgrim /pɛlgrɪm/ n
προσκυνητής

pelikaan n
1. Pelecanidae, een grote watervogel met opvallende schepnetachtige ondersnavel πελεκάνος

pels n
1. de dichtbehaarde huid van verschillende dieren γούνα

pen /pɛn/ n
1. instrument om met inkt te schrijven of te tekenen στυλό

penalty n
1. een directe vrije trap voor de aanvallende partij na een zware overtreding van de verdedigende partij binnen het strafschopgebied πέναλτι

penaltystip n
1. σημείο του πέναλτι

penicilline n
πενικιλίνη

penis n
1. het mannelijke geslachtsdeel πέος

pennenzak n
1. γραφιδοθήκη

penseel n
πινέλο

pensioen n
1. loon uitgesteld tot de tijd dat men niet langer actief is op de arbeidsmarkt σύνταξη

pensionering /pɛnʃo'nerɪŋ/ n
1. συνταξιοδότηση

pentaan n
1. C₅H12 πεντάνιο

peper n
1. een specerij van gemalen peperkorrels met een scherpe, hete smaak πιπέρι

peperkorrel / ['pepərkɔrəl/ n
1. πιπερόκοκκος

pepsine /pɛpˈsinə/ n
1. een verteringsenzym dat in de maag eiwitten in kleine stukken breekt πεψίνη

perenboom /perə(n)bom/ n
1. een boom met peren als vrucht αχλαδιά

perfect /pɛrˈfɛkt/ adj
1. zonder enig gebrek τέλειος

perfectie n
τελειότητα

perfectioneren v
1. meer perfect of volmaakt maken τελειοποιώ

pergola n
1. πέργκολα

perifeer adj
1. aan de buitenzijde περιφερειακός

periferie n
περιφέρεια

perineum n
περίνεο

periode /pɪri'jodɘ/ n
1. tijdperk περίοδος

periodiek systeem n
περιοδικός πίνακας

perkament n
1. een dun schrijfmateriaal, gemaakt van huid van kalveren, koeien, geiten, schapen, konijnen of ezels περγαμηνή

perron /pɛˈrɔn/ n
1. een hoge, lange zijstoep of verhoogde vrije stoep aan een station om in en uit te stappen αποβάθρα

pers /pɛrs/ n
6. journalistieke media τύπος

persen v
στριμώχνω

persoon n
1. Menselijk individu άτομον άτομο
2. Klasse van persoonlijk voornaamwoord άτομο

persoonlijkheid n
1. het geheel van kenmerken en gedragingen dat iemand uniek maakt προσωπικότητα

perspectief /pɛrspɛkˈtif/ n
προοπτική

perzik n
1. een sappige vrucht van de perzikboom ροδάκινο

perzikboom n
1. ροδακινιά

pessimist n
απαισιόδοξος

pest /pɛst/ n
επιδημία

pestvogel n
1. zangvogel met lange kuif en opvallende kleuren βομβυκίλα

petekind /petəkɪnt/ n
βαφτισιμιός

peter n
νονός

peterselie n
1. een keukenkruid dat voornamelijk gebruikt wordt als soepgroente en schotelgarnering μαϊντανός πετροσέλινο

petroglief n
1. een symbool, figuur of andere afbeelding die in de rotsen is gekrast, gekerfd of gehakt πετρογλυφικό

petrologie n
1. gesteentekunde πετρολογία

peuk n
1. overblijfsel van een opgerookte sigaret of sigaar αποτσίγαρο

peuter n
1. een jong kind in de leeftijd van een tot vier jaar νήπιο

pianist n
1. musicus die een piano bespeelt πιανίστας

piano n
1. groot snaarinstrument met klavier (algmeen) πιάνο κλειδοκύμβαλο

picoseconde n
πικοδευτερόλεπτο

pictogram n
εικονίδιο

piemel n
1. geslachtsdeel van de man, penis; heeft de bijklank van kleinheid, vooral gebruikt voor onvolgroeide jongens πουλί

piepschuim /pipsxœym/ n
φελιζόλ

pier /piːr/ n
2. een in een zee of rivier uitstekende brug, dam of golfbreker αποβάθρα
3. overdekte loopbrug op luchthaven αποβάθρα

pigment n
1. een organische of minerale stof met een vaste kleur χρωστική ουσία

pijl n
1. projectiel βέλος σαΐτα

pijn /pɛːin/ n
1. lichamelijk leed πόνος
2. geestelijk leed πόνος
1. pijnboom, een naaldboom uit het geslacht Pinus πεύκο

pijnappelklier /ˈpɛɪ̯nɑpəɫˌkliːr/ /ˈpɛːnɑpəlˌkliːr/ n
1. klier, onderdeel van de epithalamus dat melatonine uitscheidt επίφυση κωνάριον

pijnboom /'pɛinbom/ n
1. πεύκο

pijnlijk /ˈpɛːinlək/ /ˈpɛːnlək/ adj
1. pijn gevend επώδυνος

pijnstiller /'pɛːinstɪlər/ n
1. middel παυσίπονο

pijp /pɛi̯p/ n
1. buis πίπα

pikhouweel /ˈpɪkhʌʊʋɪ:ɫ/ n
1. hakwerktuig met steel, voorzien van een punt aan de ene zijde en een beitelachtige voorziening aan de andere zijde αξίνα

pikken v
4. (met de snavel) prikken τσιμπολογώ

pikzwart adj
1. heel zwart κατάμαυρος

pil /pɪl/ n
1 χάπι
2 χάπι

piloot n
1. een bestuurder van een vliegtuig, luchtschip of race-auto κυβερνήτης

pimpelmees n
1. Parus caeruleus, één van de mezensoorten γαλαζοπαπαδίτσα

pin n
1. een dun metalen staafje waarmee iets bevestigd kan worden καρφίτσα

pincet /pɪn.ˈsɛt/ n
1. een gevorkt werktuig bestaande uit twee armen waarvan de punt bijeengeknepen kan worden λαβίδα

pinda /ˈpɪnda/ n
2. een vrucht van deze plant φυστίκι
1. een tot de vlinderbloemenfamilie behorende plant φυστίκι

pindakaas /pɪndakas/ adj
1. een soort broodbeleg dat bestaat uit een pasta van pinda's, slaolie en zout φυστικοβούτυρο

pinguïn n
1. een niet-vliegende zeevogel van de familie Spheniscidae die alleen voorkomt op het zuidelijk halfrond πιγκουίνος

pink n
1. de vijfde, kleinste en buitenste vinger μικρός

pion /piˈɔn/ n
1. een schaakstuk dat alleen recht vooruit kan lopen en schuin vooruit slaan πιόνι στρατιώτης

piraat /piˈrat/ n
1. iemand die op zee schepen kaapt πειρατής

piramide n
1. Πυραμίδα πυραμίδα

pis n
1. urine κάτουρο

pissen v
1. plassen κατουρώ

pistool n
1. een semi-automatisch handvuurwapen met een langwerpig magazijn in het handvat πιστόλι

pixel n
1. een beeldpunt εικονοστοιχείο

pizza /ˈpidza/ /ˈpitsa/ n
1. een gerecht van een belegde broodbodem πίτσα

pizzeria n
1. restaurant πιτσαρία

piëzo-elektriciteit n
πιεζοηλεκτρισμός

plaag n
1. een wijdverspreid ongemak of fysieke bedreiging veroorzaakt door een buitensporig optreden van organismen als insecten, bacteriën, knaagdieren enz επιδημία

plaatje n
1. φωτογραφία

plaats /plaːts/ n
1. een bepaalde ruimte of een bepaald punt in de ruimte θέση τόπος

plaatselijk adj
1. betrekking hebbend op een bepaalde plaats τοπικός

placenta n
1. moederkoek, orgaan dat verbinding vormt tussen moeder en de zich ontwikkelende vrucht in de buik van de moeder. πλακούντας

plafond /plɑˈfɔnt/ n
1. de bovenkant van een ruimte in een gebouw ταβάνι
2. hoogste niveau ταβάνι

plagen v
1. iemand lastigvallen πειράζω

plak n
φέτα

plan /plɑn/ n
1. een voorgenomen handelswijze σχέδιο

planeet n
1. een groot, rond en massief hemellichaam dat zelf geen licht geeft en in een vaste baan rond een ster draait πλανήτης

planetair adj
πλανητικός

planetenstelsel n
1. stelsel van planeten om de zon of een ster πλανητικό σύστημα

planetoïde n
1. een brok vaste materie die net als een planeet in een baan rond de zon draait, maar kleiner is dan een planeet αστεροειδής

plank /plɑŋk/ n
1. een plat en langwerpig stuk hout σανίδα

plant n
1. een organisme dat kooldioxide opneemt en zuurstof afgeeft φυτό
2. een van stengel en bladeren voorzien gewas dat zijn voedsel uit de aarde opneemt φυτό

plantaardig /plɑntˈa:rdəx/ adj
1. tot de planten behorend, uit planten bestaand of daarvan afkomstig φυτικός

plantage n
1. een uitgestrekt stuk grond waarop ... φυτεία

planten /plɑntən/ v
1. (een plant) in de aarde zetten om te laten groeien of bloeien φυτεύω

planteneter n
1. dier dat uitsluitend plantaardig voedsel eet φυτοφάγος

plantkunde n
1. het onderdeel van de biologie dat zich bezighoudt met de studie van de planten φυτολογία

plas n
1. een verzameling van vocht [[λακκούβα]] [[με]] [[νερό]]

plassen v
1. urineren κατουρώ

plat /plɑt/ adj
1. vlak van vorm met verwaarloosbare hoogteverschillen επίπεδος

platina n
1. scheikundig element met symbool Pt en atoomnummer 78 λευκόχρυσος

platitude n
1. platte of afgezaagde zinsnede κοινοτυπία

platteland n
1. het landelijke gebied buiten de steden εξοχή

platvis /ˈplɑtvɪs/ n
1. een orde van vissoorten die op hun zijde op de bodem leven, en geheel plat zijn πλατύψαρο

plechtigheid n
een sociale gebeurtenis die met ernst en ceremonieel gepaard gaat τελετή

plectrum n
1. het plaatje waarmee snaren worden aangeslagen πέννα

plein /plɛin/ n
πλατεία

pleinvrees /ˈplɛinˌvreːs/ n
αγοραφοβία

plek /plɛk/ n
1. plaats, positie βούλα

plenair adj
1. in aanwezigheid van allen ολομελής

plezier n
κέφι

plicht n
1. een taak die men op zich genomen heeft of opgelegd heeft gekregen καθήκον

ploeg n
1. landbouwwerktuig άροτρο αλέτρι

ploegen v
2. land met de ploeg bewerken οργώνω

ploegschaar n
1. αλετροπόδα

plooi n
πτυχή

plooien v
1. iets in losse vouwen opstapelen διπλώνω

plotseling adj
1. snel en onverwacht ξαφνικός

pluis v
1. een hoopje droge, lichte stof met een open structuur χνούδι

plunderen v
1. met geweld zich roerende goederen toeëigenen uit de woning van iemand anders λεηλατώ

plus conjunction
συν

plusteken n
συν

plutonium n
1. Chemisch element πλουτώνιο

pneumonie n
1. longontsteking πνευμονία

po /ˈpo/ n
1. een pot, meestal uit kunststof of eertijds geëmailleerd ijzer, waar men zijn behoefte in kan doen καθοίκι

poedel n
1. een Frans krulharig hondenras κανίς

poeder n
σκόνη

poema n
1. Felis concolor, groot katachtig roofdier, dat in geheel Midden– en Zuid Amerika leeft πούμα

poep /pup/ n
1. uitgescheiden vaste afvalstoffen van mens of dier κακά

poes n
1. een van de oudste huisdieren van de mens γάτα

poffen v
1. in eigen vocht gaar laten worden καβουρντίζω

pogen /ˈpoɣə(n)/ /ˈpoχə(n)/ v
1. iets met succes trachten te volbrengen, waarvan men niet weet of het gaat lukken αποπειρώμαι

poging n
απόπειρα

pogrom n
1. razzia tegen joden πογκρόμ
2. gewelddadige aanvallen... πογκρόμ

pointer n
1. een staande jachthond δείκτης
2. een variabele waar een geheugenadres in staat δείκτης

poker n
1.kaartspel πόκερ

pokerface n
1. emotieloos gezicht ανέκφραστος

pokken n
ευλογιά

polijsten /poˈlɛɪstə(n)/ v
1. een stenen of glazen oppervlak bijzonder glad slijpen met steeds fijnere slijpmiddelen γυαλίζω

polis n
1. schriftelijke vastlegging van een overeenkomst ασφάλεια

politicologie n
1. een discipline πολιτική επιστήμη

politie n
1. een overheidsdienst die belast is met de handhaving van de openbare orde en veiligheid en met het opsporen van wetsovertreders αστυνομία

politieagent n
1. een persoon die belast is met hulpverlening en met de handhaving van de openbare orde en veiligheid αστυνόμος

politieauto n
1. een speciale auto voor politieagenten περιπολικό

politiebureau n
αστυνομικό τμήμα

politiek adj
1. betreffende de politiek πολιτικός

politiek n
1. datgene dat gerelateerd is aan het besturen van een land πολιτική

politiewagen n
1. een speciale auto voor politieagenten περιπολικό

pollen n
1. stuifmeel γύρη

polonium n
1. Chemisch element πολώνιο

pols n
anatomie: 1. gewricht καρπός

polyandrie n
πολύανδρος

polygoon n
1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten πολύγωνο

polymeer n
1. πολυμερές

polymorfisme n
πολυμορφισμός

polysemie n
1. het kunnen hebben van meerdere (verwante) betekenissen πολυσημία

polytheïsme n
1. godsdienst met meer dan één god πολυθεϊσμός

pommade n
αλοιφή

pomp n
αντλία

pompelmoes /ˈpɔmpəlˌmus/ /ˈpɔmpəɫˌmus/ n
2. een vrucht van deze boom φράπα

pompen v
1. vloeistof of gas met een pomp verplaatsen αντλώ

pompoen n
1. een zeer oud cultuurgewas uit Midden- en Zuid-Amerika κολοκύθα

pond /pɔnt/ abbreviation
1. munteenheid die in het Verenigd Koninkrijk en sommige van zijn vroegere kolonies gebruikt wordt λίρα

pool /pol/ n
1. uiteinde van een draaiingsas πόλος

poolcirkel n
1. de begrenzing van het gebied waar 's zomer de middernachtszon gezien kan worden en 's winters de nacht een heel etmaal kan duren πολικός κύκλος

poolhond n
1. eskimohond χάσκυ

poollicht n
1. σέλας

poort /poːrt/ n
1. met deuren afsluitbare doorgang door een muur πύλη θύρα

pop /pɔp/ n
1. speeltuig κούκλα

populair /popy'lɛːr/ adj
δημοφιλής

populier n
λεύκα

porno n
πορνό

pornografie n
πορνογραφία

porselein /pɔrsəlɛːn/ /pɔrsəˈlɛɪn/ n
1. fijn, geglazuurd aardewerk πορσελάνη
2. voorwerpen van fijn, geglazuurd aardewerk πορσελάνη

portaal n
1,2 portaal (entree) πυλώνας

portefeuille n
platte houder voor geld, kredietkaarten, naamkaartjes en dergelijke πορτοφόλι

portemonnee n
χαρτοφύλακας

portie n
1. een deel van een voorraad toebedeeld aan een bepaald persoon μερίδα

portret n
1.schilderij, foto of andere artistieke voorstelling van een persoon προσωπογραφία

positie /po'zisi/ n
1. een stand van het lichaam θέση
2. een innerlijke houding θέση
3. een plaats van waaruit men iets onderneemt θέση
4. een toestand waarin iemand zich bevindt θέση
6. een maatschappelijke stand θέση
7. de ligging van de hand θέση
8. een opstelling van troepen en materieel θέση
5. een vaste betrekking θέση

positief /posiˈtif/ adj
θετικός

positron n
ποζιτρόνιο

post /pɔs/ /pɔst/ n
1. toegezonden materiaal, zoals brieven; poststuk - poststukken ταχυδρομείο

postbode n
1. postbeambte ταχυδρόμος

postelein n
γλιστρίδα

posterij n
2. het postkantoor ταχυδρομείο

postkantoor n
1. kantoor dat zich bezighoudt met de bezorging van post en vaak ook andere diensten levert zoals bankzaken, kaartverkoop, etc ταχυδρομείο

postzegel /ˈpɔseɣəl/ /ˈpɔseχəɫ/ n
1. betalingsmiddel voor het verzenden van post γραμματόσημο

potlood /'pɔtlot/ n
1. schrijfgerei met een zachte stift vervaardigd van klei en grafiet ingebed in een houten huls μολύβι

potvis n
1. Physeter macrocephalus, grote tandwalvis φάλαινα φυσητήρας

poëtisch /po.ˈwe.tɪs/ /po.ˈβ̞e.tis/ adj
1. uit de poëzie, gelijkend op poëzie ποιητικός

poëzie /poweˈzi/ n
1. in ritme, maat en klank verwoorden ποίηση

praatziek adj
1. ομιλητικός

praktijk /prɑkˈtɛɪ̯k/ /prɑkˈtɛːk/ n
2. hoe dingen werkelijk gaan, soms in tegenstelling tot hoe zaken in theorie zouden moeten functioneren πράξη
3. gewoonte(n), manier van doen πράξη

praktisch adj
1. op een manier die ook echt uitgevoerd kan worden πρακτικός

praseodymium /ˌprazejoˈdimijʏm/ n
1. Chemisch element πρασεοδύμιο

praten ˈpraː.tə(n) v
1. zich met behulp van de stem uiten μιλώ

precedent n
1. een geval dat eerder heeft plaatsgevonden en men zich op beroepen kan προηγούμενο

precessie n
μετάπτωση

precies adj
ακριβής

predestinatie n
προορισμός

predicatief /ˌpredikaˈtif/ adj
κατηγορηματικός

prefix n
1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen πρόθημα

prei /prɛi/ n
1. Allium porrum, een look die als groente gegeten wordt πράσο

premierschap n
1. het zijn van premier πρωθυπουργία

première n
1. de eerste vaak feestelijke vertoning van een film, toneelstuk of een andere vorm van entertainment πρεμιέρα

presenteren v
1. op een goed voorbereide wijze aanbieden aan anderen παρουσιάζω

president /prezi'dɛnt/ n
1. het staatshoofd van een republiek πρόεδρος

presse-papier n
1. vaak fraai gevormd, zwaar voorwerp dat men boven op een stapel losse papieren kan leggen zodat de papieren niet kunnen wegwaaien πρες παπιέ

prestatie n
απόδοση

pret n
κέφι

preuts /prøts/ adj
1. zeer ingetogen, overdreven kuis σεμνός

priapisme n
1. ongezond langdurige erectie van de penis πριαπισμός

priemgetal n
1. priemgetal πρώτος αριθμός

priester n
1. iemand die de religieuze (offer) rituelen verzorgt παπάς παππάς ιερέας

priesteres n
1. een vrouw die de taak heeft religieuze rituelen te verzorgen ιέρεια ιέρισσα

prijs n
1. de gevraagde geldsom bij verkoop τιμή αξία

prikkeldraad n
1. materiaal bestaande uit een dubbele, in elkaar gedraaide metalen draad, op regelmatige afstand voorzien van twee korte in elkaar gedraaide spiralen met elk twee scherpe punten αγκαθωτό σύρμα

prikkelen v
διεγείρω

primaat n
1. zoogdier πρωτεύον
2. kerkelijke titel πρωτεύον

primitief adj
1. alle kortste translatievectors in de richting van de hoofdassen van de rotatiesymmetrie hebbend. πρωτόγονος
2. de drie kortste niet in hetzelfde vlak liggende translatievectors als ribben van de eenheidscel hebbend. πρωτόγονος

principe /prɪnˈsipə/ n
αρχή

prins n
1. hoogste adellijke titel van een man of jongen βασιλόπουλο πρίγκιπας
2. laagste koninklijke titel van een man of jongen βασιλόπουλο πρίγκιπας

prinselijk adj
1. als horend of passend bij een prins of prinses, bestaand uit prinsen of prinsessen πριγκιπικός

prinses n
1. de hoogste adellijke titel van een vrouw of meisje βασιλοπούλα πριγκίπισσα
2. de laagste koninklijke titel van een vrouw of meisje βασιλοπούλα πριγκίπισσα

printer /ˈprɪntər/ n
1. toestel om gegevens af te drukken onder andere op papier. εκτυπωτής

privatiseren v
1. omvormen van staatsbedrijven, overheidsdiensten tot particuliere, private bedrijven αποκρατικοποιώ

privilege n
1. een bepaald recht, voordeel niet genoten door anderen προνόμιο

proberen /proˈberə(n)/ v
1. testen προσπαθώ
2. onderzoeken προσπαθώ
3. iets met succes trachten te beëindigen waarvan men niet weet of het gaat lukken προσπαθώ

probleem n
1. iets dat schade teweegbrengt of de voortgang van iets anders in de weg staat πρόβλημα

problematiek adj
1. met problemen behept προβληματικός

problematiek n
1. het geheel van problemen en bijzonderheden rond een vraagstuk προβληματικός

problematisch adj
1. een probleem vormend προβληματικός

procedure /prosəˈdyrə/, /proseˈdyrə/ n
1. διαδικασία
4. διαδικασία

procent /pro'sɛnt/ n
1. een honderdste deel τοις εκατό

proces /proˈsɛs/ n
1. een strafproces δίκη
2. de stroom van gebeurtenissen of handelingen die van de ene toestand naar de andere leidt διαδικασία

processie /proˈsɛˌsi/ n
λιτανεία

procreatie n
1. voortplanting αναπαραγωγή

produceren v
1. bij voortduring vervaardigen παράγω

productief adj
1. vruchten afwerpend παραγωγικός

proef n
2. experiment δοκιμή

proeven /ˈpruvən/ v
1. onderzoeken hoe iets smaakt γεύομαι
2. smaak waarnemen γεύομαι

professional n
1. een persoon, die beroepsmatig werkzaam is επαγγελματίας

professor /proˈfɛsɔr/ n
1. de aanspreektitel voor een hoogleraar καθηγητής

profijt n
1. het -met name financiële- voordeel dat men heeft bij een bepaalde zaak κέρδος

programma /pro'grɑma/ n
1. een applicatie voor de computer πρόγραμμα

programmeertaal n
γλώσσα προγραμματισμού

projectie n
προβολή

projector n
toestel om een afbeelding op een scherm te projecteren προβολέας

proletariaat n
προλεταριάτο

proletariër n
προλετάριος

proliferatie n
1. snelle vermenigvuldiging πολλαπλασιασμός

promethium n
1. een scheikundig element en zilverwit à grijs lanthanide met het symbool Pm en het atoomnummer 61 προμήθειο

promotie /proˈmotsi/ n
1. een verhoging in rang προσφορά

prooi n
1. dat wat door een dier wordt buitgemaakt λεία

propaan n
1. C₃H₈ προπάνιο

propaganda n
1. activiteiten of materiaal gericht op het beïnvloeden van de mening of het gedrag van grote groepen mensen προπαγάνδα

propeen n
προπένιο

proper adj
1. net, rein, schoon, zindelijk καθαρός

propionzuur n
1. CH₃CH₂COOH προπανικό οξύ

prostaat n
1.een klier tussen de blaas en de penis van de man προστάτης

prostitueren v
1. iemand dwingen tot het aanbieden van seksuele diensten πορνεύω

prostitutie n
1. het tegen betaling ter beschikking stellen van het lichaam voor het seksuele genot van een ander πορνεία

protactinium n
1. scheikundig element met symbool Pa en atoomnummer 91 πρωτακτίνιο

protest n
1. een uiting van ontevredenheid met het gevolgde beleid διαμαρτυρία

protestants /ˌpro.tə.ˈstɑnts/ adj
1. gerelateerd aan het protestantisme προτεσταντικός

protesteren v
1. grote bezwaren uiten διαμαρτύρομαι

proteïne n
1. πρωτεΐνη

prothese n
1. een kunstmatig lichaamsdeel πρόσθεση

protocol n
1. geheel van voorschriften en afspraken in de internationale diplomatieke omgang πρωτόκολλο

proton /'protɔn n
πρωτόνιο

protoplasma n
1. πρωτόπλασμα

prototype n
1. oorspronkelijk model, eerste model van een product. πρωτότυπο

provincie /pro.ˈvɪn.si/ n
1. een staatkundig onderdeel van een land επαρχία

provocatie n
προβοκάτσια

proza n
πεζογραφία

prozaïsch adj
1. niet dichterlijk, in gewone taal κοινότοπος
2. weinig opmerkelijk, saai κοινότοπος

pruik n
1. een kunstmatig haarstuk waarmee het hoofd bedekt wordt περούκα

pruim n
2. vrucht van de pruimenboom δαμάσκηνο

psalm /psɑlm/ n
1. één van honderdvijftig gezangen uit de Tenach en het Oude Testament ψαλμός

pseudowetenschap n
ψευδοεπιστήμη

psychedelisch /ˌpsɪxeˈdelɪs/ adj
1. de werking van het bewustzijn verruimend ψυχεδελικός

psychiater n
ψυχίατρος

psychiatrie n
ψυχιατρική

psychiatrisch adj
1. met betrekking tot de behandeling van geestelijke stoornissen ψυχιατρικός

psychisch adj
1. geestelijk ψυχικός

psychologie /psixoloˈɣi/ /psiχoloˈχi/ n
1. de wetenschap die zich bezighoudt met het onderzoek naar bewustzijnsverschijnselen ψυχολογία

psycholoog /ˌpsi.χo.ˈloχ/ /ˌpsɪ.xo.ˈlox/ n
1. een beoefenaar van de psychologie ψυχολόγος

psychopaat n
1.iemand die lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis die antisociaal gedrag veroorzaakt ψυχοπαθής

psychose /psi'xozə/ n
1. een geestesziekte waarbij men wanen heeft ψύχωση

psychotherapie n
1. stroming in de psychologie ψυχοθεραπεία

puberteit n
1. het proces van seksuele rijping van kind naar volwassene en het gedrag dat daar bij hoort εφηβεία

publiceren v
1. bekend maken aan een doorgaans groot publiek via een bepaald medium εκδίδω

publiciteit n
δημοσιότητα

publiek /pyˈblik/ adj
1. vrij toegangelijk , openbaar δημόσιος
2. wat het publiek aangaat δημόσιος κοινός

publiek /pyˈblik/ n
1. een groep toeschouwers ακροατήριο κοινό

puck n
1. harde rubberen schijf gebruikt bij ijshockey σφαίρα

puimsteen n
ελαφρόπετρα

puist /pœʏ̯st/ /pœːst/ n
1. ontsteking van de huid die tot een bobbeltje leidt σπυράκι

pukkel n
σπυράκι

punt /pʏnt/ n
1. een spits toelopend uiteinde αιχμή
1. een positie in de ruimte αιχμή

puntkomma n
1. een leesteken dat twee nauw aan elkaar gerelateerde zinnen tot een geheel verbindt (;) άνω τελεία

pupil /py'pɪl/ n
1. leerling κόρη
2. deel van het oog κόρη

puppy n
1. is de benaming van een pas geboren en van een jonge hond κουτάβι

purgeermiddel n
1. laxeemiddel καθαρτικό

put /pɵt/ n
1. een pijpvormige uitholling in een oppervlak πηγάδι

putter n
2. distelvink καρδερίνα

puzzel /pyzəl/ /pʏzɔl/ n
1. een raadsel of moeilijke opgave die men als tijdverdrijf probeert op te lossen αίνιγμα
αίνιγμα

pyriet n
1. een kubisch mineraal met de samenstelling FeS₂ πυρίτης
2. een vaste stof die het structuurtype heeft waarvan [1] het archetype is πυρίτης

pyromanie n
1. onweerstaanbare drang om brand te stichten πυρομανία

python n
1. een niet-giftige en grote wurgslang πύθωνας

quarantaine n
1. tijdelijke afzondering van personen, dieren of zaken die besmet zouden kunnen zijn met ziektekiemen καραντίνα

quark /kwɑrk/ n
κουάρκ

quaternion n
τετράνιο

quotiënt n
1. resultaat van de deling van het deeltal door de deler πηλίκο

raad /rat/ /raːd/ n
1. aanbeveling hoe om te gaan met een probleem συμβουλή
2. een orgaan dat bestaat uit leden die raadgevende of beslissende bevoegdheden bezitten συμβούλιο

raadhuis n
δημαρχείο

raadsel n
1. iets waarnaar men moet raden αίνιγμα γρίφος

raaf /raːf/ n
1. vogel κοράκι κόρακας

raaklijn n
1. εφαπτομένη

raam /ram/ n
1. venster voor lucht en licht παράθυρο

raap n
1. gewas met een groot aantal variëteiten, waarvan keukenraap en meiraap als groente worden gegeten γογγύλι

raar /rar/ adj
1. afwijkend van gewoonlijk, verbazing opwekkend παράξενος

rabarber n
ραβέντι

rabbijn /rɑˈbɛin/ n
ραβίνος ραββίνος

racisme n
1. filosofie die uitgaat van de gedachte dat het ene ras op een hoger peil staat dan het andere ρατσισμός φυλετισμός

racistisch adj
1. betrekking hebbend op racisme... ρατσιστικός

rad /rɑt/ n
ρόδα

raden /'ra.də(n)/ v
1. een gissing maken naar iets μαντεύω

radiaal n
1. de SI-eenheid voor een hoek ακτίνιο

radiator n
1. een toestel dat door straling warmte afgeeft, ofwel ter verwarming van een ruimte, ofwel ter koeling van bijvoorbeeld een motor καλοριφέρ

radijs n
1. Raphanus sativus subsp. sativus, een groentesoort uit de kruisbloemfamilie ρεπάνι ραπάνι

radio /ˈradijo/ n
1. toestel ραδιόφωνο ράδιο
2. medium ραδιόφωνο ράδιο

radioactiviteit n
1. ραδιενέργεια

radiofrequentie n
1. frequentie van radiogolven ραδιοσυχνότητα

radioloog n
radiologos

radium n
1. scheikundig element met symbool Ra en atoomnummer 88 ράδιο

radius n
κερκίδα

radon n
1. met symbool Rn en atoomnummer 86 ραδόνιο

raffinaderij n
διυλιστήριο

rail n
1. een metalen staaf waar het wiel van een railvoertuig op rijdt κάγκελο

raket /raˈkɛt/ n
1. cilindervormig projectiel dat door een naar achteren gerichte ontploffing wordt voortbewogen πύραυλος

raketsla n
ρόκα

ram /ram/ n
1. een mannelijk schaap κριάρι

ramp n
1. een grote catastrofale gebeurtenis met ernstige gevolgen καταστροφή

rampzalig adj
1. op een ramp uitdraaiend καταστροφικός

rancune n
μνησικακία

rand /rɑnt/ n
1. de bovenkant van een bak of vat γείσο

ransuil /ˈrɑnsœyl/ n
1. νανόμπουφος

rapport n
1. een schriftelijk bericht over een gebeurtenis of toestand έκθεση

ras /rɑs/ n
ράτσα

rasp n
1. een grofgetande vijl die wordt gebruikt om rondingen aan hout te maken τρίφτης

rat /rɑt/ n
1. een muisachtig knaagdier uit het geslacht Rattus αρουραίος

ratelslang n
1. gifslang uit het geslacht Crotalus κροταλίας

rauw adj
1. ongekookt en vers ωμός

ravenzwart adj
1. κορακί

ravijn n
1. een diepe, steile insnijding in een terrein λαγκάδι

razend adj
1. bijzonder heftig μαινόμενος
2. bijzonder boos μαινόμενος

reactantie n
άεργη αντίσταση

reactie n
1. een actie die een gevolg is van een stimulus αντίδραση

reactionair adj
αντιδραστικός

reageren v
1. op een nieuwe situatie actie ondernemen αντιδρώ

realiteit n
πραγματικότητα

reality-tv n
1. een televisieserie met echte mensen en echt drama, soms worden waargebeurde zaken nagespeeld, minder zakelijke weergave dan bij een documentaire τηλεοπτική πραγματικότητα

rebel /rəˈbɛl/ n
1. αντάρτης

rebelleren v
επαναστατήσει

rebus n
1. Soort raadsel εικονόγριφος

recent /rəˈsɛnt/ adj
1. een korte tijd geleden gebeurd of begonnen πρόσφατος

recept n
2. een voorschrift voor de bereiding van een gerecht συνταγή

recessie n
ύφεση

rechercheur n
1. iemand die een politioneel onderzoek uitvoert ντετέκτιβ

recht /rɛxt/ n
1. het geheel van rechtsregels en instituties van het recht δικαίωμα

rechtbank n
1. een instelling waar rechtgesproken wordt δικαστήριο

rechter /ˈrɛxtər/ n
1. persoon die rechtspreekt, persoon die een oordeel velt δικαστής

rechthoek /'rɛxtuk/ n
1. een vierhoek met vier rechte hoeken ορθογώνιο παραλληλόγραμμο

rechts adj
1. tegenovergestelde van links δεξιός δεξιά

rechtszaak /rɛx(t)sak/ n
1. een geschil dat twee of meer partijen hebben over hun rechten en dat zij aan de uitspraak van een rechter onderwerpen αγωγή

rechtvaardigen v
1. onderbouwen volgens bepaalde ethische beginselen αιτιολογώ

rechtvaardigheid n
1. de overeenstemming met bepaalde ethische beginselen δικαιοσύνη

reciprook adj
1. een dimensie bezittend die de omgekeerde is van een andere dimensie αμοιβαίος

reciteren v
απαγγέλλω

reclame n
1,2 informatie over, en aanprijzing van diensten, producten en ideeën διαφήμιση

record n
1. beste prestatie ανώτατη επίδοση
2. bij elkaar behorende gegevens ανώτατη επίδοση

recycleren v
1. na verbruik weer omzetten in iets bruikbaars ανακυκλώνω

redacteur n
συντάκτης

redden /ˈrɛdə(n)/ v
1. actie ondernemen om iets of iemand uit de moeilijkheden te halen σώζω

redding n
διάσωση

rede n
λογική
3. een ankerplaats buitengaats ράδα

reden /ˈre.də(n)/ n
1. een motivatie door iemand bedacht of beredeneerd λόγος

reder n
1. eigenaar van een schip εφοπλιστής

rederij n
εφοπλιστικός

ree n
1. sierlijk slank hert, komt bijna in heel Europa voor ζαρκάδι

reeds adv
1. al ήδη

reeks n
1. een opeenvolgende rij van gebeurtenissen σύνολο

reeline n
1. een glycoproteïne dat vooral een belangrijke rol speelt bij het sturen van de neuronale migratie... ρεελίνη

reet n
1. kont, billen κώλος

referendum n
1. een stemming over een wetsvoorstel, waarbij gestemd wordt door het volk zelf, niet door vertegenwoordigers van het volk δημοψήφισμα

referentie n
1. verwijzing πηγές

reflectie n
αντανάκλαση

refractie n
διάθλαση

refrein n
επωδός

regel /ˈreɣəɫ/ n
3. een voorschrift, richtlijn, norm κανόνας

regelen v
1. zorgen dat het gebeurt διοργανώνω

regelmaat n
2. ordelijke schikking in de ruimte συχνότητα

regelmatig adj
1. aan een bepaalde regel gehoorzamend ομαλός

regen /reχən/ n
1. neerslag van tot druppels gecondenseerde waterdamp βροχή

regenachtig adj
1. regelmatig regenend of neigend naar regen βροχερός

regenboog /ˈreːχənboːx/ n
1. een natuurfenomeen dat na regen als een verschijnende veelkleurige boog te zien is ουράνιο τόξο

regenboogvlies n
1. het gekleurde vlies in het oog waarin de pupil zich bevindt ίριδα

regenbui n
1. een tijdelijke periode van regen tengevolge van het overtrekken van een wolkenveld μπόρα

regendruppel /ˈreɣə(n)ˌdrʏpəɫ/ n
1. een druppel die als regen uit de lucht naar beneden valt στάλα

regenen /ˈreɣənə(n)/ v
1. het vallen van neerslag in de vorm van waterdruppels βροχή

regenjas n
1. een waterdichte overjas die geschikt is voor regenachtig weer αδιάβροχο

regenmeter /ˈreɣə(n)ˌmetər/ n
1. een toestel dat de hoeveelheid gevallen neerslag meet βροχόμετρο

regenscherm n
1. een paraplu ομπρέλα

regentschap n
αντιβασιλεία

regenworm /'reɣəʋɔrm/ n
1. Lumbricidae, een gelede borstelworm σκουληκαντέρα

regeren v
1. het uitoefenen van de politieke macht... διευθύνω

regering /re.'ɣeː.rɪŋ(g)/ /rə.'ɣeː.rɪŋ/ /rə.'χɪː.rɪŋ/ n
1. een groep van personen die een land bestuurt, specifiek het staatshoofd en alle ministers κυβέρνηση

regicide /ˌreɣiˈsidə/ n
1. een bewuste moord op een koning. βασιλοκτονία

regime n
1. het bestuur van een land, vaak onderdrukkend, dwingend, alles omvattend καθεστώς

regiment n
σύνταγμα

regionaal adj
1. op de streek betrekking hebbend τοπικός

regisseur n
διευθυντής

reiger n
τσικνιάς ερωδιός

reinigingsmiddel n
1. middel dat reinigt απορρυπαντικό

reis /rɛɪ̯s/ n
1. grote, lange tocht of trip ταξίδι

reisbus n
1. υπεραστικό λεωφορείο

reizen /'rɛɪzən/ v
1. onderweg zijn ταξιδεύω

reiziger /'rɛɪzəɣər/ n
1. ταξιδιωτικός

reizigerstrein n
επιβατική αμαξοστοιχία

rekenen /ˈre.kə.nə(n)/ v
1. getallen manipuleren βασίζομαι

rekening /'rekənɪŋ/ n
1. de optelsom van te betalen bedragen λογαριασμός
2. bankrekening λογαριασμός

rekenkunde n
αριθμητική

rekenmachine /ˈrekəmɑˌʃinə/ n
1. een apparaat dat rekenkundige berekeningen kan uitvoeren αριθμομηχανή

rel /rɛl/ n
1. een verstoring van de openbare orde door een menigte, meestal gepaard gaand met geweld en politieoptreden εξέγερση

relatie n
1. een min of meer vast verband σχέση
2. een persoonlijke, vaak amoureuze verhouding σχέση
3. iemand waarmee men zakelijke contacten onderhoudt σχέση

relatief /rəlaˈtif/, /relaˈtif/ adj
1. betrekkelijk σχετικός

religie /rə'liɣi/ n
1. een godsdienst Θρησκεία

religieus /relɪˈɣɪøs/ /relɪˈʝɪøs/ adj
1. te maken hebbend met religie θρησκευτικός

reliëf n
ανάγλυφο

rem n
1. een mechanisme dat iets vertraagt of tot stilstand brengt φρένο

remedie /rəˈmedi/, /reˈmedi/ n
1. een medicijn of een op genezing gerichte behandeling γιατρικό

remmen /'rɛmə(n)/ v
1. snelheid doen verminderen φρέναρα

remming n
2. geremdheid, belemmering αναστολή

rendier n
1. τάρανδος

renium n
1. Chemisch element ρήνιο

rennen n
[A] 1. zeer snel lopen τρέχω
[B] 1. een snelheidsproef op de weg of in het terrein τρέχω

renoveren /rənoˈverə(n)/ v
1. opknappen, repareren, vernieuwen ανακαινίζω

rente n
1. op geregelde tijden te betalen geldbedrag voor het vruchtgebruik van een geleende som geld τόκος

reparatie n
αποζημίωση

repertoire n
δραματολόγιο

reportage n
ρεπορτάζ

reptiel /rɛp'til/ n
1. ερπετό

republiek /repʏˈbliːk/ n
1. staatsvorm δημοκρατία

republikein n
ρεπουμπλικάνος

republikeins adj
δημοκρατικός

reputatie n
1. de manier waarop iemand bekend is φήμη

requiem n
1. mis opgedragen voor een overledene ρέκβιεμ

residentie n
κατοικία

residuair adj
1. residueel, overblijvend restant υπολειμματικός

resistantie n
ηλεκτρική αντίσταση

resolutie n
2. pixeldichtheid απόφαση

resonantie n
ιδιοσυχνότητα απήχηση

respect /rɛsˈpɛkt/ n
eerbied uit hoogachting of angst σεβασμός

respecteren v
σέβομαι

restaurant n
εστιατόριο

restauratie n
2. het minitieus herstellen van een voorwerp van kunstzinnig of historisch belang αναστήλωση

resultaat /rezɵl'tat/ n
1. een uitkomst αποτέλεσμα

retroflex /ˈre.tro.ˌflɛks/ n
1. een medeklinkerklank die gevormd wordt door de tong om te buigen zodat het met de onderkant naar het verhemelte staat ανάστροφο

reuk n
1. geur μυρωδιά
2. gewaarwording van geur via de neus μυρωδιά

reus /røs/ n
1. een buitengewoon grote man γίγαντας

reuzel n
1. varkensvet door uitsmelting van vetweefsel bekomen λαρδί

revelatie n
1. ontdekking αποκάλυψη

revolutie /revol'yʦi/ n
1. Επανάσταση επανάσταση

revolutionair adj
επαναστάτης

reëel adj
πραγματικός αριθμός

reïncarnatie n
μετενσάρκωση

rhodium n
ρόδιο

rib /rɪp/ n
1. elk van de platte, boogvormige beenderen die de borstkas omsluiten πλευρό

ribonucleïnezuur n
RNA

richting /ˈrɪxtɪŋ/ /ˈrɪχtɪŋ/ preposition
1. de kant op van κατεύθυνση

richtingaanwijzer n
1. een systeem om richting aan te geven in een voertuig δείκτης πορείας

ridder n
1. oorspronkelijk een bereden en bepantserde ruiter die de ridderslag ontvangen had ιππότης

riem /rim/ n
1. een band van leer of een ander materiaal ζώνη
2. een steel met een blad dat gebruikt wordt een vaartuig voort te bewegen κουπί

riet /rit/ n
1. plantensoort καλάμι
2. onderdeel muziekinstrument καλάμι

rietje /ˈri.cə/ n
καλαμάκι

rif n
1. een ondiepte in water, koraalbank, klip ύφαλος ξέρα

rij /rɛɪ̯/ /rɛː/ n
2. een opeenvolging van elementen σειρά
1. geordende opstelling van een aantal eenheden in één richting σειρά

rijbewijs /ˈrɛɪ̯bəˌwɛɪ̯s/ /ˈrɛɪ̯bəˌʋɛɪ̯s/ /ˈrɛːbəˌβ̞ɛːs/ n
1. een officieel document waarmee de bezitter bevoegd is om een motorvoertuig te besturen άδεια οδήγησης

rijden /ˈrɛɪ̯də(n)/ /ˈrɛːdə(n)/ v
1. zich verplaatsen met behulp van een voertuig οδηγώ
2. iemand met een voertuig ergens heen brengen οδηγώ
3. zich voortbewegen op een rijdier (bijv. een paard) ιππεύω

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ adj
1. veel geld en/of eigendommen hebbend πλούσιος

rijk /rɛɪ̯k/ /rɛːk/ n
1. een staat of natie onder een vorst of heerser αυτοκρατορία

rijkdom n
1. het bezitten van veel geld en goud πλούτος

rijkswacht n
1. (België) tot 1 april 2001 een landelijke, op militaire leest gestoelde, politiedienst van het Koninkrijk België die toen werd vervangen door een politiedienst op lokaal en federaal niveau χωροφυλακή

rijm n
2. een vers waarvan een regel eindigt in een woord dat klankverwantschap vertoont met het einde van een andere regel ομοιοκαταληξία

rijp adj
ώριμος

rijpen /'rɛɪpən/ v
rijp worden ωριμάζω

rijst /rɛi̯st/ n
1. graan van het geslacht Oryza ρύζι όρυζα

rijstrook n
λωρίδα

riksja n
1.Aziatisch twee- of driewielig karretje voor personen vervoer δίτροχη χειράμαξα

rillen v
ανατριχιάζω

ring /rɪŋ/ n
1. cirkelvormig sieraad voor om de vinger δαχτυλίδι

ringvinger n
1. vierde vinger παράμεσος

ringweg /'rɪŋwɛx/ n
1. een weg die als een ring rond een bepaald gebied ligt περιφερειακός δρόμος

risico n
1. een mogelijk gevaar voor schade κίνδυνος

ritme n
1. een zich in de tijd herhalend patroon van geluiden ρυθμός

ritueel adj
τελετουργικό

ritueel n
τελετουργικό

rivier /riːˈviːr/ n
1. een natuurlijke waterstroom ποταμός

rivierkreeft n
1. een soort kreeft die in riviertjes leeft ποταμοκαραβίδα

rob /rɔp/ n
φώκια

robijn n
ρουμπίνι

robuust /roˈbyst/ adj
ρωμαλέος

roddel n
1. kwaadsprekerij, achterklap κουτσομπολιό

roddelen /ˈrɔdələ(n)/ v
1. op een vervelende manier over anderen praten κουτσομπολεύω

rode biet n
παντζάρι

rode wijn n
1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van rode druiven κόκκινο κρασί

rodekool n
1. een donkerrood sluitkoolgewas κόκκινο λάχανο

rodium n
1. Chemisch element ρόδιο

rododendron n
ροδόδενδρο

roeien v
1.zich met behulp van roeispanen in een boot ergens begeven κωπηλατώ

roeier n
1. iemand die roeit κωπηλάτης

roek n
1. Corvus frugilegus, kraaiachtige vogel χαβαρόνι

roekeloos adj
1. zonder zorg over de gevolgen of het gevaar van een handeling απερίσκεπτος

roentgenium n
ρεντγκένιο

roep /rup/ n
1. een vrij harde klank geproduceerd met stemgeluid κραυγή

roepie /'rupi/ n
1. ρουπία

roer n
1. vlak waarmee gestuurd wordt πηδάλιο

roerei /rurɛi/ n
1. een gerecht van gebakken eieren en losgeklopte melk αβγά

roeren v
1. een vloeistof met een spaan in ronde beweging brengen συγκινώ
2. een emotie in iemand oproepen συγκινώ

roest /rust/ n
1. geoxideerd ijzer σκουριά

roesten /'rustə(n)/ v
1. het langzaam oxideren van ijzerhoudende materialen σκουριάζω

roestig adj
σκουριασμένος

roestvrij adj
1. roestbestendig ανοξείδωτος

roet /rut/ n
1. koolstofneerslag die ontstaat door onvolledige verbanding van koolstofhoudende stoffen αιθάλη

rog n
μουδιάστρα

rogge n
σίκαλη

rok n
1. Kledingstuk φούστα

roken /ˈroːkə(n)/ v
1. rook afgeven καπνίζω
2. een genotsmiddel, voornamelijk tabak, nuttigen door het inhaleren van de rook ervan καπνίζω

rolgordijn n
1. een gordijn dat bij het sluiten van een ronde stok wordt afgerold ρολό

rolstoel n
1. een vervoermiddel voor mensen die slecht ter been zijn αναπηρικό καροτσάκι

roman n
1. een lang soort verhaal in boekvorm μυθιστόρημα

romanschrijver /roˈmɑns(x)rɛɪvər/ n
1. een mannelijke persoon die romans schrijft μυθιστοριογράφος

romp n
1. het lichaam van een mens of dier zonder ledematen, kop of staart κορμός

rond /rɔnt/ adj
1. cirkelvormig στρογγυλός

ronddraaien /rɔntˈdrajə(n)/ v
1. een cirkelvormige beweging maken περιστρέφομαι

rondgang n
1. het afleggen van een rondgaande weg ξενάγηση
3. het afleggen van bezoeken in een kring ξενάγηση

rondspoken v
1. στοιχειώνω

rondtrekken /'rɔntrɛkə(n)/ v
1. zonder duidelijk doel van de ene plaats naar de andere gaan τριγυρίζω

ronduit adv
ειλικρινά

rood /rod/ /rot/ adj
1. de kleur rood hebbend κόκκινος

rood /rod/ /rot/ n
1. een primaire kleur zoals die van licht met een golflengte tussen de ca. 620 en 740 nm. κόκκινο ερυθρό

roodbaars n
1. Sebastes marinus, komt voor in de noordelijke Atlantische oceaan en in de noordelijke Noordzee κοκκινόψαρο

roodborstje n
1. κοκκινολαίμης

roofdier /ˈrovdir/ n
1. een dier dat zijn prooi bejaagt en doodt. αρπακτικό

roofvogel /ˈroˌfoχɔɫ/ /ˈroːˌfoːɣəl/ /ˈroːˌvoːɣəl/ n
1. een vogel die zijn prooi bejaagt en doodt αρπακτικό πτηνό

rook /roːk/ n
1. een zichtbaar mengsel van gassen, dampen en fijne vaste deeltjes dat bij verbranding opstijgt καπνός

room n
1. de vette delen van melk waarvan boter gemaakt wordt. Room wordt, wanneer gezoet, gebruikt bij het vervaardigen van slagroom, voor het decoreren van gebak en bij het vullen van bonbons κρέμα γάλακτος

roos /roːs/ n
1. bloem τριαντάφυλλο ρόδο

roosteren v
1. in de gloed van een vuur of andere warmtebron gaar laten worden καβουρδίζω

rotatie n
περιστροφή

roteren v
1. een draaiing toepassen op iets περιστρέφομαι
2. draaien om een as περιστρέφομαι

rotonde n
1. een rond, pleinvormig kruispunt van wegen κόμβος

rots n
1. een grote ruwe steen βράχος

rotsblok n
ογκόλιθος

rotstuin /ˈrɔtstœʏn/ /ˈrɔtstœːn/ n
1. een tuin met rotspartijen en rotsplanten βραχόκηπος

rotten v
1. een proces van fermentatie ondergaan σαπίζω

rouw /ra<sup>ʊ</sup>/ /rʌʊβ̞/ /rʌːβ̞/ n
1. grote smart of droefenis na een verlies πένθος

rouwen /rʌʊβ̞ə(n)/ /rʌːβ̞ə(n)/ v
1. de emotionele nasleep van het overlijden van een geliefd persoon πενθώ

roven v
λεηλατώ

rover n
1. iemand die door geweldpleging iemand besteelt ληστής

roze /roːzə/ /rɔːs/ /rɔːzə/ adj
1. tertiaire kleur bestaand uit een combinatie van wit en rood, met soms ook blauwe tinten; een heel bleek of licht rood ροζ

rozemarijn n
1. Rosmarinus officinalis, een houtachtig keukenkruid δενδρολίβανο

rozenkrans n
1. een gebedssnoer met 165 kralen ροζάριο

rozijn n
1. een gedroogde druif σταφίδα

rubber n
καουτσούκ

rubidium n
1. Chemisch element ρουβίδιο

rudimentair adj
υποτυπώδης

rug /rɵx/ n
1. zijde van de romp tegenover de buik en borst gelegen πλάτη ράχη

rugby n
ράγκμπι

ruggengraat n
σπονδυλική στήλη

ruggenmerg n
νωτιαίος μυελός

rugpijn n
οσφυαλγία

rugzak n
σακίδιο

ruiken /rœʏkə(n)/ /rœːkə(n)/ v
2. een geur verspreiden μυρίζω
1. een geur waarnemen μυρίζω

ruiker n
1. een boeket μπουκέτο

ruilen v
1. overeenkomen bezit tegen dat van een ander uit te wisselen ανταλλάσσω

ruimte /ˈrœymtə/ n
1. beschikbare uitgestrektheid χώρος
2. vertrek, kamer χώρος
3. heelal διάστημα

ruimteschip n
1. een vaartuig geschikt om zich buiten de aardse atmosfeer te begeven διαστημόπλοιο

ruimtevaarder n
1. iemand die zich buiten de dampkring van de aarde begeeft αστροναύτης

ruimteveer n
διαστημικό λεωφορείο

ruit n
2. een vierhoek waarvan de zijden gelijk in lengte zijn ρόμβος

ruitenwisser /ˈrœytə(n)wɪsər/ n
1. een apparaatje dat de ruiten van een auto automatisch wist met een bewegende arm met wisserblad υαλοκαθαριστήρας

rum n
een sterkedrank die bereid wordt uit het sap van suikerriet ρούμι

rund /rʏnd/ /rʏnt/ n
1. een holhoornig en herkauwend zoogdier dat vaak gehouden wordt voor zijn melk en vlees of als trekdier βόδι

rundvlees /ˈrʏntfleːs/ n
1. het vlees van een volwassen rund βοδινό κρέας

rune /ˈrynə/ n
1. een schriftteken van het Oud-Germaanse alfabet ρούνος

rups n
1. larve van de vlinder en de mot κάμπια

rust /rɵst/ n
2. een tijdelijke toestand van ontspanning na arbeid, moeite of inspanning ανάπαυση
3. periode van weinig of geen activiteit ανάπαυση
5. moment van stilte in muziek παύση
4. pauze in een wedstrijd παύση
1. steunpunt ανάπαυση

rusten v
1. werk of andere activiteit staken om het lichaam in staat te stellen weer op krachten te komen αναπαύομαι

rustig /ˈrʏstəx/ adj
1. kalm, weinig sensorische prikkels creërend ήρεμος

ruthenium n
1. scheikundig element met symbool Ru en atoomnummer 44 ρουθήνιο

rutherfordium n
1. scheikundig element met symbool Rf en atoomnummer 104 ραδερφόρντιο

ruw adj
2. grof, onbesuisd ανεπεξέργαστος

ruzie /ˈryzi/ n
1. toestand waarin men in ernstig conflict is met anderen αλληλοβρίσιμο

ruïne /ryˈinə/ n
1. een zeer vervallen gebouw ερείπιο

ruïneren /ˌryiˈnerə(n)/ v
1. helemaal kapotmaken καταστρέφω
2. iemand financieel te gronde richten καταστρέφω

röntgenstraal n
1. ακτίνα Χ

saai /saɪ̯/ /saːɪ̯/ adj
2. oninteressant, eentonig πληκτικός πληχτικός

sabbelen v
1. likken en zuigen aan iets πιπιλίζω

sabelmarter n
1. Marter zibellina, een marterachtig roofdier, komt voor in de taigazone van Eurazië ζιβελίνα

sabotage n
1. een vijandige ingreep op zaken om deze te laten mislukken of te vernielen σαμποτάζ

saboteur n
δολιοφθορέας

sacharose n
1. een disacharide, bestaande uit een glucose-eenheid en een fructose-eenheid σακχαρόζη

sacrament n
1. plechtige gebeurtenis in de katholieke kerk μυστήριο

sadisme n
σαδισμός

sadistisch adj
σαδιστής

saffier n
1. een kostbare, transparante blauwe edelsteensoort die een variant is van korund (α-Al₂O₃) ζαφείρι

saffraan n
1. een specerij bereid uit de saffraankrokus Crocus sativus ζαφορά κρόκος

sake n
Japanse alcoholische drank σάκε

salade n
σαλάτα

salamander n
1. een amfibie die op een hagedis lijkt σαλαμάνδρα

salami /sa.'la.mi/ n
1. Italiaanse worst σαλάμι

salaris n
1. regelmatige, meestal maandelijkse beloning voor werk verricht in een werkverband μισθός

salon n
καθιστικό

salpeterzuur n
1. een sterk zure chemische verbinding met de formule HNO₃ of een waterige oplossing daarvan νιτρικό οξύ

samarium n
1. scheikundig element met symbool Sm en atoomnummer 62 σαμάριο

samen adv
μαζί

samenleving /'samənlevɪŋ/ n
1. een bevolking die een sociaal geheel vormt κοινωνία

samenstellen v
1. meerdere uitgekozen zaken tot een geheel maken συνθέτω

samenstelling n
1. de onderdelen waaruit iets bestaat μείγμα
2. een woord dat gevormd is door twee of meer onafhankelijke woorden aan elkaar te koppelen σύνθετο

samenvatting /ˈsaːməvɑtɪŋ/ n
1. een beknopte beschrijving van een inhoud περίληψη

samenwerken v
1. met een of meer aan hetzelfde werken συνεργάζομαι

samenwerking n
1. het samenwerken van meerdere personen συνεργασία

samenzweren /ˈsamə(n)ˌzʋɪːrə(n)/ v
1. geheimelijk met anderen samenwerken ten nadele van een derde partij συνωμοτώ

samoerai /ˈsɑmuˌrɑɪ/ n
1. een lid van de vroegere Japanse krijgsstand σαμουράι

sanctie /'sɑŋksi/ n
1. strafmaatregel κύρωση

sandaal /sɑnˈdal/ n
1. schoeisel πέδιλο

sandwich n
σάντουιτς

sangria n
1. een Spaanse licht-alcoholische drank σανγκρία

sap n
1. plantenvocht χυμός

sappig adj
1. vol met sap χυμώδης

sarcasme n
1. σαρκασμός

sarcofaag /sɑr.ko.ˈfax/ n
1. een stenen doodskist σαρκοφάγος

sardien n
1. Sardina pilchardus, klein zilverkleurig haringachtig visje σαρδέλα

satanisme n
σατανισμός

satire n
Σάτιρα

sauna /'saʊna/ n
1. een ruimte waarvan de temperatuur verhoogd wordt, zodat het lichaam begint te zweten (een zweetbad) σάουνα

saus /sɑu̯s/ n
een vloeibare substantie die meestal over een gerecht wordt gedaan of ernaast wordt gegeten voor extra smaak σάλτσα

saxofoon /sɑkso'fon/ n
1. een metalen blaasinstrument met een enkel riet σαξόφωνο

scalpel /skɑl'pɛl/ n
1. een bijzonder scherp, na gebruik weg te gooien mesje dat o.a. gebruikt wordt bij medische operaties μαχαιρίδιο

scandium n
1. scheikundig element met symbool Sc en atoomnummer 21 σκάνδιο

scanner n
ανιχνευτής

scenario /se.ˈna.ri.jo/ n
1. een kort uitgewerkt schema voor de handeling van een dramatisch werk σενάριο

scepter n
1. sierlijk bewerkte staf, symbool voor het gezag van een regerende vorst σκήπτρο

schaaf n
1. een werktuig om hout glad, vlak of dunner te maken πλάνη ροκάνι ρυκάνη

schaafwond n
γρατζουνιά

schaak n
2. het schaakspel als zodanig σκάκι

schaakbord /ˈsxagbɔrt/ /ˈsχagbɔrt/ n
1. een vierkant bord met 64 donkere en lichte vakjes waarop schaak gespeeld wordt σκακιέρα

schaakmat adv
ματ

schaakspel n
1. een spel met verschillende stukken op een schaakbord σκάκι

schaakstuk /ˈsxakstʌk/ n
1. een onderdeel van het schaken dat over het schaakbord bewogen wordt. πεσσός

schaal n
2. buitenkant van een ei of vrucht κέλυφος
3. verhouding van de grootte tussen een model en een echt voorwerp έκταση
4. bepaalde ijking op een grafiek , as of eenheid έκταση

schaaldier /sxaːldir/ n
1. een dier met een schaal als uitwendig skelet μαλακόστρακο

schaambeen n
1. εφήβαιο

schaamte /'sxa:m.tə/ n
1. eerste betekenisomschrijving ντροπή

schaap /sxap/ n
1. Ovis aries, een holhoornige herkauwer waarvan de gedomesticeerde soort wol levert πρόβατο

schaapherder n
βοσκός

schaar n
1. gereedschap waarbij een tweetal langs elkaar snijdende messen een rechte of strakke snede maakt ψαλίδι

schaars /sxars/ adj
1. weinig in aantal of hoeveelheid σπάνια

schaarste /'sxarstə/ n
1. eerste betekenisomschrijving έλλειψη

schaats n
1. een ijzer dat onder de schoenen wordt gebonden of aan de schoenen is vastgemaakt, om zich daarmee over het ijs te verplaatsen παγοπέδιλο

schacht /ˈsxɑxt/ n
1. (holle) buis πηγάδι

schade /ˈsxadə/ n
1. geheel van beschadigingen ζημιά

schadelijk /ˈsxadələk/ adj
1. schade toebrengend βλαβερός

schaden /sxadə/ v
1. iets of iemand schade toebrengen βλάπτω

schaduw /ˈsxaː.dyu̯/ n
1. een slechts door indirect zonlicht beschenen oppervlak σκιά ίσκιος

schakering /sxa'kerɪŋ/ n
1. tint απόχρωση

schandaal n
1. een zaak die iemand in opspraak brengt en waarvan mensen schande spreken σκάνδαλο

schandpaal n
1. een paal op een plein, waaraan mensen bij wijze van straf werden vastgemaakt om vernederd te worden door de omstaanders κύφωνας

schansspringen n
1. een wintersport waarbij op skis van een helling (de schans) gesprongen wordt. Het doel daarbij is om zowel zo ver als zo mooi mogelijk te springen Άλμα με σκι

schap n
1. een plank om iets op te zetten ράφι

schapenvlees n
1. het vlees van een schaap [[πρόβειο]] [[κρέας]]

schat n
1. verzamelde rijkdom θησαυρός

schatten /'sxɑtə(n)/ /'sχɑtə(n)/ v
2. benaderen van een waarde εκτιμώ

schaven v
1. gladmaken door middel van een schaaf. πλανίζω

schavot /sxa'vɔt/ n
1. een verhoging voorzien van een galg of een valbijl waar veroordeelden terechtgesteld worden ικρίωμα

schede n
1. een houder waarin men een zwaard of mes kan steken θήκη θηκάρι

schedel /'sχedəl/ n
κρανίο

scheen n
1. voorkant van het onderbeen van de mens tussen de knie en de enkel αντικνήμιο

scheenbeen /ˈsxenben/ n
καλάμι

scheepswerf n
1. (scheepvaart) een werkgebied ναυπηγείο

scheermes /sxeːrmɛs/ /sχɪːrmɛs/ n
1. een bijzonder scherp mes waarmee men zich kan scheren ξυράφι

scheet /sxet/ /sχet/ n
1. gasontlading uit de darm πορδή

scheidsrechter /'sxɛɪtsrɛxtər/ n
1. iemand die tijdens een spel de spelregels toepast διαιτητής

scheikunde n
1. wetenschap χημεία

scheikundig adj
1. dat wat tot de scheikunde behoort, volgens de scheikunde χημικός

scheikundige n
χημικός

schelden /sxɛldə(n)/ v
1. krenkende of beledigende woorden uitspreken op heftige of ruwe toon βρίζω

schelp /sxɛlp/ n
1. een uit kalk (calciet en/of aragoniet) en andere mineralen bestaand, gewoonlijk uitwendig skelet, dat door een weekdier (stam der Mollusca) wordt aangemaakt όστρακο

schelvis n
1. belangrijke kabeljauwachtige consumptievis βακαλάος

schema n
σχήμα

schemering /ˈsxeməˌrɪŋ/ n
1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt λυκόφως

schenden /sxɛndə(n)/ v
1. iets niet in acht nemen παραβιάζω

schending n
1. het schenden van iets παραβίαση

schep /sxɛp/ n
1. werktuig φτυάρι

schepen n
1. ambt δημοτικός σύμβουλος

scheppen v
1. het doen ontstaan uit niets δημιουργώ

schepping n
1. iets nieuws dat uit het niets gemaakt is πλάση

schepsel n
1. creatuur; iets dat gemaakt is δημιούργημα

scheren /sxeːrə(n)/ /sχɪːrə(n)/ v
1. met een schaar of mes de huid van haar ontdoen ξυρίζω
2. zich de baard kort afsnijden ξυρίζω

scherp adj
1. goed snijdend κοφτερός

scherpschutter n
ελεύθερος σκοπευτής

scherpte n
οξυδέρκεια

schets /sxɛts/ n
σκίτσο

schetsen /'sxɛt.sə(n)/ v
1. met een minimum van pennenstreken een voorlopige en gewoonlijk uitwisbare afbeelding van iets maken ιχνογραφώ
2. in overdrachtelijke zin: een korte maar rake beschrijving van iets geven ιχνογραφώ

scheurbuik n
σκορβούτο

scheuren /sxʏːrə(n)/ v
1. in twee of meer delen trekken σκίζω

schier adv
σχεδόν

schiereiland /ˈsxirɛilɑnt/ n
1. een landmassa die voor het grootste deel door water omgeven wordt, en slechts op (relatief) smalle verbinding heeft met het vasteland. χερσόνησος

schieten /ˈsxi.tə(n)/ /ˈsχi.tə(n)/ v
1. een projectiel afvuren met een wapen πυροβολώ

schietgraag adj
1.iemand die snel een vuurwapen wil gebruiken αψίθυμος

schiften v
κόβω

schijf n
1. een plat en rond voorwerp δίσκος

schijfrem n
1. een rem, waarbij op de as van het af te remmen toestel een schijf meedraait, die door middel van remblokken afgeremd kan worden. δισκόφρενο

schijnen /'sxɛɪ.nə(n)/ v
1. zich voordoen, vaak op bedrieglijke wijze λάμπω
2. naar verluidt λάμπω
3. straling uitzenden λάμπω

schijnheilig /sxɛɪ̯nˈhɛɪ̯lɪx/ /sxɛːnˈhɛːləx/ /sχɛɪ̯nˈhɛɪ̯ləχ/ adj
1. tegen beter weten in de schijn van goedheid of onschuld ophoudend αγιοφανής

schijt /sxɛɪt/ n
1. vaste uitwerpselen σκατά

schijten /sxɛɪtə(n)/ /sxɛːtə(n)/ /sχɛɪtə(n)/ v
1. poepen χέζω

schil n
φλοιός

schild /sxɪlt/ n
ασπίδα

schilder n
1. een kunstenaar die geschilderde afbeeldingen maakt ζωγράφος

schilderen v
1. een kunstwerk vervaardigen door met verf een beeld op een oppervlak te maken απεικονίζω
2. een bouwwerk of voorwerp van een beschermend laag verf voorzien απεικονίζω

schilderij /ˌsxɪldə'rɛː/ /ˌsχɪɫdə'rɛɪ/ n
1. een met verf op doek of andere achtergrond gemaakte afbeelding ζωγραφιά

schildknaap n
υπηρέτης

schildpad n
1. een reptiel waarvan het lichaam omsloten wordt door een verhard rug- en buikschild χελώνα

schilfer n
1. een vliesdun loskomend stukje materiaal λέπι

schillen v
1. de schil van een vrucht verwijderen ξεφλουδίζω

schimmel /ˈsxɪməl/ n
1. een paardenras met een grotendeels witte vacht met fijne grijze of blauwige tekening μούχλα
2. een zwamsoort of substantie die op dode of levende organismen groeit. μούχλα

schimmels /ˈsxɪməls/ n
1. μύκητας

schip /sxɪp/ n
1. een groot vaartuig voor de verplaatsing over water καράβι σκάφος πλοίο

schipbreuk /sxɪbrøk/ n
1. een gebeurtenis waarbij een schip zinkt of op de klippen loopt ναυάγιο

schisma n
σχίσμα

schizofrenie /sxɪtsofre'ni/ n
1. een chronische geestesziekte met perioden van verwardheid en psychose σχιζοφρένεια

schoen /sxun/ n
1. schoeisel, bekleedsel om de voet warm te houden en te beschermen παπούτσι υπόδημα

schoener n
1. een 18e eeuws langsgetuigd zeilschip met oorspronkelijk 2, maar later ook meer masten γολέτα

schoenlapper n
1. iemand die als vak schoenen repareert τσαγκάρης

schoenmaker n
τσαγκάρης

schoenveter n
1. een veter om een schoen of laars open of dicht te rijgen κορδόνι

schoenzool /'sxunzol/ n
1. zool van een schoen σόλα

schokdemper n
1. mechanisme om schokken te dempen αμορτισέρ

schol n
1. Pleuronectus platessa, een zeer gewilde consumptievis γλωσσάκι

scholen /ˈsxolə(n)/ v
1. aan een opleiding onderwerpen εκπαιδεύω

scholier /sxoˈlir/ n
1. iemand die basisonderwijs of voortgezet onderwijs volgt μαθητής

schommel n
1. een hangend speeltuig bestaande uit touw en een zitje κούνια

schommelstoel /ˈsxɔməlstul/ n
1. een stoel, gewoonlijk op gebogen staanders, waarop men heen en weer kan schommelen κουνιστή καρέκλα

schoof n
1. bundel aren δεμάτι
2. wiskundige structuur δεμάτι

school /sxoːl/ /sxoːɫ/ /sχoːɫ/ n
1. een onderwijsinstelling waar les wordt gegeven aan leerlingen σχολείο
2. een zwemmende groep gelijksoortige vissen σχολείο

schoolbord n
μαυροπίνακας

schools /sxols/ /sχo̝ɫs/ adj
1. zoals op school σχολικός

schoon /sxoːn/ adj
1. mooi ωραίος
2. proper καθαρός

schoonbroer /ˈsxombruːr/ n
1. de echtgenoot van iemands broer of zus, of de broer van iemands echtgenoot of echtgenote. γαμπρός

schoondochter n
1. de vrouw van een zoon of dochter νύφη

schoonheid /'sxon.ɦɛjt/ n
1. de hoedanigheid prachtig en aantrekkelijk te zijn ομορφιά

schoonheidsfout n
1. klein foutje ατέλεια

schoonheidsspecialiste n
1. iemand die het uiterlijk van iemand verzorgd αισθητικός

schoonheidswedstrijd n
διαγωνισμός ομορφιάς

schoonmoeder /ˈsxonmudər/ n
1. de moeder van de huwelijkspartner πεθερά

schoonvader /ˈsxomvadər/ n
1. de vader van de huwelijkspartner πεθερός

schoonzoon n
1. de man van een dochter of zoon γαμπρός

schoonzus /ˈsxonzʉs/ n
1. de echtgenote van iemands broer of zus, of de zus van iemands echtgenoot of echtgenote. νύφη

schoonzuster n
1. de echtgenote van broer of zus, of de zus van de echtgenoot of echtgenote νύφη

schoorsteen /ˈsxorsten/ n
1. rookkanaal boven een stookplaats καπνοδόχος

schoorsteenveger n
1. een persoon wiens werk het verwijderen van roet uit schoorstenen is καπνοδοχοκαθαριστής

schop /sxɔp/ n
2. een graafwerktuig φτυάρι

schoppen /'sxɔ.pə(n)/ v
1. een trap geven πατώ

schorpioen n
1. geleedpotige, behorende tot de klasse der spinnen, die een gifangel bezit σκορπιός

schors /sxɔrs/ n
1. buitenste laag van planten en bomen φλοιός

schort n
1. een lap stof die voorgebonden wordt gewoonlijk rond de middel om de kleding te beschermen bij huishoudelijke taken zoals het koken of schoonmaken ποδιά

schot /sxɔt/ n
1. afvuren βολή

schotel n
3. kop en schotel πιατάκι

schouder n
1. gewricht dat een arm met de romp verbindt ώμος

schouderblad n
1. het vlakke driehoekige bot dat de achterzijde van de schouder vormt ωμοπλάτη

schreeuw /sxreu̯/ /sχrɪːu̯/ n
1. een luide (uit)roep κραυγή

schreeuwen /ˈsxreːʋə(n)/ v
1. luid en geforceerd gebruik van het stemgeluid ουρλιάζω

schrift /srɪft/ /sxrɪf/ /sxrɪft/ n
1. een dun boekje met lege bladzijden om in te schrijven σημειωματάριο
3. de letter- en cijfertekens van een taal γραφή
4. de lettersoort gebruikt in boeken, teksten en inscripties γραφή

schrijfmachine n
1. een mechanisch apparaat, voorzien van druktoetsen waarmee schrifttekens op papier gezet kunnen worden γραφομηχανή

schrijfster /ˈsrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛɪ̯fstər/ /ˈsxrɛːfstər/ n
1. een persoon van het vrouwelijk geslacht die op professionele manier boeken of verhalen schrijft συγγραφέας

schrijn /sxrɛɪn/ /sçrɛːn/ n
kistje βωμός

schrijnwerker n
μαραγκός

schrijven /ˈsxrɛ(i)və(n)/ v
1. tekst in tekens vastleggen γράφω

schrijver /ˈs(x)rɛɪvər/ n
2. een persoon die beroepsmatig schrijft συγγραφέας
1. een persoon die schrijft συγγραφέας

schrikkeljaar n
1. een jaar met 366 dagen δίσεκτο έτος

schrikken /'sxrɪkə(n)/ v
1. een schokkende verrassing ondergaan τρομάζω

schroef n
1. een voorwerp dat wordt gebruikt om andere voorwerpen vast te zetten βίδα
2. een werktuig met twee of meer gebogen bladen die door draaiing een schip of vliegtuig voortbewegen έλικα
3. een sprong met een draai om de lengteas προπέλα

schroevendraaier n
1. een werktuig om schroeven vast of los te draaien κατσαβίδι

schub /sxʏp/ n
1. een van meerdere overlappende plaatjes van keratine die aan een kant vastzitten en zo een oppervlak bedekken λέπι

schudden /ˈsxʏdə(n)/ v
1. snel heen en weer bewegen om iets te mengen σείω

schuim /sxʌʏm/ n
1. iets dat veel luchtbellen bevat αφρός

schuimen v
αφρίζω

schuin adj
1. niet-loodrecht λοξός

schuld /sxʏlt/ n
1. een geldbedrag dat ondanks de verplichting daartoe niet betaald wordt χρέος
2. een verantwoordelijkheid die iemand wordt toegeschreven voor een laakbare gebeurtenis of toestand ενοχή

schuldig /'sxɵldəx adj
ένοχος

schurk /sxɵrk/ n
1. een persoon die kwaad bedrijft κάθαρμα

schuur /sxyːr/ /sχyːr/ n
1. een opslagplaats bij het huis αχυρώνας

scouting /ˈskɑutɪŋ/ n
1. scouting προσκοπισμός

scrotum n
1. όσχεο

sculptuur /skʏlpˈtyr/ n
1. beeldhouwwerk γλυπτική

scène n
σκηνή

seaborgium n
1. scheikundig element met symbool Sg en atoomnummer 106 σιμπόργκιο

seconde n
1. SI-grondeenheid van tijd δευτερόλεπτο
5. een interval met een toonafstand δευτερόλεπτο

secretaresse /səkrəta'rɛsə/ n
vrouw γραμματέας

secretaris /səkre'tarəs/ n
1. functie in organisatie γραμματέας

seculier adj
1. niet aan de religie gebonden κοσμικός

secundair /səkʏnˈdɛːr/ adj
δευτερεύων

sedentair adj
καθιστικός

segment n
1. onderdeel τμήμα

seismograaf n
1. een toestel dat beweging en of trillingen van de aardkorst waarneemt en registreert σεισμογράφος

seismologie n
1. de wetenschap van de aardbevingen σεισμολογία

seizoen /sɛɪ̯.ˈzun/ /sɛː.ˈzun/ n
1. één van de vier periodes waarin het jaar verdeeld wordt εποχή
2. een jaarlijks terugkerende periode σεζόν

sekse n
1. sekse Φύλο

seksualiteit n
σεξουαλικότητα

seksueel /sɛksy'el/ adj
1. op de geslachtsdrift betrekking hebbend σεξουαλικός

seksueel overdraagbare aandoeningen abbreviation
1. ziekten die vooral worden overgedragen door seksueel contact. σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

seksuologie /ˌsɛksʏwolo'ɣi/ n
σεξολογία

sekte /ˈsɛktə/ n
1. een religieuze groepering die opziet naar een bepaald mens als leider σέχτα

selderie n
1. tuinkruid, vergelijkbaar met peterselie, maar dan met een veel sterkere smaak σέλινο

selderij n
1. Apium graveolens var secalinum, een kruid vergelijkbaar met peterselie, maar dan met een sterkere smaak σέλινο

selectief adj
1. uitkiezend εκλεκτικός

seleen n
1. Scheikundig element met symbool Se en atoomnummer 34 σελήνιο

selenium n
σελήνιο

semester n
een half jaar εξάμηνο

senator n
γερουσιαστής

seniel /seˈnil/ adj
1. aan de ouderdom eigen, door de ouderdom afgetakeld ξεμωραμένος

senioriteit n
αρχαιότητα

september /sɛpˈtɛmbər/ n
1. de negende maand van het jaar Σεπτέμβριος

seraf /ˈserɑf/ n
1. σεραφείμ

serafijn /seraˈfɛin/ n
1. σεραφείμ

serendipiteit n
1. τυχαιότητα

sereniteit n
1. het helder en kalm zijn γαλήνη

sergeant n
1. een rang onder de onderofficieren λοχίας

serie n
1. een aantal elementen op volgorde σειρά

sering /sə.'rɪŋ/ n
πασχαλιά

serpent n
1. een slang φίδι

server n
1. een computer die diensten verleent aan andere programma's εξυπηρετητής

servet /sɛrˈvɛt/ n
1. een doek die men aan tafel gebruikt om er de mond en vingers mee af te vegen πετσέτα

sesam n
1. een uit Afrika afkomstige plant uit de familie Pedaliaceae σουσαμιά

sesamolie n
σησαμέλαιο

set n
1. verzameling σετ

sfeer n
1. de gedachten en gevoelens die de gemoederen bezighouden ατμόσφαιρα

sfincter n
σφιγκτήρας

sfinx n
1. σφίγγα

shampoo /ˈʃɑm.po/ n
1. een product, meestal in vloeibare vorm, dat bedoeld is om het haar te wassen. σαμπουάν

sherry n
1. een Spaanse versterkte wijn σέρι

shiitake n
1. σιτάκε

shock /ʃɔk/ n
1. een toestand die ontstaat door acute te geringe bloedtoevoer naar weefsels door ondervulling van het slagaderlijk systeem κλονισμός

sic adv
1. het staat zo letterlijk in de brontekst αυτολεξεί

sidderaal n
1. Electrophorus electricus, een grote aalachtige vis die zware stroomstoten kan afgeven ηλεκτροφόρο χέλι

sieren v
διακοσμώ

sigaar n
πούρο

sigaret /sɪɣɑˈrɛt/ /sɪʝɑˈrɛt/ n
in papier gerolde tabak τσιγάρο

signaal /sɪɲˈaːl/ n
1,2,3,4,5,6. vorm van informatie σήμα

silhouet n
σιλουέτα

silicium n
1. Scheikundig element met symbool Si en atoomnummer 14 πυρίτιο

simpel /sɪmpəł/ adj
1. zonder veel complicaties απλός

simultaan adj
1. gelijktijdig ταυτόχρονος

sinaasappel n
1. Vrucht van de sinaasappelboom πορτοκάλι

sinaasappelsap n
1. een vruchtensap die uit sinaasappels bereid is χυμός πορτοκαλιού

sinds preposition
1. sedert, vanaf het moment dat από

sinecure n
1. makkelijk baantje, taak αργομισθία

sint-jakobsschelp n
1. Pecten jakobeus χτένι

sint-janskruid n
Βάλσαμο

sinus n
Ημίτονο ημίτονο

sirene n
1. een toestel om een akoestisch alarmsignaal weer te geven σειρήνα

siroop /siro:p/ n
σιρόπι

sitar n
1. σιτάρ

situatie /sity'waː(t)si/ n
1. hoe de zaken er voorliggen κατάσταση

sjabloon /ʃɑ'blo:n/ n
πρότυπο

sjalot n
1. een kleine uiensoort ασκαλώνιο

sjasliek n
1. aan een spit geroosterde stukjes vlees en paprika σασλίκ

sjerp n
1. een brede, gekleurde band die vaak gedragen wordt als een waardigheidsteken ζώνη

sjiisme n
Σιίτες

skateboard n
σκέιτμπορντ

skelet /skəˈlɛt/ n
1. samenstel van onderdelen dat het lichaam stevigheid geeft σκελετός

ski n
σκι

skiën v
1. zich over sneeuw voortbewegen op twee aan de voeten bevestigde lange latten χιονοδρομώ

skiër /skiər/ n
1. een mannelijk iemand die aan skiën doet σκιέρ

sla /sla/ n
in te delen en na te kijken vertalingen marouli

slaaf /slaːf/ n
1. een persoon die het bezit is van een ander δούλος

slaap /slap/ n
1. periode van inactiviteit ύπνος
3. zijvlak van het hoofd κρόταφος

slaapkamer n
1. een kamer die gebruikt wordt om in te slapen κρεββατοκάμαρα κρεβατοκάμαρα

slaapzak n
υπνόσακος

slachten /slɑxtə(n)/ v
1. een dier doden voor het vlees of als offer μακελεύω

slachter n
σφαγέας

slachthuis /ˈslɑx.hœːs/ /ˈslɑxt.ɦœːs/ /ˈslɑχ.tœʏ̯s/ n
1. een bedrijf waar dieren geslacht worden σφαγείο

slachting n
2. σφαγή

slachtoffer n
2. iets of iemand die kwalijke gevolgen ondervindt van een gebeurtenis θύμα
1. een dier dat gedood wordt als offer voor een godheid θύμα
3. in het bijzonder iemand die om het leven komt ten gevolge van een gebeurtenis θύμα

slagader n
1. een ader die van het hart af stroomt αρτηρία

slagen /ˈslaːɣə(n)/ /ˈslaːχə(n)/ v
2. het examen succesvol beëindigen περνάω

slager /ˈsla.ɣər/ n
1. een verkoper van vlees χασάπης

slagerij n
1. Het bedrijf van een slager κρεοπωλείο

slaghout /'slɑxhɑut/ n
1. ρόπαλο

slagroom n
σαντιγί

slagschip n
1. oorlogsbodem θωρηκτό

slagveld /ˈslaxfɛlt/ n
1. een gebied waarop een militair treffen tussen twee legers plaatsvindt of plaatsgevonden heeft πεδίο μάχης

slak n
1. een buikpotig weekdier (huisjesslak) σαλιγκάρι
1. een buikpotig weekdier (wijngaardslak) σαλιγκάρι

slang /slɑŋ/ n
1. een reptiel met een relatief lang lijf en een vaak glad lichaam zonder ledematen φίδι

slank /slɑŋk/ adj
λεπτός

slapeloosheid n
αϋπνία

slapen /slapə(n)/ v
1. Lichamelijke toestand κοιμάμαι κοιμούμαι

slaperig /ˈsla.pə.rəx/ /ˈsla.pə.rəχ/ /ˈsla.pə.rɪx/ adj
1. behoefte tot slaap vertonend νυσταγμένος νυσταλέος

slavernij n
1. een toestand waarin de ene mens het eigendom van de ander is δουλεία

slavin n
δούλος

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ adj
1. niet goed κακός

slecht /slɛxt/ /slɛçt/ adv
1. niet goed κακώς

slechts adv
1. alleen maar, vervoeging van slecht μόνο

slee n
1. een voertuig dat wordt voortgetrokken en dat voorzien is van twee glijders έλκηθρο

sleepboot n
1. een krachtige boot die andere vaartuigen versleept ρυμουλκό πλοίο

slepen v
1. trekkend over de grond of het wateroppervlak verplaatsen ρυμουλκώ

sleper n
1. sleepboot ρυμουλκό πλοίο

sleutel /sløːtəl/ /sløːtəɫ/ /ˈslø.tɔɫ/ n
1. een instrument waarmee een slot geopend of gesloten kan worden κλειδί
4. een aanwijzing of code waarmee een raadsel kan worden opgelost, een geheim(-schrift) ontcijferd, een cijferslot geopend of toegang kan worden verkregen κλειδί

sleutelgat /ˈsløtəɫχɑt/ /ˈsløːtəlɣɑt/ n
1. een gat in een slot waardoor een sleutel moet worden gestoken om hem te openen κλειδαρότρυπα

sleutelhanger /ˈsløtəɫˌɦɑŋər/ n
1. ring om sleutels aan te hangen, vaak voorzien van een logo of label. κλειδοθήκη

slijm /slɛɪm/ n
1. een kleverige stof die door slijmvliezen uitgescheiden wordt βλέννα

slijmvlies n
βλεννογόνος

slijpsteen n
ακόνι

slikken /'slɪkən/ v
1. de slokdarm in καταπίνω
2. verdragen καταπίνω

slim /slɪm/ adj
1. intelligent, snel van begrip έξυπνος

slingeren v
ταλαντεύομαι

slippen /slɪpə(n)/ v
1. door gladheid over de weg schuiven γλιστρώ

slissen v
1. foutieve uitspraak van de letter s ψευδίζω

slokdarm n
οισοφάγος

sloot /sloːt/ n
1. smal watergang om of tussen weilanden τάφρος

sloperij /slopə'rɛi/ n
1. sloopbedrijf μάντρα

slot /slɔt/ n
1. mechanisme waarmee in combinatie met een sleutel een deur of een raam kan worden afgesloten κλειδαριά

slotenmaker n
κλειδαράς

slotgracht n
1. τάφρος

slow motion n
1. film met vertraagde beelden αργή κίνηση

sluier n
πέπλος

sluis n
υδατοφράκτης

sluiten v
1. toedoen, dichtmaken κλείνω

sluiter /ˈslœʏ̯.tər/ /ˈslœː.tər/ n
1. een element van een fotocamera διάφραγμα

slurf n
προβοσκίδα

smaak n
1. zintuig waarmee men mee proeft γεύση
3. bepaalde subjectieve voorkeur γεύση

smakelijk adj
1. goed van smaak zijnd of van een goede smaak genietend νόστιμος

smakeloos adj
άγευστος

smal adj
στενός

smaragd n
σμαράγδι

smartengeld /ˈsmɑrtə(n)xɛlt/ n
1. financiele vergoeding voor geleden leed αμοιβή

smeergeld n
δωροδοκία

smeersel n
αλοιφή

smeken /smekə(n)/ v
1. nederig om een gunst verzoeken ικετεύω

smelten v
1. van vaste in vloeibare vorm overgaan λιώνω

smeltkroes /ˈsmɛltkrus/ n
1. χωνευτήρι

smeulen /ˈsmø.lə(n)/ v
1. zacht en langzaam branden zonder vlammen καίω χωρίς φλόγα
2. verborgen aanwezig zijn καίω χωρίς φλόγα

smid n
1. iemand die gloeiend metaal bewerkt met een hamer op een aambeeld σιδεράς

smoking n
σμόκιν

smokkelaar n
λαθρέμπορος

smurf n
1. stripfiguur in de vorm van een blauwe kabouter met een wit mutsje στρουμφάκι

snaar /snar/ n
1. een lang zeer dun rond en flexibel voorwerp χορδή

snaarinstrument n
1. muziekinstrument met snaren έγχορδο

snavel /ˈsnavəɫ/ n
1. een bek van een vogel ράμφος

snee /sne/ n
1. inkeping gemaakt door het snijden met een mes of ander scherp voorwerp κόψιμο
2. een afgeneden plak, meestal van brood κόψιμο

sneeuw /sneʊ̯/ /sneːβ̞/ /snɪːβ̞/ n
1. in kristallen bevroren water χιόνι

sneeuwbal /ˈsneʊ̯bɑl/ /ˈsnɪːwbɑɫ/ n
1. een tot een bal samengepakte hoeveelheid sneeuw, vaak bedoeld voor een speels sneeuwballengevecht χιονόμπαλα

sneeuwen v
1. het vallen van hemelwater onder de vorm van sneeuwvlokken χιονίζει

sneeuwjacht /'snewjɑxt/ n
1. sneeuwval bij harde wind χιονοθύελλα

sneeuwklokje n
1. Galanthus nivalis, een vroegbloeiend bolgewas met witte bloempjes λευκόιο

sneeuwman n
1. een pop die gemaakt is van sneeuw χιονάνθρωπος

sneeuwpop n
1. een pop die gemaakt is van sneeuw χιονάνθρωπος

sneeuwschuiver /ˈsneʊ̯.sxœː.vər/ /ˈsneːβ̞.sxœː.vər/ /ˈsnɪːβ̞.sχœʏ̯.vər/ n
2. een voertuig dat is uitgerust met een mechaniek waarmee het sneeuw kan verplaatsen εκχιονιστήρας

sneeuwstorm /'snew.stɔrm/ n
χιονοθύελλα

sneeuwvlok /'snewvlɔk/ n
1. een kleine massa aaneengehechte sneeuwkristallen νιφάδα

snel /snɛɫ/ adj
γρήγορος

snelheid n
1. de verandering in de tijd van de plaats van een voorwerp ταχύτητα

snijbiet n
σέσκουλο

snijden /ˈsnɛɪdə(n)/ v
1. met een scherp voorwerp in stukken delen κόβω

snijselderij n
σέλινο

snobisme n
1. verwaandheid ακαταδεξιά

snoeien /ˈsnujə(n)/ v
1. planten terugbrengen op gewenste lengte κλαδεύω

snoeischaar /ˈsnujsxar/ /ˈsnujsχar/ n
1. een stevige, korte schaar voor het snoeien van planten, struiken e.d. κλαδευτήρι

snoek n
1. een roofvis die in zoete wateren voorkomt τούρνα

snoep /snup/ n
1. een meestal grotendeels van suiker vervaardigde lekkernij ζαχαρωτό

snor n
1. beharing μουστάκι

snot /snɔt/ n
1. een slijmerige afscheiding uit de neusholte μύξα

snuit n
1. ρύγχος

snurken /ˈsnʏrkə(n)/ v
1. ademen met een niet goed geopende luchtpijp, waardoor een rochelend geluid ontstaat ροχαλίζω

sociaal /soʃal/ adj
1. betrekking hebbend op de menselijke samenleving κοινωνικός
2. geneigd om in groepen te leven κοινωνικός
3. gevoel hebbend voor de nood van de medeleden van de samenleving κοινωνικός

sociologie n
1. wetenschap κοινωνιολογία

socioloog n
κοινωνιολόγοσ

sociëteit /so.si.e.'tɛit/ abbreviation
1. een gezelligheidsvereniging σύλλογος

soennisme n
Σουνίτες

soep /sup/ n
1. een vloeibaar gerecht σούπα

soepel /'supəł/ adj
1. gemakkelijk buigend en zich aanpassend ελαστικός
2. weinig problemen ondervindend ελαστικός

soevereiniteit n
κυριαρχία

software n
1. de verzamelnaam voor besturings- en toepassingsprogramma's, voornamelijk voor de computer λογισμικό

sok n
1. kous die tot net boven de enkel komt κάλτσα

soldaat /sɔlˈdaːt/ n
1. militair van lage rang στρατιώτης

soldeerlamp n
1. brander waarmee men kan solderen καμινέτο

soldeersel n
1. metaalmengsel waarmee men συγκολλώ

solderen v
1. een door verhitting vloeibare tussenstof (het soldeer) aanbrengen tussen losse metaaldelen waardoor deze na afkoeling vast verbonden blijven συγκολλώ

solidariteit n
αλληλεγγύη

solo /ˈsolo/ n
σόλο

som /sɔm/ n
1. resultaat van een optelling άθροισμα

sommige indefinitePronoun
1. een onbepaald, meestal klein aantal μερικοί

songtekst n
στίχοι

soort /ˈsɔːrt/ n
2. een groep levende wezens die een bepaald aantal kenmerken gemeenschappelijk heeft en zich onderling voort kan planten είδος

soporatief /ˌsɔporaˈtif/ adj
1. soporeus, m.b.t. diepe slaap, bewusteloosheid υπνωτικό

sorry interjection
1. een informele verontschuldiging of excuses συγγνώμη

souvenir /suvəˈnir/ n
1. een klein geschenk tot aandenken ενθύμιο

spaak n
1. een staaf die de naaf en de velg van een wiel verbindt ακτίνα

spaakbeen /ˈspakbeɪn/ n
bot in de onderarm κερκίδα

spaghetti n
μακαρόνια

spanning /'spɑniŋ/ n
1. mechanische spanning καταπόνηση

spar n
2. benaming voor een naaldboom uit het geslacht Picea έλατο

sparen ˈspa.rə(n) v
1. geld niet uitgeven αποθηκεύω
3. ontzien αποθηκεύω

spatel n
1. spaan, lepel, e.d. met plat, bot uiteinde om mee te smeren σπάτουλα

spatie n
1. tussenruimte tussen twee woorden διάστημα

specerij n
1. een gedroogd plantendeel, anders dan een groen blad of stengel, dat als geur-, kleur- of smaakstof aan voedsel wordt toegevoegd καρύκευμα

specht n
1. Picidae, een middelgrote robuuste vogel δρυοκολάπτης

speciaal /spe.si.ˈjal/ /spe.ˈsjaːl/ /spe.ˈʃaːl/ adj
1. op een positieve manier anders dan het andere έκτακτος

specialist /ˈspesɪɑlɪst/ n
1. persoon die ergens veel verstand van heeft ειδικός
2. arts die een bepaald onderdeel van de geneeskunde beoefent ειδικός

specificatie n
1. specificatie προδιαγραφή

specificeren v
1. in details beschrijven προσδιορίζω

speeksel n
1. vocht dat in de mond vloeit uit de speekselklieren σάλιο

speelgoed /ˈspelɣud/ /ˈspelɣut/ /ˈspɪːɫχut/ n
1. één of meer voorwerpen voor kinderen om mee te spelen παιχνίδι

speelkaart n
τραπουλόχαρτο

speelplaats n
αυλή

speeltuin n
1. een omheinde plek grond met speelobjecten voor kinderen παιδική χαρά

speen n
1. rubber of plastic afsluiting op een zuigfles πιπίλα

speer /spɪːr/ n
1. een lange stok met een punt eraan, (werd) gebruikt voor de jacht of oorlogvoering ακόντιο λόγχη

spel n
1. een bezigheid ter ontspanning volgens vaste regels met elementen als competitie, behendigheid, inzicht en kans παιχνίδι

spelcomputer /'spɛl.kɔm.pju.tər/ n
1. een computersysteem dat specifiek gemaakt is om spellen op te spelen παιχνιδοκονσόλα

speld n
καρφίτσα

speldenprik /'spɛldə(n)prɪk/ n
2. kleine prikjes βελονιά

spelen /ˈspeːlə(n)/ v
παίζω

speleoloog /spelejo'lox/ n
1. holen en grotten onderzoeker σπηλαιολόγος

speler n
1. deelnemer aan een spel παίκτης
2. een partij παίκτης

spellen /ˈspɛlə(n)/ v
1. letters in de juiste volgorde plaatsen [[γράφω]] [[ορθογραφημένα]]

spelling /ˈspɛlɪŋ/ n
1. de al dan niet vastgelegde manier waarop de woorden van een taal geschreven worden ορθογραφία

spelonk n
1. een spleetvormige holte in een berg σπήλαιο

spelt n
1. een grove tarwesoort όλυρα

sperma /'spɛrma/ n
σπέρμα

sperwer n
1. Accipiter nisus, een kleine snelle roofvogel ξεφτέρι

spie n
1. spie σφήνα

spiegel n
1. voorwerp dat licht (en andere soorten elektromagnetische straling) weerkaatst. καθρέφτης κάτοπτρο

spier /spir/ n
1. een orgaan μυς

spietsen /'spitsə(n)/ v
1. ter dood brengen door doorboring met een spies ανασκολοπίζω

spijker n
1. een metalen pin waarmee twee voorwerpen door doorboring vast verbonden kunnen worden καρφί

spijt /spɛi̯t/ n
λύπη

spil n
3. de persoon die een centrale plaats inneemt επίκεντρο

spin n
1. dier αράχνη

spinazie n
1. Spinacia oleracea, een snelgroeiende, eenjarige bladgroente σπανάκι

spinnenkobbe n
1. dier αράχνη

spinnenkop n
1. dier αράχνη

spinnenweb n
1. een door een spin gemaakt net om insecten te vangen ιστός

spion n
κατάσκοπος

spionage n
1. de handeling van het spioneren κατασκοπία

spioneren v
1. voor concurrentie of vijand geheime informatie trachten te verwerven κατασκοπεύω

spiraal n
1. een kromme lijn έλικα

spiritueel adj
πνευματικός

spits adj
in een punt uitkomend μυτερός

spitsmuis n
1. Soricidae, klein muisachtig diertje met spitse snuit en korte poten νανομυγαλίδα

spleet /splet/ n
χαραμάδα

splinter /'splɪntər/ n
1. klein puntig scherfje ακίδα

splitsen /splɪtsə(n)/ v
1. in twee of meer delen uiteen gaan σχίζω
2. in twee of meer delen opdelen σχίζω

spoel n
1. een cilindrische vorm πηνίο
3. fotografische πηνίο

spons n
σφουγγάρι

spookschip n
1. een legendarisch schip dat zonder bemanning eeuwig blijft rondvaren πλοίο φάντασμα

spoonerisme n
1. verspreking door verwisseling van klanken van verschillende woorden παραδρομή γλώσσας

spoor n
1. twee met elkaar verbonden ijzeren staven waarover een trein rijdt τροχιά
2. spore σπόριο
7. metalen punt of getand wieltje aan de hiel van de rijlaars σπιρούνι

spoorweg n
σιδηρόδρομος

sport /spɔrt/ n
1. lichaamsbeweging άθλημα αθλητισμός

sporter n
1. beoefenaar van een sport αθλητής

spraak /sprak/ n
1. het vermogen om te spreken λόγος

spraakkunst n
1. een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal γραμμματική

spreektaal /sprektal/ n
1. de taal die men bij het gewone spreken gebruikt καθομιλουμένη

spreekwoord n
παροιμία

spreeuw n
1. Sturnus vulgaris, een middelgrote zangvogel ψαρόνι

spreken /ˈspreːkə(n)/ v
1. zich met behulp van de stem uiten μιλώ

springen /sprɪŋə(n)/ v
1. na zich tegen de zwaartekracht afgezet te hebben een korte vrije val door de lucht maken σαλτάρω πηδάω

sprinkhaan n
1. een insect van de Orthoptera-orde ακρίδα

sproet n
1. een bruin vlekje op de huid dat veroorzaakt wordt door ultraviolet licht φακίδα

sprong n
άλμα

sprookje n
παραμύθι

sprot n
παπαλίνα

spugen /'spy.ɣə(n)/ v
1. speeksel uit de mond doen uitschieten φτύνω

spuit /spœy̯t/ n
3. injectiespuit σύριγγα

spuwen /'spyʋə(n)/ v
φτύνω

squash n
σκουός

staak n
πάσσαλος

staakt-het-vuren n
1. een overeenkomst voorlopig een einde te maken aan de gevechtshandelingen εκεχειρία

staal n
1. een legering van ijzer en koolstof ατσάλι χάλυβας

staan /staːn/ v
1. zich in verticale toestand van rust bevinden στέκομαι

staart /start/ n
1. een verlengstuk van de ruggengraat bij sommige dieren ουρά
2. het achterste stuk van een vliegtuig of een auto ουρά

staartster n
κομήτης

staat /stat/ n
1. een land κράτος καθεστώς
1. een toestand καθεστώς κράτος

staatsburger n
1. πολίτης

staatsgreep n
1. illegale afzetting van een regering πραξικόπημα

staatshoofd n
1. iemand die in een staat het hoogste gezag bekleedt of personifieert επικεφαλής του κράτους

stabiel /sta'bil/ adj
1. standvastig, duurzaam ευσταθής

stabiliteit n
σταθερότητα

stad /stɑd/ /stɑt/ n
Woonplaats πόλη κωμόπολη κώμη πολίχνη

stadhuis /ˈstɑdhœːs/ /ˈstɑthœʏs/ /ˈstɑthœːs/ n
1. een gebouw waar de stadsdiensten gehuisvest zijn δημαρχείο

stadion n
στάδιο

stadium n
στάδιο

stadstaat /ˈstɑt.stat/ n
1. staatsvorm πόλη-κράτος

staf /stɑf/ n
1. een stok bedoeld voor ondersteuning of onderscheiding van een persoon ράβδος

staken /'stakən/ v
1. een werkonderbreking of (ludieke) actie houden voor betere arbeidsvoorwaarden of meer loon απεργώ

staking /'stakɪŋ/ n
1. het neerleggen van de werkzaamheden, meest uit protest of om verbeteringen af te dwingen απεργία

stal /stɑl/ n
1. ruimte bestemd voor de huisvesting van dier(en) σταύλος

stallen v
in een stal zetten σταβλίζω

stam /stɑm/ n
2. κορμός
4. φυλή φύλο

stamcel n
βλαστοκύτταρο

stamelen v
1. τραυλίζω

stamper n
2. vijzelstamper γουδοχέρι

stand /'stɑnt/ n
6. plaats op een tentoonstelling κιόσκι

standbeeld n
1. een kunstzinnige afbeelding vaak van een persoon in drie dimensies, meestal gehouwen in steen of gegoten in metaal άγαλμα

stap /stɑp/ n
1. het plaatsen van de ene voet voor de andere bij het gaan βήμα

stapel /ˈstapəl/ n
1. een gestructureerde hoop spullen στοίβα
3. een houten stokje ingeklemd tussen het boven- en onderblad van de klankkast van een snaarinstrument ψυχή

stappen /ˈstɑ.pə(n)/ v
1. een stap doen βηματίζω

start /stɑrt/ n
1. een begin ergens van αρχή

station /sta.ˈsʲɔn/ n
1. plaats waar voertuigen kunnen stoppen σιδηροδρομικός σταθμός

statistiek n
στατιστική

status /ˈstatʏs/ n
1. toestand θέση

status quo /statʏs'kwo/ n
1. de huidige stand van zaken καθεστώς

statutair adj
καταστατικός

stedeling n
αστός

steeds adv
1. voortdurend πάντα

steeg n
1. zeer smal straatje σοκάκι

steek /steːk/ n
3. een eenmalige doorvoering van een draad door een weefsel, meestal met behulp van een naald βελονιά

steekpenning n
1. geld betaald om een bevoorrechte behandeling te verkrijgen δωροδοκία

steelpan n
κατσαρόλα

steen /sten/ /steːn/ n
1. een harde stof, vaak op kiezel gebaseerd maar omvattende vele soorten λίθος πέτρα

steenarend n
1. vogel uit de familie der arendachtigen χρυσαετός

steenbok n
1. Capra ibex, in gebergte levende geitensoort met lange hoorns ίβηξ

steengroeve n
1. λατομείο

steenhouwer n
χτίστης

steenkool n
1. zwart-bruine stof die ontstaan is door plantenafzettingen en gebruikt wordt als energiebron λιθάνθρακας

steentijd /ˈstentɛit/ n
Εποχή του Λίθου

steenuil /ˈstenœʏ̯ɫ/ /ˈsteːnœːl/ n
1. kleine uil κουκουβάγια

steeplechase n
1. hardloopwedstrijd met hindernissen στιπλ

steiger n
2. werkvloerconstructie in de bouw σκαλωσιά

steil /stɛil/ /stɛːl/ adj
1. απότομος

stekelvarken n
1. een groot knaagdier met stekelige vacht ακανθόχοιρος

stelen /'stelən/ v
1. iets wegnemen van iemand en het zich wederrechtelijk toe-eigenen κλέβω

stelling n
1. een bewering die men als waarheid aangenomen wil zien worden θεώρημα

stelsel /stɛlsəl/ n
1. een geordend geheel, samenstel van delen σύστημα
2. een systeem σύστημα

stem /'stɛm/ n
1. het geluid dat door het trillen van de menslijke stembanden wordt geproduceerd φωνή ψήφος
2. het geluid dat een mens bij het spreken voortbrengt φωνή ψήφος
3. het geluid dat een mens bij het zingen voortbrengt φωνή ψήφος

stemband n
1. geluidvoortbrengende plooien in het strottenhoofd φωνητική χορδή

stemmen /stεmə(n)/ v
1. deelnemen aan een verkiezing ψηφίζω

stemvork /stɛmvɔrək/ n
1. stemvork διαπασών

steniging n
Λιθοβολισμός

step n
1. een vooral door kinderen gebruikt vervoermiddel op twee wielen dat door het afduwen met de voet aangedreven wordt πατίνι

ster /stɛr/ n
1. een hemellichaam, een gasbol die licht uitzendt door kernfusie αστέρι άστρο αστέρας άστερας αστήρ αστρί
2. een beroemdheid άστρο αστέρι

steradiaal n
στερακτίνιο

sterfbed /ˈstɛrvbɛt/ n
1. het bed waarop men sterft νεκρική κλίνη

sterfelijk adj
θανάσιμος

steriliseren v
1. iets vrij maken van micro-organismen στειρώνω
2. onvruchtbaar maken στειρώνω

steriliteit n
1. onvruchtbaarheid αγονία

sterkte /'stɛrktə/ n
1. de mate waarin iets sterk is δύναμη

sterrenkunde n
1. de wetenschap die de objecten in de ruimte bestudeert αστρονομία

sterrenkundige /stɛrən'kʏndəɣə/ n
αστρονόμος

sterrenstelsel n
γαλαξίας

sterrenwichelaar n
αστρολόγος

sterveling n
1. een sterfelijk wezen θνητός

sterven /stɛrvə(n)/ v
1. overgaan van levende toestand naar dode toestand πεθαίνω

stethoscoop /steto'skop/ n
1. een medisch instrument waarmee men geluiden in het lichaam kan beluisteren στηθοσκόπιο

steunen /'stønə(n)/ v
1. een deel van de last op zich nemen, hulp verlenen υποστηρίζω

steur n
1. Acipenser sturio στουριόνι οξύρρυγχος

stewardess n
αεροσυνοδός

stichten v
1. de grondslag voor iets leggen, iets instellen ιδρύω

stichting n
ίδρυμα

sticker n
αυτοκόλλητο

stickie /'stɪki/ n
1. marihuanasigaret γάρο

stiefmoeder /ˈstif.mu.dər/ /ˈstifmudər/ n
1. latere levenspartner van vader dan de eigen moeder μητριά

stiefvader n
1. de echtgenoot van iemands moeder, die niet de eigenlijke vader is πατριός

stier /stiːr/ n
ταύρος

stijfsel n
άμυλο

stijl /stɛi̯l/ n
1. handelswijze ύφος

stikstof /ˈstɪkstɔf/ n
1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal άζωτο

stil /stɪl/ adj
1. geen of weinig geluid producerend ακούνητος
2. onbeweeglijk ακούνητος
3. rustig, kalm ακούνητος

stilleven n
νεκρή φύση

stilte /'stɪl.tə/ n
σιωπή ησυχία

stimuleren v
1. maatregelen nemen om iets te bevorderen διεγείρω

stinkdier n
1. Mephitis mephitis, een marterachtig zoogdier dat als verdediging een sterk stinkende stof naar zijn belagers spuit μεφίτιδα

stipuleren v
καθορίζω

stoel /stul/ /stuɫ/ n
1. zitmeubel καρέκλα

stoelgang /'stulɣɑŋ/ n
2. κόπρανα

stoep /stup/ n
2. trottoir πεζοδρόμιο

stof /stɔf/ n
1. heel kleine deeltjes σκόνη

stofwisseling /'stɔfʋɪsəlɪɳ/ n
1. het geheel van chemische processen dat gepaard gaat met het in leven zijn van een wezen μεταβολισμός

stofzuiger /stɔfsœyɣər/ n
1. een elektrisch toestel dat stof en kleine deeltjes opzuigt ηλεκτρική σκούπα

stoichiometrie n
στοιχειομετρία

stok /stɔk/ n
βέργα

stom /stɔm/ adj
1. geluidloos άλαλος
2. niet in staat te spreken χαζός
3. dom χαζός

stommiteit n
een bijzonder onverstandige daad βλακεία

stomp /stɔmp/ adj
1. iets dat zijn scherpte verloren heeft αμβλύς

stoom n
ατμός

stoomboot n
1. een schip dat met behulp van stoom wordt voortbewogen ατμόπλοιο

stoomketel n
λέβητας

stoomlocomotief n
1. een locomotief die wordt aangedreven door een stoommachine ατμάμαξα

stoommachine n
1. een machine die door middel van stoom drijfkracht ontwikkelt ατμομηχανή

stoomschip n
1. een schip dat voortgedreven wordt middels een stoommachine ατμόπλοιο

stoottand n
1. een grote slagtand χαυλιόδοντας

stop /stɔp/ n
στάση

stopbord /'stɔbɔrt/ n
1. στοπ

stoplicht /ˈstɔplɪxt/ n
1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt φανάρι

stoppen v
3. doen halthouden τελειώνω
4. ophouden, ermee kappen τελειώνω

storen /ˈstorə(n)/ v
1.het functioneren nadelig beïnvloeden ενοχλώ

storm n
1. erg harde wind θύελλα καταιγίδα

storten v
2. geld in een rekening inbrengen δίνω εγγύηση

storting n
1. het storten van geld op een bankrekening παρακαταθήκη

stoten v
1. met een korte snelle beweging (weg)duwen σπρώχνω

stotteren v
1. dezelfde lettergreep een aantal malen herhalend moeilijk uit zijn woorden komen τραύλισμα

stout /stɑu̯t/ adj
1. ondeugend of ongehoorzaam άτακτος

stoïcisme n
1. een wijsbegeerte die leert slechts de rede te volgen en de hartstochten uit te bannen στωικισμός

straal /straɫ/ /ˈstral/ n
1. de lijn van middelpunt naar omtrek ακτίνα
2. een bundel elektromagnetische straling ακτίνα

straat /strat/ n
1. een weg tussen de huizen in een bewoonde plaats οδός δρόμος

stracciatella n
στρατσιατέλα

straf n
1. maatregel of behandeling ter vergelding van een misdaad of overtreding τιμωρία

straffen /ˈstrɑfə(n)/ v
1. negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad τιμωρώ

strafschop /'strɑf.sxɔp/ n
1. directe vrije trap πέναλτι

stralen /ˈstralə(n)/ v
2. licht weerkaatsen ακτινοβολώ
3. een heel blije uitdrukking op het gezicht hebben ακτινοβολώ

straling n
ακτινοβολία

strand n
1. Strook land langs de kust παραλία ακτή

strategie /ˌstrateˈɣi/ n
1. een plan om iets te bereiken στρατηγική

stratosfeer n
στρατόσφαιρα

stratovulkaan n
1. een kegelvormige vulkaan met traagvloeibare lava στρωματοηφαίστειο

streepjescode n
1. γραμμοκωδικός

strelen v
1. zachtjes met de hand over iets strijken χαϊδεύω

streling n
1. een uiting van tederheid κτύπημα

stremsel n
oplossing die spijsverteringsenzymen bevat πυτία

stress n
1. spanning, geestelijke druk. άγχος

strijd n
1. een handgemeen αγώνας
2. een militair treffen αγώνας

strijdknots n
1. een slagwapen in de vorm van een metalen staf met een versterkte kop απελατίκι

strijdwagen n
άρμα

strijkijzer /ˈstrɛɪ̯.gɛɪ̯zər/ /ˈstrɛɪ̯k.ʔɛɪ̯zər/ /ˈstrɛː.kɛːzər/ n
1. een huishoudelijk gereedschap dat gebruikt wordt om textiel glad te strijken σίδερο

strijkplank n
1. een plankvormig voorwerp, gewoonlijk op een inklapbaar onderstel, bedoeld als ondergrond waarop kleding gestreken kan worden σανίδα

strijkstok n
1. een constructie waarmee de snaren van een strijkinstrument in trilling gebracht worden δοξάρι

stripboek n
1. een boek met een verhaal in beeldvorm σκίτσα συνέχειας

stromen /'stromən/ v
1. voortbewegen van vloeistoffen κυλώ

stroming /'stromɪŋ/ n
1. voortbewegen van een vloeistof ρεύμα
2. bepaalde beweging die zekere denkbeelden gemeen heeft ρεύμα

strontium n
1. scheikundig element met symbool Sr en atoomnummer 38 στρόντιο

stroom /stroːm/ n
1. rivier, beek ρυάκι
2. elektriciteit εντάση

stroomgebied n
λεκάνη απορροής υδρολογική λεκάνη

stroop n
1. een dikke, viskeuze, geconcentreerde vloeistof waarin een grote hoeveelheid suikers zijn opgelost σιρόπι

stropdas n
γραβάτα

strottenhoofd n
λάρυγγας

structuur /strʏkˈtyr/ n
de interne opmaak van een geheel δομή

struik n
1. een houtige plant zonder stam die zich onmiddellijk boven of reeds in de grond vertakt in een aantal takken die meer of minder dik kunnen worden θάμνος

struikelen /ˈstrœʏkələ(n)/ v
1. het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt παραπατώ

struikrover n
1. iemand die vanuit een hinderlaag reizigers berooft ληστής

struisvogel /ˈstrœʏ̯sˌfoχɔɫ/ /ˈstrœːsˌfoːɣəl/ /ˈstrœːzˌvoːɣəl/ n
1. Struthio camelus, grote loopvogel, die niet kan vliegen στρουθοκάμηλος

student /styˈdɛnt/ n
1. iemand die hoger onderwijs volgt φοιτητής

studeren v
1. het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid μελετώ

studie /'stydi/ n
1. διάβασμα

studiebeurs n
υποτροφία

studio n
1. werkplaats van een beeldend kunstenaar στούντιο
2. plaats waar geluidsopnamen, films of televisie- of radioprogramma's gemaakt worden στούντιο
3. een eenkamerappartement στούντιο

stug /stɵx/ adj
1 weerbarstig σκληρός

stuifmeel n
1. γύρη

stuitbeen n
1. onderste deel van de ruggengraat, de laatste vier vergroeide ruggenwervels κόκκυγας

stuk /stɵk/ n
1. deel κομμάτι
2. kunst/nijverheid κομμάτι

stukadoor n
1. Soort bouwvakker σοβατζής

stukgaan v
χαλάω

stuurprogramma n
1. een stuk software dat een verbinding legt tussen de hardware en het besturingssysteem οδηγός

stuwadoor /stywadɔːr/ n
1. degene die verantwoordelijk is voor het gebalanceerd laden en lossen van schepen λιμενεργάτης

stuwmeer n
1. kunstmatig meer υδροταμιευτήρας

subjectief adj
υποκειμενικός

subjectiviteit n
υποκειμενικότητα

subsidiëren v
1. van overheidswege financiële hulp voor een bepaalde activiteit, ver- of aankoop verlenen επιδοτώ

substantie n
1. stof (stoffen) ουσία

substantief n
1. zelfstandig naamwoord ουσιαστικό

subversief adj
1. gezagsondermijnend ανατρεπτικός

succes n
1. het slagen van een opzet επιτυχία

suffix n
1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt επίθημα

suggereren v
1. een suggestie doen υπαινίσσομαι

suiker n
1. zoetstof ζάχαρη

suikerbiet /ˈsœʏkərˌbit/ n
1. een biet waaruit bietsuiker gewonnen wordt ζαχαρότευτλο

suikerriet n
1. een rietsoort die verbouwd wordt vanwege zijn suikergehalte en waaruit rietsuiker gewonnen wordt ζαχαροκάλαμο

suikerspin /ˈsœʏkərˌspɪn/ /ˈsœːkərˌspɪn/ n
1. lekkernij bestaande uit een hoeveelheid gesponnen suiker aan een stokje μαλλί της γριάς

suikerziekte n
1. stofwisselingsziekte waarbij het bloed een te hoog gehalte aan suiker bevat διαβήτης

super /ˈsypər/ n
υπέρ

superieur adj
ανώτερος

supermarkt n
υπεραγορά

supernova n
het verschijnsel waarbij een ster op spectaculaire wijze explodeert υπερκαινοφανής

supervisie n
1. toezicht επίβλεψη

supplement n
1. iets dat als aanvulling toegevoegd wordt παραπλήρωμα

suspensie n
αιώρημα

syfilis n
σύφιλη

syllogisme n
1. een logische redenering waaruit een conclusie afgeleid wordt συλλογισμός

symbool n
1. Teken σύμβολο

symfonie n
συμφωνία

symmetrie n
συμμετρία

sympathie n
1. een gevoel van toegenegenheid συμπόνια

symptoom /sɪmˈtom/ n
1. ziekteverschijnsel σύμπτωμα

synagoge /ˌsinaˈɣoɣə/ n
1. gebedshuis van joden. συναγωγή

syndroom /sɪnˈdrom/ n
1. ziektebeeld σύνδρομο

synoniem n
1. taal συνώνυμο

synopsis n
een beknopte weergave, een overzicht περίληψη

syntactisch adj
συντακτικός

syntaxis /sɪnˈtɑksəs/ n
1. σύνταξη
2. σύνταξη

systeem /siˈstem/ n
1. een uit meerdere interagerende onderdelen bestaand stelsel dat als geheel toegevoegde eigenschappen heeft σύστημα

taai /taj/ adj
1. moeizaam en plastisch vervormend onder mechanische belasting σκληρός
2. moeilijk te snijden, kauwen (van vlees) σκληρός

taak /taːk/ n
1. een te verrichten werk εργασία

taaleigen n
1. uitdrukkingen en zegswijzen uit een bepaalde taal ιδίωμα

taalfout /talfɔut/ n
1. een fout tegen de grammatica van een taal γλωσσικό σφάλμα

taalklank /ˈtalklɑŋk/ n
1. φώνημα

taalkunde n
1. wetenschap γλωσσολογία

taalkundige n
1. een beoefenaar van de taalkunde γλωσσολόγος

taart /taːrt/ n
1. cirkelvormig gebak πίτα

tabak n
1. een genotsmiddel afkomstig van de bladeren van de tabaksplant, wordt gerookt, gekauwd en gesnoven καπνός

tabakspijp n
πίπα

tabakswinkel n
καπνοπωλείο

tabel n
1. een geordende lijst met gegevens πίνακας

tablet n
1. pastille δισκίο

taboe n
1. een algemeen aanvaard moreel verbod; iets dat onbespreekbaar of ondenkbaar is ταμπού

tachtig /ˈtɑxtəx/ n
ογδόντα

tachycardie n
ταχυκαρδία

tactiek /tɑkˈtik/ n
1. een manier om onder gegeven omstandigheden een doel te bereiken τακτική

tafel /ˈtafəɫ/ n
1. een meestal rechthoekig, soms rond meubelstuk met poten, bedoeld om dingen op te zetten of te leggen τραπέζι τράπεζα

tafelkleed /ˈtafəlˌklet/ n
kleed dat als bescherming of versiering over een tafel ligt τραπεζομάντιλο

tafeltennis n
1. (sport) een spel waarbij twee spelers, ieder met een batje, een pingpongbal op tafel houden επιτραπέζια αντισφαίριση

tafelzilver n
1. αργυρά σκεύη

tahin n
1. een soort van pasta, gemaakt van gemalen sesamzaad met toevoeging van o.a. citrussap, knoflook, peterselie en zeezout. ταχίνι

taifoen /tɑjˈfuːn/ n
1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie. τυφώνας

taiga n
1. naaldbossen in koude streken τάιγκα

tak /tɑk/ n
1. een deel van een boom of struik κλαδί κλάδος

talent /taˈlɛnt/ n
1. een bijzondere aanleg τάλαντο

talgklier n
1.een klier om de haarzakjes, die talg afgeeft σμηγματογόνος αδένας

taling /'talɪŋ/ n
1. een klein soort eend αγριόπαπια

talk /tɑlk/ n
τάλκης

talrijk adj
1. groot in aantal πολυάριθμος

tand /tɑnt/ n
1. hard wit voorwerp in de mond δόντι οδούς
2. scherp uitsteeksel δόντι οδούς

tandarts n
1. een medisch specialist op het gebied van de tandheelkunde οδοντίατρος

tandenborstel n
1. borsteltje om de tanden te reinigen οδοντόβουρτσα

tandenstoker n
1. puntig instrumentje om etensresten tussen de tanden te verwijderen οδοντογλυφίδα

tandheelkunde n
1. wetenschap voor de verzorging van de tanden οδοντιατρική

tandpasta /ˈtand.pɑs.taː/ /ˈtɑnt.pɑs.ta/ n
1. een poetsmiddel voor de tanden οδοντόκρεμα

tandpijn /tɑntpɛin/ n
1. pijn in één of meerdere tanden οδονταλγία

tandvlees /ˈtɑntfles/ n
1. het vlees op de tandkassen ούλα

tandzijde n
1. een zijden draad waarmee men de ruimte tussen de tanden reinigt οδοντική μέταξα

tang /tɑŋ/ n
1. een uit twee delen opgebouwd gereedschap waarvan de beide delen op één punt aan elkaar vastzitten... λαβίδες

tantaal n
1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73 ταντάλιο

tantalium n
1. scheikundig element met symbool Ta en atoomnummer 73 ταντάλιο

tante /ˈtɑntə/ n
1. zus of schoonzus van iemands vader of moeder θεία

tapijt n
τάπητας

tapir /ˈtapɪr/ n
1. hoefdier, zo groot als een ezel en met een kleine beweeglijke slurf τάπιρος

taptoe n
1. militair afluitend signaal τυμπανοκρουσία

tarantula n
1. gifspin ταραντούλα

tarief /tɑˈrif/ n
1. een vastgesteld bedrag per eenheid δασμολόγιο

tarra n
απόβαρο

tarwe /ˈtɑrʋə/ n
2. meest verbouwde tarwe soort (Triticum aestivum) σιτάρι
1. graan σιτάρι

tas /tɑs/ n
1. een zak die men meeneemt om er zaken in te bergen die men bij zich wil hebben τσάντα

tatoeage n
1. een tekening die met naald en inkt blijvend in de huid is aangebracht κατάστιξη

tatoeëren /tatuʷ'erə(n)/ v
1. met een naald en inkt een blijvende tekening in de huid inbrengen στίζω

tautologie n
ταυτολογία

taxi /tɑk.si/ n
1. een voertuig bestemd om tegen betaling klanten van de ene plaats naar de andere te brengen ταξί

taxonomie n
ταξινομία

team /tiːm/ n
1. een ploeg van bij elkaar horende spelers ομάδα
2. een groep samenwerkende mensen ομάδα

technetium n
1. scheikundig element met symbool Tc en atoomnummer 43 τεχνήτιο

technicus n
1. iemand die techniek toepast τεχνικός

techniek n
1. De bewerkingen en verrichtingen die nodig zijn om iets tot stand te brengen τεχνική

technisch adj
1. op techniek betrekking hebbend τεχνικός

technologie n
τεχνολογία

teef /tef/ n
1. σκύλα

teek n
1. een achtpotig parasiet verwant aan mijten en spinnen τσιμπούρι

teen n
1. vingers van de voet δάκτυλο

teer /ter/ n
1. een olieachtige vloeistof met een zeer hoge viscositeit πίσσα

teerling n
1. kubusvormig voorwerp met op elk van de zijden een van de ogenaantallen één tot en met zes ζάρι

tegen /teːɣən/ /teːχən/ preposition
κατά

tegengaan v
1. proberen iets te stoppen of te verhinderen αντενεργώ

tegengif n
1. een middel dat de werking van een gif neutraliseert of afzwakt αντίδοτο

tegenover preposition
1. aan de overzijde van απέναντι

tegenovergesteld adj
1. precies andersom απέναντι

tegenovergestelde n
1. hetgeen wat precies voorstelt wat iets helemaal niet is αντίθετο

tegenspoed n
1. ongeluk, onfortuinlijk αντιξοότητες

tegenstander n
1. vijand, rivaal αντίπαλος

tegenstrijdig adj
1. niet overeenstemmend αντιφατικός

tegenwerping n
αντίρρηση

tegenwoordig adj
2. aanwezig τωρινός
1. huidig τωρινός

tegenwoordige tijd phraseologicalUnit
1. ενεστώτας

tegenwoordigheid n
1. aanwezigheid παρουσία

tegenzin /ˈteɣə(n)zɪn/ n
1. het geen zin hebben in iets επιφυλακτικότητα

tehuis n
1. vaste verblijfplaats άσυλο

teken /'te.kə(n)/ n
1. symbool, signaal, aanduiding σημάδι

tekenen v
een tekening maken σχεδιάζω

tekening n
1. een door tekenen ontstane afbeelding of voorstelling σχέδιο
4. een bouwkundig ontwerp σχέδιο

tekort n
1. een ontbrekende hoeveelheid έλλειμμα

tekst /tɛkst/ n
1. verzameling letters en/of woorden κείμενο

tekstverwerker n
1. een computerprogramma waarmee teksten kunnen worden geschreven en bewerkt επεξεργαστής κειμένου

tektoniek n
1. natuurlijke processen τεκτονική

telefoneren /ˌtelefoˈneːrən/ v
1. een telefoon gebruiken τηλεφωνώ

telefonie n
τηλεφωνία

telefoon /ˌtelə'fon/ /ˌteːlə'foːn/ n
1. een toestel waarmee men geluid over kan brengen door middel van galvanische stroom τηλέφωνο

telefoongesprek n
τηλεφώνημα

telefoonnummer n
1. een uniek nummer toegewezen aan een telefoonaansluiting τηλέφωνο

telescoop n
1. een optisch instrument, waarmee ver verwijderde objecten bekeken kunnen worden τηλεσκόπιο

teleurgesteld adv
1. een onaangenaam gevoel hebbend omdat een verwachting of hoop niet uitgekomen is απογοητευμένος

teleurstellen v
1. iemand op onaangename wijze verrassen, vaak door een belofte niet na te komen απογοητεύω

teleurstelling n
1. een emotie opgeroepen door het niet uitkomen van een verwachting απογοήτευση

televisie n
2. medium τηλεόραση
1. elektrisch apparaat τηλεόραση

telg /tɛlx/ n
1. lid van een familie βλαστός

telkens /ˈtɛɫkəns/ adv
2. steeds διαρκής

tellen v
1. aantal bepalen μετράω

teller /ˈtɛlər/ n
1. het getal boven de streep van een breuk αριθμητής

tellurium n
1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52 τελλούριο

telluur n
1. scheikundig element met symbool Te en atoomnummer 52 τελλούριο

telraam n
1. άβακας

telwoord n
αριθμός

temmen v
1. tam maken δαμάζω

tempel /ˈtɛm.pəl/ /ˈtɛm.pəɫ/ n
1. een gebouw voor godsverering ναός

temperatuur /ˈtɛmpɛrɑtyːr/ n
1. grootheid die de warmte weergeeft θερμοκρασία

tennis n
1. balsport αντισφαίριση τένις

tent /tɛnt/ n
1. verplaatsbare constructie van over stokken of buizen gespannen doek die als (tijdelijk) onderdak dient σκηνή

tentakel n
πλοκάμι

tentoonstellen /tɛnˈtonstɛlə(n)/ v
1. voor een publiek toonbaar maken εκθέτω

tentoonstelling /tɛnˈtonstɛlɪŋ/ n
1. een uitstalling van voorwerpen om door het grote publiek bekeken te worden έκθεση

tenzij /'tɛn.zɛɪ/ conjunction
1. behalve wanneer εκτός αν

tepel n
1. een gepigmenteerd knopvormig uitsteeksel op de borst van de mens θηλή ρώγα

terbium n
1. scheikundig element met symbool Tb en atoomnummer 65 τέρβιο

term /tɛrəm/ n
1. een woord of uitdrukking όρος

termiet n
1. een in de tropen levend insect dat in grote groepen leeft τερμίτες

termijn /tɛrˈmɛin/ n
1. een vast tijdstip waarop iets gaat gebeuren of iets gebeurd moet zijn διορία

terminologie n
ορολογία

terrein /tɛ'rɛin/ n
1. een stuk grond van enige omvang έδαφος

territorium n
1. grondgebied έδαφος

terrorisme /tɛroˈrɪsmə/ n
het ontwrichten van een samenleving door daden van terreur, met een politiek oogmerk τρομοκρατία

terrorist n
1. iemand die terroristische aanslagen beraamt, pleegt of wil plegen met een godsdienstig of politiek doel τρομοκράτης

tertiair /tɛrtʃɛːr/ adj
τριτοβάθμιος

teruggaan /təˈrʏχaːn/ v
1. naar de punt van vertrek gaan επιστρέφω

teruggeven v
επιστρέφω

terugkeren v
1. gaan naar een plaats waar men eerder vandaan kwam γυρίζω

terugkomen /tə'rʌxkomə/ v
1. opnieuw naar een plaats komen waar men eerder geweest is γυρίζω

terugvorming n
1. ontstaan van een nieuw woord doordat een bestaand woord van een vermeend voorvoegsel, achtervoegsel of uitgang wordt ontdaan αναδρομικός σχηματισμός

terwijl /tɛr.ˈwɛɪ̯l/ /tɛr.ˈʋɛɫ/ conjunction
1. gedurende de periode dat nog een andere actie aan de gang is ενώ καθώς
2. hoewel ενώ καθώς

test /tɛst/ n
1. probeersel διαγώνισμα
3. toets εξέταση

testament /tɛsta'mɛnt/ n
1. een bindende verklaring waarin een overledene voor diens dood heeft laten vastleggen wat er te doen staat met de nalatenschap διαθήκη
1. bijbelboekdeel διαθήκη

testikel n
1. teelbal, zaadbal όρχις

teugel /ˈtøɣəl/ /ˈtøʝəl/ n
1. riem of koord voor het besturen van dieren ηνίο

tevergeefs /təvərˈɣefs/ adv
εις μάτην

tevreden /təˈvredə(n)/ adj
1. geen behoefte voelend om aanmerkingen te maken ευχαριστημένος

tevredenheid /təvredənɦɛɪt/ n
1. het gevoel genoeg te hebben en voldaan te zijn ικανοποίηση

tewerkstellen v
1. een arbeidsbetrekking verlenen aan iemand απασχολώ

thalamus n
1. grijze stof van de tussenhersenen θάλαμος

thallium n
1. scheikundig element met symbool Tl en atoomnummer 81 θάλλιο

theater /te'jatər/ n
1. een uitgaansgelegenheid waar theatervoorstellingen gegeven worden θέατρο

thee /teː/ n
τσάι τσάϊ

theelepel n
1. een kleine lepel om thee mee te roeren κουταλάκι

theepot n
1. een pot waarin men thee in heet water laat trekken τσαγιέρα

thema /tema/ n
1. een onderwerp dat behandelt wordt θέμα

theologie n
1. de leer over God, het goddelijke en de godsdienst θεολογία

theoloog n
1. een beoefenaar van de theologie θεολόγος

theorema n
θεώρημα

theoretisch /ˌteɔːˈretis/ adj
1. wat niet perse in de werkelijkheid voorkomt, m.b.t. feiten en wetten berustende wetenschappelijke kennis die niet proefondervindelijk aan de praktijk is getoetst θεωρητικός

theorie n
1. een wetenschappelijk model of uitspraak over waarnemingen in de empirie θεωρία

therapie n
1. een methode om aan de genezing van zieken te werken θεραπεία

thermodynamica n
1. de leer van warmte en arbeid θερμοδυναμική

thermometer /ˈtɛrmoˌmetər/ n
1. een meetinstrument om temperaturen te meten θερμόμετρο

thesaurus n
θησαυρός

thorium n
1. scheikundig element met symbool Th en atoomnummer 90 θόριο

thulium n
1. scheikundig element met symbool Tm en atoomnummer 69 θούλιο

thyroxine n
θυροξίνη

tiara n
τιάρα

ticket n
εισιτήριο

tien n
10 δέκα

tiende ordinalAdjective
1. nummer tien in een rij δέκατος

tiet n
1. vrouwelijke borst θήλη

tij n
παλίρροια

tijd /tɛɪ̯d/ /tɛɪ̯t/ /tɛːt/ n
1. de onstuitbare gang der dingen van toekomst door het heden naar het verleden χρόνος καιρός

tijdens preposition
1. gedurende de tijd dat [[κατά]] τη [[διάρκεια]]

tijdgeest n
Τσάιτγκαϊστ

tijdgenoot n
1. iemand die in dezelfde historische periode leefde σύγχρονος

tijdmachine /ˈtɛːtmɑˌʃinə/ /ˈtɛːɪtmɑˌʃinə/ n
1. machine om mee door de tijd te reizen χρονομηχανή

tijdperk /tɛitpɛrək/ n
εποχή

tijdrovend adj
1. een aanzienlijke hoeveelheid tijd vereisend χρονοβόρος

tijdschrift n
1. blad waarvan met vaste tussenpozen afleveringen verschijnen περιοδικό

tijdsduur /tɛɪdsdyr/ n
1. de tijd dat iets duurt διάρκεια

tijger /tɛiɣər/ n
1. τίγρη τίγρης

tijm n
θυμάρι

timmerman n
1. een man die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt μαραγκός

tin n
scheikundig element κασσίτερος

tinnitus n
εμβοές

tiramisu n
1. Italiaans dessert τιραμισού

tiran n
τύραννος

titaan n
τιτάνιο

titanium n
1. scheikundig element met symbool Ti en atoomnummer 22 τιτάνιο

titel /titəl/ n
1. opschrift van een document τίτλος
2. aanduiding van een persoon τίτλος

tjilpen /ˈtjɪlpə(n)/ v
1. geluid maken zoals kleine vogeltjes doen κελαηδώ

toch /dɔx/ /tɔx/ /tɔχ/ adv
2. in weerwil van iets έτσι κι αλλιώς

tocht n
2. trekken of reizen ταξίδι

toegang n
1. plaats waarlangs men ergens binnen kan gaan είσοδος

toekan n
1. τουκάν

toekomst n
μέλλον

toekomstig adj
1. van de tijd die komen gaat μέλλων

toelaten /tulatə/ v
1. niet onmogelijk maken of verbieden επιτρέπω

toelating n
1. het recht om toegelaten te worden άδεια

toen /tun/ adv
1. op of na dat tijdstip τότε

toen /tun/ conjunction
1. op het tijdstip dat όταν

toendra n
1. grote moerassige en boomloze vlakte in de noordelijke poolstreken τούντρα

toepassing /ˈtupɑsɪŋ/ n
1. een computerprogramma εφαρμογή
2. het in de practijk brengen van iets εφαρμογή

toerisme /tu'rɪsmə/ n
1. het reizen voor ontspanning τουρισμός

toerist n
1. een mannelijk persoon die voor zijn plezier reist τουρίστας

toeriste n
1. een vrouwelijk persoon die voor haar plezier reist τουρίστας

toernooi n
αγώνας

toespraak /ˈtuspra:k/ n
1. een voordracht voor een groter publiek ομιλία

toestaan v
1. iets niet verbieden, iets mogelijk maken επιτρέπω

toestand /'tustɑnt/ n
geheel van omstandigheden κατάσταση
een ongelukkige situatie κατάσταση

toestel n
1. een werktuig dat uit meer dan één onderdeel bestaat συσκευή

toestemmen v
συναινώ

toestemming /ˈtustɛmɪŋ/ n
een toezegging dat iets geoorloofd is συναίνεση

toets n
3. een knop op het bedieningspaneel van een schrijfmachine of computer die het mogelijk maakt een symbool in te typen πλήκτρο

toetsenbord /ˈtutsə(m)ˌbɔrt/ n
1,2 een apparaat waarmee, door toetsen in te drukken, gegevens in een computer e.d. ingevoerd kunnen worden πληκτρολόγιο

toeval /ˈtuːvɑl/ n
1. een gebeurtenis of omstandigheid die vooraf niet te voorzien of niet te berekenen is geweest σύμπτωση

toevallig adj
συμπτωματικός

toevoegen v
1. tot vermeerdering bijvoegen προσθέτω

toevoeging n
1. datgene wat met een groter geheel verenigd wordt πρόσθεση

toilet /tʋɑ'lɛt/ n
1. een plaats waar men zich kan ontlasten αποχωρητήριο
3. persoonlijke verzorging τουαλέτα

tol /tɔl/ n
1. om zijn as draaiend voorwerp σβούρα
2. kinderspeeltuig σβούρα
3. plaats waar men slechts tegen betaling mag passeren διόδια
4. geld dat men bij een tol geheven wordt διόδια

tolerant adj
1. verdraagzaam ανεκτικός

tolerantie n
1. de bereidheid ander gedrag dan het eigen te dulden ανοχή

tolk n
1. een persoon die gesproken tekst (meteen) vertaalt naar gesproken tekst in een andere taal διερμηνέας

tolken v
διερμηνεύω

tollenaar n
1. inner van tol of belastingen φοροεισπράκτορας

tolweg n
1. weg, voor het gebruik waarvan betaald moet worden διόδια

tomaat n
1. een eetbare vrucht van de tomatenplant ντομάτα ή τομάτα ντομάτα

tomatenketchup n
κέτσαπ

ton /tɔn/ n
1. een vat in de vorm van... βαρέλι
3. een gewichteenheid van 1000 kilogram τόνος

toneel /toˈnel/ n
σκηνή

tonen /tonə(n)/ v
2. laten zien δείχνω

tong n
1. beweeglijk lichaamsdeel in de mond van mensen en veel dieren γλώσσα
2. wat gesproken wordt γλώσσα

tonijn n
1. Thunnus sp. τόνος

toondichter n
συνθέτης

toonladder n
1. een stijgende of dalende opeenvolging van tonen κλίμακα

toorts n
δαυλός

top /ˈtɔp/ n
1. hoogste punt, (bovenste) uiteinde κορυφή

topaas n
τοπάζιο

topologie n
τοπολογία

toponiem n
1. een eigennaam die een geografisch begrip benoemt τοπωνύμιο

toren /tɔːrə(n)/ n
2. een bepaald schaakstuk in de vorm van een toren πύργος
1. een hoog bouwwerk πύργος

torenvalk n
1. Falco tinnunculus βραχοκιρκίνεζο

tornado n
1. een draaiende, trechtervormige uitstulping onder een wolk tijdens een onweersbui ανεμοστρόβιλος

tornooi n
αγώνας

tot ziens interjection
1. een groet bij het vertrek die de hoop uitspreekt elkaar weer te zien εις το επανιδείν

totaal n
1. alle onderdelen tezamen σύνολο

totalitair adj
1. ολοκληρωτικός

totdat conjunction
έως

toucheren v
1. inwendig onderzoeken met de vingers αφή

touchscreen n
1. aanraakscherm απτική οθόνη

touw /tɑu̯/ n
1. een middel om zaken bij elkaar te binden σκοινί

tovenaar n
1. een mannelijk iemand die kan toveren μάγος

toverstaf n
1. staf om mee te toveren μαγικό ραβδί

traag /traːx/ adj
1. met geringe snelheid αργός

traagheid n
1. het langzaam zijn βραδύτητα
2. ook inertie genoemd αδράνεια

traan n
1. oogvocht δάκρυ

tractor /ˈtrɑktɔr/ n
motorvoertuig τρακτέρ

traditioneel /tradisʲoˈnel/ adj
1. zoals de gewoonte dat meebrengt, van oudsher παραδοσιακός

trainen v
1. het doen van lichamelijke oefeningen ασκούμαι

trainer n
εκπαιδευτής

traject n
1. de af te leggen of afgelegde weg van een voorwerp door de ruimte δρόμος

tram /tram/ /trɑm/ /trɛm/ n
1. een railvoertuig dat meestal in steden voor personenvervoer gebruikt wordt τραμ

trampoline n
τραμπολίνο

transactie n
δοσοληψία

transcriptie /trɑnsˈkrɪpsi/ n
1. de conversie naar een geschreven tekst van een andere geschreven, getypte of gedrukte tekst. μεταγραφή
2. het vastleggen van de uitspraak van een gesproken tekst op schrift. μεταγραφή
3. μεταγραφή
4. het omzetten van een muziekstuk naar een andere vorm of bezetting. μεταγραφή

transformatie n
μετασχηματισμός

transformator abbreviation
μετασχηματιστής

transistor n
Τρανζίστορ κρυσταλλοτρίοδος

transitief adj
μεταβατικός

transliteratie n
1. μεταγραμματισμός

transmutatie n
Μεταστοιχείωση

transparant adj
1. lichtdoorlatend διαφανής

transparantie n
1. doorzichtbaarheid διαφάνεια

transpireren v
ιδρώνω

transporteren v
1. personen of objecten naar een andere plek brengen μεταφέρω

trap /trɑp/ n
1. een verbinding tussen twee op verschillende hoogte liggende vloeren of terreinen, bestaande uit een reeks treden die zich schuin boven elkaar bevinden σκάλα
2. een vogel uit de familie Otididae αγριόγαλος

trapboot n
πενταλό

trapezium /trɑˈpezɪʏm/ n
1. een vierhoek waarvan twee zijden evenwijdig lopen τραπέζιο

trauma n
psychische stoornis, ontstaan door een schokkende ervaring τραύμα

travestiet n
τραβεστί

trechter n
1. taps toelopende buis, gebruikt voor het vullen van vaten χοάνη

treffen /ˈtrɛfə(n)/ v
1. raak schieten χτυπώ

trefwoord n
1. een titelwoord van een stuk tekst in een catalogus, woordenboek of encyclopedie λήμμα

trein /trɛin/ n
1. een rij wagons die door een krachtvoertuig (bijvoorbeeld een locomotief) voortbewogen wordt τρένο τραίνο

trekken /'trɛkə(n)/ v
nog te sorteren τραβώ

trema n
1. een diakritisch teken in de vorm van twee puntjes dat geplaatst wordt op een klinker om aan te geven dat met deze letter een nieuwe lettergreep begint διαλυτικά

treuren v
1. verdrietige gevoelens koesteren, vaak na het verlies van iemand of iets θρηνώ

treurigheid n
λύπη

treurwilg n
1. ιτιά η κλαίουσα

triangel n
1. een slaginstrument in de vorm van een vrijhangende metalen driehoek τρίγωνο

tribunaal n
δικαστήριο

triest adj
λυπημένος

trilhaardiertje /ˈtrɪlɦarˌdirtʲə/ n
1. eencellig organisme βλεφαριδοφόρο

trilogie n
1. τριλογία

trimester n
1. een periode van drie maanden τρίμηνο

triomf n
1. feestelijke intocht θρίαμβος
2. grootse overwinning of prestatie θρίαμβος

triomferen v
θριαμβεύω

triumviraat n
1. politiek leiderschap dat uit drie gelijkwaardige personen bestaat τριανδρία

troffel n
1. een driekantige platte schep met handvat voor het opbrengen van metselspecie μιστρί

trombone n
1. een koperen blaasinstrument τρομπόνι

trombose n
1. de vorming van een bloedprop in een bloedvat of het hart θρόμβος

trommel n
1. een cilindervormig, met een vel bespannen slaginstrument τύμπανο

trommelvlies n
τυμπανικός υμένας

trompet /trɔm'pɛt/ n
1. een koperen blaasinstrument met ventielen τρομπέτα

troon /troːn/ n
1. zetel waar een vorst op zit tijdens formele plechtigheden θρόνος

troost /trost/ n
1. steun bij verdriet of pijn παρηγοριά

troosten v
1. als iemand verdriet of pijn heeft deze persoon geestelijke steun geven παρηγορώ

tropen n
1. de streken tussen beide keerkringen τροπικός

tros /trɔs/ n
2. de bundel vruchten die uit een dergelijke bloeiwijze voortkomen αρμαθιά
3. een scheepskabel παλαμάρι

trots adj
1. erg blij met wat men (bereikt) heeft περήφανος

trottoir /trɔˈtʋar/ n
1. een opvanghuis voor wezen πεζοδρόμιο

trouwen v
1. het aangaan van een officiële verplichting tussen twee personen om voor elkaar te zorgen παντρεύομαι

trouwens /ˈtrɑuwəns/ adv
1. overigens παρεμπιπτόντως

truc /tryk/ n
1. een handeling om op een slimme manier een doel te bereiken κατεργαριά

truffel n
τρούφα

trui n
1. een warm kledingstuk voor over het bovenlichaam πουλόβερ

tsaar n
1. vroegere Russische keizer τσάρος

tsunami /tsuˈnami/ n
1. een grote vloedgolf τσουνάμι

tuberculeus /ˌtybɛrky'løs/ adj
1. met betrekking tot tuberculose φυματικός

tuberculose /ˌtybɛrkyˈlozə/ n
1. een ziekte veroorzaakt de de tuberculosebacterie Mycobacterium tuberculosis φυματίωση

tuin /tœy̯n/ n
1. een omheind stuk grond waar bloemen gekweekt of groenten geteeld worden κήπος περιβόλι

tuinbroek /'tœn.bruk/ n
1. een mouwloze overal met gespen σαλοπέτα

tuinderij n
1. φυτοκομία

tuinman n
κηπουρός

tulband n
σαρίκι

tulp n
1. Plant τουλίπα

tumor n
1. een gezwel όγκος

tunnel /tʏnəl/ n
1. een kunstmatige ondergrondse doorgang σήραγγα

turbine n
1. een schoepenrad als energieopwekker στρόβιλος

turf /tʏrf/ v
1. veen als brandstof τύρφη ποάνθρακας

turfwinning n
1. het delven en gebruiksklaar maken van turf εξόρυξη τύρφης

turkoois /tʏrˈkojs/ /tʏrˈko̝js/ n
1. een steen bestaande uit het mineraal turkoois τυρκουάζ

tussen /ˈtʏ.sən/ preposition
1. met iets aan minimaal twee kanten het kind staat tussen haar ouders ανάμεσα μεταξύ

tussendoortje /ˌtʏsənˈdoːrtjə/ n
1. een versnapering, iets te eten tussen de maaltijden door κολατσιό

tussenwerpsel /ˈtʏsə(n).ʋɛrpsəɫ/ n
1. een uitroep, een woord, een frase of een zin die een expressie van emotie is επιφώνημα

twaalf /twaːlf] n
12 δώδεκα

twaalfde ordinalAdjective
1. nummer twaalf in een rij δωδέκατος

twee /tʋeː/ cardinalNumeral
1. telwoord δύο δυο

twee /tʋeː/ n
1. getal δύο δυο

tweed n
1. geribbeld wollen weefsel τουίντ

tweede /ˈtʋeːdə/ ordinalAdjective
δεύτερος

tweede naamval phraseologicalUnit
γενική

tweede persoon n
δεύτερο πρόσωπο

tweegevecht n
1. eduel μονομαχία

tweehonderd /ˈtweːˌɦɔndərt/ n
200 διακόσια

tweeklank /ˈtʋeklɑŋk/ n
1. een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaan δίφθογγος

tweelicht n
1. de tijd van de dag waarop het licht dan wel donker wordt σούρουπο

tweeling /ˈtwelɪŋ/ /ˈtʋelɪŋ/ /ˈtβ̞elɪŋ/ n
1. twee wezens die met zijn tweeën tegelijk in één buik ontwikkeld zijn δίδυμος

tweemaal adv
1. in twee gevallen δις

tweesnijdend zwaard n
Iets met belangrijke, duidelijke voordelen maar met minstens even belangrijke, vaak minder duidelijke nadelen. δίκοπο μαχαίρι

tweeëntwintig cardinalNumeral
1. het getal 22 είκοσι δύο

twijfel /ˈtʋɛɪfəɫ/ n
1. gevoel van onzekerheid ten aanzien van wat men in een gegeven situatie moet doen, geloven e.d. αμφιβολία

twijfelen v
2. het vermoeden hebben dat iets niet waar is αμφιβάλλω

twijg /twɛɪ̯x/ /tʋɛɪ̯χ/ /tβ̞ɛːx/ n
1. een dun buigzaam takje van een boom of struik κλαδἁκι

twintig /ˈtʋɪntəx/ cardinalNumeral
2 x 10, in Arabische cijfers: 20, in Romeinse cijfers: XX είκοσι

twintigste ordinalAdjective
εικοστός

twistappel n
1. μήλο της έριδας

tycoon /tɑjˈkuːn/ n
1. een rijk persoon die een groot deel van een bepaalde bedrijfstak in handen heeft. βασιλιάς

tyfoon /tiˈfon/ /tɑjˈfuːn/ n
1. een hevige wervelstorm in de Chinese Zee en de Stille Oceaan die ontstaat uit een tropische depressie. τυφώνας

tyfus n
τύφος

type n
1. door bepaalde karakteristieken herkenbare soort τύπος

typen /ˈti.pə(n)/ v
1. gegevens invoeren δακτυλογραφώ

typografie n
de vormgeving in druk τυπογραφία

u /y/ personalPronoun
u (pers.vnw.) εσάς

ufo /ˈyfo/ n
1. een vliegend voorwerp waarvan de identiteit niet bekend is, meestal in verband met een (vermeende) buitenaardse oorsprong ΑΤΙΑ

ui /œʏ̯/ /œː/ n
1. Allium cepa, een eetbaar bolgewas κρεμμύδι

uier n
1. de melkklier van een herkauwer μαστάρι

uil /œʏ̯ɫ/ /œːl/ n
1. Strigiformes, een orde van roofvogels die vooral 's nachts jagen κουκουβάγια

uit /œʏ̯t/ /œːt/ adv
2. balsport term voor als de bal buiten de lijnen van het speelveld is geraakt έξω

uit /œʏ̯t/ /œːt/ preposition
1. geeft aan van welke plaats iets komt από

uitademen /ˈœytˌadəmən/ v
εκπνέω

uitbannen v
1. iets uitdrijven of wegjagen εξορίζω

uitdaging /ˈœʏdaχɪŋ/ /ˈœːdaɣɪŋ/ n
1. een taak die moeilijk te verwezenlijken valt πρόκληση

uitdenken v
αποκαλύπτω

uitdoen v
1. uitschakelen σβήνω

uitdrukken v
1. een gevoel of gedachte in taal verwoorden εκφράζω

uitdrukking /ˈœytrʏkɪŋ/ /ˈœːdrʏkɪŋ(g)/ /ˈœːtrʏkɪŋ/ n
2. verbinding van woorden έκφραση
3. geheel van sprekende gelaatstrekken έκφραση
4. het uitdrukken, uiting έκφραση

uiteinde /ˈœʏ.tεɪn.ˌdә/ /ˈœː.tεːn.ˌdә/ n
άκρη

uiteindelijk /œʏˈtɛɪndələk/ adv
1. na een hele tijd τελικά

uiten /ˈœʏ̯tə(n)/ /ˈœːtə(n)/ v
2. zeggen απόλυτος

uitgang /'œʏtχɑŋ/ /'œːtɣaŋ/ n
έξοδος

uitgeput adj
1. dodelijk vermoeid εξαντλημένος

uitgeven v
2. een geschrift in drukvorm verspreiden εκδίδω

uitgever n
1. een persoon die of bedrijf dat boeken of andere publicaties in omloop brengt εκδότης

uitheems /œʏtˈhems/ adj
1. van oorsprong ergens niet voorkomend εξωτικός

uithoudingsvermogen n
het vermogen van iemand om zich voor een lange tijd in te spannen of pijn te verdragen αντοχή

uitkering n
1. betaling van geld op basis van sociale wetgeving επίδομα

uitkiezen v
1. uit een aantal mogelijkheden één of meer selecteren διαλέγω

uitlaat /ˈœʏ̯tlat/ /ˈœːtlaːt/ n
1. een opening waardoor iets als afvalproducten naar buiten kan treden εξάτμιση

uitleg n
1. een verhaal bedoeld om iets begrijpelijk te maken δικαιολογία

uitleggen v
1. iets doen begrijpen εξηγώ
2. iets groter, langer of ruimer maken τσοντάρω
3. iets leggend uitspreiden απλώνω

uitleveren v
1. een gevangene in handen van een andere autoriteit overdragen απελαύνω

uitnodigen /'ʌʏt.no.də.ɣə(n)/ v
1. iemand verzoeken iets bij te wonen προσκαλώ

uitnodiging n
1. een verzoek om iets bij te wonen πρόσκληση

uitoefenen v
1. in praktijk brengen μεταχειρίζομαι

uitoefening n
άσκηση

uitputting n
1. de toestand waarin iets of iemand aan het eind van zijn of haar krachten is εξάντληση

uitroepteken n
1. !, een leesteken dat uitdrukt dat de zin een uitroep, bevel of uitdrukking van verbazing is θαυμαστικό

uitschakelen v
2.door andere schakeling deactiveren κλείνω

uitslag /'œɪtslɑχ/ n
1. afloop, resultaat αποτέλεσμα

uitsluiten v
1. niet langer tot de mogelijkheden rekenen αποκλείω

uitspraak /œytspra:k/ n
1. manier waarop iets ten gehore gebracht wordt προφορά
2. woord of zin φράση
3. veroordeling ετυμηγορία

uitstellen v
1. naar een later tijdstip verschuiven αναβάλλω

uittellen v
1. απαριθμώ

uitvinden v
αποκαλύπτω

uitvinder n
1. persoon die uitvindingen doet εφευρέτης

uitvinding n
1. de daad van het uitvinden, het ontdekken van een nieuwe methode of een nieuw toestel εφεύρεση

uitwendig adj
1. zich aan de buitenkant bevindend εξωτερικός

uitzenden v
2. een programma uitzenden εκπέμπω

uitzetten v
2. iemand dwingen een gebied of gebouw te verlaten απελαύνω

uitzicht n
1. wat men van de omgeving vanaf een bepaalde plek kan zien θέα
2. verwachting, iets waar men naar kan uitzien θέα

uitzien /'œy̆t.sin/ v
1. een zekere aanblik hebben βλέπω

uitzondering /œytsɔndərɪŋ/ n
1. een geval waarbij men iets niet onder een regel laat vallen εξαίρεση

ultimatum /ʏltɪˈmatʏm/ n
1. laatste eis τελεσίγραφο

umlaut /ˈumlʌʊt/ n
1. een diacritisch teken διαλυτικά
2. een vorm van klinkerharmonie διαλυτικά

unaniem /ʏnɑˈnim/ adj
1. met eenheid van stemmen ομόφωνος

uniek /y.ˈnik/ adj
1. enige in zijn soort μοναδικός

uniform adj
1. éénvormig, gelijkvormig στολή

uniform n
στολή

uniformiteit n
ομοιομορφία

universeel adj
1. alom bekend, vertegenwoordigd of erkend παγκόσμιος

universitair adj
ακαδημαϊκός

universiteit /ynivɛrzitɛɪt/ n
1. een instelling voor hoger onderwijs, wetenschappelijk onderzoek en dienstverlening πανεπιστήμιο

universum n
1. het gehele tijd-ruimtecontinuüm waarin wij bestaan, samen met alle materie en energie σύμπαν

update n
1. een gemoderniseerde versie van een computerprogramma ενημέρωση

uploaden v
1. een bestand van een lokale computer of server naar een computer of server op afstand overbrengen αναφορτώνω

uraan n
1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92 ουράνιο

uranium n
1. scheikundig element met symbool U en atoomnummer 92 ουράνιο

urine n
1. een vloeistof die bij dieren door de nieren wordt geproduceerd en periodiek wordt geloosd ούρο

urinebuis n
1. een lange cilindrische holte die de blaas verbindt met de buitenkant van het lichaam ουρήθρα

urineren /ˌyriˈnɪːrə(n)/ v
1. het via de [[blaas#Zelfstandig naamwoord|blaas]] lozen van lichamelijke afvalstoffen in de vorm van vloeistof ουρώ

urinoir n
ουρητήριο

utopie /ˌytoˈpi/ n
1. een volmaakte toestand die niet te bereiken is ουτοπία

utopisch adj
ουτοπικός

uur /yːr/ n
1. een eenheid van tijd die bestaat uit 60 minuten ώρα

uurwerk n
1. een mechaniek dat de tijd bijhoudt of aangeeft ωρολόγιο

vaag adj
ασαφής

vaak /vaːk/ adj
1. vele malen συχνά

vaandel n
λάβαρο

vaandelvlucht n
1. desertie λιποταξία

vaandrig n
1. een aspirtant-reserveofficier σημαιοφόρος

vaardigheid /ˈvaːrdəxɦɛːt/ /ˈvaːrdəxɦɛːɪt/ n
1. het vermogen om een handeling bekwaam uit te voeren of een probleem juist op te lossen επιδεξιότητα

vaars n
αγελαδίτσα

vaart /vart/ n
1. een opgebouwde snelheid ταχύτητα
2. een kanaal, een bevaarbaar gemaakte watergang κανάλι

vaartuig /ˈvaːrtœx/ /ˈvaːrtœyx/ n
1. een vervoermiddel voor vervoer over wateroppervlakten πλοίο

vaas /vas/ n
1. een aardewerken of glazen kruik, vooral bedoeld voor het in het water zetten van bloemen βάζο

vaatwasmachine n
1. een apparaat om automatisch de afwas te doen πλυντήριο πιάτων

vaccin /vakˈsæː/ /vɑkˈsɛː/ n
1. een entstof om afweer op te bouwen εμβόλιο

vaccinatie n
1. een inenting εμβολιασμός

vacht /vɑxt/ n
1. behaarde huid van een dier, vel van woldragende dieren, met de wol erop γούνα

vacuüm n
1. materievrije ruimte κενό

vader / ˈvadər / n
1. een mannelijke ouder πατέρας

vaderland n
1. een land of staat waar iemand geboren en opgegroeid is πατρίδα

vagevuur /ˈva.ɣə.ˌvyːr/ /ˈva.χə.ˌvyːr/ n
1. een plaats waar de zielen van gestorven personen gereinigd worden. καθαρτήριο

vagina n
1. het vrouwelijke geslachtsorgaan κόλπος

vaginaal adj
κολπικός

vak /vɑk/ n
3. schoolvak αντικείμενο

vakantie /vaˈkɑn(t)si/, /vɑˈkɑn(t)si/ n
1. een jaarlijkse vrije tijd voor personen in verschillende beroepen en voor leerlingen διακοπές
2. een reis in de vakantie διακοπές

vakman n
1. een man die zijn vak of professie verstaat τεχνίτης

val /vɑɫ/ n
1. omlaag gaan πτώση
2. ten gevolge van de zwaartekracht naar beneden gaan πτώση
3. onvrijwillig ergens op terecht komen πτώση
4. hoogte van waarvandaan iets naar beneden valt πτώση
10. apparaat met een vallende deur of klem met als doel dieren te vangen παγίδα

valine n
βαλίνη

valk /vɑlk/ n
1. roofvogel γεράκι πετρίτης

valkenier n
1. bedrijver van valkerij γερακάρης

vallei /vɑˈlɛɪ/ n
1. een laagte tussen bergen κοιλάδα

vallen /vɑlə(n)/ v
1. vrijelijk onder invloed van de zwaartekracht naar de aarde bewegen πέφτω

vals adj
1. onecht, niet legitiem κίβδηλος

vampier /ˈvɑmpir/ n
1. mythologisch ondood wezen βρικόλακας

van /vɑn/ preposition
2. geeft herkomst aan από
1. geeft bezit aan από

van ganser harte phraseologicalUnit
1. oprecht en onvoorwaardelijk ολόψυχα

vanadium n
1. scheikundig element met symbool V en atoomnummer 23 βανάδιο

vandaag /vɑnˈdax/ adv
1. op deze dag σήμερα

vandalisme n
1. het moedwillig en nodeloos beschadigen of vernietigen van andermans of openbaar eigendom βανδαλισμός

vanille n
een smaak- en geurstof geëxtraheerd van de vanilleplant βανίλια

vannacht adv
1. de komende nacht απόψε

vanwege preposition
1. door een bepaalde reden εξαιτίας

vanzelfsprekend adv
1. iets dat geen verdere uitleg nodig heeft προφανώς

varen /'varə(n)/ n
1. een sporenplant φτέρη

variatie n
παραλλαγή

varix n
κιρσός

varken n
1. een tam zwijn, gehouden voor zijn vet en vlees γουρούνι
2. γουρούνι

varkensstal n
1. overdekt verblijf voor varkens χοιροστάσιο
2. een zeer smerig huis χοιροστάσιο

varkensvlees n
χοιρινό

vaseline n
βαζελίνη

vasteland /vɑstə'lɑnt/ n
1. land in verbinding met continentale landmassa ηπειρωτική χώρα ξηρά στεριά

vasten v
1. zich onthouden van voedsel νηστεύω

vastgoed n
ακίνητο

vasthouden v
1. beletten dat iets losgaat κρατώ

vaststellen /ˈvɑst(st)ɛlə(n)/ v
1. bevestigen dat iets zo is. καθορίζω

vat /vɑt/ n
1. ronde ton waar allerhande vloeistoffen in opgeslagen worden βαρέλι

vee /veː/ n
1. door de mens om economische redenen gehouden dieren ζωικό κεφάλαιο

veel /veːl/ indefiniteCardinalNumeral
1. groot in hoeveelheid πολύ

veelhoek n
1. een gesloten stelsel lijnsegmenten die samen een plat vlak omsluiten πολύγωνο

veelvraat n
1. Gulo gulo, een marterachtig roofdier, de grootste in de familie Mustelidae γούλβεριν

veelvuldig adj
1. vaak συχνός

veen /ven/ n
1. grondsoort τύρφη

veer /veːr/ /vɪːr/ n
2. mechaniche tong of spiraal waarop door buiging spanning gezet kan worden Ελατήριο

veerkrachtig adj
1. veerkrachtig ανθεκτικός

veerman n
1. een persoon die een veer bedient βαρκάρης

veertien /ˈvɪːrtin/ n
14 δεκατέσσερα

veertig /ˈfɪːrtəx/ n
40 σαράντα

veeteelt /vetelt/ n
1. het onderhouden en fokken van vee. κτηνοτροφία

vegen v
1. zonder water schoonmaken met een borstel σκουπίζω

vegetarisch adj
1. als of voor vegetariërs χορτοφαγικός

vegetariër n
χορτοφάγος

veilig adj
1. niet aan gevaar blootstaand ασφαλής

veiligheid n
1. een situatie waarin een bepaald gevaar niets kan aanrichten ασφάλεια

veiligheidsbril n
1. een bril die de ogen beschermt προστατευτικά δίοπτρα

veiligheidsgordel n
1. een stevige band die iemand in een voer- of vliegtuig vasthoudt in zijn zetel ter bescherming tegen onverhoedse bewegingen ζώνη ασφαλείας

veiligheidsspeld n
1. een afsluitbare gebogen pin waarmee men twee stukken stof bijeen kan houden, voorzien van een veiligheidskapje dat voorkomt dat men zich eraan bezeren kan παραμάνα

veiling /ˈvɛɪ̯.lɪŋ/ /ˈvɛː.lɪŋ/ n
1. een plaats waar goederen bij opbod of afslag verkocht worden δημοπρασία

vel n
1. dunne laag φύλλο
2. afgestroopte huid πέτσα

veld /vɛlt/ n
1. open stuk land αγρός
2. stuk land voor het bedrijven van een sport αγρός
nog na te kijken αγρός

veldfles / ˈvɛltflɛs / n
1. een afsluitbare en draagbare fles, meestal uit metaal of plastic vervaardigd, die gebruikt wordt om de drager buitenshuis van vocht te voorzien παγούρι

veldsla n
1. kruidachtige plant μαρουλάκι

veldslag n
1. een treffen tussen twee of meer legers μάχη

veldzuring /ˈvɛld.zyː.rɪŋ/ /ˈvɛɫ.tsyː.rɪŋ/ n
1. een overblijvende plant uit het geslacht van de zuring λάπατο

velg /vɛlx/ /vɛlχ/ n
1. de buitenrand van een wiel waar de band omheen zit ζάντα

venkel n
1. Foeniculum vulgare, een naar anijs smakende groente μάραθο

vennootschap n
1. onderneming of bedrijf met meerdere aandelenhouders εταιρεία

venster n
1. Opening in de muur van een woning παράθυρο

ventilatie n
εξαερισμός

ventilator n
ανεμιστήρας

venusvliegenvanger n
διωναία

ver /vɛr/ adv
1. op grote afstand μακριά

verachten /vərˈɑxtə(n)/ /vərˈɑçtə(n)/ v
1. in hoge mate minachten περιφρονώ
2. trotseren περιφρονώ

verachting n
περιφρόνηση

verafschuwen /vɛ.ˈrɑf.sxy.wə(n)/ v
1. afschuw hebben voor απεχθάνομαι

veranderen v
1. zodanig aan iets werken of iets behandelen dat het anders wordt αλλάζω

verandering /və'rɑndərɪŋ/ n
1. iets dat anders is geworden αλλαγή

verantwoordelijkheid n
1. de verplichting om ervoor te zorgen dat iets goed verloopt ευθύνη

verarmen v
1. armer worden φτωχαίνω

verbaal /vɛr'bal adj
1. met woorden λεκτικός

verbaasd adv
1. als je iets vreemd vindt omdat je het niet verwacht had έκπληκτος

verbannen v
1. iemand van regeringswege dwingen een bepaald gebied te verlaten εξορίζω

verbazen v
1. door iets onverwachts gevoelsmatig treffen [[αφήνω]] [[άναυδος

verbazing n
1. een grote verwondering έκπληξη

verbeelding /vər.ˈbeːɫ.dɪŋ/ /vər.ˈbɪːɫ.dɪŋ/ /vɛr.ˈbeːl.dɪŋ(g)/ n
2. iets visualiseren, ergens een beeld bij maken φαντασίωση

verbergen v
1. iets ergens plaatsen waar het niet gemakkelijk door anderen gevonden wordt κρύβω

verbeteren /vərˈbetərə/ v
1. (iets) beter maken, de kwaliteit verhogen βελτιώνω
2. van fouten ontdoen διορθώνω

verbetering /vər.ˈbe.tə,rɪŋ/ n
1. een verandering ten goede βελτίωση

verbieden /vɛɾ.'bi:.dǝ(n)/ v
1. een bepaalde handeling strafbaar stellen απαγορεύω

verbinden v
1. twee of meer onderdelen aan elkaar vastmaken συνδέω
2. met iets of iemand contact maken via de telefoonlijn συνδέω

verbinding /vər.ˈbɪn.dɪŋ/ /vɛr.ˈbɪn.dɪŋ(g)/ n
1. verbinden of samenvoegen σύνδεση
3. communicatie σύνδεση
4. vervoer σύνδεση
2. scheikunde ένωση

verbleken v
1. alle kleur verliezen μαραίνομαι

verblijven /vər'blɛɪvə(n)/ v
1. tijdelijk wonen, ergens tijd doorbrengen μένω

verbluffen v
1. verstomd doen staan van verbazing μπερδεύω

verbod /vərˈbɔt/ n
1. strafmaatregel απαγόρευση

verbranden /vərˈbrɑndə(n)/ v
1. verteerd worden door vuur of hitte καίω

verbranding n
ανάφλεξη

verbreden v
1. breder maken πλαταίνω

verbruik n
2. de totale verbruikte hoeveelheid κατανάλωση

verbuiging /vər.ˈbœʏ̯.χɪŋ/ /vər.ˈbœː.ɣɪŋ/ n
1. het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden κλίσις

verdachte n
1. iemand die verdacht wordt ύποπτη

verdampen v
1. overgaan van een gecondenseerde fase, vast of vloeibaar, naar de gasfase εξατμίζω

verdedigen v
1. beschermen tegen een aanval αμύνομαι υπεραμύνομαι

verdediging n
άμυνα

verdelen v
1. in kleinere stukken uiteendoen διαιρώ κατανέμω

verdelgen /vərˈdɛlxə(n)/ v
1. εξολοθρεύω

verdeling n
διανομή

verdenken /vɛrdɛŋkə(n)/ v
1. het vermoeden hebben van iets slechts υποπτεύομαι

verdenking /vər.ˈdɛŋ.kɪŋ/ n
1. het vermoeden van het uitvoeren van een (strafbaar) feit υπόνοια

verdienen v
1. het recht op een beloning of bestraffing verwerven αξίζω
2. geld verkrijgen door arbeid of een andere prestatie παίρνω

verdieping /vər.ˈdi.pɪŋ/ n
3. alle ruimten op één hoogte in een gebouw πάτωμα

verdoven v
1. de pijnprikkel onderdrukken, bijvoorbeeld door het toedienen van een medicijn αναισθητοποιώ

verdraagzaamheid n
1. de bereidheid van anderen om veel te verdragen ανοχή

verdragen v
1. bestand zijn tegen ανέχομαι

verdriet /vər'drit/ n
1. een gevoel van droefheid θλίψη

verdrietig adj
1. in sombere stemming θλιβερός

verdrinken v
1. in het water omkomen πνίγομαι
2. in het water doen omkomen πνίγομαι
3. door drinken van alcohol doen verdwijnen πνίγομαι

verdrinking n
πνίξιμο

verduistering /vər.ˈdœʏ̯.stə.rɪŋ/ /vər.ˈdœː.stə.rɪŋ/ /vɛr.ˈdœːs.tə.rɪŋ(g)/ n
εκλείψη

verdwijnen /vərˈdʋɛɪnə(n)/ v
1. wegraken εξαφανίζομαι
3. uit het zicht gaan εξαφανίζομαι

verdwijning n
1. het verdwijnen εξαφάνιση

vereenvoudigen v
απλοποιώ

verenigen v
1. afzonderlijke delen tot één geheel maken ενώνω

vereniging /və.ˈre.nə.ɣɪŋ/ /və.ˈre.nə.χɪŋ/ /vər.ˈe.ni.ɣɪŋ(g)/ n
1. een groep van mensen met gelijke interesse σύνδεσμος

vereren v
1. tot onderwerp van aanbidding hebben, eer bewijzen λατρεύω

verf /vɛrf/ n
1. de algemene benaming voor een product dat bedoeld is om voorwerpen te beschermen tegen de weersomstandigheden of te kleuren door ze van een pigmenthoudende laag te voorzien χρώμα

verfraaien v
1. mooier maken διακοσμώ

verfrissen v
ανανεώνω

vergadering /vərˈɣadəˌrɪŋ/ /vərˈχadəˌrɪŋ/ n
1. een georganiseerde bijeenkomst voor bespreking en overleg συνεδρίαση

vergeet-mij-niet n
μη με λησμόνει

vergelding n
ανταπόδοση

vergelijken v
1. de overeenkomsten en verschillen van twee zaken in beschouwing nemen συγκρίνω

vergelijking /vɛrɣə'lɛɪkɪŋ/ abbreviation
2. wiskundige uitdrukking εξίσωση

vergen /'vɛrɣə(n)/ v
1. als noodzakelijke voorwaarde hebben χρειάζομαι

vergeten /vər'ɣetə(n)/ v
1. uit het geheugen verloren gaan ξεχνώ

vergeven v
1. vergiffenis schenken συγχωρώ
2. vergiftigen δηλητηριάζω

vergevorderd /'vɛrxəvɔrdərt/ adj
1. προηγμένος

vergiet n
σουρωτήρι

vergieten v
χύνω

vergif /vərˈɣɪf/ n
1. iets dat levende wezens schaadt δηλητήριο φαρμάκι ιός φόλα

vergiftigen v
1. blootstellen aan een voor het lichaam schadelijke vreemde stof δηλητηριάζω

vergissing /vər.ˈɣɪ.sɪŋ/ /vər.ˈχɪ.sɪŋ/ /vɛr.ˈɣɪ.sɪŋ(g)/ n
1. iets doen dat niet juist is, of een verkeerde conclusie trekken λάθος

vergroting n
1. een toename in grootte διεύρυνση

vergunning n
1. een officiële (noodzakelijke) toestemming om een bepaalde activiteit uit te voeren άδεια

verhaal /vər'ɦal/ n
1. een verslag van een waargebeurde of verzonnen gebeurtenis παραμύθι

verhalen v
1. een verhaal vertellen διηγούμαι

verhandeling n
διατριβή

verhemelte n
1. ουρανίσκος

verheugd adj
χαρούμενος

verhinderen v
1. voorkomen, ervoor zorgen dat iets niet gebeurt αποτρέπω

verhogen v
1. hoger doen worden αυξάνω

verhoging /vər.ˈɦo.ɣɪŋ/ /vər.ˈɦo.χɪŋ/ /vɛr.ˈho.ɣɪŋ/ n
3. een verhoogde lichaamstemperatuur πυρετός

verhuizen v
1. van woonplaats veranderen μετακομίζω
2. de inboedel van een ander overbrengen μετακομίζω

verhuizing /vərˈhœʏzɪŋ/ /vərˈhœːzɪŋ/ n
1. de verwisseling van één (semi-) permanente woonplaats voor een andere μετακόμιση

vering /ˈveː.rɪŋ/ /ˈvɪː.rɪŋ/ n
1. mechanisme dat dient om schokken op te vangen ανάρτηση

verjaardag /vər'jardɑx/ n
1. de dag waarop iemand viert dat hij of zij geboren werd γενέθλια

verjaarsfeest n
1. πάρτι γενεθλίων

verjongen v
1. jonger maken ξανανιώνω

verjonging /vər'jɔŋɪŋ/ n
2. vernieuwen van de (levens)krachten αναζωογόνηση

verkeer n
1. het geheel van verplaatsingen waarbij goederen of personen vervoerd worden κίνηση

verkeerslicht n
1. een installatie die middels gekleurde lichten het verkeer op een kruispunt regelt φανάρι

verkiezen v
1. iemand door een stemming een ambt doen toekomen εκλέγω

verkiezing /vər.ˈki.zɪŋ/ /vɛr.ˈki.zɪŋ(g)/ n
1. het kiezen door middel van stemming εκλογή

verklaren /vɛrˈklarə(n)/ v
1. duidelijk maken εξηγήσει
2. een officieel standpunt uitspreken αγγέλω

verklaring /vər.ˈkla.rɪŋ/ /vɛr.ˈkla.rɪŋ(g)/ n
1 het verklaren εξήγηση
3. opheldering εξήγηση
2. plechtige bekendmaking δήλωση

verkleinwoord /vərˈklɛɪ̯nʋɔːrt/ n
1. een woord met een verkleiningsuitgang waardoor iemand of iets als klein of weinig wordt voorgesteld υποκοριστικό

verkoop /ˈvɛrkop/ n
1. het verkopen (voor geld aan een ander geven) πώληση

verkopen /vərˈkopə(n)/ v
1. goederen tegen betaling aan een nieuwe eigenaar geven πουλώ

verkoper /vər'kopər/ n
1. iemand die goederen of diensten verkoopt πωλητής

verkorting /vər.ˈkɔr.tɪŋ/ /vɛr.ˈkɔr.tɪŋ/ n
σύντμηση

verkoudheid n
1. een virusinfectie aan keel of neus κρυολόγημα

verkrachten /vər'krɑxtə(n)/ v
1. iemand met geweld tot seksueel verkeer dwingen βιάζω

verlammen /vər'lɑmə(n)/ v
1. van het vermogen zich te bewegen beroven παραλύω

verlamming /vərˈlɑmɪŋ/ n
1. toestand waarin men niet is staat is zich te bewegen παράλυση

verlangen n
1. iets willen hebben επιθυμία

verlangen v
1. iets erg graag willen hebben επιθυμώ θέλω

verlaten v
1. weggaan φεύγω

verleden n
1. de voorafgaande tijd παρελθόν

verleden deelwoord n
1. vorm van het werkwoord die gebruikt wordt om de voltooide tijden te vormen en als bijvoeglijk naamwoord op aan te geven dat de actie van het werkwoord vooitooid is μετοχή

verleden tijd n
αόριστος

verleiding /vər.ˈlɛɪ̯.dɪŋ/ /vər.ˈlɛː.dɪŋ/ /vɛr.ˈlɛɪ̯.dɪŋ/ n
1. het verleiden van iets of iemand αποπλάνηση

verlengen /vərˈlɛŋə(n)/ v
1. langer maken παρατείνω
2. langer laten duren παρατείνω

verlenging /vər.ˈlɛ.ŋɪŋ/ /vɛr.ˈlɛ.ŋɪŋ/ n
3. extra speeltijd παράταση
2. het verlengen παράταση

verliezen v
1. iets kwijt raken χάνω

verlof /vərˈlɔf/ n
1. een periode waarin men toestemming krijgt om iets te doen, bijvoorbeeld vakantiedagen opnemen άδεια

verlokken v
1. tot kwaad brengen γοητεύω

verloofde n
1. iemand die toegezegd heeft met een partner in het huwelijk te willen treden αρραβωνιαστικιά αρραβωνιαστικός

verloskundige n
1. iemand bekwaamd in de hulp bij geboortes μαία

verlossing /vər.ˈlɔ.sɪŋ/ /vɛr.ˈlɔ.sɪŋ/ n
1. de bevrijding van de gevolgen van de zonden van de mens door het geloof in Jesus λύτρωση

vermaak n
διασκέδαση

vermelden v
1. een feit noemen in een verhaal of tekst αναφέρω

vermelding n
αναφορά

vermenigvuldigen v
1. het herhaald optellen van een getal; een rekenkundige bewerking waarvan de uitkomst het product wordt genoemd πολλαπλασιάζω

vermenigvuldiging /vər.ˌme.nəx.ˈvʏɫ.də.ɣɪŋ/ /vər.ˌme.nəχ.ˈvʏɫ.də.χɪŋ/ /vɛr.ˌme.nɪx.ˈvʏl.di.ɣɪŋ(g)/ n
1 .een vermeerdering tot een veelvoud van het oorspronkelijke aantal πολλαπλασιασμός

vermijden /vərˈmɛi̯də(n)/ v
1. trachten te ontwijken αποφεύγω

verminderen /vərˈmɪndərə(n)/ v
1. afnemen in aantal, kleiner worden ελαττώνω
2. doen afnemen in aantal, kleiner maken μειώνω

vermoeden /vərˈmudə(n)/ n
1. een waarschijnlijke waarheid εικασία

vermoeden /vərˈmudə(n)/ v
1. een gedachte koesteren waarvan men niet zeker is maar die een zekere waarschijnlijkheid inhoudt υποθέτω

vermoeid adj
1. behoefte hebbend om uit te rusten κουρασμένος

vermogen /vərˈmoχə(n)/ n
2. de kwaliteiten om iets te kunnen doen ισχύς

vermoorden v
1. gewelddadig van het leven beroven εκτελώ

vernederen v
1. iemand zo behandelen dat hij zich minderwaardig voelt εξευτελίζω

vernietigen /vərˈnitəɣə(n)/ v
1. volledig tenietdoen καταστρέφω

vernietiging n
1. einde maken aan het bestaan van iets καταστροφή

vernieuwen /vərˈniwə(n)/ v
1. opnieuw maken, opknappen ανανεώνω
2. bij de tijd brengen ανανεώνω

veronderstelling n
υπόθεση

veroordelen /vərˈordelə(n)/ v
1. in een rechtszaak een oordeel uitspreken καταδικάζω
2. zeggen dat je iets verkeerd vindt καταδικάζω

veroorloven v
1. zichzelf iets toestaan, gewoonlijk een financiële uitgave επιτρέπω

veroorzaken v
1. de oorzaak zijn van προκαλώ

verordening n
κανονισμός

verouderd adj
απαρχαιωμένος

veroveren /vərovərə(n)/ v
1. een gebied door een militaire operatie in zijn macht nemen κατακτώ

verovering n
κατάκτηση

verpakken v
πακετάρισμα

verpanden /vər'pɑndə(n)/ v
ενεχυριάζω

verpleegkundige n
1. iemand die beroepshalve patiënten verpleegt νοσοκόμος
2. een deskundige in de verpleegkunde νοσοκόμος

verplegen /vər'pleɣə(n)/ v
1. een zieke verzorgen γιατροκομώ

verpletteren v
λιώνω

verplicht /vər'plɪxt/ adj
1. door iets of iemand gedwongen υποχρεωτικός

verplichten v
1. tot regel maken dat iets moet υποχρεώνω

verplichting /vər.ˈplɪx.tɪŋ/ /vər.ˈplɪχ.tɪŋ/ /vɛr.ˈplɪx.tɪŋ(g)/ n
1. iets dat moet υποχρέωση

verraad /vəˈraːt/ n
1. het schenden van trouw προδοσία

verraden v
2. een geheim prijsgeven προδίδω

verrader n
1. iemand die verraad pleegt προδότης

verraderlijk adj
δόλιος

verrassen v
1. iemand onverwachts met iets confronteren αιφνιδιάζω
2. iemand onverwachts verblijden αιφνιδιάζω

verrassing /və.ˈra.sɪŋ/ /və.ˈrɑ.sɪŋ/ /vɛ.ˈrɑ.sɪŋ(g)/ n
1. een geheel onverwachte gebeurtenis έκπληξη

verrekijker /ˈvɛrəˌkɛːkər/ /ˈvɛrəˌkɛːɪkər/ n
1. een optisch instrument om voorwerpen op grote afstand te kunnen waarnemen door het vergrotend effect van het instrument κυάλια

verreweg adv
1. met afstand, zonder competitie κατά πολύ

verrijzenis n
1. uit de dood opstaan ανάσταση

verrot v
σάπιος

vers /vɛrs/ n
2. dichtregel στίχος
3. couplet στίχος

verscheuren v
1. aan stukken rijten κομματιάζω

verschijnen /vər'sxɛɪnə(n)/ v
1. aan het licht treden, zichtbaar worden εμφανίζομαι
3. voor het gerecht verschijnen εμφανίζομαι

verschijnsel /vɛrsxɛɪnsəɫ/ n
1. iets dat zich voordoet φαινόμενο

verschil /vərˈsxɪl/ n
1. een aspect dat bij vergelijking anders is διαφορά

verschillen v
1. in bepaalde opzichten niet hetzelfde zijn διαφέρω

verschrikkelijk /vər'sxrɪkələk/ adj
1. zo erg dat men er van schrikt τρομερός

verschuiven v
1. het proces van in contact met de grond zich voortbewegen μετατοπίζω
2. iets in contact met de grond doen voortbewegen μετατοπίζω
3. naar een andere datum of tijdstip verplaatsen μετατοπίζω

versie n
1. een specifieke vorm of variant van een uitgave εκδοχή
2. een bepaalde verklaring of interpretatie van een gebeurtenis εκδοχή

versieren /vɛrˈsi:rə(n) v
3. verleiden γοητεύω

versiering n
1. iets aangebracht om het uiterlijk fraaier te maken εξωραϊσμός

verslaan v
1. een definitieve overwinning boeken op een tegenstander νικώ

verslag /vərˈslɑx/ n
1. bericht over een gebeurtenis of toestand έκθεση

verslaving /vər.ˈsla.vɪŋ/ /vɛr.ˈsla.vɪŋ(g)/ n
1. een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is εθισμός

verslechteren v
1. slechter worden χειροτερεύω

versnellen v
1. een grotere snelheid (doen) bereiken επιταχύνω

versnelling n
3. mechaniek voor overdracht van aandrijving ταχύτητα

versnellingsbak n
1. een schakelinrichting aan een motorvoertuig om van de ene naar de andere versnelling te gaan κιβώτιο ταχυτήτων

versnipperen v
1. iets tot kleine repen scheuren, knippen of snijden κομματιάζω

verstaan /vər.ˈstaːn/ v
1. begrijpen van een uiting καταλαβαίνω

verstandig adj
1. met verstand έξυπνος

verstandskies n
1. elk der vier achterste kiezen van boven- en onderkaak die pas later opkomen (als mensen tot de jaren des verstands zijn gekomen) σωφρονιστήρας

verstellen /'vərˈstɛlə(n)/ v
2. anders stellen ρυθμίζω

verstenen v
1. απολιθώνω

versterken /vɛrstɛrkə(n)/ v
1. sterker maken ενισχύω
2. het aantal vergroten ενισχύω

versterking /vər.ˈstɛr.kɪŋ/ /vɛr.ˈstɛr.kɪŋ(g)/ n
3. een fortificatie οχύρωμα

verstikking n
1. ασφυξία

verstoppen /vər'stɔpə(n)/ v
1. iets stoppen waar het niet gemakkelijk gevonden zal worden κρύβω

verstoren /vərˈstorə(n)/ v
1. uit de concentratie brengen, onderbreken wat men aan het doen is ενοχλώ

verstoten v
1. niet langer in de omgeving dulden απαρνούμαι

verstrekken v
1. ter beschikking stellen αποκτώ

vertalen /vərˈtalə(n)/ v
1. het omzetten van geschreven of gesproken informatie naar een andere taal μεταφράζω

vertaler n
μεταφραστής

vertaling /vərˈtalɪŋ/ n
1. iets dat vertaald is μετάφραση

vertegenwoordiger n
1. iemand die de plaats van een ander inneemt αντικαταστάτης

vertellen v
1. een al of niet ware gebeurtenis verhalen διηγούμαι

verteller n
1. een persoon die vertelt αφηγητής

verticaal adj
κατακόρυφος

vertrek n
2. de actie van het vertrekken of weggaan αναχώρηση

vertrekken /vərtrɛkə(n)/ v
1. weggaan φεύγω

vertroetelen v
1. κακομαθαίνω

vertroosting n
παρηγοριά

vertrouwen n
1. het geloof in betrouwbaarheid van een persoon εμπιστοσύνη

vervaardigen v
1. maken, samenstellen παρασκευάζω

vervalsen v
1. een bedrieglijke kopie maken van een waardevol voorwerp παραποιώ

vervalsing /vər.ˈvɑɫ.sɪŋ/ /vɛr.ˈvɑl.sɪŋ(g)/ n
1. een artefact opzettelijk nagemaakt om mensen in de waan te brengen dat het echt is πλαστογράφηση

vervangen /vər'vɑŋə(n)/ v
1. het ene de plaats doen innemen van het andere αντικαθιστώ

vervelend adj
2. op een hinderlijke manier onprettig ενοχλητικός

verven v
1. met verf bestrijken βάφω

vervoegen v
1. omvormen van een werkwoord om wijze, tijd en persoon uit te drukken κλίνω

vervoeging /vər.ˈvu.ɣɪŋ/ /vər.ˈvu.χɪŋ/ /vɛr.ˈvu.ɣɪŋ(g)/ n
1. verbuiging van een werkwoord κλίση

vervoering n
έκσταση

vervolgen /vər'vɔlɣən/ v
2. niet rusten voor iemand bestraft of geweld aangedaan is καταδιώκω

vervolgens /vər'vɔlɣəns/ adv
ακολούθως

vervolging n
2. het vervolgen of vervolgd worden δίωξη

vervreemden v
1. vreemd maken, van eigenaar doen wisselen αποξενώνω

vervuiling n
ρύπανση

verwaand adj
1. zich boven anderen verheven voelend ματαιόδοξος

verwaardigen v
1. καταδέχομαι

verwaarloosbaar adj
1. niet de moeite om zich met iets bezig te houden αμελητέος

verwaarlozen v
1. iets niet de benodigde verzorging schenken παραμελώ

verwachten v
1. ergens vanuit gaan αναμένω

verwachting /vər.ˈʋɑχ.tɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑx.tɪŋ/ /vɛr.ˈwɑx.tɪŋ(g)/ n
datgene wat verwacht wordt προσδοκία

verwantschap n
σχέση
2. overeenkomst, affiniteit σχέση

verwarming /vər.ˈʋɑr.mɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑr.mɪŋ/ /vɛr.ˈwɑr.mɪŋ(g)/ n
1. het proces van verwarmen θέρμανση
2. een installatie die voor het verwarmen zorgt θέρμανση

verwarren /vɛrˈʋɑrən/ v
2. door elkaar halen συγχέω
1. in de war brengen συγχέω

verwarring /vər.ˈʋɑ.rɪŋ/ /vər.ˈβ̞ɑ.rɪŋ/ /vɛr.ˈwɑ.rɪŋ(g)/ n
1. een verwarde toestand μπέρδεμα

verweer n
άμυνα

verwelkomen /vər'ʋɛlkomə(n)/ v
1. iemand begroeten en welkom heten καλωσορίζω

verwend adj
κακομαθημένος

verwennen v
1. iemand een te goede behandeling geven κακομαθαίνω

verwensing n
1. vloek of belediging κατάρα

verwijderen /vərˈwɛɪ̯dərə(n)/ /vərˈʋɛɪ̯dərə(n)/ /vərˈβ̞ɛːdərə(n)/ v
1. weghalen βγάζω

verwijfd /vər'wɛift/ adj
1. θηλυπρεπής

verwijzen /vər'ʋɛɪzə(n)/ v
1. naar iets of iemand anders wijzen of sturen αναφέρω

verwoesten v
1. totaal vernielen καταστρέφω

verwonden v
1. lichamelijk letsel veroorzaken πληγώνω

verwonding n
1. lichamelijk letsel τραύμα

verzamelaar n
αποθησαυριστής

verzamelen /vər'zamələ(n)/ v
1. bijeenbrengen μαζεύω
3. bijeenkomen μαζεύω
2. een verzameling hebben of aanleggen προσχωρήσουν

verzameling /vər.ˈza.mə.lɪŋ/ /vɛr.ˈza.mə.lɪŋ(g)/ n
2. wiskundige verzameling σύνολο

verzekeren v
1. verklaren dat iets ... διαβεβαιώνω

verzekering /vər.ˈze.kə.rɪŋ/ /vɛr.ˈze.kə.rɪŋ(g)/ n
1. overeenkomst waarmee men zorgt voor vergoeding van schade, diefstal e.d. door het betalen van een premie aan degene die verzekert ασφάλιση

verzet n
1. handelingen gericht tegen de heersende macht of de aanvallende vijand αντίσταση

verzinken v
4. met een laag zink afdekken γαλβανίζω

verzoeken /vɛrˈzukə(n)/ v
1. aan iemand vragen iets al dan niet te doen ζητώ

verzoenen v
1. vrede laten sluiten συμβιβάζω

vestiging n
ίδρυμα

vesting n
φρούριο

vet /vɛt/ adj
1. dik, vet inhoudend χοντρός

vet /vɛt/ n
1. gladde, zeer vette vloeistoffen, smeermiddelen λίπος
2. gespecialiseerd dierlijk weefsel λίπος

veter n
κορδόνι

veteraan n
1. een voormalig militair die gevochten heeft, een uitgediend krijgsman απόστρατος
2. een ervaren en oud persoon in een bepaald onderwerpgebied, zoals een sporter, geleerde, etc. απόστρατος

veto n
1. veto αρνησικυρία βέτο

vetweefsel n
[[λιπώδης]] [[ιστός]]

vetzuur /ˈvɛtzyr/ n
1. een keten van ten minste twee koolstofatomen en een carboxylgroep λιπαρό οξύ

veulen n
1. een jong van bepaalde hoefdieren als het paard, de ezel, de kameel en de zebra πουλάρι ολίσθηση

vier /viːr/ n
1. het getal tussen de drie en de vijf τέσσερα

vierde /ˈviːrdə/ ordinalAdjective
1. nummer vier in een rij τέταρτος

vieren /'virə(n)/ v
1. een feest vieren γιορτάζω

vierentwintig cardinalNumeral
1. het getal 24 είκοσι τέσσερα

vierhoek n
1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vier hoeken en derhalve ook vier zijden τετράγωνο

vierhonderd /ˈviːrˌɦɔndərt/ n
400 τετρακόσια

vierkant adj
1. met de vorm van een vierkant τετράγωνο

vierkant n
1. geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit 4 gelijke hoeken van 90 graden en 4 zijden met gelijke lengte τετράγωνο

vierkantswortel n
1. dat getal dat met zichzelf vermenigvuldigd een gegeven getal oplevert τετραγωνική ρίζα

vies /vis/ adj
1. smerig ακάθαρτος

vijand n
1. iemand met wie men op voet van oorlog leeft εχθρός

vijandelijkheid n
1. een vijandige daad εχθροπραξία

vijandig adj
1. zich als een vijand gedragend εχθρικός

vijandigheid n
1. het vijandig zijn εχθροπραξία

vijandschap n
1. een toestand van op voet van oorlog zijn εχθρότητα

vijf /vɛi̯f/ cardinalNumeral
1. getal πέντε

vijfde /ˈvɛɪ̯f.də/ /ˈvɛɪ̯v.də/ /ˈvɛːv.də/ ordinalAdjective
1. nummer vijf in een rij πέμπτος

vijfentwintig cardinalNumeral
1. het getal 25 είκοσι πέντε

vijfhoek n
1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit vijf hoeken en derhalve ook vijf zijden πεντάγωνο

vijfhonderd /ˈvɛi̯fˌɦɔndərt/ n
1. 5 x 100, in Arabische cijfers 500, in Romeinse cijfers D πεντακόσια

vijftien /ˈvɛi ̯ftin/ n
15 δεκαπέντε

vijftig /ˈfɛi̯ftəx/ n
50 πενήντα

vijg n
1. vrucht van de vijgenboom σύκο

vijgenblad n
συκή

vijl n
1. een werktuig met een ruw, gegroefd of gekerfd oppervlak dat het mogelijk maakt dunne lagen van een voorwerp te verwijderen λίμα

vijver n
1. een tamelijk klein door de mens aangelegd water λιμνούλα

vijzel n
1. een vat waarin met een stamper stoffen fijngestampt kunnen worden γουδί

vijzen v
1. het in- of uitdraaien van een schroef βιδώνω

vilt n
door langdurig bewerken verdichte wol κετσές

viltstift n
1. een pen met een poreuze kern μαρκαδόρος

vinden /'vɪndə(n)/ v
3. iets op een bepaalde wijze beschouwen of ervaren νομίζω

vinger n
1. extremiteiten van de hand δάχτυλο δάκτυλο

vingerafdruk /ˈvɪ.ŋər.ˌɑf.drʏk/ /ˈvɪ.ŋər.ˌɑv.drʏk/ n
1. een afdruk op een oppervlak van een vinger met meestal de unieke, persoonsgebonden figuur die de lijnen op de vinger vormen [[δακτυλικό]] [[αποτύπωμα]]

vingeren /'vɪŋərə(n)/ v
1. [[βάζω]] [[δάχτυλο]]

vingerhoed /'vɪŋərˌɦut/ n
1. hard dopje dat het eerste kootje van de vinger beschermt bij het naaien δαχτυλίθρα

vingerhoedskruid n
χελιδονόχορτο

vink n
1. Fringilla coelebs, een zangvogel σπίνος

violet n
1. (kleur) een kleur tussen blauw en ultraviolet, met een golflengte tussen de 430 en 380 nm βιολετής

violist n
1. musicus die een viool bespeelt βιολίστρια

violoncello n
1. een viersnarig strijkinstrument dat tijdens het bespelen door de violoncellist of cellist tussen de knieën wordt gehouden βιολοντσέλο

viool n
1. strijkinstrument βιολί

vioolsleutel n
1. vioolsleutel κλειδί του Σολ

viooltje n
1. Viola, een plantengeslacht met aardige bloemen μενεξές

virtual reality /ˈvʏːrcuwəlriˌjɛləti/ n
εικονική πραγματικότητα

virtueel adj
1. εικονικός

virus /virəs/ n
1. ιός
2. ιός

vis n
1. Pisces, gewerveld dier met kieuwen, levend in water ψάρι ιχθύς
2. het vlees van een vis ψάρι ιχθύς

visarend n
1. Pandion haliaetus, een vooral visetende roofvogel die de enige soort uit de familie Pandionidae is αλιάετος

viscositeit n
1. stroperigheid van een vloeistof of gas ιξώδες

visioen n
1. een droombeeld όραμα

viskeus adj
1. stroperig ten gevolge van inwendige wrijving ιξώδης

vissen /'vɪsə(n)/ v
1. proberen te vangen ψαρεύω

visser n
1. iemand die beroepsmatig vist ψαράς

vissersboot n
ψαρόβαρκα

visum n
βίζα

vitamine n
1. een stof die het lichaam in kleine hoeveelheden nodig heeft, maar niet of bijna niet door het lichaam zelf aangemaakt kan worden en derhalve in voldoende mate via voedsel of supplement ingenomen moet worden βιταμίνη

vizier n
1. een richttoestel op de loop van een vuurwapen στόχαστρο

vlag /vlɑχ/ n
1. een lap stof met op vaste wijze geschikte kleuren die gevoerd wordt als symbool van een partij of natie σημαία λάβαρο

vlaggenmast n
κοντάρι σημαίας

vlagzalm n
θύμαλλος

vlak /vlɑk/ adj
1. zonder bergen of dalen επίπεδο

vlakte /vlɑktə/ n
1. gebied met weinig of geen hoogteverschillen πεδιάδα

vlam /vlɑm/ n
1. kleinste vorm van vuur φλόγα

vlammen v
1. met heldere vlammen branden φλέγομαι

vlas n
λινάρι

vlecht n
1. een gebonden pluk haar κοτσίδα

vlechten /ˈvlɛx.tə(n)/ /ˈvlɛχ.tə(n)/ v
1. in elkaar strengelen πλέκω

vleermuis n
1. een klein vliegend nachtzoogdiertje νυχτερίδα νυκτερίδα

vlees n
1. spierweefsel van bepaalde organen σάρκα κρέας
2. spierweefsel van dieren dat opgegeten kan worden als onderdeel van de voeding κρέας σάρκα

vleeseter /ˈvlesetər/ n
1. een vleesetend dier σαρκοβόρος

vlek n
1. een vieze plek βούλα

vleugel n
1. lichaamsdeel van een vogel φτερό
5. een deel van een leger φτερό
2. onderdeel van een vliegtuig φτερό
4. spoiler φτερό
3. muziekinstrument πιάνο με ουρά

vlieg /vlix/ /vliχ/ n
1. tweevleugelig insect μύγα

vliegdekschip n
1. een vaartuig dat is ingericht voor het vervoer, onderhoud en gebruik van vliegtuigen αεροπλανοφόρο

vliegen /ˈvli.ɣə(n)/ /ˈvli.χə(n)/ v
1. zich door de lucht voortbewegen πετώ

vlieger n
1. een voorwerp dat door de wind aan een draad in de lucht opgelaten kan worden χαρταετός

vliegtuig /ˈvlixtœːx/ /ˈvliχtœʏχ/ n
1. een vervoermiddel dat speciaal ontworpen is voor het reizen door de lucht αεροπλάνο αεροσκάφος

vliegveld /ˈvlixfɛɫt/ n
1. een terrein waar vliegtuigen kunnen landen en opstijgen αεροδρόμιο

vlinder /ˈvlɪndər/ n
1. een schubvleugelig insect, meestal met gekleurde vleugels πεταλούδα

vlinderdas n
παπιγιόν

vlo n
1. vleugelloze bloedzuigende huidparasiet ψύλλος

vloeibaar /ˈvluɪbar/ adj
1. in staat te vloeien, gezegd van de aggregatietoestand van stoffen die niet vast en niet gasvormig zijn υγρός

vloeien /ˈvlujə(n)/ v
1. zacht stromen ρέω

vloeistof n
1. een stof in die aggregatietoestand waarin het geen eigen vorm heeft, maar wel een eigen volume υγρό

vloek n
1. bewust uitgesproken wens om iemand kwaad of leed aan te doen κατάρα

vloeken v
1. uitroepen van vloekwoorden, beledigende taal gebruiken βρίζω

vloer /vlur/ n
δάπεδο πάτωμα

vlok n
1. een samenhangend hoopje van sneeuw of andere lichte stof λέπι

vlooienmarkt n
υπαίθριο παζάρι

vloot /vloːt/ n
1. bij elkaar horende schepen στόλος

vlot adj
1. gemakkelijk, eenvoudig, zonder veel problemen ομαλός

vlot n
1. een drijvende constructie σχεδία

vlucht /vlʏxt/ n
1. het zich door luchtruim bewegen πέταγμα

vluchteling /'vlɵxtəlɪŋ/ n
1. πρόσφυγας

vluchten /vlɵxtə(n)/ v
1. (onovergankelijk) trachten te ontkomen aan dreigend gevaar φεύγω

vluchtig adj
1. gemakkelijk in damp overgaand πτητικός

vluchtnummer n
1. αριθμός πτήσης

vluggertje n
1. snel en oppervlakkig seksueel contact ξεπέτα

vocatief n
1. de vijfde naamval waarin een naamwoord staat dat aanduidt tot wie het woord wordt gericht κλητική

vochtig adj
υγρός

vochtigheid n
1. de mate van vocht υγρασία

voeden v
1. van voedsel voorzien τρέφω

voeding /ˈvu.dɪŋ(g)/ /ˈvu.dɪŋ/ n
1. voedsel διατροφή

voedsel /'vutsəl/ n
1. alles wat een organisme tot zich neemt om het metabolisme in werking te houden τροφή

voegwoord /ˈvuxʋoːrt/ n
σύνδεσμος

voelen /ˈvulə(n)/ v
1. gewaarworden door aanraking, meestal met betrekking tot temperatuur of druk αισθάνομαι

voer /vur/ n
1. voedsel, inzonderlijk voor huisdieren en vee ζωοτροφή

voeren /ˈvurə(n)/ v
3. dieren te eten geven ταΐζω

voertuig /ˈvuːrtœx/ ˈvuːrtœyx/ n
1. door de mens gemaakt voorwerp, gewoonlijk op wielen, met als doel het verplaatsen van mensen of goederen όχημα

voet /vut/ n
1. voortzetting van het been beneden de enkel πόδι
3. oude lengtemaat πόδι

voetbal /ˈvut.bɑɫ/ n
1. een balsport waarbij twee teams van 11 spelers met hun voeten (of hoofd) een bal in het doel van de tegenstander proberen te krijgen ποδόσφαιρο

voetganger n
1. iemand die zich te voet door het verkeer verplaatst πεζός

voetgangersgebied /ˈvut.ɣɑ.ŋərs.ɣəˌbit/ /ˈvut.χɑ.ŋərs.χəˌbit/ n
1. een gebied waarin geen voertuigen zijn toegestaan en waar dus gelopen moet worden πεζόδρομος

voetpad /'vutpɑt/ n
1. een pad voor voetgangers μονοπάτι

voetspoor n
ίχνος

voetzool n
1. de onderzijde van de voet πέλμα

vogel /ˈvoːɣəl/ /ˈvoχɔɫ/ n
1. een gewerveld dier (Aves) met twee vleugels, twee poten, een snavel en een met veren bedekt lichaam dat zich voortplant door het leggen van eieren πουλί πτηνό

vogelbekdier n
Ornithorhynchus anatinus πλατύπους

vogelspin n
1. grote behaarde spin die leeft in de tropische streken ταραντούλα

vogelverschrikker n
1. een mansgrote pop opgesteld in een akker met als doel vraat door vogels te beperken σκιάχτρο

vol /vɔl/ /vɔɫ/ adj
1. geheel gevuld γεμάτος

volbrengen v
1. geheel uitvoeren επιτυγχάνω

voldaan adj
1. niet langer geplaagd door gevoelens van behoefte of verlangen ικανοποιημένος

voldoende indefinitePronoun
1. toereikend, genoeg αρκετός

voldoening /vɔl.ˈdu.nɪŋ(g)/ /vɔɫ.ˈdu.nɪŋ/ n
1. tevredenheid ικανοποίηση

volgeling /'vɔlɣəlɪŋ/ n
1. ακόλουθος

volgen /'vɔlxə(n)/ v
1. achterna gaan ακολουθώ

volgend adj
1. dat later komt επόμενος

volgens preposition
1. geeft een bron aan voor de gegeven redenering σύμφωνα με

volk /vɔlk/ n
1. een groep mensen die een aantal dingen gemeenschappelijk hebben, zoals afstamming, taal, gewoontes of overlevering λαός έθνος
2. de inwoners van een land λαός έθνος

volkerenmoord n
γενοκτονία

volkslied n
1. een lied dat dienst doet als symbool voor een volk of een natie εθνικός ύμνος

volkstelling /'vɔlkstɛlɪŋ/ n
1. απογραφή

volle maan phraseologicalUnit
1. de fase of schijngestalte van de maan, waarbij de naar de aarde gekeerde zijde, geheel door de zon wordt verlicht en daardoor zichtbaar is πανσέληνος

volledig adj
1. zonder iets ongedaan te laten ακέραιος

volmaakt /vɔlˈmaːkt/ adv
1. zonder enig gebrek τέλειος

volmacht n
εξουσιοδότηση

volt n
βολτ

voltooid deelwoord phraseologicalUnit
1. het woord dat deel heeft aan het werkwoord en aan het naamwoord en als afgesloten gezien wordt μετοχή

voltooid tegenwoordige tijd n
παρακείμενος

voltooid verleden tijd n
υπερσυντέλικος

voltooien v
1. ten einde brengen ολοκληρώνω αποπερατώνω

volume n
ένταση
3. fysieke informatiedrager ένταση

volwassene n
1. een persoon die de volwassen leeftijd heeft bereikt waarop men normaal fysiek volgroeid is en normaal en verantwoordelijk kan functioneren in de samenleving ενήλικας

vonk n
1. een gloeiend korreltje of brokstukje σπίθα

vonnis n
1. een beslissing van een rechter in dagvaardingsprocedures καταδίκη

voogd n
1. Iemand die als vervanger het ouderlijk gezag uitoefent κηδεμόνας

voor /vor/ preposition
4. eerder in tijd πριν
7. ten behoeve van, ten gunste van για

vooraanstaand adj
1. gezaghebbend διαπρεπής

vooral /vo:ɾ.ɑl/ adv
2. als het voornaamste of als zeer gewichtig ειδικά

voorarm n
1. πήχης

vooravond n
2. periode voorafgaand aan een bepaalde gebeurtenis of datum παραμονή

voorbeeld n
1. iets ter navolging παράδειγμα
2. iets dat bestaat of kan bestaan, als uitleg bij een abstracte uitleg υπόδειγμα

voorbereiden v
1. handelingen verrichten die een latere gebeurtenis mogelijk moeten maken προετοιμάζω

voorbij adj
1. επέκεινα

voorbijgaan /vorˈbɛɪ̯ɣan/ /vorˈbɛːɣan/ /vo̝rˈbɛɪ̯χan/ v
1. langs een bepaald punt gaan. περνάω
2. tot verleden gaan behoren περνάω

voorbode /ˈvorbodə/ n
1. vooruitgestuurde bode (letterlijk) προάγγελος

voordeel /ˈvordel/ n
3. (tennis) πλεονέκτημα
1. profijt πλεονέκτημα
2. aangename eigenschap πλεονέκτημα

voorgerecht n
1. eerste, meestal lichte gang van een maaltijd ορεκτικό

voorgoed adv
για καλά

voorhamer n
βαριά

voorhanden /vɔːr.'ɦɑn.də(n)/ adj
1. beschikbaar, voorradig διαθέσιμος

voorhoofd n
1. het deel van het gezicht tussen de wenkbrauwen, de normale haarlijn en de slapen μέτωπο

voorhuid n
1. voorhuid van penis ακροβυστία

voorjaar n
1. de lente άνοιξη

voorkant /vorkɑnt/ n
1. één van de zijden van een voorwerp, namelijk dewelke naar voren gericht is πρόσοψη

voorkomen /'vɔːr.ko.mə(n)/ /vɔːr.'ko.mə(n)/ v
2. voor het gerecht verschijnen εμφανίζομαι

voorlezen v
1. hardop een tekst lezen ten aanhoren van anderen διαβάζω

voornaam n
1. naam die bij de geboorte aan een persoon wordt gegeven, en die aan de familienaam voorafgaat. μικρό

voornaamwoord /ˈvɔːr.nam.ˌʋɔːrt/ n
αντωνυμία

voornamelijk adv
1. in hogere mate κυρίως

voornemen n
1. iets dat iemand heeft voorgenomen of iets dat iemand van plan is om uit te voeren πρόθεση

vooroordeel n
προκατάληψη

voorouder n
1. iemand van wie afgestammen wordt πρόγονος

voorraad /ˈvɔːrˌraːt/ n
1. wat voor later gebruik wordt opgeslagen απόθεμα

voorrang n
προτεραιότητα

voorrecht n
προνόμιο

voorruit n
1. ruit aan de voorkant van een voertuig die zorgt voor zicht op de weg en bescherming tegen weer en wind παρμπρίζ

voorschrift n
συνταγή

voorspelbaar adj
1. van tevoren te verwachten προβλέψιμος

voorspellen v
1. een uitspraak doen over toekomstige gebeurtenissen προβλέπω

voorspoed n
ευημερία

voorstander n
1. iemand die voor iets is υποστηρικτής

voorstel n
1. hetgeen dat voorgesteld wordt εισήγηση

voorstellen v
1. een plan voorleggen προτείνω
2. een beeld geven παρουσιάζω

voorsteven n
πλώρη

voorteken n
1. signaal dat aan een gebeurtenis voorafgaat οιωνός
2. plus- of minteken voor een getal οιωνός

vooruitgang n
1. het proces van technologische en economische groei van een samenleving πρόοδος

voorvader n
1. πρόγονος

voorvechter n
1. υπέρμαχος

voorvoegsel /ˈvoːrvuxsəɫ/ n
1. een gebonden morfeem dat voor een ander woord geplaatst wordt om iets aan de betekenis toe te voegen πρόθημα

voorwaarde n
1. omstandigheid die noodzakelijk is of gemaakt wordt wil iets anders plaats of geldigheid hebben προϋπόθεση

voorwerp /ˈvorwɛr<sup>ə</sup>p/ n
1. een object, iets dat fysiek bestaat αντικείμενο

voorzetsel n
1. een onverbuigbaar woord dat de aard van de relatie tussen verschillende elementen in de zin aangeeft πρόθεση

voorzichtig /vɔːrˈzɪxtəx/ adj
1. op een oplettende manier προσεκτικός

voorzien /vɔːr.'zin/ v
2. voorzorgen treffen παρέχω

voorzijde n
πρόσοψη

voorzitter n
1. hoofd van een bestuur, leider van een vergadering πρόεδρος

vordering /vɔɾ.dǝ.ɾɪŋ/ n
1. vooruitgang, progressie πρόοδος

vorig indefiniteOrdinalNumeral
1. degene die of datgene dat eerder een positie innam προηγούμενος

vork n
1. aftakking van een boomtak of van een weg πηρούνι
2. voorwerp bestaande uit een greep en (meestal 3 of 4) tanden, waarmee vast voedsel wordt gegeten πιρούνι

vorm /vɔrm/ n
1. ruimtelijke begrenzing van een voorwerp μορφή

vormen v
1. in de juiste vorm brengen σχηματίζω
2. deel uitmaken van, fungeren als bouwsteen van σχηματίζω

vorst /vɔrst/ n
1. heerser πρίγκηπας
2. weersomstandigheden παγετός

vorstendom n
1. πριγκιπάτο

vos /vɔs/ n
1. αλεπού

vouwen v
διπλώνω

vraag /vra:x/ /vra:χ/ n
1. een verzoek om inlichting ερώτηση

vraaggesprek n
1. een gesprek waarin iemand een aantal vragen beantwoordt συνέντευξη

vraagteken /vraxtekə/ n
1. een leesteken (?) dat men aan het eind van een zin plaatst om deze vragend te maken ερωτηματικό

vraatzucht n
λαιμαργία

vracht /vrɑxt/ /vrɑχt/ n
1. de lading van een vervoermiddel φορτίο

vrachtauto /ˡvrɑxtɑuto/ n
1. een auto voor goederenvervoer φορτηγό αυτοκίνητο

vrachtschip n
1. een schip dat uitsluitend bedoeld is voor het vervoer van goederen φορτηγό πλοίο

vrachtwagen n
1. een wagen voor goederenvervoer φορτηγό

vragen /ˈvraɣə(n)/ /ˈvraχə(n)/ v
1. mondeling of schriftelijk informatie verzoeken ρωτώ
2. mondeling of schriftelijk actie verzoeken παρακαλώ ζητώ

vrede /ˈvredə/ n
1. het ontbreken van oorlog ειρήνη

vreemd adj
1. van buiten, niet van hier άγνωστος
2. gek, onwerkelijk παράξενος
3. niet bekend παράξενος

vreemdeling n
1. iemand die uit een ander gebied of land afkomstig is dan het onderhavige ξένος

vreemdelingenhaat n
1. ξενοφοβία

vrees n
1. het gevoel dat iets gevaarlijk is of kan zijn φόβος

vrek n
τσιγγούνης, φιλάργυρος

vreugde n
1. een blij gevoel χαρά

vrezen /ˈvrezə(n)/ v
1. bang zijn, angst hebben φοβάμαι

vriend /vriːnt/ n
1. een persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt φίλος
2. de mannelijke persoon met wie je verkering hebt φίλος

vriendelijk /ˈvrɪndələk/ adj
1. met het nodige respect φιλικός

vriendin /vrinˈdɪn/ n
1. een vrouwelijk persoon met wie je een speciale persoonlijke band hebt φίλη
2. de vrouwelijke persoon met wie je verkering hebt φίλη

vriendschap n
1. de relatie van personen tot elkaar als vrienden φιλία

vriezen v
παγώνω

vrij /vrɛɪ/ /ˈvrɛidɑx/ adj
1. ongebonden, niet in beweging beperkt ελεύθερος

vrijdag /ˈvrɛidɑx/ n
1. een dag van de week die na donderdag en voor zaterdag komt Παρασκευή

vrijen v
1. liefde bedrijven κάνω έρωτα

vrijgezel n
1. een ongehuwde man of vrouw εργένης

vrijheid /ˈvrɛi̯ɦɛi̯t/ n
1. het vrij zijn ελευθερία

vrijspreken /'vrɛisprekə(n)/ v
1. onschuldig verklaren αθωώνω

vrijwillig adj
1. niet gedwongen εθελοντικός

vroedvrouw n
1. een vrouw die een bevalling begeleidt μαία

vroeg /vrux/ adj
1. aan het begin πρόωρος
2. eerder dan verwacht πρόωρος

vroegrijp adj
1. πρώιμος

vroomheid n
1. ευσέβεια

vrouw /vrɑu/ n
1. een volwassen vrouwelijke mens γυναίκα
2. de vrouwelijke partner in een huwelijk γυναίκα σύζυγος

vrouwelijk adj
θηλυκός γυναικείος

vrouwenarts n
γυναικολόγος

vrouwenhater n
μισογύνης

vrucht /vrʏxt/ n
1. volgroeid vruchtbeginsel καρπός

vruchtbaar /'vrɵɣbar/ adj
2. tot resultaat leidend εύφορος

vruchtbaarheid /'vrʏxt.bar.ɦɛɪ̯t/ /'vrʏxt.bar.ɦɛːt/ /'vrʏɣ.ba.rɛɪ̯d/ n
1. het vermogen vrucht te dragen γονιμότητα

vruchtensap /ˈvrʏxtə(n)ˌsɑp/ /ˈvrʏχtə(n)ˌsɑp/ n
1. sap gewonnen uit fruit φρουτοχυμός

vuil /vœy̯l/ adj
1. niet schoon ακάθαρτος

vuilnisbak /'vœylnɪsbɑk/ n
1. een bak waarin men huisvuil verzamelt σκουπιδοτενεκές

vuilnisemmer n
1. σκουπιδοτενεκές

vuist n
1. gebalde hand γροθιά

vulkaan n
ηφαίστειο

vulkaanuitbarsting n
1. de vaak explosieve activiteit waarmee in een vulkaan opgebouwde spanningen zich ontladen έκρηξη

vullen /ˈvʏlə(n)/ v
1. vol maken σφραγίζω

vulva n
1. de schaamspleet, de ingang tot de vagina αιδοίο

vurig adj
φλογερός

vuur /vyːr/ n
1. een lichtend verschijnsel dat onstaat wanneer iets verbrandt φωτιά

vuurtoren n
1. een hoog lichtbaken aan de kust φάρος

vuurwapen /vyrwapə/ n
1. een wapen dat een kogel schiet met behulp van een chemische ontploffing πυροβόλο όπλο

vuurwerk n
1. één of meerdere voorwerpen die gevuld zijn met ontploffende, brandbare en lichtgevende stofmengsels πυροτέχνημα

vuvuzela n
1. een Zuid-Afrikaans blaasinstrument βουβουζέλα

waaien /'ʋajə(n)/ v
1. plaatsvinden van een sterke luchtstroming φυσώ

waaier n
1. scherm in halve schijfvorm βεντάλια

waakzaamheid n
1. oplettendheid επαγρύπνηση

waanzin n
1. het lijden aan een geestesstoornis τρέλα

waanzinnig adj
παράφρων

waar /ʋar/ adv
1. op welke plaats όπου πού

waarborg n
1. een geldbedrag of iets anders dat tijdelijk gegeven wordt als onderpand voor het geval men een verplichting niet na kan komen εγγύηση

waarde n
αξία

waardeloos /ˈʋardəˌlos/ adj
1. geen waarde hebbend άρχηστος

waarderen v
2. op prijs stellen εκτιμώ

waardevol /'ʋardəˌvɔl/ adj
1. een grote waarde hebbend πολύτιμος

waarheid n
1. dat wat waar is αλήθεια

waarlijk adv
1. echt, volgens de waarheid πράγματι

waarnemen v
1. iets via de zintuigen in zich opnemen. αντιλαμβάνομαι

waarnemer n
1. iemand die iets waarneemt παρατηρήτρια
3. een persoon die aanwezig is bij een gebeurtenis om de gang van zake in de gaten te houden παρατηρήτρια

waarom /ʋaːˈrɔm/ conjunction
1. Vanwege welke oorzaak γιατί

waarschijnlijk adj
1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is πιθανός

waarschijnlijk adv
1. aannemelijk, iets dat vermoedelijk zo is μάλλον

waarschuwing /'ʋaːr.sχy.ʋɪŋ/ n
1. een mededeling dat er onaangename gevolgen op til zijn προσεκτικότητα

wacht /ʋɑxt/ n
1. iemand die tot taak heeft iets te bewaken φρουρός

wachten /ˈʋɑx.tə(n)/ /ˈβɑx.tə(n)/ v
1. op dezelfde plaats of in dezelfde situatie blijven tot iemand komt of iets gebeurt περιμένω

wachtkamer n
1. een ruimte of vertrek voor wachtenden, bijvoorbeeld bij een arts of op een station [[αίθουσα]] [[αναμονή

wachtlijst /ˈʋɑxtlɛɪst/ n
1. een lijst met wachtenden [[λίστα]] [[αναμονή

wachtrij n
1. een aantal elementen die in een bepaalde volgorde op een gebeurtenis wachten σειρά

wachtwoord /wɑxtwort/ n
1. een geheim woord dat men moet produceren om ergens toegelaten te worden κωδικός

wafel n
1. plat gebak dat vervaardigd wordt in een wafelijzer βάφλα

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ n
1. een auto αυτοκίνητο

wagen /ˈʋaːɣə(n)/ /ˈʋaːχə(n)/ v
1. een poging ondernemen τολμώ

wagon /ʋa'ɣɔn/ n
1. een voertuig dat deel uitmaakt van een trein άμαξα

wakker adj
αφυπνισμένος

walkman n
1. een draagbare radio en/of CD-speler met koptelefoon γουόκμαν

walnoot /not/ n
de vrucht van de gewone walnoten- of okkernotenboom καρύδι

walrus /wɑlrʌs/ n
1. Odobenus rosmarus, een lang en vinpotig zoogdier met twee sterke en naar beneden gerichte hoektanden θαλάσσιος ίππος

walvis n
1. orde van Cetacea, de gemeenschappelijke naam voor een groep van circa 80 soorten in het water levende zoogdieren φάλαινα

wand /ʋɑnt/ n
τοίχος

wandaad /ˈwɑndat/ n
1. een misdaad, een slechte of gruwelijke handeling έκτροπο

wandelaar /ˈʋɑn.də.ˌlar/ /ˈβ̞ɑn.də.ˌlar/ n
1. iemand die buitenshuis een stuk loopt πεζοπόρος

wandelen /ˈʋɑn.də.lə(n)/ /ˈβ̞ɑn.də.lə(n)/ v
1. een wandeling maken πάω βόλτα

wandluis n
1. κοριός

wang n
1. zijkant van het gezicht onder het oog μάγουλο

wanhoop /ˈʋɑnɦop/ n
1. een ellendige toestand waarin men geen uitkomst meer ziet απελπισία

wanhopen v
απελπίζομαι

wanneer /ʋɑ.ˈneːr/ adv
1. vraagwoord dat naar een tijdstip vraagt πότε

want /ʋɑnt/ conjunction
1. geeft nevenschikkend een reden aan γιατί

wapen /ˈʋaːpən/ n
1. een werktuig van geweld όπλο
2. een wapenschild οικόσημο εθνόσημο

warm /ʋɑrṃ/ adj
Na te kijken en uit te splitsen vertalingen ζεστός θερμός

warmte n
2. de hoeveelheid thermische energie. θερμότητα

warmtepomp n
1. een verwarmingsinstallatie die via mechanische arbeid warmte onttrekt aan een koude omgeving en deze toevoert aan een warmere omgeving αντλία θερμότητας

warmtewisselaar n
εναλλάκτης θερμότητας

was /ʋɑs/ n
1. product van de bij κερί
3. wasgoed μπουγάδα

wasbeer n
1. klein Noord-Amerikaans roofdier met zwart-wit gezichtsmasker en goed ontwikkelde staart (Procyon lotor) ρακούν

wasdroger n
1. een toestel om de kleding die uit de wasmachine komt te drogen στεγνωτήριο

wasknijper /ˈwɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈʋɑs.knɛɪ̯.pər/ /ˈβ̞ɑs.knɛː.pər/ n
1. een knijper die gemaakt is van hout of plastic om nat wasgoed aan een waslijn te klemmen μανταλάκι

wasmachine n
1. een apparaat dat op automatische wijze wasgoed reinigt πλυντήριο πλυντήριο ρούχων

wasmiddel n
1. een middel om de was te reinigen απορρυπαντικό

wassen /'ʋɑsə(n)/ v
1. iets schoonmaken πλένω

wastafel n
1. een bak waarin men zich of iets wast νιπτήρας

wat /ʋɑt/ /βɑt/ relativePronoun
2. vragend voornaamwoord ίντα

waterdicht adj
1. ondoordringbaar voor water αδιάβροχος

wateren /ˈʋaːtərən/ v
1. urine uitscheiden κατουρώ
3. waterachtig vocht afscheiden θάλασσα

waterfiets n
1. een vaartuig met een aandrijving zoals op fietsen waarmee men zich over het water kan voortbewegen door middel van het trappen op pedalen πενταλό

waterjuffer n
1. een dier dat behoort tot een van honderden soorten van de Coenagrionidae λιβελούλα

waterkraan n
βρύση

watermeloen /ˈʋaːtərməˌlun/ n
1. Citrullus vulgaris, een grote vrucht met vochtig en rood vruchtvlees καρπούζι

watermerk n
υδατογράφημα

watermolen n
2. een molen die door stromend water aangedreven wordt νερόμυλος

waterpas n
1. een werktuig dat gebruikt wordt om zeker te stellen dat iets loodrecht op de richting van de zwaartekracht komt te staan αλφάδι

waterpijp n
ναργιλές

waterpolo n
1. een balsport waarbij twee ploegen van zeven spelers elkaar in het water bestrijden υδατοσφαίριση

waterput n
1. put waaruit men water haalt πηγάδι

waterski n
1. ski voor het waterskiën θαλάσσιο σκι

waterstof /ˈʋatərˌstɔf/ n
1. een chemisch element en een kleurloos niet-metaal υδρογόνο

wateruurwerk n
κλεψύδρα

waterval n
1. plaats waar stromend water bij een hoogteverschil zijn weg al vallend voortzet καταρράκτης

watervogel n
υδρόβια πουλιά

watten n
1. ongesponnen katoen of een synthetische vervanging daarvan bedoeld voor het aanbrengen op wonden βαμβάκι

wattenstaafje n
1. plukje watten bevestigd op een houten of plastic stokje, gebruikt voor bepaalde medische doeleinden, zoals het inwendig reinigen van de oren μπατονέτα

webbrowser n
1. περιηγητής

website /ˈwɛpsajt/ n
1. een plaats waar zich informatie bevindt op het internet, aangeduid met een URL ιστοσελίδα

wedden v
1. geld wagen op een toekomstige gebeurtenis ποντάρω

weddenschap n
στοίχημα

wedergeboorte n
1. μετενσάρκωση

wederkerend voornaamwoord n
αυτοπαθής αντωνυμία

wederzijds /wedərˈzɛits/ adj
αμοιβαίος

wedloop n
αγώνας

wedstrijd n
1. een strijd van twee of meer personen om uit te maken wie op een bepaald gebied de beste is διαγωνισμός

weduwe /ˈʋeːdyʋə/ n
vrouw χήρα

weduwnaar /'ʋedyʋnar/ n
man χήρος

weefgetouw n
αργαλειός

weefsel n
1. een dunne geweven stof of textiel ύφασμα ιστός
2. een groep van gelijkaardige lichaamscellen die dezelfde functie in een levend organisme vervullen ύφασμα ιστός

weefster n
1. vrouw die lappen textiel maakt door te weven υφάντρια

weegbree n
αρνόγλωσσο

weegschaal n
1. een meetinstrument waarmee het gewicht kan worden bepaald ζυγαριά

week /wek/ /ʋek/ /β̞ek/ n
1. tijdseenheid van 7 dagen εβδομάδα βδομάδα

weekdier n
μαλάκιο

weekeinde n
1. periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht σαββατοκύριακο

weekend /ˈʋikɛnt/ n
1. de periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht σαββατοκύριακο

weemoed n
1. gevoel van treurnis, verdriet, nostalgie μελαγχολία

weer /weːr/ /ʋɪːr/ /β̞eːr/ n
1. de atmosferische omstandigheden καιρός

weergalm n
αντήχηση

weerhaan /'ʋɪːrɦan/ n
ανεμοδείκτης

weerklinken v
αντιλαλώ

weerkunde n
μετεωρολογία

weerleggen v
1. een eerdere bewering ontkrachten ανασκευάζω

weerlegging n
1. een betoog waarmee men iets weerlegt αναίρεση

weerstaan v
1. stand houden, weerstand bieden aan αντέχω

weerstand n
1. een reactie die poogt een bepaalde actie tegen te werken αντίσταση
2. de tegenstand die een stroom in een geleider ondervindt αντίσταση
3. een elektronica-onderdeel αντίσταση

weerwolf n
. een mythisch wezen dat bij volle maan van mens in wolf verandert λυκάνθρωπος

wees /ʋes/ n
ορφανός

weeshuis /ˈʋeshœʏs/ n
1. een opvanghuis voor wezen ορφανοτροφείο

weesjongen /ˈʋesjɔŋə(n)/ n
1. een jongen van wie beide ouders overleden zijn ορφανός

weg /ʋɛχ/ /β̞ɛx/ n
1. een smalle strook grond voor het verkeer δρόμος οδός

wegdek n
πλακόστρωτο

wegen /ˈʋeχə(n)/ /β̞eɣə(n)/ v
1. het gewicht/de massa bepalen ζυγίζω
2. een bepaald gewicht/massa als eigenschap hebben ζυγίζω

wegenkaart n
οδικός χάρτης

wegens /ˈʋeːɣəns/ /ˈʋeːχəns/ preposition
1. een reden inleidend εξαιτίας

weggaan /ˈwɛ.ɣaːn/ /ˈʋɛ.χan/ v
1. zich ergens vandaan begeven εγκαταλείπω
3. uit een relatie stappen φεύγω

weghalen v
1. van zijn plaats halen βγάζω

weglaten v
1. te midden van andere informatie iets niet insluiten παραλείπω

wei /ʋɛɪ/ n
1. een stuk grasland voor begrazing door vee λιβάδι
2. een vloeistof die ontstaat als restproduct bij het kaasmaken τυρόγαλα

weide n
λιβάδι

weigeren v
1. niet voldoen aan een verzoek of opdracht αρνιέμαι

weiland /'ʋɛɪlɑnt/ n
1. een stuk grasland in gebruik voor de begrazing door vee βοσκότοπος

weinig /ˈwɛɪ̯nɪx/ /ˈʋɛɪ̯nəχ/ /ˈβ̞ɛːnəx/ indefiniteCardinalNumeral
1. in een kleine hoeveelheid, niet veel λίγο
2. in een klein aantal λίγος

wekelijks /ˈwe.kə.lɪks/ /ˈʋe.kə.ləks/ /ˈβ̞e.kə.ləks/ adj
1. elke week εβδομαδιαίος

wekelijks /ˈwe.kə.lɪks/ /ˈʋe.kə.ləks/ /ˈβ̞e.kə.ləks/ adv
εβδομαδιαίος

wekker /ˈʋɛkər/ n
1. een apparaat dat gebruikt wordt om de tijd bij te houden en een functie heeft die veel geluid produceert op een ingestelde tijd ξυπνητήρι

welbespraaktheid n
1. de kunst om iets goed te kunnen verwoorden ευγλωττία

welgesteld adj
1. financieel goed gesitueerd εύπορος

welk /ʋɛlk/ relativePronoun
ποιος

welkom /ˈʋɛɫkɔm/ interjection
1. begroeting καλώς ορίσατε

wellicht /ʋɛˈlɪxt/ adv
1. mogelijk, misschien ίσως

wellust n
1. λαγνεία

wenkbrauw / ˈwɛŋɡbrɑu / n
1. knokige rand boven het oog, meestal begroeid met haar φρύδι

wens /ʋεns/ n
επιθυμία

wenselijk adj
1. wat men zou wensen επιθυμητός

wensen /'ʋɛnsən/ v
εύχομαι

wereld /ˈweː.ʁəlt/ /ˈʋɪː.rɔɫt/ /ˈβ̞eː.rəɫt/ n
1. de aarde κόσμος

wereldbol n
1. een kaart van het oppervlak van de aarde in de vorm van een bol υδρόγειος

wereldlijk adj
1. betrekking hebbend op deze wereld, in tegenstelling tot met name het hiernamaals of de kerk κοσμικός

wereldoorlog n
1. een gewapende strijd tussen een zeer groot aantal landen, met name gebruikt voor de Eerste en de Tweede Wereldoorlog. παγκόσμιος πόλεμος

wereldwijd adj
παγκοσμίως

wereldzee n
1. één van de grootste zeeën van de aarde ωκεανός

werf /wɛr(ə)f/ n
1. een scheepswerf ναυπηγείο

werk /ʋɛrk/ n
1. dat wat gedaan moet worden δουλειά
2. beroep δουλειά
3. de plek waar men werkt, werkplek δουλειά
4. dat wat gemaakt is, kunstwerk έργο

werkbalk n
1. [[γραμμή]] [[εργαλείων]]

werkbank n
1. werkbank πάγκος

werkelijk adj
1. niet verbeeld αληθινά

werkelijkheid /'ʋɛrkələkɦɛɪt/ n
1. de omstandigheden zoals deze daadwerkelijk bestaan πραγματικότητα

werken /ʋɛrkən/ v
1. arbeid verrichten, lichte vorm van zwoegen εργάζομαι λειτουργώ
2. functioneren, draaien λειτουργώ

werkgever n
1. persoon die of bedrijf dat werk verschaft aan anderen εργοδότης

werkloos adj
άνεργος

werkloosheid /wɛrkˈloshɛit/ n
1. het werkloos zijn ανεργία
2. het aandeel van de beroepsbevolking zonder betaalde baan ανεργία

werkloosheidsuitkering n
1. uitkering voor iemand die buiten zijn of haar schuld om werkloos is επίδομα ανεργίας

werktuig n
1. een stuk gereedschap om een taak eenvoudiger en/of lichter te maken εργαλείο

werkwoord n
1. woordsoort die in de eerste plaats een handeling of toestand uitdrukt ρήμα

werkwoordelijk adj
1. ρηματικός

werpen v
1. met een krachtige zwaai van de arm iets uit de hand naar iets of iemand heen laten gaan ρίχνω

wervel n
1. bot van de wervelkolom σπόνδυλος

wervelkolom n
σπονδυλική στήλη

wervelwind n
ανεμοστρόβιλος

wesp n
1. een zwart-geel gestreept vliesvleugelig insect σφήκα

westen n
δύση

wet /wɛt/ n
1. een door de overheid opgestelde regel νόμος

weten /ˈʋeː.tə(n)/ v
1. ergens kennis van hebben ξέρω γνωρίζω

wetenschap /'ʋetənsxɑp/ n
2. georganiseerde activiteit επιστήμη
1. het weten van de mens επιστήμη

wetenschappelijk /,ʋetən'sxapələk/ adj
επιστημονικός

wetenschapper /ˈʋetəˌsxɑpər/ n
1. iemand die de wetenschap beoefent επιστήμονας

wethouder /wɛtɔu(d)ər/ n
1. een lid van het dagelijkse uitvoerende bestuur van een Nederlandse gemeente δημοτικός σύμβουλος

wetsontwerp n
1. een voorstel gedaan in een wetgevende vergadering dat bij aanneming een wet wordt νομοσχέδιο

wettelijk /ˈwɛtələk/ adj
2. tot de wet behorend νομικός

wettigheid /'ʋɛtəxhɛɪt/ n
1. het in overeenkomst met de wet zijn νομιμότητα

weven /ˈweː.və(n)/ /ˈʋe.və(n)/ v
1. (textiel) vervaardigen uit draden υφαίνω

wezel n
νυφίτσα

wezen /ˈʋeː.zə(n)/ n
1. individu πλάσμα

whisky n
1. een sterke drank die uit gerst of uit maïs en rogge gestookt is ουίσκυ

wichelarij n
1. het verkrijgen van informatie door middel van bovennatuurlijke of niet wetenschappelijk aangetoonde middelen μαντεία

wie /wiː/ /ʋiː/ /β̞iː/ relativePronoun
1. vragend voornaamwoord ποιος

wie het laatst lacht, lacht het best phraseologicalUnit
degene die aan het eind het beste uit de strijd komt is de daadwerkelijke winnaar γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος

wieg n
1. een bedje voor een pasgeboren zuigeling, vaak met een hemel van fijn gaas en soms met de mogelijkheid het kind zachtjes heen en weer te bewegen κούνια

wiegen /ˈwiɣə(n)/ v
1. zachtjes heen en weer bewegen, gewoonlijk om een zuigeling in slaap te brengen νανουρίζω

wiel n
1. ronddraaiende schijf τροχός ρόδα

wielbasis n
1. de afstand tussen de twee middelpunten van de voor- en achteras μεταξόνιο

wier n
1. in water voorkomende vaatloze, plantachtige organismen φύκος

wierook n
1. een mengsel van aromatische organische stoffen, dat aangestoken kan worden en dan een als aangenaam beoordeelde geur verspreidt, oorspronkelijk met name de hars (olibanum) van de wierookboom Boswellia λιβανος λιβάνι

wiet /ʋit/ n
1. een softdrug die bestaat uit gedroogde hennep μαύρο

wig n
1. een metalen of houten voorwerp in de vorm van een driehoekig blok met een scherpe hoek van 5 to 20 graden σφήνα

wij /wɛɪ̯/ /ʋɛɪ̯/ /β̞ɛː/ personalPronoun
1. 1e persoon meervoud nominatief εμείς

wijd /wɛɪ̯d/ /ʋɛɪ̯t/ /β̞ɛːt/ adj
ευρεία

wijdverspreid adj
1. overal aanwezig, vindbaar διαδεδομένος

wijk /ʋɛi̯k/ n
1. een bewoond deel van een stad of een gemeente συνοικία

wijn /wɛɪ̯n/ /ʋɛɪ̯n/ /β̞ɛːn/ n
1. alcoholhoudende drank κρασί οίνος

wijnglas n
1. een glas dat speciaal ontworpen is om wijn uit te drinken κρασοπότηρο

wijnrank n
1. άμπελος

wijnstok /'wɛinstɔk/ n
1. άμπελος

wijs /wɛɪ̯s/ /ʋɛɪ̯s/ /β̞ɛːs/ adj
1. van groot inzicht getuigend σοφός

wijsbegeerte n
1. de oudste wetenschap φιλοσοφία

wijsheid n
1. de mate waarin men wijs is σοφία

wijsheidstand /'wɛishɛitstɑnt/ n
1. σωφρονιστήρας

wijsvinger n
1. tweede vinger, gelegen tussen de middelvinger en de duim δείκτης

wijwater n
1. gewijd water αγίασμα

wijze n
1. manier μέθοδος

wijzen v
δείχνω

wiki n
1. een constructiesysteem voor internetpagina's waar, in het algemeen, iedereen alle pagina's kan wijzigen βίκι

wikkelen v
1. draaiend iets buigzaams rond een voorwerp aanbrengen περιελίσσω

wil /ʋɪl/ n
1. de bereidheid of zin om iets te doen θέληση

wild adj
1. onbeschaafd, bruusk άγριος

wild n
1. dieren die niet onder menselijke beheersing zijn opgegroeid κυνήγι
2. vlees van een wild dier κυνήγι

wild zwijn n
1. Sus scrofa, de voorouder van het varken αγριογούρουνο αγριόχοιρος

wildernis n
1. een gebied dat weinig door de mens geregeld is ερημιά

wilg n
1. Salix sp. ιτιά

willekeurig /wɪləˈkørəx/ adj
αυθαίρετος

willen /ˈʋɪ.lən/ v
1. iets als verlangen of voorkeur hebben θέλω

willens en wetens phraseologicalUnit
επίτηδες

wimper n
βλεφαρίδα

wind /ʋɪnt/ n
1. stroming van lucht veroorzaakt door luchtdrukverschillen άνεμος

winden /ˈʋɪndə(n)/ v
1. een draad of kabel draaiend op een as of klos aanbrengen περιελίσσω

windhaan n
ανεμοδείκτης

windhoos n
1. ανεμοστρόβιλος

windmolen n
1. molen die door de wind gedreven wordt ανεμόμυλος

windwijzer n
1. ανεμοδείκτης

winkel /ˈwɪŋkəl/ n
1. plaats waar koopwaar wordt verkocht μαγαζί κατάστημα

winkelcentrum n
1. gebied of overdekte galerij waar meerdere winkels en horecazaken zijn gevestigd εμπορικό κέντρο

winkelwagen n
1. een wagentje dat in winkels wordt gebruikt om tijdens het winkelen producten in te verzamelen καροτσάκι

winnaar n
1. degene die een strijd of wedstrijd in zijn voordeel beslist νικητής

winnen /ˈwɪnə(n)/ /ˈʋɪnə(n)/ /ˈβ̞ɪnə(n)/ v
1. als beste partij uit een wedstrijd komen κερδίζω
2. iets verkrijgen voor een goede prestatie bij een wedstrijd κερδίζω
4. iemand bereid vinden zich ergens voor in te zetten κερδίζω

winst /ʋɪnst/ n
1. datgene wat men meer heeft dan voordat men investeerde κέρδος

winter /ʋɪntər/ n
1. seizoen χειμώνας

winterkoning n
τσίχλα

winterkoninkje n
τρυποφράχτης

wintersport n
χειμερινό άθλημα

wip n
1. een speeltuig bestaande uit een balk die in het midden op een verhoogde steun rust τραμπάλα

wisent n
1. βόνασος Ευρωπαϊκώς

wiskunde n
1. de formele studie van patronen en structuren. μαθηματικά

wiskundig /ʋɪsˈkʏndəx/ adj
1. op wiskunde betrekking hebbend of er gebruik van makend μαθηματικός

wisselgeld n
ρέστα

wisselstroom n
1. wisselstroom εναλλασσόμενο ρεύμα

wit /ʋɪt/ n
1. kleur άσπρος λευκός

witkalk n
1. ασβεστόνερο

witte haai n
1. Carcharodon carcharias, de bekenste en de meest gevreesde haai λευκός καρχαρίας

witte wijn phraseologicalUnit
1. een alcoholhoudende drank die verkregen wordt door de gisting van voornamelijk witte druiven λευκό κρασί

wodka n
1. een heldere, kleurloze en nagenoeg geurloze sterkedrank βότκα

woede /ˈʋudə/ n
1. een gevoel van erge kwaadheid θυμός

woeden v
1. met veel geweld gaande zijn van een natuurverschijnsel λυσσομανώ

woedend /'ʋudənt/ adj
1. bijzonder boos έξαλλος

woekeraar /ˈwukərar/ n
1. iemand die woeker drijft τοκογλύφος

woekerrente n
τοκογλυφία

woensdag /ˈwunzdɑx/ /ˈʋunzdɑx/ n
1. een dag van de week die na dinsdag en voor donderdag komt Τετάρτη

woerd n
1.mannetjeseend νήσσα

woest adj
4. heel boos, razend μανιασμένος

woestijn n
1. grote dorre vlakte, met weinig neerslag en weinig vegetatie έρημος

wol /ʋɔl/ n
1. weefsel van wollen garens μαλλί

wolf /wɔlf/ /ʋɔlf/ n
1. Canis lupus, een roofdier uit de familie van de hondachtigen λύκος

wolfraam n
1. scheikundig element met symbool W en atoomnummer 74 βολφράμιο

wolk n
1. een samenhangende verzameling van merendeels zwevende waterdruppeltjes νέφος σύννεφο

wolkenkrabber /ˈwɔlkə(n)ˌkrɑbər/ /ˈʋɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ /ˈβ̞ɔɫkə(ŋ)ˌkrɑbər/ n
1. een zeer hoog gebouw dat met bewolkt weer zichtbaar in de wolken kan steken ουρανοχύστης ουρανοξύστης

wollen /wɔlə(n)/ adj
1. gemaakt van wol μάλλινος

wombat n
φασκωλόμυς

wonder n
1. een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt θαύμα

wonen /ˈwo.nə(n)/ /ˈʋo.nə(n)/ /ˈβ̞o.nə(n)/ v
1. een permanente behuizing hebben κατοικώ μένω

woonkamer n
1. een kamer ingericht om in te wonen καθιστικό

woord /ʋoːrt/ n
1. spraakklank of betekeniseenheid die bestaat uit minimaal één vrij morfeem en minimaal nul gebonden morfemen λέξη λόγος κουβέντα
2. belofte λόγος λέξη
3. het woord van god of de inhoud van de bijbel Λόγος λέξη
4. de natuurlijke eenheid van informatie voor een bepaalde computerarchitectuur λέξη λόγος

woordenboek /ˈʋɔːrdə(n)ˌbuk/ n
1. een boek waarin de woorden en uitdrukkingen van een taal zijn gerangschikt met hun... λεξικό

woordenlijst /ˈʋɔːrdə(n)ˌlɛɪst/ n
1. een lijst bestaande uit woorden λεξιλόγιο

woordenschat n
λεξιλόγιο

woordsoort n
1. categorie waarin bepaalde woorden naar gelang het grammaticale gebruik in onderverdeeld worden μέρος του λόγου

worden /ˈwɔrdə(n)/ /ˈʋɔrdə(n)/ /ˈβ̞ɔrdə(n)/ v
γίνομαι
1. vormt de lijdende vorm γίνομαι
2. gaan zijn, zich ontwikkelen tot γίνομαι

worm /ʋɔrm/ n
1. een betrekkelijk klein, lang, ongewerveld dier met een zacht lichaam σκουλήκι

worp /ʋɔrp/ n
1. de handeling van het werpen van iets ρίψη

wortel /ˈʋɔrtəl/ n
1. Groente peen καρότο
2. Ondergrondse gedeelte van een plant ρίζα
3. Getal ρίζα
4. Woord ρίζα

wortelstok /'wɔrtəlstɔk/ n
1. ρίζωμα

woud /ʋʌːt/ /ʋʌːut/ n
1. groot bos δάσος

wraak n
1. het vergelden van doorgemaakt lijden εκδίκηση

wraaknemer n
εκδικητής

wrak n
ναυάγιο

wrat n
1. knobbeltje κρεατοελιά

wreken v
1. iemand straffen om het onrecht dat hij of zij je heeft aangedaan εκδικούμαι

wreker n
εκδικητής

wrijven v
1. handeling τρίβω

wrijving n
τριβή

wrok n
μνησικακία

wuiven /wœyvə/ v
1. een groet brengen door met de handen te zwaaien γνέφω
2. heen en weer buigen, zwenken γνέφω

wulk n
1. Buccinum undatum φουσκαλίδα

wulp n
1. Numenius arquata, een vogel uit de familie van de snipachtigen (Scolopacidae) νουμήνιος τουρλίδα

xenofobie /ksenofoˈbi/ n
1. een afkeer van alles wat vreemd of buitenlands is ξενοφοβία

xenofoob n
1. iemand die een sterke afkeer van vreemdelingen heeft ξενόφοβος

xenon /ˈksenɔn/ n
1. een scheikundig element en kleurloos edelgas met het symbool Xe en het atoomnummer 54 ξένο ξένον

xylofoon /ˌksiloˈfon/ n
1. een slaginstrument dat bestaat uit een reeks op toon gestemde hardhouten staafjes waar met kleine hamertjes op geslagen wordt ξυλόφωνο

xylografie /ˌksiloɣraˈfi/ n
1. houtsnijkunst ξυλογραφία

yen n
1. de Japanse munteenheid γιεν

yoga /ˈjoxa/ n
1. een streven om door lichamelijke en geestelijke methoden van concentratie tot hogere bewustzijnstoestanden te geraken γιόγκα

yoghurt /ˈjɔxərt/ /ˈjɔχərt/ n
1. een lichtzuur, lobbig zuivelproduct γιαούρτι

ypsilon n
1. de letter y ύψιλον
2. spelwoord voor de letter y ύψιλον

ytterbium n
1. scheikundig element met symbool Yb en atoomnummer 70 υττέρβιο

yttrium n
1. ύττριο

yup abbreviation
1. een jong, kindloos persoon die snel carrière gemaakt heeft en een exclusieve, trendgevoelige levensstijl heeft γιάπης

yuppie n
1. een jong, kindloos persoon die snel carrière gemaakt heeft en een exclusieve, trendgevoelige levensstijl heeft γιάπης

zaad /zaːt/ n
1. een bevruchte kiem waaruit een nieuwe plant van dezelfde soort groeit σπόρος
2. zaadcellen uit de mannelijke geslachtsorganen van een mens of een dier σπόρος

zaag /zax/ n
1. een gereedschap met een scherp getand metalen blad om voorwerpen in stukken te verdelen πριόνι

zaagsel /'zaxsəl/ n
1. een uit houtvezels bestaande stof die ontstaat bij het zagen van hout πριονίδι

zaaien v
1. zaad strooien σπέρνω

zaakkundig adj
έμπειρος

zaal /zal/ n
σαλόνι

zadel n
zitplaats op dier of fiets σέλα

zagen /ˈza.ɣə(n)/ /ˈza.χə(n)/ v
1. in stukken delen door middel van een zaag πριονίζω

zak /zɑk/ n
1. slappe, vormeloze tas σάκκος
2. een plek in kleding waarin kleine spullen kunnen worden meegedragen τσέπη βαλάντιο θυλάκιο

zakdoek /ˈzɑgduk/ n
1. een doek om de neus in te snuiten μαντήλι

zakenman /'zakəmɑn/ n
1. iemand die met zakendoen zijn brood verdient επιχειρηματίας

zakgeld n
χαρτζιλίκι

zakkenroller n
1. iemand die ongemerkt waardevolle zaken steelt πορτοφολάς

zaklamp /ˈzɑklɑmp/ n
1. lamp op zakformaat φακός

zaklantaarn n
1. een draagbare bron van licht, gewoonlijk van energie voorzien middels batterijen φακός

zakmes /ˈzɑkmɛs/ n
1. een klein invouwbaar mes, vaak met extra gereedschappen σουγιάς

zalf n
smeerbare massa om op de huid aan te brengen αλοιφή

zalm /zɑlm/ /zɑɫm/ n
1. een verzamelnaam voor een aantal vissoorten van de Salmonidae-familie σολομός

zalven /zɑlvə(n)/ v
2. het aanbrengen van een welriekende olie, meestal als inhuldiging in een politieke of religieuze hoedanigheid επαλείφω

zand /zɑnt/ n
1. een losse massa die bestaant uit miljoenen stukjes steen en schelpen άμμος

zandbak n
1. een bak gevuld met zand om in te spelen αμμοδόχος

zandloper /ˈzɑntlopər/ n
1. toestel waarmee de tijd wordt gemeten door zand uit het bovenste reservoir via een smalle doorgang naar het onderste reservoir te laten lopen κλεψύδρα

zandsteen n
ψαμμίτης

zanger /ˈzɑŋər/ n
1. een mannelijk iemand die zingt τραγουδιστης

zangeres n
1. een vrouwelijk iemand die zingt τραγουδίστρια

zanglijster n
1. Turdus philomelos, een lijstersoort die algemeen is in Nederland en Vlaanderen κελαηδότσιχλα

zaniken /zanəkə(n)/ v
1. hinderlijk ergens over blijven klagen γκρινιάζω

zaterdag /ˈzatərˌdɑx/ n
1. een dag van de week die na vrijdag en voor zondag komt Σάββατο

ze /zə/ personalPronoun
2. clitische vorm van zij (derde persoon meervoud) αυτά

zeboe n
1. Bos taurus indicus een rund dat in het Indische subcontinent en Afrika wordt gedomesticeerd, en voornamelijk in tropische en subtropische klimaten gehouden wordt ζεμπού

zebra n
1. paardachtig hoefdier ζέβρα ζέβρος

zedelijk adj
1. zoals het volgens normen en waarden behoort ηθικός

zedenkunde n
ηθική

zee /ze/ /zeː/ n
1. een uitgestrekt oppervlak zout water dat het grootste deel van de aarde bedekt θάλασσα πέλαγος

zee-egel n
1. een op de bodem van de zee levend bolvormig stekelig diertje αχινός

zeearend n
1. grootste Europese arend, een roofvogel die in kustgebieden leeft θαλασσαετός

zeebodem n
1. het grondvlak van een zee βυθός

zeef n
1. een voorwerp met veel gaatjes voor het scheiden van een vloeistof of fijn poeder van de zich de daarin bevindende grotere vaste delen κρισάρα

zeegang n
1. de deining van de zee τρικυμιώδης θάλασσα

zeehond n
1. rob van de "Phocidae"familie, vertoeft in de noordelijke zeeën en maakt een blaffend geluid φώκια

zeekreeft n
1. in zee levende kreeft αστακός

zeekwal n
1. vrij zwemmend, voornamelijk in zee levend holtedier μέδουσα

zeeleeuw n
1. grote oorrob θαλάσσιο λιοντάρι

zeemacht n
ναυτικό

zeeman n
ναύτης

zeemeermin /ˈzemermɪn/ n
1. (mythologie) wezen uit de zee, half vrouw en half vis γοργόνα

zeemeeuw n
1. meeuw die meestal in zee en langs de kust leeft γλάρος

zeep n
1. schuimverwerkend reinigingsmiddel σαπούνι

zeepaardje /ˈzepaːrtʲə/ n
1. zeevisje waarvan de kop op een paardenkop lijkt ιππόκαμπος

zeepbel n
1. een vlies van water en zeep dat een bepaald volume gas (meestal lucht) omringt σαπουνόφουσκα

zeer adv
3. pijn άλγος

zeeslag n
2. bordspel ναυμαχία

zeester /ˈzestɛr/ n
1. een schijfvormig stekelhuidig diertje met 5 armen dat in de zee leeft αστερίας

zeestroming n
1. een grote constante beweging van het zeewater θαλάσσιο ρεύμα

zeetong /ˈzetɔŋ/ n
1. een platvis γλώσσα

zeewater /ˈzeʋatər/ n
1. water waarin diverse zouten zijn opgelost en waarmee de zeeën gevuld zijn θαλάσσια ύδατα

zeeziekte /ˈze.zik.tə/ n
1. misselijkheid als gevolg van de onregelmatige beweging van een schip ναυτία

zege /'zeɣə/ n
1. νίκη

zegel /ˈzexəl/ n
1. een middel om een voorwerp zodanig af te sluiten dat er later nagegaan kan worden of het geopend is σφραγίδα

zegenen v
1. de zegen geven ευλογώ

zeggen /ˈzɛ.ɣə(n)/ v
1. mondeling mededelen, spreken, betuigen λέω

zeggenschap /ˈzεɣә(n)ˌsxɑp/ /ˈzεχә(n)ˌsχɑp/ n
1. het recht om over iets te beslissen δικαίωμα έκφρασης γνώμης λόγος

zeil n
1. doek dat in een mast gehesen is met als doel wind te vangen πανί ιστίο

zeilboot n
1. een boot waarmee gezeild kan worden κότερο

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ n
1. wedstrijdsport met zeilvaartuigen αρμενίζω

zeilen /ˈzɛɪlə(n)/ v
1. voortgestuwd worden door de druk van de wind tegen een opgehouden zeil αρμενίζω
2. zich in een zeilboot met behulp van de wind over het water voortbewegen ιστιοπλοΐα

zeilschip n
1. een schip waarmee gezeild kan worden ιστιοφόρο

zeis n
κόσα

zeker /ˈze.kər/ adj
1. waaraan niet getwijfeld hoeft te worden ασφαλής

zekerheid /'zekərɦɛɪt/ n
βεβαιότητα

zekering n
1. elektronisch element ter voorkoming van een te grote stroom τηκτασφάλεια

zelden adv
1. bijzonder weinig voorkomend σπάνια

zeldzaam /'zɛltsam/ adj
1. naar verhouding gering in aantal σπάνιες

zelfdoding n
1. Het zich benemen van het leven αυτοκτονία

zelfhelp n
1. αυτοβοήθεια

zelfhulp n
1. αυτοβοήθεια

zelfmoord /ˈzɛɫfmoːrt/ n
1. handeling waarbij men een einde maakt aan zijn eigen leven. αυτοκτονία

zelfportret /'zɛlfpɔrtrɛt/ n
1. een kunstwerk gebaseerd op de afbeelding van het eigen gezicht αυτοπροσωπογραφία αυτοπορτρέτο

zelfs /zɛlfs/ adv
ακόμη και

zelfstandig adj
1. op zichzelf staand ανεξάρτητος

zelfstandig naamwoord n
1. woordsoort die een zekere mate van zelfstandigheid van het genoemde uitdrukt, in veel talen standaard gecombineerd met een lidwoord ουσιαστικό

zelfstandigheid n
ανεξαρτησία

zelfverbranding n
1. verbranding van zichzelf αυτοπυρπόληση

zelfverdediging n
1. verdediging van zichzelf αυτοάμυνα

zelfvertrouwen n
αυτοπεποίθηση

zemelen /zemələ(n)/ n
1. πίτουρο

zendeling /'zɛndəlɪŋ/ n
1. persoon die uitgezonden wordt om mensen tot het geloof in het protestantse christendom te bekeren ιεραπόστολος

zenit /zenɪt/ n
1. het denkbeeldige punt loodrecht omhoog aan de hemelkoepel ζενίθ

zenuw n
1. een onderdeel van het perifeer zenuwstelsel, bestaande uit gebundelde uitlopers van zenuwcellen νεύρο

zenuwachtig /ˈzenʏˌʋɑxtəx/ adj
1. lijdend onder een gevoelig, snel geraakt zenuwstelsel νευρικός

zenuwcel /ˈze.ny.sɛl/ /ˈze.nyʊ̯.sɛɫ/ /ˈzeː.nyʊ̯.sɛl/ n
een zeer belangrijke cel in het zenuwstelsel νευρώνας

zenuwstelsel n
1. het gehele zenuwsysteem νευρικό σύστημα

zes n
1. het gehele getal tussen vijf en zeven, in Arabische cijfers 6, in Romeinse cijfers VI έξι

zesde /ˈzɛs.də/ /ˈzɛz.də/ ordinalAdjective
nummer zes in een rij έκτος

zesentwintig cardinalNumeral
1. het getal 26 είκοσι έξι

zeshoek /zɛsɦuk/ n
1. een geometrische tweedimensionale vorm, bestaande uit zes hoeken en derhalve ook zes zijden εξάγωνο

zeshonderd /ˈzɛsˌɦɔndərt/ n
600 εξακόσια

zestien /ˈzɛstin/ n
16 δεκαέξι δεκάξι

zestig /ˈsɛstəx/ n
εξήντα

zestigste ordinalAdjective
εξηκοστός

zetel /zetəl/ n
1. zitplaats, meestal in een verheven zin van dat woord καρέκλα
2. lidmaatschap van een raad of vergadering, meestal met een beperkt aantal leden καρέκλα
3. plaats waar een organisatie gevestigd is καρέκλα

zetmeel n
άμυλο

zetpil n
1. een medicament in de vorm van een pil die via de anus toegediend wordt υπόθετο

zeug n
vrouwelijk varken γουρούνα

zeuren /ˈzøː.rə(n)/ /ˈzʏː.rə(n)/ v
1. veelvuldig en langdurig klagen over weinig belangrijke zaken γκρινιάζω

zeven /ˈzeːvə(n)/ n
1. het gehele getal tussen zes en acht, in Arabische cijfers 7, in Romeinse cijfers VII εφτά επτά

zevende /ˈze.vən.də/ ordinalAdjective
έβδομος

zevenentwintig cardinalNumeral
1. het getal 27 είκοσι επτά

zevenhonderd /ˈzeːvə(n)ˌɦɔndərt/ n
700 επτακόσια

zeventien /ˈzeːvə(n)tin/ n
17 δεκαεπτά δεκαεφτά

zeventig /ˈseːvə(n)təx/ n
εβδομήντα

zicht /zɪxt/ n
1. wat gezien kan worden θέα

zichtbaar adj
ορατός

ziek /zik/ adj
1. lichamelijke toestand άρρωστος

ziekenhuis /ˈzi.kǝn.ˌɦœʏs/ n
1. instelling voor onderzoek, behandeling en verpleging van zieken νοσοκομείο

ziekenwagen n
1. een voertuig ingericht voor het vervoer van patiënten, gewoonlijk naar een ziekenhuis toe ασθενοφόρο

ziekte n
αρρώστια

ziel /zil/ n
1. het wezen van het niet-stoffelijke van de mens ψυχή

zielenrust n
1. γαλήνη

zielkunde n
ψυχολογία

zieltogen v
1. op sterven liggen αγωνιώ

zien /zin/ v
1. waarnemen met het oog βλέπω

ziften /ˈzɪftə(n)/ v
1. de grote van de kleine deeltjes scheiden met behulp van een zeef κοσκινίζω

zigeuner n
αθίγγανος

zij /zɛɪ̯/ /zɛː/ personalPronoun
1. 3e persoon enkelvoud vrouwelijk αυτή
2. 3e persoon meervoud αυτοί αυτές

zijde /ˈzεidә/ n
1. kant μετάξι

zijderups n
1. de larve van de zijdevlinder μεταξοσκώληκας

zijn v
5. gelijk zijn aan. είμαι
6. tot de groep behoren van είμαι
3. zich bevinden. είμαι
1. bestaan είμαι
11. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van de lijdende vorm είμαι
7. de eigenschap hebben. είμαι
10. zijn + voltooid deelwoord: hulpwerkwoord van de voltooide tijd van ergatieven είμαι

zilt /zɪlt/ adj
1. met een relatief hoog zoutpercentage αλμυρός

zilver n
άργυρος ασήμι

zin /zɪn/ n
1. een serie woorden die gezamenlijk in syntactisch verband een afgerond geheel vormen πρόταση

zingen /ˈzɪŋə(n)/ v
1. het musiceren met de menselijke stem τραγουδώ άδω

zink n
1. , een scheikundig element met symbool Zn en atoomnummer 30. Het is een blauw/wit overgangsmetaal ψευδάργυρος

zinken /zɪŋkə(n)/ v
1. in een vloeistof, meestal water, traag naar beneden zakken βυθίζω βουλιάζω

zinsdeel n
1.syntactische eenheid binnen een zin σύνταγμα

zinsleer n
1. συντακτικό

zintuig /ˈzɪntœx/ /ˈzɪntœyx/ n
1. orgaan νόημα

zionisme /zijoˈnɪsmə/ n
Σιωνισμός

zirkonium n
1. scheikundig element met symbool Zr en atoomnummer 40 ζιρκόνιο

zirkoon /zɪr'koːn/ n
1. een mineraal ζιρκόνιο

zitbank /'zɪtbɑŋk/ n
1. παγκάκι

zitplaats n
1. een plaats waar men kan zitten κάθισμα

zitten /ˈzɪ.tə(n)/ v
1. op het zitvlak rusten κάθομαι

zitting /zɪtɪŋ/ n
2. de tijd dat een raad of ander lichaam werkzaam bijeen is σύνοδος

zo-even adv
1. net, even tevoren μόλις

zoals conjunction
1. in die mate als όπως
2. bijvoorbeeld όπως

zoeken /ˈzukə(n)/ v
1. proberen te vinden ψάχνω

zoekmachine /zukmaʃinə/ n
1. een instrument waarmee men informatie kan zoeken in een bepaalde collectie; dit kan een bibliotheek, het internet, of een persoonlijke verzameling zijn μηχανή αναζήτησης

zoektocht n
1. een reis die men onderneemt op zoek naar iets αναζήτηση

zoen n
1. het met de lippen aanraken van een persoon of een voorwerp ασπασμός

zoenen v
1. met de mond liefkozen φιλώ

zoet /ˈzut/ adj
1. ter omschrijving van een vaak als aangename ervaren smaak zoals die van suiker γλυκός

zoet water n
1. γλυκό νερό

zoete aardappel phraseologicalUnit
1. Ipomola batatas, een zetmeel houdende knol behorend tot de zelfde orde van planten als de aardappel γλυκοπατάτα

zoethout /ˈzuthʌʊt/ n
1. Glycyrrhiza glabra, een plant die tot de vlinderbloemigen behoort γλυκόριζα

zogen v
1. het te drinken geven van moedermelk θηλάζω

zogenaamd /zo.ɣə.'namt/, /zo.ɣə.'nam.də/ adj
1. volgens anderen zo genoemd: daarmee afstand nemend van de naam of van het begrip zelf αποκαλούμενος

zogenaamd /zo.ɣə.'namt/, /zo.ɣə.'nam.də/ adv
1. naar (betwijfelde) bewering δήθεν

zolder /ˈzɔldər/ n
3. ruimte onder een (schuin) dak σοφίτα

zoldering n
1. bovenkant van een ruimte in een gebouw οροφή

zolen /zolə(n)/ v
1. σολιάζω

zombie n
1.een door magie uit de dood teruggebracht persoon ζόμπι

zomer n
καλοκαίρι

zomertijd n
θερινή ώρα

zon /zɔn/ n
1. de ster waar de planeet aarde omheen draait, hemellichaam dat de aarde overdag verlicht ήλιος

zondaar n
1. αμαρτωλός

zondag /'zɔndɑx/ n
1. een dag van de week die na zaterdag en voor maandag komt Κυριακή

zonde n
1. een overtreding van een goddelijke wet of regel αμαρτία αμάρτημα

zonder /zɔndər/ preposition
1. In afwezigheid van χωρίς άνευ

zondvloed n
1. een catostrofale Bijbelse vloed κατακλυσμός

zone n
1. een bepaald afgebakend gebied ζώνη

zoneclips /ˈzɔneˌklɪps/ n
1. het verschijnsel dat de maan voor de zon langstrekt, waardoor het zonlicht geblokkeerd wordt έκλειψη του ηλίου

zonne-energie /'zɔnəʔenɛr'ɣi/ n
1. energie die gewonnen wordt uit de straling van de zon ηλιακή ενέργεια

zonnebloem /ˈzɔnəˌblum/ n
1. Helianthus annuus, een tot 3 meter hoge plant met een grote gele bloem ηλίανθος

zonnebrand n
1. de vaak pijnlijke gevolgen van een blootstelling van de huid aan een te grote dosis ultraviolet licht ηλίαση

zonnebril n
1. een bril met speciale glazen (dikwijls polaroid) om de ogen tegen het zonlicht te beschermen γυαλιά ηλίου

zonnestelsel n
1. het stelsel van onze zon en alle planeten die eromheen draaien ηλιακό σύστημα

zonnevlek /'zɔnəvlɛk/ n
1. een magnetische anomalie aan de oppervlakte van de zon die vanaf de aarde te zien is als een wat donkere vlek ηλιακή κηλίδα

zonnewende /ˈzɔnəˌwɛndə/ /ˈzɔnəˌʋɛndə/ /ˈzɔnəˌβ̞ɛndə/ n
1. de gebeurtenis waarbij de zon, vanuit de aarde gezien, de meest noordelijke of zuidelijke positie (de keerkringen) bereikt ηλιοστάσιο

zonnewijzer n
ηλιακό ρολόι

zonnig /ˈzɔnəx/ adj
1. zonovergoten, met zonneschijn ηλιόλουστος

zonsondergang /zɔn'zɔndərχɑŋ/ n
1. het ondergaan van de zon δύση του ηλίου ηλιοβασίλεμα

zonsopgang n
1. het opkomen van de zon ανατολή

zonsverduistering /ˈzɔnsvərˌdœʏ̯stərɪŋ/ /ˈzɔnsvərˌdœːstərɪŋ/ n
1. het verschijnsel dat de maan voor de zon langstrekt, waardoor het zonlicht geblokkeerd wordt έκλειψη ηλίου

zoogdier /ˈzox.diːr/ /ˈzoːɣ.diːr/ /ˈzoχ.diːr/ n
1. een warmbloedig, gewerveld en viervoetig dier waarvan de jongen gezoogd worden, behorend tot de mammalia θηλαστικό

zool n
1. onderkant van de voet πέλμα
3. onderkant van een schaaf πέλμα

zoon /zoːn/ n
1. een mannelijk kind γιος υιός

zorg n
1. behoedzame overweging έγνοια
2. verpleging, voorzien in een behoefte έγνοια

zorgen /'zɔrɣən/ v
1. zorg dragen ανησυχώ

zout /zɑu̯t/ adj
1. zout bevattend of zout smakend αλμυρός

zout /zɑu̯t/ n
1. alledaagse naam voor keukenzout αλάτι άλας

zouten v
1. eerste betekenisomschrijving αλατίζω

zoutzuur n
1. een oplossing υδροχλωρικό οξύ

zoölogie n
1. de wetenschap die de dieren bestudeert. ζωολογία

zucht /zʏxt/ n
1. onbedwingbare drang, verslaving μανία
1. hoorbare uitademing αναστεναγμός

zuchten /ˈzʏxtə(n)/ v
1. hoorbaar diep uitademen, meestal als uiting van frustratie αναστενάζω

zuid /zœʏ̯t/ /zœːd/ /zœːt/ adv
νότος

zuidelijk adj
1. νότιος

zuiden /ˈzœy̯.də(n)/ n
νότος

zuidoost adv
Νοτιοανατολικός

zuidwest adv
νοτιοδυτικός

zuigen /ˈzœy̯.ɣə(n)/ v
1. een verlaagde druk aanleggen met de mond of met een apparaat βυζαίνω

zuiger n
πιστόνι

zuinig adj
1. voorzichtig met het uitgeven van geld οικονομικός

zuiveren v
1. van verontreinigingen ontdoen εξαγνίζω

zuring /'zyrɪŋ/ n
1. een geslacht van meest overblijvende, kruidachtige planten uit de duizendknoopfamilie... λάπαθο

zus /zʏs/ n
1. een ander kind van dezelfde ouders van het vrouwelijk geslacht αδελφή

zuster /ˈzʏs.tər/ n
1. vrouwelijk kind van dezelfde ouders αδελφή

zuur /zyːr/ adj
1. een smaak hebbend zoals citroensap of azijn ξινός

zuur /zyːr/ n
1. zure vloeistof οξύ ξινός

zuurkool n
1. fijngesneden en licht gezouten kool die enige tijd gefermenteerd is λαχανάλμη

zuurstof /ˈzyːrstɔf/ n
1. een scheikundig element en een bij kamertemperatuur kleurloos twee-atomig gas O₂ en bij lage temperaturen een blauwige vloeistof οξυγόνο

zuurzak /ˈzyrzɑk/ n
2. vrucht γουανάμπανα

zwaaien v
1. begroeten door met de hand heen en weer te bewegen γνέφω
2. aandacht vragen door met de armen heen en weer te bewegen γνέφω

zwaan /zʋan/ n
1. Cygnus sp. tot de eendvogels behorende watervogel met lange sierlijke hals κύκνος

zwaar adj
van groot gewicht βαρύς

zwaard n
1. een lang, scherp wapen ξίφος σπαθί

zwaardlelie n
1. Gadiolus sp. γλαδιόλα

zwaardvis n
1. Xiphias gladius. ξιφίας

zwaartekracht n
1. de kracht die de wederzijdse aantrekking van massa veroorzaakt βαρύτητα

zwager n
γαμπρός

zwageres /zwaɣəˈrɛs/ n
1. de echtgenote van iemands broer of zus, of de zus van iemands echtgenoot of echtgenote. κουνιάδα

zwagerin /zwaɣəˈrɨn/ n
1. de echtgenote van iemands broer of zus, of de zus van iemands echtgenoot of echtgenote. κουνιάδα

zwak /zʋɑk/ adj
αδύνατος αδύνατη αδύνατο

zwaluw n
χελιδόνι

zwanger adj
1. de toestand waarin een vrouw verkeert wanneer er in de baarmoeder een bevruchting heeft plaatsgevonden έγκυος

zwangerschap /ˈzwɑŋərsxɑp/ n
1. de tijd dat een vrouw een ongeboren kind met zich draagt εγκυμοσύνη κυοφορία

zwangerschapsverlof n
1. bepaald verlof voor werkende vrouwen άδεια εγκυμοσύνης

zwart adj
1. achromatische kleur die wordt waargenomen als een voorwerp helemaal geen licht weerkaatst of uitstraalt μαύρος μαύρο

zwart gat phraseologicalUnit
1. een gebied van de ruimte-tijd waaruit niets, zelfs geen licht kan ontsnappen omdat de zwaartekracht te sterk is μαύρη τρύπα

zwartkijker n
1. pessimist απαισιόδοξος

zwavel /zʋavəl/ n
1. scheikundig element met symbool S en atoomnummer 16 θείο

zwavelzuur n
1. een sterk zuur bestaande uit zwavel, waterstof en zuurstof met een wateronttrekende en bijtende werking θειικό οξύ

zweep n
1. een handwapen in de vorm van een lang ineengedraaid stuk leer dat met een zwiepende beweging pijnlijke slagen uit kan delen μαστίγιο

zweer n
1. έλκος

zweet n
1. transpiratie ιδρώτας

zwellen v
1. in volume toenemen πρήζομαι

zwembad /ˈzwɛmbɑd/ /ˈzʋɛmbɑt/ /ˈzβ̞ɛmbɑt/ n
1. een bassin om in te zwemmen πισίνα

zwembroek n
1. kledingstuk voor mannen dat gebruikt wordt om in te zwemmen μαγιό

zwemmen v
1. zich gecoördineerd door het water voortbewegen κολυμβώ

zweren /'zʋɪːrə(n)/ v
1. een eed afleggen ορκίζομαι

zwerm /zʋɛrm/ n
1. een grote groep gezamenlijk op- en rondtrekkende personen, dieren of zaken, gewoonlijk vogels of insecten σμήνος

zwerven /'zʋɛrvə(n)/ v
1. doelloos of nomadisch heen en weer reizen τριγυρίζω

zweten /'zʋetə(n)/ v
1. transpireren ιδρώνω

zweving /'zʋevɪŋ/ n
1. een geluidsverschijnsel dat veroorzaakt wordt door de interferentie van twee tonen met een gering verschil in toonhoogte διακρότημα

zwezerik n
1. klierachtig, hormoonvormend orgaan θύμος

zwijgen v
1. ervan afzien te spreken σιωπώ σωπαίνω

zwijgzaam adj
1. weinig sprekend ολιγόλογος

zwijgzaamheid n
εχεμύθεια

zwijn /zwɛin/ n
1. een varken γουρούνι χοίρος

Ålandseilanden pn
1. een groep eilanden in de Oostzee die tot Finland behoren, maar geheel Zweedstalig zijn νήσοι Άαλαντ

één /eːn/ cardinalNumeral
1. de inhoud van de kleinste niet-lege verzameling ένα